ΤΑ FALSE FLAG ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΟΦΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Τα false flag και οι επιθεσεις με ψευτικες προφασεις στην ιστορία

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Όπως είναι γνωστό οι προβοκάτσιες και τα προσχήματα Πολέμου είναι πολύ συχνά στην ιστορία.  Στην τέχνη του πολέμου, η κοινή γνώμη αποτελεί το «δεύτερο μέτωπο». Για να οδηγηθεί ένα έθνος σε σύγκρουση, απαιτείται συχνά ένα ηθικό έρεισμα ή μια αφορμή που θα δικαιολογεί την θυσία αίματος και πόρων.

Οι επιχειρήσεις False Flag (Ψευδούς Σημαίας) είναι μυστικές επιχειρήσεις που σχεδιάζονται έτσι ώστε να φαίνεται ότι διεξάγονται από άλλους φορείς (εχθρούς ή τρίτους), προκειμένου να χρησιμοποιηθούν ως casus belli (αιτία πολέμου).

Η ιστορία των επιχειρήσεων "ψευδούς σημαίας" (false flag) είναι γεμάτη από στιγμές όπου η πραγματικότητα διαστρεβλώθηκε για να εξυπηρετήσει γεωπολιτικούς σκοπούς. Εκτός από τα παραδείγματα που ήδη αναφέραμε, υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις που συγκλόνισαν τον κόσμο ή παρέμειναν στα χαρτιά ως σκοτεινά σχέδια.

Τα Κλασικά Παραδείγματα: Ολοκληρωτισμός και Επεκτατισμός. Στον 20^ο Αιώνα μ.Χ., οι μεγάλες εισβολές ξεκίνησαν σχεδόν πάντα με σκηνοθετημένα επεισόδια. Γερμανία - Επιχείρηση Himmler (1.939 μ.Χ.):

Πριν την εισβολή στην Πολωνία, οι Ναζί σκηνοθέτησαν μια επίθεση στον ραδιοφωνικό σταθμό του Gleiwitz. Γερμανοί πράκτορες ντυμένοι με πολωνικές στολές «επιτέθηκαν» στο σταθμό. Για να γίνει πιστευτό το σκηνικό, σκότωσαν κρατούμενους από στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους άφησαν εκεί ως «Πολωνούς πεσόντες». Ήταν το πρόσχημα για την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Το Περιστατικό του Μαινίλα (1.939 μ.Χ.) – ΕΣΣΔ vs Φινλανδία. Λίγο πριν το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Σοβιετική Ένωση χρειαζόταν μια αφορμή για να εισβάλει στην Φινλανδία. Η Επιχείρηση: Το Σοβιετικό πυροβολικό βομβάρδισε το ίδιο το Σοβιετικό χωριό Μαινίλα, κοντά στα σύνορα.

Η Προβοκάτσια: Η Μόσχα ισχυρίστηκε ότι οι Φινλανδοί επιτέθηκαν, σκοτώνοντας Σοβιετικούς στρατιώτες. Παρά τις αποδείξεις ότι τα Φινλανδικά κανόνια ήταν εκτός βεληνεκούς, η ΕΣΣΔ χρησιμοποίησε το γεγονός για να ακυρώσει το σύμφωνο μη επίθεσης και να ξεκινήσει τον "Χειμερινό Πόλεμο".

Ιταλία - Το επεισόδιο του Τεπελενίου (1.940 μ.Χ.): Η φασιστική Ιταλία αναζητούσε απεγνωσμένα αφορμή κατά της Ελλάδας. Κατηγόρησε ψευδώς την ελληνική πλευρά για επιθέσεις στα σύνορα και για τη δήθεν δράση «ελληνικών συμμοριών» στην Αλβανία, προσπαθώντας να παρουσιάσει την Ιταλία ως αμυνόμενη δύναμη που «επιβάλλει την τάξη».

Υπόθεση Lavon (1.954 μ.Χ.)– Ισραήλ κατά Αιγύπτου. Πρόκειται για μια από τις πιο γνωστές αποτυχημένες επιχειρήσεις false flag, που ονομάστηκε "Επιχείρηση Σουζάνα". Το Σχέδιο: Ισραηλινοί πράκτορες τοποθέτησαν βόμβες σε Αμερικανικούς και Βρετανικούς στόχους (βιβλιοθήκες, κινηματογράφους) στην Αίγυπτο.

Ο Στόχος: Να κατηγορηθούν οι "Αδελφοί Μουσουλμάνοι" ή Αιγύπτιοι κομμουνιστές, ώστε να πειστούν οι Βρετανοί να διατηρήσουν τα στρατεύματά τους στη Διώρυγα του Σουέζ για "προστασία". Η επιχείρηση αποκαλύφθηκε, προκαλώντας τεράστιο πολιτικό σκάνδαλο στο Ισραήλ.

Το Σχέδιο "Πάνθηρας" και η Συρία (1.957 μ.Χ.). Πολύ πριν από τις σύγχρονες κρίσεις, οι ΗΠΑ και η Βρετανία είχαν σχεδιάσει την ανατροπή της κυβέρνησης στη Συρία, η οποία τότε προσέγγιζε την ΕΣΣΔ.

Η Προβοκάτσια: Το σχέδιο προέβλεπε την  δημιουργία "συνοριακών επεισοδίων" στην Ιορδανία, το Ιράκ και τον Λίβανο, τα οποία θα αποδίδονταν στην Συρία. Η Κατάληξη: Σκοπός ήταν να δικαιολογηθεί μια εισβολή από τις γειτονικές αραβικές χώρες με τη στήριξη της Δύσης. Το σχέδιο δεν εφαρμόστηκε ποτέ πλήρως, αλλά δείχνει το βάθος του σχεδιασμού για τη συγκεκριμένη περιοχή.

Η Εποχή του Ψυχρού Πολέμου και οι ΗΠΑ. Η ανάγκη διαχείρισης της παγκόσμιας κοινής γνώμης οδήγησε σε μερικά από τα πιο αμφιλεγόμενα σχέδια στην ιστορία των ΗΠΑ. Ο Κόλπος του Τόνκιν (1.964 μ.Χ.):

Ενώ η πρώτη επίθεση των Βορειοβιετναμέζων ήταν πραγματική, η δεύτερη επίθεση (στις 4 Αυγούστου 1.964 μ.Χ.), η οποία χρησιμοποιήθηκε από τον πρόεδρο Λίντον Τζόνσον για να κλιμακώσει τον πόλεμο στο Βιετνάμ, αποδείχθηκε εκ των υστέρων ότι δεν συνέβη ποτέ. Ήταν ένα σφάλμα των ραντάρ ή μια εσκεμμένη παρερμηνεία που λειτούργησε ως η τέλεια αφορμή.

Επιχείρηση Northwoods (1.962 μ.Χ.): Πρόκειται για ένα από τα πιο σοκαριστικά σχέδια που αποχαρακτηρίστηκαν. Το Γενικό Επιτελείο των ΗΠΑ πρότεινε την διάπραξη τρομοκρατικών ενεργειών μέσα στις ΗΠΑ (ανατινάξεις πλοίων, αεροπειρατείες, στημένες κηδείες), οι οποίες θα αποδίδονταν στην Κούβα του Κάστρο.

Ο σκοπός ήταν να πειστεί ο αμερικανικός λαός για την ανάγκη εισβολής. Ο Πρόεδρος Κένεντι απέρριψε το σχέδιο. Ο Τζορτζ Γκόρντον Λίντυ (γνωστός αργότερα από το Watergate) ήταν ένας από τους σκληροπυρηνικούς που υποστήριζαν τέτοιες ακραίες μεθόδους "μαύρων επιχειρήσεων".

3. Η Μεταψυχροπολεμική Περίοδος: Χημικά και Τρομοκρατία. Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, τα προσχήματα μετατοπίστηκαν στα Όπλα Μαζικής Καταστροφής (ΟΜΚ). Σουδάν - Εργοστάσιο Al-Shifa (1.998 μ.Χ.):

Επί κυβέρνησης Κλίντον, οι ΗΠΑ βομβάρδισαν ένα εργοστάσιο στο Σουδάν, ισχυριζόμενες ότι παρήγαγε χημικά όπλα για την Αλ Κάιντα. Αποδείχθηκε ότι το εργοστάσιο παρήγαγε απλώς φάρμακα και ασπιρίνες, προκαλώντας τεράστια ανθρωπιστική κρίση στην χώρα.

Ιράκ (2003 μ.Χ.): Η διαβόητη παρουσίαση του Κόλιν Πάουελ στον ΟΗΕ για τα «κινητά εργαστήρια βιολογικών όπλων» του Σαντάμ Χουσεΐν αποδείχθηκε βασισμένη σε κατασκευασμένες πληροφορίες. Ο πόλεμος ξεκίνησε, αλλά τα όπλα δεν βρέθηκαν ποτέ.

Συρία (2007 μ.Χ. και μετά): Οι κατηγορίες για πυρηνικές εγκαταστάσεις (βομβαρδισμός Al-Kibar από το Ισραήλ το 2007 μ.Χ.) και μετέπειτα οι επιθέσεις με χημικά, έγιναν αντικείμενο σφοδρής αντιπαράθεσης. Ενώ υπήρξαν πραγματικές επιθέσεις, υπήρξαν και πολλές καταγγελίες για «στημένες» σκηνές από οργανώσεις (όπως οι Λευκά Κράνη, κατά την Ρωσική πλευρά) με στόχο την πρόκληση δυτικής επέμβασης.

Το Σήμερα: 2025 μ.Χ.-2026 μ.Χ. και η Σύγκρουση με το Ιράν. Στις μέρες μας, η ένταση γύρω από το Ιράν έχει φτάσει στο ζενίθ. Οι αναλυτές προειδοποιούν για σενάρια που θυμίζουν την Επιχείρηση Northwoods.

Προβοκάτσιες στον Κόλπο: Υπάρχουν φόβοι ότι μια στημένη επίθεση σε αμερικανικό αεροπλανοφόρο ή σε δεξαμενόπλοιο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να κηρυχθεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης στις ΗΠΑ.

Κάτι τέτοιο θα επέτρεπε την γενική επιστράτευση και την παράκαμψη του Κογκρέσου για ένα συντριπτικό πλήγμα κατά του Ιράν, ίσως και με τη χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων για την καταστροφή των υπόγειων οχυρών του (Bunker Busters).

Το Σενάριο της «Βρόμικης Βόμβας» στην Ουκρανία: Στο μέτωπο της Ανατολικής Ευρώπης, η ρητορική για μια «βρόμικη βόμβα» (ραδιενεργή βόμβα) που θα πυροδοτηθεί σε ουκρανικό έδαφος αποτελεί τον απόλυτο εφιάλτη.

Η Ρωσία κατηγορεί την Δύση ότι σχεδιάζει μια τέτοια προβοκάτσια για να δικαιολογήσει την άμεση είσοδο στρατευμάτων του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στον πόλεμο, ενώ η Δύση κατηγορεί την Ρωσία για το ίδιο ακριβώς πράγμα. Το Σενάριο της Ζαπορίζια: Κατά την διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία, υπήρξαν επανειλημμένες εκατέρωθεν κατηγορίες για σχεδιαζόμενο σαμποτάζ στο πυρηνικό εργοστάσιο της Ζαπορίζια.

Μια "στημένη" καταστροφή εκεί θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως αφορμή για την ενεργοποίηση του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ, ισχυριζόμενοι ότι η ραδιενέργεια που φτάνει σε χώρες-μέλη αποτελεί "επίθεση".

Υποβρύχια Καλώδια και Nord Stream: Η ανατίναξη των αγωγών Nord Stream παραμένει ένα μυστήριο με αλληλοκατηγορίες. Πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι τέτοιες επιθέσεις σε υποδομές ζωτικής σημασίας (όπως τα υποβρύχια καλώδια ίντερνετ) μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως false flags για να ξεκινήσει ένας ολοκληρωτικός κυβερνοπόλεμος.

Η "Βρόμικη Βόμβα" ως Πρόσχημα: Η απειλή μιας βόμβας που διασπείρει ραδιενέργεια (χωρίς να είναι πλήρες πυρηνικό όπλο) αποτελεί το τέλειο εργαλείο για να κατηγορηθεί μια πλευρά για "πυρηνική τρομοκρατία", οδηγώντας σε γενικευμένη επιστράτευση και άμεση εμπλοκή ξένων στρατευμάτων.

Η ιστορία των False Flags διδάσκει ότι σε περιόδους μεγάλων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, τα γεγονότα δεν είναι πάντα αυτό που φαίνονται. Η στρατηγική του «σοκ και δέους» ξεκινά συχνά από ένα γεγονός που κατασκευάζεται για να εξυπηρετήσει έναν προαποφασισμένο στόχο. Στον σύγχρονο κόσμο της πληροφορίας, η διάκριση μεταξύ πραγματικής απειλής και σκηνοθετημένης αφορμής είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για την παγκόσμια ειρήνη.

Γιατί χρησιμοποιούνται τα False Flags; Οι ηγέτες καταφεύγουν σε αυτές τις μεθόδους για τρεις κύριους λόγους: Νομιμοποίηση: Για να πείσουν το εσωτερικό κοινό που είναι διστακτικό για πόλεμο. Διεθνής Στήριξη:

Για να εμφανιστούν ως "θύματα" και να κερδίσουν την συμπάθεια της παγκόσμιας κοινότητας. Παράκαμψη Συντάγματος: Στις ΗΠΑ και σε άλλες δημοκρατίες, μια "επίθεση στο έδαφος μας" επιτρέπει στον Πρόεδρο να λάβει έκτακτες εξουσίες που κανονικά δεν θα είχε. Η ιστορία μας διδάσκει ότι όσο πιο "βολικό" φαίνεται ένα επεισόδιο για την έναρξη ενός πολέμου, τόσο περισσότερο πρέπει να εξετάζεται με σκεπτικισμό.

Θα είναι άραγε αυτή η εξέλιξη των πραγμάτων στις μέρες μας; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, άλλα μόνο αν λάβουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα ως λαός θα αποφύγουμε τις οποίες κακοτοπιές και θα φέρουμε εκ νέου την πολυαγαπημένη μας πατρίδα σε μία κατάσταση ακμής και ευημερίας.