Η ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΠΩΣ Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΑ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΞΕΝΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ

Η Αυτοκαταστροφή των Εθνών Πώς ο Εμφύλιος Διχασμός Νομοτελειακά Νομοτελεί την Ξένη Κατάκτηση και την Κατάρρευση των Κρατών

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Όπως είναι γνωστό στην ιστορική πορεία των εθνών, η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και η τελική υποταγή σε ξένες δυνάμεις σπάνια αποτελεί το αποτέλεσμα μιας αποκλειστικά εξωτερικής στρατιωτικής υπεροχής.

Η γεωπολιτική νομοτέλεια αποδεικνύει ότι για να καταρρεύσει ένα κράτος από έναν εξωτερικό εισβολέα, πρέπει προηγουμένως να έχει υποστεί μια βαθιά, συστηματική και ανίατη εσωτερική διάβρωση. Ο εμφύλιος σπαραγμός, οι φατριαστικές έριδες και η ιδεολογική ή θρησκευτική πόλωση λειτουργούν ως ο απόλυτος καταλύτης της εθνικής αποδυνάμωσης.

Όταν η εσωτερική πολιτική μάχη μετατρέπεται σε υπαρξιακή σύγκρουση, οι αντιμαχόμενες πλευρές τυφλώνονται από το μίσος για τον εσωτερικό αντίπαλο, με αποτέλεσμα να αδυνατούν να διαγνώσουν τον θανάσιμο εξωτερικό κίνδυνο.

Συχνά, μάλιστα, οι ίδιες οι εγχώριες παρατάξεις καλούν ασυνείδητα ή εσκεμμένα ξένες δυνάμεις ως «προστάτες», ανοίγοντας τις κερκόπορτες για την οριστική τους υποδούλωση. Η παρούσα μελέτη εξετάζει διαχρονικά, από την Αρχαιότητα μέχρι την σύγχρονη εποχή, πώς ο εσωτερικός διχασμός οδήγησε κορυφαίους πολιτισμούς, Aυτοκρατορίες και σύγχρονα κράτη στην καταστροφή και την ξένη κατάκτηση.

Κεφάλαιο 1: Η Βιβλική και Κλασική Αρχαιότητα. Τα Βασίλεια Ιούδα και Ισραήλ έναντι Ασσυρίων και Βαβυλωνίων. Μετά τον θάνατο του βασιλιά Σολομώντα (περί το 931 π.Χ.), η ενιαία μοναρχία των Εβραίων διασπάστηκε λόγω πολιτικών και οικονομικών διαφωνιών σχετικά με την βαριά φορολογία. Η διάσπαση αυτή δημιούργησε δύο ανταγωνιστικά και συχνά εχθρικά κράτη: Το Βασίλειο του Ισραήλ στον βορρά και το Βασίλειο του Ιούδα στον νότο.

Η διαρκής εμφύλια διαμάχη, οι συνοριακοί πόλεμοι μεταξύ τους και οι εσωτερικές δυναστικές ίντριγκες αποσάθρωσαν την αμυντική και οικονομική ισχύ των δύο κρατών. Αντί να σχηματίσουν ένα κοινό μέτωπο έναντι των ανερχόμενων Αυτοκρατοριών της Μεσοποταμίας, αναζητούσαν συμμαχίες με ξένους εναντίον αλλήλων.

Αυτή η κοντόφθαλμη στρατηγική επέτρεψε στην Ασσυριακή Αυτοκρατορία να καταλάβει και να διαλύσει το Βασίλειο του Ισραήλ το 722 π.Χ., εκτοπίζοντας τις δέκα φυλές του βορρά. Λίγο αργότερα, το απομονωμένο Βασίλειο του Ιούδα, παραδομένο σε εσωτερικές πολιτικές έριδες, έπεσε θύμα της Νεοβαβυλωνιακής Αυτοκρατορίας του Ναβουχοδονόσορα Β'. Το 587 π.Χ., η Ιερουσαλήμ ισοπεδώθηκε, ο Ναός καταστράφηκε και ο πληθυσμός οδηγήθηκε στη Βαβυλώνια Αιχμαλωσία.

Η Ρωμαϊκή Κατάκτηση του Ελληνισμού: Από τη Μακεδονία στις Συμπολιτείες. Η ιστορία της αρχαίας Ελλάδας αποτελεί το πιο κλασικό παράδειγμα πώς ο τοπικισμός και ο εμφύλιος σπαραγμός ακυρώνουν το μεγαλείο ενός πολιτισμού.

Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τα Ελληνιστικά Βασίλεια (Μακεδονία, Σελευκίδες, Πτολεμαίοι) αναλώθηκαν σε ατέρμονους πολέμους για την πρωτοκαθεδρία (Πόλεμοι των Διαδόχων). Ταυτόχρονα, στην Νότια Ελλάδα, οι πόλεις-κράτη και οι ομοσπονδίες, όπως η Αιτωλική και η Αχαϊκή Συμπολιτεία, η Σπάρτη και η Αθήνα, συνέχιζαν να συγκρούονται με το Βασίλειο της Μακεδονίας και μεταξύ τους.

Όταν η Ρωμαϊκή Δημοκρατία έστρεψε το βλέμμα της προς την Ανατολή, βρήκε έναν Ελληνικό κόσμο πλήρως κατακερματισμένο. Οι Ρωμαίοι εφάρμοσαν αριστοτεχνικά το δόγμα του «διαίρει και βασίλευε» (divide et imperα).

Κατά τους Μακεδονικούς Πολέμους, η Αιτωλική Συμπολιτεία συμμάχησε με την Ρώμη για να εξασθενίσει την Μακεδονία, οδηγώντας στην ήττα του Φιλίππου Ε' (Κυνός Κεφαλές, 197 π.Χ.) και του Περσέα (Πύδνα, 168 π.Χ.).

Μόλις η Μακεδονία υποτάχθηκε, η Ρώμη στράφηκε εναντίον των πρώην συμμάχων της. Η ύστατη και καθυστερημένη προσπάθεια της Αχαϊκής Συμπολιτείας να αντισταθεί έληξε με την ολοκληρωτική καταστροφή της Κορίνθου το 146 π.Χ. από τον Λεύκιο Μόμμιο. Ο Ελληνικός κόσμος υποδουλώθηκε στην Ρώμη, θύμα των δικών του αιώνιων εμφυλίων παθών.

Ο Μεγάλος Ιουδαϊκός Πόλεμος και η Εσωτερική Τραγωδία της Ιερουσαλήμ (66-70 μ.Χ.) Κατά την διάρκεια της πρώτης μεγάλης Ιουδαϊκής εξέγερσης εναντίον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η Ιερουσαλήμ δεν ηττήθηκε μόνο από τις λεγεώνες του Βεσπασιανού και του γιου του, Τίτου, αλλά πρωτίστως από τον άγριο εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε εντός των τειχών της.

Τρεις διαφορετικές φατρίες Ζηλωτών, υπό την ηγεσία του Σίμωνα Μπαρ Γκιόρα, του Ιωάννη της Γίσκαλας και του Αρχιερέα Χανάν μπεν Χανάν, συγκρούονταν καθημερινά με απίστευτη αγριότητα για τον έλεγχο της πόλης και του Ναού.

Κατά την διάρκεια αυτών των εσωτερικών μαχών, οι φατρίες έκαψαν τις τεράστιες αποθήκες σιτηρών της πόλης, προκειμένου να στερήσουν πόρους η μία από την άλλη. Όταν ο Τίτος ξεκίνησε την πολιορκία, η πόλη ήταν ήδη εξαντλημένη από την αυτοκαταστροφική πείνα και τον εσωτερικό σπαραγμό.

Το 70 μ.Χ., οι Ρωμαίοι διέσπασαν τα τείχη, κατέστρεψαν ολοσχερώς τον Δεύτερο Ναό και ισοπέδωσαν την Ιερουσαλήμ, επισφραγίζοντας την τραγωδία ενός λαού που πολεμούσε τον εαυτό του μπροστά στα μάτια του εισβολέα.

Κεφάλαιο 2: Το Βυζάντιο και η Άλωση (1.453 μ.Χ.). Η Θρησκευτική Πόλωση: ενωτικοί εναντίον Ανθενωτικών. Κατά τους τελευταίους Αιώνες της Ρωμανίας/Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η χώρα είχε εξαντληθεί από διαδοχικούς εμφυλίους πολέμους (όπως των Παλαιολόγων και των Καντακουζηνών), οι οποίοι επέτρεψαν στους Οθωμανούς Τούρκους να διεισδύσουν στα Βαλκάνια.

[Οι Βενετοί και οι Γενουάτες ήταν αδύναμοι και πολεμούσαν μεταξύ τους και έκαναν και παράλληλα ενώ πολεμούσαν με Τούρκους και συμφωνίες με αυτούς ενώ εν μέσω της Πολιορκίας της Πόλης οι Γενουάτες πουλούσαν λαδί σε Τούρκους ενώ στον τομέα των Γενοβέζων ήταν η Κερκόπορτα.

Ο πάπας εκείνη την περίοδο ειχε χάσει την επιρροή του στους μεγάλους βασιλιάδες της Δυτικής Ευρώπης και κάνεις τους δεν άκουγε εκκλήσεις του για Σταυροφορίες ενώ και η ‘συνοδός των καρδινάλιων’’’ αμφισβητούσε την απολυτή εξουσία του τότε.

Στην Δυτική Ευρώπη υπήρχε εμφύλιος στην Αγιά Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους/Α’ Ράιχ, στην Γαλλία και Αγγλία μαίνονταν ο καταστροφικός Εκατονταετής Πόλεμος, σε Ισπανια και Πορτογαλία πολεμούσαν τους Άραβες σε μια προσπάθεια Ανάκτησης των εδαφών τους οπότε εύκολα γίνεται κατανοητό ότι κάνεις δεν μπορούσε να βοηθήσει την Πόλη και την Ρωμανία και όλες οι υποσχέσεις πάπα και δυτικών ήταν απόλυτα ψεύτικες].

Τις παραμονές της τελικής αναμέτρησης του 1.453 μ.Χ., το Βυζάντιο ήταν ένα κράτος-φάντασμα, περιορισμένο σχεδόν στα τείχη της Κωνσταντινούπολης, αλλά βαθύτατα διχασμένο σε ιδεολογικό και θρησκευτικό επίπεδο.

Το κύριο σημείο τριβής ήταν η Ένωση των Εκκλησιών (που υπογράφηκε στην Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας το 1.439 μ.Χ. στην οποία οι παπικοί απομονώσαν και έκοψαν το φαγητό επίτηδες στους Ορθοδόξους για να τους εκβιάσουν να υποταχτούν σε ότι ήθελαν αυτοί).

Οι ενωτικοί, με επικεφαλής τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΙΑ' Παλαιολόγο, πίστευαν ότι η υποταγή στον πάπα της Ρώμης ήταν η μόνη πολιτική διέξοδος, καθώς θεωρούσαν (είτε αφελώς είτε από απελπισία ή ήταν προδότες στους δυτικούς) ότι η Δύση θα έστελνε μια μεγάλη σταυροφορία για να σώσει την Πόλη από τους Οθωμανούς.

Από την άλλη πλευρά, οι Ανθενωτικοί, με επικεφαλής τον Γεώργιο Σχολάριο (μετέπειτα Πατριάρχη Γεννάδιο) και τον Μέγα Δούκα Λουκά Νοταρά αρνούνταν κάθε συμβιβασμό με τους αιρετικούς καθολικούς, τους οποίους θεωρούσαν αιρετικούς και υπεύθυνους για την άλωση του 1.204 μ.Χ.

Η Παράλυση της Άμυνας και η Πτώση. Αυτός ο φανατικός εσωτερικός διχασμός παρέλυσε την Πόλη. Οι Ανθενωτικοί αρνούνταν να πατήσουν στην Αγία Σοφία όπου είχε τελεστεί ενωτική λειτουργία, ενώ μεγάλο μέρος του πληθυσμού απείχε από τις πολεμικές προετοιμασίες.

Η προσδοκώμενη βοήθεια από τον πάπα και την Δύση δεν έφτασε ποτέ, πέρα από ελάχιστους εθελοντές (όπως ο Ιωάννης Ιουστινιάνης). Ο Μωάμεθ Β' εκμεταλλεύτηκε την ψυχολογική και αριθμητική κατάρρευση μιας κοινωνίας που ασχολούνταν με διαμάχες την ώρα που τα κανόνια του Ουρβανού γκρέμιζαν τα Θεοδοσιανά Τείχη. Η Πόλη έπεσε στις 29 Μαΐου 1.453 μ.Χ., επιβεβαιώνοντας ότι οι διαιρεμένες κοινωνίες δεν μπορούν να επιβιώσουν.

Κεφάλαιο 3: Η Νεότερη Εποχή και η Ελληνική Παλιγγενεσία. Οι Ελληνικοί Εμφύλιοι Πόλεμοι (1.823 μ.Χ.-1.825 μ.Χ.). Η Ελληνική Επαναστατική Φλόγα του 1.821 μ.Χ., μετά τις πρώτες λαμπρές επιτυχίες (άλωση της Τριπολιτσάς, καταστροφή του Δράμαλη), κινδύνευσε με πλήρη σβέση όχι από τις οθωμανικές στρατιές, αλλά από τους δύο εμφυλίους πολέμους που ξέσπασαν στο εσωτερικό της αγωνιζόμενης Ελλάδας.

Η σύγκρουση είχε βαθιά κοινωνικά και πολιτικά αίτια: από την μία πλευρά βρίσκονταν οι «Στρατιωτικοί» (οπλαρχηγοί της Πελοποννήσου με επικεφαλής τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη) και από την άλλη οι «Πολιτικοί» (προεστοί της Πελοποννήσου, Υδραίοι καραβοκύρηδες και Φαναριώτες, όπως ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και ο Γεώργιος Κουντουριώτης).

Η διαμάχη για τον έλεγχο της εξουσίας και την νομή των πρώτων Αγγλικών δανείων οδήγησε σε ένοπλες συγκρούσεις. Ο Κολοκοτρώνης φυλακίστηκε στην Ύδρα, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος δολοφονήθηκε στην Ακρόπολη, και η Πελοπόννησος λεηλατήθηκε από ρουμελιώτικα στρατεύματα που έστειλε η κυβέρνηση.

Η Εισβολή του Ιμπραήμ και η Γεωπολιτική Διάσωση. Ενώ οι Έλληνες πολεμούσαν μεταξύ τους, ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β' στράφηκε στον ηγεμόνα της Αιγύπτου, Μοχάμεντ Άλι, ο οποίος διέθετε στρατό και στόλο οργανωμένο κατά τα Ευρωπαϊκά πρότυπα.

Το 1.825 μ.Χ., ο γιος του, Ιμπραήμ Πασάς, αποβιβάστηκε ανενόχλητος στην Πελοπόννησο. Η Ελληνική άμυνα, αποδιοργανωμένη και εξαντλημένη από τον εμφύλιο, κατέρρευσε. Ο Ιμπραήμ κατέκαψε την ύπαιθρο, κατέλαβε τα στρατηγικά κάστρα και υπέταξε σχεδόν το σύνολο της Μοριάς, ενώ το 1.826 μ.Χ. έπεσε και το Μεσολόγγι.

Η Επανάσταση πρακτικά είχε ηττηθεί στο πεδίο των μαχών λόγω του διχασμού. Η Ελλάδα διασώθηκε την ύστατη στιγμή μόνο χάρη στον ικανο ανταρτοπολεμο του Κολοκοτρωνη κατά του Ιμπραημ, στην αλλαγή της γεωπολιτικής συγκυρίας και την δυναμική επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) στην Ναυμαχία του Ναβαρίνου (1.827 μ.Χ.), αποδεικνύοντας ότι ο εμφύλιος είχε αφαιρέσει από τους Έλληνες την ικανότητα να ορίζουν μόνοι τους την μοίρα τους.

Κεφάλαιο 4: Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος και οι Μεγάλες Ανατροπές (1.917 μ.Χ.-1.918 μ.Χ.). Η Ρωσική Επανάσταση και ο Εμφύλιος Πόλεμος (1.917 μ.Χ.-1.922 μ.Χ.). Το 1.917 μ.Χ., εν μέσω της καταστροφικής πορείας της Ρωσίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Τσαρική Αυτοκρατορία κατέρρευσε.

Μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου, η Προσωρινή Κυβέρνηση απέτυχε να σταθεροποιήσει την χώρα, γεγονός που εκμεταλλεύτηκαν οι μπολσεβίκοι του Βλαντιμίρ Λένιν, προχωρώντας στο πραξικόπημα/επανάσταση του Οκτωβρίου του 1.917 μ.Χ. με Γερμανική υποστήριξη (https://alophx.blogspot.com/2017/09/siloviki-1999.html).

Η κατάληψη της εξουσίας από τους κομμουνιστές βύθισε την Ρωσία σε έναν από τους πιο αιματηρούς εμφυλίους πολέμους της ιστορίας, μεταξύ του Κόκκινου Στρατού (μπολσεβίκοι) και του Λευκού Κινήματος (μοναρχικοί, καπιταλιστές, μετριοπαθείς σοσιαλιστές), στο οποίο ενεπλάκησαν και ξένες δυνάμεις.

Προκειμένου να εδραιώσει την εξουσία του στο εσωτερικό μέτωπο του, ο Βλαδίμηρος Λένιν αναγκάστηκε να υπογράψει την δρακόντεια Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ (1.918 μ.Χ.) με τις Κεντρικές Δυνάμεις.

Με την συνθήκη αυτή, η Ρωσία έχασε το 25% των εδαφών της, το 34% του πληθυσμού της και το 75% των κοιτασμάτων άνθρακα και σιδήρου, παραχωρώντας την Ουκρανία, τις Βαλτικές χώρες και την Φινλανδία. Η Ρωσική Αυτοκρατορία διαλύθηκε και ακρωτηριάστηκε γεωπολιτικά ως άμεσο τίμημα της εσωτερικής της σύγκρουσης.

Η Γερμανική Νοέμβρια Επανάσταση του 1.918 μ.Χ. και η Πτώση του Β' Ράιχ. Το φθινόπωρο του 1.918 μ.Χ., η Γερμανική Αυτοκρατορία βρισκόταν στα πρόθυρα της στρατιωτικής εξάντλησης. Το τελικό πλήγμα, ωστόσο, δεν δόθηκε στο δυτικό μέτωπο, αλλά στο εσωτερικό της χώρας με την Εξέγερση των Ναυτών στο Κίελο τον Νοέμβριο του 1.918 μ.Χ. Οι ναύτες αρνήθηκαν να υπακούσουν σε μια αποστολή αυτοκτονίας κατά του βρετανικού στόλου, πυροδοτώντας μια γενικευμένη επαναστατική έκρηξη σε όλη τη Γερμανία.

Αυτή η εσωτερική κατάρρευση οδήγησε στην παραίτηση του Κάιζερ Γουλιέλμου Β' και στην πτώση του Β' Ράιχ. Στο κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε, ξέσπασε ένας άτυπος αλλά βίαιος εμφύλιος πόλεμος για το μέλλον της χώρας.

Από την μία πλευρά βρίσκονταν οι ριζοσπάστες κομμουνιστές (οι Σπαρτακιστές της Ρόζα Λούξεμπουργκ και του Καρλ Λίμπκνεχτ) και από την άλλη η μετριοπαθής σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση, η οποία συμμάχησε με τα Freikorps (παραστρατιωτικές οργανώσεις δεξιών και εθνικιστών βετεράνων).

Η βίαιη καταστολή των κομμουνιστικών εξεγέρσεων άφησε βαθιές πληγές και μια ακραία πολιτική πόλωση. Η διαιρεμένη αυτή Γερμανία αναγκάστηκε να υπογράψει την ταπεινωτική Συνθήκη των Βερσαλλιών, η οποία, με τις εξοντωτικές επανορθώσεις και τις εδαφικές απώλειες, έθεσε τις βάσεις για την άνοδο του Ναζισμού και την καταστροφή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Κεφάλαιο 5: Ο 20ός Αιώνας μ.Χ.– Ελληνικές και Παγκόσμιες Καταστροφές. Ο Εθνικός Διχασμός και η Μικρασιατική Καταστροφή (1/915 μ.Χ.-1.922 μ.Χ.). Ο Εθνικός Διχασμός μεταξύ του Ελευθερίου Βενιζέλου (που υποστήριζε την Αντάντ) και του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α' (που ευνοούσε την ουδετερότητα ή είσοδο στον πόλεμο υπερ της Αντάντ με όρους υπέρ της Ελλάδας και όχι με παραχωρηση Ελληνικων εδαφων που ελευθέρωσε η Ελλάδα π.χ. Ανατολική Μακεδονία ή Καβάλα για να τα δωσουν οι Αγγλογάλλοι σε Βούλγαρους για να τους πάρουν συμμάχους για να μην γίνουν οι Βούλγαροι σύμμαχοι των Γερμανων) κατά την διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αποτελεί την πιο οδυνηρή σελίδα της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας. Η χώρα χωρίστηκε στα δύο, με δύο παράλληλες κυβερνήσεις (Αθήνα και Θεσσαλονίκη), δημιουργώντας ένα βαθύ ψυχολογικό και πολιτικό χάσμα στον κρατικό μηχανισμό και τον στρατό.

Αν και η Ελλάδα βρέθηκε στο στρατόπεδο των νικητών και του παραχωρήθηκε η Ζώνη της Σμύρνης με τη Συνθήκη των Σεβρών, τα εσωτερικά πάθη δεν σβήστηκαν. Οι εκλογές του Νοεμβρίου του 1.920 μ.Χ. και η ήττα του Βενιζέλου έφεραν στην εξουσία την βασιλική παράταξη, η οποία επανέφερε τον Κωνσταντίνο. Η κίνηση αυτή έδωσε την τέλεια αφορμή στους συμμάχους (Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία) να άρουν την οικονομική και διπλωματική τους υποστήριξη προς την Ελλάδα.

Ο Ελληνικός στρατός, διχασμένος στο εσωτερικό του (με συνεχείς εκκαθαρίσεις αξιωματικών ανάλογα με τα πολιτικά τους φρονήματα) και γεωπολιτικά απομονωμένος, βρέθηκε αντιμέτωπος με το αναγεννημένο εθνικιστικό κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ.

Η κατάρρευση του μετώπου τον Αύγουστο του 1.922 μ.Χ. οδήγησε στην Μικρασιατική Καταστροφή, τον ξεριζωμό του τρισχιλιετούς Ελληνισμού από την Ανατολή και την σφαγή χιλιάδων ανθρώπων, ως άμεσο αποτέλεσμα ενός διχασμού που ξεκίνησε επτά χρόνια νωρίτερα.

Η Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και της Γιουγκοσλαβίας. Στα τέλη του 20ού Αιώνα μ.Χ., η κατάρρευση των πολυεθνικών σοσιαλιστικών κρατών επιβεβαίωσε εκ νέου τη νομοτέλεια της εσωτερικής αποσύνθεσης:

Η Κατάρρευση της ΕΣΣΔ (1.991 μ.Χ.): Η οικονομική τέλμα, η αποτυχία των μεταρρυθμίσεων της Περεστρόικα και της Γκλάσνοστ του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και η εσωτερική μάχη για την εξουσία μεταξύ της κεντρικής Σοβιετικής ηγεσίας και των Προέδρων των επιμέρους δημοκρατιών (κυρίως του Μπόρις Γιέλτσιν στην Ρωσία) οδήγησαν σε πολιτική παράλυση.

Το αποτυχημένο πραξικόπημα των σκληροπυρηνικών τον Αύγουστο του 1991 μ.Χ. έδωσε το τελικό πλήγμα. Η ΕΣΣΔ διαλύθηκε εκ των έσω, με αποτέλεσμα την απώλεια τεράστιων εδαφών, την γεωπολιτική υποβάθμιση της Ρωσίας στην δεκαετία του '90 μ.Χ. και την έναρξη μιας σειράς περιφερειακών εθνοτικών συγκρούσεων που φτάνουν μέχρι τις μέρες μας (π.χ. Ρωσοουκρανικός Πόλεμος).

Οι Εμφύλιοι Πόλεμοι στη Γιουγκοσλαβία (1.991 μ.Χ.-2001 μ.Χ.): Μετά τον θάνατο του Τίτο, οι υποβόσκουσες εθνοτικές και θρησκευτικές διαφορές μεταξύ Σέρβων, Κροατών, Βοσνίων και Αλβανών ξέσπαγαν με πρωτοφανή βία. Η άνοδος του εθνικισμού οδήγησε σε μια σειρά αιματηρών εμφυλίων πολέμων, με εγκλήματα πολέμου και εθνοκαθάρσεις.

Αυτός ο εσωτερικός σπαραγμός διέλυσε την πάλαι ποτέ ισχυρή και ανεξάρτητη Ομόσπονδη Γιουγκοσλαβία σε μικρά, οικονομικά αδύναμα και γεωπολιτικά εξαρτημένα κράτη, επιτρέποντας την άμεση στρατιωτική και πολιτική παρέμβαση του ΝΑΤΟ και της Δύσης στα Βαλκάνια.

Αλλά και το υποκινούμενο από την Δύση νεοναζιστικό πραξικόπημα που έγινε στο Μαιντάν της Ουκρανίας το 2014 μ.Χ. προκάλεσε εμφύλιο και απόσχιση με δημοψηφίσματα του Ντονμπάς και της Κριμαίας και τον Ρωσοουκρανικό Πόλεμο το 2022 μ.Χ. λόγω των αντιρωσικών σχεδίων και της εισβολής και γενοκτονίας των Ουκρανών στο Ντονμπάς που θα λήξει πιθανότατα με μία σαρωτική Ρωσική προέλαση και απελευθέρωση όλου του Ντονμπάς, Νοβορώσιας, Μικρορωσίας/Ουκρανίας και πολλών πόλεων όπως Χάρκοβο, Νικολάγιεφ, Κίεβο, Οδησσό κ.λπ.

Αν δε οι Τούρκοι κάνουν επίθεση σε Ελλάδα με εξέγερση λάθρο και αναρχικών και ακροαριστερών συμμάχων τους ή και κομμουνιστών αλλά αν οι ίδιοι ηττηθούν ή δεχθούν επίθεση από άλλα κράτη π.χ. Ρωσία, Κίνα, Ιράν ή και  δυτικών ακόμα και ηττηθούν, τότε θα μπορούσαν να εξεγερθούν και να διαλύσουν Τουρκία με μάχες π.χ. Κούρδοι, Αλεβίτες, Αρμένιοι κ.λ.π.

Στις μέρες μπορεί να γίνει εμφύλιος και στις ΗΠΑ λόγω ενός πιθανού παγκοσμίου κραχ σαν του 1.929 μ.Χ, αλλά και των μεγάλων διάφορων μέσα στις ΗΠΑ πολίτικων [Ρεπουμπλικανών, δημοκρατικών, αναρχικών, ισλαμιστών], θρησκευτικών [προτεσταντών, ισλαμιστών, άθεων], φυλετικών [άσπροι, μαύροι, Λατίνοι], ενώ κάποιοι αναμένουν και έκρηξη του Ηφαίστειου Γέλοουστοουν και μεγάλο σεισμό στο Ρήγμα του Αγίου Ανδρέα ή και επίθεση εχθρών της στρατιωτική ή νέα τρομοκρατική σαν την 11^η Σεπτεμβρίου του 2001 μ.Χ.

[Αλλά και στις χώρες της Ευρώπης υπάρχει τεράστια πιθανότητα αστικού εμφύλιου π.χ. σε Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο. Οικονομική κρίση, μεγάλης έκτασης παράνομη μετανάστευση, ανέχεια και ανεργία μαζί με εγκληματικότητα πυροδοτούν σενάρια αστικών εμφύλιων συγκρούσεων σε δύο μεγάλες χώρες της Ευρώπης (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/pagkosmiopoiisi/7392312_yparhei-pithanotita-astikoy-emfylioy-se-gallia-kai-inomeno-basileio)].

Αλλά εμφύλιος μπορεί να γίνει λόγω της διαφθοράς του Νετανιάχου και την αυταρχικότητα και δικαστικές υποθέσεις του στο Ισραήλ που πήγε να γίνει πριν εισβολή Χαμάς σε Ισραήλ από Γάζα το 2023 μ.Χ. που οδήγησε σε εισβολή Ισραήλ σε Γάζα, Δυτική Όχθη, Λιβανό και βομβαρδισμούς σε Συρία και Ιράν.

Και μπορεί να συμβεί και τώρα να οδηγήσει ξανά με ήττα και καταστροφές σε Ισραήλ από πυραύλους Ιράν [σε ζωές ανθρώπων, κτιρίων και στην οικονομία του] στην διάλυση του και επίθεση εχθρών του Ιράν και συμμάχους του [Χούθι Υεμένης, Χεζμπολάχ, σιιτικές πολιτοφυλακές Ιράκ, Χαμάς], Άραβες και αλλα ισλαμικά κράτη και συμμαχίες όπως π.χ. η Συμμαχία της Μέκκας [Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Πακιστάν], Οργανισμός ισλαμικής Συνδιάσκεψής.  

Συμπεράσματα: Το Ιστορικό Δίδαγμα για το Μέλλον. Η διαχρονική εξέταση της ιστορίας καταδεικνύει ότι ο εμφύλιος διχασμός αποτελεί την μεγαλύτερη απειλή για την επιβίωση οποιουδήποτε κράτους ή έθνους.

Η εσωτερική ενότητα δεν είναι μια απλή πολιτική αρετή, αλλά ο θεμελιώδης πυλώνας της εθνικής ασφάλειας και της αποτρεπτικής ισχύος. Τα κοινά χαρακτηριστικά όλων των ιστορικών καταστροφών που αναλύθηκαν περιλαμβάνουν:

1. Η Απώλεια της Στρατηγικής Αντίληψης: Οι κοινωνίες σε κατάσταση διχασμού επικεντρώνονται στον εσωτερικό εχθρό, υποτιμώντας ή αγνοώντας τις κινήσεις των εξωτερικών απειλών.

2. Η Εργαλειοποίηση από τους Ξένους: Οι εξωτερικοί εχθροί εκμεταλλεύονται πάντα τα εσωτερικά ρήγματα, υποστηρίζοντας τη μία πλευρά για να αποδυναμώσουν το σύνολο.

3. Η Νομοτελειακή Ήττα: Κανένα κράτος, όσο ισχυρό κι αν είναι οικονομικά ή στρατιωτικά, δεν μπορεί να αντέξει έναν πόλεμο σε δύο μέτωπα – ειδικά όταν το ένα μέτωπο βρίσκεται στο εσωτερικό του.

Το δίδαγμα για την σύγχρονη εποχή είναι σαφές: Η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, ο σεβασμός των δημοκρατικών θεσμών και η ύπαρξη μιας στοιχειώδους εθνικής ομοψυχίας στα κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα δεν αποτελούν επιλογή, αλλά όρο βιολογικής και εθνικής επιβίωσης. Όταν ένα έθνος επιλέγει να πολεμήσει τον εαυτό του, υπογράφει απλώς το συμβόλαιο της μελλοντικής του υποδούλωσης.

Θα είναι άραγε αυτή η εξέλιξη των πραγμάτων στις μέρες μας; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, άλλα μόνο αν λάβουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα ως λαός θα αποφύγουμε τις οποίες κακοτοπιές και θα φέρουμε εκ νέου την πολυαγαπημένη μας πατρίδα σε μία κατάσταση ακμής και ευημερίας.

ΕΞΤΡΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ

Αποκάλυψη σοκ από CIA: Το Ισραήλ στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου – Βόμβα Trump: Το Ιράν θα διαλύσει Los Angeles και San Diego. Κάτω από την εικόνα μιας στρατιωτικά πανίσχυρης χώρας, το Ισραήλ φαίνεται να συσσωρεύει ρωγμές που απειλούν να μετατραπούν σε εσωτερικό σεισμό.

Μια διαβαθμισμένη αξιολόγηση που αποδίδεται στην CIA και φέρει τον εύγλωττο τίτλο «Fracture From Within» σκιαγραφεί ένα εξαιρετικά ανησυχητικό σενάριο: πολιτική αποσύνθεση, κοινωνική οργή, οικονομική ασφυξία και έναν πληθυσμό εξαντλημένο από διαδοχικούς πολέμους να συγκλίνουν σε ένα σημείο όπου μία μόνο σπίθα θα μπορούσε να πυροδοτήσει ανοιχτή εσωτερική σύγκρουση

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, οι αναλυτές δεν εξετάζουν πλέον μόνο τους κινδύνους στα σύνορα του Ισραήλ, αλλά και το ενδεχόμενο η μεγαλύτερη απειλή για την συνοχή του κράτους να προέρχεται από το ίδιο του το εσωτερικό. Πρόκειται για μια προειδοποίηση που αποκτά ιδιαίτερη σημασία ενόψει των εκλογών της 27^ης Οκτωβρίου.

Η έκθεση φέρεται να συντάχθηκε τον περασμένο Αύγουστο από ειδικούς της Red Cell της CIA, μονάδας που έχει αποστολή να αμφισβητεί καθιερωμένες εκτιμήσεις και να εξετάζει εναλλακτικά σενάρια. Tην ίδια στιγμή, έντονες αντιδράσεις προκάλεσε η τοποθέτηση του Προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, ο οποίος υπογράμμισε πως το Ιράν μπορεί να χτυπήσει το LA και το San Diego.

Βόμβα Trump: «Το Ιράν μπορεί να χτυπήσει LA και San Diego» – Ένα μικρό τίμημα για να είναι οι ΗΠΑ… ασφαλείς. Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η τοποθέτηση του Προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump ότι το Ιράν μπορεί να χτυπήσει και να καταστρέψει το Los Angeles και το San Diego στο πλαίσιο του πολέμου με τις ΗΠΑ.

«Μπορεί το Ιράν να καταστρέψει μια πόλη, ας καταστρέψουν το Los Angeles, ας καταστρέψουν το San Diego. Είναι ένα πολύ μικρό τίμημα που πρέπει να πληρωθεί, και όλα αυτά θα τελειώσουν πολύ σύντομα. Στην ουσία, όλα έχουν ήδη σχεδόν τελειώσει, αν και ίσως παρατείνουν λίγο ακόμη την κατάσταση.

Αλλά αυτό θα τελειώσει σύντομα, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο» υπογράμμισε ο Trump κατά την διάρκεια ομιλίας του ενώπιον υποστηρικτών του στην Nebraska ενόψει και των ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου.

Ο Trump δήλωσε ότι επιθυμεί να δει μια «μεγαλειώδη νίκη» επί του Ιράν, καθώς αυτή θα επιβεβαίωνε την ορθότητα της επιλογής που έκαναν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Αν και το σχόλιο του Trump πιθανότατα ειπώθηκε με σκωπτική διάθεση, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από τοπικούς αξιωματούχους. Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια, Gavin Newsom, έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι ο Trump είναι «διαταραγμένος και επικίνδυνος» εξαιτίας των δηλώσεών του.

«Αφού έστειλε την Εθνοφρουρά και τους Πεζοναύτες να καταλάβουν την Καλιφόρνια, ο Donald Trump λέει τώρα ότι οι ξένοι εχθροί μας θα πρέπει να «χτυπήσουν» το Los Angeles και το San Diego», έγραψε ο Newsom στο X, πρώην Twitter.

«Είναι διαταραγμένος και επικίνδυνος». Η δήμαρχος του Los Angeles, Karen Bass, παρενέβη επίσης, λέγοντας ότι η δήλωση του Trump είναι «επικίνδυνη και θα μπορούσε ενδεχομένως να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλειά μας».

«Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ πρότεινε μια ξένη κυβέρνηση να επιτεθεί στο Los Angeles. Οι δηλώσεις του εναντίον της πόλης μας είναι επικίνδυνες και θα μπορούσαν ενδεχομένως να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλειά μας», έγραψε στο X.

«Ο ρόλος ενός προέδρου είναι να προστατεύει την χώρα, όχι να την απειλεί ενεργά και να ενθαρρύνει επιθέσεις κατά Αμερικανών πολιτών. Απέναντι σε ανεύθυνες απειλές, εμείς οι κάτοικοι του Los Angeles γνωρίζουμε πώς να στεκόμαστε ενωμένοι και να προστατεύουμε την πόλη μας».

Η έκθεση. Σύμφωνα με πληροφορίες από δύο Αμερικανούς αξιωματούχους που επικαλείται η ανεξάρτητη ειδησεογραφική ιστοσελίδα Drop Site News, έκθεση της CIA με τίτλο «Fracture From Within» («Ρήγμα εκ των έσω») που συντάχθηκε από ειδικούς της Red Cell της CIA, αναφέρει ότι το Ισραήλ διατρέχει κίνδυνο εμφυλίου πολέμου ή κατάρρευσης του κράτους.

Η Red Cell, η μονάδα που είναι υπεύθυνη για την παροχή «εναλλακτικής ανάλυσης» εντός της υπηρεσίας, συνέταξε την αξιολόγηση συνδυάζοντας πληροφορίες από ανοικτές πηγές και αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών.

Η αξιολόγηση φαίνεται να αναφέρεται μόνο στους Εβραίους πολίτες του Ισραήλ και δεν λαμβάνει υπόψη τους Παλαιστίνιους πολίτες του, οι οποίοι αποτελούν περίπου το 20% του πληθυσμού του Ισραήλ και ζουν υπό διάφορες μορφές διακρίσεων, τις οποίες η Διεθνής Αμνηστία και άλλες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν χαρακτηρίσει ως μέρος ενός ευρύτερου συστήματος απαρτχάιντ.

Η CIA δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο. Εκρηκτικός συνδυασμός. Οι ειδικοί της CIA επισήμαναν έναν εκρηκτικό συνδυασμό πιέσεων που συγκλίνουν ενόψει των ισραηλινών εκλογών της 27^ης Οκτωβρίου: οικονομική κρίση και εκτόξευση των στρατιωτικών δαπανών, βαριά οπλισμένοι βετεράνοι που επιστρέφουν από παρατεταμένες μάχες, πολλοί από τους οποίους φέρουν σοβαρά ψυχολογικά τραύματα, αυξανόμενη οργή για τους υπερορθόδοξους άνδρες που εξαιρούνται από τη στρατιωτική θητεία, κλιμάκωση της βίας των εποίκων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη ενώ ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu, ο οποίος μάχεται για να παραμείνει στην εξουσία και πυροδοτεί συνταγματική κρίση.

Εναλλακτικό αλλά όχι φανταστικό σενάριο. Οι Red Cell της CIA έχουν ως αποστολή να αναπτύσσουν αναλύσεις και ιδέες που αμφισβητούν τις επικρατούσες παραδοχές και αναδεικνύουν τη συλλογική σκέψη ή τα τυφλά σημεία που μπορούν να παγιωθούν μέσα στον μηχανισμό των υπηρεσιών πληροφοριών.

«Οι συντάκτες αυτής της έκθεσης είναι ειδικοί στο Ισραήλ», σημείωσε πηγή από την κοινότητα των υπηρεσιών πληροφοριών. «Δεν πρόκειται για κάποιο φανταστικό «τι θα γινόταν αν» – με τις επερχόμενες εκλογές και τις ρωγμές στο Ισραήλ, θα πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά το συμπέρασμά τους ότι το Ισραήλ απέχει μία σπίθα από πραγματική εσωτερική σύγκρουση».

Η βαθύτερη ρωγμή. Μία από τις βαθύτερες ρωγμές στην Ισραηλινή πολιτική δεν έχει προκύψει από την αντίθεση στα εγκλήματα πολέμου της χώρας — αλλά από το ποιος αναμένεται να πολεμήσει και ποιος εξαιρείται.

Οι υπερορθόδοξοι άνδρες ιστορικά απολάμβαναν ευρείες εξαιρέσεις από την στρατιωτική θητεία, ενώ συνέχιζαν να λαμβάνουν κρατικές παροχές, μια ρύθμιση που έχει γίνει όλο και πιο αμφιλεγόμενη εν μέσω επανειλημμένων επιστρατεύσεων εφέδρων.

Η συλλογική άρνησή τους να υπηρετήσουν δεν βασίζεται σε αντίθεση προς τους πολέμους του Ισραήλ, καθώς οι υπερορθόδοξοι ηγέτες υποστηρίζουν ότι η στρατιωτική θητεία απειλεί την θρησκευτική ζωή και την υποχρέωσή τους να μελετούν την Τορά.

Ωστόσο, ύστερα από χρόνια κατά τα οποία έφεδροι καλούνται επανειλημμένα να εγκαταλείπουν τις δουλειές και τις οικογένειές τους, η εξαίρεση αυτή έχει εξελιχθεί σε ισχυρή πηγή δυσαρέσκειας στην Ισραηλινή κοινωνία.

Ρεκόρ ακρίβειας. Τα νοικοκυριά απορροφούν επίσης το κόστος των επιθετικών πολιτικών του Ισραήλ. Οι τιμές των τροφίμων έχουν φτάσει σε επίπεδα-ρεκόρ, με το κόστος των τροφίμων – συμπεριλαμβανομένων των φρέσκων φρούτων και λαχανικών – να έχει αυξηθεί κατά 9,5% τα τελευταία δύο χρόνια, επιδεινώνοντας μια ήδη σοβαρή κρίση κόστους ζωής μετά από χρόνια πολέμου. Ωστόσο, μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης προς τον Netanyahu δεν αποτελεί αντίθεση στην βαρβαρότητα του Ισραήλ εις βάρος των Παλαιστινίων, αλλά οργή για τον τρόπο με τον οποίο την διαχειρίστηκε.

Δύσκολος ο σχηματισμός κυβέρνησης. Τα βασικά σιωνιστικά κόμματα που αντιτίθενται στον Netanyahu είναι και τα ίδια διχασμένα ως προς την ηγεσία και τη στρατηγική των κυβερνητικών συνασπισμών, ενώ ένα από τα κύρια επιχειρήματα εναντίον του Netanyahu αφορά την ευθύνη του για την αποτυχία ασφαλείας της 7^ης Οκτωβρίου. Πρόσφατες δημοσκοπήσεις έχουν δείξει τόσο το μπλοκ του Netanyahu όσο και το αντι-Netanyahu μπλοκ να δυσκολεύονται να φτάσουν τις 61 έδρες που απαιτούνται για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Ο κίνδυνος των οπλισμένων βετεράνων. Οι πηγές προειδοποίησαν ότι ο συνδυασμός της πολιτικής διάσπασης και ενός αυξανόμενου πληθυσμού βαριά οπλισμένων και τραυματισμένων ψυχολογικά βετεράνων έχει ιστορικά προηγούμενα.

«Ως γνωστόν, τα Freikorps στην Γερμανία αποτελούνταν από βετεράνους με μετατραυματικό στρες, όπλα και αιμοδιψή διάθεση», είπε. «Δεν λέω ότι το Ισραήλ μετά την Γάζα είναι η Γερμανία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά ασφαλώς υπάρχουν πτυχές αυτής της κατάστασης που μου θυμίζουν εκείνη την περίοδο».

Διεθνής απομόνωση. Το Ισραήλ αντιμετωπίζει επίσης αυξανόμενη απομόνωση στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένης της διάβρωσης της υποστήριξης στις Ηνωμένες Πολιτείες, την οποία οι ίδιοι οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν αντιμετωπίσει κατ’ ιδίαν ως μακροπρόθεσμη απειλή. Η έκθεση του Αυγούστου επισήμανε ότι η ολοένα και μεγαλύτερη μετατροπή του Ισραήλ σε κράτος-παρία αποτελεί παράγοντα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρατική κατάρρευση.

Καταρρέει η συμμαχία με τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με άλλη αξιολόγηση της CIA, την οποία είχε επικαλεστεί σε δημοσίευμα του το Capital & Empire τον περασμένο Ιούλιο, Ισραηλινοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι η αμερικανική πολιτική συναίνεση που στηρίζει την συμμαχία με το Ισραήλ καταρρέει και ότι η συνεχιζόμενη εξάρτηση από δισεκατομμύρια δολάρια άμεσης αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας ενδέχεται τελικά να καταστεί πολιτικά μη βιώσιμη.

Πανικόβλητοι λοιπόν από το γεγονός ότι η πολιτική συναίνεση στις Ηνωμένες Πολιτείες γύρω από το Ισραήλ καταρρέει, φέρονται να ακολουθούν μια μακροπρόθεσμη στρατηγική για να συνδέσουν μόνιμα το Ισραήλ με τον στρατιωτικό, πληροφοριακό και αμυντικό μηχανισμό των ΗΠΑ – με τρόπους που θα ήταν δύσκολο για μελλοντικές κυβερνήσεις να ανατρέψουν – σύμφωνα με εμπιστευτική αξιολόγηση της CIA.

Όπως είχε αναφέρει σε αυτό το δημοσίευμα του το Capital & Empire βάσει της έκθεσης της CIA «oι Ισραηλινοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι η πολιτική μάχη γύρω από το Ισραήλ στις Ηνωμένες Πολιτείες γίνεται ολοένα δυσκολότερο να κερδηθεί και ότι η εποχή κατά την οποία μπορούσαν να εξασφαλίζουν επ’ αόριστον δισεκατομμύρια δολάρια ετήσιας στρατιωτικής βοήθειας πλησιάζει στο τέλος της».

Σύμφωνα με την αξιολόγηση των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, το περιεχόμενο της οποίας περιέγραψαν στο Capital & Empire αρκετοί Αμερικανοί αξιωματούχοι, αντί να βασίζεται στην άμεση Αμερικανική στρατιωτική βοήθεια – μια μορφή υποστήριξης που γίνεται ολοένα πιο εμφανής και πολιτικά αμφιλεγόμενη – το Ισραήλ σπεύδει να ενσωματωθεί βαθύτερα στον στρατιωτικό, πληροφοριακό και εθνικής ασφάλειας μηχανισμό των ΗΠΑ, με τρόπους σχεδιασμένους ώστε να επιβιώσουν και μετά από μελλοντικές κυβερνήσεις. Μέχρι αυτή την άνοιξη, το 60% των Αμερικανών είχε αρνητική άποψη για το Ισραήλ, από 53% έναν χρόνο νωρίτερα, σύμφωνα με έρευνα του Pew Research Center.

Βαθιά απογοήτευση. Η επιδείνωση αυτή της υποστήριξης γίνεται ολοένα και πιο ορατή και στο εσωτερικό του μηχανισμού εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ. «Η κοινότητα των υπηρεσιών πληροφοριών, όπως η Αμερική, όπως ο στρατός, όπως παντού, απογοητεύεται όλο και περισσότερο από το πραγματικό και πολιτικό κεφάλαιο που δαπανάται για την στήριξη του Ισραήλ», είπε η πηγή.

«Καθώς προχωρούμε σε περαιτέρω ενσωμάτωση της στρατιωτικοβιομηχανικής μας ικανότητας με την δική τους, υπάρχει βαθιά απογοήτευση για το γεγονός ότι το κάνουμε αυτό για μια χώρα που μας έσυρε σε έναν πόλεμο που χάνουμε, μια χώρα που μας κατασκοπεύει».

Τα σενάρια. Η έκθεση της CIA προσπάθησε επίσης να εξετάσει πιθανά σενάρια για το πώς θα μπορούσαν να αλληλεπιδράσουν αυτές οι πιέσεις εάν η εσωτερική κρίση του Ισραήλ επιδεινωνόταν – πώς μία και μόνο σπίθα θα μπορούσε να μετατρέψει την πολιτική διάσπαση σε ανοιχτή εμφύλια σύγκρουση και τι θα ακολουθούσε στην συνέχεια.

Μεταξύ των σεναρίων που τέθηκαν ήταν ξένες εταιρείες τεχνολογίας και τεχνητής νοημοσύνης να αποσύρουν επενδύσεις ή προσωπικό από το Ισραήλ, διαβρώνοντας περαιτέρω μια ήδη πιεσμένη οικονομία, περιφερειακές κυβερνήσεις να επανεξετάσουν την πολιτική και στρατηγική αξία της βαθύτερης εξομάλυνσης των σχέσεών τους με το Ισραήλ, και η Hamas ή η Hezbollah να εκμεταλλευτούν μια περίοδο εσωτερικής αδυναμίας. Σύμφωνα με τις πηγές, η έκθεση χρησιμοποίησε συγκεκριμένα τον όρο «civil conflict», δηλαδή «εμφύλια σύγκρουση».

Η εικόνα του άθραυστου κράτους. Για δεκαετίες, η ισχύς του Ισραήλ δεν βασιζόταν μόνο στα όπλα και στην αμερικανική υποστήριξη, αλλά και στην εικόνα ότι η στρατιωτική του κυριαρχία, η υπεροχή του στον τομέα των πληροφοριών και η εσωτερική του συνοχή καθιστούσαν το κράτος ουσιαστικά άθραυστο.

Όμως, όπως προειδοποιεί η αξιολόγηση, κάτω από αυτή την εικόνα συντριπτικής ισχύος, το Ισραήλ συσσωρεύει οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές αντιφάσεις, τις οποίες η στρατιωτική ισχύς από μόνη της ενδέχεται να μην μπορεί να συγκρατήσει (https://romioitispolis.gr/apokalypsi-sok-apo-cia-to-israil-sta-prothyra-emfylioy-polemoy-vomva-trump-to-iran-tha-dialysei-los-angeles-kai-san-diego///).

 

Σοκ: Κίνδυνος για στρατιωτικό νόμο και αιματηρό εμφύλιο στις ΗΠΑ – Τι αποκαλύπτει συνταγματάρχης του Colin Powell. Η ατμόσφαιρα στην Ουάσιγκτον θυμίζει πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί…

Σε τροχιά απόλυτου χάους και πρωτοφανούς συνταγματικής κατάρρευσης φαίνεται πως εισέρχονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς φωνές με τεράστιο ειδικό βάρος προειδοποιούν πλέον ανοιχτά για το ενδεχόμενο επιβολής στρατιωτικού νόμου και εκδήλωσης ενός καταστροφικού πραξικοπήματος.

Η ατμόσφαιρα στην Ουάσιγκτον θυμίζει πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί, με την επικείμενη εκλογική αναμέτρηση του Νοεμβρίου να μετατρέπεται σε μπαρουταποθήκη που απειλεί να τινάξει στον αέρα την υπερδύναμη.

Η προειδοποίηση-σοκ του Wilkerson. Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο ο συνταγματάρχης εν αποστρατεία Lawrence Wilkerson, πρώην αρχηγός του επιτελείου του αείμνηστου στρατηγού Colin Powell.

Πρόκειται για έναν άνθρωπο που παραδοσιακά κινείται μακριά από υπερβολές και φθηνούς εντυπωσιασμούς, γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στις εκτιμήσεις του. Στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε στο YouTube στον δικαστή Andrew Napolitano, ο Wilkerson περιέγραψε ένα σενάριο απόλυτου τρόμου για την επόμενη μέρα των ενδιάμεσων εκλογών.

Σύμφωνα με τον Wilkerson, εάν οι Ρεπουμπλικάνοι υποστούν συντριπτική ήττα και χάσουν τον έλεγχο και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου, ο Donald Trump δεν πρόκειται να αποδεχθεί το αποτέλεσμα. Αντίθετα, εκτιμάται ότι θα προχωρήσει σε πλήρη και απροκάλυπτη υπονόμευση του Συντάγματος, επιχειρώντας ένα εσωτερικό πραξικόπημα για τη διατήρηση της εξουσίας.

Ο Αμερικανός πρώην αξιωματούχος υπογράμμισε ότι, σε αντίθεση με τα γεγονότα της 6^ης Ιανουαρίου 2021 μ.Χ., ο Trump διαθέτει πλέον δίπλα του μια συμπαγή θεσμική ηγεσία, η οποία ομνύει πίστη στον ίδιο και όχι στο Αμερικανικό Σύνταγμα.

Η ομιλία στον ΟΗΕ και το εφιαλτικό σχέδιο των παγκοσμιοποιητών. Οι ανησυχίες αυτές ενισχύθηκαν περαιτέρω μετά την πρόσφατη, εμπρηστική ομιλία που εκφώνησε ο Donald Trump στα Ηνωμένα Έθνη, την οποία ο Wilkerson συνέκρινε ευθέως με την έξαλλη εμφάνιση του Nikita Khrushchev στον ΟΗΕ το 1.960 μ.Χ.

Η ρητορική αυτή θεωρείται από πολλούς ως το προμήνυμα για τα δεινά που περιμένουν την Αμερική στα τέλη του 2026 μ.Χ. και τις αρχές του 2027 μ.Χ. Την ίδια ώρα, ο αναλυτής Leo Hohman κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις δραματικές συνέπειες που θα πυροδοτήσει μια τέτοια εξέλιξη.

Εάν ο Λευκός Οίκος αποφασίσει να καταστείλει τους αντιφρονούντες και να επιβάλει στρατιωτικό νόμο για να αποτρέψει την καθαίρεση του προέδρου, η αντίδραση θα είναι ακαριαία.

Ένα αποτυχημένο ή επιτυχημένο πραξικόπημα αναμένεται να εξαπολύσει αμέσως έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο σε διάφορες περιοχές των ΗΠΑ. Η εικόνα αυτή συνδέεται άμεσα με το σκοτεινό αφήγημα περί σχεδίου των παγκοσμιοποιητών, οι οποίοι επιδιώκουν την ολική καταστροφή της Αμερικής.

Ο αντικειμενικός στόχος φαίνεται να είναι ο εγκλωβισμός της χώρας σε ένα διπλό μέτωπο: έναν καταστροφικό Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο εξωτερικό και έναν αμείλικτο εμφύλιο πόλεμο στο εσωτερικό. Όλα τα σημάδια δείχνουν πλέον ότι η Αμερική οδεύει ολοταχώς προς αυτόν τον εφιάλτη (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/901999/sok-kindynos-gia-stratiotiko-nomo-kai-aimatiro-emfylio-stis-ipa-ti-apokalyptei-syntagmatarxis-tou-colin-powelles).

 

ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ: Ο Συνταγματάρχης Λόρενς Γουίλκερσον κάνει μια σκοτεινή πρόβλεψη για την Αμερική μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του 2026 μ.Χ. Ο Γουίλκερσον είναι ο πρώην αρχηγός του επιτελείου του αείμνηστου στρατηγού Κόλιν Πάουελ και συνήθως δεν είναι υπερβολικός.

Όπως γνωρίζουν πολλοί από τους αναγνώστες μου, ανησυχώ για την πιθανότητα το τρέχον καθεστώς στην Ουάσινγκτον να καταστείλει την διαφωνία και ενδεχομένως ακόμη και να κηρύξει στρατιωτικό νόμο γύρω στην περίοδο των επερχόμενων ενδιάμεσων εκλογών τον Νοέμβριο, αναφέρει το leohohmann.substack.com

Η πιο επικίνδυνη περίοδος, πιστεύω, θα είναι οι εβδομάδες και οι μήνες μετά τις εκλογές. Εάν οι Ρεπουμπλικάνοι υποστούν ολοκληρωτική ήττα, που σημαίνει ότι θα χάσουν και τα δύο σώματα του Κογκρέσου και όχι με μία ή δύο ψήφους αλλά με μια νόμιμη ήττα, ανησυχώ ότι ο άνθρωπος στον Λευκό Οίκο θα λάβει δραστικά μέτρα που δεν έχουν ξαναδεί ποτέ στην Αμερικανική ιστορία.

Η παράλογη ομιλία του Τραμπ ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών την Τρίτη απλώς μεγάλωσε τους χειρότερους καχύποπτους μου για το τι μπορεί να επιφυλάσσει η Αμερική στα τέλη του 2026 μ.Χ. και στις αρχές του 2027 μ.Χ.

Τώρα ανακαλύπτω ότι δεν είμαι ο μόνος που έχει την αίσθηση ότι κάτι κακό συμβαίνει με αυτόν τον τρόπο. Κάποιος με πολύ υψηλότερα προσόντα από εμένα αναμένει το ίδιο είδος δρακόντειας καταστολής μετά την σαρωτική ήττα των δημοκρατικών στις 3 Νοεμβρίου, ακολουθούμενη από την υπόσχεση παραπομπής του προέδρου σε δίκη.

Ο Συνταγματάρχης Λόρενς Γουίλκερσον (εν αποστρατεία), σε μια συνέντευξη στο YouTube σήμερα με τον δικαστή Άντριου Ναπολιτάνο, έκανε παρόμοιες προβλέψεις για το πώς θα μπορούσε να αντιδράσει ο Τραμπ σε μια εκλογική νίκη των δημοκρατικών.

Ξεκίνησε αναφερόμενος στην ανησυχητική ομιλία του Τραμπ αυτή την εβδομάδα ενώπιον του ΟΗΕ, συγκρίνοντάς την με την οργισμένη ομιλία του Χρουστσόφ ενώπιον του ΟΗΕ το 1.960 μ.Χ., αλλά αν προχωρήσετε γρήγορα περίπου στο 7^ο λεπτό θα ακούσετε τι πιστεύει ο Συνταγματάρχης Γουίλκερσον ότι θα μπορούσε να συμβεί στην Ουάσινγκτον μετά τις εκλογές, αν τα πράγματα πάνε τόσο άσχημα για τους Ρεπουμπλικάνους όσο προβλέπουν ορισμένοι.

Ο Συνταγματάρχης Γουίλκερσον είπε στον Ναπολιτάνο: «Νομίζω ότι έχουμε ανατρέψει το Σύνταγμα σε σημείο που αναμένω πλήρως μια πλήρη ανατροπή του, όταν έρθουν οι ενδιάμεσες εκλογές, όταν ο Τραμπ αποφασίσει, και οι Ρεπουμπλικάνοι αποφασίσουν να τον ακολουθήσουν μαζικά, ότι όλα πάνε εναντίον τους και ο μόνος τρόπος να το αποτρέψουν από αυτό και να διατηρήσουν την εξουσία τους, είναι κάποιο είδος πραξικοπήματος».

Ακόμα και ο Ναπολιτάνο φάνηκε λίγο έκπληκτος από αυτή την δήλωση. Αλλά ο Γουίλκερσον στην συνέχεια προχώρησε εξηγώντας γιατί πιστεύει ότι έχει τεθεί το σκηνικό για την επιτυχία ενός τέτοιου σχεδίου πραξικοπήματος.

Η διαφορά μεταξύ της 6^ης Ιανουαρίου 2021 μ.Χ. και του Ιανουαρίου 2027 μ.Χ., είπε, είναι ότι ο Τραμπ έχει πλέον θεσμική ηγεσία που είναι πιστή πρώτα και κύρια σε αυτόν, όχι στο Σύνταγμα. Δεν την είχε αυτό το 2021 μ.Χ. Σίγουρα αξίζει να την ακούσετε και είναι κάτι που πρέπει να λάβετε υπόψη.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Δεν συμφωνώ με όλα όσα λέει ο Συνταγματάρχης Γουίλκερσον σε αυτή την συνέντευξη, αλλά νομίζω ότι η διαίσθησή του είναι σωστή σχετικά με τον Τραμπ και την πιθανότητα να ενεργήσει για άλλη μια φορά με έναν εκπληκτικό, ίσως και σοκαριστικό τρόπο μετά από ένα δυσμενές εκλογικό αποτέλεσμα. Και αν ο Τραμπ προσπαθήσει να ηγηθεί ενός πραξικοπήματος, αυτό θα πυροδοτήσει έναν ολοκληρωτικό εμφύλιο πόλεμο σε περισσότερες από μερικές περιοχές της Αμερικής.

Εδώ και αρκετά χρόνια πιστεύω ότι ο τελικός στόχος των παγκοσμιοποιητών για την κατάρρευση της Αμερικής θα ήταν να μας εμπλέξουν ταυτόχρονα στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο εξωτερικό και στον εμφύλιο πόλεμο στο εσωτερικό. Τα πράγματα φαίνεται να οδεύουν ακριβώς προς αυτή την κατεύθυνση (https://corfiatiko.blogspot.com/2026/09/2026_01596697632.html).

 

Υπάρχει πιθανότητα αστικού εμφύλιου σε Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο. Οικονομική κρίση, μεγάλης έκτασης παράνομη μετανάστευση, ανέχεια και ανεργεία μαζί με εγκληματικότητα πυροδοτούν σενάρια αστικών εμφύλιων συγκρούσεων σε δύο μεγάλες χώρες της Ευρώπης.

Η εκτίμηση για το αν η Γαλλία έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να οδηγηθεί σε αστικό εμφύλιο συγκριτικά με το Ηνωμένο Βασίλειο αποτελεί αντικείμενο έντονης πολιτικής και κοινωνιολογικής συζήτησης, χωρίς ωστόσο να υπάρχει κάποια επίσημη ή επιστημονική συναίνεση που να επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο ως «πολύ μεγάλη πιθανότητα».

Και οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν σοβαρές κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές προκλήσεις, αλλά η πιθανότητα ενός πλήρους «εμφυλίου πολέμου» με την στενή έννοια του όρου θεωρείται εξαιρετικά χαμηλή από τη συντριπτική πλειονότητα των αναλυτών. Στην ατζέντα που τροφοδοτεί αυτά τα υπαρκτά πλέον σενάρια έχουμε την πολιτική πόλωση και την τεράστια κοινωνική ένταση, όπως συμβαίνει τώρα στη Γαλλία για παράδειγμα.

Η Γαλλία έχει μακρά παράδοση σε μαζικές διαδηλώσεις και βίαιες συγκρούσεις (π.χ. Κίτρινα Γιλέκα, απεργίες για το συνταξιοδοτικό, ταραχές στα προάστια). Η άνοδος των Εθνικιστών  (Εθνική Συσπείρωση) και η σφοδρή πόλωση μεταξύ των πολιτικών άκρων δημιουργούν ένα ασταθές κοινοβουλευτικό σκηνικό στην γαλλική επικράτεια.

Στο παρελθόν, επιστολές από εν αποστρατεία στρατιωτικούς είχαν προειδοποιήσει για κίνδυνο «αποσύνθεσης» ή εμφύλιας σύρραξης λόγω των θρησκευτικών και πολιτισμικών εντάσεων, γεγονός που είχε προκαλέσει σάλο. Σήμερα που μιλάμε υπάρχουν αναφορές ότι «διαδηλωτές μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς κλείνουν αυτοκινητόδρομους στην Γαλλία»  στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Περισσότερα από 400 σχολεία παραμένουν σήμερα πλήρως κλειστά λόγω ζημιών και απειλών κατά του προσωπικού. Οι μαθητές έχουν μεταβεί σε καθεστώς εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Παρά τις απαγορεύσεις συγκεντρώσεων έξω από τα κλειστά λύκεια, διαδηλώσεις και συγκρούσεις με την αστυνομία σημειώνονται από το πρωί στο Παρίσι, την Λυών, την Μασσαλία, την Ρεν και άλλες πόλεις. Η Λυών αποτελεί μία από τις περιοχές με τη μεγαλύτερη ένταση.

Η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα μαζικό κύμα μαθητικών και φοιτητικών κινητοποιήσεων που έχει οδηγήσει στον αποκλεισμό εκατοντάδων σχολείων. Οι κινητοποιήσεις αυτές, οι οποίες ξεκίνησαν στα τέλη Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ., οργανώνονται από εφήβους και νεαρούς μαθητές λυκείου (ηλικίας 15 έως 18 ετών). Τα κύρια αιτήματά τους αφορούν την ποιότητα της εκπαίδευσης, όπως η υποχρηματοδότηση των σχολείων, οι ελλείψεις εκπαιδευτικών, τα υπερπλήρη τμήματα, οι εξαντλητικές ώρες μαθημάτων και οι αγχωτικές εξετάσεις.

Στο περιθώριο αυτών των αποκλεισμών και των διαμαρτυριών σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια βίας. Είναι αλήθεια ότι στην Μασσαλία καταλήφθηκε και πυρπολήθηκε ένα αστικό λεωφορείο, ενώ ο οδηγός του δέχθηκε επίθεση και τραυματίστηκε.

Στην Μασσαλία πυρπολήθηκε επίσης ένα πυροσβεστικό όχημα, ενώ σε εθνικό επίπεδο έχουν αναφερθεί επιθέσεις σε καθηγητές, ρίψεις μολότοφ και οξέος κατά της αστυνομίας, καθώς και εκατοντάδες συλλήψεις μαθητών.

Ο δήμαρχος της Μασσαλίας Benoît Payan, καθώς και κυβερνητικά στελέχη, καταδίκασαν απερίφραστα την «απαράδεκτη βία», τονίζοντας ότι, αν και οι ανησυχίες των μαθητών για το μέλλον τους είναι βάσιμες, οι βανδαλισμοί δεν δικαιολογούνται.

Ηνωμένο Βασίλειο: Κοινωνικές ταραχές και θεσμικές πιέσεις. Από το καλοκαίρι του 2024 μ.Χ., το Ηνωμένο Βασίλειο βίωσε τα χειρότερα επεισόδια των τελευταίων ετών με ρατσιστικές και αντιμεταναστευτικές ταραχές, οι οποίες πυροδοτήθηκαν από παραπληροφόρηση στο διαδίκτυο.

Στο βρετανικό νησί επικρατεί εδώ και μεγάλο διάστημα τεράστια οικονομική πίεση και κοινωνική ανισότητα τεραστίων διαστάσεων, η οποία μαζί με την παρουσία χιλιάδων μεταναστών οδηγεί σε τοπικές εξεγέρσεις σε πόλεις. 

Η κρίση του κόστους ζωής και η υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών (π.χ. NHS) έχουν αυξήσει τη γενικότερη κοινωνική δυσαρέσκεια, οδηγώντας ανθρώπους που δεν αντιδρούσαν έτσι παλιά, να κατεβαίνουν στον δρόμο απαιτώντας τα βασικά αγαθά που υπήρχαν στην χώρα τα προηγούμενα χρόνια. Την ίδια περίοδο οι τάσεις ανεξαρτητοποίησης στη Σκωτία, την Ουαλία και οι πολύ λεπτές ισορροπίες στην Βόρεια Ιρλανδία αποτελούν μόνιμες εστίες πολιτικής πίεσης στην βρετανική κυβέρνηση.

Παρά τις εντάσεις, και τα δύο κράτη διαθέτουν ισχυρούς δημοκρατικούς θεσμούς, σταθερά σώματα ασφαλείας και οικονομίες που λειτουργούν ως ανασταλτικοί παράγοντες για την κατάρρευση της κοινωνικής ειρήνης, αλλά το κύμα της κοινωνικής οργής μεγαλώνει και το σενάριο κοινωνικής έκρηξης είναι υπαρκτό από ποτέ.

Από τι σενάριο κινδυνεύει η Ελλάδα. Η σχέση μεταξύ οικονομικής ανέχειας, μεταναστευτικού ζητήματος και του κινδύνου μιας κοινωνικής έκρηξης στην Ελλάδα αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα και διαχρονικά ζητήματα της χώρας. Παρά τη μακροοικονομική ανάκαμψη και τους θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης των τελευταίων ετών, η Ελληνική κοινωνία συνεχίζει να αντιμετωπίζει έντονες πιέσεις.

Σύμφωνα με πρόσφατες εκθέσεις (όπως του Ελληνικού Δικτύου για την Καταπολέμηση της Φτώχειας - EAPN), το 26,9% έως 27,5% του πληθυσμού στην Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού.

Η παρατεταμένη ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης, την ενέργεια και τα ενοίκια συρρικνώνει το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα. Αυτό δημιουργεί ένα αίσθημα ανασφάλειας και κόπωσης στους πολίτες, το οποίο πολλές φορές λειτουργεί ως «εύφλεκτο υλικό» για κοινωνικές εντάσεις.

Το μεταναστευτικό συνδέεται άμεσα με την κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα: Η Ελλάδα διαχειρίζεται συνεχείς ροές και προτείνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυστηρότερα μέτρα, όπως έκτακτους μηχανισμούς αναστολής ασύλου σε περιπτώσεις μαζικών ροών. Ενώ οι παλαιότεροι μετανάστες έχουν ενταχθεί σε μεγάλο βαθμό στην οικονομική ζωή, οι νέες προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές αντιμετωπίζουν δυσκολίες στέγασης και απασχόλησης.

Σε περιόδους μεγάλης οικονομικής στενότητας, η παρουσία ευάλωτων μεταναστευτικών πληθυσμών στον δημόσιο χώρο μπορεί να εργαλειοποιηθεί. Αυτό συχνά τροφοδοτεί ξενοφοβικά αντανακλαστικά, καθώς τμήματα του ντόπιου πληθυσμού θεωρούν λανθασμένα ότι οι μετανάστες ανταγωνίζονται τους γηγενείς για τους ίδιους περιορισμένους πόρους (π.χ. κοινωνικά επιδόματα, θέσεις εργασίας χαμηλής εξειδίκευσης).

Υπάρχει κίνδυνος «Κοινωνικής Έκρηξης»;. Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι ο κίνδυνος στην Ελλάδα δεν μεταφράζεται απαραίτητα σε βίαιες εξεγέρσεις όπως στο παρελθόν, αλλά σε μια βουβή κοινωνική κρίση. Η πίεση εκφράζεται συχνά μέσα από την αποχή από τις πολιτικές διαδικασίες, την αύξηση των ανισοτήτων και την ενίσχυση ακραίων πολιτικών ρητορικών (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/pagkosmiopoiisi/7392312_yparhei-pithanotita-astikoy-emfylioy-se-gallia-kai-inomeno-basileio).