ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ ΤΟΥ 2026

ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ ΤΟΥ 2026

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Ως γνωστόν, τον Ιούνιο του 2026 μ.Χ., συνέβησαν κάποια πολύ σημαντικά γεγονότα στην πατρίδα μας, καθώς και στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο, τα οποία επηρέασαν σημαντικά τις πολιτικές εξελίξεις παγκόσμια.

Ο Ν.Τραμπ προαναγγέλλει νέα πλήγματα στο Ιράν: «Σήμερα θα επιτεθούμε πολύ σκληρά! – Έχουμε κάθε δικαίωμα». «Θα επαναλάβουμε τους βομβαρδισμούς - Κατέρριψαν το ελικόπτερό μας».

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, κατά την διάρκεια δηλώσεών του στο Οβάλ Γραφείο, προανήγγειλε επανέναρξη στρατιωτικών πληγμάτων στο Ιράν, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «σήμερα θα επιτεθούμε πολύ σκληρά».

Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με την προηγούμενη δήλωση του ότι το Ιράν «θα πρέπει να πληρώσει το τίμημα», ο Ν.Τραμπ ανέφερε ότι οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν σε νέες επιθέσεις. «Θα τους επιτεθούμε και μάλιστα πολύ σκληρά, σήμερα» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός Πρόεδρος. «Θα επαναλάβουμε τους βομβαρδισμούς. Έχουμε το δικαίωμα να το κάνουμε. Κατέρριψαν το ελικόπτερό μας», ανέφερε ο Ν.Τραμπ.

 «Τους χτυπήσαμε σκληρά χθες και θα τους χτυπήσουμε ξανά σκληρά σήμερα – σε περίπτωση που το χάσατε ή δεν ανοίξατε την τηλεόρασή σας» δήλωσε. «Συνεργάζομαι με το Ιράν εδώ και αρκετούς μήνες, και θα πρέπει να υπογράψουν την συμφωνία» πρόσθεσε (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/o-n-tramp-proanaggellei-nea-pligmata-sto-iran-simera-tha-epitethoume-poly-sklira-exoume-kathe-dikaioma//).

NYT: Ο Τραμπ απειλεί με νέες επιθέσεις αν αποτύχει η συμφωνία με το Ιράν. Αφορμή, σύμφωνα με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. Σύμφωνα με την Νew York Times, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει διαμηνύσει με σαφήνεια ότι η επίτευξη μιας οριστικής και βιώσιμης συμφωνίας γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης αποτελεί απαρέγκλιτη προϋπόθεση για την διατήρηση της ειρήνης στην περιοχή.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως η Αμερικανική πλευρά αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επανέναρξης των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε περίπτωση που οι τελικές συνομιλίες οδηγηθούν σε αδιέξοδο, υπογραμμίζοντας την σημασία που δίνει η Ουάσιγκτον στην πλήρη τήρηση των δεσμεύσεων.

Παράλληλα, το δημοσίευμα αναδεικνύει μια κομβική πτυχή των διαπραγματεύσεων που αφορά την παγκόσμια οικονομία, καθώς ο Αμερικανός Πρόεδρος φέρεται να υποστηρίζει ότι η τρέχουσα συμφωνία διασφαλίζει την μόνιμη και ελεύθερη διέλευση των πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ, αποκλείοντας την επιβολή οποιωνδήποτε τελών ή οικονομικών περιορισμών στην ναυσιπλοΐα (https://www.zougla.gr/kosmos/nyt-o-trab-apeilei-me-nees-epitheseis-an-apotychei-i-symfonia-me-to-iran/).

«ΘΑ ΞΕΣΠΑΣΕΙ ΚΟΛΑΣΗ ΑΝ ΤΟ ΙΡΑΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΟΠΛΑ» – ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΤΡΑΜΠ ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΙΡΑΝ – ΤΙ ΕΙΠΕ ΓΙΑ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ ΚΑΙ ΙΣΡΑΗΛ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ απείλησε, λίγες ώρες πριν την υπογραφή της συμφωνίας, την Τεχεράνη, λέγοντας σήμερα (16.06.2026 μ.Χ.) πως θα ξεσπάσει «κόλαση» αν επιχειρήσει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Μιλώντας σε δημοσιογράφους στην Γαλλία, ενόψει της Συνόδου Κορυφής της G7, ο Ντόναλντ Τραμπ έστειλε μήνυμα και στον Μπέντζαμιν Νετανιάχου -που φέρεται πως αντιτίθεται στην συμφωνία που κατέληξαν ΗΠΑ με Ιράν– λέγοντας πως χωρίς της ΗΠΑ, δεν θα υπήρχε καν Ισραήλ.

Σχετικά με το Ιράν, ο Αμερικανός Πρόεδρος αναφέρθηκε για ακόμη μία φορά στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, το οποίο αποτελούσε και το «αγκάθι» στις διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο χωρών. Μετά από περισσότερους 3 μήνες πολέμου, ΗΠΑ και Ιράν συμφώνησαν εν τέλει και σε αυτό το ζήτημα, με την Τεχεράνη να δεσμεύεται πως δεν πρόκειται να αποκτήσει πυρηνικό όπλο.

«Το μόνο πράγμα που έχει πραγματικά σημασία για μένα είναι το Ιράν να μην αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο, και αυτό το δηλώνω δυνατά και ξεκάθαρα», δήλωσε ο ίδιος σε δημοσιογράφους. «Θα ξεσπάσει κόλαση στο Ιράν εάν η Ιρανική κυβέρνηση έχει την πρόθεση να αποκτήσει πυρηνικό όπλο», πρόσθεσε.

Ο Αμερικανός πρόεδρος εκτιμά μάλιστα πως το δεύτερο στάδιο της συμφωνίας (την οποία αποκάλεσε «δίκαιη» και «καλή») θα είναι και το «ευκολότερο». Σχετικά με τα δημοσιεύματα που ανέφεραν πως οι ΗΠΑ ετοιμάζουν γενναιόδωρο «πακέτο» 300 εκατ. δολαρίων για επενδύσεις στο Ιράν, ο Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε τις πληροφορίες fake news.

«Ο Νετανιάχου πρέπει να γίνει πιο υπεύθυνος με τον Λίβανο»/ Ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον πρωθυπουργό του Ισραήλ. Ενώ τα δημοσιεύματα για βαθιά κρίση στη σχέση τους και αποστασιοποίηση στην στάση που διατηρούν απέναντι στον πόλεμο και στην ειρηνευτική συμφωνία, πληθαίνουν, ο Ντόναλντ Τραμπ περιέγραψε πως διατηρεί πολύ καλή σχέση με τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

Έκρουσε το καμπανάκι του κινδύνου για τον Λίβανο καθώς ο πόλεμος στην χώρα μαίνεται κανονικά παρά την συμφωνία που υπογράφηκε από Ισραηλινούς και Λιβανέζους αξιωματούχους για κατάπαυση του πυρός. «Χωρίς εμένα δεν θα υπήρχε Ισραήλ, επειδή κανένας άλλος Πρόεδρος δεν ήταν πρόθυμος να κάνει αυτό που έκανα εγώ», είπε αρχικά ο Ντόναλντ Τραμπ.

Πρόσθεσε ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός «πρέπει να είναι πιο υπεύθυνος όσον αφορά τον Λίβανο». Πρόσθεσε ακόμη πως δεν διαφωνεί κάθετα με την νέα Ισραηλινή επίθεση στην Βηρυτό λίγο πριν «πέσουν» οι υπογραφές.

Τόνισε πως ακόμα και αν το Ισραήλ συνεχίζει να επιτίθεται στον Λίβανο, η συμφωνία με το Ιράν μπορεί να «επιβιώσει» κανονικά.«Θεωρώ ότι αυτός είναι ο μικρός πόλεμος. Στο Ιράν είναι ο μεγάλος, αλλά έχουμε αυτό το μικρό τσιμπολόγημα εκεί έξω που συνεχώς σηκώνει το κεφάλι του και αυτό είναι η Χεζμπολάχ» (https://www.makeleio.gr/%ce%ba%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%82/tha-ksespasei-kolasi-an-to-iran-epicheirisei-na-apoktisei-pyrinika-opla-apofasismenos-o-tramp-liges-ores-prin-ypografei-i-symfonia-me-to-iran-ti-eipe-gia-netaniachou-kai-israil/).

ΗΠΑ: Απετράπη λουτρό αίματος με drones και δολοφονία Trump - 19χρονος ήθελε να τινάξει στον αέρα τον Λευκό Οίκο. Σύμφωνα με τον διευθυντή της FBI, Kash Patel, η υπηρεσία ενημερώθηκε στις 10 Ιουνίου για πιθανή απειλή που σχετιζόταν με το γεγονός UFC America 250.

Το FBI ανακοίνωσε ότι απέτρεψε ένα εξαιρετικά σοβαρό και οργανωμένο σχέδιο επίθεσης που φέρεται να στόχευε εκδήλωση του UFC στην Ουάσιγκτον, κοντά στον Λευκό Οίκο, παρουσία Donald Trump.

Σύμφωνα με τον διευθυντή της FBI, Kash Patel, η υπηρεσία ενημερώθηκε στις 10 Ιουνίου για πιθανή απειλή που σχετιζόταν με το γεγονός UFC America 250. Όπως ανέφερε, χάρη σε επιχείρηση πολλών πολιτειών και τη συνεργασία με το Υπουργείο Δικαιοσύνης, «πολλά άτομα έχουν τεθεί υπό κράτηση» και το σχέδιο «ανεστάλη άμεσα».

Η δικογραφία που δόθηκε στην δημοσιότητα περιγράφει ένα εφιαλτικό σενάριο: οι εμπλεκόμενοι φέρεται να σχεδίαζαν χρήση drones φορτωμένων με εκρηκτικά, τα οποία θα εκρήγνυντο πάνω από τον χώρο της διοργάνωσης, προκαλώντας πανικό και μαζική εκκένωση του πλήθους.

Στην συνέχεια, σύμφωνα με τις αρχές, άλλοι συμμετέχοντες θα άνοιγαν πυρ κατά των πολιτών που θα προσπαθούσαν να διαφύγουν. Όπως αναφέρεται, συνολικά 19 άτομα συμμετείχαν σε διαδικτυακές συνομιλίες όπου φέρεται να συζητήθηκε το σχέδιο.

Ο 19χρονος Tycen Proper στο επίκεντρο της έρευνας. Κεντρικό πρόσωπο της υπόθεσης είναι ο 19χρονος Tycen Proper, ο οποίος συνελήφθη στο Ohio και κατηγορείται για απόπειρα ανθρωποκτονίας και παραβάσεις οπλοκατοχής.

Ο αστυνομικός της FBI, Christopher Betts, αναφέρει ότι η μητέρα του ειδοποίησε τις αρχές λόγω «ανησυχητικής συμπεριφοράς», αγορών όπλων και επικοινωνιών με άγνωστα άτομα στο διαδίκτυο. Σύμφωνα με την κατάθεση, στην οικία του βρέθηκαν χιλιάδες σφαίρες, τουφέκια στρατιωτικού τύπου και όπλο βαμμένο με τη σημαία των ΗΠΑ, το οποίο είχε αποκτηθεί μόλις λίγες ημέρες πριν.

Οι αρχές τον μετέφεραν σε νοσοκομείο για ψυχιατρική αξιολόγηση λόγω «επιθετικών και βίαιων τάσεων». Ο Tycen Proper φέρεται να είχε ενταχθεί σε διαδικτυακή ομάδα ατόμων που αυτοπροσδιορίζονταν ως πρώην στρατιωτικοί και χριστιανικής ιδεολογίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, η ομάδα σχεδίαζε «διαδήλωση» κοντά στον Λευκό Οίκο, η οποία θα λειτουργούσε ως κάλυψη για την επίθεση με drones. Ο ίδιος φέρεται να δήλωσε ότι ο στόχος ήταν να «ξεκινήσει μια επανάσταση στις Ηνωμένες Πολιτείες» και ότι ορισμένα μέλη πίστευαν πως η χώρα πρέπει «να καταρρεύσει και να ξαναχτιστεί».

Πολιτικές αντιδράσεις και ανησυχία. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ JD Vance δήλωσε σε συνέντευξή του ότι ενημερώθηκε την τελευταία στιγμή για την υπόθεση, υπογραμμίζοντας ότι το μέγεθος της απειλής ήταν ιδιαίτερα σοβαρό.

Ο Donald Trump, ο οποίος βρισκόταν στο event του UFC, δήλωσε ότι δεν είχε ενημερωθεί για την αποτροπή της επίθεσης, σχολιάζοντας χαρακτηριστικά ότι «το μόνο που είδα ήταν οι αγώνες». Ο επικεφαλής της Secret Service, Sean Curran, ανέφερε ότι η υπηρεσία συνεργάστηκε στενά με την FBI καθ’ όλη την διάρκεια της έρευνας, με στόχο τον εντοπισμό και την εξουδετέρωση των υπευθύνων.

Η υπόθεση έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά αλυσίδα περιστατικών πολιτικής βίας στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια, από απόπειρες επιθέσεων στον Λευκό Οίκο έως στοχευμένες δολοφονικές ενέργειες κατά πολιτικών προσώπων και δημόσιων εκδηλώσεων.

Οι Αμερικανικές αρχές μιλούν πλέον για ένα περιβάλλον αυξημένης απειλής, όπου η διαδικτυακή ριζοσπαστικοποίηση και η πρόσβαση σε οπλισμό δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα με δυνητικά καταστροφικές συνέπειες  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/882251/ipa-apetrapi-loutro-aimatos-me-drones-kai-dolofonia-trump-19xronos-ithele-na-tinaksei-ston-aera-ton-lefko-oikol/).

Πρόταση βόμβα Τράμπ για συνεργασία ΗΠΑ-Συρίας για την αντιμετώπιση της Χεζμπολάχ στον Λίβανο χωρίς το Ισραήλ! Άποψή μας είναι ότι ο Τράμπ σκέφτεται την λύση του αφοπλισμού της Χεζμπολάχ, είτε  μέσω της ένταξης στελεχών της στις Συριακές ένοπλες Δυνάμεις, στα πρότυπα της συμφωνίας ένταξης σε αυτές των Κούρδων του SDF, είτε μέσω οικονομικής προσφοράς σε αυτά.

Ρηξικέλευθη πρόταση  ρίχνει στο τραπέζι ο Αμερικανός Πρόεδρος Τράμπ για επίλυση του αδιεξόδου αντιμετώπισης της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, χωρίς την διεξαγωγή πολεμικών επιχειρήσεων από το Ισραήλ, σύμφωνα με Διεθνές Ισραηλινό ΜΜΕ το οποίο αναφέρει:

Πρόταση βόμβα Τράμπ για συνεργασία ΗΠΑ-Συρίας για την αντιμετώπιση της Χεζμπολάχ στον Λίβανο. «Αν το Ισραήλ δεν μπορεί να κάνει την δουλειά χωρίς να τους σκοτώσει όλους, η Συρία θα πρέπει να το κάνει»

Ο Τραμπ λέει ότι θεωρεί τον πόλεμο του Λιβάνου ως έναν ήσσονος σημασίας πόλεμο και μια αρένα στην οποία η Συρία μπορεί να αντιμετωπίσει την Χεζμπολάχ σε συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, εάν το Ισραήλ υπό τον Νετανιάχου δεν μπορεί να κυριαρχήσει.

«Εάν το Ισραήλ δεν μπορεί να κάνει την δουλειά χωρίς να σκοτώσει όλους τους άλλους, η Συρία θα πρέπει να κάνει τη δουλειά», δήλωσε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σε διμερή συνάντηση με τον Εμίρη του Κράτους του Κατάρ την Τρίτη.

"Το Ισραήλ πολεμά την Χεζμπολάχ για πάρα πολύ καιρό και πάρα πολλοί άνθρωποι σκοτώνονται. Δεν χρειάζεται να γκρεμίζετε μια πολυκατοικία κάθε φορά που ψάχνετε για κάποιον, επειδή υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σε αυτές τις πολυκατοικίες και δεν είναι όλοι Χεζμπολάχ, μπορώ να σας πω", είπε ο πρόεδρος.

«Πρότεινα στο Ισραήλ να αφήσει την Συρία να φροντίσει την Χεζμπολάχ, γιατί για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, νομίζω ότι θα έκαναν καλύτερη δουλειά αν το έκαναν». Έπαινοι  Τράμπ για τον  τζιναχντιστή Πρόεδρο της Συρίας, Αχμέντ αλ-Σαράα!. Στην συνέχεια, ο Τραμπ επαίνεσε τον Πρόεδρο της Συρίας, Αχμέντ αλ-Σαράα, λέγοντας: "Έχει συμμαζέψει αυτή την χώρα πολύ γρήγορα, είναι πολύ ικανός και είναι πολύ καλός για μένα. Προστάτεψε όλα όσα ζήτησα".

«Χωρίς τις ΗΠΑ δεν θα υπήρχε Ισραήλ. Ο Μπίμπι πρέπει να είναι πιο υπεύθυνος στον Λίβανο». Αμερικανός Πρόεδρος: " Χωρίς εμένα, δεν θα υπήρχε Ισραήλ-Τώρα ο Bibi πρέπει να είναι πιο υπεύθυνος σε σχέση με τον Λίβανο". Όταν ρωτήθηκε αν ήταν απογοητευμένος με τον Νετανιάχου, απάντησε: «Όχι, έχουμε μια εξαιρετική σχέση»

Ο Πρόεδρος συνέχισε, λέγοντας: "Χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα υπήρχε Ισραήλ. Χωρίς εμένα, δεν θα υπήρχε Ισραήλ , γιατί κανένας άλλος πρόεδρος δεν ήταν διατεθειμένος να κάνει αυτό που έκανα εγώ. Είχα μια εξαιρετική σχέση με τον Bibi, αλλά τώρα ο Bibi πρέπει να είναι πιο υπεύθυνος σε σχέση με τον Λίβανο».

Ο Τράμπ με την  πρότασή του αυτή για εμπλοκή της Συρίας με την συνεργασία των ΗΠΑ για αντιμετώπιση της απειλής της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, χωρίς εμπλοκή του Ισραήλ , αποσκοπεί στα εξής:

Πρώτον επιχειρεί ο Αμερικανός Πρόεδρος να περιχαρακώσει την εύθραυστη συμφωνία του με το Ιράν, χωρίς να έχει την δαμόκλεια σπάθη μιας νέας στρατιωτικής επίθεσης του Ισραήλ κατά της Χεζμπολάχ και αντίστροφα που θα την διαλύσει. Δεύτερον επιχειρεί βάζοντας την Συρία στο παιγνίδι της αντιμετώπισης της Χεζμπολάχ να πριμοδοτήσει μια ειρηνική επίλυση του προβλήματος στον Λίβανο, αφού το πρόβλημα είναι όντως τεράστιο.

Η Χεζμπολάχ είναι όντως κράτος εν κράτη στον Λίβανο, έχοντας διεισδύσει στην πολιτική ζωή της χώρας με βουλευτές και υπουργούς ακόμη στην κυβέρνηση, έχει πολλά στελέχη στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας που πρόσκεινται σε αυτήν και τέλος είναι βαρύτερα εξοπλισμένη από τον στρατό του Λιβάνου.

Κατά συνέπεια ο αφοπλισμός της από την κυβέρνηση και τον στρατό του Λιβάνου είναι ανέφικτος, ενώ θα οδηγήσει σε εμφύλιο πόλεμο. Από την άλλη το Ισραήλ στο πλαίσιο της αυτοάμυνάς του θέλει να καθαρίσει την απειλή της Χεζμπολάχ εναντίον του και γιαυτό προβαίνει σε διεξαγωγή χτυπημάτων-επιθέσεων εναντίον της στον Λίβανο.

Όλα αυτά οδηγούν σε έναν φαύλο κύκλο αίματος μεταξύ  στρατιωτικών δυνάμεων Ισραήλ-Χεζμπολάχ αλλά και αθώων  Ισραηλινών και Λιβανέζων πολιτών. Με ποιο τρόπο  όμως σκέφτεται ο Τράμπ ότι ο τουρκόφιλος  τζιχαντιστής Αχμέντ αλ-Σαράα της Συρίας  θα λύσει το πρόβλημα της Χεζμπολάχ στον Λίβανο;

Άποψή μας είναι ότι ο Τράμπ σκέφτεται την λύση του αφοπλισμού της Χεζμπολάχ, είτε  μέσω της ένταξης στελεχών της στις Συριακές ένοπλες Δυνάμεις, στα πρότυπα της συμφωνίας ένταξης σε αυτές των Κούρδων του SDF, είτε μέσω οικονομικής προσφοράς σε αυτά. Αυτό βέβαια κρύβει έναν θανάσιμο κίνδυνο, να τους χρησιμοποιήσει ως όπλο κατά του Ισραήλ μελλοντικά η Συρία, με προτροπή της Τουρκίας και του Ερντογάν (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/enoples-syrraxeis/7375912_protasi-bomba-tramp-gia-synergasia-ipa-syrias-gia-tin-antimetopisi#google_vignette).

ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ: Ο ΤΡΑΜΠ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΑΚΡΑΙΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΘΑΨΟΥΝ ΤΟ ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΥ ΙΡΑΝ – «ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΨΙΣΤΟΥ ΡΙΣΚΟΥ» ΜΕ ΧΕΡΣΑΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΒΑΡΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟ!

Η Μέση Ανατολή βρίσκεται ξανά πάνω σε πυριτιδαποθήκη, καθώς νέες αποκαλύψεις για ένα Αμερικανικό σχέδιο υψηλού ρίσκου γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν προκαλούν παγκόσμια ανησυχία.

Σύμφωνα με όσα περιέγραψε ο Ντόναλντ Τραμπ, η Ουάσιγκτον εξετάζει ένα εξαιρετικά δύσκολο και επικίνδυνο σενάριο: την ανάκτηση εμπλουτισμένου ουρανίου που φέρεται να βρίσκεται θαμμένο βαθιά κάτω από το έδαφος, μέσα από μια χερσαία επιχείρηση που θα απαιτούσε τεράστιες στρατιωτικές δυνατότητες, βαρύ εξοπλισμό και εβδομάδες επιχειρήσεων σε εχθρικό περιβάλλον.

Το ενδεχόμενο μιας τέτοιας επιχείρησης δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως στρατιωτική αποστολή, αλλά ως μια κίνηση που θα μπορούσε να μεταβάλει δραματικά τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή, πυροδοτώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις με απρόβλεπτες συνέπειες.

Ο Πρόεδρος Τραμπ περιγράφει λεπτομερώς ένα εξαιρετικά επικίνδυνο Αμερικανικό σχέδιο για την απόσπαση εμπλουτισμένου ουρανίου από το Ιράν, προειδοποιώντας ότι μια χερσαία αποστολή θα διαρκούσε δύο εβδομάδες και θα απαιτούσε τεράστιο βαρύ εξοπλισμό.

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαίωσε ότι μια ενδεχόμενη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ για την απόσπαση του εναπομείναντος εξαιρετικά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν θα αποτελούσε μια περίπλοκη αποστολή υψηλού ρίσκου. Η επιχείρηση αυτή θα μπορούσε να διαρκέσει έως και δύο εβδομάδες, απαιτώντας εκτεταμένο βαρύ εξοπλισμό και χερσαίες δυνάμεις.

Σύμφωνα με τα σχέδια για τα οποία ενημερώθηκε ο Αμερικανός Πρόεδρος στα τέλη Μαρτίου του 2026 μ.Χ., η επιχείρηση θα περιλάμβανε την αερομεταφορά εκατοντάδων ή και χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών -συμπεριλαμβανομένων δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων και μηχανικού- βαθιά εντός της ιρανικής επικράτειας.

Οι δυνάμεις αυτές θα έπρεπε να ανασκάψουν θαμμένα υλικά σε τοποθεσίες όπως το Ισφαχάν, η Νατάνζ και το Φορντό, να κατασκευάσουν προσωρινούς διαδρόμους προσγείωσης για μεταγωγικά αεροσκάφη (όπως C-130 και C-17) και να απομακρύνουν με ασφάλεια, μεταφέροντας περίπου 200–450 κιλά (450–1.000 λίβρες) ραδιενεργού εμπλουτισμένου ουρανίου.

Ο Τραμπ περιέγραψε τις εφοδιαστικές προκλήσεις σε πρόσφατες δηλώσεις του, επισημαίνοντας ότι «δεν είναι σαν την Βενεζουέλα», δηλαδή μια γρήγορη επιχείρηση ακαριαίας διείσδυσης και αποχώρησης.

Αντίθετα, τα στρατεύματα θα παρέμεναν στο έδαφος για παρατεταμένο χρονικό διάστημα σε ένα εχθρικό περιβάλλον, γεγονός που θα απαιτούσε την αερομεταφορά «τεράστιου εξοπλισμού». Τελικά, ο ίδιος απέρριψε μια μονομερή καταδρομική επιχείρηση, επικαλούμενος τον κίνδυνο να εξελιχθεί σε μια παρατεταμένη εμπλοκή, ανάλογη με αποτυχημένες επιχειρήσεις του παρελθόντος.

Κύρια στοιχεία των αναφορών: Χρονοδιάγραμμα: Από μερικές ημέρες έως δύο εβδομάδες παραμονής στο έδαφος για την ανασκαφή, την διασφάλιση της τοποθεσίας και την απόσπαση των υλικών. Απαιτήσεις: Βαρέα μηχανήματα ανασκαφής («οι μεγαλύτεροι εκσκαφείς»), εξοπλισμός προστασίας από τη ραδιενέργεια, κατασκευή προσωρινού αεροδρομίου και εφοδιαστική υποστήριξη (logistics) μεγάλης κλίμακας υπό το ενδεχόμενο εχθρικών πυρών.

Πλαίσιο: Το σχέδιο εκπονήθηκε αφότου Αμερικανικά και Ισραηλινά πλήγματα προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, αφήνοντας ωστόσο σημαντικές ποσότητες εμπλουτισμένου ουρανίου θαμμένες υπογείως, οι οποίες παραμένουν δυνητικά ανακτήσιμες.

Έκτοτε, ο Τραμπ έχει δώσει έμφαση σε διπλωματικές και συνεργατικές προσεγγίσεις με το Ιράν για την απομάκρυνση ή την καταστροφή του υλικού στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για κατάπαυση του πυρός, δηλώνοντας ότι οι ΗΠΑ τελικά θα διασφαλίσουν το ουράνιο «με τον έναν ή τον άλλον τρόπο».

Μέχρι το βράδυ της Πέμπτης (4 Ιουνίου 2026 μ.Χ.), επανέλαβε ότι το υλικό είναι σε μεγάλο βαθμό «ενταφιασμένο» και ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να το ανακτήσουν εάν χρειαζόταν, αν και δεν σχεδιάζεται άμεση στρατιωτική δράση. Η επιλογή παραμένει στο τραπέζι των συζητήσεων εν μέσω των εν εξελίξει συνομιλιών για τον τερματισμό των εχθροπραξιών.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι οποιαδήποτε χερσαία επιχείρηση απόσπασης θα συγκαταλεγόταν μεταξύ των πιο επικίνδυνων ειδικών αποστολών στην ιστορία των ΗΠΑ, λόγω των κινδύνων ραδιενέργειας, των Ιρανικών υπολειπόμενων δυνάμεων και των τεράστιων εφοδιαστικών απαιτήσεων (https://www.makeleio.gr/%ce%ba%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%82/synagermos-sti-mesi-anatoli-o-tramp-apokalyptei-to-akraio-amerikaniko-schedio-gia-na-ksethapsoun-to-krymmeno-ouranio-tou-iran-epicheirisi-ypsistou-riskou-me-chersaies-dynameis-kai-vary-ekso/).

ΗΠΑ: Πράσινο φως σε κονδύλι 70 δισ. δολαρίων για τις μαζικές απελάσεις μεταναστών. Η Βουλή των Αντιπροσώπων υπερψήφισε ένα νέο δημοσιονομικό πακέτο. Mια επιτυχία όσον αφορά τις προεκλογικές του δεσμεύσεις πέτυχε ο Ντόναλντ Τραμπ στο Αμερικανικό Κογκρέσο, εξασφαλίζοντας την απαραίτητη χρηματοδότηση για το μεταναστευτικό του πρόγραμμα.

Πιο συγκεκριμένα η Βουλή των Αντιπροσώπων υπερψήφισε ένα νέο δημοσιονομικό πακέτο, το οποίο ανοίγει το δρόμο για την διάθεση ενός τεράστιου χρηματικού ποσού, που αγγίζει τα 70 δισεκατομμύρια δολάρια.

Τα κονδύλια αυτά πρόκειται να κατευθυνθούν αποκλειστικά στην χρηματοδότηση εκτεταμένων επιχειρήσεων με στόχο τον εντοπισμό και την απομάκρυνση παράτυπων μεταναστών από το Αμερικανικό έδαφος.

Η εξέλιξη αυτή ευθυγραμμίζεται πλήρως με την πολιτική των μαζικών απελάσεων, την οποία ο Ρεπουμπλικάνος Πρόεδρος έχει θέσει στην κορυφή της ατζέντας του για την δεύτερη θητεία του στον Λευκό Οίκο, επιδιώκοντας να δείξει άμεσα αποτελέσματα στο πεδίο της εσωτερικής ασφάλειας και της φύλαξης των συνόρων.

Το σχέδιο νόμου, που είχε ήδη εγκριθεί από την Γερουσία την περασμένη εβδομάδα, προβλέπει διατεθούν τα τρία επόμενα χρόνια ποσά περίπου 38 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αστυνομία μετανάστευσης (ICE), άλλων περίπου 26 δισεκ. για την αστυνομία συνόρων (CBP) και ποσό 5 δισεκ. για έκτακτες και απρόβλεπτες δαπάνες (https://www.zougla.gr/kosmos/ipa-prasino-fos-se-kondyli-70-dis-dolarion-gia-tis-mazikes-apelaseis-metanaston/).

Έριξε «κεραυνό» ο Ν.Τραμπ: «Παραιτείται την Δευτέρα ο Κιρ Στάρμερ – Απέτυχε παταγωδώς!». Την είδηση γνωστοποίησε ο Αμερικανός πρόεδρος μέσα από ανάρτησή του στο Truth Social, Παραιτείται από το πρωθυπουργικό αξίωμα της Βρετανίας, ο Κιρ Στάρμερ, όπως γνωστοποίησε ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, μέσα από ανάρτησή του στο Truth Social.

Συγκεκριμένα, έγραψε ότι παραιτείται αύριο Δευτέρα (22/06), ενώ του ευχήθηκε καλή επιτυχία για την συνέχεια, αφήνοντας «αιχμές» για την λάθος διαχείριση του μεταναστευτικού. «Ο Κιρ Στάρμερ θα παραιτηθεί από το αξίωμα του πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου.

Απέτυχε παταγωδώς σε δύο πολύ σημαντικά θέματα: το μεταναστευτικό και την ενέργεια (Ανοίξτε τα πετρελαϊκά κοιτάσματα της Βόρειας Θάλασσας!). Του εύχομαι κάθε επιτυχία!», έγραψε στην ανάρτηση του (https://www.pronews.gr/kosmos/erikse-kerayno-o-n-tramp-paraiteitai-tin-deytera-o-kir-starmer-apetyxe-patagodos/on/).

Σοβαρό πλήγμα για N.Τραμπ: Η Βουλή των Αντιπροσώπων περιορίζει τις πολεμικές του εξουσίες έναντι του Ιράν! Η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ενέκρινε ψήφισμα που περιορίζει σημαντικά τις πολεμικές εξουσίες του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στο Ιράν.

Η απόφαση εγκρίθηκε την Τετάρτη με 215 ψήφους υπέρ και 208 κατά. Το πιο σημαντικό είναι ότι τέσσερις Ρεπουμπλικάνοι βουλευτές (Τόμας Μάσι, Μπράιαν Φιτζπάτρικ, Τομ Μπάρετ και Γουόρεν Ντέιβιντσον) διαφοροποιήθηκαν από την κομματική γραμμή και ψήφισαν μαζί με τους δημοκρατικούς.

Τι σημαίνει το ψήφισμα. Το ψήφισμα, που κατατέθηκε από τον δημοκρατικό βουλευτή Γκρέγκορι Μικς, βάζει «φρένο» στην απεριόριστη χρήση στρατιωτικής βίας από τον Τραμπ χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου. Αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας των δημοκρατικών – και κάποιων Ρεπουμπλικάνων – να επαναφέρουν τον έλεγχο του Κογκρέσου στις πολεμικές αποφάσεις του Προέδρου.

Το πλαίσιο. Η κίνηση έρχεται εν μέσω αυξανόμενων αμφισβητήσεων για: Την διάρκεια και το κόστος της Αμερικανικής στρατιωτικής εμπλοκής στο Ιράν. Την απουσία έγκρισης από το Κογκρέσο για επιχειρήσεις που ξεπερνούν τις 60 ημέρες (σύμφωνα με τον Νόμο περί Πολεμικών Εξουσιών).

Ενώ η κυβέρνηση Τραμπ υποστηρίζει ότι η επιχείρηση «Επική Οργή» έχει ολοκληρωθεί μετά την ανακωχή, αρκετοί βουλευτές και γενικοί επιθεωρητές (Πενταγώνου, Στέιτ Ντιπάρτμεντ, USAID) έχουν ξεκινήσει κοινή έρευνα, θεωρώντας ότι η σύγκρουση υπερβαίνει το όριο των 60 ημερών.

Ο Πρόεδρος της Βουλής Μάικ Τζόνσον προσπάθησε να αποτρέψει την ψηφοφορία, χαρακτηρίζοντας το ψήφισμα «επικίνδυνο» και «άκαιρο», ενώ υποστήριξε ότι αποδυναμώνει την διαπραγματευτική θέση του Τραμπ. Ωστόσο, δεν κατάφερε να συγκρατήσει τις διαρροές από το κόμμα του.

Τι σημαίνει πολιτικά. Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα δυσάρεστη για τον Τραμπ, καθώς έρχεται από ένα Κογκρέσο που ελέγχουν οι Ρεπουμπλικάνοι. Δείχνει ότι ακόμα και μέσα στο ίδιο του το κόμμα υπάρχει αυξανόμενη δυσφορία για τον τρόπο που χειρίζεται την κρίση με το Ιράν, αλλά και γενικότερα για την άσκηση εξουσίας.

Πρόκειται για ένα ακόμα «ρήγμα» στην εικόνα του Τραμπ ως απόλυτου κυρίαρχου στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα, ενώ ενισχύει τις φωνές που ζητούν μεγαλύτερο κοινοβουλευτικό έλεγχο στις στρατιωτικές αποφάσεις του Προέδρου. Η ψηφοφορία στην Γερουσία αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς εκεί η πλειοψηφία των Ρεπουμπλικάνων είναι πιο συμπαγής υπέρ του Τραμπ (https://www.pronews.gr/kosmos/sovaro-pligma-gia-tramp-i-vouli-ton-antiprosopon-periorizei-tis-polemikes-tou-eksousies-enanti-tou-iran/29).

ΗΠΑ: Απετράπη λουτρό αίματος με drones και δολοφονία Trump - 19χρονος ήθελε να τινάξει στον αέρα τον Λευκό Οίκο. Σύμφωνα με τον διευθυντή της FBI, Kash Patel, η υπηρεσία ενημερώθηκε στις 10 Ιουνίου για πιθανή απειλή που σχετιζόταν με το γεγονός UFC America 250.

Το FBI ανακοίνωσε ότι απέτρεψε ένα εξαιρετικά σοβαρό και οργανωμένο σχέδιο επίθεσης που φέρεται να στόχευε εκδήλωση του UFC στην Ουάσιγκτον, κοντά στον Λευκό Οίκο, παρουσία Donald Trump.

Σύμφωνα με τον διευθυντή της FBI, Kash Patel, η υπηρεσία ενημερώθηκε στις 10 Ιουνίου για πιθανή απειλή που σχετιζόταν με το γεγονός UFC America 250. Όπως ανέφερε, χάρη σε επιχείρηση πολλών πολιτειών και την συνεργασία με το Υπουργείο Δικαιοσύνης, «πολλά άτομα έχουν τεθεί υπό κράτηση» και το σχέδιο «ανεστάλη άμεσα».

Η δικογραφία που δόθηκε στη δημοσιότητα περιγράφει ένα εφιαλτικό σενάριο: οι εμπλεκόμενοι φέρεται να σχεδίαζαν χρήση drones φορτωμένων με εκρηκτικά, τα οποία θα εκρήγνυντο πάνω από τον χώρο της διοργάνωσης, προκαλώντας πανικό και μαζική εκκένωση του πλήθους.

Στην συνέχεια, σύμφωνα με τις αρχές, άλλοι συμμετέχοντες θα άνοιγαν πυρ κατά των πολιτών που θα προσπαθούσαν να διαφύγουν. Όπως αναφέρεται, συνολικά 19 άτομα συμμετείχαν σε διαδικτυακές συνομιλίες όπου φέρεται να συζητήθηκε το σχέδιο.

Ο 19χρονος Tycen Proper στο επίκεντρο της έρευνας. Κεντρικό πρόσωπο της υπόθεσης είναι ο 19χρονος Tycen Proper, ο οποίος συνελήφθη στο Ohio και κατηγορείται για απόπειρα ανθρωποκτονίας και παραβάσεις οπλοκατοχής.

Ο αστυνομικός της FBI, Christopher Betts, αναφέρει ότι η μητέρα του ειδοποίησε τις αρχές λόγω «ανησυχητικής συμπεριφοράς», αγορών όπλων και επικοινωνιών με άγνωστα άτομα στο διαδίκτυο. Σύμφωνα με την κατάθεση, στην οικία του βρέθηκαν χιλιάδες σφαίρες, τουφέκια στρατιωτικού τύπου και όπλο βαμμένο με τη σημαία των ΗΠΑ, το οποίο είχε αποκτηθεί μόλις λίγες ημέρες πριν.

Οι αρχές τον μετέφεραν σε νοσοκομείο για ψυχιατρική αξιολόγηση λόγω «επιθετικών και βίαιων τάσεων». Ο Tycen Proper φέρεται να είχε ενταχθεί σε διαδικτυακή ομάδα ατόμων που αυτοπροσδιορίζονταν ως πρώην στρατιωτικοί και χριστιανικής ιδεολογίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, η ομάδα σχεδίαζε «διαδήλωση» κοντά στον Λευκό Οίκο, η οποία θα λειτουργούσε ως κάλυψη για την επίθεση με drones. Ο ίδιος φέρεται να δήλωσε ότι ο στόχος ήταν να «ξεκινήσει μια επανάσταση στις Ηνωμένες Πολιτείες» και ότι ορισμένα μέλη πίστευαν πως η χώρα πρέπει «να καταρρεύσει και να ξαναχτιστεί».

Πολιτικές αντιδράσεις και ανησυχία. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ JD Vance δήλωσε σε συνέντευξή του ότι ενημερώθηκε την τελευταία στιγμή για την υπόθεση, υπογραμμίζοντας ότι το μέγεθος της απειλής ήταν ιδιαίτερα σοβαρό.

Ο Donald Trump, ο οποίος βρισκόταν στο event του UFC, δήλωσε ότι δεν είχε ενημερωθεί για την αποτροπή της επίθεσης, σχολιάζοντας χαρακτηριστικά ότι «το μόνο που είδα ήταν οι αγώνες». Ο επικεφαλής της Secret Service, Sean Curran, ανέφερε ότι η υπηρεσία συνεργάστηκε στενά με την FBI καθ’ όλη την διάρκεια της έρευνας, με στόχο τον εντοπισμό και την εξουδετέρωση των υπευθύνων.

Η υπόθεση έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά αλυσίδα περιστατικών πολιτικής βίας στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια, από απόπειρες επιθέσεων στον Λευκό Οίκο έως στοχευμένες δολοφονικές ενέργειες κατά πολιτικών προσώπων και δημόσιων εκδηλώσεων.

Οι Αμερικανικές αρχές μιλούν πλέον για ένα περιβάλλον αυξημένης απειλής, όπου η διαδικτυακή ριζοσπαστικοποίηση και η πρόσβαση σε οπλισμό δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα με δυνητικά καταστροφικές συνέπειες  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/882251/ipa-apetrapi-loutro-aimatos-me-drones-kai-dolofonia-trump-19xronos-ithele-na-tinaksei-ston-aera-ton-lefko-oikol/).

Αποκάλυψη – Το πλήρες κείμενο με τα 14 σημεία του μνημονίου ΗΠΑ – Ιράν, Trump: Αν δεν φερθούν σωστά, θα βομβαρδίσουμε ξανά... Trump: Οι ΗΠΑ δεν θα επενδύσουν τίποτα στο Ιράν, οι αγορές είναι πολύ χαρούμενες με το deal - Τα Στενά του Hormuz θα ανοίξουν πλήρως σε μια με δύο ημέρες - Διαψεύδει τις διαρροές του μνημονίου το Ιράν.

(upd7) Μόλις δύο 24ωρα έχουν απομείνει από τις επίσημες υπογραφές για την συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, και το CNN αποκαλύπτει το ακριβές περιεχόμενο του κειμένου του μνημονίου κατανόησης που πρόκειται να υπογράψουν οι δύο πλευρές στην Ελβετία την ερχόμενη Παρασκευή 19 Ιουνίου.

Όπως αναφέρεται, οι ΗΠΑ θα επιτρέψουν στο Ιράν να πωλεί πετρέλαιο και πετροχημικά προϊόντα, ενώ η Τεχεράνη ενδέχεται να αποκτήσει πρόσβαση σε αναπτυξιακό ταμείο ύψους 300 δισ. δολαρίων, εφόσον τηρήσει τις δεσμεύσεις που σχετίζονται με το πυρηνικό της πρόγραμμα στις επόμενες διαπραγματεύσεις, ενώ τονίζεται ότι δεν περιλαμβάνονται στο κείμενο συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με το μέλλον του υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν.

Παρόλο αυτά το CNN επισημαίνει ότι παραμένει ασαφές εάν το προσχέδιο που περιήλθε στην κατοχή του, αντικατοπτρίζει ακριβώς το τελικό κείμενο που πρόκειται να υπογραφεί διά ζώσης την Παρασκευή στην Ελβετία καθώς οι τεχνικές λεπτομέρειες εξακολουθούν να οριστικοποιούνται…

Πάντως, ο πρόεδρος Trump ανέφερε σε δηλώσεις του από τη G7 ότι οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να επενδύσουν στο Ιράν ενώ προειδοποίησε την Τεχεράνη πως εάν δεν συμπεριφερθεί σωστά, τότε οι ΗΠΑ θα βομβαρδίσουν ξανά…

Trump: Το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο, δεν θα επενδύσούμε τίποτα. Σε δηλώσεις του ο Trump και κατά τη διάρκεια συνάντησης του με τον Πρόεδρο της Αιγύπτου, El Sisi δήλωσε ότι υπάρχει «99,99% πιθανότητα» το Ιράν να μην αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο.

Επιπλέον, είπε ότι οι αναφορές σύμφωνα με τις οποίες η συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν περιλαμβάνει πρόβλεψη για χρηματοδότηση ύψους 300 δισ. δολαρίων προς το Ιράν για σκοπούς ανοικοδόμησης είναι ψευδείς. «Δεν πρόκειται να βάλουμε ούτε δέκα σεντ», ανέφερε ο Αμερικανός Πρόεδρος. «Δεν επενδύουμε και δεν διαθέτουμε κανένα τέτοιο ταμείο», πρόσθεσε.

Ο Trump διευκρίνισε ότι δεν ζητά από τις χώρες του Κόλπου να επενδύσουν στο Ιράν, αλλά σημείωσε ότι «αν το κάνουν, δεν υπάρχει πρόβλημα». «Θα έλεγα ότι δεν πρόκειται να το κάνουν σύντομα, μέχρι να διαπιστώσουν ποια θα είναι η συμπεριφορά τους» υπογράμμισε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Trump: «Οι αγορές είναι πραγματικά χαρούμενες με τη συμφωνία με το Ιράν». Παράλληλα επανέλαβε την άποψή του ότι η συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν είναι «πολύ ισχυρή». «Κανείς δεν ξέρει ακριβώς τι περιλαμβάνει, αλλά είναι πολύ ισχυρή», δήλωσε. «Αυτοί που είναι πραγματικά χαρούμενοι είναι οι αγορές», ανέφερε ο Trump, προσθέτοντας ότι τα Στενά του Hormuz θα είναι πλήρως ανοιχτά μέσα στην επόμενη «μία ή δύο ημέρες».

Trump: Αν δεν συμπεριφερθούν σωστά, θα ξαναρχίσουμε να τους βομβαρδίζουμε. Ερωτηθείς εάν η συμφωνία είναι «οριστική», ο Donald Trump απάντησε: «Όχι, δεν είναι οριστική.» «Πρόκειται για ένα Μνημόνιο Κατανόησης.

Και αν δεν μου αρέσει, θα επιστρέψουμε στο να τους πυροβολούμε, να ρίχνουμε βόμβες στα κεφάλια τους». «Αν δεν μου αρέσει, αν δεν συμπεριφερθούν σωστά, θα επιστρέψουμε αμέσως στο να ρίχνουμε βόμβες κατευθείαν στο κέντρο του κεφαλιού τους» είπε ο Αμερικανός Πρόεδρος.

Trump: Οι τιμές του πετρελαίου ήταν χαμηλές γιατί... εξουδετερώναμε πλοία κάθε βράδυ. Όπως είπε ο Trump, ο λόγος που οι τιμές του πετρελαίου παρέμειναν χαμηλές είναι ότι κάθε βράδυ εξουδετερώναμε πλοία, χωρίς καν να το γνωρίζετε.

«Πριν από δύο ημέρες, τρεις ημέρες, πριν από έναν μήνα, εξουδετερώσαμε 22 πλοία. Κατά μέσο όρο εξουδετερώναμε από 15 έως 25 πλοία κάθε νύχτα. Κανείς δεν το γνώριζε αυτό. Το Πολεμικό μας Ναυτικό έκανε εξαιρετική δουλειά.

Κανείς δεν ήξερε τι συνέβαινε. Γι’ αυτό το πετρέλαιο δεν έφτασε τα 300 δολάρια το βαρέλι· έφτασε στα 125 ή 150 δολάρια. Τώρα βρίσκεται στα 72 ή 73 δολάρια. Άκουσα ότι πλέον είναι ακόμη χαμηλότερα» είπε ο Trump.

CNN: Το κείμενο της συμφωνίας ΗΠΑ - Ιράν, οι βασικοί όροι. Η συμφωνία μεταξύ του Ιράν και των ΗΠΑ καθορίζει τους όρους της εκεχειρίας μεταξύ των δύο αντιπάλων, την επαναλειτουργία των Στενών του Hormuz, ορισμένα μέτρα οικονομικής ανακούφισης για το Ιράν και την επαναβεβαίωση από την Τεχεράνη ότι δεν θα κατασκευάσει ποτέ πυρηνικό όπλο, σύμφωνα με αντίγραφο του κειμένου που εξασφάλισε το CNN.

Το 14 σημείων μνημόνιο κατανόησης (MoU) δεν έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί επισήμως, ωστόσο αντίγραφό του περιήλθε στην κατοχή του CNN από Αμερικανό αξιωματούχο. Διπλωμάτης που το είδε κατά τη διάρκεια της συνόδου G7 στη Γαλλία αυτή την εβδομάδα επιβεβαίωσε το περιεχόμενό του, όπως και δύο ακόμη διπλωματικές πηγές με γνώση των διαπραγματεύσεων.

Σύμφωνα με τη συμφωνία, οι ΗΠΑ θα επιτρέψουν στο Ιράν να πωλεί πετρέλαιο και πετροχημικά προϊόντα, ενώ η Τεχεράνη ενδέχεται να αποκτήσει πρόσβαση σε αναπτυξιακό ταμείο ύψους 300 δισ. δολαρίων, εφόσον τηρήσει τις δεσμεύσεις που σχετίζονται με το πυρηνικό της πρόγραμμα στις επόμενες διαπραγματεύσεις. Το έγγραφο δεν περιλαμβάνει συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με το μέλλον του υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν.

Ασαφές αν θα είναι το τελικό κείμενο. Ο Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στο CNN ότι το κείμενο αντανακλά την συμφωνία που υπεγράφη ψηφιακά από τον Πρόεδρο Donald Trump, τον Αντιπρόεδρο JD Vance και τον Πρόεδρο του Ιρανικού Κοινοβουλίου Mohammad Bagher Ghalibaf την Κυριακή. Ωστόσο, δεδομένης της μυστικότητας που τηρούν τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ιράν σχετικά με τη διατύπωση, παραμένει ασαφές εάν το προσχέδιο που περιήλθε στο CNN αντικατοπτρίζει ακριβώς το τελικό κείμενο που πρόκειται να υπογραφεί διά ζώσης την Παρασκευή στην Ελβετία.

Παράλληλα, οι τεχνικές λεπτομέρειες εξακολουθούν να οριστικοποιούνται, επομένως η διατύπωση μπορεί ακόμη να αλλάξει. Μιλώντας στο CNN, Αμερικανοί αξιωματούχοι υποβάθμισαν την σημασία του ίδιου του μνημονίου, χαρακτηρίζοντάς το «πολιτικό έγγραφο» που δεν αποτυπώνει κρίσιμες δεσμεύσεις που έχει αναλάβει το Ιράν μέσω παρασκηνιακών διαύλων επικοινωνίας, ειδικά όσον αφορά το μέλλον του πυρηνικού του προγράμματος.

Ο Λευκός Οίκος δεν απάντησε σε αίτημα σχολιασμού όταν του παρουσιάστηκε το προσχέδιο που απέκτησε το CNN. Διαψεύδει το Ιράν τις διαρροές. Το ημιεπίσημο Ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim χαρακτήρισε ανακριβείς τις διαρροές εκδοχών του σχεδίου. Το Bloomberg είχε δημοσιεύσει νωρίτερα μία εκδοχή του προσχεδίου.

Ενημερωμένη πηγή δήλωσε στο πρακτορείο Tasnim ότι το κείμενο που δημοσιεύθηκε από το Bloomberg ως το πλήρες κείμενο του μνημονίου κατανόησης μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ δεν είναι ακριβές. Η πηγή, η οποία βρίσκεται κοντά στην ιρανική διαπραγματευτική ομάδα, ανέφερε ότι το κείμενο που κυκλοφορεί παρουσιάζει πολλές ελλείψεις και ανακρίβειες.

Όπως πρόσθεσε, το μνημόνιο αποτελείται πράγματι από 14 άρθρα, όπως είχε ήδη ανακοινωθεί, και τα βασικά θέματα που καλύπτουν τα 14 αυτά άρθρα έχουν επανειλημμένα παρουσιαστεί στα μέσα ενημέρωσης. Ωστόσο, οι λεπτομέρειες που παραθέτει το Bloomberg για κάθε άρθρο είναι σε αρκετές περιπτώσεις ελλιπείς.

Η ίδια πηγή τόνισε ότι, για παράδειγμα, το πρώτο άρθρο καθώς και το άρθρο που αφορά τα Στενά του Hormuz, όπως παρουσιάζονται στο δημοσίευμα του Bloomberg, είναι σαφώς ανακριβή και παραλείπουν ορισμένες σημαντικές λέξεις-κλειδιά και βασικές διατυπώσεις. Τέλος, υπογράμμισε ότι, βάσει της συμφωνίας μεταξύ των δύο πλευρών, το πλήρες κείμενο του μνημονίου κατανόησης θα δημοσιοποιηθεί μετά την επίσημη υπογραφή του την Παρασκευή.

Το Πλήρες κείμενο.

1. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τους συμμάχους τους στον τρέχοντα πόλεμο, δηλώνουν με την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης τον άμεσο και μόνιμο τερματισμό του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, και αναλαμβάνουν την υποχρέωση ότι από εδώ και στο εξής δεν θα προβούν σε καμία εχθρική ενέργεια η μία εναντίον της άλλης και θα απέχουν από την απειλή ή τη χρήση βίας μεταξύ τους. Η τελική συμφωνία θα επιβεβαιώσει τις διατάξεις του παρόντος άρθρου και των υπολοίπων άρθρων.

2. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύονται να σέβονται η μία την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της άλλης και να απέχουν από οποιαδήποτε παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της άλλης πλευράς.

3. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύονται να διαπραγματευθούν και να καταλήξουν σε τελική συμφωνία εντός μέγιστης προθεσμίας 60 ημερών, η οποία μπορεί να παραταθεί με κοινή συναίνεση.

4. Αμέσως μετά την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα άρουν τον ναυτικό αποκλεισμό και θα αποτρέψουν οποιαδήποτε παρέμβαση ή παρεμπόδιση κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, αποκαθιστώντας εντός μέγιστης προθεσμίας 30 ημερών τη ναυσιπλοΐα στην πλήρη δυναμικότητά της. Η κίνηση των πλοίων θα είναι ανάλογη του προπολεμικού όγκου ναυσιπλοΐας από την πλευρά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύονται επίσης να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από τις γύρω περιοχές εντός 30 ημερών από την τελική συμφωνία.

5. Με την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν θα λάβει άμεσα μέτρα ώστε να αποκατασταθεί εντός 30 ημερών η κίνηση εμπορικών πλοίων από τον Περσικό Κόλπο προς τη Θάλασσα του Ομάν και αντίστροφα, στα προπολεμικά επίπεδα, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη άρσης τεχνικών εμποδίων και εξουδετέρωσης ναρκών από το Ιράν.

6. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναλαμβάνουν, μαζί με τους περιφερειακούς εταίρους τους, να δημιουργήσουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, συμφωνημένο από τα δύο μέρη, για την αποκατάσταση και οικονομική ανάπτυξη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, διασφαλίζοντας χρηματοδότηση τουλάχιστον 300 δισ. δολαρίων. Ο μηχανισμός υλοποίησης αυτού του σχεδίου, ως μέρος της τελικής συμφωνίας, θα διαμορφωθεί εντός 60 ημερών.

7. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύονται να τερματίσουν, βάσει χρονοδιαγράμματος που θα συμφωνηθεί στο πλαίσιο της τελικής συμφωνίας, κάθε μορφή κυρώσεων που αντιμετωπίζει σήμερα η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, του Συμβουλίου Διοικητών του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA), καθώς και όλων των μονομερών αμερικανικών κυρώσεων, πρωτογενών και δευτερογενών.

8. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν επαναλαμβάνει ότι δεν θα κατασκευάσει ποτέ πυρηνικά όπλα. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες συμφωνούν ότι η τύχη του εμπλουτισμένου υλικού και όλα τα άλλα αμοιβαία συμφωνημένα ζητήματα που σχετίζονται με τα πυρηνικά, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών αναγκών του Ιράν, θα ρυθμιστούν επαρκώς στην τελική συμφωνία. Η τελική συμφωνία θα επιβεβαιώσει τις διατάξεις του παρόντος άρθρου.

9. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες συμφωνούν ότι, μέχρι να επιτευχθεί τελική συμφωνία, θα διατηρήσουν το υφιστάμενο καθεστώς: το Ιράν θα διατηρήσει αμετάβλητο το πυρηνικό του πρόγραμμα και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα επιβάλουν νέες κυρώσεις ούτε θα ενισχύσουν τις δυνάμεις τους στην περιοχή.

10. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύονται ότι αμέσως μετά την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης και έως την ημερομηνία άρσης των κυρώσεων, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ θα εκδώσει εξαιρέσεις (waivers) για τις εξαγωγές ιρανικού αργού πετρελαίου, πετροχημικών προϊόντων και παραγώγων τους, καθώς και για όλες τις σχετικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζικών, ασφαλιστικών και μεταφορικών υπηρεσιών.

11. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύονται ότι, υπό το φως της προόδου των διαπραγματεύσεων προς μια τελική συμφωνία, τα δεσμευμένα ή περιορισμένα κεφάλαια και περιουσιακά στοιχεία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν θα αποδεσμευθούν και θα καταστούν πλήρως διαθέσιμα. Τα κεφάλαια αυτά, είτε τηρούνται σε κύριο λογαριασμό είτε έχουν μεταφερθεί, θα χρησιμοποιούνται για οποιαδήποτε τελική πληρωμή δικαιούχου που θα καθορίζεται από την Κεντρική Τράπεζα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και θα είναι πλήρως διαθέσιμα προς χρήση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύονται να εκδώσουν όλες τις απαραίτητες άδειες και εγκρίσεις για τον σκοπό αυτό.

12. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες συμφωνούν ότι θα δημιουργηθεί μηχανισμός εφαρμογής για την εποπτεία της επιτυχούς υλοποίησης και της μελλοντικής τήρησης της Τελικής Συμφωνίας.

13. Μετά την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης και αφού παρασχεθούν διαβεβαιώσεις σχετικά με την έναρξη εφαρμογής των άρθρων 4, 5, 10 και 11 του παρόντος Μνημονίου, καθώς και τη συνεχή εφαρμογή αυτών των μέτρων, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εισέλθουν σε διαπραγματεύσεις για την Τελική Συμφωνία αποκλειστικά ως προς τα υπόλοιπα άρθρα.

14. Η τελική συμφωνία θα εγκριθεί μέσω δεσμευτικού ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/882391/apokalypsi-afta-einai-ta-14-simeia-tou-mnimoniou-ipa-iran-trump-an-den-symperiferthoyn-sosta-tha-tous-vomvardisoume-ksana).

Ο Trump ισοπεδώνει την δυτική ελίτ – Ταπείνωση Meloni, εξευτελισμός Macron, Merz, Starmer – «Η Κίνα θα σας καταπιεί». Ο Trump κηρύσσει ανοιχτό πόλεμο στους Ευρωπαίους ηγέτες…. Νέα πρωτοφανής κρίση έχει ξεσπάσει στις σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με τους παραδοσιακούς συμμάχους τους, με τον Πρόεδρο Trump να πυροδοτεί καβγάδες εξαπολύοντας διαδοχικές προσωπικές επιθέσεις εναντίον κορυφαίων πολιτικών ηγετών της Δύσης. Μάλιστα, οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου δεν περιορίζονται πλέον στους πολιτικούς του αντιπάλους.

Στο στόχαστρό του βρίσκονται πλέον ακόμη και ηγέτες χωρών που θεωρούνται οι πιο στενοί σύμμαχοι της Ουάσιγκτον, με το κλίμα να θυμίζει περισσότερο ανοιχτό διπλωματικό πόλεμο παρά συντονισμένη συμμαχική συνεργασία. Αν μη τι άλλο, σοκ προκάλεσαν οι δηλώσεις του Trump κατά του Πάπα Leo XIV, του πρώτου Αμερικανού Ποντίφικα στην ιστορία της Καθολικής Εκκλησίας.

Ο Αμερικανός πρόεδρος φέρεται να τον χαρακτήρισε «αδύναμο απέναντι στο έγκλημα» και «καταστροφικό στην εξωτερική πολιτική», επειδή άσκησε κριτική στις αμερικανικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν και στις μεταναστευτικές πολιτικές της Ουάσιγκτον.

Σε μια ακόμη πιο προκλητική τοποθέτηση, ο Trump ισχυρίστηκε ότι χωρίς την δική του παρουσία στον Λευκό Οίκο ο Leo XIV δεν θα είχε ποτέ εκλεγεί πάπας, προκαλώντας αμηχανία ακόμη και σε συντηρητικούς κύκλους που παραδοσιακά τον στηρίζουν.

«Ο Macron κάνει πάντα λάθος, ο Starmer δεν είναι ο Churchill, o Merz δεν ξέρει τι λέει». Ο Γάλλος Πρόεδρος Emmanuel Macron αποτελεί εδώ και χρόνια ένα από τα αγαπημένα θύματα του Trump. Η αντιπαράθεση κορυφώθηκε μετά την Σύνοδο G7 στον Καναδά, όταν ο Αμερικανός Πρόεδρος κατηγόρησε δημόσια τον Γάλλο ηγέτη ότι διαστρεβλώνει τις θέσεις του. «Ο Emmanuel κάνει πάντα λάθος» φέρεται να δήλωσε ο Trump, σε μια φράση που προκάλεσε αίσθηση στα διεθνή μέσα ενημέρωσης.

Οι επιθέσεις δεν περιορίστηκαν στην πολιτική. Ο Trump φέρεται να έκανε ακόμη και προσωπικά σχόλια για τη σχέση του Macron με την σύζυγό του Brigitte Macron, μετατρέποντας μια διπλωματική διαφωνία σε προσωπική αντιπαράθεση υψηλής έντασης. Στην Ιστορία έχει περάσει η διακωμώδηση του «μικρού Μανωλάκη»… Αλλά ούτε η λεγόμενη «ειδική σχέση» ΗΠΑ - Βρετανίας φαίνεται να γλίτωσε από τη θύελλα.

Όταν ο Βρετανός πρωθυπουργός Keir Starmer εμφανίστηκε επιφυλακτικός ως προς τη συμμετοχή του Λονδίνου σε στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, ο Trump αντέδρασε με οξύτητα.  «Δεν είναι Winston Churchill», φέρεται να είπε για τον Βρετανό πρωθυπουργό, αμφισβητώντας ευθέως την ηγετική του επάρκεια σε μια κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία.

Προειδοποίηση για τον Καναδά: «Η Κίνα θα τον καταπιεί». Στο στόχαστρο βρέθηκε και ο Καναδός πρωθυπουργός Mark Carney. Ο Trump εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά των εμπορικών επαφών της Οτάβα με το Πεκίνο, προειδοποιώντας ότι «η Κίνα θα καταπιεί ολοκληρωτικά τον Καναδά».

Οι δηλώσεις αυτές ενίσχυσαν τους φόβους για νέα κλιμάκωση του εμπορικού πολέμου μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, σε μια περίοδο που η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με αυξημένες γεωπολιτικές εντάσεις.

Σκληρή ήταν η απάντηση του Trump και προς τον Γερμανό καγκελάριο Friedrich Merz. Αφορμή αποτέλεσαν οι τοποθετήσεις του τελευταίου σχετικά με τη σύγκρουση στην Μέση Ανατολή και τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Αμερικανός πρόεδρος αντέδρασε άμεσα, δηλώνοντας ότι ο Γερμανός καγκελάριος «δεν ξέρει τι λέει», ενώ συνέδεσε τα προβλήματα της γερμανικής οικονομίας με τις επιλογές του Βερολίνου. Η επίθεση αυτή επανέφερε μνήμες από τις σφοδρές αντιπαραθέσεις που είχε ο Trump στο παρελθόν με την Angela Merkel.

Η δημόσια ταπείνωση της Meloni και η οργισμένη απάντηση. Το πιο πρόσφατο επεισόδιο, ωστόσο, φαίνεται πως άνοιξε ένα νέο μέτωπο στην καρδιά της Ευρώπης. Σε ανεπίσημη συνομιλία με Ευρωπαίους ηγέτες, ο Trump φέρεται να πείραξε δημόσια την Ιταλίδα πρωθυπουργό Giorgia Meloni, επαναλαμβάνοντας τη φράση «με εγκατέλειψες».

Η κατάσταση ξέφυγε όταν, μιλώντας στο ιταλικό τηλεοπτικό δίκτυο La7, υποστήριξε ότι η Meloni «τον παρακαλούσε» για μια κοινή φωτογραφία κατά τη διάρκεια της Συνόδου G7. «Ήθελε τόσο πολύ μια φωτογραφία μαζί μου. Δεν ήμουν υποχρεωμένος να τη βγάλω, αλλά τη λυπήθηκα», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η αναφορά προκάλεσε πολιτική θύελλα στην Ιταλία και άμεσες αντιδράσεις από κυβερνητικούς και αντιπολιτευτικούς κύκλους. Η απάντηση της Meloni ήταν άμεση και ιδιαίτερα αιχμηρή. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός χαρακτήρισε τους ισχυρισμούς του Trump «απολύτως κατασκευασμένους» και διερωτήθηκε γιατί ο Αμερικανός Πρόεδρος επιλέγει να επιτίθεται συστηματικά σε συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών. Το μήνυμά της ολοκληρώθηκε με μια φράση που έγινε αμέσως πρωτοσέλιδο στον ιταλικό Τύπο: «Η Ιταλία και εγώ δεν παρακαλάμε ποτέ».

Σε κάθε περίπτωση, οι συνεχείς προσωπικές επιθέσεις του Trump κατά ηγετών της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για το μέλλον των δυτικών συμμαχιών. Σε μια περίοδο όπου οι συγκρούσεις στην Μέση Ανατολή, οι εντάσεις με την Κίνα και οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί κλιμακώνονται επικίνδυνα, οι δημόσιες προσβολές μεταξύ συμμάχων ενδέχεται να εξελιχθούν σε βαθύτερα πολιτικά ρήγματα με απρόβλεπτες συνέπειες.

Το ερώτημα που κυριαρχεί πλέον στα διπλωματικά παρασκήνια είναι αν πρόκειται για μια επικοινωνιακή στρατηγική του Trump ή για την απαρχή μιας ιστορικής ανατροπής στις ισορροπίες της Δύσης (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883005/o-trump-isopedonei-ti-dytiki-elit-tapeinosi-meloni-ekseftelismos-macron-merz-starmer-i-kina-tha-sas-katapiei).

Trump από... το 2017 μ.Χ.: Το παιχνίδι ξεκίνησε, θα τα πούμε τον Νοέμβριο - Οι Δημοκρατικοί στη δίνη των κομμουνιστών. Τα τελευταία σχόλια του Trump έρχονται μετά τις νίκες των υποψηφίων που υποστηρίζονται από τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης.

Ο Πρόεδρος Donald Trump ενέτεινε τις προειδοποιήσεις του για τον κομμουνισμό την Πέμπτη το βράδυ, δηλώνοντας στο Truth Social ότι «το παιχνίδι έχει ξεκινήσει» αφού πέρασε μεγάλο μέρος της εβδομάδας επικρίνοντας αυτό που περιγράφει ως ένα αναπτυσσόμενο κομμουνιστικό κίνημα εντός του δημοκρατικού κόμματος.

«Οι κομμουνιστές επιτέλους κάνουν την κίνηση τους. Το περίμενα και το προετοιμαζόμουν αυτό εδώ και πολύ καιρό», έγραψε ο Trump. «Είναι εύκολο να είσαι κομμουνιστής.  Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να πεις "Θα σου τα δώσω όλα", αλλά αυτό σημαίνει ότι τα παίρνεις από άλλους που τα έχουν κερδίσει. Εδώ και χιλιάδες χρόνια, αυτή η Ιδεολογία δεν έχει λειτουργήσει ούτε μία φορά», συνέχισε.

"Το παιχνίδι ξεκίνησε. Απολαύστε το!". Η ανάρτηση συνέχισε μια σειρά μηνυμάτων που δημοσίευσε ο Trump αυτή την εβδομάδα, τονίζοντας αυτό που αποκαλεί άνοδο των κομμουνιστών υποψηφίων στην πολιτική σκηνή των δημοκρατικών.

Το βράδυ της Τρίτης, ο Trump έγραψε: «Πολλοί κομμουνιστές είναι υποψήφιοι σε άσχημα αποτυχημένες Μπλε Πολιτείες. Οι ψήφοι φαίνεται να τους έχουν φέρει αρκετά καλά ο ένας εναντίον του άλλου».

«Τα κακά νέα είναι ότι η ιστορία έχει δείξει αδιαμφισβήτητα ότι οι καταπιεσμένες Πολιτείες που σύντομα θα διοικούν θα χειροτερεύουν ΜΟΝΟ. MAGA!» Ακολούθησε εκείνη την Τετάρτη με μια μικρότερη δήλωση : «Η Αμερική η Όμορφη δεν θα γίνει ΠΟΤΕ κομμουνιστική χώρα!!!»

Τα τελευταία σχόλια του Trump έρχονται μετά τις νίκες των υποψηφίων που υποστηρίζονται από τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης, στις προκριματικές εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων των δημοκρατικών στην Νέα Υόρκη την Τρίτη, ενισχύοντας την επιρροή των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής (DSA) εντός του δημοκρατικού κόμματος της πολιτείας.

Τα αποτελέσματα πυροδότησαν ανανεωμένη συζήτηση σχετικά με την ιδεολογική κατεύθυνση του κόμματος, με τους προοδευτικούς να γιορτάζουν τις νίκες, ενώ ορισμένοι ηγέτες των Δημοκρατικών εξέφρασαν ανησυχία για τις πολιτικές τους επιπτώσεις.

Ο Mamdani, ο οποίος αυτοπροσδιορίζεται ως δημοκράτης σοσιαλιστής και μέλος του DSA, έχει γίνει ένας από τους πιο προοδευτικούς αιρετούς αξιωματούχους του έθνους με υψηλό προφίλ. Οι νίκες των συμμάχων του στις προκριματικές εκλογές αυτή την εβδομάδα, συμπεριλαμβανομένων δύο επί των νυν αντιπροσώπων, διεύρυναν περαιτέρω την επιρροή των υποψηφίων που ευθυγραμμίζονται με το πολιτικό του κίνημα.

Ο Trump έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει τον Mamdani και τους πολιτικούς συμμάχους του κομμουνιστές, ενώ παράλληλα υποστηρίζει ότι οι αριστερές οικονομικές πολιτικές θα υπονόμευαν την ευημερία μέσω της αναδιανομής του πλούτου (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884578/trump-apo-to-2017-to-paixnidi-ksekinise-tha-ta-poyme-ton-noemvrio-oi-dimokratikoi-sti-dini-ton-kommounistoni).

«ΑΜΕΡΙΚΗ, ΛΕΥΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΗ ΡΟΥΦΗΧΤΡΑ» (ΤΖΙΜ ΜΟΡΙΣΟΝ 1943-1971 μ.Χ.). Η ΑΜΕΡΙΚΗ Η ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΗ-Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΟΜΕΝΩΝ, ΕΠΙΤΗΡΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΩΝ.

«Λατρεύω τον πληθωρισμό». Ντόναλντ Τραμπ, Ιούνιος 2026 μ.Χ. Δεν σκέφτομαι την οικονομική κατάσταση των Αμερικανών. Δεν σκέφτομαι κανέναν». Ντόναλντ Τραμπ, Μάιος 2026 μ.Χ. Η Αμερική έχει γίνει ένα κατεχόμενο έθνος.

Όχι από έναν στρατό εισβολής, αλλά από πολλές δυνάμεις κατοχής: το αστυνομικό κράτος, το κράτος επιτήρησης, το κράτος πολέμου, το εταιρικό κράτος, τη μηχανή ξένης επιρροής και μια άρχουσα τάξη που αντιμετωπίζει τον αμερικανικό λαό ως κάτι περισσότερο από παράπλευρες απώλειες στην επιδίωξη της εξουσίας, του κέρδους και του ελέγχου. Έχουμε αστυνομευτεί, παρακολουθηθεί, φορολογηθεί, χρεωθεί, χειραγωγηθεί, λογοκριθεί, εντοπιστεί, ερευνηθεί, φιμωθεί και ξεπουληθεί.

Οι ξένες δυνάμεις αγοράζουν τα χωράφια μας, αγοράζουν την εύνοια της οικογένειας Τραμπ, μπαίνουν στον Λευκό Οίκο, υπαγορεύουν την εθνική πολιτική και τώρα -με την υποστήριξη της κυβέρνησης Τραμπ και τη δικομματική υποστήριξη στο Κογκρέσο- ένας από τους στενότερους εταίρους της Αμερικής στο έγκλημα μπορεί σύντομα να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη πρόσβαση στις δυνατότητες πληροφοριών και επιτήρησης των ΗΠΑ. Σε αυτό καταλήξαμε.

Ο βάλτος υπό τον Πρόεδρο Τραμπ έχει πάρει μια αναμφισβήτητα ξένη γεύση: κάθε έθνος με αρκετά χρήματα, μόχλευση ή στρατηγική αξία για να πλουτίσει την οικογένεια Τραμπ μπορεί τώρα να πάρει στα χέρια του ένα κομμάτι της αμερικανικής πίτας - όλο αυτό το διάστημα, ο αμερικανικός λαός συνεχίζει να αγωνίζεται για να επιβιώσει από τα σχέδια αυτοπλουτισμού του Τραμπ, τις αθετημένες υποσχέσεις, τους ατελείωτους πολέμους. στρατιωτικοποιημένοι δρόμοι και έργα ματαιοδοξίας.

Μας πουλάνε στους πλειοδότες και ακόμα δεν γίνεται τίποτα για να μας προστατεύσει. Οι απλοί Αμερικανοί λένε ότι δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για να τιμήσουν τις υποσχέσεις της κυβέρνησης προς αυτούς. Το καταπιστευματικό ταμείο συνταξιοδότησης της Κοινωνικής Ασφάλισης προβλέπεται τώρα να εξαντληθεί στα τέλη του 2032, οπότε οι συνταξιούχοι θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν αυτόματη περικοπή 22 τοις εκατό στα προγραμματισμένα επιδόματα εάν το Κογκρέσο δεν ενεργήσει.

Το ταμείο νοσοκομειακής ασφάλισης της Medicare προβλέπεται να εξαντληθεί το επόμενο έτος. Οι ηλικιωμένοι, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, οι εργαζόμενες οικογένειες και οι φτωχοί καλούνται να προετοιμαστούν για θυσίες.

Αλλά πάντα υπάρχουν χρήματα για πόλεμο. Υπάρχουν πάντα χρήματα για επιτήρηση. Υπάρχουν πάντα χρήματα για αστυνομική καταστολή, στρατιωτικοποίηση των συνόρων, ιδιώτες εργολάβους, ξένη βοήθεια, οπλικά συστήματα, φορολογικές ελαφρύνσεις για τους πλούσιους, μαύρα ταμεία για πολιτικούς συμμάχους και θεάματα αυτοκρατορικής υπερβολής.

Ενώ οι Αμερικανοί ανησυχούν για τα παντοπωλεία, τα ενοίκια, τους ιατρικούς λογαριασμούς, την ασφάλεια της εργασίας, τη συνταξιοδότηση και το αν τα παιδιά τους θα κληρονομήσουν κάτι που μοιάζει με ελευθερία, ο Λευκός Οίκος μετατρέπεται σε παιδική χαρά για εξουσία και διασημότητα.

Ο εορτασμός των γενεθλίων του Τραμπ στις 14 Ιουνίου φέρεται να περιλαμβάνει έναν αγώνα UFC στο γκαζόν του Λευκού Οίκου, με ζυγίσεις στο Μνημείο του Λίνκολν, μετατρέποντας τα δημόσια σύμβολα θυσίας, ελευθερίας και εθνικής μνήμης σε στηρίγματα για το σόου ματαιοδοξίας ενός ανθρώπου.Διακοπές και εποχιακά συμβάντα Αυτό, επίσης, είναι κατοχή. Όχι απλώς η κατοχή γης, αλλά η κατοχή της δημόσιας φαντασίας. Η κατάληψη των λαϊκών θεσμών. Η κατοχή του ίδιου του Συντάγματος.

Η αντίθεση δεν θα μπορούσε να είναι πιο άσεμνη. Στις 8 Ιουνίου 1.789 μ.Χ., ο Τζέιμς Μάντισον ανέβηκε στην Βουλή των Αντιπροσώπων για να εισαγάγει τροποποιήσεις στο Σύνταγμα που θα γίνονταν η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων. Ο Μάντισον και η ιδρυτική γενιά αγωνίστηκαν για να δεσμεύσουν την κυβέρνηση. Κατάλαβαν ότι τα γραπτά όρια στην κυβερνητική εξουσία δεν ήταν προαιρετικά. Ήταν απαραίτητα. Οι σημερινοί κυβερνώντες αγωνίζονται να απελευθερώσουν την κυβέρνηση από αυτούς τους περιορισμούς.

Θέλουν λιγότερα όρια στην επιτήρηση, την αστυνομική εξουσία, την προεδρική ασυλία, τη διεξαγωγή πολέμων, τις ξένες εμπλοκές, τη μυστικότητα, τη διαφθορά και την ικανότητα των πλουσίων και ισχυρών να εξαγοράσουν την θέση τους στον κυβερνητικό μηχανισμό. Τόσο μακριά έχουμε πέσει. Από μια Διακήρυξη Δικαιωμάτων, έχουμε κατέβει σε ένα τιμολόγιο πώλησης.

Από ένα Κογκρέσο που τροποποίησε το Σύνταγμα για να προστατεύσει τον λαό από την κυβερνητική εξουσία, τώρα έχουμε ένα Κογκρέσο που κρύβει την κυβερνητική εξουσία μέσα σε αμυντικά νομοσχέδια χιλιάδων σελίδων, εξουσιοδοτήσεις πληροφοριών, απόρρητα παραρτήματα και πακέτα δαπανών έκτακτης ανάγκης.

Από ιδρυτές που προειδοποίησαν για την ξένη επιρροή, τώρα έχουμε κυβερνήτες που δημοπρατούν την πρόσβαση σε ξένες κυβερνήσεις, ξένους δωρητές, ξένους πολέμους και ξένα συμφέροντα πληροφοριών. Αυτό δεν είναι κυβέρνηση με συναίνεση. Αυτό είναι επάγγελμα με συναλλαγή. Και πουθενά αυτό δεν είναι πιο επικίνδυνο από ό,τι στον μηχανισμό επιτήρησης.

Η επιτήρηση δεν είναι απλώς ένα ακόμη κυβερνητικό πρόγραμμα. Είναι το νευρικό σύστημα του αστυνομικού κράτους. Είναι ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση παρακολουθεί ποιος είσαι, πού πηγαίνεις, τι λες, ποιον ξέρεις, τι πιστεύεις, τι φοβάσαι, τι αντιτίθεσαι και τι μπορεί να γίνεις.

Μόλις κατασκευαστεί αυτός ο μηχανισμός, όλοι θέλουν πρόσβαση σε αυτόν: ομοσπονδιακές υπηρεσίες, τοπική αστυνομία, ιδιώτες εργολάβοι, πολιτικοί πράκτορες, εταιρικοί εταίροι και ξένες κυβερνήσεις. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η τελευταία ώθηση για την εμβάθυνση της ανταλλαγής πληροφοριών με το Ισραήλ θα πρέπει να σταματήσει κάθε Αμερικανικό κρυολόγημα. Αυτό δεν συμβαίνει στο κενό.

Συμβαίνει σε μια χώρα όπου η κυβέρνηση αντιμετωπίζει ήδη την Τέταρτη Τροπολογία ως ενόχληση, όπου ο λόγος επισημαίνεται όλο και περισσότερο ως απειλητική δραστηριότητα, όπου οι διαδηλωτές και οι δημοσιογράφοι παρακολουθούνται, όπου οι ιδιωτικές εταιρείες βοηθούν στην αστυνόμευση της κοινής γνώμης, όπου το Κογκρέσο κρύβει τεράστιες επεκτάσεις της κυβερνητικής εξουσίας μέσα σε αμυντικά νομοσχέδια και εξουσιοδοτήσεις πληροφοριών και όπου η ξένη επιρροή έχει γίνει ένα ακόμη νόμισμα εξουσίας.

Συμβαίνει ακριβώς τη στιγμή που οι Αμερικανοί αξιωματούχοι φέρεται να προειδοποιούν ότι το Ισραήλ αποτελεί μια αυξανόμενη απειλή κατασκοπείας για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και όμως το Κογκρέσο κινείται για να δώσει στο Ισραήλ ακόμη μεγαλύτερη πρόσβαση στον μηχανισμό πληροφοριών της Αμερικής.

Σύμφωνα με πρόσφατο ρεπορτάζ των New York Times, αξιωματούχοι του Πενταγώνου ανησυχούν όλο και περισσότερο για τις προσπάθειες κατασκοπείας του Ισραήλ κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, συμπεριλαμβανομένων των υποτιθέμενων προσπαθειών συλλογής πληροφοριών σχετικά με την αμερικανική διπλωματία που αφορά το Ιράν. Το Ισραήλ αρνήθηκε ότι κατασκόπευε αξιωματούχους ή οντότητες των ΗΠΑ. Ο Λευκός Οίκος έχει υποβαθμίσει τις ανησυχίες.Γεωγραφική αναφορά

Αλλά το ερώτημα παραμένει. Πόση σημασία έχει πραγματικά το γεγονός ότι το Ισραήλ φέρεται να κατασκοπεύει τις Ηνωμένες Πολιτείες, εάν το Κογκρέσο ετοιμάζεται να δώσει στο Ισραήλ ακόμη μεγαλύτερη πρόσβαση στις πληροφορίες της Αμερικής;

Αυτό είναι το ερώτημα που κανείς στην Ουάσιγκτον δεν φαίνεται πρόθυμος να απαντήσει. Επειδή ενώ το Πεντάγωνο φέρεται να προειδοποιεί ότι η πίσω πόρτα μπορεί να είναι ανασφάλιστη, το Κογκρέσο ετοιμάζεται να μοιράσει τα κλειδιά της μπροστινής πόρτας.

Θαμμένες μέσα στην τελευταία νομοθεσία για τις υπηρεσίες πληροφοριών και την άμυνα υπάρχουν διατάξεις που θα εμβαθύνουν την συνεργασία ΗΠΑ-Ισραήλ στον τομέα των πληροφοριών και της αμυντικής τεχνολογίας. Αυτό μπορεί να ακούγεται ακίνδυνο, ακόμη και ρουτίνα. Δεν είναι. Δεν πρόκειται μόνο για συμμάχους που μοιράζονται συμβουλές σχετικά με τρομοκρατικές απειλές. Πρόκειται για την πρόσβαση.

Πρόσβαση σε πληροφορίες. Πρόσβαση σε εργαλεία επιτήρησης. Πρόσβαση σε συστήματα κυβερνοχώρου. Πρόσβαση στην αμυντική τεχνολογία. Πρόσβαση σε αγωγούς δεδομένων. Πρόσβαση στον μηχανισμό με τον οποίο οι κυβερνήσεις παρακολουθούν, επισημαίνουν, σκιαγραφούν και στοχοποιούν άτομα.

Ο νόμος περί εξουσιοδότησης πληροφοριών για το οικονομικό έτος 2027 θα απαιτούσε από τον πρόεδρο, μέσω του Διευθυντή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και, όταν χρειάζεται, του Υπουργού Άμυνας, να επεκτείνει και να ενισχύσει την ανταλλαγή πληροφοριών με το Ισραήλ. Σε απλά αγγλικά: το νομοσχέδιο λέει στην κυβέρνηση να μοιραστεί περισσότερες πληροφορίες με το Ισραήλ.Citizen engagement platforms Όχι λιγότερο. Περισσότερο.

Και όχι μόνο στενές πληροφορίες για μια μεμονωμένη απειλή. Οι κατηγορίες είναι σαρωτικές: απειλές στον κυβερνοχώρο, τρομοκρατία, αποφυγή κυρώσεων, κρατικοί και μη κρατικοί παράγοντες, τεχνολογία όπλων, πύραυλοι, drones, πύραυλοι κρουζ, βαλλιστικοί πύραυλοι, εναέριος χώρος, επίγνωση του διαστήματος και άλλες απειλές που αφορούν το Ισραήλ, τις δυνάμεις των ΗΠΑ και τους περιφερειακούς εταίρους.

Αυτή είναι μια φαρδιά πόρτα. Ακόμη πιο ανησυχητικό, το νομοσχέδιο θα καθιστούσε πιο δύσκολο το κλείσιμο αυτής της πόρτας μόλις ανοίξει. Η ανταλλαγή πληροφοριών με το Ισραήλ δεν θα μπορούσε να ανασταλεί, να μειωθεί ή να περιοριστεί ουσιαστικά, εκτός εάν ο πρόεδρος επισημάνει μια συγκεκριμένη ανησυχία για την εθνική ασφάλεια, όπως η προστασία των πηγών και των μεθόδων πληροφοριών ή η αντιμετώπιση ενός κινδύνου αντικατασκοπείας. Οποιαδήποτε τέτοια μείωση θα πρέπει να τεκμηριωθεί και να αναφερθεί στο Κογκρέσο.

Σκεφτείτε το. Σε μια στιγμή που οι Αμερικανοί αξιωματούχοι φέρεται να εκφράζουν ανησυχίες για την ισραηλινή κατασκοπεία, το Κογκρέσο προτείνει να γίνει η διευρυμένη ανταλλαγή πληροφοριών η προεπιλογή - και οποιαδήποτε μείωση αυτής της κοινής χρήσης η εξαίρεση που απαιτεί αιτιολόγηση.  Αυτό δεν είναι παράβλεψη. Αυτή είναι μια μονόδρομη καστάνια.

Ο νόμος περί εξουσιοδότησης εθνικής άμυνας του 2027 προσθέτει ένα άλλο επίπεδο. Το άρθρο 224 θα δημιουργούσε μια Πρωτοβουλία Συνεργασίας Αμυντικής Τεχνολογίας Ηνωμένων Πολιτειών-Ισραήλ, απαιτώντας από το Πεντάγωνο να συγχρονίσει τις προσπάθειες συνεργασίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ στην αμυντική έρευνα, ανάπτυξη, δοκιμές, αξιολόγηση, ολοκλήρωση και βιομηχανική συνεργασία. Και πάλι, αφαιρέστε τη γραφειοκρατική γλώσσα. Πρόκειται για συστήματα σύντηξης.

Πρόκειται για την ένωση δυνάμεων στην αμυντική τεχνολογία, τις δυνατότητες στον κυβερνοχώρο, τον ηλεκτρονικό πόλεμο, την τεχνητή νοημοσύνη, τα εργαλεία επιτήρησης, την πυραυλική άμυνα, την παρακολούθηση drone, την ενοποίηση δικτύου και τη συγχώνευση δεδομένων. Και όταν οι κυβερνήσεις συγχωνεύουν τα συστήματα πληροφοριών τους, δεν μοιράζονται απλώς απειλές.

Μοιράζονται ανθρώπους. Μοιράζονται πρότυπα ζωής. Μοιράζονται μεταδεδομένα επικοινωνιών. Μοιράζονται λίστες παρακολούθησης. Μοιράζονται τρωτά σημεία. Μοιράζονται υποθέσεις, υποψίες και κατηγορίες στόχευσης. Μοιράζονται τον μηχανισμό με τον οποίο τα άτομα παρακολουθούνται, επισημαίνονται, σκιαγραφούνται και μερικές φορές τιμωρούνται.

Εκεί χάνεται το Σύνταγμα. Η Τέταρτη Τροπολογία γράφτηκε για να προστατεύσει τους ανθρώπους από κυβερνητικές έρευνες που είναι παράλογες, γενικευμένες και ανεξέλεγκτες. Είχε σκοπό να αναγκάσει την κυβέρνηση να δικαιολογήσει τις εισβολές της, να προσδιορίσει τι ψάχνει και να απαντήσει στο νόμο. Το σύγχρονο κράτος επιτήρησης χτίστηκε για να αποφύγει αυτούς τους περιορισμούς.

Αναθέτει σε εξωτερικούς συνεργάτες. Λιμνάζει. Ξεπλένει. Κρύβεται πίσω από υπηρεσίες, εργολάβους, μυστικά δικαστήρια, απόρρητες ενημερώσεις και ξένους εταίρους. Γι' αυτό αυτό είναι τόσο επικίνδυνο. Το θέμα δεν είναι αν το Ισραήλ είναι φίλος ή εχθρός.Γεωγραφική αναφορά

Το θέμα είναι αν θα πρέπει να επιτραπεί στην αμερικανική κυβέρνηση να επεκτείνει την ξένη πρόσβαση στα συστήματα πληροφοριών των ΗΠΑ, ενώ ο αμερικανικός λαός δεν έχει τίποτα άλλο παρά διαβεβαιώσεις, απόρρητες ενημερώσεις και αόριστες υποσχέσεις ότι οι διασφαλίσεις υπάρχουν κάπου πίσω από κλειστές πόρτες. Τα συμφέροντα καμίας ξένης κυβέρνησης δεν είναι πανομοιότυπα με αυτά της Αμερικής.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η συνταγματική κυβέρνηση απαιτεί ανεξαρτησία, προσοχή και εποπτεία σε ξένες εμπλοκές. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ιδρυτές προειδοποίησαν τόσο έντονα να μην επιτραπεί στην ξένη επιρροή να διαφθείρει την εσωτερική πολιτική. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ένας ελεύθερος λαός δεν έχει την πολυτέλεια να αφήσει την κυβέρνησή του να γίνει το παιδί για τους πολέμους, τους στόχους των μυστικών υπηρεσιών, τις πολιτικές απαιτήσεις ή τις προτεραιότητες ασφαλείας ενός άλλου έθνους.

Για δεκαετίες, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει χρησιμοποιήσει συμμαχίες πληροφοριών για να επεκτείνει την επιτήρηση, αποφεύγοντας παράλληλα την πλήρη ισχύ του συνταγματικού ελέγχου.Citizen engagement platforms

Το Five Eyes -το δίκτυο ανταλλαγής πληροφοριών που περιλαμβάνει τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά, την Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία- θα έπρεπε να ήταν μια προειδοποίηση.

Έδειξε πόσο εύκολα η επιτήρηση μπορεί να γίνει χωρίς σύνορα. Μια κυβέρνηση συλλέγει. Μια άλλη κυβέρνηση μοιράζεται. Τα πρακτορεία ανταλλάσσουν δεδομένα. Οι περιορισμοί θολώνουν. Η ευθύνη εξαφανίζεται. Και οι άνθρωποι των οποίων οι επικοινωνίες, οι κινήσεις και οι συνειρμοί παρασύρονται στο σύστημα δεν έχουν τρόπο να γνωρίζουν ποιος είδε τις πληροφορίες τους, πώς χρησιμοποιήθηκαν ή αν θα τους ακολουθούν για πάντα.

Το πρόβλημα δεν είναι η συνεργασία μεταξύ των εθνών ως τέτοια. Το πρόβλημα είναι ότι η ανταλλαγή πληροφοριών έχει γίνει ένας από τους ευκολότερους τρόπους για τις κυβερνήσεις να κάνουν έμμεσα αυτό που μπορεί να τους απαγορεύεται να κάνουν άμεσα.

Εάν η NSA δεν μπορεί να κατασκοπεύει Αμερικανούς χωρίς συνταγματικά όρια, μπορεί ένας ξένος εταίρος να συλλέξει τις πληροφορίες και να τις στείλει πίσω; Εάν οι αμερικανικές υπηρεσίες περιοριστούν στον τρόπο με τον οποίο παρακολουθούν την εγχώρια πολιτική δραστηριότητα, μπορούν οι ξένες υπηρεσίες πληροφοριών να καλύψουν το κενό;Ειδήσεις

Εάν το Κογκρέσο κρατείται στο σκοτάδι μέσω απόρρητων παραρτημάτων, μυστικών ερμηνειών και ενημερώσεων για την εθνική ασφάλεια, πώς μπορεί το κοινό να γνωρίζει εάν τα δικαιώματά του προστατεύονται ή ανταλλάσσονται;

Η απάντηση, πολύ συχνά, είναι ότι δεν μπορούμε να γνωρίζουμε. Αυτή είναι η ιδιοφυΐα και η απειλή του σύγχρονου κράτους επιτήρησης. Κρύβει τις πιο επακόλουθες πράξεις του πίσω από την ταξινόμηση, τη διαμερισματοποίηση και τον ευφημισμό. Δεν λέει «κατασκοπεία Αμερικανών». Λέει «ανταλλαγή πληροφοριών».Δεν λέει «μαζική παρακολούθηση». Λέει "επίγνωση τομέα".

Δεν λέει «ξένη πρόσβαση στα συστήματα πληροφοριών των ΗΠΑ». Λέει «ολοκλήρωση», «συνεργασία», «διαλειτουργικότητα» και «συγχώνευση δεδομένων». Ωστόσο, η ελευθερία πεθαίνει εξίσου εύκολα με ακρωνύμια όσο και με διατάγματα. Αυτό που κάνει αυτή την στιγμή ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η αντίφαση στην καρδιά της.

Η κυβέρνηση προειδοποιεί ότι το Ισραήλ μπορεί να κατασκοπεύει τις Ηνωμένες Πολιτείες.Citizen engagement platforms Το Κογκρέσο απαντά εμβαθύνοντας την πρόσβαση του Ισραήλ στις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ.

Ο Λευκός Οίκος υποβαθμίζει τον κίνδυνο. Και ο αμερικανικός λαός -αυτοί των οποίων η ιδιωτικότητα, τα δικαιώματα και η ασφάλεια διακυβεύονται- λένε, για άλλη μια φορά, να εμπιστευτούν την ίδια την κυβέρνηση που συνεχίζει να τους ξεπουλάει.

Έχουμε ξαναβρεθεί σε αυτόν τον δρόμο. Μετά την 9/11, οι Αμερικανοί ενημερώθηκαν ότι οι έκτακτες εξουσίες επιτήρησης ήταν απαραίτητες για την προστασία του έθνους από την τρομοκρατία. Ο Patriot Act, οι μυστικές δικαστικές αποφάσεις της FISA, τα προγράμματα μαζικής συλλογής πληροφοριών της NSA και τα κέντρα συγχώνευσης πληροφοριών μεταμόρφωσαν τη σχέση μεταξύ του πολίτη και του κράτους. Η επιτήρηση που κάποτε θα ήταν αδιανόητη έγινε ρουτίνα.

Εργαλεία που δημιουργήθηκαν για ξένους εχθρούς μετανάστευσαν προς τα μέσα. Οι βάσεις δεδομένων πολλαπλασιάστηκαν. Οι λίστες παρακολούθησης επεκτάθηκαν. Η τοπική αστυνομία αναδιπλώθηκε σε ομοσπονδιακά δίκτυα πληροφοριών. Οι ιδιωτικές εταιρείες έγιναν επεκτάσεις του μηχανισμού παρακολούθησης.

Κάθε επέκταση ήρθε με την ίδια εντολή: εμπιστευτείτε μας. Πιστέψτε μας, αυτό είναι μόνο για τρομοκράτες. Πιστέψτε μας, υπάρχουν διασφαλίσεις. Πιστέψτε μας, οι επιτροπές εποπτείας παρακολουθούν. Πιστέψτε μας, εμπλέκονται τα δικαστήρια. Εμπιστευτείτε μας, αν δεν έχετε κάνει τίποτα λάθος, δεν έχετε τίποτα να φοβηθείτε.

Ωστόσο, ξανά και ξανά, το κοινό έμαθε μόνο μετά το γεγονός ότι η κυβέρνηση είχε καταχραστεί τις εξουσίες της, είχε υπερβεί την εξουσία της, παραπλάνησε το Κογκρέσο, εξαπάτησε δικαστήρια, στόχευσε διαφωνούντες, παρακολουθούσε δημοσιογράφους, παρακολουθούσε ακτιβιστές και μετέτρεψε τις εξουσίες έκτακτης ανάγκης σε μόνιμες εγκαταστάσεις. Ένας ελεύθερος λαός δεν εμπιστεύεται τους κυβερνώντες. Τους δένουν. Αυτό είναι όλο το νόημα του Συντάγματος.

Οι συντάκτες δεν δημιούργησαν μια κυβέρνηση μυστικών αδειών. Δημιούργησαν μια κυβέρνηση εκχωρημένων εξουσιών, διαιρεμένης εξουσίας και εκτελεστών ορίων. Δεν εμπιστεύονταν την εκτελεστική εξουσία να αστυνομεύσει τον εαυτό της. Δεν εμπιστεύονταν το Κογκρέσο να επικυρώσει τον μηχανισμό της εξουσίας.

Δεν εμπιστεύονταν τα δικαστήρια να παραμείνουν σε επαγρύπνηση χωρίς πίεση από τον λαό. Σίγουρα δεν εμπιστεύονταν μόνιμους στρατούς, μυστικές συμμαχίες και ξένες εμπλοκές για την διατήρηση της ελευθερίας.Citizen engagement platforms

Κατάλαβαν ότι η δύναμη, μόλις συσσωρευτεί, δεν παραδίδεται πρόθυμα. Το κράτος των μυστικών υπηρεσιών είναι απόδειξη. Έχει αναπτυχθεί μέσα από κρίσεις, πολέμους, καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και απόρρητες εξαιρέσεις. Έχει αναπτυχθεί υπό Ρεπουμπλικάνους και Δημοκρατικούς. Έχει αναπτυχθεί μέσω ξένων απειλών και εγχώριων φόβων. Έχει αναπτυχθεί πείθοντας τους Αμερικανούς ότι η ασφάλεια απαιτεί μυστικότητα, η μυστικότητα απαιτεί εμπιστοσύνη και η εμπιστοσύνη απαιτεί παράδοση.

Τώρα το Κογκρέσο θέλει να κάνει αυτή την παράδοση πιο δύσκολο να αναιρεθεί. Μόλις ανοίξει αυτή η πόρτα, δεν θα είναι εύκολο να κλείσει. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, εάν ένας πρόεδρος αποφασίσει αργότερα ότι η ανταλλαγή πληροφοριών με το Ισραήλ έχει πάει πολύ μακριά, έχει γίνει πολύ επικίνδυνη ή πρέπει να αποσυρθεί, θα πρέπει να εξηγήσει τον εαυτό του στο Κογκρέσο και να επισημάνει μια συγκεκριμένη ανησυχία για την εθνική ασφάλεια. Γεωγραφική αναφορά Αλλά πού είναι το βάρος πριν ανοίξει η πόρτα; Πού είναι η απόδειξη ότι οι προσωπικές πληροφορίες των Αμερικανών δεν θα παρασυρθούν σε αυτά τα κοινά συστήματα;

Πού είναι η εγγύηση ότι οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ δεν θα χρησιμοποιηθούν για να στοχεύσουν πολιτικούς επικριτές, διαδηλωτές, δημοσιογράφους, φοιτητές, εργαζόμενους σε ανθρωπιστικές οργανώσεις ή οποιονδήποτε άλλο που επισημαίνεται από κάποια κατηγορία μυστικής απειλής; Πού είναι η υπόσχεση ότι οι ξένοι συνεργάτες πληροφοριών δεν θα χρησιμοποιηθούν για να κάνουν αυτό που η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν μπορεί να κάνει νόμιμα από μόνη της;

Πού είναι το συνταγματικό τείχος προστασίας; Δεν υπάρχει. Υπάρχουν μόνο διαβεβαιώσεις. Υπάρχουν μόνο απόρρητες ενημερώσεις. Υπάρχουν μόνο αόριστες υποσχέσεις ότι κάποιος, κάπου, πίσω από κλειστές πόρτες, θα διασφαλίσει ότι ο αμερικανικός λαός δεν θα κακοποιηθεί από τον ίδιο τον μηχανισμό παρακολούθησης που κατασκευάζεται στο όνομά του.

Αυτό δεν είναι αρκετό. Όχι όταν η κυβέρνηση έχει πει ψέματα στο παρελθόν.Citizen engagement platforms Όχι όταν οι υπηρεσίες πληροφοριών έχουν καταχραστεί τις εξουσίες τους στο παρελθόν. Όχι όταν μυστικά δικαστήρια, μυστικά υπομνήματα, μυστικές λίστες παρακολούθησης και μυστικές βάσεις δεδομένων έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί για να μετατρέψουν τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων σε δελτίο άδειας για κυβερνητική παρακολούθηση.

Και σίγουρα όχι όταν η ίδια ξένη κυβέρνηση που φέρεται να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου αντικατασκοπείας προσκαλείται βαθύτερα στην κυκλοφορία των μυστικών υπηρεσιών της Αμερικής. Αυτές δεν είναι αφηρημένες ανησυχίες.

Αυτός είναι ο κίνδυνος ενός κατεχόμενου έθνους: ο λαός δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως κυρίαρχος στον οποίο η κυβέρνηση πρέπει να λογοδοτήσει. Αντιμετωπίζονται ως υποκείμενα που πρέπει να παρακολουθούνται, να διαχειρίζονται, να ερευνώνται, να φιμώνονται, να θυσιάζονται και να πωλούνται.

Έχουμε ήδη παρακολουθήσει την κυβέρνηση να αντιμετωπίζει τη διαφωνία ως εξτρεμισμό, τη διαμαρτυρία ως δραστηριότητα απειλής και τις μη δημοφιλείς απόψεις ως κινδύνους για την ασφάλεια. Έχουμε δει δημοσιογράφους να στοχοποιούνται, πληροφοριοδότες να διώκονται, μέσα κοινωνικής δικτύωσης να παρακολουθούνται, πολιτικός λόγος να σημαδεύεται, αστυνομικά τμήματα οπλισμένα με εργαλεία παρακολούθησης στρατιωτικού επιπέδου και ιδιωτικές εταιρείες να αναδιπλώνονται στον μηχανισμό λογοκρισίας και παρακολούθησης της κυβέρνησης. Τώρα φανταστείτε ότι η αρχιτεκτονική συγχωνεύτηκε πιο βαθιά με ξένα συστήματα πληροφοριών.

Φανταστείτε τις επικοινωνίες, τα ταξιδιωτικά μοτίβα, τις ενώσεις ή τη διαδικτυακή ομιλία ενός Αμερικανού να παρασύρονται σε ένα κοινό περιβάλλον πληροφοριών επειδή αγγίζει την τρομοκρατία, τις απειλές στον κυβερνοχώρο, την αποφυγή κυρώσεων, τους κρατικούς παράγοντες, την περιφερειακή ασφάλεια ή κάποια άλλη ελαστική κατηγορία.

Φανταστείτε αυτές τις πληροφορίες να περνούν από τη μια κυβέρνηση στην άλλη, να αναλύονται από τεχνητή νοημοσύνη, να αποθηκεύονται σε απόρρητες βάσεις δεδομένων και να χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν μια υποψία ότι το άτομο δεν μπορεί ποτέ να δει, να αμφισβητήσει ή να διορθώσει. Αυτό δεν είναι κράτος δικαίου. Αυτό είναι κυβέρνηση με μυστικό αρχείο.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο το Ισραήλ. Το πρόβλημα είναι η προϋπόθεση ότι τα συνταγματικά δικαιώματα μπορούν να προστατευθούν αφού οι πληροφορίες έχουν ήδη συλλεχθεί, συγχωνευθεί, μοιραστεί και ενεργήσει.Γεωγραφική αναφορά

Δεν μπορούν. Μόλις κοινοποιηθούν τα δεδομένα, είναι σχεδόν αδύνατο να ανακτηθούν. Μόλις οι πληροφορίες εισέλθουν σε ένα ξένο σύστημα, η αμερικανική νομική προστασία γίνεται αβέβαιη στην καλύτερη περίπτωση. Μόλις οι οργανισμοί αναπτύξουν κοινές πλατφόρμες, κοινά εργαλεία και κοινές κατηγορίες απειλών, η εποπτεία γίνεται κατακερματισμένη και η λογοδοσία γίνεται άπιαστη.

Έτσι οι δημοκρατίες παρασύρονται στην Αυτοκρατορία. Δεν συμβαίνει μονομιάς. Συμβαίνει μέσω εξουσιοδοτήσεων, πιστώσεων, διαβαθμισμένων παραρτημάτων, κοινών πρωτοβουλιών, εταιρικών σχέσεων ασφαλείας και αμυντικών νομοσχεδίων που πρέπει να περάσουν. Συμβαίνει όταν οι νομοθέτες θάβουν μετασχηματιστικές πολιτικές μέσα σε νομοθεσία πολύ μεγάλη για να διαβαστεί και πολύ πολιτικά προστατευμένη για να αμφισβητηθεί. Συμβαίνει όταν λένε στους ανθρώπους ότι η αμφισβήτηση της πολιτικής πληροφοριών είναι ανεύθυνη, αντιπατριωτική ή επικίνδυνη.

Αλλά ο μεγαλύτερος κίνδυνος έγκειται στο να μην το αμφισβητήσουμε. Σε κανέναν σύμμαχο δεν πρέπει να δοθεί λευκή επιταγή στα συστήματα πληροφοριών της Αμερικής. Δεν πρέπει να επιτραπεί σε κανένα Κογκρέσο να μετατρέψει τη συνεργασία ξένων πληροφοριών σε συνταγματική μαύρη τρύπα.

Και κανένας ελεύθερος λαός δεν πρέπει να ανέχεται μια κυβέρνηση που συλλέγει πληροφορίες μυστικά, τις μοιράζεται κρυφά, τις ερμηνεύει μυστικά και στη συνέχεια λέει στους πολίτες να εμπιστεύονται ότι οι ελευθερίες τους παραμένουν άθικτες.Citizen engagement platforms Το κράτος επιτήρησης δεν έχει σύνορα. Αυτό είναι το πρόβλημα. Έτσι η Αμερική γίνεται ανελεύθερη.

Όχι μόνο μέσω ενός δικτάτορα, ενός κόμματος, ενός πολέμου, μιας έκτακτης ανάγκης ή μιας ξένης εμπλοκής, αλλά μέσω της σταθερής παράδοσης των συνταγματικών εγγυήσεων σε κάθε θεσμό που διεκδικεί την εξουσία στο όνομα της προστασίας μας.

Το αστυνομικό κράτος διεκδικεί τους δρόμους μας. Το κράτος επιτήρησης διεκδικεί την ιδιωτικότητά μας. Το πολεμικό κράτος διεκδικεί τα χρήματά μας και τα παιδιά μας. Το εταιρικό κράτος διεκδικεί την εργασία μας, τα δεδομένα μας και το μέλλον μας.

Η μηχανή ξένης επιρροής διεκδικεί τις πολιτικές μας, τις συμμαχίες μας και τα μυστικά μας. Και η άρχουσα τάξη διεκδικεί το δικαίωμα να αποφασίζει για όλα αυτά κεκλεισμένων των θυρών.Αυτό είναι κατοχή.

Όχι κατοχή μόνο με την παλιά έννοια, με στρατούς να παρελαύνουν στους δρόμους και σημαίες τοποθετημένες σε κατακτημένα εδάφη, αλλά κατοχή με τη σύγχρονη έννοια: ένας λαός που κυβερνάται από δυνάμεις που δεν ελέγχει, παρακολουθείται από συστήματα που δεν μπορούν να δουν, φορολογείται για πολέμους που δεν επέλεξε, κυβερνάται από συμφωνίες που δεν του επιτράπηκε ποτέ να συζητήσει. και αφαιρέθηκαν δικαιώματα από αξιωματούχους που επιμένουν ότι όλα είναι για το καλό τους.

Αυτή είναι η Αμερική που χτίζεται γύρω μας. Μια Αμερική όπου οι συνταξιούχοι καλούνται να προετοιμαστούν για περικοπές, ενώ οι προϋπολογισμοί για τον πόλεμο και την επιτήρηση συνεχίζουν να αυξάνονται. Μια Αμερική όπου οι δημόσιοι θεσμοί γίνονται παιδικές χαρές για θέαμα και αυτοπλουτισμό.

Μια Αμερική όπου το Υπουργείο Δικαιοσύνης προστατεύει τους ισχυρούς, ενώ οι απλοί άνθρωποι αστυνομεύονται για να υποταχθούν. Μια Αμερική όπου η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων γιορτάζεται σε ομιλίες και παρακάμπτεται στην πράξη.

Μια Αμερική όπου το Κογκρέσο κρύβει τον μηχανισμό της αυτοκρατορίας μέσα σε αμυντικά νομοσχέδια, εξουσιοδοτήσεις πληροφοριών, απόρρητα παραρτήματα και πακέτα δαπανών έκτακτης ανάγκης.

Οι ιδρυτές δεν πολέμησαν μια επανάσταση, ώστε οι μελλοντικές γενιές να μπορούν να κυβερνώνται από μυστικά δίκτυα πληροφοριών, ξένες εμπλοκές και ασύδοτες γραφειοκρατίες ασφαλείας. Κατάλαβαν ότι η ελευθερία απαιτεί επαγρύπνηση, όχι εμπιστοσύνη.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι απλώς αν το Ισραήλ κατασκοπεύει την Αμερική. Γεωγραφική αναφορά Το ερώτημα είναι γιατί η Αμερικανική κυβέρνηση κατασκευάζει συστήματα που διευκολύνουν την κατασκοπεία, την εποπτεία δυσκολότερη και την λογοδοσία σχεδόν αδύνατη.

Το ερώτημα είναι αν οι Αμερικανοί θα ξυπνήσουν πριν η κατοχή γίνει τόσο πλήρης -τόσο στρατιωτικοποιημένη, τόσο νομισματοποιημένη, τόσο επιτηρούμενη, τόσο μυστικοπαθής και τόσο παγκόσμια- που κανείς δεν μπορεί να πει ποιος παρακολουθεί, ποιος μοιράζεται, ποιος κερδίζει, ποιος αποφασίζει και ποιος είναι τελικά υπεύθυνος.

Δεν μας παρακολουθούν απλώς. Είμαστε υπό κατοχή. Όπως ξεκαθαρίζω στο βιβλίο μου Battlefield America: The War on the American People και στο φανταστικό του αντίστοιχο The Erik Blair Diaries, από τη στιγμή που μια κυβέρνηση διεκδικεί την δύναμη να παρακολουθεί τους πάντες, να μοιράζεται τα πάντα και να μην απαντά σε κανέναν, η ελευθερία γίνεται κάτι περισσότερο από μια ανάμνηση αποθηκευμένη σε ένα απόρρητο αρχείο  (https://corfiatiko.blogspot.com/2026/06/1943-1971.html#google_vignettel/).

Σύνθημα νίκης από Trump: Save America, λιγότεροι μετανάστες και σταθερές τιμές στην ενέργεια δίνουν εκλογικό θρίαμβο στους Ρεπουμπλικάνους. Η εξέλιξη θεωρείται σημαντική νίκη για την ατζέντα «America First» του Trump.

Η κυβέρνηση του Donald Trump κατέγραψε σημαντική δικαστική νίκη, καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ επέτρεψε την εφαρμογή του σχεδίου για τον τερματισμό του προγράμματος Temporary Protected Status (TPS) για χιλιάδες μετανάστες από συγκεκριμένες χώρες.

Η απόφαση δίνει τη δυνατότητα στην αμερικανική κυβέρνηση να προχωρήσει στις διαδικασίες κατάργησης του καθεστώτος προσωρινής προστασίας, ενώ η υπόθεση συνεχίζει να εξετάζεται από τα κατώτερα δικαστήρια.

Η εξέλιξη θεωρείται σημαντική νίκη για την ατζέντα «America First» του Trump, καθώς ενισχύει την πολιτική του για αυστηρότερο έλεγχο της μετανάστευσης και περιορισμό των προσωρινών προγραμμάτων προστασίας.

Από την πλευρά τους, οργανώσεις υπεράσπισης μεταναστών εκφράζουν έντονες ανησυχίες για τις επιπτώσεις που ενδέχεται να έχει η απόφαση σε χιλιάδες ανθρώπους που ζουν και εργάζονται νόμιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/885081/synthima-nikis-apo-trump-save-america-ligoteroi-metanastes-kai-statheres-times-stin-energeia-dinoun-eklogiko-thriamvo-stous-repoumplikanous).

JD Vance κατά Starmer: Η Βρετανία απειλείται από την λαθρομετανάστευση και την πολιτισμική εξάλειψη  – Οργή στο Λονδίνο. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ υποστήριξε ότι ο θάνατος του νεαρού αποτελεί σύμπτωμα βαθύτερων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η βρετανική κοινωνία.

Σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης του Βρετανού πρωθυπουργού Keir Starmer εξαπέλυσε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ JD Vance, κατηγορώντας τις Ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ ότι επέτρεψαν τη μαζική μετανάστευση και συνέβαλαν σε μια ευρύτερη «πολιτισμική παρακμή» της Δύσης.

Η νέα παρέμβαση της Αμερικανικής κυβέρνησης ήρθε με αφορμή τον θάνατο του φοιτητή Henry Nowak, μια υπόθεση που έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην Βρετανία και έχει μετατραπεί σε πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης για ζητήματα ασφάλειας, μετανάστευσης και αστυνόμευσης.

Ο Vance υποστήριξε ότι ο θάνατος του νεαρού αποτελεί σύμπτωμα βαθύτερων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η βρετανική κοινωνία. «Έτσι πεθαίνουν οι πολιτισμοί». Σε ανάρτηση του, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος χρησιμοποίησε ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα.

«Ο Henry Nowak πέθανε όπως πεθαίνει ένας πολιτισμός: εγκαταλελειμμένος, με χειροπέδες από τις αρχές που ούτε τον εμπιστεύονταν ούτε νοιάζονταν γι’ αυτόν», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ο Vance απέδωσε την κατάσταση στις πολιτικές επιλογές των τελευταίων δεκαετιών στην Ευρώπη, κάνοντας λόγο για:

• Πολιτική αυτοϋπονόμευσης,

• Απώλεια πολιτισμικής αυτοπεποίθησης,

• Ανεξέλεγκτη μαζική μετανάστευση.

Κατά την άποψή του, εάν οι ευρωπαϊκές ελίτ είχαν αντιδράσει εγκαίρως, περιστατικά όπως ο θάνατος του Nowak θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.

Μήνυμα υπέρ της εθνικής κυριαρχίας. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ επανέλαβε ότι η κυβέρνηση Donald Trump απέδειξε πως η ανάσχεση των μεταναστευτικών ροών και η προστασία των εθνικών συνόρων είναι εφικτές όταν υπάρχει πολιτική βούληση.

«Η διακοπή της μαζικής μετανάστευσης και η υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας μπορούν να υλοποιηθούν. Οτιδήποτε άλλο είναι δικαιολογία», υποστήριξε. Ο Vance τόνισε ακόμη ότι η υπεράσπιση της δυτικής ταυτότητας δεν αποτελεί πράξη αποκλεισμού αλλά έκφραση αγάπης για τον δυτικό πολιτισμό. «Αγαπάμε την Δύση γιατί θέλουμε να την διατηρήσουμε. Αγαπάμε τον πολιτισμό μας, τη χώρα μας και τα παιδιά μας», ανέφερε.

Νέα σύγκρουση Ουάσιγκτον – Λονδίνου. Οι δηλώσεις του Vance ήρθαν λίγες ώρες μετά από αντίστοιχη παρέμβαση του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο είχε κάνει λόγο για «ιδεολογική χειραγώγηση» και «αστυνόμευση δύο ταχυτήτων» στην Βρετανία, χαρακτηρίζοντάς τα ως ενδείξεις ευρύτερης θεσμικής και κοινωνικής παρακμής. Η κυβέρνηση Starmer αντέδρασε έντονα. Εκπρόσωπος του Βρετανού πρωθυπουργού κατηγόρησε ανοιχτά την Αμερικανική πλευρά για παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας.

«Τις τελευταίες ημέρες βλέπουμε προσπάθειες παρέμβασης στην δημοκρατία μας και υποκίνησης διχασμού στους δρόμους της χώρας», δήλωσε χαρακτηριστικά. Η τοποθέτηση θεωρείται μία από τις πιο σκληρές δημόσιες απαντήσεις του Λονδίνου προς την κυβέρνηση Trump από την ανάληψη της εξουσίας στις ΗΠΑ.

Οι επικρίσεις προς τον Starmer. Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονη πολιτική αντιπαράθεση στην Βρετανία, καθώς οι επικριτές του Starmer θεωρούν ότι η κυβέρνηση αποφεύγει να αντιμετωπίσει τα ζητήματα που σχετίζονται με την μετανάστευση, την εγκληματικότητα και την λειτουργία των αρχών ασφαλείας.

Παράλληλα, αρκετοί σχολιαστές υπενθύμισαν ότι Βρετανοί πολιτικοί δεν δίστασαν στο παρελθόν να παρεμβαίνουν δημόσια σε Αμερικανικά κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρεται η περίοδος μετά τον θάνατο του George Floyd το 2020 μ.Χ., όταν ο τότε ηγέτης των Εργατικών Keir Starmer είχε φωτογραφηθεί στο βρετανικό κοινοβούλιο γονατίζοντας συμβολικά υπέρ του κινήματος Black Lives Matter.

Αυξανόμενη πίεση στην βρετανική κυβέρνηση. Οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης Trump καταδεικνύουν ότι η Ουάσιγκτον παρακολουθεί πλέον στενά τις πολιτικές εξελίξεις στην Βρετανία, ιδιαίτερα σε ζητήματα μετανάστευσης, κοινωνικής συνοχής και δημόσιας ασφάλειας.

Για τους επικριτές του Starmer, η έντονη Αμερικανική συνιστά αδικαιολόγητη εξωτερική παρέμβαση που επιχειρεί να εργαλειοποιήσει μια τραγική υπόθεση για πολιτικούς σκοπούς. Σε κάθε περίπτωση, η δημόσια αντιπαράθεση μεταξύ Λευκού Οίκου και Downing Street προσθέτει μια νέα διάσταση στις ήδη τεταμένες σχέσεις μεταξύ της κυβέρνησης Trump και της κυβέρνησης Starmer (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/880116/jd-vance-kata-starmer-i-vretania-apeileitai-apo-ti-lathrometanastefsi-kai-tin-politismiki-eksaleipsi-orgi-sto-londino#google_vignette).

Ο Έλον Μασκ ξεφτίλισε τον ελεεινό Μερτς και το γερμανικό κράτος. DIE WELT: Ο Elon Musk ανέβασε ολόκληρη την ταινία «Citizen Vigilante» του σκηνοθέτη Uwe Boll στην πλατφόρμα X (πρώην Twitter). Η ταινία, με πρωταγωνιστή τον Armie Hammer, αφηγείται την ιστορία ενός πρώην στρατιώτη που παίρνει τον νόμο στα χέρια του και εκδικείται εγκληματίες μετανάστες και διεφθαρμένους αξιωματούχους.

Στην Γερμανία η ταινία δεν έλαβε έγκριση από το FSK (το γερμανικό συμβούλιο κινηματογραφικής αυτοελέγχου) και ουσιαστικά απαγορεύτηκε για προβολή σε κινηματογράφους και streaming υπηρεσίες, λόγω της προώθησης της αυτοδικίας.

Ο Boll χαρακτήρισε την απόφαση λογοκρισία. Ο Musk έκανε την ταινία διαθέσιμη δωρεάν για 48 ώρες, με εκατομμύρια προβολές ήδη. Η κίνηση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην Γερμανία για θέματα ελευθερίας έκφρασης και λογοκρισίας (https://romioitispolis.gr/o-elon-mask-xeftilise-ton-eleeino-merts-kai-to-germaniko-kratos/).

Ρεπουμπλικάνοι προειδοποιούν τον Trump: Η συμφωνία με το Ιράν πρέπει να έχει κλείσει έως το Σεπτέμβριο, αλλιώς θα καταρρεύσουμε. Οκτώ Ρεπουμπλικανοί βουλευτές και γερουσιαστές συντάχθηκαν πρόσφατα με τους Δημοκρατικούς σε ψηφοφορίες που περιόριζαν τις πολεμικές εξουσίες του Προέδρου, γεγονός που θεωρήθηκε σπάνια δημόσια διαφοροποίηση από την γραμμή του Donald Trump.

Στελέχη, στρατηγικοί σύμβουλοι και τοπικοί κομματικοί παράγοντες των Ρεπουμπλικάνων αυξάνουν την πίεση προς τον Πρόεδρο Donald Trump για τον τερματισμό της σύγκρουσης με το Ιράν, θέτοντας πλέον ως άτυπη πολιτική προθεσμία την Labor Day (Ημέρα της Εργασίας) στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico, πολλοί Ρεπουμπλικάνοι θεωρούν ότι η συνέχιση του πολέμου πέρα από το καλοκαίρι ενέχει σοβαρούς πολιτικούς κινδύνους ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.

Η ανησυχία επικεντρώνεται κυρίως στην άνοδο των τιμών των καυσίμων, του κόστους ζωής και των εισαγωγών γεωργικών αγαθώ, παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά την εκλογική δυναμική του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

«Μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου το ζήτημα πρέπει να έχει επιλυθεί», δήλωσε ο πρόεδρος των Ρεπουμπλικάνων στην κομητεία Lackawanna της Πενσιλβάνια, Dan Naylor, τονίζοντας ότι όσο πλησιάζουν οι εκλογές οι ψηφοφόροι θα επικεντρώνονται ολοένα περισσότερο στην οικονομία και στις τιμές.

Παράλληλα, Ρεπουμπλικανός στρατηγικός σύμβουλος από τη Νεβάδα προειδοποίησε ότι εάν οι τιμές της βενζίνης παραμείνουν κοντά στα 5 δολάρια το γαλόνι μέχρι τον Σεπτέμβριο, το κόμμα θα βρεθεί αντιμέτωπο με σοβαρό πολιτικό πρόβλημα.

Ελπίδες για συμφωνία με την Τεχεράνη. Σύμφωνα με ανώτερο αξιωματούχο του Λευκού Οίκου, μια προκαταρκτική συμφωνία με το Ιράν για τον τερματισμό της σύγκρουσης βρίσκεται κοντά, με τις πιθανότητες επιτυχίας να εκτιμώνται μεταξύ 80% και 85%.

Παρά την αισιοδοξία, αρκετά στελέχη των Ρεπουμπλικάνων παραμένουν επιφυλακτικά, καθώς κατά το παρελθόν υπήρξαν επανειλημμένα ενδείξεις επικείμενης συμφωνίας χωρίς τελικά να υπάρξει αποτέλεσμα. Εμφανείς οι εσωκομματικές διαφοροποιήσεις. Η παρατεταμένη διάρκεια της σύγκρουσης έχει αρχίσει να προκαλεί δημόσιες διαφοροποιήσεις εντός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Η υποψήφια γερουσιαστής στην Αϊόβα Ashley Hinson παραδέχθηκε ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να εξελιχθεί σε «πολιτικό εφιάλτη» για το κόμμα εάν συνεχιστεί για πολύ ακόμη. Ανάλογες τοποθετήσεις έχουν κάνει ο γερουσιαστής του Οχάιο Jon Husted και ο γερουσιαστής της Νεμπράσκα Pete Ricketts, οι οποίοι ζήτησαν ταχεία διπλωματική λύση.

Παράλληλα, οκτώ Ρεπουμπλικανοί βουλευτές και γερουσιαστές συντάχθηκαν πρόσφατα με τους Δημοκρατικούς σε ψηφοφορίες που περιόριζαν τις πολεμικές εξουσίες του προέδρου, γεγονός που θεωρήθηκε σπάνια δημόσια διαφοροποίηση από την γραμμή του Donald Trump.

Οικονομία και εκλογές στο επίκεντρο. Παρότι η πλειονότητα των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων εξακολουθεί να στηρίζει τον πρόεδρο, δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η υποστήριξη προς τον πόλεμο παραμένει περιορισμένη στο σύνολο του Αμερικανικού εκλογικού σώματος. Αρκετοί ψηφοφόροι θεωρούν ότι η σύγκρουση επιβαρύνει την προσωπική τους οικονομική κατάσταση, κυρίως μέσω της αύξησης των τιμών της ενέργειας.

Ο πολιτικός αναλυτής Tyler Campbell προειδοποίησε ότι όσο περισσότερο παρατείνεται η κρίση τόσο μεγαλύτερος γίνεται ο πολιτικός κίνδυνος για τους Ρεπουμπλικάνους. «Οι πολίτες ξεχνούν γρήγορα, αλλά αν το ζήτημα εξακολουθεί να κυριαρχεί στην επικαιρότητα το φθινόπωρο, τότε δημιουργείται πολιτικό πρόβλημα», ανέφερε.

Το βασικό μήνυμα που εκπέμπουν πλέον πολλοί Ρεπουμπλικάνοι προς τον Donald Trump είναι ότι η επίτευξη συμφωνίας με το Ιράν και η αποκλιμάκωση της κρίσης θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί πριν από την έναρξη της ουσιαστικής προεκλογικής περιόδου του φθινοπώρου, ώστε το κόμμα να μπορέσει να επικεντρωθεί στην οικονομία και στο κόστος ζωής ενόψει των εκλογών (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881673/repoumplikanoi-proeidopoioyn-ton-trump-i-symfonia-me-to-iran-prepei-na-exei-kleisei-eos-to-septemvrio-allios-tha-katarreysoume).

Τι σχεδιάζει ο ΚΕΝΕΝΤΙ; Η μεγάλη έρευνα για ΑΥΤΣΙΜΟ και ΕΜΒΟΛΙΑ! Νέα συζήτηση έχει ανοίξει στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τις πρωτοβουλίες του υπουργού Υγείας Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Τζούνιορ, ο οποίος επιδιώκει να αποκτήσει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση πρόσβαση σε εκτεταμένα ιατρικά αρχεία εκατομμυρίων Αμερικανών πολιτών. Στόχος, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι να διερευνηθούν σε βάθος τα αίτια του αυτισμού, η ασφάλεια των εμβολίων και η αύξηση των χρόνιων παθήσεων.

Η κίνηση αυτή έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις σε κύκλους της δημόσιας υγείας και της ιατρικής κοινότητας. Αξιωματούχοι και ειδικοί εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις τόσο για την νομιμότητα της πρόσβασης σε ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα όσο και για την προστασία του ιατρικού απορρήτου.

Οι επικριτές της πρωτοβουλίας προειδοποιούν ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση σε λεπτομερείς πληροφορίες, από ιατρικές γνωματεύσεις μέχρι ιστορικά συνταγογραφήσεων και θεραπευτικών αγωγών.

Από την πλευρά του, ο Κένεντι υποστηρίζει ότι τα υπάρχοντα συστήματα είναι κατακερματισμένα και δεν επιτρέπουν την εξαγωγή ασφαλών επιστημονικών συμπερασμάτων. Όπως δήλωσε, έχουν ήδη συγκεντρωθεί βάσεις δεδομένων από διάφορες πολιτείες και βρίσκονται σε εξέλιξη νέες μελέτες που αναμένεται να ολοκληρωθούν μέσα στον επόμενο χρόνο.

Το θέμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική διάσταση καθώς ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει κατά καιρούς εκφράσει προβληματισμούς για το σημερινό μοντέλο εμβολιασμών στις ΗΠΑ. Μάλιστα, πρόσφατα υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα που ζητά επανεξέταση του αριθμού των εμβολίων που συνιστώνται στα παιδιά (https://news12.gr/2026/06/07/%cf%84%ce%b9-%cf%83%cf%87%ce%b5%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%ce%bf-%ce%ba%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b9-%ce%b7-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%b7-%ce%ad%cf%81%ce%b5%cf%85%ce%bd%ce%b1/).

Οι επιλογές του Trump συνεχίζουν να δικαιώνονται - Οι 11 εκλεκτοί που σάρωσαν στις προκριματικές με όπλο… το χρίσμα του Προέδρου. Οι υποστηρικτές του Donald Trump υποστηρίζουν ότι πολλές από τις επιλογές και τις πολιτικές που προώθησε τα τελευταία χρόνια αποδεικνύονται σήμερα πιο αποτελεσματικές και διορατικές από όσο αναγνώριζαν οι επικριτές του.

Καθώς η πολιτική αντιπαράθεση στις Ηνωμένες Πολιτείες παραμένει ιδιαίτερα έντονη, οι υποστηρικτές του Donald Trump υποστηρίζουν ότι πολλές από τις επιλογές και τις πολιτικές που προώθησε τα τελευταία χρόνια αποδεικνύονται σήμερα πιο αποτελεσματικές και διορατικές από όσο αναγνώριζαν οι επικριτές του.

Από ζητήματα οικονομίας και μετανάστευσης έως την εξωτερική πολιτική και την εθνική ασφάλεια, αρκετές εξελίξεις χρησιμοποιούνται ως επιχειρήματα από όσους θεωρούν ότι οι θέσεις του πρώην και νυν Προέδρου δικαιώνονται από τα γεγονότα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι πρόσφατες πολιτικές και δικαστικές εξελίξεις καταγράφονται από το στρατόπεδο των Ρεπουμπλικανών ως μια σειρά διαδοχικών επιτυχιών για τον Donald Trump και τους συνεργάτες του.

Οι υποστηρικτές του κάνουν λόγο για «απανωτές νίκες», οι οποίες, όπως υποστηρίζουν, ενισχύουν τη δυναμική του και επιβεβαιώνουν την επιρροή που εξακολουθεί να ασκεί στο αμερικανικό πολιτικό σκηνικό.

Οι εξελίξεις αυτές τροφοδοτούν εκ νέου την συζήτηση γύρω από την πολιτική κληρονομιά του Donald Trump, αλλά και για το κατά πόσο οι επιλογές του συνεχίζουν να επηρεάζουν την πορεία των Ηνωμένων Πολιτειών σε μια περίοδο μεγάλων εσωτερικών και διεθνών προκλήσεων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/882768/oi-epiloges-tou-trump-synexizoun-na-dikaionontai-oi-11-eklektoi-pou-sarosan-stis-prokrimatikes-me-oplo-to-xrisma-tou-proedrou).

Νίκες για τους υποψηφίους του Trump στις προκριματικές για την Γερουσία - Διαιρεμένοι ξανά οι δημοκρατικοί και χωρίς όραμα. H επιρροή του Trump βρίσκεται στο επίκεντρο των ενδιάμεσων εκλογών του 2026 μ.Χ.

Καλά ήταν τα αποτελέσματα για τους υποψηφίους που στήριξε ο Πρόεδρος Donald Trump στις προκριματικές εκλογές της Τρίτης, καθώς εξασφάλισαν τα χρίσματα των Ρεπουμπλικανών για τη Γερουσία σε Αλαμπάμα, Τζόρτζια και Οκλαχόμα, όχι όμως και για τη θέση του κυβερνήτη της Τζόρτζια.

Σύμφωνα με τον Εθνικό Κήρυκα η επιρροή του Trump βρέθηκε στο επίκεντρο των ενδιάμεσων εκλογών του 2026 μ.Χ., με τις προκριματικές αναμετρήσεις σε τέσσερις πολιτείες και την Περιφέρεια της Κολούμπια να θεωρούνται ένα σημαντικό τεστ για τη δύναμή του στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

Στο στρατόπεδο των δημοκρατικών, οι εσωκομματικές αναμετρήσεις ανέδειξαν για ακόμη μία φορά τις διαφορές μεταξύ προοδευτικών και μετριοπαθών στελεχών, καθώς το κόμμα αναζητεί την καλύτερη στρατηγική εν όψει των εκλογών του Νοεμβρίου.

Στην Ουάσιγκτον, ο Robert White Jr. επικράτησε στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών για τη θέση του εκπροσώπου της Περιφέρειας της Κολούμπια στο Κογκρέσο. Θεωρείται πλέον το φαβορί για να διαδεχθεί την επί 18 θητείες εκπρόσωπο Eleanor Holmes Norton, η οποία αποφάσισε να μην διεκδικήσει επανεκλογή. Εφόσον εκλεγεί, ο White θα γίνει μόλις ο τρίτος εκπρόσωπος στην ιστορία της πρωτεύουσας των ΗΠΑ.

Σε ομιλία προς τους υποστηρικτές του, ο Robert White αναφέρθηκε στην ιστορία της Ουάσιγκτον ως καταφύγιο για τους Αφροαμερικανούς κατά την Μεγάλη Μετανάστευση, αλλά και στις σύγχρονες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η πόλη στις σχέσεις της με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Στην Αλαμπάμα, ο δικηγόρος Everett Wess κέρδισε τον δεύτερο γύρο των προκριματικών των Δημοκρατικών για τη Γερουσία και θα είναι ο αντίπαλος των Ρεπουμπλικανών στις εκλογές του Νοεμβρίου για την έδρα που αφήνει κενή ο γερουσιαστής Tommy Tuberville, ο οποίος διεκδικεί τη θέση του κυβερνήτη.

Ωστόσο, οι Ρεπουμπλικανοί εξακολουθούν να κυριαρχούν πολιτικά στην Αλαμπάμα, ελέγχοντας όλα τα αιρετά αξιώματα σε επίπεδο πολιτείας. Την ίδια στιγμή, ο βουλευτής Barry Moore εξασφάλισε το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών για την ανοικτή έδρα της Γερουσίας. Απευθυνόμενος στους υποστηρικτές του χαρακτήρισε την προεκλογική μάχη «σκληρή» και ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον Donald Trump για την έγκαιρη στήριξη του.

«Ήταν μια στιγμή που έκλεισε έναν κύκλο για την οικογένειά μας», δήλωσε ο Moore, χαρακτηρίζοντας τον Trump «τον σπουδαιότερο Πρόεδρο της ζωής μου» και υπενθυμίζοντας ότι τον υποστήριξε ήδη από το 2015 μ.Χ., όταν ανακοίνωσε πρώτη του υποψηφιότητα για τον Λευκό Οίκο (https://www.bankingnews.grdiethni/articles/882798/nikes-gia-tous-ypopsifious-tou-trump-stis-prokrimatikes-gia-ti-gerousia-diairemenoi-ksana-oi-dimokratikoi-kai-xoris-orama).

Ασφυκτικές πιέσεις στον αδύναμο Trump – Οι Ρεπουμπλικανοί δεν πείθονται ότι οι ΗΠΑ «νίκησαν» το Ιράν και δεν παραδόθηκαν. Καθώς αποκαλύπτονται οι λεπτομέρειες του μνημονίου κατανόησης (MoU) μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, κορυφαία στελέχη των Ρεπουμπλικανών θεωρούν ότι η αμερικανική κυβέρνηση παραχώρησε υπερβολικά πολλά ανταλλάγματα.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump μπορεί να κατάφερε να συσπειρώσει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα γύρω από τη στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν, ωστόσο η προσπάθειά του να μετατρέψει τη στρατιωτική επιτυχία σε μια μόνιμη ειρηνευτική συμφωνία προκαλεί βαθιές διαιρέσεις στο εσωτερικό του κόμματος.

Αυτό εξηγεί και τις πρωτοφανείς ύβρεις και απειλές κατά της αντιπροσωπείας των Ιρανών στις διαπραγματεύσεις στην Ελβετίας, για τις οποίες η Τεχεράνη – και σημαντικό μέρος του αραβικού κόσμου – ζητά αποκατάσταση, αποχωρώντας όπως είναι φυσικό από τις διαπραγματεύσεις.

Καθώς αποκαλύπτονται οι λεπτομέρειες του μνημονίου κατανόησης (MoU) μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, κορυφαία στελέχη των Ρεπουμπλικανών αμφισβητούν εάν η Αμερικανική κυβέρνηση παραχώρησε υπερβολικά πολλά ανταλλάγματα.

Αντίθετα, οι σύμμαχοι του Trump υποστηρίζουν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος πέτυχε έναν ιστορικό στόχο, εξουδετερώνοντας σημαντικό μέρος των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν χωρίς να οδηγήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε έναν ακόμη μακροχρόνιο πόλεμο στην Μέση Ανατολή.

Η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο το Ιράν. Αναδεικνύει μια βαθύτερη διαφωνία στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για το τι σημαίνει στην πράξη η πολιτική «America First» και ποια πρέπει να είναι η αμερικανική στρατηγική μετά το τέλος μιας στρατιωτικής σύγκρουσης.

Δύο διαφορετικές σχολές σκέψης. Στον πυρήνα της αντιπαράθεσης βρίσκονται δύο διαφορετικές αντιλήψεις για την άσκηση της Αμερικανικής ισχύος. Η πρώτη σχολή θεωρεί ότι μια στρατιωτική νίκη πρέπει να αξιοποιείται για την εξασφάλιση των μέγιστων δυνατών παραχωρήσεων από τον αντίπαλο και τη δημιουργία μακροπρόθεσμων στρατηγικών πλεονεκτημάτων.

Η δεύτερη υποστηρίζει ότι ο στόχος της στρατιωτικής ισχύος είναι η εξουδετέρωση απειλών και ο γρήγορος τερματισμός των συγκρούσεων, ώστε να αποφευχθούν νέα αδιέξοδα αντίστοιχα με εκείνα του Ιράκ και του Αφγανιστάν. Η συμφωνία του Trump με το Ιράν έφερε αυτές τις δύο φιλοσοφίες σε ανοιχτή σύγκρουση.

Τα γεράκια μιλούν για παραχωρήσεις. Οι εντονότερες επικρίσεις προέρχονται από την λεγόμενη «σκληροπυρηνική» πτέρυγα των Ρεπουμπλικανών. Ο γερουσιαστής Bill Cassidy χαρακτήρισε την συμφωνία «το χειρότερο λάθος Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών», ενώ ο πρόεδρος της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας, Roger Wicker, προειδοποίησε ότι η συμφωνία φαίνεται να απέχει από τους στόχους που είχε θέσει η στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ιράν.

Ο Ted Cruz αμφισβήτησε τις παραχωρήσεις που προσφέρθηκαν στην Τεχεράνη, ενώ η πρώην πρέσβειρα των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Nikki Haley επέκρινε προτάσεις που, όπως υποστηρίζει, θα μπορούσαν να συμβάλουν στην οικονομική ανασυγκρότηση του Ιράν.

Ακόμη πιο σκληρός εμφανίστηκε ο πρώην αντιπρόεδρος Mike Pence, ο οποίος χαρακτήρισε τη συμφωνία πιθανή «σανίδα σωτηρίας» για το ιρανικό καθεστώς και προειδοποίησε ότι θυμίζει πολιτική «κατευνασμού».

Η απάντηση Vance και του Λευκού Οίκου. Από την άλλη πλευρά, ο αντιπρόεδρος JD Vance και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης Trump υποστηρίζουν ότι οι επικριτές αγνοούν όσα προηγήθηκαν της συμφωνίας.

Σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, οι Αμερικανικές και συμμαχικές δυνάμεις έπληξαν κρίσιμες στρατιωτικές και πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, εξόντωσαν ανώτερους διοικητές και προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στις στρατιωτικές υποδομές της χώρας.

Οι υποστηρικτές του Trump θεωρούν ότι οι επιχειρήσεις αυτές περιόρισαν δραστικά την ικανότητα της Τεχεράνης να ασκεί περιφερειακή επιρροή, αποκατέστησαν την αποτρεπτική ισχύ των ΗΠΑ και οδήγησαν το Ιράν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων από θέση αδυναμίας.

Κατά την άποψή τους, η νίκη δεν σημαίνει αναγκαστικά αλλαγή καθεστώτος ή πλήρη συντριβή του αντιπάλου, αλλά επίτευξη των Αμερικανικών στόχων χωρίς την ανάπτυξη μεγάλων χερσαίων δυνάμεων και χωρίς έναν ακόμη ατελείωτο πόλεμο στην Μέση Ανατολή.

Η μάχη για το μέλλον της εξωτερικής πολιτικής των Ρεπουμπλικανών Η διαμάχη γύρω από το ιρανικό μνημόνιο αναδεικνύει μια συζήτηση που υποβόσκει εδώ και χρόνια στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Παρότι οι περισσότεροι Ρεπουμπλικανοί στήριξαν τη χρήση στρατιωτικής ισχύος κατά του Ιράν, η διαφωνία αφορά πλέον το τι πρέπει να ακολουθήσει μετά τη στρατιωτική επιχείρηση.

Για τους παραδοσιακούς «γεράκια», οι στρατιωτικές επιτυχίες δημιουργούν ευκαιρίες για την αναδιαμόρφωση των αντιπάλων και την επιβολή μακροχρόνιων στρατηγικών όρων. Για πολλούς υποστηρικτές της πολιτικής «Πρώτα η Αμερική», ο στόχος είναι πιο περιορισμένος: εξουδετέρωση των απειλών, αποφυγή νέων σχεδίων οικοδόμησης κρατών και αποτροπή εμπλοκής αμερικανικών στρατευμάτων σε παρατεταμένες συγκρούσεις.

Καθώς η συζήτηση για το μνημόνιο με το Ιράν συνεχίζεται, γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι η πραγματική σύγκρουση δεν αφορά μόνο τις λεπτομέρειες της συμφωνίας με την Τεχεράνη. Αφορά κυρίως την μελλοντική κατεύθυνση της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και το πώς ορίζεται η έννοια της «νίκης» για τις Ηνωμένες Πολιτείες στη Μέση Ανατολή του 21^ου Αιώνα μ.Χ.-(https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883345/asfyktikes-pieseis-ston-adynamo-trump-oi-repoumplikanoi-den-peithontai-oti-oi-ipa-nikisan-to-iran-kai-den-paradothikana).

Το Άϊνταχο επαναφέρει το εκτελεστικό απόσπασμα για βιαστές παιδιών! Και όμως, το Άϊνταχο επαναφέρει το εκτελεστικό απόσπασμα για βιαστές παιδιών!

1. Το Άινταχο καθιέρωσε την εκτέλεση με εκτελεστικό απόσπασμα ως την κύρια μέθοδο εκτέλεσης, με τον νόμο να τίθεται σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2026.

2. Το Άινταχο εξουσιοδότησε επίσης τη θανατική ποινή για ορισμένα εγκλήματα σεξουαλικής κακοποίησης κατά παιδιών ηλικίας 12 ετών και κάτω, καθιστώντας το μία από τις λίγες πολιτείες που έχουν θεσπίσει έναν τέτοιο νόμο. Αυτός ο νόμος τελεί επίσης σε ισχύ από την 1η Ιουλίου 2026 μ.Χ.-( https://romioitispolis.gr/to-aintacho-epanaferei-to-ektelestiko-apospasma-gia-viastes-paidion/na).

Lindsey Graham: Εάν αποτύχει η συμφωνία με το Ιράν, ο Trump είναι έτοιμος να καταλάβει στρατιωτικά τα στενά του Hormuz. Αν αυτή η συμφωνία αποτύχει, ο Trump θα αναλάβει τον έλεγχο των Στενών με την βία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ελέγχουν το πέρασμα. Θα επιβάλλουμε τέλη σε όσους διέρχονται για να καλύπτουμε το κόστος λειτουργίας. Αν το Ιράν αμφισβητήσει αυτόν τον έλεγχο, θα το εξαφανίσουμε», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Lindsey Graham.

Ο γερουσιαστής Lindsey Graham δήλωσε ότι σε περίπτωση αποτυχίας του μνημονίου κατανόησης (MOU) μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, ο Πρόεδρος Donald Trump είναι έτοιμος να αναλάβει στρατιωτικά τον έλεγχο των Στενών του Hormuz.

Όπως ανέφερε, εάν η συμφωνία καταρρεύσει, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιβάλουν τον έλεγχό τους στη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια οδό και θα χρεώνουν τέλη διέλευσης στα πλοία που τη χρησιμοποιούν, προκειμένου να καλύπτονται τα λειτουργικά και επιχειρησιακά έξοδα.

«Αν αυτή η συμφωνία αποτύχει, ο Trump θα αναλάβει τον έλεγχο των Στενών με τη βία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ελέγχουν το πέρασμα. Θα επιβάλλουμε τέλη σε όσους διέρχονται για να καλύπτουμε το κόστος λειτουργίας. Αν το Ιράν αμφισβητήσει αυτόν τον έλεγχο, θα το εξαφανίσουμε», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Graham.

Η παρέμβαση του Ρεπουμπλικανού γερουσιαστή έρχεται σε μια περίοδο αυξημένης έντασης γύρω από τα Στενά, καθώς η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις για την εφαρμογή του πρόσφατου μνημονίου κατανόησης, ενώ παράλληλα παραμένουν ανοιχτά ζητήματα που αφορούν το Ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και τις περιφερειακές συγκρούσεις στην Μέση Ανατολή (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883323/lindsey-graham-ean-apotyxei-i-symfonia-me-to-iran-o-trump-einai-etoimos-na-katalavei-stratiotika-ta-stena-tou-hormuza).

ΗΠΑ: Στον αστερισμό του διχασμού – Επανέρχονται τα κινήματα απόσχισης! Συζητήσεις σε πολλές πολιτείες. Η συζήτηση γύρω από την απόσχιση πολιτειών και περιφερειών επανέρχεται στο προσκήνιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, αντανακλώντας την βαθιά πολιτική πόλωση και την αυξανόμενη δυσπιστία απέναντι στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Αν και τα σχετικά κινήματα παραμένουν μειοψηφικά, κερδίζουν ολοένα και μεγαλύτερη δημοσιότητα, εκφράζοντας την απογοήτευση πολιτών που θεωρούν ότι οι τοπικές τους ανάγκες αγνοούνται. Στην βορειοδυτική ακτή των ΗΠΑ, το κίνημα της Κασκέντια προωθεί την ιδέα μιας αυτόνομης πολιτικής οντότητας που θα βασίζεται σε κοινά γεωγραφικά, περιβαλλοντικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά.

Οι υποστηρικτές του θεωρούν ότι η περιοχή διαθέτει ξεχωριστή ταυτότητα και θα μπορούσε να διαχειρίζεται αποτελεσματικότερα τους πόρους και τις πολιτικές της χωρίς την παρέμβαση της Ουάσινγκτον.

Την ίδια στιγμή, σε εντελώς διαφορετική ιδεολογική κατεύθυνση, το κίνημα Greater Idaho επιδιώκει την αλλαγή των πολιτειακών συνόρων, ώστε συντηρητικές αγροτικές περιοχές του ανατολικού Όρεγκον να ενταχθούν στο Άινταχο. Οι υποστηρικτές του υποστηρίζουν ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται κυρίως από τα αστικά κέντρα και δεν αντανακλούν τις ανάγκες των τοπικών κοινοτήτων.

Παρά τις ιδεολογικές τους διαφορές, τα δύο κινήματα μοιράζονται μια κοινή αφετηρία: την αίσθηση ότι η πολιτική εξουσία βρίσκεται μακριά από τους πολίτες και αδυνατεί να εκπροσωπήσει αποτελεσματικά τα συμφέροντά τους. Η αντίληψη αυτή ενισχύεται από την οικονομική ανισότητα, τις πολιτισμικές διαφορές και την διαρκή κομματική αντιπαράθεση που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη αμερικανική πολιτική σκηνή.

Παρόμοιες πρωτοβουλίες εμφανίζονται και σε άλλες περιοχές της χώρας, από το Τέξας και την Καλιφόρνια έως το Νέο Μεξικό και τη Μέση Δύση.Ωστόσο, η υλοποίησή τους προσκρούει σε σημαντικά συνταγματικά και πολιτικά εμπόδια, καθώς η Αμερικανική νομοθεσία δεν επιτρέπει την εύκολη αποχώρηση μιας πολιτείας από την Ένωση εκτός και αν μιλάμε για Επανάσταση.

Το Σύνταγμα των ΗΠΑ προβλέπει διαδικασία αλλαγής συνόρων πολιτειών, αλλά απαιτεί την έγκριση των εμπλεκόμενων πολιτειακών νομοθετικών σωμάτων και του Κογκρέσου. Για πλήρη απόσχιση, τα εμπόδια είναι ακόμη μεγαλύτερα. Η ιστορική απόφαση Texas v. White του 1.869 μ.Χ. έκρινε ότι οι πολιτείες δεν μπορούν μονομερώς να αποχωρήσουν από την Ένωση.

Το Ανώτατο Δικαστήριο άφησε θεωρητικά ανοιχτό το ενδεχόμενο απόσχισης μέσω «επανάστασης» ή με συναίνεση των υπόλοιπων πολιτειών, όμως στην πράξη μια τέτοια διαδικασία θεωρείται σχεδόν αδύνατη.

Στο νοτιοανατολικό Νέο Μεξικό, τοπικοί οργανωτές έχουν ζητήσει ένωση με το Τέξας. Στην Ιντιάνα, Ρεπουμπλικανοί νομοθέτες έχουν προσκαλέσει συντηρητικές κομητείες του Ιλινόι να ενταχθούν στην πολιτεία τους, ενώ ανάλογες κινήσεις έχουν εμφανιστεί και στην Δυτική Βιρτζίνια για κομητείες της Βιρτζίνια και του Μέριλαντ.

Ακόμη και στον Καναδά, η συντηρητική Αλμπέρτα κινείται προς δημοψήφισμα για το αν θα πρέπει να παραμείνει στην χώρα ή να ανοίξει διαδικασία απόσχισης. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η πραγματική απόσχιση παραμένει εξαιρετικά απίθανη.

Παρ’ όλα αυτά, η αυξανόμενη απήχηση αυτών των κινημάτων αποκαλύπτει ένα βαθύτερο πρόβλημα: ολοένα και περισσότεροι Αμερικανοί αισθάνονται ότι δεν εκπροσωπούνται από το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα και αναζητούν εναλλακτικούς τρόπους έκφρασης της ταυτότητας και των συμφερόντων τους.

Η συζήτηση, επομένως, δεν αφορά μόνο την αλλαγή συνόρων ή την δημιουργία νέων κρατικών μορφωμάτων. Αντανακλά κυρίως την δυσκολία διατήρησης μιας κοινής πολιτικής και κοινωνικής ταυτότητας σε μια χώρα που εμφανίζεται περισσότερο διχασμένη από ποτέ (https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/ipa-senaria-aposxisis-politeion-erxontai-stin-epifaneia/b1/).

Οργή Trump: Δεν είμαι πλέον φίλος με την Meloni – Δεν με βοήθησε με το Ιράν, με ικέτευε για μία φωτογραφία. Η Ιταλική πλευρά απέρριψε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς, χαρακτηρίζοντάς τους «εντελώς κατασκευασμένους».

Νέο επεισόδιο στις σχέσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιταλίας προκάλεσαν οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Donald Trump, ο οποίος υποστήριξε ότι δεν επιθυμεί πλέον φιλικές σχέσεις με την Ιταλίδα πρωθυπουργό Giorgia Meloni.

Μέσω ανάρτησης του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Trump ισχυρίστηκε ότι μετά την νίκη των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στο Ιράν, η Meloni επιδιώκει εκ νέου προσέγγιση μαζί του για πολιτικούς λόγους, απορρίπτοντας ωστόσο αυτή την προοπτική.

Παράλληλα, κατηγόρησε την Ιταλίδα πρωθυπουργό πως δεν παρείχε στρατιωτική υποστήριξη κατά τη διάρκεια των αμερικανικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν, ενώ επανέφερε τους ισχυρισμούς του ότι η Meloni επέμενε ιδιαίτερα για μια κοινή φωτογράφιση στην διάρκεια της πρόσφατης συνόδου της G7 στην Γαλλία.

Η Ιταλική πλευρά απέρριψε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς, χαρακτηρίζοντάς τους «εντελώς κατασκευασμένους». Σε ανακοίνωσή της υποστήριξε ότι ο Trump δείχνει μεγαλύτερο σεβασμό προς τους αντιπάλους της Δύσης παρά προς τους παραδοσιακούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το κλίμα επιβαρύνθηκε περαιτέρω μετά την απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών της Ιταλίας, Antonio Tajani, να ακυρώσει προγραμματισμένη επίσκεψη του στις Ηνωμένες Πολιτείες, ως αντίδραση στις δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883187/orgi-trump-den-eimai-pleon-filos-me-ti-meloni-den-me-voithise-me-to-iran-me-iketeve-gia-mia-fotografia/).

Σαρωτικός ξανά ο ηγέτης της δεξιάς παγκοσμίως: All-in από Trump και 100% επιτυχία - 16 υποψηφίους στήριξε, 16 κέρδισαν στις προκριματικές. Στην Νότια Καρολίνα «2 στα 2» για τους υποστηριζόμενους από τον Donald Trump Στην Νέα Υόρκη 10 υποστηριζόμενοι από τον Donald Trump υποψήφιοι κέρδιζαν τους «αντιπάλους» τους. Ποσοστό επιτυχίας: 100%.

Ανάμεσά τους και η δική μας, η Nicole Malliotakis, οι άλλοι 9 είναι οι: Anthony Constantino, Peter Oberacker, Mike LiPetri, Bruce Blakeman, Claudia Tenney, Nick Langworthy, Mike Lawler, Andrew Garbarino, Nick LaLota.

Στην Γιούτα «3 στα 3» για τους υποστηριζόμενους από τον Donald Trump (Mike Kennedy, Celeste Maloy, Blake Moore). Στην Νότια Καρολίνα «2 στα 2» για τους υποστηριζόμενους από τον Donald Trump (Cody Simpson, Alan Wilson) και η -επίσης υποστηριζόμενη του Trump- Andy Harris στο Maryland, συμπληρώνουν το απόλυτο «16 στα 16» του Προέδρου στις προκριματικές εκλογές της Τρίτης (23/6).

Δικαίως λοιπόν να γράφει στο Truth Social: «Ο δήμαρχος Mamdani ανέτρεψε 3 σταθερούς κομμουνιστές και έλαβε δυνατά και καθολικά χειροκροτήματα από τα Μέσα Ενημέρωσης των ψευδών ειδήσεων.

Συγχαρητήρια κύριε δήμαρχε! Είχα 16-0 χθες το βράδυ, βοηθώντας στην εκλογή υπέροχων Αμερικανών Πατριωτών, και τα Μέσα Ενημέρωσης δεν λένε λέξη…». Και μία… δημοσιογραφική ερώτηση.

Όταν υποστηρίζουν ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, κάνει λάθη, έχει πτώση δημοτικότητας, έχει προβλήματα με τους δικούς του, δεν τον θέλουν οι πολίτες, έχουν μετανιώσει, υπάρχει ακρίβεια κ.λπ. η είδηση είναι ότι ανεβαίνουν οι φίλοι του Mamdani ή ότι στηρίζονται από τον λαό οι υποστηριζόμενοι του Trump (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884343/sarotikos-ksana-o-igetis-tis-deksias-pagkosmios-all-in-apo-trump-kai-100-epityxia-16-ypopsifious-stirikse-16-kerdisan-stis-prokrimatikes);

Βόμβα Vance (Αντιπρόεδρος ΗΠΑ): Η λύση της νέας επίθεσης στο Ιράν παραμένει στο τραπέζι. Ο Vance εξήγησε ότι οι ΗΠΑ «κάνουν μια παύση» στην σύγκρουση για να εκτονώσουν την πίεση στην παγκόσμια οικονομία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να επαναλάβουν την στρατιωτική δράση στο Ιράν, όπως δήλωσε ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ J.D. Vance στις 19/6, σύμφωνα με το RIA Novosti. «Αυτό (η στρατιωτική δράση, - σημείωση Lenta.ru) είναι πάντα στο τραπέζι, μπορούμε πάντα να το κάνουμε», δήλωσε.

Ο Vance εξήγησε ότι οι ΗΠΑ «κάνουν μια παύση» στην σύγκρουση για να εκτονώσουν την πίεση στην παγκόσμια οικονομία και για να δουν «αν αυτή η ομάδα των Ιρανών που διοικεί τη χώρα θέλει πραγματικά να κάνει τα πράγματα διαφορετικά από ό,τι λέει ότι τα κάνει».

«Αν τα καταφέρουν, έχει καλώς, και αν όχι, μπορούμε πάντα να επιστρέψουμε σε άλλες επιλογές», κατέληξε ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ. Είχε ανακοινωθεί προηγουμένως ότι οι συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν που είχαν προγραμματιστεί για την Παρασκευή, 19 Ιουνίου, στην Ελβετία δεν θα πραγματοποιηθούν.

Σχολιάζοντας την ακύρωση, ο Αμερικανός Πρόεδρος Donald Trump δήλωσε ότι το Ιράν είναι καταδικασμένο και ότι οι ΗΠΑ δεν θα δώσουν στην Ισλαμική Δημοκρατία ούτε δεκάρα στο πλαίσιο της συμφωνίας επίλυσης της σύγκρουσης (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883102/vomva-vance-antiproedros-ipa-i-lysi-tis-neas-epithesis-sto-iran-paramenei-sto-trapezi 1/).

Αντιδρούν οι δημοκρατικοί στον νόμο του Ν.Τραμπ για τις εκλογές που ζητά να καταθέτουν έγγραφα πιστοποίησης. Μπλοκάρεται και ο νόμος για χτίσιμο κατοικιών. Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε σήμερα πως αρνείται να υπογράψει ένα νέο σημαντικό νομοσχέδιο για την στέγαση, το οποίο ενέκρινε χθες το Κογκρέσο, όσο ένα κείμενο που επιβάλει περιορισμούς στον τρόπο διεξαγωγής της ψηφοφορίας στις εκλογές, μια αξίωση μηνών του ίδιου, δεν υιοθετείται από την Γερουσία.

«Η σημερινή συνέντευξη Τύπου και η υπογραφή του (νόμου) για την στέγαση αναβάλλονται προς το παρόν εωσότου εγκρίνουμε τον νόμο +SAVE America Act+, που έχουμε απεγνωσμένα ανάγκη και που εγώ θεωρώ ως μια εθνική έκτακτη ανάγκη», έγραψε ο Αμερικανός πρόεδρος στην πλατφόρμα του Truth Social, λιγότερο από δύο ώρες πριν από την προγραμματισμένη τελετή στο Καπιτώλιο της Ουάσιγκτον.

Ο νέος νόμος για την στέγαση, ο οποίος εγκρίθηκε χθες με μια ευρεία στήριξη των δύο κομμάτων στο Κογκρέσο, στοχεύει κυρίως να διευκολύνει την ανέγερση νέων κατοικιών, ιδίως μέσω της χαλάρωσης ορισμένων προδιαγραφών και την επιτάχυνση των μελετών περιβαλλοντικού αντίκτυπου.

Ο Tραμπ αρνείται να υπογράψει νόμο για την στέγαση όσο η Γερουσία δεν εγκρίνει νομοσχέδιο για τις εκλογές Όμως, για τον Ντόναλντ Τραμπ, αυτό το κείμενο, που υποτίθεται θα επιτρέψει σε περισσότερες οικογένειες να αποκτήσουν πρόσβαση στην ιδιοκτησία μιας κατοικίας και για το οποίο οι Ρεπουμπλικανοί μιλούν ήδη για μια νομοθετική νίκη, είναι «ήσσονος σημασίας» και «δεν έχει μεγάλη βαρύτητα σε σύγκριση με το SAVE America Act».

Εδώ και πολλές εβδομάδες, o Ντόναλντ Τραμ ζητά ο νόμος “SAVE America Act” να εγκριθεί από το Κογκρέσο, ακόμα κι αν η ηγεσία του κόμματός του συνεχίζει να του εξηγεί ότι μια τέτοια υιοθέτηση θεωρείται απίθανη λόγω των κανονισμών της Γερουσίας και της έλλειψης στήριξης ακόμα και στους κόλπους της δεξιάς παράταξης.

Ο νόμος για την στέγαση στοχεύει να αποτυπώσει τη μάχη που δίνουν ο Ντόναλντ Τραμπ και οι Ρεπουμπλικάνοι ενάντια στο κόστος ζωής, ένα καίριο ζήτημα των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, με φόντο τον επίμονο πληθωρισμό εξαιτίας κυρίως του πολέμου που κήρυξε κατά του Ιράν.

Προτεραιότητα. Την περασμένη εβδομάδα, ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος είχε ήδη ακυρώσει την ακρόαση στη Γερουσία ενόψει της έγκρισης του διορισμού του Τζέι Κλέιτον, τον οποίο είχε επιλέξει για τη θέση του διευθυντή εθνικών πληροφοριών, με το επιχείρημα πως το “SAVE America Act” είχε προτεραιότητα.

Αυτό το κείμενο αξιώνει από τους ψηφοφόρους να προσκομίζουν ένα έγγραφο ως απόδειξη της αμερικανικής υπηκοότητάς τους προκειμένου να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους και να παρουσιάζουν ένα αποδεικτικό ταυτότητας κατά την προσέλευσή τους για να ψηφίσουν στις ομοσπονδιακές εκλογές.

Μια ιδιαιτερότητα των ΗΠΑ είναι ότι 14 πολιτείες της χώρας, ιδίως η Καλιφόρνια και η Νέα Υόρκη (τα προπύργια των δημοκρατικών), δεν απαιτούν κανένα αποδεικτικό ταυτότητας για να ψηφίσει κανείς.

Οι υποστηρικτές του “SAVE America Act” εκτιμούν πως αυτός ο νόμος επιτρέπει την ενίσχυση της ασφάλειας των εκλογών, όμως οι επικριτές του υπογραμμίζουν πως είναι ήδη παράνομο για έναν μη πολίτη να ψηφίζει στις εκλογές των ΗΠΑ και εκφράζουν ανησυχία για τα εμπόδια που εγείρονται στο δικαίωμα του ψηφίζειν εκατομμυρίων Αμερικανών.

Από την ήττα του στις προεδρικές εκλογές του 2020 απέναντι στον Τζο Μπάιντεν, ο Ρεπουμπλικανός δισεκατομμυριούχος επαναλαμβάνει χωρίς αποδείξεις ότι του έκλεψαν τη νίκη μέσω μιας υποτιθέμενης μαζικής απάτης.

Ο Ντόναλντ Τραμπ απαιτεί να καταργηθούν οι ισχύοντες κανονισμοί της Γερουσίας, που προβλέπουν ένα κείμενο όπως το “SAVE America Act” να εγκρίνεται με ενισχυμένη πλειοψηφία 60 ψήφων, σε σύνολο 100.

Ειδάλλως, οι δημοκρατικοί «θα το κάνουν από την πρώτη στιγμή» όταν ανακτήσουν την πλειοψηφία στη Γερουσία, προκειμένου να περάσουν τα δικά τους νομοσχέδια, διαβεβαίωσε σήμερα. «Οι Ρεπουμπλικανοί θα νιώσουν πολύ ανόητοι εάν δεν το κάνουν πρώτοι. Θα παρακολουθώ με δάκρυα στα μάτια», κατέληξε ο Τραμπ στο Truth Social  (https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/antidroun-oi-dimokratikoi-ston-nomo-tou-n-tramp-gia-tis-ekloges-pou-zita-na-katathetoun-eggrafa-pistopoiisis/).

3 Eκατομμύρια Ψηφιακές Ταυτότητες Κλάπηκαν από το Τέξας από Επιτήδειους Χάκερ. Οι κυβερνήσεις παγκοσμίως προσπαθούν να εξαναγκάσουν τους πολίτες να χρησιμοποιούν ψηφιακές ταυτότητες – σύντομα απλώς για να έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο.

Ωστόσο, αυτές οι ίδιες οι κυβερνήσεις δεν είναι ήδη σε θέση να προστατεύσουν αυτά τα έγγραφα που εκδίδουν και ελέγχουν. Αυτό καταδεικνύει από μια πρόσφατη επίθεση από χάκερ (κυβερνοπειρατές) στο Τέξας.

Το Τέξας κατασκευάζει επίσης και την υποδομή που θα απαιτεί από τους ανθρώπους να ταυτοποιούνται ψηφιακά στο διαδίκτυο στο μέλλον. Αυτό θα παρέχει στο κράτος μια πληθώρα νέων δεδομένων ταυτότητας αλλά ήδη δυσκολεύεται να τα ασφαλίσει. Χάκερ έκλεψαν τους αριθμούς των αδειών οδήγησης και των διαβατηρίων περισσότερων από 3 εκατομμυρίων ανθρώπων από ένα κρατικό σύστημα ─ μία από τις μεγαλύτερες παραβιάσεις προσωπικών δεδομένων που έχει αναφέρει το Τέξας φέτος.

Το Reclaim the Net αναφέρει αυτήν τη στιγμή την υπόθεση:Τα κλεμμένα δεδομένα προέρχονται από το Τμήμα Πάρκων και Άγριας Ζωής του Τέξας, την υπηρεσία που πουλά τις άδειες κυνηγιού και αλιείας. Μια δήλωση στον ιστότοπο αυτού του τμήματος ανέφερε ότι η υπηρεσία κυβερνοασφάλειας της πολιτείας ανακάλυψε ένα περιστατικό παραβίασης της ασφαλείας. Αυτό έδωσε στους εισβολείς την δυνατότητα να αποκτήσουν πρόσβαση στον εξωτερικό πάροχο των υπηρεσιών που διαχειρίζεται το σύστημα αδειοδότησης.

Η αρχή δεν έχει αποκαλύψει ούτε περί τίνος επρόκειτο ούτε το πότε συνέβη. Επιπλέον, δεν έχει κατονομάσει την εταιρεία που διαχειρίζεται τα δεδομένα αυτών αδειών. Εκτός από τα δεδομένα των αδειών οδήγησης και τους αριθμούς των διαβατηρίων, κλάπηκαν επίσης και οι διευθύνσεις του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email), οι αριθμοί προσωπικών τηλεφώνου και οι διευθύνσεις κατοικίας των κατόχων των αδειών οδήγησης αυτών που έχουν επηρεαστεί.

Όποιος αγοράζει άδεια αλιείας ή κυνηγιού από την πολιτεία του Τέξας παραδίδει τα έγγραφα της ψηφιακής ταυτότητάς του στην πολιτεία ─ και η πολιτεία, με την σειρά της, τα μεταβιβάζει σε έναν ιδιώτη ανάδοχο εργολάβο, τον οποίο όμως τώρα (που έγινε η ζημιά) αρνείται να τον κατονομάσει το ποιος είναι.

Οι αξιωματούχοι αυτής της υπηρεσίας αρνήθηκαν επίσης να επιβεβαιώσουν εάν οι χάκερ είχαν έρθει ήδη σε επικοινωνία μαζί τους. Αυτό συνήθως υποδηλώνει είτε ότι έχουν ζητηθεί λύτρα είτε ότι τα δεδομένα θα μπορούσαν σύντομα να δημοσιοποιηθούν.

Επομένως, τρία εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν πλέον την πιθανότητα οι κρατικές ψηφιακές ταυτότητές τους να καταλήξουν σε εγκληματικές αγορές – και δεν μπορούν καν να αποκαλύψουν το ποια εταιρεία διέρρευσε τα δεδομένα. Το περιστατικό περιλαμβάνεται στην δημόσια λίστα παραβιάσεων του Γενικού Εισαγγελέα Κεν Πάξτον.

Η ίδια η πολιτεία του Τέξας που αυτοπροσδιορίζεται ως πρωτοπόρος στην εισαγωγή των απαιτήσεων της επαλήθευσης της ηλικίας στους ύποπτους ιστότοπους και τα καταστήματα εφαρμογών, προφανώς δεν μπορεί καν να προστατεύσει τα δεδομένα που ήδη κατέχει.

Την ίδια στιγμή, που μια κυβέρνηση αδυνατεί να προστατεύσει αποτελεσματικά 3 εκατομμύρια από τα ήδη υπάρχοντα αρχεία δεδομένων από τους χάκερ συνεχίζει να επιμένει με θράσος ότι όλο και περισσότερες εταιρείες θα πρέπει να συλλέξουν ακόμη περισσότερα στοιχεία από αυτά τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα από όλους τους πολίτες.

Κάθε διαδικασία επαλήθευσης ηλικίας που απαιτεί σάρωση της άδειας οδήγησης ή σάρωση προσώπου δημιουργεί άλλη μια βάση δεδομένων, έναν άλλο πάροχο υπηρεσιών και ένα άλλο αντίγραφο της ψηφιακής ταυτότητάς σας — το οποίο μπορεί να διαρρεύσει ανά πάσα στιγμή. Αυτό ακριβώς συνέβη και στο Τμήμα Πάρκων και Άγριας Ζωής του Τέξας:

Τα ψηφιακά δεδομένα που μάζεψε η πολιτεία μέχρι σήμερα, κλάπηκαν από επιτήδειους χάκερ (κυβερνοεγκληματίες). Αυτό υποδηλώνει ότι είναι ανίκανη να ασφαλίσει των ψηφιακά δεδομένα που ίδια μάζεψε.

Ένα παρόμοιο μοτίβο ήταν ήδη εμφανές τον Οκτώβριο, όταν η Discord ανακοίνωσε ότι οι κυβερνοεισβολείς είχαν αποκτήσει περίπου 70.000 ψηφιακές φωτογραφίες επίσημων εγγράφων ταυτοποίησης μέσω ενός τρίτου παρόχου – ψηφιακές φωτογραφίες που η εταιρεία είχε συλλέξει για την επαλήθευση της ηλικίας.

Το αδύναμο σημείο σε τέτοιες περιπτώσεις σπάνια είναι η εταιρεία στην οποία κάποιος έχει δώσει απευθείας τα δεδομένα του, αλλά μάλλον η αδιαφανής αλυσίδα παρόχων υπηρεσιών που κρύβεται πίσω από αυτήν – την οποία δεν έχετε ποτέ εξουσιοδοτήσει συνειδητά και η οποία επαληθεύεται μόνο μετά από διαρροή.

Οι αριθμοί των αδειών οδήγησης και των διαβατηρίων δεν λήγουν ποτέ και δεν μπορούν εύκολα να επαναφερθούν όπως γίνεται με ένα κωδικό πρόσβαση. Τα τρία εκατομμύρια πληγέντες Τεξανοί πολίτες αντιμετωπίζουν πλέον τον κίνδυνο κλοπής της ταυτότητας τους για χρόνια – όχι επειδή έκαναν κάτι στο διαδίκτυο, αλλά επειδή πήγαν απλά για ψάρεμα ή για κυνήγι.

Αυτό είναι το υψηλό τίμημα που επιβάλλει η προσέγγιση που μας λέει «πρώτα η ψηφιακή επαλήθευση» στους ανθρώπους που υποτίθεται ότι προστατεύει: Το κράτος απαιτεί απόδειξη ψηφιακής ταυτότητας, και στην συνέχεια το ίδιο είναι τόσο ανίκανο, που δεν μπορεί να διασφαλίσει απόρρητα τα ίδια τα δεδομένα που έχει συλλέξει – και στην συνέχεια εξακολουθεί να απαιτεί από τους πολίτες ακόμη περισσότερα δεδομένα και στοιχεία (https://www.triklopodia.gr/3-e%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%bc%cf%8d%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%88%ce%b7%cf%86%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ad%cf%82-%cf%84%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%bb%ce%ac%cf%80//).

Συγκλονιστικές δηλώσεις Τραμπ για Ισραήλ: «Δολοφονούν παιδιά και καταστρέφουν κτίρια αμάχων»!/ Κοσμοϊστορική αλλαγή στην πολιτική των ΗΠΑ. Για πρώτη φορά ο Αμερικανός Πρόεδρος προέβη σε συγκλονιστικές δηλώσεις με αποδέκτη το Ισραήλ καθώς δήλωσε ότι ο ισραηλινός στρατός «δολοφονεί παιδιά και καταστρέφει κτίρια αμάχων»!

Η δήλωση αυτή είναι κοσμοϊστορικής σημασίας καθώς δείχνει ότι το Ισραήλ του Μ.Νετανιάχου βρίσκεται στην «μαύρη λίστα» του Ν.Τραμπ, κάτι που σημαίνει ότι μένει μόνο η ελληνική κυβέρνηση του Κ.Μητσοτάκη να στηρίζει τον Ισραηλινό.

Ο έτερος υποστηρικτής του ήταν ο Β.Όρμπαν, ο οποίος πλέον δεν είναι πρωθυπουργός της Ουγγαρίας. Πλέον ο Κ.Μητσοτάκης δεν μπορεί να είναι και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ, ειδικά κάτω από το πρίσμα της προσπάθειας να επισκεφθεί την χώρα μας ο Ν.Τραμπ.

Τέλος σημειώνεται ότι η κυβέρνηση Κ.Μητσοτάκη είναι η μοναδική πλέον που δεν έχει αναγνωρίσει την Γάζα και μετά τις νέες εξελίξεις από τις ίδιες τις ΗΠΑ κανείς δεν γνωρίζει πόσο θα στοιχίσει στην χώρα.

Την ίδια στιγμή ο Τζέι Ντι Βανς, είναι η άλλη δήλωση ότι ο μόνος ηγέτης παγκόσμια που αυτή την στιγμή που στέκεται στο ύψος της συμπάθειας και συμπαθεί το Ισραήλ είναι ο Τραμπ. Από ότι φαίνεται υπάρχει ένα ρήγμα των σχέσεων μεταξύ Νετανιάχου και Τραμπ.

Γιατί πολλές φορές υπήρξε αυτή η υπόνοια ότι τα ρήγματα αυτά, τα ρητορικά ρήγματα μεταξύ τους, οι τσακωμοί, οι διαφωνίες, ήταν σε ένα μεγάλο βαθμό η λογική του καλού και του κακού μπάτσου που λέμε πάλι λαϊκά, αυτή τη φορά φαίνεται ότι ο Τραμπ έχει δυσκολευτεί πάρα πολύ.

Αλλά αυτές οι σκληρές δηλώσεις και ειδικά η προσπάθεια του να απεμπλακεί από τον Μ.Νετανιάχου είναι παραδοχή ότι η Αμερικανική οικονομία ξέμενε από πετρέλαιο και ξέμενε από δυνατότητα να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις, στις οικονομικές προκλήσεις και γι’ αυτό αναγκάστηκε να υπογράψει τη συμφωνία με το Ιράν.

Ή πιο απλά η συμφωνία με το Ιράν είναι σίγουρα νίκη του Ιράν με τον Λευκό Οίκο να ψάχνει αποδιοπομπαίο τράγο. Σίγουρα οι Αμερικανοί ξυπνάνε σε μια νέα Μέση Ανατολή, σε μια νέα Δυτική Ασία (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/sygklonistikes-diloseis-tramp-gia-israil-dolofonoun-paidia-kai-katastrefoun-ktiria-amaxon/ //).

Εξωφρενικές αποκαλύψεις: Trump: Εγώ σταμάτησα την Τουρκία θα χτυπούσε το Ισραήλ – Το κόμμα Πολέμου σε ΗΠΑ σαμποτάρει ειρήνη. Η Τουρκία έτοιμη για πόλεμο κατά του Ισραήλ... μεγάλος ηγέτης ο Erdogan... δήλωσε ο Αμερικανός Πρόεδρος Trump  - Το Κόμμα του Πολέμου στις ΗΠΑ αναζητά τρόπους να σαμποτάρει την ειρήνη μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.

Ενώ ο νέος κύκλος επαφών μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν θα διεξαχθεί στις 29 Ιουνίου 2026 μ.Χ… εντούτοις το κόμμα του πολέμου στις ΗΠΑ μαζί με το αιμοσταγές Ισραήλ σαμποτάρουν την ειρήνη… Το Ιράν υποστηρίζει ότι πρέπει όλα να αλλάξουν μετά την ταπείνωση ΗΠΑ και Ισραήλ αφού απέτυχαν στον πόλεμο κατά του Ιράν… Ο Trump ο Αμερικανός Πρόεδρος υποστήριξε ότι η Τουρκία ήταν έτοιμη να πολεμήσει μαζί με το Ιράν το Ισραήλ αλλά παρενέβη και απέτρεψε την τουρκική εμπλοκή…

Ωστόσο έκανε και μια εξωφρενική δήλωση για το έγκλημα στο σχολείο Minab όπου δολοφονήθηκαν 168 μικρά κορίτσια Ο Trump είπε «υπήρχαν πύραυλοι που πετούσαν παντού. Κάποιος είπε ότι ήταν ο πύραυλός μας. Ίσως ήταν, αλλά δεν είδα τίποτα που να με κάνει να το πιστέψω»

Rubio (ΥΠΕΞ ΗΠΑ): Μηδενική στήριξη από τα κράτη του Κόλπου για διόδια στο Hormuz. Την θέση ότι το Ομάν δεν τάσσεται υπέρ ενός συστήματος διοδίων για τα Στενά του Hormuz διατύπωσε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Marco Rubio κατόπιν των επαφών που είχε με τους υπουργούς Εξωτερικών του GCC, του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Κατάρ, Κουβέιτ, Μπαχρέιν, Ομάν).

Όπως είπε ο Rubio, οι χώρες του Κόλπου εξέφρασαν ορισμένες σοβαρές ανησυχίες ενώ υπογράμμισε πως η συνάντηση ήταν πολύ παραγωγική. Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ τόνισε ότι είναι μηδενική η στήριξη των κρατών του GCC για διόδια ή τέλη στα Στενά του Hormuz, αναφέροντας ότι το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι αν τα πλοία κινούνται στο Hormuz.

«Αν τα πλοία δεν κινούνται, αυτό θα συνιστά άμεση παραβίαση της συμφωνίας μας με το Ιράν» υποστήριξε ο Rubio, ο οποίος σχετικά με τον Λίβανο είπε πως αυτό που θέλουν οι ΗΠΑ είναι ένα ειρηνικό μέλλον. Επιπλέον, ο Rubio είπε ότι δεν έγινε καμία συζήτηση με τα αραβικά κράτη για το ταμείο ανοικοδόμησης του Ιράν.

Η άρνηση της Ευρώπης να επιτρέψει τη χρήση στρατιωτικών βάσεων αποδυναμώνει τη διατλαντική συμμαχία με τις ΗΠΑ, δήλωσε ο Rubio, ο οποίος υπογράμμισε ότι το Ιράν αποτελεί μεγαλύτερη απειλή για την Ευρώπη απ’ ό,τι για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι εξωφρενικές αποκαλύψεις του Trump για το έγκλημα στο σχολείο Minab και την Τουρκία.... σχεδίαζε επίθεση στο Ιράν . Ο Αμερικανός Πρόεδρος Trump σχολίασε την επίθεση στο σχολείο Minab του Ιράν: Δεν ξέρω αν θα λύσουν ποτέ αυτό το πρόβλημα. Υπήρχαν πύραυλοι που πετούσαν παντού. Κάποιος είπε ότι ήταν ο πύραυλός μας. Ίσως ήταν, αλλά δεν είδα τίποτα που να με κάνει να το πιστέψω. Υπήρχαν πολλοί άλλοι πύραυλοι που εκτοξεύτηκαν από άλλους ανθρώπους.

Ωστόσο με βάση τα στοιχεία που παρέθεσαν οι Ιρανοί, ο πύραυλος Tomahawk χτύπησε το σχολείο θηλέων του Minab σκοτώνοντας 168 μικρά κορίτσια και στόχος της κίνησης αυτής ήταν να προκαλέσουν το Ιράν… Ο πύραυλος Tomahawk κατά του σχολείου Minab εκτοξεύτηκε από αμερικανικό πλοίο.

Η Τουρκία έτοιμη για πόλεμο κατά του Ισραήλ... μεγάλος ηγέτης ο Erdogan. Ο Trump απορρίπτει συμφωνία που περιλαμβάνει δασμούς του Ιράν Σε ερώτηση εάν η τελική συμφωνία με το Ιράν περιλαμβάνει τυχόν κόστος μεταφοράς και δασμούς, θα την απορρίπτατε;

O Trump δήλωσε «Ναι, αυτό θα ήταν απαράδεκτο για μένα». Ο Trump αποκάλυψε ότι ο Erdogan ο τούρκος Πρόεδρος ήταν ένας από τους κύριους υποψηφίους για πόλεμο μαζί με το Ιράν. Ίσως ακόμη και από την ιρανική πλευρά, επειδή δεν είναι οπαδός του Ισραήλ. Του ζήτησα να μην πάει σε πόλεμο. Ούτε αυτός πήγε.

«Ο Erdogan αγαπά την Τουρκία, σωστά; Κάνει εξαιρετική δουλειά. Αγαπά την Τουρκία. Αγαπώ την Αμερική, αλλά κι αυτός αγαπά την Τουρκία και κάνει εξαιρετική δουλειά. Είναι ένα σεβαστό άτομο και ένας σεβαστός ηγέτης. Είναι φίλος μου», είπε ο Trump.

O Ιρανός Qalibaf ζητά νέα περιφερειακή ισλαμική τάξη μετά την ταπείνωση των ΗΠΑ και του Ισραήλ από το Ιράν. Ο Πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Qalibaf, κάλεσε τα έθνη της Δυτικής Ασίας και τα ισλαμικά έθνη να δημιουργήσουν μια νέα περιφερειακή τάξη βασισμένη στις δικές τους δυνατότητες, πόρους και λαούς, δηλώνοντας ότι «η ρίζα όλων των δυστυχιών είναι το σιωνιστικό καθεστώς, το Ισραήλ».

Μιλώντας στο περιθώριο της 20ής συνόδου της Κοινοβουλευτικής Ένωσης των Ισλαμικών Κρατών (PUIC) στο Μπακού, ο Qalibaf συναντήθηκε με τον πρόεδρο του τουρκικού κοινοβουλίου Numan Kurtulmuş και την πρόεδρο του κοινοβουλίου του Αζερμπαϊτζάν Sahiba Gafarova, προτρέποντας για μεγαλύτερη ενότητα μεταξύ των μουσουλμανικών εθνών.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης με τον Kurtulmus, ο Qalibaf αναφέρθηκε στα αποτελέσματα του πολέμου 12 ημερών τον Ιούνιο του 2025 και στον πόλεμο 40 ημερών που ξεκίνησε 28 Φεβρουαρίου 2026 μ.Χ. από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, τονίζοντας τα διδάγματα που αντλήθηκαν για όλες τις χώρες της περιοχής και τον ισλαμικό κόσμο.

«Έχει καταστεί σαφές ότι η ρίζα όλων των δυστυχιών είναι το σιωνιστικό καθεστώς και, δεύτερον, η κούφια αλαζονεία και η κατασκευασμένη δύναμη των Αμερικανών κατέρρευσαν κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου.

Επομένως, οι χώρες της Δυτικής Ασίας και ο ισλαμικός κόσμος πρέπει να οικοδομήσουν μια νέα τάξη βασισμένη στις δικές τους ικανότητες, πόρους και λαό», είπε ο Qalibaf. Ο Kurtulmuş επιβεβαίωσε την αλληλεγγύη της Τουρκίας προς το Ιράν, λέγοντας ότι ο πόλεμος κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας «δεν έχει καμία νομιμότητα βάσει του διεθνούς δικαίου».

«Η Τουρκία στέκεται στο πλευρό της κυβέρνησης και του λαού του Ιράν», είπε, προσθέτοντας ότι «το ζήτημα της Γάζας και η κατοχή του Λιβάνου δεν πρέπει να ξεχαστούν». «Οι Μουσουλμάνοι πρέπει να μαθαίνουν από τις εμπειρίες τους»

Το Κόμμα του Πολέμου στις ΗΠΑ αναζητά τρόπους να σαμποτάρει την ειρήνη μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Ενώ οι Γερουσιαστές και από τα δύο κόμματα στις ΗΠΑ μπορεί να προτιμούν να μην διεξαχθεί δημόσια ψηφοφορία για τη νέα συμφωνία με το Ιράν, οι αντίπαλοι της διπλωματίας, που εκπροσωπούν το κόμμα του πολέμου έχουν τρόπους να σαμποτάρουν τη συμφωνία.

Καθώς αποκαλύφθηκαν λεπτομέρειες της συμφωνίας μεταξύ της κυβέρνησης Trump και της ιρανικής κυβέρνησης την περασμένη εβδομάδα, οι νομοθέτες και από τα δύο κόμματα δήλωσαν ότι ανυπομονούν να την εξετάσουν.

Ο Lindsey Graham, ένας σκληροπυρηνικός Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής που υποστηρίζει τον πόλεμο με το Ιράν, δήλωσε ότι οποιαδήποτε πυρηνική συμφωνία θα πρέπει να σταλεί στο Κογκρέσο για εξέταση και ψηφοφορία, και ο Αντιπρόεδρος Vance θα πρέπει να παρουσιάσει τη συμφωνία στο Κογκρέσο.

Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Brian Satch τόνισε επίσης ότι, σύμφωνα με την ομοσπονδιακή νομοθεσία, η Γερουσία πρέπει να έχει λόγο στο θέμα. Ενώ οι δημοκρατικοί εύλογα ασκούν πίεση στον Trump είναι σε αντίπαλα στρατόπεδα, είναι ενδιαφέρον ότι οι Ρεπουμπλικάνοι, σαμποτάρουν τα σχέδια κατάπαυσης πυρός.

Νομικοί εμπειρογνώμονες πιστεύουν ότι η Αμερικανική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να υποβάλει το Μνημόνιο Συνεννόησης για αξιολόγηση, αλλά ο Λευκός Οίκος πιθανότατα κάνει ό,τι μπορεί για να το αποφύγει.

‘Το πολιτικό κλίμα στο Κογκρέσο είναι επίσης τόσο περίπλοκο που κανένα από τα δύο κόμματα δεν είναι διατεθειμένο να διεξάγει την ψηφοφορία που ζητούν ορισμένοι νομοθέτες. Το εργαλείο για όλα αυτά… είναι ο Νόμος Αναθεώρησης της Πυρηνικής Συμφωνίας με το Ιράν, ο οποίος ψηφίστηκε κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων του Obama για τη συμφωνία του 2015 μ.Χ.

Ο νόμος, με ευρεία διατύπωση, απαιτεί από τον πρόεδρο να ζητήσει άμεση έγκριση για οποιαδήποτε «συμφωνία που σχετίζεται με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και στην οποία εμπλέκονται οι Ηνωμένες Πολιτείες» και απαγορεύει στον πρόεδρο να άρει τις κυρώσεις κατά του Ιράν για 30 ημέρες, ενώ το Κογκρέσο την εξετάζει.

Η τρέχουσα συμφωνία, αν και προκαταρκτική, περιλαμβάνει επανάληψη της δέσμευσης του Ιράν να μην αποκτήσει πυρηνικά όπλα και υπό όρους δέσμευση για άρση των κυρώσεων. Σύμφωνα με τον νόμο, η ψηφοφορία δεν είναι αυτόματη και απαιτεί απόφαση απόρριψης από τα μέλη.

Ο Αντιπρόεδρος Vance δήλωσε ότι μόνο μέρη της συμφωνίας πρέπει να εγκριθούν και ότι η κυβέρνηση είναι «πολύ βέβαιη ότι μπορούμε να άρουμε προσωρινά τις κυρώσεις χωρίς να πάμε στο Κογκρέσο». Ο Trump έχει επίσης δηλώσει ότι του αρέσει η ιδέα να σταλεί η συμφωνία στο Κογκρέσο.

Οργιάζουν οι φιλοϊσραηλινές ομάδες, θα χρησιμοποιήσουν το Κογκρέσο για να ακυρώσουν την συμφωνία με Ιράν. Η πολιτική είναι περίπλοκη: Πολλοί Ρεπουμπλικάνοι είναι επιφυλακτικοί στο να αντιταχθούν ανοιχτά στον Trump, αλλά είναι αντίθετοι στην νομιμοποίηση της διπλωματίας με το Ιράν. Πολλοί δημοκρατικοί θέλουν επίσης να επικρίνουν την κυβέρνηση, αλλά δεν θέλουν να θεωρηθούν ότι εναντιώνονται σε μια ειρηνική λύση.

Οι παρατηρητές λένε ότι οι δηλώσεις των εκπροσώπων είναι πιθανό να υπονομεύσουν την επιτυχία της συμφωνίας, αλλά στην πράξη, οι περισσότεροι εκπρόσωποι και από τα δύο κόμματα προτιμούν να μην ψηφίσουν ποτέ για το θέμα παρά να καταλήξουν σε μια πιο ολοκληρωμένη συμφωνία. Φιλοϊσραηλινές ομάδες όπως η AIPAC και η JINSA θεωρούν επίσης το Κογκρέσο ως το καλύτερο μέρος για να ακυρώσουν τη συμφωνία.

Ο κίνδυνος είναι οι Δημοκρατικοί να χρησιμοποιήσουν τις αδυναμίες της συμφωνίας για να την εκμεταλλευτούν πολιτικά, χαράσσοντας κόκκινες γραμμές που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τη διπλωματική διαδικασία, λέει ο Dylan Williams του Κέντρου Διεθνούς Πολιτικής.

Έχουν υπάρξει παραδείγματα αυτής της προσέγγισης. Ένας άλλος κίνδυνος είναι ότι οι σκληροπυρηνικοί γερουσιαστές θα προσπαθήσουν να επαναφέρουν ή να επιβάλουν νέες κυρώσεις στο Ιράν.

Ο Ryan Costello του Εθνικού Ιρανοαμερικανικού Συμβουλίου ανησυχεί ότι η σοβαρή υπονόμευση της συμφωνίας θα δυσχεράνει την εφαρμογή της και θα μπορούσε να προετοιμάσει το έδαφος για έναν ακόμη πόλεμο. Στην Ελβετία, ο Vance δήλωσε ότι το Ιράν θα επιτρέψει την επιστροφή των επιθεωρητών του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας.

Ο Kelsey Davenport της Ένωσης Ελέγχου Όπλων δήλωσε ότι η διασφάλιση ισχυρών επιθεωρήσεων είναι ένας σημαντικός τρόπος για την προστασία της συμφωνίας από την κατάρρευση. Εάν η κυβέρνηση δεν πιστοποιήσει ότι η συμφωνία είναι επαληθεύσιμη, το Κογκρέσο θα μπορούσε να κινηθεί για την επαναφορά των κυρώσεων. Ακόμα και αν το Κογκρέσο αποτύχει, μια πικρή διαμάχη θα μπορούσε να υπονομεύσει τη βιωσιμότητα της συμφωνίας.

Fox News: Η κυβέρνηση Trump αναζητά 672 εκατ. δολ. για να εξαλείψει την ικανότητα του Ιράν να αναπτύξει πυρηνικά όπλα. Το Fox News ισχυρίστηκε ότι η κυβέρνηση Trump αναζητά χρηματοδότηση ύψους 672 εκατομμυρίων δολαρίων για να βοηθήσει στην «εξάλειψη της ικανότητας του Ιράν να αναπτύξει πυρηνικά όπλα».

Αυτή η χρηματοδότηση υποστηρίζει την απομάκρυνση ή την καταστροφή του εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν και άλλων ευαίσθητων πυρηνικών υλικών, καθώς και τις επιθεωρήσεις και τις προσπάθειες επαλήθευσης από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας. Αυτή η πρόταση αποτελεί μέρος ενός αιτήματος συμπληρωματικής χρηματοδότησης ύψους 80 δισεκατομμυρίων δολαρίων που σχετίζεται με τον πρόσφατο πόλεμο στο Ιράν (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884095/eksofrenikes-apokalypseis-i-tourkia-etoimi-na-polemisei-me-to-iran-kata-israil-to-komma-polemou-se-ipa-sampotarei-eirini).

Νίκη Trump στο μεταναστευτικό: Το Ανώτατο Δικαστήριο ανοίγει τον δρόμο για μαζικές απελάσεις 356.000 μεταναστών από Αϊτή και Συρία. Οι συγκεκριμένοι μετανάστες κινδυνεύουν πλέον να χάσουν τόσο τις άδειες εργασίας τους όσο και την προστασία από την απέλαση που τους παρείχε το πρόγραμμα.

Σημαντική δικαστική νίκη πέτυχε η κυβέρνηση του Donald Trump στο μέτωπο της μεταναστευτικής πολιτικής, καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών αποφάσισε με ψήφους 6-3 ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μπορεί να προχωρήσει στον τερματισμό του καθεστώτος Temporary Protected Status (TPS) για μετανάστες από την Αιτή και την Συρία.

Η απόφαση αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις στο μεταναστευτικό ζήτημα, καθώς επηρεάζει άμεσα περισσότερους από 356.000 ανθρώπους που ζουν και εργάζονται νόμιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες υπό το καθεστώς της προσωρινής προστασίας. Οι συγκεκριμένοι μετανάστες κινδυνεύουν πλέον να χάσουν τόσο τις άδειες εργασίας τους όσο και την προστασία από την απέλαση που τους παρείχε το πρόγραμμα.

Το TPS θεσπίστηκε για πολίτες χωρών που αντιμετωπίζουν πολέμους, φυσικές καταστροφές ή άλλες έκτακτες ανθρωπιστικές κρίσεις, επιτρέποντάς τους να παραμένουν προσωρινά στις Ηνωμένες Πολιτείες χωρίς τον κίνδυνο απομάκρυνσης. Η κυβέρνηση Trump υποστηρίζει ότι το μέτρο είχε προσωρινό χαρακτήρα και ότι δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μόνιμο μηχανισμό παραμονής στη χώρα.

Αντίθετα, οργανώσεις υπεράσπισης μεταναστών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων προειδοποιούν ότι η απόφαση μπορεί να προκαλέσει σοβαρές κοινωνικές και ανθρωπιστικές συνέπειες, καθώς πολλοί από τους δικαιούχους του προγράμματος ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες εδώ και χρόνια, έχουν οικογένειες, εργασία και βαθιούς δεσμούς με τις τοπικές κοινότητες.

Η εξέλιξη θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς ενισχύει τη δυνατότητα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να αναθεωρεί ή να καταργεί προγράμματα προσωρινής προστασίας μεταναστών, ενώ παράλληλα αναμένεται να αποτελέσει σημείο αναφοράς στις ευρύτερες συζητήσεις για το μέλλον της μεταναστευτικής πολιτικής στις Ηνωμένες Πολιτείες (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884302/niki-trump-sto-metanasteftiko-to-anotato-dikastirio-anoigei-ton-dromo-gia-mazikes-apelaseis-356-000-metanaston-apo-aiti-kai-syria-eirini).

Ξέσπασμα Trump: H επιβολή διοδίων στο Hormuz τινάζει στον αέρα το Μνημόνιο με το Ιράν. «Αυτό θα ήταν απαράδεκτο», εξήγησε ο Αμερικανός Πρόεδρος. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump ξεκαθάρισε στις 24/6 ότι η απόφαση του Ιράν να επιβάλει διόδια στα πλοία που διέρχονται από το Στενό του Hormuz θα άλλαζε ολόκληρη την πορεία των διαπραγματεύσεων και θα απέτρεπε μια συμφωνία με τις ΗΠΑ.

«Αυτό θα ήταν απαράδεκτο για μένα επειδή έχουμε πολλά στενά, και αν το κάνατε αυτό για εκείνα, θα έπρεπε να το κάνετε και για άλλα», δήλωσε κατά την διάρκεια συνάντησης με τον Γενικό Γραμματέα του NATO Mark Rutte στον Λευκό Οίκο. «Αυτό θα έκανε τεράστια διαφορά», πρόσθεσε ο Donald Trump (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884093/ksespasma-trump-h-epivoli-diodion-sto-hormuz-tinazei-ston-aera-to-mnimonio-me-to-iranni).

Δημοσκόπηση - σοκ στις ΗΠΑ: Μόλις το 10% πιστεύει ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη για τον Epstein – Οργή για την συγκάλυψη. Η υπόθεση Epstein, η δυσπιστία των πολιτών και το «κλειστό κλαμπ» της αμερικανικής ελίτ.

Η υπόθεση του Jeffrey Epstein παραμένει μια από τις πιο σκοτεινές και αμφιλεγόμενες δικαστικές ιστορίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, τροφοδοτώντας βαθιά καχυποψία απέναντι στο πολιτικό και δικαστικό σύστημα.

Σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση των Reuters και Ipsos, η Αμερικανική κοινή γνώμη εμφανίζεται πλέον έντονα δύσπιστη ως προς την δυνατότητα της κυβέρνησης του Donald Trump να ολοκληρώσει ουσιαστικά την έρευνα γύρω από το δίκτυο του Epstein.

Η δημόσια συζήτηση στις ΗΠΑ έχει μετατοπιστεί από την αναζήτηση της αλήθειας προς μια γενικευμένη αίσθηση ότι το δικαστικό σύστημα λειτουργεί ως ένα κλειστό κύκλωμα ισχύος. Όπως σημειώνεται, πολλοί πολίτες θεωρούν ότι η έρευνα γύρω από τον Jeffrey Epstein έχει μετατραπεί από εργαλείο διαλεύκανσης σε μηχανισμό προστασίας ισχυρών προσώπων.

Ο πολιτικός επιστήμονας Anton Kudriavtsev, μιλώντας στο Pravda.Ru, υπογράμμισε ότι η απουσία νέων καταδικαστικών αποφάσεων δημιουργεί την εντύπωση συγκάλυψης: «Εάν δεν έχει υπάρξει ούτε μία νέα καταδίκη στη λίστα πελατών εδώ και δύο χρόνια, αυτό σημαίνει ότι η έρευνα απλώς προστατεύει τα συμφέροντα της ελίτ».

Δημοσκοπικά ευρήματα: η δυσπιστία κυριαρχεί. Τα στοιχεία της έρευνας των Reuters/Ipsos είναι ενδεικτικά του κλίματος που επικρατεί. Μόλις το 10% των Αμερικανών θεωρεί ότι έχουν γίνει ουσιαστικά βήματα για την αποκάλυψη και την τιμωρία των συνεργών του Jeffrey Epstein.

Ακόμη και στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, η αισιοδοξία παραμένει περιορισμένη, καθώς μόλις το 21% των ψηφοφόρων εκφράζει εμπιστοσύνη στην πορεία της υπόθεσης. Η εικόνα αυτή αντανακλά μια βαθύτερη κρίση εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς, με μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης να πιστεύει ότι κρίσιμες πληροφορίες παραμένουν σκόπιμα απόρρητες.

Τον Ιανουάριο, το Υπουργείο Δικαιοσύνης προχώρησε στην αποδέσμευση μεγάλου όγκου αρχείων που σχετίζονται με την υπόθεση, περιλαμβάνοντας ονόματα, φωτογραφίες και λεπτομέρειες. Σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, ακόμη και το όνομα του Donald Trump φέρεται να εμφανίζεται σε ορισμένα από τα στοιχεία.

Ωστόσο, αντί για πλήρη διαλεύκανση, η διαδικασία αυτή προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερη σύγχυση. Όπως σχολιάζεται, αρκετά υψηλόβαθμα στελέχη αποχώρησαν σιωπηλά από θέσεις ευθύνης, χωρίς όμως να υπάρξουν συλλήψεις ή σαφείς νομικές συνέπειες.

Ο δικηγόρος εταιρικού δικαίου Roman Lavrentyev, επίσης σε συνέντευξή του στο Pravda.Ru, χαρακτήρισε την διαδικασία προβληματική από νομικής άποψης: «Η δημοσίευση αρχείων χωρίς επακόλουθες συλλήψεις αποτελεί μια μορφή νομιμοποίησης της συνενοχής. Πρόκειται για μια απάτη διαφάνειας χωρίς πραγματικές συνέπειες για τους κατηγορούμενους».

Bill Gates και το πολιτικό παρασκήνιο. Στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης βρίσκεται και η εμφάνιση του Bill Gates ενώπιον του Κογκρέσου. Οι αναφορές για επαφές του με τον Jeffrey Epstein, ακόμη και μετά την καταδίκη του τελευταίου για υποθέσεις κακοποίησης ανηλίκων, συνεχίζουν να προκαλούν έντονο ενδιαφέρον και αντιδράσεις. Παρά τις δημόσιες δηλώσεις μεταμέλειας και την επίκληση της «ευθύνης», επικριτές υποστηρίζουν ότι πρόκειται περισσότερο για επικοινωνιακή διαχείριση παρά για ουσιαστική λογοδοσία.

Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε η υπεύθυνη συμμόρφωσης Kseniya Rudneva σε συνέντευξή της στο Pravda.Ru, για πρόσωπα τέτοιου οικονομικού και κοινωνικού βεληνεκούς οι ακροάσεις λειτουργούν ως διαδικαστικοί έλεγχοι και όχι ως πραγματική απειλή ποινικών συνεπειών. Η υπόθεση Epstein έχει εξελιχθεί σε σύμβολο της ευρύτερης κρίσης εμπιστοσύνης προς το αμερικανικό θεσμικό σύστημα.

Για μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή ενός μηχανισμού όπου η διαφάνεια παραμένει επιλεκτική και η λογοδοσία περιορισμένη. Σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση δεν αφορά πλέον μόνο ένα ποινικό σκάνδαλο, αλλά την λειτουργία της ίδιας της δημοκρατικής και δικαστικής αρχιτεκτονικής των Ηνωμένων Πολιτειών (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881280/dimoskopisi-sok-stis-ipa-molis-to-10-pisteyei-oti-tha-apodothei-dikaiosyni-gia-ton-epstein-orgi-gia-ti-sygkalypsi).

Ο Ν.Τραμπ στρέφει το «βλέμμα» στην Β.Κορέα και στα πυρηνικά της μετά το Ιράν. Ο Πρόεδρος της Ν.Κορέας είπε ότι οι κυρώσεις δεν έχουν αποτέλεσμα. Νέα σχέδια φαίνεται πως έχει ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μετά την σύναψη συμφωνίας με το Ιράν.

Όπως έγινε γνωστό, ο Τραμπ επιθυμεί την επίλυση «του βορειοκορεατικού ζητήματος». Η πληροφορία έγινε γνωστή από τον Νοτιοκορεάτη Πρόεδρο Λι Τζε Μιουνγκ μετά την συνάντηση του με τον αμερικανό ομόλογό του στην Γαλλία.

«Ο Πρόεδρος Τραμπ είπε ότι ήρθε η ώρα να δώσει προσοχή στο βορειοκορεατικό ζήτημα», δήλωσε ο Λι στους δημοσιογράφους στην Σεούλ, αποκαλύπτοντάς τους τις λεπτομέρειες της συνάντησής του με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών κατά την σύνοδο κορυφής της Ομάδας των Επτά (G7) στο Εβιάν. «Του είπα ότι οι κυρώσεις και η πίεση (εναντίον της Βόρειας Κορέας) είναι αναποτελεσματικές», δήλωσε επίσης ο Λι.

Η διαδοχή του Κιμ Γιονγκ Ουν. Την ίδια στιγμή οι μυστικές υπηρεσίες της Νότιας Κορέας έκαναν γνωστό πως πιστεύουν ότι η έφηβη κόρη του ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν αναμένεται να είναι η διάδοχος του.

Οι βουλευτές που γνωστοποίησαν τις πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών, επικαλέστηκαν μια πρόσφατη δημόσια εμφάνιση της να οδηγεί άρμα μάχης, η οποία προφανώς στόχευε να διαψεύσει τυχόν αμφιβολίες.

Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών ενημέρωσε τους βουλευτές ότι η εκτίμηση της δεν βασίστηκε σε περιστασιακά συμπεράσματα αλλά σε «αξιόπιστες πληροφορίες», τις οποίες συγκέντρωσε, σύμφωνα με ενημέρωση μελών του κυβερνώντος κόμματος και της αντιπολίτευσης έπειτα από κοινοβουλευτική σύσκεψη που έγινε κεκλεισμένων των θυρών.

Ειδικότερα, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών είπε ότι η εικόνα της κόρης του ηγέτη της Βόρειας Κορέας να οδηγεί άρμα μάχης στόχευε να υπογραμμίσει την υποτιθέμενη στρατιωτική της δεινότητα και να διαψεύσει τις αμφιβολίες περί θηλυκού διαδόχου, είπαν βουλευτές (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/o-n-tramp-strefei-to-vlemma-stin-v-korea-kai-sta-pyrinika-tis-meta-to-iran/).

«Εμφύλιος» Trump με το βαθύ κράτος του Πενταγώνου: Πρωτοφανείς εκκαθαρίσεις 20+ ανώτατων στρατιωτικών. Οι ΗΠΑ απομακρύνουν 20+ στρατηγούς & ναυάρχους σε 15 μήνες υπό τον Trump, εγείροντας ανησυχίες για τις σχέσεις πολιτικής-στρατού.

Υπό εντεινόμενη πίεση τελούν οι σχέσεις πολιτικής-στρατού στις Ηνωμένες Πολιτείες… Αυτό είναι ένα ζήτημα που φαίνεται να στοιχειώνει τις στρατηγικές ελίτ στις ΗΠΑ, με τον Πρόεδρο Trump και τον υπουργό Άμυνας του, Pete Hegseth, να συνεχίζουν το κύμα απομακρύνσεων ανώτατων στρατιωτικών αξιωματικών και διοικητών.

Ο τελευταίος που έλαβε «ροζ φύλλο πορείας» από τον Hegseth είναι ο στρατηγός Chris Donahue, ο διοικητής Ευρώπης και Αφρικής και διοικητής της Συμμαχικής Διοίκησης Χερσαίων Δυνάμεων του ΝΑΤΟ από το 2024 μ.Χ.

Πρόκειται για μια απόφαση που έχει εκπλήξει πολλούς, καθώς με βάση το εξαιρετικό επιχειρησιακό του ιστορικό, ο Donahue, ένας τετράστερος παρασημοφορημένος αξιωματικός, θεωρούνταν πιθανός υποψήφιος για τη θέση του Υπαρχηγού του Στρατού Ξηράς και ίσως κάποτε για την ηγεσία του ίδιου του Σώματος.

Αντί αυτού, θα αποχωρήσει από τη διοίκηση των ΗΠΑ στις 2 Ιουλίου και πιθανότατα θα αποστρατευθεί, εκτός αν επιλέξει μια υποβαθμισμένη θέση αλλού με τρία αστέρια. Σύμφωνα με αναφορές, η αποχώρηση του Donahue παρουσιάζεται από το Πεντάγωνο ως μέρος της ευρύτερης προσπάθειας του Hegseth να μειώσει τον αριθμό των στρατηγών και ναυάρχων κατά 10%, να περικόψει κατά 20% τις θέσεις τεσσάρων αστέρων και να μειώσει κατά 20% τους ανώτατους αξιωματικούς της Εθνοφρουράς.

Η αιτιολόγηση που έχει διατυπώσει είναι η «μεγιστοποίηση της στρατηγικής ετοιμότητας» και η απομάκρυνση «περιττών δομών δύναμης». Η απόφαση του Υπουργού Άμυνας έχει προκαλέσει αντιδράσεις από αποστράτους και νομοθέτες στο Κογκρέσο.

Όπως υποστηρίζουν, αυτός ο τρόπος απομάκρυνσης ανώτερων αξιωματικών οδηγεί σε απώλεια ταλέντου στις ένοπλες δυνάμεις, μειώνει το ηθικό των υπηρετούντων καθώς δεν γνωρίζουν τι τους επιφυλάσσει το μέλλον, και περιπλέκει τις σχέσεις πολιτικής-στρατού, πολιτικοποιώντας τις ένοπλες δυνάμεις, με γνώμονα «ιδεολογικά παράπονα, προσωπικούς ανταγωνισμούς και μια αδιάκοπη απαίτηση για πολιτική πίστη».

Είναι γνωστό ότι, πέρα από την πολιτική πίστη, ο Trump και ο Hegseth έχουν δείξει αντιπάθεια προς αξιωματικούς που συνδέονται με τις πολιτικές DEI επί Biden. Για αυτούς, αυτές οι πολιτικές αποδυνάμωσαν τον αμερικανικό στρατό και οι αξιωματικοί που τις υποστήριξαν θα πρέπει να αποχωρήσουν. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τότε που ο Πρόεδρος Trump επέστρεψε στην εξουσία τον Ιανουάριο του 2025 μ.Χ., το Πεντάγωνο έχει δει ταχεία εναλλαγή ανώτατων στρατιωτικών ηγετών.

Ο Hegseth έχει απομακρύνει ή οδηγήσει σε πρόωρη αποστρατεία περισσότερους από 20 στρατηγούς και ναυάρχους, μεταξύ των οποίων τον Πρόεδρο του Μεικτού Επιτελείου Αρχηγών Charles “CQ” Brown Jr., την Αρχηγό Ναυτικών Επιχειρήσεων Lisa Franchetti, τον Υπαρχηγό του Επιτελείου της Πολεμικής Αεροπορίας James Slife, τον Αρχηγό του Επιτελείου του Στρατού Ξηράς Randy George, τους Γενικούς Νομικούς Συμβούλους του Στρατού Ξηράς, του Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς και τον διευθυντή της Υπηρεσίας Πληροφοριών Άμυνας (Defense Intelligence Agency – DIA) Lt Gen. Jeffrey Kruse.

Σημαντικό είναι ότι δεν δόθηκαν σαφείς εξηγήσεις για τις περισσότερες από αυτές τις απομακρύνσεις, γεγονός που προκάλεσε την έντονη αντίδραση πέντε πρώην Υπουργών Άμυνας του Hegseth, οι οποίοι έστειλαν επιστολή στο Κογκρέσο εκφράζοντας έντονη ανησυχία για αυτές τις «απρόσεκτες» απομακρύνσεις με «επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια».

Μεταξύ αυτών ήταν οι Lloyd Austin, James Mattis, William Perry, Chuck Hagel και Leon Panetta. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το αμερικανικό Σύνταγμα, οι στρατιωτικοί δεν έχουν ακριβώς «εγγύηση εργασίας». Σύμφωνα με το Άρθρο II, Τμήμα 2 του Συντάγματος, ο Πρόεδρος είναι ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων και μπορεί να τους απομακρύνει ή να τους μεταθέσει σε χαμηλότερες θέσεις.

Επιπλέον, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ στην υπόθεση «Myers vs. ΗΠΑ (1.926 μ.Χ.) επιβεβαίωσε ότι ο Πρόεδρος μπορεί να απομακρύνει αξιωματούχους χωρίς έγκριση της Γερουσίας. Για παράδειγμα, το 1.862 μ.Χ., ο Πρόεδρος Lincoln απαλλάχθηκε τον Στρατηγό George B. McClellan από την διοίκηση του Στρατού του Ποτόμακ.

Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Πρόεδρος Franklin D. Roosevelt παρέκαμψε πολλούς ανώτερους αξιωματικούς για να διορίσει τον George C. Marshall ως Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ το 1.939 μ.Χ., αναδιαμορφώνοντας θεμελιωδώς την στρατιωτική ηγεσία.

Το 1.951 μ.Χ., ο Πρόεδρος Harry S. Truman απέλυσε τον Στρατηγό Douglas MacArthur κατά την διάρκεια του Πολέμου της Κορέας. Προφανώς, ο MacArthur είχε αμφισβητήσει δημόσια την στρατηγική του Προέδρου να περιορίσει την έκταση του πολέμου, οδηγώντας τον Truman να τον απομακρύνει για ανυπακοή, προκειμένου να διατηρηθεί η αρχή του πολιτικού ελέγχου επί του στρατού.

Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένοι έλεγχοι στην εξουσία του Προέδρου. Το Τμήμα 8 του Άρθρου I του Συντάγματος ορίζει ότι το Κογκρέσο έχει την εξουσία να «καθορίζει κανόνες για την διοίκηση και τη ρύθμιση» των ενόπλων δυνάμεων.

Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, το Κογκρέσο ψήφισε νόμο που ανέφερε ότι «Κανένας αξιωματικός δεν μπορεί να απομακρυνθεί από οποιαδήποτε ένοπλη δύναμη εκτός αν (1) με απόφαση γενικού στρατοδικείου• (2) σε μετατροπή ποινής γενικού στρατοδικείου• ή (3) σε περίοδο πολέμου, με εντολή του Προέδρου».

Άμεση αποχώρηση. Παρεμπιπτόντως, ο Hegseth είχε επιβάλει την άμεση αποχώρηση του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, στρατηγού Randy George, μαζί με δύο άλλους ανώτατους στρατηγούς εν μέσω πολεμικών εντάσεων με το Ιράν. Ωστόσο, με βάση την πρόσφατη ιστορία, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί πάντα να βρει τρόπο διαφυγής ορίζοντας τι θεωρεί ως πόλεμο και δεν δεσμεύεται απαραίτητα από την έγκριση του Κογκρέσου.

Όπως επισημαίνει ο (αποστρατευθείς) στρατηγός Charles Dunlap, πρώην αναπληρωτής νομικός σύμβουλος της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, δεν υπάρχει καθολικά αποδεκτός ορισμός στο αμερικανικό δίκαιο για το πότε η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο. Ορισμένα νομοθετήματα χρησιμοποιούν τον όρο «περίοδος πολέμου που έχει κηρυχθεί από το Κογκρέσο», ενώ άλλα όχι.

Επιπλέον, καθώς οι βαθμοί τριών και τεσσάρων αστέρων είναι «προσωρινές θέσεις συνδεδεμένες με συγκεκριμένες θέσεις εργασίας», ο Πρόεδρος (μέσω του υπουργού Άμυνας ως εκπροσώπου του) μπορεί να απομακρύνει έναν αξιωματικό από την θέση του, μετακινώντας τον ή απολύοντάς τον μέσα σε 30–60 ημέρες, εκτός αν αυτός επανέλθει σε βαθμό δύο αστέρων και συνταξιοδοτηθεί.

Με άλλα λόγια, πρακτικά, ακόμη κι αν ένας Πρόεδρος δεν μπορεί εύκολα να απομακρύνει πλήρως έναν στρατηγό από τον στρατό σε καιρό ειρήνης, μπορεί να τον απομακρύνει από τη θέση του, κάτι που συνήθως οδηγεί σε συνταξιοδότηση.

Εξάλλου, κανένας στρατηγός που σέβεται τον εαυτό του δεν θα παραμείνει στη θέση μετά από υποβάθμιση. Ωστόσο, στην τελική ανάλυση, το ζήτημα υπερβαίνει το αν ένας Πρόεδρος, μέσω του υπουργού Άμυνας, μπορεί να απομακρύνει στρατηγούς ατιμώρητα.

Πέρα από το νομικό ζήτημα, η εξουσία του Προέδρου πρέπει να εξετάζεται στο ευρύτερο πλαίσιο των σχέσεων πολιτικής και στρατιωτικής εξουσίας σε μια δημοκρατία όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό που έχει σημασία εδώ είναι το «πώς» ασκεί ο Πρόεδρος την εξουσία του.

Αυτό το φαινόμενο μπορεί να περιγραφεί καλύτερα με όρους αυτού που ο αείμνηστος Αμερικανός πολιτικός επιστήμονας Samuel P. Huntington, στο κλασικό έργο του του 1.957 μ.Χ., «The Soldier and the State: The Theory and Politics of Civil-Military Relations», ονόμασε θεωρία του «αντικειμενικού πολιτικού ελέγχου».

Σύμφωνα με αυτή την θεωρία, ο βέλτιστος τρόπος άσκησης ελέγχου επί των ενόπλων δυνάμεων είναι ο επαγγελματισμό τους. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τον «υποκειμενικό έλεγχο», ο οποίος περιλαμβάνει την επιβολή νομικών και θεσμικών περιορισμών στην αυτονομία του στρατού. Aμοιβαία σχέση. Για τον Huntington, ο «επαγγελματισμός» συνεπάγεται μια αμοιβαία δεσμευτική σχέση μεταξύ της κοινωνίας και των «επαγγελματιών» της (αξιωματικών).

Οι τελευταίοι έχουν την ευθύνη να αξιολογούν την ασφάλεια του κράτους και να παρέχουν εξειδικευμένες συμβουλές στους ηγέτες του, οι οποίοι, με τη σειρά τους, οφείλουν να επιδεικνύουν έναν βαθμό σεβασμού προς την επαγγελματική τους τεχνογνωσία και τους θεσμούς τους, χωρίς να σφετερίζονται, για παράδειγμα, την στρατιωτική ιεραρχία, όπως το να «διορίζουν έναν υπολοχαγό να υπηρετεί στο Συμβούλιο Αρχηγών Επιτελείων».

Ο Huntington υποστήριξε ότι η παροχή αυτονομίας στους στρατιωτικούς επαγγελματίες εντός του δικού τους πεδίου ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο στρατιωτικής παρέμβασης στην πολιτική, «καθιστώντας τους πολιτικά στείρους και ουδέτερους» και «ταυτόχρονα, διασφαλίζοντας ότι ένα επαγγελματικό σώμα αξιωματικών υλοποιεί ‘τις επιθυμίες οποιασδήποτε πολιτικής ομάδας η οποία αποκτά νόμιμη εξουσία εντός του κράτους’».

Στην συνέχεια, ορισμένοι μελετητές εισήγαγαν μικρές τροποποιήσεις στη θεωρία του Huntington περί αντικειμενικού ελέγχου. Στο βιβλίο του του 1.999 μ.Χ., “Civilian Control Of The Military: The Changing Security Environment”, ο Michael Desch υποστηρίζει ένα σχήμα με ένα λεπτό, διαπερατό στρώμα που λειτουργεί ανάμεσα στους «πολιτικούς σκοπούς» και τα «στρατιωτικά μέσα».

Σε αυτό το μοντέλο, παρότι υπάρχει σημαντική στρατιωτική αυτονομία στους στρατιωτικούς, τεχνικούς και επιχειρησιακούς τομείς (το πώς διεξάγονται οι πόλεμοι), σε αντάλλαγμα για πλήρη υπαγωγή στον πολιτικό έλεγχο της πολιτικής και της μεγάλης στρατηγικής (το πότε και αν θα διεξαχθούν), σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να υπάρξει πολιτική παρέμβαση σε αυτό που κανονικά ανήκει στη στρατιωτική σφαίρα και το αντίστροφο.

Ο Desch είναι κατηγορηματικός ότι, στην τελική ανάλυση, οι πολιτικοί πρέπει να υπερισχύουν σε περίπτωση απόκλισης μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών προτιμήσεων. Από την άλλη πλευρά, ο «υποκειμενικός έλεγχος» προϋποθέτει «συμμετοχή του στρατού στην πολιτική», με την κοινωνία ή το κράτος να διαμορφώνει τον στρατό κατ’ εικόνα του, είτε μεταφυτεύοντας πολιτικές ελίτ στον στρατό είτε προάγοντας ανώτερους αξιωματικούς με βάση τις πολιτικές τους πεποιθήσεις.

Ο Huntington περιέγραψε πώς οι δύο ιδεολογίες —ο φασισμός και ο μαρξισμός—βασισμένες στον αυταρχισμό, οδήγησαν σε «υποκειμενικό έλεγχο», ο οποίος με την σειρά του θα μπορούσε να γυρίσει μπούμερανγκ με στρατιωτική αντίδραση και πραξικοπήματα. Κάθε δημοκρατία πρέπει να το αποφεύγει, συμβούλευε.

Συνεπώς, οι υποστηρικτές του Huntington σήμερα υποστηρίζουν ότι οι υγιείς σχέσεις πολιτικού–στρατιωτικού συστήματος στηρίζονται σε δύο πυλώνες: τον πολιτικό έλεγχο και την στρατιωτική επαγγελματικότητα.

Ο πολιτικός έλεγχος δεν τίθεται νομικά υπό αμφισβήτηση — ο Πρόεδρος σαφώς μπορεί να αποπέμπει διοικητές. Αλλά τι γίνεται με την επαγγελματικότητα και την εμπιστοσύνη; Αν οι αξιωματικοί πιστεύουν ότι οι προαγωγές εξαρτώνται από προσωπική αφοσίωση αντί για ικανότητα, τότε η ειλικρινής στρατιωτική συμβουλή προς τους πολιτικούς ηγέτες υπονομεύεται.

Αν η πολιτική ηγεσία σπαταλά με μιας χρόνια εμπειρίας ενός αξιωματικού, τελικά αυτό αποτελεί απώλεια για τον ίδιο τον στρατό των ΗΠΑ. Αυτή φαίνεται να είναι η κυρίαρχη εντύπωση σήμερα στους Αμερικανικούς στρατηγικούς κύκλους (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/885070/emfylios-trump-me-to-vathy-kratos-tou-pentagonou-protofaneis-ekkathariseis-20-anotaton-stratiotikon).

«Αντάρτικο» στην Γερουσία: «Φρένο» στην ανάληψη στρατιωτικής δράσης κατά του Ιράν. Ενέκρινε νομοθετική πρωτοβουλία. Η Γερουσία των ΗΠΑ, όπου οι Ρεπουμπλικανοί διαθέτουν την πλειοψηφία, ενέκρινε την Τρίτη νομοθετική πρωτοβουλία που αποσκοπεί στον τερματισμό οποιασδήποτε αμερικανικής στρατιωτικής δράσης κατά του Ιράν, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters.

Ωστόσο, παραμένει ασαφές κατά πόσο η εξέλιξη αυτή θα επηρεάσει την πορεία της κρίσης, καθώς η κυβέρνηση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη για την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας.

Η Γερουσία ενέκρινε με οριακή πλειοψηφία 50-48 ψήφους το ψήφισμα που είχε περάσει και από την Βουλή των Αντιπροσώπων, εν μέσω αυξανόμενων αντιδράσεων ακόμη και από Ρεπουμπλικανούς για τον αντιδημοφιλή πόλεμο που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/antartiko-sti-gerousia-freno-stin-analipsi-stratiotikis-drasis-kata-tou-iran/an/).

Αμερικανός επιδημιολόγος: «Τα εμβόλια κατά Covid σκότωσαν περισσότερους Αμερικανούς από ότι όλοι οι πόλεμοι μαζί»! Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Ron Johnson χαρακτήρισε το θέμα ως «σκάνδαλο πολύ μεγαλύτερο από το Watergate».

Τα εμβόλια κατά της COVID-19 προκάλεσαν περισσότερους θανάτους στις Ηνωμένες Πολιτείες από ό,τι οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι, ο Πόλεμος του Βιετνάμ και ο Πόλεμος του Ιράκ μαζί, αποκάλυψε ο γνωστός Αμερικανός επιδημιολόγος Nicolas Hulscher!

Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Ron Johnson χαρακτήρισε το θέμα ως «σκάνδαλο πολύ μεγαλύτερο από το Watergate», κατηγορώντας την τότε αμερικανική κυβέρνηση ότι είπε ψέματα στους πολίτες που οδήγησαν σε θανάτους, ενώ τα μεγάλα ΜΜΕ αρνούνται πεισματικά να το καλύψουν.

Ο επιδημιολόγος Nicolas Hulscher και το McCullough Foundation παρουσιάζουν στοιχεία από εσωτερικά έγγραφα που, όπως υποστηρίζουν, αποδεικνύουν συγκάλυψη από την FDA της «μεγαλύτερης βιοϊατρικής καταστροφής στην ιστορία».

Εκτιμήσεις Θανάτων από τα mRNA εμβόλια. Ανεξάρτητες αναλύσεις από ερευνητές όπως ο Hulscher συγκλίνουν σε δραματικούς αριθμούς: 470.000 θάνατοι μόνο από τα εμβόλια Pfizer, σύμφωνα με εξαγωγή δεδομένων από μελέτη της Πολιτείας της Φλόριντα. 600.000+ θάνατοι από mRNA εμβόλια με βάση προσαρμοσμένα δεδομένα VAERS. Έως και 900.000 θάνατοι σύμφωνα με ανάλυση δεδομένων θνησιμότητας του CDC.

Αυτές οι εκτιμήσεις βασίζονται σε VAERS reports, μελέτες υπερβάλλουσας θνησιμότητας, αναλύσεις πιστοποιητικών θανάτου και αυτοψίες που συνδέουν θανάτους με μυοκαρδίτιδα και άλλες επιπλοκές από τα εμβόλια.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι το VAERS υποκαταγράφει σημαντικά (μόνο 1-10% των πραγματικών περιστατικών αναφέρονται), καθιστώντας τους αριθμούς ακόμα πιο ανησυχητικούς. Η Φερόμενη Συγκάλυψη από την FDA

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, η FDA γνώριζε από νωρίς (2021) ότι το σύστημα παρακολούθησης ασφάλειας «έκρυβε» σήματα κινδύνου, όπως αιφνίδιος καρδιακός θάνατος, πνευμονική εμβολή, εγκεφαλικά και παράλυση Bell.

Αντί να ενημερώσει το κοινό, φέρεται να προτίμησε να αποκρύψει τα δεδομένα για να αποφύγει «δισταγμό εμβολιασμού». Αυτή η φερόμενη απόφαση, αν αληθεύει, σημαίνει ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έλαβαν το εμβόλιο χωρίς πλήρη ενημέρωση για τους κινδύνους.

Πολλοί από αυτούς πιέστηκαν ή υποχρεώθηκαν μέσω εντολών εργασίας, σχολείων και ταξιδιών. Γνωστές και Υποτιμημένες Παρενέργειες. Πέρα από τους μαζικούς αριθμούς, υπάρχουν τεκμηριωμένες περιπτώσεις: Μυοκαρδίτιδα και περικαρδίτιδα, ιδιαίτερα σε νέους άνδρες μετά την 2^η δόση mRNA εμβολίων.

Αυτοάνοσα νοσήματα, θρομβώσεις, νευρολογικές βλάβες. «Turbo cancers» (ταχέως εξελισσόμενοι καρκίνοι) που έχουν αναφερθεί από πολλούς ογκολόγους μετά την κυκλοφορία των εμβολίων.

Υπερβάλλουσα θνησιμότητα σε νεότερες ηλικίες που δεν εξηγείται επαρκώς μόνο από τον ιό. Αυτοψίες σε περιπτώσεις αιφνίδιου θανάτου μετά από εμβολιασμό έχουν δείξει φλεγμονή του καρδιακού μυός που συνδέεται άμεσα με το εμβόλιο.

Παρά τις δηλώσεις γερουσιαστών και την ύπαρξη εσωτερικών εγγράφων, τα μεγάλα δίκτυα (CNN, MSNBC, NBC, ABC, PBS) συνεχίζουν να αγνοούν το θέμα. Αυτό ενισχύει την κατηγορία ότι υπήρξε συντονισμένη προσπάθεια συγκάλυψης για να προστατευθεί η φαρμακευτική βιομηχανία και οι πολιτικοί που επέβαλαν τα εμβόλια.

Εκατομμύρια άνθρωποι υπέστησαν πίεση, απώλεια εργασίας, κοινωνικό αποκλεισμό ή ακόμα και θάνατο, ενώ εναλλακτικές θεραπείες (όπως ιβερμεκτίνη ή υδροξυχλωροκίνη) καταστέλλονταν συστηματικά. Τα εμβόλια COVID δεν ήταν «ασφαλή και αποτελεσματικά» όπως επαναλαμβανόταν συνέχεια.

Για πολλούς, αποδείχθηκαν επικίνδυνα ή και θανατηφόρα. Η άρνηση αναγνώρισης του μεγέθους του προβλήματος, η συγκάλυψη δεδομένων και η άρνηση αποζημιώσεων και λογοδοσίας συνιστούν, σύμφωνα με πολλούς, έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Χρειάζεται άμεση και ανεξάρτητη έρευνα, πλήρης αποδέσμευση όλων των δεδομένων των εταιρειών και των ρυθμιστικών αρχών, και ποινικές διώξεις όπου αποδειχθεί αμέλεια ή δόλος (https://romioitispolis.gr/amerikanos-epidimiologos-ta-emvolia-kata-covid-skotosan-perissoteroys-amerikanoys-apo-oti-oloi-oi-polemoi-mazi/).

Προειδοποίηση Trump με το βλέμμα στο… Ισραήλ: Θα χτυπήσουμε Ιράν, εάν δεν σταματήσει την δράση της Hezbollah. «Το Ιράν πρέπει να σταματήσει αμέσως τους ακριβοπληρωμένους πληρεξουσίους του στον Λίβανο από το να προκαλούν προβλήματα» δήλωσε ο Αμερικανός Πρόεδρος.

Νέα ευθεία προειδοποίηση προς το Ιράν απηύθυνε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump, συνδέοντας τις εξελίξεις στον Λίβανο με τις Αμερικανοϊρανικές διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στην Ελβετία.

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Trump κάλεσε το Ιράν να σταματήσει άμεσα την δράση των συμμάχων και πληρεξουσίων του στην περιοχή, αναφερόμενος κυρίως στη Hezbollah του Λιβάνου.

«Το Ιράν πρέπει να σταματήσει αμέσως τους ακριβοπληρωμένους πληρεξουσίους του στον Λίβανο από το να προκαλούν προβλήματα. Αν δεν το κάνουν, θα χτυπήσουμε το Ιράν πολύ σκληρά ξανά, όπως κάναμε την περασμένη εβδομάδα, μόνο πιο δυνατά», έγραψε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός πρόεδρος.

Η παρέμβαση του Trump έρχεται σε μια περίοδο έντονης αστάθειας, καθώς οι συγκρούσεις μεταξύ Ισραήλ και Hezbollah έχουν αναζωπυρωθεί παρά τις προσπάθειες για κατάπαυση του πυρός. Οι νέες εχθροπραξίες απειλούν να υπονομεύσουν το πλαίσιο συμφωνίας που διαμορφώνεται μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, με στόχο την αποκλιμάκωση της έντασης σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι η επιρροή του Ιράν στην Hezbollah παραμένει καθοριστικός παράγοντας για τη σταθερότητα στον Λίβανο, ενώ η Αμερικανική πλευρά επιδιώκει την πλήρη παύση των εχθροπραξιών σε όλα τα μέτωπα της περιοχής, συμπεριλαμβανομένου του λιβανικού.

Οι δηλώσεις Trump αυξάνουν περαιτέρω την πίεση προς την ιρανική ηγεσία ενόψει των νέων γύρων συνομιλιών στην Ελβετία, όπου κρίσιμα ζητήματα όπως οι κυρώσεις, η ασφάλεια στον Περσικό Κόλπο και η περιφερειακή επιρροή της Τεχεράνης βρίσκονται στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883305/proeidopoiisi-trump-me-to-vlemma-sto-israil-tha-xtypisoume-iran-ean-den-stamatisei-ti-drasi-tis-hezbollah/)

Σφοδρή επίθεση JD Vance στο Ισραήλ. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ καλεί ευθέως τα μέλη του Ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου για τις προσωπικές τους επιθέσεις στον Τραμπ “Ο Ντόναλντ Τζ. Τραμπ είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ηγέτης κράτους σε ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ που συμπαθεί το έθνος του Ισραήλ αυτή την στιγμή, και συμβαίνει να είναι ο ηγέτης κράτους της υπερδύναμης του κόσμου.

Αν ήμουν στο υπουργικό συμβούλιο της ισραηλινής κυβέρνησης, ίσως να μην έκανα επίθεση στον μοναδικό ισχυρό σύμμαχο που μου έχει απομείνει στον κόσμο.” “Το άλλο πράγμα που θα έλεγα είναι ότι τους τελευταίους 3 μήνες, ΤΑ ΔΥΟ ΤΡΙΤΑ των αμυντικών όπλων που έχουν προστατεύσει την πατρίδα σας έχουν κατασκευαστεί από ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΧΕΡΙΑ και έχουν πληρωθεί από ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ.

Το πρόβλημα για το Ισραήλ δεν είναι ο Ντόναλντ Τζ. Τραμπ, και οποιοσδήποτε στο Ισραήλ πιστεύει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημά του είναι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών χρειάζεται να ΞΥΠΝΗΣΕΙ και να μυρίσει την πραγματικότητα της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η χώρα” (https://romioitispolis.gr/sfodri-epithesi-jd-vance-sto-israil/azi/).

ΗΠΑ: Πέντε Πολιτείες βάζουν στο επίκεντρο ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ και ΠΙΣΤΗ. Πέντε πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών προχώρησαν σε αποφάσεις που φέρνουν στο προσκήνιο την οικογένεια, την πίστη και τις παραδοσιακές αξίες. Τενεσί, Ιντιάνα, Αλαμπάμα, Αρκάνσας και Γιούτα ανακοίνωσαν πρωτοβουλίες που αλλάζουν τον συμβολισμό του Ιουνίου, προκαλώντας έντονο ενδιαφέρον σε ολόκληρη την Αμερική (https://www.youtube.com/watch?v=uNv31Hk15l8).

«Μαζική προσέλευση των Αμερικάνων στην Ορθοδοξία»-Πρωτοπρεσβύτερος Πέτρος Χίρς (https://romioitispolis.gr/i-maziki-proseleysi-ton-amerikanon-stin-orthodoxia/).

Σε αποσύνθεση οι δημοκρατικοί: Σάρωσαν στις προκριματικές οι υποψήφιοι του Mamdani, ηχηρό χαστούκι στο κομματικό κατεστημένο. Οι προκριματικές εκλογές της Τρίτης αποτέλεσαν ένα σημαντικό πολιτικό στοίχημα για τον 34χρονο δήμαρχο.

Οι υποψήφιοι που υποστήριξε ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Zohran Mamdani, επικράτησαν των υποψηφίων που στηρίζονταν από το κομματικό κατεστημένο στις προκριματικές εκλογές των δημοκρατικών για το Κογκρέσο την Τρίτη, εκτοπίζοντας δύο εν ενεργεία βουλευτές σε μια ηχηρή επίδειξη πολιτικής ισχύος του δημοκρατικού σοσιαλιστή ηγέτη της μεγαλύτερης πόλης των ΗΠΑ, ο οποίος επιδιώκει να αναδιαμορφώσει το δημοκρατικό κόμμα στην Νέα Υόρκη και πέρα από αυτήν.

Σύμφωνα με τον Εθνικό Κήρυκα ο βουλευτής Adriano Espaillat, επικεφαλής της Ισπανόφωνης Ομάδας του Κογκρέσου και βουλευτής πέμπτης θητείας, ηττήθηκε από την πιο αμφιλεγόμενη επιλογή του Mamdani, την Darializa Avila Chevalier, μια δημοκρατική σοσιαλίστρια που είχε συμβάλει στην διοργάνωση φιλοπαλαιστινιακών διαδηλώσεων στο Columbia University.

Ο βουλευτής Dan Goldman, ο οποίος υπηρετούσε για δεύτερη θητεία, ηττήθηκε από τον πρώην ελεγκτή της πόλης Brad Lander, που υποστηρίχθηκε από τον Mamdani και αποτελεί σταθερή παρουσία στους προοδευτικούς κύκλους της Νέας Υόρκης.

Παράλληλα, μία ακόμη σύμμαχος του δημάρχου, η δημοκρατική σοσιαλίστρια βουλευτής της Πολιτειακής Συνέλευσης Claire Valdez, νίκησε τον εκλεκτό διάδοχο της αποχωρούσας βουλευτού Nydia Velazquez.

Οι προκριματικές εκλογές της Τρίτης αποτέλεσαν ένα σημαντικό πολιτικό στοίχημα για τον 34χρονο δήμαρχο, του οποίου η επιρροή ενισχύεται, αλλά και έναν πιθανό πονοκέφαλο για την ηγεσία των δημοκρατικών, που ανησυχεί ότι ο Mamdani και οι υποστηρικτές του ενδέχεται να μετακινήσουν το κόμμα υπερβολικά προς τα αριστερά ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, όταν οι ψηφοφόροι θα αποφασίσουν ποιο κόμμα θα ελέγχει το Κογκρέσο κατά τα τελευταία δύο χρόνια της δεύτερης και τελικής θητείας του Προέδρου Donald Trump.

Η νίκη αυτή έστειλε επίσης σαφές μήνυμα προς τους Δημοκρατικούς του κατεστημένου στην Ουάσιγκτον, συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Δημοκρατικών στη Βουλή, Hakeem Jeffries, ο οποίος έκανε εκστρατεία εναντίον των υποψηφίων του Mamdani και ηττήθηκε πολιτικά.

Ο Mamdani και οι υποψήφιοί του τάχθηκαν ανοιχτά υπέρ ριζικών αλλαγών, με κυρίαρχα ζητήματα τον πόλεμο στην Γάζα και το αυξανόμενο κόστος ζωής. Ο δήμαρχος περιόδευσε σε διάφορα σημεία της πόλης για να γιορτάσει τις νίκες των συμμάχων του, δηλώνοντας ότι η δική του εκλογή συνέβαλε στην έναρξη μιας νέας πολιτικής εποχής.

«Πριν από έναν χρόνο δεν ήταν το τέλος ενός πολιτικού κινήματος. Ήταν η αρχή», δήλωσε χαμογελώντας στην εκδήλωση της Valdez στο Μπρούκλιν, ενώ το πλήθος φώναζε «DSA! DSA!», αναφερόμενο στους δημοκρατικούς σοσιαλιστές της Αμερικής.

Αργότερα, στην εκδήλωση της Avila Chevalier στο Μανχάταν, πρόσθεσε: «Δείχνουμε ότι υπάρχει ένας νέος δρόμος για την πολιτική στην πόλη μας και στη χώρα μας». Στην Ουάσιγκτον, ο Jeffries υποβάθμισε την σημασία των υποψηφίων που υποστήριξε ο Mamdani πριν κλείσουν οι κάλπες.

«Συμφωνήσαμε ότι διαφωνούμε έντονα», είπε για τον δήμαρχο. «Υπάρχουν 215 μέλη στην κοινοβουλευτική ομάδα των δημοκρατικών στην Βουλή. Μερικές προκριματικές εκλογές που θα κριθούν προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση σε μία ή δύο πολιτείες δεν πρόκειται να αλλάξουν το ποιοι είμαστε ως Δημοκρατικοί».

Την ίδια ώρα, ο δημοκρατικός Jack Schlossberg, 33 ετών και εγγονός του πρώην Προέδρου John F. Kennedy, απέτυχε στην προσπάθειά του να κερδίσει την έδρα που αφήνει ο αποχωρών βουλευτής Jerry Nadler. Ο Mamdani δεν είχε δώσει επίσημη στήριξη σε αυτή την ιδιαίτερα ανταγωνιστική αναμέτρηση.

Οι δημοκρατικοί του κατεστημένου πανηγύρισαν την νίκη του πολιτειακού βουλευτή Micah Lasher, ο οποίος υποστηρίχθηκε από κορυφαία στελέχη του κόμματος και επικράτησε σε μια κούρσα όπου συμμετείχαν επίσης ο ακτιβιστής κατά του Τραμπ George Conway και ο βουλευτής Alex Bores.

Οι υποψήφιοι του Mamdani επικρατούν. Ο Mamdani, του οποίου οι πρώτοι έξι μήνες στη δημαρχία έχουν αποσπάσει θετικά σχόλια τόσο από δημοκρατικούς του κατεστημένου όσο και από τον ίδιο τον Trump, είχε επενδύσει σημαντικά στην προώθηση τριών υποψηφίων που αμφισβήτησαν τους εκλεκτούς της κομματικής ηγεσίας.

Οι δύο από τους τρεις αυτοπροσδιορίζονται ως δημοκρατικοί σοσιαλιστές, ενώ ο Lander έχει κατά καιρούς συνταχθεί με το κίνημα. Στην ομιλία του μετά την νίκη, ο Lander δεσμεύθηκε να καταργήσει την ομοσπονδιακή υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής (ICE), χαρακτήρισε τον πόλεμο του Ισραήλ στην Γάζα «γενοκτονία» και αναφέρθηκε στον «φασισμό του Trump».

Έχει υπάρξει ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στην πολιτική του Trump για τη μετανάστευση και αθωώθηκε νωρίτερα αυτόν τον μήνα σε υπόθεση που αφορούσε διαμαρτυρία σε κτίριο όπου στεγάζεται μεταναστευτικό δικαστήριο.

Και οι τρεις υποψήφιοι που στήριξε ο Mamdani έχουν υποσχεθεί ότι θα «καταργήσουν την ICE», έχουν καταδικάσει την «γενοκτονία» στην Γάζα και έχουν δεσμευθεί να «φορολογήσουν τους πλούσιους» εάν εκλεγούν.

Η Avila Chevalier, 32 ετών, συμμετείχε για πρώτη φορά σε εκλογική αναμέτρηση απέναντι σε έναν έμπειρο βουλευτή της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ο Espaillat, 71 ετών, ήταν ο πρώτος Δομινικανοαμερικανός που εξελέγη στο Κογκρέσο και εκπροσωπούσε την περιφέρειά του στο βόρειο Μανχάταν και το Μπρονξ επί σχεδόν μία δεκαετία.

Λίγο πριν κλείσουν οι κάλπες, έκανε προεκλογική εκστρατεία στο Χάρλεμ μαζί με τον αμφιλεγόμενο streamer Hasan Piker. Αργότερα, έχοντας τον Mamdani στο πλευρό της, επιτέθηκε στον «μηχανισμό των δημοκρατικών». «Σήμερα ξεκαθαρίζουμε ότι η πολιτική του παρελθόντος τελειώνει σήμερα», δήλωσε. «Δεν θα δεχόμαστε πλέον μια πολιτική που μας πετά ψίχουλα και περιμένει να είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτά».

Στο βόρειο τμήμα της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, ο επιχειρηματίας Anthony Constantino, στενός υποστηρικτής του Trump και χωρίς προηγούμενη πολιτική εμπειρία, κέρδισε το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών για την έδρα που θα εγκαταλείψει σύντομα η βουλευτής Elise Stefanik. Ο Constantino, επικεφαλής της εταιρείας Sticker Mule, επικράτησε του πολιτειακού βουλευτή Robert Smullen. Ο Trump είχε ταχθεί ανοιχτά υπέρ της υποψηφιότητάς του (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883992/se-aposynthesi-oi-dimokratikoi-sarosan-stis-prokrimatikes-oi-ypopsifioi-tou-mamdani-ixiro-xastoyki-sto-kommatiko-katestimenoi/).

Σκοτωμός στους σοσιαλιστές – Βαριά ήττα των δημοκρατικών από τον Mamdani – Σφαγή για τον έλεγχο του κόμματος, πανηγυρίζει ο Trump. Οι υποψήφιοι που στήριξε ο 34χρονος σοσιαλιστής δήμαρχος επικράτησαν τριών εκλεκτών του κομματικού κατεστημένου.

Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Zohran Mamdani βρέθηκε αυτή την εβδομάδα στο επίκεντρο της εθνικής πολιτικής σκηνής ως μια ανερχόμενη δύναμη στο εσωτερικό του Δημοκρατικού Κόμματος. Οι ηγέτες των δημοκρατικών, ωστόσο, δεν είναι βέβαιοι ότι αυτό είναι θετική εξέλιξη.

Ενώ οι προοδευτικοί πανηγύριζαν σε ολόκληρη τη χώρα, ορισμένοι από τους ισχυρότερους Δημοκρατικούς, μεταξύ αυτών και ο επικεφαλής της μειοψηφίας στην Βουλή των Αντιπροσώπων Hakeem Jeffries, υποβάθμισαν τη σημασία των νικών του Mamdani στις προκριματικές εκλογές της Τρίτης.

Οι υποψήφιοι που στήριξε ο 34χρονος σοσιαλιστής δήμαρχος επικράτησαν τριών εκλεκτών του κομματικού κατεστημένου, μεταξύ αυτών και δύο εν ενεργεία βουλευτών. Παράλληλα σημείωσε ακόμη περισσότερες επιτυχίες στις πολιτειακές εκλογές, στηρίζοντας πέντε ακόμη υποψηφίους που εξελέγησαν.

Ήταν μια εντυπωσιακή πολιτική επικράτηση για τον Mamdani, μόλις έξι μήνες μετά την έναρξη της πρώτης του θητείας, η οποία αναμένεται να ενισχύσει την επιρροή του τόσο στην Ουάσιγκτον όσο και στο Όλμπανι.

Ο ίδιος δήλωσε την Τετάρτη ότι ελπίζει να εξάγει τις πολιτικές και τις ιδέες του και σε άλλες πολιτείες, ζητώντας παράλληλα βαθιές αλλαγές στο δημοκρατικό κόμμα. «Οι εργαζόμενοι δυσκολεύονται σε ολόκληρη την χώρα», δήλωσε ο Mamdani.

Πρόσθεσε ότι ελπίζει να συμβάλει «στη συγγραφή ενός νέου κεφαλαίου στην ιστορία του κόμματός μας, όπου οι εργαζόμενοι θα βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο αυτού του αγώνα. Και πιστεύω ότι αυτό θα είναι καθοριστικό όχι μόνο για τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, αλλά και για τα επόμενα χρόνια».

Οι ανάμεικτες αντιδράσεις των δημοκρατικών ηγετών ανέδειξαν το βάθος του χάσματος ανάμεσα στην προοδευτική και την παραδοσιακή πτέρυγα του κόμματος, οι οποίες διαφωνούν τόσο για τον τρόπο διακυβέρνησης όσο και για την στρατηγική νίκης στις εκλογές κατά τα τελευταία δύο χρόνια της προεδρίας του Donald Trump. «Η προσπάθεια να μετατραπεί η Νέα Υόρκη σε εθνικό πολιτικό πρότυπο θα αποτύχει», δήλωσε ο γερουσιαστής του Κονέκτικατ Richard Blumenthal.

Παρόμοια στάση κράτησε και ο βουλευτής του Τέξας Marc Veasey, αντιπρόεδρος της ομάδας New Democrat Coalition. «Θα ήθελα να δω συγχαρητήρια προς αυτούς τους ανθρώπους, δέσμευση για συνεργασία μαζί τους και κατανόηση των απόψεων που φέρνουν», δήλωσε η βουλευτής της Πενσιλβάνια Summer Lee.

Ο ανεξάρτητος γερουσιαστής του Βερμόντ Bernie Sanders, που είχε κάνει προεκλογική εκστρατεία μαζί με τον Mamdani και τους συμμάχους του, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα της Νέας Υόρκης έστειλαν σαφές μήνυμα.

Ο Trump βρήκε την ευκαιρία να παρέμβει από το Οβάλ Γραφείο, λέγοντας στους δημοσιογράφους ότι οι Δημοκρατικοί «κινούνται προς την άκρα αριστερά» και ότι οι επιλογές του Mamdani είναι «πραγματικά κομμουνιστικές».

Ο βουλευτής Dan Goldman ηττήθηκε από τον πρώην ελεγκτή της πόλης Brad Lander. Ο βουλευτής Adriano Espaillat, επικεφαλής της Congressional Hispanic Caucus, ηττήθηκε από την Daryleisa Avila Chevalier, σοσιαλίστρια που είχε συμβάλει στη διοργάνωση φιλοπαλαιστινιακών διαδηλώσεων στο Columbia University.

Ο Antonio Reynoso, που είχε επιλεγεί ως διάδοχος της βουλευτού Nydia Velázquez, έχασε από τη σοσιαλίστρια πολιτειακή βουλευτή Claire Valdez. «Οι ψηφοφόροι είναι απλώς εξοργισμένοι», δήλωσε ο Lander.

Ο γερουσιαστής του Οχάιο Bernie Moreno προειδοποίησε: «Οι Ρεπουμπλικανοί πρέπει να ξυπνήσουν. Αυτό που είδαμε χθες βράδυ στην Νέα Υόρκη μπορεί να περιγραφεί μόνο ως μια σοσιαλιστική εξέγερση που σαρώνει το δημοκρατικό κόμμα.

Αν οι Ρεπουμπλικανοί δεν δράσουν τώρα, θα χάσουμε την χώρα όπως την γνωρίζουμε». Ο Trump έδειξε να ανησυχεί περισσότερο για την αυξανόμενη εθνική προβολή του Mamdani παρά για τις πολιτικές του θέσεις.

«Ο δήμαρχος Mamdani προώθησε τρεις ατόφιους κομμουνιστές και έλαβε δυνατά και καθολικά χειροκροτήματα από τα ψευδή μέσα ενημέρωσης. Συγχαρητήρια κύριε δήμαρχε!», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Από την πλευρά του, ο Mamdani απέρριψε τις ανησυχίες ότι η επιτυχία του θα υπονομεύσει τις προσπάθειες των δημοκρατικών να ανακτήσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου. «Οι Ρεπουμπλικανοί μάς λένε συνεχώς ότι θα προσπαθήσουν να κάνουν αυτούς τους υποψηφίους το πρόσωπο του δημοκρατικού κόμματος. Τους απαντώ ότι είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό», δήλωσε (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884247/skotomos-stous-sosialistes-varia-itta-ton-dimokratikon-apo-ton-mamdani-sfagi-gia-ton-elegxo-tou-kommatos-panigyrizei-o-trump/).

Πατριωτικό τσουνάμι στην Γερμανία – Στο 29% η AfD, ιστορικό προβάδισμα 8% από CDU και CSU. Οι σοσιαλδημοκράτες (SPD), που συμμετέχουν στον κυβερνητικό συνασπισμό, παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα με μόλις 12%, χωρίς μεταβολή.  

Συνεχίζεται η πτώση της δημοτικότητας του συντηρητικού μπλοκ CDU/CSU στην Γερμανία, σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση του ινστιτούτου INSA για λογαριασμό της Bild. Η συμμαχία CDU/CSU συγκεντρώνει πλέον μόλις 21% στην πρόθεση ψήφου, σημειώνοντας την χαμηλότερη επίδοσή της από τα τέλη του 2021 μ.Χ. και την χειρότερη επίδοση υπό την ηγεσία του καγκελάριου Friedrich Merz. Σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα, το ποσοστό της υποχώρησε κατά μία ποσοστιαία μονάδα.

Την ίδια στιγμή, η AfD διατηρεί την πρώτη θέση με 29%, διευρύνοντας την διαφορά της από το CDU/CSU στις 8 ποσοστιαίες μονάδες. Το ποσοστό της παραμένει αμετάβλητο, επιβεβαιώνοντας την σταθερή δυναμική της στην γερμανική πολιτική σκηνή.

Οι σοσιαλδημοκράτες (SPD), που συμμετέχουν στον κυβερνητικό συνασπισμό, παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα με μόλις 12%, χωρίς μεταβολή. Συνολικά, τα κυβερνητικά κόμματα έχουν χάσει περίπου 12 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2025 μ.Χ.

Οι πράσινοι συγκεντρώνουν 14%, ενώ η αριστερά (Die Linke) 11%, επίσης χωρίς μεταβολές. Τα υπόλοιπα κόμματα παραμένουν κάτω από το όριο του 5% που απαιτείται για την είσοδο στην Bundestag. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την 1^η έως τις 5 Ιουνίου σε δείγμα 1.206 πολιτών (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/880101/patriotiko-tsounami-sti-germania-sto-29-i-afd-istoriko-provadisma-8-apo-cdu-kai-csu8).

Πατριωτική ανατροπή στην Γερμανία – Η Weidel πανηγυρίζει για το νέο δημοσκοπικό ρεκόρ της AfD στο 29%. Με 29%, αύξηση 1 μονάδας, το AfD έχει ακόμη μεγαλύτερο προβάδισμα έναντι των Χριστιανοδημοκρατών.

Η τελευταία δημοσκόπηση της Insa Sunday έδωσε στο αντιμεταναστευτικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) νέο ρεκόρ στην υποστήριξη των ψηφοφόρων. Με 29%, αύξηση 1 μονάδας, το AfD έχει ακόμη μεγαλύτερο προβάδισμα έναντι των Χριστιανοδημοκρατών (CDU/CSU), οι οποίοι μειώθηκαν κατά 1 μονάδα στο 22%. Μια δημοσκόπηση της YouGov μόλις την περασμένη εβδομάδα έδειξε ότι το AfD συγκεντρώνει 28% και το CDU/CSU 22%.

Η συμπρόεδρος του AfD, Alice Weidel, πανηγύρισε στο X την είδηση, επισημαίνοντας ότι ο τρέχων κυβερνών συνασπισμός της Γερμανίας ανέρχεται πλέον σε μόλις 34%. «Η πολιτική μετατόπιση είναι αναπόφευκτη — θα θέσουμε ξανά τα συμφέροντα της χώρας μας και των πολιτών μας στην πρώτη γραμμή!», έγραψε.

Αυτό συνεχίζει την πτωτική τάση της συμμαχίας CDU/CSU, η οποία κυβερνά επί του παρόντος την Γερμανία σε συνασπισμό με το SPD. Τον Φεβρουάριο του 2025 μ.Χ., το CDU/CSU και το SPD έλαβαν μαζί σχεδόν το 45% των ψήφων στον δεύτερο γύρο.

Στα μέσα Απριλίου, επισημαίνει η Junge Freiheit , εξακολουθούσαν να βρίσκονται στο 25% στις δημοσκοπήσεις σύμφωνα με το Insa, ενώ το AfD έφτασε το 26%. Μόλις ένα μήνα νωρίτερα, το CDU και το CSU ήταν ελαφρώς μπροστά από το AfD.

Εν τω μεταξύ, οι σοσιαλδημοκράτες (SPD) συνεχίζουν να αποδυναμώνονται, με πτώση μίας μονάδας στο 12%, πίσω από τους πράσινους, οι οποίοι κέρδισαν 1,5 μονάδα και έφτασαν στο 14%. Το αριστερό κόμμα βρίσκεται τώρα στο 10%, μειωμένο κατά 1 μονάδα, και το FDP και το BSW, με 3% έκαστο, δεν θα έμπαιναν καν στο κοινοβούλιο.

Ο καγκελάριος Friedrich Merz (CDU) βρίσκεται υπό αυξανόμενη πίεση λόγω της συνεχιζόμενης οικονομικής στασιμότητας, των απολύσεων, των πτωχεύσεων και της ενεργειακής κρίσης. Έχουν υπάρξει ακόμη και εκκλήσεις για νέες εκλογές, ιδίως από τον εταίρο του στον συνασπισμό, το SPD.

Όπως ανέφερε το Remix News νωρίτερα αυτόν τον μήνα, το SPD είναι αναστατωμένο από τις προτεινόμενες περικοπές στα κοινωνικά προγράμματα, που υποστηρίζονται από το CDU, για την αντιμετώπιση του αυξανόμενου ελλείμματος του προϋπολογισμού της Γερμανίας.

Το SPD, ωστόσο, δεν είναι το μόνο πρόβλημα του Merz, καθώς μια σημαντική δεξιά πτέρυγα του CDU είναι ολοένα και πιο δυσαρεστημένη με την απόδοσή του και αυτό που θεωρούν ως αδυναμία του CDU να ψηφίσει νόμους και μεταρρυθμίσεις με το ακροαριστερό SPD ως εταίρο του.

Ο βουλευτής του CDU, Christian von Stetten, για παράδειγμα, φέρεται να δήλωσε πρόσφατα σε επιχειρηματική εκδήλωση ότι ο συνασπισμός «σίγουρα δεν» θα διαρκέσει τα τέσσερα χρόνια της θητείας του (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/876188/patriotiki-anatropi-sti-germania-i-weidel-panigyrizei-gia-to-neo-dimoskopiko-rekor-tis-afd-sto-29).

Νέα πρωτιά με διαφορά οκτώ μονάδων για την AfD. Ιστορικό προβάδισμα οκτώ μονάδων για το AfD δίνει δημοσκόπηση. Εικόνα φθοράς για τον καγκελάριο Μερτς. Καμπανάκι από την Ένωση Δικαστών για παρεμβάσεις στην Δικαιοσύνη.

Με ένα νέο ιστορικό προβάδισμα η Εναλλακτική για την Γερμανία αφήνει πίσω της με διαφορά οκτώ ποσοστιαίων μονάδων την Χριστιανική Ένωση υπό τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς. Στην τελευταία δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Insa για λογαριασμό της εφημερίδας Βild, η ΑfD της Αλίς Βάιντελ και του Τίνο Κρουπάλα κινείται σε ομοσπονδιακό επίπεδο στο 29%, ενώ η Χριστιανική Ένωση αγγίζει το 21%.

Η AfD πλησιάζει έτσι για πρώτη φορά οριακά το 30% σε δημοσκόπηση. Σύμφωνα με σχόλια στον γερμανικό Τύπο, ποτέ ξανά δεν ήταν τόσο ισχυρή σε δημοσκόπηση, επωφελούμενη από τα λάθη της γερμανικής κυβέρνησης και το ευρύτερα αρνητικό κλίμα στην γερμανική οικονομία και κοινωνία.

Τρίτοι έπονται οι πράσινοι με 14%, ακολουθούν οι συγκυβερνώντες σοσιαλδημοκράτες με 12% και τελευταία έρχεται η αριστερά με 11%. Φιλελεύθεροι και Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ κινούνται κάτω από το εκλογικό όριο του 3% και δεν θα έμπαιναν στην γερμανική βουλή, αν διεξάγονταν εκλογές τώρα.

Η δυσαρέσκεια των πολιτών στο πρόσωπο του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς καταγράφει επίσης νέο αρνητικό ρεκόρ και κινείται πλέον στο 77%, σκιαγραφώντας την πολιτική φθορά που έχει υποστεί σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα (εντός του πρώτου χρόνου διακυβέρνησης). Το ποσοστό αυτό μάλιστα πλέον αυξάνεται σε εβδομαδιαία βάση. Ταυτόχρονα, το 78% των ερωτηθέντων αξιολογεί συνολικά αρνητικά το έργο της γερμανικής κυβέρνησης.

Οι Γερμανοί δικαστές προβλέπουν το μέλλον. Την ίδια ώρα, αίσθηση προκαλούν οι προειδοποιήσεις της Ένωσης Γερμανών Δικαστών με αφορμή την επικείμενη Διάσκεψη των Υπ. Δικαιοσύνης των γερμανικών κρατιδίων για κίνδυνο παρεμβάσεων στην γερμανική Δικαιοσύνη από την πολιτική εξουσία, μέσω της διαδικασίας επιλογής δικαστών και εισαγγελέων, που θα μπορούσε να μπλοκαριστεί από κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες καθώς επίσης και μέσω πιέσων από Υπ. Δικαιοσύνης προς τους εισαγγελείς με «οδηγίες» για την ποινική αντιμετώπιση εγκλημάτων.

Ο επικεφαλής της Ένωσης, Σβεν Ρέμπεν, μιλώντας στο πρακτορείο ειδήσεων της Ευαγγελικής Εκκλησίας, προειδοποιεί για κίνδυνο στην ανεξαρτησία της γερμανικής Δικαιοσύνης σε περίπτωση που πέσουν στα λάθος χέρια «παραθυράκια» των γερμανικών νόμων. Ο Ρέμπεν έχει κατά νου κυρίως το παράδειγμα της Θουριγγίας, όπου η AfD μπλοκάρει ήδη, όπου μπορεί, την σύνθεση δικαστικών συμβουλίων και την εκλογή νέων εισαγγελέων (https://romioitispolis.gr/nea-protia-me-diafora-okto-monadon-gia-tin-afd/29).

Γερμανία: “Καλπάζει” δημοσκοπικά η AfD… Πρώτο κόμμα. Η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) διευρύνει περαιτέρω το δημοσκοπικό της προβάδισμα, με την Χριστιανική Ένωση (CDU/CSU) να καταγράφει το ιστορικά χαμηλότερο ποσοστό της στην συγκεκριμένη μέτρηση.

Στον «χάρτη» μπαίνει και πάλι το Κόμμα των Φιλελευθέρων (FDP), μετά την εκλογή νέου αρχηγού. Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση του Ινστιτούτου YouGov, η AfD κερδίζει μία μονάδα από την μέτρηση της 12^ης Μαΐου και φθάνει στο 29%, με την Ένωση CDU/CSU να περιορίζεται στο 20% (-2).

Η διαφορά των εννέα μονάδων είναι μάλιστα η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί έως σήμερα σε οποιαδήποτε αντίστοιχη έρευνα κοινής γνώμης.  Οι πράσινοι βρίσκονται στην τρίτη θέση με 14% (+1), ενώ το σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) ακολουθεί με 12% (-1), όσο και η αριστερά (+1). Στο όριο εισόδου στην βουλή βρίσκεται για πρώτη φορά έπειτα από μήνες το FDP, μετά την εκλογή του Βόλφγκανγκ Κουμπίκι ως νέου αρχηγού  (https://www.defence-point.gr/germania-quot-kalpazei-quot-dimoskopika-i-afd-proto-komhttps://www.pentapostagma.gr/kosmos/7375916_germania-politiko-alma-gia-tin-afd-enanti-ton-hristianodimokratonma, ).

Gays for AfD: Πατριώτες ψηφίζει η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα στην Γερμανία. Ανατροπή με την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα στην Γερμανία. Οι Γερμανοί ομοφυλόφιλοι έχουν στραφεί κατά της μαζικής μετανάστευσης και τώρα ψηφίζουν κατά πλειοψηφία το AfD.

Έχει παρατηρηθεί απότομη αύξηση των επιθέσεων κατά ομοφυλοφίλων στην Γερμανία, με δράστες μετανάστες μεγαλωμένους σε πολιτισμούς όπου η δημόσια ομοφυλοφιλία τιμωρείται ακόμα και με θάνατο (https://www.bankingnews.gr/ta-paraksena/articles/878468/gays-for-afd-patriotes-psifizei-i-loatki-koinotita-sti-germaniab9/n/).

Ιστορικό κραχ  για 13,3 εκατ. πολίτες στην Γερμανία – Εκτοξεύθηκε στο 16,1% η φτώχεια. Πάνω από 13 εκατομ. άνθρωποι έχουν εισόδημα κάτω από το 60% του μέσου όρου. Πλήττονται κυρίως μεγαλύτερες ηλικίες και όσοι ζουν μόνοι. Σημαντικές οι περιφερειακές ανισότητες.

Το ποσοστό των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας στην Γερμανία έχει φτάσει σε νέο ιστορικό υψηλό, σύμφωνα με νέα έκθεση του Paritätische Wohlfahrtsverband (Σύνδεσμος Πρόνοιας Ισότητας).

Οι μονογονεϊκές οικογένειες, τα άτομα που ζουν μόνα τους και οι ηλικιωμένοι είναι οι ομάδες που επηρεάζονται ιδιαίτερα, ενώ καταγράφονται και σημαντικές περιφερειακές ανισότητες. Από το 2024 μ.Χ. έως το 2025 μ.Χ., το ποσοστό αυτό αυξήθηκε κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες στο 16,1% του πληθυσμού, σύμφωνα με την έκθεση για τη φτώχεια. «13,3 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε συνθήκες φτώχειας σε αυτή τη χώρα, αν λάβουμε υπόψη εισοδηματικά κριτήρια», δήλωσε η οργάνωση.

Η Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία είχε ήδη δημοσιεύσει ανάλογα στοιχεία τον Φεβρουάριο. Ο Διευθύνων Σύμβουλος, Γιοάκιμ Ροκ, μίλησε για μια «κατάσταση κρίσης» και προειδοποίησε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για περικοπές στα κοινωνικά επιδόματα.

Οι πρόσθετες εξοικονομήσεις θα επιδείνωναν την κρίση, δήλωσε σε συνέντευξή του στην γερμανική ραδιοφωνία Deutschlandfunk. Πρόσθεσε ότι είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι το ποσοστό φτώχειας αυξάνεται σημαντικά για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Φτώχεια σε υψηλό επίπεδο. Ο Σύνδεσμος Πρόνοιας Ισότητας τονίζει ότι καταγράφεται ένα «θλιβερό ρεκόρ». Ποτέ άλλοτε όσο τα προηγούμενα χρόνια δεν είχαν πληγεί τόσο πολλοί άνθρωποι από τη φτώχεια. Ποιος διατρέχει κίνδυνο φτώχειας στην Γερμανία, με βάση τον ορισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Τα άτομα με λιγότερο από το 60% του μέσου εισοδήματος θεωρούνται ότι διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας, όπως το θέτουν οι στατιστικολόγοι. Για τους άγαμους, αυτό το όριο είναι στα 1.446 ευρώ καθαρά ανά μήνα και για τα νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο παιδιά κάτω των 14 ετών είναι 3.036 ευρώ.

Οι περιφερειακές διαφορές είναι τεράστιες. Μετά τη μείωση των ποσοστών των απειλούμενων ατόμων για το χρονικό διάστημα 2020 μ.Χ. έως 2023 μ.Χ., υπήρξε «μια αρνητική αντιστροφή της τάσης», τονίζει η οργάνωση. Οι διαφορές μεταξύ των περιοχών είναι επίσης σημαντικές και δείχνουν ότι δεν υπάρχει μια ενιαία εικόνα για όλη την χώρα.

Η Βαυαρία και η Βάδη-Βυρτεμβέργη, με τις ισχυρές οικονομικές δομές τους, έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά φτώχειας, στο 12,6 και 13,2% αντίστοιχα. Τα υψηλότερα ποσοστά εντοπίζονται στην Βρέμη (27,5%), στην Σαξονία-Άνχαλτ (21,3%) και στις πόλεις-κρατίδια του Αμβούργου (18,9%) και του Βερολίνου (18,7%). Κάποιες πόλεις στην Δυτική Γερμανία, όπως η Τρίερ (21,4%), η Βέζερ-Εμς (20,8%) και το Άρνσμπεργκ (19,6%) επηρεάζονται ιδιαίτερα, ενώ στην Ανατολική Γερμανία, το Κέμνιτς (18,2%) και η Λειψία (17,4%) αποτελούν παραδείγματα.

Παγίδα φτώχειας η τρίτη ηλικία; «Η τρίτη ηλικία απειλεί να γίνει παγίδα φτώχειας», γράφει ο Σύνδεσμος Πρόνοιας Ισότητας. Η κατάσταση για τους ηλικιωμένους είναι εξαιρετικά «τεταμένη». Σύμφωνα με τα στοιχεία, σχεδόν ένας στους πέντε ανθρώπους ηλικίας 65 ετών και άνω πλήττεται από την φτώχεια ή κινδυνεύει από αυτή. Άλλες ομάδες που απειλούνται επίσης δυσανάλογα: άτομα που ζουν μόνα τους (30,3%), μονογονεϊκές οικογένειες (28,9%) και άτομα με χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης (29,1%).

«Συνολικά, οι τρέχουσες εξελίξεις δείχνουν ότι η φτώχεια αυξάνεται, ιδίως εκεί όπου υπάρχουν διαρθρωτικά μειονεκτήματα, όπως χαμηλά επίπεδα εκπαίδευσης ή περιορισμένη πρόσβαση στην αγορά εργασίας» εξηγούν οι συγγραφείς της έκθεσης.

Τέσσερις στους πέντε από τους πληγέντες δεν εργάζονται. Tέλος το 70% των πληγέντων έχει γερμανική υπηκοότητα, ενώ το 30% όχι. Πολλά νοικοκυριά αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Σύμφωνα με την έκθεση, το 6,9% του πληθυσμού δεν είχε αρκετά χρήματα πέρυσι για να καλύψει τα βασικά έξοδα διαβίωσής του. Συχνά, δεν μπορούσαν να αντέξουν τις αυξανόμενες τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος και της θέρμανσης ή να αγοράσουν νέο ψυγείο ή κουζίνα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879240/istoriko-krax-gia-13-3-ekat-polites-sti-germania-ektokseythike-sto-16-1-i-ftoxeia/n/).

Χιλιάδες ΛΟΥΚΕΤΑ στην Γερμανία – ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ του μικρού λιανεμπορίου! Ανησυχητικές διαστάσεις λαμβάνει η συρρίκνωση του μικρού λιανεμπορίου στην Γερμανία, καθώς χιλιάδες οικογενειακές και μικρές επιχειρήσεις εξαφανίζονται από τον εμπορικό χάρτη της χώρας. Σύμφωνα με ανάλυση της Creditreform και του Handelsblatt Research Institute, ο αριθμός των μικρών καταστημάτων με ετήσιο τζίρο κάτω από 250.000 ευρώ μειώθηκε από 236.143 το 2010 μ.Χ. σε μόλις 170.770 το 2025 μ.Χ., καταγράφοντας πτώση 28%.

Η μείωση αυτή είναι σημαντικά μεγαλύτερη από την συνολική υποχώρηση του λιανεμπορίου, η οποία φτάνει το 16%, γεγονός που δείχνει ότι οι μικρές επιχειρήσεις δέχονται τις μεγαλύτερες πιέσεις. Ο πληθωρισμός, η μειωμένη καταναλωτική δαπάνη, το αυξημένο ενεργειακό κόστος και ο έντονος ανταγωνισμός αποτελούν βασικούς παράγοντες της κρίσης.

Μόνο το 2025 μ.Χ. καταγράφηκαν 2.440 πτωχεύσεις στον κλάδο, αυξημένες κατά 9% σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Ανάμεσα στους πλέον πληττόμενους βρίσκονται καταστήματα ένδυσης, βιβλιοπωλεία και φούρνοι. Παράλληλα, μεγάλες αλυσίδες χαμηλού κόστους κερδίζουν συνεχώς μερίδια αγοράς, αλλάζοντας τις καταναλωτικές συνήθειες των Γερμανών.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η εξαφάνιση των μικρών εξειδικευμένων καταστημάτων δεν αποτελεί μόνο οικονομικό πρόβλημα, αλλά και κοινωνικό, καθώς τα κέντρα των πόλεων χάνουν σταδιακά τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και την εμπορική τους ζωντάνια. Η εξέλιξη αυτή θεωρείται ακόμη ένας δείκτης των βαθύτερων οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζει σήμερα η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης (https://news12.gr/2026/05/31/%cf%87%ce%b9%ce%bb%ce%b9%ce%ac%ce%b4%ce%b5%cf%82-%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%b5%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1-%cf%83%cf%85%cf%81%cf%81%ce%b9/n/).

Αποκάλυψη: Ρεκόρ πολιτογραφήσεων στην Γερμανία - Τούρκοι και Αφρικανοί αλλάζουν τον χάρτη - Άνοδος για το AfD ως τελευταία ελπίδα. Ο ισχύων νόμος επιτρέπει την πολιτογράφηση μετά από μόλις πέντε χρόνια διαμονής.

Η πρωτοφανής αύξηση των πολιτογραφήσεων είναι άμεσο αποτέλεσμα νομοθετικών αλλαγών που προωθήθηκαν από τον κυβερνητικό συνασπισμό, σύμφωνα με το Nius. Ο Νόμος Εκσυγχρονισμού της Ιθαγένειας του 2024 μ.Χ. καθιέρωσε την διπλή ιθαγένεια ως κανόνα και όχι ως εξαίρεση, ενώ ταυτόχρονα μείωσε τα εμπόδια για την απόκτηση γερμανικής υπηκοότητας.

Περιφερειακά στοιχεία αποκαλύπτουν την δραματική κλίμακα της αλλαγής σε όλη την χώρα. Στο Ζόλινγκεν, 799 κάτοικοι έλαβαν πιστοποιητικά πολιτογράφησης το 2025 μ.Χ., το υψηλότερο νούμερο από τη στροφή της χιλιετίας. Το Κρέφελντ κατέγραψε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση, με τις πολιτογραφήσεις να εκτοξεύονται κατά 54 τοις εκατό και να φτάνουν τους 1.230 νέους Γερμανούς πολίτες.

Το κρατίδιο της Τυρίγγης κατέγραψε αύξηση πολιτογραφήσεων κατά 39,5 τοις εκατό μέσα σε ένα μόνο χρόνο. Πολιτικός υπολογισμός πίσω από τους αριθμούς. Αυτοί οι αριθμοί δεν είναι τυχαίοι αλλά αντικατοπτρίζουν υπολογισμένες πολιτικές αποφάσεις, αναφέρει το Nius. Τα κυβερνητικά κόμματα έχουν διευκολύνει σκόπιμα την μαζική πολιτογράφηση με στόχο το μελλοντικό εκλογικό πλεονέκτημα.

Μετατρέποντας ταχέως Σύρους, Τούρκους, Αφγανούς και Ουκρανούς σε πολίτες με δικαίωμα ψήφου, οι πολιτικές ελίτ αναμένουν να εξασφαλίσουν ευγνώμονα εκλογικά σώματα, για τα κόμματα που υποστηρίζουν οι ίδιες, μέσα από την συνέχιση της μετανάστευσης.

Η υπουργός Εργασίας Μπέρμπελ Μπας έχει υποστηρίξει ανοιχτά αυτόν τον μετασχηματισμό της εθνικής σύνθεσης της Γερμανίας. Η Neue Zürcher Zeitung παρατήρησε ότι η Γερμανία πλέον πολιτογραφεί πολίτες σε βάση γραμμής παραγωγής.

Υποβάθμιση της ιθαγένειας. Οι επικριτές προειδοποιούν ότι η ιθαγένεια αντιμετωπίζεται ως αναλώσιμο εμπόρευμα και όχι ως σημάδι τιμής και δέσμευσης. Το γερμανικό διαβατήριο έχει μετατραπεί σε τέχνασμα στα χέρια ελίτ που κατασκευάζουν ένα νέο εθνικό πολιτικό σώμα, σύμφωνα με την ανάλυση.

Ο ισχύων νόμος επιτρέπει την πολιτογράφηση μετά από μόλις πέντε χρόνια διαμονής. Κανείς δεν ενσωματώνεται πραγματικά σε μια ξένη χώρα μετά από τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, υποστηρίζουν οι επικριτές. Μια ιθαγένεια που χορηγείται μετά από πέντε χρόνια αντιπροσωπεύει μια παρωδία πραγματικής ιθαγένειας παρά ουσιαστική αφομοίωση. Το σχόλιο της Neue Zürcher Zeitung ανέδειξε ανησυχίες σχετικά με τον αντισημιτισμό που εισάγεται από χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία και πλέον ενσωματώνεται στο σώμα των πολιτών.

Οι Γερμανοί μένουν με λίγες επιλογές εκτός από το να εμπιστευτούν ότι οι αρχές πολιτογράφησης γνωρίζουν τι κάνουν, σημείωσε η Ελβετική εφημερίδα, περιγράφοντας αυτό ως μια μη βιώσιμη κατάσταση που λαμβάνει ανεπαρκή δημόσια συζήτηση. Το κόμμα AfD, το οποίο έχει ανέλθει σε ποσοστό περίπου ίσο με την αύξηση των πολιτογραφήσεων στην Τυρίγγη, μπορεί να αντικατοπτρίζει την δημόσια ανησυχία για αυτές τις δημογραφικές αλλαγές (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/878960/apokalypsi-rekor-politografiseon-sti-germania-toyrkoi-kai-afrikanoi-allazoun-ton-xarti-anodos-gia-to-afd-os-teleftaia-elpidan/).

Αντιδρούν έντονα οι Γερμανοί εργοδότες στα σχέδια Pistorius για υποχρεωτική εκπαίδευση 200.000 εφέδρων. Το Υπουργείο Άμυνας, υπό τον Boris Pistorius, προωθεί νομοσχέδιο που προβλέπει υποχρεωτική συμμετοχή των εφέδρων σε εκπαιδεύσεις, στο πλαίσιο της ενίσχυσης των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων.

Αντιδράσεις προκαλούν στην Γερμανία τα σχέδια του Υπουργείου Άμυνας για υποχρεωτική συμμετοχή των εφέδρων σε στρατιωτικές ασκήσεις και εκπαιδεύσεις, με τους εργοδότες να ζητούν να διατηρηθεί το σημερινό εθελοντικό σύστημα.

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γερμανών Εργοδοτών (BDA), Rainer Dulger, δήλωσε ότι η αρχή της «διπλής εθελοντικής συμμετοχής» έχει αποδειχθεί αποτελεσματική, καθώς μέχρι σήμερα απαιτείται τόσο η συναίνεση του εφέδρου όσο και του εργοδότη του για την απουσία από την εργασία.

Ωστόσο, το Υπουργείο Άμυνας, υπό τον Boris Pistorius, προωθεί νομοσχέδιο που προβλέπει υποχρεωτική συμμετοχή των εφέδρων σε εκπαιδεύσεις, στο πλαίσιο της ενίσχυσης των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων.

Ο Pistorius έχει τονίσει ότι η Γερμανία επιδιώκει να αυξήσει τις δυνάμεις της Bundeswehr σε 260.000 στρατιώτες, υποστηριζόμενους από περίπου 200.000 εφέδρους, υπογραμμίζοντας ότι η αποτελεσματική εκπαίδευση δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στον εθελοντισμό.

Από την πλευρά τους, οι εργοδότες ζητούν καλύτερο σχεδιασμό και σαφείς κανόνες, ώστε οι επιχειρήσεις να γνωρίζουν εκ των προτέρων ποιοι εργαζόμενοι ενδέχεται να κληθούν για υπηρεσία στην εφεδρεία. Η συζήτηση διεξάγεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Γερμανία εφαρμόζει νέο μοντέλο στρατιωτικής υπηρεσίας.

Από την 1^η Ιανουαρίου 2026 μ.Χ. τέθηκε σε ισχύ νομοθεσία που επαναφέρει την στρατιωτική καταγραφή και την υποχρεωτική ιατρική εξέταση των νέων ανδρών, ενώ η κατάταξη στις ένοπλες δυνάμεις εξακολουθεί να πραγματοποιείται σε εθελοντική βάση. Η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στην Γερμανία είχε καταργηθεί το 2011 μ.Χ., με την χώρα να βασίζεται έκτοτε σε επαγγελματικό στρατό (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/878777/antidroyn-entona-oi-germanoi-ergodotes-sta-sxedia-pistorius-gia-ypoxreotiki-ekpaidefsi-200-000-efedronn/).

Στην σωστή πλευρά της Ιστορίας η Wagenknecht - Απορρίπτει το «τείχος προστασίας» απέναντι στο AfD. Η Sahra Wagenknecht απέρριψε το λεγόμενο πολιτικό «τείχος προστασίας» στην Γερμανία, το οποίο ουσιαστικά απαγορεύει την συνεργασία των κομμάτων με το AfD.

Η ιδρύτρια του κόμματος BSW, Sahra Wagenknecht, απέρριψε το «τείχος προστασίας» στην γερμανική πολιτική σκηνή, το οποίο ουσιαστικά απαγορεύει την συνεργασία μεταξύ πολιτικών κομμάτων και της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD).

Σε εκτενή συνέντευξη την Τρίτη 2 Ιουνίου, η Wagenknecht παρουσίασε την προσέγγισή της για τις επερχόμενες εκλογές στην Mecklenburg-Western Pomerania και στην Saxony-Anhalt, στις οποίες θα καλωσόριζε, μεταξύ άλλων προτάσεων, έναν «υπερκομματικό πρωθυπουργό της πολιτείας».

Η βασική ανησυχία της αριστερής κυριαρχίστριας Wagenknecht είναι ότι ο αποκλεισμός του AfD από την συμμετοχή στους θεσμούς του κράτους - επίσημος στόχος του «τείχους προστασίας» - αψηφά την βούληση των Γερμανών ψηφοφόρων.

Όταν ένα κόμμα λαμβάνει 30% έως 40% των ψήφων, δεν θα έπρεπε να αποκλείεται μόνιμα, «ανεξάρτητα από την στάση κάποιου απέναντι στις θέσεις του κόμματος». Γι’ αυτό κατήγγειλε την πολιτική αυτή ως «ηλίθια» και «αποτυχημένη».

Η «υγειονομική ζώνη» επικρίθηκε επίσης επειδή ωθεί σε συνεργασία κόμματα με σε μεγάλο βαθμό ασύμβατα πολιτικά προγράμματα, όλα με στόχο να κρατηθεί το AfD εκτός εξουσίας. Αυτό εξηγεί και την έκκλησή της για υπερκομματικούς Υπουργούς και Προέδρους ως λύση στο ίδιο πρόβλημα που προκύπτει από τις εκλογές σε επίπεδο κρατιδίων.

Το κλειδί της πρόσφατης συνέντευξης της Wagenknecht είναι ότι επιμένει, ενάντια στο ω, πως η βούληση των ψηφοφόρων πρέπει να γίνεται σεβαστή: «Πρέπει να παίρνεις στα σοβαρά το πώς αποφασίζουν οι άνθρωποι και ποιον ψηφίζουν, και δεν μπορείς απλώς να το παραμερίζεις, όπως έχει γίνει μέχρι τώρα» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879415/sti-sosti-plevra-tis-istorias-i-wagenknecht-aporriptei-to-teixos-prostasias-apenanti-sto-afdn/).

Χαστούκι για το Βερολίνο - Χωρίς έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ η Γερμανία. Η αποτυχία αυτή συνιστά σημαντικό πλήγμα για την διεθνή εικόνα της Γερμανίας και του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς.

Η Γερμανία δεν κατάφερε να εξασφαλίσει έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπως γνωστοποίησε την Τετάρτη, 3/6, η Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού, Αναλένα Μπέρμποκ.

Για την εκλογή απαιτούνταν ενισχυμένη πλειοψηφία δύο τρίτων από τα 193 κράτη-μέλη των Ηνωμένων Εθνών. Τελικά, η εκπροσώπηση της περιφερειακής ομάδας «Δυτικοευρωπαϊκών και άλλων κρατών» στο ισχυρότερο όργανο του ΟΗΕ θα περάσει σε Πορτογαλία και Αυστρία. Στην εν λόγω ομάδα αντιστοιχούν δύο έδρες, ενώ αυτή την φορά τρεις χώρες διεκδίκησαν την είσοδό τους.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε η Αναλένα Μπέρμποκ, η Πορτογαλία συγκέντρωσε 134 ψήφους, η Αυστρία 131 και η Γερμανία 104. Η υποψηφιότητα του Βερολίνου, όπως επισημαίνεται, θα έπρεπε να είχε αποσυρθεί εξαρχής, καθώς «δεν ήταν η σειρά του», ωστόσο κατατέθηκε κανονικά παρότι υπήρχε γνώση των άλλων δύο υποψηφιοτήτων.

Η αποτυχία αυτή συνιστά σημαντικό πλήγμα για την διεθνή εικόνα της Γερμανίας και του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, την ώρα που το Βερολίνο επιδιώκει ηγετικό ρόλο στην Ευρωπαϊκή πτέρυγα του ΝΑΤΟ, καθώς και στις εξελίξεις στην Ουκρανία και την Μέση Ανατολή.

Σημειώνεται ότι αρκετά κράτη ήταν αντίθετα με την γερμανική υποψηφιότητα, επικαλούμενα την στάση ανοχής έναντι του Ισραήλ για ιστορικούς λόγους. Παράλληλα, η Γερμανία δεν προχώρησε σε αναγνώριση του «παλαιστινιακού κράτους» και απείχε από την Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Παλαιστινιακό. Επιπλέον, της αποδίδεται ότι αντέδρασε με ήπιους τόνους στην επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, αλλά και στην Αμερικανική επέμβαση στην Βενεζουέλα.

Ο ρόλος και η λειτουργία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών συγκαταλέγεται στα κεντρικά όργανα του ΟΗΕ, με κύρια αποστολή την διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας. Στο πλαίσιο αυτό, έχει την δυνατότητα να λαμβάνει αποφάσεις που περιλαμβάνουν διπλωματικές παρεμβάσεις, επιβολή κυρώσεων ή την ανάπτυξη ειρηνευτικών αποστολών σε περιοχές κρίσης.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας αποτελείται από 15 μέλη συνολικά: Πέντε μόνιμα -Κίνα, Γαλλία, Ρωσία, Ηνωμένο Βασίλειο και ΗΠΑ- και δέκα μη μόνιμα, τα οποία εκλέγονται για θητεία δύο ετών. Τα πέντε μόνιμα μέλη διαθέτουν δικαίωμα βέτο, που τους επιτρέπει να εμποδίζουν την υιοθέτηση κρίσιμων αποφάσεων του Συμβουλίου (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7373713_hastoyki-gia-berolino-horis-edra-sto-symboylio-asfaleias-toy-oie-i-germania).

Οι αγορές εκτοξεύουν τον αριθμό των υπερπλουσίων στην Γερμανία –  Σε 1% του πληθυσμού το 52,8% των χρηματοπιστωτικών περιουσιακών στοιχείων. Η ομάδα με περιουσία άνω των 100 εκατ. δολ. στην Γερμανία κατέχει συνολικά σχεδόν 3,4 τρισ. δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί στο 27,3% των συνολικών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων της χώρας, τα οποία ανέρχονται σε 12,4 τρισ. Δολάρια.

Σύμφωνα με την έκθεση Global Wealth Report της Boston Consulting Group (BCG), ο αριθμός των υπερπλουσίων στην Γερμανία αυξήθηκε το 2025 μ.Χ. κατά περίπου 1.100 άτομα σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος και ανήλθε σε περίπου 5.000.

Ως υπερπλούσιοι ορίζονται τα άτομα με περιουσία άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων (περίπου 86 εκατ. ευρώ). Η συγκεκριμένη ομάδα κατέχει σχεδόν 3,4 τρισ. δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί στο 27,3% των συνολικών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων της Γερμανίας, τα οποία ανέρχονται σε 12,4 τρισ. δολάρια.

Σύμφωνα με την BCG, οι υπερπλούσιοι ωφελήθηκαν κυρίως από τα κέρδη που κατέγραψαν οι χρηματιστηριακές αγορές. Η εταιρεία συμβούλων εκτιμά ότι έως το 2030 μ.Χ. το μερίδιό τους στα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία της Γερμανίας θα αυξηθεί στο 29%.

Ο Michael Kahlich, εταίρος της BCG στην Ζυρίχη και εκ των συγγραφέων της μελέτης, δήλωσε: «Η συγκέντρωση του πλούτου στα ανώτερα στρώματα συνεχίζει να αυξάνεται. Όσοι διαθέτουν μεγαλύτερα περιουσιακά στοιχεία έχουν τη δυνατότητα ευρύτερης διαφοροποίησης των επενδύσεών τους και πρόσβασης σε κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων με υψηλότερες αποδόσεις, όπως οι μετοχές και τα private equity».

Κατέχουν πάνω από το 50% των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων. Στον αντίποδα, περίπου 66 εκατομμύρια πολίτες στην Γερμανία διαθέτουν χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία αξίας μικρότερης των 250.000 δολαρίων.

Η μεγάλη αυτή πλειονότητα κατέχει μόλις το 35,9% των συνολικών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων. Μεταξύ αυτών των δύο άκρων βρίσκονται περίπου 3,2 εκατομμύρια άτομα με περιουσία από 250.000 έως 1 εκατ. δολάρια, τα οποία κατέχουν το 11,3% των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων.

Επιπλέον, περισσότεροι από 700.000 εκατομμυριούχοι κατέχουν, μαζί με τους περίπου 5.000 υπερπλούσιους, πάνω από το ήμισυ (52,8%) των συνολικών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων.

Πρόκειται για το 0,9% του πληθυσμού ή 1 στους 113 Γερμανούς. Η καθαρή περιουσία των Γερμανών αυξήθηκε κατά 15%. Σύμφωνα με την μελέτη, η συνολική καθαρή περιουσία των Γερμανών αυξήθηκε το 2025 μ.Χ. κατά περίπου 15%, φθάνοντας τα 23,3 τρισ. δολάρια.

Τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία αυξήθηκαν κατά σχεδόν 18%, κυρίως λόγω της ισχυρής ανόδου των χρηματιστηριακών αγορών. Τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία (real assets) — κυρίως τα ακίνητα — ανήλθαν σε 13,4 τρισ. δολάρια και αντιπροσώπευαν περισσότερο από το ήμισυ του συνολικού πλούτου.

Οι υποχρεώσεις (χρέος) αυξήθηκαν οριακά στα 2,5 τρισ. δολάρια. Ο Michael Kahlich σημείωσε: «Οι Γερμανοί παραμένουν συντηρητικοί επενδυτές. Οι τραπεζικές καταθέσεις και τα μετρητά εξακολουθούν να κυριαρχούν στην διάρθρωση του πλούτου των ιδιωτικών νοικοκυριών.

Παράλληλα, παρατηρούμε ότι τα ETF, οι μετοχές και γενικότερα οι επενδύσεις που συνδέονται με τις κεφαλαιαγορές αποκτούν σταθερά μεγαλύτερη σημασία.» Ωστόσο, η επιβράδυνση της οικονομίας, η γήρανση του πληθυσμού και η σχετικά περιορισμένη επενδυτική κουλτούρα στις μετοχές λειτουργούν ανασταλτικά στην συσσώρευση πλούτου.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν στην πρώτη θέση, ακολουθεί η Κίνα. Σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με την BCG, η καθαρή περιουσία αυξήθηκε κατά περισσότερο από 9%, φθάνοντας τα 550 τρισ. δολάρια.

Ιδιαίτερα τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία αυξήθηκαν κατά σχεδόν 11% το 2025 μ.Χ., καταγράφοντας την μεγαλύτερη ετήσια άνοδο από το 2021 μ.Χ. Σε διεθνή σύγκριση, οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν με μεγάλη διαφορά την πρώτη θέση με χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία ύψους 147 τρισ. δολαρίων. Ακολουθούν:

• Η Κίνα με 41,5 τρισ. δολάρια,

• Η Ιαπωνία με 15,6 τρισ. δολάρια,

• Η Γερμανία με 12,4 τρισ. δολάρια.

Η BCG αναλύει σε ετήσια βάση την εξέλιξη του ιδιωτικού πλούτου παγκοσμίως.

Η μελέτη καλύπτει 97 αγορές, οι οποίες αντιπροσωπεύουν περίπου το 98% του παγκόσμιου ΑΕΠ, και βασίζεται σε στοιχεία από περισσότερες από 100 τράπεζες και εταιρείες διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων. Στα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία περιλαμβάνονται:

• Μετρητά,

• τραπεζικές καταθέσεις,

• Μετοχές,

• Ομόλογα,

• Ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής,

• Αμοιβαία κεφάλαια,

• Συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

Επιπλέον, λαμβάνονται υπόψη τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία, όπως τα ακίνητα και τα πολύτιμα μέταλλα, καθώς και οι υποχρεώσεις (χρέη)-(https://www.bankingnews.gr/analyseis-ektheseis/articles/878761/oi-agores-ektokseyoun-ton-arithmo-ton-polyekatommyrioyxon-oloena-kai-megalyteros-ploytos-stin-koryfi-katarrefsi-mesaias-taksis).

Στο χείλος του γκρεμού η Γερμανία - Κυρίαρχο πρόβλημα η φτώχεια, εκτόξευση ποσοστών 28% για την AfD. Η οικονομία έχει πλέον αντικαταστήσει την μετανάστευση στην ιεράρχηση των σημαντικότερων προβλημάτων της χώρας.

Αύξηση της ανησυχίας για την οικονομική κατάσταση της χώρας και περαιτέρω επιδείνωση της εικόνας της κυβέρνησης δείχνει νέα δημοσκόπηση, στην οποία η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) διατηρεί το προβάδισμα.

Σύμφωνα με την δημοσκόπηση DeutschlandTrend του Ινστιτούτου infratest dimap για λογαριασμό του πρώτου καναλιού της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD, μόνο το 13% των ερωτηθέντων αξιολογεί θετικά την οικονομική κατάσταση στην Γερμανία - ποσοστό κατά επτά μονάδες χαμηλότερο από ό,τι τον περασμένο Ιανουάριο και ιστορικά χαμηλότερο από την εποχή της κρίσης στην Ευρωζώνη.

Σχετικά με τις προσωπικές οικονομικές προοπτικές τους, οι ερωτηθέντες δήλωσαν σε ποσοστό 53% ότι θα παραμείνουν αμετάβλητες εντός των προσεχών δώδεκα μηνών, ενώ το 38% αναμένει επιδείνωση της κατάστασης. Ειδικά μάλιστα για τους κατοίκους των ανατολικών κρατιδίων, το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε 50%. Συνολικά, μόνο το 6% των ερωτηθέντων περιμένει ότι η οικονομική κατάστασή του θα βελτιωθεί.

Κυρίαρχο πρόβλημα η οικονομία. Στο ίδιο πνεύμα, φαίνεται ότι η οικονομία έχει πλέον αντικαταστήσει τη μετανάστευση στην ιεράρχηση των σημαντικότερων προβλημάτων της χώρας. Το 27% θεωρεί την οικονομική κατάσταση ως το πρωτεύον καθήκον της πολιτικής και ακολουθούν η μετανάστευση και το προσφυγικό με 21%, η κοινωνική αδικία, η φτώχεια και το εισόδημα των πολιτών με 18%, το συνταξιοδοτικό με 12%, η παιδεία με 11% και η προστασία του περιβάλλοντος με 10%.

Στο ερώτημα της πρόθεσης ψήφου, η AfD εξακολουθεί να προηγείται με 28% και χωρίς μεταβολή του ποσοστού της έναντι της Χριστιανικής Ένωσης (CDU/CSU), η οποία υποχωρεί κατά μία μονάδα και βρίσκεται στο 23%.

Στην τρίτη θέση παραμένουν οι Πράσινοι με 14% (-1) και ακολουθούν το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SPD) με 13% (+1) και η αριστερά με 10%, επίσης χωρίς μεταβολή των δυνάμεων της.  Σε αυτό το κλίμα, η ικανοποίηση των πολιτών από το έργο του κυβερνητικού συνασπισμού καταγράφει νέο ιστορικό χαμηλό με 12%, κατά μία μονάδα πιο χαμηλά από ό,τι τον περασμένο μήνα.

Η ενίσχυση της AfD, αλλά και οι επικείμενες εκλογικές αναμετρήσεις στα κρατίδια της Σαξονίας-'Ανχαλτ και του Μεκλεμβούργου-Πομερανίας, εντείνουν την συζήτηση σχετικά με το ενδεχόμενο συμμετοχής της ακροδεξιάς σε κυβερνητικούς συνασπισμούς.

Το 41% (+1) των ερωτηθέντων εξακολουθεί να απορρίπτει την προοπτική, το 31% (+1) δηλώνει ότι η απόφαση πρέπει να λαμβάνεται κατά περίπτωση, ενώ το 24% πιστεύει ότι πρέπει να επιδιώκεται συνεργασία και με την AfD (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879650/sto-xeilos-tou-gremoy-i-germania-kyriarxo-provlima-i-ftoxeia-ektoksefsi-pososton-27-gia-tin-afd).

Ανατροπή στην Γερμανία: Καταρρέει το «τείχος προστασίας» κατά του AfD - Οι ψηφοφόροι θέλουν συνεργασία CDU με εθνική Δεξιά. Νέα δημοσκόπηση δείχνει ότι η γερμανική κοινωνία είναι πλέον απόλυτα διχασμένη απέναντι στο «τείχος προστασίας» που αποκλείει την συνεργασία των παραδοσιακών κομμάτων με το AfD.

Το μακροχρόνιο «τείχος προστασίας» της Γερμανίας, βάσει του οποίου τα παραδοσιακά κόμματα της χώρας αποκλείουν την συνεργασία με το δεξιό πατριωτικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD), απομακρύνεται όλο και περισσότερο από ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος, καθώς νέα δημοσκόπηση δείχνει ότι οι ψηφοφόροι είναι πλέον ισομερώς διχασμένοι σχετικά με την άρνηση του κυβερνώντος CDU (Χρισταινοδημοκράτες) να συνεργαστεί με το πατριωτικό κόμμα.

Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση Deutschlandtrend της Infratest Dimap για ARD και Welt, το 47% των Γερμανών δηλώνει πλέον ότι ο αποκλεισμός της συνεργασίας του CDU/CSU με το AfD δεν είναι σωστός, ενώ το ίδιο ποσοστό δηλώνει ότι είναι σωστός. Αυτό σηματοδοτεί σημαντική μετατόπιση από τον Σεπτέμβριο του 2024 μ.Χ., με την αντίθεση σε αυτή την στάση να αυξάνεται κατά 12 μονάδες και την στήριξη να μειώνεται κατά 13 μονάδες.

Τα στοιχεία έρχονται ενώ το AfD παραμένει το ισχυρότερο κόμμα της Γερμανίας στις εθνικές δημοσκοπήσεις. Η Infratest Dimap δίνει το AfD αμετάβλητο στο 28%, μπροστά από το CDU/CSU στο 23%, με τους Πράσινους στο 14%, το SPD (Σοσιαλδημοκράτες) στο 13% και το κόμμα της αριστεράς στο 10%.

Το FDP και το BSW θα έμεναν και τα δύο κάτω από το όριο του 5% για είσοδο στο κοινοβούλιο. Η θέση του CDU εξακολουθεί να έχει σαφέστερη στήριξη μεταξύ των δικών της ψηφοφόρων, με το 62% των υποστηρικτών CDU/CSU να δηλώνει ότι ο αποκλεισμός συνεργασίας με το AfD είναι σωστός. Ωστόσο, η ευρύτερη εθνική εικόνα δείχνει ότι η πολιτική αυτή δεν υποστηρίζεται πλέον από σαφή πλειοψηφία της κοινής γνώμης.

Το χάσμα Ανατολής-Δύσης είναι ιδιαίτερα έντονο στο ζήτημα του AfD. Στην Δυτική Γερμανία, μια οριακή πλειοψηφία εξακολουθεί να στηρίζει τον αποκλεισμό συνεργασίας με το AfD, με 50% υπέρ και 45% κατά. Στην Ανατολική Γερμανία, όπου το AfD έχει χτίσει μερικά από τα ισχυρότερα ποσοστά του, σαφής πλειοψηφία αντιτίθεται στην στάση του CDU, με 58% κατά και 38% υπέρ.

Κρίση εμπιστοσύνης. Η δημοσκόπηση δείχνει επίσης μια βαθύτερη κρίση εμπιστοσύνης προς τα καθιερωμένα κόμματα της Γερμανίας. Μόνο οι μισοί ερωτηθέντες δήλωσαν ότι στηρίζουν το κόμμα της προτίμησης τους από πεποίθηση, ενώ το 46% είπε ότι η επιλογή του καθοδηγείται από απογοήτευση με τις εναλλακτικές. Όταν η ίδια ερώτηση τέθηκε το 2018 μ.Χ., το 61% είχε δηλώσει ότι η πεποίθηση ήταν ο βασικός λόγος για την κομματική του προτίμηση.

Η απογοήτευση αυτή είναι ιδιαίτερα έντονη μεταξύ των ψηφοφόρων του AfD. Η δημοσκόπηση έδειξε ότι το 57% των υποστηρικτών του AfD κινητοποιείται κυρίως από απογοήτευση απέναντι στα άλλα κόμματα, αν και το κόμμα καταγράφει επίσης ισχυρή αποδοχή του πολιτικού του προγράμματος μεταξύ της δικής του βάσης.

Τα ευρήματα έρχονται μετά από σειρά ισχυρών αποτελεσμάτων και δημοσκοπικών ενισχύσεων για το AfD, ιδιαίτερα στην Ανατολική Γερμανία. Τον περασμένο μήνα, ο πολιτικός του AfD René Stadtkewitz κέρδισε έκτακτες δημοτικές εκλογές στο Zehdenick του Brandenburg με 58,4% των ψήφων, γινόμενος ο πρώτος απευθείας εκλεγμένος δήμαρχος του κόμματος στο κρατίδιο.

Ξεχωριστές περιφερειακές δημοσκοπήσεις έχουν επίσης δείξει το κόμμα στο κατώφλι απόλυτων πλειοψηφιών στην Saxony και στην Saxony-Anhalt. Η συμπρόεδρος του AfD Alice Weidel παρουσίασε την τάση ως μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής αναδιάταξης, γράφοντας μετά από προηγούμενα δημοσκοπικά κέρδη: «Η πολιτική αλλαγή είναι αναπόφευκτη — θα βάλουμε ξανά τα συμφέροντα της χώρας μας και των πολιτών μας στην πρώτη γραμμή!»

Η πίεση προς το CDU εντείνεται από την βαθιά δυσαρέσκεια απέναντι στον καγκελάριο Friedrich Merz και την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Σύμφωνα με τα στοιχεία Deutschlandtrend που επικαλείται η Welt, μόνο το 16% των Γερμανών είναι ικανοποιημένο από την επίδοση του Merz, ενώ το 82% είναι δυσαρεστημένο.

Συνολικά, μόλις το 12% είναι ικανοποιημένο ή πολύ ικανοποιημένο από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, έναντι 87% που είναι λιγότερο ικανοποιημένο ή καθόλου ικανοποιημένο. Η οικονομική απαισιοδοξία βαραίνει επίσης έντονα το πολιτικό τοπίο. Η οικονομία είναι πλέον το κορυφαίο ζήτημα για τους ψηφοφόρους, μπροστά από τους πρόσφυγες και τη μετανάστευση.

Μόνο το 13% περιγράφει την οικονομική κατάσταση της Γερμανίας ως καλή, ενώ το 85% την χαρακτηρίζει λιγότερο καλή ή κακή. Μόλις το 6% αναμένει ότι θα είναι σε καλύτερη θέση σε έναν χρόνο, ενώ το 38% αναμένει επιδείνωση (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879846/anatropi-sti-germania-katarreei-to-teixos-prostasias-kata-tou-afd-oi-psifoforoi-theloun-synergasia-cdu-me-ethniki-deksia).

Την καυτή ανάσα της Εναλλακτικής νιώθει ο Μερτς. Ο Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος εκπλήρωσε το όνειρο της ζωής του και ανέλαβε καγκελάριος από τον Μάιο του 2025 μ.Χ., βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπος με μια τεράστια πολιτική κρίση και την κατακόρυφη πτώση της δημοτικότητάς του. Οι πιο αισιόδοξοι μιλούν για μια “κρίση του πρώτου έτους”, όπως αυτή που έπληξε επιφανείς καγκελάριους, όπως ο Χέλμουτ Κολ και η Άνγκελα Μέρκελ.

Όμως, οι πιο ρεαλιστές παρατηρούν ότι για μήνες ο Φρίντριχ Μερτς έχει κολλήσει σε ένα αδιέξοδο, από το οποίο δεν φαίνεται να μπορεί να ξεφύγει. Θα περιγράψουμε αναλυτικά το αδιέξοδο: Πρώτα την σημαντική υποχώρηση στην εκλογική επιρροή της Χριστιανικής Ένωσης, με παράλληλη άνοδο του AfD.

Μόλις έναν χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας, ο Μερτς καταγράφει αρνητικά ρεκόρ. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις (Μάιος 2026 μ.Χ.), το 85% των Γερμανών δηλώνει δυσαρεστημένο από το έργο του, ενώ τα προσωπικά του ποσοστά αποδοχής έχουν κατρακυλήσει στο 16%. Το χειρότερο για τον ίδιο είναι ότι η Ακροδεξιά Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) έχει ξεπεράσει πλέον τη Χριστιανική Ένωση (CDU/CSU), εισπράττοντας όλη την αρνητική και τιμωρητική ψήφο των πολιτών.

Συγκεκριμένα, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το κόμμα του, το CDU, έχει υποχωρήσει στο 21% και το ακροδεξιό AfD φτάνει το 27-29%, με τάση σταθεροποίησης, αλλά και ανόδου. Η κατάσταση θεωρείται μη αντιστρέψιμη, σε τέτοιο βαθμό που ορισμένοι Χριστιανοδημοκράτες είναι τόσο εξοργισμένοι, που διαρρέουν συνεχώς ύποπτες πλεκτάνες για να τον εκθρονίσουν. Η τελευταία είναι ιδιαίτερα άγρια. Την περασμένη εβδομάδα, κυκλοφόρησαν φήμες ότι ο καγκελάριος μπορεί να αντικατασταθεί στα μέσα της θητείας του από έναν αντίπαλο που ο Μερτς θεωρεί μπελά: Τον κυβερνήτη της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, Hendrik Wüst (Χέντρικ Βουστ).

Πενήντα ετών, υποστηρικτής της Μέρκελ και σφοδρός επικριτής της δεξιάς στροφής που επέβαλε ο Μερτς στο CDU, ηγέτης του πολυπληθέστερου κρατιδίου και αυτού που εκπροσωπεί τον μεγαλύτερο αριθμό αντιπροσώπων στα συνέδρια του κόμματος, δεν κρύβει εδώ και χρόνια ότι φιλοδοξεί να γίνει καγκελάριος. Και στην περιοχή της Κολωνίας και του Ντίσελντορφ, όπου βρίσκονται τα παλιά χαλυβουργεία και η πρώην εκλογική βάση των σοσιαλδημοκρατών συντρόφων του, ο Hendrik Wüst έχει σφυρηλατήσει μια συμμαχία, για πρώτη φορά, με τους πράσινους.

Εν όψει δύο κρίσιμων εκλογών στην Ανατολή, στη Σαξονία-Άνχαλτ και στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, οι οποίες υπόσχονται να είναι καταστροφικές για το κόμμα του Μερτς, και με το AfD να στοχεύει ενδεχομένως σε απόλυτη πλειοψηφία, τουλάχιστον στο κρατίδιο του Μεκλεμβούργου, είναι κατανοητό ότι τα πράγματα γίνονται όλο και στενότερα για τον καγκελάριο.

Οικονομική αποτελμάτωση και εσωτερικές συγκρούσεις. Ο Μερτς, ως ένας οικονομικός (νέο) φιλελεύθερος, ήρθε στην εξουσία υποσχόμενος να αναζωογονήσει τη γερμανική οικονομία. Αντίθετα, η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση οικονομικής στασιμότητας, με επιχειρήσεις να κλείνουν και θέσεις εργασίας να χάνονται λόγω των υψηλών τιμών της ενέργειας. Το Γερμανικό Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων μείωσε την πρόβλεψή του για την ανάπτυξη της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης, επικαλούμενο τον αντίκτυπο της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, τις υψηλότερες τιμές ενέργειας και την εμπορική πολιτική των ΗΠΑ.

Οι οικονομολόγοι αναμένουν τώρα ανάπτυξη 0,5% φέτος, μειωμένη από την πρόβλεψη 0,9% του Νοεμβρίου, σύμφωνα με την εαρινή τους έκθεση προς την κυβέρνηση. Για το 2027 μ.Χ., η επιτροπή προβλέπει ανάπτυξη 0,8%. Το υπουργείο Οικονομίας της Γερμανίας μείωσε τις προβλέψεις του για την ανάπτυξη για το 2026 μ.Χ. και το 2027 μ.Χ. τον Απρίλιο και αύξησε τις προβλέψεις του για τον πληθωρισμό. Η κυβέρνηση αναμένει τώρα ανάπτυξη 0,5% για το 2026 μ.Χ., μειωμένη από την προηγούμενη πρόβλεψη 1,0%, και έχει μειώσει τις προοπτικές ανάπτυξης για το 2027 μ.Χ. σε 0,9% από 1,3%.

Ο κυβερνητικός του συνασπισμός με τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) αναλώνεται σε διαρκείς εσωτερικούς καυγάδες για τη χαλάρωση του “φρένου χρέους” (Schuldenbremse), προκειμένου να γίνουν επενδύσεις στην άμυνα και τις υποδομές.  Διεθνής απομόνωση και συγκρούσεις. Στην εξωτερική πολιτική, ο Μερτς προσπάθησε να δείξει ένα σκληρό, ηγετικό προφίλ στην Ευρώπη, αλλά έχει εγκλωβιστεί σε πολλαπλά μέτωπα:

Μέτωπο με τον Τραμπ.  Μετά από αιχμηρές δηλώσεις του Μερτς, ο πρόεδρος Τραμπ του επιτέθηκε, μέσω των social media, σχολιάζοντας ειρωνικά ότι «δεν του προξενεί εντύπωση που η Γερμανία τα πάει τόσο άσχημα».

Ενέργειες διπλωματικές χωρίς νόημα. Το τελευταίο δεκαήμερο του Μαΐου, ο Μερτς έστειλε επιστολή στους Ευρωπαίους ηγέτες προτείνοντας να δοθεί στην Ουκρανία ένα καθεστώς “συνδεδεμένου μέλους” της ΕΕ χωρίς δικαίωμα ψήφου, με παρουσία Ουκρανών εκπροσώπων, χωρίς δικαίωμα ψήφου ακόμη και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως ενδιάμεσο βήμα για τον τερματισμό του πολέμου. Το θέμα δεν είναι ότι αυτό απορρίφτηκε από τους Ευρωπαίους ηγέτες, αλλά ότι ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι απέρριψε αμέσως και κατηγορηματικά την πρόταση Μερτς, απαιτώντας πλήρη ένταξη, γεγονός που εξέθεσε τον Γερμανό καγκελάριο διεθνώς.

Βλέποντας τα ποσοστά του να καταρρέουν, ο Μερτς εφαρμόζει τώρα μια σπασμωδική τακτική: Επιτίθεται ταυτόχρονα στις Βρυξέλλες και στις ΗΠΑ, προσπαθώντας να δείξει στο γερμανικό ακροατήριο ότι υπερασπίζεται τα εθνικά συμφέροντα, ενώ παράλληλα υιοθετεί μια όλο και πιο σκληρή ρητορική στο μεταναστευτικό. για να ανακόψει τις διαρροές προς την AfD.

Στην πραγματικότητα, ο Μερτς στην Γερμανία ζει το δικό του πολιτικό δράμα. Πίστευε ότι η επιστροφή των Χριστιανοδημοκρατών στην εξουσία θα έφερνε τη σταθερότητα, αλλά τελικά αποδείχθηκε διαχειριστής μιας παρακμάζουσας κανονικότητας, ανίκανος να εμπνεύσει θετική προοπτική σε μια κοινωνία γεμάτη φόβο και ατομική ανασφάλεια.

Η επιμονή του να παρουσιάζει την Ρωσία ως τον απόλυτο και άμεσο υπαρξιακό εχθρό της Γερμανίας . Αυτή η ρητορική δεν είναι τυχαία, αλλά εξυπηρετεί συγκεκριμένες εσωτερικές, οικονομικές και γεωπολιτικές σκοπιμότητες, λειτουργώντας παράλληλα ως η δική του “σωστή πλευρά της ιστορίας”. Ουσιαστικά  αποτελεί το θεμέλιο της πολιτικής του.

Βασικοί λόγοι πίσω από την εμμονή του Μερτς. Πρώτον, η δικαιολόγηση του “Υβριδικού Πολέμου” στην καθημερινότητα. Ο Μερτς υποστηρίζει ότι η Γερμανία δεν βρίσκεται σε ειρήνη, αλλά δέχεται ήδη καθημερινά επιθέσεις από την Μόσχα. Κατονομάζει ως ρωσικές ενέργειες τις κυβερνοεπιθέσεις στα γερμανικά δίκτυα, τις δολιοφθορές σε υποδομές κοινής ωφέλειας, τις πτήσεις ύποπτων drones πάνω από αεροδρόμια, ακόμη και τις εκστρατείες παραπληροφόρησης. Παρουσιάζοντας την Ρωσία ως ενεργό εχθρό, προσπαθεί να εξηγήσει στους Γερμανούς πολίτες ότι η απειλή δεν είναι μακριά, αλλά βρίσκεται ήδη “μέσα στο σπίτι τους”.

Δεύτερον, το άλλοθι για την γερμανική στρατιωτικοποίηση. Η Γερμανία υλοποιεί ένα τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα αναβάθμισης των ενόπλων δυνάμεών της (Bundeswehr). Σε μια χώρα με το ιστορικό βάρος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η κοινωνία, παρά τα λεγόμενα περί βαθιάς ειρηνιστικής πορείας, βρίσκεται σε α-πορία με ανάμεικτα συναισθήματα και προθέσεις. Πάντως η αλήθεια είναι ότι για να πειστούν οι Γερμανοί φορολογούμενοι να δεχτούν τη διοχέτευση δισεκατομμυρίων ευρώ στην άμυνα – την ίδια ώρα που η οικονομία τους βουλιάζει – ο Μερτς χρειάζεται έναν ξεκάθαρο, μεγάλο και τρομακτικό αντίπαλο. Η Ρωσία του Πούτιν είναι ο ιδανικός στόχος για αυτό.

Τρίτον, η ρητορική “ασπίδα” απέναντι στην Ακροδεξιά (AfD). Η εσωτερική πολιτική πίεση που δέχεται ο Μερτς από την άνοδο της ακροδεξιάς AfD είναι ασφυκτική. Η AfD (όπως και το αριστερό κόμμα της Σάρα Βάγκενκνεχτ) έχει μια σταθερά φιλορωσική ατζέντα, ζητώντας τον τερματισμό των κυρώσεων και την επιστροφή στο φθηνό ρωσικό αέριο. Ο Μερτς, πολώνοντας το κλίμα και χαρακτηρίζοντας τη Ρωσία “εχθρό”, επιχειρεί να ταυτίσει τους πολιτικούς του αντιπάλους με τον εχθρό της χώρας, κατηγορώντας τους ουσιαστικά ως “πέμπτη φάλαγγα” του Πούτιν μέσα στη Γερμανία.

Τέταρτον, η θεωρία του “Ντόμινο” και η Ευρωπαϊκή ηγεμονία. Ο Γερμανός καγκελάριος επαναλαμβάνει διαρκώς ότι «αν πέσει η Ουκρανία, ο Πούτιν δεν θα σταματήσει εκεί», συγκρίνοντας μάλιστα την σημερινή κατάσταση με το 1.938 μ.Χ. και την επεκτατική πολιτική του Χίτλερ. Με αυτό το σκεπτικό, η Γερμανία οφείλει να ηγηθεί της Ευρωπαϊκής άμυνας. Χρησιμοποιεί τον ρωσικό μπαμπούλα για να κρατήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση συσπειρωμένη γύρω από το Βερολίνο, παρά τις τεράστιες οικονομικές θυσίες που επιβάλλει αυτή η πολιτική στα ευρωπαϊκά κράτη.  Το αποτέλεσμα: Ένας εγκλωβισμός στα δικά του αδιέξοδα (https://slpress.gr/politiki/tin-kafti-anasa-tis-enallaktikis-niothei-o-merts/fd).

Γερμανία: Οι προτάσεις για το συνταξιοδοτικό προκαλούν αντιδράσεις πριν ακόμα παρουσιαστούν. Η επιτροπή εισηγείται την κατάργηση της πρόωρης συνταξιοδότησης στα 63 χρόνια - Οι εργαζόμενοι θα μπορούν να συνταξιοδοτηθούν μόνο στα 67,5 έτη το 2041 μ.Χ. και στα 68 το 2051 μ.Χ.

Σύνδεση της ηλικίας συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής, κατάργηση της σύνταξης στα 63, αναλογία 2:1 χρόνου εργασίας και ετών συνταξιοδότησης, αύξηση των ασφαλισμένων, σουηδικό μοντέλο χρηματοδότησης, εισηγείται μεταξύ άλλων η επιτροπή εμπειρογνωμόνων, η οποία ορίστηκε από την κυβέρνηση προκειμένου να καταθέσει πρόταση για την βιωσιμότητα του γερμανικού συνταξιοδοτικού συστήματος. Οι προτάσεις, οι οποίες θα παρουσιαστούν επισήμως αύριο Τρίτη, προκαλούν ήδη αντιδράσεις.

Περισσότερο από πέντε μήνες διήρκεσαν οι διαβουλεύσεις των εμπειρογνωμόνων, για να καταλήξουν σε 30 προτάσεις για το μέλλον των συντάξεων. Η συγκεκριμένη μεταρρύθμιση αποτελεί μια από τις κομβικές διαρθρωτικές αλλαγές που έχει ως στόχο να δρομολογήσει η κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς. Μεταξύ των προτάσεων οι οποίες έχουν γίνει γνωστές έως τώρα, αναφέρεται ότι η ηλικία συνταξιοδότησης πρέπει να συνδεθεί με το προσδόκιμο ζωής - κατά έξι μήνες ανά δέκα χρόνια, ξεκινώντας από το 2041μ.Χ. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Επιτροπής, οι εργαζόμενοι θα μπορούν επομένως να συνταξιοδοτηθούν μόνο στα 67,5 έτη το 2041 μ.Χ. και στα 68 το 2051 μ.Χ. Στην δεκαετία του 2090μ.Χ. η ηλικία συνταξιοδότησης θα έχει φθάσει τα 70 έτη.

Για την μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης, η επιτροπή τονίζει ότι θα πρέπει να καταργηθεί η πρόωρη συνταξιοδότηση στα 63 έτη, διευκρινίζει ωστόσο παράλληλα ότι θα πρέπει να σχεδιαστούν ειδικές πρόνοιες για άτομα με προβλήματα υγείας ή ιδιαίτερα επιβαρυντική εργασία.

Στο μέλλον, σύμφωνα με το «σουηδικό μοντέλο», ένα μέρος των συνταξιοδοτικών εισφορών θα πρέπει να επενδύεται στο χρηματιστήριο, εισηγούνται οι εμπειρογνώμονες. Σε αυτόν τον κεφαλαιακό πυλώνα θα εισρεύσει τελικά έως και 2% των ακαθάριστων μισθών, με αρχικό στόχο το 0,5%. Το 50% του ποσού θα προέρχεται από τους εργαζόμενους και το άλλο 50% από τους εργοδότες.

Βασικός στόχος της προτεινόμενης μεταρρύθμισης είναι επίσης να ενταχθούν στο σύστημα όσο το δυνατόν περισσότεροι εργαζόμενοι, οι οποίοι σήμερα δεν είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν εισφορές, όπως οι αυτοαπασχολούμενοι, εφόσον δεν καλύπτονται ήδη από ειδικό ταμείο του κλάδου τους, οι επαγγελματίες πολιτικοί και οι απασχολούμενοι στις «μίνι-θέσεις εργασίας» (mini jobs), οι οποίες, στην σημερινή τους μορφή, θα πρέπει να προορίζονται πλέον αποκλειστικά για φοιτητές.

Οι προτάσεις αυτές «αποσκοπούν στην εγγύηση της ασφάλειας του βιοτικού επιπέδου στα γηρατειά, ακόμη και για όσους έχουν χαμηλότερα ή μεσαία εισοδήματα», δήλωσαν οι επικεφαλής της επιτροπής, ο πρώην επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Απασχόλησης Φρανκ-Γιούργκεν Βάιζε και η ειδική των διοικητικών επιστημών Κονστάντσε Γιάντα.

«Οι μεταρρυθμίσεις δεν είναι αυτοσκοπός. Δεν τις κάνουμε επειδή μας αρέσει να αλλάζουμε τα πράγματα. Οι αλλαγές είναι όμως απαραίτητες, αν θέλουμε πολλά πράγματα να παραμείνουν ως έχουν», δήλωσε ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ενώ η ομοσπονδιακή υπουργός Εργασίας Μπέρμπελ Μπας τόνισε ότι «τώρα χτίζουμε κάτι για τη νεότερη γενιά, προκειμένου να έχει υψηλότερο επίπεδο συντάξεων» και επισήμανε ότι η πρόωρη συνταξιοδότηση πρέπει να μειωθεί. «Πρέπει όμως να υπάρχει προστασία των δικαιολογημένων προσδοκιών, αλλά και μεταβατικές περίοδοι», πρόσθεσε.

Η οργάνωση νεολαίας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (JU) αντέδρασε θετικά στις προτάσεις. «Πιστεύω ότι είναι μια μεγάλη ευκαιρία για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση», δήλωσε ο πρόεδρός της, Γιοχάνες Βίνκελ και τόνισε ότι είναι σωστό να μπουν στο στόχαστρο τα κίνητρα για πρόωρη συνταξιοδότηση και να να καταργηθούν. «Ισορροπημένες» και «μετριοπαθείς» χαρακτήρισε τις προτάσεις η Ένωση Ηλικιωμένων Πολιτών. Αντιθέτως, η οργάνωση νεολαίας του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (SPD) έκανε λόγο για άδικη σύνδεση του προσδόκιμου ζωής με την ηλικία συνταξιοδότησης, ειδικά για εργαζόμενους στις κατασκευές ή στη νοσηλευτική, με πολλά έτη εργασίας αλλά στατιστικά περιορισμένο προσδόκιμο ζωής. Η οργάνωση του SPD ζήτησε σύνδεση της ηλικίας συνταξιοδότησης με τα έτη εισφορών.

Το κόμμα των πρασίνων χαιρέτισε τις προτάσεις για την ενίσχυση κεφαλαιακής χρηματοδότησης του συστήματος και την κατάργηση της συνταξιοδότησης στα 63, αλλά χαρακτήρισε «λάθος» το γεγονός ότι δεν σταθεροποιείται το επίπεδο σύνταξης στο 48%. Η αριστερά από την πλευρά της έκανε λόγο για «περικοπές συντάξεων», καταλογίζοντας την ευθύνη για αυτό στον καγκελάριο, ενώ η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) αναφέρθηκε σε «χρήσιμες προτάσεις», αλλά επέκρινε τις γενικές συστάσεις της επιτροπής, λέγοντας ότι «ισοδυναμούν με περισσότερα χρόνια εργασίας και καταβολή υψηλότερων εισφορών». Αρνητικά στις προτάσεις τοποθετήθηκαν και τα συνδικάτα Ver.di και IG Metall, μιλώντας για σχέδια «εκτός πραγματικότητας».

«Χωρίς μίνι-θέσεις εργασίας υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αύξησης της αδήλωτης εργασίας», προειδοποίησε ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Λιντς Φρίντριχ Σνάιντερ και εκτίμησε το κόστος της μαύρης εργασίας μόνο για το 2027 μ.Χ. σε 25 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο κ. Σνάιντερ, μιλώντας στην BILD, τόνισε ότι οι mini jobs είναι ένα από επιτυχημένα μέτρα για τον περιορισμό της αδήλωτης εργασίας. Εισήχθη το 2000 μ.Χ. και το 2003 μ.Χ. η αδήλωτη απασχόληση μειώθηκε κατά 20-23 δισεκατομμύρια ευρώ, ανέφερε. Σήμερα στην Γερμανία απασχολούνται με αυτόν τον τρόπο σχεδόν 7 εκατομμύρια άνθρωποι. Ο εργαζόμενος επιτρέπεται να κερδίζει έως και 603 ευρώ/μήνα, ενώ οι συγκεκριμένες θέσεις καταβάλλουν ελάχιστες εισφορές στο σύστημα. Την ίδια ώρα, το κόστος της «μαύρης» εργασίας υπολογίζεται στα 500 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η προοπτική κατάργησης της σύνταξης στα 63 έτη έχει θορυβήσει ταυτόχρονα πολλούς εργαζόμενους. Σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Forsa για λογαριασμό της ασφαλιστικής εταιρίας DAK, το 44% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι σχεδιάζει να συνταξιοδοτηθεί πρόωρα, ενώ το 35% σκοπεύει να εργαστεί έως το κανονικό όριο συνταξιοδότησης και το 9% ακόμη και μετά από αυτό (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7376895_germania-oi-protaseis-gia-syntaxiodotiko-prokaloyn-antidraseis-prin-akoma#google_vignette).

Βόμβα: Η AfD εντάχθηκε στην μαύρη λίστα της Ουκρανίας «Peacemaker». Ο Αυστριακός επιχειρηματίας Ronald Schwarzer προστέθηκε επίσης στην βάση δεδομένων του Myrotvorets. Ο Γερμανός πολιτικός Christian Engel, μέλος του κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία, προστέθηκε στη βάση δεδομένων της ουκρανικής ιστοσελίδας «Peacemaker», σύμφωνα με στοιχεία από τον ιστότοπο που εξέτασε το TASS.

Συγκεκριμένα, κατηγορείται για δημόσια υποστήριξη προς την Ρωσία, για δυσφήμηση της Ουκρανίας και για υπονόμευση της διεθνούς υποστήριξης προς το Κίεβο. Ο Αυστριακός επιχειρηματίας και δημόσιο πρόσωπο Ronald Schwarzer προστέθηκε επίσης στη βάση δεδομένων του Myrotvorets.

Κατηγορείται για δημόσια υποστήριξη προς την Ρωσία, για δυσφήμηση του καθεστώτος του Κιέβου και για καταπάτηση της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας. Προσωπικές πληροφορίες σχετικά με τον Ronald Schwarzer και τον Christian Engel δημοσιεύθηκαν στην ιστοσελίδα στις 30 Ιουνίου. Το «Peacemaker» ιδρύθηκε το 2014 μ.Χ.

Η ιστοσελίδα περιέχει μια παράνομα συλλεγμένη βάση δεδομένων προσωπικών πληροφοριών ατόμων, συμπεριλαμβανομένων δημοσιογράφων, καλλιτεχνών, αθλητών και πολιτικών που επισκέφθηκαν την Κριμαία, το Donbass ή προκάλεσαν με άλλον τρόπο αρνητικά σχόλια από τους δημιουργούς του ιστότοπου.

Σύμφωνα με την Γενική Εισαγγελία της Ρωσίας, η ιστοσελίδα δημιουργήθηκε για την εκκαθάριση αντιπολιτευόμενων πολιτικών και δημοσιογράφων και αποτελεί κατάφωρη παραβίαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου από τις ουκρανικές αρχές (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/885255/vomva-i-afd-entaxthike-sti-mayri-lista-tis-oukranias-peacemaker).

Κραχ στην Mercedes: Καταρρέει ο γερμανικός κολοσσός – Βουτιά 45% στα κέρδη, «αιμορραγία» δισ., απλήρωτοι 90.000 εργαζόμενοι Η κινεζική «εισβολή» γκρεμίζει τον μύθο του 1.926 μ.Χ… Μετά από έναν αιώνα επιτυχιών, η Mercedes τελεί υπό πίεση όπως ποτέ άλλοτε – και πρέπει να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά της. Πράγματι, στις 28 και 29 Ιουνίου 1.926 μ.Χ. ιδρύεται η τότε Daimler-Benz AG. Η καταχώριση του σήματος ακολουθεί στις 21 Αυγούστου 1.926 μ.Χ.

Το αστέρι της Mercedes της Daimler - Motoren - Gesellschaft πλαισιώνεται από το στεφάνι δάφνης της Benz & Cie., συμπληρωμένο από τα λεκτικά σήματα Mercedes και Benz. Αυτό το σήμα φέρουν τα οχήματα Mercedes ως σήμερα. Ανήκει στα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας.

Ωστόσο, έναν αιώνα αργότερα, η μάρκα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα πρωτοφανές stress test. Το επετειακό έτος συμπίπτει με μια περίοδο πτώσης πωλήσεων, χαμηλότερων περιθωρίων κέρδους, υψηλών δασμών και έντονου ανταγωνισμού στην Κίνα.

Εκεί που η Mercedes βασιζόταν για χρόνια στον μύθο της γερμανικής μηχανολογίας και στην αγοραστική δύναμη της μεσαίας και ανώτερης τάξης, τοπικοί κατασκευαστές όπως οι BYD, Xpeng, Huawei ή Xiaomi επιτίθενται με ταχύτερους κύκλους ανάπτυξης, οχήματα καθορισμένα από λογισμικό και επιθετική πολιτική τιμών.

Αυτό αντικατοπτρίζεται και στην αξία του brand. Στην διεθνώς αναγνωρισμένη κατάταξη της Interbrand, η Mercedes-Benz παραμένει στην 10^η θέση. Όμως η αξία της έχει μειωθεί μέσα σε δύο χρόνια από πάνω από 60 δισεκατομμύρια δολάρια σε 50 δισεκατομμύρια (44 δισ. ευρώ). Η Toyota την έχει ξεπεράσει και βρίσκεται πλέον στην 6^η θέση. Η Mercedes πρέπει τώρα να αποδείξει ότι η λάμψη της δεν ξεθωριάζει στην εποχή της ηλεκτροκίνησης και του λογισμικού.

Στην δημόσια εικόνα, η μάρκα από την αρχή ξεχωρίζει για την ανώτερη τεχνολογία, την αξιοπιστία και την έντονη κουλτούρα καινοτομίας. Αυτό ενισχύεται από την επιθετική παρουσία νέων μοντέλων ήδη από το έτος ίδρυσης.

Η ισχυρή παρουσία της Mercedes σε εκθέσεις αυτοκινήτου στο Βερολίνο ή τη Γενεύη εντυπωσιάζει το κοινό. Το πρώτο κοινό πρόγραμμα Mercedes-Benz περιλαμβάνει παγκόσμιες πρεμιέρες επιβατικών μοντέλων όπως τα Mercedes-Benz 8/38 PS (W 02) και 12/55 PS (W 03).

Ακρίβεια και κύρος. Στο πρώιμο brand promise περιλαμβάνονται η απόδοση, η άνεση και μια αίσθηση πολυτέλειας. Οι σειρές S, SS, SSK και SSKL στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και στις αρχές του 1930 διαμόρφωσαν την εικόνα μιας μάρκας ως κατασκευάστριας εξαιρετικά γρήγορων και αποκλειστικών αυτοκινήτων.

Τα «Silver Arrows» (Ασημένια Βέλη) από το 1.934 μ.Χ. γίνονται μύθος. Η Mercedes συνδέει το αστέρι με την ταχύτητα, την ακρίβεια και το διεθνές κύρος. Οι αγωνιστικές επιτυχίες συμβάλλουν καθοριστικά στην άνοδό της.

Η Mercedes γίνεται μάρκα αρχηγών κρατών. Ο Adolf Hitler μετακινείται με τα μοντέλα 770, το λεγόμενο «Großer Mercedes». Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ανάκαμψη επιτυγχάνεται και μέσω εμβληματικών μοντέλων.

Το 300 «Adenauer» συμβολίζει την εκπροσώπηση στην νεαρή Ομοσπονδιακή Γερμανία. Το 300 SL «Gullwing» από το 1954 γίνεται εικονικό: βασισμένο στους αγώνες, με χωροδικτύωμα, άμεσο ψεκασμό βενζίνης και τις εντυπωσιακές προς τα πάνω πόρτες.

Τα «Ponton» φέρνουν σύγχρονα αμαξώματα στην μαζική παραγωγή, το «Heckflosse» κάνει την ασφάλεια ορατή, και το Strich-Acht γίνεται στα τέλη της δεκαετίας του 1960 σύμβολο αξιοπιστίας με εκατομμύρια πωλήσεις.

Αναζήτηση αξιόπιστης ταυτότητας. Άλλα ορόσημα ενισχύουν το προφίλ: Η S-Class ως πρωτοπόρος στην ασφάλεια και την άνεση, η G-Class ως ανθεκτικό μοντέλο μεταξύ στρατιωτικού, επαγγελματικού και πολυτελούς οχήματος, η σειρά 190 και αργότερα η A-Class ως entry level, η M-Class ως είσοδος στην εποχή των SUV και στη συνέχεια οι AMG εκδόσεις, τα Maybach και τα EQ μοντέλα ως προσπάθεια εξισορρόπησης επιδόσεων, πολυτέλειας και ηλεκτροκίνησης.

Κάθε μοντέλο συμβολίζει την αναζήτηση μιας ταυτότητας ανάμεσα στην πολυτέλεια και τον όγκο πωλήσεων. Κρίσεις υπήρχαν πάντα στην ιστορία της εταιρείας. Στην δεκαετία του 1.930 μ.Χ. η παγκόσμια οικονομική κρίση και αργότερα ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος επηρέασαν βαριά τη βιομηχανία.

Μετά το 1.945 μ.Χ., η Daimler-Benz έπρεπε να ξαναχτίσει εργοστάσια και εφοδιαστικές αλυσίδες, αλλά και να αντιμετωπίσει τον ρόλο της στην εποχή του ναζισμού. Μία από τις μεγαλύτερες στρατηγικές καμπές ήταν η συγχώνευση με την αμερικανική Chrysler: το 1.998 μ.Χ. ως «παγκόσμια εταιρεία» και «γάμος στον παράδεισο».

Η Chrysler και η Daimler στόχευαν σε κλίμακα και συνέργειες. Στην πράξη όμως, η ένωση έγινε παράδειγμα πολιτισμικών διαφορών και υπερεκτιμημένων συνεργειών. Το 2007 μ.Χ. η αποχώρηση έγινε με μεγάλες ζημίες.

Το μάθημα: το μέγεθος από μόνο του δεν εγγυάται ισχύ μάρκας. Με την παγκοσμιοποίηση, η Mercedes-Benz εδραιώνεται ως παγκόσμια μάρκα που συνδέει πολυτέλεια, ευθύνη και μηχανολογική αριστεία.

Από τη δεκαετία του 2000 μ.Χ., τα συστήματα υποβοήθησης, το design του Gorden Wagener και οι ψηφιακές εμπειρίες διαμορφώνουν την εικόνα της. Σήμερα συνδυάζει την ιστορική της DNA με την ηλεκτροκίνηση, το λογισμικό και την βιωσιμότητα.

Διαφορετική από προηγούμενες κρίσεις. Ωστόσο, πλέον τα προβλήματα είναι σοβαρά. Η Mercedes αντιμετωπίζει σημαντική πτώση λειτουργικών κερδών και χαμηλή απόδοση στον βασικό τομέα των επιβατικών αυτοκινήτων. Στην Κίνα οι πωλήσεις το 2025 μειώθηκαν κατά 20%, και το 2026 μ.Χ. παραμένει δύσκολη χρονιά.

Το 2025 μ.Χ., τα προσαρμοσμένα κέρδη προ τόκων και φόρων (adjusted EBIT) βούλιαξαν στα 4,8 δισεκατομμύρια ευρώ, σημειώνοντας σοκαριστική πτώση σχεδόν 45% σε σχέση με τα 8,7 δισεκατομμύρια ευρώ της προηγούμενης χρήσης.

Σε επίπεδο ομίλου, η αιμορραγία είναι εξίσου τρομακτική, με τα συνολικά κέρδη να γκρεμίζονται από τα 13,7 δισεκατομμύρια ευρώ στα 8,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Στις αιτίες περιλαμβάνονται ο πόλεμος τιμών, η άνοδος τοπικών ηλεκτρικών εταιρειών και επιπτώσεις από δασμούς και συναλλαγματικές ισοτιμίες.

Η ηλεκτροκίνηση είναι δίκοπο μαχαίρι: απαιτεί τεράστιες επενδύσεις, ενώ οι πελάτες σε αγορές όπως οι ΗΠΑ διστάζουν και οι κινεζικοί ανταγωνιστές προηγούνται σε λογισμικό, κόστος μπαταριών και ταχύτητα. Έτσι, το αστέρι βρίσκεται υπό πίεση διαφορετική από τις προηγούμενες κρίσεις, που προέρχονταν κυρίως από οικονομικούς κύκλους.

Το βασικό ερώτημα είναι αν η Mercedes-Benz παραμένει σημείο αναφοράς για την premium κινητικότητα, όταν η πολυτέλεια ορίζεται όλο και περισσότερο από το λογισμικό, τη φόρτιση, τα updates και τα driver assistance συστήματα. Η απάντηση της εταιρείας είναι η μεγαλύτερη επιθετική λανσάρισμα μοντέλων στην ιστορία της. Πάνω από 40 νέα ή ανανεωμένα μοντέλα θα κυκλοφορήσουν μεταξύ τέλους 2025 μ.Χ. και 2027 μ.Χ.

Ακόμη και η AMG στρέφεται στην ηλεκτροκίνηση. Νέα αρχιτεκτονική λογισμικού, μεγαλύτερη τοπική ανάπτυξη στην Κίνα, αυστηρότερη μείωση κόστους και λιγότερη πολυπλοκότητα αποτελούν τη στρατηγική. Τεχνολογικά, η μάρκα βρίσκεται ξανά σε υψηλό επίπεδο, ακόμη και στην Κίνα.

Ο CEO Ola Källenius έχει θέσει στόχο για το 2028 μ.Χ. ή 2029 μ.Χ. την επιστροφή στο όριο των 2 εκατομμυρίων πωλήσεων ετησίως, επίπεδο που παλαιότερα θεωρούνταν δεδομένο. Το σοκαριστικό σχέδιο. Οι αναταράξεις που πλήττουν έναν από τους βασικούς πυλώνες της γερμανικής οικονομίας φαίνεται πλέον να λαμβάνουν διαστάσεις ανοιχτής κρίσης.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της οικονομικής εφημερίδας Automobilwoche, η Mercedes-Benz προχωρά σε μια αιφνιδιαστική κίνηση, αναστέλλοντας για φέτος την καταβολή ενός προγραμματισμένου επιδόματος.

Το μέτρο αφορά περίπου 90.000 εργαζομένους, οι οποίοι αναμένεται να δουν μείωση στα εισοδήματά τους. Το συγκεκριμένο επίδομα, το οποίο αποτελεί μέρος της συλλογικής σύμβασης εργασίας και αντιστοιχεί περίπου στο 18% ενός μηνιαίου μισθού, επρόκειτο να καταβληθεί τον Ιούλιο του 2026. Ωστόσο, σύμφωνα με την εσωτερική ενημέρωση, η πληρωμή μετατίθεται για το επόμενο έτος.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η απόφαση ελήφθη χωρίς προηγούμενη διαβούλευση με τα συνδικαλιστικά όργανα της εταιρείας, γεγονός που έχει προκαλέσει αντιδράσεις στο εσωτερικό της επιχείρησης.

Παράλληλα, αναφέρεται ότι η διοίκηση εξετάζει ευρύτερες αλλαγές στο εργασιακό πλαίσιο, στο πλαίσιο προσπάθειας μείωσης του κόστους και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας. Μεταξύ των σεναρίων που έχουν τεθεί υπό συζήτηση περιλαμβάνεται και η αύξηση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας στην Γερμανία από τις 35 στις 40 ώρες, χωρίς αντίστοιχη αύξηση αποδοχών.

Σε μια τέτοια περίπτωση, οι εργαζόμενοι θα προσέφεραν σημαντικά περισσότερες ώρες εργασίας ετησίως χωρίς πρόσθετη οικονομική αποζημίωση, γεγονός που έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις στους κόλπους των εργαζομένων.

Οι εξελίξεις αυτές έρχονται σε μια περίοδο αυξημένων πιέσεων για την ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία, η οποία αντιμετωπίζει προκλήσεις όπως η επιβράδυνση της ζήτησης για ηλεκτρικά οχήματα, ο έντονος ανταγωνισμός από κινεζικές εταιρείες και οι επιπτώσεις εμπορικών περιορισμών σε βασικές αγορές.

Σε αυτό το πλαίσιο, το συμβούλιο εργαζομένων της εταιρείας αντέδρασε έντονα στα σενάρια αλλαγών. Ο Ergun Lümali, Πρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου Εργαζομένων της Mercedes-Benz Group AG, άσκησε κριτική στα προτεινόμενα σχέδια, υποστηρίζοντας ότι δεν αποτελούν βιώσιμη λύση για την μελλοντική πορεία της εταιρείας.

Ο ίδιος τόνισε ότι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσω επιβάρυνσης των εργαζομένων ή αύξησης της απλήρωτης εργασίας, αλλά απαιτεί επενδύσεις στην καινοτομία, ανάπτυξη νέων προϊόντων και διατήρηση ενός σταθερά καταρτισμένου ανθρώπινου δυναμικού. Τα επόμενα χρόνια θα δείξουν αν η ιστορική λάμψη της μάρκας μπορεί να αποκτήσει ξανά ανταγωνιστική ισχύ (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/885249/krax-sti-mercedes-katarreei-o-germanikos-kolossos-voutia-45-sta-kerdi-aimorragia-dis-aplirotoi-90-000-ergazomenous).

Φίλμιχ: Ο ήρωας της αλήθειας που σαπίζει σε γερμανική φυλακή. Ενα άρθρο-καταπέλτης που αποκαλύπτει την φρίκη της υπόθεσης του Δρ. Ράινερ Φίλμιχ. Ο Στέφαν Κάργκανοβιτς περιγράφει πώς ένας διακεκριμένος Γερμανοαμερικανός δικηγόρος, που τόλμησε να αποκαλύψει την απάτη της φαρμακοβιομηχανίας κατά την πανδημία, σαπίζει σε μια γερμανική φυλακή υπό απάνθρωπες συνθήκες, ενώ οι δήθεν υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (Amnesty International) ασχολούνται με το Τουβαλού.

Ο άνθρωπος που τόλμησε να πει την αλήθεια. Ο Δρ. Ράινερ Φίλμιχ, Γερμανοαμερικανός δικηγόρος, βρίσκεται σήμερα σε μια γερμανική φυλακή, εκτίοντας ποινή 3 ετών και 9 μηνών. Η επίσημη κατηγορία: υπεξαίρεση. Η πραγματική αιτία: τόλμησε να αποκαλύψει την απάτη της φαρμακοβιομηχανίας κατά την πανδημία COVID.Συγγραφή άρθρων

Το άρθρο του Στέφαν Κάργκανοβιτς στην Strategic Culture Foundation (18 Ιουνίου 2026 μ.Χ.) είναι ένας θρήνος για την Δύση που πρόδωσε τις αξίες της. Ο Φίλμιχ, που τεκμηρίωσε πώς η Pfizer, η AstraZeneca και άλλες πολυεθνικές αποκόμισαν τεράστια κέρδη από μια σκηνοθετημένη παγκόσμια κρίση, φυλακίστηκε όχι για έγκλημα, αλλά για σκέψη.

Η πραγματική αιτία της φυλάκισης – Όχι υπεξαίρεση, αλλά αλήθεια. Ο Φίλμιχ και η ερευνητική του ομάδα (Corona-Ausschuss) απέδειξαν πειστικά ότι: Η πανδημία ήταν μια σκηνοθετημένη παγκόσμια κρίση (planned staged pandemic) . Τα “εμβόλια” ήταν μη δοκιμασμένα, γενετικά τροποποιητικά σκευάσματα που παρουσιάστηκαν ψευδώς ως ασφαλή . Οι φαρμακοβιομηχανίες, σε συνεργασία με διεφθαρμένες κυβερνήσεις, απέσπασαν τεράστια οικονομικά οφέλη εις βάρος εκατομμυρίων ανυποψίαστων ανθρώπων .

Η έρευνά του ήταν τόσο καταστροφική για το σύστημα, που έπρεπε να φιμωθεί με κάθε κόστος. Όμως, η Γερμανία δεν μπορούσε να τον κατηγορήσει ευθέως για “έγκλημα σκέψης” ή για τα όσα αποκάλυψε – γιατί αυτό θα αποκάλυπτε και τους ίδιους τους διώκτες του.

Η πλεκτάνη – Πράκτορες μέσα στην ομάδα του. Οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες ενέπλεξαν πράκτορες μέσα στην επιτροπή του Φίλμιχ . Αυτοί οι πράκτορες, την κατάλληλη στιγμή, κατέθεσαν ψευδώς ότι ο Φίλμιχ υπεξαίρεσε ένα ασήμαντο ποσό από τον προϋπολογισμό της επιτροπής . Αυτό έδωσε στην γερμανική δικαιοσύνη το πρόσχημα να τον συλλάβει.

Ο Κάργκανοβιτς περιγράφει ότι ο Φίλμιχ κρατείται υπό απάνθρωπες συνθήκες – τις χειρότερες που έχει υποστεί κρατούμενος στην Γερμανία από το 1.945 μ.Χ. Μάλιστα, υποστηρίζει ότι ακόμα και οι Ναζί κρατούμενοι που περίμεναν τη δίκη τους στην Νυρεμβέργη αντιμετωπίστηκαν με μεγαλύτερη επιείκεια

Η σιωπή της Δύσης – Η Αμνηστία ασχολείται με το Τουβαλού. Ο Φίλμιχ είναι ένας κρατούμενος συνείδησης – ένας άνθρωπος που φυλακίστηκε για αυτό που είπε και έγραψε. Και όμως, οργανώσεις όπως η Amnesty International δεν έχουν δείξει κανένα ενδιαφέρον για την υπόθεση του. Προτιμούν να ασχολούνται με το Τουβαλού και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας – ένα θέμα “πολιτικά ασφαλές” .

“Έγκλημα σκέψης” – Ο Όργουελ είχε δίκιο. Ο Κάργκανοβιτς παραθέτει τον Όργουελ: “Το έγκλημα σκέψης δεν συνεπάγεται θάνατο· το έγκλημα σκέψης είναι ο θάνατος.” Ο Φίλμιχ δεν πέθανε – αλλά η ζωή του καταστράφηκε. Φυλακίστηκε γιατί τόλμησε να αμφισβητήσει την αφήγηση της εξουσίας.

Η θέση της ΤΡΙΚΛΟΠΟΔΙΑΣ – Η αλήθεια φυλακίζεται, αλλά δεν πεθαίνει. Η υπόθεση Φίλμιχ είναι η απόδειξη ότι η Δύση δεν είναι αυτή που διαφημίζει. Η ελευθερία του λόγου, η δικαιοσύνη, η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων – όλα αυτά είναι διακοσμητικά στοιχεία ενός συστήματος που, όταν απειλείται, γίνεται πιο βάναυσο από κάθε δικτατορία. Ο Φίλμιχ είναι ένας ήρωας της εποχής μας. Και η φυλάκισή του είναι μια προειδοποίηση για όλους εμάς: αν πεις την αλήθεια, θα σε φιμώσουν.

Η φωνή του Φίλμιχ πρέπει να ακουστεί. Ο Φίλμιχ σαπίζει στην φυλακή. Αλλά η φωνή του δεν έχει σβήσει. Το έργο του, οι αποκαλύψεις του, τα ντοκουμέντα του – όλα αυτά είναι εδώ. Και η ΤΡΙΚΛΟΠΟΔΙΑ θα συνεχίσει να τα μεταφέρει (https://www.triklopodia.gr/%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%bc%ce%b9%cf%87-%ce%bf-%ce%ae%cf%81%cf%89%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%83%ce%b1%cf%80%ce%af%ce%b6%ce%b5/e).

Τραπεζικός σεισμός στην Γερμανία: Η «εχθρική εξαγορά» της Commerzbank από την UniCredit που εξόργισε το Βερολίνο. Η διαδικασία επαναφοράς της προσφοράς προς τους μετόχους της γερμανικής τράπεζας έχει προγραμματιστεί για το διάστημα μεταξύ 20 Ιουνίου και 3 Ιουλίου.

Η UniCredit έχει πλέον εξασφαλίσει τον έλεγχο του 42,5% της Commerzbank και σχεδιάζει να επανεκκινήσει την προσφορά εξαγοράς της μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες. Η κίνηση αυτή, η οποία έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις τόσο από την κυβέρνηση όσο και από τραπεζικούς κύκλους στην Γερμανία, θεωρείται από αρκετούς αναλυτές σχεδόν προδιαγεγραμμένη ως προς την τελική της έκβαση.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, το ποσοστό που έχει συγκεντρώσει η Ιταλική τράπεζα είναι πιθανό να της δώσει ουσιαστικά τον έλεγχο του διοικητικού συμβουλίου και της διοίκησης της Commerzbank. Η διαδικασία επαναφοράς της προσφοράς προς τους μετόχους της γερμανικής τράπεζας έχει προγραμματιστεί για το διάστημα μεταξύ 20 Ιουνίου και 3 Ιουλίου, όπως αναφέρει η WSJ.

Με βάση την τρέχουσα αποτίμηση που προσφέρει η UniCredit, η Commerzbank αποτιμάται περίπου στα 50 δισ. δολάρια, γεγονός που καθιστά μια πιθανή ολοκληρωμένη εξαγορά την μεγαλύτερη τραπεζική συμφωνία στην Ευρώπη από την περίοδο της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 μ.Χ,–2009 μ.Χ.

Ωστόσο, η Commerzbank έχει εκφράσει ανοιχτά την αντίθεσή της σε αυτό που χαρακτηρίζει «εχθρική εξαγορά», ενώ και η γερμανική κυβέρνηση - ως δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος της τράπεζας μετά την UniCredit — έχει απορρίψει την πρόταση, επικαλούμενη τόσο την χαμηλή αποτίμηση όσο και την επιθετική προσέγγιση του ιταλικού ομίλου.

Πίσω από την στρατηγική αυτή βρίσκεται ο διευθύνων σύμβουλος της UniCredit, Andrea Orcel, ο οποίος έχει την φήμη... μάστερ στις συμφωνίες από την περίοδο της θητείας του στην επενδυτική τραπεζική.

Στην περίπτωση της Commerzbank, η UniCredit φέρεται να αξιοποίησε και σύνθετα χρηματοοικονομικά εργαλεία, όπως παράγωγα, προκειμένου να χτίσει σταδιακά τη θέση της στη γερμανική τράπεζα, παρακάμπτοντας τις επανειλημμένες αντιρρήσεις Γερμανών τραπεζιτών και αξιωματούχων για μια πιθανή συγχώνευση (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883059/trapezikos-seismos-sti-germania-i-exthriki-eksagora-tis-commerzbank-apo-tin-unicredit-pou-eksorgise-to-verolino).

«Εφιάλτης» ανισότητας στην Γερμανία - Οι πλούσιοι θησαυρίζουν και η... φτώχεια θερίζει - Στα όρια της ένδειας 13 εκατ. πολίτες. Η Γερμανία συγκαταλέγεται στις χώρες με τους περισσότερους εκατομμυριούχους στον κόσμο.

Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και ο αριθμός τους συνεχίζει να αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Σύμφωνα με την νέα ετήσια έκθεση World Wealth Report, το 2025 μ.Χ. καταγράφηκε νέο ιστορικό υψηλό τόσο

στον αριθμό των εκατομμυριούχων όσο και στον συνολικό πλούτο που κατέχουν παγκοσμίως. Βασικός μοχλός αυτής της αύξησης ήταν η άνοδος των χρηματιστηρίων, η οποία ενίσχυσε σημαντικά τις αποδόσεις των επενδύσεων. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο αριθμός των ανθρώπων με επενδύσιμο πλούτο άνω του ενός εκατομμυρίου δολαρίων αυξήθηκε αισθητά μέσα σε έναν χρόνο.

Μετά τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία, αλλά πριν την Κίνα. Η Γερμανία συγκαταλέγεται στις χώρες με τους περισσότερους εκατομμυριούχους στον κόσμο, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση διεθνώς, πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία, ενώ ακολουθεί η Κίνα.

Οι τέσσερις αυτές χώρες συγκεντρώνουν σχεδόν τα δύο τρίτα των εκατομμυριούχων παγκοσμίως. Η έκθεση δείχνει επίσης ότι οι μεγαλύτερες αυξήσεις καταγράφονται στην κατηγορία των υπερπλουσίων, δηλαδή όσων διαθέτουν περιουσία δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων.

Συγκεκριμένα, περίπου 5.000 υπερπλούσιοι στην Γερμανία κατέχουν σχεδόν το ένα τέταρτο του συνολικού χρηματοοικονομικού πλούτου της χώρας. Την ίδια στιγμή, περίπου 66 εκατομμύρια πολίτες μοιράζονται λίγο περισσότερο από το ένα τρίτο του συνολικού πλούτου. Όπως σημειώνουν οι αναλυτές, η συγκέντρωση του πλούτου στην κορυφή συνεχίζει να αυξάνεται.

5.000 υπερπλούσιοι, 13 εκατομμύρια φτωχοί. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με στοιχεία άλλης πρόσφατης μελέτης, η φτώχεια στην Γερμανία έχει φτάσει επίσης στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων ετών. Περισσότεροι από 13 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ το σχετικό ποσοστό αυξάνεται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Τα στοιχεία αναζωπύρωσαν τη συζήτηση για τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου στην Γερμανία. Ο επικεφαλής του κόμματος της Αριστεράς, Jan van Aken, ζήτησε την επαναφορά φόρου περιουσίας για τους πολύ εύπορους πολίτες, υποστηρίζοντας ότι η αυξανόμενη συγκέντρωση πλούτου εντείνει το αίσθημα κοινωνικής ανισότητας και στερεί πολύτιμους πόρους από τις δημόσιες υπηρεσίες και τις τοπικές κοινωνίες.

Η αυξανόμενη ανισότητα ενδέχεται να έχει σοβαρές συνέπειες και για την οικονομία, εκτιμά η επικεφαλής του τμήματος οικονομικής συγκυρίας του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW),Geraldine Dany-Knedlik. Όπως επισημαίνει, τα νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα καταναλώνουν σχεδόν το σύνολο των χρημάτων που διαθέτουν, καθώς δεν έχουν ουσιαστικά κανένα περιθώριο αποταμίευσης.

Παράλληλα, η οικονομολόγος προειδοποιεί για τις επιπτώσεις πιθανών περικοπών στις κοινωνικές παροχές που εξετάζει η κυβέρνηση, μεταξύ των οποίων το επίδομα πολίτη (Bürgergeld), το επίδομα στέγασης και το γονικό επίδομα. Σύμφωνα με την Knedlik, οι περικοπές αυτές ενδέχεται να έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο στην οικονομία απ’ ό,τι εκτιμάται. Όπως τονίζει, κάθε ευρώ που αφαιρείται από την κοινωνική πρόνοια μεταφράζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε απώλεια κατανάλωσης, ενώ το ίδιο ποσό σε υψηλότερα εισοδήματα θα κατέληγε πιθανότατα σε κάποιας μορφής αποταμίευση (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879898/efialtis-anisotitas-sti-germania-oi-ploysioi-thisavrizoun-kai-i-ftoxeia-therizei-sta-oria-tis-endeias-13-ekat-polites-afd).

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Το AfD ΣΑΡΩΝΕΙ στις δημοσκοπήσεις – Καταρρέει η εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση. Έντονο προβληματισμό προκαλούν στην Γερμανία τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοσκοπήσεων, καθώς καταγράφονται σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ διαφορετικών ερευνών, αλλά και σαφή σημάδια δυσαρέσκειας απέναντι στην κυβερνητική πολιτική.

Σύμφωνα με το πολιτικό βαρόμετρο του ZDF, η διαφορά μεταξύ του AfD και της Ένωσης (CDU/CSU) περιορίζεται μόλις στις δύο ποσοστιαίες μονάδες. Αντίθετα, η νεότερη δημοσκόπηση του INSA εμφανίζει αισθητά μεγαλύτερο προβάδισμα του AfD, επιβεβαιώνοντας την σταθερή δυναμική που διατηρεί το κόμμα το τελευταίο διάστημα.

Η έρευνα του ZDF δείχνει ότι ούτε ο σημερινός κυβερνητικός συνασπισμός θα εξασφάλιζε κοινοβουλευτική πλειοψηφία εάν οι εκλογές διεξάγονταν σήμερα. Παράλληλα, CDU και AfD εμφανίζονται ενισχυμένα κατά μία μονάδα, ενώ Πράσινοι και Αριστερά καταγράφουν μικρές απώλειες.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι απαντήσεις των πολιτών σχετικά με την πορεία της κυβέρνησης. Μόλις το 52% εκτιμά ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός θα ολοκληρώσει την θητεία του μέχρι τις επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές, ενώ το 72% χαρακτηρίζει αρνητικά τις επιδόσεις της κυβέρνησης.

Ακόμη πιο απαισιόδοξη είναι η εικόνα για την οικονομία. Μόνο το 6% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας είναι καλή, ενώ η μεγάλη πλειοψηφία εκφράζει επιφυλάξεις ή αρνητική αξιολόγηση.

Στην δημοσκόπηση του INSA, το AfD διατηρείται σταθερά στο 29% εδώ και οκτώ συνεχόμενες εβδομάδες, ενώ το CDU/CSU υποχωρεί στο 21%. Το SPD παραμένει κοντά στο 12%, με τα υπόλοιπα κόμματα να καταγράφουν μικρές μεταβολές. Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν τη ρευστότητα του γερμανικού πολιτικού σκηνικού (https://news12.gr/2026/06/07/%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-afd-%cf%83%ce%b1%cf%81%cf%89%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%ae%cf%83/).

Η διάλυση της Ομοσπονδιακής Γερμανίας είναι πλέον αναπόφευκτη. Ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ουκρανία ωθούν την Γερμανία να προετοιμάσει πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, παρακολουθούμε την κατάρρευση της επανενωμένης Γερμανίας.

Η χώρα είναι βαθιά διαιρεμένη σε δύο διακριτούς λαούς. Η ταυτότητα της τίθεται πλέον υπό αμφισβήτηση. Η διάλυση της Ομοσπονδιακής Γερμανίας είναι πλέον αναπόφευκτη. Εν τω μεταξύ, η ειρήνη που συνήφθη μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας πρόκειται να επιφέρει την προσάρτηση μέρους της Ουκρανίας και της Υπερδνειστερίας στην Ρωσία. Ενώ η εγκατάλειψη των αξιών της από την Ευρωπαϊκή Ένωση θα επιφέρει το τέλος της.

Ακόμη κι αν δεν το αντιλαμβανόμαστε, η ήττα της διοίκησης Ζελένσκι στην Ουκρανία θα πρέπει να προκαλέσει την διάλυση της Μολδαβίας, της Γερμανίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή είναι η υπόθεση εργασίας της Ρωσίας, της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Όμως, εμείς δεν είμαστε απολύτως προετοιμασμένοι γι’ αυτό, και οι πολιτικοί μας ηγέτες καθώς και τα μέσα ενημέρωσής μας, προς το παρόν, δεν έχουν καν θέσει το ερώτημα.

Η διάλυση των δύο Γερμανιών. Δεν κατανοήσαμε ότι η γερμανική επανένωση, την οποία επιδίωξαν οι Πρόεδροι Χέλμουτ Κολ και Φρανσουά Μιτεράν, πραγματοποιήθηκε κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου: ο λαός της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΛΔΓ) ουδέποτε κλήθηκε να γνωμοδοτήσει.

Το αποδεχτήκαμε επειδή είχαμε την εντύπωση ότι ήταν λογική και επειδή, μέσα σε 14 μήνες, η κομμουνίστρια υπεύθυνη προπαγάνδας των Κομμουνιστικών Νεολαίων της ΛΔΓ, Άνγκελα Μέρκελ, έγινε Υπουργός Νεολαίας της ΟΔΓ για το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα.

Αλλά η προσωπική πορεία αυτής της πολιτικού δεν είναι απολύτως αντιπροσωπευτική του λαού της. Αντιλαμβανόμαστε μόνο την άποψη της Δύσης (62 εκατομμύρια κάτοικοι κατά την επανένωση) και όχι αυτήν της Ανατολής (16 εκατομμύρια κάτοικοι την ίδια εποχή).

Η βιομηχανία της Ανατολικής Γερμανίας λεηλατήθηκε προς όφελος της Δυτικής. Η ανεργία εκεί έφτασε σήμερα το 7,5%, ενώ στην Δυτική πλευρά είναι μόλις 5,7%. Ο μέσος μικτός μισθός είναι 3.973 ευρώ στην Ανατολική πλευρά και 4.810 ευρώ στην Δυτική. Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) ανά κάτοικο φτάνει κατά μέσο όρο τα 37.711 ευρώ στα πέντε κρατίδια της Ανατολικής Γερμανίας, έναντι 54.162 ευρώ για εκείνα της Δυτικής.

Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, οι δύο χώρες συγκρούστηκαν: οι Γερμανοί της Ανατολικής πλευράς, που μορφώθηκαν από την Σοβιετική κατοχή, ψήφισαν μαζικά υπέρ της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD), ενώ εκείνοι της Δυτικής, που διαμορφώθηκαν από την κατοχή των ΗΠΑ και τους ναζί που εκείνες είχαν ανασυγκροτήσει, ψήφισαν τους χριστιανοδημοκράτες και τους σοσιαλδημοκράτες. Στην πράξη, δεν υπάρχει μία Γερμανία, αλλά δύο.

Σήμερα, η επανενωμένη Γερμανία κυβερνάται από την πολυπληθέστερη συνιστώσα της, αυτή της Δυτικής, το οποίο επιχειρεί να απαγορεύσει την πολιτική έκφραση της Ανατολικής συνιστώσας. Στις 2 Μαΐου 2025 μ.Χ., το πολιτικό κόμμα Alternative für Deutschland (AfD) χαρακτηρίστηκε ως επιβεβαιωμένη «ακροδεξιά εξτρεμιστική» οργάνωση από την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος.

Ωστόσο, αυτός ο σχηματισμός δεν είναι παρά μια αντίδραση στο σχέδιο Ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας· ένα σχέδιο που έχει τις ρίζες του στο Neuordnung Europas (Νέα Ευρωπαϊκή Τάξη), το οποίο οραματίστηκε ο Βάλτερ Χάλσταϊν για λογαριασμό του καγκελαρίου Αδόλφου Χίτλερ, προτού γίνει ο πρώτος γενικός γραμματέας της ΕΚΑΧ (μελλοντικής ΕΟΚ και Ευρωπαϊκής Ένωσης).

Παρομοίως, η Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος του Μονάχου, η οποία χρησίμευε για την ανασυγκρότηση των αστυνομικών της Γκεστάπο τη δεκαετία του 1.950 μ.Χ., εποπτεύει την καταστολή δημοσιογράφων και στοχαστών που θα μπορούσαν να αλλάξουν τα ιδεο-πολιτικά πιστευώ των Γερμανών.

Ενώ γνωρίζουμε τις φρικαλεότητες της Κρατικής Ασφάλειας (Στάζι) στην Ανατολική Γερμανία, αγνοούμε εκείνες που μαίνονταν στην Δυτική Γερμανία εναντίον των κομμουνιστών και εναντίον των ομοφυλοφίλων. Κι όμως, ήταν μια ζοφερή πραγματικότητα.

Η σημερινή επανενωμένη Γερμανία βρίσκεται υπό τον έλεγχο της μικρής ομάδας των απογώνων των ναζί, που συνεργάστηκαν μετά τον πόλεμο με τους αγγλοσάξονες κατακτητές. Ο ίδιος ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς είναι εγγονός ενός ναζί αξιωματούχου, του οποίου υιοθέτησε τις αντισλαβικές προκαταλήψεις. Δεν έχει κανένα πρόβλημα να συνεργάζεται με τους Ουκρανούς «ολοκληρωτικούς εθνικιστές», που αυτοαποκαλούνται απόγονοι των Βάραγγων Βίκινγκ και σίγουρα όχι Σλάβοι.

Εάν η γερμανική παράδοση αρνιόταν να συνεργαστεί με τους Ρώσους (εξ ου και το σχίσμα του 1054 μ.Χ. που χώρισε την Γερμανική Αυτοκρατορία από την Κωνσταντινούπολη, έναν Αιώνα αφότου η Ουκρανία και η Ρωσία είχαν ασπαστεί τον χριστιανισμό), μόνο οι ναζί είχαν ως στόχο την εξόντωση όλων των Σλάβων και την κατάληψη των εδαφών τους (ο λεγόμενος «ζωτικός χώρος» – lebensraum – της Γερμανίας). Οπωσδήποτε, η επανενωμένη Γερμανία δεν έφερε την παραμικρή αντίρρηση στον ναζισμό της Ουκρανίας, από την ανεξαρτησία του 1.991 μ.Χ., περνώντας στο πραξικόπημα του Ευρωμαϊντάν το 2014 μ.Χ.

Προσπαθεί να αγνοήσει τις εκατοντάδες προτομές και μνημεία που ανεγέρθηκαν στην Ουκρανία προς τιμήν των ναζί και των συνεργατών τους. Αγνοεί το σχέδιο κατασκευής ενός Πάνθεον των Ουκρανικών Δοξών από την διοίκηση Ζελένσκι και, σε αντίθεση με το Μνημείο Γιαντ Βασσέμ, αρνήθηκε να σχολιάσει την εθνική επαναταφή του εγκληματία κατά της ανθρωπότητας Αντρίι Μέλνικ, στις 25 Μαΐου 2026 μ.Χ.

Η διάλυση της Μολδαβίας και της Υπερδνειστερίας. Κατά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Υπερδνειστερία διακήρυξε την ανεξαρτησία της στις 2 Σεπτεμβρίου 1.990 μ.Χ. Πρόκειται για μια μικρή κοιλάδα κατά μήκος του Δνείπερου, με ένα εκπληκτικό μικροκλίμα, την οποία οι Σοβιετικοί είχαν μετατρέψει σε επιστημονική πόλη.

Σχεδόν έναν χρόνο αργότερα, στις 27 Αυγούστου 1.991 μ.Χ., και η Μολδαβία διακήρυξε επίσης την ανεξαρτησία της. Στην πραγματικότητα, αυτά τα δύο κράτη αποτελούσαν μέχρι τότε μία μόνο περιοχή, την Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία.

Ωστόσο, στις 28 Φεβρουαρίου 1.992 μ.Χ., οι Ηνωμένες Πολιτείες εισήγαγαν οκτώ ανεξάρτητες Σοβιετικές δημοκρατίες στα Ηνωμένα Έθνη, συμπεριλαμβανομένης της Μολδαβίας. Αλλά όχι την Υπερδνειστερία. Στα μάτια του ΟΗΕ, η Υπερδνειστερία είναι απλώς μέρος της Μολδαβίας. Αμέσως μετά, η CIA προσπάθησε να θέσει υπό έλεγχο την Υπερδνειστερία σε έναν πόλεμο που έχουμε ξεχάσει.

Από τότε, η Μολδαβία και η Υπερδνειστερία αναπτύχθηκαν χωριστά. Τα πράγματα είναι ακόμη πιο περίπλοκα, καθώς η Υπερδνειστερία είναι ακόμα Σοβιετική, έχοντας πραγματοποιήσει το όνειρο του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ να συμβιβάσει τον κομμουνισμό με την δημοκρατία. Ωστόσο, δεν είναι τέλεια και δεν κατάφερε να λύσει το πρόβλημα των μαφιών, όπως έκανε η Ρωσία με τον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Η Υπερδνειστερία, η οποία φιλοξενεί από της ανεξαρτησίας της ένα ρωσικό οπλοστάσιο και, από του πόλεμου του 1.992 μ.Χ., μια ρωσική ειρηνευτική δύναμη, λαμβάνει δωρεάν ρωσικό φυσικό αέριο, καθώς επιτηρεί την διασταύρωση αρκετών ρωσικών αγωγών φυσικού αερίου προς την Ανατολική, Κεντρική και Δυτική Ευρώπη.

Από το 2019 μ.Χ., το ΗΠΑκιακό στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα αγωνίζεται να αποδυναμώσει την Ρωσία, εμπλέκοντάς την σε συγκρούσεις στην Ουκρανία και την Υπερδνειστερία. Το 2005 μ.Χ., η Άνγκελα Μέρκελ, τότε ομοσπονδιακή καγκελάριος, προσέλαβε ως σύμβουλό της την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Οι δύο γυναίκες προωθούν την δημιουργία της Αποστολής Συνοριακής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Μολδαβία και την Ουκρανία (EUBAM). Αυτό το Ευρωπαϊκό όργανο θα πολιορκήσει την Υπερδνειστερία, περικυκλώνοντας τα σύνορά της με την Μολδαβία και την Ουκρανία, παρόλο που κανένα από αυτά τα δύο κράτη δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η συμφωνία που συνήφθη μεταξύ των προέδρων Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντίμιρ Πούτιν στο Άνκορεϊτζ, στις 15 Αυγούστου 2025 μ.Χ., προβλέπει την αναγνώριση ότι το Ντονμπάς και η Νοβοροσία είναι ρωσικά. Αυτό σημαίνει ότι η Οδησσός δεν θα απελευθερωθεί με την βία, αλλά θα προσαρτηθεί με συνθήκη ειρήνης.

Η Οδησσός, όμως, είναι συνεχόμενη με την Υπερδνειστερία. Ο Πρόεδρος Πούτιν παραχώρησε, πριν από δύο εβδομάδες, την ρωσική υπηκοότητα σε όλους τους πολίτες της Υπερδνειστερίας που την ζητούν. Η Υπερδνειστερία θα γίνει, επομένως, ρωσική μετά το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία, προκαλώντας την έκρηξη της Μολδαβίας. Ο πληθυσμός της έχει ήδη εκφραστεί δύο φορές υπέρ αυτού.

Η διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ενότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μας φαίνεται αμφισβητήσιμη. Ωστόσο, το Ηνωμένο Βασίλειο εντάχθηκε σε αυτήν το 1.973 μ.Χ. και αποχώρησε το 2020 μ.Χ. Το 2005 μ.Χ., οι ψηφοφόροι της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών απέρριψαν τα δημοψηφίσματα για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Δεν εισακούστηκαν, με την ΕΕ να αποκλίνει από τις «δημοκρατικές αξίες» της.

Το 2013 μ.Χ., η Ευρωπαϊκή Τρόικα (δηλαδή τότε η Γερμανία, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο) επιβάλλει στους Κύπριους την απλή κατάσχεση τραπεζικών καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ, αποκλίνοντας ακόμη περισσότερο από τις «δημοκρατικές και φιλελεύθερες αξίες» της.

Το 2024 μ.Χ., η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρεμβαίνει μυστικά στις Προεδρικές εκλογές της Ρουμανίας, θέτοντας οριστικό τέλος στις «αξίες» της. Σήμερα, τα κράτη μέλη της ΕΕ, εκτός από την Σλοβενία και την Ουγγαρία, αμφισβητούν την λειτουργία με ομοφωνία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Εν τω μεταξύ, το Ηνωμένο Βασίλειο, που δεν ανήκει πλέον στην ΕΕ, συνιστά μια νέα στρατιωτική συμμαχία, τους «Βόρειους Πεζοναύτες» (Marines du Nord). Αυτή η νέα δύναμη αποτελείται από τα όπλα της Δανίας, της Εσθονίας, της Φινλανδίας, της Ολλανδίας, της Ισλανδίας, της Λιθουανίας, της Λετονίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας. Σύντομα, αναμένεται να περιλάβει επίσης τους γερμανικό, Πολωνικό και τουρκικό στρατούς· ίσως ακόμη και το γαλλικό, αλλά τα πηγαινοέλα του 2025 μ.Χ. μεταξύ Λονδίνου και Παρισιού δεν είναι πλέον επίκαιρα.

Φαίνεται ότι οι Βόρειοι Πεζοναύτες προορίζονται να αντικαταστήσουν το ΝΑΤΟ, μόλις οι Ηνωμένες Πολιτείες αποχωρήσουν από την Συμμαχία, στα μέσα του 2027 μ.Χ., σύμφωνα με την ομάδα του προέδρου Τραμπ. Ωστόσο, αυτή η συμμαχία δεν είναι συμβατή με την ύπαρξη της ΕΕ, η οποία είναι συνέπεια των μυστικών ρητρών του Σχεδίου Μάρσαλ (1.948 μ.Χ.).

Διαπιστώνουμε ότι ο γερμανικός επανεξοπλισμός χρηματοδοτείται τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και από το Ηνωμένο Βασίλειο. Το τελευταίο είχε χρηματοδοτήσει, τη δεκαετία του 1.930 μ.Χ., τον γερμανικό επανεξοπλισμό εναντίον των Σοβιετικών.

Μόνο μετά τις Συμφωνίες του Μονάχου (29-30 Σεπτεμβρίου 1.938 μ.Χ.), η ΕΣΣΔ, πεπεισμένη ότι ήταν το επόμενο θήραμα του Γ’ Ράιχ, συνήψε το Γερμανο-Σοβιετικό Σύμφωνο (23 Αυγούστου 1.939 μ.Χ.) και το Βερολίνο στράφηκε εναντίον του Λονδίνου (https://romioitispolis.gr/tieri-meisan-i-dialysi-tis-omospondiakis-germanias-einai-pleon-anapofeykti/).

Η Γερμανία βιώνει την... Θεία Δίκη: Τρόμος ότι χάθηκαν 1.236 τόνοι χρυσού αξίας 113 δισ. ευρώ από τα θησαυροφυλάκια των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ κρατούν όμηρο 1.236 τόνους χρυσού... Προάγγελος οικονομικής θύελλας... πνέει στην Γηραιά Ήπειρο... Η Γερμανία «πληρώνει» μάλλον τα όσα αισχρά βίωσε κάποτε η Ελλάδα...

Εν ολίγοις θεία Δίκη... Οι εξελίξεις στην διατλαντική συμμαχία παίρνουν πλέον ανησυχητική τροπή για τον αποκαλούμενο... Χρυσό Τρόμο: Πολιτικοί και φορείς στην Γερμανία ζητούν την άμεση επιστροφή 1.236 τόνων χρυσού από τα θησαυροφυλάκια της Νέας Υόρκης.

Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας Bild, η Ένωση Ευρωπαίων Φορολογουμένων, μαζί με μέλη των CDU/CSU, εκφράζουν ανοικτά φόβους ότι τα γερμανικά αποθέματα χρυσού μπορεί να κατασχεθούν ή να χρησιμοποιηθούν ως «όπλο» οικονομικής πίεσης από τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε περίπτωση μελλοντικής κρίσης ή διεθνούς σύγκρουσης.

Πρόκειται για πάνω από 1.200 τόνους χρυσού – δηλαδή περίπου το 1/3 του συνόλου των γερμανικών αποθεμάτων – τα οποία σήμερα παραμένουν αποθηκευμένα στα θησαυροφυλάκια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Νέας Υόρκης. Κι όμως: Αυτή η πρακτική, που καθιερώθηκε δεκαετίες πριν για λόγους ρευστότητας, αρχίζει να μοιάζει με παγίδα.

Τα ένοχα μυστικά της Νέας Υόρκης... Επί του παρόντος, ένα σημαντικό μέρος των αποθεμάτων χρυσού της Γερμανίας, περίπου 1.236 τόνοι (περίπου το 37% του συνόλου των 3.375 τόνων), φυλάσσονται στα θησαυροφυλάκια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Νέας Υόρκης.

Αυτή η τοποθέτηση δικαιολογούνταν ιστορικά από την ανάγκη να διασφαλιστεί η δυνατότητα γρήγορης μετατροπής του χρυσού σε δολάρια σε περίπτωση οικονομικής κρίσης ή επείγουσας ανάγκης για ρευστότητα. Ωστόσο, υπό τις τρέχουσες γεωπολιτικές συνθήκες, αυτή η περίσταση αρχίζει να εγείρει ανησυχίες μεταξύ των Γερμανών πολιτικών και των δημόσιων οργανισμών.

Ο Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Φορολογουμένων, Michael Jäger, απέστειλε ανοιχτές επιστολές στον επικεφαλής της Bundesbank, Joachim Nagel, και στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, Lars Klingbeil, στις οποίες εξέφρασε την ανησυχία του για την ασφάλεια των αποθεμάτων χρυσού στο εξωτερικό.

Επικαλέστηκε πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ Trump, οι οποίες πιστεύεται ότι υποδηλώνουν προσπάθειες άσκησης πολιτικής πίεσης στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ. Ο Trump έχει επικρίνει στο παρελθόν την Fed επειδή αρνείται να μειώσει το βασικό της επιτόκιο, κάτι που, σύμφωνα με τους επικριτές, υπονομεύει την αντίληψη της Fed για έναν ανεξάρτητο θεσμό.

Επιπλέον, η γερμανική πλευρά ανησυχεί ολοένα και περισσότερο για πιθανές αλλαγές στο πολιτικό τοπίο των ΗΠΑ. Υπάρχει κίνδυνος τα περιουσιακά στοιχεία ξένης κυβέρνησης που βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες να υποστούν πολιτικές πιέσεις ή ακόμη και δέσμευση, ειδικά σε περίπτωση διεθνών διαφορών.

Εκπρόσωποι του συντηρητικού στρατοπέδου στην Γερμανία άρχισαν μάλιστα να μιλάνε για μια πιθανή απειλή για ολόκληρη την διατλαντική συμμαχία, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής καταστροφής της, εάν οι σχέσεις επιδεινωθούν.

Νωρίτερα, το 2013 μ.Χ., η Bundesbank είχε ήδη ξεκινήσει ένα πρόγραμμα επαναπατρισμού μέρους των αποθεμάτων χρυσού της, το οποίο θεωρήθηκε ως βήμα για την ενίσχυση της οικονομικής κυριαρχίας της χώρας.

Μέχρι το 2017 μ.Χ., η Γερμανία είχε ολοκληρώσει την επιστροφή περίπου 300 τόνων χρυσού από την Νέα Υόρκη και το Παρίσι, επιταχύνοντας μια διαδικασία που αρχικά αναμενόταν να διαρκέσει επτά χρόνια.

Σήμερα, τίθεται εκ νέου το ζήτημα της σκοπιμότητας αποθήκευσης ενός τόσο σημαντικού όγκου στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων εκτός Ευρώπης. Παρά τις διαβεβαιώσεις της Bundesbank ότι ο χρυσός που αποθηκεύεται στο εξωτερικό ελέγχεται τακτικά και είναι ασφαλής, δημόσιοι οργανισμοί και ορισμένοι πολιτικοί επιμένουν στην επανέναρξη της συζήτησης για αυτό το ζήτημα.

Κατά την άποψή τους, είναι σημαντικό να αποτραπεί μια κατάσταση κατά την οποία η Γερμανία θα χάσει τον έλεγχο των χρηματοοικονομικών της αποθεμάτων σε μια κρίσιμη στιγμή. Έτσι, η συζήτηση για την επιστροφή του γερμανικού χρυσού έχει επανέλθει στην επικαιρότητα και αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη επιθυμία της Γερμανίας να ενισχύσει την οικονομική της ανεξαρτησία στο πλαίσιο της παγκόσμιας αστάθειας.

Μήπως έχουν χαθεί οριστικά;  Σοκ και δέος προκαλεί ωστόσο στους διεθνείς οικονομικούς κύκλους το ενδεχόμενο αυτά τα αποθέματα να μην υπάρχουν πλέον. Δεν είναι η πρώτη τέτοια περίπτωση που ζητείται ο επαναπατρισμός των αποθεμάτων..

Η πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Angela Merkel ήθελε επίσης να επαναπατρίσει όλο το γερμανικό χρυσό πίσω στην Γερμανία, αλλά για κάποιο λόγο δεν τα κατάφερε. Τα γερμανικά αποθέματα από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Η Γερμανία έχει τα δεύτερα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού στον κόσμο (στα χαρτιά, τουλάχιστον).

Τα επίσημα αποθέματα της χώρας ανέρχονται σε 3.352 τόνους, πίσω μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες, 8.133 τόνους. Περίπου το 37% του χρυσού της Γερμανίας, 1.236 τόνοι, κατέχεται από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης.

Ο χρυσός μεταφέρθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες για φύλαξη στον απόηχο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η απειλή των σοβιετικών αρμάτων μάχης στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου ήταν μεγάλη.

Το 2013 μ.Χ., οι Γερμανοί πολιτικοί για πρώτη φορά άρχισαν να επαναπατρίζουν ποσότητες των αποθεμάτων από το πολύτιμο μέταλλο. Μέχρι το 2017 μ.Χ. ένα αξιοπρεπές μέρος των αποθεμάτων του πολύτιμου μετάλλου της χώρας είχε επιστραφεί στην κεντρική τράπεζα της Γερμανίας, κυρίως από την Γαλλία και την Αγγλία.

Μόνο περίπου 300 τόνοι από αυτούς προήλθαν από τη NY Fed, κάτι που μας φέρνει στο σήμερα, όταν περισσότερο από το ένα τρίτο του γερμανικού χρυσού βρίσκεται ακόμη στα θησαυροφυλάκια της NY Fed στο Μανχάταν.

Η αποθήκευση του... Το Fort Knox, η πιο προστατευμένη εγκατάσταση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αποθήκευση χρυσού βρίσκεται μέσα στην στρατιωτική βάση. Υπάρχουν τρεις περίμετροι ασφαλείας έξω, όλες κάτω από ρεύμα, κάθε ίντσα σαρώνεται από αισθητήρες κίνησης. Τέσσερις χιλιάδες στρατιώτες βρίσκονται συνεχώς σε μάχιμη υπηρεσία.

Η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία, η Ιταλία και η Ολλανδία διατηρούν σήμερα σημαντικό μέρος των αποθεμάτων τους σε χρυσό στις ΗΠΑ, αλλά πρόσφατα αποφάσισαν να επιστρέψουν τον χρυσό τους στη γη τους.

Γιατί; Πρώτα απ ' όλα, δεν θέλουν να πληρώνουν πια τους Αμερικανούς για αποθήκευση. Η τιμή για την υπηρεσία συνδέεται με την αξία του χρυσού και αυξάνεται συνεχώς τώρα, επομένως θα είναι φθηνότερο να αποθηκεύεται εγχώρια.

Δεύτερον, οι Ευρωπαίοι θέλουν να... τρομάξουν τον Trump, γιατί εδώ και καιρό κυκλοφορούν φήμες ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εκμεταλλεύονται τον χρυσό των άλλων. «Όταν αυτές οι χώρες επανακτήσουν αυτόν τον χρυσό, σίγουρα θα τον ελέγξουν.

Και αν τον επιστρέψουν, και δεν υπάρχει χρυσός, αλλά κάτι άλλο, δεν θα μπορούν να το κρύψουν, γιατί σε αυτή την περίπτωση θα αναλάβουν τέτοια ευθύνη, στην πραγματικότητα, για την απώλεια χρυσού», δήλωσε ο Lazar Badalov, αναπληρωτής καθηγητής στην Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου Rudn.

«Βόμβα» από αναλυτή: Ο χρυσός των ΗΠΑ έχει εκμισθωθεί – Το COMEX αλλάζει τους κανόνες, κοντά… η κατάρρευση του συστήματος. Η συντριπτική πλειονότητα του χρυσού διαπραγματεύεται με την μορφή χρηματιστηριακών συμβολαίων (paper contracts), σύμφωνα με τον αναλυτή Jim Rickards… Ειδικότερα, όπως επισημαίνεται, μόνο περίπου το 1% του χρυσού που διαπραγματεύεται σε χρηματιστήρια όπως το COMEX παραδίδεται φυσικά.

Ο Rickards συνεχίζει λέγοντας ότι τα χρηματιστήρια όπως το COMEX μπορούν να αλλάξουν τους κανόνες όποτε το επιθυμούν. Για παράδειγμα, όταν οι αδελφοί Hunt προσπάθησαν να ελέγξουν την αγορά αργύρου το 1980, το COMEX δεν τους επέτρεψε να παραλάβουν φυσικό μέταλλο.

Παρεμβαίνοντας στις «πρωταρχικές δυνάμεις». Όταν η συζήτηση στρέφεται στον χρυσό του Fort Knox, ο Jim δηλώνει ότι ο χρυσός βρίσκεται εκεί. Ωστόσο, η ανησυχία του είναι εάν αυτός ο χρυσός έχει εκμισθωθεί (σε χαρτιά, όχι φυσικά) σε τράπεζες πολύτιμων μετάλλων. «Μπορεί να έχεις 100 τόνους συναλλαγών σε “χρυσό-χαρτί”, οι οποίοι βασίζονται σε έναν μόνο φυσικό τόνο που το Υπουργείο Οικονομικών εκμίσθωσε στην JPMorganChase.»

Οι υποστηρικτές του χρυσού εδώ και καιρό υποψιάζονται ότι τράπεζες όπως η JPMorganChase και η Goldman Sachs έχουν «δανειστεί» ή «εκμισθώσει» χρυσό από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ. Είναι επίσης πιθανό αυτός ο χρυσός να έχει υποστεί πολλαπλή επαναυποθήκευση (rehypothecation), γεγονός που σημαίνει ότι πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως κατέχουν το ίδιο φυσικό μέταλλο.

Ο Jim επισημαίνει ότι όταν αρχίζουμε να κάνουμε ερωτήσεις για την εκμίσθωση του χρυσού, στην ουσία: «Παρεμβαίνουμε στις πρωταρχικές δυνάμεις». Στην συνέχεια εξηγεί την διαφορά μεταξύ κατανεμημένου (allocated) και μη κατανεμημένου (unallocated) χρυσού, και πώς λειτουργεί η διαδικασία της επαναυποθήκευσης (https://www.bankingnews.gr/ta-paraksena/articles/805879/xanoun-ti-gi-kato-apo-ta-podia-tous-oi-germanoi-apaitoyn-piso-1-236-tonous-xrysoy-apo-ta-thisavrofylakia-ton-ipa3/).

Γερμανία – Εθνικοσοσιαλιστής υποψήφιος διεκδικεί την δημαρχία  για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά τις εκλογές οι περιφερειακές αρχές υποχρεούνται να ελέγξουν την προσήλωση του μελλοντικού δημάρχου στην συνταγματική τάξη της Γερμανίας.

Ο υποψήφιος του ακροδεξιού κόμματος Ελεύθεροι Σάξονες έλαβε την μεγαλύτερη υποστήριξη στον πρώτο γύρο των δημαρχιακών εκλογών στο Aue-Bad Schlema της Γερμανίας την Κυριακή 11 Ιουνίου, σύμφωνα με την εφημερίδα Bild. Στον πρώτο γύρο, ο 37χρονος Stefan Hartung συγκέντρωσε περίπου το 29% των ψήφων.

Στον δεύτερο γύρο υπολογίζει στην στήριξη των ψηφοφόρων του υποψηφίου της Εναλλακτικής για την Γερμανία Alternative for Germany (AfD), ο οποίος έλαβε το 18,5% των ψήφων και αποκλείστηκε από την συνέχεια της εκλογικής διαδικασίας. Βασικός αντίπαλος του Hartung παραμένει ο υποψήφιος της Χριστανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU), Markus Hoffmann, ο οποίος συγκέντρωσε 23,6%.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Hartung υπήρξε στο παρελθόν μέλος του ακροδεξιού NPD. Φέρεται επίσης να είχε οργανώσει στο παρελθόν διαδηλώσεις με δάδες έξω από κέντρα φιλοξενίας προσφύγων. Ακόμη και αν ο υποψήφιος κερδίσει τις εκλογές, ενδέχεται να μην αναλάβει το αξίωμα.

Όπως σημειώνει η Bild, μετά τις εκλογές οι περιφερειακές αρχές υποχρεούνται να ελέγξουν την προσήλωση του μελλοντικού δημάρχου στην συνταγματική τάξη της Γερμανίας. Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι ο Hartung έχει σοβαρές πιθανότητες να γίνει ο πρώτος ακροδεξιός πολιτικός μετά το Τρίτο Ράιχ που θα τεθεί επικεφαλής γερμανικού δήμου (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/880240/germania-ethnikososialistis-ypopsifios-diekdikei-ti-dimarxia-gia-proti-fora-meta-ton-v-pagkosmio-polemo3/).

«Μύδροι» από την ηγέτιδα του AfD στην Ουκρανία: «Πρέπει να πληρώσετε αποζημιώσεις». «Ήταν η σημαντικότερη υποδομή ενέργειας». Η Ουκρανία πρέπει να καταβάλει αποζημιώσεις στην Γερμανία για την ανατίναξη του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream, σύμφωνα με την Alice Weidel, επικεφαλής του κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD).

«Η Ουκρανία πρέπει πρώτα να εξηγήσει πώς συνέβη αυτή η καταστροφή της σημαντικότερης υποδομής μας, δηλαδή του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream, όχι μόνο της Γερμανίας αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης», δήλωσε η Weidel.

Πρόσθεσε ότι, μετά από αυτό, η κατεύθυνση των οικονομικών ροών θα έπρεπε ουσιαστικά να αντιστραφεί. Δηλαδή, η Ουκρανία θα έπρεπε να καταβάλει αποζημιώσεις στην Γερμανία, καθώς η χώρα υπέστη τεράστιες απώλειες λόγω της απώλειας φθηνών ορυκτών καυσίμων.

«Πρέπει να το πω ξεκάθαρα: η γερμανική κυβέρνηση εγκαταλείπει πλήρως την διπλωματία, κλιμακώνοντας συνεχώς την ρητορική του πολέμου και τις στρατιωτικές ενέργειες εναντίον της Ρωσίας. Σε τι είδους κόσμο ζούμε; Θα έπρεπε να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η ιστορία μάς διδάσκει ότι η ειρήνη έρχεται πάντοτε μετά τον πόλεμο. Έτσι συνέβαινε πάντα», υπογράμμισε η ηγέτιδα του AfD (https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/mydroi-apo-tin-igetida-tou-afd-stin-oukrania-prepei-na-plirosete-apozimioseis/).

Αδίστακτοι - Η AfD κυμάτισε γερμανική σημαία στο Κοινοβούλιο και επενέβη η αστυνομία – 3 συλλήψεις. Η επιλεκτική εφαρμογή των κανονισμών έχει προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με πιθανή πολιτική μεροληψία.

Τρία μέλη της Μπούντεσταγκ από το κόμμα AfD (Εναλλακτική για την Γερμανία) επέδειξαν την αλληλεγγύη τους στους διαδηλωτές κουνώντας μαύρες-κόκκινες-χρυσές γερμανικές σημαίες από τα μπαλκόνια των κοινοβουλευτικών τους γραφείων.

Το περιστατικό συνέβη καθώς χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από την Πύλη του Βραδεμβούργου απαιτώντας την παραίτηση της κυβερνητικής συμμαχίας συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατών.

Οι Beatrix von Storch, Stefan Keuter και Pierre Lamely βρέθηκαν αντιμέτωποι με την ομοσπονδιακή κοινοβουλευτική αστυνομία λίγο μετά την ανάρτηση των εθνικών χρωμάτων. Βίντεο που ανάρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Pierre Lamely κατέγραψε την Beatrix von Storch να κουνά την γερμανική σημαία πάνω από το κιγκλίδωμα του μπαλκονιού πριν από την άφιξη των αστυνομικών.

Οι αστυνομικοί ενημέρωσαν τους έκπληκτους βουλευτές ότι είχαν σταλεί ειδικά λόγω των σημαιών που κρατούσαν. Ένας αστυνομικός δήλωσε ότι το ζήτημα εξετάζεται επί του παρόντος βάσει του κανονισμού λειτουργίας της Μπούντεσταγκ.

Καταγγελίες για δύο μέτρα και δύο σταθμά. Οι εκπρόσωποι της AfD εξέφρασαν την έκπληξή τους για την παρέμβαση.. Ο Stefan Keuter έδειξε προς το επίσημα σημαιοστολισμένο κτίριο της Μπούντεσταγκ και ρώτησε τους αστυνομικούς πού ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα.

Η Beatrix von Storch κούνησε αρνητικά το κεφάλι της για την αστυνομική ενέργεια, σχολιάζοντας ότι η κατάσταση έχει επιδεινωθεί σημαντικά και υπονοώντας πως ακόμη και οι ίδιοι οι αστυνομικοί φαίνονταν αμήχανοι με την αποστολή τους.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίας της αστυνομίας, η Beatrix von Storch έστρεψε την προσοχή σε μια σημαία του ουράνιου τόξου που ήταν αναρτημένη σε απέναντι κοινοβουλευτικό γραφείο. Ρώτησε τους αστυνομικούς αν είχαν επισκεφθεί και το συγκεκριμένο γραφείο, εκφράζοντας την άποψη ότι δεν το είχαν κάνει. Ένας αστυνομικός απάντησε μόνο ότι το θέμα θα ληφθεί υπόψη.

Επιλεκτική εφαρμογή των κοινοβουλευτικών κανόνων. Σε ερώτηση της εφημερίδας Die Welt, η διοίκηση της Μπούντεσταγκ παρέπεμψε στο Άρθρο 4, Παράγραφο 2 του κανονισμού λειτουργίας του σώματος. Η διάταξη αυτή απαγορεύει γενικά την ανάρτηση πανό ή άλλων προβολών πολιτικών μηνυμάτων στα κοινοβουλευτικά κτίρια, καθώς και την διανομή ενημερωτικού υλικού.

Αίτημα του μέσου Nius προς το γραφείο Τύπου της Μπούντεσταγκ για διευκρινίσεις σχετικά με το γιατί υπήρξε παρέμβαση για τη γερμανική σημαία αλλά όχι για την νσημαία του ουράνιου τόξου δεν έχει λάβει ακόμη απάντηση. Η επιλεκτική εφαρμογή των κανονισμών έχει προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με πιθανή πολιτική μεροληψία.

Το περιστατικό αναδεικνύει τις αυξανόμενες εντάσεις στην γερμανική πολιτική σκηνή, καθώς το AfD συνεχίζει να αμφισβητεί πρακτικές του πολιτικού κατεστημένου και αυτό που θεωρεί ως άνιση μεταχείριση διαφορετικών πολιτικών απόψεων εντός των δημοκρατικών θεσμών (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/880915/adistaktoi-i-afd-kymatise-germaniki-simaia-sto-koinovoylio-kai-epenevi-i-astynomia-3-syllipseis#google_vignette/).

H ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ στα χρέη! Σχολεία, δρόμοι και Δήμοι ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ. Η Γερμανία καταγράφει το μεγαλύτερο δημοτικό έλλειμμα στην ιστορία της, με τους δήμους να αντιμετωπίζουν τεράστια οικονομικά προβλήματα. Χρέη, αποβιομηχάνιση, αυξανόμενες κοινωνικές δαπάνες και πίεση στις δημόσιες υποδομές δημιουργούν ένα εκρηκτικό σκηνικό. Ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες και τι σημαίνει αυτή η εξέλιξη για την ευρωπαϊκή οικονομία (https://www.youtube.com/watch?v=bGN2LX9eZHo);

Εμπορικός πόλεμος προ των πυλών - Οι ΗΠΑ ξεκινούν έρευνα κατά της Γερμανίας για «ύποπτες» δαπάνες στα νέα φάρμακα. Η γερμανική κυβέρνηση έχει προχωρήσει πρόσφατα σε νομοθεσία με στόχο την μείωση του κόστους των φαρμάκων.

Η κυβέρνηση του Donald Trump ξεκίνησε νέα εμπορική έρευνα σχετικά με τις φαρμακευτικές δαπάνες της Γερμανίας κλιμακώνοντας περαιτέρω την σύγκρουση των ΗΠΑ με αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες γύρω από τις τιμές των φαρμάκων.

Ο Αμερικανός Εμπορικός Εκπρόσωπος ανακοίνωσε την Πέμπτη την έναρξη έρευνας βάσει του Άρθρου 301, εστιάζοντας σε κατηγορίες ότι η Γερμανία διατηρεί τις τιμές των καινοτόμων φαρμάκων τεχνητά χαμηλά, κάτω από την «εύλογη αγοραία αξία». Μια τέτοια διαδικασία μπορεί να οδηγήσει σε επιβολή νέων δασμών από τις ΗΠΑ, ενώ δημόσιες τοποθετήσεις αναμένονται τον Αύγουστο και ακροάσεις έχουν προγραμματιστεί για τον Σεπτέμβριο.

Σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές, η έρευνα θα εξετάσει εάν η πολιτική τιμολόγησης της Γερμανίας είναι «παράλογη ή μεροληπτική» και αν επιβαρύνει το εμπόριο των ΗΠΑ. Η γερμανική κυβέρνηση έχει προχωρήσει πρόσφατα σε νομοθεσία με στόχο την μείωση του κόστους των φαρμάκων, επιχειρώντας να περιορίσει τις δαπάνες σε μια περίοδο χαμηλής οικονομικής ανάπτυξης.

Ο επικεφαλής των εμπορικών διαπραγματεύσεων των ΗΠΑ, Jamieson Greer, χαρακτήρισε την γερμανική πολιτική «σοβαρό βήμα προς τα πίσω», υποστηρίζοντας ότι οι Αμερικανοί ασθενείς πληρώνουν σχεδόν τετραπλάσια τιμή για επώνυμα φάρμακα σε σχέση με τους Γερμανούς.

Παράλληλα, ο διευθύνων σύμβουλος της Pfizer, Albert Bourla, φέρεται να προειδοποίησε με επιστολή προς τη γερμανική κυβέρνηση ότι οι νέες ρυθμίσεις ενδέχεται να πλήξουν τις επενδύσεις της φαρμακοβιομηχανίας στη χώρα.

Αντίστοιχες ανησυχίες εξέφρασε και ο επικεφαλής της AstraZeneca, Pascal Soriot, ο οποίος προειδοποίησε ότι ενδέχεται οι φαρμακευτικές εταιρείες να περιορίσουν την κυκλοφορία νέων φαρμάκων στην Ευρώπη, εάν δεν αυξηθούν οι δημόσιες δαπάνες.

Η Ουάσινγκτον καλεί το Germany να ακολουθήσει το παράδειγμα του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο έχει δεσμευτεί να αυξήσει σημαντικά τις επενδύσεις του σε καινοτόμα φάρμακα την επόμενη δεκαετία. Ο Donald Trump έχει θέσει ως προτεραιότητα την μείωση του κόστους φαρμάκων στις ΗΠΑ, έχοντας ήδη προχωρήσει σε συμφωνίες με μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες για τον έλεγχο τιμών.

Οι συμφωνίες αυτές συνδέουν τις τιμές των φαρμάκων με τα χαμηλότερα επίπεδα ανεπτυγμένων χωρών, ασκώντας πίεση στις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να αυξήσουν τις δαπάνες τους, γεγονός που εντείνει την διεθνή ένταση στον κλάδο της φαρμακοβιομηχανίας (https://www.bankingnews.gr/index.php?id=883029&utm_source=projectagora&utm_medium=contentdiscovery).

Πολιτική θύελλα και κυβερνητικό χάος στο Βερολίνο - Εκτός εαυτού ο Friedrich Merz απειλεί με διάλυση, λόγω του σαμποτάζ των σοσιαλδημοκρατών. Η Sahra Wagenknecht δεν δίστασε μάλιστα να εκτοξεύσει βαριές εκφράσεις, υπογραμμίζοντας ότι ο Friedrich Merz έχει ήδη καταγραφεί ως ο πιο αποτυχημένος και αντιδημοφιλής καγκελάριος που πέρασε ποτέ από την ιστορία της Γερμανίας.

Σε τροχιά πλήρους αποσταθεροποίησης εισέρχεται η γερμανική κυβέρνηση, με τον καγκελάριο της χώρας Friedrich Merz να στέλνει τελεσίγραφο στους κυβερνητικούς του εταίρους, ξεκαθαρίζοντας ότι η υπομονή του έχει εξαντληθεί οριστικά.

Αιτία της πρωτοφανούς πολιτικής κρίσης είναι η απόφαση του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (SPD) να μπλοκάρει συστηματικά στην Bundestag το πολυαναμενόμενο νομοσχέδιο για το μέλλον των υποδομών της Γερμανίας, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα Rheinische Post. Η υπομονή μου τελειώνει, διεμήνυσε σε δραματικό τόνο ο Friedrich Merz, εκτοξεύοντας ευθείες απειλές προς την κοινοβουλευτική ομάδα του SPD που κρατά «όμηρο» μια κομβική μεταρρύθμιση.

Το επίμαχο νομοσχέδιο αποτελεί την ναυαρχίδα της οικονομικής πολιτικής του καγκελαρίου, καθώς στοχεύει στην ψηφιοποίηση, την απλοποίηση και την ραγδαία επιτάχυνση των διαδικασιών σχεδιασμού για μεγάλα έργα υποδομής στην χώρα. Αν και το γερμανικό Υπουργικό συμβούλιο είχε ανάψει το πράσινο φως ήδη από τον Δεκέμβριο του 2025 μ.Χ., το κείμενο παραμένει εγκλωβισμένο στα γρανάζια του κοινοβουλίου λόγω του σοσιαλδημοκρατικού βέτο.

Το σκληρό πολιτικό παζάρι και τα αντίποινα για το περιβάλλον. Το SPD αρνείται πεισματικά να υποχωρήσει, ζητώντας ως αντάλλαγμα την άμεση ψήφιση ενός άλλου νόμου που αφορά την ενίσχυση των φυσικών υποδομών και την μείωση της γραφειοκρατίας σε περιβαλλοντικά έργα.

Ωστόσο, η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία των σοσιαλδημοκρατών βρίσκεται ακόμα στο στάδιο των ενδοδιατμηματικών διαβουλεύσεων και δεν έχει καταφέρει καν να φτάσει στο Υπουργικό συμβούλιο, εξαιτίας της σθεναρής αντίστασης που προβάλλουν οι συντηρητικοί πολιτικοί του κυβερνητικού συνασπισμού. Η κατάσταση αυτή έχει μετατρέψει το Βερολίνο σε ένα απέραντο πεδίο πολιτικής μάχης, με την κυβέρνηση να εμφανίζεται πλήρως ανίκανη να συμφωνήσει ακόμα και στα βασικά.

Πυρά Wagenknecht κατά Merz: Ο πιο αντιδημοφιλής καγκελάριος στην ιστορία. Το εκρηκτικό αυτό σκηνικό σπεύδει να εκμεταλλευτεί η αντιπολίτευση, με την ιδρύτρια του κόμματος BSW, Sahra Wagenknecht, να εξαπολύει μια άνευ προηγουμένου προσωπική επίθεση κατά του Friedrich Merz, απαιτώντας την άμεση παραίτησή του από την ηγεσία της χώρας.

Η ίδια δήλωσε με απόλυτη σκληρότητα πως αν η τρέχουσα κυβέρνηση, υπό τον συνασπισμό του μπλοκ CDU/CSU και του SPD, παραμείνει στην εξουσία, θα είναι αδύνατο να σωθεί η Γερμανία από την καταστροφή.

Η Sahra Wagenknecht δεν δίστασε μάλιστα να εκτοξεύσει βαριές εκφράσεις, υπογραμμίζοντας ότι ο Friedrich Merz έχει ήδη καταγραφεί ως ο πιο αποτυχημένος και αντιδημοφιλής καγκελάριος που πέρασε ποτέ από την ιστορία της Γερμανίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, πριν από αυτή την εγχώρια πολιτική θύελλα, την παραίτηση του Friedrich Merz είχε ζητήσει δημόσια και ο ειδικός εκπρόσωπος του Ρώσου Προέδρου, Kirill Dmitriev, επιτείνοντας την διεθνή πίεση γύρω από το πρόσωπο του Γερμανού ηγέτη (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/880763/politiki-thyella-kai-kyvernitiko-xaos-sto-verolino-ektos-eaftoy-o-friedrich-merz-apeilei-me-dialysi-logo-tou-sampotaz-ton-sosialdimokraton/).

Βόμβα στις γερμανικές τράπεζες: Δισεκατομμύρια «ξεχασμένα» σε λογαριασμούς - φαντάσματα - Στον «αέρα» χιλιάδες κληρονόμοι. Συνήθως πρόκειται για τραπεζικές καταθέσεις ή τίτλους που έχουν παραμείνει ανενεργοί για χρόνια.

Δισεκατομμύρια ευρώ βρίσκονται στην Γερμανία σε τραπεζικούς λογαριασμούς, χωρίς να καταγράφεται καμία συναλλαγή για πολλά χρόνια. Συχνά οι κληρονόμοι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή τους. Σύμφωνα με έκθεση του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Έρευνας, το ποσό σε αδρανείς λογαριασμούς ενδέχεται να ξεπερνά ακόμα τα τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ. Ορισμένες εκτιμήσεις κάνουν λόγο ακόμη και για εννέα δισεκατομμύρια. Επίσημα στοιχεία για τους εν λόγω λογαριασμούς δεν υπάρχουν. Συχνά το πρόβλημα ξεκινά με τον θάνατο: Δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν περισσότερους από έναν λογαριασμούς,τους οποίους συχνά διαχειρίζονται αποκλειστικά ψηφιακά. Επομένως, εάν δεν υπάρχουν έγγραφα, η αναζήτηση αποτελεί για τους συγγενείς μεγάλη πρόκληση. Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο όταν υπάρχουν τα λεγόμενα σύγχρονα περιουσιακά στοιχεία, όπως τα κρυπτονομίσματα ή τα NFT (μη ανταλλάξιμα tokens), τα οποία είναι σχεδόν αδύνατο να εντοπιστούν. Ποιοι δικαιούνται τα δισ. σε αδρανείς λογαριασμούς; Δυστυχώς δεν υπάρχει σαφής νομικός ορισμός για έναν αδρανή τραπεζικό λογαριασμό.

Συνήθως πρόκειται για τραπεζικές καταθέσεις ή τίτλους που έχουν παραμείνει ανενεργοί για χρόνια. Οι τράπεζες χαρακτηρίζουν έναν λογαριασμό αδρανή εάν δεν είναι εφικτή η επικοινωνία με τον κάτοχό του, οι κληρονόμοι δεν εντοπίζονται ή η αλληλογραφία επιστρέφεται. Χωρίς σαφές νομικό πλαίσιο, βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων το πόσο εντατικά αναζητούν τους κατόχους. Στην Γερμανία για παράδειγμα οι αυστηροί κανονισμοί προστασίας δεδομένων αποτελούν ένα ακόμα αντικίνητρο για τις τράπεζες να αναζητήσουν τους κληρονόμους ενός αδρανούς τραπεζικού λογαριασμού. Στην Γερμανία το περιεχόμενο ενός τραπεζικού λογαριασμού παραμένει μονίμως στην ιδιοκτησία των κατόχων ή των κληρονόμων τους. Οι τράπεζες υποχρεούνται να το διατηρούν στην κατοχή τους επ' αόριστον. Το κράτος έχει πρόσβαση σε αυτό μόνο αν αναγνωριστεί επίσημα ως κληρονόμος. Ωστόσο, δεν υπάρχει κεντρικό μητρώο έτσι ώστε να μπορούν να εξυπηρετηθούν οι κληρονόμοι και να εντοπίσουν τέτοιου είδους λογαριασμούς. Αντ' αυτού, τα όποια ερωτήματα υποβάλλονται ατομικά στις τράπεζες. Είναι μια περίπλοκη, συχνά δαπανηρή διαδικασία με αβέβαιο αποτέλεσμα. Γιατί οι κληρονόμοι δεν βρίσκουν τα χρήματα; Εδώ και χρόνια καταβάλλονται στην Γερμανία προσπάθειες δημιουργίας εθνικού μητρώου αδρανών τραπεζικών λογαριασμών. Η κυβέρνηση του καγκελαρίου Merz σχεδιάζει μια κεντρική ηλεκτρονική βάση δεδομένων, όμως δεν υπάρχει ακόμα το απαραίτητο ρυθμιστικό πλαίσιο. Το αποτέλεσμα; Δισεκατομμύρια ευρώ παραμένουν στην αφάνεια. Μια ματιά σε άλλες χώρες δείχνει ότι υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι αντιμετώπισης του ζητήματος. Στην Ελλάδα, ένας τραπεζικός λογαριασμός χαρακτηρίζεται αδρανής όταν παραμένει χωρίς συναλλαγή για δύο συνεχόμενα χρόνια. Μετά την πάροδο μιας εικοσαετίας χωρίς καμία κίνηση, τα χρήματα περιέρχονται στο Ελληνικό Δημόσιο. Τι κάνουν άλλες χώρες με τα "χαμένα" χρήματα; Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι αδρανείς λογαριασμοί μεταφέρονται μετά από 15 χρόνια σε ένα ειδικό ταμείο που χρηματοδοτεί κοινωνικά έργα. Οι κληρονόμοι έχουν ωστόσο δικαίωμα να ανακτήσουν τα χρήματα ανά πάσα στιγμή. Και στην Ιρλανδία τα χρήματα αδρανών λογαριασμών καταλήγουν στο δημόσιο, το οποίο τα διοχετεύει σε έργα κοινωνικού χαρακτήρα.

Στις ΗΠΑ, η εκάστοτε Πολιτεία αναλαμβάνει τη διαχείριση των αδρανών λογαριασμών μετά από λίγα χρόνια και σε περίπτωση που δεν είναι εφικτή η επικοινωνία με τον κάτοχο δημοσιεύει ανακοίνωση σχετικά με "μη διεκδικημένες ιδιοκτησίες". Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως οι κληρονόμοι έχουν εσαεί πρόσβαση στα χρήματα τέτοιων λογαριασμών.

Η Γαλλία μεταφέρει λογαριασμούς σε κρατικό ίδρυμα μετά από δέκα χρόνια και μετά από άλλα 20 χρόνια περνούν στο δημόσιο. Η Ελβετία, από την άλλη πλευρά, δίνει προτεραιότητα στη διαφάνεια. Οι πληροφορίες των κατόχων δημοσιεύονται μετά από 60 χρόνια κι αν δεν υπάρξουν κληρονόμοι τότε τα ποσά περνούν οριστικά στο δημόσιο.

 Η Γερμανία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα κρίσιμο ερώτημα: Να παραμείνουν τα δισεκατομμύρια από αδρανείς λογαριασμούς στην αφάνεια ή είναι πλέον απαραίτητο ένα σύστημα που να διευκολύνει την πρόσβαση των κληρονόμων σε αυτά (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/880871/vomva-stis-germanikes-trapezes-disekatommyria-ksexasmena-se-logariasmoys-fantasmata-ston-aera-xiliades-klironomoi);

Γερμανία: Ρεκόρ πολιτικών εγκλημάτων από ακραίους δεξιάς κι αριστεράς Σε νέο ιστορικό υψηλό επίπεδο έφτασαν το 2025 μ.Χ. τα εγκλήματα με πολιτικό κίνητρο, εκ των οποίων τα περισσότερα διεπράχθησαν από ακροδεξιούς εξτρεμιστές. Η μεγαλύτερη αύξηση διαπιστώθηκε ωστόσο στα εγκλήματα με δράστες ακροαριστερούς.

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Υπηρεσίας κατά του Εγκλήματος (ΒΚΑ) της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας, το 2025 μ.Χ. καταγράφηκαν 85.837 αδικήματα με πολιτικό κίνητρο, κατά σχεδόν 2% περισσότερα από ό,τι το προηγούμενο έτος.

Παρουσιάζοντας την έκθεση, ο ομοσπονδιακός Υπουργός Εσωτερικών Αλεξάντερ Ντόμπριντ (CSU) εξέφρασε την ανησυχία του για τη συνεχιζόμενη αύξηση της τάσης για βία, ενώ σημείωσε και την ισχυρή αύξηση των εγκλημάτων με ακροαριστερά κίνητρα.

Από τα αδικήματα που καταγράφονται στην έκθεση, τα 4.156 αποτελούν «βίαια» εγκλήματα. Ο αριθμός τους αυξήθηκε κατά 1,2% σε σχέση με το 2024 μ.Χ. και, σύμφωνα με τον επικεφαλής της ΒΚΑ Χόλγκερ Μουνχ, είναι ο μεγαλύτερος αριθμός από το 2016 μ.Χ. Στα βίαια εγκλήματα περιλαμβάνονται επιθέσεις, αντίσταση κατά αστυνομικών, εμπρησμοί, αλλά και συγκρούσεις με πολιτικούς αντιπάλους στο περιθώριο διαδηλώσεων.

Τα εγκλήματα με κίνητρο ακροδεξιές αντιλήψεις ήταν 42.544 και αντιπροσωπεύουν περίπου το ήμισυ του συνόλου των περιστατικών. Παρά την μικρή μείωση κατά 0,6% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, «είναι σαφές ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται επί του παρόντος από τον ακροδεξιό εξτρεμισμό», δήλωσε ο κ. Ντόμπριντ και πρόσθεσε ότι ταυτόχρονα η μεγαλύτερη αύξηση, με 43%, στα βίαια εγκλήματα διαπιστώθηκε στις περιπτώσεις με ακροαριστερό υπόβαθρο, οι οποίες είναι πλέον το 1/3 του συνόλου των περιστατικών.

Τα εγκλήματα με θρησκευτικά κίνητρα αυξήθηκαν επίσης κατά 5,7%, εκείνα με αντισημιτικά κίνητρα κατά 5%, ενώ στις κατηγορίες που δεν αντιστοιχούνται σε κάποια από τις κύριες ομάδες, ο αριθμός των καταγεγραμμένων αδικημάτων μειώθηκε κατά 5,7%. «Ειδικά τα αδικήματα με αντισημιτικά κίνητρα εκτιμάται ότι σε ποσοστό 50% σχετίζονται με την κατάσταση στην Μέση Ανατολή», εξήγησε ο κ. Μουνχ (https://www.defence-point.gr/germania-rekor-politikon-egklimaton-apo-akraioys-dexias-ki-aristeras).

Τα γερμανικά καθάρματα αρνήθηκαν την έκδοση βίζας σε αρχιμανδρίτη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αποκαλώντας την «εχθρική οργάνωση». Οι γερμανικές αρχές απέρριψαν την αίτηση για βίζα Σένγκεν του Αρχιμανδρίτη Συμεών (Τοματσίνσκι), αναπληρωτή καθηγητή στη Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας, επικαλούμενες απειλή για τη δημόσια τάξη και την εσωτερική ασφάλεια. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Rambler, στην επίσημη απάντηση του προξενείου αποκάλεσαν τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία «εχθρική οργάνωση».

Ο ιερέας επρόκειτο να επισκεφθεί την Κολωνία για να παραστεί στο Συνέδριο της Ορθόδοξης Νεολαίας της Γερμανίας, που είχε προγραμματιστεί για τις 3-7 Ιουνίου. Την πρωτοβουλία για το ταξίδι την είχαν εκπρόσωποι της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο εξωτερικό, οι οποίοι είχαν στείλει επίσημες προσκλήσεις στα γερμανικά.

Σύμφωνα με τον Αρχιμανδρίτη Συμεών, όλα τα απαραίτητα έγγραφα, συμπεριλαμβανομένων των εισιτηρίων και της επιβεβαίωσης από την πλευρά των οργανωτών, είχαν υποβληθεί στο προξενείο, ωστόσο, αυτό δεν επηρέασε την απόφαση των γερμανικών αρχών.

Ο αρχιμανδρίτης τόνισε ότι η συμμετοχή κληρικών από τη Ρωσία σε παρόμοια φόρουμ αποτελεί μια μακροχρόνια παράδοση που τώρα απειλείται. Πιστεύει ότι αυτό το περιστατικό αποτελεί παράδειγμα απροκάλυπτων θρησκευτικών διακρίσεων.

Ο ιερέας εξέφρασε επίσης την ανησυχία του ότι η πολιτική πίεση στην Εκκλησία, που προηγουμένως επικεντρώνονταν στην Ουκρανία, αρχίζει τώρα να εξαπλώνεται στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δημιουργώντας νέα εμπόδια στην υλοποίηση θρησκευτικών δράσεων (https://romioitispolis.gr/ta-germanika-katharmata-arnithikan-tin-ekdosi-vizas-se-archimandriti-tis-rosikis-orthodoxis-ekklisias-apokalontas-tin-echthriki-organosi/s).

ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ «ΒΟΜΒΑ»: Καταρρέει η παγκόσμια τάξη, έρχονται χρόνια ΧΑΟΥΣ! Σοβαρό καμπανάκι κινδύνου για το μέλλον της διεθνούς ασφάλειας και σταθερότητας χτυπούν τέσσερα κορυφαία γερμανικά ινστιτούτα έρευνας για την ειρήνη, τα οποία στην ετήσια «Έκθεση για την Ειρήνη» περιγράφουν μια παγκόσμια πραγματικότητα που γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνη. Σύμφωνα με τα συμπεράσματά τους, η βασισμένη σε κανόνες διεθνής τάξη βρίσκεται σε διαδικασία κατάρρευσης, ενώ οι δημοκρατίες υποχωρούν σε αριθμό και ποιότητα σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι ο ΟΗΕ αντιμετωπίζει βαθιά κρίση, καθώς οι ανταγωνισμοί μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων μπλοκάρουν κρίσιμες αποφάσεις, ιδιαίτερα στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Παράλληλα, οι συνεχείς περικοπές χρηματοδότησης αποδυναμώνουν περαιτέρω τον ρόλο του διεθνούς οργανισμού σε μια περίοδο κατά την οποία οι ανάγκες αυξάνονται δραματικά.

Η έκθεση καταγράφει μια ιδιαίτερα ανησυχητική εικόνα. Η περίοδος 2021 μ.Χ.-2024 μ.Χ. χαρακτηρίζεται ως η πιο βίαιη από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, με 61 ένοπλες συγκρούσεις σε 36 χώρες. Την ίδια στιγμή, οι εκτοπισμένοι παγκοσμίως ξεπέρασαν τα 120 εκατομμύρια άτομα τον Απρίλιο του 2025 μ.Χ., αποτυπώνοντας το μέγεθος της ανθρωπιστικής κρίσης.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί, σύμφωνα με τους συντάκτες, η τάση κρατών να ενεργούν με λογική ισχύος, παρακάμπτοντας διεθνείς κανόνες και χρησιμοποιώντας στρατιωτικά μέσα για την προώθηση των συμφερόντων τους.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι χωρίς ισχυρούς θεσμούς, σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και αξιόπιστες εγγυήσεις ασφαλείας, ο κόσμος κινδυνεύει να εισέλθει σε μια παρατεταμένη περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας και συγκρούσεων (https://news12.gr/2026/06/09/%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%ce%b2%ce%bf%ce%bc%ce%b2%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%cf%81%cf%81%ce%ad%ce%b5%ce%b9-%ce%b7-%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ba%cf%8c%cf%83/).

Σεισμός στην Γερμανία: Η AfD εκτοξεύεται στο 29% και ανοίγει διαφορά 9 μονάδων από το CDU. Ιστορικό προβάδισμα για το αντιμεταναστευτικό κόμμα AfD, καθώς η κυβερνητική φθορά πιέζει το πολιτικό κατεστημένο της Γερμανίας.

Η αντιμεταναστευτική Alternative für Deutschland (AfD) διευρύνει θεαματικά το προβάδισμά της έναντι του βασικού πολιτικού της αντιπάλου, της Christian Democratic Union (CDU) και της αδελφής της παράταξης Christian Social Union (CSU), σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση της YouGov που καταγράφει ιστορικά υψηλά ποσοστά για το κόμμα. Η AfD συγκεντρώνει πλέον 29% στην πρόθεση ψήφου, σημειώνοντας νέο ρεκόρ, ενώ τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας καταγράφουν ιστορικά χαμηλές επιδόσεις.

Το αποτέλεσμα αναμένεται να αυξήσει περαιτέρω την πίεση προς τον κυβερνητικό συνασπισμό, ο οποίος εμφανίζεται να χάνει ολοένα και περισσότερο την εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης.  Σύμφωνα με την δημοσκόπηση: AfD: 29% (+1). CDU/CSU: 20% (-2). Πράσινοι: 14% (+1). SPD: 12% (-1). Αριστερά (Die Linke): 12% (+1). FDP: 5% (+1). BSW: 4%. Λοιπά κόμματα: 5%.

Η διαφορά των εννέα ποσοστιαίων μονάδων μεταξύ AfD και CDU/CSU αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες που έχουν καταγραφεί υπέρ του κόμματος της δεξιάς αντιπολίτευσης. Ιστορικό χαμηλό για CDU και SPD. Ιδιαίτερα ανησυχητικά θεωρούνται τα ευρήματα για το CDU/CSU και το SPD. Το CDU/CSU περιορίζεται στο 20%, καταγράφοντας τη χειρότερη επίδοσή του σε δημοσκόπηση της YouGov, ενώ το SPD υποχωρεί στο 12%, συνεχίζοντας την καθοδική του πορεία.

Αντίθετα, οι Πράσινοι εμφανίζουν μικρή άνοδο στο 14%, ενώ το κόμμα της Αριστεράς φτάνει επίσης το 12%. Κέρδη καταγράφει και το FDP, το οποίο επιστρέφει στο όριο του 5% για πρώτη φορά έπειτα από ενάμιση χρόνο, μετά την εκλογή του Wolfgang Kubicki στην ηγεσία του κόμματος.

Το δίλημμα του Friedrich Merz. Τα αποτελέσματα αναμένεται να εντείνουν τις εσωκομματικές συζητήσεις στο CDU σχετικά με τη στρατηγική που ακολουθεί το κόμμα απέναντι στην AfD. Παρά το γεγονός ότι η ηγεσία του CDU απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας με την AfD, ορισμένα στελέχη εκτιμούν ότι το ζήτημα θα επανέλθει όσο το δημοσκοπικό χάσμα διευρύνεται.

Ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz έχει επανειλημμένα δεσμευθεί ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί με την AfD υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Ωστόσο, η λεγόμενη «αντι-AfD ζώνη αποκλεισμού» (firewall) αναγκάζει το CDU να αναζητά κυβερνητικές συνεργασίες με κόμματα που βρίσκονται πιο κοντά στην κεντροαριστερά ή την αριστερά, όπως το SPD, οι πράσινοι ή ακόμη και η Die Linke.

Η στρατηγική αυτή φαίνεται να προκαλεί δυσαρέσκεια σε μεγάλο μέρος της εκλογικής του βάσης. Παρ' όλα αυτά, περίπου οι μισοί ψηφοφόροι του CDU εξακολουθούν να απορρίπτουν την ιδέα συγκυβέρνησης με την AfD.

Οι Γερμανοί δεν θέλουν πολιτική στο Μουντιάλ. Η ίδια δημοσκόπηση κατέγραψε και τις απόψεις των Γερμανών για τη σχέση πολιτικής και ποδοσφαίρου, με τα αποτελέσματα να δείχνουν σαφή αντίθεση στην πολιτικοποίηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Η εθνική ομάδα της Γερμανίας είχε υιοθετήσει έντονα πολιτικά και κοινωνικά μηνύματα στα δύο προηγούμενα Μουντιάλ. Ωστόσο, η αγωνιστική της πορεία ήταν απογοητευτική, καθώς αποκλείστηκε και στις δύο διοργανώσεις από την φάση των ομίλων. Σύμφωνα με την YouGov, το 65% των Γερμανών θεωρεί ότι το ποδόσφαιρο και η πολιτική πρέπει να παραμείνουν αυστηρά διαχωρισμένα.

Η άποψη αυτή είναι ιδιαίτερα ισχυρή μεταξύ των ψηφοφόρων της AfD, όπου το ποσοστό φτάνει το 82%, καθώς και μεταξύ των ψηφοφόρων του CDU/CSU με 74%.  Ακόμη και μεταξύ των ψηφοφόρων του SPD, το 55% τάσσεται υπέρ του διαχωρισμού πολιτικής και αθλητισμού.

Αντίθετα, οι ψηφοφόροι κομμάτων που τοποθετούνται πιο αριστερά στο πολιτικό φάσμα εμφανίζονται περισσότερο θετικοί στην παρουσία πολιτικών μηνυμάτων στο ποδόσφαιρο. Το 41% των ψηφοφόρων της Die Linke και το 34% των πρασίνων δηλώνουν ότι υποστηρίζουν τέτοιες παρεμβάσεις (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/882597/seismos-sti-germania-i-afd-ektokseyetai-sto-29-kai-anoigei-diafora-9-monadon-apo-to-cdu3/).

ΣΟΚ στην Γερμανία: ΜΚΟ που συνδέεται με τον Σόρος ζητά απαγόρευση του AfD . Η συζήτηση για τη δημοκρατία στην Γερμανία παίρνει πλέον μια ιδιαίτερα επικίνδυνη τροπή. Την ώρα που το κόμμα της Εναλλακτικής για την Γερμανία, το AfD, εμφανίζεται πρώτο στις δημοσκοπήσεις με ποσοστά που αγγίζουν το 29%, μια αριστερή-φιλελεύθερη ΜΚΟ που χρηματοδοτείται από το δίκτυο του Τζορτζ Σόρος ζητά ανοιχτά την απαγόρευσή του ως «αντισυνταγματικού».

Η οργάνωση παρουσίασε μια έκθεση 1.500 σελίδων, υποστηρίζοντας ότι οι θέσεις του AfD για την μετανάστευση, την ιθαγένεια, την οικογένεια, το Ισλάμ και τα ζητήματα φύλου παραβιάζουν το γερμανικό Σύνταγμα.

Μεταξύ άλλων, θεωρεί προβληματικές τις προτάσεις για ευκολότερες απελάσεις παράνομων μεταναστών, την απαγόρευση της ισλαμικής μαντίλας σε δημόσιους φορείς και την θέση ότι υπάρχουν μόνο δύο βιολογικά φύλα.

Το ερώτημα όμως που γεννάται είναι άλλο: μπορεί ένα κόμμα που στηρίζεται από σχεδόν έναν στους τρεις Γερμανούς πολίτες να τίθεται εκτός νόμου επειδή εκφράζει πολιτικές θέσεις που ένα μέρος του πολιτικού κατεστημένου θεωρεί «μη αποδεκτές»;

Οι επικριτές της πρωτοβουλίας κάνουν λόγο για μια προσπάθεια πολιτικής απομόνωσης του AfD, καθώς το κόμμα βρίσκεται υπό παρακολούθηση από τις γερμανικές υπηρεσίες ασφαλείας εδώ και χρόνια, ενώ αρκετά περιφερειακά παραρτήματά του έχουν ήδη χαρακτηριστεί «δεξιές εξτρεμιστικές οργανώσεις».

Η υπόθεση ξεπερνά τα γερμανικά σύνορα. Διότι αν ένα δημοκρατικά εκλεγμένο κόμμα μπορεί να απαγορευτεί επειδή οι απόψεις του θεωρούνται «επικίνδυνες», τότε το ερώτημα δεν αφορά μόνο το AfD, αλλά τα ίδια τα όρια της δημοκρατίας στην Ευρώπη (https://news12.gr/2026/06/27/%cf%83%ce%bf%ce%ba-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%bc%ce%ba%ce%bf-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b4%ce%ad%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%84//).

Προς διάλυση το ενιαίο γερμανικό κράτος – Οργή στην Ανατολική Γερμανία, ο Putin κερδίζει το Βερολίνο χωρίς να ρίξει σφαίρα. «Στην Γερμανία, οι γραμμές σύγκρουσης εκτείνονται εν μέρει κατά μήκος των πρώην ενδογερμανικών συνόρων. Αυτό έχει και ιστορικούς λόγους».

Η γερμανική κοινωνία εμφανίζεται διχασμένη, με διαχωριστικές γραμμές που συχνά ακολουθούν τα σύνορα μεταξύ της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΛΔΓ) και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΟΔΓ), ιδιαίτερα ως προς την στάση που κρατείται απέναντι στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την σύγκρουση στην Ουκρανία, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό «Spiegel».

«Στην Γερμανία, οι γραμμές σύγκρουσης εκτείνονται εν μέρει κατά μήκος των πρώην ενδογερμανικών συνόρων. Αυτό έχει και ιστορικούς λόγους», σημειώνει το άρθρο. Οι συντάκτες υποστηρίζουν ότι οι ιστορικές διαφορές μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας παραμένουν ορατές, για παράδειγμα στη συζήτηση γύρω από την προμήθεια όπλων στην Ουκρανία.

Το άρθρο παραθέτει στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία το 41% των ερωτηθέντων στα πρώην ανατολικογερμανικά κρατίδια τάσσεται υπέρ της μείωσης της στρατιωτικής στήριξης προς την Ουκρανία, ενώ στην Δυτική Γερμανία το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται στο 24%. «Οι ουλές αυτού του πολέμου, που ξεκίνησε πριν από 85 χρόνια, παραμένουν ζωντανές στην μνήμη των Γερμανών, και αυτό αποτυπώνεται ακόμη και σήμερα» τονίζει το άρθρο.

Ο πολιτικός επιστήμονας Igor Shatrov, επικεφαλής του συμβουλίου εμπειρογνωμόνων του Ιδρύματος Στρατηγικής Ανάπτυξης, σημειώνει ότι πολλοί Ανατολικογερμανοί θυμούνται τη ΛΔΓ ως μια από τις πιο ανεπτυγμένες και «επιτυχημένες» χώρες του σοσιαλιστικού μπλοκ.

«Και σήμερα τι συμβαίνει; Ωστόσο, ακόμη και 35 χρόνια μετά την επανένωση, το βιοτικό επίπεδο στην Ανατολική Γερμανία παραμένει αισθητά χαμηλότερο από εκείνο της Δυτικής. Οι γενιές που μεγάλωσαν στη ΛΔΓ μετέφεραν στις επόμενες μια έντονη νοσταλγία για την παιδική και νεανική τους ηλικία, ακόμη κι αν αυτή δεν έζησαν ποτέ άμεσα.»

Στην Γερμανία το φαινόμενο αυτό έχει αποκτήσει και ονομασία: «Ostalgie» (οσταλγία), δηλαδή νοσταλγία για ορισμένες πτυχές της ζωής στην πρώην ΛΔΓ, όπως η αίσθηση σταθερότητας και οι κοινωνικές παροχές. Αντίστοιχα συναισθήματα έχουν παρατηρηθεί και σε νεότερες γενιές άλλων χωρών που ανατρέφονται με θετική εικόνα της Σοβιετικής Ένωσης.

Οι αντιφασίστες Γερμανοί που αποτέλεσαν βασικό πυρήνα της πολιτικής ελίτ της ΛΔΓ μετέδωσαν επίσης τον σεβασμό τους προς την ΕΣΣΔ στους απογόνους τους, γεγονός που συνέβαλε στην διαμόρφωση θετικής στάσης προς τη Ρωσία ως διάδοχο κράτος της Σοβιετικής Ένωσης.

Μετά τον πόλεμο, στην Δυτική Γερμανία δεν βρέθηκαν στην εξουσία οι πιο ακραίοι πρώην υποστηρικτές του ναζιστικού καθεστώτος, αλλά κυρίως άτομα που είχαν συνδεθεί με αυτό και επιβίωσαν στην μεταπολεμική περίοδο.

Σύμφωνα με την ανάλυση αυτή, η ιστορική εμπειρία της ήττας από την Σοβιετική Ένωση συνέβαλε στη διαμόρφωση αρνητικών συναισθημάτων απέναντι στη Ρωσία. Σύμφωνα με το «Spiegel», το ερώτημα παραμένει κατά πόσο αυτό το ρήγμα εξακολουθεί να είναι βαθύ, περισσότερα από 30 χρόνια μετά την επανένωση.

Οικονομική κρίση. Η οικονομική κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Γερμανία φαίνεται να εντείνει τις υπάρχουσες διαφορές. Στα Ανατολικά κρατίδια ενισχύεται η επιρροή του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), το οποίο τάσσεται υπέρ μιας ταχείας επίλυσης της σύγκρουσης και της επαναλειτουργίας του Nord Stream 2, αντανακλώντας, σύμφωνα με τους αναλυτές, υπαρκτές κοινωνικές και πολιτικές ανησυχίες.

Το ερώτημα αν η γερμανική κοινωνία προσπάθησε πραγματικά να υπερβεί αυτό το χάσμα παραμένει ανοιχτό. Κατά την περίοδο του σοσιαλισμού στη ΛΔΓ είχε διαμορφωθεί μια διαφορετική οικονομική δομή.

Μετά την επανένωση, προγράμματα όπως το Aufbau Ost (Ανασυγκρότηση της Ανατολής) και το Solidarpakt (Σύμφωνο Αλληλεγγύης) στόχευσαν στην σύγκλιση των δύο περιοχών, αλλά δεν πέτυχαν όλα τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Πολλές επιχειρήσεις της Ανατολικής Γερμανίας αποδείχθηκαν μη ανταγωνιστικές, γεγονός που οδήγησε σε αυξημένη ανεργία και μετανάστευση προς τα δυτικά κρατίδια, επιδεινώνοντας δημογραφικές ανισορροπίες.

Παράλληλα, οι κοινωνικές και πολιτισμικές διαφορές που είχαν διαμορφωθεί κατά την περίοδο της διαίρεσης συνέχισαν να επηρεάζουν τις αντιλήψεις των πολιτών. Μετά την επανένωση, αρκετοί Ανατολικογερμανοί ένιωσαν ότι δεν ενσωματώθηκαν πλήρως στη νέα πραγματικότητα, γεγονός που ενίσχυσε το αίσθημα περιθωριοποίησης και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την αίσθηση ότι αντιμετωπίζονται ως «δεύτερης κατηγορίας» πολίτες.

Επίσης, έχει επισημανθεί και η υποεκπροσώπηση πολιτών από την Ανατολική Γερμανία σε βασικούς πολιτικούς, οικονομικούς και μιντιακούς θεσμούς της ενωμένης χώρας, κάτι που συνέβαλε περαιτέρω στην διατήρηση της απόστασης μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Ο «εφιάλτης» του AfD και η ρωσική διείσδυση. Σε κάθε περίπτωση, η μεγαλύτερη οικονομική υπερδύναμη της Ευρώπης βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα βαθύ, ιστορικό και πολιτισμικό ρήγμα που απειλεί να οδηγήσει ακόμη και στην διάλυση του ενιαίου κράτους.

Η εντυπωσιακή άνοδος της δεξιάς, συντηρητικής παράταξης AfD στα κρατίδια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας (ΛΔΓ) δεν είναι μια απλή εκλογική διαμαρτυρία. Είναι η θρυαλλίδα μιας γεωπολιτικής βόμβας.

Το χάσμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης, το οποίο ουδέποτε γεφυρώθηκε ουσιαστικά μετά την ενοποίηση του 1990, αναβιώνει με τον πιο απειλητικό τρόπο, καθώς ο χρόνος λειτουργεί πλέον ξεκάθαρα υπέρ των γεωπολιτικών συμφερόντων της Μόσχας!

Σύμφωνα με τον Evgeny Semibratov, αναπληρωτή διευθυντή του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών και Προβλέψεων του Πανεπιστημίου RUDN, οι ρίζες αυτής της εσωτερικής σύγκρουσης ανάγονται στο 1.945 μ.Χ.

Στην Ανατολική πλευρά (ΛΔΓ), υπό την καθοδήγηση της Μόσχας και Γερμανών κομμουνιστών, η αποναζιστικοποίηση εφαρμόστηκε με σιδηρά πυγμή. Αντίθετα, στην Δυτική Γερμανία (ΟΔΓ), πρώην στελέχη του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος (NSDAP) ενσωματώθηκαν και αναδείχθηκαν στους κρατικούς μηχανισμούς. Σήμερα, 85 χρόνια μετά την τραγωδία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Δυτική Γερμανία επιδεικνύει μηδενική ανοχή απέναντι στην Ρωσία, έχοντας απολέσει την ιστορική συνείδηση των ευθυνών της.

Στον αντίποδα, οι Ανατολικογερμανοί διατηρούν βαθιές πολιτισμικές και γλωσσικές συμπάθειες προς την Μόσχα —κάτι που αποτυπώνεται ακόμη και στη χρήση ρωσικών όρων στην καθημερινότητά τους (όπως η προτίμηση της λέξης «κοσμοναύτης» έναντι του δυτικού «αστροναύτης»).

«Η προσάρτηση του 1990 αντιμετώπισε τους Ανατολικογερμανούς υποτιμητικά, ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας σε καθυστερημένες περιοχές. Αυτή η οικονομική και κοινωνική ανισότητα δεν ξεπεράστηκε ποτέ».

Το υφιστάμενο εκλογικό σύστημα εγκλωβίζει το 20% του πληθυσμού που κατοικεί στα Ανατολικά κρατίδια (το οποίο καλύπτει το 30% της συνολικής έκτασης), καθώς οι πολυπληθέστερες δυτικές περιοχές επιβάλλουν πλήρως την ατζέντα τους. Αυτή η πολιτική ασφυξία γεννά πλέον ακραίες αλλά ιστορικά βάσιμες σκέψεις.

Όπως επισημαίνουν κορυφαίοι αναλυτές, η ενιαία Γερμανία είναι ένα σχετικά πρόσφατο δημιούργημα, καθώς συγκροτήθηκε από τον Bismarck μόλις πριν από 150 χρόνια. Για Αιώνες, η περιοχή αποτελούσε ένα μωσαϊκό μικρών κρατιδίων.

Η επιστροφή σε μια μορφή συνομοσπονδίας θεωρείται από πολλούς ως η μόνη διέξοδος για την συνύπαρξη των δύο αυτών εκ διαμέτρου αντίθετων κοινωνιών. Μια τέτοια εξέλιξη, που θα οδηγούσε σε χαλάρωση των δεσμών του γερμανικού κράτους και σε μεγαλύτερη αυτονομία της Ανατολής, θα άλλαζε δραματικά τις ισορροπίες στην Ευρώπη.

Σε μια περίοδο ακραίας στρατιωτικοποίησης και πολεμικών ιαχών, μια γερμανική συνομοσπονδία θα ήταν εξαιρετικά δυσκίνητη και λιγότερο επιρρεπής σε εξωτερικές στρατιωτικές περιπέτειες κατά της Ρωσίας. Οι Βρυξέλλες και το ΝΑΤΟ παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα.

Αν η οικονομική «ατμομηχανή» της Ευρώπης αρχίσει να αποσυντίθεται εκ των έσω, η γεωπολιτική αρχιτεκτονική της Δύσης θα υποστεί ένα μη αναστρέψιμο, καταστροφικό σοκ. Ο χρόνος μετρά αντίστροφα και το Βερολίνο κάθεται πάνω σε μια μπαρουταποθήκη (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883504/pros-dialysi-to-eniaio-germaniko-kratos-orgi-stin-anatoliki-germania-o-putin-kerdizei-to-verolino-xoris-na-riksei-sfaira).

Οι επιπτώσεις μιας επικράτησης της Εναλλακτικής για την Γερμανία. Στην Σαξονία-Ανχαλτ η AfD προηγείται σταθερά με περίπου 40% – 41% στις περισσότερες δημοσκοπήσεις, ενώ η CDU (Χριστιανοδημοκρατική Ενωση) βρίσκεται γύρω στο 25%.

Ορισμένες αναλύσεις θεωρούν πλέον πιθανό ακόμη και το ενδεχόμενο κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας της AfD, ανάλογα με το πόσα μικρότερα κόμματα θα μείνουν εκτός Βουλής λόγω του ορίου 5%. Το ενδιαφέρον όμως δεν είναι μόνο αν θα κερδίσει η AfD, αλλά τι θα σήμαινε μια τέτοια νίκη. Ποιοι θα είναι οι κίνδυνοι και οι επιπτώσεις για την Γερμανία. Το κυριότερο ενδεχόμενο θα είναι η κατάρρευση του «Brandmauer» (Τείχος Απομόνωσης).

Η μεταπολεμική γερμανική πολιτική στηρίζεται σε μια άτυπη συμφωνία ότι τα μεγάλα δημοκρατικά κόμματα δεν συνεργάζονται με κόμματα που θεωρούνται αντισυστημικά ή εξτρεμιστικά. Αν η AfD κατακτήσει την εξουσία σε ένα κρατίδιο τόσο σημαντικό όσο η Σαξονία-Ανχαλτ, η πίεση προς την CDU θα αυξηθεί δραματικά. Το ερώτημα δεν θα είναι πλέον «αν» αλλά «πότε» θα υπάρξει κάποια μορφή συνεργασίας. Ήδη η δημόσια συζήτηση στην Γερμανία κινείται γύρω από την σταθερότητα αυτού του «τείχους».

Ένα άλλο σοβαρό ζήτημα θα είναι η δοκιμασία των θεσμών. Πρέπει να γίνει εδώ μία σημαντική διάκριση.  Η Γερμανία είναι ομοσπονδιακό κράτος με πολύ ισχυρά συνταγματικά αντίβαρα. Ακόμη και αν η AfD κυβερνήσει σε ένα κρατίδιο δεν μπορεί να αλλάξει το Σύνταγμα, δεν μπορεί να ελέγξει τα ομοσπονδιακά δικαστήρια και δεν μπορεί βέβαια να αλλάξει μόνη της την εξωτερική πολιτική της χώρας. Δεν μπορεί δηλαδή να αποσύρει την χώρα από την ΕΕ ή το ΝΑΤΟ.

Αυτό σημαίνει ότι δεν θα έβλεπε κανείς άμεση κατάρρευση της γερμανικής δημοκρατίας. Η πραγματική δοκιμασία θα είναι αν η AfD σεβαστεί τους θεσμούς όταν βρεθεί στην εξουσία και αν οι θεσμοί λειτουργήσουν ανεξάρτητα απέναντί της.

Θα υπάρξουν ίσως και οικονομικές συνέπειες. Πολλές επιχειρήσεις και βιομηχανικοί σύνδεσμοι στην Γερμανία έχουν ήδη εκφράσει ανησυχίες για μια ισχυρή άνοδο της AfD. Οι λόγοι είναι η αβεβαιότητα για τη σχέση με την ΕΕ, η έλλειψη εργατικού δυναμικού στην Ανατολική Γερμανία όπως και ο φόβος ότι ένα κλίμα πολιτικής πόλωσης θα αποθαρρύνει νέες επενδύσεις.

Από την άλλη πλευρά βέβαια, οι υποστηρικτές της AfD υποστηρίζουν ότι η νίκη της θα ανάγκαζε το πολιτικό σύστημα να ασχοληθεί σοβαρότερα με ζητήματα μετανάστευσης, ασφάλειας και περιφερειακής ανάπτυξης που θεωρούν ότι αγνοήθηκαν επί χρόνια.

Για την Ευρώπη τώρα το ψυχολογικό σοκ θα είναι σοβαρό. Η Γερμανία είναι το κεντρικό κράτος της ΕΕ. Αν για πρώτη φορά μετά το 1.945 μ.Χ. ένα κόμμα όπως η AfD αναλάμβανε πλήρως την διακυβέρνηση ενός γερμανικού κρατιδίου, το συμβολικό βάρος θα ήταν τεράστιο.

Θα ενίσχυε με σαφήνεια κόμματα όπως το National Rally στην Γαλλία, το Freedom Party της Αυστρίας και το Reform UK στο Ηνωμένο που θα προέβαλλαν πλέον το επιχείρημα ότι η «πολιτική απομόνωση» της Δεξιάς έχει αποτύχει.

Ακόμη και χωρίς άμεση εξουσία στο Βερολίνο, μια ισχυρή AfD θα επηρέαζε τον δημόσιο διάλογο για τη μετανάστευση, την κλιματική πολιτική, την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την ενεργειακή πολιτική. Ακόμα και τις σχέσεις με Ρωσία. Ολόκληρο το κλίμα θα άλλαζε. Η CDU πιθανότατα θα μετακινούνταν προς πιο συντηρητικές θέσεις ώστε να ανακτήσει ψηφοφόρους.

Αυτό δεν σημαίνει πως θα υπήρχε άμεσα κίνδυνος για την δημοκρατία. Εδώ χρειάζεται ψύχραιμη θεώρηση. Κατά μία ανάγνωση η AfD περιλαμβάνει στελέχη και τάσεις που αμφισβητούν βασικές μεταπολεμικές συναινέσεις και ότι η άνοδός της μπορεί να οδηγήσει σε σταδιακή αποδυνάμωση φιλελεύθερων θεσμών.

Αυτή είναι η ανησυχία μεγάλου μέρους του γερμανικού πολιτικού και ακαδημαϊκού κόσμου. Της πολιτικής και κοινωνικής ελίτ, δηλαδή. Υπάρχει όμως κι η αντίθετη άποψη. Που υποστηρίζει ότι ο πραγματικός κίνδυνος για την δημοκρατία είναι να αποκλείεται διαρκώς ένα κόμμα που συγκεντρώνει 30%, 35% ή 40% των ψήφων. Σύμφωνα με αυτή την λογική, η συμμετοχή στην εξουσία μπορεί να «κανονικοποιήσει» την AfD, όπως συνέβη με άλλα λαϊκιστικά κόμματα στην Ευρώπη.

Το μεγαλύτερο διακύβευμα δεν είναι αν η AfD θα «καταργήσει την δημοκρατία» στην Σαξονία-Ανχαλτ. Οι γερμανικοί θεσμοί είναι πολύ ισχυροί για κάτι τέτοιο. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μια νίκη της AfD θα αποτελέσει μια προσωρινή ψήφο διαμαρτυρίας, που θα φθαρεί όταν το κόμμα κληθεί να κυβερνήσει.

Ή θα αποτελέσει την αρχή μιας μακροχρόνιας πολιτικής αναδιάταξης, όπου η AfD θα εξελιχθεί σε έναν από τους δύο βασικούς πόλους του γερμανικού πολιτικού συστήματος. Τότε η αλλαγή για την Γερμανία και την Ευρώπη θα είναι συγκρίσιμη με την άνοδο της Giorgia Meloni στην Ιταλία ή της Marine Le Pen στην Γαλλία — αλλά με πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα, επειδή μιλάμε για την μεγαλύτερη οικονομία και τον κεντρικό πολιτικό πυλώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (https://www.tanea.gr/print/2026/06/20/opinions/oi-epiptoseis-mias-epikratisis-tis-enallaktikis-gia-ti-germania/).

Όσο η AfD καλπάζει, η Μέρκελ κάτι ετοιμάζει. Η οικονομική, κοινωνική και κυρίως η πολιτική κατάσταση στην Γερμανία δεν έχουν προηγούμενο στα μεταπολεμικά χρόνια. Επιπλέον, οι επιπτώσεις τους μεταδίδονται με την ταχύτητα του φωτός σε ολόκληρη την Ευρώπη, όχι μόνον με τους παλιούς γνωστούς τρόπους, που στο βάθος πλέον διαφαίνονται κι αυτοί, αλλά λόγω της αλλοπρόσαλλης δομής της σημερινής ΕΕ:

Ενός βάλτου, μιας ανάπηρης ένωσης με κοινό νόμισμα μα χωρίς κοινή πολιτική και αμυντική οντότητα· δηλαδή, μιας ένωσης που βραχυκυκλώνει στην πρώτη μεγάλη διεθνή δυσκολία σε μία εποχή που αυτές πέφτουν σαν χαλάζι σε έναν κόσμο με συνεχείς μείζονες ανατροπές, τις οποίες η Ευρώπη παρακολουθεί άπραγη, αδύναμη να αντιδράσει.

Και τις βλέπει να την σαρώνουν στο πέρασμά τους, καθώς μέσα σε αυτή την ιστορικά ανώμαλη δομή οι εθνικές πολιτικές της Γερμανίας είναι οι μόνες που μετράνε πραγματικά. Και πλέον τα πράγματα είναι τόσο πιεστικά από παντού, που το Βερολίνο δεν κάνει καν τον κόπο να τις εμφανίζει, ως δήθεν ευρωπαϊκές, ενώ όλοι οι άλλοι στερούνται σημασίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, τα στοιχεία ερευνών που δημοσιεύονται για την έκρηξη της φτώχειας μέσα στην ίδια την Γερμανία – μία από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου! – καθώς και για τις εκρηκτικές ανισότητες ανάμεσα στα κράτη που απαρτίζουν την Ομοσπονδία, προκαλούν δέος.

Συγκεκριμένα, η πάλαι ποτέ χώρα-πρότυπο του μεταπολεμικού κοινωνικού κράτους, ως μισή Γερμανία της Βόννης, είναι σήμερα, ως πανίσχυρη ενιαία Γερμανία του Βερολίνου, ένας εφιαλτικός τόπος για τεράστιες πληθυσμιακές ομάδες οι οποίες δεν μπορούν να τα βγάλουν καν πέρα παρά τον πλούτο της χώρας που ζουν, αλλά και για ασύλληπτο αποκλεισμό, επικεντρωμένο ακόμα και σήμερα – σχεδόν σαράντα χρόνια έπειτα από την επανένωση – στις χώρες της πάλαι ποτέ Λαϊκής Δημοκρατίας.

Όλα αυτά, με το ζήτημα της μετανάστευσης να πρωταγωνιστεί, ως αιχμή του δόρατος, και την βαριά βιομηχανία σε κατάρρευση να εκτοξεύει την ανεργία, έχουν παγιώσει οριστικά την γερμανική Ακροδεξιά, την AfD, στην θέση της πρώτης πολιτικής δύναμης σε ομοσπονδιακό επίπεδο από την επομένη σχεδόν των εκλογών που έφεραν την κυβέρνηση Μερτς. Την οποία, άλλες μετρήσεις, δείχνουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των Γερμανών, όχι μόνον θεωρεί εντελώς αποτυχημένη, αλλά και απίθανο να ολοκληρώσει τη θητεία της.

Εκτίμηση που, όμως, ακόμα κι αν διαψευστεί, θα συμβεί με πολύ μεγάλο κόστος: όσο ο Μερτς μένει στην εξουσία ουσιαστικά πλέον ενάντια στην λαϊκή βούληση, τόσο η AfD ενισχύει τις πιθανότητές της να τον διαδεχθεί σε αυτήν όλο και πιο ισχυρή. 

Σε αυτό το δραματικό πλέον περιβάλλον, τόσο για την Γερμανία όσο και για την Ευρώπη, μία μορφή από τα παλιά έχει τώρα πυκνώσει εκθετικά τις παρεμβάσεις της – και μάλιστα εξαιρετικά στοχευμένα. Και αυτές δείχνουν αθροιστικά ότι ίσως δεν γίνονται συγκυριακά μα, αντιθέτως, μπορεί να έχουν πίσω τους στρατηγική.

Μόνιμος στόχος της Μέρκελ με όλους τους τρόπους είναι ο Μερτς. Ο κομματικά ομογάλακτός της καγκελάριος, πιθανότατα θα κληθεί να παραδώσει την καγκελαρία στην Ακροδεξιά για πρώτη φορά μετά τον Χίτλερ.

Όμως, το πιο πιθανό σενάριο για να συμβεί αυτό, είναι να πρέπει να σχηματιστεί συγκυβέρνηση της AfD με τους Χριστιανοδημοκράτες, ως συγκυβερνήτες, κάτι που είναι καταμετρημένο ότι αποτελεί σταθερό αίτημα πλήθους ψηφοφόρων και των δεύτερων και ασφαλώς προτιμητέο από την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης σε ευρύτερη κλίμακα.

Σε τέτοιο ενδεχόμενο όμως, οι Χριστιανοδημοκράτες θα απειληθούν σοβαρότατα με άμεση διάλυση. Σημαντική μερίδα του κόμματος θα το εγκαταλείψει, αρνούμενη την σύμπραξη με την Άκρα Δεξιά. Τότε, αυτή η μερίδα, οι «δημοκράτες της Δεξιάς», θα έχουν μία πρώτιστη, υπαρξιακής τάξεως ανάγκη: Πολύ βαριά ηγεσία που να τους δώσει ισχυρή υπόσταση εντός και εκτός της χώρας· και τέτοια υπάρχει μία και μόνη: Η Ανγκελα Μέρκελ. Υπόσταση, που θα της εξασφαλίσει νέα θέση στην Ιστορία  (https://www.tanea.gr/print/2026/06/10/opinions/oso-i-afd-kalpazei-cri-merkel-kati-etoimazei/).

Η άνοδος της AfD πιέζει τον Μερτς να προχωρήσει άμεσα μεταρρυθμίσεις στην Γερμανία. Ο καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς επιχειρεί να επιταχύνει ένα πακέτο δύσκολων μεταρρυθμίσεων, καθώς η άνοδος της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD) απειλεί όχι μόνο την συνοχή της κυβέρνησής του, αλλά και την εμπιστοσύνη των πολιτών στο πολιτικό κέντρο.

Ο συντηρητικός καγκελάριος και οι εταίροι του στον κυβερνητικό συνασπισμό έχουν δεσμευθεί να καταλήξουν τις επόμενες εβδομάδες σε συμφωνίες για φορολογικό, συνταξιοδοτικό, αγορά εργασίας, υγεία, μακροχρόνια φροντίδα και ενέργεια. Στόχος είναι να δείξουν ότι ένας ιδεολογικά διχασμένος συνασπισμός μπορεί να κυβερνήσει αποτελεσματικά, πριν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου σε δύο κρατίδια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, όπου η AfD προηγείται με μεγάλη διαφορά.

«Ο χρόνος τελειώνει», είπε ο Μερτς την Πέμπτη στη Bundestag. «Σε αυτή την νομοθετική περίοδο, θέλουμε να ανανεώσουμε τα θεμέλια της χώρας μας, ώστε να αντέξουν ξανά για πολλά χρόνια». Ο Μερτς προειδοποιεί ότι η αποτυχία της κυβέρνησης να παράγει απτά αποτελέσματα θα μπορούσε να οδηγήσει σε νίκες της AfD. «Διακυβεύονται περισσότερα από το μέλλον μιας κυβέρνησης», τόνισε, θέτοντας το ερώτημα αν το πολιτικό κέντρο έχει ακόμη την δύναμη και την βούληση να λύσει τα προβλήματα της χώρας.

Το έργο του, ωστόσο, είναι δύσκολο. Η κυβέρνηση παραμένει αντιδημοφιλής, ενώ η οικονομική ανησυχία των Γερμανών αυξάνεται λόγω υψηλών τιμών ενέργειας και αποβιομηχάνισης. Παράλληλα, μεταρρυθμίσεις όπως η βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος ενδέχεται να απαιτήσουν αύξηση ορίων ηλικίας ή περικοπές παροχών, προκαλώντας κοινωνικές αντιδράσεις.

Η AfD εκμεταλλεύεται την πίεση, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι ζητά θυσίες από τους Γερμανούς φορολογούμενους, ενώ δίνει προτεραιότητα στους μετανάστες. Μπροστά στο πολιτικό αδιέξοδο, ο Μερτς επιστράτευσε ακόμη και το σύνθημα της Άνγκελα Μέρκελ: «Μπορούμε να τα καταφέρουμε!». «Οι Γερμανοί πρέπει επιτέλους να αφήσουμε πίσω μας το πολύ γερμανικό αντανακλαστικό να υποτιμούμε συνεχώς τον εαυτό μας», είπε (https://www.liberal.gr/diethni-themata/i-anodos-tis-afd-piezei-ton-merts-na-prohorisei-amesa-metarrythmiseis-sti-germania/).

Ευρωπαϊκό «χαστούκι» στην Γερμανία - Οι Βρυξέλλες απειλούν με κυρώσεις - μαμούθ για τις μισθολογικές ανισότητες. Στην Γερμανία, το μισθολογικό χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρό πρόβλημα.

Παρά το γεγονός ότι η ίση αμοιβή για ίση εργασία αποτελεί κατοχυρωμένο δικαίωμα, πολλοί εργαζόμενοι εξακολουθούν να αμείβονται λιγότερο από συναδέλφους τους που κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά, συχνά εξαιτίας του φύλου τους — μια πρακτική που είναι παράνομη, αλλά συνήθως δύσκολα αποδεικνύεται.

Η Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Μισθολογική Διαφάνεια στοχεύει στην εξασφάλιση ίσων αμοιβών για όλους τους εργαζομένους. Ωστόσο, η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ, δεν κατάφερε να τηρήσει την προθεσμία της 7ης Ιουνίου για την ενσωμάτωσή της στην εθνική νομοθεσία.

Στη Γερμανία, το μισθολογικό χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρό πρόβλημα, κάτι που αναγνωρίζει και η ίδια η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Στις 6 Μαΐου εγκρίθηκε σχέδιο νόμου για την τροποποίηση του Γενικού Νόμου περί Ίσης Μεταχείρισης (AGG), έπειτα από πρόταση της υπουργού Παιδείας Karin Prien, με στόχο την προσαρμογή του γερμανικού δικαίου στις ευρωπαϊκές απαιτήσεις.

Η Prien χαρακτήρισε τη νομοθετική αλλαγή σημαντικό βήμα προς την ενίσχυση της ισότητας και την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των διακρίσεων. Παρ’ όλα αυτά, βρέθηκε στο στόχαστρο επικρίσεων, καθώς κατηγορήθηκε ότι έκανε παραχωρήσεις προς το επιχειρηματικό λόμπι, υποστηρίζοντας πως δεν πρέπει να επιβληθεί υπερβολικό διοικητικό βάρος σε δημόσιες υπηρεσίες και επιχειρήσεις.

Από την πλευρά της, η Υπουργός Δικαιοσύνης Stefanie Hubig επισήμανε ότι η βασικότερη αλλαγή αφορά την προθεσμία υποβολής αξιώσεων για διακρίσεις, η οποία επεκτείνεται από δύο σε τέσσερις μήνες. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή δεν φαίνεται να ικανοποίησε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η ευρωπαϊκή οδηγία προβλέπει ουσιαστικότερες αλλαγές: επιβάλλει μεγαλύτερη διαφάνεια ήδη από τη διαδικασία πρόσληψης, υποχρεώνει τους εργοδότες να λαμβάνουν διορθωτικά μέτρα όταν εντοπίζονται σημαντικές μισθολογικές αποκλίσεις και, κυρίως, μεταφέρει το βάρος της απόδειξης από τον εργαζόμενο στον εργοδότη. Με άλλα λόγια, στο εξής οι επιχειρήσεις θα πρέπει να αποδεικνύουν οι ίδιες ότι τηρούν την νομοθεσία.

Σύμφωνα με τον νομικό και καθηγητή του Humboldt University του Βερολίνου, Matthias Ruffert, εφόσον διαπιστωθεί ότι ένα κράτος-μέλος δεν έχει εφαρμόσει μια ευρωπαϊκή οδηγία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει — χωρίς όμως να είναι υποχρεωμένη να το κάνει. Αν προχωρήσει η διαδικασία, το πρώτο βήμα είναι συνήθως η αποστολή επίσημης προειδοποιητικής επιστολής, που μπορεί να ακολουθηθεί από αιτιολογημένη γνώμη.

Η κατάσταση θα μπορούσε να κλιμακωθεί περαιτέρω. Όπως εξηγεί η Elie Cavignaux από το Γερμανικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων, εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν προχωρήσει σε προσφυγή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει τη δυνατότητα να κινηθεί νομικά εναντίον της για αδράνεια.

Δεν θα ήταν η πρώτη φορά που η Γερμανία έρχεται αντιμέτωπη με παρόμοια διαδικασία. Στο παρελθόν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει παρέμβει επανειλημμένα όταν το Βερολίνο καθυστέρησε ή εφάρμοσε ελλιπώς ευρωπαϊκές οδηγίες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η υπόθεση της προστασίας των πληροφοριοδοτών δημοσίου συμφέροντος. Το 2025 μ.Χ., επιβλήθηκε στην Γερμανία πρόστιμο ύψους 34 εκατομμυρίων ευρώ επειδή δεν είχε εφαρμόσει εγκαίρως ευρωπαϊκή οδηγία του 2019 μ.Χ., η οποία έπρεπε να ενσωματωθεί έως το 2021 μ.Χ. Ο σχετικός γερμανικός νόμος τέθηκε τελικά σε ισχύ μόλις το 2023 μ.Χ.

Παρόλα αυτά, πριν από οποιαδήποτε δικαστική προσφυγή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνήθως επιδιώκει πρώτα μια συμβιβαστική λύση με το κράτος-μέλος, ώστε να επιταχυνθεί η εφαρμογή της οδηγίας. Επομένως, η καθυστέρηση της Γερμανίας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα βρεθεί άμεσα αντιμέτωπη με κυρώσεις ή δικαστική καταδίκη, αν και οι πιέσεις από τις Βρυξέλλες αναμένεται να ενταθούν (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883072/evropaiko-xastoyki-sti-germania-oi-vrykselles-apeiloyn-me-kyroseis-mamoyth-gia-tis-misthologikes-anisotitesu3/).

Guttenberg εναντίον του αρχηγού του AfD Björn Höcke. «Συγχαρητήρια. Ο Μπιορν Χέκε ξέρει πλέον πού ζουν οι πραγματικοί Γερμανοί: στην Ανατολή», έγραψε ο πρώην υπουργός Άμυνας της Γερμανίας Καρλ-Θέοντορ τσου Γκούτενμπεργκ σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Focus Online στις 14 Ιουνίου.

Ο ηγέτης του κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) της Θουριγγίας, Μπιορν Χέκε, δήλωσε σε ένα podcast: «Στην Ανατολή, οι άνθρωποι είναι ακόμα Γερμανοί. Στην Δύση, έχουν βρει μια υποκατάστατη ταυτότητα εδώ και δεκαετίες και έχουν επιτρέψει στον εαυτό τους να σφετεριστεί πλήρως από την αμερικανική κουλτούρα».

Το κόμμα AfD είναι ιδιαίτερα ισχυρό στην Ανατολική Γερμανία, η οποία κάποτε κυβερνιόταν από τη Σοβιετική Ένωση. Το κόμμα είναι έτοιμο να κερδίσει τις επερχόμενες εκλογές στην Σαξονία-Άνχαλτ τον Σεπτέμβριο. Ορισμένες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το κόμμα θα μπορούσε να κυβερνήσει χωρίς συνασπισμό.

Ο Γκούτενμπεργκ έχει αποκαλέσει στο παρελθόν τους ηγέτες του AfD «άνθρωπους με ρηχές διανοητικές ρίζες», αλλά οι κυρίαρχοι πολιτικοί δεν έχουν καταφέρει να περιορίσουν την άνοδο του AfD. Μπορεί η επίθεση του Γκούτενμπεργκ να αλλάξει αυτή την πραγματικότητα;

Αποκαλύπτοντας το AfD. Ο Χόκε παρέθεσε το ακόλουθο απόσπασμα χωρίς να αναφέρει την αιτία: «Στο δυτικό τμήμα της δημοκρατίας ζουν γερμανόφωνοι Αμερικανοί και στο ανατολικό τμήμα της δημοκρατίας ζουν γερμανόφωνοι Γερμανοί».

Ο Γκούτενμπεργκ είπε ότι αυτό το απόσπασμα προερχόταν από την «Μαργκαρίτα Σιμονιάν, κύρια αρχιτέκτονα της ρωσικής παραπληροφόρησης στον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα RT», κατηγορώντας τον Χόκε ότι αντέγραψε την στρατηγική της προεκλογικής του εκστρατείας από το «εγχειρίδιο στρατηγικής της Μόσχας».

Ο Guttenberg έγραψε σχετικά με τα σχόλια του Höcke: Ας φανταστούμε σύντομα τι προκύπτει από αυτή τη λογική. Κάθε Γερμανός στην Δύση που έχει φορέσει ποτέ τζιν, έχει πιει Coca-Cola, έχει ακούσει τζαζ ή... έχει πει «ΟΚ» δεν είναι πλέον Γερμανός, αλλά Αμερικανός με umlaut, λογαριασμό ταμιευτηρίου και κάδο απορριμμάτων για τα γενικά απόβλητα.

Το AfD συχνά κατηγορείται ότι θέλει να ορίσει τι σημαίνει να είσαι Γερμανός. Αυτό ανησυχεί πολλούς Γερμανούς που φοβούνται ότι ακόμη και το παραμικρό μεταναστευτικό υπόβαθρο θα αποκλείσει κάποιον από την υπηκοότητα.

Η δήλωση του Höcke το πάει ένα βήμα παραπέρα. Ο Guttenberg έγραψε: «[Τ]ην] πιο επικίνδυνη πτυχή, ο Höcke ορίζει ποιος «πραγματικά» ανήκει: η εθνοτική καταγωγή με βάση τον ταχυδρομικό κώδικα. Ένα παλιό εργαλείο αποκλεισμού με μια νέα ετικέτα».

Το AfD έχει κάνει αξιοσημείωτη δουλειά στην αποκάλυψη των πολλών προβλημάτων της Γερμανίας και ως εκ τούτου έχει αυξηθεί σε δημοτικότητα. Ωστόσο, ορισμένοι από τους ηγέτες του έχουν πολύ ελαττώματα, γεγονός που καθιστά εύκολους στόχους για κάποιον σαν τον Guttenberg να τους αποκαλύψει.

Υποστηρίζει ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα για να αποκαλυφθούν οι αδυναμίες των ηγετών του AfD. Η κυρίαρχη στρατηγική μέχρι στιγμής ήταν η αποφυγή της συνεργασίας με το AfD. Ο Γκούτενμπεργκ φαίνεται έτοιμος να τους αντιμετωπίσει ανοιχτά. Πέρυσι, ο Γκούτενμπεργκ δήλωσε: «Υπάρχει ανάγκη για ουσιαστική αντιπαράθεση, και κατά την γνώμη μου, αυτό δεν συμβαίνει αρκετά. Τι φοβόμαστε;»

Σε ένα podcast στις 13 Μαΐου με το αριστερό είδωλο Γκρέγκορ Γκίζι, με τίτλο «Είναι ένα τείχος προστασίας το καλύτερο όπλο κατά του AfD;», ο Γκούτενμπεργκ δήλωσε ότι είναι υποστηρικτής του τείχους προστασίας (καμία συνεργασία με το AfD). Ωστόσο, πρότεινε οι εύγλωττοι πολιτικοί να συζητήσουν δημόσια το AfD και να τους αποκαλύψουν. Είπε:

Και τώρα βρισκόμαστε ξανά στο σημείο όπου πρέπει να σας βάλουμε —ή ακόμα και εμένα— στην σκηνή και να κάνουμε αυτές τις συζητήσεις με τέτοιο τρόπο ώστε ο κόσμος να ακούσει επιτέλους τα καλύτερα επιχειρήματα από τα στόματα εκείνων που, ελπίζουμε, θα είναι στην συνέχεια σε θέση να τα παρουσιάσουν.

Ο Γκούτενμπεργκ έχει το χάρισμα της ρητορικής. Κατά την διάρκεια της ακμής της πολιτικής του καριέρας το 2010 μ.Χ., ήταν ο πιο δημοφιλής πολιτικός της εποχής του - και από πολλές απόψεις, η προηγούμενη δημοτικότητά του ήταν απαράμιλλη.

Το 2011 μ.Χ., η Tagesspiegel τον χαρακτήρισε «μεγάλο σαγηνευτή». Ακόμα και μετά το σκάνδαλο λογοκλοπής, η πρώην καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ τον χαρακτήρισε «μαγνήτη που γοητεύει τον λαό». Το 2016 μ.Χ., η Die Welt τον αποκάλεσε «ταλαντούχο ρήτορα που μπορεί να μαγέψει τους ανθρώπους».

Πρέπει να λυπάται ο Γκούτενμπεργκ να βλέπει «ανθρώπους με ρηχές διανοητικές ρίζες» να προσελκύουν πλήθη ψηφοφόρων με το μέρος τους. Αλλά μπορεί επίσης να δει την αποτυχία της καθιερωμένης πολιτικής τάξης να τους αντιμετωπίσει ως ευκαιρία να επανέλθει στην πολιτική. Ο Γκούτενμπεργκ παρουσιάζεται δήθεν ως ο ‘’άγγελος’’ του φωτός στον αγώνα ενάντια στους «νέους Ναζί».

Κεραυνοί Fronmaier (AfD) εναντίον Merz - Άθλιος... παίρνει χρήματα από τους αναπήρους για να τα δώσει στον Zelensky. Γερμανός βουλευτής κατηγόρησε τον Merz για τις προσπάθειές του να βοηθήσει την Ουκρανία.

Ο βουλευτής του γερμανικού κοινοβουλίου (Bundestag) από το αντιπολιτευόμενο δεξιό κόμμα «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD), Markus-Cornel Fronmaier, επέκρινε έντονα την απόφαση του Καγκελαρίου της Γερμανίας, Friedrich Merz, σε ανάρτηση στο κοινωνικό δίκτυο Χ.

Ο ίδιος απαρίθμησε τις πρωτοβουλίες του Merz το τελευταίο διάστημα. Σύμφωνα με τον βουλευτή, ο Merz αφαιρεί χρήματα από τους αναπήρους για να τα δώσει στον Ουκρανό Πρόεδρο Volodymyr Zelensky, χαρακτηρίζοντας την κίνηση άθλια.

Κατά την άποψη του πολιτικού, ο επικεφαλής της κυβέρνησης δεν σκοπεύει να σταματήσει στη συγκεκριμένη πρωτοβουλία προκειμένου να βοηθήσει το Κίεβο. Νωρίτερα, η πολιτικός Sahra Wagenknecht απηύθυνε έκκληση στον Merz να σταματήσει να παρέχει βοήθεια στο Κίεβο μετά τα πλήγματα των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας (AFU) κατά της Ρωσίας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884403/keravnoi-fronmaier-afd-enantion-merz-athlios-pairnei-xrimata-apo-tous-anapirous-gia-na-ta-dosei-ston-zelenskyu3/).

Γερμανικές αποζημιώσεις για καταναγκαστική εργασία. To γερμανικό ίδρυμα EVZ για την αποζημίωση θυμάτων καταναγκαστικής εργασίας και την ιστορική μνήμη συμπληρώνει 25 χρόνια λειτουργίας. Μάλλον συμβολικές ήταν οι αποζημιώσεις.

«Ίδρυμα για τη Μνήμη, την Ευθύνη και το Μέλλον» (Stiftung Erinnerung, Verantwortung, Zukunft ή εν συντομία EVZ) ονομάζεται η γερμανική πρωτοβουλία που ξεκίνησε πριν από 25 χρόνια, με κύρια αποστολή την καταβολή αποζημιώσεων σε θύματα καταναγκαστικής εργασίας υπό το ναζιστικό καθεστώς στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο- και όχι μόνο.

Σύμφωνα με στοιχεία του Ιδρύματος, από το 2001 μέχρι το 2007 μ.Χ., οπότε έγιναν οι τελευταίες πληρωμές, είχαν καταβληθεί συνολικά 4,4 δισεκατομμύρια δολάρια σε περισσότερους από 1,6 εκατομμύρια δικαιούχους από 100 χώρες. Κάποιοι υποστηρίζουν, ωστόσο, ότι οι αποζημιώσεις θα έπρεπε να είναι πολύ πιο γενναιόδωρες και να καταβληθούν πολύ πιο νωρίς μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Εικάζεται ότι από την άνοδο των ναζί στην εξουσία το 1.933 μ.Χ. μέχρι το τέλος του πολέμου το 1.945 μ.Χ. περίπου 26 εκατομμύρια άνθρωποι υποχρεώθηκαν σε καταναγκαστική εργασία. Οι μισοί από αυτούς ζούσαν εκτός Γερμανίας, σε χώρες που είχαν καταλάβει τα ναζιστικά στρατεύματα. Ιστορικές έρευνες εκτιμούν ότι εάν επρόκειτο να αποζημιωθούν όλα τα θύματα καταναγκαστικής εργασίας, το Ίδρυμα θα έπρεπε να εκταμιεύσει ένα ποσό μεταξύ 90 και 120 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

«Σχεδόν όλοι επωφελούνταν...». Είχε λοιπόν την απαραίτητη οικονομική ισχύ το Ταμείο αποζημιώσεων του Ιδρύματος; «Προσωπικά, εάν με ρωτάτε, και αναλογιζόμενη το μέγεθος της αδικίας που είχε διαπραχθεί, θα σας έλεγα ότι προφανώς δεν την είχε» επισημαίνει η διευθύντρια του EVZ Αντρέα Ντέσποτ.

«Σε καταναγκαστική εργασία είχαν υποχρεωθεί περίπου 26 εκατομμύρια άνθρωποι. Σε εργοστάσια, στις αγροτικές καλλιέργειες, σε επιχειρήσεις, εκκλησίες, ιδιωτικές κατοικίες. Σχεδόν όλοι στην κοινωνία της εποχής επωφελούνταν (από την καταναγκαστική εργασία).

Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι ούτε κατά προσέγγιση δεν αντισταθμίζεται η ζημία και η εκμετάλλευση...». Το «Ίδρυμα για τη Μνήμη, την Ευθύνη και το Μέλλον» δημιουργήθηκε αφενός για να αποζημιωθούν οι επιζώντες και αφετέρου για να χρηματοδοτεί δράσεις που προωθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις δημοκρατικές αξίες.

Ο αρχικός προϋπολογισμός του Ιδρύματος ανερχόταν σε 10,1 δισεκατομμύρια γερμανικά μάρκα της εποχής, εκ των οποίων το ήμισυ κατέβαλε η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση και το υπόλοιπο περίπου 6.500 γερμανικές επιχειρήσεις στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας German Business Foundation Initiative. Πολλές από αυτές τις επιχειρήσεις, αν όχι όλες, είχαν επωφεληθεί και οι ίδιες από την καταναγκαστική εργασία των δικαιούχων.

«Συμβολικές» οι αποζημιώσεις. Το 1.953 μ.Χ. η τότε Δυτική Γερμανία είχε καταβάλει κάποιες αποζημιώσεις σε θύματα διακρίσεων για πολιτικούς, φυλετικούς ή θρησκευτικούς λόγους, χωρίς όμως να περιλαμβάνει στους δικαιούχους τα θύματα καταναγκαστικής εργασίας.

Στα επόμενα 30 χρόνια και μετά από ισχυρή πίεση της κοινής γνώμης, κάποιες γερμανικές επιχειρήσεις κατέβαλαν εκατομμύρια γερμανικά μάρκα σε θύματα αναγκαστικής εργασίας. Ωστόσο αυτές οι πληρωμές γίνονταν σε εθελοντική βάση και σε καμία περίπτωση δεν περιελάμβαναν επιζώντες σε ανατολικοευρωπαϊκές χώρες.

Η σχετική συζήτηση αναζωπυρώθηκε στην δεκαετία του '90 μ.Χ. Αρχικά, πολλές γερμανικές επιχειρήσεις αρνήθηκαν να συνεισφέρουν στο υπό ίδρυση Ταμείο και να επωμιστούν ευθύνες. «Τελικά, ήταν μάλλον συμβολική» η όποια αποζημίωση, λέει ο ιστορικός Κόνσταντιν Γκόσλερ, ο οποίος το 2012 μ.Χ. είχε δημοσιεύσει εμπεριστατωμένες μελέτες για την καταβολή αποζημιώσεων σε θύματα αναγκαστικής εργασίας.

Όπως εξηγεί ο ίδιος «οι εκπρόσωποι των δικαιούχων έλεγαν ότι απαιτείται τουλάχιστον ένα διψήφιο ποσό δισεκατομμυρίων, ενώ από την πλευρά τους όσοι συνεισέφεραν στην χρηματοδότηση του Ταμείου έλεγαν ότι θα καταβάλουν το πολύ ένα διψήφιο ποσό δισεκατομμυρίων. Έτσι ορίστηκε το αρχικό ποσό, ύψους 10,1 δισεκατομμυρίων γερμανικών μάρκων».

Γιατί άργησαν οι αποζημιώσεις; Στην απόφαση για τη σύσταση του Ταμείου συνέβαλαν και άλλες διεργασίες, καθώς πολλοί επιζώντες – και ιδιαίτερα όσοι διέμεναν στις ΗΠΑ – άρχισαν να ανακαλύπτουν το νομικό όπλο που λέγεται ομαδική προσφυγή.

«Μετά από δεκαετίες οχλήσεων σε φραστικό επίπεδο, εντάθηκαν οι πιέσεις για νομικές προσφυγές, ιδιαίτερα από τις ΗΠΑ και από την πλευρά των βραϊκών οργανώσεων», τονίζει η Αντρέα Ντέσποτ. Αυτή η εξέλιξη ανάγκασε την γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, ώστε να υπάρξει νομική σαφήνεια για το μέλλον.

Όπως λέει στην Deutsche Welle ο Κόνσταντιν Γκόσλερ, υπήρχε ένας ακόμα λόγος που καθυστέρησε η καταβολή αποζημιώσεων. «Ήταν ο Ψυχρός Πόλεμος, στην διάρκεια του οποίου ίσχυε μία απαράβατη αρχή: δεν στέλνουμε χρήματα πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα», τονίζει ο Γερμανός ιστορικός.

Συν τοις άλλοις, σημειώνει ο Κόνσταντιν Γκόσλερ, τα θύματα καταναγκαστικής εργασίας στην ανατολική Ευρώπη αντιμετωπίζονταν πολλές φορές με δυσπιστία: «Στην Σοβιετικη Ένωση τους έβλεπαν ως δοσίλογους, ως συνεργάτες στην 'πολεμική οικονομία' των ναζί», οπότε όταν άρχισαν να καταβάλλονται αποζημιώσεις, για τους επιζώντες το πιο σημαντικό ήταν η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. «Δεν τους ενδιέφερε τόσο πολύ το μικρό ποσό που θα εισέπρατταν από τη Γερμανία, όσο η επιβεβαίωση ότι υπήρξαν θύματα και όχι προδότες», σημειώνει ο ιστορικός.

Προασπίζοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πολλοί είναι ακόμη οι επιζώντες. Σύμφωνα με υπολογισμούς της Jewish Claims Conference, ο συνολικός αριθμός τους ανέρχεται σε 200.000, χωρίς να συνυπολογίζονται εκατοντάδες χιλιάδες Ανατολικοευρωπαίοι, Σίντι και Ρομά, καθώς και πρώην πολιτικοί κρατούμενοι που υποχρεώθηκαν σε καταναγκαστική εργασία.

Σήμερα το γερμανικό «Ίδρυμα για την Μνήμη, την Ευθύνη και το Μέλλον» λειτουργεί ως φιλανθρωπική οργάνωση, που προωθεί δράσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις δημοκρατικές αξίες, την πολιτική και ιστορική επιμόρφωση.

Το 2025 μ.Χ. χαρακτηρίστηκε «ανεπιθύμητη οργάνωση» από το Κρεμλίνο, λόγω των δράσεων που είχε αναπτύξει στην Ουκρανία. Η Αντρέα Ντέσποτ τονίζει ότι «η Ουκρανία, η Λευκορωσία και η Ρωσία υπέφεραν ιδιαίτερα από την εκμετάλλευση στην γερμανική κατοχή, που έφτανε στα όρια της γενοκτονίας.

Εμείς είδαμε τις χώρες αυτές ως συνεργάτες στην δουλειά που κάνουμε. Ο σημερινός πόλεμος της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας είναι και μία επίθεση με στόχο την ουκρανική ταυτότητα και την ουκρανική ιστορία» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/882565/germanikes-apozimioseis-gia-katanagkastiki-ergasia/).

Σάλος στην Γερμανία: Πρόστιμο 2.000 ευρώ για ανάρτηση κατά του Merz – Οργή για τον νόμο που «ποινικοποιεί» την κριτική στους πολιτικούς. Έντονες αντιδράσεις προκαλεί στη Γερμανία το άρθρο 188 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο χρησιμοποιείται για διώξεις πολιτών που προσβάλλουν ή επικρίνουν πολιτικούς στα κοινωνικά δίκτυα.

Το αμφιλεγόμενο άρθρο 188 του Γερμανικού Ποινικού Κώδικα, το οποίο απαγορεύει στους χρήστες των κοινωνικών δικτύων να προσβάλλουν ή ακόμη και να ασκούν κριτική σε πολιτικούς μέσω διαδικτύου, βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης στην Γερμανία.

Αφορμή αποτέλεσε η επιβολή προστίμου άνω των 2.000 ευρώ σε χρήστη του Facebook επειδή χαρακτήρισε τον καγκελάριο Friedrich Merz «ψεύτη»! Δημοσκόπηση δείχνει ισχυρή αντίθεση στον νόμο. Η εταιρεία δημοσκοπήσεων INSA πραγματοποίησε πανεθνική έρευνα προκειμένου να διαπιστώσει τι πιστεύουν οι Γερμανοί για την συγκεκριμένη διάταξη. Τα αποτελέσματα έδειξαν εκτεταμένη αντίθεση.

Σύμφωνα με την δημοσκόπηση, το μεγαλύτερο ποσοστό των Γερμανών (43%) επιθυμεί την πλήρη κατάργηση του άρθρου 188, θεωρώντας το μια παράλογη παραβίαση της ελευθερίας του λόγου και του κράτους δικαίου.

Μόλις το 32% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι ο νόμος πρέπει να παραμείνει σε ισχύ, ενώ το 25% παρέμεινε αναποφάσιστο ή δεν απάντησε. Οι διαφορές ανάμεσα στα κόμματα. Η εικόνα γίνεται πιο σύνθετη όταν οι απαντήσεις αναλύονται με βάση τις κομματικές προτιμήσεις. Η διαίρεση δεν εμφανίζεται τόσο μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς, όσο μεταξύ ψηφοφόρων των κυβερνητικών κομμάτων και της αντιπολίτευσης.

Οι υποστηρικτές του πατριωτικού AfD και του φιλελεύθερου FDP είναι οι πιο ένθερμοι αντίπαλοι του άρθρου 188, με το 64% και το 67% αντίστοιχα να ζητούν την κατάργησή του. Υπέρ της κατάργησης τάσσονται επίσης οι ψηφοφόροι του αριστερού λαϊκιστικού BSW (58%) και του κόμματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς Linke (45%).

Αντίθετα, οι υποστηρικτές των κεντρώων κομμάτων εξουσίας, δηλαδή του κυβερνώντος CDU, του SPD και των Πρασίνων, εμφανίζονται πιο θετικοί στην διατήρηση του άρθρου 188. Ιδιαίτερα οι ψηφοφόροι του CDU, σε ποσοστό 55%, επιθυμούν να παραμείνει ο νόμος σε ισχύ.

Χιλιάδες υποθέσεις για «προσβολή πολιτικών». Το γεγονός αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, καθώς κυρίως κυβερνητικοί πολιτικοί επικαλούνται τη συγκεκριμένη διάταξη εναντίον χρηστών των κοινωνικών δικτύων ή οι εισαγγελικές αρχές κινούν διαδικασίες εξ ονόματός τους.

Πέρυσι καταγράφηκαν σχεδόν 4.800 ποινικές υποθέσεις που αφορούσαν προσβολές κατά πολιτικών. Το 2022 μ.Χ. οι αντίστοιχες υποθέσεις ήταν περίπου 1.400. Ένας από τους πολιτικούς που αξιοποίησαν περισσότερο το άρθρο 188 είναι ο πρώην αντικαγκελάριος των Πρασίνων, Robert Habeck.

Σύμφωνα με πληροφορίες, υπέβαλε περισσότερες από 800 καταγγελίες! Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται περιπτώσεις όπου πολίτες τον χαρακτήρισαν ακόμη και «ηλίθιο». Σε μία τέτοια υπόθεση, η αστυνομία πραγματοποίησε έφοδο στο σπίτι του κατηγορούμενου.

Οι καταγγελίες που αφορούν τον Friedrich Merz. Τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, έγγραφα που διέρρευσαν αποκάλυψαν ότι και ο σημερινός καγκελάριος Friedrich Merz είχε καταθέσει «εκατοντάδες» καταγγελίες βάσει του άρθρου 188.

Εκπρόσωποί του υποστηρίζουν ότι σταμάτησε αυτή την πρακτική μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως καγκελάριος. Ωστόσο, αυτό δεν εμπόδισε τις αρχές να ασκήσουν διώξεις σε πολίτες επειδή τον αποκάλεσαν «ηλίθιο» ή «ανόητο», ή επειδή ανάρτησαν ένα meme που τον απεικόνιζε ως Πινόκιο.

Οι εισαγγελείς υποστηρίζουν ότι τέτοιου είδους σχόλια έχουν «την δυνατότητα να υπονομεύσουν την εμπιστοσύνη στην ακεραιότητα του θύματος, επειδή μπορούν να ενισχύσουν περαιτέρω αρνητικές προκαταλήψεις ή ακόμη και επιθετικότητα μεταξύ ατόμων με παρόμοιες απόψεις» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881110/salos-sti-germania-prostimo-2-000-evro-gia-anartisi-kata-tou-merz-orgi-gia-ton-nomo-pou-poinikopoiei-tin-kritiki-stous-politikoys/).

Urban (AfD): Ο Friedrich Merz δεν είναι κατάλληλος για διαπραγματευτής της ΕΕ με τη Ρωσία… χτίζει στην αντιπαράθεση. Ο πολιτικός πρόσθεσε ότι ο πρώην Γερμανός καγκελάριος Gerhard Schroeder θα μπορούσε να γίνει ο διαπραγματευτής της ΕΕ με την Ρωσία.

Ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz δεν είναι κατάλληλος για τον ρόλο του διαπραγματευτή της ΕΕ με τη Ρωσία, χτίζει μια αντιπαράθεση με την Μόσχα, δήλωσε σε συνέντευξή του ο Jörg Urban, επικεφαλής του παραρτήματος της Σαξονίας του αντιπολιτευόμενου γερμανικού κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD).

Στις 4 Ιουνίου, ο Τσέχος πρωθυπουργός εξέφρασε την άποψη ότι ο Friedrich Merz θα πρέπει να ηγηθεί των διαπραγματεύσεων για τον τερματισμό της σύγκρουσης στην Ουκρανία εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Friedrich Merz; Όχι, αυτό είναι αδύνατο.

Πρέπει να υπάρχει κάποιος που η Ρωσία μπορεί να εμπιστευτεί. Ο Friedrich Merz δεν είναι τέτοιου είδους άνθρωπος. Χτίζει αντιπαράθεση», απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το αν ο Γερμανός Καγκελάριος είναι κατάλληλος για τον ρόλο του διαπραγματευτή.

Ο πολιτικός πρόσθεσε ότι ο πρώην Γερμανός καγκελάριος Gerhard Schroeder θα μπορούσε να γίνει ο διαπραγματευτής της ΕΕ με την Ρωσία. «Ίσως ο Schroeder. Είναι Γερμανός εκπρόσωπος, ήταν καγκελάριος και έχω την αίσθηση ότι η ρωσική κυβέρνηση τον εμπιστεύεται» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881564/urban-afd-o-friedrich-merz-den-einai-katallilos-gia-diapragmateftis-tis-ee-me-ti-rosia-xtizei-stin-antiparathesi/).

Το μοιραίο καλοκαίρι του Merz στην Γερμανία – Το AfD φέρνει τα πάνω-κάτω πριν τις κάλπες του Σεπτεμβρίου. Σε κατάσταση απόλυτου πολιτικού πανικού βρίσκεται το Βερολίνο, καθώς η ραγδαία και ασταμάτητη άνοδος του AfD αναγκάζει την καγκελαρία να τρέχει και να μην φτάνει.

Βλέποντας τα ποσοστά του να καταρρέουν και το AfD να καλπάζει στην πρώτη θέση των δημοσκοπήσεων, ο καγκελάριος Friedrich Merz επιχειρεί τώρα έναν αγώνα δρόμου. Μέσα σε ελάχιστες εβδομάδες, η κυβέρνησή του υπόσχεται «μεταρρυθμίσεις εξπρές» σε συντάξεις και φόρους, σε μια ξεκάθαρη προσπάθεια να εξαγοράσει την εμπιστοσύνη των πολιτών και να ανακόψει το κυρίαρχο ρεύμα.

Η αυτοεπιβληθείσα αυτή προθεσμία έχει ως στόχο να αποδείξει ότι ο ιδεολογικά διχασμένος συνασπισμός της Γερμανίας μπορεί να ενωθεί για να κυβερνήσει ενόψει δύο εκλογικών αναμετρήσεων που έχουν προγραμματιστεί για τον Σεπτέμβριο σε κρατίδια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, όπου το AfD προηγείται με μεγάλη διαφορά στις δημοσκοπήσεις.

Αμφότερες οι αναμετρήσεις έχουν αποκτήσει υπερμεγέθη σημασία στην Γερμανία, καθώς θεωρούνται ευρέως όχι μόνο ως κρίσιμα τεστ για την θέση της σημερινής κυβέρνησης — αλλά και για την ανθεκτικότητα της γερμανικής δημοκρατίας 36 χρόνια μετά την επανένωση της χώρας. Μέχρι τη στιγμή που οι ψηφοφόροι θα προσέλθουν στις κάλπες τον Σεπτέμβριο, λέει ο Μerz, η κυβέρνησή του πρέπει να έχει δείξει ότι είναι ικανή να δράσει για την αποκατάσταση της οικονομικής ανάπτυξης και, ευρύτερα, της εμπιστοσύνης στο πολιτικό κατεστημένο.

«Ο χρόνος τελειώνει», δήλωσε ο Mertz στους βουλευτές στο γερμανικό κοινοβούλιο. «Σε αυτή τη νομοθετική περίοδο, θέλουμε να ανανεώσουμε τα θεμέλια της χώρας μας, ώστε να αντέξουν και πάλι για πολλά χρόνια».

Σε ομιλία του την Κυριακή ενώπιον των συναδέλφων του από τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) στο Mecklenburg-Western Pomerania, ένα από τα ανατολικά κρατίδια όπου θα διεξαχθούν εκλογές, ο Merz δήλωσε ότι μόνο μια επίμονη και σχολαστική νομοθετική εργασία που βελτιώνει σταδιακά την ζωή των Γερμανών πολιτών θα χρησιμεύσει για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων — όχι μη ρεαλιστικές υποσχέσεις για μια μεγάλη τομή ή ένα «Big Bang», όπως το έθεσε.

Αν αποτύχουμε να «κάνουμε την δουλειά μας», υποστήριξε, το αποτέλεσμα θα είναι ένα «Big Bang» άλλου είδους: νίκες του AfD τον Σεπτέμβριο. «Διακυβεύονται περισσότερα από το μέλλον μιας κυβέρνησης», πρόσθεσε ο Merz. «Το ερώτημα είναι αν, από το πολιτικό κέντρο της χώρας μας, έχουμε ακόμη την δύναμη, την θέληση και την ικανότητα να αντιμετωπίσουμε και να λύσουμε τα πολιτικά προβλήματα που μας ταλανίζουν σήμερα».

Προβάδισμα του AfD. Οι υποσχεθείσες μεταρρυθμίσεις θα είναι δύσκολο εγχείρημα, δεδομένης της μη δημοφιλίας του Merz και της κυβέρνησης του. Το AfD διατηρεί πλέον ένα σημαντικό και αυξανόμενο προβάδισμα έναντι των συντηρητικών του Merz στις δημοσκοπήσεις, όχι μόνο στην ανατολική Γερμανία αλλά και σε εθνικό επίπεδο, φέρνοντας την κυβέρνηση σε μια ιστορικά αδύναμη θέση, την ώρα που επιχειρεί να περάσει μερικά από τα πιο σαρωτικά νομοσχέδια των τελευταίων δεκαετιών.

Στην πραγματικότητα, ο κύριος παράγοντας που κρατά ανέπαφο τον δοκιμαζόμενο συνασπισμό του καγκελαρίου, ο οποίος αποτελείται από κεντροδεξιούς συντηρητικούς και κεντροαριστερούς Σοσιαλδημοκράτες, είναι ότι η εναλλακτική λύση —μια κατάρρευση και νέες πρόωρες εκλογές— θα μπορούσε κάλλιστα να οδηγήσει σε ένα πολύ χειρότερο αποτέλεσμα για τα κυβερνώντα κόμματα: μια νίκη του AfD στις ομοσπονδιακές εκλογές.

Αυτό ασκεί ακόμη μεγαλύτερη πίεση στον Merz και τους άλλους ηγέτες του συνασπισμού να αντιστρέψουν την κατάσταση όσο προλαβαίνουν. Και πρέπει να το πράξουν σε μια στιγμή που η οικονομική ανησυχία των Γερμανών -εν μέσω των αυξανόμενων τιμών της ενέργειας και της επιταχυνόμενης αποβιομηχάνισης- βρίσκεται σε επίπεδο που δεν έχει παρατηρηθεί από την περίοδο της κορύφωσης της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 μ.Χ., σύμφωνα με την έγκριτη δημοσκόπηση DeutschlandTrend.

Πολλά εξαρτώνται από το αν οι ηγέτες του συνασπισμού θα καταφέρουν να καταλήξουν σε βασικές συμφωνίες τις επόμενες εβδομάδες. Ακόμη και τότε, όμως, παραμένει ένα μεγαλύτερο ερώτημα: Θα είναι αυτό αρκετό για να αποκατασταθεί η αισιοδοξία μεταξύ των ψηφοφόρων που ανησυχούν όλο και περισσότερο για το οικονομικό μέλλον της χώρας τους;

Σώζοντας την Γερμανία μέχρι το καλοκαίρι. Σύμφωνα με το Politico, το πρόβλημα για τον Merz είναι ότι μπορεί να έχει ήδη προδιαγράψει την αποτυχία του συνασπισμού του, υποσχόμενος άμεσα αποτελέσματα σε χρόνια προβλήματα που καμία πρόσφατη κυβέρνηση δεν τόλμησε να αντιμετωπίσει πλήρως.

Ο συνασπισμός έχει δεσμευτεί επανειλημμένα να καταλήξει σε αρχικές συμφωνίες για μια σειρά από ακανθώδεις, εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις — συμπεριλαμβανομένων των φοροελαφρύνσεων για τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα και της σταθεροποίησης των συστημάτων συνταξιοδότησης και μακροχρόνιας φροντίδας, τα οποία δέχονται αυξανόμενη πίεση λόγω του ταχέως γηράσκοντος πληθυσμού.

Ο Merz είχε ήδη υποσχεθεί σημαντικές προόδους σε πολλές μεταρρυθμίσεις πέρυσι, σε αυτό που οι συντηρητικοί είχαν αρχικά αποκαλέσει «το φθινόπωρο των μεταρρυθμίσεων». Αυτές οι σαρωτικές συμφωνίες δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, ωστόσο, πέρα από μια αρχική συμφωνία του συνασπισμού τον Απρίλιο για τον περιορισμό του καλπάζοντος κόστους της ασφάλισης υγείας, εν μέρει μέσω της περικοπής παροχών.

Τώρα οι ηγέτες του συνασπισμού έχουν υποσχεθεί σημαντικές αρχικές συμφωνίες, αν όχι προσχέδια νόμων, μέχρι την στιγμή που το κοινοβούλιο θα διακόψει για τις καλοκαιρινές του διακοπές στις 10 Ιουλίου. Τις τελευταίες ημέρες, ωστόσο, ο Merz και άλλοι άρχισαν και πάλι να υπαναχωρούν όσον αφορά την προθεσμία, λέγοντας ότι μπορεί να χρειαστούν μήνες.

Αντιγράφοντας την Merkel. Εν τω μεταξύ, η αντιπολίτευση του AfD πλήττει σκληρά την κυβέρνηση για τις αναπόφευκτες θυσίες που θα ζητηθούν από τους ψηφοφόρους προκειμένου να σταθεροποιηθούν τα συστήματα συνταξιοδότησης και μακροχρόνιας φροντίδας, και παρουσιάζει τον συνασπισμό ως μια κυβέρνηση που δίνει προτεραιότητα στην ευημερία των μεταναστών —τους οποίους η συν-αρχηγός του κόμματος, Alice Weidel, χαρακτήρισε «εξαρτώμενους του Τρίτου Κόσμου»— έναντι των ίδιων των πολιτών της.

«Οι Γερμανοί φορολογούμενοι και οι εισφέροντες στην κοινωνική ασφάλιση αναμένεται να πληρώνουν υψηλότερες συνταξιοδοτικές εισφορές και να εργάζονται περισσότερο», δήλωσε η Weidel στους βουλευτές στο Μπούντεσταγκ.

«Αναμένεται να δεχτούν αυξανόμενες εισφορές κοινωνικής ασφάλισης με αντάλλαγμα μαζικές περικοπές στις παροχές και, εάν χρειαστούν μακροχρόνια φροντίδα, να διαθέσουν όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία και τα σπίτια τους -τα οποία αποταμίευαν σε όλη τους την ζωή- για να καλύψουν το κόστος. Ωστόσο, αναμένεται να πληρώσουν τον λογαριασμό για την ισόβια πλήρη υποστήριξη εκατομμυρίων εξαρτώμενων ατόμων από τον Τρίτο Κόσμο. Αυτά είναι όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για αυτήν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση».

Στην ομιλία του προς τους συντηρητικούς βουλευτές στο Mecklenburg-Western Pomerania την Κυριακή, ο Merz προσπάθησε να απαντήσει στην ευρέως διαδεδομένη απαισιοδοξία και δυσαρέσκεια που τροφοδοτεί την άνοδο του AfD.

Στην συνέχεια, δανείστηκε μια ατάκα από την πρώην καγκελάριο της Γερμανίας, Angela Merkel, για να στηρίξει το επιχείρημά του. «Wir schaffen das!» ή «Μπορούμε να τα καταφέρουμε!», δήλωσε ο καγκελάριος για την μεταρρυθμιστική προσπάθεια του συνασπισμού.

Ήταν μια πολιτικά ακατανόητη κίνηση. Η Merkel-επί σειρά ετών μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές αντιπάλους του Merz εντός του CDU- είχε επαναλάβει αυτή τη φράση πριν από μια δεκαετία, αναφερόμενη στην ικανότητα της Γερμανίας να απορροφήσει εκατοντάδες χιλιάδες αιτούντες άσυλο που εισέρχονταν στη χώρα κατά την διάρκεια της προσφυγικής κρίσης. Έκτοτε, ο Merz επιδίωξε να μειώσει δραστικά την εισροή προσφύγων, κατηγορώντας την προσέγγιση της Merkel για την άνοδο του αντιμεταναστευτικού AfD.

Καθώς όμως το AfD συνεχίζει την άνοδό του υπό την ηγεσία του Merz, ο καγκελάριος αναζητά νέες απαντήσεις, ακόμη και μια δόση «μερκελικής» αισιοδοξίας. «Εμείς οι Γερμανοί πρέπει επιτέλους να αφήσουμε πίσω μας το άκρως γερμανικό ανακλαστικό τού να υποτιμούμε συνεχώς τον εαυτό μας», δήλωσε ο Merz. «Ας συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μαζί σε αυτό το διαρκές έργο που ονομάζεται Γερμανία» (https://romioitispolis.gr/to-moiraio-kalokairi-toy-merz-sti-germania-to-afd-fernei-ta-pano-kato-prin-tis-kalpes-toy-septemvrioy/).

Δραματική δημοσκοπική πτώση για Merz - Γιατί διχάζει τους Γερμανούς. Μήπως ο καγκελάριος δεν μπορεί να βρει τις κατάλληλες λέξεις; Τι λένε οι ειδικοί για την δυσαρέσκεια των περισσότερων Γερμανών μαζί του; Και μπορεί να επιτευχθεί μια αλλαγή; «Οι αριθμοί είναι δραματικοί. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το θέσουμε», τονίζει ένας άλλος Μερτς, ο δημοσκόπος Στέφαν Μερτς της Infratest dimap, για τα ποσοστά αποδοχής του καγκελάριου.

Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έχει σημειώσει αρνητικό ρεκόρ: Ποτέ πριν ένας εν ενεργεία αρχηγός κυβέρνησης στη Γερμανία δεν είχε χαμηλότερα ποσοστά. Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, ο ηγέτης της CDU ξεπέρασε ακόμα και τα χειρότερα ποσοστά του προκατόχου του από το SPD, Όλαφ Σολτς, στην τελική φάση του συνασπισμού SPD-Πράσινων-FDP. Πρόσφατα, μόλις ένας στους έξι Γερμανούς εξέφρασε ικανοποίηση για την απόδοση του Μερτς στην κυβέρνηση. Η πτώση του είναι πολύ ταχύτερη από ό,τι αυτή των προκατόχων του.

Μεταρρυθμιστής, όχι γεφυροποιός. Αλλά ο δημοσκόπος λέει επίσης: Ο Φρίντριχ Μερτς πιθανώς «δεν περιμένει καν να λάβει ποσοστά αποδοχής 60 ή 70%». Θέλει να γίνει ο «μεταρρυθμιστής καγκελάριος» και όχι «γεφυροποιός καγκελάριος». Ο Στέφαν Μερτς διευκρινίζει ότι δεν έχει συγγένεια με τον συνονόματό του στην καγκελαρία.

Το Infratest dimap, ένα από τα σημαντικότερα ινστιτούτα δημοσκοπήσεων της Γερμανίας, δεν ρωτά άμεσα για τα ποσοστά δημοτικότητας. Αντίθετα, το ερώτημα είναι: «Πόσο ικανοποιημένος είστε με το πολιτικό έργο του...;».

Σύμφωνα με τον δημοσκόπο, ο Φρίντριχ Μερτς ξεκίνησε «πολύ αδύναμος» στις δημοσκοπήσεις τον Μάιο του 2025 ν.Χ. Κέρδισε έδαφος για δύο ή τρεις μήνες. Στην συνέχεια, η συνεχιζόμενη διαμάχη μέσα στον συνασπισμό ξεκίνησε πραγματικά με την συζήτηση γύρω από την υποψήφια για το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο, που μπλοκαρίστηκε από την CDU/CSU.

Ο Στέφαν Μερτς αναφέρει αμφιλεγόμενα ζητήματα όπως η μετανάστευση, η διαμάχη για την μεταρρύθμιση του Συντάγματος και οι διαφωνίες του καγκελάριου με την Υπουργό Εργασίας Μπέρμπελ Μπας (SPD). Αλλά λέει επίσης: «Δεν πρόκειται πρωτίστως για προσωπικό πρόβλημα. Πρόκειται για τη συνολική εικόνα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης». Αυτή, λέει, είναι καταστροφική.

Έλλειψη επαγγελματισμού. Ο Όλαφ Κράμερ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν, εκφράζεται εξαιρετικά επικριτικά για τον καγκελάριο. Σημειώνει ότι ο Μερτς «πάντα θεωρούνταν πολύ καλός ομιλητής», ο οποίος μπορεί «να επιχειρηματολογήσει καλά». Ωστόσο, στην συνέντευξη στην DW, ο καθηγητής ρητορικής μιλά για έναν «ορισμένο αντιεπαγγελματισμό» που εμφανίζεται περιστασιακά.

Ο πολιτικός της CDU δεν φαίνεται να υπολογίζει το γεγονός «ότι λόγω της θέσης του οι δηλώσεις που κάνει έχουν διαφορετική σημασία και μπορούν να έχουν διαφορετικές συνέπειες από αυτές που θα μπορούσε να κάνει σε ιδιωτικό επίπεδο».

Ο Κράμερ αναφέρεται στο λεγόμενο σχόλιο του καγκελάριου για το «αστικό τοπίο». Τον Οκτώβριο του 2025 μ.Χ., σε συνέντευξη Τύπου στο Βερολίνο, ο Μερτς συνέδεσε τα «προβλήματα στο αστικό τοπίο» με τις απελάσεις και τη μετανάστευση.

Μετά από έντονη κριτική, διευκρίνισε την δήλωσή του. Η αναφορά αφορούσε τους μετανάστες χωρίς άδειες παραμονής ή απασχόλησης, «οι οποίοι δεν τηρούν τους κανόνες που ισχύουν στην Γερμανία». Αυτά τα άτομα, ισχυρίστηκε, κυριαρχούν στην σκηνή σε σιδηροδρομικούς σταθμούς, σε μετρό, σε πάρκα, ακόμα και σε ολόκληρες γειτονιές.

Ο Κράμερ δεν διστάζει να κάνει λόγο για «κάτι σαν ψάρεμα σε θολά νερά». Η δήλωση του Μερτς «ουσιαστικά δεν διευκρινίζει περί τίνος πρόκειται». Αυτή η ασάφεια επιτρέπει συσχετίσεις «που στην συνέχεια εκμεταλλεύονται εύκολα δεξιά εξτρεμιστικά κόμματα».

Προβληματικός μηχανισμός επικοινωνίας. Ο ειδικός στην επικοινωνία θεωρεί, επίσης, υπεύθυνο τον μηχανισμό πίσω από τον καγκελάριο: Μια τέτοια επικοινωνία «δεν πρέπει να συμβαίνει σε μια επαγγελματικά διοικούμενη Ομοσπονδιακή Καγκελαρία». Το σχόλιο για το «αστικό τοπίο» δεν ήταν η μόνη δήλωση του καγκελάριου που προκάλεσε εκτεταμένη κριτική.

Ενώ εξακολουθούσε να ηγείται της αντιπολίτευσης, είχε αναφερθεί σε παιδιά από οικογένειες με μεταναστευτικό υπόβαθρο ως «μικρούς πασάδες» και είχε παραπονεθεί για τον «τουρισμό πρόνοιας» των Ουκρανών προσφύγων, απηχώντας έτσι την ρητορική των δεξιών λαϊκιστών και των δεξιών εξτρεμιστών. Ως καγκελάριος, εξόργισε τους Προέδρους της Βραζιλίας και των ΗΠΑ με ορισμένα σχόλια.

Μπορεί ο Merz να επιτύχει μια ανάκαμψη; Η διάθεση είναι πολύ σκεπτική, λέει ο Στέφαν Μερτς. Πιστεύει όμως ότι μια ανατροπή είναι ουσιαστικά εφικτή – και παραπέμπει στον Γκέρχαρντ Σρέντερ, καγκελάριο από το 1.998 μ.Χ. έως το 2005 μ.Χ.

Ο σοσιαλδημοκράτης επανεξελέγη καγκελάριος το 2002 μ.Χ. με προσωπικά ποσοστά αποδοχής περίπου 60%, τα οποία λίγο μετά έπεσαν κατακόρυφα σε περίπου 25%. Μέχρι το τέλος της θητείας του, είχε επιστρέψει στο περίπου 50%.

Τα στατιστικά στοιχεία έδειξαν, επίσης, κυμαινόμενες τάσεις για την καγκελάριο Μέρκελ. «Η νομοθετική περίοδος είναι ακόμη μεγάλη. Υπάρχει ακόμη περιθώριο ελιγμών», λέει ο Στέφαν Μερτς. Αλλά για να συμβεί αυτό, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υπό τον καγκελάριο Μερτς πρέπει «να εργαστεί πιο αποτελεσματικά και ψύχραιμα και να μεταδώσει την αίσθηση ότι τα πράγματα κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση».

Ο Κράμερ δίνει μια κριτική ανάλυση: «Γνωρίζουμε ότι ο Μερτς έχει ένα ρητορικά αψύ στιλ στις ανακοινώσεις του». Έτσι, ανακοινώνονται «ισχυρά μέτρα», αλλά στην συνέχεια οι αντίστοιχες πολιτικές ενέργειες δεν συμβαδίζουν. Οι άνθρωποι παρατηρούν αυτήν την απόσταση.

«Αυτή η αντίφαση μεταξύ λόγων και πράξεων είναι κάτι που μπορεί να βλάψει σοβαρά και μόνιμα την εμπιστοσύνη προς έναν ομιλητή». Αυτό ισχύει τόσο για τον Μερτς όσο και για τους Υπουργούς του. Πόσο μάλλον που ο συνασπισμός θέλει να εφαρμόσει γρήγορα τις βασικές προτάσεις για την μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος που επεξεργάστηκε μια επιτροπή. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη, ένα μεταξύ πολλών άλλων.

Ένας καγκελάριος χρειάζεται «συμφιλιωτική ρητορική». Ωστόσο, ο Κράμερ θεωρεί απαραίτητη και μια περαιτέρω αλλαγή. «Όταν είσαι καγκελάριος, είσαι καγκελάριος των Γερμανών, και όχι πλέον απλώς ο εκπρόσωπος του δικού σου κόμματος, όπως ένας ηγέτης της αντιπολίτευσης», τονίζει. Αυτή η αντιστροφή ρόλων για τον Μερτς πρέπει να πραγματοποιηθεί. «Επομένως, είναι επίσης καθήκον ενός καγκελάριου να έχει μια συμφιλιωτική ρητορική, ικανή να χτίσει γέφυρες» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884336/dramatiki-dimoskopiki-ptosi-gia-merz-giati-dixazei-tous-germanoys/).

Γερμανός στρατηγός προς ΡΩΣΙΑ: «Είμαστε ΕΤΟΙΜΟΙ απόψε, θα νιώσετε την ΟΡΓΗ του ΝΑΤΟ!». Νέο κύμα συζητήσεων προκαλούν οι δηλώσεις του Γενικού Επιθεωρητή της Πολεμικής Αεροπορίας της Γερμανίας, Χόλγκερ Νόιμαν, ο οποίος υποστήριξε σε συνέντευξή του στην βρετανική εφημερίδα The Telegraph ότι οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις είναι έτοιμες να αντιδράσουν άμεσα σε περίπτωση στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ.

Ο Νόιμαν ξεκαθάρισε ότι η Συμμαχία αντιμετωπίζει κάθε κράτος-μέλος ως ενιαίο χώρο άμυνας, επισημαίνοντας πως μια επίθεση στην Εσθονία θα είχε τις ίδιες συνέπειες με ένα πλήγμα κατά του Λονδίνου. Παράλληλα, διαβεβαίωσε ότι η Γερμανία θα προσφέρει πλήρη υποστήριξη στην αεράμυνα των συμμάχων της, εφόσον αυτό απαιτηθεί.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις χώρες της Βαλτικής, όπου κατά καιρούς καταγράφονται περιστατικά με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα οποία δυτικές πλευρές αποδίδουν στην Ρωσία, χωρίς όμως να έχουν παρουσιαστεί δημόσια αδιάσειστα στοιχεία που να επιβεβαιώνουν αυτούς τους ισχυρισμούς.

Ο Γερμανός αξιωματικός δήλωσε χαρακτηριστικά ότι η χώρα του είναι έτοιμη να υπερασπιστεί «κάθε σπιθαμή» του εδάφους του ΝΑΤΟ, ενώ προειδοποίησε πως σε περίπτωση σύγκρουσης η Ρωσία θα βρεθεί αντιμέτωπη με την «οργή του ΝΑΤΟ».

Επιπλέον, έκανε λόγο για περιοχές στρατηγικής σημασίας, όπως το Καλίνινγκραντ, η χερσόνησος Κόλα, η Αγία Πετρούπολη και ο ρωσικός στόλος της Μαύρης Θάλασσας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχους μιας ενδεχόμενης συμμαχικής απάντησης (https://news12.gr/2026/06/17/%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%8c%cf%82-%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b7%ce%b3%cf%8c%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b9%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%cf%83/).

Ευρωπαϊκό «χαστούκι» στην Γερμανία - Οι Βρυξέλλες απειλούν με κυρώσεις - μαμούθ για τις μισθολογικές ανισότητες. Στην Γερμανία, το μισθολογικό χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρό πρόβλημα.

Παρά το γεγονός ότι η ίση αμοιβή για ίση εργασία αποτελεί κατοχυρωμένο δικαίωμα, πολλοί εργαζόμενοι εξακολουθούν να αμείβονται λιγότερο από συναδέλφους τους που κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά, συχνά εξαιτίας του φύλου τους — μια πρακτική που είναι παράνομη, αλλά συνήθως δύσκολα αποδεικνύεται.

Η Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Μισθολογική Διαφάνεια στοχεύει στην εξασφάλιση ίσων αμοιβών για όλους τους εργαζομένους. Ωστόσο, η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ, δεν κατάφερε να τηρήσει την προθεσμία της 7ης Ιουνίου για την ενσωμάτωσή της στην εθνική νομοθεσία.

Στη Γερμανία, το μισθολογικό χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρό πρόβλημα, κάτι που αναγνωρίζει και η ίδια η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Στις 6 Μαΐου εγκρίθηκε σχέδιο νόμου για την τροποποίηση του Γενικού Νόμου περί Ίσης Μεταχείρισης (AGG), έπειτα από πρόταση της υπουργού Παιδείας Karin Prien, με στόχο την προσαρμογή του γερμανικού δικαίου στις ευρωπαϊκές απαιτήσεις.

Η Prien χαρακτήρισε τη νομοθετική αλλαγή σημαντικό βήμα προς την ενίσχυση της ισότητας και την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των διακρίσεων. Παρ’ όλα αυτά, βρέθηκε στο στόχαστρο επικρίσεων, καθώς κατηγορήθηκε ότι έκανε παραχωρήσεις προς το επιχειρηματικό λόμπι, υποστηρίζοντας πως δεν πρέπει να επιβληθεί υπερβολικό διοικητικό βάρος σε δημόσιες υπηρεσίες και επιχειρήσεις.

Από την πλευρά της, η Υπουργός Δικαιοσύνης Stefanie Hubig επισήμανε ότι η βασικότερη αλλαγή αφορά την προθεσμία υποβολής αξιώσεων για διακρίσεις, η οποία επεκτείνεται από δύο σε τέσσερις μήνες. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή δεν φαίνεται να ικανοποίησε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η ευρωπαϊκή οδηγία προβλέπει ουσιαστικότερες αλλαγές: επιβάλλει μεγαλύτερη διαφάνεια ήδη από τη διαδικασία πρόσληψης, υποχρεώνει τους εργοδότες να λαμβάνουν διορθωτικά μέτρα όταν εντοπίζονται σημαντικές μισθολογικές αποκλίσεις και, κυρίως, μεταφέρει το βάρος της απόδειξης από τον εργαζόμενο στον εργοδότη. Με άλλα λόγια, στο εξής οι επιχειρήσεις θα πρέπει να αποδεικνύουν οι ίδιες ότι τηρούν την νομοθεσία.

Σύμφωνα με τον νομικό και καθηγητή του Humboldt University του Βερολίνου, Matthias Ruffert, εφόσον διαπιστωθεί ότι ένα κράτος-μέλος δεν έχει εφαρμόσει μια ευρωπαϊκή οδηγία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει — χωρίς όμως να είναι υποχρεωμένη να το κάνει. Αν προχωρήσει η διαδικασία, το πρώτο βήμα είναι συνήθως η αποστολή επίσημης προειδοποιητικής επιστολής, που μπορεί να ακολουθηθεί από αιτιολογημένη γνώμη.

Η κατάσταση θα μπορούσε να κλιμακωθεί περαιτέρω. Όπως εξηγεί η Elie Cavignaux από το Γερμανικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων, εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν προχωρήσει σε προσφυγή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει την δυνατότητα να κινηθεί νομικά εναντίον της για αδράνεια.

Δεν θα ήταν η πρώτη φορά που η Γερμανία έρχεται αντιμέτωπη με παρόμοια διαδικασία. Στο παρελθόν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει παρέμβει επανειλημμένα όταν το Βερολίνο καθυστέρησε ή εφάρμοσε ελλιπώς ευρωπαϊκές οδηγίες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η υπόθεση της προστασίας των πληροφοριοδοτών δημοσίου συμφέροντος. Το 2025 μ.Χ., επιβλήθηκε στην Γερμανία πρόστιμο ύψους 34 εκατομμυρίων ευρώ επειδή δεν είχε εφαρμόσει εγκαίρως ευρωπαϊκή οδηγία του 2019 μ.Χ., η οποία έπρεπε να ενσωματωθεί έως το 2021 μ.Χ. Ο σχετικός γερμανικός νόμος τέθηκε τελικά σε ισχύ μόλις το 2023 μ.Χ.

Παρόλα αυτά, πριν από οποιαδήποτε δικαστική προσφυγή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνήθως επιδιώκει πρώτα μια συμβιβαστική λύση με το κράτος-μέλος, ώστε να επιταχυνθεί η εφαρμογή της οδηγίας. Επομένως, η καθυστέρηση της Γερμανίας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα βρεθεί άμεσα αντιμέτωπη με κυρώσεις ή δικαστική καταδίκη, αν και οι πιέσεις από τις Βρυξέλλες αναμένεται να ενταθούν (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883072/evropaiko-xastoyki-sti-germania-oi-vrykselles-apeiloyn-me-kyroseis-mamoyth-gia-tis-misthologikes-anisotites).

«Το γερμανικό θαύμα καταρρέει» - Έρχεται θεραπεία σοκ για χρέος και κοινωνικό κράτος – Πολιτική έκρηξη με AfD. Θεωρητικά, μια δημοσιονομική κρίση θα μπορούσε να αποτελέσει καλό πρόσχημα για τη Γερμανία ώστε να περιορίσει τις δαπάνες της για την Ουκρανία.

Η περίφημη «ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας», η γερμανική οικονομία βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με μια σκληρή πραγματικότητα: τα δημόσια ταμεία πιέζονται ασφυκτικά... Η Γερμανία καλείται να προχωρήσει σε σοβαρές μεταρρυθμίσεις για να αποτραπεί το σενάριο χρεοκοπίας… με ειδικούς να αναφέρουν πως ετοιμάζεται να αγγίξει τον πιο ευαίσθητο πυρήνα του γερμανικού μοντέλου: συντάξεις, υγεία και κοινωνικές παροχές.

Και το ερώτημα που καλείται να απαντήσει το Βερολίνο είναι αν θα ακολουθήσει τη «συνταγή» των σκληρών περικοπών που επέβαλε στην Ελλάδα και σε άλλα Ευρωπαϊκά κράτη πριν από περίπου 15 χρόνια ή θα επιλέξει να βυθιστεί βαθύτερα στην δημοσιονομική κρίση, προκειμένου να αποφύγει τις σφοδρές κοινωνικές αντιδράσεις…

Ήδη πάντως στο πολιτικό σκηνικό έχει συντελεστεί μια τρομερή ανατροπή: το AfD, το κόμμα «Εναλλακτική για την Γερμανία» προηγείται σημαντικά του κυβερνητικού μπλοκ CDU/CSU και αποτελεί την πρώτη πολιτική δύναμη στην Γερμανία...

Κοινωνικό σημείο καμπής. Στην προσπάθειά του να συγκρατήσει τον ρυθμό αύξησης του δημόσιου χρέους, το Βερολίνο ετοιμάζεται να περικόψει σημαντικά τα κοινωνικά προγράμματα, γράφει η Welt. Η συντήρηση νοσοκομείων, ιατρικών κέντρων και γηροκομείων κοστίζει υπερβολικά ακριβά. Παράλληλα, οι συνταξιούχοι αυξάνονται συνεχώς, ενώ οι νέοι που καλούνται να τους στηρίξουν είναι όλο και λιγότεροι.

Άδεια τα ταμεία. Ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών και Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU), Jens Spahn, δήλωσε ότι ο προϋπολογισμός είναι υπερφορτωμένος και τα ταμεία έχουν εξαντληθεί. Χωρίς σοβαρές μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένης της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, το κράτος θα βρεθεί στα πρόθυρα χρεοκοπίας.

Παγίδα χρέους. Στο παρελθόν η δημοσιονομική πολιτική της Γερμανίας θεωρούνταν μία από τις πιο επιτυχημένες στην ΕΕ, όμως τώρα ο καγκελάριος Friedrich Merz οδηγεί τη χώρα σε παγίδα χρέους, υποστηρίζει η Welt.

Για να διατηρηθεί η φερεγγυότητα του κράτους, η κυβέρνηση αναγκάζεται να προσφεύγει σε μεγάλα δάνεια, ενώ η εξυπηρέτηση του χρέους γίνεται ολοένα ακριβότερη. Πέρυσι το δημοσιονομικό έλλειμμα έφτασε το 2,8% του ΑΕΠ, ενώ σύμφωνα με τις προβλέψεις του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo, το 2027 θα αυξηθεί σχεδόν στο 5%.

Κοινωνικές αντιδράσεις. Παρόλα αυτά, οι Γερμανοί δεν είναι διατεθειμένοι να παραιτηθούν από τις κοινωνικές εγγυήσεις και επικρίνουν έντονα την μείωση των επιδοτήσεων για φάρμακα, την αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης και την μείωση της χρηματοδότησης για τα γηροκομεία.

Μόνο το ένα πέμπτο των πολιτών θεωρεί αυτά τα μέτρα αποδεκτά, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις. Τα συνδικάτα απειλούν με μαζικές διαδηλώσεις, ενώ η πρωθυπουργός του κρατιδίου Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, Manuela Schwesig (SPD), χαρακτήρισε τις προθέσεις του Βερολίνου απάνθρωπες.

 «Σταγόνα στον ωκεανό». Έχει προταθεί να διατεθεί μεγαλύτερο μέρος των φορολογικών εσόδων στην κοινωνική πολιτική. Οι αρχές όμως θεωρούν ότι αυτό δεν θα βοηθήσει. Το 2025 μ.Χ. το συνταξιοδοτικό ταμείο, τα ταμεία υγειονομικής ασφάλισης και κοινωνικής φροντίδας δαπάνησαν 830 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ τα ομοσπονδιακά φορολογικά έσοδα δεν ξεπέρασαν τα 390 δισεκατομμύρια.

Ακόμη και η αυστηροποίηση της φορολογικής πολιτικής, για παράδειγμα απέναντι στους πλουσιότερους, δεν αρκεί. Απαιτούνται βαθιές μεταρρυθμίσεις. Κρυφές υποχρεώσεις στο 350% του ΑΕΠ. Πρόκειται για μια κλασική παγίδα «κρυφού χρέους», σημειώνει η πολιτική αναλύτρια Darya Kriveshko. «Το επίσημο χρέος του Βερολίνου, που αντιστοιχεί στο 65% του ΑΕΠ, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Οι κρυφές υποχρεώσεις του κράτους για μελλοντικές συντάξεις και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη φτάνουν στο αστρονομικό 350% του ΑΕΠ. Οι υψηλοί φόροι των εργαζομένων πολιτών δεν πηγαίνουν στην ανάπτυξη, αλλά στο μπάλωμα των δημογραφικών κενών», λέει.

Δημογραφικός εφιάλτης. Ο αναπληρωτής διευθυντής του Αυτόνομου Μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού «Κέντρο Ανάπτυξης της Νομοθεσίας» και μέλος της λέσχης ειδικών «Digoria», Dmitry Matyushenkov, εξηγεί ότι το γερμανικό κοινωνικό μοντέλο είχε σχεδιαστεί για μια κοινωνία με εντελώς διαφορετική αναλογία συνταξιούχων και εργαζομένων.

Έχει προκύψει ανισορροπία: οι κοινωνικές δαπάνες είναι πολύ περισσότερες από τις φορολογικές εισφορές που εισρέουν. Και μάλιστα δεν διαφαίνεται βελτίωση. Αναμένεται ότι έως το 2035 μ.Χ. ένας στους τέσσερις Γερμανούς θα είναι άνω των 67 ετών. Το σύστημα δεν είναι σε θέση να αντέξει τέτοια πίεση, συμφωνούν οι ειδικοί.

Αδιέξοδο. Οι διαμαρτυρίες των συνδικάτων, αν και μπορούν να μπλοκάρουν ορισμένα νομοσχέδια ή να αποσπάσουν μικρές παραχωρήσεις, δεν πρόκειται να αλλάξουν ριζικά την κατάσταση, εκτιμά ο διδάκτωρ οικονομικών και σύμβουλος του πρύτανη του Ρωσικού Κρατικού Κοινωνικού Πανεπιστημίου, Konstantin Pozdnyakov.

Για να αποφευχθούν περικοπές σε προγράμματα υγείας και συντάξεων, θα πρέπει να μειωθούν άλλες δαπάνες. Μάλιστα, δεν είναι απαραίτητο να γίνουν περικοπές στην ανάπτυξη και τις υποδομές της χώρας - θα μπορούσε να ξεκινήσει η μείωση από τη βοήθεια προς τρίτες χώρες.

Θεωρητικά, μια δημοσιονομική κρίση θα μπορούσε να αποτελέσει καλό πρόσχημα για τη Γερμανία ώστε να περιορίσει τις δαπάνες της για την Ουκρανία. Ωστόσο, η σημερινή κυβέρνηση δύσκολα θα τολμήσει κάτι τέτοιο.

Το «φρένο χρέους». Μια άλλη επιλογή θα ήταν η αναθεώρηση του λεγόμενου «φρένου χρέους», της αρχής που απαγορεύει στο κράτος να δαπανά περισσότερα από όσα εισπράττει. Το 2025 μ.Χ. έγιναν ήδη αλλαγές στον νόμο αυτό, προκειμένου να αυξηθεί η χρηματοδότηση του στρατού και της πολεμικής βιομηχανίας.

Και σχεδόν σίγουρα, παρά την δυσαρέσκεια της κοινωνίας, το στοιχείο που αποτελούσε επί δεκαετίες το σήμα κατατεθέν της γερμανικής οικονομίας — ο κοινωνικός της προσανατολισμός — θα περάσει σταδιακά στο παρελθόν, συμφωνούν οι ειδικοί.

Ο Pozdnyakov προβλέπει ότι θα ενισχυθεί η ανισότητα στην περιουσία, θα βαθύνει το χάσμα μεταξύ των γενεών, θα μειωθεί η αγοραστική δύναμη του πληθυσμού και, ως συνέπεια, θα συνεχιστεί η επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης.

Ανεβαίνει το AfD. Επιπλέον, προσθέτει, η μαζική φτωχοποίηση των συνταξιούχων και όσων χρειάζονται μόνιμη επαγγελματική ιατρική φροντίδα θα ενισχύσει τα ποσοστά της αντιπολίτευσης. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) προηγείται σημαντικά του κυβερνητικού μπλοκ CDU/CSU.

Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση, το AfD προηγείται με 4 ποσοστιαίες μονάδες του κυβερνητικού μπλοκ των Χριστιανοκοινωνιστών/Χριστανοδημοκρατών. Συγκεκριμένα, το AfD λαμβάνει το 28% στην πρόθεση ψήφου - αυξάνοντας τα ποσοστά του κατά περίπου 7 μονάδες - έναντι 24% του CDU/CSU. Οι πράσινοι βρίσκονται στην τρίτη θέση με 13% και ακολουθούν οι σοσιαλδημοκράτες του SPD με 12,5% (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884195/to-germaniko-thayma-katarreei-erxetai-therapeia-sok-gia-xreos-kai-koinoniko-kratos-politiki-ekriksi-me-afdtes).

Ο καγκελάριος Merz αρνείται να παραιτηθεί, παρ΄ ότι η αποδοχή του έπεσε στο 16% - AfD: Είναι η ντροπή της Γερμανίας. Η εφημερίδα Bild ανέφερε προηγουμένως, επικαλούμενη μελέτη του κοινωνιολογικού ινστιτούτου INSA, ότι η δυσαρέσκεια με την απόδοση του Merz ως καγκελάριου μεταξύ του γερμανικού πληθυσμού έχει φτάσει σε νέο ιστορικό χαμηλό.

Ο Γερμανός καγκελάριος Merz ουσιαστικά απέρριψε το αίτημα της αντιπολίτευσης να ακολουθήσει το παράδειγμα του Βρετανού πρωθυπουργού Starmer και να παραιτηθεί εν μέσω ρεκόρ χαμηλής δημοτικότητας μεταξύ των Γερμανών ψηφοφόρων.

Ο Leif-Erik Holm, βουλευτής του δεξιού κόμματος της αντιπολίτευσης Alternative for Germany (AfD), υπενθύμισε κατά την διάρκεια της ομιλίας του Merz στην Bundestag ότι το ποσοστό αποδοχής του καγκελαρίου μεταξύ των πολιτών είχε μειωθεί στο «χαμηλό ρεκόρ του 16%».

Στην συνέχεια, ανέφερε το παράδειγμα του Starmer, ο οποίος πρόσφατα ανακοίνωσε την παραίτησή του λόγω της πτώσης του ποσοστού αποδοχής του στο 19%. «Οι πολίτες δεν σας εμπιστεύονται πλέον. Δεν είναι καιρός να βάλουμε επιτέλους ένα τέλος σε αυτή την ντροπή;» ρώτησε ο Leif-Erik Holm. Σε απάντηση, ο Merz ανακοίνωσε την πρόθεσή του να συνεχίσει να υπηρετεί ως καγκελάριος της Γερμανίας.

«Αγαπητέ συνάδελφε, βλέπετε μπροστά σας έναν συνασπισμό και μια ομοσπονδιακή κυβέρνηση με επικεφαλής εμένα, που είναι αποφασισμένοι να λύσουν τα προβλήματα της χώρας μας. Το κάνουμε αυτό βήμα προς βήμα - ακόμα κι αν δεν σας αρέσει», είπε ο Merz. Ταυτόχρονα, απέρριψε για άλλη μια φορά το ενδεχόμενο συνεργασίας με το AfD.

Η εφημερίδα Bild ανέφερε προηγουμένως, επικαλούμενη μελέτη του κοινωνιολογικού ινστιτούτου INSA, ότι η δυσαρέσκεια με την απόδοση του Merz ως καγκελάριου μεταξύ του γερμανικού πληθυσμού έχει φτάσει σε νέο ιστορικό χαμηλό. Σύμφωνα με την έρευνα, μόνο το 15% των Γερμανών είναι ικανοποιημένοι με την απόδοσή του (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884108/o-kagkelarios-merz-arneitai-na-paraitithei-par-oti-i-apodoxi-tou-epese-sto-16-afd-einai-i-dropi-tis-germanias).

Γερμανία: Απαγορεύεται η πρόσβαση σε λευκούς και ετεροφυλόφιλους πολίτες, σε χώρους πουχρηματοδοτούνται από προγράμματα της ΕΕ, στο πλαίσιο της «δημοκρατικής συνοχής» – Σύντομα και στην Ελλάδα…; Γερμανία: Απαγορεύεται η πρόσβαση σε λευκούς και ετεροφυλόφιλους πολίτες, σε χώρους που χρηματοδοτούνται από προγράμματα της ΕΕ, στο πλαίσιο της «δημοκρατικής συνοχής» – Σύντομα και στην Ελλάδα…;

Οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι χρηματοδοτούν χώρους που εισάγουν φυλετικές διακρίσεις με το πρόσχημα της δημοκρατικής συνοχής, συσσωρεύοντας νέες κοινωνικές συγκρούσεις σε μια ήδη ταραγμένη Ευρώπη – Στην Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και την Σουηδία υπάρχουν παρόμοια προγράμματα που απαγορεύουν την πρόσβαση σε λευκούς και ετεροφυλόφιλους γηγενείς πολίτες…

Προγράμματα σε επίπεδο ΕΕ χρηματοδοτούν Δίκτυα και ΜΚΟ που επικεντρώνονται στα δικαιώματα, την ισότητα, τις αξίες και τη δημοκρατία. Στα χαρτιά, ο στόχος είναι ευρύς και σε κάποιο βαθμό ασαφής. Στην πράξη, το ιδεολογικό φίλτρο γίνεται ολοένα και πιο καθοριστικό.

Οι οργανισμοί που ευθυγραμμίζονται με την γλώσσα της ποικιλομορφίας αποκτούν προνομιακή πρόσβαση στην χρηματοδότηση, την προβολή και την δημόσια νομιμοποίηση. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο σε όλες τις περιπτώσεις: Οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι χρηματοδοτούν, με ευθύνη των κυβερνήσεων, δομές που μπορεί να τους αποκλείουν από χώρους της χώρας τους επειδή είναι λευκοί και ετεροφυλόφιλοι…

Ένας χώρος καφέ-συνεργασίας στο Βερολίνο έχει πυροδοτήσει μια νέα διαμάχη σχετικά με τις διακρίσεις, το δημόσιο χρήμα και τον πόλεμο κατά της εθνικής και φυλετικής ταυτότητας σε μια Ευρώπη που γίνεται ολοένα και πιο ενδοφοβική.

Η BIWOC Rising , μια οργάνωση με έδρα την περιοχή Kreuzberg, διαχειρίζεται έναν χώρο που περιγράφεται ως «ασφαλέστερος χώρος» που προορίζεται για «Μαύρους, Ιθαγενείς και Έγχρωμες Γυναίκες» και για τρανς, ιντερ και μη δυαδικά άτομα «έγχρωμων».

Στην πράξη, οι λευκοί και οι ετεροφυλόφιλοι αποκλείονται. Το βασικό ζήτημα δεν είναι μόνο ο αποκλεισμός, αλλά και η χρηματοδότηση. Σύμφωνα με έγγραφα που επικαλείται η Γερμανία, η οργάνωση έλαβε 662.450 ευρώ μεταξύ 2021 μ.Χ. και 2024 μ.Χ. από το ομοσπονδιακό πρόγραμμα Demokratie leben!, το οποίο προωθείται από το γερμανικό Υπουργείο Οικογενειακών Υποθέσεων για την «καταπολέμηση του εξτρεμισμού, την προώθηση της ανοχής και την ενίσχυση της δημοκρατίας».

Με άλλα λόγια, δημόσιο χρήμα που υποτίθεται ότι προορίζεται για την δημοκρατική συνοχή καταλήγει να χρηματοδοτεί έναν χώρο που κάνει διακρίσεις με βάση την φυλή και τον σεξουαλικό προσανατολισμό.

Η υπόθεση έχει προσελκύσει την προσοχή του κοινού επειδή αγγίζει μια κεντρική αντίφαση στον νέο θεσμικό αντιρατσισμό της Ευρώπης. Επί χρόνια, οι εθνικές κυβερνήσεις, οι δήμοι και τα προγράμματα της ΕΕ έχουν χρηματοδοτήσει έργα που επικεντρώνονται στην ποικιλομορφία, την ένταξη και την καταπολέμηση των διακρίσεων. Το επίσημο πλαίσιο είναι πάντα το ίδιο: προστασία των ευάλωτων μειονοτήτων, καταπολέμηση των προκαταλήψεων, προώθηση της ισότητας. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή η λογική έχει μετατοπιστεί προς τους διαχωρισμένους χώρους με διαφορετικό λεξιλόγιο: «μη μεικτός», «φυλετικά κατοχυρωμένος», «ασφαλής», «αποαποικιακός». Είναι οι γηγενείς Ευρωπαίοι η νέα μειονότητα που υφίσταται διακρίσεις;

Το πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχουν ενώσεις για να υποστηρίζουν συγκεκριμένες ομάδες — η Ευρώπη χρηματοδοτεί προγράμματα εδώ και δεκαετίες για κακοποιημένες γυναίκες, πρόσφυγες, κοινότητες Ρομά ή θύματα διώξεων. Η διαφορά έγκειται στο κριτήριο του αποκλεισμού. Ένα καταφύγιο για θύματα δεν είναι το ίδιο με ένα καφέ που απαγορεύει την είσοδο σε λευκούς επειδή είναι λευκοί.

Αυτή είναι η κόκκινη γραμμή. Στην Γερμανία, η διαμάχη έρχεται επίσης σε μια εποχή που το πρόγραμμα Demokratie leben! βρίσκεται υπό αναθεώρηση. Η Υπουργός Karin Prien ανακοίνωσε αυστηρότερη αξιολόγηση των επιδοτήσεων και υποστήριξε ότι όσοι λαμβάνουν δημόσια χρηματοδότηση πρέπει να παραμείνουν εντός της συνταγματικής δημοκρατικής τάξης. Η δήλωση φαίνεται προφανής. Αυτό που είναι εντυπωσιακό είναι ότι πρέπει να διευκρινιστεί σε μια ευρωπαϊκή χώρα που υπερηφανεύεται για το ότι είναι συνταγματική δημοκρατία.

Στην Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και την Σουηδία υπάρχουν παρόμοια προγράμματα που απαγορεύουν τη πρόσβαση σε λευκούς και ετεροφυλόφιλους γηγενείς πολίτες… Η περίπτωση του BIWOC Rising δεν είναι μοναδική . Στην Γαλλία , το Βέλγιο, την Ολλανδία και την Σουηδία, οι «μη μικτές» εκδηλώσεις για «φυλετικά προερχόμενα άτομα», τα πανεπιστημιακά εργαστήρια κλειστά για λευκούς και οι πολιτιστικές πρωτοβουλίες που διαχωρίζουν τους συμμετέχοντες με βάση την καταγωγή, το χρώμα του δέρματος ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια.

Δεν είναι πάντα μόνιμα, ούτε πάντα χρηματοδοτούνται άμεσα, αλλά ακολουθούν την ίδια πολιτική λογική: παρουσιάζουν τον φυλετικό διαχωρισμό ως μορφή αποκατάστασης. Αυτό το πλαίσιο είναι το κλειδί για την κατανόηση της προέλευσης της προσέγγισης.

Η Ευρώπη πέρασε δεκαετίες καταγγέλλοντας τον διαχωρισμό ως ηθική και νομική ανωμαλία. Τώρα, μέρος του επιδοτούμενου οικοσυστήματός της τον επανεισάγει με θεραπευτική γλώσσα. Δεν πρόκειται πλέον για αποκλεισμό, αλλά για «προστασία». Δεν πρόκειται πλέον για φυλή, αλλά για «φυλετική εμπειρία». Δεν πρόκειται πλέον για διοικητικά προνόμια, αλλά για «κοινωνική δικαιοσύνη».

Το υποκείμενο ζήτημα είναι θεσμικό. Εθνικά προγράμματα όπως το Demokratie leben! ή προγράμματα σε επίπεδο ΕΕ όπως το CERV, με περίπου 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2021 μ.Χ.–2027 μ.Χ., χρηματοδοτούν δίκτυα της κοινωνίας των πολιτών που επικεντρώνονται στα δικαιώματα, την ισότητα, τις αξίες και την δημοκρατία. Στα χαρτιά, ο στόχος είναι ευρύς και σε κάποιο βαθμό ασαφής. Στην πράξη, το ιδεολογικό φίλτρο γίνεται ολοένα και πιο καθοριστικό: Οι οργανισμοί που ευθυγραμμίζονται με την γλώσσα της ποικιλομορφίας αποκτούν προνομιακή πρόσβαση στην χρηματοδότηση, την προβολή και την δημόσια νομιμοποίηση.

Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο σε όλες τις περιπτώσεις: Ο Ευρωπαίος φορολογούμενος χρηματοδοτεί δομές που μπορεί να τον αποκλείουν από τους δικούς του χώρους λόγω του χρώματος του δέρματός του.

Δεν πρόκειται για υπερβολή του φαινομένου (δεν υπάρχει τεράστιο δίκτυο καφέ που «δεν επιτρέπονται οι λευκοί» σε όλη την Ευρώπη), αλλά η περίπτωση του Βερολίνου έχει σημασία ακριβώς επειδή δείχνει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει μια θεσμική λογική όταν αφήνεται ανεξέλεγκτη. Αυτό που είναι εξαιρετικό γίνεται προηγούμενο. Το προηγούμενο γίνεται μοντέλο. Και το μοντέλο, με επαρκή χρηματοδότηση, γίνεται δημόσια πολιτική.

Αυτό ακριβώς είναι το μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε για να αναδιαμορφωθεί η Ευρώπη των περασμένων δεκαετιών στην Ευρώπη των «Ευρωπαϊκών αξιών» που διακηρύχθηκε από τις Βρυξέλλες. Η Ευρώπη έχει πρόβλημα αν η καταπολέμηση των διακρίσεων καταλήξει να αποδέχεται επιλεκτικές διακρίσεις. Το έχει η Γερμανία, όπου η υπόθεση έχει ήδη αναγκάσει την κυβέρνηση να επανεξετάσει τις επιδοτήσεις.

Και οι Βρυξέλλες το έχουν, αν συνεχίσουν να χρηματοδοτούν την ταυτότητα χωρίς να απαιτούν καθολικότητα. Η ομαλοποίηση ή η χρηματοδότηση του αντι-λευκού ρατσισμού τροφοδοτεί μόνο μια κατάσταση που, αργά ή γρήγορα, θα δημιουργήσει νέες κοινωνικές συγκρούσεις σε μια ήδη τεταμένη Ήπειρο (https://romioitispolis.gr/germania-apagoreyetai-i-prosvasi-se-leykoys-kai-eterofylofiloys-polites-se-choroys-poy-chrimatodotoyntai-apo-programmata-tis-ee-sto-plaisio-tis-dimokratikis-synochis-syntoma-k//).

Γερμανία: Απαγορεύεται το κολύμπι σε λίμνη σε όσους δεν ξέρουν… γερμανικά. Ο υπεύθυνος επικαλείται λόγους ασφαλείας, αλλά κατηγορείται για ρατσισμό. Σάλος έχει προκληθεί στην Γερμανία, καθώς η διαχειρίστρια εταιρεία λίμνης στην γερμανική πόλη Χάλλε αρνείται την είσοδο σε λουόμενους που δεν μιλούν γερμανικά.

Η λίμνη Heidesee εισήγαγε πρόσφατα έλεγχο στην είσοδο ώστε να αποκλείονται επισκέπτες των οποίων τα γερμανικά θεωρούνταν ανεπαρκή για να κατανοήσουν τις οδηγίες ασφαλείας. Ο διαχειριστής της εγκατάστασης, Mathias Nobel, δήλωσε ότι πήρε αυτό το μέτρο μετά από μια σειρά περιστατικών κατά τα οποία επισκέπτες αγνόησαν τους κανόνες ασφαλείας και τις ανακοινώσεις των ναυαγοσωστών από τα μεγάφωνα.

«Εγώ είμαι υπεύθυνος για την ασφάλεια των λουομένων εδώ. Αν συνέβαινε κάτι, όλοι θα έδειχναν εμένα με το δάχτυλο. Τον θάνατο δεν μπορείς να τον αναστρέψεις», είπε ο Nobel στα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Η απόφαση προκάλεσε κύμα αντιδράσεων, με πολλούς θεσμικούς εκπρόσωπους να καταγγέλλουν τη διοίκηση ότι παρουσιάζει ως μέτρο ασφαλείας «ένα γενικευμένο εμπόδιο εισόδου για ολόκληρες πληθυσμιακές ομάδες». Ο Nobel υποστήριξε ότι το μέτρο δεν ήταν ούτε ρατσιστικό ούτε ξενοφοβικό και ότι εφαρμόστηκε αποκλειστικά για λόγους ασφαλείας.

Εκπρόσωπος της εθνικής υπηρεσίας κατά των διακρίσεων, η οποία έχει κληθεί να εξετάσει την υπόθεση και θα μπορούσε να κινηθεί νομικά, δήλωσε: «Φανταστείτε πόσες αντιδράσεις θα υπήρχαν αν οι γερμανόφωνοι τουρίστες στην Μαγιόρκα έπρεπε να αποδείξουν ότι γνωρίζουν Ισπανικά ή καταλανικά, ή αραβικά στην Ερυθρά Θάλασσα, πριν τους επιτραπεί να κολυμπήσουν.»

Οι αρχές της πόλης του Χάλλε απαίτησαν από τον Nobel να καταργήσει την απαγόρευση, υποστηρίζοντας ότι το μέτρο είναι δυσανάλογο. «Ο διαχειριστής πρέπει να λάβει υπόψη την ανάγκη διασφάλισης της δημόσιας πρόσβασης στην εγκατάσταση», ανέφερε εκπρόσωπος του δήμου.

«Ο δημόσιος χαρακτήρας της εγκατάστασης δεν μπορεί να υπονομεύεται μέσω εσωτερικών κανονισμών που στην πράξη αποτελούν γενικευμένο εμπόδιο εισόδου για ολόκληρες πληθυσμιακές ομάδες.»

Οι αρχές πρόσθεσαν ότι οποιαδήποτε ενέργεια μπορεί να εκληφθεί ως ξενοφοβική ενδέχεται να βλάψει τη φήμη της πόλης. Η γερμανική οργάνωση ναυαγοσωστικής DLRG δήλωσε επίσης ότι αποστασιοποιείται πλήρως από την απαγόρευση.

Στην Γερμανία, όπως και στις ΗΠΑ και σε άλλες δυτικές χώρες, οι πισίνες και οι χώροι κολύμβησης έχουν εξελιχθεί σε απροσδόκητα σημεία έντασης γύρω από ζητήματα φυλής και μετανάστευσης, τα οποία συχνά τροφοδοτούνται από την άκρα δεξιά.

Το Χάλλε βρίσκεται στο κρατίδιο της Σαξονίας, όπου θα διεξαχθούν εκλογές τον Σεπτέμβριο. Το ακροδεξιό, αντιμεταναστευτικό κόμμα Alternative für Deutschland (AfD), που προηγείται στις δημοσκοπήσεις με περίπου 42%, εκμεταλλεύτηκε πολιτικά την υπόθεση.

Σε ανάρτησή του στο Facebook ανέφερε: «Οι δημόσιες πισίνες μας, που κάποτε ήταν ασφαλή μέρη αναψυχής, μετατρέπονται ολοένα και περισσότερο σε πραγματικές ζώνες κινδύνου εξαιτίας των λανθασμένων πολιτικών των κατεστημένων κομμάτων. Όταν ιδιώτες διαχειριστές αναγκάζονται να εφαρμόζουν δικούς τους γλωσσικούς ελέγχους για να διασφαλίσουν την ασφάλεια των κολυμβητών, η απώλεια ελέγχου του κράτους έχει πλέον φτάσει στην καρδιά της κοινωνίας μας.» Το κόμμα δημοσίευσε επίσης αφίσα με το σύνθημα: «Όσοι δεν καταλαβαίνουν γερμανικά, να μείνουν έξω».

Γερμανία: Απαγορεύεται το κολύμπι σε λίμνη σε όσους δεν ξέρουν… γερμανικά. Ο Nobel, εκπαιδευμένος ναυαγοσώστης, επέμεινε ότι το μέτρο δεν είναι ρατσιστικό ή ξενοφοβικό. Υποστήριξε ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό οι λουόμενοι να κατανοούν «τους γερμανικούς κανόνες κολύμβησης», επειδή η λίμνη είναι βαθύτερη από μια συνηθισμένη πισίνα και οι όχθες της έχουν απότομη κλίση.

Οι δημοτικές αρχές τον κάλεσαν να βρει «ηπιότερους τρόπους» αντιμετώπισης των προβλημάτων επικοινωνίας, όπως η χρήση διεθνώς κατανοητών εικονογραμμάτων ή η προβολή των οδηγιών ασφαλείας σε περισσότερες γλώσσες (https://www.efsyn.gr/kosmos/1412836/germania-apagoreyetai-to-kolympi-se-limni-se-osoys-den-xeroyn-germanika/).

Ιταλία για ΟΥΚΡΑΝΙΑ: «ΟΧΙ ΣΤΗΝ Ε.Ε.» – Ρήγμα στην Δύση για το Κίεβο. Σημάδια αλλαγής στάσης καταγράφονται στην Ιταλία σχετικά με την Ευρωπαϊκή προοπτική της Ουκρανίας, καθώς αυξάνονται οι φωνές που εκφράζουν αμφιβολίες για το ενδεχόμενο μιας ταχείας ένταξης του Κιέβου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Ιταλικού Τύπου, η μέχρι πρότινος σταθερή υποστήριξη της Ρώμης προς την Ουκρανία φαίνεται να συνοδεύεται πλέον από μεγαλύτερο προβληματισμό και πολιτικές επιφυλάξεις.

Καθοριστικό ρόλο στην συζήτηση έπαιξε η δημόσια τοποθέτηση της Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι, η οποία τάχθηκε ανοιχτά κατά της ένταξης της Ουκρανίας στην ΕΕ στο άμεσο μέλλον. Το κόμμα υποστηρίζει ότι το Κίεβο δεν πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις και προειδοποιεί για σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις που θα μπορούσε να προκαλέσει μια τέτοια εξέλιξη στα κράτη-μέλη.

Παράλληλα, ο Υπουργός Άμυνας της Ιταλίας, Γκίντο Κροσέτο, χαρακτήρισε το θέμα ιδιαίτερα σύνθετο, επισημαίνοντας ότι η ένταξη μιας χώρας με το μέγεθος και την γεωργική παραγωγή της Ουκρανίας θα μπορούσε να δημιουργήσει σοβαρές αναταράξεις σε ευρωπαϊκούς αγροτικούς κλάδους.

Αναλυτές και πολιτικοί κύκλοι στην Ιταλία εκτιμούν ότι όσο συνεχίζεται η σύγκρουση με την Ρωσία, οι πιθανότητες ένταξης της Ουκρανίας παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένες. Επιπλέον, επισημαίνουν ότι σε μια μεταπολεμική περίοδο η ΕΕ θα κληθεί να διαχειριστεί υψηλό οικονομικό κόστος και σημαντικές προκλήσεις προσαρμογής.

Η συζήτηση αυτή αντανακλά μια ευρύτερη τάση μεγαλύτερου πραγματισμού σε ορισμένες Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπου η προοπτική ένταξης της Ουκρανίας αντιμετωπίζεται πλέον με περισσότερη προσοχή και λιγότερη βεβαιότητα από ό,τι στο παρελθόν (https://news12.gr/2026/06/03/%ce%b9%cf%84%ce%b1%ce%bb%ce%af%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bf%cf%85%ce%ba%cf%81%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%bf%cf%87%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5-%ce%b5-%cf%81%ce%ae%ce%b3/).

Φρίκη στην Ιταλία: Λαθρομετανάστης δολοφόνησε με τσεκούρι ολόκληρη οικογένεια. Οι Ιταλικές Αρχές ερευνούν τα κίνητρα της επίθεσης. Σοκ έχει προκαλέσει στην Ιταλία η τριπλή δολοφονία μιας οικογένειας στην Ρώμη.

Ένας 43χρονος άνδρας από το Μπαγκλαντές φέρεται να σκότωσε με τσεκούρι έναν 39χρονο πατέρα, την 38χρονη σύζυγό του και την 8χρονη κόρη τους. Μοναδικός επιζών είναι ο 20χρονος γιος της οικογένειας, ο οποίος, επιστρέφοντας στο σπίτι, εντόπισε τον δράστη να προσπαθεί να εξαφανίσει τα ίχνη του εγκλήματος.

Ο ύποπτος συνελήφθη λίγες ώρες αργότερα σε τρένο στην Μπολόνια. Οι ιταλικές Αρχές ερευνούν τα κίνητρα της επίθεσης, εξετάζοντας τόσο οικονομικές διαφορές όσο και το ενδεχόμενο προσωπικής εμμονής του δράστη με την μητέρα της οικογένειας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/885006/friki-stin-italia-lathrometanastis-dolofonise-me-tsekoyri-olokliri-oikogeneia).

Αποκάλυψη ξαφνικής εμπλοκής της Ιταλίας στον ουκρανικό πόλεμο - Στέλνει στρατό και μαχητικά στην Ρουμανία. Εσπευσμένη ανάπτυξη Ιταλικών στρατευμάτων και μαχητικών στην Ρουμανία μετά από συντριβή ρωσικού drone.

Η Ιταλία επιταχύνει τις διαδικασίες για την αποστολή στρατιωτικού προσωπικού και μαχητικών αεροσκαφών στη Ρουμανία, ως άμεση απάντηση στην συντριβή μη επανδρωμένου αεροσκάφους (drone) τύπου Geran-2 (Shahed) σε πολυκατοικία της ρουμανικής πόλης Γκαλάτσι, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό δύο πολιτών.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιταλικής εφημερίδας La Repubblica, η Ρώμη πρόκειται να μεταφέρει περίπου 100 στρατιωτικούς της Πολεμικής Αεροπορίας και μια μοίρα μαχητικών αεροσκαφών. Η ειδική αυτή αποστολή είναι προγραμματισμένη να ξεκινήσει στις 15 Ιουνίου και θα έχει ως έδρα την αεροπορική βάση «Mihail Kogălniceanu» στην Κωνστάντζα, η οποία βρίσκεται σε στρατηγική εγγύτητα με τα σύνορα.

Η κύρια αποστολή των ιταλικών δυνάμεων θα διαρκέσει περίπου έναν μήνα και θα επικεντρωθεί στην εντατική εκπαίδευση των ρουμανικών στρατευμάτων στην αναχαίτιση drone, ενισχύοντας την άμυνα στην Ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Η απόφαση αυτή της κυβέρνησης της Giorgia Meloni δεν αποτελεί μια απλή διμερή κίνηση ρουτίνας, αλλά εμπεριέχει σοβαρά γεωπολιτικά και στρατιωτικά μηνύματα.

1. Επιτάχυνση ενός προϋπάρχοντος σχεδιασμού. Η αποστολή στην Ρουμανία είχε σχεδιαστεί αρχικά να γίνει αργότερα και σε χαμηλούς τόνους. Ωστόσο, η εισβολή του ρωσικού drone στον ρουμανικό εναέριο χώρο (κατά την διάρκεια μαζικής ρωσικής επίθεσης στην περιοχή της Οδησσού) και το πλήγμα σε κατοικημένη δομή στο Γκαλάτσι, ανάγκασαν την Ιταλία και το ΝΑΤΟ να ενεργοποιήσουν πρόωρα τα αντανακλαστικά τους. Η κίνηση αυτή λειτουργεί ως άμεση πράξη αλληλεγγύης προς ένα κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Συμμαχίας.

2. Εξειδίκευση στον αντι-drone πόλεμο (Counter-UAV). Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ανάλυσης είναι ότι η αποστολή αυτή διαφέρει από τις κλασικές επιχειρήσεις εναέριας αστυνόμευσης (Air Policing) του ΝΑΤΟ. Οι Ιταλοί δεν πάνε απλώς για να περιπολούν, αλλά για να μεταφέρουν τεχνογνωσία.

Η εκπαίδευση θα εστιαστεί ειδικά στην αντιμετώπιση μικρών, αργών και χαμηλά ιπτάμενων απειλών (όπως τα drones αυτοκτονίας), που αποτελούν τον μεγαλύτερο πονοκέφαλο για την αεράμυνα των συνοριακών χωρών. Πέρα από τα κλασικά μαχητικά, εξετάζεται η ανάπτυξη ιταλικών εξειδικευμένων συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου και drones αναχαίτισης (interceptor drones).

3. Η στρατηγική σημασία της βάσης «Mihail Kogălniceanu». Η επιλογή της συγκεκριμένης βάσης στην Κωνστάντζα (κοντά στη Μαύρη Θάλασσα) υπογραμμίζει την σημασία που δίνει το ΝΑΤΟ στο νοτιοανατολικό του άκρο. Η βάση αυτή αποτελεί το κέντρο βάρους για τον έλεγχο των εναέριων κινήσεων που προέρχονται από το μέτωπο της Ουκρανίας και τη δραστηριότητα του ρωσικού στόλου.

4. Πολιτικό μήνυμα αποτροπής. Με την κίνηση αυτή, η Ιταλία (ως μία από τις ισχυρότερες στρατιωτικά χώρες της ΕΕ) στέλνει ένα σαφές μήνυμα στην Μόσχα: Οποιοδήποτε «ατύχημα» ή παραβίαση νατοϊκού εδάφους δεν θα αντιμετωπίζεται με απλές διπλωματικές διαμαρτυρίες, αλλά με άμεση, έμπρακτη στρατιωτική αναδιάταξη δυνάμεων στην πρώτη γραμμή (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/878703/apokalypsi-ksafnikis-emplokis-tis-italias-ston-oukraniko-polemo-stelnei-strato-kai-maxitika-sti-roumania).

O Τραμπ ‘παγιδεύει’ την Μελόνι – Ο νέος τρόπος με τον οποίο υπονομεύει την Ιταλίδα πρωθυπουργό, Νέα επεισόδια στην ρήξη μεταξύ Ιταλίδας πρωθυπουργού και Αμερικανού προέδρου, ο οποίος βάζει «τρικλοποδιές» στην άλλοτε εκλεκτή του και φαίνεται να στηρίζει ανταγωνιστικό της, ακροδεξιό κόμμα.

O Τραμπ ‘παγιδεύει’ τη Μελόνι – Ο νέος τρόπος με τον οποίο υπονομεύει την Ιταλίδα πρωθυπουργό. Ο στόχος του Τραμπ δείχνει ξεκάθαρος: θέλει να στερήσει από τη Μελόνι πολύτιμες ψήφους για την επανεκλογή της.

ΡΩΜΗ. Ηταν σαφές από την αρχή ότι η ρήξη αυτή δεν θα μπορούσε να γίνει εύκολα παρελθόν. Oι επιθέσεις του Ντόναλντ Τραμπ στην πρώην αδελφική του φίλη, την Τζόρτζια Μελόνι, ήταν κάθε άλλο παρά συνέπεια ενός παροδικού εκνευρισμού. Ως γνωστόν, ο πλανητάρχης κατηγόρησε επανειλημμένα την Ιταλίδα πρωθυπουργό ότι δεν τον στήριξε στις επιχειρήσεις κατά του Ιράν.

Αρχικά, η πρόεδρος των «Αδελφών της Ιταλίας» απάντησε στις κατηγορίες μέσω διαδικτύου, υπογραμμίζοντας πως έκανε ό,τι ακριβώς προβλέπει το Σύνταγμα και οι διμερείς συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι εντάσεις. Στην συνέχεια, η επικεφαλής της κυβέρνησης της Ρώμης ζήτησε από τους συνεργάτες της να πέσουν οι τόνοι και να αποφευχθούν νέες εντάσεις με την Ουάσινγκτον. «Συνεχίζω να θεωρώ στρατηγικής σημασίας τις διατλαντικές σχέσεις», τόνισε χαρακτηριστικά και συμβούλεψε τους υπουργούς της να πάνε –σαν να μη συνέβη τίποτα– στην δεξίωση που θα παραθέσει σε λίγες ημέρες η αμερικανική πρεσβεία στην Αιώνια Πόλη, για την Ημέρα Ανεξαρτησίας.

Προς το παρόν, η όλη αυτή στρατηγική δεν δείχνει να αποδίδει. Ο Τραμπ συνεχίζει να υπογραμμίζει ότι πολλές ευρωπαϊκές χώρες (με κύρια αναφορά στην Ιταλία, την Γερμανία και την Μεγάλη Βρετανία) τον απογοήτευσαν. Αποκάλυψε, επίσης, ότι θα συμμετάσχει στην διάσκεψη του ΝΑΤΟ της 7ης και 8ης Ιουλίου στην Αγκυρα, «μόνον σε ένδειξη σεβασμού προς τον Ερντογάν».

Οι αναλυτές, στην Ρώμη, άρχισαν να πιστεύουν ότι οι επιθέσεις αυτές του Ρεπουμπλικανού προέδρου είναι μέρος μιας νέας, προσεκτικά σχεδιασμένης στρατηγικής. Σε ό,τι αφορά ειδικότερα την Ιταλία, οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι ο πλανητάρχης έχει αποφασίσει να «εγκαταλείψει» την Τζόρτζια Μελόνι ή –στην καλύτερη των περιπτώσεων– να την αναγκάσει να πειθαρχήσει απόλυτα στις εντολές του. Oι τελευταίες δηλώσεις του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, αποτελούν, μάλλον, προανάκρουσμα των όσων θα ακολουθήσουν.

«Πεντακόσια αμερικανικά αεροσκάφη απογειώθηκαν από τις αμερικανικές βάσεις που βρίσκονται στην Ιταλία, για να στηριχθούν οι επιχειρήσεις στο Ιράν, πρόκειται για τεράστιο αριθμό», δήλωσε ο Ρούτε, σε συνέντευξή του στο αμερικανικό δίκτυο Fox News.

Επειτα από την άκρως ενοχλημένη αντίδραση του ιταλικού υπουργείου Αμυνας, η Ατλαντική Συμμαχία αναγκάστηκε να διευκρινίσει ότι «η αναφορά ήταν σε τεχνικής φύσεως πτήσεις» και πως τα αεροσκάφη αυτά δεν ενεπλάκησαν άμεσα σε πολεμικές επιχειρήσεις.

Είναι προφανές, όμως, ότι στόχος της παρέμβασης του επικεφαλής του ΝΑΤΟ ήταν να διαψευστεί το αφήγημα της ιταλικής κυβέρνησης ότι δεν επέτρεψε να χρησιμοποιηθούν οι βάσεις που φιλοξενεί για επιχειρήσεις κατά της Τεχεράνης. Μιλάμε για πλήγμα στην προσωπική αξιοπιστία της Μελόνι και, όπως ακούγεται στην Ρώμη, για μια κακοστημένη παγίδα.

Υπάρχει, τέλος, και μια άλλη ενδιαφέρουσα παράμετρος. Στελέχη της ιταλικής, υπερσυντηρητικής κυβερνητικής συμμαχίας, ανησυχούν έντονα ότι μπορεί να υπάρξει μια ακόμα σοβαρότερη εξέλιξη. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο απρόβλεπτος Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να έχει αποφασίσει να αποδυναμώσει καθοριστικά την πρώην επιστήθια φίλη του, παρέχοντας στήριξη στο νέο, ακροδεξιό απόκτημα της Ιταλικής πολιτικής σκηνής.

Ο εξαναγκασμός. Πρόκειται για τον στρατηγό Ρομπέρτο Βανάτσι, ο οποίος ίδρυσε πρόσφατα το κόμμα «Εθνικό Μέλλον» και, σύμφωνα με τα γκάλοπ, φέρεται να εξασφαλίζει το 6% της πρόθεσης ψήφου.

Αμφισβητεί τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα, ζητά μαζικό επαναπατρισμό των παράτυπων μεταναστών, υποδέχεται στο κόμμα του νοσταλγούς του Μουσολίνι, με κελτικούς σταυρούς και βεβαρημένο ποινικό μητρώο.

Ο στόχος του Τραμπ δείχνει να είναι ξεκάθαρος: θέλει να στερήσει από την Μελόνι πολύτιμες ψήφους για την επανεκλογή της και να την αναγκάσει, σε έναν χρόνο, να συμμαχήσει με τον Βανάτσι, αποδεχόμενη όλη του την «ατζέντα» (https://www.efsyn.gr/kosmos/1414957/o-tramp-pagideyei-ti-meloni-o-neos-tropos-me-ton-opoio-yponomeyei-tin-italida-prothypoyrgo/sia).

Νέος πονοκέφαλος για την Μελόνι: Η άνοδος του ακροδεξιού Ρομπέρτο Βανάτσι. Ο φιλόδοξος στρατηγός και ευρωβουλευτής εγκατέλειψε τον Σαλβίνι στα κρύα του λουτρού και τον περασμένο Φεβρουάριο ίδρυσε το Εθνικό Μέλλον. Το 2024 μ.Χ. εξελέγη με πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες σταυρούς και άρχισε να διαφημίζει την κοσμοθεωρία του από τις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο.

Νέος πονοκέφαλος για την Μελόνι: Η άνοδος του ακροδεξιού Ρομπέρτο Βανάτσι. Ηκυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι βρίσκεται αντιμέτωπη πλέον με έναν νέο πολιτικό αντίπαλο ο οποίος απειλεί εκ δεξιών τη μελλοντική της σταθερότητα.

Πρόκειται για τον 57χρονο στρατηγό Ρομπέρτο Βανάτσι, που ίδρυσε πρόσφατα το κόμμα Futuro Nazionale (Εθνικό Μέλλον). Το όλο προφίλ του είναι σαφώς ακροδεξιό, με τις ακραίες, γνωστές θέσεις κατά των μεταναστών, της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας και με έμφαση στην ανάγκη «μιας νέας πειθαρχίας» αρχίζοντας από τον χώρο της παιδείας.

Χωρίς να διαθέτει καμία προηγούμενη πολιτική εμπειρία, ο Βανάτσι χρησιμοποίησε πρώτα την υπερσυντηρητική συμμαχία που κυβερνά την Ιταλία, μετά από λίγο την εγκατέλειψε και τώρα «φλερτάρει» -όπως δείχνουν τα πρώτα γκάλοπ- με σημαντικό ποσοστό ψηφοφόρων.

Ως στρατηγός πήρε μέρος σε σειρά αποστολών στο εξωτερικό, από το Ιράκ μέχρι το Αφγανιστάν. Από το 2020 μ.Χ. μέχρι το 2022 μ.Χ. διετέλεσε στρατιωτικός ακόλουθος της Ιταλικής πρεσβείας στην Μόσχα. Δεν τον ήξερε κανείς ουσιαστικά, έως ότου το 2023 μ.Χ. αποφάσισε να εκδώσει το βιβλίο «Il Mondo al Contrario», δηλαδή «Ο κόσμος ανάποδα», το οποίο περιείχε μια σειρά προκλητικών θέσεων με τις οποίες ο Βανάτσι εξασφάλισε μεγάλη δημοσιότητα.

Υποστήριξε ανοιχτά ότι «οι γκέι δεν είναι φυσιολογικοί», ότι όποιος μεταναστεύει στην Ιταλία «δεν το κάνει από ανάγκη, αλλά από προσωπική επιλογή» και σε δηλώσεις του κατηγόρησε τις γυναίκες ότι «προσπαθούν να εξασφαλίσουν θέσεις μόνο στα ψηφοδέλτια, αλλά όχι για να εργαστούν στις οικοδομές».

Χάρη σε αυτές και πολλές άλλες ακροδεξιές θέσεις κατάφερε να πείσει τον Ματέο Σαλβίνι να τον επιλέξει ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Λέγκα στην περιφέρεια της κεντρικής Ιταλίας στις ευρωεκλογές του 2024. Εξελέγη με πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες σταυρούς και άρχισε να διαφημίζει την κοσμοθεωρία του από τις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο.

Ο Σαλβίνι όμως λογάριασε χωρίς τον ξενοδόχο. Νόμιζε ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον μεσήλικα στρατηγό για να δείξει ότι η Λέγκα είναι η μόνη δεξιά πολιτική δύναμη της Ιταλίας. Με την ελπίδα φυσικά να καταφέρει να κερδίσει κάποιους απογοητευμένους ψηφοφόρους από τα Αδέλφια της Ιταλίας της Μελόνι, που στη φάση αυτή αναγκάζονται να περιορίσουν κάπως τις διάφορες λεκτικές κορόνες τους, ιδίως σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.

Οι εξελίξεις όμως ακολούθησαν εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Ο Βανάτσι δεν δέχτηκε καμία άνωθεν εντολή και προώθησε άμεσα την δημιουργία τοπικών συνδέσμων με το ίδιο όνομα με τον τίτλο του βιβλίου του. Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες της Λέγκα να τον κρατήσει στους κόλπους της, ο φιλόδοξος στρατηγός εγκατέλειψε τον Σαλβίνι στα κρύα του λουτρού και τον περασμένο Φεβρουάριο ίδρυσε το Εθνικό Μέλλον.

Στην αρχή η συμμαχία της Λέγκα, της Φόρτσα Ιτάλια και των Αδελφών της Ιταλίας, προσπάθησε να υποβαθμίσει το όλο γεγονός, προβάλλοντας την άποψη ότι πρόκειται για ένα παροδικό και μόνο φαινόμενο το οποίο θα ξεφουσκώσει γρήγορα.

Τα τελευταία γκάλοπ όμως αποτυπώνουν μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Η Φόρτσα Ιτάλια και η Λέγκα σημειώνουν σημαντική πτώση και εξασφαλίζουν αντίστοιχα το 7,2% και το 5,7% της πρόθεσης ψήφου. Το δε Εθνικό Μέλλον βρίσκεται στο 4,8%.

Κάτι που σημαίνει ότι αν ο Βανάτσι καταφέρει να διατηρήσει το συγκεκριμένο ποσοστό μέχρι και τις επόμενες βουλευτικές εκλογές (οι οποίες κανονικά θα πραγματοποιηθούν το φθινόπωρο του 2027 μ.Χ.), μπορεί να στερήσει καθοριστικής σημασίας ψήφους από την σημερινή κυβερνητική συμμαχία.

Εώς τώρα ακολούθησαν τον Ρομπέρτο Βανάτσι τέσσερις πρώην βουλευτές της Λέγκα στους οποίους, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, αναμένεται να προστεθούν σύντομα τουλάχιστον άλλοι τέσσερις.

Αυτό το Σαββατοκύριακο θα διεξαχθεί η ιδρυτική συνέλευση του Futuro Nazionale, στην οποία αναμένεται να παρουσιαστεί το υπερεθνικιστικό πρόγραμμα του στρατηγού που δεν κρύβει τον θαυμασμό του για τον φασίστα δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι.

Το κύριο ερώτημα είναι πώς θα κινηθούν η Μελόνι και οι μέχρι σήμερα συνοδοιπόροι της. Πολλοί θεωρούν ότι η όποια συνεργασία με το Εθνικό Μέλλον θα τους δημιουργούσε τεράστια προβλήματα. Αρχίζοντας από το ότι μετά τις -έστω και περιορισμένες- προσπάθειές της να αποδείξει ότι έχει απορρίψει την μουσολινική κληρονομιά (με δηλώσεις κυρίως κατά των φασιστικών διωγμών των Εβραίων) η Ιταλίδα πρωθυπουργός θα γινόταν και πάλι αποδέκτης δριμύτατων κριτικών. Στην φάση αυτή ο Βανάτσι δεν βιάζεται, δεν μιλά για συμμαχίες. Ξέρει καλά ότι ο Σαλβίνι έπεσε στην παγίδα του και προσπαθεί να του «κλέψει» όσα περισσότερα στελέχη και ψηφοφόρους γίνεται.

Όταν αρχίσει να πλησιάζει η προεκλογική περίοδος φυσικά, θα ξεκινήσουν οι πραγματικές, σκληρές διαπραγματεύσεις οι οποίες -σύμφωνα με πολλούς έμπειρους αναλυτές- είναι πιθανό να οδηγήσουν σε μια «υποχρεωτική συνεργασία» της Μελόνι και των διαφόρων συμμάχων της με αυτόν τον νέο ακροδεξιό σχηματισμό. Διότι «ο κόσμος ανάποδα», τον οποίο ευαγγελίζεται ο Ρομπέρτο Βανάτσι, μπορεί να είναι κοινωνικά επικίνδυνος και πολιτικά απαράδεκτος, αλλά η παραμονή στην εξουσία αποτελεί πολύ ισχυρότερο δέλεαρ (https://www.efsyn.gr/kosmos/1404937/neos-ponokefalos-gia-ti-meloni-i-anodos-toy-akrodexioy-romperto-vanatsi/).

Ιταλία: Ένας εθνικιστής απειλεί την δεξιά συμμαχία της Μελόνι -Το «Εθνικό Μέλλον» του Βανάτσι έγινε κόμμα. Ο ηγέτης του εθνικιστικού κινήματος «Εθνικό Μέλλον» στην Ιταλία ίσως αποτελέσει πρόβλημα για την κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι.  To «Εθνικό Μέλλον» έχει ήδη αποσπάσει βουλευτές από τη Λέγκα του Βορρά και αυτό είναι ήδη πρόβλημα για την πρωθυπουργό της Ιταλίας, Τζόρζια Μελόνι.

Η Τζόρτζια Μελόνι, αν και αμφιλεγόμενη φιγούρα εξαιτίας των ακροδεξιών πολιτικών καταβολών της, έχει καταφέρει να κρατήσει σταθερή την κυβέρνησή της στην Ιταλία και να χτίσει ένα στιβαρό προφίλ στο διεθνές στερέωμα, αποσπώντας θετικά σχόλια από τον διεθνή Τύπο. Όμως μετά από τρισίμιση χρόνια στην εξουσία, η δεξιά συμμαχία που την στηρίζει εμφανίζει ρωγμές.

Το «Futuro Nazionale» με ηγέτη τον ευρωβουλευτή Ρομπέρτο Βανάτσι, που έχει ήδη αποσπάσει βουλευτές από την Λέγκα - συμμαχικό κόμμα της Μελόνι - μετατράπηκε επίσημα σε κόμμα, δείχνοντας την πρόθεσή του να χαράξει αυτόνομη πορεία, προφανώς δεξιότερα από τον κυβερνητικό συνασπισμό.

Το κόμμα αναμένεται να ακολουθήσει πολιτική «μηδενικής ανοχής» σε θέματα ασφάλειας, δήλωσε την Κυριακή ο Ρομπέρτο Βανάτσι που μέχρι πρόσφατα ήταν μέλος της Λέγκας και συνοδοιπόρος του νούμερο 2 της ιταλικής κυβέρνησης και επίσης γνωστού για την αντιμεταναστευτική ρητορική του, Ματέο Σαλβίνι. «Η Ιταλία πρέπει να είναι η πατρίδα των Ιταλών» είπε ο ίδιος.

Ο 57χρονος Βανάτσι έχει υιοθετήσει μια ρητορική κατά των μεταναστών, υπέρ της Ρωσίας και κατά της LGBTQ κοινότητας, προκαλώντας συχνά επικρίσεις για τις δηλώσεις του. Κατά την διάρκεια της συνέντευξης στο La7, επέκρινε τόσο την Λέγκα όσο και την Φόρτσα Ιτάλια για το ότι είναι υπερβολικά κεντρώες.

Ο Βανάτσι μπορεί να αναδειχθεί σε ρυθμιστή για τις επόμενες εκλογές στην Ιταλία. Στην ανάλυση του το Bloomberg αναφέρει πως χωρίς την συμμετοχή του «Εθνικού Μέλλοντος» ο κυβερνών δεξιός συνασπισμός της Μελόνι ίσως κινδυνεύσει από έναν ενδεχόμενο μεγάλο συνασπισμό της αριστεράς και του κέντρου, όπως προκύπτει από δημοσκόπηση της SWG για τον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό La7 την περασμένη εβδομάδα. Έτσι ο Βανάτσι αναδεικνύεται ως βασική προσωπικότητα εν όψει των γενικών εκλογών, οι οποίες αναμένεται να διεξαχθούν μέχρι το τέλος του επόμενου έτους.

Μαζί ή εναντίον της Μελόνι;. Ωστόσο δεν είναι ακόμη σαφές αν ο Βανάτσι θα συνταχθεί με την Μελόνι ή εναντίον της. Οι βουλευτές που απέσπασε από την Λέγκα έχουν στηρίξει αρκετά νομοσχέδια της κυβέρνησης αλλά έχουν εναντιωθεί σε άλλα, όπως για παράδειγμα η βοήθεια της Ιταλίας προς την Ουκρανία.

Σε συνέντευξή του στο La7 αυτή την εβδομάδα, δήλωσε ότι το θέμα δεν βρίσκεται προς το παρόν στην ημερήσια διάταξη και ότι οποιαδήποτε κίνηση θα εξαρτηθεί από τις «κόκκινες γραμμές» του σε θέματα ασφάλειας, μετανάστευσης και οικονομίας. «Έχουμε πολλές κοινές ιδέες με την πρωθυπουργό», δήλωσε ο Βανάτσι. «Το πρόβλημα είναι πώς να τις υλοποιούμε. Πολλά από τα πράγματα που είχαν προταθεί δεν έχουν τελικά υλοποιηθεί» (https://www.iefimerida.gr/kosmos/italia-enas-ethnikistis-apeilei-ti-meloni).

Αντιστέκεται η Meloni: Η Ιταλία δεν θα απαγορεύσει τα κοινωνικά δίκτυα στους ανηλίκους. Η Giorgia Meloni ξεκαθάρισε ότι η Ιταλική κυβέρνηση δεν σκοπεύει να προωθήσει απαγόρευση πρόσβασης των ανηλίκων στα κοινωνικά δίκτυα.

Η κυβέρνηση της Ιταλίας δεν πρόκειται να προχωρήσει σε νομοθετική πρωτοβουλία για την απαγόρευση της χρήσης των κοινωνικών δικτύων από ανηλίκους, σύμφωνα με δηλώσεις της πρωθυπουργού Giorgia Meloni μετά την λήξη της συνόδου της G7.

Η Ιταλίδα πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνησή της δεν σχεδιάζει να καταθέσει νομοσχέδιο ή κυβερνητικό διάταγμα για τον περιορισμό της πρόσβασης των παιδιών στα social media, αφήνοντας το ζήτημα στην πρωτοβουλία των βουλευτών.

Απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, η Meloni δήλωσε ότι δεν απορρίπτει κατ’ αρχήν την ιδέα ενός ηλικιακού ορίου για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ωστόσο αμφισβητεί κατά πόσο ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε να λύσει ουσιαστικά το πρόβλημα:

«Δεν είμαι αντίθετη σε μια απαγόρευση των social media για άτομα κάτω των 16 ετών, αλλά δεν είμαι επίσης πεπεισμένη ότι αυτή η πρόταση από μόνη της μπορεί να λύσει το πρόβλημα, επειδή μια τέτοια απαγόρευση μπορεί εύκολα να παρακαμφθεί», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η τοποθέτησή της διαφοροποιεί την Ιταλία από άλλες χώρες που εξετάζουν ή εφαρμόζουν αυστηρότερα μέτρα περιορισμού της πρόσβασης ανηλίκων στις ψηφιακές πλατφόρμες. Επιφυλάξεις για τα μοντέλα Γαλλίας, Βρετανίας και Αυστραλίας. Τα τελευταία χρόνια αρκετές χώρες έχουν κινηθεί προς αυστηρότερους ελέγχους ηλικίας για τη χρήση κοινωνικών δικτύων.

Η Γαλλία, η Ηνωμένο Βασίλειο και η Αυστραλία έχουν παρουσιάσει ή εξετάζουν συστήματα που προβλέπουν περιορισμούς στην πρόσβαση των ανηλίκων, με στόχο την προστασία τους από επιβλαβές περιεχόμενο, διαδικτυακό εκφοβισμό και εθισμό στις ψηφιακές πλατφόρμες.

Ωστόσο, η Meloni εμφανίζεται επιφυλακτική ως προς την αποτελεσματικότητα τέτοιων λύσεων, θεωρώντας ότι τα τεχνικά μέσα παράκαμψης των περιορισμών παραμένουν ιδιαίτερα εύκολα για τους νέους χρήστες. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός προειδοποίησε επίσης ότι μια απλή απαγόρευση θα μπορούσε να μεταφέρει μέρος της ευθύνης στις ίδιες τις οικογένειες.

Όπως ανέφερε, υπάρχει ο κίνδυνος η πολιτεία να θεωρήσει ότι έχει επιλύσει το πρόβλημα θεσπίζοντας έναν περιορισμό, ενώ στην πράξη οι γονείς θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν τις ίδιες προκλήσεις σχετικά με την χρήση του διαδικτύου από τα παιδιά τους.

Η δήλωση αυτή αντανακλά μια ευρύτερη συζήτηση που διεξάγεται σε πολλές χώρες σχετικά με το ποιος φέρει την κύρια ευθύνη για την προστασία των ανηλίκων στο διαδίκτυο: το κράτος, οι οικογένειες ή οι ίδιες οι τεχνολογικές εταιρείες (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/882735/antisteketai-i-meloni-i-italia-den-tha-apagoreysei-ta-koinonika-diktya-stous-anilikousia).

 

Ιταλία: Ισορροπία δυνάμεων ανάμεσα σε κεντροδεξιά και κεντροαριστερά στις τοπικές εκλογές. Πώς διαμορφώνεται ο πολιτικός χάρτης μετά τον δεύτερο γύρο. Σε μια αμφίρροπη πολιτική αναμέτρηση εξελίχθηκε ο δεύτερος γύρος των τοπικών εκλογών στην Ιταλία, με τα δύο μεγάλα πολιτικά μπλοκ να μοιράζονται τις εντυπώσεις και τις νίκες στις κατά τόπους περιφέρειες.

«Ισόπαλες» δείχνουν να έρχονται η κεντροδεξιά και η κεντροαριστερή παράταξη, στον δεύτερο γύρο που πραγματοποιήθηκε χθες και σήμερα, σε σαράντα δύο Δήμους της Ιταλίας, με περισσότερους από 15.000 κατοίκους.

Σύμφωνα με την μέχρι τώρα καταμέτρηση, η κεντροδεξιά συμμαχία κερδίζει την μάχη στην Ματσεράτα και στο Αρέστο της κεντρικής Ιταλίας, όπως και στην πόλη του Λέκο, η οποία βρίσκεται κοντά στο Μιλάνο. Η κεντροαριστερά και τα Πέντε Αστέρια υπερισχύουν στον Ακράγαντα της Σικελίας, στο Τράνι της Απουλίας και στο Κιέτι της κεντρικής Ιταλίας.

Πρόκειται για έξι πόλεις οι οποίες είναι πρωτεύουσες Νομών. Συνολικά, λαμβάνοντας υπόψη και τον πρώτο γύρο που πραγματοποιήθηκε πριν δυο εβδομάδες, κεντροαριστεροί και «πεντάστεροι» εξασφαλίζουν δέκα πρωτεύουσες νομών και η κεντροδεξιά έξι. Στον πρώτο γύρο η συμμετοχή των ψηφοφόρων διαμορφώθηκε στο 62%, ενώ χθες και σήμερα στο 54% (https://www.zougla.gr/kosmos/italia-isorropia-dynameon-anamesa-se-kentrodexia-kai-kentroaristera-stis-topikes-ekloges/).

Τρομερή ρωγμή στο μέτωπο της Ευρώπης – Η Ιταλία ανοίγει τον δρόμο για την άρση των κυρώσεων στην Ρωσία - Υπέστη σοκ η Kallas. Το ψήφισμα του ιταλικού Κοινοβουλίου εισάγει για πρώτη φορά επίσημα την ανάγκη δημιουργίας ενός μηχανισμού σταδιακής άρσης των κυρώσεων στη Ρωσία μετά τον τερματισμό της σύγκρουσης.

Μια εξέλιξη με ισχυρό πολιτικό και γεωπολιτικό συμβολισμό έρχεται από την Ρώμη, καθώς το Ιταλικό κοινοβούλιο ενέκρινε για πρώτη φορά ψήφισμα που προβλέπει την έναρξη διαδικασιών για την σταδιακή άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας μετά το τέλος των εχθροπραξιών στην Ουκρανία.

Η απόφαση θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι Βρυξέλλες επιμένουν στην πολιτική των συνεχών κυρώσεων και προετοιμάζουν ήδη το 21^ο πακέτο περιοριστικών μέτρων κατά της Μόσχας.

Την ώρα που η ευρωπαϊκή ηγεσία μιλά για περαιτέρω οικονομική πίεση προς την Ρωσία, η Ιταλία φαίνεται να αναγνωρίζει αυτό που ολοένα και περισσότεροι πολιτικοί και επιχειρηματικοί κύκλοι στην Ευρώπη παραδέχονται ιδιωτικά: Ότι η πολιτική των κυρώσεων δεν έχει φέρει τα αποτελέσματα που υποσχέθηκαν οι αρχιτέκτονές της.  Η απόφαση αυτή δεν αλλάζει άμεσα την ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στη Μόσχα.

Ωστόσο, αποτελεί ίσως το πιο ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα μέχρι σήμερα ότι στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρχίζουν να εμφανίζονται σοβαρές αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα της στρατηγικής των διαρκών κυρώσεων.

Για πρώτη φορά, ένα από τα ιδρυτικά και μεγαλύτερα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θέτει επισήμως στο τραπέζι όχι το πώς θα επιβληθούν νέες κυρώσεις, αλλά το πώς θα μπορούσαν κάποια στιγμή να αρθούν.

Η ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε στην Βουλή της Ιταλίας λίγες ημέρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 18-19 Ιουνίου και ακολούθησε την ομιλία της πρωθυπουργού Giorgia Meloni στο κοινοβούλιο, κατά την οποία παρουσιάστηκαν οι βασικές θέσεις της Ρώμης για τα ζητήματα που θα τεθούν στην ευρωπαϊκή ατζέντα.

Το ψήφισμα, το οποίο εγκρίθηκε με 170 ψήφους υπέρ, 138 κατά και 3 αποχές, επαναβεβαιώνει τη στήριξη της Ιταλίας προς την Ουκρανία και κάνει λόγο για την ανάγκη επίτευξης μιας «δίκαιης και διαρκούς ειρήνης» με πλήρη σεβασμό της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας της χώρας.

Ωστόσο, το στοιχείο που προκάλεσε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι η αναφορά στη «σταδιακή άρση των κυρώσεων μετά το τέλος της σύγκρουσης», καθώς και η πρόβλεψη ότι οι κυρώσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως διαπραγματευτικό εργαλείο στο πλαίσιο μιας μελλοντικής ειρηνευτικής διαδικασίας.

Η συγκεκριμένη διατύπωση θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς για πρώτη φορά μία μεγάλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θέτει επισήμως στο τραπέζι το ενδεχόμενο ενός οργανωμένου μηχανισμού άρσης των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, εγκαταλείποντας τη λογική ότι τα περιοριστικά μέτρα αποτελούν μια μόνιμη κατάσταση χωρίς σαφή στρατηγική εξόδου.

Σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα La Repubblica, καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση του τελικού κειμένου είχε η Lega, η οποία εδώ και καιρό εμφανίζεται πιο επιφυλακτική απέναντι στην αυστηρή γραμμή των Βρυξελλών για τη Ρωσία.

Το κόμμα φέρεται να συνέβαλε στην προσθήκη ειδικής αναφοράς σχετικά με την διαδικασία διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε μια περίοδο κατά την οποία εντείνονται οι συζητήσεις για την επιτάχυνση της ενταξιακής πορείας της Ουκρανίας.

Μηχανισμός άρσης των κυρώσεων. Το ψήφισμα διατηρεί την στήριξη προς την Ουκρανία και τους πολίτες της, ωστόσο εισάγει για πρώτη φορά επίσημα την ανάγκη δημιουργίας ενός μηχανισμού σταδιακής άρσης των κυρώσεων μετά τον τερματισμό της σύγκρουσης.

Πρόκειται για μια θέση που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν σχεδόν απαγορευμένη στο Ευρωπαϊκό πολιτικό περιβάλλον. Η εξέλιξη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη γραμμή που προωθεί η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Kaja Kallas.

Η ίδια έχει ξεκαθαρίσει ότι το νέο πακέτο κυρώσεων θα στοχεύει κυρίως στα αυξημένα έσοδα της Ρωσίας από τις εξαγωγές ενέργειας, ενώ θα επεκτείνεται και σε τράπεζες, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και την ρωσική αμυντική βιομηχανία. Η συγκεκριμένη διατύπωση μπορεί να μοιάζει τεχνική, όμως πολιτικά είναι εξαιρετικά σημαντική.

Μέχρι σήμερα η κυρίαρχη γραμμή στις Βρυξέλλες ήταν ότι οι κυρώσεις αποτελούν σχεδόν μόνιμο εργαλείο πίεσης και ότι η άρση τους θα εξεταστεί μόνο υπό εξαιρετικά αυστηρές προϋποθέσεις. Η Ιταλική πρωτοβουλία δείχνει ότι μια μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα αρχίζει να σκέφτεται το μεταπολεμικό τοπίο και τις σχέσεις της Ευρώπης με την Ρωσία μετά το τέλος της σύγκρουσης.

Η Meloni είχε προειδοποιήσει για την ανάγκη διαλόγου. Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση της Giorgia Meloni συγκαταλέγεται μεταξύ των πιο σταθερών υποστηρικτών της Ουκρανίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ιταλίδα πρωθυπουργός είχε κατά καιρούς αφήσει να διαφανεί ότι η μακροπρόθεσμη σταθερότητα στην ευρωπαϊκή ήπειρο δεν μπορεί να οικοδομηθεί χωρίς κάποια μορφή διαλόγου με τη Ρωσία.

Η Meloni είχε υποστηρίξει ότι η στρατιωτική και πολιτική στήριξη προς το Κίεβο δεν πρέπει να αποκλείει τη διπλωματική διάσταση της κρίσης, τονίζοντας σε διάφορες παρεμβάσεις της ότι αργά ή γρήγορα η Ευρώπη θα χρειαστεί να βρει έναν τρόπο συνεννόησης με τη Μόσχα για την επόμενη ημέρα του πολέμου.

Αν και ουδέποτε αμφισβήτησε δημοσίως το Ευρωπαϊκό πλαίσιο κυρώσεων, απέφυγε συχνά τη ρητορική της μόνιμης σύγκρουσης που υιοθετούν ορισμένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Αντίθετα, επέμενε ότι ο τελικός στόχος πρέπει να είναι μια δίκαιη και διαρκής ειρήνη που θα διασφαλίζει τη σταθερότητα στην Ευρώπη.

Υπό αυτό το πρίσμα, η απόφαση του ιταλικού κοινοβουλίου δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Αντιθέτως, αντανακλά μια ευρύτερη συζήτηση που αναπτύσσεται εδώ και καιρό στην Ρώμη σχετικά με το πώς θα διαμορφωθούν οι σχέσεις Ευρώπης – Ρωσίας μετά το τέλος του πολέμου.

Η Ιταλία φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι ακόμη και αν η σύγκρουση τερματιστεί, η γεωγραφία δεν θα αλλάξει. Η Ρωσία θα παραμείνει βασικός παράγοντας της Ευρωπαϊκής ασφάλειας και οποιαδήποτε βιώσιμη αρχιτεκτονική σταθερότητας θα απαιτήσει κάποια μορφή πολιτικού διαλόγου και επαναπροσέγγισης.

Υπέστη σοκ η Kallas. Η Kallas έχει επανειλημμένα ζητήσει ακόμη μεγαλύτερη οικονομική και στρατιωτική στήριξη προς το Κίεβο επιμένοντας στην στρατηγική της κλιμάκωσης των πιέσεων προς την Μόσχα.

Ωστόσο, η ιταλική πρωτοβουλία δείχνει ότι δεν συμμερίζονται όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις την ίδια προσέγγιση. Πληροφορίες αναφέρουν πως η Kallas είναι έντονα δυσαρεστημένη με την Ιταλική πρωτοβουλία ενώ διπλωματικές πηγές κάνουν λόγο για πραγματικό σοκ στις Βρυξέλλες. 

Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί, το νέο πακέτο κυρώσεων που εξετάζουν οι Βρυξέλλες ενδέχεται να επεκταθεί ακόμη και σε θρησκευτικούς φορείς και πρόσωπα που συνδέονται με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, συμπεριλαμβανομένου του Πατριάρχη Κύριλλου γεγονός που αναμένεται να προκαλέσει νέες αντιδράσεις.

Η Ιταλική απόφαση αποτελεί ίσως την πρώτη θεσμική παραδοχή ότι η Ευρώπη θα χρειαστεί αργά ή γρήγορα να συζητήσει όχι μόνο πώς θα επιβάλει κυρώσεις, αλλά και πώς θα τις άρει. Αναποτελεσματικά τα πακέτα των κυρώσεων στην Ρωσία . Για περισσότερα από τρία χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση επένδυσε πολιτικά και οικονομικά στην αντίληψη ότι η διαρκής πίεση θα οδηγούσε τη Ρωσία σε στρατηγική υποχώρηση.

Ωστόσο, παρά τα δεκάδες πακέτα κυρώσεων, η ρωσική οικονομία συνεχίζει να λειτουργεί, οι ενεργειακές εξαγωγές αναπροσαρμόστηκαν σε νέες αγορές και η σύγκρουση στην Ουκρανία παραμένει ανοιχτή.

Η απόφαση της Ιταλίας δεν σηματοδοτεί ακόμη αλλαγή ευρωπαϊκής πολιτικής. Αποτελεί όμως ένα σαφές μήνυμα ότι στο εσωτερικό της Ευρώπης αρχίζουν να εμφανίζονται σοβαρές αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα μιας στρατηγικής που βασίζεται αποκλειστικά σε νέες κυρώσεις και διαρκή αντιπαράθεση.

Και ίσως για πρώτη φορά μετά από χρόνια, η συζήτηση στις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να αρχίζει να μετατοπίζεται από το ερώτημα «πώς θα αυξήσουμε τις κυρώσεις» στο πολύ πιο δύσκολο ερώτημα: «πώς θα τερματίσουμε τον πόλεμο και θα επιστρέψουμε σε μια νέα ισορροπία με την Ρωσία».

Η Ευρώπη διχάζεται. Η Ιταλία δεν είναι η μόνη χώρα που εκφράζει προβληματισμό. Η Ουγγαρία έχει επανειλημμένα ασκήσει κριτική στις κυρώσεις, υποστηρίζοντας ότι βλάπτουν περισσότερο την Ευρώπη παρά τη Ρωσία. Ανάλογες επιφυλάξεις έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς και στην Σλοβακία.

Ακόμη και σε χώρες που παραμένουν επισήμως ευθυγραμμισμένες με τις Βρυξέλλες, παρατηρείται αυξανόμενη ανησυχία για τις οικονομικές συνέπειες της παρατεταμένης αντιπαράθεσης. Η Ιταλική πρωτοβουλία αποκτά έτσι ευρύτερη σημασία, καθώς μπορεί να αποτελέσει το πρώτο βήμα για μια πιο ανοιχτή συζήτηση στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το ερώτημα που αποφεύγουν οι Βρυξέλλες/ Υπάρχει ένα κρίσιμο ερώτημα που μέχρι σήμερα η ευρωπαϊκή ηγεσία αποφεύγει να απαντήσει: Ποια ακριβώς είναι η στρατηγική εξόδου; Οι κυρώσεις επιβλήθηκαν ως εργαλείο πίεσης. Όμως κάθε εργαλείο πίεσης χρειάζεται και έναν πολιτικό στόχο.

Αν η Ευρώπη δεν είναι διατεθειμένη να συζητήσει την άρση τους ακόμη και μετά το τέλος του πολέμου, τότε οι κυρώσεις παύουν να αποτελούν διαπραγματευτικό εργαλείο και μετατρέπονται σε μόνιμη κατάσταση αντιπαράθεσης. Η Ιταλία φαίνεται να αναγνωρίζει αυτή την αντίφαση. Γι’ αυτό και η συζήτηση που άνοιξε στη Ρώμη ξεπερνά κατά πολύ τα όρια μιας κοινοβουλευτικής απόφασης.

Η επόμενη ημέρα των σχέσεων Ευρώπης – Ρωσίας Το μεγαλύτερο ερώτημα αφορά το μέλλον. Ακόμη και αν ο πόλεμος στην Ουκρανία τερματιστεί μέσα στα επόμενα χρόνια, η Ευρώπη θα εξακολουθήσει να συνυπάρχει γεωγραφικά με την Ρωσία. Η ανάγκη για εμπορικές σχέσεις, ενεργειακή ασφάλεια, επενδύσεις και περιφερειακή σταθερότητα δεν πρόκειται να εξαφανιστεί. Αυτό δεν σημαίνει επιστροφή στο παρελθόν.

Σημαίνει όμως ότι αργά ή γρήγορα θα χρειαστεί να υπάρξει ένα νέο πλαίσιο συνεννόησης. Η απόφαση του ιταλικού κοινοβουλίου ίσως αποτελεί την πρώτη επίσημη παραδοχή αυτής της πραγματικότητας. Και αν η πρωτοβουλία της Ρώμης βρει υποστηρικτές και σε άλλες Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, τότε η συζήτηση για το μέλλον των κυρώσεων μπορεί να εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες πολιτικές συγκρούσεις που θα αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση τα επόμενα χρόνια (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881191/tromeri-rogmi-sto-metopo-tis-evropis-i-italia-anoigei-ton-dromo-gia-tin-arsi-ton-kyroseon-sti-rosia-ypesti-sok-i-kallas).

Ιταλία: Μαροκινός λαθρομετανάστης αποκεφάλισε γυναίκα ενώ απάγγελε το Κοράνι . Δεν πρόκειται για μια ακόμη γυναικοκτονία αποκεφάλισε και διαμέλισε μερικώς το πτώμα..Τελετουργικό αποτρόπαιο έγκλημα..Μετά το Μπέλφαστ η Τοσκάνη.. σιωπηρή αποδοχή και των αποκεφαλισμών στην Ευρώπη που επέλεξε τους Τζουλιάνηδες..

Ο 29χρονος Μαροκινός Ισάμ Χλιχ συνελήφθη για τη δολοφονία μιας 44χρονης Γερμανίδας στη Σκαντίτσι κοντά στη Φλωρεντία, με μάρτυρες να ακούνε ιερούς στίχους και κραυγές λίγο πριν το έγκλημα.

Στην Ιταλία, οι Αρχές επικύρωσαν την κράτηση του Ισάμ Χλιχ, 29χρονου άστεγου Μαροκινού, ως βασικού υπόπτου για την αποτρόπαια δολοφονία της Σίλκε Σάουερ, 44χρονης Γερμανίδας επίσης άστεγης. Το πτώμα της βρέθηκε αποκεφαλισμένο κοντά σε εγκαταλελειμμένη φάρμα στο πάρκο της πρώην εγκατάστασης του CNR στην Σκαντίτσι, κοντά στην Φλωρεντία.

Το Scandicci, ένα προάστιο της Φλωρεντίας στην περιοχή της Τοσκάνης, έχει γίνει το σκηνικό ενός φρικτού εγκλήματος στην Ιταλία. Το πρωί της Τετάρτης 18 Φεβρουαρίου 2026, οι καραμπινιέροι ανακάλυψαν το αποκεφαλισμένο σώμα της Silke Sauer, μιας 44χρονης Γερμανίδας πολίτη που ήταν άστεγη, στην εγκαταλελειμμένη περιοχή του πρώην CNR (Consiglio Nazionale delle Ricerche) στην Via Galilei.

Ο χώρος, που δεν χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια, έχει μετατραπεί σε καταφύγιο αυτοσχέδιων καταυλισμών, σκουπιδιών και πυκνής βλάστησης, όπου συχνάζουν άστεγοι και παράνομοι κάτοικοι, λιγότερο από 100 μέτρα από ένα σχολείο.

Το πτώμα είχε το κεφάλι του εντελώς αποκομμένο από το σώμα και έφερε σημάδια μερικού διαμελισμού. Δίπλα του βρέθηκαν μια ματσέτα και ένα μαχαίρι με ίχνη αίματος, καθώς και ρούχα που ανήκαν στον ύποπτο με λεκέδες συμβατούς με το γενετικό προφίλ του θύματος. Η νεκροψία, που διεξήχθη από την ιατροδικαστή Maurizia Tiberio, θα καθορίσει την ακριβή ημερομηνία θανάτου και τον βαθμό σκληρότητας που χρησιμοποιήθηκε.

Ώρες αργότερα, η Εισαγγελία της Φλωρεντίας, με επικεφαλής την Εισαγγελέα Rosa Volpe και συντονιστή την Αναπληρώτρια Εισαγγελέα Alessandra Falcone, διέταξε την τιμωρία της εγκληματικότητας εναντίον του Issam Chlih, ενός 29χρονου Μαροκινού (θα γίνει 30 ετών τον Οκτώβριο) που ήταν επίσης άστεγος.

Ο άνδρας, ήδη γνωστός στις αρχές επιβολής του νόμου, είχε συλληφθεί στο παρελθόν για αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά, είχε εκτίσει ποινή φυλάκισης στη φυλακή Sollicciano και υπόκειτο σε υποχρεώσεις καθημερινής εμφάνισης στο τμήμα καραμπινιέρων Scandicci.

Οι κάτοικοι τον είχαν επανειλημμένα αναφέρει για επιθετική και ευέξαπτη συμπεριφορά, συχνά συνοδευόμενη από ένα μεγάλο σκυλί ράτσας Staffordshire bull terrier που φρουρούσε την περιοχή. Ο ύποπτος νοσηλεύτηκε την Τρίτη 17 Φεβρουαρίου στο νοσοκομείο Torregalli στη Φλωρεντία μετά από ένα επεισόδιο ταραχής που απαιτούσε υποχρεωτική υγειονομική περίθαλψη (TSO).

Εκεί, υπό την επιτήρηση των καραμπινιέρων, ενημερώθηκε για την σύλληψή του το βράδυ της Πέμπτης. Οι δικηγόροι του, Laura Grillo και Christian Vannucchi, επιβεβαίωσαν ότι προς το παρόν παραμένει σιωπηλός.

Οι μαρτυρίες και οι κάμερες παρακολούθησης τον τοποθετούν μέρες νωρίτερα να φοράει μια αιματοβαμμένη μπλούζα και να περπατάει χωρίς πουκάμισο στο Scandicci μετά το έγκλημα. Ο σκύλος απομακρύνθηκε από τις κτηνιατρικές υπηρεσίες και μεταφέρθηκε σε ένα δημοτικό κυνοκομείο.

Τόσο το θύμα όσο και ο φερόμενος δράστης μοιράζονταν την ίδια πραγματικότητα ακραίας περιθωριοποίησης σε αυτόν τον υποβαθμισμένο θύλακα. Η Silke Sauer, της οποίας η ταυτότητα επιβεβαιώθηκε μέσω DNA και επαφής με τη γερμανική πρεσβεία (είχε αυτοπροσδιοριστεί με αυτό το όνομα κατά την διάρκεια ελέγχου στηn Ρώμη πέρυσι), μετακινήθηκε στην περιοχή αναζητώντας ζεστά γεύματα και ρούχα σε καντίνες κοινωνικής δικτύωσης.

Αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι οι δυο τους γνώριζαν ο ένας τον άλλον και ότι το κίνητρο μπορεί να σχετίζεται με διαφωνία για ασήμαντους λόγους επιβίωσης στο δρόμο, αν και οι έρευνες παραμένουν ανοιχτές και καμία υπόθεση δεν αποκλείεται.

Ο συνταγματάρχης Luigi De Simone, επαρχιακός διοικητής των καραμπινιέρων της Φλωρεντίας, περιέγραψε το περιστατικό ως «ένα πολύ σοβαρό έγκλημα, ιδιαίτερα το efferato» και σημείωσε ότι «πολλά ενδεικτικά στοιχεία έχουν συγκλίνει σε υποθέσεις ευθύνης που εξετάζονται ακόμη από το δικαστικό σώμα».

Η ακριβής φύση της σχέσης μεταξύ των δύο και το ακριβές κίνητρο δεν έχουν ακόμη εξακριβωθεί. Η δικαστής προκαταρκτικής έρευνας Ρομπέρτα Ντι Μαρία ενέκρινε την προφυλάκιση, επικαλούμενη τον κίνδυνο φυγής και υποτροπής. Όπως μετέδωσε η ANSA, η «βάρβαρη» φύση του εγκλήματος και η προσπάθεια καθαρισμού του τόπου έδειξαν «εξαιρετική εγκληματική επιμονή» από πλευράς του δράστη.

Σύμφωνα με την εκδοχή των Καραμπινιέρων, ο Χλιχ και η Σάουερ βρίσκονταν μαζί το βράδυ της 16ης Φεβρουαρίου. Είχαν σταματήσει σε μπαρ κοντά στον σταθμό Λεοπόλντα στην Φλωρεντία, όπου ο άνδρας φώναζε ακαταλαβίστικες φράσεις και ενοχλούσε τους πελάτες. Η Αστυνομία κλήθηκε, αλλά το ζευγάρι είχε ήδη φύγει όταν έφτασαν οι αρχές.

Λίγο μετά τις 5 τα ξημερώματα της 17^ης Φεβρουαρίου, επέστρεψαν με τραμ στην Σκαντίτσι. Κάμερες παρακολούθησης τους κατέγραψαν να κατευθύνονται προς την εγκαταλελειμμένη φάρμα, όπου ξεκίνησε διαπληκτισμός.

Άλλοι άστεγοι που βρίσκονταν στο πάρκο άκουσαν ουρλιαχτά και μια ανδρική φωνή να απαγγέλλει εδάφια από το Κοράνιο, ενώ φώναζε ότι ο διάβολος είχε κυριεύσει την γυναίκα. Αμέσως μετά ακούστηκε γυναικεία φωνή —πιθανότατα της Σάουερ— να φωνάζει «σταμάτα» στα ιταλικά.

Την επόμενη ημέρα, ο Χλιχ σε κατάσταση έντασης έδιωχνε όποιον πλησίαζε το πάρκο σκύλων δίπλα στη φάρμα. Μετά από κλήσεις πολιτών, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Τορεγκάλι. Το πτώμα της Σάουερ ανακαλύφθηκε την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου.

Η υπόθεση των ιερών εδαφίων. Η αναφορά στην απαγγελία εδαφίων του Κορανίου κατά τη διάρκεια του εγκλήματος προσθέτει μια ιδιαίτερα ανησυχητική διάσταση. Όπως επισημαίνει σε σχόλιό του ο Ρόμπερτ Σπένσερ, σε πολλές περιπτώσεις ανά την Ευρώπη οι Αρχές και οι «ειδικοί» σπεύδουν να χαρακτηρίσουν παρόμοια περιστατικά ως έργα ψυχικά ασθενών, απορρίπτοντας κάθε σύνδεση με θρησκευτικά κείμενα. Ωστόσο, η συγκεκριμένη υπόθεση δείχνει ότι η Σίλκε Σάουερ δεν πρόκειται να είναι η τελευταία που θα πέσει θύμα τέτοιου είδους βίας.

Το περιστατικό έρχεται να υπενθυμίσει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ιταλία —και ευρύτερα η Ευρώπη— με την ενσωμάτωση ορισμένων μεταναστών, ιδίως όταν θρησκευτικές πεποιθήσεις φαίνεται να διαδραματίζουν ρόλο σε βίαια εγκλήματα  (https://dimpenews.com/2026/06/14/%ce%b9%cf%84%ce%b1%ce%bb%ce%af%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%b9%ce%bd%cf%8c%cf%82-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%ba%ce%b5%cf%86%ce%ac%ce%bb%ce%b9%cf%83%ce%b5-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd/).

Il Foglio: Η Meloni αντέδρασε στην κριτική για την πολιτική της στην Ουκρανία - Forza Italia: Σταματήστε τώρα.«Πρέπει να σταματήσουμε εντελώς την οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία, καθώς αυτό παραβιάζει το Άρθρο 11 του Συντάγματός μας. Και το φυσικό αέριο θα πρέπει να αγοράζεται εκεί που είναι φθηνότερο, όχι στις ΗΠΑ σε τιμή τέσσερις φορές υψηλότερη από ό,τι στη Ρωσία», δήλωσε η Laura Raveto.

Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Meloni αντέδρασε συναισθηματικά στην κριτική των βουλευτών της αντιπολίτευσης για την βοήθεια προς την Ουκρανία, αναφέρει η Il Foglio. Ο επικεφαλής της Ιταλικής κυβέρνησης Meloni αντέδρασε έντονα στην ομιλία της Laura Raveto, βουλευτή του κόμματος Forza Italia, η οποία την κατηγόρησε ότι προδίδει τα συμφέροντα της χώρας.

«Πρέπει να σταματήσουμε εντελώς την οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία, καθώς αυτό παραβιάζει το Άρθρο 11 του Συντάγματός μας. Και το φυσικό αέριο θα πρέπει να αγοράζεται εκεί που είναι φθηνότερο, όχι στις ΗΠΑ σε τιμή τέσσερις φορές υψηλότερη από ό,τι στην Ρωσία», δήλωσε η Laura Raveto.

Η Meloni προσπάθησε να εκφράσει τις ανησυχίες της στους βουλευτές της αντιπολίτευσης από την αρχή κιόλας της συνάντησης, αλλά η κριτική τους για την εξωτερική πολιτική του πρωθυπουργού απλώς επιδείνωσε την κατάσταση. «Όποιος προδίδει το πρόγραμμα για το οποίο εξελέγη παίζει ρόλο στα χέρια της αριστεράς», απάντησε η Laura Raveto στους ισχυρισμούς της πρωθυπουργού.

Τον Φεβρουάριο, ο Ρώσος Πρέσβης στην Ιταλία, δήλωσε ότι η βοήθεια της Ρώμης προς το καθεστώς του Κιέβου εγείρει ολοένα και περισσότερα ερωτήματα μεταξύ των Ιταλών πολιτών, οι οποίοι απαιτούν ολοένα και περισσότερο μια κοινωνικά και εθνικά προσανατολισμένη πολιτική (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881308/il-foglio-i-meloni-antedrase-stin-kritiki-gia-tin-politiki-tis-stin-oukrania-forza-italia-stamatiste-tora).

«Μέλι» έχει η… Μελόνι; – Μετά τον Ε.Μακρόν της την «έπεσε» & ο Β.Ζελένσκι! – Προσπάθησε να την φιλήσει στα χείλη! «Εισέπραξε» μία διακριτική «χυλόπιτα»! «Μέλι» φαίνεται πως έχει τελικά η… Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι καθώς μετά τον Γάλλο πρόεδρο Ε.Μακρόν (προ τριών μηνών) της την «έπεσε» και ο Ουκρανός Β.Ζελένσκι ο οποίος κατά την συνεδρίαση των G7 επιχείρησε να την φιλήσει στα χείλη!

Η Τ.Μελόνι όμως ως έμπειρη Ιταλίδα γυναίκα που ξέρει καλά το «παιχνίδι», τον απέφυγε με «ντρίπλα» ακριβείας με αποτέλεσμα ο Β.Ζελένσκι να «εισπράξει» μία διακριτική «χυλόπιτα» Από αυτές που δεν επιτρέπουν παρερμηνείες αλλά και δεν δημιουργούν μόνιμες άβολες καταστάσεις καθώς είναι «ανεπαίσθητες» με σκοπό να μην προσβάλουν.

Η γλώσσα του σώματος των δύο ηγετών έγινε αμέσως αντικείμενο σχολιασμού, με τους χρήστες να αναλύουν την εμφανή αμηχανία της συνάντησης και τις έντονες εκφράσεις της Μελόνι, η οποία έχει γίνει και στο παρελθόν viral για τις αυθόρμητες αντιδράσεις της μπροστά στις κάμερες  Πάντως προκαλεί εντύπωση το «σουξέ» που έχει η Ιταλίδα ηγέτιδα.Σημειώνεται ότι γοητευμένος μαζί της είναι και ο πλουσιότερος άνθρωπος του πλανήτη, ο Ε.Μασκ.

Σημειώνεται ότι ο Γάλλος πρόεδρος Ε.Μακρόν σε σύσκεψη για τα Στενά του Ορμούζ, αφού φίλησε «θερμά» την Τ.Μελόνι, επιχείρησε να την αγκαλιάσει πολύ… σφιχτά και αυτή τον απέφυγε με έναν επίσης ήρεμο αλλά αποφασιστικό τρόπο (https://www.pronews.gr/kosmos/meli-exei-i-meloni-meta-ton-e-makron-tis-tin-epese-o-v-zelenski-prospathise-na-tin-filisei-sta-xeili/).

Σάλος στην Ιταλία - Η αντιπρόεδρος Picierno ιδρύει φιλο-ατλαντικό κίνημα υπέρ της Ουκρανίας και του Zelensky. Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι το εγχείρημα έχει σχεδιαστεί ώστε να αποτελέσει τη βάση ενός νέου κεντρώου μπλοκ στην Ιταλική πολιτική.

Η πρωτοβουλία, που ονομάζεται Spazio Pubblico («Δημόσιος Χώρος»), παρουσιάστηκε λίγες ημέρες αφότου η Pina Picierno αποχώρησε επίσημα τόσο από το ιταλικό Δημοκρατικό Κόμμα όσο και από την ομάδα των σοσιαλιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σύμφωνα με το Brussels Signal.

Το νέο κίνημα τοποθετείται γύρω από μια έντονα φιλοευρωπαϊκή στάση, σε συνδυασμό με σταθερές ατλαντικές δεσμεύσεις στην εξωτερική πολιτική, ιδιαίτερα όσον αφορά τη συνεχιζόμενη στρατιωτική και πολιτική υποστήριξη της Δύσης προς την κυβέρνηση του Volodymyr Zelensky στην Ουκρανία.

Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι το εγχείρημα έχει σχεδιαστεί ώστε να αποτελέσει τη βάση ενός νέου κεντρώου μπλοκ στην ιταλική πολιτική, συγκεντρώνοντας φιλελεύθερες δυνάμεις που απορρίπτουν την ευθυγράμμιση τόσο με την κεντροδεξιά κυβέρνηση της πρωθυπουργού Giorgia Meloni όσο και με την κατακερματισμένη κεντροαριστερή αντιπολίτευση.

Αν το Spazio Pubblico αποκτήσει δυναμική, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν βιώσιμο τρίτο πολιτικό πόλο ενόψει των γενικών εκλογών του 2027 μ.Χ. στην Ιταλία, αμφισβητώντας τόσο τον κυβερνητικό συνασπισμό όσο και μια πιθανή ενοποιημένη κεντροαριστερή συμμαχία.

Ο χρόνος της αποχώρησης της Pina Picierno από το δημοκρατικό κόμμα και από την πολιτική οικογένεια των Σοσιαλιστών στις Βρυξέλλες υποδηλώνει στρατηγική τοποθέτηση ενόψει ενός ιδιαίτερα ανταγωνιστικού εκλογικού κύκλου στην Ιταλία.

Η κίνηση της Picierno αντανακλά ευρύτερες εντάσεις στο πολιτικό τοπίο της Ιταλίας, όπου οι παραδοσιακές κομματικές ευθυγραμμίσεις έχουν αποδυναμωθεί και έχει δημιουργηθεί χώρος για νέα κεντρώα σχήματα με σαφείς θέσεις υπέρ της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και της διατλαντικής συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/882728/salos-stin-italia-i-antiproedros-picierno-idryei-filo-atlantiko-kinima-yper-tis-oukranias-kai-tou-zelensky).

Η Βενετία βάζει τέλος στην τουριστική λαίλαπα με τέλος εισόδου έως και 50 ευρώ. Τι προτείνει ο νέος δήμαρχος. Σε δραστική αύξηση του τέλους εισόδου για τους ημερήσιους τουρίστες προσανατολίζεται ο νέος δήμαρχος της Βενετίας, Simone Venturini, εκφράζοντας την ελπίδα να φτάσει ακόμη και τα 50 ευρώ.

Ο δήμαρχος διατέλεσε στο παρελθόν σύμβουλος τουρισμού και εξελέγη στα τέλη Μαΐου. Όπως εξήγησε, η συγκεκριμένη πρόταση έχει ως στόχο να περιορίσει τις τουριστικές ροές κατά τις περιόδους της μεγάλης αιχμής.

Η Βενετία έγραψε ιστορία το 202 μ.Χ. ως η πρώτη πόλη παγκοσμίως που καθιέρωσε εισιτήριο εισόδου, εφαρμόζοντας αρχικά ένα τέλος 5 ευρώ για 29 ημέρες υψηλής κίνησης (Απρίλιο με Ιούλιο). Το μέτρο επεκτάθηκε το 2025 μ.Χ. σε 54 ημέρες, διπλασιάζοντας μάλιστα το κόστος για όσους έκλειναν εισιτήριο την τελευταία στιγμή. Φέτος, σύμφωνα με δημοσίευμα του Guardian, οι ημέρες εφαρμογής του μέτρου αυξάνονται σε 60.

Αν και η επιβολή του τέλους δεν μείωσε αισθητά τον όγκο των τουριστών, αποδείχθηκε ιδιαίτερα προσοδοφόρα. Μόνο κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του, απέφερε στα ταμεία του δήμου 2,4 εκατομμύρια ευρώ, ξεπερνώντας κατά πολύ τις αρχικές εκτιμήσεις. Οι Αρχές της Iταλικής πόλης εξακολουθούν να πιστεύουν ότι τελικά θα συμβάλει στην αντιμετώπιση του υπερτουρισμού στην πόλη τους που αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Απαλλάσσονται όσοι διανυκτερεύουν στην πόλη, οι κάτοικοι και τα παιδιά κάτω των 14 ετών. Ο Simone Venturini δεσμεύτηκε κατά την διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας να αυξήσει το τέλος στα 30 με 50 ευρώ, ανάλογα με τις ημερομηνίες.

Δήλωσε ακόμη ότι το δημοτικό συμβούλιο μελετά πρόταση που σκοπεύει να υποβάλει στην κυβέρνηση, ζητώντας άδεια για την αύξηση του τέλους εισόδου «σε συγκεκριμένες ημέρες και όταν ξεπεραστούν συγκεκριμένα όρια κρατήσεων».

Το τέλος καταβάλλεται ηλεκτρονικά και, σε αντάλλαγμα, οι επισκέπτες λαμβάνουν έναν κωδικό QR τον οποίο πρέπει να επιδεικνύουν στους ελεγκτές που έχουν προσληφθεί για να περιπολούν στα κύρια σημεία εισόδου της πόλης, όπως ο σιδηροδρομικός σταθμός. Όποιος κάνει κράτηση για διανυκτέρευση στη Βενετία απαλλάσσεται από την καταβολή του τέλους.

Εξαιρούνται ακόμη οι τουρίστες από την ευρύτερη περιοχή του Βένετο, από όπου προέρχονται οι περισσότεροι ημερήσιοι επισκέπτες, καθώς και τα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών. Πάντως, ακόμη και αν ένας επισκέπτης έχει κάνει κράτηση σε ξενοδοχείο, εξακολουθεί να είναι υποχρεωμένος να δηλώσει την παρουσία του στον ιστότοπο  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883052/i-venetia-vazei-telos-stin-touristiki-lailapa-me-telos-eisodou-eos-kai-50-evroy).

Η Squadra Azzurra βυθίζεται... Η Ιταλία μετατρέπει την ποδοσφαιρική αποτυχία σε πολιτική κρίση. Η κρίση του ιταλικού ποδοσφαίρου εξελίσσεται σε μια κρίσιμη δοκιμασία για την πολιτική επιρροή της Giorgia Meloni.

Η αποτυχία της εθνικής Ιταλίας να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο για τρίτη συνεχόμενη διοργάνωση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις σε μια χώρα όπου το ποδόσφαιρο αποτελεί σχεδόν εθνική υπόθεση. Ωστόσο, η αγωνιστική αποτυχία έχει πλέον μετατραπεί σε σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση γύρω από τον έλεγχο της διοίκησης του αθλήματος.

Το κόμμα Αδέλφια της Ιταλίας (Fratelli d’Italia) της Giorgia Meloni έσπευσε να προτείνει τον περιορισμό των εξουσιών της Ιταλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIGC), μετά την παραίτηση του 72χρονου προέδρου της, Gabriele Gravina, τον περασμένο Απρίλιο. Ο Gravina βρέθηκε υπό ασφυκτική πίεση μετά τον αποκλεισμό της Ιταλίας στα μπαράζ του Μουντιάλ από την Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

Με τις εκλογές για τη νέα διοίκηση της FIGC να έχουν προγραμματιστεί για τις 22 Ιουνίου, πολιτικοί σύμμαχοι της Meloni ζητούν την αναβολή τους και την υπαγωγή της Ομοσπονδίας σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης, μια διαδικασία που έχει εφαρμοστεί στο παρελθόν σε περιπτώσεις σοβαρών σκανδάλων διαφθοράς στο ιταλικό ποδόσφαιρο.

Σε μια χώρα όπου το ποδόσφαιρο διαθέτει τεράστιο πολιτισμικό και κοινωνικό βάρος, η αποτυχία πρόκρισης στο Μουντιάλ έχει εξελιχθεί σε πεδίο αντιπαράθεσης για την διακυβέρνηση, τις μεταρρυθμίσεις, τις επενδύσεις και τα όρια της πολιτικής παρέμβασης της κυβέρνησης Meloni σε ανεξάρτητους θεσμούς. «Το πρώτο μέλημα δεν θα έπρεπε να είναι οι νέες εκλογές. Οι εκλογές από μόνες τους δεν δημιουργούν τις προϋποθέσεις για ανάκαμψη», δήλωσε ο υπουργός Αθλητισμού Andrea Abodi.

Παράγοντες του ποδοσφαίρου καταγγέλλουν ότι η κυβερνητική παρέμβαση αποτελεί στην πραγματικότητα μια προσπάθεια ελέγχου της διαδικασίας, με στόχο να αποτραπεί η εκλογή του μεγάλου φαβορί Giovanni Malagò, πρώην προέδρου της Ιταλικής Ολυμπιακής Επιτροπής (CONI), ο οποίος δεν χαίρει της εκτίμησης του κυβερνώντος κόμματος.

Ο Gabriele Gravina δεν έκρυψε την ενόχλησή του απέναντι στα κυβερνητικά σχέδια. «Η ιδέα της υπαγωγής της FIGC σε ειδική διαχείριση παραπέμπει περισσότερο σε κατάληψη του οργανισμού παρά σε σχέδιο για το μέλλον. Η επιθυμία ελέγχου του ποδοσφαίρου κυκλοφορεί εδώ και πολύ καιρό», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγορούν την Meloni ότι συγκεντρώνει ολοένα και περισσότερη εξουσία, περιορίζει τις αντίθετες φωνές και τοποθετεί πρόσωπα της επιρροής της σε καίριες θέσεις. Αντίστοιχες κατηγορίες έχουν διατυπωθεί για την δημόσια τηλεόραση, την εποπτεία των χρηματοπιστωτικών αγορών και την Δικαιοσύνη.

Η κυβέρνηση απορρίπτει κατηγορηματικά τις αιτιάσεις αυτές. Ο Andrea Abodi χαρακτήρισε «αβάσιμους και γελοίους» τους ισχυρισμούς περί κυβερνητικής απόπειρας ελέγχου της Ομοσπονδίας. Η πτώση μιας ποδοσφαιρικής υπερδύναμης.

Από την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2006 μ.Χ. στο Βερολίνο απέναντι στην Γαλλία, η Ιταλία ακολουθεί μια σταθερά πτωτική πορεία, περνώντας από την ελίτ του παγκόσμιου ποδοσφαίρου στην δεύτερη ταχύτητα των διεθνών διοργανώσεων.

Η εικόνα αυτή θυμίζει σε πολλούς την γενικότερη οικονομική στασιμότητα που χαρακτηρίζει τη χώρα τα τελευταία χρόνια. Όπως και το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της Ιταλίας, έτσι και η ηγεσία του ποδοσφαίρου γερνά, ενώ οι προσπάθειες μεταρρύθμισης προσκρούουν συστηματικά σε οργανωμένα συμφέροντα, τόσο από τις μεγάλες ομάδες όσο και από τις μικρότερες κατηγορίες.

Πρώην αξιωματούχος του ιταλικού ποδοσφαίρου περιέγραψε το σύστημα ως «κλειστό και απρόθυμο να παράγει νέες ιδέες». Το θεσμικό πλαίσιο της FIGC επιτρέπει σε πολλές επιμέρους συνιστώσες — ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, ποδοσφαιριστές, προπονητές και διαιτητές — να διαθέτουν ουσιαστικά δικαίωμα βέτο, εμποδίζοντας σημαντικές μεταρρυθμίσεις.

Ο Gravina υποστήριξε ότι οι προτάσεις για μείωση των ανόδων και υποβιβασμών αλλά και για περιορισμό των ομάδων της Serie A από 20 σε 18 απορρίφθηκαν συνολικά 17 φορές από τις χαμηλότερες κατηγορίες. Στόχος των αλλαγών ήταν η ενίσχυση της οικονομικής βιωσιμότητας και η βελτίωση της αγωνιστικής ποιότητας του ιταλικού πρωταθλήματος.

Ωστόσο, μετά τον αποκλεισμό από τη Βοσνία, η δημόσια συζήτηση για τα βαθύτερα προβλήματα του ιταλικού ποδοσφαίρου — από τα απαρχαιωμένα γήπεδα έως την περιορισμένη αξιοποίηση νεαρών Ιταλών ποδοσφαιριστών στη Serie A — παραμερίστηκε από την μάχη διαδοχής στην κορυφή της Ομοσπονδίας.

Ο Giovanni Malagò στο επίκεντρο. Οι σύλλογοι της Serie A, παρά το γεγονός ότι διαθέτουν μόλις το 18% των ψήφων, τάχθηκαν αμέσως υπέρ του Giovanni Malagò. Ο 67χρονος παράγοντας θεωρείται ιδιαίτερα αποτελεσματικός διαχειριστής με ισχυρές διασυνδέσεις και μεγάλη αποδοχή στον αθλητικό χώρο. Στο πλευρό του συντάχθηκαν γρήγορα και οι ενώσεις ποδοσφαιριστών και προπονητών, εξασφαλίζοντάς του άνετο προβάδισμα.

Αντίπαλός του είναι ο Giancarlo Abete, πρώην πρόεδρος της FIGC, ο οποίος είχε βρεθεί στο τιμόνι της Ομοσπονδίας όταν η Ιταλία συμμετείχε για τελευταία φορά σε Μουντιάλ το 2014 μ.Χ. Η υποψηφιότητα Malagò θεωρείται πολιτική ήττα για τον Andrea Abodi αλλά και για τον υπουργό Οικονομικών Giancarlo Giorgetti, με τους οποίους έχει συγκρουστεί στο παρελθόν.

Ο Abodi άφησε σαφείς αιχμές για τον Malagò, υπενθυμίζοντας τον ρόλο του στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Μιλάνο-Κορτίνα 2026 μ.Χ., οι οποίοι βρέθηκαν πρόσφατα στο μικροσκόπιο δικαστικής έρευνας, καθώς και τη σχετικά περιορισμένη εμπειρία του στην ποδοσφαιρική διοίκηση.

Παρά τις επιφυλάξεις του, ο υπουργός Αθλητισμού ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση θα συνεργαστεί με όποιον εκλεγεί νόμιμα πρόεδρος της FIGC, υπό την προϋπόθεση ότι θα προωθήσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.

Η ύστατη προσπάθεια της κυβέρνησης. Καθώς απομένουν λίγες ημέρες μέχρι τις εκλογές, το σενάριο υπαγωγής της FIGC σε ειδική διαχείριση φαίνεται να απομακρύνεται. Η αρμοδιότητα για μια τέτοια απόφαση ανήκει στην Ολυμπιακή Επιτροπή και όχι στην κυβέρνηση, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θα δικαιολογούσαν μια τόσο δραστική παρέμβαση, όπως σοβαρές παραβιάσεις ή δυσλειτουργίες των διοργανώσεων.

Ο Andrea Abodi κάλεσε τη FIGC να αναγνωρίσει από μόνη της την αδυναμία αυτομεταρρύθμισης και να ζητήσει ειδική διαχείριση, ωστόσο ένα τέτοιο ενδεχόμενο θεωρείται εξαιρετικά απίθανο. Η τελευταία επιλογή της κυβέρνησης για να ανακόψει την πορεία του Malagò είναι μια νομική εξέταση σχετικά με το κατά πόσο η υποψηφιότητά του παραβιάζει κανόνες περί σύγκρουσης συμφερόντων λόγω της πρόσφατης θητείας του στην CONI.

Η κυβέρνηση Meloni έχει αναθέσει τον σχετικό έλεγχο σε ανεξάρτητη αρχή κατά της διαφθοράς και στην Ολυμπιακή Επιτροπή, ωστόσο πρώην στελέχη του ποδοσφαίρου εκτιμούν ότι η προσπάθεια δύσκολα θα ευδοκιμήσει.

Σε ένα περιβάλλον όπου οι πολιτικές σχέσεις συχνά αποδεικνύονται εξίσου σημαντικές με τα τυπικά προσόντα, η δύσκολη σχέση του Giovanni Malagò με την κυβέρνηση Meloni ενδέχεται να εξελιχθεί σε σοβαρό μειονέκτημα.

Ο απερχόμενος Πρόεδρος Gabriele Gravina έκλεισε με μια πικρή παρατήρηση: «Όποιος κι αν εκλεγεί, ελπίζω οι σχέσεις του με την πολιτική εξουσία να μη μετατραπούν σε βάρος, όπως συνέβη τελικά με εμένα» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883864/i-squadra-azzurra-vythizetai-i-italia-metatrepei-tin-podosfairiki-apotyxia-se-politiki-krisi).

Βόμβα» Rutte: 500 αεροσκάφη των ΗΠΑ απογειώθηκαν από Ιταλία για επιχειρήσεις στο Ιράν – Διαψεύδει η Meloni. Η κυβέρνηση της Ρώμης, υπό την Giorgia Meloni, απέρριψε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς, επιμένοντας ότι δεν έχει εγκρίνει καμία επιθετική στρατιωτική δραστηριότητα από το ιταλικό έδαφος…

Σε έντονη διπλωματική και πολιτική αντιπαράθεση εξελίσσεται η υπόθεση των δηλώσεων του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Mark Rutte, σύμφωνα με τις οποίες εκατοντάδες Αμερικανικά στρατιωτικά αεροσκάφη απογειώθηκαν από βάσεις στην Italy με προορισμό επιχειρήσεις κατά του Iran. Η κυβέρνηση της Ρώμης, υπό την Giorgia Meloni, απέρριψε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς, επιμένοντας ότι δεν έχει εγκρίνει καμία επιθετική στρατιωτική δραστηριότητα από το Ιταλικό έδαφος.

Μιλώντας στο αμερικανικό δίκτυο Fox News, ο Rutte ανέφερε ότι περίπου 500 Αμερικανικά αεροσκάφη απογειώθηκαν από βάσεις στην Ιταλία για να υποστηρίξουν την επιχείρηση «Επική Οργή», όπως φέρεται να αποκαλεί η Ουάσιγκτον τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που σχετίζονται με την σύγκρουση με το Israel.

Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν αίσθηση, καθώς ο ΓΓ του ΝΑΤΟ παρουσίασε την Ιταλία ως κομβικό σημείο Ευρωπαϊκής υποστήριξης προς τις ΗΠΑ σε επιχειρησιακό επίπεδο. Η άμεση διάψευση της Ρώμης. Η Ιταλική κυβέρνηση αντέδρασε άμεσα, ξεκαθαρίζοντας ότι η χρήση των βάσεων περιορίζεται αποκλειστικά σε τεχνικές και υλικοτεχνικές δραστηριότητες.

Ο Υπουργός Άμυνας Guido Crosetto δήλωσε χαρακτηριστικά ότι: «Η κυβέρνηση ενέκρινε αποκλειστικά τεχνικές και υλικοτεχνικές, μη επιθετικές δραστηριότητες και απέρριψε αιτήματα που ξεπερνούσαν αυτά τα όρια».

Παράλληλα, η Ρώμη τόνισε ότι όλες οι ενέργειες κινούνται στο πλαίσιο του Συντάγματος, των διεθνών συμφωνιών και των κανονισμών που διέπουν την λειτουργία των συμμαχικών βάσεων στο ιταλικό έδαφος.

Σημειώνεται ότι στην Ιταλία φιλοξενούνται περίπου 120 Αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, μεταξύ των οποίων οι βάσεις Σιγκόνελα στην Σικελία και Αβιάνο στην βόρεια χώρα. Από την πλευρά της Συμμαχίας, εκπρόσωπος του NATO διευκρίνισε ότι ο Rutte αναφερόταν γενικά στην λειτουργία των διμερών συμφωνιών των συμμάχων για την χρήση βάσεων και τις υπερπτήσεις, χωρίς να επιβεβαιώνει επιχειρησιακή εμπλοκή της Ιταλίας σε επιθετικές αποστολές.

Πολιτική θύελλα στην Ρώμη. Οι δηλώσεις Rutte άνοιξαν νέο κύκλο πολιτικής αντιπαράθεσης στο εσωτερικό της Ιταλίας, με την αντιπολίτευση να ζητά άμεσες εξηγήσεις από την κυβέρνηση Meloni. Ο πρώην πρωθυπουργός Giuseppe Conte κάλεσε την Ρώμη να δώσει σαφείς απαντήσεις στο κοινοβούλιο, ενώ ο Nicola Fratoianni από τη Συμμαχία Πράσινων και Αριστεράς υποστήριξε ότι είτε η κυβέρνηση παραπλάνησε την Βουλή είτε ο Rutte «υπέστη θερμοπληξία», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε.

Η υπόθεση αναμένεται να συνεχίσει να προκαλεί πολιτικές αναταράξεις, την ώρα που η γεωπολιτική ένταση στην Μέση Ανατολή παραμένει ιδιαίτερα αυξημένη και η στάση των ευρωπαϊκών χωρών βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884051/vomva-rutte-500-aeroskafi-ton-ipa-apogeiothikan-apo-italia-gia-epixeiriseis-sto-iran-diapseydei-i-meloni).

Ξεσηκωμός στην Ιταλία - H Meloni αλλάζει τον εκλογικό νόμο, επαναφέρει το «χοιρινό κομφούζιο» του Berlusconi. Στο επίκεντρο της κυβερνητικής πρότασης βρίσκεται ένα σύστημα απλής αναλογικής, με τη δημιουργία ενός «πριμ πλειοψηφίας» επιπλέον εδρών, το οποίο θα απονέμεται στον πολιτικό συνασπισμό που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους.  Σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης εισέρχεται η πολιτική σκηνή της Ιταλίας, με φόντο τις επόμενες γενικές εκλογές και τις ανατροπές που σχεδιάζει η κυβέρνηση.

Η πρωθυπουργός, Giorgia Meloni, προχωρά με γρήγορους ρυθμούς σε μια ριζική αναθεώρηση του εκλογικού συστήματος, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση της αντιπολίτευσης που κάνει λόγο για «αυταρχικό σχέδιο» με σκοπό την εκ των προτέρων διασφάλιση της νίκης της. Στο επίκεντρο της θύελλας βρίσκεται η επαναφορά του αμφιλεγόμενου «πριμ πλειοψηφίας», μιας φόρμουλας που ξυπνά μνήμες από το διαβόητο «Porcellum» του Silvio Berlusconi.

Ενόψει της κοινοβουλευτικής συζήτησης που αναμένεται να αρχίσει σήμερα Παρασκευή (26/6/2026 μ.Χ.), η πρωθυπουργός της Ιταλίας δήλωσε ότι οι αλλαγές θα εξασφαλίσουν μια σταθερή κυβέρνηση έπειτα από χρόνια πολιτικής αναταραχής που μάστιζε την Ιταλία πριν η ίδια ανέλθει στην εξουσία.

«Σήμερα μας βλέπουν ως άγκυρα σταθερότητας στην Ευρώπη. Χθες ήμασταν μια ασταθής Ιταλία σε μια πιο σταθερή Ευρώπη», δήλωσε η Meloni σε δημόσιο φόρουμ την Τρίτη. «Σίγουρα δεν θέλω η Ιταλία να επιστρέψει στην αστάθεια».

Οι αλλαγές που προωθεί η Meloni. Στο επίκεντρο της κυβερνητικής πρότασης βρίσκεται ένα σύστημα απλής αναλογικής, με τη δημιουργία ενός «πριμ πλειοψηφίας» επιπλέον εδρών, το οποίο θα απονέμεται στον πολιτικό συνασπισμό που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους, επιτρέποντάς του να κυβερνήσει, ακόμη και αν δεν εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία.

Για να δικαιούνται το μπόνους, το οποίο φτάνει έως και το 17,5% των εδρών του κοινοβουλίου, τα κόμματα θα πρέπει να κατέβουν με κοινό πρόγραμμα και να συμφωνήσουν σε έναν υποψήφιο πρωθυπουργό — μια παραχώρηση σε σχέση με την προηγούμενη, εγκαταλελειμμένη πλέον, προσπάθεια της Meloni να τροποποιήσει το σύνταγμα της Ιταλίας και να θεσπίσει την άμεση εκλογή πρωθυπουργού από τον λαό.

Ο νικηφόρος συνασπισμός πρέπει να φτάσει σε ένα ελάχιστο όριο 42% των ψήφων για να διεκδικήσει το «πριμ πλειοψηφίας», διαφορετικά οι επιπλέον έδρες θα κατανεμηθούν αναλογικά. «Είναι ένας αναλογικός νόμος — όποιος παίρνει τις περισσότερες ψήφους κυβερνά», υποστήριξε η Meloni.

«Αλλά δίνει σε όποιον συγκεντρώνει τις περισσότερες ψήφους την δύναμη να έχει την πλειοψηφία για να κυβερνήσει για πέντε χρόνια. Αυτό θα έπρεπε να είναι κάτι στο οποίο συμφωνούμε όλοι, ειδικά η αριστερά».

Η Meloni ανησυχεί… Ο Lorenzo Castellani, πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Luiss της Ρώμης, δήλωσε ότι η μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος από την Meloni αντικατοπτρίζει ένα αίσθημα ανησυχίας για τις προοπτικές επανεκλογής της στις κάλπες του επόμενου έτους, οι οποίες θα μπορούσαν να στηθούν ακόμα και τον Απρίλιο.

Το 2022 μ.Χ., ο κεντροδεξιός συνασπισμός της Meloni κέρδισε εύκολα μια βαθιά διαιρεμένη αντιπολίτευση. Τώρα όμως, το δημοκρατικό κόμμα, το λαϊκιστικό Κίνημα 5 Αστέρων και άλλοι αντίπαλοι, οι οποίοι συμμάχησαν για να ματαιώσουν την προσπάθειά της να μεταρρυθμίσει το δικαστικό σύστημα, στοχεύουν να διεξαγάγουν μια κοινή προεκλογική εκστρατεία.

«Η αλλαγή ενός εκλογικού νόμου είναι πάντα σημάδι αδυναμίας», δήλωσε ο Castellani. «Αν πρέπει να αλλάξεις τους κανόνες για να κερδίσεις, σημαίνει ότι δεν νιώθεις πολύ σίγουρος ότι μπορείς να κερδίσεις τις εκλογές».

Αντιδράσεις από την αντιπολίτευση. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν ορκιστεί να μπλοκάρουν την μεταρρύθμιση. «Δεν θα επιτρέψουμε να περάσει ο εκλογικός νόμος», δήλωσε την Τρίτη η Elly Schlein, αρχηγός του αντιπολιτευόμενου δημοκρατικού κόμματος, προσθέτοντας ότι πτυχές του νόμου είναι «προφανώς αντισυνταγματικές». Ο κομματικός της συνάδελφος, Marco Meloni, δήλωσε ότι η πρόταση αποτελεί «ένα αυταρχικό σχέδιο που συγκεντρώνει την εξουσία στα χέρια ενός μόνο προσώπου».

Ο Riccardo Magi από το μικρότερο κόμμα της αντιπολίτευσης Più Europa (Περισσότερη Ευρώπη) κατήγγειλε «ένα ασυνάρτητο μείγμα διαφορετικών συστημάτων» που είναι προσαρμοσμένο στο να εξασφαλίσει την πλειοψηφία για τον κυβερνώντα συνασπισμό. «Το ιταλικό πολιτικό σύστημα πέφτει για άλλη μια φορά θύμα αυτής της αντιδημοκρατικής κατάρας, η οποία υπαγορεύεται από τη συνήθεια των μεγάλων κομμάτων να ράβουν τον εκλογικό νόμο στα μέτρα τους», δήλωσε ο Magi.

Το «χοιρινό κομφούζιο» του Berlusconi. Ο νόμος βασίζεται σε έναν αμφιλεγόμενο εκλογικό νόμο του 2005 μ.Χ. που είχε εισαγάγει ο τότε πρωθυπουργός Silvio Berlusconi. Ο νόμος εκείνος, που είχε χαρακτηριστεί υποτιμητικά «Porcellum» («χοιρινό κομφούζιο» ή «σκουπιδοφαγία»), περιλάμβανε ένα «μπόνους πλειοψηφίας» και χρησιμοποιήθηκε σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, μέχρι που ακυρώθηκε από το συνταγματικό δικαστήριο το 2013 μ.Χ.

Ο γερουσιαστής Lucio Malan, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος της Meloni «Αδέλφια της Ιταλίας», δήλωσε ότι το σύστημα θα εξασφαλίσει μια «σταθερή κυβέρνηση», επιτρέποντας στα κόμματα να εφαρμόσουν τα προγράμματα με τα οποία κατέβηκαν στις εκλογές, σε μια περίοδο που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν το εκλογικό σώμα σχεδόν μοιρασμένο στην μέση.

Ωστόσο, αρνήθηκε ότι αυτό θα οδηγούσε αυτόματα σε νίκη του συνασπισμού της Meloni. «Μπορούμε κάλλιστα να ηττηθούμε», είπε. «Προκειμένου να έχουμε μια ισχυρή, σταθερή πλειοψηφία, είτε είναι η δική μας είτε της αριστεράς, είναι καλύτερο να έχουμε έναν τέτοιο νόμο».

Προβλήματα για την Κεντροαριστερά. Η υποχρέωση των εκλογικών συνασπισμών να προσδιορίζουν εκ των προτέρων τους υποψήφιους πρωθυπουργούς τους θα δημιουργήσει επίσης δυσκολίες στο στρατόπεδο της κεντροαριστερής αντιπολίτευσης της Ιταλίας, της οποίας τόσο η Schlein όσο και ο ηγέτης των 5 Αστέρων, Giuseppe Conte, φιλοδοξούν να ηγηθούν.

Το νομοσχέδιο θα δυσκολέψει επίσης την κάθοδο των μικρότερων κομμάτων στις εκλογές, απαιτώντας από αυτά να συγκεντρώσουν 500.000 υπογραφές — μια διάταξη που θεωρείται ευρέως ότι στοχεύει τον πρώην στρατηγό Roberto Vannacci και το νεοσύστατο ακροδεξιό κίνημά του, «Futuro Nazionale» (Εθνικό Μέλλον).

Ο Vannacci, ο οποίος αποσχίστηκε από την League του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Matteo Salvini νωρίτερα φέτος, έχει κερδίσει υποστήριξη μεταξύ των δεξιών ψηφοφόρων που είναι απογοητευμένοι από τον συνασπισμό της Meloni.

Ο Edoardo Ziello, πρώην βουλευτής της League που προσχώρησε στο «Futuro Nazionale», χαρακτήρισε την προτεινόμενη απαίτηση για την συλλογή υπογραφών «παράλογη», αλλά δήλωσε ότι δεν θα ανακόψει την πορεία του κινήματος (https://www.bankingnews.gr/index.php?id=884396&utm_source=projectagora&utm_medium=contentdiscovery).

Philippot (Πατριώτες) - Διψούν για εξουσία, θέλουν πάση θυσία στρατό και πόλεμο με την Ρωσία οι πολεμοκάπηλοι της Ευρώπης... να μπεί τέλος. Ο Γάλλος πολιτικός άφησε να εννοηθεί ότι οι ευρωπαϊκές ελίτ σχεδιάζουν να εξαπολύσουν έναν πόλεμο με την Ρωσία προκειμένου να καταλάβουν την εξουσία και να δημιουργήσουν τον δικό τους στρατό.

Την παραδοχή του διοικητή των Αεροπορικών Δυνάμεων του ΝΑΤΟ, Alexus Grynkewich, πως η Ρωσία δεν σχεδιάζει κανέναν πόλεμο με το ΝΑΤΟ που κατέστρεψε όλη την προπαγάνδα κατά της Ρωσίας σχολίασε στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Χ ο ηγέτης του γαλλικού δεξιού κόμματος «Πατριώτες», Florian Philippot.

Ο ίδιος επεσήμανε ότι το αφήγημα περί υφιστάμενης ρωσικής απειλής στα δυτικά σύνορα κατέρρεύσε. «Όλη αυτή η πολεμοχαρής ρητορική των ευρωκρατών μόλις αποκαλύφθηκε ως μια χειραγώγηση που είχε σκοπό να μας σπρώξει στον πόλεμο και πρέπει να σταματήσει...» δήλωσε ο Florian Philippot.

Ο Γάλλος πολιτικός άφησε να εννοηθεί ότι οι Ευρωπαϊκές ελίτ σχεδιάζουν να εξαπολύσουν έναν πόλεμο με την Ρωσία προκειμένου να καταλάβουν την εξουσία και να δημιουργήσουν τον δικό τους στρατό.

Προηγουμένως, ο Alexus Grynkewich, στο περιθώριο της διεθνούς αεροδιαστημικής έκθεσης (ILA) στο Βερολίνο, είχε δηλώσει ότι η Μόσχα δεν προτίθεται να ξεκινήσει μια σύγκρουση με το ΝΑΤΟ και δεν επιθυμεί να επιτεθεί σε χώρες της συμμαχίας.Ακόμη νωρίτερα, και ο πρόεδρος της Φινλανδίας, Alexander Stubb, είχε επίσης δηλώσει ότι η Βαλτική δεν αντιμετωπίζει κίνδυνο επίθεσης από την Ρωσία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881631/philippot-patriotes-dipsoyn-gia-eksousia-theloun-pasi-thysia-strato-kai-polemo-me-ti-rosia-oi-polemokapiloi-tis-evropis-na-bei-telos).

POLITICO: «Ο υποψήφιος της γαλλικής ακροδεξιάς Τζόρνταν Μπαρντελά κρατά αποστάσεις από τον Τραμπ». Ο επικεφαλής του Εθνικού Συναγερμού και πιθανός διάδοχος της Μαρίν Λεπέν Τζόρνταν Μπαρντελά, χαρακτηρίζει τον Αμερικανό Πρόεδρο «εξαιρετικά ασταθή», λέγοντας ότι η Γαλλία δεν χρειάζεται την υποστήριξή του, ενώ προειδοποιεί ότι η Ευρώπη πρέπει να προετοιμαστεί για μια εποχή μειωμένης αμερικανικής προστασίας.

Με μεγάλη του συνέντευξη στο POLITICO, o επικεφαλής του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού, Τζόρνταν Μπαρντελά , εμφανίζεται να απομακρύνεται από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναντ Τραμπ, παρά τον θαυμασμό που είχε εκφράσει στο παρελθόν για τον Αμερικανό Πρόεδρο.

Σε αποκλειστική συνέντευξή του στο POLITICO, η οποία θα δημοσιευθεί πλήρως τη Δευτέρα 15/6, ο 30χρονος πολιτικός χαρακτήρισε τη συμπεριφορά του Τραμπ «όχι μόνο ασταθή, αλλά εξαιρετικά ασταθή και διαρκώς μεταβαλλόμενη».

«Εξαρτάται από την ημέρα. Υπάρχει νοοτροπία Δευτέρας, νοοτροπία Τρίτης, νοοτροπία Τετάρτης», ανέφερε χαρακτηριστικά όταν ρωτήθηκε πώς αξιολογεί τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Ο Μπαρντελά απέρριψε επίσης το ενδεχόμενο να επιδιώξει ή να αποδεχθεί δημόσια στήριξη από τον Τραμπ ενόψει των γαλλικών Προεδρικών εκλογών του 2027 μ.Χ.

«Η υποστήριξη που επιδιώκουμε για την Μαρίν Λεπέν είναι αυτή του γαλλικού λαού και των Γάλλων ψηφοφόρων. Δεν χρειάζεται να δεχθούμε ή να ανοίξουμε την πόρτα σε οποιαδήποτε μορφή παρέμβασης», δήλωσε.

POLITICO: «Αλλαγή τόνου απέναντι στον Τραμπ». Η τοποθέτηση αυτή σηματοδοτεί σημαντική μεταβολή σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Τον Μάρτιο του 2024 μ.Χ. ο Μπαρντελά είχε δηλώσει στο POLITICO ότι «η καρδιά του κλίνει προς τον Τραμπ», ενώ στα τέλη του 2025 μ.Χ., όταν ρωτήθηκε τι θα ήθελε να πει στον Αμερικανό Πρόεδρο, είχε απαντήσει αστειευόμενος: «Από πού αντλεί όλη αυτή την ενέργεια;». Η νέα στάση αντανακλά το δίλημμα που αντιμετωπίζουν αρκετά εθνικιστικά και ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη.

Παρότι ταυτίζονται με πολλές από τις θέσεις του Τραμπ για τη μετανάστευση και την εθνική ταυτότητα, εμφανίζονται επιφυλακτικά απέναντι στην πολιτική του για το ΝΑΤΟ, το διεθνές εμπόριο και τις αμερικανικές δεσμεύσεις στην ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Η Ευρώπη χωρίς την Αμερικανική «ομπρέλα». Ο Μπαρντελά υποστήριξε ότι η Ευρώπη οφείλει να προετοιμαστεί για ένα μέλλον στο οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα λειτουργούν πλέον ως ο βασικός εγγυητής της ασφάλειάς της.

«Οι Αμερικανοί είναι σύμμαχοι και θα παραμείνουν σύμμαχοι. Όμως δεν σκοπεύουν πλέον να σπεύσουν να σώσουν την Ευρώπη ή να παραμείνουν η ομπρέλα προστασίας των ευρωπαϊκών χωρών», ανέφερε.

Κατά τον ίδιο, η δεύτερη προεδρική θητεία του Τραμπ διαφέρει σημαντικά από την πρώτη, καθώς η Ουάσιγκτον βλέπει πλέον τον εαυτό της περισσότερο ως «αυτοκρατορία» με δική της σφαίρα επιρροής στο δυτικό ημισφαίριο.

Η αποστασιοποίηση του Μπαρντελά τον ευθυγραμμίζεται με άλλους Ευρωπαίους ακροδεξιούς ηγέτες, όπως η Ιταλίδα Τζόρτζια Μελόνι ή η Γερμανίδα Άλις Βάιντελ της AfD, οι οποίες κάποτε προσπαθούσαν να διατηρήσουν στενούς δεσμούς με την κυβέρνηση Τραμπ.

POLITICO: Η Μαρίν Λεπέν μαζί με τον Τζόρνταν Μπαρντελά. Η Μαρίν Λεπέν μαζί με τον Τζόρνταν Μπαρντελά. Ο άνθρωπος που μπορεί να διαδεχθεί τη Λεπέν. Ο Μπαρντελά θεωρείται το φαβορί για να διαδεχθεί τη Μαρί Λεπέν στην προεδρική κούρσα του 2027 μ.Χ., εφόσον η καταδίκη της για υπεξαίρεση επικυρωθεί σε δεύτερο βαθμό και της στερήσει το δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές.

Τα τελευταία χρόνια έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην στρατηγική «αποδαιμονοποίησης» του Εθνικού Συναγερμού, συμβάλλοντας στη μετατροπή ενός κόμματος που βρισκόταν στο πολιτικό περιθώριο σε βασική δύναμη της γαλλικής αντιπολίτευσης.

Παράλληλα, έχει επιχειρήσει να απομακρύνει το κόμμα από την παλαιότερη φιλορωσική εικόνα του, ενώ πέρυσι ακύρωσε προγραμματισμένη ομιλία του στο Συνέδριο CPAC στις ΗΠΑ, μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε ο ναζιστικός χαιρετισμός  του πρώην συμβούλου του Τραμπ, Στιβ Μπάνον.

Σκληρή γραμμή στο μεταναστευτικό. Παρά τις αποστάσεις από τον Τραμπ, ο Μπαρντελά παραμένει σταθερός στις θέσεις του για τη μετανάστευση, υποστηρίζοντας ότι η Γαλλία πλήττεται από μια ανεξέλεγκτη μεταναστευτική πολιτική που μεταβάλλει την ταυτότητα της χώρας. «Η διάγνωση για την ανασφάλεια και την ανεξέλεγκτη μετανάστευση είναι δική μας. Δεν πρόκειται να πω το αντίθετο μόνο και μόνο επειδή κάποιοι ξένοι συμφωνούν μαζί μας», ανέφερε.

Παράλληλα, δήλωσε ότι η Γαλλία θα πρέπει να ενισχύσει τον ρόλο της ως πυλώνας της ευρωπαϊκής άμυνας και να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις σε χώρες που αμφιβάλλουν πλέον για την σταθερότητα των Αμερικανικών δεσμεύσεων.

Η παρέμβασή του επιβεβαιώνει ότι ακόμη και εντός της Ευρωπαϊκής ακροδεξιάς αναπτύσσεται μια πιο σύνθετη στάση απέναντι στον Τραμπ: συμφωνία σε ζητήματα ταυτότητας και μετανάστευσης, αλλά αυξανόμενη ανησυχία για τις επιπτώσεις της Αμερικανικής πολιτικής στην ασφάλεια και την στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης (https://www.zougla.gr/kosmos/politico-o-ypopsifios-tis-gallikis-akrodexias-tzorntan-barntela-krata-apostaseis-apo-ton-trab/os).

Πολιτικός σεισμός στην Γαλλία... έρχεται η μεγάλη μάχη Bardella με Mélenchon - Καταρρέει το κέντρο μαζί με τους Μακρονιστές. Η Γαλλία οδεύει σε Προεδρική αναμέτρηση μεταξύ άκρας Δεξιάς και άκρας αριστεράς.

Το σενάριο που μέχρι πρόσφατα προκαλούσε ανησυχία στις Βρυξέλλες δεν μοιάζει πλέον απίθανο: οι προεδρικές εκλογές του 2027 μ.Χ. στην Γαλλία ενδέχεται να οδηγήσουν σε έναν δεύτερο γύρο όπου και οι δύο υποψήφιοι θα προέρχονται από τα πολιτικά άκρα και θα διατηρούν βαθιά σκεπτικιστική στάση απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.

Ο Jordan Bardella του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού (National Rally) – του εθνικιστικού και αντιμεταναστευτικού κόμματος της Marine Le Pen – θεωρείται εδώ και καιρό το φαβορί για την νίκη στις προεδρικές εκλογές του 2027 μ.Χ.

Ωστόσο, τα παραδοσιακά κεντρώα κόμματα ήλπιζαν ότι θα κατάφερναν να βρουν έναν ενωτικό υποψήφιο που θα μπορούσε να τον νικήσει στον δεύτερο γύρο. Η προοπτική αυτή αντιμετωπίζει πλέον ένα σοβαρό εμπόδιο, καθώς ενισχύεται η δυναμική της εκστρατείας του Jean-Luc Mélenchon, ηγέτη του κόμματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς France Unbowed (Ανυπότακτη Γαλλία).

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι διαθέτει πλέον ισχυρές πιθανότητες να περάσει στον δεύτερο γύρο, στερώντας από την αναμέτρηση έναν κεντρώο υποψήφιο που θα μπορούσε να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους απέναντι στην ακροδεξιά στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ.

Ο Mélenchon αντλεί σημαντικό μέρος της εκλογικής του δύναμης από εργατικές και μεταναστευτικές κοινότητες, ενώ οι επικριτές του τον κατηγορούν για αντισημιτισμό και για «εκβαρβαρισμό» του πολιτικού διαλόγου. Αν και η πρόκρισή του στον δεύτερο γύρο θα αποτελούσε σημαντικό πολιτικό επίτευγμα, οι περισσότερες δημοσκοπήσεις προβλέπουν ότι θα ηττηθεί με μεγάλη διαφορά από τον Bardella.

Πανικός στο πολιτικό κέντρο. Η διαμορφούμενη εικόνα προκαλεί ήδη έντονη ανησυχία στον γαλλικό πολιτικό κέντρο. «Πολλοί πιστεύουν ότι αν χρειαστεί να επιλέξουν ανάμεσα στην Ανυπότακτη Γαλλία και στον Εθνικό Συναγερμό, αυτό θα ήταν εφιάλτης.

Και συμφωνώ», δήλωσε ο συντηρητικός Édouard Philippe, ο οποίος θεωρείται ο ισχυρότερος υποψήφιος του παραδοσιακού πολιτικού χώρου για το Μέγαρο των Ηλυσίων. Παρόμοια προειδοποίηση απηύθυνε και ο υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης του φιλελεύθερου Προέδρου Emmanuel Macron, Gérald Darmanin, ο οποίος υποστήριξε ότι ο Mélenchon εξελίσσεται στον βασικό αντίπαλο της ακροδεξιάς. «Πρέπει να φοράει κανείς παρωπίδες για να μην το βλέπει», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Οι δημοσκοπήσεις που προκάλεσαν σοκ. Την περασμένη εβδομάδα, δύο δημοσκοπήσεις προκάλεσαν αναταράξεις στο πολιτικό σκηνικό της Γαλλίας. Η πρώτη, της Odoxa, έδειξε τον Mélenchon να ισοβαθμεί ουσιαστικά στη δεύτερη θέση με τον Philippe, πίσω από τον Bardella.

Η δεύτερη, της Toluna-Harris Interactive, κατέδειξε ότι ο ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας θα μπορούσε να περάσει στον δεύτερο γύρο απέναντι στην ακροδεξιά, εφόσον ο κεντρώος χώρος εμφανιστεί κατακερματισμένος με πολλούς υποψηφίους, μεταξύ των οποίων ο Philippe και ο πρώην πρωθυπουργός του Macron, Gabriel Attal.

Παρά τις ανησυχητικές ενδείξεις, δεν φαίνεται ακόμη ότι ο κίνδυνος αποκλεισμού από τον δεύτερο γύρο λειτουργεί ως το αναγκαίο ηλεκτροσόκ που θα ωθήσει τις κεντρώες δυνάμεις σε συσπείρωση γύρω από έναν μόνο υποψήφιο.

Ο Philippe βρίσκεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Attal και κανείς από τους δύο δεν δείχνει διατεθειμένος να αποσυρθεί. «Ο ανταγωνισμός με τον Gabriel Attal θα μπορούσε να αποδειχθεί μοιραίος», εκτιμά ο πολιτικός αναλυτής του Sciences Po, Bruno Cautrès.

Η πολιτική επιστροφή του Mélenchon. Για τον Mélenchon, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις συνιστούν μια εντυπωσιακή πολιτική επιστροφή. Μετά την επιθετική του εκστρατεία στις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου, πολλοί θεωρούσαν ότι η πολιτική του επιρροή είχε περιοριστεί σημαντικά.

Οι δημοσκοπήσεις εξακολουθούν να δείχνουν ότι ο 74χρονος πολιτικός είναι ένας από τους λιγότερο δημοφιλείς πολιτικούς της Γαλλίας. Ωστόσο, ακόμη και οι αντίπαλοί του αναγνωρίζουν ότι η προεκλογική του εκστρατεία από τη στιγμή που ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του τον Μάιο είναι ιδιαίτερα δυναμική.

Στις 7 Ιουνίου, οι υποστηρικτές του σχεδιάζουν μεγάλη συγκέντρωση στο Saint-Denis, προάστιο βόρεια του Παρισιού, όπου η Ανυπότακτη Γαλλία επικράτησε στις τοπικές εκλογές. Ο πρώην εκπρόσωπος του ακροδεξιού κόμματος Reconquest του Éric Zemmour, Stanislas Rigault, έγραψε χαρακτηριστικά: «Είναι δύσκολο να μην παραδεχτεί κανείς ότι ο Mélenchon έχει κατανοήσει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο πώς διεξάγεται μια σύγχρονη Προεδρική εκστρατεία».

Η σύγκρουση των άκρων. Η πιθανότητα μιας τελικής αναμέτρησης ανάμεσα στον Mélenchon και τον Bardella — ή ακόμη και με τη Marine Le Pen, αν τελικά της επιτραπεί να είναι υποψήφια — αποτελεί ένα σενάριο που και οι δύο πλευρές επιχειρούν να ενισχύσουν πολιτικά.

Ο Mélenchon υποστηρίζει εδώ και χρόνια ότι στο τέλος η μάχη θα είναι «εμείς εναντίον αυτών», δηλαδή η Αριστερά απέναντι στην ακροδεξιά, καθώς τα παραδοσιακά κεντροδεξιά και κεντροαριστερά κόμματα αποδυναμώνονται.

Από την άλλη πλευρά, στελέχη του Εθνικού Συναγερμού υποστηρίζουν ότι ο Bardella θεωρεί δεδομένο πως θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον Mélenchon ή κάποιον άλλο αριστερό υποψήφιο στον δεύτερο γύρο. Στην Γαλλία, ο Πρόεδρος εκλέγεται μέσω εκλογικής διαδικασίας δύο γύρων, με τους δύο πρώτους υποψηφίους του πρώτου γύρου να αναμετρώνται στον τελικό γύρο.

Συναγερμός στην κεντροαριστερά. Η άνοδος του Mélenchon έχει προκαλέσει ιδιαίτερη ανησυχία στους μετριοπαθείς αριστερούς, καθώς θεωρούν ότι δεν έχει ουσιαστικές πιθανότητες να νικήσει την ακροδεξιά.

Οι δημοσκοπήσεις δίνουν στον Bardella ποσοστά άνω του 70% σε μια αναμέτρηση δεύτερου γύρου με τον Mélenchon, ενώ η δημοσκόπηση της Toluna-Harris Interactive κατέγραψε ποσοστό 68% υπέρ του ηγέτη του Εθνικού Συναγερμού. «Ο Mélenchon θέλει να γίνει ο βασιλιάς ενός νεκροταφείου της αριστεράς», δήλωσε ανώνυμα στέλεχος του σοσιαλιστικού Κόμματος.

Διάλυση στο πολιτικό κέντρο. Την ίδια στιγμή, η κεντροαριστερά εμφανίζεται πιο κατακερματισμένη από ποτέ. Τον περασμένο μήνα το σοσιαλιστικό κόμμα βρέθηκε κοντά στην διάσπαση, όταν το ένα τρίτο της ηγετικής του ομάδας αποχώρησε εξαιτίας της σύγκρουσης μεταξύ του προέδρου του κόμματος Olivier Faure και του συμμάχου του Boris Vallaud.

Ο ευρωβουλευτής Raphaël Glucksmann, που θεωρείται ένας από τους ισχυρότερους υποψήφιους της κεντροαριστεράς, επιχείρησε πρόσφατα να αναζωογονήσει την υποψηφιότητά του μέσω της παρουσίασης νέου βιβλίου και σειράς συνεντεύξεων.

Ωστόσο, η εικόνα του επηρεάστηκε αρνητικά τόσο από αμφιβολίες σχετικά με τις προεκλογικές του ικανότητες όσο και από τη διαρροή εσωτερικού εγγράφου που φέρεται να πρότεινε την αποφυγή στόχευσης των φτωχότερων ψηφοφόρων.

Πίεση και στην κεντροδεξιά. Οι ανησυχίες δεν περιορίζονται στην αριστερά. Στις Προεδρικές εκλογές του 2022 μ.Χ., ο Mélenchon είχε συγκεντρώσει σχεδόν 22% στον πρώτο γύρο. Ένα παρόμοιο ποσοστό θα μπορούσε να αποδειχθεί αρκετό για την πρόκρισή του στον δεύτερο γύρο το 2027 μ.Χ.

Στην τελευταία δημοσκόπηση της Odoxa, ο Bardella συγκέντρωνε 32%, ο Philippe 17% και ο Mélenchon 16%. Το βασικό πρόβλημα του Philippe είναι ότι αναγκάζεται να δίνει μάχη σε πολλά μέτωπα, απέναντι τόσο στον επικεφαλής των Les Républicains, Bruno Retailleau, όσο και στον ιδιαίτερα δραστήριο Gabriel Attal, ο οποίος ανακοίνωσε επισήμως την Προεδρική του υποψηφιότητα.

Σύμφωνα με στενό συνεργάτη του Macron, «τα πράγματα είναι περίπλοκα στο πολιτικό κέντρο, επειδή οι ηγέτες του είναι πολύ απασχολημένοι επιτιθέμενοι ο ένας στον άλλον». Ο χρόνος πιέζει. Υποστηρικτές τόσο του Attal όσο και του Philippe εκτιμούν ότι τελικά θα υπάρξει συμφωνία και θα στηρίξουν έναν κοινό υποψήφιο. Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι διαπραγματεύσεις δεν θα είναι εύκολες.

Σε ενημέρωση δημοσιογράφων την Πέμπτη, σύμβουλος του Attal άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο ο πρώην πρωθυπουργός να παραμείνει μέχρι τέλους στην κούρσα, εφόσον η απειλή του Mélenchon περιοριστεί.

«Αυτό θα άλλαζε τα δεδομένα», σημείωσε. Με λιγότερο από έναν χρόνο να απομένει μέχρι τις προεδρικές εκλογές, υπάρχει ακόμη χρόνος για γεφύρωση των διαφορών. Ωστόσο, προς το παρόν, η άκρα Δεξιά και η άκρα Αριστερά δείχνουν να ενισχύουν συνεχώς την επιρροή τους στη μάχη για το Μέγαρο των Ηλυσίων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/878817/politikos-seismos-sti-gallia-erxetai-i-megali-maxi-bardella-melenchon-katarreei-to-kentro-mazi-me-tous-makronistes).

Η Γαλλία οδεύει προς την Ευρεία Εφαρμογή της Ευθανασίας μέχρι το Καλοκαίρι του 2026 – Φυσικά μετά & στα Όμορα Κράτη της ΕΕ. Το νομοσχέδιο για την «υποβοηθούμενη ευθανασία» έκανε ένα ακόμη βήμα στην καθοδική του πορεία στις 10 Ιουνίου 2026 μ.Χ.

Για τρίτη φορά, η Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης ενέκρινε μια βαθιά αναθεωρημένη και πολύ χειρότερη εκδοχή. Αυτό που αρχικά παρουσιάστηκε ως ως έκτακτο μέτρο αποκαλύπτει τώρα την πραγματική του φύση, η οποία δεν είναι παρά η συστηματική οργάνωση της υποβοηθούμενης ευθανασίας στην Γαλλία.

Η πιο σημαντική τροπολογία είναι αυτή της βουλευτή του Κόμματος των Πρασίνων, Danielle Simonnet, η οποία κατοχυρώνει την «ελεύθερη επιλογή» του ασθενούς μεταξύ υποβοηθούμενης αυτοκτονίας και της ευθανασίας. Μέχρι σήμερα, η χορήγηση της θανατηφόρας ουσίας από τρίτους – δηλαδή, η ίδια η ευθανασία – προοριζόταν αποκλειστικά για ασθενείς που ήταν σωματικά ανίκανοι να εκτελέσουν μόνοι τους την θανατηφόρα πράξη. Αυτό το εύθραυστο σύνορο, που βρίσκονταν σε σοβαρή αντίθεση με το φυσικό δίκαιο, επέτρεπε ωστόσο μια διάκριση επί της αρχής. Τώρα αυτό έχει καταργηθεί.

Η “Γαλλική Εταιρεία Ανακουφιστικής Φροντίδας” (SFAP) έκρουσε αμέσως τον κώδωνα του κινδύνου: «Η ευθανασία γίνεται ο κανόνας, και όχι η εξαίρεση». Η εμπειρία των χωρών που έχουν ακολουθήσει αυτό το θανατηφόρο μονοπάτι το επιβεβαιώνει. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, όταν τους δίνεται την ευκαιρία & η δυνατότητα επιλογής, επιλέγουν την ευθανασία. Αυτή η αλλαγή έρχεται σε άμεση αντίθεση με τη γνώμη της Εθνικής Συμβουλευτικής Επιτροπής Δεοντολογίας της Γ. Βουλής – που κάθε άλλο παρά συντηρητική είναι σε ηθικά θέματα – η οποία είχε αποφανθεί υπέρ της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας ως γενικής αρχής, με την ευθανασία να θεωρείται μόνο μια εξαιρετικά σπάνια εξαίρεση.

Μεταξύ των άλλων διατάξεων που εγκρίθηκαν, μια οργουελιανή τροπολογία που προτάθηκε από την την Αριστερή παράταξη της Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν επιδιώκει να χαρακτηρίσει νομικά τους θανάτους που προκαλούνται από ευθανασία ή από την υποβοηθούμενη αυτοκτονία ως «φυσικό θάνατο». Ο δηλωμένος στόχος είναι η προστασία των κληρονόμων από ρήτρες αποκλεισμού στα ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής. Οι επαγγελματίες υγείας που αντιτίθενται στο κείμενο κατήγγειλαν αμέσως αυτή τη διατύπωση ως «παραπλανητική μυθοπλασία». Ο ορισμός ως «φυσικού θανάτου» αυτού που, εξ ορισμού, είναι ένας σκόπιμα προκλημένος θάνατος συνιστά παραποίηση της γλώσσας στην υπηρεσία μιας παραποιημένης πραγματικότητας.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι όλες οι προσπάθειες εισαγωγής διασφαλίσεων για τα ευάλωτα άτομα – προστατευόμενους ενήλικες, άτομα με διανοητική αναπηρία – έχουν απορριφθεί στο όνομα μιας υποτιθέμενης «ίσης πρόσβασης» στην υποβοηθούμενη αυτοκτονία. Η αντίφαση είναι κραυγαλέα.

Ο νόμος στερεί από αυτούς τους ίδιους ανθρώπους τη νομική ικανότητα να εκτελούν πολλές συνηθισμένες πράξεις της πολιτικής ζωής, δίνοντάς τους ξαφνικά «ενημερωμένη συγκατάθεση» για να ζητήσουν τον θάνατο τους. Όπως επεσήμανε ο βουλευτής Πάτρικ Χέτζελ, «υπάρχει μια σαφής αντίφαση».Πολιτική ανάλυση

Το κείμενο θα εξεταστεί στην ολομέλεια της Βουλής που αρχίζει στις 22 Ιουνίου. Η κυβέρνηση σκοπεύει να υποβάλει την τελική της γνώμη στα μέλη του Κοινοβουλίου στις 15 Ιουλίου. Μπροστά σε αυτή την νομοθετική βιασύνη, οι αληθινοί Χριστιανοί Καθολικοί καλούνται να θυμηθούν ότι κάθε ανθρώπινη ζωή, από την πρώτη μέχρι την τελευταία πνοή, φέρει μέσα της την εικόνα του Δημιουργού. Κανένας κρατικός νόμος δεν μπορεί να διαγράψει αυτή την αλήθεια που είναι εγγεγραμμένη στην ίδια την φύση της ανθρωπότητας (https://www.triklopodia.gr/%ce%b7-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%af%ce%b1-%ce%bf%ce%b4%ce%b5%cf%8d%ce%b5%ce%b9-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%cf%85%cf%81%ce%b5%ce%af%ce%b1-%ce%b5%cf%86%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%bf/).

Η ήττα της Δύσης: Η Γαλλία εάλω από τους μετανάστες - Τα επεισόδια στο Παρίσι προμηνύουν το εφιαλτικό μέλλον της Ευρώπης. Η νίκη της Paris Saint-Germain στον τελικό του Champions League πυροδότησε σκηνές σπάνιας βίας στο Παρίσι και σε όλη την Γαλλία, με εκατοντάδες συλλήψεις, δεκάδες τραυματίες αστυνομικούς και δύο νεκρούς.

Σύμφωνα με το σενάριο που είχαν προβλέψει οι αρχές, η νίκη της Paris Saint-Germain στον τελικό του Champions League οδήγησε σε σκηνές σπάνιας βίας στο Παρίσι και σε όλη την Γαλλία. Οι εικόνες που κυκλοφορούν στα κοινωνικά δίκτυα αποτυπώνουν μια κατάσταση που βγαίνει εκτός ελέγχου, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τα επίσημα στοιχεία για τις αστυνομικές επεμβάσεις.

Ωστόσο, πολιτικοί από την Αριστερά έως το κέντρο επιδιώκουν με κάθε κόστος να υποβαθμίσουν την κατάσταση, ενώ προκύπτουν θεμελιώδη ερωτήματα: Βρισκόμαστε ακόμη στο στάδιο της απλής «διατάραξης της δημόσιας τάξης» ή αντιμετωπίζουμε κατάρρευση πολιτισμού;

Ένα γνώριμο σενάριο. Ο τελικός του Champions League έφερε αντιμέτωπη την γαλλική ομάδα Paris Saint-Germain με την Αγγλική ομάδα Arsenal. Ενώ ο αγώνας διεξήχθη στην Βουδαπέστη σε σχετικά ήρεμη ατμόσφαιρα, στο Παρίσι οι κάτοικοι κρατούσαν την ανάσα τους και κλείστηκαν στα σπίτια τους.

Οικογένειες έδιναν οδηγίες σε παιδιά και εφήβους να μείνουν στο σπίτι - δεν υπήρχε καν σκέψη να ρισκάρουν μια έξοδο σε καφέ για να δουν τον αγώνα, με κίνδυνο να μπλέξουν. Η PSG κατέκτησε ξανά τη νίκη, αλλά το αποτέλεσμα απείχε πολύ από το να είναι ένδοξο. Ο Υπουργός Εσωτερικών Laurent Nuñez ανέφερε απότομη αύξηση της βίας.

Καταγράφηκαν πάνω από 890 συλλήψεις και τραυματίστηκαν 178 αστυνομικοί και χωροφύλακες, ενώ έχουν αναφερθεί δύο θάνατοι. Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό France Inter τη Δευτέρα 1^η Ιουνίου, δήλωσε ότι τα στοιχεία αυτά ήταν «αυξημένα κατά περισσότερο από 45%» σε σύγκριση με το 2025 μ.Χ.

Στην καρδιά του Παρισιού, στην Opéra Bastille, θεατές που παρακολουθούσαν παράσταση κρατήθηκαν μέσα στο κτίριο μετά το τέλος της, καθώς το προσωπικό ασφαλείας έκρινε ότι οι συνθήκες στον δρόμο δεν ήταν αρκετά ασφαλείς για να τους επιτραπεί να φύγουν.

Στο Trocadéro, σε απόσταση αναπνοής από τον Πύργο του Άιφελ, ταραξίες φώναζαν «Bin Laden» ενώ φορούσαν ρούχα που μιμούνταν τον τρομοκράτη. Στο διαδίκτυο, οι μαρτυρίες πληθαίνουν και συγκλίνουν, όπως αυτή ενός απελπισμένου πυροσβέστη:

«Είδα συναδέλφους αστυνομικούς να ξυλοκοπούνται με σιδερένιες ράβδους. Είδα ένα περιπολικό να δέχεται πέτρες ακριβώς την στιγμή που βγαίναμε για να σβήσουμε φωτιά που απειλούσε οικογένειες. Δεχθήκαμε επίθεση από ταραξίες που μας φώναζαν και μας αποκαλούσαν "σκυλιά". Προσπαθούσαμε απλώς να σώσουμε ζωές και γίναμε στόχοι.

Σήκωσα ένα 14χρονο αγόρι, με το πρόσωπό του καλυμμένο στο αίμα, που έκλαιγε και έλεγε ότι είχε ακολουθήσει "τους μεγαλύτερους" απλώς για να "διασκεδάσει". Είδα μια μητέρα, με τα παντζούρια της κλειστά, να μας εκλιπαρεί να προστατεύσουμε τα παιδιά της ενώ όλα καταστρέφονταν από κάτω. Σπασμένες βιτρίνες, λεηλατημένα καταστήματα, καμένα αυτοκίνητα… όλα με το πρόσχημα του "εορτασμού" κάποιου πράγματος».

Ο ίδιος ο Elon Musk μοιράστηκε μια εικόνα αυτής της βίας στον λογαριασμό του στο X. Άρνηση της πραγματικότητας. Οι εικόνες που κυκλοφόρησαν από ιδιώτες και εναλλακτικά sites αφήνουν ελάχιστες αμφιβολίες για την φρενήρη ατμόσφαιρα που κυριάρχησε στην πόλη. Μόνο στο Παρίσι αναπτύχθηκαν 8.000 αστυνομικοί.

Μεταξύ των αριστερών προσωπικοτήτων, η άρνηση της πραγματικότητας είναι εκτεταμένη, για απολύτως κατανοητούς λόγους: είναι ιδεολογικά αδιανόητο να «στιγματιστούν» οι υπεύθυνοι, δηλαδή οι ίδιοι τους οι ψηφοφόροι!

Ο προφανής αποδιοπομπαίος τράγος είναι η αστυνομία, η οποία κατηγορείται ότι κατέστειλε αδιακρίτως ή, τουλάχιστον, ότι δεν επέτρεψε στους υποστηρικτές να «εκφράσουν τη χαρά τους». Στο κέντρο και στον κυρίαρχο Τύπο, το αφήγημα είναι το ίδιο. Παρά τα ανησυχητικά στοιχεία, ο Υπουργός αρνείται να χρησιμοποιήσει τον όρο «χάος». Το τηλεοπτικό κανάλι συνεχούς ενημέρωσης BFM TV αναφέρθηκε απλώς σε «μερικές εντάσεις».

Η άρνηση της πραγματικότητας έχει γίνει συστηματική και αντηχεί στα υψηλότερα επίπεδα, όπως εκμυστηρεύθηκε αστυνομικός από την περιοχή του Παρισιού στο Valeurs actuelles: «Λίγες συλλήψεις. Αυτές τις νύχτες προσπαθούμε να μην κάνουμε καμία, ώστε να μην υπερφορτωθούν οι ανακριτικές υπηρεσίες, παρότι γνωρίζουμε ότι οι δικαστές δεν θα δώσουν συνέχεια και θα αφήσουν ελεύθερους όσους συλληφθούν χωρίς καμία τιμωρία…»

Αυτό επιβεβαιώνεται στην ανάλυσή του από τον βουλευτή του πατριωτικού κόμματος Εθνική Συσπείρωση Matthias Renault: οι ταραξίες ενεργούν έτσι επειδή δεν φοβούνται τίποτα, ούτε σωματικές συνέπειες ούτε νομικές ή οικονομικές επιπτώσεις.

Συνήθεια. Οι Γάλλοι έχουν αναγκαστεί να προσαρμοστούν και να συνηθίσουν το κύμα βίας που πλέον συνοδεύει αναπόφευκτα τις μεγάλες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις! Διότι δεν είναι ο «αθλητισμός» γενικά το ζήτημα εδώ. Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι δεν προκάλεσε τέτοια τρέλα, ούτε οι αγώνες κολύμβησης κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων.

Πρόκειται για πρόβλημα ειδικό στο ποδόσφαιρο, το οποίο μπορεί να εξηγηθεί από τον ρόλο που έχει πλέον αποκτήσει η μετανάστευση στο άθλημα - σε όλα τα επίπεδα. Στα περιφερειακά clubs, οι «λευκοί» παίκτες ή όσοι είναι γαλλικής καταγωγής βρίσκονται πλέον στην μειοψηφία, σε τέτοιο βαθμό ώστε ορισμένοι γονείς διστάζουν να αφήσουν τα παιδιά τους να ενταχθούν σε ομάδες όπου δεν θα είναι ευπρόσδεκτα. Στην δημόσια σφαίρα, λίγοι τολμούν να μιλήσουν εναντίον αυτού του σκανδάλου, το οποίο υφίσταται σιωπηλά.

Σε υψηλότερο επίπεδο, οι παίκτες των τοπικών ομάδων έχουν μόνο πολύ χαλαρό δεσμό με τη Γαλλία, και πολλοί διαθέτουν διπλή υπηκοότητα με χώρα της υποσαχάριας Αφρικής ή του Maghreb, όπως αποδείχθηκε έμμεσα από τη σύνθεση των ομάδων κατά την διάρκεια του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής: πλειοψηφία Αφρικανών παικτών με γαλλική υπηκοότητα — ή το αντίστροφο.

Το διάσημο club Paris Saint-Germain, που πρωταγωνίστησε στον αγώνα του Σαββάτου, ανήκει στο Κατάρ, το οποίο προωθεί την ατζέντα του μέσω του ποδοσφαίρου και διατηρεί θολές σχέσεις με την Μουσουλμανική Αδελφότητα!

Μερικά συμβολικά γεγονότα προσφέρουν κλειδί κατανόησης που κάποιοι αρνούνται να δουν. Για παράδειγμα, ο γιος του τραγουδιστή raï Khaled φωτογραφήθηκε να σκαρφαλώνει στο άγαλμα της Ιωάννας της Λωραίνης κοντά στο Louvre, για να προσβάλει την Γαλλία με απολύτως σαφείς όρους - αυτό είναι παράδειγμα σκηνής «αγαλλίασης» που επαινέθηκε από τον Τύπο.

Στην περίπτωσή του, δεν έχουμε να κάνουμε με έναν νεαρό από «στερημένη» γειτονιά. Αντίθετα, αυτή η συμπεριφορά είναι συμβολική μιας νεολαίας που έμαθε να μισεί την Γαλλία και που βλέπει στον θρίαμβο της PSG - η οποία ανήκει στο Κατάρ και διαθέτει αστέρες από την Βόρεια Αφρική και την Αφρική - τον «δικό της» θρίαμβο, τον θρίαμβο μιας Γαλλίας που έχει αντικατασταθεί.

Πλήρης αποτυχία. Με δεδομένα τα πολιτικά μοτίβα που ισχύουν σήμερα, δεν υπάρχει λόγος να βελτιωθεί η κατάσταση τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια. Η θεμελιώδης επανεκτίμηση που απαιτείται για να αποτραπεί η επανάληψη ενός τέτοιου σκανδάλου είναι υπερβολικά βαθιά για να την αντέξει μια παραιτημένη κοινωνία, η οποία απλώς διαιωνίζει το φαινόμενο.

Όπως υποστηρίζει ο ανθρωπολόγος Pascal Boyer στο βιβλίο του «L’impossible Démocratie», υπάρχει διάκριση μεταξύ των λεγόμενων συνεργατικών δυτικών πολιτισμών και των «συμμαχικών» ομάδων - εκείνων που χαρακτηρίζονται από φυλετική νοοτροπία. Οι τελευταίες λειτουργούν με αρπακτική νοοτροπία, ερμηνεύοντας την επιείκεια, την ανοχή και την καλή θέληση ως σημάδια αδυναμίας.

Η αποτυχία των γαλλικών δημόσιων αρχών να δράσουν απέναντι στις υπερβολές ανθρώπων μεταναστευτικής καταγωγής δεν είναι, γι’ αυτούς, τίποτε άλλο παρά τεράστια ενθάρρυνση να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879103/i-itta-tis-dysis-i-gallia-ealo-apo-tous-metanastes-ekapsan-to-parisi-gia-na-giortasoun-ti-niki-tis-paris-saint-germain)!

Βουλιάζει στο χρέος η Γαλλία - Στο 117,5% του ΑΕΠ, πρόβλεψη για δημοσιονομική ασφυξία και ντόμινο στην ευρωζώνη/ Την ίδια στιγμή, το κόστος δανεισμού για την Γαλλία έχει αυξηθεί σημαντικά. Το πρώτο τρίμηνο του 2026 μ.Χ., το δημόσιο χρέος της Γαλλίας κατέγραψε νέο ιστορικό υψηλό, υπερβαίνοντας τα 3,5 τρισεκατομμύρια ευρώ. Συγκεκριμένα, ανήλθε στα 3,536,1 τρισ. ευρώ, αντιστοιχώντας πλέον στο 117,5% του ΑΕΠ της χώρας, σύμφωνα με τα στοιχεία του INSEE, του εθνικού ινστιτούτου στατιστικής και οικονομικών μελετών.

Παρά τις αυξημένες δημοσιονομικές πιέσεις, η Γαλλία έχει δεσμευτεί έναντι των ευρωπαϊκών θεσμών να μειώσει το δημόσιο έλλειμμά της κάτω από το 3% του ΑΕΠ έως το 2029. Ωστόσο, με βάση τον σημερινό σχεδιασμό και τις υπάρχουσες εκτιμήσεις, η πορεία του χρέους φαίνεται να παραμένει ανοδική τα επόμενα χρόνια, με κορύφωση κοντά στο 118,7% του ΑΕΠ την περίοδο 2027–2028, πριν υποχωρήσει οριακά στο 118% το 2029.

Την ίδια στιγμή, το κόστος δανεισμού για τη Γαλλία έχει αυξηθεί σημαντικά. Η απόδοση των 10ετών ομολόγων διαμορφώνεται περίπου στο 3,7%, επίπεδο που, σε ορισμένες περιπτώσεις της ευρωζώνης, ξεπερνιέται μόνο από χώρες όπως η Μάλτα, η Λετονία και η Λιθουανία.

Η εξέλιξη αυτή έχει άμεσο αντίκτυπο στα δημόσια οικονομικά, καθώς οι ετήσιες πληρωμές τόκων αυξάνονται με ταχύ ρυθμό. Από 35,8 δισ. ευρώ το 2020 μ.Χ., έχουν ήδη φτάσει τα 50,9 δισ. ευρώ το 2025, με προβλέψεις να τα ανεβάζουν στα 59 δισ. ευρώ το 2026 μ.Χ. και έως τα 77 δισ. ευρώ το 2028.

Όπως επισημαίνουν πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές, η επιβάρυνση από τους τόκους ενδέχεται σύντομα να αποτελέσει την μεγαλύτερη δαπάνη του κρατικού προϋπολογισμού. Ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής και εισηγητής προϋπολογισμού Philippe Juvin προειδοποιεί ότι, σε ένα ακραίο σενάριο αποπληρωμής του χρέους, η Γαλλία θα έπρεπε ουσιαστικά να ρευστοποιήσει σχεδόν ολόκληρη τη δημόσια περιουσία της — από αποθέματα χρυσού έως κρατικές συμμετοχές σε μεγάλες επιχειρήσεις όπως η EDF, η Engie και η Airbus, καθώς και ακίνητη περιουσία και γη — και ακόμη και τότε, το ποσό ενδέχεται να μην επαρκεί.

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει η γαλλική εφημερίδα Le Monde, η εικόνα αυτή αναδεικνύει το βάθος της δημοσιονομικής πρόκλησης που αντιμετωπίζει η χώρα, σε μια περίοδο αυξημένων επιτοκίων και περιορισμένων δημοσιονομικών περιθωρίων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884293/vouliazei-sto-xreos-i-gallia-sto-117-5-tou-aep-provlepsi-gia-dimosionomiki-asfyksia-kai-domino-stin-evrozoni).

C.Cotton: Νεκρή βρέθηκε η Γαλλίδα επιστήμονας που κατήγγειλε τις κλινικές δοκιμές των εμβολίων για τον COVID-19. Η Cotton άφησε πίσω της μια έκθεση 414 σελίδων, κάνοντας λόγο για «μία από τις μεγαλύτερες απάτες στην ιστορία της ανθρωπότητας».

Με νεότερη ανάρτηση στον επίσημο λογαριασμό της Christine Cotton από κοντινό της πρόσωπο, επιβεβαιώθηκε επίσημα ο θάνατός της. Όπως αναφέρεται, η Γαλλίδα επιστήμονας «έφυγε» μετά από μια «σκληρή και δύσκολη μάχη με την ασθένεια», την επομένη του συγκινητικού αποχαιρετιστήριου μηνύματός της, με την κοινότητα των υποστηρικτών της να της αποτίει μαζικά φόρο τιμής για το έργο της.

Μια συγκλονιστική εξέλιξη που αναμένεται να πυροδοτήσει νέο γύρο σφοδρών αντιπαραθέσεων γύρω από την διαχείριση της πανδημίας και την καταλληλότητα ή όχι των εμβολίων για τον COVID -19 έρχεται στο φως της δημοσιότητας.

Η Christine Cotton, γνωστή Γαλλίδα whistleblower και επί 25 έτη βιοστατιστικός στην φαρμακευτική βιομηχανία, έβαλε τέλος στην ζωή της, αφήνοντας πίσω της ένα δραματικό αποχαιρετιστήριο μήνυμα και μια ογκώδη έκθεση 414 σελίδων με τα τελικά της συμπεράσματα.

Η Cotton, η οποία είχε αφιερώσει τα τελευταία χρόνια της ζωής της στην ανάλυση των εγγράφων και των δεδομένων των κλινικών δοκιμών του εμβολίου της Pfizer, φέρεται να αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας τον τελευταίο χρόνο, μετά και από δικαστικές προσφυγές και καταγγελίες που είχε καταθέσει εναντίον των γαλλικών υγειονομικών αρχών.

«Σας χορηγήθηκε ένα προϊόν χωρίς αποτελέσματα». Στο «αποχαιρετιστήριο» μήνυμα της, το οποίο φέρει ημερομηνία 2 Ιουνίου 2026, η Cotton απευθύνεται στο κοινό, καταγγέλλοντας εκτεταμένη απάτη:

«Όταν διαβάζετε αυτές τις γραμμές, θα έχω φύγει από αυτόν τον κόσμο. […] Ως βιοστατιστικός, από τον Δεκέμβριο του 2020 μ.Χ., βυθίστηκα στα έγγραφα του εμβολίου COVID του εργαστηρίου της Pfizer. Τα συμπεράσματά μου είναι καταστροφικά, πέρα από την ακυρότητα των αποτελεσμάτων λόγω σφαλμάτων ή ακόμα και έκδηλης απάτης». Η ίδια υποστήριξε μέχρι την τελευταία της στιγμή ότι το εμβόλιο που έλαβε ο παγκόσμιος πληθυσμός δεν ήταν το ίδιο με εκείνο των κλινικών δοκιμών που παρουσίαζε αποτελεσματικότητα 95%.

«Σας χορηγήθηκε ένα προϊόν για το οποίο δεν υπήρχε απολύτως κανένα αποτέλεσμα, ούτε αποτελεσματικότητας ούτε ανοχής. Αυτό το μήνυμα δεν έχει σκοπό να δημιουργήσει εντυπωσιασμό, αλλά να σας ενημερώσει για μία από τις μεγαλύτερες χειραγωγήσεις που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα», έγραψε χαρακτηριστικά, παραπέμποντας στην τελευταία έκδοση της εργασίας της.

Το υπόβαθρο της σύγκρουσης. Η Christine Cotton δεν ήταν μια τυχαία φωνή στο διαδίκτυο. Η μακρά εμπειρία της στην διαχείριση και ανάλυση κλινικών δεδομένων (clinical data management) της έδινε τη δυνατότητα να «διαβάζει» τα ψιλά γράμματα των ιατρικών μελετών.

Από το 2021 μ.Χ., οι δημόσιες παρεμβάσεις και οι εκπομπές της είχαν προσελκύσει το ενδιαφέρον εκατομμυρίων πολιτών που εξέφραζαν σκεπτικισμό για την ταχύτητα έγκρισης των εμβολίων. Οι επίσημες υγειονομικές αρχές και οι ελεγκτικοί οργανισμοί (όπως ο EMA της ΕΕ και ο FDA των ΗΠΑ) έχουν επανειλημμένα απορρίψει ανάλογες αιτιάσεις, επιμένοντας ότι οι διαδικασίες έγκρισης ήταν απόλυτες και διαφανείς.

Ωστόσο, η Cotton επέμενε νομικά και επιστημονικά, πράγμα που -σύμφωνα με το περιβάλλον της- της κόστισε ακριβά σε ψυχολογικό, σωματικό και επαγγελματικό επίπεδο, οδηγώντας την τελικά στο τραγικό αυτό διέξοδο.

Η έκθεση των 414 σελίδων που άφησε πίσω της ως «διαθήκη» αναμένεται πλέον να αποτελέσει αντικείμενο νέας έρευνας και πολιτικής αντιπαράθεσης, την ώρα που η γαλλική κοινή γνώμη παρακολουθεί παγωμένη το τέλος μιας από τις πιο εμβληματικές φιγούρες του αντιλογισμού στην Ευρώπη.

 «Αυτοκτονία» ή προειδοποίηση για άλλους; Όπως ήταν αναμενόμενο, η είδηση του θανάτου της Christine Cotton έχει προκαλέσει «έκρηξη» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με χιλιάδες υποστηρικτές της στη Γαλλία και σε ολόκληρο τον κόσμο να αμφισβητούν ανοιχτά την εκδοχή της αυτοκτονίας.

Στο διαδίκτυο οργιάζουν τα ερωτήματα για το αν η έμπειρη βιοστατιστικός οδηγήθηκε πράγματι στο απονενοημένο διάβημα λόγω της ψυχολογικής και των προβλημάτων υγείας που φέρεται να είχε, ή αν «εξαναγκάστηκε σε σιωπή» την στιγμή που οι δικαστικές της προσφυγές εναντίον των υγειονομικών αρχών άρχισαν να παίρνουν επικίνδυνη τροπή.

Οι υποστηρικτές της Cotton επισημαίνουν ότι η χρονική συγκυρία της απώλειας της -ακριβώς την στιγμή που δημοσιοποιούσε τα τελικά, καταστροφικά συμπεράσματα της 414 σελίδων έκθεσής της= δημιουργεί βαθιές αμφιβολίες, ενώ ζητούν την πλήρη και ανεξάρτητη διερεύνηση των συνθηκών του θανάτου της από τις γαλλικές δικαστικές αρχές (https://www.pronews.gr/ygeia/c-cotton-nekri-vrethike-i-gallida-epistimonas-pou-katiggeile-tis-klinikes-dokimes-ton-emvolion-gia-ton-covid-19/es).

Αποκάλυψη στην  Γαλλία: Ισραηλινή εταιρεία κατηγορείται για εκστρατείες παραπληροφόρησης στις εκλογικές διαδικασίες κρατών. Η BlackCore ενεργοποίησε τουλάχιστον 256 συντονισμένους λογαριασμούς στην πλατφόρμα Χ από τις 6 Ιανουαρίου έως τις 8 Μαΐου, περίοδο που κάλυπτε την προεκλογική εκστρατεία και την διεξαγωγή των εκλογών.

Η γαλλική υπηρεσία αντιμετώπισης ψηφιακής παραπληροφόρησης Viginum κατηγόρησε Ισραηλινή εταιρεία τεχνολογίας ότι βρισκόταν πίσω από συντονισμένες επιχειρήσεις επιρροής και παρέμβασης σε εκλογικές διαδικασίες σε διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Σκωτίας.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της γαλλικής υπηρεσίας, η εταιρεία BlackCore οργάνωσε δίκτυο λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που στόχευσε τον πρωθυπουργό της Σκωτίας John Swinney, το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας Scottish National Party (SNP) και την κυβέρνηση κατά την προεκλογική περίοδο των βουλευτικών εκλογών της Σκωτίας. Οι αποκαλύψεις παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη Τύπου την Πέμπτη (11/6)  από την Viginum, παρουσία του Γάλλου Υπουργού Άμυνας Sébastien Lecornu.

Στο στόχαστρο η Σκωτία. Σύμφωνα με την γαλλική έρευνα, η BlackCore ενεργοποίησε τουλάχιστον 256 συντονισμένους λογαριασμούς στην πλατφόρμα Χ από τις 6 Ιανουαρίου έως τις 8 Μαΐου, περίοδο που κάλυπτε την προεκλογική εκστρατεία και την διεξαγωγή των εκλογών. Το δίκτυο παρήγαγε περίπου 1.400 αναρτήσεις και σχόλια, με τον λογαριασμό του John Swinney να δέχεται 652 παρεμβάσεις, το SNP 338 και την Σκωτσέζικη κυβέρνηση 112.

Η χρονική συγκυρία και η επιλογή των στόχων θεωρούνται πολιτικά υποκινούμενες, καθώς ο John Swinney και μέλη της κυβέρνησής του συγκαταλέγονται στους πιο έντονους επικριτές των ισραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Γάζα και την Δυτική Όχθη στο βρετανικό πολιτικό σκηνικό.

Επιχειρήσεις σε πολλές χώρες. Ο επικεφαλής του τμήματος ψηφιακών παρεμβάσεων της Viginum, Marc-Antoine Brillant, δήλωσε ότι η δράση της BlackCore δεν περιορίστηκε στην Γαλλία ή την Σκωτία. Όπως ανέφερε, η ίδια μεθοδολογία φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε σε επιχειρήσεις ψηφιακής παρέμβασης στην Αγκόλα, το Τόγκο, στις εκλογές της Σκωτίας αλλά και στις δημοτικές εκλογές της Νέας Υόρκης το 2025 μ.Χ.

Παράλληλα, τόνισε ότι οι έρευνες δεν κατέστησαν δυνατό να εντοπιστεί ποιος χρηματοδότησε ή ανέθεσε τις συγκεκριμένες επιχειρήσεις. «Οι έρευνές μας δεν κατέστησαν δυνατό να ταυτοποιήσουμε τον εντολέα ή τους εντολείς αυτής της ξένης ψηφιακής παρέμβασης, εφόσον υπάρχουν», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία και οι κατηγορίες Η BlackCore αυτοπαρουσιαζόταν ως «εταιρεία επιρροής, κυβερνοασφάλειας και τεχνολογίας νέας γενιάς», προσφέροντας σε κυβερνήσεις και πολιτικές καμπάνιες εργαλεία διαμόρφωσης δημόσιου λόγου και επηρεασμού της κοινής γνώμης.

Μετά την επικοινωνία του Reuters με την εταιρεία, η ιστοσελίδα της αποσύρθηκε από το διαδίκτυο, ενώ δεν δόθηκε καμία επίσημη απάντηση στα αιτήματα σχολιασμού. Η Ισραηλινή κυβέρνηση δήλωσε ότι αναμένει να μελετήσει πλήρως το γαλλικό πόρισμα προτού αποφασίσει εάν θα ξεκινήσει δική της έρευνα, απορρίπτοντας παράλληλα οποιοδήποτε ενδιαφέρον παρέμβασης σε εκλογικές διαδικασίες άλλων χωρών.

Η υπόθεση Team Jorge. Η υπόθεση θυμίζει έντονα τις αποκαλύψεις του 2023 μ.Χ. για το δίκτυο Team Jorge, μία μυστική ομάδα Ισραηλινών συμβούλων και πρώην στελεχών ειδικών δυνάμεων υπό τον Tal Hanan.

Τότε, διεθνής κοινοπραξία 30 μέσων ενημέρωσης, μεταξύ των οποίων οι Guardian, Le Monde, Der Spiegel και Haaretz, αποκάλυψε ότι η ομάδα χρησιμοποιούσε την πλατφόρμα AIMS (Advanced Impact Media Solutions) για τη δημιουργία δικτύων έως και 30.000 ψεύτικων λογαριασμών στα κοινωνικά δίκτυα, καθώς και για κυβερνοεπιθέσεις σε λογαριασμούς πολιτικών και κρατικών αξιωματούχων.

Ο Tal Hanan είχε ισχυριστεί σε μυστικές καταγραφές δημοσιογράφων ότι είχε συμμετάσχει σε 33 προεδρικές εκστρατείες παγκοσμίως, με επιτυχή έκβαση στις 27 από αυτές. Προειδοποιήσεις για το μέλλον. Η γαλλική κυβέρνηση προειδοποίησε ότι αντίστοιχες επιχειρήσεις ξένης ψηφιακής παρέμβασης θα μπορούσαν να επηρεάσουν ακόμη και τις προεδρικές εκλογές του 2027 μ.Χ. στην Γαλλία.

Η υπόθεση BlackCore, η οποία πλέον αποτελεί αντικείμενο έρευνας τόσο της γαλλικής δικαιοσύνης όσο και των υπηρεσιών πληροφοριών, ενισχύει τις ανησυχίες ότι η υποδομή για επιχειρήσεις χειραγώγησης της κοινής γνώμης και επηρεασμού εκλογών είναι πλέον ευρέως διαθέσιμη, εμπορικά αξιοποιήσιμη και εξαιρετικά δύσκολο να αποδοθεί με βεβαιότητα σε συγκεκριμένους εντολείς (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881647/apokalypsi-sti-gallia-israilini-etaireia-katigoreitai-gia-ekstrateies-parapliroforisis-stis-eklogikes-diadikasies-kraton/es).

Σοκ στην Γαλλία: Συμμορία βορειοαφρικάνων δολοφόνησε 17χρονο στην Ναρμπόν. Το σώμα του βρέθηκε με πολλαπλά τραύματα στο πρόσωπο, εκχυμώσεις και αιμορραγία από τη μύτη και το στόμα.

Μια συμμορία λαθρομεταναστών από την Βόρειο Αφρική αφαίρεσε τη ζωή του 17χρονου Λουί σε προμελετημένη ενέδρα στην Ναρμπόν της Γαλλίας. Ο Λουί υπέκυψε στα τραύματά του έπειτα από τρεις ημέρες σε κώμα.

Βρέθηκε αναίσθητος σε εργοτάξιο, με βαριά τραύματα στο κεφάλι, μετά από ενέδρα που του έστησε ομάδα πέντε βορειοαφρικάνων λαθρομεταναστών. Οι δράστες κατέγραψαν σε βίντεο την επίθεση, στην οποία φαίνονται επανειλημμένα λακτίσματα στο κεφάλι και χτυπήματα, ενώ ταυτόχρονα χλεύαζαν τον ετοιμοθάνατο έφηβο.

Στην συνέχεια τον εγκατέλειψαν ακίνητο στο έδαφος. Το σώμα του βρέθηκε με πολλαπλά τραύματα στο πρόσωπο, εκχυμώσεις και αιμορραγία από την μύτη και το στόμα. Πέντε ύποπτοι, μεταξύ των δύο ανήλικοι, έχουν συλληφθεί.

Αντιμετωπίζουν κατηγορίες που σχετίζονται με την ανθρωποκτονία, ενώ οι αρχές ερευνούν την υπόθεση που εξετάζει το ενδεχόμενο να επέλθει για στοχευμένη ενέδρα ή πράξη εκδίκησης. Ο Λουί διέμενε σε ανάδοχη δομή φιλοξενίας, όπου είχε τοποθετηθεί από τις Υπηρεσίες Προστασίας του Παιδιού (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884239/sok-sti-gallia-symmoria-voreioafrikanon-dolofonise-17xrono-stin-narmpons).

Σοκαριστικές προβλέψεις για την Γαλλία: Πληθυσμιακή συρρίκνωση μετά το 2037 μ.Χ.- Οι μεταναστευτικές ροές «κρατούν» ζωντανή την χώρα. Η εικόνα θα μπορούσε να γίνει ακόμη πιο δυσμενής.

Η Γαλλία εισέρχεται σε μια νέα δημογραφική πραγματικότητα, καθώς ο πληθυσμός της αναμένεται να φτάσει στο ανώτατο σημείο του το 2037 μ.Χ., επτά χρόνια νωρίτερα από τις προηγούμενες εκτιμήσεις, σύμφωνα με τα νέα στοιχεία της γαλλικής στατιστικής υπηρεσίας INSEE.

Μετά το 2037 μ.Χ., η χώρα αναμένεται να εισέλθει σε περίοδο σταδιακής πληθυσμιακής συρρίκνωσης, με τον αριθμό των κατοίκων να υποχωρεί στα επίπεδα του 2014 μ.Χ. μέσα στις επόμενες δεκαετίες. Πρόκειται για μια εξέλιξη που επιβεβαιώνει ότι ακόμη και η Γαλλία, η οποία επί χρόνια αποτελούσε εξαίρεση στο δημογραφικό πρόβλημα της Ευρώπης, δεν μένει ανεπηρέαστη από την γήρανση του πληθυσμού και τη συνεχή πτώση των γεννήσεων.

Σύμφωνα με την INSEE, η φυσική μεταβολή του πληθυσμού –η διαφορά μεταξύ γεννήσεων και θανάτων– γίνεται αρνητική ήδη από το 2025 μ.Χ.. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε πληθυσμιακή αύξηση έως το 2037 θα οφείλεται αποκλειστικά στις μεταναστευτικές ροές.

Οι προβλέψεις δείχνουν ότι ο πληθυσμός της χώρας θα αυξηθεί οριακά από τα 69,1 εκατομμύρια κατοίκους το 2026 στα 69,8 εκατομμύρια το 2037 μ.Χ. Από εκεί και μετά, όμως, η πορεία θα είναι καθοδική, με τον συνολικό πληθυσμό να υποχωρεί στα 65,9 εκατομμύρια έως το 2070, επιστρέφοντας ουσιαστικά στα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από περισσότερο από μισό αιώνα.

Η αναθεώρηση των προβλέψεων είναι σημαντική, καθώς η αντίστοιχη εκτίμηση του 2021 μ.Χ. τοποθετούσε την κορύφωση του πληθυσμού το 2044 μ.Χ. Τα νέα δεδομένα αποτυπώνουν την ταχύτερη επιδείνωση των δημογραφικών δεικτών και την εντονότερη υποχώρηση της γεννητικότητας.

Η εικόνα θα μπορούσε να γίνει ακόμη πιο δυσμενής. Σύμφωνα με την INSEE, σε περίπτωση που περιοριστεί η μετανάστευση ή ο δείκτης γονιμότητας υποχωρήσει κάτω από τα 1,45 παιδιά ανά γυναίκα, ο πληθυσμός της Γαλλίας θα μπορούσε να καταρρεύσει στα 54,6 εκατομμύρια κατοίκους έως το 2070.

Παράλληλα, η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή γήρανση του πληθυσμού. Οι προβολές δείχνουν ότι έως το 2070 ένας στους τρεις Γάλλους θα είναι ηλικίας άνω των 65 ετών, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με εκείνο των ατόμων κάτω των 20 ετών.

Ιδιαίτερα έντονη αναμένεται να είναι η αύξηση στις πολύ μεγάλες ηλικίες. Ο αριθμός των πολιτών άνω των 80 ετών εκτιμάται ότι θα υπερδιπλασιαστεί, αγγίζοντας τα 9 εκατομμύρια, ενώ οι αιωνόβιοι ενδέχεται να τετραπλασιαστούν και να φτάσουν τις 160.000.

Οι νέες προβλέψεις ενισχύουν τις ανησυχίες για τις επιπτώσεις που θα έχει η δημογραφική κρίση στην οικονομία, το ασφαλιστικό σύστημα, την αγορά εργασίας και τα δημόσια οικονομικά της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/880401/sokaristikes-provlepseis-gia-ti-gallia-plithysmiaki-syrriknosi-meta-to-2037-oi-metanasteftikes-roes-kratoyn-zontani-ti-xorad).

Η ΕΕ σόκαρε την Γαλλία με τα σχέδιά της να δημιουργήσει κέντρα για μετανάστες. Η στήριξη 19 κρατών-μελών στο σχέδιο για κέντρα μεταναστών εκτός ΕΕ φέρνει τον Macron σε τροχιά σύγκρουσης με ένα ισχυρό Ευρωπαϊκό μπλοκ.

Έντονες αντιδράσεις στην Γαλλία έχει προκαλέσει η πρωτοβουλία για την δημιουργία κέντρων υποδοχής μεταναστών σε τρίτες χώρες, μια πρόταση που υποστηρίζεται πλέον από την πλειονότητα των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico. Ο Γάλλος Πρόεδρος Macron εμφανίζεται ιδιαίτερα επιφυλακτικός απέναντι στο σχέδιο, εκφράζοντας σοβαρές αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα και την πρακτική εφαρμογή του.

Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το Politico, εάν η πρόταση προερχόταν αποκλειστικά από την Ιταλίδα πρωθυπουργό Meloni ή την Δανή πρωθυπουργό Μέτε Φρέντερικσεν, πιθανότατα δεν θα προκαλούσε τόσο έντονο πολιτικό αντίκτυπο. Ωστόσο, η στήριξη που έλαβε από 19 χώρες της ΕΕ μετατρέπει την πρωτοβουλία σε ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα προς τις Βρυξέλλες.

Η αντιπαράθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς συνδέεται με δύο από τα πλέον αμφιλεγόμενα ζητήματα στην Ευρωπαϊκή ατζέντα: Την μεταναστευτική πολιτική και τον νέο πολυετή προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην κοινή επιστολή τους, οι 19 χώρες ζητούν Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για την δημιουργία και λειτουργία τέτοιων κέντρων εκτός των συνόρων της ΕΕ. Ωστόσο, σύμφωνα με το Politico, ο Emanuel Macron θεωρείται εξαιρετικά απίθανο να στηρίξει ένα τέτοιο σχέδιο, ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα πολιτική σύγκρουση στο εσωτερικό της Ένωσης σχετικά με την διαχείριση των μεταναστευτικών ροών (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883370/i-ee-sokare-ti-gallia-me-ta-sxedia-tis-na-dimiourgisei-kentra-gia-metanastes).

Βρετανία: Σύλληψη του δολοφονημένου φοιτητή, μα ο Στάρμερ άλλα λέει. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ κατηγόρησε σήμερα τον δισεκατομμυριούχο Αμερικανό Ίλον Μασκ ότι «προσπαθεί να προκαλέσει διχόνοια» μετά την δολοφονία ενός λευκού φοιτητή, στον οποίο οι αστυνομικοί πέρασαν χειροπέδες ενώ ήταν ετοιμοθάνατος αφού εκείνος κατηγορήθηκε για ρατσιστική προσβολή από τον δολοφόνο του, έναν νεαρό Σιχ.

Ο ιδιοκτήτης της πλατφόρμας Χ Ίλον Μασκ «για άλλη μια αφορά εμπλέκεται στην πολιτική μας ζωή αυτές τις τελευταίες ημέρες προσπαθώντας να προκαλέσει διχόνοια», δήλωσε σε δημοσιογράφους ο πρωθυπουργός και ηγέτης του Εργατικού Κόμματος. Πολλοί κατηγορούν την αστυνομία για «προκατάληψη σε βάρος των Λευκών». Ο Ίλον Μασκ έχει δηλώσει έτοιμος να χρηματοδοτήσει προσφυγή στην δικαιοσύνη κατά της αστυνομίας (https://www.defence-point.gr/vretania-syllipsi-toy-dolofonimenoy-foititi-ma-o-starmer-alla-leei#goog_rewarded).

Η ενεργειακή κρίση επιστρέφει σαν εφιάλτης: Η Βρετανία βλέπει έκρηξη δανεισμού λόγω του πολέμου με το Ιράν. Οι δημοσιονομικές προβλέψεις ενδέχεται να εκτροχιαστούν, καθώς το ενεργειακό κόστος επιστρέφει στο επίκεντρο της οικονομικής αβεβαιότητας.

Η βρετανική κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο δημοσιονομικό πονοκέφαλο, καθώς η ενεργειακή κρίση που πυροδότησε ο πόλεμος μεταξύ Ισραήλ και Ιράν απειλεί να εκτινάξει εκ νέου τον κρατικό δανεισμό.

Το Γραφείο Δημοσιονομικής Ευθύνης της Βρετανίας (OBR) παραδέχθηκε ότι είχε υποτιμήσει τις συνέπειες της ενεργειακής κρίσης του 2022 μ.Χ. μετά την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και πλέον προειδοποιεί ότι το νέο σοκ στις τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου μπορεί να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερες πιέσεις στα δημόσια οικονομικά.

Η Υπουργός Οικονομικών Rachel Reeves δέχεται ήδη προειδοποιήσεις ότι οι δημοσιονομικές προβλέψεις ενδέχεται να εκτροχιαστούν, καθώς το ενεργειακό κόστος επιστρέφει στο επίκεντρο της οικονομικής αβεβαιότητας.

Το OBR παραδέχεται το λάθος του. Σε αναθεώρηση των μοντέλων πρόβλεψης που χρησιμοποιεί, το OBR αναγνώρισε ότι δεν είχε εκτιμήσει σωστά τον αντίκτυπο της ενεργειακής κρίσης που ακολούθησε την πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Τότε, οι τιμές του φυσικού αερίου αυξήθηκαν έως και πέντε φορές, προκαλώντας σοβαρές αναταράξεις στα δημόσια οικονομικά της Βρετανίας.

Σύμφωνα με την ανάλυση του οργανισμού, το τελικό αποτέλεσμα ήταν η σημαντική αύξηση του δημόσιου χρέους και του κρατικού δανεισμού, παρά τα επιπλέον φορολογικά έσοδα που προέκυψαν από τα αυξημένα κέρδη των ενεργειακών εταιρειών και την άνοδο των μισθών.

Γιατί αυξάνεται ο δανεισμός. Το OBR επισημαίνει ότι η προηγούμενη ενεργειακή κρίση οδήγησε σε τριπλή επιβάρυνση για τα δημόσια οικονομικά. Πρώτον, αυξήθηκε δραματικά το κόστος εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους. Δεύτερον, διογκώθηκαν οι δαπάνες κοινωνικής πρόνοιας και επιδομάτων.

Τρίτον, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αυξήσει τους προϋπολογισμούς των υπουργείων για να καλύψει τις πληθωριστικές πιέσεις. Αυτά τα δεδομένα θα ενσωματωθούν πλέον στις νέες προβλέψεις για τον προϋπολογισμό, με το OBR να εμφανίζεται σαφώς πιο επιφυλακτικό για την πορεία των δημόσιων οικονομικών.

Ο πόλεμος με το Ιράν ανατρέπει τα δεδομένα. Οι ανησυχίες εντείνονται καθώς από την έναρξη του πολέμου τον Μάρτιο οι τιμές του πετρελαίου έχουν αυξηθεί περίπου 40%, ενώ οι ευρωπαϊκές τιμές χονδρικής του φυσικού αερίου έχουν σχεδόν διπλασιαστεί.

Ο βασικός φόβος των οικονομολόγων αφορά τη συνεχιζόμενη αστάθεια στα Στενά του Ορμούζ, την σημαντικότερη θαλάσσια οδό μεταφοράς πετρελαίου στον κόσμο. Η παραμικρή διαταραχή στην περιοχή έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας και κατ' επέκταση στις οικονομίες της Δύσης.

Προειδοποίηση από την Τράπεζα της Αγγλίας. Η Bank of England προχώρησε σε ιδιαίτερα ανησυχητικές εκτιμήσεις. Στο δυσμενέστερο σενάριο, η βρετανική κεντρική τράπεζα εκτιμά ότι ο πληθωρισμός θα μπορούσε να εκτιναχθεί πάνω από το 6%, αναγκάζοντας την να ανατρέψει όλες τις μειώσεις επιτοκίων που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία δύο χρόνια. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα σήμαινε ακριβότερα στεγαστικά δάνεια, αυξημένο κόστος χρηματοδότησης για επιχειρήσεις και νέα επιβάρυνση για τα νοικοκυριά.

Οι εφιάλτες του 1.973 μ.Χ. επιστρέφουν, Το OBR είχε ήδη εξετάσει από το 2024 μ.Χ. ένα σενάριο μεγάλης ενεργειακής διαταραχής, όταν Ισραήλ και Ιράν βρίσκονταν ένα βήμα πριν από γενικευμένο πόλεμο. Η ανάλυση εκείνη κατέληγε ότι η Βρετανία θα χρειαζόταν να δανείζεται επιπλέον 23,1 δισ. λίρες ετησίως σε περίπτωση ενεργειακού σοκ αντίστοιχου με το πετρελαϊκό εμπάργκο του 1.973 μ.Χ.

Πλέον αρκετοί οικονομολόγοι θεωρούν ότι η κρίση στα Στενά του Ορμούζ εξελίσσεται στην σοβαρότερη διαταραχή εφοδιασμού πετρελαίου που έχει καταγραφεί ποτέ. Ο επικεφαλής του International Energy Agency, Fatih Birol, έχει δηλώσει ότι η σημερινή κρίση είναι σοβαρότερη από εκείνες του 1.973 μ.Χ., του 1.979 μ.Χ. και του 2022 μ.Χ. μαζί.

Η εύθραυστη ελπίδα για αποκλιμάκωση. Οι αγορές παρακολουθούν στενά κάθε εξέλιξη στις διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν. Οι συνομιλίες έχουν ουσιαστικά παγώσει μετά την επανέναρξη ισραηλινών επιθέσεων στον Λίβανο κατά φιλοϊρανικής οργάνωσης, αν και αργότερα σημειώθηκε προσωρινή αποκλιμάκωση.

Το πετρέλαιο Brent υποχώρησε στα 85 δολάρια το βαρέλι μετά τις πληροφορίες για πιθανή επιστροφή στις διαπραγματεύσεις, ωστόσο η μεταβλητότητα παραμένει έντονη. Υπενθυμίζεται ότι τον προηγούμενο μήνα είχε αγγίξει ακόμη και τα 114 δολάρια το βαρέλι.

Τα μέτρα της Rachel Reeves δεν αρκούν. Η κυβέρνηση της Rachel Reeves εξετάζει νέα πακέτα στήριξης για τα νοικοκυριά, καθώς και παράταση του παγώματος ορισμένων φόρων στα καύσιμα. Ωστόσο, σύμφωνα με ανάλυση της JPMorgan Chase, τα μέτρα αυτά θα μειώσουν τον πληθωρισμό μόλις κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες. Με άλλα λόγια, πρόκειται περισσότερο για ασπιρίνη απέναντι σε μια ενδεχόμενη ενεργειακή καταιγίδα παρά για ουσιαστική λύση.

Νέες αμφιβολίες για την βρετανική οικονομία. Το OBR ανακοίνωσε επίσης ότι θα αναθεωρήσει τα μοντέλα πρόβλεψης για τα φορολογικά έσοδα των επιχειρήσεων, τις δαπάνες της τοπικής αυτοδιοίκησης και τη σχέση μεταξύ ανεργίας και κοινωνικών επιδομάτων.

Παράλληλα, απάντησε στις επικρίσεις βουλευτών των Εργατικών που αμφισβητούν τις προβλέψεις του για την ανάπτυξη, υποστηρίζοντας ότι είναι «απίθανο» τα μοντέλα του να είναι λανθασμένα, δεδομένου ότι η βρετανική οικονομία συνέχισε να υποαποδίδει παρά την τεράστια αύξηση των δημόσιων δαπανών τα τελευταία χρόνια. Το βασικό συμπέρασμα είναι σαφές: το Λονδίνο πίστευε ότι είχε αφήσει πίσω του την ενεργειακή κρίση του 2022 μ.Χ.

Όμως ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή απειλεί να ανοίξει έναν νέο κύκλο δημοσιονομικών πιέσεων, υψηλού πληθωρισμού και εκρηκτικού δανεισμού, την ώρα που η βρετανική οικονομία παραμένει εξαιρετικά ευάλωτη σε κάθε νέο γεωπολιτικό σοκ (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879847/i-energeiaki-krisi-epistrefei-san-efialtis-i-vretania-vlepei-ekriksi-daneismoy-logo-tou-polemou-me-to-iran/).

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΕ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ... ΚΤΗΝΩΔΙΑ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ: ΖΕΥΓΑΡΙ ΓΚΕΙ ΑΝΔΡΩΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΑΝ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ 13 ΜΗΝΩΝ ΒΡΕΦΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕΙ!!

ΚΤΗΝΩΔΙΑ στο Λονδίνο: Ζευγάρι ομοφυλόφιλων ανδρών κακοποίησαν και δολοφόνησαν βρέφος που είχαν υιοθετήσει!!  Ηθικός αυτουργός και συναυτουργός στο ειδεχθές διαρκές έγκλημα είναι το κράτος και η Δικαιοσύνη που εξέθεσαν ανυπεράσπιστο το βρέφος σε αμετάκλητο κίνδυνο και το έδωσαν σαν πίτσα ντελίβερι στην ψευδεπίγραφη οικογένεια που συνήψαν 2 άντρες στον ανιστόρητο πειραματικό ψευδοθεσμό του πολιτικού γάμου που ουδέποτε άλλοτε υπήρξε στην ιστορία όπως διαβεβαιώνει ο Ένγκελς στο περίφημο έργο του ”η καταγωγή της οικογένειας”.

Το παρέδωσαν βορά να βγάλουν πάνω του όλα τα βίτσια τους..σαν κούκλα για βουντού.. Όταν η διεφθαρμένη ελίτ τύπου Επστάιν νομοθετεί τα αποτελέσματα είναι αυτά.  Στην Ελλάδα είναι νόμος του κράτους η υιοθεσία ανηλίκου από ομόφυλα ζευγάρια και μάλιστα με τη σφραγίδα της Ολομέλειας του ΣτΕ που έκρινε το νόμο Συνταγματικό… Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΣΤΑΙΝ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ!!!

Το κακοποίησαν το βρέφος έως θανάτου..Οι δράστες είναι ένας 37χρονος εκπαιδευτικός και ο 32χρονος σύντροφός του. Κρίθηκαν ένοχοι αυτή τη βδομάδα για τη δολοφονία και την κακοποίηση του 13 μηνών θετού γιου τους... Το βρέφος έχασε την ζωή του τον Ιούλιο του 2023 στα χέρια του 37χρονου που είχε πάρει άδεια 1 έτους από την υπηρεσία του για να αφοσιωθεί στην ανατροφή του παιδιού του άτυχου Πρέστον.

Το παιδί τέθηκε άμεσα στην διάθεση των δημοτικών υπηρεσιών καθώς η μητέρα του μπαινόβγαινε στις φυλακές για φόνο. Στους 4 μήνες που ήταν στα χέρια του ομόφυλου ζεύγους το βρέφος κακοποιούνταν συστηματικά.  Υπέστη σεξαυαλική κακοποίηση και σωματικές επιθέσεις..Το βρέφος έφερε συνολικά 40 τραυματικές κακώσεις...Το ζεύγος είχε τραβήξει κι άσεμνες φωτογραφίες κι βίντεο με το βρέφος...

Μεταπολιτισμός και Νεοβαρβαρότητα! Πουθενά και ουδέποτε στην ιστορία ανθρωπότητας σε όλα της τα στάδια δεν υπήρξε γάμος ομοφύλων/ομοφυλόφιλων και τεκνοθεσία/πολύχρωμη οικογένεια.( Φ. Ένγκελς ”Η Καταγωγή της Οικογένειας ”)-(https://oimos-athina.blogspot.com/2026/06/blog-post_685.html).

Σήψη: Από την δικαστική «σκευωρία» κατά του Putin, στα εφιαλτικά δίκτυα βιαστών στη Μεγάλη Βρετανία. Ποιοι ελέγχουν την Διεθνή Δικαιοσύνη; Στο επίκεντρο μιας σφοδρής αντιπαράθεσης αφηγημάτων, όπου η πληροφορία μετατρέπεται σε όπλο και η αλήθεια σε πεδίο σύγκρουσης, βρίσκονται τα τελευταία χρόνια δυτικά ΜΜΕ και διεθνείς θεσμοί…

Στο πλαίσιο αυτό, μια σειρά από βαριές κατηγορίες, αντικρουόμενες εκθέσεις και πολιτικές δηλώσεις διαμορφώνουν ένα τοπίο έντασης που θυμίζει περισσότερο γεωπολιτικό θρίλερ παρά ψύχραιμη διεθνή ανάλυση.

Σύμφωνα με δυτικά μέσα ενημέρωσης και επίσημες τοποθετήσεις, έχουν διατυπωθεί σοβαρές κατηγορίες περί «απαγωγής παιδιών από την Ουκρανία» με εμπλοκή του Vladimir Putin, γεγονός που οδήγησε ακόμη και σε διαδικασίες ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ICC). Ωστόσο, η υπόθεση αυτή παραμένει αντικείμενο έντονης πολιτικής και νομικής διαμάχης, με διαφορετικές πλευρές να παρουσιάζουν ριζικά αντίθετες εκδοχές των γεγονότων.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται και ο Γενικός Εισαγγελέας του ICC, Karim Khan, ο οποίος σύμφωνα με διεθνή ρεπορτάζ απομακρύνθηκε προσωρινά ή τέθηκε υπό πίεση στο πλαίσιο καταγγελιών που αφορούσαν την επαγγελματική του συμπεριφορά. Το γεγονός αυτό έχει τροφοδοτήσει περαιτέρω ερωτήματα γύρω από την λειτουργία και την αμεροληψία των διεθνών δικαστικών θεσμών.

Παράλληλα, άλλες αφηγήσεις που κυκλοφορούν στον δημόσιο διάλογο αμφισβητούν την κυρίαρχη εικόνα για την υπόθεση των παιδιών, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για διαφορετικές πραγματικότητες, όπου εμπλέκονται ζητήματα πολέμου, εκτοπισμού και αναδοχής ανηλίκων σε συνθήκες χάους. Οι ισχυρισμοί αυτοί παραμένουν εξαιρετικά αμφιλεγόμενοι και δεν αποτελούν κοινώς αποδεκτά ή επιβεβαιωμένα δεδομένα από την διεθνή κοινότητα.

Το φιάσκο με τη Restore Britain. Σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο, στο Ηνωμένο Βασίλειο, δημοσιεύσεις και εκθέσεις οργανώσεων όπως η Restore Britain έχουν επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα των λεγόμενων δικτύων κακοποίησης ανηλίκων.

Οι αναφορές αυτές κάνουν λόγο για πολυετή και εκτεταμένα εγκληματικά δίκτυα, με εμπλοκή διαφορετικών ομάδων δραστών και σοβαρές καταγγελίες για αποτυχίες των θεσμών προστασίας. Οι ίδιες εκθέσεις υποστηρίζουν ότι σε τοπικές αρχές της Βρετανίας έχουν καταγραφεί περιστατικά κακοποίησης ανηλίκων επί σειρά ετών, ενώ γίνεται λόγος για θεσμικά κενά, καθυστερήσεις στην δικαιοσύνη και ελλιπή προστασία των θυμάτων.

Ωστόσο, τα στοιχεία αυτά αποτελούν αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης και δεν έχουν όλα επιβεβαιωθεί με ενιαίο και αδιαμφισβήτητο τρόπο από ανεξάρτητες δικαστικές αποφάσεις. Στο πολιτικό επίπεδο, πρόσωπα όπως ο Sadiq Khan και ο Keir Starmer έχουν βρεθεί στο στόχαστρο επικρίσεων από διαφορετικούς κύκλους, είτε για τη διαχείριση υποθέσεων δημόσιας ασφάλειας είτε για αποφάσεις προηγούμενων ετών στο σύστημα ποινικής δικαιοσύνης.

Οι υποστηρικτές τους από την άλλη πλευρά απορρίπτουν τις κατηγορίες ως υπεραπλουστευμένες ή πολιτικά υποκινούμενες. Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό περιβάλλον, επανέρχεται διαρκώς το ερώτημα της αξιοπιστίας των θεσμών: ποιοι ελέγχουν τη δικαιοσύνη, ποιοι διαμορφώνουν το αφήγημα και πού τελειώνει η έρευνα και αρχίζει η πολιτική εργαλειοποίηση των υποθέσεων.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι υποθέσεις αυτές —είτε αφορούν τον πόλεμο στην Ουκρανία είτε εσωτερικά κοινωνικά σκάνδαλα στη Δύση— έχουν μετατραπεί σε πεδία βαθιάς καχυποψίας, όπου οι επίσημες ανακοινώσεις, οι διαρροές και οι καταγγελίες συνθέτουν ένα τοπίο διαρκούς αβεβαιότητας.

Και μέσα σε αυτή την αβεβαιότητα, το ερώτημα παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ: ποια αφήγηση πλησιάζει περισσότερο στην πραγματικότητα — και ποια αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης γεωπολιτικής σύγκρουσης εντυπώσεων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/882810/sipsi-apo-ti-dikastiki-skevoria-kata-tou-putin-sta-efialtika-diktya-viaston-sti-megali-vretania).

Μεγάλη Βρετανία: Εμβόλιμες εκλογές «απειλούν» τον Starmer. Εκλογές σήμερα στην περιφέρεια του Μέικερφιλντ και ο υποψήφιος των Εργατικών Andy Burnham δεν προσδοκά μόνο την βουλευτική θέση, αλλά και εκείνη του πρωθυπουργού. «Θα παλέψω» δηλώνει ο Starmer.

Τα τελευταία χρόνια οι βρετανικές κυβερνήσεις τα βρίσκουν λίγο δύσκολα τις καλοκαιρινές περιόδους και μοιάζει οι πρωθυπουργοί να βιάζονται για καλοκαιρινές διακοπές χωρίς έννοιες. Με έναν πρόχειρο υπολογισμό της τελευταίας πενταετίας, Μπόρις Τζόνσον και Ρίσι Σούνακ παραιτήθηκαν από τα καθήκοντά τους αρχές Ιουλίου. Το ζήτημα τώρα είναι ένα: Θα περιμένουμε αντίστοιχες κινήσεις και από τον πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ;

Η σημερινή εμβόλιμη εκλογική διαδικασία στο Μέικερφιλντ θεωρείται το «κλειδί» για την απάντηση. Ο υποψήφιος των Εργατικών και δήμαρχος του Μάντσεστερ, Άντι Μπέρναμ, θεωρείται από τα φαβορί.

Άλλωστε, η όλη διαδικασία γίνεται ώστε να μπει ο ίδιος στην βουλή με το αξίωμα του βουλευτή, προκειμένου να μπορεί αργότερα να διεκδικήσει εκείνο του πρωθυπουργού, αν οι συγκυρίες το ευνοήσουν.

Οι κάλπες θα κλείσουν στις 22:00, τοπική ώρα, για τους συνολικά 77.000 ψηφοφόρους της περιοχής. Όπως – εύστοχα – σχολιάζουν σήμερα οι Financial Times, η εμβόλιμη εκλογική διαδικασία αφορά περίπου το 0,1% των Βρετανών ψηφοφόρων, όμως μπορεί να είναι εκείνη που θα αποφασίσει τον επόμενο Βρετανό πρωθυπουργό.

«Θα παλέψω» λέει ο Starmer. Ο Στάρμερ προσπαθεί να απομονώσει τις φωνές που τον θέλουν οριστικά εκτός, είτε οικειοθελώς είτε αναγκαστικά. Στις τελευταίες του δηλώσεις επεσήμανε για ακόμα μια φορά ότι «προτίθεμαι να παλέψω», ενώ παράλληλα προειδοποίησε ότι μια πιθανή πρόκληση ηγεσίας θα έκανε πρώτα κακό στην χώρα, υπενθυμίζοντας την πολιτική αστάθεια του Ηνωμένου Βασιλείου λόγω των αναταραχών των προηγούμενων Συντηρητικών κυβερνήσεων.

Παράλληλα δε, δήλωσε ότι θα ήθελε τον δήμαρχο του Μάντσεστερ στο υπουργικό του συμβούλιο, χαρακτηρίζοντάς τον ως «δυνατό χαρτί», με μια τακτική εξαιρετικής διπλωματίας – όποιον δεν μπορείς να τον έχεις εχθρό σου, κάνε τον φίλο σου.

Όμως ο πρώην υπουργός Υγείας Γουές Στρίτινγκ και ένας ακόμα στην λίστα των αντικαταστατών Στάρμερ έχει ήδη «απειλήσει» ότι μέχρι την επόμενη εβδομάδα θα κάνει πρόκληση ηγεσίας, αν και προτιμά «ο Βρετανός πρωθυπουργός να πάρει την απόφαση μόνος του και να παραιτηθεί».

Ανάμεικτα συναισθήματα από την Σύνοδο G7. Ο σερ Κιρ Στάρμερ λοιπόν δεν φαίνεται πως περιμένει την αυριανή ημέρα των αποτελεσμάτων για να χαρακτηρίσει αυτή την εβδομάδα ιδιαιτέρως δύσκολη. Τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για αμήχανη σύνοδο κορυφής των ισχυρών «7» στο Εβιάν της Γαλλίας, όπως και για φθίνουσα επιρροή του Στάρμερ, παρουσιάζοντας την συμμετοχή ως «κύκνειο άσμα» του Βρετανού πρωθυπουργού.

Χαρακτηριστικό ότι κατά τη διάρκεια της Συνόδου ο Στάρμερ πραγματοποίησε βιντεοκλήση με μέλη του Εργατικού Κόμματος, ενώ δεν παρευρέθηκε σε κάποιες τετ-α-τετ συναντήσεις. Η μεγάλη θετική στιγμή για τον ίδιο ήταν η ανακοίνωση νέων επενδύσεων ύψους 1,3 δισεκατομμυρίων λίρων από γαλλικές και Ινδικές εταιρείες, με κατεύθυνση την υποστήριξη έργων καθαρής ενέργειας και τεχνητής νοημοσύνης στο Ηνωμένο Βασίλειο, που θα δημιουργήσουν και περισσότερες από 1.400 θέσεις εργασίας. Οι ώρες και οι ημέρες μετρούν αντίστροφα και μένει να δούμε αν ο Στάρμερ θα αντέξει ακόμα και μέχρι τις αρχές Ιουλίου, στην Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/882838/megali-vretania-emvolimes-ekloges-apeiloyn-ton-starmer).

Μεγάλες αναταράξεις στην Βρετανία - Παραιτήθηκε ο υπουργός Άμυνας με αιχμές κατά του Starmer. Παραιτήθηκε ένας από τους πλέον κορυφαίους υπουργούς του Starmer. Την παραίτηση από την πληττόμενη κυβέρνηση του Keir Starmer, υπέβαλε ο Βρετανός Υπουργός Άμυνας, John Healey, καθώς μια μακροχρόνια διαμάχη σχετικά με την χρηματοδότηση των ενόπλων δυνάμεων της χώρας έφτασε στο απροχώρητο.

Σε μια δριμεία επιστολή προς τον Starmer, ο Healey δήλωσε ότι αποχωρεί με «μεγάλη λύπη και απροθυμία», ενώ κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι «αδυνατεί, και το Υπουργείο Οικονομικών είναι απρόθυμο, να δεσμεύσει τους πόρους που χρειάζεται το έθνος για να υπερασπιστεί την χώρα σε αυτή την περίοδο αυξανόμενων απειλών».

Η παραίτηση ενός από τους πλέον κορυφαίους υπουργούς του Starmer, με αφορμή το επανειλημμένα καθυστερημένο Επενδυτικό Σχέδιο για την Άμυνα (DIP), έρχεται μόλις λίγες ημέρες πριν από μια κρίσιμη επαναληπτική εκλογή, στην οποία ένας Εργατικός επικριτής του Starmer -ο οποίος είναι ήδη πολιτικά εξασθενημένος- θα μπορούσε να επιστρέψει στο κοινοβούλιο.

Η επιστολή παραίτησης. Στην επιστολή παραίτησής του, ο Healey ανέφερε ότι η προτεινόμενη συμφωνία που προσφέρει ο Starmer στο πλαίσιο του DIP -το οποίο υποτίθεται ότι θα υλοποιούσε την εδώ και καιρό υποσχόμενη αύξηση των βρετανικών αμυντικών δαπανών- «υπολείπεται σημαντικά από όσα απαιτούνται για την άμυνα και τη χώρα σε αυτή την επικίνδυνη συγκυρία».

«Γνωρίζετε τι χρειάζεται η άμυνα», έγραψε ο Healey. «Αναπτύξατε αυτό το επιχείρημα με σθένος στην ομιλία σας στην Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου τον περασμένο Φεβρουάριο. Χωρίς ένα DIP που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της παρούσας συγκυρίας, αναγκάζομαι να λάβω αποφάσεις που θα μείωναν την ετοιμότητα των Δυνάμεών μας, θα αύξαναν τον κίνδυνο για το προσωπικό σε επιχειρήσεις και θα μπορούσαν να καταστήσουν την χώρα λιγότερο ασφαλή».

Ο ίδιος πρόσθεσε: «Αφού σας εξήγησα ότι δεν θα μπορούσα να αποδεχθώ μια συμφωνία για το DIP που δεν παρέχει στις Δυνάμεις μας τους πόρους που χρειάζονται, δεν μου απομένει πλέον άλλη επιλογή από το να υποβάλω την παραίτησή μου από την θέση του Υπουργού Άμυνας» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881133/megales-anatarakseis-sti-vretania-paraitithike-o-ypourgos-amynas-me-aixmes-kata-tou-starmer).

To βρετανικό Puppet Show σε κρίσιμη καμπή. Παραιτείται την Δευτέρα ο Keir Starmer; [The Observer]. Ο Keir Starmer, ένα από τα πλέον προβληματικά puppets του deep state  «θα ανακοινώσει ήδη από την Δευτέρα ότι παραιτείται από τη θέση του πρωθυπουργού» αφού πέρασε το Σαββατοκύριακο σε έντονες συζητήσεις για το μέλλον του με τη σύζυγό του Victoria [η οποία είναι ο τελευταίος έμπιστος που του έχει απομείνει] στο εξοχικό τους στο Chequers.

O Starmer έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην εισβολή των Ισλαμιστών λεγεώνων στο Ηνωμένο Βασίλειο καθ’ υπόδειξη των εντολέων του. Ο Sir Keir Starmer θα ανακοινώσει ήδη από την Δευτέρα ότι παραιτείται από τη θέση του πρωθυπουργού μετά την αποφασιστική νίκη του Andy Burnham στις ενδιάμεσες εκλογές του Makerfield, όπως ισχυρίστηκε χθες το βράδυ.

O Andy Burnham είναι ένα ακόμη puppet του deep state! Ο πρωθυπουργός λέγεται ότι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η θέση του δεν ήταν πλέον βιώσιμη αφού μίλησε με συναδέλφους του στο Υπουργικό Συμβούλιο, συμβούλους του Νο. 10, ηγέτες συνδικάτων και βασικούς δωρητές των Εργατικών.

Πηγές επέμειναν ότι ο Starmer ο οποίος αυτό το Σαββατοκύριακο συζητά το μέλλον του με τη σύζυγό του Victoria στο εξοχικό τους καταφύγιο Chequers, δεν έχει ακόμη λάβει τελική απόφαση. Ωστόσο, ανώτερα στελέχη των Εργατικών δήλωσαν στην εφημερίδα The Observer ότι πιστεύουν ότι μια σαφής δήλωση θα μπορούσε να προέλθει από τον πρωθυπουργό ήδη από αύριο ή αργότερα αυτή την εβδομάδα.

Χθες το βράδυ, η Downing Street απάντησε επιμένοντας ότι η θέση παρέμεινε αμετάβλητη από την Παρασκευή, όταν ο πρωθυπουργός ορκίστηκε να συνεχίσει να αγωνίζεται και δήλωσε ότι δεν θα εγκαταλείψει μια πρόκληση, την οποία τώρα αναμένει ο κ. Burnham και ενδεχομένως και ο πρώην Υπουργός Υγείας Wes Streeting.

Ο Sir Keir δήλωσε τότε: «Εάν υπάρξει αναμέτρηση, ναι, θα θέσω υποψηφιότητα. Έχω πει επανειλημμένα ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψω αυτήν». Ένας ομολόγος των Εργατικών ισχυρίστηκε ότι ο πρωθυπουργός δεν θα «απομακρυνθεί» από την Downing Street και δεν θα δημιουργήσει πολιτικό κενό. Αντ’ αυτού, θα «οργανώσει μια αργή πορεία ως ζήτημα καθήκοντος και αξιοπρέπειας».

Ο Andy Burnham, ο οποίος νίκησε το Reform UK στις ενδιάμεσες εκλογές της περασμένης εβδομάδας στην έδρα του Greater Manchester, θα ορκιστεί ως βουλευτής αύριο. Ανώτερα στελέχη των Εργατικών δήλωσαν στον Observer ότι πιστεύουν ότι μια σαφής δήλωση θα μπορούσε να προέλθει από τον Πρωθυπουργό ήδη από τη Δευτέρα

Ανώτερα στελέχη των Εργατικών δήλωσαν στον Observer ότι πιστεύουν ότι μια σαφής δήλωση θα μπορούσε να προέλθει από τον πρωθυπουργό ήδη από την Δευτέρα Ο Sir Keir  βρίσκεται υπό πίεση να καταστήσει σαφείς τις προθέσεις του πριν από την συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου της Τρίτης. Ένα άλλο μείζον στέλεχος των Εργατικών είπε: «Έχει αντιμετωπίσει σκληρά την πραγματικότητα ότι δεν υπάρχει υποστήριξη.

«Η αλήθεια είναι ότι όλοι γνωρίζουν ότι αυτή δεν είναι πλέον μια βιώσιμη πρόταση». Υπάρχει μια θλίψη σε όλα αυτά, αλλά μερικές φορές υπάρχει απλώς ένα αναπόφευκτο στην πολιτική. Ένας Υπουργός του υπουργικού συμβουλίου είπε ότι ο Sir Keir «περνούσε ήρεμα τα πράγματα» μετά από μια σειρά συνομιλιών με τους στενότερους συμμάχους του τις τελευταίες ημέρες.

«Θέλει απλώς να κάνει αυτό που είναι σωστό για τη χώρα και, έχοντας μιλήσει με τους ανθρώπους που θέλει, τώρα περνάει ποιοτικό χρόνο με τον πιο σημαντικό σύμβουλό του – την Victoria». Ένας άλλος σύμμαχος είπε ότι η Lady Starmer είχε πλέον μεγαλύτερο βάρος από οποιονδήποτε από την λεγεώνα των στενών συμβούλων του και ήταν ένας από τους λίγους ανθρώπους που άκουγε τώρα.

Μέχρι πρόσφατα, είπε ο πιστός του Starmer, ήταν σταθερά της άποψης ότι ο πρωθυπουργός έπρεπε να επιμείνει και να αψηφήσει τους επικριτές του. Είπε: «H Vic ήταν της άποψης ότι “πρέπει να συνεχίσεις». Ένας άλλος άνθρωπος από μέσα ξεκαθάρισε ότι η επιρροή της στον σύζυγο της ήταν ύψιστης σημασίας. «Απλά, είναι ο βράχος του», είπε.

Προφανώς, η Lady Starmer ήταν αυτή που εμπόδισε τον Sir Keir να παραιτηθεί μετά τα καταστροφικά αποτελέσματα των Εργατικών στις τοπικές εκλογές του Μαΐου, όταν ορισμένοι συνάδελφοι του Υπουργικού Συμβουλίου του είπαν ότι το παιχνίδι είχε τελειώσει. Αλλά στην συνέχεια, όπως είπε μια πηγή του No 10: «Η Vic είναι πολύ σημαντική για να συζητήσουμε τα πράγματα με τον Keir».

Αυτό παρά το γεγονός ότι η Downing Street είχε προηγουμένως επιμείνει ότι η Lady Starmer δεν έχει λόγο στον μηχανισμό της κυβέρνησης. Και έχει διατηρήσει χαμηλό προφίλ στην Downing Street – ειδικά λίγο μετά τις γενικές εκλογές του 2024 μ.Χ., όταν δέχτηκε έντονη κριτική (όπως και ο σύζυγός της) για τους δωρητές του κόμματός τους που πλήρωσαν για τα ρούχα της.

Το ζευγάρι έχει επίσης υπερασπιστεί σθεναρά την ιδιωτικότητα της οικογένειάς του, ειδικά όταν πρόκειται για τον γιο και την κόρη τους, οι οποίοι είναι τώρα 18 και 15 ετών. Το No 10 έχει επιμείνει προηγουμένως ότι η Lady Starmer, η οποία εργάζεται ως εργοθεραπεύτρια στο NHS, δεν συμμετείχε στις πολιτικές υποθέσεις της κυβέρνησης. Αλλά οι εμπιστευτικοί παράγοντες υποδηλώνουν ότι αυτή η κατάσταση έχει εύλογα αλλάξει και τώρα παίζει έναν εξαιρετικά πολιτικό ρόλο.

Η Lady Starmer βρίσκεται συχνά στο πλευρό του πρωθυπουργού στις μεγάλες κρατικές εκδηλώσεις. Την περασμένη εβδομάδα, πέταξε στην σύνοδο κορυφής των ηγετών της G7 στο Evian της Γαλλίας, μαζί με τον Sir Keir.

Χθες το βράδυ, μια πηγή των Συντηρητικών δήλωσε:«Ο μόνος που έχει απομείνει στον Sir Keir στη γωνιά του είναι η γυναίκα του. Αν είχε λίγη λογική, θα τον έβγαζε από την μιζέρια του και θα του έλεγε να τα μαζέψει και να φύγει (https://corfiatiko.blogspot.com/2026/06/to-puppet-show-keir-starmer-observer.html).

Η παραίτηση του Χίλι δείχνει ότι η Βρετανία είναι χρεοκοπημένη και ανυπεράσπιστη. Η Ιταλία είναι ευάλωτη επειδή η κυβέρνηση δεν δαπανά αρκετά για τον στρατό της, δήλωσε ο Υπουργός Άμυνας Τζον Χίλι, καθώς υπέβαλε την παραίτησή του σήμερα.

Είπε στον πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ: «[Δεν]μπορέσατε, και το Υπουργείο Οικονομικών δεν ήταν πρόθυμο, να διαθέσει τους πόρους που χρειάζεται το έθνος για να υπερασπιστεί τη χώρα σε αυτή την περίοδο αυξανόμενων απειλών». Η Βρετανία ξεμένει από χρήματα: Το φορολογικό βάρος της Βρετανίας βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο από την άμεση επαύριο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου — και εξακολουθεί να αυξάνεται.

Περίπου το ένα τέταρτο των συνολικών κρατικών δαπανών πηγαίνει σε συντάξεις και επιδόματα. «Κάθε συνάντηση που έχω είναι 'ποιον μπορούμε να φορολογήσουμε για να πληρώσουμε επιδόματα σε άλλους'», έγραψε ο ατιμασμένος μεγιστάνας των Εργατικών Λόρδος Πίτερ Μάντελσον σε ένα διαρρεύσαν μήνυμα. Σχεδόν το 10% του προϋπολογισμού πηγαίνει για την πληρωμή τόκων επί του εθνικού χρέους.

Αυτό αφήνει ελάχιστα χρήματα για αμυντικές δαπάνες. Η βρετανική κυβέρνηση πιθανότατα πλησιάζει τα μέγιστα έσοδα που μπορεί να αποκομίσει από την φορολογία. Μπορεί, φυσικά, να αυξήσει περαιτέρω τους φόρους, αλλά αυτό θα έβλαπτε ακόμη περισσότερο την οικονομία και στην πραγματικότητα θα μείωνε τα συνολικά φορολογικά έσοδα.

Περισσότερες δαπάνες για την άμυνα, επομένως, θα έπρεπε να προέλθουν από περικοπές σε άλλα μέρη του προϋπολογισμού - και η κυβέρνηση έχει αποκλείσει επανειλημμένα περικοπές στις συντάξεις και σε άλλα επιδόματα κοινωνικής πρόνοιας, συμπεριλαμβανομένης σπατάλης όπως η παροχή δωρεάν αυτοκινήτων σε άτομα με αναπηρία.

Η Βρετανία πιθανότατα θα έχει νέο πρωθυπουργό σε λίγες εβδομάδες. Οι αμφισβητήσεις για την ηγεσία του Στάρμερ έχουν ανασταλεί, ενώ ο δήμαρχος του Μάντσεστερ Άντι Μπέρναμ είναι υποψήφιος για το Κοινοβούλιο. Μετά τις επαναληπτικές εκλογές του στις 18 Ιουνίου, θα διεξαχθεί μια δοκιμασία για την ηγεσία.

Ο Χίλι χαίρει μεγάλου σεβασμού στο εργατικό κόμμα, ως ένας βουλευτής με αρχές και μακρά θητεία, ο οποίος δεν έχει ευθυγραμμιστεί με καμία από τις κύριες παρατάξεις των εργατικών. Η παραίτησή του καθιστά ακόμη λιγότερο πιθανό να επιβιώσει ο Στάρμερ (https://www.cnn.gr/kosmos/story/538196/paraitithike-o-ypourgos-amynas-tis-vretanias-tzon-xili).

Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΟΙ "ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ" ΗΓΕΣΙΕΣ Η ΜΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ... ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ! ΒΡΕΤΑΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ: ΜΕΤΡΑΕΙ ΩΡΕΣ Ο ΣΤΑΡΜΕΡ – «ΘΑ ΤΟ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ» – Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ.

Ο Βρετανικός Τύπος το Σαββατοκύριακο ανέφερε σε συνεχή ρεπορτάζ ότι ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ βρίσκεται στο τέλος του δρόμου και προετοιμάζεται να παραιτηθεί από το αξίωμά του. Το δημοσίευμα που προκάλεσε την μεγαλύτερη αίσθηση ήταν του Observer το οποίο ανέφερε ότι ο Στάρμερ αναμένεται να παραιτηθεί την Δευτέρα, μετά από συναντήσεις που έκανε με συμβούλους, δωρητές του κόμματος και συνδικαλιστές.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα ο Στάρμερ θα συζητούσε το θέμα με την σύζυγο του στην εξοχική κατοικία του στο Τσέκερς πριν λάβει την τελική του απόφαση, ενώ ανώτερα στελέχη των Εργατικών ανέμεναν ότι τελικά θα προχωρήσει σε μια σαφή δήλωση σχετικά με το πολιτικό του μέλλον ακόμη και την Δευτέρα.

Ωστόσο, κυβερνητική πηγή δήλωσε ότι ο Στάρμερ παραμένει προσηλωμένος στα καθήκοντά του και παρέπεμψε σε προηγούμενες δηλώσεις του. Επίσης ο Telegraph ανέφερε το Σάββατο ότι υπάρχει προοπτική παραίτησης του Στάρμερ την Δευτέρα.

Το ρεπορτάζ σημείωνε ότι ανώτερο κυβερνητικό στέλεχος δήλωσε πως ο Κιρ Στάρμερ αντιλαμβάνεται ότι «το παιχνίδι τελείωσε» και έχει αρχίσει να σκέφτεται τρόπους για να «διαφυλάξει την πολιτική του παρακαταθήκη».

Το κυβερνητικό στέλεχος είπε ακόμη ότι υπήρξε μεγάλη κινητικότητα στο υπουργικό συμβούλιο του Στάρμερ μετά τις πρόσφατες απώλειες στις τοπικές εκλογές. Παράλληλα ένας βουλευτής των Εργατικών δήλωσε στον Telegraph ότι πιστεύει πως ο Στάρμερ θα ανακοινώσει την παραίτησή του ακόμη και τη Δευτέρα.

«Δεν του έχει απομείνει κανείς. Κυριολεκτικά, μόνο άνθρωποι των οποίων συγγενείς εργάζονται στην πρωθυπουργική κατοικία ή άτομα που είναι προσωπικοί φίλοι του Κιρ εδώ και πολλά χρόνια έχουν μείνει στο πλευρό του», δήλωσε το πρόσωπο αυτό αναφερόμενο στη καθημερινά συρρικνούμενη υποστήριξη προς τον Στάρμερ.

Άλλο κυβερνητικό στέλεχος δήλωσε στην εφημερίδα ότι αν ο Στάρμερ δεν παραιτηθεί σύντομα, θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπος με μια κατάσταση «μαζικών παραιτήσεων» που θα τον αναγκάσουν να παραιτηθεί.

Η Sun ανέφερε επίσης ότι ο Στάρμερ εξετάζει αν διαθέτει επαρκή υποστήριξη για να αντιμετωπίσει τον Άντι Μπέρναμ, ο οποίος ετοιμάζεται να κατέβει ως υποψήφιος για την πρωθυπουργία. «Νομίζω ότι υπάρχει μόλις 25% πιθανότητα να συνεχίσει τη μάχη από εδώ και πέρα», δήλωσε στη Sun ένας στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού.

Αρκετές ανώτερες πηγές δήλωσαν στο ρεπορτάζ ότι η διάθεση του Στάρμερ είχε αλλάξει πρόσφατα μετά τη νίκη του Μπέρναμ. Ο Μπέρναμ θεωρείται ο σημαντικότερος εσωκομματικός αντίπαλος του Στάρμερ ως μέλος του Εργατικού Κόμματος.

Η Sun ανέφερε ακόμη ότι ο Στάρμερ «πραγματοποίησε σειρά συναντήσεων και τηλεφωνικών επικοινωνιών με τους στενότερους υπουργούς του και τους κοντινούς του συνεργάτες την Παρασκευή».

Τέλος οι Times ανέφεραν το Σάββατο ότι ο Μπέρναμ θα απέπεμπε την υπουργό Οικονομικών Ρέιτσελ Ριβς εάν γινόταν πρωθυπουργός, αφού οι σύμβουλοί του κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να φέρει εις πέρας μια αλλαγή πορείας που να είναι ουσιαστική.

Και ο Ντόναλντ Τραμπ! Σε ανάρτηση του στο Truth Social, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, δήλωσε το απόγευμα της Κυριακής ότι ο Keir Starmer «θα παραιτηθεί» από τη θέση του πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου, σε σχόλια που αναμένεται να προκαλέσουν μεγάλη αμηχανία στη Ντάουνινγκ Στριτ.

Ο Τραμπ έγραψε: «Απέτυχε παταγωδώς σε δύο πολύ σημαντικά ζητήματα — ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ (ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΗΝ ΠΕΤΡΕΛΑΪΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ!). Του εύχομαι τα καλύτερα!»

Κιρ Στάρμερ όπως Κυρ. Μητσοτάκης. Ο Στάρμερ έχει δείξει ένα πεισματικό γάντζωμα στην καρέκλα του πρωθυπουργού, ενώ βρίσκεται μπροστά σε μηδενική πολιτική στήριξη.  Διαβάζοντας δε τα ρεπορτάζ του Βρετανικού Τύπου, αυτά που του προσάπτουν, ταιριάζουν γάντι στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη παρά σε μια κυβέρνηση Εργατικώ

Συγκεκριμένα, πολλοί ψηφοφόροι και βουλευτές θεωρούν ότι υποσχέθηκε «αλλαγή» μετά από 14 χρόνια Συντηρητικών, αλλά δεν πέτυχε καμία ουσιαστική βελτίωση στην οικονομία, τις δημόσιες υπηρεσίες και το βιοτικό επίπεδο.

Του προσάπτουν ότι κυβερνά με υπερβολικά τεχνοκρατικό και γραφειοκρατικό τρόπο, χωρίς πολιτικό ένστικτο και χωρίς να εμπνέει τους ψηφοφόρους, οι οποίοι τον τιμωρούν με συνεχείς ήττες στις τοπικές εκλογές.

Ακόμη, το κόμμα έχει πάψει να τον στηρίζει καθώς η αριστερή πτέρυγα των Εργατικών τον κατηγορεί ότι μετακινήθηκε προς το κέντρο ή ακόμη και προς πιο δεξιές θέσεις σε θέματα κοινωνικής πολιτικής και μετανάστευσης, ενώ έχει εναρμονιστεί πλήρως με τις Ισραηλινές θέσεις, χάνοντας την εμπιστοσύνη παραδοσιακών υποστηρικτών του Εργατικού κόμματος και της νεολαίας. Το μόνο που τον διαχωρίζει από τον Έλληνα πρωθυπουργό είναι ότι ο Στάρμερ έχει μια, αμυδρή έστω, συναίσθηση των παραπάνω.

«Γνωρίζω ότι οι άνθρωποι είναι απογοητευμένοι από την κατάσταση στην Βρετανία, απογοητευμένοι από την πολιτική, και κάποιοι είναι απογοητευμένοι από εμένα. Ξέρω ότι έχω αμφισβητίες και ξέρω ότι πρέπει να τους αποδείξω πως κάνουν λάθος — και θα το κάνω», είχε δηλώσει τον περασμένο μήνα αλλά κάθε ημέρα που περνάει ενδέχεται να είναι και η τελευταία του στο Νο 10 της Ντάουνινγκ Στριτ (https://oimos-athina.blogspot.com/2026/06/blog-post_396.html).

Στην Βρετανία υπογράφουν ότι δεν θα δεχθούν Ψηφιακή Ταυτότητα. Όταν διαφορετικές χριστιανικές συνειδήσεις συναντώνται στον ίδιο προβληματισμό. Υπάρχουν ειδήσεις που αξίζουν προσοχής όχι μόνο για όσα λένε, αλλά και για όσα αποκαλύπτουν. Μία τέτοια είδηση έρχεται αυτές τις ημέρες από την Βρετανία.

Το κίνημα Together Declaration, που γεννήθηκε κατά την περίοδο της πανδημίας ως αντίδραση στις υποχρεωτικότητες, στα lockdown και στα πιστοποιητικά εμβολιασμού, ξεκίνησε μια νέα εκστρατεία κατά της ψηφιακής ταυτότητας.

Δεν περιορίζεται όμως σε μια απλή συλλογή υπογραφών. Ζητά από τους πολίτες να υπογράψουν μια προσωπική δέσμευση, παρουσία μάλιστα μάρτυρα – φίλου ή συγγενούς – ότι δεν θα αποδεχθούν ποτέ την ψηφιακή ταυτότητα, ακόμη και αν η άρνησή τους συνεπάγεται προσωπικό κόστος, δυσκολίες ή αποκλεισμούς.

Η πρωτοβουλία αυτή προκαλεί εντύπωση. Όχι μόνο για το περιεχόμενό της, αλλά και για το πνεύμα που την διαπνέει. Διότι πίσω από την δημόσια αυτή δέσμευση διακρίνεται η ίδια βασική ιδέα που ενέπνευσε και πολλούς ανθρώπους κατά την περίοδο της πανδημίας: ότι υπάρχουν στιγμές όπου η συνείδηση καλείται να σταθεί απέναντι στην ευκολία, στην πίεση της πλειοψηφίας ή ακόμη και στην κρατική ισχύ.

Για τους φίλους, όμως, της Κίνησης «ΕΞΟΔΟΣ», υπάρχει και μια άλλη διάσταση, βαθύτερη και ίσως πιο συγκινητική. Επί δεκαετίες στην Ελλάδα ακούγαμε ότι οι ανησυχίες για την πνευματική διάσταση των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης ήταν μια ιδιόμορφη ελληνική συζήτηση. Ότι αφορούσε μόνο ορισμένους κύκλους της Ορθοδοξίας. Ότι επρόκειτο για φόβους που δεν συμμερίζεται ο υπόλοιπος, μη ορθόδοξος, χριστιανικός κόσμος.

Σήμερα διαπιστώνουμε ότι η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Μέσα στο ευρύτερο βρετανικό κίνημα κατά της ψηφιακής ταυτότητας συμμετέχουν και πολλοί χριστιανοί διαφορετικών ομολογιών, οι οποίοι εκφράζουν ανησυχίες που θυμίζουν έντονα προβληματισμούς γνωστούς στον ορθόδοξο χώρο. Μιλούν για την ελευθερία της συνείδησης. Για τον κίνδυνο να εξαρτηθεί η κοινωνική και οικονομική ζωή από ένα υποχρεωτικό ψηφιακό διαπιστευτήριο.

Για την δυνατότητα αποκλεισμού όσων αρνηθούν να ενταχθούν σε ένα καθολικό σύστημα ψηφιακής ταυτοποίησης. Για την συγκέντρωση πρωτοφανούς εξουσίας στα χέρια κρατικών και υπερεθνικών μηχανισμών.

Συγκεκριμένα, στη Βρετανία εμφανίστηκαν χριστιανικές παρεμβάσεις που υποστηρίζουν ότι η ψηφιακή ταυτότητα εγείρει ζητήματα ελευθερίας συνείδησης,  θρησκευτικής ελευθερίας,  δυνατότητας αποκλεισμού από την οικονομική και κοινωνική ζωή,  συγκέντρωσης υπερβολικής εξουσίας στα χέρια του κράτους, δημιουργίας μηχανισμών που δυνητικά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον θρησκευτικών κοινοτήτων.

Κάποιοι από αυτούς συνδέουν μάλιστα τους προβληματισμούς τους με τις προειδοποιήσεις της Αποκάλυψης σχετικά με συστήματα ελέγχου που επηρεάζουν την συμμετοχή του ανθρώπου στην οικονομική και κοινωνική ζωή.

Υπήρξε μάλιστα και επίσημη κοινοβουλευτική αναφορά πολιτών στην Βρετανία η οποία υποστήριζε ότι πολλοί χριστιανοί θεωρούν τα υποχρεωτικά συστήματα ψηφιακής ταυτότητας ασύμβατα με τη συνείδησή τους και επικαλούνταν ακόμη και την Αποκάλυψη κεφ. 13 ως λόγο θρησκευτικής αντίρρησης.

Δεν πρόκειται ασφαλώς για επίσημες θέσεις όλων των χριστιανικών δογμάτων της Βρετανίας. Ούτε μπορούμε να ισχυριστούμε ότι ταυτίζονται με την ορθόδοξη θεολογική προσέγγιση. Υπάρχουν επίσης χριστιανικοί οργανισμοί που αντιμετωπίζουν το θέμα ουδέτερα ή θετικά.  Υπάρχει όμως κάτι που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Άνθρωποι που μεγάλωσαν σε διαφορετική χώρα, διαφορετικό πολιτισμό και διαφορετική εκκλησιαστική παράδοση, χωρίς να έχουν επηρεαστεί από τις ελληνικές συζητήσεις των τελευταίων δεκαετιών, καταλήγουν να θέτουν παρόμοια ερωτήματα. Μέχρι ποιο σημείο μπορεί να ψηφιοποιηθεί η ανθρώπινη ύπαρξη; Μπορεί η ταυτότητα του ανθρώπου να μετατραπεί σε ψηφιακή άδεια συμμετοχής στην κοινωνία;

Μπορεί η πρόσβαση στην εργασία, στις συναλλαγές ή στις δημόσιες υπηρεσίες να εξαρτάται από ένα ενιαίο ψηφιακό σύστημα αναγνώρισης; Υπάρχει δικαίωμα άρνησης; Υπάρχει δικαίωμα να ζει κανείς εκτός ενός τέτοιου συστήματος;

Όλος αυτός ο ψηφιακός κλοιός που στήνεται δεν παραπέμπει στο 13ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης; Είναι συγκινητικό να βλέπει κανείς αυτή την σύγκλιση συνειδήσεων. Όχι επειδή οι Βρετανοί έγιναν Ορθόδοξοι. Αλλά επειδή διαπιστώνουμε ότι η ανησυχία για την ελευθερία του ανθρώπινου προσώπου δεν περιορίζεται σε έναν λαό ή σε μία Εκκλησία.

Σαν να αφυπνίζονται ταυτόχρονα συνειδήσεις σε διαφορετικά μέρη του κόσμου. Σαν άνθρωποι που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, που μιλούν διαφορετικές γλώσσες και ανήκουν σε διαφορετικές παραδόσεις, να διαισθάνονται ότι η ψηφιακή οργάνωση της κοινωνίας δεν είναι απλώς ένα τεχνολογικό ζήτημα, αλλά ένα βαθύ ανθρωπολογικό και πνευματικό ερώτημα.

Το γεγονός αυτό κάτι αποδεικνύει από μόνο του. Διότι όταν διαφορετικές χριστιανικές συνειδήσεις, σε διαφορετικές χώρες και κάτω από διαφορετικές συνθήκες, αρχίζουν να διατυπώνουν παρόμοιες ανησυχίες για το μέλλον της ανθρώπινης ελευθερίας, ίσως βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι πολύ σημαντικότερο από μια απλή πολιτική διαμάχη.

Όταν διαφορετικοί λαοί, διαφορετικές παραδόσεις και διαφορετικές συνειδήσεις φτάνουν ανεξάρτητα στο ίδιο ερώτημα, τότε ίσως δεν έχουμε μπροστά μας μια τοπική πολιτική διαμάχη. Ίσως έχουμε μπροστά μας ένα παγκόσμιο υπαρξιακό ζήτημα για το μέλλον της ανθρώπινης ελευθερίας (https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2026/06/blog-post_11.html?fbclid=IwY2xjawSXVThleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEel-3VAahumDWUqiy473KBllzftaQ40yPc5EUbTNbAOy7Hr6zNJ64JIt0uP4w_aem_8MuYNTONANgwNiIYePVg9Q/).

Πολιτικός σεισμός στην Βρετανία - Ο Andy Burnham επιστρέφει στο Westminster, μάχη ηγεσίας με Starmer. Η επιστροφή του Andy Burnham στη Βουλή, σύμπτωμα μιας βαθύτερης αναδιάταξης της βρετανικής πολιτικής εξουσίας.

Η εκλογική νίκη του Andy Burnham στην συμπληρωματική εκλογή του Makerfield δεν αποτελεί απλώς την επιστροφή ενός από τα πιο αναγνωρίσιμα στελέχη των Εργατικών στο Westminster. Αντιθέτως, σύμφωνα με το The Conversation, σηματοδοτεί μια πιθανή καμπή στην εξέλιξη της Αγγλικής αποκέντρωσης (devolution) και στον τρόπο με τον οποίο παράγεται πολιτική ηγεσία στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η νίκη του, με 55% των ψήφων και σαφές προβάδισμα έναντι μικρότερων κομμάτων όπως το Restore UK και το Reform Britain, υπογραμμίζει ότι οι «metro mayors» αποκτούν πλέον πολιτική ισχύ που ξεπερνά τον παραδοσιακό τοπικό τους ρόλο.

Από το Westminster στo Μάντσεστερ: Mια ασυνήθιστη πολιτική διαδρομή. Για δεκαετίες, η βρετανική πολιτική ανέδειξε ηγέτες μέσα από μια σχεδόν ενιαία διαδρομή: κοινοβουλευτική θητεία, υπουργικές θέσεις, κομματική ανέλιξη.

Ο Burnham, πρώην βουλευτής του Leigh από το 2001 μ.Χ., ακολούθησε αρχικά αυτή την διαδρομή, φτάνοντας σε υπουργικά και κομματικά αξιώματα στις κυβερνήσεις του Gordon Brown και αργότερα στην αντιπολίτευση.

Είχε ήδη θεωρηθεί πιθανός διεκδικητής της ηγεσίας των Εργατικών, χωρίς όμως να καταφέρει να την κατακτήσει στις αναμετρήσεις του 2010 μ.Χ. και του 2015 μ.Χ. Υπό τον Ed Miliband το 2010 μ.Χ. και αργότερα υπό τον Jeremy Corbyn το 2015, η πορεία του φάνηκε να σταθεροποιείται χωρίς να κορυφώνεται.

Η στροφή στο Manchester και η πολιτική επανεκκίνηση. Η απόφαση του Burnham να εγκαταλείψει το Westminster και να διεκδικήσει τη δημαρχία του Manchester το 2017 μ.Χ. αρχικά ερμηνεύτηκε ως υποχώρηση. Στην πράξη, όμως, εξελίχθηκε σε στρατηγική επανεφεύρεση.

Ως δήμαρχος απέκτησε κάτι που σπανίζει στο Westminster: εκτελεστική εξουσία πάνω σε έναν συγκεκριμένο τόπο. Παρότι οι αρμοδιότητες των δημάρχων στην Αγγλία παραμένουν περιορισμένες διεθνώς, καλύπτουν κρίσιμους τομείς όπως μεταφορές, στέγαση και οικονομική ανάπτυξη.

Η πανδημία ως πολιτική τομή. Καθοριστική στιγμή για την πολιτική του αναβάθμιση υπήρξε η περίοδος της πανδημίας COVID-19. Η αντιπαράθεσή του με την κυβέρνηση του Boris Johnson για τα lockdowns και τη χρηματοδότηση του Manchester τον μετέτρεψε σε εθνικό πρόσωπο.

Για τους υποστηρικτές του, εκπροσώπησε την τοπική αυτονομία απέναντι στο Λονδίνο. Για τους επικριτές του, αξιοποίησε τη θεσμική του θέση για να ενισχύσει την προσωπική του πολιτική επιρροή. Σε κάθε περίπτωση, η δημαρχία του του έδωσε μια πλατφόρμα παράλληλη – και όχι υποδεέστερη – του Westminster.

Οι πόλεις ως «σχολείο» εθνικής ηγεσίας. Η ανάλυση θέτει ένα ευρύτερο ερώτημα: μπορούν οι δημαρχίες να αποτελέσουν εναλλακτική διαδρομή προς την εθνική εξουσία στη Βρετανία; Σε αντίθεση με άλλες χώρες, το Ηνωμένο Βασίλειο ιστορικά συγκέντρωνε την πολιτική ισχύ στο Westminster.

Όμως διεθνώς υπάρχουν πολλά παραδείγματα όπου η τοπική εκτελεστική εξουσία λειτουργεί ως σκαλοπάτι προς την κορυφή – από την Γαλλία με τους Jacques Chirac και Nicolas Sarkozy, έως την Ιταλία, την Ινδονησία και το Μεξικό. Στον αντίποδα, παραδείγματα όπως οι Rudy Giuliani και Michael Bloomberg δείχνουν ότι η δημοτικότητα σε επίπεδο πόλης δεν εγγυάται εθνική επιτυχία.

Η διαφορά με το «μοντέλο Boris Johnson». Συχνά γίνεται σύγκριση με τον Boris Johnson, ο οποίος επίσης πέρασε από τη δημαρχία του Λονδίνου πριν γίνει πρωθυπουργός. Ωστόσο, η διαδρομή του Burnham διαφέρει ουσιαστικά: δεν επέστρεψε στο Westminster ως «κλασικός» κοινοβουλευτικός καριερίστας, αλλά ως πολιτικός που έχει ήδη ασκήσει εκτελεστική εξουσία σε μητροπολιτικό επίπεδο. Αυτό, σύμφωνα με την ανάλυση, αλλάζει τη φύση της πολιτικής του ταυτότητας.

Το νέο πολιτικό μοντέλο. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η βρετανική αποκέντρωση δεν παράγει πλέον απλώς τοπικούς διαχειριστές. Οι metro mayors εξελίσσονται σε αυτόνομες πολιτικές μονάδες με δυνατότητα να διαμορφώνουν εθνική ατζέντα.

Ο Burnham, με την επιστροφή του στο κοινοβούλιο, γίνεται ίσως η πρώτη πραγματική δοκιμή αυτού του μοντέλου: ενός πολιτικού που δεν ανεβαίνει μόνο μέσα από το Westminster, αλλά επιστρέφει σε αυτό αφού έχει κυβερνήσει μια ολόκληρη μητροπολιτική περιοχή.

Η ανάλυση καταλήγει ότι το πραγματικό ζήτημα δεν είναι αν ο Burnham μπορεί να διεκδικήσει την ηγεσία των Εργατικών. Είναι αν το σύστημα αποκέντρωσης στην Αγγλία έχει ωριμάσει αρκετά ώστε η διακυβέρνηση μιας πόλης-περιοχής να θεωρείται πλέον προετοιμασία για τη διακυβέρνηση ολόκληρης της χώρας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/882896/politikos-seismos-sti-vretania-o-andy-burnham-epistrefei-sto-westminster-maxi-igesias-me-starmer).

«Εκλογές τώρα» ζητά ο Farage μετά την παραίτηση Starmer - «Η Βρετανία χρειάζεται νέα λαϊκή εντολή». «Οι πολίτες δεν συγχωρούν τις αθετημένες υποσχέσεις», διαμήνυσε ο Nigel Farage.  Ο ηγέτης του Reform UK, Nigel Farage, ζήτησε την άμεση διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά την παραίτηση Starmer, υποστηρίζοντας ότι η χώρα βρίσκεται σε παρατεταμένη πολιτική αστάθεια και χρειάζεται μια νέα, ξεκάθαρη λαϊκή εντολή.

Σε ανάρτηση του στην πλατφόρμα Substack, ο Farage υποστήριξε ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα έχει διαβρωθεί σημαντικά και κάλεσε τον διάδοχο του Starmer να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές χωρίς καθυστερήσεις.

«Ο Keir Starmer δεν είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που ανέτρεψα και δεν θα είναι ο τελευταίος. Ο David Cameron, η Theresa May, ο Rishi Sunak και ο επόμενος θα είναι ο Andy Burnham», δήλωσε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος επίσης στους David Cameron, Theresa May, Rishi Sunak και Andy Burnham», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Οι πολίτες δεν συγχωρούν τις αθετημένες υποσχέσεις». Ο επικεφαλής του Reform UK απέδωσε την πολιτική φθορά διαδοχικών κυβερνήσεων στην απόκλιση από τις προεκλογικές δεσμεύσεις τους. Όπως τόνισε, οι πολίτες δεν αποδέχονται να στηρίζουν κόμματα που εγκαταλείπουν τις υποσχέσεις τους μόλις αναλάβουν την εξουσία, επισημαίνοντας ότι η πολιτική εμπιστοσύνη αποτελεί τον πυρήνα της δημοκρατικής λειτουργίας.

«Οι ψηφοφόροι δεν δέχονται να τους αντιμετωπίζουν ως αφελείς. Δεν μπορούν να στηρίζουν ένα κόμμα στις εκλογές και στη συνέχεια να βλέπουν τις δεσμεύσεις του να εγκαταλείπονται μόλις αναλάβει τη διακυβέρνηση. Η πολιτική στηρίζεται στην εμπιστοσύνη», ανέφερε.

«Δεν υπάρχει χρόνος για νέα περίοδο αβεβαιότητας». «Η Βρετανία δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει ούτε μία ακόμη εβδομάδα. Η λύση είναι να αποφασίσουν οι πολίτες και γι’ αυτό ζητώ γενικές εκλογές το συντομότερο δυνατό», σημείωσε ο ηγέτης του Reform UK.

Παράλληλα, ο Farage υποστήριξε ότι το Reform UK ενισχύεται σημαντικά τόσο στις δημοσκοπήσεις όσο και στις τοπικές εκλογές.  Όπως ανέφερε, εκατομμύρια ψηφοφόροι έχουν ήδη στραφεί προς το Reform UK, ενώ το κόμμα εμφανίζεται στην κορυφή πολλών δημοσκοπήσεων για μεγάλο χρονικό διάστημα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883427/ekloges-tora-zita-o-farage-meta-tin-paraitisi-starmer-i-vretania-xreiazetai-nea-entolir, https://romioitispolis.gr/ekloges-tora-zita-o-farage-meta-tin-paraitisi-starmer-i-vretania-chreiazetai-nea-laiki-entoli/).

Παραιτήθηκε το Κτήνος της Βρετανίας! Ένας - ένας τα νεοταξικά κτήνη φεύγουν απ' την μέση, αφού αφήσουν πίσω τους συντρίμμια και λαούς εξαθλιωμένους! Ο βρετανικός λαός κέρδισε! Σειρά τώρα έχει το δικό μας Κτήνος! Ο πρώην πλέον πρωθυπουργός της Βρετανίας ανακοίνωσε την παραίτηση του από την ηγεσία των Εργατικών το πρωί της Δευτέρας στην είσοδο της Ντάουνινγκ Στριτ.

Ο Στάρμερ, χωρίς κάνενα ίχνος μετανοίας ή ανάληψης ευθυνών, κοκορεύτηκε για την...αναγέννηση (!) του διεφθαρμένου πλέον "Εργατικού Κόμματος" (Labour Party) και οι δηλώσεις που έκανε μπροστά στη πόρτα του οίκου της Ντάουνινγκ Στρίτ έμοιαζαν σαν να...είχε μόλις κερδίσει δεύτερη θητεία κι όχι παραίτηση!

Καθαρό "τέκνο" της συμμορίας του Νταβός των "Πεφωτισμένων", όχι μόνο ουδεμία πολιτική ευθύνη ανέλαβε, αλλά...βγήκε κι από πάνω παρουσιάζοντας το μέχρι τώρα κυβερνητικό του έργο κάτι ως...επίγειος παράδεισος και για ό,τι έγινε, ευθύνη έχει μόνο ο...λαός που δεν εκτίμησε το...θεάρεστο έργο του! Να δείτε πως ακριβώς τα ίδια θα συμβούν και το Κτήνος του Μεγάρου Μαξίμου! Αυτό σας το υπογράφω!

'Τέτοια καθάρματα και - άδεια από κάθε ανθρώπινο συναίσθημα - κτήνη είναι τα "κατασκευάσματα" του Σβάμπ και των συν αυτώ. Για ό,τι δυστοπικό και αντιλαϊκό μέτρο που αποτυγχάνει, αιτία είναι η...πλέμπα, η μάζα, οι αμόρφωτοι και οι "φαγάδες"! Ποτέ αυτοί!

Άντε στα τσακίδια λοιπόν ελεεινό κτήνος και μακάρι όταν ψοφήσεις, να σου έχει ετοιμάσει το "αφεντικό" σου το καλύτερο καζάνι για να βράζεις στο ζουμί σου στην αιωνιότητα! Οι δηλώσεις του Κτήνους της Βρετανίας.

Διαβάστε τι δήλωσε το πολιτικό αυτό Κτήνος μπροστά στους δημοσιογράφους και μερικούς περαστικούς που στάθηκαν να τον ακούσουν και φρίξετε: «Μια νέα κυβέρνηση των Εργατικών, η πρώτη έπειτα από 14 χρόνια.

Μια νέα σελίδα στην ιστορία της χώρας μας άνοιξε ύστερα από χρόνια απογοήτευσης και αδιεξόδων, προσφέροντας την ευκαιρία να αλλάξουμε προς το καλύτερο την ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ασχολήθηκα με την πολιτική.

Η πορεία μέχρι εκείνο το σημείο δεν ήταν εύκολη. Πριν από έξι χρόνια, ανέλαβα ένα Εργατικό Κόμμα που ήταν πολιτικά, οικονομικά και ηθικά χρεοκοπημένο. Μου έλεγαν ξανά και ξανά ότι το κόμμα μου είχε τελειώσει, ότι ανήκαμε πλέον στο παρελθόν και ότι η κατάκτηση της πλειοψηφίας στις γενικές εκλογές – πόσο μάλλον μιας σαρωτικής νίκης – ήταν αδύνατη.

Διαψεύσαμε όσους το πίστευαν, γιατί αλλάξαμε το κόμμα μας. Ξεριζώσαμε το δηλητήριο του αντισημιτισμού, αποκαταστήσαμε την αξιοπιστία μας στην οικονομία, την άμυνα και την εθνική ασφάλεια και γίναμε ξανά ένα κόμμα που στεκόταν με υπερηφάνεια δίπλα στην χώρα του και κάτω από την εθνική της σημαία.

Η δύσκολη αυτή προσπάθεια αλλαγής είχε έναν και μόνο σκοπό: όχι την εξουσία για χάρη της εξουσίας, αλλά την βελτίωση της Βρετανίας. Τη δημιουργία μιας πιο δίκαιης χώρας, βασισμένης στην αξιοπρέπεια και τον σεβασμό, όπου όλοι αναγνωρίζονται, όλοι έχουν αξία και όπου ο πλούτος και οι ευκαιρίες ανήκουν σε όλους και όχι μόνο στους λίγους προνομιούχους» είπε μεταξύ άλλων.

Ε, βέβαια, ο άνθρωπος είναι...Πεφωτισμένος! Όλα τα έκανε ολόσωστα και το έργο που αφήνει πίσω του, πρέπει να γραφτεί και στην σύγχρονη βρετανική Iστορία! Κι αυτοί όλοι που ξεσηκώθηκαν για να τον πετάξουν έξω απ την Ντάουνινγκ Στρίτ  από τον περασμένο Νοέμβρη μέχρι σήμερα, είναι οι αχάριστες πλέμπες που δεν κατάφεραν να μπούν καν στο πετσί του...έργου του!

Ανέφερε τέλος, ότι ζήτησε από την Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή του Εργατικού Κόμματος να καθορίσει το χρονοδιάγραμμα για τις εκλογές ηγεσίας του κόμματος, με την έναρξη της υποβολής υποψηφιοτήτων να ορίζεται για τις 9 Ιουλίου. Η προθεσμία υποβολής υποψηφιοτήτων θα λήξει πριν από την θερινή κοινοβουλευτική διακοπή, στις 16 Ιουλίου.

Σε περίπτωση διεξαγωγής εθνικών εκλογών, θα εξασφαλίσει ότι θα υπάρχει νέος ηγέτης του Εργατικού Κόμματος μέχρι την επανέναρξη των εργασιών του Κοινοβουλίου τον Σεπτέμβριο. Η ώρα του Νάιτζελ Φάρατζ νομίζω ότι έφτασε. Αυτός που θα πάρει την αρχηγία των Εργατικών θα είναι ίδιος - μην πώ χειρότερος - απ τον Στάρμερ οπότε, ο δεξιός πατριώτης Φάρατζ δεν θα συναντήσει δυσκολίες στον δρόμο προς την εξουσία.

Εκτός των Εργατικών, μεγάλη πτώση σημειώνουν και οι Συντηρητικοί (Εθνικοί-Φιλελεύθεροι), γιατί είναι ακριβώς παρόμοιοι με τους Εργατικούς. Ο Νεοταξισμός άλλως τε έχει εισχωρήσει παντού στην πολιτική των χωρών της Δύσης και οι ταμπέλες των κομμάτων πλέον έχουν το ίδιο "χρώμα" και την ίδια ατζέντα.

Και όπως δείχνουν τα πράγματα, το Κόμμα των Συντηρητικών θα καταρρεύσει, έχοντας χάσει σχεδόν τα 3/4 των ψηφοφόρων του και όλοι αυτοί οι δυσαρεστημένοι, έχουν προσκολληθεί στο κόμμα του Φάρατζ.  Πιθανότατα, όταν και όποτε προκηρυχθούν οι εκλογές, ο Φάρατζ να είναι ο νέος πρωθυπουργός της Βρετανίας (https://www.pirinoslogios.com/post/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B9%CF%84%CE%AE%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CF%84%CE%AE%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B2%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1%CF%82li/).

Πολιτικός σεισμός στην Βρετανία: Παραιτήθηκε ο Keir Starmer, αλλά μένει… Χάος στο Εργατικό Κόμμα, ηγέτης εν αναμονή ο Burnham. Την παραίτησή του από πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου έθεσε στη διάθεση του Βασιλιά Καρόλου ο Keir Starmer, εκκινώντας τις διαδικασίες για την αντικατάστασή του.

Το Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκεται πλέον σε πολιτικό χάος, μετά την ανακοίνωση περί παραίτησης του Keir Starmer, η οποία πλέον βυθίζει την χώρα σε ένα νέο κύμα αβεβαιότητας και εσωκομματικής αναταραχής.

Ο ίδιος, σε δραματική δήλωσή του, υπογράμμισε ότι το βασικό ερώτημα που τέθηκε εντός του κόμματος ήταν αν αποτελεί το κατάλληλο πρόσωπο για να οδηγήσει τους Εργατικούς στις επόμενες εκλογές. Όπως ανέφερε, έχει πλέον «ακούσει την απάντηση» του κόμματος και την αποδέχεται «με κατανόηση και αξιοπρέπεια».

«Πρώτα η χώρα» – Το πολιτικό αφήγημα της αποχώρησης. Ο Keir Starmer τόνισε ότι κάθε του απόφαση καθοδηγήθηκε από την αρχή της προτεραιότητας προς το εθνικό συμφέρον. «Κάθε απόφαση που πήρα είχε στόχο να βάλει πρώτα την χώρα που αγαπώ», ανέφερε χαρακτηριστικά, ανακοινώνοντας ότι θα αποχωρήσει από την ηγεσία των Εργατικών.

«Παρέλαβα ένα κόμμα κατεστραμμένο». Πριν ανακοινώσει την παραίτησή του, ο Starmer περιέγραψε ένα κόμμα σε βαθιά κρίση όταν ανέλαβε την ηγεσία του, κάνοντας λόγο για έναν οργανισμό «πολιτικά, οικονομικά και ηθικά χρεοκοπημένο». Όπως υποστήριξε, είχε δεχθεί επανειλημμένα ότι το κόμμα των Εργατικών ήταν «τελειωμένο», όμως – όπως είπε – διέψευσε αυτές τις εκτιμήσεις.

Αναφέρθηκε επίσης στις εσωκομματικές μεταρρυθμίσεις, σημειώνοντας ότι απομάκρυνε «το δηλητήριο του αντισημιτισμού» και αποκατέστησε την εμπιστοσύνη στους τομείς της οικονομίας, της άμυνας και της εθνικής ασφάλειας.

Η πολιτική διαδρομή προς την εξουσία και η αιφνίδια έξοδος. Ο Starmer εμφανίστηκε συγκινημένος έξω από την Downing Street, πλαισιωμένος από την σύζυγό του, ενώ πλήθος τον αποχαιρετούσε με χειροκροτήματα.

«Το να περπατήσω στην Downing Street ήταν η πιο περήφανη στιγμή της ζωής μου», δήλωσε, αναφερόμενος στην εκλογική νίκη των Εργατικών τον Ιούλιο του 2024 μ.Χ. Υπενθύμισε ότι εισήλθε στην πολιτική με στόχο να αλλάξει τις ζωές εκατομμυρίων πολιτών και περιέγραψε την πορεία που οδήγησε το κόμμα στην εξουσία.

Τι ανέφερε νωρίτερα το bankingnews.gr. Από το απόλυτο πολιτικό κεφάλαιο των Εργατικών, ο Keir Starmer μετατρέπεται σε ηγέτη υπό πολιορκία. Οι πιέσεις από το εσωτερικό του κόμματός του εντείνονται καθημερινά, οι φωνές υπέρ της αποχώρησής του πληθαίνουν και ο Andy Burnham εμφανίζεται έτοιμος να εκμεταλλευτεί το κενό εξουσίας.

Εάν επιβεβαιωθούν τα σενάρια των τελευταίων ημερών, η Βρετανία οδεύει προς μία ακόμη αλλαγή πρωθυπουργού, σε μια εξέλιξη που πριν από λίγους μήνες φαινόταν αδιανόητη. Σύμμαχοι του Keir Starmer εκτιμούν ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός αναμένεται άμεσα να παρουσιάσει χρονοδιάγραμμα για την αποχώρησή του από την ηγεσία της κυβέρνησης.

Σύμφωνα με τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης, δήλωση του Starmer με την οποία θα παραχωρεί την εξουσία θα μπορούσε να γίνει ακόμη και σήμερα, αν και επισημαίνουν ότι τίποτα δεν έχει οριστικοποιηθεί.

Ο Starmer πέρασε τις τελευταίες τρεις ημέρες εξετάζοντας τη θέση του και αξιολογώντας κατά πόσο θα μπορούσε να συνεχίσει να αντιστέκεται στις προσπάθειες του Burnham, ο οποίος εξελέγη βουλευτής την περασμένη εβδομάδα, να τον εκτοπίσει από την ηγεσία.

Η παρέμβαση Trump και τα δημοσιεύματα. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump ανέφερε σε ανάρτησή του στο Truth Social την Κυριακή ότι ο Starmer «θα παραιτηθεί» από πρωθυπουργός. Ωστόσο, Βρετανός κυβερνητικός αξιωματούχος διευκρίνισε ότι δεν είχε υπάρξει καμία σχετική ενημέρωση προς τον Trump από την κυβέρνηση και ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν είχε συνομιλήσει με τον Starmer.

Παράλληλα, η εφημερίδα The Guardian μετέδωσε το βράδυ της Κυριακής ότι ο Starmer επρόκειτο να παρουσιάσει τις προθέσεις του σε δήλωση έξω από την Downing Street το πρωί της Δευτέρας, επικαλούμενη ανώνυμους υπουργούς του υπουργικού συμβουλίου.

Ερωτηθείσα για το δημοσίευμα, η Downing Street παρέπεμψε στις δηλώσεις του Starmer την Παρασκευή, όταν είχε υποστηρίξει ότι δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει την θέση του. Ωστόσο, επικαλέστηκε και τις δηλώσεις του υπουργού Επιχειρήσεων Peter Kyle, ο οποίος ανέφερε την Κυριακή ότι ο πρωθυπουργός αξιολογεί τις «πολιτικές πραγματικότητες».

«Έχει πραγματοποιήσει συνομιλίες με ένα πολύ ευρύ φάσμα ανθρώπων, μεταξύ των οποίων και εγώ», δήλωσε ο Kyle στο Sky News. «Παράλληλα εργάστηκε εντατικά όλο το Σαββατοκύριακο. Πιστεύω ότι αφιερώνει χρόνο για να εξετάσει τις πολιτικές πραγματικότητες, τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες που αντιμετωπίζει».

Από τον εκλογικό θρίαμβο στην κρίση ηγεσίας. Η πιθανότητα αποχώρησης του Starmer συνιστά εντυπωσιακή ανατροπή σε σχέση με τη σαρωτική εκλογική νίκη που πέτυχε το 2024 μ.Χ., όταν επανέφερε το Εργατικό Κόμμα στην εξουσία ύστερα από 14 χρόνια στην αντιπολίτευση.

Ωστόσο, η πρωθυπουργική του θητεία σημαδεύτηκε από πολιτικά λάθη και εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά δημοτικότητας. Η κατάσταση κορυφώθηκε με τη βαριά ήττα των Εργατικών στις τοπικές εκλογές του Μαΐου, αποτέλεσμα που ώθησε σχεδόν το ένα τέταρτο των βουλευτών του κόμματος να ζητήσουν την παραίτησή του.

Η αναμενόμενη απόφαση του Starmer έρχεται λίγες ημέρες μετά την εκλογή του Andy Burnham στη Βουλή των Κοινοτήτων, γεγονός που του επιτρέπει πλέον να διεκδικήσει επίσημα την ηγεσία του κόμματος απέναντι στον ιστορικά αντιδημοφιλή πρωθυπουργό. Το αποτέλεσμα αυτό πυροδότησε πολυήμερες συζητήσεις στο στρατόπεδο του Starmer σχετικά με το κατά πόσο θα μπορούσε να αντέξει μια εσωκομματική πρόκληση από τον Burnham.

Η άνοδος του Burnham και ο παράγοντας Farage. Ιδιαίτερη βαρύτητα απέκτησε ο τρόπος με τον οποίο ο Burnham επικράτησε στην αναπληρωματική εκλογή του Makerfield, όπου συνέτριψε το Reform UK του Nigel Farage, το οποίο προηγείται σε πολλές δημοσκοπήσεις.

Η επιτυχία αυτή αύξησε περαιτέρω την πίεση προς τον Starmer, καθώς πολλοί βουλευτές των Εργατικών φαίνεται να καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Burnham αποτελεί την μοναδική ελπίδα του κόμματος να ανακόψει την πορεία του Farage στις επόμενες γενικές εκλογές, οι οποίες πρέπει να διεξαχθούν έως το 2029 μ.Χ.

Νέα περίοδος πολιτικής αβεβαιότητας. Εφόσον ο Starmer ανακοινώσει επίσημα την πρόθεση του να αποχωρήσει, το Ηνωμένο Βασίλειο θα εισέλθει σε μία νέα περίοδο πολιτικής αβεβαιότητας, οδηγούμενο στον έβδομο πρωθυπουργό μέσα σε δέκα χρόνια — μια εξέλιξη που φάνταζε αδιανόητη όταν οι Εργατικοί εξασφάλισαν άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία το 2024 μ.Χ.

Μετά την πολιτική αναταραχή των ετών που ακολούθησαν το Brexit, κατά τα οποία οι Συντηρητικοί διαδέχονταν ο ένας τον άλλον στην ηγεσία με τους David Cameron, Theresa May, Boris Johnson, Liz Truss και Rishi Sunak, ο Starmer είχε αναλάβει την εξουσία υποσχόμενος μια νέα εποχή σταθερότητας.

Αντί γι’ αυτό, επενδυτές και αγορές αναρωτιούνται πλέον ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσει η βρετανική κυβέρνηση. Μεταξύ των ερωτημάτων που τίθενται είναι ποιος θα μπορούσε να διαδεχθεί την Rachel Reeves στο Υπουργείο Οικονομικών σε μια ενδεχόμενη κυβέρνηση Burnham. Παραμένει επίσης ανοιχτό το ενδεχόμενο ο Burnham να αναλάβει την πρωθυπουργία χωρίς αντίπαλο ή να βρεθεί αντιμέτωπος με άλλον διεκδικητή εντός των Εργατικών.

Στη δεύτερη περίπτωση, θα χρειαστεί να περάσει εβδομάδες υπό εντατικό πολιτικό έλεγχο παρουσιάζοντας το κυβερνητικό του σχέδιο, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να εξασφαλίσει την στήριξη της κομματικής βάσης που εκλέγει τελικά τον ηγέτη.

Οι διεργασίες στο εσωτερικό των Εργατικών. Μέχρι το τέλος της Παρασκευής, αρκετοί υπουργοί που παρέμεναν πιστοί στον Starmer φέρονται να του μετέφεραν ότι, παρότι δεν επιθυμούσαν την αποχώρησή του, θεωρούσαν πλέον αναπόφευκτη την αντικατάσταση του.

Σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν το περιεχόμενο των συζητήσεων, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν κυρίως στο πώς θα περιοριστούν οι αναταράξεις για τη χώρα και θα αποφευχθεί μια βαθύτερη εσωκομματική σύγκρουση, παρά στην άσκηση πιέσεων ή στην υποβολή τελεσιγράφων προς τον πρωθυπουργό. Μέχρι το πρωί του Σαββάτου, μόνο ένας στενός πυρήνας ιδιαίτερα πιστών υπουργών εξακολουθούσε να υποστηρίζει ότι έπρεπε να παραμείνει και να δώσει τη μάχη.

Σε εκείνο το στάδιο, αρκετοί Υπουργοί αποκόμισαν την εντύπωση ότι ο Starmer είχε πλέον αποδεχθεί την ανάγκη να καθορίσει χρονοδιάγραμμα αποχώρησης. Παράλληλα, θεώρησαν ότι δεν προτίθεται να συμμετάσχει σε ενδεχόμενη εσωκομματική εκλογική διαδικασία για την ηγεσία, αποφεύγοντας έτσι ακόμη πιο δύσκολες συζητήσεις.

Οι όροι της εξόδου και οι διαφωνίες για την διαδοχή. Από το μεσημέρι του Σαββάτου και μετά, οι συνεργάτες του Starmer επικεντρώθηκαν κυρίως στους όρους της αποχώρησής του. Ορισμένοι υποστήριξαν ότι θα έπρεπε να παραμείνει έως τον Σεπτέμβριο, θεωρώντας ότι κάτι τέτοιο εξυπηρετεί καλύτερα το εθνικό συμφέρον, καθώς ο Burnham δεν έχει ακόμη παρουσιάσει ένα πλήρως διαμορφωμένο κυβερνητικό σχέδιο.

Κατά την άποψή τους, οι βουλευτές των Εργατικών θα πρέπει να αποφασίσουν αν ο Burnham θα αναλάβει την ηγεσία χωρίς αντίπαλο ή μέσω ανοιχτής εσωκομματικής αναμέτρησης. Παράλληλα, προειδοποιούν για τους κινδύνους που συνεπάγεται η ανάληψη της εξουσίας από έναν ηγέτη που δεν έχει δοκιμαστεί σε εθνικό επίπεδο.

Σενάρια για Streeting και ανησυχίες για το μέλλον. Ορισμένοι βουλευτές της δεξιάς πτέρυγας των Εργατικών εκφράζουν ανησυχίες ότι, ακόμη και αν ο πρώην υπουργός Υγείας Wes Streeting εξασφαλίσει την υποστήριξη 81 βουλευτών και επιβάλει εσωκομματική αναμέτρηση, ενδέχεται στη συνέχεια να καταλήξει σε συμφωνία με τον Burnham, αποσύροντας πρόωρα την υποψηφιότητά του με αντάλλαγμα μια κορυφαία υπουργική θέση, όπως αυτή του υπουργού Εξωτερικών.

Μακροχρόνιος υποστηρικτής του Starmer δήλωσε ότι η βασική του ανησυχία είναι πως, χωρίς ένα σαφές σχέδιο για την γρήγορη ενοποίηση του κόμματος και την υλοποίηση της υπόσχεσης για αλλαγή, ο Burnham θα μπορούσε να χάσει την δημοτικότητά του μέσα σε λίγους μήνες και να βρεθεί αντιμέτωπος με ακόμη πιο έντονες εσωκομματικές συγκρούσεις, ακολουθώντας την πορεία που είχαν ακολουθήσει οι Συντηρητικοί πριν από τις τελευταίες εκλογές.

Διαφωνίες για την σύνθεση μιας κυβέρνησης Burnham. Στο στρατόπεδο του Burnham καταγράφονται ήδη διαφωνίες σχετικά με την κατεύθυνση που θα πρέπει να ακολουθήσει μια μελλοντική κυβέρνησή του. Ορισμένοι στενοί συνεργάτες του εμφανίζονται αντίθετοι στο ενδεχόμενο να αναλάβει ο σημερινός Υπουργός Ενέργειας Ed Miliband το Υπουργείο Οικονομικών.

Ταυτόχρονα, στελέχη της αριστερής πτέρυγας των Εργατικών δηλώνουν ήδη απογοητευμένα από την πρόθεση του Burnham να διατηρήσει στη θέση της Υπουργού Εσωτερικών τη Shabana Mahmood, λόγω της αυστηρής στάσης της στο μεταναστευτικό.

Εκτιμούν επίσης ότι ο Burnham κινδυνεύει να αποξενώσει ακόμη περισσότερο την αριστερή πτέρυγα του κόμματος εάν δεν τοποθετήσει ένα πρόσωπο με πιο αριστερό προσανατολισμό στην ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών (https://romioitispolis.gr/politikos-seismos-sti-vretania-paraitithike-o-keir-starmer-alla-menei-chaos-sto-ergatiko-komma-igetis-en-anamoni-o-burnham/).

ΚΑΚΗΝ ΚΑΚΩΣ #ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ #ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ Ο #ΣΤΑΡΜΕΡ ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΝΑ ΕΦΡΑΜΟΣΕΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ #ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ #ΒΡΕΤΑΝΙΑ! Η τεράστια, μαζική αντίδραση των Βρετανών τον υποχρέωσε σε άτακτη αναδίπλωση και άρση της υποχρεωτικότητας, σε σωρεία λαθών, αλλά και πρωτοφανούς φιλοτουρκισμού και τώρα σε επώδυνη παραίτηση! Δεν έχει ευλογία η νέα ταυτότητα του Ψηφιακού Ολοκληρωτισμού... Τα έχουν πει εδώ και χρόνια οι Άγιοι Γέροντες...

Η ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ. Φανταστείτε τώρα τι θα γίνει στην #Ελλάδα, που η Κυβέρνηση #Μητσοτάκη επιμένει και από πάνω για ταυτότητα - τσιπ και προσωπικό αριθμό παγκόσμιο... ΘΑ ΣΥΝΤΡΙΒΕΙ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ή ΘΑ ΥΠΟΧΡΕΩΘΕΙ ΣΕ ΑΤΑΚΤΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ! Νύχτα θα φύγει! Γιατί ακριβώς ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΥΛΟΓΙΑ! #Σαμαράς και #Καραμανλής ΕΡΧΟΝΤΑΙ! Μαζί με #Καρυστιανού και άλλους. Έχει και ο Θεός τα σχέδιά Του (https://www.facebook.com/noiazomai.gr/posts/pfbid02MSpvyyrTFEhX3CZu8P9qCqa1uiCvpxvXsjSD6jgcY1NyNkMgB8JQu2aNREmLdJ2Rl?ref=embed_page)!

Γιατί παραιτήθηκε στην πραγματικότητα από την βρετανική πρωθυπουργία ο Κιρ Στάρμερ. Ο Ν.Τραμπ δεν «προέβλεψε» την αποχώρησή του αλλά την γνώριζε! Ο Κιρ Στάρμερ δεν παραιτήθηκε οικειοθελώς, όπως αναφέρει το επίσημο αφήγημα αλλά απομακρύνθηκε-αποπέμφθηκε από την θέση του κατόπιν προειδοποίησης από τον ίδιο τον Αμερικανό Πρόεδρο Ν.Τραμπ πως αν δεν το κάνει θα αποκαλυφθούν εναντίον του πολλά επιβαρυντικά στοιχεία μέσω των φακέλων Επστάιν για υποθέσεις που ταλάνισαν την Βρετανία στο πρόσφατο παρελθόν.

Σύμφωνα με βρετανικές και αμερικανικές πηγές, ο λόγος δεν ήταν ούτε η αποτυχία στην οικονομία ούτε η μεταναστευτική πολιτική. Ήταν κάτι πολύ προσωπικό που αφορούσε την εισαγγελική του καριέρα.

Σύμφωνα λοιπόν με τα όσα αναφέρονται στις 17 Ιουνίου 2026 μ.Χ., κατά την διάρκεια της Συνόδου του G7, ο Ντόναλντ Τραμπ βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με τον Στάρμερ σε ένα ιδιωτικό δείπνο χωρίς κάμερες και χωρίς υπαλλήλους. Ο Τραμπ φέρεται να είχε μαζί του έναν φάκελο τριών σελίδων από τα έγγραφα Epstein, τα οποία έπρεπε να παραμείνουν σφραγισμένα μέχρι το 2035 μ.Χ.

Οι σελίδες αυτές, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, φέρονται να αναφέρουν τον Κιρ Στάρμερ όχι ως μάρτυρα, αλλά ως συμμετέχοντα σε υποθέσεις που σχετίζονται με το δίκτυο Επστάιν στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο Στάρμερ, ως Διευθυντής της Εισαγγελικής Αρχής (Director of Public Prosecutions) από το 2008 μ.Χ. έως το 2013 μ.Χ., είχε την τελική ευθύνη για σειρά υποθέσεων που σήμερα θεωρούνται σκανδαλώδεις και δύσοσμες:

•Η υπόθεση του γνωστού Βρετανού παρουσιαστή Jimmy Savile (439 θύματα βιασμού ή απόπειρας βιασμού), όπου η δικογραφία του έφτασε στο γραφείο του και ο ίδιος υπέγραψε την απόρριψη της δίωξης με την αιτιολογία «ανεπαρκή στοιχεία». Το σκάνδαλο του Τζίμι Σάβιλ (Jimmy Savile) αποτελεί μία από τις πιο σοκαριστικές υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης και συγκάλυψης στην ιστορία της Βρετανίας.

Ο Σάβιλ, ένας από τους πιο διάσημους και λαοφιλείς παρουσιαστές του BBC, αποκαλύφθηκε μετά τον θάνατό του το 2011 μ.Χ. ότι ήταν ένας κατά συρροήν παιδεραστής και βιαστής, ο οποίος δρούσε ανενόχλητος για περισσότερες από έξι δεκαετίες.  Μεσουράνησε από την δεκαετία του ’60 μ.Χ. έως το ’90 μ.Χ., παρουσιάζοντας εμβληματικές εκπομπές όπως το Top of the Pops και το Jim’ll Fix It.

Συγκέντρωσε εκατομμύρια λίρες για νοσοκομεία, ορφανοτροφεία και ψυχιατρεία, αποκτώντας απεριόριστη πρόσβαση σε αυτά. Είχε στενές φιλικές σχέσεις με την βασιλική οικογένεια της Βρετανίας (συμπεριλαμβανομένου του τότε Πρίγκιπα Καρόλου) και την πρωθυπουργό Μάργκαρετ Θάτσερ, ενώ είχε χριστεί και Ιππότης (Σερ).

Το 2012 μ.Χ., έναν χρόνο μετά τον θάνατό του, το βρετανικό δίκτυο ITV πρόβαλε ένα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ που έσπασε την σιωπή δεκαετιών. Η αστυνομική έρευνα που ακολούθησε (“Operation Yewtree”) αποκάλυψε:

Εκατοντάδες Θύματα: Καταγράφηκαν επίσημα πάνω από 450 θύματα, κυρίως παιδιά και έφηβοι (αγόρια και κορίτσια), ηλικίας από 5 έως 75 ετών. Χώροι Δράσης: Κακοποιούσε τα θύματά του στα καμαρίνια του BBC, σε ιδρύματα, σε σχολεία, ακόμη και σε θαλάμους νοσοκομείων (όπως το Stoke Mandeville και το Broadmoor).

Νεκροφιλία: Μαρτυρίες και στοιχεία έδειξαν ότι κακοποίησε σεξουαλικά ακόμη και πτώματα σε νεκροτομεία νοσοκομείων όπου είχε ελεύθερη πρόσβαση. Το μεγαλύτερο σοκ για την κοινή γνώμη ήταν το γεγονός ότι ο Σάβιλ προστατευόταν από ένα τείχος σιωπής:

Επίσημες έρευνες απέδειξαν ότι στο BBC επικρατούσε μια κουλτούρα φόβου και βαθιάς αδράνειας. Οι φήμες κυκλοφορούσαν ευρέως, αλλά κανείς δεν μιλούσε λόγω της τεράστιας δύναμης του παρουσιαστή.

Λίγο μετά τον θάνατό του, η εκπομπή Newsnight του BBC είχε ετοιμάσει ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ, το οποίο όμως «κόπηκε» με άνωθεν εντολή της διοίκησης.•Οι υποθέσεις των grooming gangs σε Rotherham, Rochdale και Telford, όπου χιλιάδες παιδιά έπεσαν θύματα και πολλές υποθέσεις αρχειοθετήθηκαν ή αποδυναμώθηκαν.

Ο όρος “grooming gangs” (συμμορίες αποπλάνησης και εκμετάλλευσης) αναφέρεται σε οργανωμένα δίκτυα ανδρών που στόχευαν, χειραγωγούσαν και εκμεταλλεύονταν σεξουαλικά ανήλικα κορίτσια σε διάφορες πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου.

Οι περιπτώσεις του Rotherham, του Rochdale και του Telford αποτελούν τα μεγαλύτερα και πιο σοκαριστικά σκάνδαλα προστασίας παιδιών στην σύγχρονη βρετανική ιστορία.  Η δράση αυτών των ομάδων διήρκεσε για δεκαετίες (κυρίως από τα τέλη της δεκαετίας του 1.980 μ.Χ. έως την δεκαετία του 2010 μ.Χ.), με χιλιάδες θύματα. Οι δράστες εντόπιζαν κυρίως νεαρά, λευκά κορίτσια από ευάλωτα κοινωνικά υπόβαθρα ή δομές πρόνοιας.

Η διαδικασία του “Grooming”: Προσέγγιζαν τα θύματα προσφέροντάς τους προσοχή, δώρα, αλκοόλ, ναρκωτικά ή τσιγάρα για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη τους. Μόλις τα παιδιά παγιδεύονταν, υφίσταντο ομαδικούς βιασμούς, σωματική βία, εκβιασμούς και εξαναγκαστική πορνεία, ενώ μεταφέρονταν από πόλη σε πόλη.

Rotherham Child Sexual Exploitation: Υπολογίζεται ότι πάνω από 1.400 παιδιά έπεσαν θύματα εκμετάλλευσης μεταξύ 1.997 μ.Χ. και 2013 μ.Χ. Η ανεξάρτητη έκθεση της Καθηγήτριας Alexis Jay το 2014 αποκάλυψε το μέγεθος της φρίκης.

Rochdale: Αντίστοιχο δίκτυο αποκαλύφθηκε με καταδίκες ανδρών το 2012 μ.Χ,, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν ταξί και καταστήματα γρήγορου φαγητού (takeaway) ως υποδομές για να παγιδεύουν και να μεταφέρουν τα κορίτσια.

Telford: Μια μεταγενέστερη ανεξάρτητη έρευνα επιβεβαίωσε ότι εκατοντάδες παιδιά είχαν υποστεί συστηματική κακοποίηση στην περιοχή για πάνω από 40 χρόνια. ­•Η υπόθεση Epstein UK το 2009 μ.Χ., όπου το υλικό που παραδόθηκε από την αστυνομία του Surrey απορρίφθηκε από το γραφείο του Στάρμερ!

Η υπόθεση του Jeffrey Epstein που σχετίζεται με το Ηνωμένο Βασίλειο (UK) και το έτος 2009 μ.Χ. αφορά δύο πολύ συγκεκριμένες και εξαιρετικά σοβαρές πτυχές, οι οποίες ήρθαν στο φως της δημοσιότητας μέσα από τον αποχαρακτηρισμό εκατομμυρίων δικαστικών εγγράφων (τα λεγόμενα Epstein Files):

1. Η Πολιτική Διαρροή και το Σκάνδαλο «Lord Mandelson». Το 2009 μ.Χ., ο Peter Mandelson υπηρετούσε ως υπουργός Επιχειρήσεων και de facto αναπληρωτής πρωθυπουργός του Gordon Brown. Σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ που δημοσιεύθηκαν, κατά την διάρκεια εκείνης της χρονιάς σημειώθηκαν τα εξής:

Διαρροή ευαίσθητων εγγράφων: Τον Ιούνιο του 2009 μ.Χ., ο Mandelson φέρεται να διέρρευσε απόρρητα οικονομικά έγγραφα της βρετανικής κυβέρνησης στον Epstein. Τα έγγραφα αυτά αφορούσαν κρατικά σχέδια για πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων ύψους 20 δισεκατομμυρίων λιρών και τη φορολογική πολιτική των Εργατικών.

Παρέμβαση υπέρ των τραπεζών: Τον Δεκέμβριο του 2009 μ.Χ., οι δύο άνδρες αντάλλαξαν μηνύματα σχετικά με την προσπάθεια αποτροπής ενός «σούπερ-φόρου» που σχεδίαζε το βρετανικό Υπουργείο Οικονομικών στα μπόνους των τραπεζιτών.

Ο Mandelson παραδέχθηκε στον Epstein ότι προσπαθούσε να τροποποιήσει την πολιτική και του πρότεινε να πει στον επικεφαλής της JPMorgan, Jamie Dimon, να απειλήσει «ήπια» τον τότε Υπουργό Οικονομικών, Alistair Darling.

Χρηματικές συναλλαγές: Τον Σεπτέμβριο του 2009 μ.Χ. (λίγο μετά την αποφυλάκιση του Epstein από την πρώτη του καταδίκη στην Φλόριντα), ο Epstein μετέφερε 10.000 λίρες στον σύντροφο (και μετέπειτα σύζυγο) του Mandelson, Reinaldo Avila da Silva, για τη χρηματοδότηση σπουδών οστεοπαθητικής.

Οι συνέπειες σήμερα: Λόγω των αποκαλύψεων αυτών, ο Peter Mandelson παραιτήθηκε από το Εργατικό Κόμμα, αποχώρησε από την Βουλή των Λόρδων και τέθηκε υπό ποινική έρευνα από τη Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου (Metropolitan Police) για διαρροή πληροφοριών που επηρεάζουν την αγορά.

2. Η Νομική Συμφωνία Συμβιβασμού (Virginia Giuffre). Το 2009 μ.Χ. αποτελεί έτος-ορόσημο και για την δικαστική εμπλοκή της βρετανικής βασιλικής οικογένειας στην υπόθεση: Ο συμβιβασμός των $500.000: Η Virginia Giuffre (θύμα του Epstein) υπέγραψε το 2009 μ.Χ. μια άκρως απόρρητη συμφωνία συμβιβασμού με τον Epstein, λαμβάνοντας το ποσό των 500.000 δολαρίων για να αποσύρει τις αστικές της αξιώσεις εναντίον του.

Η ρήτρα ασυλίας: Η συμφωνία αυτή περιλάμβανε έναν όρο που απάλλασσε από κάθε μελλοντική ευθύνη οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο θα μπορούσε να θεωρηθεί δυνητικός ερωτώμενος ή κατηγορούμενος στην δική της υπόθεση.

Σύνδεση με τον Πρίγκιπα Άντριου: Όταν η Giuffre κατέθεσε μήνυση εναντίον του Πρίγκιπα Άντριου (Andrew Mountbatten-Windsor) για σεξουαλική κακοποίηση, η νομική ομάδα του Πρίγκιπα χρησιμοποίησε αυτήν ακριβώς την μυστική συμφωνία του 2009 μ.Χ., υποστηρίζοντας ότι η ρήτρα προσέφερε ασυλία και στον ίδιο. Η δημοσιοποίηση αυτής της συμφωνίας οδήγησε τελικά στην αφαίρεση των βασιλικών τίτλων του Πρίγκιπα Άντριου.

Αυτές οι τρεις υποθέσεις λοιπον σύμφωνα με πληροφορίες, οδήγησαν τον Στάρμερ να φύγει νωρίς από το ιδιωτικό του δείπνο, λέγοντας ότι «δεν αισθάνεται καλά». Μέσα σε 48 ώρες ανακοίνωσε την παραίτησή του. Ο Τραμπ, σε ανάρτησή του στις 21 Ιουνίου, δήλωσε δημόσια: «Θα παραιτηθεί». Δεν ήταν πρόβλεψη αλλά η επιβεβαίωση ότι ήδη γνώριζε το αποτέλεσμα.

Η επίσημη δικαιολογία που δόθηκε ήταν η αποτυχία στην μεταναστευτική πολιτική και την ενέργεια. Η πραγματική απειλή, σύμφωνα με τις πηγές, ήταν η δημοσιοποίηση των εγγράφων.Στις 9 Ιουλίου 2026 μ.Χ. αναμένεται η επόμενη δέσμη εγγράφων Epstein από το γραφείο του Kash Patel. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, τα βρετανικά ονόματα δεν θα λογοκριθούν.

Ήδη έχουν γίνει κινήσεις εναντίον άλλων προσώπων που συνδέονται με το ίδιο δίκτυο: Ο Prince Andrew έχει συλληφθεί, ενώ ο Peter Mandelson αντιμετωπίζει σοβαρές νομικές συνέπειες. Ο Στάρμερ επέλεξε να παραιτηθεί σιωπηλά για να αποφύγει την δημόσια ταπείνωση. Όμως, σύμφωνα με τις πηγές, τα έγγραφα θα βγουν ούτως ή άλλως.

Η παραίτηση του Στάρμερ λοιπόν δεν ήταν αποτέλεσμα «κομματικής ανταρσίας» ή «πολιτικής πίεσης», όπως παρουσιάστηκε αλλά ενός ιδιωτικού τελεσιγράφου από τον Αμερικανό πρόεδρο, βασισμένου σε αποδεικτικά στοιχεία που συνδέουν τον πρώην εισαγγελέα με την «αποτυχία» δίωξης υποθέσεων παιδικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν παραιτήθηκε. Είναι γιατί και τι άλλο κρύβεται ακόμα στους φακέλους που πρόκειται να δουν το φως της δημοσιότητας τις επόμενες εβδομάδες. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι τα αρχεία Eπστάιν αποτελούνται από εκατομμύρια σελίδες και θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να μελετηθούν πλήρως. Θεωρείται δεδομένο ότι θα συνεχίζουν να «ξεφυτρώνουν» συνδέσεις ισχυρών προσώπων με τον αποθανόνταν εκατομμυριούχο χρηματιστή (https://www.pronews.gr/kosmos/giati-paraitithike-stin-pragmatikotita-apo-tin-vretaniki-prothypourgia-o-kir-starmer/)!

Brexit συν δέκα χρόνια ισούται με έξι πρωθυπουργούς. Ένα τεράστιο κύμα αισιοδοξίας ξέσπασε πάνω από την Μεγάλη Βρετανία καθώς ψήφισε να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση πριν από μια δεκαετία. Τώρα έχει υποχωρήσει.

Η εκστρατεία για το Brexit υποσχέθηκε μια νέα εποχή απόλυτης κυριαρχίας, επικερδών παγκόσμιων εμπορικών συμφωνιών και αυξανόμενου πλούτου. Αντ' αυτού, η παλίρροια έφυγε και αποκάλυψε γραφειοκρατική υπερρύθμιση, οικονομική στασιμότητα και ένα έθνος πιο ακυβέρνητο από ποτέ, το οποίο κανείς δεν φαίνεται να μπορεί να ηγηθεί.

Το πολιτικό κατεστημένο δεν αποδέχτηκε ποτέ πραγματικά το αποτέλεσμα του Brexit. Αντίθετα, συνέχισε σιωπηλά πολλές από τις ασφυκτικές οικονομικές πολιτικές της ΕΕ, σε όλα εκτός από το όνομα. Ως αποτέλεσμα, η μόνη ουσιαστική αλλαγή από το Brexit είναι ότι η Βρετανία έχασε την πλήρη πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά, διατηρώντας παράλληλα μεγάλο μέρος της γραφειοκρατίας.

Το αποτέλεσμα; Δεξαμενές σκέψης εκτιμούν ότι το ΑΕΠ της Βρετανίας είναι 6 έως 8 τοις εκατό χαμηλότερο από ό,τι θα ήταν αν είχε παραμείνει στην ΕΕ. Η δημόσια απογοήτευση για αυτή την πραγματικότητα έχει πλέον ανατρέψει έξι πρωθυπουργούς.

Σήμερα είναι η 10^η επέτειος του δημοψηφίσματος για το Brexit και χθες ο Κιρ Στάρμερ έγινε ο έκτος πρωθυπουργός που βγήκε από την Ντάουνινγκ Στριτ 10 και ανακοίνωσε την παραίτησή του. Το καθαρό ποσοστό αποδοχής του έχει μειωθεί κατακόρυφα 45 μονάδες από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του πριν από δύο χρόνια. Ωστόσο, στην ομιλία του, δεν ανέλαβε καμία ευθύνη για τις πολλές πολιτικές του αποτυχίες. Καυχήθηκε για τα επιτεύγματά του. Επαίνεσε το Εργατικό Κόμμα του. Ένιωσε πνιγμένος καθώς μίλησε για το ότι έβαλε πάνω απ' όλα την χώρα που αγαπά.

Ο Νάιτζελ Φάρατζ, ηγέτης του κόμματος Reform UK, περιέγραψε ξεκάθαρα την κατάσταση μετά την ανακοίνωση του Στάρμερ: Το εθνικό χρέος της Βρετανίας αυξάνεται ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο εκτός από την Μποτσουάνα.

Πλοία γεμάτα παράνομους μετανάστες εξακολουθούν να διασχίζουν τη Μάγχη σχεδόν καθημερινά. Και το πολιτικό κατεστημένο της Βρετανίας εξακολουθεί να αρνείται να ενεργήσει σαν κυρίαρχη χώρα αντί για επαρχία της ΕΕ.

Το κοινό έχει βαρεθεί, αλλά απλώς παθαίνει όλο και περισσότερα από τα ίδια. Η Βρετανία ελέγχεται από μια κλίκα πρακτόρων του «βαθέος κράτους», όχι από αιρετούς αξιωματούχους και σίγουρα όχι από τους ανθρώπους που θεωρητικά εκπροσωπούν.

Ο Άντι Μπέρναμ, το φαβορί για να διαδεχθεί τον Στάρμερ στην ηγεσία των Εργατικών, σχεδόν σίγουρα θα γίνει ο έβδομος πρωθυπουργός της Βρετανίας μετά το Brexit. Ωστόσο, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Μπέρναμ θα τα πάει καλύτερα από τον Στάρμερ ή τους πέντε Συντηρητικούς πρωθυπουργούς που τον προηγήθηκαν. Είναι ένα νέο πρόσωπο σε ένα παλιό και κατεστραμμένο σύστημα.

Σκεφτείτε το για ένα λεπτό. Η Βρετανία είχε έξι πρωθυπουργούς από δύο διαφορετικά πολιτικά κόμματα στα 10 χρόνια από τότε που ο βρετανικός λαός ψήφισε να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και κανένας από αυτούς δεν έχει κάνει την διαφορά. Ο καθένας ήρθε υποσχόμενος σταθερότητα. Ο καθένας άφησε ένα έθνος πιο διαλυμένο από αυτό που κληρονόμησε. Και ο επόμενος άνθρωπος στην σειρά, ο πρώην δήμαρχος του Μάντσεστερ, δεν θα είναι διαφορετικός.

Η Βρετανία είναι διαλυμένη.. Αυτό το είδος εναλλασσόμενης ηγεσίας είναι εφάμιλλο με την Ιταλία, η οποία είχε επίσης επτά πρωθυπουργούς τα τελευταία 10 χρόνια. Η ένταξη στην ΕΕ ήταν μόνο ένα από τα προβλήματα της Βρετανίας και δεν ήταν η βασική αιτία.

Ο βρετανικός λαός επέτρεψε στο έθνος του να κυριευτεί από μια γραφειοκρατία τύπου ΕΕ που ενδιαφέρεται περισσότερο για τη διαιώνιση της δικής της εξουσίας και ισχύος παρά για την υλοποίηση της αλλαγής για την οποία ψήφισαν οι Βρετανοί.

Στην συνέχεια, επισημάναμε πολλά από τα ίδια προβλήματα που επισημαίνει τώρα ο Φάρατζ: δηλαδή, το τεράστιο πρόβλημα χρέους της Βρετανίας, την άσχημη εμπορική κατάσταση και την καταστροφική διάλυση των οικογενειών. Αυτά τα προβλήματα είναι αποτέλεσμα μιας πνευματικής ασθένειας που δεν θεραπεύτηκε όταν η Βρετανία αποχώρησε από την ΕΕ.

Τα προβλήματα της Βρετανίας δεν εξαφανίστηκαν απλώς μετά το Brexit. Στην πραγματικότητα, πολλά από αυτά έχουν επιδεινωθεί πολύ. Το αστρονομικό χρέος, οι διαλυμένες οικογένειες, η ηθική σύγχυση της ιδεολογίας των φύλων, η κοινωνική σήψη - τίποτα από αυτά δεν προήλθε από τις Βρυξέλλες. Αυτό προήλθε από μέσα.

Τα γεγονότα που ακολούθησαν απέδειξαν ότι αυτές οι προβλέψεις είναι σωστές. Η παρακμή της Βρετανίας έχει επιταχυνθεί. Η απογοήτευση για τις μαζικές μεταναστεύσεις ήταν ένας σημαντικός καταλύτης για το Brexit, αλλά έχει λύσει το Brexit αυτό το πρόβλημα;

Μια ανεξάρτητη έκθεση, που υποστηρίζεται από τον Βρετανό βουλευτή Ρούπερτ Λόου, εκτιμά ότι έως και 250.000 Βρετανίδες κοπέλες μπορεί να έχουν πέσει θύματα οργανωμένων συμμοριών σεξουαλικής εκμετάλλευσης Πακιστανών μουσουλμάνων τις τελευταίες δεκαετίες.

Η ΕΕ δεν προκάλεσε αυτό το πρόβλημα. Ο αδύναμος χαρακτήρας του βρετανικού λαού το έκανε. Κάθε ένας από τους έξι πρωθυπουργούς που κυβέρνησαν την Βρετανία από την ψηφοφορία για το Brexit είναι εν μέρει συνένοχος σε αυτά τα εγκλήματα.

Δημοσιονομικό σοκ στην Βρετανία - Ο πόλεμος στο Ιράν εκτόξευσε το έλλειμμα στα 46,3 δισ. λίρες. Η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (ONS) ανακοίνωσε ότι ο δανεισμός ήταν αυξημένος κατά σχεδόν ένα τρίτο (30,4%) ή κατά 5,4 δισ. λίρες σε σύγκριση με τον Μάιο του προηγούμενου έτους.

Οι πιέσεις που προκάλεσε ο πόλεμος με το Ιράν στα δημόσια οικονομικά του Ηνωμένου Βασιλείου αποτυπώθηκαν ξεκάθαρα στα τελευταία επίσημα στοιχεία, τα οποία έδειξαν ότι ο κρατικός δανεισμός αυξήθηκε περισσότερο από το αναμενόμενο, φτάνοντας τα 23,3 δισ. λίρες τον περασμένο μήνα, καθώς το κόστος εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους εκτινάχθηκε στο υψηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί ποτέ για μήνα Μάιο.

Η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (ONS) ανακοίνωσε ότι ο δανεισμός ήταν αυξημένος κατά σχεδόν ένα τρίτο (30,4%) ή κατά 5,4 δισ. λίρες σε σύγκριση με τον Μάιο του προηγούμενου έτους. Το ποσό ξεπέρασε σημαντικά τόσο τις προβλέψεις των περισσότερων οικονομολόγων, που ανέμεναν δανεισμό 18,8 δισ. λιρών, όσο και την εκτίμηση των 17,7 δισ. λιρών του ανεξάρτητου δημοσιονομικού εποπτικού οργανισμού Office for Budget Responsibility (OBR).

Ρεκόρ στο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους. Σύμφωνα με την ONS, οι τόκοι που κατέβαλε η κυβέρνηση για το δημόσιο χρέος αυξήθηκαν κατά 4,1 δισ. λίρες, αγγίζοντας τα 11,7 δισ. λίρες, το υψηλότερο επίπεδο που έχει ποτέ καταγραφεί για μήνα Μάιο.

Η αύξηση αποδίδεται στην άνοδο του δείκτη λιανικών τιμών (RPI), ο οποίος επηρεάζει άμεσα τα κρατικά ομόλογα που είναι συνδεδεμένα με τον πληθωρισμό. Παράλληλα, το κόστος μακροπρόθεσμου κρατικού δανεισμού έχει αυξηθεί σημαντικά, καθώς οι προοπτικές ανάπτυξης της βρετανικής οικονομίας έχουν επιδεινωθεί από την έναρξη της σύγκρουσης στην Μέση Ανατολή στα τέλη Φεβρουαρίου, ενώ η πολιτική αβεβαιότητα συνεχίζει να επιβαρύνει το επενδυτικό κλίμα.

Αυξημένες δαπάνες σε πολλούς τομείς. Ο ανώτερος στατιστικολόγος της ONS, Tom Davies, δήλωσε: «Ο δανεισμός κατά τους δύο πρώτους μήνες του οικονομικού έτους ήταν σχεδόν 9 δισ. λίρες υψηλότερος σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025 μ.Χ.

Οι δαπάνες για την εξυπηρέτηση του χρέους, τις δημόσιες υπηρεσίες, τις επενδύσεις και τις κοινωνικές παροχές αυξήθηκαν όλες τον Μάιο του 2026 μ.Χ. σε σύγκριση με τον περσινό Μάιο, υπερκαλύπτοντας την αύξηση των φορολογικών εσόδων.»

Το δημοσιονομικό έλλειμμα διευρύνεται. Τα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι ο συνολικός δανεισμός από την αρχή του οικονομικού έτους έως και τον Μάιο ανήλθε στα 46,3 δισ. λίρες. Το ποσό αυτό είναι αυξημένο κατά 8,9 δισ. λίρες – σχεδόν κατά ένα τέταρτο – σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους και κατά 7,7 δισ. λίρες υψηλότερο από τις προβλέψεις του OBR.

Η κυβέρνηση αποδίδει την πίεση στον πόλεμο. Η αναπληρώτρια Υπουργός Οικονομικών Lucy Rigby υποστήριξε ότι, παρά τη σταθεροποίηση του πληθωρισμού και την μείωση της ανεργίας που καταγράφηκαν αυτή την εβδομάδα, η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή έχει επηρεάσει αισθητά τις οικονομίες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Όπως ανέφερε: «Διαθέτουμε το σωστό οικονομικό σχέδιο για να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις, προστατεύοντας τις οικογένειες και τις επιχειρήσεις από την αύξηση του κόστους ζωής, ενώ παράλληλα μειώνουμε τον δανεισμό με ταχύτερο ρυθμό από οποιαδήποτε άλλη οικονομία της G7» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/882885/dimosionomiko-sok-sti-vretania-o-polemos-sto-iran-ektoksefse-to-elleimma-sta-46-3-dis-lires).

Οι Υπουργοί της βρετανικής κυβέρνησης συζήτησαν σχέδιο εμφύτευσης μικροτσίπ κάτω από το δέρμα των αποφυλακισμένων. Οι Υπουργοί της βρετανικής κυβέρνησης συζήτησαν σχέδιο εμφύτευσης μικροτσίπ κάτω από το δέρμα των αποφυλακισμένων Οι Υπουργοί της κυβέρνησης συζήτησαν σχέδιο εμφύτευσης μικροτσίπ κάτω από το δέρμα των αποφυλακισμένων.

Οι Υπουργοί της κυβέρνησης εξετάζουν προτάσεις για ένα σύστημα δικαιοσύνης υψηλής τεχνολογίας, το οποίο, σύμφωνα με τους επικριτές, θα έχει βαθιές επιπτώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ασφάλεια των κρατουμένων.

Οι ιδέες που πρότειναν οι εταιρείες τεχνολογίας σε μια «στρογγυλή τράπεζα» στην οποία παρευρέθηκε ο Υπουργός Φυλακών Λόρδος Τίμσον και ανώτεροι αξιωματούχοι του Υπουργείου Δικαιοσύνης περιλαμβάνουν τσιπ ιχνηλάτησης που εμφυτεύονται κάτω από το δέρμα των ατόμων που εξέρχονται από τις φυλακές, τη μετακίνηση κρατουμένων σε όλη την χώρα με οχήματα χωρίς οδηγό και φυλακές που λειτουργούν από ρομπότ,αναφέρει το insidetime.org

Παρόλο που η συνάντηση πραγματοποιήθηκε πριν από ένα χρόνο, πολλές από τις ιδέες που συζητήθηκαν παρέμειναν μυστικές μέχρι τώρα. Ενώ ορισμένες ακούγονται απίθανες, πηγές του Υπουργείου Δικαιοσύνης δήλωσαν στο Inside Time τον περασμένο μήνα ότι όλες παραμένουν υπό εξέταση και καμία δεν έχει αποκλειστεί.

Τα πρακτικά της συνάντησης, τα οποία περιήλθαν στην κατοχή της εφημερίδας, δείχνουν ότι ο Λόρδος Τίμσον ηγήθηκε μιας συζήτησης στην οποία οι επικεφαλής της τεχνολογίας ρωτήθηκαν: «Πώς θα μπορούσε να μοιάζει ένα ψηφιακό, βασισμένο στα δεδομένα και την τεχνολογία σύστημα δικαιοσύνης το 2050 μ.Χ.;» Μεταξύ των προτάσεων, που σημειώνονται στα πρακτικά, ήταν:

«Η παρακολούθηση της συμπεριφοράς σε πραγματικό χρόνο και η υποδόρια [κάτω από το δέρμα] παρακολούθηση θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την διαχείριση της υγείας και της συμπεριφοράς». «Η ρομποτική θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την διαχείριση της μετακίνησης και του περιορισμού των κρατουμένων».

«Τα αυτόνομα οχήματα θα μπορούσαν να μεταφέρουν κρατούμενους με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα.» Χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) για την πρόβλεψη του κινδύνου που θέτουν τα άτομα. Μετονομασία του Υπουργείου Δικαιοσύνης σε «Υπουργείο Δικαιοσύνης και Αποκατάστασης Θυμάτων».

Ο Λόρδος Τίμσον δήλωσε στη συνάντηση ότι «η μεταρρύθμιση που συμβαίνει μια φορά στην γενιά είναι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε πραγματικά την κλίμακα της κρίσης, να μειώσουμε την εγκληματικότητα και να επιταχύνουμε την απονομή της δικαιοσύνης».

Πρόσθεσε: «Θέλω η τεχνολογία να διαδραματίσει αναπόσπαστο ρόλο στην αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων και στην ασφάλεια των δρόμων μας». Και είπε στους επικεφαλής της τεχνολογίας ότι η συνάντηση ήταν «απλώς η αρχή μιας νέας συζήτησης μεταξύ ημών και εσάς».

Ο Χιου Στίκλαντ, επικεφαλής επιστημονικός σύμβουλος του Υπουργείου Δικαιοσύνης, δήλωσε στους παρευρισκόμενους: «Τεχνολογίες όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η κοινή χρήση δεδομένων, οι έξυπνες συσκευές, η κβαντική υπολογιστική και οι τηλεχειριζόμενοι αισθητήρες προσφέρουν νέα εργαλεία για την αντιμετώπιση των προκλήσεων στη δικαιοσύνη».

Τα πρακτικά δόθηκαν στην δημοσιότητα στην Foxglove, μια ομάδα που διεξάγει εκστρατεία κατά της κατάχρησης της τεχνολογίας από κυβερνήσεις και εταιρείες, μετά από αίτημα για την Ελευθερία της Πληροφόρησης.

Ο Foxglove δήλωσε στο Inside Time ότι ορισμένες από τις ιδέες ακούγονταν «ανησυχητικά δυστοπικές» και είπε: «Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι οι υπουργοί Δικαιοσύνης κάθισαν με τον τεχνολογικό τομέα για να συζητήσουν την χρήση ρομπότ για την διαχείριση κρατουμένων, την εμφύτευση συσκευών κάτω από το δέρμα των ανθρώπων για την παρακολούθηση της συμπεριφοράς τους ή την χρήση υπολογιστών για την «πρόβλεψη» του τι θα κάνουν στο μέλλον».

Μετά την συνάντηση, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2025 μ.Χ., το Υπουργείο Δικαιοσύνης εξέδωσε δελτίο τύπου – αλλά παρέλειψε τις πιο ριζοσπαστικές προτάσεις. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης δήλωσε στο Inside Time τον περασμένο μήνα: «Όπως ορθώς θα περίμενε το κοινό, συνεχίζουμε να διερευνούμε τεχνολογία που θα μας βοηθήσει να μειώσουμε την εγκληματικότητα, να παρακολουθούμε αποτελεσματικά τους παραβάτες και να διατηρούμε την ασφάλεια του κοινού».

Γ.Θ: Με λίγα λόγια, σε λίγο καιρό το Βρετανικό κράτος και το κάθε κράτος αύριο, θα βάζει το δίλημμα σε κάθε άνθρωπο που βρέθηκε σε φυλακή, για να έχεις την ελευθερία σου, δέξου το Χάραγμα. Αν δεν επέμβει ο Θεός θα ζήσουμε την προφητεία που οι ζωντανοί θα ζηλεύουν τους κεκοιμημένους στους τάφους (https://romioitispolis.gr/oi-ypoyrgoi-tis-vretanikis-kyvernisis-syzitisan-schedio-emfyteysis-mikrotsip-kato-apo-to-derma-ton-apofylakismenon/)…

Η εξουσία στην Βρετανία έχει καταρρεύσει: H αντιρωσική υστερία έχει γίνει το τελευταίο καταφύγιο του Λονδίνου. Η αντιρωσική ατζέντα στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης στην Βρετανία.

Η βρετανική κυβέρνηση χρησιμοποιεί τη σκληρή στάση απέναντι στην Ρωσία ως μέσο αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τα εσωτερικά προβλήματα της χώρας, υποστηρίζει ο Ρώσος πολιτικός επιστήμονας Oleg Barabanov.

Σε δηλώσεις του, ο διευθυντής προγράμματος της Λέσχης Συζήτησης Valdai και επικεφαλής του Τμήματος Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο MGIMO εκτίμησε ότι το Λονδίνο επιλέγει να εστιάζει στην αντιρωσική ρητορική αντί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που συνδέονται με την οικονομία, το μεταναστευτικό και τη φθορά της κυβέρνησης.

Σύμφωνα με τον Barabanov, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Starmer βρίσκεται αντιμέτωπη με πτώση της δημοτικότητάς της, ενώ η οικονομική κατάσταση και οι κοινωνικές πιέσεις δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο το πολιτικό περιβάλλον στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο Ρώσος αναλυτής υποστήριξε επίσης ότι οι βρετανικές αρχές επιχειρούν να περιορίσουν πολιτικές φωνές που υποστηρίζουν πιο ισορροπημένες σχέσεις με την Μόσχα, ενώ χαρακτήρισε την επίρριψη ευθυνών στη Ρωσία ως μια εύκολη πολιτική επιλογή σε περιόδους εσωτερικής κρίσης.

Κατά την εκτίμησή του, ζητήματα όπως η ενεργειακή πίεση, η μετανάστευση και οι κοινωνικές εντάσεις εντός της χώρας αποτελούν βασικές προκλήσεις για την βρετανική κυβέρνηση, η οποία προσπαθεί να διατηρήσει την πολιτική της επιρροή σε ένα ολοένα και πιο δύσκολο περιβάλλον.

Ο Barabanov κατέληξε ότι η αντιρωσική ατζέντα εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως εργαλείο πολιτικής συσπείρωσης, αν και, όπως υποστηρίζει, οι δυνατότητες του Λονδίνου περιορίζονται από τα εσωτερικά οικονομικά και πολιτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/880828/i-eksousia-sti-vretania-exei-katarreysei-h-antirosiki-ysteria-exei-ginei-to-teleftaio-katafygio-tou-londinou).

Μεγάλη αντικατάσταση στην Αγγλία: Οι Βρετανοί γίνονται μειονότητα στα σχολεία - Αλλάζει ο δημογραφικός χάρτης. Οι μαθητές που χαρακτηρίζονται ως λευκοί Βρετανοί αποτελούν λιγότερο από το 60% του συνόλου των μαθητών στην χώρα.

Ισχυρό σοκ προκάλεσαν στην Βρετανία τα τελευταία στοιχεία που δημοσίευσε το Υπουργείο Παιδείας, τα οποία προσφέρουν μια εικόνα για το μέλλον της χώρας αποκαλύπτοντας πώς οι Βρετανοί μετατρέπονται σταδιακά σε μειονότητα στην δική τους πατρίδα!

Σύμφωνα με τα στοιχεία για το σχολικό έτος 2025 μ.Χ.–2026 μ.Χ., το ποσοστό των μαθητών που καταγράφονται ως λευκοί Βρετανοί έχει πέσει για πρώτη φορά κάτω από το 60%, ενώ το ποσοστό των μαθητών που προέρχονται από εθνοτικές μειονότητες έχει φτάσει σε ιστορικό υψηλό, αγγίζοντας σχεδόν το 39%. Οι εξελίξεις αυτές παρουσιάζονται από τον Βρετανό σχολιαστή Matt Goodwin στο Substack του ως απόδειξη της επιταχυνόμενης δημογραφικής και πολιτισμικής αλλαγής στην Αγγλία.

Υποστηρίζει ότι οι τάσεις που είναι ήδη ορατές στα σχολεία σήμερα αποτελούν προεπισκόπηση της μελλοντικής πληθυσμιακής και κοινωνικής εικόνας της χώρας, η οποία δεν θα βασίζεται στις βρετανικές παραδόσεις και την Αγγλική γλώσσα, αλλά θα κυριαρχείται από την μετανάστευση.

Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι οι σχολικές αίθουσες της Αγγλίας αλλάζουν με ρυθμό που θα ήταν αδιανόητος μόλις πριν από μία δεκαετία. Κατά το σχολικό έτος 2015 μ.Χ.–2016 μ.Χ., οι λευκοί Βρετανοί μαθητές αντιπροσώπευαν το 70% του συνόλου των μαθητών. Σήμερα, το ποσοστό αυτό έχει υποχωρήσει στο 59,7%. Η τάση είναι εμφανής σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Στα δημόσια χρηματοδοτούμενα γυμνάσια και λύκεια, το ποσοστό των λευκών Βρετανών μαθητών έχει μειωθεί από το 71% στο 59% μέσα στην τελευταία δεκαετία. Στα δημοτικά σχολεία, το αντίστοιχο ποσοστό έχει υποχωρήσει από το 68% σε λίγο κάτω από το 60%.

Η πιο εντυπωσιακή μεταβολή παρατηρείται στους παιδικούς σταθμούς, όπου το ποσοστό των λευκών Βρετανών παιδιών μειώθηκε από 69% το σχολικό έτος 2016 μ.Χ.–2017  μ.Χ. σε 47% σήμερα, καθιστώντας τα πλέον μειονότητα μεταξύ των παιδιών προσχολικής ηλικίας.

Στατιστικά στοιχεία. Το ίδιο το Λονδίνο έχει φτάσει σε ένα ιστορικό ορόσημο. Για πρώτη φορά, οι λευκοί Βρετανοί μαθητές αποτελούν πλέον μειονότητα και στις 33 τοπικές διοικητικές περιοχές της πρωτεύουσας.

Περιοχές εκτός Λονδίνου βιώνουν επίσης παρόμοιες μεταβολές. Οι λευκοί Βρετανοί μαθητές αντιπροσωπεύουν πλέον μόλις το 38% των μαθητών στο Blackburn και το 37% στο Bradford. Στο Manchester το ποσοστό ανέρχεται στο 28%, ενώ στο Leicester καταγράφεται μόλις 19% και στο Luton μόλις 13%. Το Birmingham εμφανίζει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά, στο 2%

Οι παιδικοί σταθμοί παρουσιάζουν μια ακόμη πιο εντυπωσιακή εικόνα. Από τις 101 τοπικές διοικητικές περιοχές για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, οι λευκοί Βρετανοί αποτελούν πλέον μειονότητα σε περισσότερες από τις μισές.

Σε περιοχές όπως το Luton, το Coventry, το Slough, το Wolverhampton και τμήματα του Birmingham και του Bradford, τα λευκά Βρετανικά παιδιά αντιστοιχούν περίπου στο 10% ή και λιγότερο των παιδιών που φοιτούν στους παιδικούς σταθμούς. Παράλληλα με τις δημογραφικές αλλαγές, τα τελευταία στοιχεία αναδεικνύουν και σημαντικές μεταβολές στην χρήση της γλώσσας.

Σε ολόκληρο το εκπαιδευτικό σύστημα της Αγγλίας, σχεδόν το 22% των μαθητών μιλά ως πρώτη γλώσσα κάποια άλλη γλώσσα πέραν της αγγλικής, έναντι 18% πριν από μία δεκαετία. Αυτό σημαίνει ότι περισσότεροι από ένας στους πέντε μαθητές δεν έχουν πλέον την Αγγλική ως κύρια γλώσσα τους.

Ο Matt Goodwin προειδοποιεί ότι το ζήτημα λαμβάνει ελάχιστη προσοχή από το πολιτικό κατεστημένο και υποστηρίζει ότι οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει να ανοίξουν μια πιο ειλικρινή δημόσια συζήτηση σχετικά με τις μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτών των αλλαγών (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/880676/megali-antikatastasi-stin-agglia-oi-vretanoi-ginontai-meionotita-sta-sxoleia-allazei-o-dimografikos-xartis/).

Απόλυτο χάος στο Λονδίνο: Μετά τον Υπουργό Άμυνας, παραιτήθηκε και ο Υπουργός Ενόπλων Δυνάμεων, Αλ Κερνς! Ακέφαλο το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας Πλήρης κατάρρευση για την αμυντική πολιτική της κυβέρνησης του Κιρ Στάρμερ.

Λίγες ώρες μετά την πολύκροτη παραίτηση του Υπουργού Άμυνας, Τζον Χίλι, την δική του παραίτηση υπέβαλε και ο Υπουργός Ενόπλων Δυνάμεων, Αλ Κερνς, αφήνοντας την Βρετανία χωρίς πολιτική ηγεσία στην άμυνα.

Σύμφωνα με πληροφορίες της Guardian, ο Αλ Κερνς –πρώην ανώτατος αξιωματικός των Βασιλικών Πεζοναυτών– αποχώρησε εκφράζοντας την πλήρη διαφωνία του με τα σχέδια της κυβέρνησης για τις αμυντικές δαπάνες, ακολουθώντας τον δρόμο που άνοιξε νωρίτερα ο Τζον Χίλι.

Διαλύεται το βρετανικό Πεντάγωνο. Η διπλή αυτή παραίτηση μέσα στην ίδια ημέρα αποτελεί το μεγαλύτερο πολιτικό πλήγμα για τον Κιρ Στάρμερ από την ημέρα που ανέλαβε την εξουσία. Η στρατιωτική ηγεσία της χώρας βρίσκεται σε ανοιχτή εξέγερση ενάντια στις περικοπές που επιχειρεί να επιβάλει το υπουργείο Οικονομικών, τη στιγμή που οι γεωπολιτικές απειλές παγκοσμίως χτυπάνε «κόκκινο».

Οι εξελίξεις στο Λονδίνο είναι καταιγιστικές, με την αντιπολίτευση να κάνει λόγο για «εθνική γυμνότητα» και πλήρη αδυναμία της κυβέρνησης των Εργατικών να εγγυηθεί την ασφάλεια της χώρας και των συμμάχων της στο ΝΑΤΟ  (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/apolyto-xaos-sto-londino-meta-ton-ypourgo-amynas-paraitithike-kai-o-ypourgos-enoplon-dynameon-al-kerns/).

Η βρετανική οικονομία στο χακί – Οι Εργατικοί ετοιμάζονται να εκδώσουν πολεμικά ομόλογα για πρώτη φορά μετά το 1.945 μ.Χ. Αρκετοί αναλυτές κάνουν λόγο για μια νέα «γραμμή πολεμικής υστερίας» στην Ευρώπη, όπου η ασφάλεια αρχίζει να υπερισχύει συστηματικά της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της κοινωνικής δαπάνης ως πολιτική προτεραιότητα.

Ανώτατοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι στην Βρετανία επεξεργάζονται σχέδια άσκησης πίεσης προς τον εν αναμονή πρωθυπουργό Andy Burnham για την αμυντική πολιτική, με στόχο την επαναφορά της ιδέας έκδοσης κρατικών πολεμικών ομολόγων.

Η συζήτηση αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο Ευρωπαϊκό κύμα επανεξοπλισμού, που τροφοδοτείται από την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με την Ρωσία και την σταδιακή μετατόπιση της Ηπείρου σε καθεστώς μόνιμης στρατηγικής ετοιμότητας.

Σε αυτό το πλαίσιο, αρκετοί αναλυτές κάνουν λόγο για μια νέα «γραμμή πολεμικής υστερίας» στην Ευρώπη, όπου η ασφάλεια αρχίζει να υπερισχύει συστηματικά της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της κοινωνικής δαπάνης ως πολιτική προτεραιότητα.

Να σημειωθεί ότι η τελευταία ευρεία έκδοση πολεμικών ομολόγων στην Ευρώπη έγινε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1.939 μ.Χ.–1.945 μ.Χ.). Χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Σοβιετική Ένωση χρηματοδότησαν μέρος της πολεμικής τους προσπάθειας μέσω ειδικών εκδόσεων προς το κοινό.

Μετά το 1.945 μ.Χ., κανένα μεγάλο Ευρωπαϊκό κράτος δεν εξέδωσε πολεμικά ομόλογα αυτού του τύπου για τη χρηματοδότηση στρατιωτικών επιχειρήσεων. Αντίθετα, οι αμυντικές δαπάνες καλύπτονται μέσω του τακτικού κρατικού δανεισμού και των γενικών κρατικών ομολόγων.

Το σχέδιο της Βρετανίας για την κάλυψη του 3% του ΑΕΠ. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα σχέδιο ύψους 13 δισεκατομμυρίων λιρών, το οποίο εντάσσεται στο «Comprehensive Defence Investment Plan» για την ταχεία ενίσχυση των βρετανικών ενόπλων δυνάμεων.

Η πίεση αυτή συνδέεται άμεσα με τις απαιτήσεις του ΝΑΤΟ για αύξηση των αμυντικών δαπανών κοντά ή πάνω από το 3% του ΑΕΠ, καθώς η Ρωσία αντιμετωπίζεται πλέον ως διαρκής και δομική απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Η επιχειρηματολογία εντός κυβέρνησης και στρατιωτικών κύκλων είναι ότι το υφιστάμενο δημοσιονομικό πλαίσιο δεν ανταποκρίνεται σε ένα περιβάλλον παρατεταμένης γεωπολιτικής έντασης. Η αποτροπή, όπως τονίζεται, έχει πάψει να είναι θεωρητική έννοια και μετατρέπεται σε συνεχή χρηματοδοτική υποχρέωση. Σε αυτό το κλίμα, επανέρχεται η πρόταση για πολεμικά ομόλογα ως εργαλείο παράκαμψης των παραδοσιακών περιορισμών δανεισμού του Υπουργείου Οικονομικών.

Το σχέδιο προβλέπει συνολική κινητοποίηση πόρων ύψους περίπου 13 έως 20 δισ. λιρών, (περίπου 23,2 δισ. ευρώ)με στόχο την επιτάχυνση εξοπλιστικών προγραμμάτων και την ενίσχυση της βιομηχανικής βάσης άμυνας.

Παράλληλα, εξετάζονται εναλλακτικοί μηχανισμοί διεθνούς χρηματοδότησης, όπως η δημιουργία μίας Defence Security Bank με τη συμμετοχή συμμαχικών χωρών, που θα μετατρέψει τις πολιτικές δεσμεύσεις του ΝΑΤΟ σε πραγματική βιομηχανική παραγωγή.

Πριν από τις σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη. Στο εσωτερικό πολιτικό επίπεδο, ο απερχόμενος πρωθυπουργός Keir Starmer έχει προαναγγείλει την παρουσίαση του πακέτου πριν από τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη, ενώ η μετάβαση εξουσίας προς τον Burnham συνοδεύεται από έντονες πιέσεις για ακόμη υψηλότερες στρατιωτικές δαπάνες.

Στρατιωτικοί παράγοντες υποστηρίζουν ότι η Ευρώπη εισέρχεται σε μια μακρά περίοδο στρατηγικής αντιπαράθεσης με την Ρωσία, όπου η αποτροπή πρέπει να χρηματοδοτείται με όρους διαρκούς κινητοποίησης.

Η συζήτηση αυτή έχει ήδη προκαλέσει πολιτικές εντάσεις στο εσωτερικό του Εργατικού Κόμματος, με ορισμένους βουλευτές να θεωρούν ότι τέτοιου μεγέθους αποφάσεις λαμβάνονται υπό συνθήκες υπερβολικής πίεσης και κλιμακούμενης δημόσιας ανησυχίας για την ασφάλεια στην Ευρώπη. Υπέρμαχοι του σχεδίου, ωστόσο, επιμένουν ότι η στρατηγική πραγματικότητα δεν αφήνει περιθώρια καθυστέρησης.

Συνολικά, η βρετανική συζήτηση για τα πολεμικά ομόλογα αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη Ευρωπαϊκή τάση: τη μετατόπιση προς ένα μοντέλο οικονομίας άμυνας, όπου η γεωπολιτική ένταση με την Ρωσία λειτουργεί ως καταλύτης για την σταδιακή κανονικοποίηση υψηλών στρατιωτικών δαπανών και την αναζήτηση νέων, πιο επιθετικών χρηματοδοτικών εργαλείων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884802/i-vretaniki-oikonomia-sto-xaki-oi-ergatikoi-etoimazontai-na-ekdosoun-polemika-omologa-gia-proti-fora-meta-to-1945-i-eks-anatolon-apeili-kai-to-nato-iii).

Σεισμός στην Βρετανία: Τελεσίγραφο σοκ δελφίνων στον Starmer, εξωθείται σε παραίτηση ως τις 21/6 - Άγριο παρασκήνιο για διαδοχή. Καλούν τον Βρετανό πρωθυπουργό να προχωρήσει σε «οργανωμένη» και «ομαλή» αποχώρηση από την Downing Street...

Πολιτική θύελλα ξέσπασε στην Μεγάλη Βρετανία, καθώς κορυφαία στελέχη των Εργατικών, υπουργοί και δελφίνοι επέδωσαν ένα σοκαριστικό τελεσίγραφο στον πρωθυπουργό Keir Starmer, με το οποίο του ζητείται η άμεση παραίτηση από την πρωθυπουργία και η δρομολόγηση «ομαλής διαδοχής», σύμφωνα με ρεπορτάζ του Guardian στις 19/6.

Στον απόηχο των σχετικών εξελίξεων, η Βρετανία εισέρχεται σε περίοδο έντονης πολιτικής ρευστότητας, καθώς κορυφαία στελέχη και υπουργοί του Εργατικού Κόμματος εντείνουν τις πιέσεις προς τον Keir Starmer, ζητώντας να εξετάσει το ενδεχόμενο μιας «ομαλής αποχώρησης» από την πρωθυπουργία και την Downing Street.

Η ευρεία εκλογική επιτυχία του Andy Burnham στο Makerfield έχει λειτουργήσει ως καταλύτης ραγδαίων εσωκομματικών εξελίξεων, με μεγάλο αριθμό βουλευτών να εμφανίζονται πρόθυμοι να στηρίξουν διαδικασία αλλαγής ηγεσίας. Την ίδια στιγμή, ο Βρετανός πρωθυπουργός επιμένει να δίνει μάχη για την πολιτική του παραμονή στην εξουσία.

Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας «Guardian», υπουργοί της κυβέρνησης αλλά και ανώτερα στελέχη των Εργατικών αναμένεται να παροτρύνουν τον Keir Starmer να μην αντιταχθεί σε ενδεχόμενη πρόκληση για την ηγεσία του κόμματος και να προετοιμαστεί για μια οργανωμένη και ομαλή αποχώρηση.

Ο Andy Burnham αναμένεται να μεταβεί στο Λονδίνο την Δευτέρα 22/6, όπου θα έχει συναντήσεις με βουλευτές, με στόχο – σύμφωνα με εκτιμήσεις – να βρεθεί σε θέση διεκδίκησης της πρωθυπουργίας μέσα στις επόμενες εβδομάδες.

Βουλευτής του Εργατικού Κόμματος ανέφερε ότι περίπου 200 συνάδελφοί του ενδέχεται, εφόσον απαιτηθεί, να υπογράψουν την υποψηφιότητα του Burnham για την αμφισβήτηση της ηγεσίας του κόμματος.

Απαίτησαν σαφές χρονοδιάγραμμα για την διαδοχή. Ο Keir Starmer φέρεται να επικοινώνησε τηλεφωνικά την Παρασκευή 19/6 το απόγευμα με μέλη του Υπουργικού συμβουλίου, προκειμένου να επιβεβαιώσει την πρόθεσή του να συνεχίσει την πολιτική μάχη. Τουλάχιστον δύο εξ αυτών, οι Ed Miliband και Shabana Mahmood, είχαν προηγουμένως εισηγηθεί στον πρωθυπουργό να θέσει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αποχώρησης.

Παράλληλα, κυβερνητική πηγή εκτίμησε ότι ορισμένοι υπουργοί θα πιέσουν τον πρωθυπουργό να επανεξετάσει την συμμετοχή του στην εσωκομματική διαδικασία διαδοχής, ενώ άλλη πηγή από το υπουργικό συμβούλιο δήλωσε χαρακτηριστικά: «Θεωρώ ότι όλοι αντιλαμβάνονται πως ο κύκλος του έχει κλείσει και επιθυμούν μια αξιοπρεπή και ομαλή αποχώρηση».

Τελεσίγραφο σοκ: Ομαλή παραίτηση ή de facto καθαίρεση. Δύο βετεράνοι του Εργατικού Κόμματος υποστήριξαν επίσης την ανάγκη καθορισμού σαφούς χρονοδιαγράμματος για την ανάδειξη νέας ηγεσίας.

Τέλος, σύμφωνα με υψηλόβαθμα στελέχη των Εργατικών, εάν ο πρωθυπουργός δεν παραιτηθεί εντός του Σαββατοκύριακου 20 και 21 Ιουνίου ή δεν δρομολογήσει διαδικασία διαδοχής, αναμένεται να υπάρξει οργανωμένη εσωκομματική παρέμβαση εναντίον του κατά την συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου την Τρίτη.

Άγριο παρασκήνιο για την διαδοχή - Οι «σταρμερικοί» απέναντι στον Burnham, στηρίζουν τον Darren Jones. Ένα εσωτερικό υπόμνημα των Εργατικών, το οποίο περιήλθε στην κατοχή του Guardian, αναφέρει: «Ο Burnham δεν έχει αντιμετωπίσει ακόμη κανέναν ουσιαστικό έλεγχο.

Μια πραγματική αναμέτρηση θα τον εξέθετε σε ερωτήματα που δεν έχει κληθεί ποτέ ξανά στο παρελθόν να απαντήσει και πιθανότατα θα έβλεπε την υποστήριξή του να φθίνει ως αποτέλεσμα». Υποστηρίζει ότι, όσον αφορά τις δημοσκοπήσεις, «η τροχιά για τον Burnham δεν υπήρξε θετική», με την δημοτικότητά του να υποχωρεί, και ότι «τα μέλη μπορούν να αλλάξουν την άποψή τους».

Η ύπαρξη ενός υπομνήματος που συντάχθηκε από συμμάχους του Starmer αποκαλύπτει ότι οι προετοιμασίες του για μια αναμέτρηση βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά υπογραμμίζει επίσης τους κινδύνους ενός οδυνηρού εμφυλίου πολέμου εντός του κόμματος, με την κάθε πλευρά να προσπαθεί να ξεσκεπάσει την άλλη.

Βουλευτές που είναι πιστοί στον πρωθυπουργό δηλώνουν αποφασισμένοι να αποτρέψουν μια στέψη του Burnham και είναι έτοιμοι να συσπειρωθούν γύρω από τον Darren Jones, τον γενικό γραμματέα του πρωθυπουργού, ως εναλλακτική λύση.

O Starmer αποφασισμένος να δώσει... την οδυνηρή μάχη ως το τέλος. Πάντως, ο Starmer δήλωσε σε δημοσιογράφους σε εκδήλωση στο βόρειο Λονδίνο: «Αν υπάρξει αναμέτρηση, για να είμαι ξεκάθαρος μαζί σας, τότε, ναι, θα κατέβω».

Προειδοποίησε ότι μια τέτοια αναμέτρηση «θα μας βύθιζε στο χάος» και είπε ότι οι Εργατικοί πρέπει να «συσπειρωθούν» για να διεκδικήσουν την επαναληπτική εκλογή για την αντικατάσταση του Burnham ως δημάρχου του Greater Manchester.

Η Louise Haigh, η πρώην Υπουργός Μεταφορών που βοήθησε στην ηγεσία της εκστρατείας του Burnham, κάλεσε τον Starmer να αποφύγει μια «βάναυση και δυσάρεστη» μάχη ηγεσίας και να ορίσει ένα χρονοδιάγραμμα για την αποχώρησή του. Ένας βουλευτής κοντά στην εκστρατεία του Burnham δήλωσε ότι ο πρωθυπουργός έπρεπε «να το βγάλει από μέσα του» πριν φτάσει στο «αναπόφευκτο» συμπέρασμα.

Ένας υποστηρικτής του έτερου δελφίνου Wes Streeting, του πρώην υπουργού Υγείας, ο οποίος έχει δηλώσει ότι πρόθεσή του είναι επίσης να αμφισβητήσει τον Starmer, δήλωσε ότι είναι πιθανό ο Streeting και ο Burnham «να τα βρουν μεταξύ τους», με το πιο πιθανό αποτέλεσμα να είναι ότι ο Streeting θα μπορούσε να συμφωνήσει να στηρίξει τον Burnham με αντάλλαγμα την υπόσχεση για έναν σημαντικό ρόλο (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883071/seismos-sti-vretania-telesigrafo-ton-delfinon-ston-starmer-ton-eksothei-se-paraitisi-os-tis-21-6-agrio-paraskinio-gia-diadoxi)…

ΣΟΚ! Κορίτσια 11 ετών σε κλουβιά για σκύλους… Η συγκλονιστική μαρτυρία για τις Πακιστανικές συμμορίες παιδεραστών στην Αγγλία! Η είδηση από το Renovatio 21 (9 Ιουνίου 2026 μ.Χ.) είναι πραγματικά σοκαριστική και αποκαλύπτει ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της σύγχρονης Ευρώπης. Νέες συγκλονιστικές μαρτυρίες για τις «grooming gangs» (συμμορίες αποπλάνησης) στο βόρειο Αγγλία αποκαλύπτουν ότι κορίτσια (μερικά 11 ετών) κλείνονταν σε κλουβιά για σκύλους και βιάζονταν από εκατοντάδες άνδρες – κυρίως Πακιστανούς.

Στο Ρόδεραμ, ένα από τα κέντρα αυτού του εμπορίου, η μία κοπέλα βιάστηκε από 600-700 άνδρες. Σε άλλη περίπτωση, 15-20 κορίτσια κλείνονταν σε κλουβιά και στη συνέχεια βιάζονταν από σκύλους. Το σύστημα λειτουργούσε με τη συνενοχή των αρχών (αστυνομία, δικαιοσύνη), που κάλυπταν τους δράστες στο όνομα του «αντιρατσισμού».

Ο σημερινός πρωθυπουργός της Βρετανίας, Κιρ Στάρμερ, ήταν επικεφαλής της δίωξης (Crown Prosecution Service) την περίοδο αιχμής των εγκλημάτων (2008 μ.Χ.-2013 μ.Χ.). Το άρθρο συνδέει το φαινόμενο με την ισλαμική αντίληψη της «Dar al-Harb» (οίκος του πολέμου) και τον βιασμό ως όπλο πολέμου για την αποσταθεροποίηση των χριστιανικών κοινωνιών.

Το έγκλημα που συγκλονίζει την Βρετανία. Ο Έλον Μασκ το είχε χαρακτηρίσει «τον βιασμό της Βρετανίας». Τώρα, νέες μαρτυρίες αποκαλύπτουν το αδιανόητο: δεκάδες, ίσως χιλιάδες ανήλικα κορίτσια (μερικά μόλις 11 ετών) στην βόρεια Αγγλία, απαγάγονταν, κλείνονταν σε κλουβιά, και βιάζονταν συστηματικά από συμμορίες Πακιστανών.

Οι μαρτυρίες (που παρουσιάστηκαν από τον βουλευτή Ρούπερτ Λόου) περιλαμβάνουν μια κοπέλα που βιάστηκε από 600-700 άνδρες. Στο Ρόδεραμ, 15-20 κορίτσια κλείνονταν ταυτόχρονα σε κλουβιά και στην συνέχεια βιάζονταν από σκύλους.

Το σύστημα – Αποπλάνηση (grooming), κάλυψη, και ρατσισμός. Το φαινόμενο δεν ήταν ένα σύνολο μεμονωμένων εγκλημάτων. Ήταν ένα οργανωμένο σύστημα. Οι δράστες (συχνά ταξιτζήδες, έμποροι, ακόμα και ιμάμηδες) προσέγγιζαν τα ευάλωτα κορίτσια, τους πρόσφεραν «προστασία» ή χρήματα, και στη συνέχεια τα παρέδιδαν σε άλλους. Η τοπική αστυνομία και οι εισαγγελικές αρχές γνώριζαν – αλλά δεν έδρασαν.

Ο λόγος; Φόβος να κατηγορηθούν για «ρατσισμό». Η κάλυψη του φαινομένου έγινε στο όνομα της πολιτικής ορθότητας και της «αντιρατσιστικής» ευαισθησίας. Ο σημερινός πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ, ήταν επικεφαλής της Δίωξης (Crown Prosecution Service) την περίοδο αιχμής (2008 μ.Χ.-2013 μ.Χ.).

Η συγκάλυψη – Γιατί δεν μιλούν τα ΜΜΕ. Το Renovatio 21 αναφέρει ότι τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης αποφεύγουν συστηματικά να κατονομάσουν την εθνική/θρησκευτική ταυτότητα των δραστών. Αντίθετα, μιλούν για «συμμορίες αποπλάνησης» χωρίς να προσδιορίζουν. Αυτό γίνεται με βάση την «Carta di Roma» (την ιταλική εκδοχή των κανόνων αποφυγής «εθνοποίησης» της εγκληματικότητας). Το αποτέλεσμα, όμως, είναι ότι το κοινό αγνοεί την πραγματική διάσταση της απειλής.

Η ιστορική διάσταση – Από τις “marocchinate” στις “maranzate”. 1.944 μ.Χ., Ιταλία: Τα γαλλικά αποικιακά στρατεύματα (Γκουμιέροι) διέπραξαν μαζικούς βιασμούς (γνωστοί ως «marocchinate») στην ιταλική επαρχία, ως ανταμοιβή για την μάχη τους. Χιλιάδες γυναίκες (ακόμα και κορίτσια 11 ετών) βιάστηκαν, βασανίστηκαν, δολοφονήθηκαν. Η Ιταλική κυβέρνηση και οι σύμμαχοι συγκάλυψαν.

Σήμερα: Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται. Ο βιασμός δεν είναι απλά ένα έγκλημα πάθους – είναι όπλο πολέμου, εργαλείο για την αποσταθεροποίηση και την τελική υποταγή μιας κοινωνίας. Οι δράστες δεν είναι απλά «μετανάστες» – είναι στρατιώτες μιας μη δηλωμένης εισβολής.

Η ισλαμική διάσταση – Dar al-Harb (οίκος του πολέμου). Για την ισλαμική νομική παράδοση, οι χώρες που δεν κυβερνώνται από τον ισλαμικό νόμο (Dar al-Islam) θεωρούνται «Dar al-Harb» – οίκος του πολέμου. Στους οίκους του πολέμου, η περιουσία και η τιμή των μη πιστών δεν προστατεύονται. Αυτή η θεολογική βάση, σε συνδυασμό με τον ριζοσπαστισμό, μετατρέπει τον βιασμό σε ένα αποδεκτό (και μερικές φορές ενθαρρυνόμενο) εργαλείο για την αποδυνάμωση της εχθρικής κοινωνίας.

Η σιωπή είναι συνένοχη. Δεν πρόκειται για «μεμονωμένες περιπτώσεις» ούτε για «πολιτική λανθασμένης φύλαξης». Πρόκειται για ένα σύστημα που άνθισε και άνθισε επειδή οι αρχές (αστυνομία, δικαιοσύνη, πολιτικοί) φοβήθηκαν να το αντιμετωπίσουν. Οι αθώες, οι ανήλικες, και οι πιο ευάλωτες πλήρωσαν το τίμημα. Η σιωπή των ΜΜΕ και η ανοχή των θεσμών είναι εγκληματική. Δεν υπάρχει «ισλαμοφοβία» στο να κατονομάζεις ένα έγκλημα. Υπάρχει, όμως, εγκληματική αμέλεια στο να το κρύβεις (https://www.triklopodia.gr/%cf%83%ce%bf%ce%ba-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%b1-11-%ce%b5%cf%84%cf%8e%ce%bd-%cf%83%ce%b5-%ce%ba%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%b2%ce%b9%ce%ac-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%83%ce%ba%cf%8d%ce%bb/).

Βουλιάζει η κυβέρνηση Sánchez: Υπό έρευνα κύκλωμα διαφθοράς, σχηματιστήκαν δικογραφίες. Σειρά σκανδάλων φέρνει τον Pedro Sánchez σε οριακή πολιτική θέση στην Ισπανία. Η αυξανόμενη αλυσίδα καταγγελιών διαφθοράς που βαραίνει το σοσιαλιστικό Κόμμα καθιστά ολοένα και δυσκολότερη για τους κυβερνητικούς εταίρους του πρωθυπουργού Pedro Sánchez την διατήρηση της στήριξής τους, καθώς η πολιτική πίεση εντείνεται και το σκηνικό στην Μαδρίτη γίνεται εκρηκτικό.

Εισαγγελικές έρευνες και πολιτική απομόνωση. Την περασμένη Τετάρτη, οι αρχές πραγματοποίησαν έφοδο στα κεντρικά γραφεία του σοσιαλιστικού κόμματος στο πλαίσιο έρευνας για κατάχρηση κομματικών πόρων.

Το γεγονός αυτό έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά υποθέσεων που ήδη επιβαρύνουν δραματικά την εικόνα της κυβέρνησης. Ο ηγέτης της συντηρητικής αντιπολίτευσης, Alberto Núñez Feijóo, δήλωσε ότι η κυβέρνηση βρίσκεται στις «τελευταίες της στιγμές» και κάλεσε τον Sánchez να παραιτηθεί και να προκηρύξει εκλογές.

«Πόσες ακόμη εφόδους; Πόσες ακόμη μίζες;» διερωτήθηκε χαρακτηριστικά. νΠαρά την πίεση, η εύθραυστη κυβερνητική συμμαχία εξακολουθεί να διατηρείται, αν και η πολιτική θέση των συμμάχων του πρωθυπουργού γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη όσο αποκαλύπτεται το εύρος των καταγγελιών.

Η υπόθεση José Luis Rodríguez Zapatero.. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η υπόθεση που αφορά τον πρώην πρωθυπουργό της Ισπανίας José Luis Rodríguez Zapatero, ο οποίος αναμένεται να εμφανιστεί στο δικαστήριο στις 17 Ιουνίου.

Σύμφωνα με τον ανακριτή, ο Zapatero φέρεται να ηγείτο εγκληματικού δικτύου το οποίο εκμεταλλεύτηκε την επιρροή του για να εξασφαλίσει κρατική διάσωση ύψους 53 εκατ. ευρώ για την αεροπορική εταιρεία Plus Ultra το 2021 μ.Χ., κατά την περίοδο της πανδημίας. Οι έρευνες υποστηρίζουν ότι ο πρώην πρωθυπουργός έλαβε συνολικά 2,6 εκατ. ευρώ μέσω του κυκλώματος, το οποίο φέρεται να είχε διασυνδέσεις με την Βενεζουέλα και την Κίνα.

Μεγάλο μέρος των χρημάτων, σύμφωνα με τις αρχές, διακινήθηκε μέσω εταιρειών που συνδέονται με τον στενό συνεργάτη του στο τζόκινγκ, Julio Martínez, ενώ εταιρεία που ανήκει στις δύο κόρες του φέρεται να έλαβε επίσης σημαντικά ποσά.

Ο Zapatero, ο οποίος αντιμετωπίζει κατηγορίες για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, διαπραγμάτευση επιρροής και πλαστογραφία εγγράφων, αρνείται όλες τις κατηγορίες. Παρότι δεν είναι μέλος της κυβέρνησης, η υπόθεση αγγίζει πολιτικά τον Sánchez, καθώς ο Zapatero θεωρείται στενός ιδεολογικός και πολιτικός του σύμμαχος και έχει εμπλακεί σε ευαίσθητες διαπραγματεύσεις με Βάσκους και Καταλανούς βουλευτές.

Νέες υποθέσεις διαφθοράς στο σοσιαλιστικό Κόμμα. Η υπόθεση Zapatero δεν είναι η μοναδική που προκαλεί πολιτική φθορά. Τον περασμένο Ιούνιο, ο Sánchez αναγκάστηκε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη, όταν αποκαλύφθηκε ότι ο στενός του συνεργάτης και Νο3 του σοσιαλιστικού κόμματος, Santos Cerdán, ερευνάται για εμπλοκή σε μεγάλο κύκλωμα μιζών σε δημόσιες συμβάσεις.

Στην ίδια υπόθεση εμπλέκεται και ο πρώην Υπουργός Μεταφορών και υψηλόβαθμο στέλεχος του κόμματος, José Luis Ábalos, ο οποίος είχε ήδη τεθεί υπό έρευνα. Η υπόθεση επιβαρύνθηκε περαιτέρω όταν αποκαλύφθηκε ότι ο Ábalos είχε πληρώσει επανειλημμένα σε ιερόδουλες, ισχυρισμοί που ο ίδιος αρνείται.

Ο Ábalos έχει ήδη παραπεμφθεί σε δίκη μαζί με τον πρώην σύμβουλό του Koldo García και τον επιχειρηματία Víctor de Aldama, κατηγορούμενοι για μίζες από συμβάσεις αγοράς μασκών ύψους 50 εκατ. ευρώ την περίοδο της πανδημίας. Η τελική απόφαση εκκρεμεί, ενώ αναμένονται και νέες δίκες στο πλαίσιο άλλων ερευνών.

Πολιτική πίεση και θεσμικές αναταράξεις. Αν και η άμεση πολιτική ζημιά από την υπόθεση Ábalos περιορίστηκε λόγω του ότι είχε αποχωρήσει από την κυβέρνηση ήδη από το 2021 μ.Χ. και διαγράφηκε από το κόμμα το 2024 μ.Χ., η υπόθεση Cerdán θεωρείται πολύ πιο επιβαρυντική, καθώς ο Sánchez τον είχε υπερασπιστεί δημόσια μέχρι την στιγμή που οι αποκαλύψεις πήραν επίσημη μορφή.

Την ίδια ώρα, αστυνομικές αρχές κατέσχεσαν έγγραφα από τα γραφεία του Σοσιαλιστικού Κόμματος στη Μαδρίτη στο πλαίσιο έρευνας για καταγγελίες ότι κομματικά κονδύλια χρησιμοποιήθηκαν για να πληρωθεί η δημοσιογράφος Leire Díez, με σκοπό να διεξάγει εκστρατεία αποδυνάμωσης δικαστικών υποθέσεων που αφορούν την κυβέρνηση και συμμάχους της. Η ίδια αρνείται οποιαδήποτε παρανομία, υποστηρίζοντας ότι ερευνούσε για βιβλίο. Στην υπόθεση εμπλέκονται επίσης οι Cerdán και η Ana María Fuentes, διευθύντρια του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Νέα σκιά πάνω από την Δικαιοσύνη. Σε ξεχωριστή υπόθεση, ο γενικός εισαγγελέας Álvaro García Ortiz, επιλογή της κυβέρνησης, κρίθηκε ένοχος για αποκάλυψη μυστικών σε μια ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη υπόθεση, καθώς κατηγορήθηκε ότι δημοσιοποίησε φορολογικά στοιχεία του συντρόφου της Προέδρου της Μαδρίτης Isabel Díaz Ayuso.

Του επιβλήθηκε απαγόρευση άσκησης καθηκόντων για δύο χρόνια. Έρευνες που αγγίζουν και την οικογένεια του Sánchez. Αν και ο ίδιος ο Sánchez δεν εμπλέκεται άμεσα σε καμία από τις υποθέσεις, μέλη της οικογένειάς του βρίσκονται στο επίκεντρο ερευνών.

Από το 2024 μ.Χ., η σύζυγός του Begoña Gómez ερευνάται για σειρά πιθανών αδικημάτων που σχετίζονται με τις επαγγελματικές της δραστηριότητες, ενώ ο αδελφός του David Sánchez δικάζεται στην πόλη Badajoz για υπόθεση διαπραγμάτευσης επιρροής σχετικά με τον διορισμό του σε θέση μουσικού διευθυντή το 2017 μ.Χ.

Ο Sánchez διαχωρίζει τις υποθέσεις που αφορούν στενούς συνεργάτες του από εκείνες που θεωρεί πολιτικά υποκινούμενες, όπως αυτές της συζύγου και του αδελφού του, τις οποίες έχει χαρακτηρίσει «χυδαία φάρσα».

Πολιτική πίεση χωρίς προηγούμενο. Η υπομονή των πολιτικών συμμάχων φαίνεται να εξαντλείται. Ο Feijóo ζητά πρόωρες εκλογές, ενώ αντίστοιχες πιέσεις ασκούν και πρώην στελέχη των Σοσιαλιστών όπως ο Felipe González και ο περιφερειάρχης της Castilla-La Mancha Emiliano García-Page.

Αν και προς το παρόν δεν υπάρχει ανοιχτή ανταρσία, οι εντάσεις αυξάνονται. Το Βασκικό Εθνικιστικό Κόμμα προειδοποιεί ότι θα είναι «πολύ δύσκολο» για τον Sánchez να ολοκληρώσει τη θητεία του, ενώ οι πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς όπως το Sumar και η Republican Left of Catalonia θέτουν ως κόκκινη γραμμή τυχόν αποδείξεις παράνομης κομματικής χρηματοδότησης.

Εκλογική φθορά και πολιτική αποδυνάμωση. Το εκλογικό κλίμα επιβαρύνθηκε περαιτέρω μετά από τέσσερις περιφερειακές εκλογικές αναμετρήσεις, όπου οι σοσιαλιστές ηττήθηκαν από το Λαϊκό Κόμμα.

Ιδιαίτερα βαριά ήταν η ήττα στην Ανδαλουσία, ιστορικό προπύργιο των σοσιαλιστών, όπου το κόμμα κατέγραψε το χειρότερο αποτέλεσμα στην ιστορία του υπό την υποψηφιότητα της πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης María Jesús Montero, εξέλιξη που ερμηνεύεται ως ένδειξη ότι η εθνική εικόνα του κόμματος έχει καταστεί τοξική.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι σε περίπτωση εκλογών σήμερα, το Λαϊκό Κόμμα θα ήταν πρώτο και θα μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση μαζί με την ακροδεξιά Vox. Το πολιτικό μέλλον του Sánchez. Το αν ο Sánchez θα καταφέρει να παραμείνει στην εξουσία θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την πορεία των ερευνών, και κυρίως από την υπόθεση Zapatero, η οποία θα μπορούσε να επεκτείνει το πολιτικό κόστος στην κυβέρνηση.

Εάν επιβεβαιωθούν στοιχεία παράνομης κομματικής χρηματοδότησης, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατάρρευση της κυβερνητικής συμμαχίας. Ο ίδιος δηλώνει αποφασισμένος να παραμείνει στην εξουσία έως το καλοκαίρι του 2027 μ.Χ., υποστηρίζοντας ότι θα προκηρύξει εκλογές μόνο «όταν αυτό είναι προς το γενικό συμφέρον των πολιτών». Ωστόσο, όπως όλα δείχνουν, οι εξελίξεις ενδέχεται τελικά να τον ξεπεράσουν (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/878836/vouliazei-i-kyvernisi-sanchez-ypo-erevna-kykloma-diafthoras-sximatistikan-dikografiesfies).

Βόμβα μεγατόνων στην Ισπανία: Νέες κατηγορίες «καίνε» τον Zapatero - Στο μάτι του κυκλώνα για φοροδιαφυγή και λαθρεμπόριο. Τα νομικά προβλήματα του Zapatero έχουν αρνητικές συνέπειες στην κυβέρνηση του νυν πρωθυπουργού, του σοσιαλιστή, Pedro Sanchez.

Ο πρώην πρωθυπουργός της Ισπανίας, Jose Luis Rodriguez Zapatero, ήδη κατηγορούμενος για αθέμιτη άσκηση επιρροής, βρίσκεται αντιμέτωπος με νέες κατηγορίες, αυτή την φορά για φερόμενη φοροδιαφυγή και λαθρεμπόριο, μετά την ανακάλυψη κοσμημάτων στο γραφείο του κατά την διάρκεια έρευνας, ανακοίνωσαν οι Ισπανικές Αρχές.

Ο Zapatero, ιστορική προσωπικότητα της ισπανικής αριστεράς που απολαμβάνει σεβασμού, κατηγορείται ότι δεν «προσκόμισε δικαιολογητικά καταβολής δασμών, ειδικών φόρων ή φόρων που αφορούν την εισαγωγή» κοσμημάτων, η συνολική αξία των οποίων ανέρχεται σε 1,3 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με έγγραφο που δημοσίευσε το Εθνικό Δικαστήριο, το οποίο ηγείται της έρευνας.

Αυτές οι δύο κατηγορίες προστίθενται σε εκείνες της αθέμιτης άσκησης επιρροής και νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες σε αυτήν την πολύπλευρη έρευνα, η οποία αρχικά επικεντρώθηκε στον ρόλο που διαδραμάτισε ο Zapatero στην διάσωση μιας μικρής αεροπορικής εταιρείας το 2021 μ.Χ.

Μετά την απαγγελία κατηγοριών εις βάρος του στις 19 Μαΐου για αυτό το μέρος της υπόθεσης, κλήθηκε στις 17 και 18 Ιουνίου από τον δικαστή José Luis Calama για να ανακριθεί ως «φερόμενος επικεφαλής μιας σταθερής και ιεραρχικής δομής» της οποίας ο σκοπός ήταν η απόκτηση δωροδοκιών, σύμφωνα με το Εθνικό Δικαστήριο.

Ο σοσιαλιστής πρώην πρωθυπουργός (2004-2011) αρνείται αυτές τις κατηγορίες. Μεταξύ των αξιοσημείωτων πτυχών αυτής της έρευνας, για τις οποίες έλαβε γνώση το Γαλλικό Πρακτορείο, ήταν η ανακάλυψη, κατά τη διάρκεια έρευνας που έγινε στις 19 Μαΐου, μέσα σε χρηματοκιβώτιο που ανήκε στον Zapatero αυτών των πολυτελών κοσμημάτων και ρολογιών, τα οποία το περιβάλλουν του είπε ότι ήταν οικογενειακές κληρονομιές.

Ο δικηγόρος του είχε αναφέρει δημόσια ένα ποσό πολύ χαμηλότερο από τα 1,3 εκατομμύρια που εκτιμούσαν οι ερευνητές. Σήμερα, το Δικαστήριο, στην απόφαση του δικαστή Calama, μίλησε για «πολυτελή είδη υψηλής αξίας», συμπεριλαμβανομένων πολυάριθμων κολιέ, βραχιολιών, σκουλαρικιών, δαχτυλιδιών και ρολογιών.

Συνέπειες για την τωρινή κυβέρνηση. Τα νομικά προβλήματα του Zapatero έχουν αρνητικές συνέπειες στην κυβέρνηση του νυν πρωθυπουργού, του σοσιαλιστή, Pedro Sanchez, με την αντιπολίτευση να ζητά την παραίτησή του και πρόωρες εκλογές.

Με την ατμόσφαιρα για τον Sanchez να ήταν ήδη επιβαρυμένη, καθώς μέλη της οικογένειας του πρωθυπουργού εμπλέκονται επίσης σε νομικές υποθέσεις, ο σοσιαλιστικής ηγέτης συνέχισε παρόλα αυτά να εκφράζει την υποστήριξή του στον αριστερό προκάτοχό του. Ωστόσο, η πίεση εντάθηκε τις τελευταίες ημέρες, παρά την ανάπαυλα από το ταξίδι του πάπα Λέοντα στην Ισπανία.

Στα τέλη Μαϊου δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου διέταξε να παραδοθούν διάφορα έγγραφα και ηλεκτρονικά αρχεία από τα κεντρικά γραφεία του κόμματος στο πλαίσιο έρευνας που επικεντρώνεται στον πρώην συνεργάτη του Sanchez Santos Cerdan, καθώς και σε άλλα στελέχη του κόμματος, δικηγόρους, έναν επιχειρηματία και έναν αστυνομικό.

Φέρονται να προσπάθησαν να επηρεάσουν διοικητικές αποφάσεις και να υπονομεύσουν οποιαδήποτε νομική διαδικασία ή αστυνομική ενέργεια που θα απέβαινε εις βάρος του Σοσιαλιστικού Κόμματος ή της κυβέρνησης. Ο Sanchez αρνείται ότι γνώριζε οτιδήποτε σχετικά με προσπάθειες να επηρεαστούν έρευνες για διαφθορά στο κόμμα του (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881454/vomva-megatonon-stin-ispania-nees-katigories-kaine-ton-zapatero-sto-mati-tou-kyklona-gia-forodiafygi-kai-lathremporio).

Ισπανία: Απαγόρευση εξόδου από την χώρα για την σύζυγο του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ. Η Μπεγκόνια Γκόμεθ υποχρεούται να παρουσιάζεται στις Αρχές δύο φορές το μήνα, μέχρι να υπάρξει δικαστική απόφαση στην υπόθεση διαφθοράς.

Ισπανικό δικαστήριο αποφάσισε ότι η Μπεγκόνια Γκόμεθ, σύζυγος του Πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, θα δικαστεί για διαφθορά και ότι της απαγορεύεται η έξοδος από την χώρα, σύμφωνα με το κείμενο απόφασης που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

Ο δικαστής Χουάν Κάρλος Πεϊνάδο, έδωσε εντολή στην Μπεγκόνια Γκόμεθ να παραδώσει το διαβατήριό της και να παρουσιάζεται στις Αρχές δύο φορές το μήνα, μέχρι να υπάρξει δικαστική απόφαση στην υπόθεση της (https://www.zougla.gr/kosmos/ispania-apagorefsi-exodou-apo-tin-chora-gia-ti-syzygo-tou-prothypourgou-pedro-santseth/).

Ισπανία: Κάθειρξη 24 ετών στον πρώην Υπουργό του Σάντσεθ, Χοσέ Λουίς Άμπαλος για σκάνδαλο. Κατάθεση-«σεισμός» δείχνει τον πρωθυπουργό της Ισπανίας ως αρχηγό της «συμμορίας». Βαρύτατο πλήγμα δέχεται η κυβέρνηση της Ισπανίας, μετά την έκδοση μιας ιστορικής και ομόφωνης απόφασης από το Ανώτατο Δικαστήριο της Μαδρίτης.

Ο Χοσέ Λουίς Άμπαλος, πρώην Υπουργός Μεταφορών, πρώην Διευθυντής οργανωτικού και άλλοτε ο ισχυρότερος άνδρας στο σοσιαλιστικό κόμμα (PSOE), καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 24 ετών για την εμπλοκή του στο πολύκροτο σκάνδαλο παράτυπων συμβολαίων πώλησης υγειονομικού υλικού και συγκεκριμένα μασκών κατά την διάρκεια της πανδημίας της Covid-19.

Η δικαστική απόφαση έρχεται σε μια δύσκολη πολιτική περίοδο, με το μεγαλύτερο «αγκάθι» για τον Πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ, να αποτελεί το στενό οικογενειακό και επαγγελματικό περιβάλλον συμπεριλαμβανομένης της συζύγου του, Μπεγκόνια Γκόμεθ, η οποία βρίσκεται στο μικροσκόπιο των Αρχών για σωρεία υποθέσεων.

Εγκληματική οργάνωση με «μισθούς», πολυτελείς διακοπές και εκδιδόμενες γυναίκες. Το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι κατηγορούμενοι είχαν συστήσει μια δομημένη εγκληματική οργάνωση με σαφή κατανομή λειτουργιών, με στόχο τον προσπορισμό τεράστιων οικονομικών οφελών από τα δημόσια ταμεία. Οι ποινές που επιβλήθηκαν στο διευθυντικό «τρίο» της υπόθεσης είναι εξοντωτικές και οι δύο βασικοί καταδικασθέντες οδηγήθηκαν ήδη στην φυλακή.

Ο Χοσέ Λουίς Άμπαλος, Πρώην Υπουργός Μεταφορών καταδικάστηκε σε  24 χρόνια κάθειρξη για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, διαφθορά, υπεξαίρεση δημοσίων πόρων και αθέμιτη άσκηση επιρροής. Ο Κόλδο Γκαρθία, Πρώην Σύμβουλος του Υπουργού σε 19 χρόνια κάθειρξη για τα ίδια αδικήματα, ενώ ο Βίκτορ ντε Αλντάμα, Επιχειρηματίας, καταδικάστηκε σε 4 χρόνια και 6 μήνες φυλάκιση.

Η ποινή του τελευταίου έχει ανασταλτικό χαρακτήρα, λόγω της πλήρους και καθοριστικής συμβολής του στην έρευνα των Αρχών. Οι λεπτομέρειες που είδαν το φως της δημοσιότητας κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας προκάλεσαν την οργή της ισπανικής κοινής γνώμης.

Με αντάλλαγμα την απευθείας ανάθεση συμβολαίων για εκατομμύρια μάσκες, ο πρώην Υπουργός Άμπαλος εισέπραττε κρυφές μηνιαίες αποδοχές, του πληρώνονταν οι πολυτελείς οικογενειακές διακοπές, του παρέχονταν διευκολύνσεις για τις ερωμένες του, ενώ το κύκλωμα κάλυπτε ακόμη και τις δαπάνες του για εκδιδόμενες γυναίκες.

Η κατάθεση-«σεισμός»: «Επικεφαλής της συμμορίας ο Πέδρο Σάντσεθ». Το σκάνδαλο πήρε εκρηκτικές πολιτικές διαστάσεις μετά την αποκαλυπτική απολογία του επιχειρηματία Βίκτορ ντε Αλντάμα. Ο Αλντάμα δήλωσε ευθέως ενώπιον των δικαστών ότι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ ήταν ο πραγματικός επικεφαλής της «συμμορίας», που διηύθυνε το δίκτυο από το παρασκήνιο.

Παράλληλα, κατήγγειλε ότι το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE), του οποίου ηγείται ο Σάντσεθ από το 2017 μ.Χ., έλαβε παράνομη μαύρη χρηματοδότηση μέσω των αθέμιτων προμηθειών και των μιζών που απέσπασε η οργάνωση κατά την διάρκεια της εθνικής υγειονομικής κρίσης.

Αρνείται την συμμετοχή του στις δραστηριότητες των κατηγορουμένων ο Ισπανός πρωθυπουργός. Η καταδίκη του Άμπαλος αποτελεί προσωπικό πλήγμα για τον Σάντσεθ, καθώς ο πρώην Υπουργός υπήρξε ο αρχιτέκτονας της ανόδου του στην εξουσία, και ο στενότερος πολιτικός του σύμμαχος επί σειρά ετών. Βαλλόμενος από τα κόμματα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Πέδρο Σάντσεθ αρνείται κατηγορηματικά οποιαδήποτε σχέση με τις δραστηριότητες των τριών καταδικασθέντων.

Σε έκτακτη τοποθέτησή του, δήλωσε ότι δεν είχε καμία απολύτως γνώση για τις παράνομες ενέργειες του πρώην Υπουργού του, ενώ διέψευσε κατηγορηματικά ότι εισέρρευσαν μαύρα χρήματα στα ταμεία του PSOE, επιμένοντας στην διαφάνεια της παράταξής του (https://www.zougla.gr/kosmos/ispania-apagorefsi-exodou-apo-tin-chora-gia-ti-syzygo-tou-prothypourgou-pedro-santseth/).

Καταρρέει ξανά το «ηθικό πλεονέκτημα»: Η κάτω Βουλή της Ισπανίας καλεί τον Sanchez να παραιτηθεί – Τον έπνιξαν τα σκάνδαλα. Η αντιπολίτευση μπορεί να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας, ωστόσο μέχρι στιγμής έχει αποφύγει να το πράξει, καθώς δεν διαθέτει τις απαιτούμενες ψήφους για να την εγκρίνει.

Το κατακερματισμένο κάτω σώμα του ισπανικού κοινοβουλίου ενέκρινε την Πέμπτη ένα μη δεσμευτικό ψήφισμα με το οποίο καλεί τον πρωθυπουργό της Ισπανίας, Pedro Sánchez, να παραιτηθεί, εξαιτίας μιας σειράς σκανδάλων διαφθοράς που ταλανίζουν το κεντροαριστερό σοσιαλιστικό κόμμα του και πρόσωπα του στενού του κύκλου.

Η πρόταση εγκρίθηκε με 177 ψήφους υπέρ, 171 κατά και μία αποχή στο κοινοβούλιο των 350 εδρών, σύμφωνα με το Reuters. Ξεχωριστό άρθρο του ψηφίσματος καλεί τον Sánchez να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή, εάν δεν προκηρύξει πρόωρες εκλογές.

Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Félix Bolaños, απέρριψε την ψηφοφορία ως καθαρά συμβολική, με «μηδενικό πολιτικό αποτέλεσμα». Μόνο ο ίδιος ο Sánchez έχει την εξουσία να αποφασίσει εάν θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης.

Την Τετάρτη, ο Sánchez επανέλαβε ενώπιον του κοινοβουλίου ότι σκοπεύει να παραμείνει πρωθυπουργός, αρνούμενος την ύπαρξη εκτεταμένης διαφθοράς. Η αντιπολίτευση μπορεί να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας, ωστόσο μέχρι στιγμής έχει αποφύγει να το πράξει, καθώς δεν διαθέτει τις απαιτούμενες ψήφους για να την εγκρίνει.

Υπέρ του ψηφίσματος τάχθηκαν το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης, People's Party (PP), οι δεξιοί σύμμαχοί του, Vox, καθώς και το φιλοκαταλανικό αυτονομιστικό κόμμα Junts, το οποίο παραδοσιακά αντιτίθεται στα δύο μεγάλα ενωτικά κόμματα της Ισπανίας.

Η στήριξη του Junts ήταν καθοριστική για να εξασφαλίσει ο Sánchez μια νέα πρωθυπουργική θητεία το 2023 μ.Χ. Ωστόσο, το κόμμα ανακοίνωσε τον περασμένο Οκτώβριο ότι δεν θα στηρίζει πλέον τη νομοθετική ατζέντα της κυβέρνησης.

Το ψήφισμα αναφέρει ότι ο αυξανόμενος αριθμός ερευνών για υποθέσεις διαφθοράς που αφορούν πολιτικά πρόσωπα τα οποία διορίστηκαν και υποστηρίχθηκαν άμεσα από τον Sánchez καθιστά αναγκαίο να αναλάβει την πολιτική ευθύνη, παραιτούμενος από το αξίωμά του (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/884264/katarreei-ksana-to-ithiko-pleonektima-i-kato-vouli-tis-ispanias-kalei-ton-sanchez-na-paraitithei-ton-epniksan-ta-skandalaseth/).

Φωτιές πέταξε το FPO στην Αυστρία: Δεν είναι μόνο η Ελλάδα - Σκάνδαλο χρηματοδότησης ΜΚΟ με 7,7 δισ. ευρώ - Τρώνε τα λεφτά των Ευρωπαίων. Σε δώδεκα συνεδριάσεις εργασίας οι βουλευτές εξέτασαν τόσο άμεσες επιχορηγήσεις των υπουργείων όσο και συμβάσεις έργου και παροχής υπηρεσιών.

Το διαβάζαμε και δεν πιστεύαμε στα μάτια μας: Στις 21 Μαΐου 2026 μ.Χ. συζητήθηκε στην ολομέλεια της αυστριακής Βουλής (Nationalrat) η τελική έκθεση της «μικρής εξεταστικής», με την κοινοβουλευτική ομάδα του Κόμματος της Ελευθερίας (FPÖ) να υπολογίζει ότι 7,7 δισ. ευρώ κατευθύνθηκαν σε ΜΚΟ μεταξύ 23 Οκτωβρίου 2019 μ.Χ. και 23 Σεπτεμβρίου 2025 μ.Χ.— πάνω από 1 δισ. ευρώ ετησίως.

Το νούμερο και η χρονική περίοδος επιβεβαιώνονται από την επίσημη Κοινοβουλευτική Ανταπόκριση (Parlamentskorrespondenz / APA-OTS).  Τι συνέβη: Η «μικρή εξεταστική» και το πόρισμα. Με πρωτοβουλία του FPÖ συστήθηκε η Μόνιμος Υποεπιτροπή του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Ständiger Unterausschuss des Rechnungshofausschusses), ευρύτερα γνωστή ως «μικρή εξεταστική».

Σε δώδεκα συνεδριάσεις εργασίας οι βουλευτές εξέτασαν τόσο άμεσες επιχορηγήσεις των Υπουργείων όσο και συμβάσεις έργου και παροχής υπηρεσιών, καλώντας περίπου 80 εκπροσώπους των υπουργείων σε ακρόαση. Συνολικά εξετάστηκαν περίπου 5.600 οργανώσεις και κατέθεσαν 84 πρόσωπα. Το συμπέρασμα του FPÖ είναι ότι λειτουργεί ένα «σε μεγάλο βαθμό αδιαφανές δίκτυο ΜΚΟ», στο οποίο διοχετεύονται δισεκατομμύρια χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.

Το σύστημα επιδοτήσεων χαρακτηρίζεται «αδιαφανές, κατακερματισμένο και πολιτικά φορτισμένο», ενώ το κόμμα κατηγορεί την κυβέρνηση ότι «συστηματικά παρεμπόδισε» τη διαλεύκανση, καθώς κανένα μέλος της κυβέρνησης δεν εμφανίστηκε στην υποεπιτροπή. Η έκθεση συντάχθηκε από τους βουλευτές του FPÖ και παρουσιάστηκε υπό τον τίτλο που παραπέμπει σε «αποκάλυψη» του «κρατικά χρηματοδοτούμενου συστήματος ΜΚΟ».

Τι καταγγέλλει η έκθεση — και ποια παραδείγματα προβάλλει. Στο στόχαστρο μπαίνουν κυρίως οργανώσεις που δραστηριοποιούνται σε άσυλο, μετανάστευση, αντιρατσισμό, κοινωνική ένταξη, αλλά και σε ζητήματα κλίματος, διαφορετικότητας και φύλου.

Μεταξύ των φορέων που ανέφεραν οι βουλευτές του FPÖ στην ολομέλεια: Η Asylkoordination Österreich (με τον βουλευτή Steiner να αναφέρει 8 εκατ. ευρώ από το Υπουργείο Εσωτερικών), οι σύλλογοι Poika, ZARA, LEFÖ, οι RosaLila PantherInnen, η Μουσουλμανική Νεολαία Αυστρίας, το Forum Alpbach, οι Wiener Festwochen, ακόμη και «queer ξεναγήσεις» και παιδικές χαρές στην Κολομβία. Πιο «πικάντικα» παραδείγματα (π.χ. χρηματοδοτήσεις μουσουλμανικών κατασκηνώσεων ή 23.000 ευρώ σε σύλλογο σχετικό με τον «κινηματογράφο»)-(https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/878933/foties-petakse-to-fpo-stin-afstria-den-einai-mono-i-ellada-skandalo-xrimatodotisis-mko-me-7-7-dis-evro-trone-ta-lefta-ton-evropaion).

 

Πορτογαλία: «Εξέγερση» για τις 50 ώρες εργασίας την εβδομάδα. Χάος σε αεροδρόμια και τρένα - «Λουκέτο» σε μετρό, σχολεία και νοσοκομεία – Αφορμή η ψήφιση νέου νομοσχεδίου για τις εργασιακές σχέσεις.

Σε κλοιό γενικής απεργίας βρέθηκε σήμερα η Πορτογαλία, για δεύτερη φορά μέσα σε μόλις μισό χρόνο, με τη χώρα να αντιμετωπίζει εκτεταμένα προβλήματα στις μεταφορές, την παιδεία και την υγεία. Τα συνδικάτα κήρυξαν μαζική κινητοποίηση, αντιδρώντας δυναμικά στα σχέδια της κυβέρνησης να προχωρήσει σε ριζική και επώδυνη αναθεώρηση του εργασιακού κώδικα.

Η προηγούμενη αντίστοιχη κινητοποίηση που έγινε τον Δεκέμβριο του 2025 μ.Χ. ήταν η πρώτη γενική απεργία στην χώρα μετά το κύμα διαδηλώσεων κατά της λιτότητας το 2013 μ.Χ., γεγονός που αποτύπωσε το εκρηκτικό κλίμα που επικρατεί στην πορτογαλική κοινωνία.

Χάος σε Μεταφορές, Παιδεία και Υγεία. Η συμμετοχή στην σημερινή απεργία υπήρξε καθολική, προκαλώντας παράλυση στην καθημερινότητα των πολιτών. Στις συνέπειές της ήταν το χάος που προκλήθηκε στις αερομεταφορές, στα τρένα, το μετρό, στα νοσοκομεία και τα σχολεία, που έβαλαν «λουκέτο».

Ο εθνικός αερομεταφορέας TAP πραγματοποίησε μόλις 79 από τις περισσότερες από 300 προγραμματισμένες καθημερινές πτήσεις του. Αντίστοιχα, η Iberia είδε το πτητικό της έργο να συρρικνώνεται κατά 50% έως 75%, οδηγώντας σε εκατοντάδες ακυρώσεις. Παράλληλα, η κρατική σιδηροδρομική εταιρεία CP ακύρωσε σχεδόν όλα τα περιφερειακά δρομολόγια και τις διαδρομές μεγάλων αποστάσεων, ενώ το μετρό της Λισαβόνας κατέβασε εντελώς ρολά.

Ανακοίνωση για το κλείσιμο του Μετρό στην Λισαβόνα, λόγω της απεργίας. Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα σε όλη τη χώρα παρέμειναν κλειστά, λόγω έλλειψης προσωπικού, αφού η συμμετοχή στην απεργία ήταν καθολική. Στα νοσοκομεία, η μαζική συμμετοχή των νοσηλευτών οδήγησε στην αναβολή της πλειονότητας των προγραμματισμένων χειρουργείων και των ιατρικών ραντεβού.

Η συμμαχία Δεξιάς – Ακροδεξιάς και οι αλλαγές σε 100 άρθρα. Η κεντροδεξιά κυβέρνηση μειοψηφίας της Πορτογαλίας, μετά την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με τους κοινωνικούς εταίρους, δείχνει αποφασισμένη να προχωρήσει στην ψήφιση του νομοσχεδίου. Για να το πετύχει αυτό, βασίζεται στη στήριξη του ακροδεξιού κόμματος Chega.

Το επίμαχο «εργασιακό πακέτο» προβλέπει τροποποιήσεις σε περισσότερα από 100 άρθρα του εργασιακού κώδικα. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι αλλαγές αυτές είναι απαραίτητες για την ενίσχυση της παραγωγικότητας και την τόνωση της οικονομικής ανάπτυξης, όμως οι εργαζόμενοι βλέπουν μια ευθεία επίθεση στα κεκτημένα δικαιώματά τους.

Οι ανατροπές που φέρνει το νέο εργασιακό. Σύμφωνα με τα συνδικάτα και τις καταγγελίες των εργαζομένων, οι βασικότερες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου περιλαμβάνουν: Διευκόλυνση των απολύσεων: Οι απολύσεις για «σοβαρό λόγο» γίνονται πολύ πιο εύκολες. Παράλληλα, δίνεται το δικαίωμα στις επιχειρήσεις να αρνηθούν την επαναπρόσληψη εργαζομένου που απολύθηκε παράνομα, υπό τον όρο ότι θα του καταβάλουν απλώς μια αποζημίωση.

Απελευθέρωση του Outsourcing: Αίρονται όλοι οι περιορισμοί στην ανάθεση εργασιών σε εξωτερικούς συνεργάτες, επιτρέποντας την αντικατάσταση του μόνιμου προσωπικού με φθηνότερο εργατικό δυναμικό. Ελαστικοποίηση ωραρίου και περιορισμοί: Καταργείται το ρυθμιστικό πλαίσιο για τις ώρες εργασίας και τίθενται αυστηρά όρια στο δικαίωμα της απεργίας, αλλά και στην προστασία των γονέων.

«Επισφαλείς συμβάσεις διά βίου» για τους Νέους. «Το εργασιακό πακέτο είναι μεγάλη απειλή όχι μόνο για το μέλλον των νέων εργαζομένων αλλά για το παρόν μας», δήλωσε χαρακτηριστικά στο Reuters ο Ροντρίγκο Αζεβέντο, ένας 30χρονος τραπεζικός υπάλληλος.

Εικόνα από τις συγκεντρώσεις των απεργών. Από την πλευρά του, ο Τιάγκο Ολιβέιρα, επικεφαλής του CGTP (του μεγαλύτερου συνδικάτου της χώρας που κήρυξε την απεργία), προειδοποίησε ότι η μεταρρύθμιση θα εγκλωβίσει την νέα γενιά σε «επισφαλείς συμβάσεις διά βίου». Όπως εξήγησε, οι νέοι θα αναγκάζονται πλέον να εργάζονται 50 ώρες την εβδομάδα αντί για 40, χωρίς μάλιστα να λαμβάνουν επιπλέον αμοιβή για τις υπερωρίες τους, παγιώνοντας ένα καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας (https://www.zougla.gr/kosmos/portogalia-exegersi-gia-tis-50-ores-ergasias-tin-evdomada/).

Πορτογαλία: Το κοινοβούλιο απέρριψε το σχέδιο μεταρρύθμισης του κώδικα εργατικού δικαίου. Η απόρριψη του νομοσχεδίου έγινε δεκτή με θερμά χειροκροτήματα στην αίθουσα της Βουλής. Το Πορτογαλικό κοινοβούλιο απέρριψε σήμερα ένα σχέδιο μεταρρύθμισης του κώδικα εργατικού δικαίου, το οποίο προωθεί εδώ και έναν χρόνο η δεξιά κυβέρνηση μειοψηφίας, όμως η αριστερή αντιπολίτευση και συνδικαλιστικές ενώσεις αμφισβητούν.

Η κυβέρνηση είχε προτείνει αλλαγές σε περισσότερα από 100 άρθρα του κώδικα εργατικού δικαίου με στόχο την αύξηση της παραγωγικότητας και την οικονομική ανάπτυξη, όμως συνδικάτα υποστήριξαν πως συνολικά ευνοεί τους εργοδότες σε βάρος των εργασιακών δικαιωμάτων.

Μονάχα οι 91 βουλευτές από τον κυβερνώντα συνασπισμό και εννέα μέλη του κόμματος Φιλελεύθερη Πρωτοβουλία στήριξαν το νομοσχέδιο, με τους υπόλοιπους βουλευτές από το σώμα των 230 εδρών να το καταψηφίζουν, μεταξύ αυτών οι 60 βουλευτές του ακροδεξιού Chega και οι 58 του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Η απόρριψη του νομοσχεδίου έγινε δεκτή με θερμά χειροκροτήματα στην αίθουσα. Η κυβέρνηση είχε καταθέσει το νομοσχέδιό της στο κοινοβούλιο αφού απέτυχε να καταλήξει σε μια συμφωνία κοινωνικής συναίνεσης, παρά τις διαπραγματεύσεις μηνών με τους εκπροσώπους των εργοδοτών και μια πιο μετριοπαθή ιστορικά συνδικαλιστική συνομοσπονδία.

Για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στη μεταρρύθμιση, οι συνδικαλιστικές ενώσεις οργάνωσαν δύο γενικές απεργίες, τον Δεκέμβριο κατόπιν τον Ιούνιο, στο πλαίσιο πρωτόγνωρων τα τελευταία δέκα χρόνια κινητοποιήσεων, όταν η Πορτογαλία χρειάστηκε να υλοποιήσει ένα σχέδιο λιτότητας ως αντάλλαγμα για μα διεθνή οικονομική βοήθεια.

Καταψήφισε η άκρα Δεξιά. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας κρίθηκε, προς έκπληξη όλων, από τις αρνητικές ψήφους της άκρας δεξιάς, η οποία είχε αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο υιοθέτησης του κειμένου, υπό την προϋπόθεση διαπραγμάτευσης ορισμένων παραχωρήσεων με την κυβέρνηση.

Ο πρόεδρος του κόμματος Chega Αντρέ Βεντούρα είχε αρχικά επιβεβαιώσει πως ο σχηματισμός αυτός θα καταψήφιζε το νομοσχέδιο, ωστόσο αργότερα ενεπλάκη σε απευθείας συνομιλίες με τον πρωθυπουργό Λουίς Μοντενέγκρο, οι οποίες φαινόταν να καρποφορούν. «Το Chega δεν είναι προς πώληση», δήλωσε ο Βεντούρα, λίγο μετά την ψηφοφορία, σε μήνυμά του στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Χ.

Αντιδρώντας από τις Βρυξέλλες, ο επικεφαλής της πορτογαλικής κυβέρνησης επιβεβαίωσε πως μια συμφωνία με το Chega θα μπορούσε να επιτευχθεί με τρόπο «σχετικά εύκολο στην πλειονότητα των θεμάτων». Όμως οι διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν «μέχρι την τελευταία στιγμή» σκόνταψαν στην απαίτηση του ακροδεξιού κόμματος να συμπεριληφθεί στη μεταρρύθμιση η μείωση της ηλικίας συνταξιοδότησης. «Η Πορτογαλία έχει μια μεγάλη ευκαιρία να αποκτήσει μια πιο ανταγωνιστική οικονομία και μια δυναμικότερη αγορά εργασίας», είπε.

«Αυτό το σχέδιο θα εγκριθεί» διαβεβαίωνε χθες ο βουλευτής Ούγκο Σοάρες, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος του Μοντενέγκρο. Από την πλευρά της, η υπουργός Εργασίας Μαρία ντο Ροζάριο Πάλμα Ραμάλχο είχε καλέσει τους βουλευτές «να επιλέξουν ανάμεσα στις συνταγές του παρελθόντος και της βούλησης για αλλαγή», προκειμένου να εγγυηθούν μια παραγωγικότερη εργασία και ανταγωνιστικότερες εταιρείες (https://www.efsyn.gr/kosmos/1409472/portogalia-to-koinovoylio-aperripse-to-shedio-metarrythmisis-toy-kodika-ergatikoy-dikaioy/).

Σκηνές έντασης στις Βρυξέλλες: Συγκρούσεις φοιτητών και αστυνομίας για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Κατά την διάρκεια των κινητοποιήσεων, η κατάσταση ξέφυγε από τον έλεγχο σε αρκετά σημεία του κέντρου της βελγικής πρωτεύουσας.

Διαδηλωτές έβαλαν φωτιές και προκάλεσαν ζημιές στο κέντρο της βελγικής πρωτεύουσας, ενώ η αστυνομία απάντησε με υδροβόλα και δακρυγόνα κατά την διάρκεια των κινητοποιήσεων για τις περικοπές στην εκπαίδευση, σύμφωνα με το Politico

Σοβαρά επεισόδια σημειώθηκαν την Πέμπτη στο κέντρο των Βρυξελλών, όταν φοιτητές και μαθητές που συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις κατά της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις, προκαλώντας εκτεταμένες αναταραχές στην πόλη.

Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν από τις αρχές της εβδομάδας με πρωτοβουλία εκπαιδευτικών, οι οποίοι αντιδρούν στις περικοπές του προϋπολογισμού για την εκπαίδευση στις γαλλόφωνες περιοχές του Βελγίου. Την Πέμπτη στις κινητοποιήσεις προστέθηκαν και εκατοντάδες μαθητές και φοιτητές, αυξάνοντας σημαντικά τον όγκο των διαδηλωτών.

Κατά την διάρκεια των κινητοποιήσεων, η κατάσταση ξέφυγε από τον έλεγχο σε αρκετά σημεία του κέντρου της βελγικής πρωτεύουσας. Βίντεο και φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδειξαν διαδηλωτές να βάζουν φωτιά σε ηλεκτρικά πατίνια και να προκαλούν ζημιές σε βιτρίνες καταστημάτων και στάσεις λεωφορείων κοντά στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό Brussels-Central.

Η αστυνομία επενέβη χρησιμοποιώντας υδροβόλα οχήματα και δακρυγόνα προκειμένου να διαλύσει τα συγκεντρωμένα πλήθη και να αποτρέψει περαιτέρω επεισόδια. Παράλληλα, απέκλεισε δρόμους γύρω από την κατοικία του Βέλγου πρωθυπουργού Μπαρτ Ντε Βέβερ και το κοινοβούλιο της Γαλλικής Κοινότητας, όπου εξελισσόταν η συζήτηση και η ψηφοφορία για την μεταρρύθμιση.

Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης, λίγο μετά τις 14:00, την ώρα που οι βουλευτές ψήφιζαν το νομοσχέδιο, ομάδα διαδηλωτών επιχείρησε να εισέλθει στο κτίριο του κοινοβουλίου, προσπαθώντας να παραβιάσει τις εισόδους. Οι αστυνομικές δυνάμεις απέτρεψαν την πρόσβασή τους στην αίθουσα συνεδριάσεων, απομακρύνοντάς τους από το σημείο.

Την ίδια στιγμή, άλλοι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν μπροστά στα αστυνομικά οδοφράγματα στην οδό Wetstraat, σε μικρή απόσταση από την πρωθυπουργική κατοικία. Στην συνέχεια κινήθηκαν προς βόρειες συνοικίες της πόλης, ανάβοντας καπνογόνα και διακόπτοντας την κυκλοφορία σε κεντρικές αρτηρίες.

Η ένταση προκάλεσε πολιτικές αντιδράσεις. Ο Πρόεδρος του κεντροδεξιού Μεταρρυθμιστικού Κινήματος (MR), Ζορζ-Λουί Μπουσέ, κατηγόρησε τους εκπαιδευτικούς ότι υποκινούν τους μαθητές να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις. Όπως δήλωσε στην δημόσια τηλεόραση VRT, κατανοεί την ανησυχία και την οργή των εκπαιδευτικών, ωστόσο χαρακτήρισε απαράδεκτη την μεταφορά της έντασης στους νέους και έκανε λόγο για παραπληροφόρηση σχετικά με τη μεταρρύθμιση.

Οι ταραχές προκάλεσαν σοβαρά προβλήματα στις μετακινήσεις, με κυκλοφοριακή συμφόρηση σε αρκετές περιοχές των Βρυξελλών και πολλούς κατοίκους να αναγκάζονται να αναζητήσουν εναλλακτικές διαδρομές για να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Παρά την ένταση των διαδηλώσεων, οι διαδικασίες στο κοινοβούλιο της Γαλλικής Κοινότητας συνεχίστηκαν κανονικά, με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση να βρίσκεται στο επίκεντρο μιας αντιπαράθεσης που φαίνεται ότι θα συνεχιστεί και τις επόμενες ημέρες (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7373870_skines-entasis-stis-bryxelles-sygkroyseis-foititon-kai-astynomias-gia-tin).

Περισσότεροι από τους μισούς Φλαμανδούς δεν θέλουν τζαμί στην γειτονιά τους. Ο φόβος της «αντικατάστασης από μετανάστες» παραμένει επίσης υψηλός. Περισσότεροι από τους μισούς Φλαμανδούς θα προτιμούσαν να μην έχουν τζαμί στη γειτονιά τους.

Αυτό αποκαλύπτεται από την *Foto van Vlaanderen*, μια μεγάλη κοινωνική έρευνα που ανατέθηκε από το VRT. Ο φόβος ότι «οι Φλαμανδοί θα αντικατασταθούν από μετανάστες» παραμένει επίσης ισχυρός. Επιπλέον, λέξεις όπως «χειμερινή αγορά» οδηγούν σε διχασμό, ιδίως μεταξύ των νέων και των μεγαλύτερων γενεών.

Τι είναι η φωτογραφία της Φλάνδρας; Η «Φωτογραφία της Φλάνδρας» είναι μια έρευνα που διεξάγει το VRT από το 2009 μ.Χ. Παρέχει πληροφορίες για το τι απασχολεί τον φλαμανδικό λαό, με έμφαση σε κοινωνικά θέματα.

Πρόκειται για μια διαδικτυακή έρευνα, την επιτόπια έρευνα της οποίας διεξήγαγε ο ανεξάρτητος ερευνητικός οργανισμός Profacts. Χρησιμοποιήθηκε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα (φύλο, ηλικία, εκπαίδευση, επαρχία) 2.261 Φλαμανδών ηλικίας 12 ετών και άνω.

Προηγούμενες εκδόσεις της μελέτης έχουν ήδη δείξει ότι η πολιτισμική ποικιλομορφία διχάζει έντονα τους Φλαμανδούς. Οι μεγαλύτερες γενιές και ιδιαίτερα εκείνες με χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο είναι συχνά επιφυλακτικές απέναντι στη μετανάστευση, το άσυλο και το Ισλάμ. Οι νέοι μεγαλώνουν σε μια πιο ποικιλόμορφη κοινωνία και, κατά μέσο όρο, είναι πιο ανοιχτοί σε αυτήν.

Ακόμα και στα πιο πρόσφατα στοιχεία, η πολιτισμική ποικιλομορφία παραμένει ένα από τα θέματα για τα οποία οι απόψεις διίστανται περισσότερο. Οι διαφορές είναι ιδιαίτερα μεγάλες όταν η ποικιλομορφία αγγίζει τον καθένα μας πολύ κοντά μας — στη γειτονιά μας, στην χρήση της γλώσσας ή στα σύμβολα.

Τα άτομα που έχουν περισσότερη επαφή με άτομα από διαφορετικά υπόβαθρα είναι, κατά μέσο όρο, πιο θετικά απέναντι στην ποικιλομορφία. Όσοι έχουν μικρή επαφή με άλλους πολιτισμούς ή κοινότητες την βλέπουν συχνότερα αρνητικά.

Φόβος για την παρουσία του Ισλάμ. Το 60% των Φλαμανδών δηλώνουν ότι ανησυχούν για την παρουσία του Ισλάμ στη Φλάνδρα. Οι ομάδες ηλικίας 45 έως 64 ετών (65%) και οι άνω των 65 ετών (67%) σημειώνουν ιδιαίτερα υψηλή βαθμολογία, αν και τα ποσοστά τους έχουν μειωθεί ελαφρώς σε σύγκριση με το 2023 και το 2024. Οι νέοι ηλικίας 12 έως 17 ετών είναι ελαφρώς χαμηλότεροι, στο 61%, αν και οι ερευνητές παρατηρούν ανοδική τάση σε αυτήν την ομάδα.

Επιπλέον, περισσότεροι από τους μισούς (56%) συμφωνούν με τη δήλωση: «Φοβάμαι ότι οι Φλαμανδοί αντικαθίστανται σιγά σιγά από μετανάστες/άτομα από το εξωτερικό». Και εδώ, οι ηλικίες 45 έως 64 ετών (58%) και οι άνω των 65 ετών (59%) σημειώνουν την υψηλότερη βαθμολογία. Μεταξύ των νέων ηλικίας 12 έως 17 ετών, το ποσοστό αυτό είναι επίσης υψηλό, στο 58%.

Δεν υπάρχει τζαμί σε κοντινή απόσταση. Μόνο το ένα τέταρτο των Φλαμανδών (23%) δηλώνουν ρητά ότι είναι ανοιχτοί σε ένα τζαμί στη γειτονιά τους. Το 52% δεν θέλει να έχει καμία σχέση με αυτό. Οι μεγαλύτερες γενιές, ειδικότερα, αντιδρούν αρνητικά στην ιδέα. Μεταξύ των ατόμων ηλικίας 45 έως 64 ετών, το 58% θεωρεί ότι ένα τζαμί στη γειτονιά «δεν είναι σωστό», ενώ μεταξύ εκείνων άνω των 65 ετών, το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 60%.

Αυτό εντάσσεται στις ευρύτερες επιφυλάξεις τους απέναντι στο Ισλάμ, αλλά ακόμη και μεταξύ εκείνων που δηλώνουν ότι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τους Μουσουλμάνους ή το Ισλάμ, συχνά αναδύεται αντίσταση όταν πρόκειται για ένα τζαμί στο άμεσο περιβάλλον διαβίωσής τους.

Μεταξύ εκείνων που δηλώνουν ότι δεν ανησυχούν για το Ισλάμ, το 17% εξακολουθεί να μην τάσσεται υπέρ ενός τζαμιού στην γειτονιά τους. Ακόμα και μεταξύ εκείνων που δηλώνουν ότι δεν ανησυχούν για την «αντικατάσταση από μετανάστες», το 22% θα προτιμούσε να μην βλέπει ένα τζαμί να φαίνεται πολύ κοντά.

Η μεγαλύτερη διχόνοια σχετικά με τη χρήση της γλώσσας. Τα πιο πολωτικά ερωτήματα στη μελέτη αφορούν τη χρήση της γλώσσας. Πολλοί Φλαμανδοί συναντούν αντίσταση όταν πρόκειται για την αλλαγή λέξεων ή ονομάτων.

Για να διερευνηθεί αυτό το θέμα, χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη μια συγκεκριμένη περίπτωση, στην οποία τέθηκαν ερωτήσεις σχετικά με τη χρήση της λέξης που αντιστοιχεί στο ν σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο: «Σε ένα πάρτι, παρατηρείτε ότι η θεία σας περιγράφει τους μαύρους ως νέγρους ».

Το 32% των Φλαμανδών δεν έχει κανένα πρόβλημα με αυτό, το 43% πιστεύει ότι είναι απαράδεκτο. Μεταξύ των εφήβων ηλικίας 12 έως 17 ετών, το 34% δηλώνει ότι η χρήση της λέξης «ν» είναι αποδεκτή. Αυτό τους ευθυγραμμίζει περισσότερο με τις μεγαλύτερες γενιές: μεταξύ των εφήβων ηλικίας 45 έως 64 ετών, το 38% θεωρεί τη χρήση της αποδεκτή, σε σύγκριση με το 37% μεταξύ των ατόμων άνω των 65 ετών.

Μεταξύ των ατόμων ηλικίας 18 έως 24 ετών, αυτό είναι μόνο το 19%: γεγονός που τις καθιστά την μεγαλύτερη ομάδα που αντιτίθεται ρητά στη λέξη. Το 47% των γυναικών δεν πιστεύει ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί η λέξη που σημαίνει Ν, σε σύγκριση με το 39% των ανδρών.

Η χριστουγεννιάτικη αγορά πρέπει να παραμείνει χριστουγεννιάτικη αγορά. Η συζήτηση για τα ονόματα που δεν θα πρέπει να εξαιρούνται από κανέναν συναντά επίσης αντίσταση. Οι περισσότεροι Φλαμανδοί (57%) πιστεύουν ότι μια χριστουγεννιάτικη αγορά θα πρέπει απλώς να παραμείνει χριστουγεννιάτικη αγορά.

Και εδώ, οι μεγαλύτερες γενιές αντιδρούν αρνητικά στις προσπάθειες αντικατάστασης του όρου με ένα ουδέτερο όνομα, όπως «χειμερινή αγορά»: μεταξύ των ατόμων ηλικίας 45 έως 64 ετών, το 64% θεωρεί απαράδεκτη μια τέτοια αλλαγή ονόματος, ενώ μεταξύ των ατόμων άνω των 65 ετών, το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 67%.

Στις νεότερες γενιές, η αντίσταση αυτή είναι χαμηλότερη. Μεταξύ των ατόμων ηλικίας 18 έως 24 ετών, το 41% ​​δεν πιστεύει ότι είναι σωστό να αντικατασταθεί η «χριστουγεννιάτικη αγορά», ενώ στην ομάδα μεταξύ 25 και 44 ετών, το ποσοστό είναι 45%.

Οι Φλαμανδοί δυσκολεύονται με τις αλλαγές. Σύμφωνα με τον ηθικό φιλόσοφο Patrick Loobuyck (Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας/UGent), τα «αρκετά υψηλά» στοιχεία δείχνουν ότι ο μέσος Φλαμανδός αγωνίζεται με τις ραγδαίες κοινωνικές αλλαγές. «Ανησυχούν για θέματα που είναι σημαντικά για την κοινωνία μας: ποιοι είμαστε, ποιο είναι το μέλλον της Φλάνδρας και ποια είναι η θέση του τρέχοντος πληθυσμού».

Τόσο οι δημογραφικές αλλαγές όσο και οι πολιτικές συζητήσεις παίζουν ρόλο σε αυτό. Ο πληθυσμός έχει πράγματι αλλάξει σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτή η ποικιλομορφία δεν περιορίζεται πλέον στις πόλεις, αλλά είναι αισθητή σχεδόν παντού. Οι άνθρωποι το βλέπουν και το αισθάνονται αυτό, και παρατηρούν επίσης τις συνέπειες στην εκπαίδευση και την κοινωνία.

Ο ηθικός φιλόσοφος Πάτρικ Λούμπαϊκ ερευνά τι προκαλούν στους ανθρώπους οι ραγδαίες αλλαγές στην κοινωνία. Ταυτόχρονα, προειδοποιεί για μια αόριστη αφήγηση από την ταυτοτική δεξιά. «Μερικές φορές ενεργούν σαν να υπάρχει κάποιο σχέδιο από πίσω, σαν οι ελίτ να επιτρέπουν σκόπιμα τη μαζική μετανάστευση να μας καταστρέψει. Αυτό επιδεινώνει την ανασφάλεια που ήδη υπάρχει». Αν ένας τουρίστας περπατήσει εδώ σε 20 χρόνια, θα είναι ακόμα ξεκάθαρο: αυτή είναι η Φλάνδρα.

Ο ηθικός φιλόσοφος αποκαλεί «απόλυτα φυσικό» το γεγονός ότι οι άνθρωποι αντιδρούν αμυντικά στις μεγάλες αλλαγές. «Μια πολυπολιτισμική κοινωνία δεν είναι το φυσικό μας περιβάλλον. Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για να ζει σε μικρές ομάδες στη στέπα. Δεν είμαστε εκ φύσεως στοχαστές που συμπεριλαμβάνουν τους άλλους, αλλά στοχαστές που αντιπροσωπεύουν το «εμείς εναντίον αυτών», και έχουμε ένα αντανακλαστικό χελώνας: αποσυρόμαστε όταν αντιμετωπίζουμε αλλαγές».

Αυτά τα συναισθήματα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη, λέει, χωρίς να τα απορρίπτουμε αμέσως ως ρατσισμό. «Η πρόκληση δεν είναι να καταδικάσουμε αμέσως τον φόβο ή την ανασφάλεια, αλλά να υποστηρίξουμε τους ανθρώπους στην αντιμετώπιση της διαφορετικότητας».

Σύμφωνα με τον Loobuyck, η επαφή μεταξύ διαφορετικών ομάδων παραμένει ζωτικής σημασίας για τη μείωση αυτής της δυσπιστίας. «Όσο περισσότερος είναι ο διαχωρισμός, τόσο περισσότερη δυσπιστία υπάρχει. Όσο περισσότερο αφήνεις τους ανθρώπους να κάνουν πράγματα μαζί σε ισότιμη βάση, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να εξαφανιστούν οι προκαταλήψεις. Το «το άγνωστο δεν είναι αγαπημένο» είναι αλήθεια.»

Ταυτόχρονα, τονίζει ότι οι πολιτισμοί απλώς αλλάζουν συνεχώς. «Ο σημερινός φλαμανδικός πολιτισμός είναι ήδη εντελώς διαφορετικός από ό,τι πριν από 50 ή 60 χρόνια. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι ο φλαμανδικός πολιτισμός εξαφανίζεται. Αν ένας τουρίστας περπατήσει εδώ σε 20 χρόνια, θα είναι ακόμα ξεκάθαρο: αυτή είναι η Φλάνδρα».

Ο όρος «αντικατάσταση πληθυσμού» που χρησιμοποιείται συχνά Σε προηγούμενη έκδοση αυτού του άρθρου, χρησιμοποιήθηκε η λέξη «αντικατάσταση πληθυσμού». Επειδή η λέξη είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη και μπορεί να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, την έχουμε αφαιρέσει. Η λέξη προέρχεται από την θεωρία της αντικατάστασης πληθυσμού. Αυτή η θεωρία είναι δημοφιλής στους ακροδεξιούς και ριζοσπαστικά δεξιούς κύκλους.

Η θεωρία υποστηρίζει ότι ο αρχικός δυτικός πληθυσμός αντικαθίσταται σταδιακά από έναν πληθυσμό με μη δυτική κουλτούρα. Σε αυτό το πλαίσιο, γίνεται συνήθως αναφορά στους Μουσουλμάνους. Ο όρος βασίζεται στην γερμανική λέξη «Umvolkung». Με αυτόν τον όρο, οι Ναζί αναφέρονταν στην πολιτική της «γερμανοποίησης» πρώην γερμανικών εδαφών ξανά μετά την ανακατάληψη  (https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2026/05/14/foto-van-vlaanderen-onderzoek-diverse-samenleving/).

Ταραχές και οδοφράγματα στο Μπέλφαστ. Βίαιες διαδηλώσεις με φόντο έγκλημα που αποδίδεται σε Σουδανό υπήκοο. Στο πόδι βρίσκεται η πρωτεύουσα της Βόρειας Ιρλανδίας, καθώς σοβαρά επεισόδια ξέσπασαν στους δρόμους του Μπέλφαστ.

Οργισμένοι διαδηλωτές προχώρησαν στον αποκλεισμό κεντρικών οδικών αρτηριών και έβαλαν φωτιά σε αυτοκίνητα, ενώ στις φλόγες παραδόθηκε και ένα αστικό λεωφορείο, όπως μεταδίδουν οι ανταποκριτές του Γαλλικού Πρακτουρείου και τα τοπικά ΜΜΕ.

Η σπίθα που πυροδότησε την ένταση ήταν μια άγρια επίθεση με μαχαίρι που σημειώθηκε την προηγούμενη ημέρα, για την οποία οι αρχές υποψιάζονται έναν πρόσφυγα από το Σουδάν. Ένα βίντεο της επίθεσης, με σκληρές εικόνες, κυκλοφόρησε σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Σε αυτό εμφανίζεται ο δράστης να κάθεται πάνω σε έναν άνδρα που αιμορραγεί και κείτεται στο έδαφος, προσπαθώντας να του κόψει τον λαιμό. Τρεις άνδρες φαίνονται να παρεμβαίνουν, ένας εκ των οποίων εξουδετέρωσε τον δράστη χτυπώντας τον με ένα ρόπαλο.

Ο φερόμενος ως δράστης της επίθεσης, ηλικίας 30 ετών σύμφωνα με την αστυνομία, συνελήφθη για απόπειρα δολοφονίας. Η αστυνομία ανέφερε πως πρόκειται για Σουδανό, αφού αρχικά δήλωσε πως είναι «πιθανώς Σομαλός». Το θύμα, κοντά στα 40 του χρόνια, νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.

Ο Σουδανός δράστης  που είχε ζητήσει άσυλο, ακινητοποιήθηκε με την παρέμβαση πολιτών και πλέον είναι αντιμέτωπος με την κατηγορία της απόπειρας δολοφονίας, την κατοχή αιχμηρού αντικειμένου σε δημόσιο χώρο και τις θανάσιμες απειλές. Αναμένεται να εμφανιστεί σε δικαστήριο του Μπέλφαστ αύριο Τετάρτη (https://www.zougla.gr/kosmos/voreia-irlandia-taraches-kai-odofragmata-sto-belfast/).

Η «Νύχτα των Κρυστάλλων» στο Μπέλφαστ: Κουρεία και μαγειρεία Τούρκων καταστρέφονται από το αντιμεταναστευτικό τσουνάμι. Σύμφωνα με βρετανικά μέσα ενημέρωσης, αρκετές επιχειρήσεις που ανήκουν σε μετανάστες κατέβασαν προληπτικά ρολά,

Κλιμακώνεται η ένταση στην Βόρεια Ιρλανδία μετά την επίθεση με μαχαίρι στο Μπέλφαστ, με τουρκικές επιχειρήσεις να βρίσκονται μεταξύ των στόχων των βίαιων αντιμεταναστευτικών επεισοδίων που ξέσπασαν σε διάφορες περιοχές της χώρας.

Στην πόλη Μπάλικλερ (Ballyclare), βόρεια του Μπέλφαστ, διαδηλωτές προκάλεσαν ζημιές σε τουρκικό κουρείο, σπάζοντας πόρτες και βιτρίνες, καθώς οι κινητοποιήσεις κατά της μετανάστευσης εξελίχθηκαν σε εκτεταμένα επεισόδια βίας.

Οι ταραχές ξέσπασαν μετά την επίθεση με μαχαίρι εναντίον Ιρλανδού άνδρα από 30χρονο Σουδανό, ο οποίος έχει πλέον κατηγορηθεί για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Το περιστατικό, που καταγράφηκε σε βίντεο και διαδόθηκε ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και τροφοδότησε αντιμεταναστευτικές συγκεντρώσεις σε ολόκληρη την Βόρεια Ιρλανδία.

Σύμφωνα με βρετανικά μέσα ενημέρωσης, αρκετές επιχειρήσεις που ανήκουν σε μετανάστες κατέβασαν προληπτικά ρολά, φοβούμενες ότι θα γίνουν στόχος επιθέσεων. Ανάμεσα στις κοινότητες που εκφράζουν έντονη ανησυχία βρίσκονται και Τούρκοι επιχειρηματίες, καθώς τα τουρκικά κουρεία έχουν βρεθεί επανειλημμένα στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης για τη μετανάστευση στο Ηνωμένο Βασίλειο τους τελευταίους μήνες.

Κατά την διάρκεια των επεισοδίων πυρπολήθηκαν οχήματα, λεωφορεία και κατοικίες, ενώ σε αρκετές περιοχές αναπτύχθηκαν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και ελικόπτερα επιτηρούσαν την κατάσταση από αέρος. Πολιτικοί ηγέτες της Βόρειας Ιρλανδίας καταδίκασαν τις επιθέσεις, κάνοντας λόγο για ρατσιστική βία και εκφοβισμό εναντίον μεταναστευτικών κοινοτήτων.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον και στην Τουρκία, καθώς το χτύπημα στο τουρκικό κουρείο θεωρείται από πολλούς ένδειξη ότι η οργή των διαδηλωτών στράφηκε όχι μόνο κατά του φερόμενου δράστη της επίθεσης, αλλά και εναντίον ευρύτερων μεταναστευτικών κοινοτήτων που δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά στη Βόρεια Ιρλανδία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881007/i-nyxta-ton-krystallon-sto-belfast-koureia-kai-mageireia-toyrkon-katastrefontai-apo-to-antimetanasteftiko-tsounami/).

Εκτός εαυτού ο Conor McGregor: Στείλτε το στρατό στις δομές φιλοξενίας - Απέλαση σε όλους τους παράνομους μετανάστες. Ο Conor McGregor προκάλεσε έντονες αντιδράσεις με δηλώσεις του υπέρ της στρατιωτικής επέμβασης σε δομές φιλοξενίας αιτούντων άσυλο και της απέλασης όλων των παράνομων μεταναστών.

Ο διάσημος μαχητής μικτών πολεμικών τεχνών Conor McGregor κάλεσε να αναπτυχθεί ο στρατός σε δομές φιλοξενίας αιτούντων άσυλο και να απελαθούν όλοι οι παράνομοι μετανάστες από την Ιρλανδία, μετά από την επίθεση με μαχαίρι στο Belfast που προκάλεσε ημέρες αντι-μεταναστευτικών αναταραχών σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο πρώην πρωταθλητής του Ultimate Fighting Championship (UFC), μία από τις πιο προβεβλημένες φωνές κατά της μετανάστευσης στην Ιρλανδία, διατύπωσε το αίτημά του μέσω ανάρτησης στο X στις 9 Ιουνίου:

«Μπείτε στρατιωτικά στα κέντρα IPAS και απομακρύνετε όλους τους παράνομους εισερχόμενους από αυτό το νησί [...] Βγάλτε τους έξω. Σταματήστε τους να έρχονται», έγραψε, αναφερόμενος στο σύστημα φιλοξενίας αιτούντων άσυλο της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας.

Ο McGregor, ο οποίος δεν κατέχει κανένα εκλεγμένο δημόσιο αξίωμα, έχει επανειλημμένα χρησιμοποιήσει την μεγάλη παρουσία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να επικρίνει τις κυβερνήσεις της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου σχετικά με την μεταναστευτική πολιτική. Παράλληλα, αναδημοσίευσε έκκληση για πανεθνικές διαδηλώσεις από τον δεξιό πατριώτη ακτιβιστή Tommy Robinson (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/880857/ektos-eaftoy-o-conor-mcgregor-steilte-to-strato-stis-domes-filoksenias-apelasi-se-olous-tous-paranomous-metanastes).

Αποφασισμένοι οι Β.Ιρλανδοί προειδοποιούν τον Κ.Στάρμερ μετά την απόπειρα αποκεφαλισμού από παράνομο μετανάστη. «Σταματήστε τα σκάφη, κύριε Στάρμερ...Για όνομα του Θεού, προσέξτε!». Οι νέοι του Όλστερ οργανώθηκαν και ανακοίνωσαν σήμερα δεύτερο γύρο συγκρούσεων στο Μπέλφαστ, το οποίο βράζει μετά την απόπειρα αποκεφαλισμού Ιρλανδού από παράνομο μετανάστη.

Τα περισσότερα σχολεία και καταστήματα ήταν κλειστά το μεσημέρι και τα πράγματα φαίνονται πολύ σοβαρά με την κυβέρνηση Κ.Στάρμερ να στέλνει ισχυρές δυνάμεις για να προστατεύει τις γειτονιές των μεταναστών και παράνομων μεταναστών, ενώ έχει απειλήσει με μαζικές συλλήψεις τους Ιρλανδούς πολίτες.

«Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου πρέπει να καταλάβει ότι αυτοί οι τύποι δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται αψήφιστα. Σταματήστε τα σκάφη, κύριε Στάρμερ…Για όνομα του Θεού, προσέξτε!», αναφέρει η οργάνωση των Διεθνών Ναϊτών Ιπποτών (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/apofasismenoi-oi-v-irlandoi-proeidopoioun-ton-k-starmer-meta-tin-apopeira-apokefalismou-apo-paranomo-metanasti/).

Το Σιν Φέιν αποκαλύπτει την υποκρισία του για την μετανάστευση. Διαδηλωτές γέμισαν τους δρόμους στην Βόρεια Ιρλανδία αυτή την εβδομάδα, οι ταραξίες πυρπόλησαν κάδους απορριμμάτων με ρόδες, αυτοκίνητα, λεωφορεία και σπίτια, και πολλοί απαίτησαν τον τερματισμό της μαζικής μετανάστευσης. Το ακροαριστερό, προσκείμενο στους Καθολικούς κόμμα Σιν Φέιν μίλησε για το θέμα - και οι ψηφοφόροι αντέδρασαν.

Το ένα πέμπτο των Ιρλανδών ψηφοφόρων υποστηρίζει το Σιν Φέιν, σύμφωνα με την πιο πρόσφατη δημοσκόπηση της Ireland Thinks στις 4-5 Ιουνίου για την Sunday Independent. Αυτό το ποσοστό είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από το Fine Gael και το Fianna Fáil. Και αυτό πριν από τα δραματικά γεγονότα αυτής της εβδομάδας.

Το Σιν Φέιν συνδέεται με τον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό, μια παραστρατιωτική-τρομοκρατική ομάδα που δραστηριοποιήθηκε από το 19.69 μ.Χ. έως το 2005 μ.Χ. Η δημοτικότητά του έφτασε το 37% το 2022 μ.Χ., αλλά η δυσαρέσκεια για την προσέγγισή του στο ζήτημα της μαζικής μετανάστευσης έχει διαβρώσει την υποστήριξη του.

Ο Σουδανός υπήκοος Χάντι Αλόντιντ επιχείρησε να αποκεφαλίσει τον Στίβεν Όγκιλβι στις 8 Ιουνίου σε έναν δρόμο του Μπέλφαστ, και οι κάτοικοι αντέδρασαν με τριήμερες διαμαρτυρίες και ταραχές. Πολλοί πολιτικοί της Νομιμόφρονες του Όλστερ αντέδρασαν καταδικάζοντας την μαζική μετανάστευση, η οποία διευκολύνθηκε από το έθνος στο οποίο είναι πιστοί: το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ωστόσο, η Μαίρη Λου ΜακΝτόναλντ , ηγέτιδα του Σιν Φέιν —το οποίο υποστηρίζει την απόσχιση από το Ηνωμένο Βασίλειο— αρνήθηκε εμφανώς να το πράξει και αντ' αυτού καταδίκασε την αντίδραση.

Το χαρακτήρισε ως «ρατσιστικό εκφοβισμό και βία» και ισχυρίστηκε ότι ήταν «ενορχηστρωμένο από πιστούς οπαδούς και ακροδεξιούς κακοποιούς». Προσπαθούσε να κρατήσει τις αποστάσεις του κόμματός της από τις ταραχές, αλλά οι προσπάθειές της να χαρακτηρίσει «ακροδεξιούς κακοποιούς» όσους ανησυχούν για την μετανάστευση και τους αποκεφαλισμούς τρομοκρατών μπορεί να γυρίσουν μπούμερανγκ.

«Οι εθνικιστές δεν συμμετείχαν στις ταραχές που ξέσπασαν σε περιοχές του Μπέλφαστ με τους νομιμόφρονες το βράδυ της Τρίτης, αλλά θα ήταν αφελές να προσποιηθούμε ότι δεν συμμερίζονται πολλές από τις ίδιες ανησυχίες.

Μετά από εκατό χρόνια χτυπήματος τυμπάνων για φυλετική ιδιαιτερότητα, η απάντηση του Σιν Φέιν στην αύξηση της μετανάστευσης ήταν να αγκαλιάσει με ενθουσιασμό το όραμα μιας πολυεθνικής, πολυπολιτισμικής Ιρλανδίας. Κάποιοι αστειεύονται ότι η νέα πολιτική του Σιν Φέιν είναι: «Έξω οι Βρετανοί, όλοι οι άλλοι μέσα»»—Eilis O'Hanlon, Telegraph , 11 Ιουνίου.

Το Σιν Φέιν ιδρύθηκε το 1.905 μ.Χ. για να εγκαθιδρύσει «ένα εθνικό νομοθετικό σώμα προικισμένο με την ηθική εξουσία του Ιρλανδικού έθνους». Καταλήφθηκε από ριζοσπαστικούς μαρξιστές τη δεκαετία του 1.960 μ.Χ.

Σήμερα , το Σιν Φέιν θέλει η Βόρεια Ιρλανδία να αποσχιστεί από το Ηνωμένο Βασίλειο και να σχηματίσει μια σοσιαλιστική δημοκρατία με την Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Προς τούτο, υποστηρίζει υποκριτικά τις ταραχές κατά της λεγόμενης βρετανικής κατοχής της Βόρειας Ιρλανδίας, ενώ καταδικάζει τις διαμαρτυρίες κατά της μαζικής μετανάστευσης.

Αυτή η ασυμφωνία έχει φέρει σε επαφή πολλούς Ιρλανδούς με το γεγονός ότι το Σιν Φέιν ενδιαφέρεται ακόμη περισσότερο για τον μαρξισμό παρά για την Iρλανδική κληρονομιά που ισχυρίζεται ότι υποστηρίζει.

Ο αρθρογράφος της UnHerd, Άρης Ρουσίνος, και άλλοι προβλέπουν ότι καθολικοί και προτεστάντες θα μπορούσαν να ενωθούν ενάντια στο είδος της μαζικής μετανάστευσης που προωθούν οι Μαρξιστές της Ιρλανδίας.

Στα Νότια, η καθολικιστικά κυριαρχούμενη Δημοκρατία της Ιρλανδίας επαναστάτησε εναντίον της Βρετανίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο , αρνήθηκε να ενταχθεί στους Συμμάχους στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τώρα είναι πρόθυμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (https://www.facebook.com/efimerida.epohi/posts/-%CE%BC%CF%80%CE%AD%CE%BB%CF%86%CE%B1%CF%83%CF%84-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%B9%CE%BD-%CF%86%CE%AD%CE%B9%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AD%CE%BA%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%80%CE%BF%CE%B3%CE%BA%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%AD%CF%82-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%BB/1529722959164635/).

ΔΑΝΙΑ: «Δεν είμαστε …ΙΣΛΑΜΑΜΠΑΝΤ!» – Στο τραπέζι ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ του Ισλαμικού καλέσματος προσευχής. Σε αντίθεση με την Ελληνική γραμμή περί ενσωμάτωσης και συνεχόμενης παραβίασης των συνόρων με χιλιάδες εισροές λαθρομεταναστών καθημερινά, όλη η υπόλοιπη Ευρώπη, εκφράζει πλέον μαζικά μια έντονη αντίδραση κατά της μετανάστευσης και των εφαρμοζόμενων πρακτικών του Ισλάμ, ειδικά όταν αυτές αφορούν δημόσιους χώρους.

Με την Ολλανδία, το Βέλγιο, την Αυστρία, την Ελβετία και την Δανία να έχουν επιβάλει πρόσφατα πλήρεις ή μερικές απαγορεύσεις σε μαντίλες, νικάμπ και άλλες μεσαιωνικού τύπου πρακτικές που χρησιμοποιούνται για να καλύπτουν τα πρόσωπα των μουσουλμάνων γυναικών. Η Δανία μάλιστα, εξετάζει το ενδεχόμενο απαγόρευσης του ισλαμικού καλέσματος σε προσευχή σε εθνικό επίπεδο. Ο Υπουργός μετανάστευσης και ασύλου, Μόρτεν Μπόντσκοφ, δήλωσε ότι:

«Δεν έχει θέση το ισλαμικό κάλεσμα για προσευχή στην Δανία και δεν πρέπει να ακούγεται πάνω από τις στέγες μας. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αμφιβάλλει κάποιος αν έχει καταλήξει σε κάποιο προάστιο της Ισλαμαμπάντ όταν περπατάει στηn Δανία».

Αυτή η τοποθέτηση πλέον αποτελεί μέρος της γενικότερης δράσης της Δανικής κυβέρνησης κατά του φαινομένου του “εξισλαμισμού”, με ορισμένες πόλεις, όπως η Κοπεγχάγη, να έχουν ήδη περιορίσει τέτοιες υπαίθριες μεταδόσεις από ιμάμηδες μέσω θέσπισης νόμων περί τοπικών ορίων θορύβου.

Ωστόσο, ο Μπόντσκοφ δήλωσε ότι το φαινόμενο του εξισλαμισμού εξακολουθεί, δυστυχώς, να καταλαμβάνει μαζικά πολύ δημόσιο χώρο στηn Δανία, μια χώρα με περίπου 6 εκατομμύρια κατοίκους και εκτιμώμενο μουσουλμανικό πληθυσμό στους 270.000, υπολογισμένο περίπου στο 5% του συνολικού πληθυσμού αλλά και 100 τζαμιών.

Αξίζει να αναφερθεί ότι παλαιότερα, η κυβέρνηση της Δανίας είχε επίσης περάσει αυστηρότερους κανόνες για την χορήγηση ασύλου, μέσα από νόμους ενάντια στην “γκετοποίηση”, οι οποίοι στόχευαν σε περιοχές με υψηλό ποσοστό μεταναστευτικών πληθυσμών (https://news12.gr/2026/06/27/%ce%b4%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5-%ce%b9%cf%83%ce%bb%ce%b1%ce%bc%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84-%cf%83%cf%84//).

«Σεισμός» στην Σουηδία με νέα μελέτη - Τα ποσοστά εγκληματικότητας στους δήμους συνδέονται με την μετανάστευση. Νέα ανάλυση στην Σουηδία υποστηρίζει ότι οι δήμοι με μεγαλύτερο ποσοστό κατοίκων ξένης καταγωγής καταγράφουν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα δηλωμένης εγκληματικότητας.

Σάλο προκάλεσε στην Σουηδία νέα ανάλυση του ερευνητή και συγγραφέα Nima Sanandaji, η οποία αποκαλύπτει ότι οι δήμοι με μεγαλύτερο ποσοστό κατοίκων ξένης καταγωγής εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα δηλωμένης εγκληματικότητας.

Γράφοντας για το ειδησεογραφικό μέσο Riks, ο Sanandaji εξέτασε στατιστικά εγκληματικότητας στους 290 δήμους της Σουηδίας και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της δημογραφικής σύνθεσης και των επιπέδων δηλωμένης εγκληματικότητας.

Σύμφωνα με την ανάλυση, οι δήμοι όπου η πλειοψηφία των κατοίκων έχει ξένη καταγωγή κατέγραψαν κατά μέσο όρο 14.843 δηλωμένα εγκλήματα ανά 100.000 κατοίκους το 2025 μ.Χ. Αντίθετα, οι δήμοι όπου πάνω από το 90% των κατοίκων έχει σουηδικό υπόβαθρο κατέγραψαν κατά μέσο όρο 7.013 δηλωμένα εγκλήματα ανά 100.000 κατοίκους την ίδια περίοδο.

Η μελέτη ορίζει ως άτομα με σουηδικό υπόβαθρο όσους γεννήθηκαν στην Σουηδία με τουλάχιστον έναν γονέα γεννημένο στην Σουηδία. Τα άτομα που γεννήθηκαν στο εξωτερικό ή γεννήθηκαν στη Σουηδία από δύο γονείς γεννημένους στο εξωτερικό ταξινομούνται ως άτομα με ξένη καταγωγή.

Ο Sanandaji ανέδειξε δήμους όπως οι Botkyrka, Södertälje, Sigtuna, Järfälla, Haparanda και Burlöv, όπου οι κάτοικοι ξένης καταγωγής αποτελούν πλέον την πλειοψηφία του πληθυσμού. Τους αντιπαρέβαλε με δήμους όπως οι Hammarö, Forshaga, Lekeberg και Gagnef, που κατέγραψαν λιγότερα από 5.000 δηλωμένα εγκλήματα ανά 100.000 κατοίκους το 2025 μ.Χ, και όπου περίπου εννέα στους δέκα κατοίκους έχουν Σουηδικό υπόβαθρο.

Ο ερευνητής υποστήριξε ότι η σχέση γίνεται ακόμη πιο σαφής όταν εξετάζονται όλοι οι δήμοι μαζί. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, κάθε αύξηση δέκα ποσοστιαίων μονάδων στο μερίδιο των κατοίκων με σουηδικό υπόβαθρο συνδέεται με περίπου 1.630 λιγότερα δηλωμένα εγκλήματα ανά 100.000 κατοίκους.

Τα ευρήματα ενισχύουν προηγούμενα στατιστικά στοιχεία και μελέτες σχετικά με την σύνδεση μεταξύ μετανάστευσης και εγκληματικότητας, συμπεριλαμβανομένης της βίας που σχετίζεται με συμμορίες και έχει γίνει σύμβολο της σύγχρονης Σουηδίας.

Πολιτικές προεκτάσεις. Η σημερινή κεντροδεξιά κυβέρνηση προσπαθεί σκληρά να αντιμετωπίσει την βία, μεταξύ άλλων μειώνοντας την ηλικία ποινικής ευθύνης από τα 15 στα 13 έτη, καθώς οι συμμορίες μεταναστών βασίζονται όλο και περισσότερο σε εφήβους για την πραγματοποίηση πυροβολισμών και βομβιστικών επιθέσεων.

Η μετανάστευση και η εγκληματικότητα θα βρεθούν στο επίκεντρο της προεκλογικής εκστρατείας ενόψει των βουλευτικών εκλογών που έχουν προγραμματιστεί για τον Σεπτέμβριο. Οι αντιπολιτευόμενοι σοσιαλδημοκράτες προηγούνται στις δημοσκοπήσεις και ο Sanandaji επέκρινε τις προτάσεις του κόμματος για αυτό που χαρακτήρισε «πολιτικά καθοδηγούμενη ανάμειξη πληθυσμών» με στόχο τη διευκόλυνση των προκλήσεων ένταξης.

Υποστήριξε ότι τέτοιες πολιτικές κινδυνεύουν να εξαπλώσουν κοινωνικά προβλήματα αντί να τα επιλύσουν, ιδιαίτερα εάν συνδυαστούν με αυξημένα επίπεδα προσφυγικής και οικογενειακής μετανάστευσης επανένωσης.

Ο ερευνητής συνέδεσε επίσης την δημόσια ασφάλεια με την οικονομική απόδοση, επικαλούμενος μελέτες που υποδηλώνουν ότι η εγκληματικότητα και η ανασφάλεια μπορούν να αποθαρρύνουν τις επενδύσεις, να περιπλέξουν τις προσπάθειες πρόσληψης προσωπικού και να υπονομεύσουν την επέκταση των επιχειρήσεων  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879632/seismos-sti-souidia-me-nea-meleti-ta-pososta-egklimatikotitas-stous-dimous-syndeontai-me-ti-metanastefsi).

Ουγγαρία: Επανεκλογή Όρμπαν ως προέδρου του Fidesz. Το κεντροδεξιό κόμμα Tisza, με επικεφαλής τον Πέτερ Μάγιαρ, κέρδισε τις εκλογές της 12^ης Απριλίου, τερματίζοντας την 16χρονη διακυβέρνηση της χώρας από τον εθνικιστή Όρμπαν.

Ο Βίκτορ Όρμπαν επανεξελέγη σήμερα επικεφαλής του Fidesz, παρά τη συντριπτική ήττα του δεξιού κόμματος στις βουλευτικές εκλογές. Το κεντροδεξιό κόμμα Tisza, με επικεφαλής τον Πέτερ Μάγιαρ, κέρδισε τις εκλογές της 12^ης Απριλίου, τερματίζοντας την 16χρονη διακυβέρνηση της χώρας από τον εθνικιστή Όρμπαν.

Μετά την ήττα του Fidesz, το πολιτικό μέλλον του 62χρονου Όρμπαν μπήκε σε αβεβαιότητα και ο ίδιος δέχθηκε πιέσεις από ορισμένους πρώην πιστούς συμμάχους του να αποσυρθεί από την πολιτική, η πρώτη ανοιχτή αμφισβήτηση της ηγεσίας του από τότε που έγινε πρωθυπουργός της χώρας Ουγγαρίας το 2010 μ.Χ.

Χωρίς άλλον υποψήφιο για την ηγεσία του κόμματος, 729 σύνεδροι από τους 737 ψήφισαν υπέρ της επανεκλογής του Όρμπαν στο συνέδριο του Fidesz, μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων MTI. «Δεν τα παρατάω, ποτέ, ποτέ, ποτέ, ποτέ, ποτέ, δεν τα παρατάω», είπε ο τέως πρωθυπουργός στο συνέδριο σε ομιλία του πριν από την ψηφοφορία, επαναλαμβάνοντας ότι αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη για την εκλογική ήττα του κόμματος.

Ο Όρμπαν δήλωσε ότι το Fidesz ήταν ένα «φανταστικό κυβερνών κόμμα» για 16 χρόνια, αλλά χρειάζεται να προβεί σε αλλαγές για να γίνει ένα λειτουργικό κόμμα αντιπολίτευσης που θα μπορεί να είναι έτοιμο να κυβερνήσει ξανά. Στις εκλογές του Απριλίου, το κόμμα Tisza του πρωθυπουργού Peter Magyar κέρδισε κοινοβουλευτική πλειοψηφία δύο τρίτων, αρκετή για να ανατρέψει τις συνταγματικές αλλαγές του Όρμπαν  (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7375436_oyggaria-epaneklogi-ormpan-os-proedroy-toy-fidesz#google_vignette).

Καταστροφή προ των πυλών - Ο Τσέχος πρωθυπουργός προειδοποιεί για την παρακμή και το θλιβερό τέλος της ΕΕ. Ο πρωθυπουργός Andrej Babis έχει αφήσει να εννοηθεί ότι η Πράγα δεν θα καταφέρει να επιτύχει τον στόχο δαπανών του 2% του ΑΕΠ για φέτος.

Η Τσεχική Δημοκρατία ενδέχεται να μην τηρήσει τις δεσμεύσεις της για την στρατιωτική χρηματοδότηση στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Ο πρωθυπουργός Andrej Babis έχει αφήσει να εννοηθεί ότι η Πράγα δεν θα καταφέρει να επιτύχει τον στόχο δαπανών του 2% του ΑΕΠ για φέτος.

Η κατάσταση περιπλέκεται από τις διαφωνίες σχετικά με το τι ακριβώς θεωρείται αμυντική δαπάνη, αλλά και από τη γενικότερη δυσαρέσκεια Ευρωπαίων ηγετών απέναντι στα αυστηρά δημοσιονομικά πλαίσια που θέτουν οι Βρυξέλλες και η Ουάσιγκτον.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο στρατιωτικός προϋπολογισμός της χώρας προβλέπει δαπάνες λίγο κάτω από το 1,8% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου 154,8 δισεκατομμύρια CZK. Οι συνολικές αμυντικές δαπάνες ανέρχονται σε 185 δισεκατομμύρια CZK.

Αύξηση αμυντικών δαπανών έως και 3,5% του ΑΕΠ. Ωστόσο, βασικό ζήτημα αποτελεί το γεγονός ότι η κυβέρνηση επιχείρησε να εντάξει στο αμυντικό κονδύλι την κατασκευή αυτοκινητοδρόμων, κάτι που ενδέχεται να μην πληροί τα κριτήρια ταξινόμησης του ΝΑΤΟ. Παρά τις δυσκολίες, ο Babis επιβεβαίωσε την πρόθεση της χώρας να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες έως και στο 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2035 μ.Χ.

Όπως δήλωσε ο πολιτικός επιστήμονας Sergey Mironov σε συνέντευξή του στο Pravda.Ru, η εμμονή σε ποσοστιακούς στόχους συχνά μετατρέπεται σε τυπική διαδικασία που αποκρύπτει είτε έλλειψη πραγματικών πόρων είτε αναποτελεσματική κατανομή τους. Παράλληλα, υποστήριξε ότι ενδέχεται να υπάρξουν προσπάθειες «χειραγώγησης» των στοιχείων για την αποφυγή πολιτικής πίεσης από τις ΗΠΑ.

Από την πλευρά του, ο ίδιος ο Babis σχολίασε ότι η εμμονή στα ποσοστά δεν εγγυάται ουσιαστική ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας της Ευρώπης. Ρωγμές στο ΝΑΤΟ. Στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ εκφράζονται ανησυχίες ότι η Τσεχική Δημοκρατία μπορεί να συγκαταλεχθεί στις χώρες που δεν θα πιάσουν επισήμως το όριο δαπανών, γεγονός που θα μπορούσε να πλήξει την εικόνα της Συμμαχίας.

Την ίδια ώρα, ο αναλυτής του Eurasia Group Mujtaba Rahman σημειώνει ότι οι προσπάθειες αύξησης των στρατιωτικών δαπανών λειτουργούν σε μεγάλο βαθμό ως συμβολικό μήνυμα προς την Ουάσινγκτον, προειδοποιώντας ότι ένας «αδύναμος κρίκος» θα δημιουργούσε ευρύτερα προβλήματα για την Ευρώπη.

Παράλληλα με τα αμυντικά ζητήματα, ο Τσέχος πρωθυπουργός άσκησε κριτική και στην οικονομική πολιτική της ΕΕ, ειδικά στην ατζέντα της πράσινης μετάβασης, την οποία θεωρεί επιβαρυντική για την οικονομία. Μάλιστα, παρομοίασε την πορεία της ΕΕ με την παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, προειδοποιώντας για πιθανό κίνδυνο αποσταθεροποίησης της Ένωσης (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/878929/katastrofi-pro-ton-pylon-o-tsexos-prothypourgos-proeidopoiei-gia-tin-parakmi-kai-to-thlivero-telos-tis-ee).

Αυτοί δεν μισούν εμάς αλλά Αυτόν που είναι μέσα μας και δεν μας μισούν αυτοί, αλλά Αυτός που είναι μέσα τους. Και στην Ορθόδοξη Σερβία υπάρχουν οι καλοπληρωμένοι ”άθεοι”,που προωθούν την WOKE ατζέντα και λοιδωρούν την Ορθόδοξη Πίστη.Το ίδιο έκαναν και αυτές τις ημέρες όπου εκατοντάδες χιλιάδες Σέρβοι, από κάθε γωνιά της χώρας, έσπευσαν να προσκυνήσουν την Αγία Ζώνη.

Πολλοί περιμέναν με υπομονή, συχνά με δάκρυα στα μάτια, για να προσκυνήσουν το μοναδικό αυτό κειμήλιο της Ορθοδοξίας και να αντλήσουν ελπίδα και δύναμη τους έδωσαν όμως την κατάλληλη απάντηση: ”Αυτοί δεν μισούν εμάς αλλά Αυτόν που είναι μέσα μας και δεν μας μισούν αυτοί, αλλά Αυτός που είναι μέσα τους” (https://romioitispolis.gr/aytoi-den-misoyn-emas-alla-ayton-poy-einai-mesa-mas-kai-den-mas-misoyn-aytoi-alla-aytos-poy-einai-mesa-toys/ee).

Παραιτείται ο Πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς - Ανακοίνωσε πρόωρες εκλογές. Ο Πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς ανακοίνωσε το Σάββατο (27/6) πρόωρες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές και δήλωσε ότι θα παραιτηθεί εντός εβδομάδων. «Θα είμαι Πρόεδρος μόνο για μερικές εβδομάδες και μετά θα παραιτηθώ», δήλωσε ο Βούτσιτς στους υποστηρικτές του σε συγκέντρωση στο Βελιγράδι, σύμφωνα με το Reuters.

Η δεύτερη και τελευταία θητεία του Βούτσιτς λήγει στα μέσα του 2027 μ.Χ. Ο Βούτσιτς δήλωσε επίσης ότι θα βοηθήσει το Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα του να κερδίσει τις εκλογές, συμπεριλαμβανομένων των πρόωρων βουλευτικών εκλογών, που αρχικά είχαν οριστεί για το 2027 μ.Χ. Δεν διευκρίνισε πότε θα παραιτηθεί ούτε πότε θα μπορούσε να διαλύσει το κοινοβούλιο, κάτι το οποίο αποτελεί προϋπόθεση για πρόωρες βουλευτικές εκλογές.

Η ανακοίνωση του Βούτσιτς έρχεται μετά από συστηματικές πιέσεις του κινήματος στη Σερβία που αναπτύχθηκε μετά το θανατηφόρο δυστύχημα σε σιδηροδρομικό σταθμό στο Νόβι Σαντ, πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, κατά το οποίο έχασαν την ζωή τους 16 άνθρωποι. Το πολύνεκρο δυστύχημα έγινε η αφορμή για να γεννηθεί ένα κίνημα που στον πυρήνα του έχει το αίτημα κατά της διαφθοράς και είχε επικεφαλής νέους και φοιτητές.

Διαδηλωτές, αντιπολίτευση και ομάδες υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταγγέλλουν ότι η καταστροφή στον σιδηροδρομικό σταθμό ήταν ένδειξη ευρύτερης κακοδιαχείρισης κατασκευαστικών έργων από την κυβέρνηση και διαφθοράς. «Να πέσει η κυβέρνηση του Βούτσιτς» ήταν το κεντρικό τους αίτημα (https://corfiatiko.blogspot.com/2026/06/blog-post_819.htmle).

Dodik: Με τις κάλπες θα απομακρυνθούν από την εξουσία Macron και Merz – Είναι μόνο θέμα χρόνου. Υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση έχει περιορισμένη αξία για την Republika Srpska, καθώς, όπως είπε, η Ευρωπαϊκή Ένωση «δεν διαθέτει σήμερα ηγεσία».

Ο πρόεδρος της Συμμαχίας Ανεξάρτητων Σοσιαλδημοκρατών (SNSD), του κυρίαρχου πολιτικού κόμματος της Republika Srpska στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Milorad Dodik, εκτίμησε ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες θα απομακρύνουν από την εξουσία τον Γάλλο αΠρόεδρο Emmanuel Macron και τον Γερμανό καγκελάριο Friedrich Merz, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται απλώς για ζήτημα χρόνου.

Σε συνέντευξή του στο ρωσικό πρακτορείο TASS, ο Milorad Dodik υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση έχει περιορισμένη αξία για την Republika Srpska, καθώς, όπως είπε, η Ευρωπαϊκή Ένωση «δεν διαθέτει σήμερα ηγεσία». «Είναι μόνο θέμα χρόνου μέχρι ο λαός να αρχίσει να απομακρύνει τον Γάλλο Πρόεδρο Emmanuel Macron και τον Γερμανό καγκελάριο Friedrich Merz», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ο ηγέτης της Republika Srpska υποστήριξε επίσης ότι η μεταναστευτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν ενισχύει την ελκυστικότητα της ένταξης στην Ευρωπαϊκή οικογένεια. «Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κατακλυστεί από 40 εκατομμύρια μετανάστες. Γιατί να θέλουμε να πάμε εκεί;» ανέφερε.

Ο Milorad Dodik τόνισε ότι πρωταρχικός στόχος είναι η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και της πολιτιστικής ταυτότητας της Republika Srpska. «Πιστεύω ότι το σημαντικότερο είναι να διατηρήσουμε την ακεραιότητα της κοινωνίας μας, ώστε να παραμείνει χριστιανική και να συνεχίσει να υπάρχει η ορθόδοξη Republika Srpska», δήλωσε (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881630/dodik-me-tis-kalpes-tha-apomakrynthoyn-apo-tin-eksousia-macron-kai-merz-einai-mono-thema-xronouoys/ee).

Άρχισαν τα όργανα στην Βουλγαρία: Στο «στόχαστρο» της Κομισιόν για έλλειμμα. Λίγους μόλις μήνες μετά την ένταξή της στην Ευρωζώνη, η Βουλγαρία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια εξέλιξη που απειλεί να επισκιάσει την πορεία της στο κοινό νόμισμα.

Η Κομισιόν αναμένεται να θέσει την χώρα σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος (Excessive Deficit Procedure) καθώς το δημοσιονομικό της έλλειμμα διαμορφώθηκε στο 3,5% του ΑΕΠ το 2025 μ.Χ., υπερβαίνοντας το όριο του 3% που προβλέπουν οι ευρωπαϊκοί δημοσιονομικοί κανόνες, αναφέρουν οι Financial Times.

Η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος αποτελεί βασικό μηχανισμό εποπτείας της Ε.Ε. και ενεργοποιείται, όταν ένα κράτος-μέλος παραβιάζει τους κοινούς δημοσιονομικούς στόχους. Η υπαγωγή σε αυτή συνεπάγεται αυξημένη επιτήρηση από τις Βρυξέλλεςκαι πίεση για λήψη διορθωτικών μέτρων, ενώ συχνά συνοδεύεται από αρνητικό αντίκτυπο στις αγορές και αύξηση του κόστους δανεισμού.

Η περίπτωση της Βουλγαρίας αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η χώρα εντάχθηκε στην Ευρωζώνη μόλις τον Ιανουάριο, ολοκληρώνοντας μια πολυετή προσπάθεια που δοκιμάστηκε από πολιτικές κρίσεις και έντονες αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της.

Ωστόσο, η αύξηση των μισθολογικών δαπανών, των συντάξεων και αμυντικών εξόδων επιβάρυνε σημαντικά τον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ οι στόχοι για τα φορολογικά έσοδα δεν επιτεύχθηκαν. Οι προβλέψεις της Κομισιόν δείχνουν, μάλιστα, περαιτέρω επιδείνωση των δημόσιων οικονομικών, με το έλλειμμα να εκτιμάται ότι θα φθάσει στο 4,1% του ΑΕΠ το 2026 μ.Χ. και στο 4,3% το 2027 μ.Χ.

Την Παρασκευή, ο νέος πρωθυπουργός Ρούμεν Ράντεφ απέδωσε την κατάσταση στις επιλογές των προηγούμενων κυβερνήσεων,δηλώνοντας στη διάρκεια συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου: «Φέτος το έλλειμμα θα είναι ακόμη μεγαλύτερο. Η φούσκα έσκασε». «Αυτό είναι το αποτέλεσμα της βαριάς κληρονομιάς, που παραλάβαμε».

Δύσκολο «τεστ» για την νέα κυβέρνηση. Η Βουλγαρία, πάντως, δεν είναι η μόνη χώρα υπό αυξημένη δημοσιονομική επιτήρηση. Συνολικά δέκα κράτη-μέλη της ΕΕ τελούν σήμερα υπό διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, μεταξύ αυτών η Ιταλία και η Γαλλία.

Η Ρώμη, μάλιστα, επιχείρησε να μειώσει το έλλειμμά της κάτω από το όριο του 3%, χωρίς όμως επιτυχία, γεγονός που συνιστά πολιτικό πλήγμα για την κυβέρνηση Μελόνι. Αντίθετα, η Μάλτα αναμένεται να εξέλθει από τη διαδικασία περιορίζοντας το έλλειμμά της στο 2,2% του ΑΕΠ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι χώρες όπως η Γερμανία, αν και προβλέπεται να ξεπεράσουν το όριο του 3%, δεν θα υπαχθούν φέτος στη διαδικασία, χάρη στην ειδική ευρωπαϊκή ρήτρα που εξαιρεί ορισμένες αμυντικές δαπάνες από τους σχετικούς υπολογισμούς.

Σε κάθε περίπτωση, η εκκίνηση διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος για την Βουλγαρία αποτελεί δύσκολο «τεστ» για την νέα κυβέρνηση που θα κληθεί να αποδείξει ότι μπορεί να διατηρήσει την δημοσιονομική πειθαρχία που απαιτεί η συμμετοχή στο ευρώ, σε μια περίοδο αυξημένων οικονομικών και γεωπολιτικών πιέσεων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/878962/arxisan-ta-organa-sti-voulgaria-sto-stoxastro-tis-komision-gia-elleimmaes).

Βουλγαρία: Τέλος στις αποστολές όπλων προς την Ουκρανία – Έχουμε δώσει ήδη αρκετά. «Έχουμε ήδη δώσει αρκετά», δήλωσε ο Βούλγαρος πρωθυπουργός, υπογραμμίζοντας ότι η στρατιωτική υποστήριξη δεν μπορεί να οδηγήσει από μόνη της σε βιώσιμη λύση της σύγκρουσης.

Η Βουλγαρία αποφάσισε να μη συνεχίσει την αποστολή όπλων προς την Ουκρανία, ξεκαθάρισε ο πρωθυπουργός Rumen Radev, σηματοδοτώντας μια σημαντική διαφοροποίηση από τη γραμμή που ακολουθούν αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.

«Έχουμε ήδη δώσει αρκετά», δήλωσε ο Βούλγαρος πρωθυπουργός, υπογραμμίζοντας ότι η στρατιωτική υποστήριξη δεν μπορεί να οδηγήσει από μόνη της σε βιώσιμη λύση της σύγκρουσης. Ο Radev επανέλαβε τη θέση του υπέρ μιας διπλωματικής διευθέτησης του πολέμου, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η ειρήνη δεν μπορεί να επιτευχθεί αποκλειστικά με στρατιωτικά μέσα.

Ο Βούλγαρος ηγέτης έχει τοποθετηθεί επανειλημμένα υπέρ της έναρξης διαπραγματεύσεων μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας για τον τερματισμό της σύγκρουσης, τονίζοντας ότι η ευρωπαϊκή πολιτική θα πρέπει να βασίζεται σε μια ισορροπία μεταξύ διπλωματικών, οικονομικών και στρατιωτικών εργαλείων.

Η δήλωση του Radev έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία αυξάνονται οι συζητήσεις σε αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες σχετικά με τη συνέχιση της στρατιωτικής βοήθειας προς το Κίεβο και τις προοπτικές μιας διαπραγματευμένης λύσης στον πόλεμο της Ουκρανίας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881257/voulgaria-telos-stis-apostoles-oplon-pros-tin-oukrania-exoume-dosei-idi-arketa).

Συναγερμός στις Βρυξέλλες: Ο Radev απειλεί με βέτο - βόμβα στην ΕΕ και υπενθυμίζει τον ιστορικό ρόλο της Ρωσίας στην σωτηρία της Βουλγαρίας. Νέο ρήγμα στην Ευρώπη – Η Σόφια υψώνει τείχος απέναντι στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και προειδοποιεί για οικονομικό χάος,  Ένα νέο μέτωπο ανοίγει στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς η Βουλγαρία απειλεί να τινάξει στον αέρα τον σχεδιασμό των Βρυξελλών για το νέο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

Ο Βούλγαρος πρόεδρος Rumen Radev εξαπέλυσε ευθεία προειδοποίηση προς την ΕΕ, δηλώνοντας ότι η Σόφια είναι έτοιμη να ασκήσει βέτο στο 21^ο πακέτο κυρώσεων εάν δεν εξαιρεθούν κρίσιμοι τομείς της βουλγαρικής οικονομίας, αλλά και ο Πατριάρχης Kirill της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η παρέμβαση του Radev προκαλεί έντονο προβληματισμό στις Βρυξέλλες, καθώς για πρώτη φορά η Βουλγαρία δείχνει διατεθειμένη να μετατρέψει τη δυσαρέσκειά της σε πολιτική σύγκρουση με απρόβλεπτες συνέπειες για την ευρωπαϊκή συνοχή.

Ο Radev υποστηρίζει ότι οι νέες κυρώσεις δεν πλήττουν μόνο την Ρωσία, αλλά απειλούν ευθέως την λειτουργία ζωτικών τομέων της βουλγαρικής οικονομίας. Στο επίκεντρο βρίσκεται το διυλιστήριο της Lukoil στο Burgas, η λειτουργία του μετρό της Σόφιας, η προμήθεια βιομηχανικών ανταλλακτικών, αλλά και η επάρκεια λιπασμάτων για τον αγροτικό τομέα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι οικονομικές επιπτώσεις ενδέχεται να είναι καταστροφικές, προκαλώντας αλυσιδωτές ανατιμήσεις, προβλήματα στην ενεργειακή ασφάλεια και σοβαρές δυσλειτουργίες σε κρίσιμες υποδομές.

Η θρησκεία στο επίκεντρο της σύγκρουσης. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η σκληρή στάση του Radev απέναντι στις προτάσεις για κυρώσεις κατά του Πατριάρχη Κυρίλλου. Ο Βούλγαρος Πρόεδρος κατηγόρησε εμμέσως τις Βρυξέλλες ότι επιχειρούν να μεταφέρουν τη γεωπολιτική αντιπαράθεση στο πεδίο της θρησκείας, προειδοποιώντας ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να προκαλέσει βαθιές διαιρέσεις στον ορθόδοξο κόσμο.

«Ο πόλεμος έχει ήδη επεκταθεί στην οικονομία, την ενέργεια, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό. Δεν πρέπει να επιτραπεί να επεκταθεί και στη θρησκεία», τόνισε χαρακτηριστικά. Ακόμη μεγαλύτερο πολιτικό βάρος είχε η αναφορά του Radev στον ιστορικό ρόλο της Ρωσίας κατά την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Ο Βούλγαρος ηγέτης υπενθύμισε ότι η Ρωσική Ορθοδοξία και η Ρωσική Αυτοκρατορία διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της βουλγαρικής ταυτότητας κατά την διάρκεια πέντε αιώνων οθωμανικής κυριαρχίας.

Η αναφορά αυτή ερμηνεύεται από πολιτικούς αναλυτές ως σαφές μήνυμα προς τις Βρυξέλλες ότι η Σόφια δεν προτίθεται να αποδεχθεί την πλήρη αποκοπή από την Μόσχα, ιδιαίτερα σε ζητήματα ιστορικής μνήμης και θρησκευτικής παράδοσης.

Ακολουθεί το μοντέλο Orban και Fico; Στην οικονομική διάσταση, ο Radev φαίνεται να προσεγγίζει όλο και περισσότερο τη γραμμή που ακολουθούν η Ουγγαρία και η Σλοβακία. Η Σόφια ζητεί ειδικές εξαιρέσεις για: Την λειτουργία του διυλιστηρίου της Lukoil στο Burgas, την εισαγωγή ανταλλακτικών για τον πυρηνικό σταθμό Kozloduy, την προμήθεια ρωσικών λιπασμάτων που θεωρούνται κρίσιμα για τη γεωργική παραγωγή και την συντήρηση των γραμμών του μετρό της Σόφιας και άλλων στρατηγικών υποδομών.

Βούλγαροι αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι χωρίς αυτές τις εξαιρέσεις η χώρα θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπη με ενεργειακή ανασφάλεια, αύξηση του κόστους παραγωγής τροφίμων και νέες πληθωριστικές πιέσεις. Το πλέον ανησυχητικό σενάριο για τις Βρυξέλλες είναι ότι η Σόφια ενδέχεται να χρησιμοποιήσει το δικαίωμα βέτο και σε άλλες κρίσιμες αποφάσεις της ΕΕ.

Παρότι ο Radev δηλώνει ότι δεν επιδιώκει να μπλοκάρει την Ευρωπαϊκή πορεία της Ουκρανίας, κύκλοι με γνώση των διαβουλεύσεων εκτιμούν ότι η Βουλγαρία θα μπορούσε να παγώσει μελλοντικά πακέτα οικονομικής βοήθειας δισεκατομμυρίων ευρώ προς το Κίεβο, εάν δεν υπάρξουν ουσιαστικά ανταλλάγματα για την βουλγαρική οικονομία.

Κίνδυνος ντόμινο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η εξέλιξη αυτή προκαλεί έντονη ανησυχία στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, καθώς έρχεται να προστεθεί στις αντιδράσεις που έχουν ήδη εκδηλωθεί από χώρες της Κεντρικής Ευρώπης απέναντι στη στρατηγική των συνεχών κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

Εάν η Σόφια επιμείνει στη σκληρή γραμμή της, οι Βρυξέλλες κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωπες με ένα νέο κύμα εσωτερικής αμφισβήτησης, την στιγμή που επιχειρούν να διατηρήσουν ενιαίο μέτωπο απέναντι στην Μόσχα.

Το μήνυμα του Radev είναι σαφές: η Βουλγαρία δεν προτίθεται να θυσιάσει την οικονομική της σταθερότητα, την ενεργειακή της ασφάλεια και την ιστορική της μνήμη στον βωμό της ευρωπαϊκής στρατηγικής. Και εάν οι Βρυξέλλες δεν κάνουν πίσω, η επόμενη μεγάλη κρίση ίσως ξεσπάσει όχι στα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης, αλλά στο ίδιο το εσωτερικό της (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883084/synagermos-stis-vrykselles-o-radev-apeilei-me-veto-vomva-stin-ee-kai-ypenthymizei-ton-istoriko-rolo-tis-rosias-sti-sotiria-tis-voulgarias).

Kόλαση στην Αλβανία: Ο γαμπρός του Trump, Jared Kushner, φέρνει το χάος - Άγριες μάχες σώμα με σώμα, αγκαθωτά σύρματα και οργή λαού. Ο Jared Kushner, ο οποίος ηγείται της ιδιωτικής επενδυτικής εταιρείας Affinity Partners, διαθέτει ξεχωριστό χαρτοφυλάκιο ακινήτων αξίας που εκτιμάται σε δισεκατομμύρια δολάρια…

Οι Αλβανοί εισαγγελείς κατά της διαφθοράς διερευνούν ένα έργο πολυτελούς θέρετρου που συνδέεται με τον γαμπρό του Προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, Jared Kushner, εν μέσω συνεχιζόμενων διαμαρτυριών από πολίτες και περιβαλλοντικές οργανώσεις για την ανάπτυξη του έργου.

Το έργο περιλαμβάνει το ακατοίκητο νησί Σαζάν στην Αδριατική και αρκετές εκατοντάδες εκτάρια του προστατευόμενου τοπίου Vjosa-Narta, μιας ευαίσθητης παράκτιας περιοχής που φιλοξενεί φλαμίνγκο, φώκιες και περιοχές ωοτοκίας θαλάσσιων χελωνών.

Η SPAK, η ειδική εισαγγελία κατά της διαφθοράς της Αλβανίας, επιβεβαίωσε την Δευτέρα 1/6 ότι έχει ξεκινήσει έρευνα για τις αμφιλεγόμενες αλλαγές στο καθεστώς προστασίας της περιοχής και στην ιδιοκτησία γης το 2024, οι οποίες άνοιξαν τον δρόμο για τουριστική ανάπτυξη.

Το γραφείο του εισαγγελέα δεν απάντησε σε αίτημα για περαιτέρω σχόλια μέχρι την στιγμή της δημοσίευσης. Ο Kushner, ο οποίος ηγείται της ιδιωτικής επενδυτικής εταιρείας Affinity Partners, διαθέτει ξεχωριστό χαρτοφυλάκιο ακινήτων αξίας που εκτιμάται σε δισεκατομμύρια δολάρια.

Υπηρετεί επίσης ως ειδικός απεσταλμένος του Trump για την ειρήνη και συμμετέχει σε διπλωματικές διαπραγματεύσεις για τη Γάζα, το Ιράν και τον πόλεμο στην Ουκρανία. Οι επικριτές έχουν εκφράσει ερωτήματα σχετικά με την αλληλοεπικάλυψη μεταξύ της επιχειρηματικής του αυτοκρατορίας και των πολιτικών του ρόλων.

Τον Αύγουστο του 2024 μ.Χ., ο Kushner παρουσίασε σχέδια της Affinity Partners για τη μετατροπή της τοποθεσίας σε πολυτελές θέρετρο και στις αρχές του 2026 μ.Χ. επισκέφθηκε την περιοχή μαζί με τη σύζυγό του, Ivanka.

Σε πρόσφατη συνέντευξη στο POLITICO, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Edi Rama επιβεβαίωσε ότι βρίσκονταν σε εξέλιξη συνομιλίες μεταξύ της κυβέρνησης και του Kushner για τη συμφωνία, η οποία προβλέπεται να περιλαμβάνει 10.000 δωμάτια ξενοδοχείων.

Ο Kushner και η Affinity Partners δεν απάντησαν άμεσα σε αίτημα για σχόλιο σχετικά με την έρευνα. Μιλώντας σε Αλβανούς βουλευτές την Δευτέρα, ο Rama αρνήθηκε ότι το έργο παραβιάζει προστατευόμενο καταφύγιο άγριας ζωής και δήλωσε ότι η τελική πρόταση δεν έχει ακόμη υποβληθεί και η περιβαλλοντική μελέτη δεν έχει ολοκληρωθεί.

Η SPAK ιδρύθηκε με στήριξη της ΕΕ και των ΗΠΑ στο πλαίσιο της ευρείας μεταρρύθμισης της δικαιοσύνης της χώρας το 2019 μ.Χ. Λειτουργεί ανεξάρτητα από το εθνικό δικαστικό σύστημα και έχει ερευνήσει, διώξει και καταδικάσει αρκετούς υψηλόβαθμους αξιωματούχους από όλο το πολιτικό φάσμα. Σύμφωνα με αρκετές ανεξάρτητες δημοσκοπήσεις, αποτελεί επί του παρόντος τον πιο αξιόπιστο θεσμό στην χώρα.

Βίαιες διαδηλώσεις. Διαμαρτυρίες με επικεφαλής πολίτες και περιβαλλοντικές ΜΚΟ, αλλά και Έλληνες μειονοτικούς, ξεκίνησαν προς τα τέλη Μαΐου, όταν μεγάλοι φράχτες με αγκαθωτό σύρμα τοποθετήθηκαν από τους developers στην προτεινόμενη τοποθεσία στο Ζβερνέτς, στην Νότια Αλβανία, εμποδίζοντας τους ντόπιους και τους τουρίστες να έχουν πρόσβαση στην παραλία.

Το βράδυ της Κυριακής, διαδηλωτές, ανάμεσά τους πολίτες και διάφορες περιβαλλοντικές οργανώσεις, συγκεντρώθηκαν έξω από κυβερνητικά γραφεία και ζήτησαν τον τερματισμό του έργου, την προστασία της περιοχής από την ανάπτυξη και ακόμη και την παραίτηση του πρωθυπουργού.

Μια ακόμη διαδήλωση έχει προγραμματιστεί στα Τίρανα για το βράδυ της Δευτέρας, καθώς και κοντά στην προτεινόμενη τοποθεσία, κοντά στην Vlora, στις 6 Ιουνίου, ενώ οι εκκλήσεις για δράση από την κοινωνία των πολιτών αυξάνονται.

Βίντεο εμφανίστηκε, μετά τις διαδηλώσεις του Σαββάτου, που δείχνει ιδιωτικούς φρουρούς ασφαλείας να φαίνεται πως επιτίθενται και στη συνέχεια να σέρνουν έναν διαδηλωτή κατά μήκος ενός γκρεμού, ενώ απειλούν άλλους διαδηλωτές που προσπάθησαν να αφαιρέσουν φράχτες και να σταματήσουν την κατασκευή.

Οι αλβανικές αρχές ανακάλεσαν τις άδειες δύο ιδιωτικών εταιρειών ασφαλείας μετά το περιστατικό, ενώ ένας φρουρός συνελήφθη και κρατείται στην φυλακή. Περίπου 15 διαδηλωτές έχουν επίσης κατηγορηθεί, ενώ ο τοπικός επικεφαλής της αστυνομίας απομακρύνθηκε από τα καθήκοντά του. «Θέλω να κάνω την Αλβανία μια χώρα που θα αποτελεί αξιοζήλευτο προορισμό στην περιοχή, και αυτό το έργο είναι μέρος αυτής της προσπάθειας», δήλωσε την Δευτέρα ο Rama.

Η Αλβανία έχει θέσει ως στόχο την ένταξη στην ΕΕ έως το 2030 μ.Χ. και έχει ανοίξει όλα τα διαπραγματευτικά κεφάλαια της διαδικασίας ένταξης στην ΕΕ. Οι 27 ηγέτες της Ένωσης θα συναντηθούν την Παρασκευή στο Μαυροβούνιο για να συζητήσουν την διεύρυνση της ΕΕ με ηγέτες των Δυτικών Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένου του Rama.

Η επενδυτική εταιρεία του Kushner εγκατέλειψε ένα μεγάλης κλίμακας αναπτυξιακό έργο στην Σερβία το 2025 μ.Χ., μετά από αντιπαραθέσεις γύρω από το έργο και έρευνες από τις τοπικές αρχές κατά της διαφθοράς (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/878967/kolasi-stin-alvania-o-gampros-tou-trump-jared-kushner-fernei-to-xaos-agries-maxes-soma-me-soma-agkathota-syrmata-kai-orgi-laoyes).

Ο Rama ξεδιπλώθηκε: Αισθησιακός χορός με τακούνια και γυναικεία ρούχα – Σάλος με τον Αλβανό πρωθυπουργό... drag queen. Ο Αλβανός πρωθυπουργός, πυροδότησε νέες αντιδράσεις με την ανάρτηση του στο Instagram.

Ο Αλβανός πρωθυπουργός, πυροδότησε νέες αντιδράσεις με την ανάρτησή του στο Instagram, ειδικότερα με βίντεο τεχνητής νοημοσύνης στο οποίο εμφανίζεται να φορά δερμάτινη μίνι φούστα και γυναικείο εσώρουχο, σχολιάζοντας με σκωπτικό τρόπο τη στάση των influencer που συμμετέχουν στις διαμαρτυρίες για μεγάλο τουριστικό επενδυτικό σχέδιο στις ακτές της Αδριατικής.

Αναδημοσίευσε το επίμαχο βίντεο στον λογαριασμό του στο Instagram, συνοδεύοντάς το με την φράση: «Όποιος κι αν το έφτιαξε, μπράβο του». Η ανάρτηση όπως ήταν αναμενόμενο προκάλεσε έντονη συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στον δημόσιο διάλογο της χώρας.

Ο Αλβανός πρωθυπουργός είχε προηγουμένως υποστηρίξει ότι αρκετοί από τους influencer που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις επιδιώκουν κυρίως τη δημοσιότητα, χωρίς να γνωρίζουν σε βάθος τις πτυχές της υπόθεσης. Η νέα ανάρτησή του, ωστόσο, αναζωπύρωσε την δημόσια αντιπαράθεση γύρω από το επίμαχο επενδυτικό σχέδιο και την στάση της κυβέρνησης απέναντι στις αντιδράσεις που αυτό προκαλεί (https://www.bankingnews.gr/index.php?id=880635&utm_source=projectagora&utm_medium=contentdiscoveryes).

Τα ροζ φλαμίνγκο που απειλούν Ράμα και Τραμπ. Αμείωτη η λαϊκή οργή στην Αλβανία για το φαραωνικό τουριστικό συγκρότημα συμφερόντων Ιβάνκα Τραμπ - Τζάρεντ Κούσνερ σε μια παρθένα περιοχή της Αδριατικής.

Τα ροζ φλαμίνγκο που απειλούν Ράμα και Τραμπ. Οι διαδηλωτές στρέφουν τα βέλη τους όχι μόνο κατά του Ράμα, του οποίου ζητούν την παραίτηση, αλλά και κατά του ηγέτη της αντιπολίτευσης, Σαλί Μπερίσα.

 «Ιβάνκα, η Αλβανία δεν πωλείται». Αυτό το σύνθημα, μαζί με άλλα παρόμοια, κυριαρχούν εδώ και τουλάχιστον δύο εβδομάδες στους δρόμους των Τιράνων και άλλων Αλβανικών πόλεων, καθώς και του εξωτερικού όπου ζουν κοινότητες Αλβανών, ανάμεσά τους και στην Αθήνα.

Οι οργισμένοι πολίτες στρέφουν τα βέλη τους κατά της κυβέρνησης του Εντι Ράμα και του ζάπλουτου ζεύγους Ιβάνκα Τραμπ – Τζάρεντ Κούσνερ για την κατασκευή ενός φαραωνικού τουριστικού συγκροτήματος σε μια παρθένα παραθαλάσσια περιοχή της Αδριατικής όπου ζουν πολλά σπάνια είδη πανίδας και είχε κηρυχτεί προστατευόμενη. Το ροζ φλαμίνγκο, ένα από τα είδη που διαβιούν στη Βιόσα-Νάρτα στο δέλτα του ποταμού Βιόσα (Αώου), έγινε το σήμα κατατεθέν των διαδηλώσεων. Εξ ου και αυτή η μαζική λαϊκή αντίδραση ονομάστηκε «επανάσταση των φλαμίνγκο».

Τα ροζ φλαμίνγκο που απειλούν Ράμα και Τραμπ. Η μαζική λαϊκή αντίδραση ονομάστηκε «επανάσταση των φλαμίνγκο». Μια «ειδυλλιακή» τοποθεσία. Η ιστορία ξεκινά το όχι και τόσο μακρινό 2024 μ.Χ. Την άνοιξη εκείνης της χρονιάς, η κόρη του Αμερικανού προέδρου και ο σύζυγός της εξέφρασαν την επιθυμία τους να κατασκευάσουν πολυτελή ξενοδοχειακή μονάδα στην Αλβανία. Εκείνη την εποχή έκαναν κρουαζιέρα με γιοτ στα αλβανικά παράλια και ανακάλυψαν την περιοχή της Βιόσα-Νάρτα, με την Ιβάνκα Τραμπ να δηλώνει ότι «μαγεύτηκε» από την ομορφιά του τοπίου. Καθόλου συμπτωματικά, προς το τέλος της ίδιας χρονιάς, πέρασε με συνοπτικές διαδικασίες νόμος που αποχαρακτήριζε από περιοχή Natura τη Βιόσα-Νάρτα και το κοντινό ακατοίκητο νησί Σαζάν, το μοναδικό νησί της Αλβανίας όπου στο παρελθόν υπήρχε στρατιωτική βάση. Στο όνομα μιας «στρατηγικής επένδυσης» που προβλέπει την κατασκευή ξενοδοχειακής μονάδας και πολυτελών κατοικιών συνολικής χωρητικότητας 10.000 ατόμων.

Η απόφαση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις τόσο για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις όσο και για την αδιαφάνεια της όλης διαδικασίας. Η αλβανική κυβέρνηση έδωσε στην Atlantic Incubation Partners LLC, που συνδέεται με το επενδυτικό ταμείο Affinity του Τζάρεντ Κούσνερ, το καθεστώς του στρατηγικού επενδυτή για ένα σχέδιο ύψους 1,4 δισ. ευρώ. Ποσό που ο Εντι Ράμα ανέβασε πρόσφατα σε 4,7 δισ. ευρώ. Ωστόσο, παρά τις δημοσιογραφικές έρευνες μεγάλων διεθνών μέσων, η ακριβής ταυτότητα των επενδυτών και ο ρόλος του αλβανικού κράτους στα χρηματοοικονομικά σχήματα παραμένουν αδιαφανείς. Εξίσου θολό παραμένει και το ιδιοκτησιακό καθεστώς της περιοχής, παρόλο που ο Ράμα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για ιδιωτική γη που έχει κατασχεθεί.

«Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τη διαφάνεια αυτής της διαδικασίας, αλλά επίσης το γεγονός ότι όλο αυτό έγινε με πλήρη περιφρόνηση της περιβαλλοντικής σημασίας αυτής της ζώνης», δήλωσε στο γαλλικό AFP η Ντενίσα Κάζα, μέλος της αλβανικής ένωσης προστασίας του περιβάλλοντος PPNEA, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για «μία από τις πιο σημαντικές τοποθεσίες βιοποικιλότητας της Μεσογείου».

Η ήττα στην Σερβία. Αρκετά πρόσφατα, ακριβώς έξι μήνες νωρίτερα, ο μεγαλοεπενδυτής Κούσνερ έφαγε ένα χαστούκι από τους Σέρβους. Εκεί, η κυβέρνηση του δεξιού εθνικιστή Αλεξάνταρ Βούτσιτς είχε παρακάμψει άρον άρον το Σύνταγμα με έναν «ειδικό νόμο» προκειμένου να αποχαρακτηρίσει από μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς το παλιό κτίριο του υπουργείου Αμυνας και του γενικού επιτελείου στρατού, που είχε υποστεί σοβαρές ζημιές από τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς το 1999, καθώς σε εκείνο ακριβώς το σημείο στο κέντρο του Βελιγραδίου ο Τζάρεντ Κούσνερ σκόπευε να χτίσει έναν πύργο Τραμπ.

Η Σερβία βρισκόταν ήδη σε αναβρασμό μετά το θανατηφόρο δυστύχημα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβισαντ την 1η Νοεμβρίου 2024, όταν από την κατάρρευση του στέγαστρου σκοτώθηκαν 16 άνθρωποι και τραυματίστηκαν δεκάδες άλλοι. Η οργή για το ξεπούλημα του ιστορικού μνημείου «κούμπωσε» με το κίνημα λαϊκής οργής για το Νόβι Σαντ που επί ολόκληρους μήνες έβγαζε μαζικά στους δρόμους τους Σέρβους, κυρίως τους νέους. Η χαριστική βολή για την «στρατηγική επένδυση» ήρθε τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν η Εισαγγελία του Βελιγραδίου άσκησε ποινική δίωξη κατά του Υπουργού Πολιτισμού και άλλων δύο κυβερνητικών στελεχών με κατηγορίες για κατάχρηση εξουσίας και παραποίηση στοιχείων προκειμένου να προχωρήσει ο αποχαρακτηρισμός του μνημείου. Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις, η Affinity Partners του Κούσνερ ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από το έργο.

Πίσω από τα «φλαμίνγκο» η διαφθορά και η κακοδιαχείριση. «Η “επανάσταση των φλαμίνγκο” στην Αλβανία αφορά περισσότερα πράγματα από τον Κούσνερ και τα πουλιά», σημείωνε πρόσφατο άρθρο γνώμης στον ιστότοπο BalkanInsight. Oπως στη Σερβία το δυστύχημα του Νόβι Σαντ έγινε η θρυαλλίδα για να ξεσπάσει η κοινωνική οργή για όλα τα κακώς κείμενα, έτσι και στην Αλβανία, με αφορμή τη σκοτεινή επένδυση των Τραμπ-Κούσνερ, ο κόσμος εκφράζει την οργή του για τη διαφθορά, την κακοδιαχείριση και την ανέχεια που μαστίζει την φτωχότερη χώρα της Ευρώπης και που οδηγεί ακόμα και σήμερα χιλιάδες ανθρώπους στην μετανάστευση. Γι’ αυτό και οι διαδηλωτές στρέφουν τα βέλη τους όχι μόνο κατά του Ράμα, του οποίου ζητούν την παραίτηση, αλλά και κατά του ηγέτη της αντιπολίτευσης, Σαλί Μπερίσα.

Τα ροζ φλαμίνγκο που απειλούν Ράμα και Τραμπ. «Δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσει αυτή η επένδυση όσο είμαι εγώ στην κυβέρνηση», δηλώνει με στόμφο ο Εντι Ράμα | AP Photo/Petros Giannakouris

«Δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσει αυτή η επένδυση όσο είμαι εγώ στην κυβέρνηση», δηλώνει με στόμφο ο Εντι Ράμα. Αποδίδει, κατά την προσφιλή τακτική πολλών ηγετών όταν βρίσκονται στα δύσκολα, σε «ξένο δάκτυλο» την υποκίνηση των διαδηλώσεων, πετάει το «τυράκι» των θέσεων εργασίας που θα ανοίξουν και απειλεί με αυστηρή τιμωρία όσους «διαταράσσουν την τάξη».

Την περασμένη εβδομάδα πάντως, η Ειδική Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς της Αλβανίας (SPAK) ζήτησε τη σύλληψη 20 Αλβανών πολιτών ως υπόπτων για εμπόριο ναρκωτικών και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Ορισμένοι από αυτούς, σύμφωνα με τα τοπικά μέσα, φέρονται να συνδέονται με το επίμαχο τουριστικό πρότζεκτ. Ακόμα είναι νωρίς για να πούμε οτιδήποτε. Αν όμως, στο τέλος, η κινητοποίηση των πολιτών και η δράση της Δικαιοσύνης σημάνουν μια δεύτερη ήττα για τον γαμπρό του Τραμπ, θα δικαιωθεί για δεύτερη φορά ο στίχος του Σαββόπουλου «εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε-γέλασε» (https://www.efsyn.gr/kosmos/1409817/ta-roz-flamingko-poy-apeiloyn-rama-kai-tramp/eryes).

Στο «κόκκινο» και πάλι οι σχέσεις της Βουλγαρίας με τα Σκόπία. Με αφορμή μια εμπρηστική επίθεση κατά οχήματος με βουλγαρικές διπλωματικές πινακίδες στα Σκόπια Στόχος εμπρηστικής επίθεσης έγιναν το μεσημέρι της Δευτέρας, 15 Ιουνίου, δύο αυτοκίνητα με βουλγαρικές διπλωματικές πινακίδες, τα οποία βρίσκονταν σταθμευμένα πλησίον της Πρεσβείας της Βουλγαρίας στα Σκόπια. Ο άγνωστος δράστης πυρπόλησε το πρώτο όχημα, με τις φλόγες να επεκτείνονται, προκαλώντας φθορές και στο δεύτερο.

Σύμφωνα με μέσα ενημέρωσης των Σκοπίων  οι Αρχές αναζητούν έναν νεαρό άνδρα, τα στοιχεία του οποίου δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί, ενώ η Αστυνομία διεξάγει έρευνες για τον εντοπισμό του. Οι αντιδράσεις των δύο κυβερνήσεων.

Το περιστατικό προκάλεσε την άμεση και αυστηρή καταδίκη τόσο από τα Σκόπια, όσο και από την Σόφια, αναδεικνύοντας τις διαφορετικές οπτικές των δύο πλευρών. Η κυβέρνηση των Σκοπίων καταδίκασε απερίφραστα τον βανδαλισμό, χαρακτηρίζοντάς τον «απαράδεκτη επίθεση στις Αρχές της ασφάλειας, των διπλωματικών σχέσεων και του διεθνούς δικαίου».

Στην ανακοίνωσή της ξεκαθάρισε ότι τέτοιες ενέργειες δεν έχουν θέση σε μια δημοκρατία και έστειλε το μήνυμα ότι κάθε προσπάθεια πρόκλησης εντάσεων, διασποράς μίσους ή διατάραξης της ασφάλειας θα παταχθεί με την μέγιστη αυστηρότητα.

 Εμπρηστική επίθεση κατά οχήματος με βουλγαρικές διπλωματικές πινακίδες στα Σκόπια. Το βουλγαρικό Υπουργείο Εξωτερικών αντέδρασε επίσης έντονα, επισημαίνοντας ότι η επιθετική αυτή πράξη έθεσε σε κίνδυνο την υγεία και την ζωή των υπαλλήλων της Πρεσβείας. Σημειώθηκε, μάλιστα ότι η ζημιά θα ήταν πολύ μεγαλύτερη χωρίς την έγκαιρη παρέμβαση του Βούλγαρου προξένου, ο οποίος περιόρισε τη φωτιά με πυροσβεστήρα.

Το ΥΠΕΞ της Βουλγαρίας ζήτησε άμεση απονομή δικαιοσύνης και απέδωσε την επίθεση στον επιθετικό πολιτικό λόγο, την υποκίνηση μίσους και την αδράνεια των θεσμών των Σκοπίων σε παλαιότερα περιστατικά, ξεκαθαρίζοντας ότι η Σόφια θα αντιταχθεί με κάθε μέσο στην προσπάθεια καλλιέργειας κλίματος φόβου εις βάρος των Βουλγάρων.

Το ιστορικό των επιθέσεων και το πολιτικό υπόβαθρο. Το επεισόδιο αυτό δεν είναι μεμονωμένο. Τον Ιανουάριο του περασμένου έτους, ένας πολίτης των Σκοπίων είχε σπάσει το τζάμι της κεντρικής εισόδου της Βουλγαρικής Πρεσβείας στα Σκόπια, ενώ στο παρελθόν είχαν σημειωθεί επιθέσεις και εναντίον βουλγαρικών πολιτιστικών κέντρων στην Οχρίδα και στο Μπίτολα (Μοναστήρι).

Οι διμερείς σχέσεις παραμένουν ιδιαίτερα τεταμένες τα τελευταία χρόνια, με επίκεντρο το «βέτο» που είχε ασκήσει η Βουλγαρία το 2020 μ.Χ. στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων των Σκοπίων με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Σόφια στήριξε τότε το μπλοκάρισμα σε διαφωνίες γύρω από την ιστορία, τη γλώσσα και την ερμηνεία της κοινής ιστορικής κληρονομιάς.

Το καλοκαίρι του 2022 μ.Χ., επιτεύχθηκε ένας συμβιβασμός μέσω πρότασης της ΕΕ, τον οποίο αποδέχτηκαν οι τότε κυβερνήσεις: Η Βουλγαρία θα απέσυρε το βέτο, υπό τον όρο ότι τα Σκόπια θα τροποποιούσαν το Σύνταγμά τους για να συμπεριλάβουν σε αυτό την βουλγαρική μειονότητα.

Ωστόσο, η τότε κεντροαριστερή κυβέρνηση των Σκοπίων δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων στην Βουλή. Η συνταγματική αναθεώρηση προσέκρουσε στην άρνηση του δεξιού κόμματος VMRO-DPMNE, το οποίο βρίσκεται πλέον στην εξουσία.

Ο σημερινός πρωθυπουργός, Χρίστιαν Μίτσκοσκι, επιμένει ότι η συγκεκριμένη ευρωπαϊκή πρόταση βλάπτει τα εθνικά συμφέροντα της χώρας του και ξεκαθαρίζει ότι δεν προτίθεται να προχωρήσει στην αλλαγή του Συντάγματος (https://www.zougla.gr/kosmos/sto-kokkino-kai-pali-oi-scheseis-tis-voulgarias-me-ti-voreia-makedonia/).

Mας ζητάνε να ...αυτοκτονήσουμε κι εμείς το...δεχόμαστε! «Η αυτοκτονία της Ευρώπης» – Το αμφιλεγόμενο Σύμφωνο Μετανάστευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης τέθηκε σε ισχύ – Θα μας πληρώνουν για να γεμίζουμε λαθρομετανάστες…

Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί που τάσσονται κατά της παράνομης μετανάστευσης ήδη αντιδρούν σε αυτό το Σύμφωνο Μετανάστευσης που αποκαλούν νόμο που θα φέρει την καταστροφή στην Ευρώπη. Η Λεπέν ειδικά, ζητά «συνταγματικό δημοψήφισμα για την μετανάστευση»…

Ο Φον Καλλέργκι αν ζούσε, θα έτριβε με βαθιά ικανοποίηση τα χέρια του, βλέποντας το σχέδιο του περί δημιουργίας μιας νέας φυλής στην Ευρώπη, αυτή του μελαμψού ανθρώπου που θα αντικαθιστούσε την λευκή φυλή, να παίρνει σάρκα και οστά! Τα νεοταξικά κτήνη, και εννοώ τους "ευρωπαίους ηγέτες" που υπηρετούν την Παγκοσμιοποίηση, πανηγυρίζουν που δεν θα μείνει μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς μετανάστες.

Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς προσπάθησε να παρουσιάσει το σύμφωνο για τη μετανάστευση ως θετικό για τον έλεγχο της μετανάστευσης, ενώ ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του στηρίζουν το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου!

Και μόνο η πρόβλεψη χρηματοδοτικής στήριξης ως μηχανισμός αλληλεγγύης για χώρες πρώτης γραμμής όπως η χώρα μας, αντιλαμβανόμαστε τι θα σημαίνει στην πράξη. Οι χώρες της Ευρώπης που θα αρνούνται να παραλαμβάνουν μετανάστες, θα πληρώνουν την Ελλάδα και άλλες χώρες πρώτης γραμμής για να κρατούν του μετανάστες. Κοινώς θα γεμίζουμε με λαθρομετανάστες έναντι αμοιβής…

Πιο αναλυτικά, από τις 12 Ιουνίου 2026 μ.Χ., τίθεται σε πλήρη εφαρμογή το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Pact on Migration and Asylum). Βεβαίως το Σύμφωνο Μετανάστευσης τίθεται σε ισχύ σε μια χρονική συγκυρία που οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι σε αναβρασμό για τα συνεχή περιστατικά βίας από μετανάστες, όπως τα πρόσφατα γεγονότα στο Μπέλφαστ, αλλά και στην Ελλάδα.

Σε απάντηση στο Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ που τίθεται σε ισχύ σήμερα, ο Μερτς πανηγυρίζει, η Λεπέν ζητά δημοψήφισμα για τη μετανάστευση και ο επίτροπος μετανάστευσης της ΕΕ Μάγκνους Μπρούνερ, απειλεί χώρες όπως η Ουγγαρία με «ξύλο» εάν δεν συμμορφωθούν.

Το 2020 μ.Χ., η Γαλλίδα πολιτικός Μαρίν Λεπέν περιέγραψε το Σύμφωνο για τους Μετανάστες, το οποίο βρισκόταν τότε στα στάδια σχεδιασμού, ως την «αυτοκτονία της Ευρώπης». Είχε πει ότι θα έφερνε 60 με 70 εκατομμύρια νέους μετανάστες στην Ευρώπη.

Η Ευρώπη πρόκειται να ανακαλύψει πόσο προφητικοί ήταν οι επικριτές της.  Στις 12 Ιουνίου, το έντονα αμφισβητούμενο Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ τέθηκε επίσημα σε ισχύ, πυροδοτώντας αμέσως έντονο πολιτικό διχασμό σε ολόκληρη την ήπειρο.

Οι Βρυξέλλες ήδη σηματοδοτούν μια σκληρή προσέγγιση απέναντι σε όσους αντιστέκονται. Ο Επίτροπος Μετανάστευσης της ΕΕ Μάγκνους Μπρούνερ, παραδέχτηκε πρόσφατα ότι η Ένωση προετοιμάζει «καταστολή» για τα κράτη μέλη που αρνούνται να συμμορφωθούν με τις νέες οδηγίες μετεγκατάστασης.

Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκονται οι υποχρεωτικές ποσοστώσεις μεταναστών του συμφώνου, τις οποίες οι Βρυξέλλες χαρακτηρίζουν ως «κατανομή βαρών». Στην πράξη, οι επικριτές υποστηρίζουν ότι αυτό το σύστημα κατανομής παρέχει σε κράτη όπως η Γερμανία και η Γαλλία έναν βολικό μηχανισμό για να μεταφέρουν τους αιτούντες άσυλο σε κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης – όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία – τα οποία κράτη ιστορικά, διατηρούσαν αυστηρές αντι-προσφυγικές θέσεις.

Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί που τάσσονται κατά της μετανάστευσης ήδη αντιδρούν σε αυτό που αποκαλούν νόμο που θα φέρει την καταστροφή στην Ευρώπη. Η Λεπέν, ζητά «συνταγματικό δημοψήφισμα για την μετανάστευση».

«Αύριο, το Σύμφωνο Μετανάστευσης θα τεθεί σε ισχύ. Θα απαιτήσει από τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καλωσορίσουν τους μετανάστες, υπό την ποινή των προστίμων. Όταν αναλάβουμε την εξουσία, θα προτείνουμε στους Γάλλους ένα συνταγματικό δημοψήφισμα για τη μετανάστευση, το μόνο μέσο για να ανακτήσουμε τον έλεγχο της μεταναστευτικής μας πολιτικής» έγραψε στο X.

Οι οικονομικές κυρώσεις για την ανυπακοή είναι αυστηρές. Οι μη συμμορφούμενες κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν πρόστιμα ύψους έως και 21.000 ευρώ ανά μετανάστη, τα οποία ενδεχομένως θα κοστίσουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στις χώρες που διαφωνούν.

Επιπλέον, το σύμφωνο επιτρέπει την ανοδική προσαρμογή αυτών των οικονομικών κυρώσεων τα επόμενα χρόνια, κάτι που θα μπορούσε γρήγορα να κλιμακώσει το κόστος της μη συμμόρφωσης σε δισεκατομμύρια ευρώ.

Εν τω μεταξύ, άλλοι Ευρωπαίοι πολιτικοί του κατεστημένου γιορτάζουν. Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς προσπάθησε να παρουσιάσει το σύμφωνο για τη μετανάστευση ως θετικό για τον έλεγχο της μετανάστευσης.

«Η ανάκαμψη της μετανάστευσης έχει ξεκινήσει – σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Από σήμερα, ισχύει το Κοινό Ευρωπαϊκό Σύστημα Ασύλου: καλύτερος έλεγχος και τάξη, ταχύτερες διαδικασίες και δίκαιη κατανομή ευθυνών.

Η μεταρρύθμιση πρέπει να εφαρμοστεί αποτελεσματικά. Έτσι θα ωφεληθεί η χώρα μας» έγραψε ο Μερτς στο Χ. Φυσικά, η ΕΕ προσπαθεί επίσης να προωθήσει τη συμφωνία και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο τελικός στόχος του Συμφώνου Μετανάστευσης της ΕΕ. Γλωσσολογικά, η έμφαση της ΕΕ στην κατανομή του «βάρους» της μετανάστευσης αντιπροσωπεύει μια έντονη ρητορική απόκλιση από την κορύφωση της προσφυγικής κρίσης του 2016.

Πριν από μια δεκαετία, οι νεοφερμένοι υποστηρίζονταν ευρέως από τις Βρυξέλλες ως το μελλοντικό εργατικό δυναμικό της Ευρώπης – οι γιατροί, οι δικηγόροι και οι μηχανικοί που προορίζονταν να σώσουν τα γερασμένα συνταξιοδοτικά συστήματα της ηπείρου. Σήμερα, αυτή η ιδεαλιστική γλώσσα έχει αντικατασταθεί από το ωφελιμιστικό λεξιλόγιο της διαχείρισης ενός «βάρους».

Στρατηγικά, το σύμφωνο λειτουργεί ως βαλβίδα πολιτικής πίεσης. Μειώνοντας την άμεση συγκέντρωση μεταναστών στην Δυτική Ευρώπη, οι Βρυξέλλες ελπίζουν να αμβλύνουν την ταχεία εκλογική άνοδο των λαϊκιστικών δεξιών κομμάτων.

Ταυτόχρονα, το πλαίσιο επιδιώκει να εισαγάγει δημογραφική ποικιλομορφία στα έθνη της Ανατολικής Ευρώπης, τα οποία η ηγεσία της ΕΕ έχει επικρίνει εδώ και καιρό ως υπερβολικά ομοιογενή και πολιτικά συντηρητική.

Μακροπρόθεσμα, η πολιτογράφηση και η οικογενειακή επανένωση αυτών των μεταναστών θα μπορούσαν να αλλάξουν ριζικά την εκλογική δυναμική σε αυτές τις παραδοσιακά συντηρητικές περιοχές υπέρ των αριστερών και φιλομεταναστευτικών κομμάτων.  Αυτό είναι το διακύβευμα ουσιαστικά. Να εξασφαλίσουν εισαγόμενους ψηφοφόρους που θα στηρίζουν τους Νεοταξίτες εσαεί!

Ωστόσο, οι πληθυσμοί της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης παραμένουν συντριπτικά αντίθετοι στην αναγκαστική μετεγκατάσταση. Δεκαετίες δημοσκοπήσεων δείχνουν μια βαθιά κοινωνική προτίμηση για τη διατήρηση των τρεχουσών δημογραφικών δομών, θέτοντας τις βάσεις για παρατεταμένο συνταγματικό και πολιτικό αδιέξοδο μεταξύ των εθνικών πρωτευουσών και των Βρυξελλών.

Η Ουγγαρία υπό νέα ηγεσία . Η πολιτική σκακιέρα της ΕΕ έχει επίσης μετατοπιστεί σημαντικά με την πρόσφατη αλλαγή της εξουσίας στην Ουγγαρία. Ο πρώην πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος ήταν ο πιο σφοδρός αντίπαλος των ποσοστώσεων μετανάστευσης των Βρυξελλών, αντικαταστάθηκε από τον Πέτερ Μαγιάρ.

Ένα δημοσίευμα στο ενημερωτικό δελτίο του Euractiv αμφισβητεί «το κατά πόσον ορισμένες εθνικές κυβερνήσεις είναι έτοιμες» για το Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ, το οποίο «έχει εγείρει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσον οι Βρυξέλλες θα χρειαστεί να καταστείλουν τις μη συμμορφούμενες πρωτεύουσες».

Σε συνέντευξή του ο Επίτροπος Μετανάστευσης Magnus Brunner δήλωσε ότι είναι έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν «μαστίγια» για να κάνουν χώρες όπως η Ουγγαρία να συμμορφωθούν.  «Υπάρχουν μαστίγια και καρότα στο σύμφωνο. Έτσι, παίρνεις χρηματοδότηση, παίρνεις χρήματα, μόνο αν εφαρμόσεις το σύμφωνο», είπε.  Στην πραγματικότητα, το Euractiv είναι αρκετά ανοιχτό στο ενδεχόμενο η Ουγγαρία να είναι περισσότερο από πρόθυμη να ξεπουλήσει το κοινό στο ζήτημα των ποσοστώσεων μετανάστευσης.

«Ο Péter Magyar, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, κάποτε σθεναρά αντίθετος στο σύμφωνο μετανάστευσης της ΕΕ, κρατά τώρα ανοιχτές τις επιλογές του. Πιεσμένος από το αντιπολιτευόμενο Fidesz να αποκλείσει την εφαρμογή, απέφυγε το ερώτημα, λέγοντας μόνο ότι «δεν θα υπάρχουν παράνομοι μετανάστες στην Ουγγαρία» υπό μια κυβέρνηση Tisza»έγραψε το Euractiv.

Αυτή η προσεκτικά διατυπωμένη διάκριση αφήνει την πόρτα ορθάνοιχτη για την άφιξη μεταναστών που υποβάλλονται σε επεξεργασία «νόμιμα» σύμφωνα με τις παραμέτρους του νέου πλαισίου της ΕΕ.  Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Επίτροπος Μπρούνερ επαίνεσε την αλλαγή στάσης της νέας ουγγρικής κυβέρνησης, αποκαλώντας την κυβέρνηση «πολύ εποικοδομητική» προσθέτοντας: «Η δουλειά μας είναι να εξηγήσουμε τα πλεονεκτήματα για την Ουγγαρία και να τα καταστήσουμε ορατά σε πολιτικό επίπεδο».

Σίγουρα, ο Μπρούνερ είναι αρκετά έξυπνος ώστε να μην παρουσιάσει το νέο σύμφωνο για την μετανάστευση ως «αυτοκτονία της Ευρώπης», ενώ προσπαθεί να απειλήσει την νέα Ουγγρική κυβέρνηση. Πρέπει να του αναγνωριστεί.

Ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του στηρίζουν το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου. Η Νέα Δημοκρατία και το Κτήνος που κυβερνά ακόμη τον τόπο μας, το βλέπουν θετικά ως μια ισορροπημένη Ευρωπαϊκή λύση που συνδυάζει: Ισχυρότερους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα. Ταχύτερες διαδικασίες ασύλου και επιστροφών. Μόνιμο μηχανισμό αλληλεγγύης (μετεγκαταστάσεις ή χρηματοδοτική στήριξη) για χώρες πρώτης γραμμής όπως η Ελλάδα.

Ωστόσο και μόνο η πρόβλεψη χρηματοδοτικής στήριξης ως μηχανισμός αλληλεγγύης για χώρες πρώτης γραμμής όπως η χώρα μας, αντιλαμβανόμαστε τι θα σημαίνει στην πράξη. Οι χώρες της Ευρώπης που θα αρνούνται να παραλαμβάνουν μετανάστες, θα πληρώνουν την Ελλάδα και άλλες χώρες πρώτης γραμμής για να κρατούν αυτές αντί για εκείνους τους μετανάστες. Κοινώς θα γεμίζουμε με λαθρομετανάστες έναντι αμοιβής.

Η κυβέρνηση της ΝΔ από την πρώτη στιγμή της διακυβέρνησης της, είδε το μεταναστευτικο ως μία μπίζνα. Μοίραζε αφειδώς το δικαίωμα ασύλου σε όσους εισέρχονταν παράνομα στην χώρα. Με αυτό τον τρόπο έπαιρνε τα κονδύλια από τις Βρυξέλλες τα οποία τα διαχειρίζεται το Υπουργείο Μετανάστευσης μαζί με τις ΜΚΟ που ελέγχει η οικογένεια Μητσοτάκη, χωρίς κανέναν έλεγχο.

Από την άλλη, γέμιζε την Ευρώπη με φτηνά εργατικά χέρια. Τώρα που στην Δυτική Ευρώπη όμως, τα γεγονότα όπως αυτό στο Μπελφαστ είναι η καθημερινότητα και η “ακροδεξιά” είναι σε άνοδο, οι χώρες της ΕΕ θα μπορούν να επιστρέφουν στην χώρα εισόδου τους, όσους μετανάστες θεωρούν ανεπιθύμητους. Με το αζημίωτο φυσικά καθώς προβλέπονται όπως αναφέραμε νέα κονδύλια για τις χώρες εισόδου που θα κρατούν τους μετανάστες στο έδαφος τους. Η Ελλάδα λοιπόν, γίνεται η αποθήκη μεταναστών της Ευρώπης.

Το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης που έχει ήδη τεθεί σε ισχύ θα είναι η ταφόπλακα της Ελλάδας και παρά ταύτα οι κυβερνώντες το ψήφισαν. Το επέβαλαν οι χώρες της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης που έβλεπαν να αναγνωρίζουμε λαθρομετανάστες ως πρόσφυγες και να τους στέλνουμε σε αυτούς. Άρα τώρα θα είμαστε οι μοναδικοί υπεύθυνοι και θα μας στέλνουν χρήματα ή τεχνογνωσία ως αλληλεγγύη. Κοινώς η Ελλάδα θα μετατραπεί σε ένα τεράστιο hot spot στο οποίο πιθανότατα επ’ ευκαιρία θα εφαρμοστεί και ένα προηγμένο είδος τεχνολογικής επιτήρησης.

Ας μην ξεχνάμε και τις προειδοποιήσεις που είχε απευθύνει πριν λίγους μήνες η Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ Ζαχαρούλα Τσιριγώτη. Βεβαίως, το Σύμφωνο Μετανάστευσης τίθεται σε ισχύ σε μια χρονική συγκυρία που οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι σε αναβρασμό για τα συνεχή περιστατικά βίας από μετανάστες, όπως τα πρόσφατα γεγονότα στο Μπέλφαστ, αλλά και στην Ελλάδα. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται (https://www.pirinoslogios.com/post/m%CE%B1%CF%82-%CE%B6%CE%B7%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B5-%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%AE%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CE%BA%CE%B9-%CE%B5%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B5%CF%87%CF%8C%CE%BC%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5a/)…

Η Ευρώπη σε τροχιά κατάρρευσης: Η ελίτ διέλυσε την φιλελεύθερη δημοκρατία - Έρχεται η ώρα των πατριωτών. Tο Ευρωπαϊκό μοντέλο φιλελεύθερης δημοκρατίας, που βασίστηκε στην ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, την κοινοβουλευτική δημοκρατία με ελευθερία λόγου και το κράτος πρόνοιας, βρίσκεται σε βαθιά κρίση.

Η κεντρική έννοια στην φιλελεύθερη δημοκρατία είναι η «ανθρώπινη πρόοδος»: βρισκόμαστε σε μια συνεχή πορεία από το χειρότερο προς το καλύτερο, ανεβάζουμε συνεχώς το βιοτικό μας επίπεδο, μειώνουμε την φτώχεια, βελτιώνουμε την δημόσια υγεία και λύνουμε όλο και πιο σύνθετα μηχανικά προβλήματα.

Αντικαθιστούμε τον πόλεμο με την διπλωματία και την ειρηνική συνύπαρξη. Υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη αυτοεικόνα στην Ευρώπη, ιδίως στα βόρεια και δυτικά της τμήματα, ότι η ήπειρος είναι η γενέτειρα και το επίκεντρο της φιλελεύθερης δημοκρατίας.

Αυτό το κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό μοντέλο στηρίχθηκε σε τρεις πυλώνες: ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, κοινοβουλευτική δημοκρατία και ελευθερία λόγου, καθώς και κράτος πρόνοιας που περιόριζε την οικονομική διαστρωμάτωση.

Σύμφωνα με την παγιωμένη αυτοεικόνα της Ευρώπης, αυτό το μοντέλο κρατά την Ευρώπη σε σταθερή εξέλιξη. Τα έθνη της ανέρχονται συνεχώς προς υψηλότερα επίπεδα κοινωνικής, πολιτιστικής και οικονομικής πολυπλοκότητας. Στην πραγματικότητα, η φιλελεύθερη δημοκρατία υπόσχεται εγγενώς ατελείωτη πρόοδο.

To μοντέλο γκρεμίζεται. Αν και είναι οπωσδήποτε αλήθεια ότι η Ευρώπη είναι η παγκόσμια προέλευση της φιλελεύθερης δημοκρατίας, το μέρος που αφορά την ατελείωτη πρόοδο είναι ψευδές. Η Ευρώπη και το κοινωνικό της μοντέλο δεν εκπληρώνουν πλέον αυτή την υπόσχεση· οι τρεις πυλώνες της καταρρέουν. Μια τριπλή διάβρωση της πολιτισμένης ζωής εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια ενός Ευρωπαϊκού πληθυσμού του οποίου η ζωή επηρεάζεται ολοένα και περισσότερο, και αρνητικά.

Σε μια αντίδραση που μέχρι στιγμής βρίσκεται στα σπάργανα, οι Ευρωπαίοι ξυπνούν αργά. Μέχρι τώρα, έχουν περιορίσει τις εκφράσεις δυσαρέσκειάς τους στην κάλπη, αλλά αν η κοινωνικοοικονομική διάβρωση των θεσμών που στηρίζουν το κράτος στην Ήπειρο συνεχιστεί, αυτή η αντίδραση μπορεί να λάβει πολύ πιο εμφανείς μορφές.

Στο μεταξύ, η πολιτική ηγεσία της Ευρώπης συνεχίζει να ενεργεί σαν να μην βλέπει καμία ασθένεια, να μην ακούει καμία παρακμή και να μην διαισθάνεται καμία καταστροφή. Είναι τυφλή μπροστά στην πολιτισμική οπισθοδρόμηση που είναι ορατή και στους τρεις πυλώνες της φιλελεύθερης δημοκρατίας.

Η Δικαιοσύνη δεν είναι ανεξάρτητη. Η παρακμή στον πρώτο πυλώνα, την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, έχει γίνει θλιβερά εμφανής. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα για το πώς η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη στην Ευρώπη εξασθενεί, όμως η διάβρωσή της δεν περιορίζεται στα δικαστήρια. Η απώλεια αμεροληψίας έχει επίσης φτάσει βαθιά στις τάξεις της επιβολής του νόμου.

Σπάνια αυτό αποτυπώνεται με τόσο έντονη αντίθεση όσο όταν η βρετανική αστυνομία πρόσφατα άφησε ένα λευκό θύμα εγκλήματος να αιμορραγήσει μέχρι θανάτου, ενώ φερόταν παιδαριωδώς στον μη λευκό δράστη της επίθεσης!

Αγνοείται η βούληση των ψηφοφόρων. Ο δεύτερος πυλώνας της φιλελεύθερης δημοκρατίας, ένα κοινοβουλευτικό σύστημα με ελευθερία λόγου και αμερόληπτες εκλογές, επίσης επιδεινώνεται. Καθώς οι άνθρωποι εξεγείρονται κατά των μη βιώσιμων μεταναστευτικών πολιτικών ψηφίζοντας εθνικά-συντηρητικά κόμματα, οι υποτιθέμενα δημοκρατικοί θεσμοί διακυβέρνησης απάντησαν σχηματίζοντας συνασπισμούς Frankenstein για να κρατήσουν αυτά τα κόμματα εκτός εξουσίας.

Η κατάρρευση της ελευθερίας του λόγου είναι ακόμη μία θυσία στον βωμό της μάχης της ελίτ να προστατεύσει την δημοκρατία της από τη φωνή του λαού. Όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι ξυπνούν μπροστά στην επιδείνωση αυτών των δύο πρώτων πυλώνων, αλλά η κατάρρευση του τρίτου πυλώνα είναι πιθανό να αποτελέσει τον ισχυρότερο καταλύτη λαϊκής αντίδρασης στην απώλεια ελευθερίας, ευημερίας και ειρήνης.

Τέλος το κράτος πρόνοιας. Αυτός ο τρίτος πυλώνας είναι το κράτος πρόνοιας: η υπόσχεση προς όλους τους πολίτες ότι, ανεξάρτητα από τις παρούσες ή μελλοντικές οικονομικές τους συνθήκες, το κράτος θα παρέχει πάντα ένα ολοκληρωμένο δίχτυ ασφαλείας και - ακόμη πιο σημαντικό - θα ανυψώνει τους χαμηλόμισθους σε ένα υψηλότερο επίπεδο από αυτό που θα μπορούσαν να πληρώσουν οι ίδιοι.

Ένας υψηλός βαθμός οικονομικής ισότητας θα εγγυόταν κοινωνική και πολιτική μετριοπάθεια. Παροχές χρηματοδοτούμενες από φόρους θα έφερναν όλους σε έναν τρόπο ζωής μεσαίας τάξης, όπου η συντριπτική πλειονότητα θα είχε περισσότερα να χάσει παρά να κερδίσει από ριζοσπαστική πολιτική αναταραχή.

Αυτή ακριβώς η συγχώνευση οικονομικής σταθερότητας και πολιτικής γαλήνης υποτίθεται ότι ήταν η νικηφόρα συνταγή της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Δύο προβλήματα. Υπήρχαν μόνο δύο προβλήματα με αυτήν. Το πρώτο ήταν η τάση της να γεννά αλαζονεία στην πολιτική ελίτ.

Ξεκινώντας από την δεκαετία του 1.960 μ.Χ., περίπου μία γενιά μέσα στο φιλελεύθερο-δημοκρατικό πρότζεκτ, οι κυβερνήσεις της Δυτικής και Βόρειας Ευρώπης άρχισαν μια σειρά αλαζονικών κοινωνικών πειραμάτων· θεσμοί κρίσιμοι για τον πολιτισμό, όπως η Εκκλησία και η πίστη, η οικογένεια και η ανατροφή των παιδιών, καθώς και η δημογραφική ομοιογένεια, δέχθηκαν επίθεση.

Καθ’ όλη την διάρκεια του τελευταίου τρίτου του 20ού Αιώνα μ.Χ., η πειραματική ύβρις διέβρωσε την πυρηνική οικογένεια και άνοιξε την Ευρώπη στη μετανάστευση ανυπολόγιστου αριθμού ανθρώπων από πολιτισμικά, θρησκευτικά και οικονομικά διαφορετικό υπόβαθρο.

Ως μέρος αυτής της άσκησης αλαζονείας, η ελίτ άρχισε να αναδιαμορφώνει τους δύο πρώτους πυλώνες της φιλελεύθερης δημοκρατίας για να ενισχύσει την πειραματική ατζέντα. Η φυλετική μεροληψία διείσδυσε στην Δικαιοσύνη· ο λόγος που ασκούσε κριτική σε αυτά τα πειράματα στιγματίστηκε ή ακόμη και τέθηκε εκτός νόμου ως «λόγος μίσους».

Το δεύτερο πρόβλημα με την φιλελεύθερη-δημοκρατική συνταγή σταθερότητας εμφανίστηκε πιο πρόσφατα. Από την αλλαγή της χιλιετίας και μετά, οι οικονομίες της Δυτικής και Βόρειας Ευρώπης βυθίστηκαν αργά σε οικονομική στασιμότητα.

Πρώτα έφτασαν στο σημείο όπου δεν μπορούσαν πλέον να διατηρήσουν ετήσιο ρυθμό πραγματικής αύξησης του ΑΕΠ 3%, χάνοντας έτσι την ικανότητα να βελτιώνουν διαρκώς το βιοτικό τους επίπεδο. Έπειτα έπεσαν κάτω από το 2% ετησίως, επίπεδο κάτω από το οποίο το βιοτικό επίπεδο ενός έθνους αρχίζει αργά να υποχωρεί.

Η Ευρώπη συνολικά είναι πλέον κολλημένη σε κατάσταση δομικής οικονομικής στασιμότητας και οι συνέπειες γίνονται ολοένα και πιο διάχυτες. Οι μετανάστες, των οποίων η εργασιακή επάρκεια είναι γενικά πολύ κάτω από τις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας, αποτελούν ένα αδιάκοπα διευρυνόμενο βάρος για το κράτος πρόνοιας.

Στο μεταξύ, η αυτόχθονη νεολαία βρίσκεται αντιμέτωπη με χαμηλά αμειβόμενες, αδιέξοδες δουλειές αντί για καριέρες. Ενώ παρατηρούν ότι δεν σημειώνουν την ίδια οικονομική πρόοδο στην ζωή τους όπως οι γονείς τους, βρίσκονται επίσης αντιμέτωποι με ένα νομικό και πολιτικό σύστημα που τους χαρακτηρίζει ρατσιστές επειδή είναι λευκοί! Ως απάντηση, απορρίπτουν το πολιτικό κατεστημένο και απέχουν από την αναπαραγωγή, στέλνοντας ένα παγωμένο μήνυμα ότι αρνούνται να κληρονομήσουν το ίδιο τους το έθνος.

Φαύλος κύκλος. Χωρίς παραγωγικούς κληρονόμους, η παρακμή του κράτους πρόνοιας επιταχύνεται. Υπό την πίεση δομικά ανεπαρκών φορολογικών εσόδων και ατελείωτων απαιτήσεων για κοινωνικές παροχές, οι κυβερνήσεις αθετούν ολοένα και περισσότερο τις υποσχέσεις οικονομικής ισότητας - ένα κεντρικό δόγμα της φιλελεύθερης δημοκρατίας.

Με την απώλεια αυτής της υπόσχεσης έρχεται και η απώλεια οικονομικής προβλεψιμότητας: όλο και περισσότεροι άνθρωποι πέφτουν θύματα των εξατμιζόμενων υποσχέσεων παροχών του κράτους πρόνοιας.

Όσοι έκαναν οικονομικό προγραμματισμό μιας ολόκληρης ζωής με βάση αυτές τις φοροχρηματοδοτούμενες υποσχέσεις νιώθουν τώρα το φιλελεύθερο-δημοκρατικό έδαφος να τρέμει κάτω από τα πόδια τους.

Ώρα για πατριωτική απάντηση. Η σταδιακή κοινωνική και οικονομική πρόοδος είναι ενσωματωμένη στην υπόσχεση της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Όσο η οικονομία αναπτύσσεται ως μέρος μιας ευρύτερης κοινωνικής, πολιτιστικής και οικονομικής προόδου, το κράτος πρόνοιας μπορεί να τηρεί τις υποσχέσεις του.

Όταν το κάνει, το αποδεχόμαστε ψηφίζοντας, ενεργώντας και μιλώντας με μετριοπάθεια. Συμβάλλουμε στην σταθερότητα που μας υπόσχονται οι θεσμοί της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Τώρα, το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο απομακρύνεται από τις υποσχέσεις του σε ευρύ μέτωπο. Στην Δικαιοσύνη, στο κοινοβουλευτικό σύστημα και στο κράτος πρόνοιας.

Ενώ οι άνθρωποι αντιδρούν, οι πολιτικές ελίτ παραμένουν σε μακάρια, αυτοεπιβαλλόμενη άγνοια. Η αποσύνδεσή τους από την πραγματικότητα εμπνέει βιβλικούς παραλληλισμούς, αλλά επίσης εγείρει φόβους για το τι μπορεί να ακολουθήσει.

Η Ευρώπη πρέπει να αφήσει πίσω της το φιλελεύθερο-δημοκρατικό πρότζεκτ και να στραφεί στο δρόμο που χαράσσουν τα πατριωτικά δεξιά κόμματα, αλλά πρέπει να το κάνει με ειρηνικό και συντεταγμένο τρόπο. Αυτό, δυστυχώς, φαίνεται ολοένα και πιο ανέφικτο.

Η αργά επιταχυνόμενη κοινωνική παρακμή που βλέπουμε τώρα εμπνέει μόνο μία απάντηση από την πολιτική ελίτ: διπλασιασμό στα ίδια κοινωνικά πειράματα που έθεσαν σε κίνηση την παρακμή της Ευρώπης (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879422/i-evropi-se-troxia-katarrefsis-i-elit-dielyse-ti-fileleytheri-dimokratia-erxetai-i-ora-ton-patrioton/es).

Ανάρτηση Μασκ για τις ταραχές στο Μπέλφαστ: «Φταίνε οι δολοφόνοι μετανάστες που αποκεφαλίζουν ανθρώπους». Νέα παρέμβαση του δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία μετά τις κατηγορίες ότι υποκίνησε την ένταση στα επεισόδια που ακολούθησαν την αιματηρή επίθεση με μαχαίρι στο Μπέλφαστ.

Η υπόθεση του Μπέλφαστ και οι ταραχές που ακολούθησαν την απόπειρα δολοφονίας ενός 40χρονου από Σουδανό μετανάστη συνεχίζουν να προκαλούν πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις, με τον Έλον Μασκ να παρεμβαίνει με ρατσιστικά σχόλια και έμμεση προτροπή σε βίαιες αντιδράσεις στο X.

Οι προκλητικές αναρτήσεις του Μασκ. Ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας, ο οποίος είχε ήδη βρεθεί στο στόχαστρο επικρίσεων από την βρετανική κυβέρνηση για τις προηγούμενες αναρτήσεις του σχετικά με τις ταραχές στην βορειοϊρλανδική πόλη, απάντησε στις κατηγορίες περί υποκίνησης βίας με νέα ανάρτηση στην πλατφόρμα Χ.

«Αυτό που εξοργίζει τον κόσμο είναι οι δολοφόνοι μετανάστες που αποκεφαλίζουν αθώους ανθρώπους στην ίδια τους την πόλη, όχι τα “social media”», έγραψε χαρακτηριστικά, σχολιάζοντας τις επικρίσεις που δέχθηκε από κυβερνητικούς αξιωματούχους στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η αφορμή για την έκρηξη της έντασης ήταν η σφοδρή επίθεση με μαχαίρι που σημειώθηκε στο Μπέλφαστ, όταν ένας Σουδανός φέρεται να επιτέθηκε σε 40χρονο άνδρα στην μέση του δρόμου, τραυματίζοντάς τον σοβαρά.

Το περιστατικό προκάλεσε σοκ στην τοπική κοινωνία και μέσα σε λίγες ώρες ακολούθησαν μαζικές διαδηλώσεις και βίαια επεισόδια σε προτεσταντικές συνοικίες της πόλης. Διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα κατά των μεταναστών, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις σημειώθηκαν επιθέσεις και εμπρησμοί κατοικιών όπου διέμεναν μετανάστες και αιτούντες άσυλο.

Μέσα στο κλίμα αυτό, ο Έλον Μασκ προχώρησε σε ανάρτηση με την οποία εμφανίστηκε να στηρίζει τις διαδηλώσεις, καλώντας ουσιαστικά τους πολίτες να βγουν στους δρόμους και να εκφράσουν την αγανάκτηση τους.

Η παρέμβασή του προκάλεσε την έντονη αντίδραση της βρετανικής κυβέρνησης, η οποία τον κατηγόρησε ότι ρίχνει «λάδι στη φωτιά» σε μια εξαιρετικά ευαίσθητη συγκυρία, συμβάλλοντας στην περαιτέρω κλιμάκωση της έντασης.

Κυβερνητικοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι οι αναρτήσεις τέτοιου περιεχομένου μπορούν να ενθαρρύνουν ακραίες συμπεριφορές και να τροφοδοτήσουν τις ταραχές που ήδη συγκλονίζουν το Μπέλφαστ.

«Δεν φταίνε τα social media». Ο Μασκ, ωστόσο, απέρριψε τις επικρίσεις και επέμεινε ότι η οργή των πολιτών δεν πηγάζει από την δραστηριότητα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά από το ίδιο το περιστατικό που προκάλεσε τις αντιδράσεις.

Με την νέα του ανάρτηση επιχείρησε να μεταφέρει την συζήτηση από τον ρόλο των social media στην εγκληματική πράξη που προηγήθηκε των ταραχών, υιοθετώντας μια ιδιαίτερα ρατσιστική ρητορική για το μεταναστευτικό ζήτημα.

Η παρέμβασή του έρχεται την στιγμή που το Μπέλφαστ παραμένει σε μία έκρυθμη κατάσταση, με τις αρχές να προσπαθούν να αποτρέψουν νέα επεισόδια και να περιορίσουν τις επιθέσεις που έχουν στο στόχαστρο κοινότητες μεταναστών (https://www.zougla.gr/kosmos/proklitikes-anartiseis-mask-gia-tis-taraches-sto-belfast-ftaine-oi-dolofonoi-metanastes-pou-apokefalizoun-anthropous/).

Το Μάθημα του Μπέλφαστ Το Μπέλφαστ φλέγεται. Προτεστάντες και Καθολικοί, αφήνοντας για μια στιγμή στην άκρη παλιές μνησικακίες και τις εκδικητικές διαθέσεις τους, έχουν βγει μαζί στους δρόμους. Και βάζουν φωτιά σε ολόκληρο το Όλστερ.

Ένας Σουδανός μετανάστης μαχαίρωσε έναν περαστικό. Και στην συνέχεια προσπάθησε να τον αποκεφαλίσει. Αλλά βρίσκεται στην Ιρλανδία, και εκεί πάνω δεν έχουν συνηθίσει να αντιμετωπίζουν τα πράγματα με ψυχραιμία. Και αντιδρούν βίαια. Δεκαετίες εμφυλίου πολέμου έχουν σκληρύνει τους άνδρες. Και μια παρέμβαση τον σταματά.

Από εκεί, λοιπόν, ξεκινά η έκρηξη της λαϊκής οργής. Εναντίον των μεταναστών, για μια φορά. Και ο Στάρμερ, από το Λονδίνο, καταδικάζει τα επισόδεια. Στέλνει στρατεύματα. Υπερασπίζεται ένα πολυπολιτισμικό μοντέλο που αποκαλύπτει τον εαυτό του για αυτό που είναι.

Μια ολοκληρωτική αποτυχία. Και ακριβώς σε αυτό βρίσκεται το μάθημα της Βόρειας Ιρλανδίας. Η δραματική απόδειξη ότι η ουτοπία μιας πολυεθνικής κοινωνίας που προωθείται από ορισμένα “προοδευτικά” μοντέλα είναι απλώς μια ψευδαίσθηση. Ακόμα χειρότερα: είναι ο προθάλαμος της τραγωδίας που πρόκειται να μας κατακλύσει σε λίγο, σύντομα όλους.

Φυσικά, οι Ιρλανδοί είναι ασυνήθιστοι Ευρωπαίοι. Σφυρηλατημένοι από δεκαετίες εμφυλίου πολέμου, δεν είναι συνηθισμένοι να αντιμετωπίζουν τα πράγματα με ψυχραιμία, χωρίς να αντιδρούν. Να γυρίζουν αδιάφορα ή φοβισμένα το βλέμμα τους αλλού. Για να μην βλέπουν τι συμβαίνει στις πόλεις τους.

Ή μάλλον, στις πόλεις μας. Επειδή το περιστατικό στο Μπέλφαστ είναι απλώς ένα επεισόδιο που έγινε πρωτοσέλιδο λόγω της οργισμένης λαϊκής αντίδρασης. Αλλά παρόμοιες καταστάσεις παρατηρούνται και βιώνονται τώρα σε όλη την Δυτική Ευρώπη.

Μια Ευρώπη που έχει υποστεί μια ανεξέλεγκτη μετανάστευση. Η οποία εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα ορισμένες εγωκεντρικών οικονομικών ελίτ της παγκοσμιοποίησης. Αδιαφορώντας για τις καταστροφικές ζημιές που προκάλεσαν, και εξακολουθούν να προκαλούν, στις χώρες μας.

Και χωρίς, εξάλλου, να προσφέρει κανένα όφελος στην Αφρική. Αντίθετα, απομακρύνοντας από αυτήν νέες δυνάμεις, ανίκανες να ενσωματωθούν στην Ευρώπη και επομένως πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμες. Και εγκαταλείποντας την μάζα των Αφρικανών σε μια κατάσταση απερίγραπτης εξαθλίωσης. Καταδικάζοντάς τους, κυριολεκτικά, σε θάνατο δια της πείνας.

Οι προπαγανδιστές μας παραμυθιάζουν όλες τις αηδίες περί φυλετικής ενσωμάτωσης. Ενός κόσμου ίσων πολιτών, πιο όμορφου και πιο δίκαιου. Στην πραγματικότητα, απλώς εκμεταλλεύονται πόρους που θα χρειαζόταν στις χώρες τους, και τους εκμεταλλεύονται χωρίς καμία προοπτική μελλοντικής λύτρωσης.

Τον λογαριασμό, για άλλους, τον πληρώνουμε εμείς. Εμείς οι Ευρωπαίοι, που περιθωριοποιούμαστε σταδιακά, που μαστιζόμαστε από την υπογεννητικότητα και μας αντικαθιστούν. Μειωνόμαστε συνεχώς σαν είδη να είμαστε είδη υπό εξαφάνιση.

Φυσικά, η αντίδραση του Μπέλφαστ είναι τυφλή οργή. Και δεν κάνει διακρίσεις. Και είναι εξίσου βέβαιο ότι πολλοί μετανάστες έρχονται στην Ευρώπη για να αναζητήσουν μια θέση εργασίας, με αξιοπρεπή μισθό και όχι για να διαπράξουν εγκλήματα.

Ωστόσο, το πρόβλημα έχει γενικότερο χαρακτήρα. Βρισκόμαστε ήδη σε μια διαδικασία εθνοτικής αντικατάστασης για τα συμφέροντα οικονομικών κλίκων που μας κυβερνούν. Και αυτό δεν έχει, ούτε θα μπορέσει ποτέ να έχει, καμία ιδεολογική δικαιολογία.

Το Μπέλφαστ είναι μόνο ένα δυσοίωνο σημάδι. Ένα Ισχυρό σημάδι, για το τι έρχεται, επειδή το μαχητικό πνεύμα του λαού της Βόρειας Ιρλανδίας είναι ισχυρό. Όλη η Δυτική Ευρώπη, ωστόσο, βρίσκεται τώρα υπό απερίγραπτη πίεση. Βράζει.

Και θα μπορούσε εύκολα να εκραγεί ανά πάσα στιγμή. Τραγικό, σίγουρα. Ωστόσο, η κάθαρση που αναγεννά πάντα έρχεται μέσα από την τραγωδία. Δυστυχώς, το αίμα είναι αυτό που καθαρίζει, όχι τα φλύαρα λόγια (https://www.triklopodia.gr/%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%bb%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bf-%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%ac%ce%b8%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%cf%80%ce%ad/).

Βρυξέλλες εναντίον κρατών: Το Σύμφωνο Μετανάστευσης ανοίγει νέο μέτωπο. Έξι χρόνια μετά την προειδοποίηση της Μαρίν Λεπέν ότι το υπό διαμόρφωση Σύμφωνο Μετανάστευσης θα μπορούσε να οδηγήσει στην «αυτοκτονία της Ευρώπης», η συζήτηση επιστρέφει με μεγαλύτερη ένταση από ποτέ. Από τις 12 Ιουνίου το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο τέθηκε επίσημα σε εφαρμογή, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις και βαθύ πολιτικό διχασμό σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκονται οι υποχρεωτικές ποσοστώσεις μετεγκατάστασης μεταναστών, τις οποίες οι Βρυξέλλες παρουσιάζουν ως δίκαιη «κατανομή βαρών». Οι επικριτές όμως υποστηρίζουν ότι πρόκειται για έναν μηχανισμό που επιβάλλει στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης να δεχθούν πληθυσμούς που οι ίδιες δεν επιθυμούν, υπό την απειλή βαριών οικονομικών κυρώσεων.

Η συζήτηση δεν αφορά μόνο τη διαχείριση της μετανάστευσης, αλλά αγγίζει βαθύτερα ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, δημογραφικής εξέλιξης και πολιτικής αυτοδιάθεσης. Πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες εκφράζουν φόβους ότι το νέο σύστημα θα μεταβάλει σταδιακά την κοινωνική και πολιτισμική φυσιογνωμία χωρών που μέχρι σήμερα ακολουθούσαν διαφορετική μεταναστευτική πολιτική.

Την ίδια στιγμή, οι Βρυξέλλες δηλώνουν αποφασισμένες να εφαρμόσουν το σύμφωνο χωρίς παρεκκλίσεις, ενώ χώρες όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο της σύγκρουσης. Το επόμενο διάστημα αναμένεται να δείξει αν το νέο πλαίσιο θα αποτελέσει λύση σε ένα χρόνιο πρόβλημα ή την αφετηρία μιας νέας περιόδου έντασης μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών και των Ευρωπαϊκών θεσμών (https://news12.gr/2026/06/14/%ce%b2%cf%81%cf%85%ce%be%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b5%cf%82-%ce%b5%ce%bd%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%8e%ce%bd-%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%8d%ce%bc%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%bf/ad/).

Τρίτη στο «κλαμπ των εκατομμυριούχων» η Γερμανία. Νέα έκθεση καταγράφει ιστορικό υψηλό σε εκατομμυριούχους και πλούτο στην Γερμανία, ανοίγοντας και πάλι την συζήτηση περί φορολόγησης των υπερπλουσίων.

Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και ο αριθμός τους συνεχίζει να αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Σύμφωνα με τη νέα ετήσια έκθεση World Wealth Report, το 2025 μ.Χ. καταγράφηκε νέο ιστορικό υψηλό τόσο στον αριθμό των εκατομμυριούχων όσο και στον συνολικό πλούτο που κατέχουν παγκοσμίως.

Βασικός μοχλός αυτής της αύξησης ήταν η άνοδος των χρηματιστηρίων, η οποία ενίσχυσε σημαντικά τις αποδόσεις των επενδύσεων. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο αριθμός των ανθρώπων με επενδύσιμο πλούτο άνω του ενός εκατομμυρίου δολαρίων αυξήθηκε αισθητά μέσα σε έναν χρόνο.

Μετά τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία, αλλά πριν την Κίνα. Η Γερμανία συγκαταλέγεται στις χώρες με τους περισσότερους εκατομμυριούχους στον κόσμο, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση διεθνώς, πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία, ενώ ακολουθεί η Κίνα.

Οι τέσσερις αυτές χώρες συγκεντρώνουν σχεδόν τα δύο τρίτα των εκατομμυριούχων παγκοσμίως. Η έκθεση δείχνει επίσης ότι οι μεγαλύτερες αυξήσεις καταγράφονται στην κατηγορία των υπερπλουσίων, δηλαδή όσων διαθέτουν περιουσία δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων.

Συγκεκριμένα, περίπου 5.000 υπερπλούσιοι στην Γερμανία κατέχουν σχεδόν το ένα τέταρτο του συνολικού χρηματοοικονομικού πλούτου της χώρας. Την ίδια στιγμή, περίπου 66 εκατομμύρια πολίτες μοιράζονται λίγο περισσότερο από το ένα τρίτο του συνολικού πλούτου. Όπως σημειώνουν οι αναλυτές, η συγκέντρωση του πλούτου στην κορυφή συνεχίζει να αυξάνεται.

5.000 υπερπλούσιοι, 13 εκατομμύρια φτωχοί. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με στοιχεία άλλης πρόσφατης μελέτης, η φτώχεια στην Γερμανία έχει φτάσει επίσης στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων ετών. Περισσότεροι από 13 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ το σχετικό ποσοστό αυξάνεται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Τα στοιχεία αναζωπύρωσαν την συζήτηση για την φορολόγηση του μεγάλου πλούτου στην Γερμανία.

Ο επικεφαλής του κόμματος της Αριστεράς, Γιαν φαν Άκεν, ζήτησε την επαναφορά φόρου περιουσίας για τους πολύ εύπορους πολίτες, υποστηρίζοντας ότι η αυξανόμενη συγκέντρωση πλούτου εντείνει το αίσθημα κοινωνικής ανισότητας και στερεί πολύτιμους πόρους από τις δημόσιες υπηρεσίες και τις τοπικές κοινωνίες.

Η αυξανόμενη ανισότητα ενδέχεται να έχει σοβαρές συνέπειες και για την οικονομία, εκτιμά η επικεφαλής του τμήματος οικονομικής συγκυρίας του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW), Γκεραλντίν Ντάνι-Κνέντλικ. Όπως επισημαίνει, τα νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα καταναλώνουν σχεδόν το σύνολο των χρημάτων που διαθέτουν, καθώς δεν έχουν ουσιαστικά κανένα περιθώριο αποταμίευσης.

Παράλληλα, η οικονομολόγος προειδοποιεί για τις επιπτώσεις πιθανών περικοπών στις κοινωνικές παροχές που εξετάζει η κυβέρνηση, μεταξύ των οποίων το επίδομα πολίτη (Bürgergeld), το επίδομα στέγασης και το γονικό επίδομα. Σύμφωνα με την Κνέντλικ, οι περικοπές αυτές ενδέχεται να έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο στην οικονομία απ’ ό,τι εκτιμάται.

Όπως τονίζει, κάθε ευρώ που αφαιρείται από την κοινωνική πρόνοια μεταφράζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε απώλεια κατανάλωσης, ενώ το ίδιο ποσό σε υψηλότερα εισοδήματα θα κατέληγε πιθανότατα σε κάποιας μορφής αποταμίευση (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879914/triti-sto-klamp-ton-ekatommyrioyxon-i-germania).

«Δεν μπορώ να αναπνεύσω, οι ζωές των Ευρωπαίων δεν έχουν σημασία» - Οι μετανάστες σκορπούν χάος, αλλά έρχεται ολική ανατροπή. Η επιστροφή των εθνικιστών στην εξουσία θα απελευθερώσει δυνάμεις που θα απαγορεύσουν την μετανάστευση και θα μετατρέψουν τις σχέσεις με την Ρωσία σε κάτι πιο ρεαλιστικό... Εικόνα κοινωνικής αποσύνθεσης επικρατεί στην Βρετανία, καθώς η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα ισχυρό κύμα βίας, πολιτικής έντασης και κοινωνικής εξέγερσης γύρω από το μεταναστευτικό.

Πράγματι, «μετανάστες έχουν βυθίσει την Βρετανία σε αιματηρό χάος», ενώ μέρος του λευκού πληθυσμού αισθάνεται εγκαταλελειμμένο από τις αρχές και ανίκανο να ανεχθεί περαιτέρω πιέσεις, παρά τον κίνδυνο αντιποίνων.

Τελευταίο περιστατικό; Στις 8 Ιουνίου στο Μπέλφαστ, ένας 30χρονος Σουδανός φέρεται να επιτέθηκε σε λευκό κάτοικο της περιοχής, τραυματίζοντάς τον σοβαρά με μαχαίρι και επιχειρώντας να τον αποκεφαλίσει.

Το περιστατικό προκάλεσε μαζικές διαμαρτυρίες που εξελίχθηκαν σε συγκρούσεις με την αστυνομία, εμπρησμούς οχημάτων, λεωφορείων και κατοικιών μεταναστών. Νωρίτερα στο Southampton, αναφέρεται ότι ο φοιτητής Henry Novak δέχθηκε επίθεση από άνδρα Σιχ, ο οποίος τον μαχαίρωσε πέντε φορές στο στήθος με μαχαίρι.

Στο ίδιο περιστατικό, το κείμενο υποστηρίζει ότι η αστυνομία δεν αξιολόγησε σωστά τη σοβαρότητα των τραυμάτων, αποδεχόμενη αρχικά την εκδοχή του φερόμενου δράστη, που κατηγορούσε τον Novak για ρατσισμό.

Ανατριχίλα προκαλούν τα ουρλιαχτά του φοιτητή ο οποίος δεχόταν αστυνομική βία ως δυνάμει δολοφόνος, αν και θύμα, και την απεγνωσμένη έκκληση για βοήθεια όταν αναφέροντας πως έχει δεχθεί θανάσιμες μαχαιριές φώναζε απεγνωσμένα, όπως άλλοτε ο George Floyd, «Δεν μπορώ να αναπνεύσω»…

Αλλά πλέον, όπως φαίνεται, ούτε οι ζωές των λευκών έχουν σημασία. Η αντιρατσιστική εγκεφαλική έκπλυση την οποία έχουν δεχτεί οι ανά τον κόσμο αστυνομικές αρχές –και όχι μόνο– έχει οδηγήσει στα αντίθετα αποτελέσματα. Δηλαδή, πλέον οι λευκοί είναι υπό διωγμόν.

Εύλογα, η δημοσιοποίηση βίντεο με τη σύλληψη του Novak προκάλεσε εκτεταμένες διαμαρτυρίες κατά της μεταναστευτικής πολιτικής στο Λονδίνο, οι οποίες επίσης εξελίχθηκαν σε ταραχές στο Southampton, μία εβδομάδα πριν τα γεγονότα στο Belfast.

Πολιτική διάσταση και κατηγορίες περί εκλογικής επιρροής. Το «ουσιώδες πρόβλημα» βρίσκεται στο γεγονός πως οι μετανάστες θεωρούνται εκλογική βάση των σημερινών ευρωπαϊκών πολιτικών καθεστώτων. Όσο αυξάνεται η μετανάστευση, τόσο ενισχύοντα οι πολιτικές δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης.

Παράλληλα αξίζει να σημειωθεί ότι, στη Βρετανία, πολίτες της Βρετανικής Κοινοπολιτείας (52 χώρες) με νόμιμη άδεια εισόδου ή παραμονής έχουν δικαίωμα ψήφου, στοιχείο που παρουσιάζεται ως παράγοντας πολιτικής επιρροής.

Η πολιτική αυτή έχει οδηγήσει σε κατάρρευση της εμπιστοσύνης των γηγενών πολιτών προς το κράτος. Ενώ ο ανθρωπισμός προβάλλεται ως ηθικά αποδεκτός, το κράτος δεν είναι φιλανθρωπικός οργανισμός.

Όταν, όπως αναφέρεται, οι πολίτες θεωρούν ότι τα συμφέροντα των μεταναστών υπερισχύουν εκείνων όσων «χρηματοδοτούν και συντηρούν το κράτος», τότε η κοινωνική δυσαρέσκεια εντείνεται και μπορεί να οδηγήσει σε επαναστάσεις.

Στην Βρετανία και την Ευρώπη, αιτήματα για προστασία συνόρων και πολιτισμού συχνά χαρακτηρίζονται «ρατσιστικά». Αντι-μεταναστευτικές απόψεις μπορεί να έχουν επιπτώσεις στην επαγγελματική ζωή κάποιου, όπως επιπλήξεις ή απολύσεις, ιδιαίτερα όταν θεωρηθεί ότι δημιουργούν «τοξικό εργασιακό περιβάλλον».

Εταιρείες απολύουν εργαζομένους που εκφράζονται δημόσια κατά της μετανάστευσης για να αποφύγουν μποϊκοτάζ ή κατηγορίες ξενοφοβίας, ενώ τα προφίλ στα κοινωνικά δίκτυα ελέγχονται συστηματικά κατά τη διαδικασία πρόσληψης, με αρνητικές αναρτήσεις να λειτουργούν ως «κόκκινη σημαία».

Γι' αυτό, για παράδειγμα, δεν υπήρξαν μαζικές διαμαρτυρίες για το σκάνδαλο που αφορούσε Πακιστανούς οι οποίοι, επί δεκαετίες, παρενοχλούσαν σκόπιμα, εθίζονταν στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά, βίαζαν και πουλούσαν ανήλικα λευκά κορίτσια ως σεξουαλικά σκλάβες.

Ο ανθρωπισμός ακούγεται ηθικά ελκυστικός σε πολλούς Ευρωπαίους, αλλά το κράτος δεν είναι φιλανθρωπικός οργανισμός. Αλλά εάν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι τα συμφέροντα των ξένων είναι πιο σημαντικά από εκείνα των ιθαγενών που έχτισαν, χρηματοδότησαν και συντηρούν το κράτος, τότε το αίσθημα της αδικίας αναπόφευκτα μεγαλώνει και κλιμακώνεται σε εξέγερση.

Οι παγκοσμιοποιητές έσκαψαν τον τάφο τους με τα χέρια των μεταναστών. Αλλά μερικές φορές, η βία κατά των λευκών ωθεί τους λευκούς σε δράση, και κάθε νέο κύμα διαμαρτυριών (όπως μετά τις τραγωδίες στο Σαουθάμπτον ή το Μπέλφαστ) μεταφράζεται σε ψήφους.

Χάρη σε αυτό, δεξιά και αντιμεταναστευτικά κόμματα (όπως το Εθνικό Συναγερμό στην Γαλλία, η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD), το Κόμμα για την Ελευθερία (PVV) στην Ολλανδία και το Reform UK στην Βρετανία) έχουν αναδυθεί από το περιθώριο και έχουν γίνει ηγετικές πολιτικές δυνάμεις.

Είναι πιθανό οι παγκοσμιοποιητές να έχουν σκάψει τον δικό τους τάφο στα χέρια των μεταναστών. Η επιστροφή των εθνικιστών στην εξουσία θα απελευθερώσει δυνάμεις που θα απαγορεύσουν την μετανάστευση και θα μετατρέψουν τις σχέσεις με την Ρωσία σε κάτι πιο ρεαλιστικό (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/880919/den-boro-na-anapneyso-oi-zoes-ton-evropaion-den-exoun-simasia-oi-metanastes-skorpoyn-xaos-alla-erxetai-i-oliki-anatropi).

ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ! Δικαστικό χτύπημα στην Κομισιόν για τα εμβόλια των 71 δισ. ευρώ. Νέες διαστάσεις λαμβάνει η συζήτηση γύρω από την διαφάνεια στις συμβάσεις προμήθειας εμβολίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά την γνωμοδότηση του Γενικού Εισαγγελέα του Δικαστηρίου της ΕΕ, Αθανάσιου Ράντου.

Στο κείμενο που δημοσιοποιήθηκε την Πέμπτη, επισημαίνεται ότι η εκτεταμένη μυστικότητα που τήρησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά την διαδικασία των διαπραγματεύσεων δεν επέτρεψε να διαπιστωθεί αν υπήρχαν πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων μεταξύ των διαπραγματευτών και των φαρμακευτικών εταιρειών που ανέλαβαν την προμήθεια των εμβολίων.

Κατά την περίοδο 2020 μ.Χ.-2021 μ.Χ., η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέγραψε έξι μεγάλες συμφωνίες προαγοράς εμβολίων με κορυφαίες φαρμακευτικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων οι Pfizer, AstraZeneca και Moderna. Η συνολική αξία των συμβάσεων αυτών έφτασε τα 71 δισεκατομμύρια ευρώ, αποτελώντας μία από τις μεγαλύτερες αγορές στην ιστορία της ΕΕ.

Ωστόσο, όταν ευρωβουλευτές των Πρασίνων και περισσότεροι από 3.000 πολίτες ζήτησαν πρόσβαση σε στοιχεία των διαπραγματεύσεων, η Επιτροπή δημοσιοποίησε έγγραφα με σημαντικές διαγραφές. Τα ονόματα των διαπραγματευτών, καθώς και βασικά τμήματα των συμβάσεων, είχαν αφαιρεθεί. Η Επιτροπή υποστήριξε ότι η επιλογή αυτή έγινε για την προστασία των εμπλεκομένων προσώπων από πιθανές επιθέσεις και στοχοποίηση.

Το 2024 μ.Χ. η Επιτροπή ηττήθηκε σε σχετική δικαστική υπόθεση, ωστόσο άσκησε έφεση. Παράλληλα, παραμένει στο προσκήνιο και η υπόθεση «Pfizergate», που αφορά τις επαφές της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Pfizer, Άλμπερτ Μπουρλά, κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων για μεγάλη συμφωνία προμήθειας εμβολίων (https://news12.gr/2026/06/13/%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%b4%ce%b1%ce%b9%ce%b5%cf%82-%ce%b5%ce%be%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%be%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%87%cf%84%cf%8d%cf%80%ce%b7%ce%bc/opi).

Κραχ στην ΕΕ: Άγρια ανταρσία του Βορρά κατά του προϋπολογισμού των 2 τρισ. – Aσύλληπτος διχασμός, στα πρόθυρα διάλυσης το μπλοκ Επικίνδυνη ρήξη στην καρδιά της ΕΕ… Σε τροχιά ανοιχτής σύγκρουσης εισέρχεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς ένα μπλοκ πλούσιων βόρειων χωρών έχει ξεσηκωθεί ενάντια στην πρόταση για οριακές περικοπές στον γιγαντιαίο προϋπολογισμό των €2 τρισ., πυροδοτώντας ένα πολιτικό και οικονομικό ρήγμα που απειλεί να παραλύσει τις διαπραγματεύσεις των 27.

Η πρόταση για περικοπή μόλις 2% (€32,8 δισ.) στο σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την περίοδο 2028 μ.Χ.–2034 μ.Χ., που κατατέθηκε υπό την κυπριακή προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ, έχει προκαλέσει οργή σε χώρες του «φειδωλού Βορρά», με την Γερμανία και τις Κάτω Χώρες να ηγούνται της αντίδρασης.

Ο υπουργός Οικονομικών των Κάτω Χωρών, Eelco Heinen, δεν μάσησε τα λόγια του, χαρακτηρίζοντας το σχέδιο «μη βιώσιμο, ανισόρροπο και με λάθος προσανατολισμό», προειδοποιώντας ότι «είναι εκτός πραγματικότητας» σε μια Ευρώπη που ήδη ασφυκτιά δημοσιονομικά.

«Για τις Κάτω Χώρες, αυτό είναι ένα no-go box», δήλωσε χαρακτηριστικά, ανεβάζοντας δραματικά τους τόνους. Οι 27 χώρες της ΕΕ βρίσκονται σε αγώνα δρόμου για να κλειδώσουν συμφωνία έως τον Δεκέμβριο, υπό τον φόβο ότι οι γαλλικές εκλογές του 2027 μ.Χ. μπορεί να φέρουν πολιτικές ανατροπές που θα τινάξουν στον αέρα οποιονδήποτε συμβιβασμό — ειδικά αν ενισχυθεί η ακροδεξιά.

Το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο της ΕΕ, που καθορίζει τα πάντα από αγροτικές επιδοτήσεις μέχρι έργα υποδομών και πολιτιστικά προγράμματα, έχει μετατραπεί σε πεδίο σκληρής σύγκρουσης γεωπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων.

Η Marilena Raouna από την Κύπρο επιχειρεί να κρατήσει ισορροπίες, δηλώνοντας ότι οι πρώτοι αριθμοί αποτελούν απλώς «βάση διαπραγμάτευσης». Όμως η πραγματικότητα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δείχνει πολύ πιο εκρηκτική.

Από τη μία πλευρά, ο «βόρειος συνασπισμός» ζητά βαθιές περικοπές και μετατόπιση πόρων προς την άμυνα και την ανταγωνιστικότητα. Από την άλλη, χώρες του Νότου και της Ανατολής — με αιχμή την Ιταλία, την Ισπανία και την Πολωνία — στηρίζουν έναν πιο γενναιόδωρο προϋπολογισμό, προστατεύοντας γεωργία και περιφερειακές ενισχύσεις.

Η κυπριακή πρόταση έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς οι μεγαλύτερες περικοπές (3,9%) κατευθύνονται στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανταγωνιστικότητας και στο Global Europe Fund, που χρηματοδοτούν καινοτομία και αναπτυξιακή βοήθεια. «Η πρόταση χρηματοδοτεί τις χθεσινές προτεραιότητες εις βάρος των αυριανών προκλήσεων», προειδοποίησε ο Heinen, υπογραμμίζοντας τη βαθιά ιδεολογική ρήξη που διατρέχει πλέον την ΕΕ.

Οι αγροτικές επιδοτήσεις και οι περιφερειακές ενισχύσεις, που απορροφούν σχεδόν το 40% του συνολικού προϋπολογισμού, έχουν μείνει εκτός περικοπών, γεγονός που ικανοποιεί τον Νότο αλλά εξοργίζει τους βόρειους «frugals».

Παράλληλα, η Κύπρος αύξησε κατά €5 δισ. τις πληρωμές προς 15 χώρες — μεταξύ αυτών η Ελλάδα, η Πορτογαλία και οι χώρες της Βαλτικής — προκαλώντας νέα ένταση γύρω από την κατανομή των πόρων. Ευρωπαίοι διπλωμάτες μιλούν πλέον ανοιχτά για ένα πλαίσιο που απέχει πολύ από συμφωνία.

«Είμαστε πολύ μακριά. Θέλαμε 20% περικοπή και πήραμε 2%», ανέφερε χαρακτηριστικά ανώνυμος αξιωματούχος, αποτυπώνοντας το χάσμα που βαθαίνει. Άλλος διπλωμάτης ήταν ακόμη πιο ωμός: «Η πρόταση πηγαίνει μόνο προς μία κατεύθυνση. Αυτό είναι που ανησυχεί τη δυναμική της αίθουσας».

Το διακύβευμα πλέον ξεπερνά έναν απλό προϋπολογισμό. Πρόκειται για την συνοχή της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας, οικονομικής πίεσης και πολιτικής πόλωσης. Η Ιρλανδία, που αναλαμβάνει την προεδρία από τον Ιούλιο, καλείται να γεφυρώσει ένα χάσμα που δείχνει να μεγαλώνει αντί να κλείνει, σε μια Ευρώπη που μοιάζει πιο διχασμένη από ποτέ.

Διχασμός και στην Εξωτερική Πολιτική. Παράλληλα, με τις διαβουλεύσεις για τον προϋπολογισμό, όμως, τρέχουν και άλλες εξελίξεις… Το Παρίσι και το Βερολίνο φέρονται να έχουν ξεκινήσει διεργασίες για ριζική αναδιάρθρωση του ευρωπαϊκού διπλωματικού μηχανισμού, βάζοντας στο στόχαστρο την ίδια την αρχιτεκτονική της εξωτερικής πολιτικής των Βρυξελλών και, εμμέσως, τον ρόλο της Kaya Kallas.

Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το Financial Times, οι δύο ισχυρότερες οικονομίες της ΕΕ εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο περιορισμού των αρμοδιοτήτων της επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, με παράλληλη αποδυνάμωση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (EEAS), ενός μηχανισμού που διαχειρίζεται ετήσιο προϋπολογισμό περίπου 1 δισ. ευρώ.

Η εικόνα που διαμορφώνεται στις διαπραγματεύσεις είναι εκρηκτική. Ευρωπαίος αξιωματούχος που μίλησε στο Financial Times δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών: «Είναι απολύτως σαφές ότι η EEAS δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε στον σύγχρονο κόσμο. Είναι αναποτελεσματική. Το πρόβλημα είναι δομικό και απαιτεί αναδιάρθρωση».

Το σχέδιο που συζητείται φέρεται να περιλαμβάνει επιστροφή κρίσιμων αρμοδιοτήτων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στα κράτη-μέλη, αποδυναμώνοντας τον κεντρικό ρόλο της EEAS και περιορίζοντας την επιρροή της Kaia Kallas στο δίκτυο των 140 Ευρωπαϊκών αποστολών ανά τον κόσμο.

Την ίδια στιγμή, η Ursula von der Leyen φαίνεται να έχει δημιουργήσει έναν παράλληλο μηχανισμό εξωτερικής πολιτικής μέσα στην ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αναλαμβάνοντας ζητήματα άμυνας και γεωπολιτικών απαντήσεων.

Η εξέλιξη αυτή έχει πυροδοτήσει έναν άτυπο αλλά σκληρό ανταγωνισμό εξουσίας με την Kaia Kallas, δημιουργώντας ένα θεσμικό «δίπολο» που, σύμφωνα με αναλυτές, αποδυναμώνει την συνολική εικόνα της ΕΕ διεθνώς. Στο παρασκήνιο των συζητήσεων, καταγράφονται τέσσερις βασικές γραμμές σύγκρουσης:

1 Επικάλυψη αρμοδιοτήτων μεταξύ EEAS, Ευρωπαϊκής Επιτροπής και εθνικών υπουργείων Εξωτερικών.

2 Σύγκρουση επιρροής ανάμεσα στην Kaia Kallas και την Ursula von der Leyen.

3 Μονομερείς πρωτοβουλίες της Kallas σε ζητήματα όπως η Κίνα, χωρίς προηγούμενη διαβούλευση με τα κράτη-μέλη.

4 Πιέσεις για περικοπές στο “διογκωμένο” διοικητικό κόστος των Βρυξελλών.

Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η τοποθέτηση του Stefan Lehne, ο οποίος επισημαίνει ότι η εξωτερική πολιτική της ΕΕ τα τελευταία πέντε χρόνια δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, καθιστώντας αναπόφευκτη την προσαρμογή των εργαλείων της Ένωσης στη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα.

Αντίστοιχα, ο Sergey Mironov εκτιμά ότι η προσπάθεια δημιουργίας ενός ενιαίου ευρωπαϊκού διπλωματικού κέντρου προσκρούει πλέον στις εθνικές στρατηγικές των μεγάλων κρατών-μελών, τα οποία επαναδιεκδικούν τον έλεγχο.

Εάν οι προτάσεις Παρισιού και Βερολίνου προχωρήσουν, η ΕΕ ενδέχεται να εγκαταλείψει το μοντέλο του “ενιαίου κέντρου εξουσίας” και να περάσει σε ένα πιο κατακερματισμένο σύστημα εξωτερικής πολιτικής.

Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε: Αυξημένη δράση μεμονωμένων κρατών-μελών σε κρίσιμα ζητήματα όπως η Ουκρανία, τεράστια έλλειψη συντονισμού στις εμπορικές και γεωπολιτικές διαπραγματεύσεις και ενίσχυση της οικονομικής ισχύος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μέσω πιο σκληρών εργαλείων πίεσης, αντί για παραδοσιακή διπλωματία.

Παρά τις πιέσεις, οποιαδήποτε επίσημη αλλαγή στις συνθήκες της ΕΕ απαιτεί ομοφωνία των 27 κρατών-μελών. Ωστόσο, κύκλοι υπέρ της μεταρρύθμισης εκτιμούν ότι η αναδιάρθρωση μπορεί να προχωρήσει “de facto”, χωρίς αλλαγή συνθηκών, μέσω περιορισμού των αρμοδιοτήτων της Kaia Kallas.

Στο μεταξύ, το ευρωπαϊκό σύστημα παρακολουθεί ανήσυχο την ενίσχυση της επιρροής της Κίνας στην Ασία, γεγονός που εντείνει τις πιέσεις για μια πιο γρήγορη και αποτελεσματική ευρωπαϊκή αντίδραση – κάτι που, σύμφωνα με πολλούς, σήμερα απουσιάζει επικίνδυνα. Το μόνο βέβαιο είναι ότι στις Βρυξέλλες έχει ήδη ανοίξει ένας νέος κύκλος εξουσιαστικής σύγκρουσης, με αβέβαιο τέλος και πιθανές γεωπολιτικές προεκτάσεις για ολόκληρο τον πλανήτη (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/881239/krax-stin-ee-agria-antarsia-tou-vorra-kata-tou-proypologismoy-ton-2-tris-asylliptos-dixasmos-sta-prothyra-dialysis-to-blok).

Ισλαμοποίηση της Ευρώπης! - Εφαρμόζουν την ατζέντα τους και μετράμε νεκρούς από αλλοδαπούς σε Ισπανία και Μπέλφαστ. Η εφαρμογή της ατζέντας της πολυπολιτισμικότητας βυθίζει την Ευρώπη στο αίμα, με νέες σφαγές σε Βαρκελώνη και Μπέλφαστ.

Μέχρι πότε θα κάνουν τα στραβά μάτια; Μέχρι πότε τα συστημικά όργανα και οι «προοδευτικές» κυβερνήσεις θα βαφτίζουν την βίαιη ισλαμοποίησης και την ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα ως... «απλά τυχαία γεγονότα»;

Λίγες ώρες αφότου η Βόρεια Ιρλανδία ξεσηκώθηκε για τον Σουδανό μετανάστη που πήγε να αποκεφαλίσει ανήμπορο πολίτη στο Μπέλφαστ, η Βαρκελώνη μετατράπηκε σε εμπόλεμη ζώνη. Τα νέα στοιχεία που έρχονται στο φως από την Καταλονία προκαλούν φρίκη, αποδεικνύοντας ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες είναι πλέον αναλώσιμοι μέσα στις ίδιες τους τις χώρες.

Μέρα μεσημέρι: Σφαίρα στο κεφάλι έξω από την Αστυνομία. Το πρωί της Τετάρτης, το κέντρο της Βαρκελώνης πάγωσε. Στην οδό Carrer de Balmes, ακριβώς μπροστά από το γραφείο της Εθνικής Αστυνομίας (εκεί που οι πολίτες βγάζουν ταυτότητες), ένας άνδρας εκτελέστηκε εν ψυχρώ με έναν και μοναδικό πυροβολισμό στο κεφάλι.

Η ατιμωρησία έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο, που ο εκτελεστής τράβηξε σκανδάλη μπροστά στα μάτια δεκάδων μαρτύρων και αστυνομικών, διέφυγε ανενόχλητος και έκρυψε το όπλο του μέσα σε ένα ποδηλατικό κράνος σε μια στάση λεωφορείου στην συνοικία Gràcia! Αυτή είναι η δεύτερη δολοφονία σε λίγες μέρες, μετά την εκτέλεση στην Zona Franca.

Οι δρόμοι έχουν παραδοθεί στις μαφίες.. Αμόκ με αλλοδαπούς και μαχαίρια: «Έπεσε» το κέντρο της πόλης. Την ίδια στιγμή που το αίμα έρεε έξω από την αστυνομία, η απόλυτη παράνοια χτυπούσε τη Λεωφόρο Paral·lel. Ένας νεαρός άνδρας, μαγκρεμπινής καταγωγής, περπατούσε σε κατάσταση αμόκ κρατώντας δύο τεράστια μαχαίρια.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, ο αλλοδαπός επιτέθηκε και μαχαίρωσε έναν άλλον νεαρό. Όταν έφτασε η Αστυνομία (Guàrdia Urbana), αντί να παραδοθεί, άρχισε να απειλεί τους αστυνομικούς με τα μαχαίρια! Χρειάστηκε ένας αστυνομικός να τραβήξει το πυροβόλο όπλο του για να αναγκάσει τον δράστη να πετάξει τις λεπίδες στο έδαφος και να συλληφθεί.

Και σαν να μην έφταναν αυτά, το ίδιο βράδυ, στην διαβόητη συνοικία Ελ Ραβάλ, καταγράφηκε ακόμη μία επίθεση, με έναν άνδρα να προσπαθεί να μαχαιρώσει αστυνομικούς! Το βρώμικο παιχνίδι της συγκάλυψης. Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η Ισπανία βρίσκεται σε αντιτρομοκρατικό συναγερμό επιπέδου 4 και η Βαρκελώνη είναι –υποτίθεται– «αστακός» από μέτρα ασφαλείας λόγω επισήμων επισκέψεων!

Ποια είναι η αντίδραση του συστήματος; Οι τοπικές αρχές (Mossos d'Esquadra) έσπευσαν να καθησυχάσουν το κοινό, δηλώνοντας προκλητικά πως «τα μέτρα ασφαλείας δεν αλλάζουν». Προσπαθούν να υποβαθμίσουν τις μαφιόζικες εκτελέσεις και τις επιθέσεις αλλοδαπών με μαχαίρια ως ρουτίνα. Η υπομονή, όμως, έχει στερέψει. Οι πολίτες από το Μπέλφαστ μέχρι την Βαρκελώνη απαιτούν άμεσες απελάσεις, κλειστά σύνορα και αμείλικτη τιμωρία.

Η ανομία δεν αντιμετωπίζεται με ευχολόγια και θεωρίες πολιτικής ορθότητας. Όσο τα κράτη αρνούνται να εφαρμόσουν το αυτονόητο —δηλαδή άμεσες απελάσεις εγκληματιών αλλοδαπών, σκληρότερες ποινές και φυλακές υψίστης ασφαλείας— τόσο οι δρόμοι των Ευρωπαϊκών πόλεων θα θυμίζουν τριτοκοσμικά πεδία μάχης. Η Ευρώπη χάνει τον έλεγχο των ίδιων της των εθνών, και οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να παίζουν το επικίνδυνο παιχνίδι της συγκάλυψης και την υλοποίηση της ατζέντας (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/pagkosmiopoiisi/7374960_islamopoiisi-tis-eyropis-efarmozoyn-tin-atzenta-toys-kai-metrame).

Ιστορικό κραχ - Η τοξική ελίτ της Δύσης αποσυντίθεται, μετά τον Starmer, τελειωμένοι οι Merz και Macron - Έρχεται κύμα ανατροπής. Το λεγόμενο «Κόμμα του Πολέμου» φαίνεται να χάνει έδαφος ακόμη και στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ…

Έναν πρωτοφανή γεωπολιτικό σεισμό πυροδοτεί η παραίτηση του Βρετανού πρωθυπουργού Keir Starmer, φέρνοντας την ευρωπαϊκή ελίτ αντιμέτωπη με την συστημική της αποσύνθεση. Το λεγόμενο «Κόμμα του Πολέμου» χάνει οριστικά το έδαφος κάτω από τα πόδια του, με τους Merz και Macron να εμφανίζονται πλέον ως οι επόμενοι αδύναμοι κρίκοι σε ένα αναπόφευκτο ντόμινο κυβερνητικών κρίσεων.

Η Δύση εισέρχεται σε μια σκοτεινή περίοδο πολιτικής παράλυσης, η οποία απειλεί να διαλύσει εκ θεμελίων τη συνοχή και την επιρροή του ΝΑΤΟ. Ειδικότερα, η απόφαση του Βρετανού πρωθυπουργού Keir Starmer να παραιτηθεί αποτελεί, σύμφωνα με τον πολιτικό αναλυτή και επικεφαλής του Τουρκικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Σπουδών Enver Demirel Yılmaz, ένδειξη μιας βαθιάς κρίσης στο βρετανικό πολιτικό σύστημα. Κατά την άποψή του, η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να επηρεάσει και την θέση του Λονδίνου εντός του ΝΑΤΟ.

Ο Yılmaz υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται απλώς για μια συνηθισμένη πολιτική αποχώρηση, αλλά για σύμπτωμα βαθύτερων προβλημάτων που αφορούν τόσο την διακυβέρνηση όσο και την δομή του πολιτικού συστήματος της χώρας.

Από την πλευρά του, ο Kirill Dmitriev, ειδικός εκπρόσωπος του Ρώσου Προέδρου Putin για θέματα επενδύσεων και οικονομικής συνεργασίας με ξένες χώρες, εκτιμά ότι ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz ενδέχεται να ακολουθήσει τον δρόμο του Starmer, εάν δεν αναθεωρήσει την πολιτική του πορεία.

Και τι γίνεται με τον Γάλλο Πρόεδρο Emmanuel Macron; Και οι τρεις ηγέτες καταγράφουν ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά δημοτικότητας. Παράλληλα, θεωρούνται βασικοί εκφραστές του Ευρωπαϊκού «κόμματος του πολέμου».

Θα μπορούσε αυτό να σηματοδοτεί την αναπόφευκτη ήττα του; Και πόσο μπορεί να επηρεάσει το ΝΑΤΟ και την Ευρώπη η πολιτική αποδυνάμωση των χωρών που πρωτοστατούν στη σκληρή αντιρωσική γραμμή;

«Η παραίτηση του Starmer αντανακλά κυρίως την εσωτερική πολιτική αστάθεια και την κρίση των ελίτ στο Ηνωμένο Βασίλειο», σημειώνει ο Dmitry Yezhov, αναπληρωτής καθηγητής στο Χρηματοοικονομικό Πανεπιστήμιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Όπως επισημαίνει, ελάχιστα αλλάζουν ουσιαστικά ως προς την θέση της Βρετανίας στο ΝΑΤΟ. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή συνιστά σοβαρή πρόκληση για το βρετανικό πολιτικό σύστημα. Ο Starmer έχει καταστεί πολιτικά τοξικός όχι μόνο για μεγάλο μέρος της βρετανικής κοινωνίας, αλλά και για σημαντικό τμήμα του ίδιου του Εργατικού Κόμματος. Παρότι δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο πολιτικών ανακατατάξεων και στην Γερμανία ή την Γαλλία, οι διαδικασίες αυτές δεν συνδέονται άμεσα μεταξύ τους.

Επιπλέον, παρά την ισχυρή απήχηση του AfD στην Γερμανία, δεν αναμένονται δραστικές αλλαγές στην εξωτερική πολιτική της Βρετανίας, καθώς εξακολουθεί να υπάρχει ευρεία διακομματική συναίνεση σε ζητήματα διεθνών σχέσεων. Ως εκ τούτου, η αποχώρηση του Starmer δεν αναμένεται να μεταβάλει ουσιαστικά τις σχέσεις με την Ρωσία.

Ο πολιτικός αναλυτής Kirill Ozimko υποστηρίζει ότι η παραίτηση του Starmer ξεχωρίζει ακόμη και στο πλαίσιο των συχνών αλλαγών πρωθυπουργών στην Βρετανία, καθώς αποτελεί την κορύφωση μιας βαθιάς κρίσης που επηρεάζει την θέση της χώρας στο ΝΑΤΟ από πολλές κατευθύνσεις ταυτόχρονα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το Λονδίνο εμφανίζει πολιτική αστάθεια σε μια περίοδο κατά την οποία το ΝΑΤΟ έχει ανάγκη από ισχυρή και συνεπή ηγεσία στις βασικές του χώρες. Η κατάσταση αυτή εντείνει τις διαφωνίες γύρω από την χρηματοδότηση της άμυνας και υπονομεύει την εμπιστοσύνη μεταξύ των συμμάχων.

Παράλληλα, η Βρετανία αντιμετωπίζει μια δομική αποδυνάμωση της επιρροής της, καθώς, μετά το Brexit, δεν διαθέτει πλέον άμεση συμμετοχή στους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία διαμορφώνει σε σημαντικό βαθμό την κοινή Ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας και άμυνας.

Χωρίς το Λονδίνο στο τραπέζι των αποφάσεων, η δυνατότητα της χώρας να επηρεάζει τις ευρωπαϊκές εξελίξεις είναι αναμφίβολα περιορισμένη. «Φαινόμενο ντόμινο». Πράγματι, το «φαινόμενο ντόμινο» είναι μια ελκυστική, αλλά υπερβολικά απλουστευμένη μεταφορά.

Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη και η σύνδεση μεταξύ του Starmer και του Merz είναι κυρίως συμβολική, χωρίς άμεση πολιτική σχέση. Αν ο Merz αποχωρήσει, αυτό θα οφείλεται πρωτίστως σε εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Γερμανία και όχι στην αποχώρηση του Starmer από την πρωθυπουργία.

Ωστόσο, τυχόν παραίτηση του Βρετανού πρωθυπουργού θα ενισχύσει αναμφίβολα την θέση όσων προβλέπουν ή επιδιώκουν και την αποχώρηση του Γερμανού καγκελάριου. Το Ευρωπαϊκό πολιτικό κατεστημένο διέρχεται σήμερα μια ευρύτερη κρίση ηγεσίας, με αρκετές κεντρικές πολιτικές προσωπικότητες να θεωρούνται πλέον «αδύναμοι κρίκοι».

Η δημοτικότητα του Macron στην Γαλλία βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Παρ’ όλα αυτά, δεν θα ανέμενα άμεση παραίτηση ή απομάκρυνσή του από την εξουσία. Αν τελικά αποχωρήσει, αυτό πιθανότατα θα συμβεί μετά τις επόμενες εκλογές. Η παραίτηση του Starmer και μια πιθανή αποχώρηση του Merz θα αποτελούσαν συνέπεια εσωκομματικών κρίσεων και απώλειας στήριξης από τους ίδιους τους βουλευτές τους.

Στα κοινοβουλευτικά συστήματα, όπως αυτά του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γερμανίας, ένας πρωθυπουργός ή καγκελάριος μπορεί να ανατραπεί από το ίδιο του το κόμμα. Η περίπτωση του Macron είναι διαφορετική, καθώς το γαλλικό προεδρικό σύστημα λειτουργεί με άλλους κανόνες.

Έρχονται κυβερνητικές κρίσεις. Σύμφωνα με τον Ozimko, σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρώπη θα μπορούσε να εισέλθει σε μια περίοδο διαδοχικών κυβερνητικών κρίσεων και, κατά μία έννοια, βρίσκεται ήδη στην αρχή μιας τέτοιας διαδικασίας.

Ωστόσο, δεν πρόκειται για μια ξαφνική «χιονοστιβάδα» που θα προκληθεί από ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά για μια βαθύτερη και μακροχρόνια συστημική εξέλιξη που ενδέχεται να διαρκέσει αρκετά χρόνια.

Οι βασικοί παράγοντες που τροφοδοτούν αυτή την κατάσταση υπάρχουν ήδη και σταδιακά ενισχύονται. Για να μετατραπεί η σημερινή κατάσταση σε ένα πλήρους κλίμακας «φαινόμενο ντόμινο», θα αρκούσε η συνδυασμένη εμφάνιση σοβαρών αποτυχιών στις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες της Γερμανίας και της Γαλλίας, μαζί με μια οριστική αποστασιοποίηση των Ηνωμένων Πολιτειών από τις ευρωπαϊκές υποθέσεις.

«Βραχυπρόθεσμα, δεν θα αλλάξει κάτι ουσιαστικό. Η πολιτική πορεία του Λονδίνου θα παραμείνει η ίδια. Ωστόσο, από την σκοπιά των ρωσικών συμφερόντων, μια βαθύτερη συστημική πολιτική κρίση στην Ευρώπη θα ήταν ευνοϊκή.

Υπό αυτή την έννοια, η παραίτηση του Starmer θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα από τα στοιχεία που συνθέτουν αυτή την διαδικασία». Αυτό υποστηρίζει ο Evgeny Semibratov, αναπληρωτής διευθυντής του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών και Προβλέψεων του Πανεπιστημίου RUDN.

«Η Βρετανία έχει εισέλθει σε μια περίοδο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως “ανακύκλωση πρωθυπουργών”, όπου η αλλαγή ηγεσίας δεν επιφέρει πλέον ουσιαστικές μεταβολές στην πολιτική κατεύθυνση της χώρας ούτε προκαλεί ιδιαίτερη κοινωνική αντίδραση.

Πρόκειται για ένα φαινόμενο που έχει καταστεί σχεδόν συνηθισμένο στην σύγχρονη βρετανική πολιτική ζωή. Για τον λόγο αυτό, δεν πιστεύω ότι η αποχώρηση του Starmer θα οδηγήσει σε αλλαγή της θέσης του Λονδίνου στο πλαίσιο του δυτικού γεωπολιτικού μπλοκ.

Η Βρετανία θα διατηρήσει τον ρόλο της ως ένας από τους βασικούς υποστηρικτές της αντιρωσικής πολιτικής». Κατά την ίδια εκτίμηση, το Λονδίνο θα συνεχίσει να αποτελεί έναν από τους πλέον ενεργούς υποστηρικτές του Κιέβου.

Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι βρετανικές ένοπλες δυνάμεις, το Ηνωμένο Βασίλειο αναμένεται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην παροχή στρατιωτικών εκπαιδευτών στην Ουκρανία. Παράλληλα, οι Βρετανοί μελετούν συστηματικά την εμπειρία του σύγχρονου πολέμου, με ιδιαίτερη έμφαση στα drones, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τις νέες τεχνολογίες μάχης.

Στην Γερμανία, σύμφωνα με τον Semibratov, έχει επίσης ξεκινήσει μια διαδικασία συχνών αλλαγών στην κορυφή της πολιτικής εξουσίας. Ως εκ τούτου, θεωρεί πιθανό ότι η πολιτική αστάθεια και η ταχεία εναλλαγή των ελίτ θα αποτελέσουν χαρακτηριστικό γνώρισμα της ευρωπαϊκής πολιτικής τα επόμενα χρόνια.

Το φαινόμενο αυτό είναι ήδη ορατό στην Βρετανία, ενώ αρχίζει να εκδηλώνεται και στη Γερμανία. Κατά την άποψή του, ανάλογες εξελίξεις αναμένονται και στην Γαλλία, καθώς η θητεία του Macron πλησιάζει προς το τέλος της.

Παράλληλα, υποστηρίζει ότι οι Βρυξέλλες επιδιώκουν να αξιοποιήσουν την δυσαρέσκεια που εκφράζουν μεγάλα τμήματα των Ευρωπαϊκών κοινωνιών ως μέσο συσπείρωσης απέναντι στην Ρωσία και ως παράγοντα στήριξης μιας πιο συγκρουσιακής πολιτικής στο μέλλον.

Το πολιτικό αδιέξοδο. Εν προκειμένω πρέπει να ειπωθούν και τα εξής: Η συνέχιση της στρατιωτικής και οικονομικής στήριξης προς το Κίεβο, καθώς και η αύξηση των αμυντικών δαπανών, συνεπάγονται σημαντικό κόστος για τους Ευρωπαίους φορολογουμένους.

Την ώρα που πολλές χώρες αντιμετωπίζουν δημοσιονομικές πιέσεις και ασθενική ανάπτυξη, όλο και περισσότερα πολιτικά κινήματα υποστηρίζουν ότι οι διαθέσιμοι πόροι θα έπρεπε να κατευθύνονται στην κοινωνική πολιτική, στις υποδομές και στην οικονομική ανάπτυξη και όχι σε εξοπλιστικά προγράμματα ή σε πολυετή πακέτα στήριξης της Ουκρανίας. Αυτή η τάση περιορίζει σημαντικά τα περιθώρια κινήσεων των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.

Όσο πιο αδύναμη είναι μια κυβέρνηση στο εσωτερικό της χώρας της, τόσο δυσκολότερο γίνεται να πείσει τους πολίτες να αποδεχθούν νέες στρατιωτικές δαπάνες ή πρόσθετη οικονομική βοήθεια προς το Κίεβο. Υπάρχει όμως και μια δεύτερη, ακόμη πιο κρίσιμη διάσταση. Η χαμηλή δημοτικότητα καθιστά σχεδόν αδύνατη την ανάληψη πρωτοβουλιών υψηλού γεωπολιτικού ρίσκου.

Συζητήσεις που εμφανίζονται κατά καιρούς για πιθανή αποστολή ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία ή για πιο άμεση στρατιωτική εμπλοκή της Ευρώπης προσκρούουν σε μια θεμελιώδη πολιτική πραγματικότητα: οι περισσότερες Ευρωπαϊκές κοινωνίες δεν εμφανίζονται πρόθυμες να αναλάβουν τον κίνδυνο μιας άμεσης αντιπαράθεσης με την Ρωσία.

Η κατάσταση θα ήταν διαφορετική σε περίπτωση άμεσης επίθεσης εναντίον κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ. Σε ένα τέτοιο σενάριο, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα διέθεταν πολύ μεγαλύτερη πολιτική νομιμοποίηση για στρατιωτική απάντηση. Όμως η αποστολή στρατευμάτων στην Ουκρανία χωρίς τη συναίνεση της Μόσχας αποτελεί εντελώς διαφορετική υπόθεση.

Για τους περισσότερους Ευρωπαίους πολίτες, μια τέτοια κίνηση θα ισοδυναμούσε με άμεσο κίνδυνο στρατιωτικής σύγκρουσης με μια πυρηνική υπερδύναμη. Και όσο η Ρωσία εξακολουθεί να διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα πυρηνικά οπλοστάσια στον κόσμο, η προοπτική αυτή δύσκολα μπορεί να γίνει πολιτικά αποδεκτή.

Επικοινωνιακές πρακτικές και όχι ουσία. Υπό αυτό το πρίσμα, οι συνεχείς αναφορές περί «προετοιμασίας για πόλεμο με την Ρωσία» ή περί «αποστολής ειρηνευτικών δυνάμεων στην Ουκρανία» έχουν σήμερα περισσότερο επικοινωνιακό παρά επιχειρησιακό χαρακτήρα.

Αφενός αποσκοπούν στην προετοιμασία της κοινής γνώμης για υψηλότερες αμυντικές δαπάνες και μεγαλύτερη στρατιωτική κινητοποίηση. Αφετέρου λειτουργούν ως μέρος του ευρύτερου γεωπολιτικού παιχνιδιού πίεσης μεταξύ Δύσης και Ρωσίας.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η στρατηγική της Ευρώπης απέναντι στην Μόσχα μπορεί να μην αλλάξει άμεσα. Ωστόσο, η πολιτική αποδυνάμωση των ηγεσιών σε Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία περιορίζει σημαντικά την ικανότητα τους να κλιμακώσουν την σύγκρουση ή να αναλάβουν πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ευθεία αντιπαράθεση με την Ρωσία.

Και όσο οι κοινωνικές και οικονομικές πιέσεις αυξάνονται στο εσωτερικό της Ευρώπης, τόσο δυσκολότερο θα γίνεται για τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να διατηρούν την ίδια ένταση στήριξης προς το Κίεβο χωρίς να αντιμετωπίζουν σοβαρό πολιτικό κόστος στο εσωτερικό των χωρών τους (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/883730/istoriko-krax-i-toksiki-elit-tis-dysis-aposyntithetai-meta-ton-starmer-teleiomenoi-oi-merz-kai-macron-erxetai-kyma-anatropis).

Η Ισραηλινή “Blackcore” πίσω από νοθεία εκλογών στην Γαλλία – Το «νήμα» που οδηγεί σε Τόγκο-Αγκόλα & το Predator. Πώς η ισραηλινή Dark Tech χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως κέντρο εξαγωγής spyware και παραπληροφόρησης προς την Αφρική.

Σε μια αποκάλυψη που φωτίζει τις σκοτεινές πτυχές του παγκόσμιου δικτύου ψηφιακών μισθοφόρων προχώρησε ανώτατος Γάλλος αξιωματούχος, καταγγέλλοντας ότι η ισραηλινή εταιρεία “Blackcore” ευθύνεται για συντονισμένες επιχειρήσεις παρέμβασης και νόθευσης τοπικών εκλογικών διαδικασιών στη Γαλλία.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έρχονται στο φως, η δράση της Blackcore, η οποία ειδικεύεται στις «επιχειρήσεις επιρροής» (Influence-for-hire) και την ψηφιακή παραπληροφόρηση, δεν περιορίζεται μόνο στο γαλλικό έδαφος. Ο Γάλλος αξιωματούχος ξεκαθάρισε ότι η εταιρεία έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα και σε άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Σκωτία, το Τόγκο και η Αγκόλα.

Το Ισραηλινό οικοσύστημα Dark Tech και ο «αδελφός» Predator. Η αποκάλυψη για την Blackcore δεν είναι μεμονωμένη, αλλά αποτελεί κομμάτι ενός ευρύτερου παζλ. Η εταιρεία ανήκει στο ίδιο «δηλητηριώδες» ισραηλινό οικοσύστημα “Dark Tech”, το οποίο συγκροτείται από πρώην πράκτορες των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών (όπως η Unit 8200) που έχουν μετατραπεί σε ιδιώτες μισθοφόρους της ψηφιακής κατασκοπείας και της ψυχολογικής χειραγώγησης.

Αναλυτές ασφαλείας επισημαίνουν ότι σε χώρες όπως το Τόγκο και η Αγκόλα, οι επιχειρήσεις επιρροής της Blackcore (χειραγώγηση γνώμης) συνοδεύονται συχνά, σε παράλληλες αλλά ξεχωριστές επιχειρήσεις, από τη χρήση του παράνομου spyware Predator, το οποίο παράγεται από μια άλλη εταιρεία του ίδιου ισραηλινού δικτύου, την Intellexa. Τα δύο εργαλεία λειτουργούν συμπληρωματικά: Το Predator κατασκοπεύει τους αντιπάλους και η Blackcore χρησιμοποιεί τις πληροφορίες για να τους εξοντώσει πολιτικά μέσω παραπληροφόρησης.

Η Αθήνα ως «κόμβος» της ισραηλινής Dark Tech. Έχει ήδη αποδειχθεί από διεθνείς ερευνητικές δημοσιογραφικές ομάδες, αλλά και από τις δικαστικές έρευνες, ότι η ισραηλινή Intellexa χρησιμοποίησε την Αθήνα ως κέντρο επιχειρήσεων και ως «γέφυρα» για την εξαγωγή του Predator προς αυταρχικά καθεστώτα στην Αφρική, συμπεριλαμβανομένου του Τόγκο, με την ανοχή ή ακόμα και τη διευκόλυνση ελληνικών κρατικών δομών.

Την ίδια στιγμή, στο φως της δημοσιότητας έχουν έρθει στοιχεία-φωτιά που εμπλέκουν άμεσα τον ίδιο τον Ιδρυτή και CEO της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν (Tal Dilian), ο οποίος φέρεται να είχε προχωρήσει σε προσύμφωνα και επιχειρηματικές επαφές για την επίσημη πώληση και παράδοση του κακόβουλου λογισμικού Predator στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ)

Η αποκάλυψη για τη δράση της Blackcore στις ίδιες ακριβώς αφρικανικές χώρες, επιβεβαιώνει ότι η Αθήνα είχε μετατραπεί σε «κόμβο» εξαγωγής ολόκληρης της ισραηλινής “Dark Tech” σουίτας (κατασκοπεία + παραπληροφόρηση).

Η εξέλιξη αυτή εκθέτει για ακόμα μια φορά την χώρα μας, δείχνοντας ότι η «ελληνική Predator-gate» δεν ήταν ένα εσωτερικό σκάνδαλο υποκλοπών, αλλά ένα κομμάτι ενός παγκόσμιου δικτύου μισθοφόρων που υπονομεύει δημοκρατίες, από το Παρίσι μέχρι την Λομέ και την Λουάντα (httpshttps://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/i-israilini-blackcore-piso-apo-notheia-eklogon-sti-gallia-to-nima-pou-odigei-se-togko-agkola-to-predator/).

Τι θα σήμαινε για την Ευρώπη μια επικράτηση AfD, ΡΝ και Reform UK. Στις πρόσφατες τοπικές εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο, η υποστήριξη προς το ακροδεξιό ευρωσκεπτικιστικό κόμμα Reform UK αυξήθηκε κατακόρυφα και η πιθανότητα ανάληψης της πρωθυπουργίας στο μέλλον από τον ηγέτη του Νάιτζελ Φαράζ δεν ακούγεται ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Όπως άλλωστε αποτελεί ήδη από το 2022 μ.Χ. πραγματικότητα, και μάλιστα κανονικοποιημένη, η άσκηση της εξουσίας στην Ιταλία από την ακροδεξιά Τζιόρτζια Μελόνι και τους συμμάχους της. Το κόμμα της Μελόνι έχει φασιστικές καταβολές, αντιμεταναστευτική ρητορική και προσπάθειες συγκέντρωσης της εξουσίας. Ωστόσο υποστηρίζει σθεναρά την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και την Ουκρανία, σε αντίθεση με αρκετά άλλα της ίδιας συνομοταξίας ανά την Ευρώπη.

Στην Αυστρία, λ.χ. η πλατφόρμα του ακροδεξιού Κόμματος της Ελευθερίας περιλαμβάνει ξενοφοβική και ευρωσκεπτικιστική προπαγάνδα και αντίθεση στις πολιτικές της Ε.Ε. για το κλίμα. Επίσης, αντιτίθεται στην υποστήριξη της Ουκρανίας και στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας.

Έχει συμμετάσχει στην κυβέρνηση ως ελάσσων εταίρος στο παρελθόν, αλλά κέρδισε τις εκλογές του 2024 μ.Χ. με σχεδόν 29% των ψήφων. Κρατήθηκε εκτός εξουσίας από έναν συνασπισμό κεντρώων κομμάτων, ωστόσο φαίνεται ότι είναι μόνο θέμα χρόνου να ηγηθεί μιας κυβέρνησης στην Βιέννη.

Οι επόμενες μεγάλες εκλογικές δοκιμασίες για την ακροδεξιά στην Ευρώπη θα είναι στην Γερμανία και την Γαλλία. Δύο περιφερειακές γερμανικές εκλογές αναμένονται τον Σεπτέμβριο, όπου η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) προηγείται στις δημοσκοπήσεις.

Οι υποψήφιοι του γαλλικού Εθνικού Συναγερμού (είτε η ιδρύτρια Μαρίν Λεπέν είτε, σε περίπτωση που παραμείνει το δικαστικό της κώλυμα, ο εκλεκτός της Ζορντάν Μπαρντελά) σημειώνουν επίσης ισχυρή επίδοση στις δημοσκοπήσεις για τις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας που θα διεξαχθούν τον Απρίλιο του 2027 μ.Χ.

Με άλλα λόγια, οι δεξιοί λαϊκιστές ενδέχεται σύντομα να αποκτήσουν σημαντική εκτελεστική εξουσία στις δύο χώρες με την μεγαλύτερη επιρροή της Ε.Ε. Αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει την συνοχή της Ε.Ε., τις γεωπολιτικές της τοποθετήσεις, την περαιτέρω σκλήρυνση της μεταναστευτικής ή και της εμπορικής και της κλιματικής της πολιτικής.

Στην Γερμανία, η AfD προτείνει τον τερματισμό της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, τον τερματισμό των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και την αποκατάσταση των ρωσικών εισαγωγών ορυκτών καυσίμων.

Η κύρια εστίαση του κόμματος είναι στον περιορισμό της μετανάστευσης και του ασύλου. Προωθεί την "επαναμετανάστευση". Αυτή η ριζοσπαστική ιδέα προτείνει ότι έως και δύο εκατομμύρια "μη αφομοιωμένοι Γερμανοί πολίτες" θα μπορούσαν να "μετεγκατασταθούν" σε ένα "πρότυπο κράτος" στην Βόρεια Αφρική, μειώνοντας παράλληλα δραστικά την μετανάστευση και περιορίζοντας το άσυλο.

Κινήσεις εξοβελισμού. Το κόμμα έχει χαρακτηριστεί ως "εξτρεμιστική οντότητα" από την ομοσπονδιακή υπηρεσία πληροφοριών της Γερμανίας. Τα παραδοσιακά κόμματα έχουν δημιουργήσει "υγειονομική ζώνη" που ιστορικά έχει εμποδίσει την συγκρότηση συνασπισμών με την AfD, τόσο σε εθνικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο. Ωστόσο, τα κεντροδεξιά κόμματα μπορεί να αισθανθούν πίεση να επανεξετάσουν.

Μάλιστα και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, η ακροδεξιά συμμαχία Ευρώπη των Κυρίαρχων Εθνών (ESN) θα μπορούσε σύντομα να χάσει την ιδιότητα και την χρηματοδότησή της ως πολιτικό κόμμα στην Ε.Ε., σύμφωνα με αρκετές αναφορές που δημοσιεύθηκαν χθες.

Η Αρχή για τα Ευρωπαϊκά Πολιτικά Κόμματα και Ιδρύματα (APPF) βάσει του άρθρου 13(4) του κανονισμού 2025 μ.Χ./2445 κίνησε διαδικασία, με επιστολή 300 σελίδων προς τα θεσμικά όργανα της Ε.Ε., όπου αναφέρει, με βάσει δικαστικές αποφάσεις και αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ότι βρήκε ενδείξεις πιθανών παραβιάσεων των θεμελιωδών αξιών της Ε.Ε., συμπεριλαμβανομένης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων (Ρομά, ΛΟΑΤΚΙ κτλ.).

Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επιβεβαίωσε ότι η επιστολή εξετάζεται προσεκτικά. Το ESN ιδρύθηκε μετά τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του 2024 μ.Χ. με πρωτοβουλία της AfD. Το κόμμα-ομπρέλα των ακροδεξιών κινημάτων συγκεντρώνει επί του παρόντος εννέα κόμματα, συμπεριλαμβανομένου του Reconquest της Γαλλίας, του New Hope της Πολωνίας, του Κινήματος Our Homeland της Ουγγαρίας, του Φόρουμ για την Δημοκρατία της Ολλανδίας και του Κινήματος Δημοκρατίας της Σλοβακίας.

Επιχείρηση ομαλοποίησης. Στην άλλη όχθη του Ρήνου, η Λεπέν έχει καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για να ομαλοποιήσει το κόμμα που παρέλαβε από τον πατέρα της και να διευρύνει την απήχησή του. Αποστασιοποιήθηκε από τον αντισημιτισμό και επικεντρώθηκε περισσότερο στον αντιμεταναστευτικό λόγο, τον γαλλικό εθνικισμό και την αντίθεση στον ισλαμικό εξτρεμισμό.

Έφτασε στους επαναληπτικούς γύρους των προεδρικών εκλογών το 2017 μ.Χ. και το 2022 μ.Χ., αλλά ηττήθηκε άνετα και τις δύο φορές από τον κεντρώο Εμανουέλ Μακρόν. Από τότε, ωστόσο, ο Συναγερμός έχει αυξήσει την υποστήριξή του.

Ούτως ή άλλως ο Μακρόν δεν δύναται συνταγματικά να θέσει υποψηφιότητα στις επόμενες εκλογές, ενώ και η στάση των μεγάλων μέσων ενημέρωσης είναι πλέον πολύ πιο φιλική προς τον λεπενισμό (σε αντίθεση με την ριζοσπαστική αριστερά του Ζακ Λικ Μελανσόν).

Η Λεπέν έχει δεσμευτεί να αποσύρει την Γαλλία από την ολοκληρωμένη δομή διοίκησης του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, η φιλορωσική ρητορική της έχει μετριαστεί μετά την πλήρη εισβολή στην Ουκρανία το 2022 μ.Χ., η οποία είναι πολιτικά τοξική σε μεγάλο μέρος της Δυτικής Ευρώπης.

Ως προς την Ε.Ε., έχει αφήσει πίσω του την συζήτηση για το Frexit και έχει μετονομαστεί σε κόμμα "κυριαρχίας χωρίς ρήξη". Οικονομικά, η πλατφόρμα του κόμματος για το 2024 μ.Χ. είναι η λιγότερο φιλελεύθερη συγκρινόμενη με την AfD και το Reform UK και μακράν η πιο κρατικιστική.

Όχι "επανάσταση", αλλά φυγόκεντρες τάσεις. Σύμφωνα με ανάλυση του Chatham House, ακόμη και αν οι "τρεις μεγάλοι" της Ευρώπης τεθούν υπό λαϊκιστική ηγεσία, δεν θα βαδίσουν μαζί. Η Ευρώπη δεν θα αντιμετωπίσει έναν άξονα, αλλά μάλλον ένα τρίγωνο ανταγωνιστικών κυριαρχιών, καθεμία από τις οποίες θα φυλάει τα σύνορά της και το είδος της δυσαρέσκειας.

Εάν η E3 λάβει αυτή την μορφή, η Ε.Ε. θα αντιμετωπίσει μια σειρά από διαρθρωτικά stress tests. Οικονομικά, οι εκκλήσεις του AfD για έξοδο από το ευρώ, σε συνδυασμό με τις προστατευτικές και κρατικιστικές παρορμήσεις του Εθνικού Συναγερμού, θα μπορούσαν να αναστατώσουν τις αγορές και να περιπλέξουν τον δημοσιονομικό συντονισμό.

Στην άμυνα, ένα τρίπτυχο εθνικιστικών κυβερνήσεων θα προκαλούσε αναπόφευκτα στρατηγική ασυνέπεια. Οι δεσμεύσεις του ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να αμφισβητηθούν, η συλλογική ετοιμότητα να αποδυναμωθεί και η Ευρωπαϊκή συνεισφορά στην Ουκρανία να υπονομευθεί. Συνοψίζοντας, η θεσμική συνοχή της Ευρώπης –από την Ευρωζώνη έως την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας– θα δοκιμαστεί όχι από επανάσταση, αλλά από παράλληλους εθνικισμούς που κινούνται ανήσυχα προς την ίδια κατεύθυνση.

Οι λαϊκιστικές κυβερνήσεις είναι απίθανο να σχηματίσουν ένα ενιαίο μπλοκ. Η ευθυγράμμισή τους είναι κατά το Chatham House δομική, όχι ιδεολογική. Η Ε.Ε. δεν θα κατέρρεε υπό συντονισμένη επίθεση, αλλά θα αντιμετώπιζε επαναλαμβανόμενες φυγόκεντρες πιέσεις, καθεμία από τις οποίες θα επέβαλλε προσαρμογή ή συμβιβασμό. Το προηγούμενο της Τζόρτζια Μελόνι μπορεί να υποδηλώνει ότι η Ε.Ε. θα μπορούσε να βρει συμμάχους εκεί που τους περιμένει λιγότερο  (https://www.capital.gr/diethni/3995686/ti-tha-simaine-gia-tin-europi-mia-epikratisi-afd-rn-kai-reform-uk/ n/).

Σχεδόν ένας στους τέσσερις Ευρωπαίους στηρίζει κόμματα της άκρας δεξιάς. Ανάλυση που πραγματοποιήθηκε από περισσότερους από 150 πολιτικούς επιστήμονες σε 31 χώρες έδειξε ότι το ποσοστό των Ευρωπαίων που ψήφισαν κόμμα της άκρας δεξιάς έχει παρουσιάσει ιδιαίτερα έντονη άνοδο τα τελευταία τρία χρόνια.

Σχεδόν ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους στην Ευρώπη ψηφίζει πλέον κόμματα της άκρας δεξιάς, σύμφωνα με νέα έρευνα. Το ποσοστό αυτό έχει αυξηθεί σχεδόν πέντε φορές από τα μέσα της δεκαετίας του 1.990 μ.Χ. και έχει παρουσιάσει ιδιαίτερα έντονη άνοδο τα τελευταία τρία χρόνια.

Ανάλυση που πραγματοποιήθηκε από περισσότερους από 150 πολιτικούς επιστήμονες σε 31 χώρες έδειξε ότι το ποσοστό των Ευρωπαίων που ψήφισαν κόμμα της άκρας δεξιάς στις πιο πρόσφατες εθνικές εκλογές της χώρας τους ξεπέρασε το 23%, έναντι περίπου 10% πριν από μία δεκαετία και μόλις 5% το 1.995 μ.Χ., όπως γράφει ο Guardian.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε υπό την καθοδήγηση του Matthijs Rooduijn για την βάση δεδομένων PopuList, η οποία καταγράφει τα Ευρωπαϊκά κόμματα της άκρας αριστεράς, της άκρας δεξιάς και του λαϊκισμού. Ρεκόρ στήριξης στα αντισυστημικά κόμματα. Η έρευνα διαπίστωσε επίσης ότι σχεδόν το 30% των Ευρωπαίων ψηφίζει πλέον αντισυστημικά κόμματα, ποσοστό που αποτελεί νέο ιστορικό υψηλό.

«Όταν ξεκινήσαμε το πρόγραμμα PopuList το 2018 μ.Χ., το βασικό συμπέρασμα ήταν ότι ένας στους τέσσερις Ευρωπαίους ψήφιζε λαϊκιστικά κόμματα, κυρίως της άκρας αριστεράς και της άκρας δεξιάς», δήλωσε ο Rooduijn.

«Τώρα ένας στους τέσσερις ψηφίζει κόμματα της άκρας δεξιάς, τα περισσότερα από τα οποία είναι επίσης λαϊκιστικά. Πρόκειται για μια μεγάλη μετατόπιση». Θεαματική άνοδος μεταξύ 2023 μ.Χ. και 2025 μ.Χ. Η άνοδος της άκρας δεξιάς ήταν ιδιαίτερα έντονη την περίοδο 2023 μ.Χ.-2025 μ.Χ.

Στην Αυστρία, το Freedom Party of Austria (FPÖ) αύξησε το ποσοστό του από 16% σε 29% στις εκλογές του 2024 μ.Χ. Στην Γαλλία, το National Rally (RN) εκτινάχθηκε από το 19% στο 37%, αναδεικνυόμενο στο μεγαλύτερο κόμμα του γαλλικού κοινοβουλίου. Στην Πορτογαλία, το Chega ανέβηκε από 7% σε 18%.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Reform UK αύξησε το ποσοστό του από 2% το 2019 (ως Brexit Party) σε 14% το 2024. Το κόμμα έχει επανειλημμένα αρνηθεί ότι ανήκει στην άκρα δεξιά. Στις εκλογές του 2025 μ.Χ. στην Γερμανία, η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) διπλασίασε το ποσοστό της από 10% σε 21%, κατακτώντας για πρώτη φορά την δεύτερη θέση σε εθνικό επίπεδο.

Σήμερα, κόμματα της άκρας δεξιάς συμμετέχουν σε κυβερνητικούς συνασπισμούς στην Κροατία, την Τσεχία, την Ιταλία και τη Φινλανδία, ενώ στη Σουηδία στηρίζουν κυβέρνηση μειοψηφίας.  Παράλληλα, προηγούνται στις δημοσκοπήσεις σε χώρες όπως η Αυστρία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Υπήρξαν και ήττες. Παρά την ανοδική τάση, ορισμένα ακροδεξιά κόμματα γνώρισαν πρόσφατα εκλογικές ήττες. Στην Ολλανδία, το Geert Wilders και το κόμμα του, το Party for Freedom (PVV), έχασαν σχεδόν το ένα τρίτο των εδρών τους. Στην Ουγγαρία, το Viktor Orbán και το κόμμα Fidesz ηττήθηκαν καθαρά από κεντροδεξιό αντίπαλο τον Απρίλιο.

Ωστόσο, η συνολική εκλογική επιρροή της άκρας δεξιάς στην Ευρώπη συνεχίζει να αυξάνεται. Γιατί αυξάνεται η επιρροή της άκρας δεξιάς; Σύμφωνα με τους ειδικούς του PopuList, υπάρχουν τρεις βασικοί λόγοι:

1. Η μετανάστευση έγινε σημαντικότερο εκλογικό ζήτημα. Οι απόψεις των πολιτών για θέματα όπως η μετανάστευση δεν έχουν αλλάξει δραματικά με την πάροδο του χρόνου. Ωστόσο, αυτά τα ζητήματα παίζουν πλέον πολύ μεγαλύτερο ρόλο στην επιλογή ψήφου.

2. Κανονικοποίηση των ακροδεξιών κομμάτων. Όσο πιο μεγάλα και επιτυχημένα γίνονται τα κόμματα της άκρας δεξιάς, τόσο περισσότερο θεωρούνται «φυσιολογικό» κομμάτι του πολιτικού συστήματος. Σύμφωνα με τον Rooduijn, σε αυτό συμβάλλουν τόσο τα μέσα ενημέρωσης όσο και τα παραδοσιακά κόμματα όταν υιοθετούν μέρος της ρητορικής ή των πολιτικών τους θέσεων.

3. Αποτελεσματική πολιτική αφήγηση. Τα ακροδεξιά κόμματα έχουν εξελιχθεί σε ιδιαίτερα αποτελεσματικούς αφηγητές πολιτικών ιστοριών. Η αφήγησή τους βασίζεται συνήθως στη διάκριση ανάμεσα σε μια «δική μας ομάδα» και μια «άλλη ομάδα» — το έθνος απέναντι στους μετανάστες, τις ελίτ, τους δικαστές ή άλλους αντιπάλους.

Αυτό δημιουργεί ένα σχήμα «ήρωες εναντίον κακών», το οποίο συχνά συνοδεύεται από μια εξιδανικευμένη εικόνα του παρελθόντος. Πώς ορίζει η πολιτική επιστήμη την «άκρα δεξιά». Σύμφωνα με το PopuList, ένα κόμμα χαρακτηρίζεται ως άκρα δεξιά όταν συνδυάζει δύο βασικές ιδεολογικές αρχές:

Νατιβισμός (Nativism). Η αντίληψη ότι ένα κράτος πρέπει να κατοικείται κυρίως ή αποκλειστικά από τον «γηγενή» πληθυσμό του. Οι νατιβιστές θεωρούν συχνά τους μετανάστες και άλλες εξωτερικές ομάδες ως απειλή για την εθνική ταυτότητα, τον πολιτισμό ή τα συμφέροντα του εγχώριου πληθυσμού.

Αυταρχισμός (Authoritarianism). Η πεποίθηση ότι η κοινωνία πρέπει να είναι αυστηρά οργανωμένη και ότι κάθε παραβίαση της τάξης ή της εξουσίας πρέπει να τιμωρείται αυστηρά. Οι υποστηρικτές αυτής της προσέγγισης θεωρούν ότι η ισχυρή επιβολή του νόμου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την σταθερότητα του κράτους.

Λαϊκισμός: η κοινή συνισταμένη. Το PopuList καταγράφει σήμερα 201 λαϊκιστικά κόμματα στην Ευρώπη, έναντι 165 το 2003 μ.Χ. Ο λαϊκισμός χωρίζει την κοινωνία σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα: τον «αγνό λαό» και την «διεφθαρμένη ελίτ», υποστηρίζοντας ότι η πολιτική πρέπει να εκφράζει αποκλειστικά τη βούληση του λαού.

Οι υποστηρικτές του τον θεωρούν μέσο δημοκρατικής διόρθωσης απέναντι στις ελίτ, ενώ οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι συχνά υπονομεύει δημοκρατικούς θεσμούς, όπως η δικαιοσύνη, τα μέσα ενημέρωσης και τα δικαιώματα των μειονοτήτων.

Προειδοποίηση για την δημοκρατία. Ο Rooduijn υπογραμμίζει ότι τα λαϊκιστικά κόμματα εκφράζουν υπαρκτή κοινωνική δυσαρέσκεια, κάτι που μπορεί να λειτουργήσει θετικά για την δημοκρατία. Ωστόσο, προσθέτει ότι πολλές από τις ιδέες των λαϊκιστικών κομμάτων της άκρας δεξιάς δεν συμβαδίζουν με τις βασικές αρχές της φιλελεύθερης δημοκρατίας.

Όπως σημειώνει: «Η εμπειρία χωρών όπως η Ουγγαρία, η Πολωνία και οι Ηνωμένες Πολιτείες δείχνει ότι όταν οι λαϊκιστές της άκρας δεξιάς αποκτούν εξουσία, η ίδια η δημοκρατία μπορεί να βρεθεί υπό πίεση» (https://www.news247.gr/kosmos/sxedon-enas-stous-tesseris-evropaious-stirizei-kommata-tis-akras-dexias/n/).

Η ταινία “Citizen Vigilante” αποκαλύπτει το ζήτημα της εγκληματικότητας των μεταναστών και προκαλεί οργή.  Το τρέχον πολιτικό κλίμα σε όλη την Δύση είναι ταραχώδες και χαοτικό, κυρίως λόγω ενός ασταθούς ζητήματος που προκαλεί βαθιές διαιρέσεις: Την μαζική μετανάστευση. Όχι μόνο την μαζική μετανάστευση, αλλά και την μαζική εισβολή από χώρες του τρίτου κόσμου, η οποία διευκολύνεται από φιλελεύθερες κυβερνήσεις.

Οι αριστεροί, ωθούμενοι από μια εμμονή με την πολυπολιτισμικότητα και τον μαρξισμό, επιθυμούν απεγνωσμένα να συνεχιστεί η μαζική μετανάστευση. Οι συντηρητικοί και οι κεντρώοι θέλουν να σταματήσει η μετανάστευση και, ιδανικά, να αντιστραφεί. Και οι δύο πλευρές αρνούνται να υποχωρήσουν, γεγονός που έχει δημιουργήσει ένα εκρηκτικό αδιέξοδο. Η συζήτηση βρίσκεται στα πρόθυρα να εξελιχθεί σε εμφύλιο πόλεμο.

Σε αυτή την συζήτηση, μόνο η μία πλευρά έχει δίκιο. Είναι σαφές στην πλειοψηφία των δυτικών πολιτών ότι μετά από μια δεκαετία προγραμμάτων για τους μετανάστες, απλά δεν υπάρχει συμβατότητα μεταξύ της Ευρωπαϊκής/Αμερικανικής κουλτούρας και των πολιτισμών του τρίτου κόσμου.

Αυτές οι κουλτούρες κατοικούν σε περιοχές του κόσμου όπου ο αυταρχισμός και η βαρβαρότητα είναι βαθιά ριζωμένες στην δημόσια ψυχή. Δεν έχουν καμία αντίληψη για τα δυτικά ιδανικά της ατομικής ελευθερίας, της αξιοκρατίας, της υψηλής εμπιστοσύνης ή της «ανοχής».

Θεωρούν την δυτική ενσυναίσθηση μόνο ως αδυναμία που πρέπει να αξιοποιηθεί. Αυτό σημαίνει ότι οι δυτικοί και οι τριτοκοσμικοί δεν θα μπορέσουν ποτέ να συνυπάρξουν. Απλώς δεν είναι δυνατό χωρίς η μία πλευρά να κυριαρχεί επί της άλλης.

Εν μέσω αυτής της συζήτησης, η  πολιτική αριστερά έχει τον μεγαλύτερο έλεγχο στα δημοφιλή μέσα ενημέρωσης και στο ποιο μήνυμα προβάλλεται περισσότερο. Ταινίες, τηλεοπτικές εκπομπές και διαφημίσεις υπέρ της μετανάστευσης και πολυπολιτισμικές ταινίες κατακλύζουν την αγορά. Αν κάποιο έργο που ασκεί κριτική στην μετανάστευση φτάσει στο φως της δημοσιότητας, είναι ένα είδος θαύματος. Παρουσιάζουμε την ανεξάρτητη ταινία “Citizen Vigilante”.

Σε παραγωγή και σκηνοθεσία του Ούβε Μπολ, η ταινία «Πολίτης Επαγρυπνιστής» πρωταγωνιστεί ο Άρμι Χάμερ ως Σάντερς, ένας Αμερικανός επιχειρηματίας και πρώην αξιωματικός του Αμερικανικού Στρατού που ζει στην Ευρώπη.

Εξοργίζεται από τα άγρια ​​εγκλήματα κατά των μεταναστών και το διεφθαρμένο δικαστικό σύστημα δύο επιπέδων που βοηθά σταθερά τους μετανάστες να αποφεύγουν την τιμωρία. Ξεκινά μια αποστολή να στοχεύσει τους εγκληματίες που αποφεύγουν την δικαιοσύνη, μαζί με τους πολιτικούς αξιωματούχους που διευκολύνουν το έγκλημα.

Η ταινία θυμίζει μια σύγχρονη ταινία Death Wish, εμπνευσμένη από τους ακραίους περιορισμούς στα πυροβόλα όπλα στη Νέα Υόρκη το 1.974 μ.Χ. Περιορισμοί που επέτρεπαν σε βίαιους εγκληματίες και συμμορίες να κυκλοφορούν αχαλίνωτα χωρίς φόβο αντιποίνων από τους πολίτες. Μέχρι σήμερα, η Νέα Υόρκη παραμένει ένα ασφαλές καταφύγιο για τους επαναλαμβανόμενους παραβάτες και τους τρελούς και κάθε ιδιώτης που αναλαμβάνει δράση για την πρόληψη ενός εγκλήματος διώκεται. 

Περιττό να πούμε ότι η κυκλοφορία του Citizen Vigilante προκάλεσε αναταραχή. Οι προοδευτικοί και οι υποστηρικτές των Μουσουλμάνων είναι εξοργισμένοι από την βάναυση βία της ταινίας εναντίον χαρακτήρων μεταναστών.

Η γερμανική κυβέρνηση ουσιαστικά απαγόρευσε την προβολή της ταινίας, αρνούμενη να της δώσει μια αξιολόγηση ή ηλικιακή ταξινόμηση που απαιτείται για να προβάλουν οι κινηματογράφοι την ταινία. Όλοι οι σωστοί άνθρωποι φαίνεται να είναι θυμωμένοι.

Αριστεροί έχουν προσπαθήσει να παρέμβουν καθώς η ταινία αυξάνεται σε δημοτικότητα, με ορισμένους να ισχυρίζονται ότι ο Ούβε Μπολ έκανε την ταινία ως παρωδία για να χλευάσει την «δεξιά ξενοφοβία». Αυτή η αφήγηση έχει απορριφθεί από τον ίδιο τον Ούβε Μπολ, και δηλώνει ότι παίρνει πολύ σοβαρά το μήνυμα της ταινίας. Σε απάντηση, τα μέσα ενημέρωσης επιτέθηκαν στον Μπολ ως «Ναζί».  

Η ταινία είναι εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα, όπως μια υπόθεση ομαδικού βιασμού στο Αμβούργο το 2016 μ.Χ., όπου οι δράστες έλαβαν ποινές με αναστολή λόγω του καθεστώτος τους ως μετανάστες. Τελειώνει με μια αφιέρωση στα «θύματα βιασμού στην Ευρώπη που προδόθηκαν από το νομικό μας σύστημα».

Οι επικριτές του mainstream μισούν τον Πολίτη Επαγρυπνιστή, που αποτελεί τιμητικό σήμα στις μέρες μας. Αλλά είναι όντως τόσο σοκαριστικό το γεγονός ότι τα σχόλια στο δημοφιλές πνεύμα της εποχής μετατοπίζονται για να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα που αφορά την πλειοψηφία του δυτικού πληθυσμού; Πίστευε πραγματικά η πολιτική αριστερά ότι μπορούσε να σχεδιάσει μια ξένη εισβολή χωρίς να μιλήσει το κοινό; Πίστευε πραγματικά ότι μπορούσε να ελέγχει την αφήγηση για πάντα (https://www.triklopodia.gr/%ce%b7-%cf%84%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%af%ce%b1-citizen-vigilante-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%80%cf%84%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%b6%ce%ae%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%b7/);

Κριστίν Λαγκάρντ: «Θα υπάρχουν και μετρητά και ψηφιακό ευρώ» – Διατηρείται (προς ώρας) η ελευθερία επιλογής. Η Κριστίν Λαγκάρντ βάζει τέλος στα σενάρια: «Θα υπάρχουν και μετρητά και ψηφιακό ευρώ» – Διατηρείται (προς ώρας) η ελευθερία επιλογής.

Μια ξεκάθαρη απάντηση που καθησυχάει εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες έδωσε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Κριστίν Λαγκάρντ, σχετικά με το μέλλον των πληρωμών στην Ευρωπαϊκή Ένωση .

Η «σιδηρά κυρία» της ΕΚΤ απάντησε σε σχετική ερώτηση που κατέθεσε ο Έλληνας ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργος Αυτιάς, ξεκαθαρίζοντας ότι η εισαγωγή του ψηφιακού ευρώ δεν θα σημάνει το τέλος των παραδοσιακών μετρητών .

«Έρχεται το ψηφιακό ευρώ και παράλληλα θα ισχύουν και τα μετρητά», τόνισε χαρακτηριστικά η Κριστίν Λαγκάρντ, προσθέτοντας πως τόσο τα χαρτονομίσματα όσο και το νέο ψηφιακό νόμισμα θα αποτελούν μορφές νόμιμου χρήματος .

Η Πρόεδρος της ΕΚΤ διέψευσε τα σενάρια που θέλουν την Ευρωπαϊκή Ένωση να καταργήσει υποχρεωτικά τα μετρητά, επισημαίνοντας ότι δεν θα επιβληθεί κανένα μέσο πληρωμής στους πολίτες . Η ελευθερία επιλογής των καταναλωτών στις καθημερινές συναλλαγές τους παραμένει – τουλάχιστον προς το παρόν – απαραβίαστη .

Σύμφωνα με την Λαγκάρντ, το ψηφιακό ευρώ έχει σχεδιαστεί για να συμπληρώνει τα τραπεζογραμμάτια και να επεκτείνει τα οφέλη των μετρητών – όπως η απλότητα, η προστασία της ιδιωτικής ζωής και η αξιοπιστία – στην ψηφιακή σφαίρα .

Με λίγα λόγια, το μέλλον των πληρωμών στην Ευρώπη φαίνεται να είναι διπλό: οι πολίτες θα έχουν την επιλογή να χρησιμοποιούν είτε το «κλασικό» χαρτονόμισμα είτε το ψηφιακό ευρώ, ανάλογα με τις προτιμήσεις τους (https://www.triklopodia.gr/%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%af%ce%bd-%ce%bb%ce%b1%ce%b3%ce%ba%ce%ac%cf%81%ce%bd%cf%84-%ce%b8%ce%b1-%cf%85%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b5%cf%84/#google_vignette7/);

Η Μεγάλη Επιστροφή των Μετρητών: Όταν οι «Πρωτοπόροι» της Ψηφιοποίησης Αλλάζουν Γνώμη. Την ώρα που η Ελλάδα πανηγυρίζει για την «βαθιά» είσοδό της στον μαγικό κόσμο των ηλεκτρονικών πληρωμών, ανακαλύπτοντας επιτέλους το «μαγικό ρόφημα» κατά της μικρομεσαίας φοροδιαφυγής, στην υπόλοιπη Ευρώπη αρχίζουν διστακτικά να συνειδητοποιούν ότι ίσως η ολοκληρωτική ψηφιοποίηση της οικονομίας δεν ήταν και η καλύτερη ιδέα του Αιώνα.

Η χώρα μας, όπως πάντα, ακολούθησε με καθυστέρηση το ψηφιακό μοντέλο των Βορείων. Αλλά από την πανδημία και μετά, με την υποχρεωτικότητα, την ευκολία και την προπαγάνδα, το πλαστικό χρήμα μπήκε ακόμα και στις πιο μικρές συναλλαγές.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος για το 2025 μ.Χ., οι συναλλαγές με κάρτες έφτασαν τα 2,7 δισ. (+10%), με συνολική αξία 119,5 δισ. ευρώ (+6%), ενώ η μέση αξία ανά συναλλαγή έπεσε στα 43 ευρώ. Σημάδι «προόδου», λένε. Σημάδι ότι πια πληρώνουμε ακόμα και τον καφέ με κάρτα, απαντούν άλλοι.

Και ενώ το Ελληνικό οικονομικό επιτελείο τρίβει τα χέρια του μετρώντας δισεκατομμύρια από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, οι ίδιοι που μας έδειξαν τον δρόμο της πλήρους ψηφιοποίησης αρχίζουν να… πατάνε φρένο.

Η Σουηδία, πρωταθλήτρια της ψηφιοποίησης, ανακαλύπτει ξανά τα χαρτονομίσματα. Το Σουηδικό Κοινοβούλιο ψήφισε νόμο που υποχρεώνει παντοπωλεία, φαρμακεία και τράπεζες να δέχονται μετρητά σε πολύ μεγαλύτερη έκταση. Μετά την ραγδαία μείωση της χρήσης μετρητών, η Σουηδία –το ίδιο το πρότυπο της cashless society– αναγκάζεται να νομοθετήσει την επιστροφή τους. Υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά η κατεύθυνση είναι σαφής: φτάσαμε στο σημείο που η υπερ-ψηφιοποίηση δημιούργησε προβλήματα.

Περίπου μισό εκατομμύριο Σουηδοί ζουν σε «ψηφιακό αποκλεισμό». Ηλικιωμένοι, άτομα με αναπηρίες, άστεγοι, γυναίκες θύματα εγκληματικότητας. Άνθρωποι δηλαδή που η λατρεία της ψηφιακής οικονομίας τους άφησε στο περιθώριο. Η κυβέρνηση καλείται τώρα να εξετάσει και τις δημόσιες υπηρεσίες. Πόσο «συμπεριληπτική» τελικά ήταν αυτή η ψηφιακή επανάσταση;

Οι «Πρωτοπόροι» αλλάζουν γνώμη. Δεν είναι μόνο η Σουηδία. Στην Νορβηγία και την Δανία ήδη ισχύουν υποχρεώσεις αποδοχής μετρητών. Στην Ολλανδία εξετάζονται παρόμοια μέτρα, ενώ στην Αγγλία η Αρχή Χρηματοοικονομικής Συμπεριφοράς πιέζει τις τράπεζες να μην εξαφανίζουν την υποδομή μετρητών χωρίς να σκεφτούν τις τοπικές ανάγκες.

Θυμίζουμε ότι πριν από λίγα χρόνια η ΕΚΤ είχε απορρίψει αίτημα των Ελληνικών Αρχών για ακόμα περισσότερα αντικίνητρα στα μετρητά, υπενθυμίζοντας ότι τα μετρητά παραμένουν στον πυρήνα του ευρωσυστήματος. Τώρα οι ίδιοι Βόρειοι που μας έλεγαν να ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους, κάνουν στροφή 180 μοιρών.

Τι λέει (ακόμα) η ΕΚΤ; Στην επίσημη ιστοσελίδα της, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εξακολουθεί να απαριθμεί τα πλεονεκτήματα των μετρητών με τρόπο που ακούγεται σχεδόν… αντι-ψηφιακός: Ελευθερία και αυτονομία: Δεν χρειάζεσαι ίντερνετ, ρεύμα ή τρίτους. Ιδανικό για blackouts και ψηφιακούς πολέμους. Νόμιμο χρήμα: Δεν μπορεί να σου το αρνηθεί κανείς εύκολα.

Απόρρητο: Δεν καταγράφεσαι σε κάθε καφέ. Συμπερίληψη: Δεν αφήνει απέξω εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες. Έλεγχος δαπανών: Δυσκολεύει τις παρορμητικές αγορές. Ασφάλεια: Άτρωτα από κυβερνοεπιθέσεις και απάτες.

Αποθήκευση αξίας: Χωρίς κινδύνους αντισυμβαλλομένων. Με άλλα λόγια, όλα όσα η ψηφιακή προπαγάνδα υποτιμούσε συστηματικά τα τελευταία χρόνια, τώρα επιστρέφουν ως αυτονόητα πλεονεκτήματα.

Το μάθημα της ειρωνείας. Η ιστορία είναι γεμάτη ειρωνεία. Όσοι πρωτοστάτησαν στην ιδέα μιας κοινωνίας χωρίς μετρητά, όσοι μας έλεγαν ότι η αντίσταση στα ψηφιακά μέσα είναι «παλαιοκομμουνιστική» ή «συνωμοσιολογική», τώρα ψηφίζουν νόμους για να σώσουν τα χαρτονομίσματα. Και την ίδια ώρα, στην Ελλάδα συνεχίζουμε την πορεία προς την πλήρη ψηφιοποίηση σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

Ίσως τελικά το πραγματικό «αντίδοτο» δεν ήταν μόνο η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Ίσως ήταν και η διατήρηση μιας ελάχιστης ελευθερίας, ιδιωτικότητας και ανθεκτικότητας σε έναν κόσμο όπου ένας server down ή ένας κυβερνοπόλεμος μπορεί να αχρηστεύσει ολόκληρη την καθημερινότητα.

Οι Σουηδοί το κατάλαβαν. Εμείς ακόμα πανηγυρίζουμε για τα 2,7 δισεκατομμύρια συναλλαγές με κάρτα. Ποιος ξέρει, σε λίγα χρόνια ίσως και εμείς ψηφίσουμε νόμο για να μπορούμε να πληρώσουμε με κέρματα στο περίπτερο (https://romioitispolis.gr/i-megali-epistrofi-ton-metriton-otan-oi-protoporoi-tis-psifiopoiisis-allazoyn-gnomi/s).

260.000 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΣΕ 7 ΗΜΕΡΕΣ! Το κίνημα που πιέζει τις Βρυξέλλες για το ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ. Η συζήτηση γύρω από το μεταναστευτικό αποκτά νέα δυναμική στην Ευρώπη, καθώς η πρωτοβουλία «Save Europe Act» καταγράφει εντυπωσιακή ανταπόκριση από πολίτες που ζητούν αυστηρότερη αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης.

Μέσα σε μόλις μία εβδομάδα από την Σύνοδο Κορυφής για την Μετανάστευση στο Πόρτο, η διαδικτυακή καμπάνια έχει ήδη ξεπεράσει τις 260.000 υπογραφές, με περισσότερες από 100.000 να συγκεντρώνονται τις πρώτες τρεις ημέρες.

Πίσω από την πρωτοβουλία βρίσκονται δύο γνωστές προσωπικότητες του ευρωπαϊκού πατριωτικού χώρου, ο Αυστριακός ακτιβιστής Martin Sellner και η Ολλανδή πολιτική σχολιάστρια Eva Vlaardingerbroek (Βλάαρντινγκερμπρουκ), οι οποίοι καλούν τους Ευρωπαίους πολίτες να στηρίξουν ένα κοινό αίτημα για την επιστροφή των παράνομων μεταναστών στις χώρες προέλευσής τους.

Ο μεγάλος στόχος είναι η συγκέντρωση ενός εκατομμυρίου υπογραφών, ώστε το αίτημα να κατατεθεί επισήμως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και να τεθεί με μεγαλύτερη πίεση στο επίκεντρο των Ευρωπαϊκών αποφάσεων. Το γεγονός ότι ήδη έχει καλυφθεί περισσότερο από το ένα τέταρτο του στόχου σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θεωρείται από τους υποστηρικτές της πρωτοβουλίας ως σαφές μήνυμα προς τις Βρυξέλλες.

Μεταξύ εκείνων που έχουν εκφράσει δημόσια την στήριξη τους βρίσκονται ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν, ο πολιτικός της AfD Μπιορν Χέκε στην Γερμανία, καθώς και ο Βρετανός πολιτικός Ρούπερτ Λόου. Οι περισσότερες υπογραφές προέρχονται από χώρες που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των μεταναστευτικών πιέσεων, όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Ολλανδία, η Ισπανία και η Μεγάλη Βρετανία.

Οι επόμενες εβδομάδες αναμένεται να δείξουν αν η συγκεκριμένη κινητοποίηση θα εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες πανευρωπαϊκές παρεμβάσεις πολιτών των τελευταίων ετών γύρω από το μεταναστευτικό ζήτημα (https://news12.gr/2026/06/08/260-000-%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b5%cf%82-%cf%83%ce%b5-7-%ce%b7%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b9/s).

Οι μάσκες έπεσαν επιτέλους: Η Ιαπωνία κινήθηκε για να δημιουργήσει μια δύναμη κρούσης στην Ανατολική Ασία. Το Τόκιο φαίνεται να εγκαταλείπει οριστικά την εικόνα της μεταπολεμικής ειρηνικής δύναμης και να επενδύει δυναμικά στην στρατιωτική του ισχύ.

Η εντυπωσιακή αύξηση των αμυντικών δαπανών, η ανάπτυξη νέων πυραυλικών συστημάτων και η ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων προκαλούν έντονο προβληματισμό σε ολόκληρη την Ανατολική Ασία.

Συναγερμός στο Πεκίνο: «Ο μιλιταρισμός επιστρέφει». Η Κινεζική ηγεσία παρακολουθεί με ανησυχία τις εξελίξεις, υποστηρίζοντας ότι η Ιαπωνία απομακρύνεται από τις μεταπολεμικές δεσμεύσεις της. Σύμφωνα με το Πεκίνο, η στρατιωτική αναβάθμιση του Tokyo μπορεί να ανατρέψει τις εύθραυστες ισορροπίες ασφαλείας στην περιοχή.

Το νέο οπλοστάσιο που αλλάζει τα δεδομένα. Η ανάπτυξη πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, τα προηγμένα συστήματα αεράμυνας και η στενότερη συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες συνθέτουν ένα νέο στρατηγικό περιβάλλον. Αναλυτές εκτιμούν ότι η Ιαπωνία επιδιώκει να αποκτήσει αποτρεπτική ισχύ που θα της επιτρέψει να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή.

Ο ρόλος της Washington και η νέα γεωπολιτική σκακιέρα. Η Washington παραμένει ο βασικός στρατηγικός εταίρος του Tokyo, ενισχύοντας την στρατιωτική συνεργασία και την τεχνολογική διασύνδεση των δύο χωρών. Η εξέλιξη αυτή θεωρείται από πολλούς μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας ανάσχεσης της Κινεζικής επιρροής στην Ασία.

Μόσχα και Πεκίνο σε κοινό μέτωπο. Η Μόσχα εκφράζει παρόμοιες ανησυχίες με το Πεκίνο, υποστηρίζοντας ότι η αυξανόμενη στρατιωτική ισχύς της Ιαπωνίας δημιουργεί νέες προκλήσεις ασφαλείας στην περιοχή. Η προσέγγιση Ρωσίας και Κίνας στο συγκεκριμένο ζήτημα γίνεται ολοένα και πιο εμφανής.

Η Ανατολική Ασία σε τροχιά νέας έντασης. Καθώς οι γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις κλιμακώνονται, πολλοί διερωτώνται αν η περιοχή εισέρχεται σε μια νέα περίοδο στρατηγικού ανταγωνισμού. Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι κινήσεις του Tokyo δεν περνούν απαρατήρητες και ήδη αναδιαμορφώνουν τους συσχετισμούς δυνάμεων από το Πεκίνο μέχρι την Μόσχα και την Washington.

Τα ερωτήματα που θα κρίνουν τις εξελίξεις Πόσο μακριά θα φτάσει ο επανεξοπλισμός της Ιαπωνίας; Θα οδηγήσει η νέα στρατηγική σε κούρσα εξοπλισμών στην Ασία; Πώς θα αντιδράσουν Πεκίνο και Μόσχα τα επόμενα χρόνια;

Μπορεί η περιοχή να διατηρήσει την σταθερότητά της μέσα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης έντασης; Η Ανατολική Ασία βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη καμπή και οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα ενδέχεται να καθορίσουν το γεωπολιτικό τοπίο των επόμενων δεκαετιών (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/882352/oi-maskes-epesan-epitelous-i-iaponia-kinithike-gia-na-dimiourgisei-mia-dynami-kroysis-stin-anatoliki-asias).

Έρευνα-σοκ από Ν.Κορέα: «Τα εμβόλια mRNA κατά του κορωνοϊού “εκτόξευσαν” τις εμφανίσεις καρκίνων»! Αναφέρονται διαφοροποιήσεις ανάλογα με το είδος του εμβολίου και τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Νέα μελέτη από την Νότια Κορέα κατέδειξε πώς τα mRNA εμβόλια κατά του κορωνοϊού «εκτοξεύουν» τον κίνδυνο εμφάνισης συγκεκριμένων μορφών καρκίνου μέσα σε διάστημα ενός έτους.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της ανάλυσης, καταγράφονται αυξημένοι δείκτες κινδύνου για διάφορες μορφές καρκίνου, μεταξύ των οποίων του πνεύμονα, του προστάτη, του θυρεοειδούς, του στομάχου, του παχέος εντέρου και του μαστού, με τους ερευνητές να αναφέρουν διαφοροποιήσεις ανάλογα με το είδος του εμβολίου και τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων.

Ενδεικτικά, για τον καρκίνο του πνεύμονα καταγράφεται αύξηση του σχετικού κινδύνου κατά 53%, ενώ για τον καρκίνο του προστάτη η αύξηση φτάνει περίπου το 69%. Για τον θυρεοειδή, το ποσοστό εμφανίζεται αυξημένο κατά περίπου 35%, ενώ αντίστοιχες μεταβολές αναφέρονται και για γαστρεντερικές και άλλες μορφές καρκίνου.

Οι συγγραφείς της μελέτης υπογραμμίζουν ότι πρόκειται για παρατηρησιακή ανάλυση δεδομένων και ότι τα αποτελέσματα αποτυπώνουν συσχετίσεις και όχι αποδεδειγμένη αιτιώδη σχέση, επισημαίνοντας την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα προκειμένου να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.

Η μελέτη έχει ήδη προκαλέσει συζητήσεις στην επιστημονική κοινότητα, καθώς άλλοι ειδικοί τονίζουν ότι παράγοντες όπως η ηλικία, το ιατρικό ιστορικό και η αυξημένη ιατρική παρακολούθηση ενδέχεται να επηρεάζουν σημαντικά τα αποτελέσματα (https://www.pronews.gr/ygeia/ta-mrna-emvolia-kata-tou-koronoiou-ektokseyoun-ton-kindyno-emfanisis-karkinou-mesa-se-ena-xrono//s).

Διέρρευσε το σχέδιο - σοκ των ΗΠΑ: Ετοιμάζεται θανάσιμη επίθεση στην καρδιά των BRICS – Νέα Βενεζουέλα η… Βραζιλία. Στην Βραζιλία, η κατάσταση είναι ακόμη πιο σύνθετη… Η αναγνώριση των βραζιλιάνικων συμμοριών ως τρομοκρατικών οργανώσεων ανοίγει τον δρόμο για κλιμάκωση των Αμερικανο-βραζιλιάνικων σχέσεων.

Θυμίζοντας την τραγωδία της ταπεινωμένης Βενεζουέλας και προσπαθώντας να εκτιμήσουν ποιος θα είναι ο επόμενος στην σειρά, όλοι για κάποιο λόγο εστίασαν στην Κούβα. Άλλωστε, και η Αμερικανική κυβέρνηση τροφοδοτούσε διαρκώς την αντικουβανική υστερία.