ΟΙ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

ΟΙ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Όπως είναι γνωστό κατά την διάρκεια του Μεσοπολέμου, η Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Γερμανία λόγω της κατάστασης που επικρατούσε τότε, ανέβηκαν και κατέβηκαν σε αυτή πάρα πολλές κυβερνήσεις διάφορων πολιτικών καταστάσεων και κομμάτων.

Συγκεκριμένα με την λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στην Γερμανία ανέβηκα στην εξουσία οι σοσιαλιστές υπό τον Έμπερτ, οι οποία κατάφεραν μετά την πτώση του τυραννικού καθεστώτος του Γερμανού Αυτοκράτορα/kaizer Γουλιέλμου του Β΄ να επιβάλλουν μία κατά κάποιον τρόπον «δημοκρατία» στην χώρα αυτή.

Όμως η κατάρρευση της Αυτοκρατορίας αυτής, σε συνδυασμό παράλληλα με την μεγάλη οικονομική κοινωνική, πολιτική και στρατιωτική καταστροφή που είχαν πάθει οι Γερμανοί στον πόλεμο αυτό, είχε φέρει την Γερμανία στο χείλος της καταστροφής.

Σύντομα στην χώρα αυτή, όπως επίσης και στην υπόλοιπη Ευρώπη, συνέπειά της μεγάλης οικονομικής κρίσης, η οποία διήρκεσε τουλάχιστον 3 έτη από το 1.920 μετά Χριστόν και το 1.923 μετά Χριστόν, σε συνδυασμό με την Iσπανική γρίπη που συνέβη τότε, είχε σαν ένα αποτέλεσμα να υπάρξει τεράστια φτώχεια και ανεργία, πολλοί άνθρωποι να χάσουν τις δουλείες τους και να πεθάνουν από την πείνα και τις κακουχίες του πολέμου και των παρεπόμενων αυτού.

Συνέπεια της κατάστασης αυτής ήταν ο άλλοτε διάσημος καγκελάριος της «Δημοκρατίας της Βαϊμάρης» όπως ονομάστηκε, ήταν ο Έμπερτ σύντομα να εξευτελιστεί στα μάτια του Γερμανικού λαού και να γίνει ιδιαίτερα μισητή τόσο ο ίδιος, όσο και το κόμμα του και είχε συμβάλει σε αυτή την εξέλιξη να πέσει από την εξουσία και να χάσει μεγάλο μέρος της πολιτικής του δύναμης.

Στην συνέχεια μετά την πτώση της κυβέρνησης του Έμπερτ άρχισαν να τον διαδέχονται άλλες κυβερνήσεις οι οποίες κράτησαν πολλές φορές λίγους μόνο μήνες και δεν είχαν ουσιαστικά θα μπορούσε να πει κανείς ένα μεγάλο αντίκτυπο και κάποιο θετικό αποτέλεσμα στην «Δημοκρατία της Βαϊμάρης» εκείνη την περίοδο (https://alophx.blogspot.com/2023/12/blog-post_1.html, https://alophx.blogspot.com/2023/06/blog-post_20.html).

Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε μέχρι που πήρε την εξουσία στην χώρα αυτή ο συντηρητικός Στρέσεμαν, ο οποίος αναγκάστηκε να αποδεχτεί τους όρους που του είχαν επιβάλει οι νικητές της Αντάντ και να πληρώσει μεγάλες πολεμικές αποζημιώσεις, όπως παράλληλα και να αφοπλίσει εντελώς την Γερμανία σύμφωνα με τους όρους τους πολέμου.

Η κατάσταση αυτής σε συνδυασμό με την μεγάλη οικονομική κρίση, είχε σαν αποτέλεσμα ο συγκεκριμένος άνθρωπος κατάφερε σε μεγάλο βαθμό να φτιάξει τα οικονομικά της Γερμανίας, αν και αυτός να μην είναι καθόλου αγαπητός από τον ίδιο του τον λαό.

Παρόλα αυτά το γεγονός ότι οι Γερμανοί δεν είχαν να πληρώσουν για να φτιάξουν όπλα και μεγάλο μέρος των εισόδων του κράτους μαζί με τα δάνεια που έπαιρνε από τους Αμερικάνους, τα έδιναν για την ανάπτυξη, κάτι που σαν είχε σαν αποτέλεσμα να φτιαχτεί έστω και προσωρινά θα έλεγε κανείς την Γερμανική δημοκρατία και οικονομία.

Η «Δημοκρατία της Βαϊμάρης» θα πρέπει κανείς να ομολογήσει ότι ήταν μία θα έλεγε κάνει κατά κάποιο τρόπο τεχνητή οικονομία που λειτουργούσε με δάνεια που τους έδιναν οι Αμερικάνοι και αν αυτά κάποια στιγμή κόβονταν όταν τα ζητούσαν πίσω οι Αμερικάνοι, θα κατέρρεε στην στιγμή, αφού σε αυτή την δημοκρατία οι μόνοι που μπορούσαν να έχουν κέρδος ήταν οι πλούσιοι επιχειρηματίες και σε καμία περίπτωση ο απλός και φτωχός λαός, ο οποίος ελάχιστα είχε να κερδίσει από αυτή.

Τον καγκελάριο αυτό διαδέχθηκε στην εξουσία της Γερμανίας ο Βίλχελμ Μαρξ, ο οποίος από την πλευρά του άνηκε στην παράταξη του Κέντρου και αυτόν για άλλη μία φορά ο Βίλχελμ Μαρξ, ο οποίος ήταν σοσιαλδημοκράτης.

Επί του συγκεκριμένου σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου στην ουσία κατέρρευσε η Γερμανική οικονομία, αφού τότε συνέβη το μεγάλο κραχ του 1.929 μετά Χριστόν και αυτός αναγκάστηκε να πάρει πάρα πολλά αντιλαϊκά μέτρα και να χάσει σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό όπως θα περίμενε κανείς να συμβεί και απολύτως λογικά την φήμη του στον Γερμανικό λαό (https://alophx.blogspot.com/2017/09/1873-1929-2008.html).

Εννοείται φυσικά ότι τα μέτρα αυτά δεν έφεραν κανένα απολύτως αποτέλεσμα κάτι το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα στις επόμενες εκλογές να κερδίσουν οι συντηρητικοί και το καθολικό κόμμα και καγκελάριος της χώρας αυτής να γίνει ο Μπρύνιγκ, ο οποίος με τα διατάγματα που του είχε παρέχει ο τότε Πρόεδρος της χώρας, ο συντηρητικός στρατάρχης Χίντεμπουργκ, «κατάφερε» να επιβάλει αυτό που θα λέγαμε στην εποχή μας έκτακτα μνημονιακά μέτρα.

Η κατάσταση αυτή κράτηση 3 χρόνια και ακόμη περισσότερο και αντί να φέρει στην Γερμανική οικονομία λύσεις, της επέφερε πιο πολλά προβλήματα (πολλοί λένε ότι αυτό γινότανε επίτηδες προκειμένου ο Γερμανικός λαός να απελπιστεί και κάποιοι μοναρχικοί κύκλοι να επαναφέρουν για άλλη μία φορά τον Kkaizer ως έναν δήθεν «μεσσία» για να λύσει τα πρόβλημα των Γερμανών), κάτι που στην περίπτωση τους αντί να φέρει αυτόν που ήθελαν (τον μονάρχη πίσω στην Γερμανία), αλλά κατάφερε αντίθετα να φει στην θέση του τον Χίτλερ.

Μετά από 3 χρόνια τυραννικής καταπόνησης και μίσος από τον Γερμανικό λαό ο Μπρύνιγκ αναγκάστηκε να παραιτηθεί και ο Χίντεμπουργκ χάρη στο μυστικοσύμβουλο του, τον δολοπλόκο στρατηγός Σλάιχερ επέβαλε σαν νέο καγκελάριο της Γερμανίας τον Φον Πάπεν.

Ο Φον Πάπεν προσπάθησε από την πλευρά του να συνεχίσει και ο ίδια πολιτική, αλλά ταυτόχρονα να απεξαρτήθηκε από τον Σλάιχερ, κάτι το οποίο τον έκανα στραφεί εναντίον του και σύντομα να το ρίξει από την εξουσία και να γίνει ο ίδιος καγκελάριος της Γερμανίας (ο Σλάιχερ), ενώ η κατάσταση στην χώρα αυτή επιδεινώνονταν οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά, αφού λόγω της ανεργίας και της πτώχευσης είχαν σπάσει μεγάλες συγκρούσεις μεταξύ των διάφορων παρατάξεων που έχουν παραστρατιωτικά σώματα, όπως λέω χάρη οι Ναζί, οι σοσιαλδημοκράτες, οι καθολικοί, οι κομμουνιστές και οι αναρχικοί.

Στο τέλος ο Φον Πάπεν για να εκδικηθεί τον Σλάιχερ αποφάσισε να συμμαχήσει με τον Χίτλερ και να δημιουργήσει μαζί του έναν εκλογικό συνασπισμό με τους συντηρητικούς, όπως επίσης και το κόμμα του Χούκενμπεργκ (https://alophx.blogspot.com/2018/12/afd.html, https://alophx.blogspot.com/2022/02/blog-post_1.html), που ήταν μεγάλος ιδιοκτήτης των μέσων μαζικής ενημέρωσης και με τον τρόπο αυτό έγινε ο Χίτλερ καγκελάριος της Γερμανίας και την οδήγησε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η κατάσταση αυτή θυμίζει σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό τις μέρες μας με την επάνοδο (μετά την πτώση της κομμουνιστικής) της επαινεμένης Γερμανίας, η οποία συντελέστηκε με την πτώση του κομμουνιστικού μπλοκ το 1.989 μετά Χριστόν μέχρι και τις μέρες μας.

Συγκεκριμένα με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης παράλληλα έπεσε και η Ανατολική κομουνιστική γερμάνια και το τυραννικό δικτατορικό καθεστώς της και ο τότε καγκελάριος της δυτικής Γερμανίας Χέλμουτ Κολ κατάφερε για άλλη μία φορά να ενώσει όλη την Γερμανία (σαν νέος Μπίσμαρκ) υπό το χριστιανοδημοκρατικό κόμμα, το οποίο τότε διοικούσε.

Όμως αυτή η ένωση δεν προσέφερε όπως τα περίμενε κανείς μεγάλη ευημερία στους Ανατολικούς Γερμανούς, αφού από την Δυτική Γερμανία αντί να δουν ανάπτυξη, αντίθετα αυτοί αποφάγαν να ξεπουλήσουν όλη την περιουσία της Ανατολικής Γερμανίας και να απολύσουν όλο τον κόσμο από τις κρατικές επιχειρήσεις και με τον τρόπο αυτό έφεραν μεγάλη φτώχεια στην περιοχή αυτή, η οποία υπάρχει μέχρι και στις μέρες μας.

Σαν να μην τα αν όλα αυτά αρκετά, άρχισαν κοινωνικές συγκρούσεις στην συγκεκριμένη περιοχή και πολύ ήταν πάρα πολλοί οι δυσαρεστημένοι από τον τότε Υπουργό Οικονομικών που οργάνωσε αυτή την καταστροφή, τον γνωστό σε όλους μας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και ένας δυσαρεστημένος από την περιοχή αυτή τον πυροβόλησε στην συνέχεια, τον έβγαλαν τρελό δήθεν, αντι να πουν ότι ήταν λόγω της καταστροφικών πολιτικών που έκανε και ο συγκεκριμένος άνθρωπος.

Στην συνέχεια οι Γερμανοί στράφηκαν σύντομα κι αυτοί ενάντια στον τότε θεωρούμενο καγκελάριο της ένωσης Κολ και αυτός έχασε τις εκλογές και από εσωτερικές δολοπλόκες στο κόμμα του από τον Σόιμπλε και την Μέρκελ και νέος ηγέτης και καγκελάριος της χώρας αυτής έγινε ο Σρέντερ.

Ο συγκεκριμένος άνθρωπος ήταν σοσιαλδημοκράτης και προσπάθησε όπως έκαναν οι σοσιαλδημοκράτες του Στρέσεμαν στον Μεσοπόλεμο να έρθει σε συμμαχία και οικονομική συνεργασία με τους Ρώσους, προκειμένου να μπορέσει να προμηθεύεται η Γερμανία φθηνό στην πετρέλαιο για τις βιομηχανίες της και φυσικό αέριο, προκειμένου αυτές να λειτουργούν και να γίνει μία ισχυρή χώρα.

Πραγματικά κατάφερε η οικονομία της Γερμανίας για περίπου μία δεκαετία να ανέλθει, αλλά παρόλα αυτά θα πρέπει να αναφερθεί ότι στο κοινωνικό του μέρος δεν πήγε καθόλου καλά, αφού με την οικονομική πολιτική που εφάρμοσε, που ήταν ένα μίνι μνημόνιο θα λέγαμε στην εποχή μας στην Γερμανία (η λεγομένη «ατζέντα 2010 μ.Χ.») και τους επέφερε μεγάλη οικονομική κρίση.

Τον καγκελάριο αυτό διαδέχτηκε η χριστιανοδημοκράτης πολιτικός Άγγελλα Μέρκελ, η οποία έβαλε τον Σόιμπλε ως Υπουργό και σε όλες τις χώρες της Ευρώπης/ΕΕ/Ράϊχ της Γερμανίας επέβαλαν τα αντισυνταγματικά παράνομα και αντεθνικά μνημόνια σε αυτές, όπως και στην πατρίδα μας στην Ελλάδα και με αυτό κατάφεραν κυριαρχήσουν στην Ευρώπη.

Σύντομα όμως η κακές πολιτικές τες οι καταπίεση των άλλων εθνών επέφεραν σαν αποτέλεσμα την άνοδο διάφορων κομμάτων που ήταν ενάντια στους Γερμανούς σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, ενώ η φαεινή ιδέα της Μέρκελ (και του Τσίπρα) να φέρει εκατομμύρια ισλαμιστές λαθρομετανάστες στην Ευρώπη προώθησε ακόμα περισσότερο τα κόμματα αυτά και είχε σαν αποτέλεσμα η ίδια να πέσει από την εξουσία σταδιακά και για τον λόγο αυτό.

Στην ουσία στην Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη συνέβη ότι και στον Μεσοπόλεμο με την εισαγωγή πολλών αλλοεθνών πληθυσμών, λόγου χάρη Ρώσων εμιγκρέδων και των Λευκών από τον Ρωσικό Εμφύλιο πόλεμο και Εβραϊκής καταγωγής, τα οποία και σε εκείνη την περίπτωση κατάφεραν να προκαλέσουν την άνοδο κομμάτων που ήταν ενάντια σε τέτοια παράνομη μετανάστευση όπως ακριβώς συμβαίνει και στις μέρες μας.

Μετά την Μέρκελ καγκελάριος στην Γερμανία έγινε ο σοσιαλδημοκράτης Σολτς, ο οποίος προσπάθησε με μία καταστροφική και αυτοκτονική πολιτική για την Γερμανία να αποκόψει κάθε γέφυρα με την Ρωσία και να πάψει να παίρνει το φθηνό φυσικό αέριο και το πετρέλαιο της και να στραφεί στο πανάκριβο Αμερικάνικο που λόγω των πλοίων έκανε εβδομάδες να φτάσει στην Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Αυτή η κατάσταση σε συνδυασμό με τις μεγάλες αυξήσεις τιμών που είχαν ήδη ξεκινήσει πριν από τον Ρωσοουκρανικό Πόλεμο (https://alophx.blogspot.com/2023/03/blog-post.html), αλλά επιδεινώθηκαν μετά την έναρξης του, όπως και στα τρόφιμα και καύσιμα, προκάλεσε μεγάλη οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση στην Ευρώπη, η οποία πιο πριν είχε ήδη υποστεί την μεγάλη οικονομική κρίση των ετών 2008 μετά Χριστόν και 2009 μετά Χριστόν, αλλά παράλληλα και τον κορωνοιό και στην ουσία έκαναν όλα αυτά να καταρρεύσει οικονομία της Ευρώπης, της Δύσης, μαζί και αυτή της ισχυρής Γερμανίας.

Και σαν να μην ήταν όλα αυτά αρκετά ο συγκεκριμένος καγκελάριος αποφάσισε να δαπανήσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια τόσο για να εξοπλίσεις τους ουκρανούς, αντί να τα δώσεις στον Γερμανικό λαό που τα έχει ανάγκη, όπως επίσης και να επαναδημιούργησει τον ισχυρό Γερμανικό στρατό της παλιάς εποχής επιδεινώνοντας ακόμη περισσότερο την οικονομική και κοινωνική κρίση στην χώρα του.

Εξαιτίας όλο τον παραπάνω πολλοί αναμένουν ότι στην εποχή μας θα υπάρξει όπως και στην περίοδο εκείνη μία μεγάλη οικονομική κρίση η οποία θα καταστρέψει την δυτική οικονομία, όπως ακριβώς συνέβη το 1.929 μετά Χριστόν (https://alophx.blogspot.com/2024/05/blog-post_23.html), με αποτέλεσμα σε πολλές χώρες αυτής να ανέβουν για άλλη μία φορά καθεστώτα σαν αυτά του Μεσοπολέμου και όπως διαλύθηκε η Λατινική Ένωση τότε να διαλυθεί και Ευρωπαϊκή Ένωση στις μέρες μας (https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post_62.html).

Παράλληλα σε ία τέτοια κατάσταση δεν αναμένεται κανένα γερμανικό κόμμα να καταφέρει να αποκτήσει την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο και σε περίπτωση που συμβεί αυτό όπως αναμένεται από πολλούς να υπάρξει και μία τεράστια έκρηξη της δημοφιλίας και της εκλογικές δύναμης της Εναλλακτικής για την Γερμανία.

Και σύντομα να σπάσουν για άλλη μία φορά τα ταμπού στην Γερμανία και να αναγκαστεί ο Μερτς, ο οποίος πιθανότατα θα είναι αυτός ο οποίος θα νικήσει τις εκλογές στην Γερμανία (ακόμα και με μικρό προβάδισμα) και όχι με τόσο μεγάλη διαφορά όπως αναμένεται από την AfD, να γίνει καγκελάριος ακόμη και με την συνεργασία με την Εναλλακτική για την Γερμανία, αν στην αναμενόμενη μάχη του δεν δημιουργηθεί κυβέρνηση με συνασπισμό Χριστιανοδημοκρατών, σοσιαλιστών και πράσινων, αν όπως αναμένεται πάρουν όλοι τους μικρό ποσοστό και οι φιλελεύθεροι δεν καταφέρουν να μπουν στο Γερμανικό κοινοβούλιο.

Στην περίπτωση αυτή ο Μερτς θα μπορούσε να πει κανείς ότι στην ουσία θα μπορούσε να γίνει ένα συνδυασμός του Χούκενμπεργκ, όπως επίσης του Φον Πάπεν, αλλά παράλληλα και των συντηρητικών, οι οποίοι και συνάψαν συμμαχία με τον Χίτλερ και για άλλη μία φορά στην Ευρώπη και κυρίως στην Γερμανία να ανέβουν κόμματα με παρεμφερή ιδεολογία στην εξουσία.

[Με την ομιλία του Μερτς (που είναι μέλος της Blackrock και Γερμανικών συμφερόντων, η οποία ελέγχει και τις Αμερικάνικες εταιρείες οπλών, πετρελαίου, τραπεζικές και κατασκευαστικές και είναι μέλος του Βαθέως Κράτους) ότι θέλει να ανεξαρτητοποιηθεί η ΕΕ από τις ΗΠΑ οικονομικά, πολιτικά και να δημιουργήσει δικό της στρατό και πυρηνικά, σιγουρά ο Τραμπ θα αποδιέλυσε την ΕΕ, μονός του (https://alophx.blogspot.com/2018/08/blog-post.html) ή και με τον Πούτιν μαζί (https://alophx.blogspot.com/2017/12/blog-post_93.html).

Ο δε Τραμπ είναι πρόθυμος και για την διάλυση του ΝΑΤΟ αν δεν αυξήσουν τα έξοδα οι Ευρωπαίοι και αν αποχωρήσουν από αυτό οι ΗΠΑ θα μείνει ένας Ευρωπαϊκός στρατός/Ε του Δ΄ Ράιχ της ΕΕ, μία νέα «Μεραρχία Καρλομάγνος».

Ο Τραμπ θα μπορούσε να είναι για την ΕΕ ένας Γκορμπατσόφ και Γιέλτσιν δύο σε ένα, ενώ όπως ο Γιέλτσιν διέλυσε την KGB και το Βαθύ Σοβιετικό Κράτος, το ίδιο θα κάνει στις ΗΠΑ και ο Τραμπ με την CIA και το Αμερικανικό Βαθύ Κράτος.

Παράλληλα η ΕΕ από τα λεγόμενα της Κάλλας φαίνεται πως έχει τρελαθεί και λέει ότι εκτός από το ότι θέλει να στραφεί κατά των ΗΠΑ, παράλληλα θέλει να στραφεί και να «νικήσει» και την Ρωσία και την Κίνα, όπως και στην Μέση Ανατολή για τα πετρέλαια της.

Στην Γερμανία μετά τον Α΄ΠΠ έγινε εμφύλιος στην Γερμανία (όπως και στην Ιταλία), ανάμεσα στους Γερμανούς εθνικιστές στρατιώτες και στους κομμουνιστές, αλλά και στα Freikorps (https://alophx.blogspot.com/2017/09/freikorps.html, https://alophx.blogspot.com/2024/01/freikoros-odessa.html) και στους Γερμανούς στρατιώτες που έρχονταν από μέτωπα που πολεμούσαν στην Ανατολή, Ουκρανία, Φιλανδία, Βαλτικές Χώρες και Καύκασο (με αποτέλεσμα την διάλυση του Β΄ Ράιχ, όπως και της Τσαρικής Ρωσίας με τον ίδιο τρόπο).

Αντίστοιχα στις μέρες μας μπορεί να γίνει εμφύλιος στην Γερμανία (αλλά και στην Ιταλία και όλη την ΕΕ) μεταξύ Γερμανούς εθνικιστές και ακροδεξιούς και στους αναρχικούς, ισλαμιστές κομμουνιστές, αλλά και στους Γερμανούς στρατιώτες που έρχονται από μέτωπα που πολεμούσαν στην Ανατολή, Ουκρανία, Φιλανδία, Βαλτικές Χώρες και Καύκασο.

Και όπως με την φυγή από την ΚΤΕ της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Ιαπωνίας, της αποβολής της ΕΣΣΔ και της μη εισδοχής των ΗΠΑ, αυτός ο οργανισμός διαλύθηκε, έτσι και στις μέρες μας μία πιθανή αποχώρηση από τον ΟΗΕ των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας θα διαλύσει τον οργανισμό αυτό (https://alophx.blogspot.com/2016/09/blog-post_49.html).

Η δε ξεδιάντροπη Κάλλας καταδικάζει τους αμάχους Αλαουίτες και Δρούζου που σφάζονται από τους ισλαμοναζί του Τζολάνι στην Συρία και όχι τους ισλαμιστές που τους βοηθούν στην γενοκτονία τους οι Τούρκοι (όπως έκαναν και με τους Έλληνες της Μικράς Ασίας και του Πόντου, όπως και τους Αρμένιους και τους Ασσυροχαλδαίους παλιότερα), γιατί πάντα οι Ναζί και οι Γερμανοί συνεργάζονταν με ισλαμιστές και έκαναν μαζί γενοκτονίες και στους δύο Παγκοσμίους Πολέμους (https://alophx.blogspot.com/2016/09/v-behaviorurldefaultvmlo_0.html).

Οι δε Γερμανοί, όπως και οι Ναζί στήριξαν στον Α΄ και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αντίστοιχα τους ισλαμιστές και τις γενοκτονίες αυτών, των Τούρκων κατά των Ελλήνων, Αρμένιων και Ασσυροχαλδαίων για να αρπάξουν τις περιουσίες τους, όπως και των Σέρβων και των Ελλήνων με τα Χαντζάρα  SS του Χουσεΐνι για τον ίδιο λόγο (ενώ το ίδιο έκαναν με τους Εβραίους στην Γερμανία).

Ακριβώς τα ίδια κάνουν στις μέρες μας στηρίζοντας τους ισλαμιστές που έχουν πάτρωνες τους Τούρκους και σφάζουν τους Χριστιανούς και άλλους λαούς σε Συρία και Ιράκ (π.χ. Αλεβίτες, Δρούζου, Κούρδους), έτσι ώστε να αρπάξουν τα εδάφη και τα πλούτη τους και να περάσουν από αυτά ενεργειακοί αγωγοί (https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post_4.html) και να αναδημιουργήσουν το Χαλιφάτο και τις παλιές Αυτοκρατορίες τους (https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post_88.html, https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post_20.html ).

Ο Φρίντριχ Μερτς μπορεί όπως και ο Χούκενμπεργκ συνεργάστηκε με τους Ναζί, να συνεργαστεί με την AfD, ενώ ο πατέρας του (ή και οι παππούδες), όπως και του Λούκερμπαχ, της Φον Ντερ Λάιεν, του Σρέντερ, του Σόιμπλε, του Σολτς, της Μπέρμποκ, του Χάμπεκ, του Λίτνερ, της Βάιντελ, του Τουσκ, της Κάλλας και άλλων ήταν και αυτοί ναζιστές.

Πριν από την ίδρυση του Β΄ Ράιχ η Γερμανία είχε ενοποιηθεί από τον Μπίσμαρκ, μετά τον Α΄ΠΠ επανενώθηκε από το Γ΄ Ράιχ του Χίτλερ, ενώ στις μέρες μας, μετά την πτώση της Ανατολικής Γερμανίας από τον Κολ.

Η ΕΕ της Φον Ντερ Λάιεν θέλει να καταργήσει το βέτο για τα μικρά κράτη και να αποφασίζουν μόνο τα μεγάλα και να παραστρατούν με πλειοψηφίες που ελέγχουν τα συμφέροντα των πολλών μικρών και παράλληλα καταργεί εκλογές σε κράτη που δεν τα βολεύει, π.χ. στην Ρουμανία.

Ο Αντενάουερ, ο «δημοκράτης ηγέτης» της Δυτικής Γερμανίας έλεγε όπως και οι Ναζί μετά τον Β΄ΠΠ ότι οι Εβραίοι έχουν τεράστια πολιτική επιρροή σε όλο τον κόσμο, αλλά για το καλό της Γερμανίας θα πρέπει να συνεργαστεί μαζί τους.

Ένα νέο ακροαριστερό κόμμα, το Sahra Wagenknecht Alliance ( bsw ) κέρδισε το 4,97 τοις εκατό των ψήφων. Αν βρει μόλις 0,03 τοις εκατό περισσότερο, μπορεί να μπει στο κοινοβούλιο. Αυτή η ανακατανομή των εδρών θα καθιστούσε αδύνατο έναν συνασπισμό cdu - sdp .

Το bsw εξετάζει την αμφισβήτηση των εκλογών στα δικαστήρια. Τους επόμενους μήνες, ένα δικαστήριο θα μπορούσε να αποφασίσει για επανάληψη των εκλογών και ο συνασπισμός θα μπορούσε να πέσει.

Η Blackrock (και Γερμανικών συμφερόντων) ελέγχει με πλειοψηφία μετοχών τις αμυντικές βιομηχανίες των ΗΠΑ, των τροφίμων, τις φαρμακευτικές, όπως και τις κατασκευαστικές, οι οποίες όπως είναι γνωστό κέρδισαν πολλά από τον Ρωσοουκρανικό Πόλεμο.

Ο Φρίντριχ Μερτς είχε συμπάθεια για τις ΗΠΑ και η αγάπη του για τον Ρόναλντ Ρίγκαν σαν τον Τραμπ.

Για κάποιους, όπως η Θάτσερ ήταν μία ενδιάμεση γυναίκα πολίτικος για να περάσουν ακραίες πολιτικές, πριν αναλάβουν ξανά την θέση της άντρες, το ίδιο συνέβη και με την Μέρκελ, ενώ λέγεται ότι το ίδιο συμβαίνει και στην Ιταλία με την Μελόνι και θα συμβεί με την Βάιντελ στην Γερμανία και την Λεπέν στην Γαλλία.

Ήξαν δε και άλλες ισχυρές γυναίκες που βοήθησαν στην άνοδο ιδεολογιών, όπως η Μαργαρίτα Σαλφάτι βοήθησε στην άνοδο του Μουσολίνι στην Ιταλία, όπως και η βοηθός του Λένιν που έστειλε στην Ρωσία, η Angelica Balabanoff, ενώ στην άνοδο του Χίτλερ συνέλαβε η Λένι Ρίφενσταλ, όπως και η Helene Hanfstaengl].

Θα είναι άραγε αυτή η εξέλιξη των πραγμάτων στις μέρες μας; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, άλλα μόνο αν λάβουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα ως λαός θα αποφύγουμε τις οποίες κακοτοπιές και θα φέρουμε εκ νέου την πολυαγαπημένη μας πατρίδα σε μία κατάσταση ακμής και ευημερίας.

ΕΞΤΡΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ

Δεν υπάρχουν νόμιμοι τρόποι διαφυγής! Μόνο ο Γ' ΠΠ θα μας λυτρώσει! Μολδαβικές εκλογές: Το exit poll έδειχνε συντριπτική νίκη της αντιπολίτευσης & τελικά… επικράτησε η Σάντου! Περίεργες ανατροπές σε μία χώρα που βρίσκεται σε ένα από τα πιο «καυτά» γεωπολιτικά σημεία του πλανήτη.

Διάχυτες είναι οι υποψίες στην Μολδαβία για εκτεταμένες παρατυπίες στις εκλογές, όπου το λεγόμενο «Πατριωτικό Μπλοκ»  της αντιπολίτευσης (BEP), το οποίο η ΕΕ θεωρεί φιλορωσικό, προηγούνταν με μεγάλη διαφορά του φιλοδυτικού συνασπισμού της Μάια Σάντου (PAS) σύμφωνα με τα στοιχεία της Μολδαβικής Επιτροπής μετά την καταμέτρηση του 5,45% των ψήφων από τα εκλογικά τμήματα αλλά και στις προβλέψεις των exit poll.

Όμως σε κάθε επόμενη δημοσίευση δεδομένων, ευνοούνταν ο συνασπισμός της Σάντου, ο οποίος αύξανε το προβάδισμά του από ένα σημείο και μετά. Μετά το τέλος της ψηφοφορίας, τo exit poll έδειχνε νικητή το BEP με πολύ μεγάλη διαφορά έναντι της Σάντου. Συγκεκριμένα προέβλεπε:

− Πατριωτικό Εκλογικό Μπλοκ (BEP) 36%

− Κόμμα «Δράση και Αλληλεγγύη» (PAS) – 21% (27% στη διασπορά, 3% στην Γκαγκαουζία). Πρέπει να είναι παγκόσμια πρωτοτυπία, ένα exit poll να πέφτει τόσο πολύ έξω…

Με καταμετρημένο το 96% των 1,6 εκατομμυρίων ψήφων, το Κόμμα Δράσης και Αλληλεγγύης (PAS) της Σάντου πλησίασε στο να κερδίσει το 50% των ψήφων, πολύ μπροστά από το λεγόμενο φιλορωσικό Πατριωτικό Εκλογικό Μπλοκ που είχε ποσοστό κάτω του 25%. "Περίεργες ανατροπές" σε μία χώρα που βρίσκεται σε ένα από τα πιο «καυτά» γεωπολιτικά σημεία του πλανήτη.

Η προσέλευση ήταν πάνω από 52%, υψηλότερη από ό,τι τα τελευταία χρόνια. Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, ο Ιγκόρ Ντόντον, είχε ανακοινώσει την νίκη του με βάση τα exit polls και κάλεσε τους πολίτες σε διαμαρτυρίες έξω από το κοινοβούλιο την Δευτέρα. Ήδη έχουν ξεκινήσει συλλήψεις από την μολδαβική αστυνομία ανθρώπων που θεωρούνται ως πιθανοί διοργανωτές συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας!

Τους κατηγορούν μάλιστα ότι θα εφοδίαζαν τους διαδηλωτές με πυροτεχνήματα και εύφλεκτε ύλες. M' άλλα λόγια, δεν υπάρχουν πλέον νόμιμοι τρόποι στο να αλλάξει ένας λαός την μοίρα του σ' αυτή την ήπειρο, την Ευρώπη, που γέννησε τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Δεν υπάρχουν πλέον νόμιμοι τρόποι στο να διαμαρτυρηθεί για οτιδήποτε, όπως έχει κάθε δικαίωμα. Οι εκλογές είναι στημένες, οι δημοκρατικές διαδικασίες υπάρχουν μόνο στα χαρτιά, η Δικαιοσύνη είναι ξεκάθαρα αγορασμένη από τους συστημικούς και όλα, ακόμη και οι εκλογές, λαμβάνουν χώρα απλά για να ...νομιμοποιηθούν. Το παιχνίδι είναι στημένο και δεν τους ενδιαφέρει καν αν γίνονται ρεζίλι.

Το αφήγημα είναι πάντα ότι 2+2=5 και όποιος λέει το αντίθετο, είτε συλλαμβάνεται είτε...εξαφανίζεται... Αυτή η σταλινικού τύπου σκληρή δικτατορία δεν φεύγει με το καλό. Δεν φεύγει ούτε με νόμιμο τρόπο, ούτε με νόμιμα μέσα. Φεύγει ΜΟΝΟ με την βία (https://www.pirinoslogios.com/post/%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CF%85%CF%80%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CF%81%CF%8C%CF%80%CE%BF%CE%B9-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%AE%CF%82-%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%BF-%CE%BF-%CE%B3-%CF%80%CF%80-%CE%B8%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%BB%CF%85%CF%84%CF%81%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9).

 

Χάος στην Γερμανία – Εκβιάζουν τον Merz οι βιομήχανοι… αν δεν πάρει μέτρα θα καταρρεύσει η χώρα. Η Γερμανία σε ελεύθερη πτώση και ο καγκελάριος αδύναμος να αντιδράσει.  Μια επικών διαστάσεων κρίση σοβεί στην πρωτεύουσα της Γερμανίας, με την κυβερνητική συμμαχία του Γερμανού καγκελάριου, Friedrich Merz, με τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) να αντιμετωπίζει πλέον υπαρξιακή κρίση.

Μια κρίση που έχει δημιουργήσει η ίδια και η οποία μπορεί να οδηγήσει στην κατάρρευσή της μετά από μόλις επτά μήνες στην εξουσία. Η τελευταία πρόκληση για την αξιοπιστία του συντηρητικού ηγέτη έρχεται από το εσωτερικό της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU), καθώς μια ομάδα περίπου 18 νεότερων βουλευτών του CDU αντέδρασαν κατά ενός νομοσχεδίου για τις συντάξεις, το οποίο αναμένεται να περάσει από την τελική ψηφοφορία στην Bundestag την Παρασκευή.

Η κοινοβουλευτική ομάδα του Merz (CDU/CSU) και η SPD διαθέτουν 328 έδρες από τις 630 της κάτω βουλής, εξασφαλίζοντας μια πλειοψηφία μόλις 12 εδρών. Αν η συμμαχία δεν καταφέρει να περάσει το νομοσχέδιο, αυτό θα είναι μια ακόμη εξαιρετικά ταπεινωτική αποτυχία για τον Merz, μετά την αποτυχημένη του εκλογή τον Μάιο και την αποτυχία διορισμού δικαστή στο Συνταγματικό Δικαστήριο τον Ιούλιο.

Η αποτυχία να περάσει το νομοσχέδιο θα αναδείξει την έλλειψη εξουσίας του καγκελαρίου πάνω στο κόμμα του και θα μπορούσε να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην ικανότητα της κυβέρνησης να περάσει νομοθεσία. Η συνεπής ηγέτης της SPD, Baerbel Bas, άφησε να εννοηθεί αυτή την εβδομάδα ότι αν το νομοσχέδιο για τις συντάξεις δεν περάσει, αυτό μπορεί να σήμανε την κατάρρευση της συμμαχίας.

Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες εθνικές εκλογές, σε μια περίοδο που η ακροδεξιά Alternative for Germany (AfD) κατατάσσεται πρώτη σε κάποιες δημοσκοπήσεις, ενισχυμένη από την ανησυχία για την στασιμότητα της οικονομίας. Ο Merz έχει ελάχιστο περιθώριο για λάθη. Η κυβερνητική συμμαχία έχει πλειοψηφία 12 εδρών στην κάτω βουλή, ενώ οι θέσεις είναι εξαιρετικά περιορισμένες για λάθη.

Εν μέσω έντονων διαφορών στις θέσεις τους για βασικά ζητήματα, ο καγκελάριος και οι Σοσιαλδημοκράτες παλεύουν να πείσουν τους ψηφοφόρους ότι μπορούν να υλοποιήσουν τις υποσχέσεις τους για αναζωογόνηση της ανάπτυξης, ενίσχυση της εσωτερικής ασφάλειας και των ενόπλων δυνάμεων, καθώς και ανακατασκευή κατεστραμμένων δρόμων και γεφυρών.

Πολλές από τις πρωτοβουλίες που ελήφθησαν από τον Μάιο, συμπεριλαμβανομένων ειδικών ταμείων για τον στρατό και τις υποδομές που χρηματοδοτούνται με χρέος αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, χρειάζονται χρόνο για να αποδώσουν καρπούς.

Η βιομηχανία έχει αντιδράσει θετικά σε κάποιες από τις πρώτες κυβερνητικές πρωτοβουλίες, κατηγορώντας ωστόσο τον Merz και τους υπουργούς του για έλλειψη επείγουσας δράσης ώστε να αποκαταστήσουν την παγκόσμια ανταγωνιστικότητα της Γερμανίας.

Ο Πρόεδρος της επιδραστικής επιχειρηματικής οργάνωσης BDI, Peter Leibinger, προειδοποίησε αυτή την εβδομάδα ότι οι βιομηχανίες από τον τομέα των αυτοκινήτων έως τον χάλυβα και τα χημικά βρίσκονται «σε δραματικό χαμηλό σημείο» καθώς πλησιάζει το τέλος του έτους.

«Η οικονομία είναι σε ελεύθερη πτώση, αλλά η κυβέρνηση δεν ανταποκρίνεται αποφασιστικά», δήλωσε ο Leibinger σε γραπτή του δήλωση.  «Κάθε μήνας χωρίς αποτελεσματικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις κοστίζει περισσότερες θέσεις εργασίας και ευημερία, και περιορίζει μαζικά το μελλοντικό περιθώριο δράσης του κράτους».

Επικίνδυνη η κατάσταση της Γερμανικής οικονομίας. Σε μια κλειστή σύσκεψη της κοινοβουλευτικής ομάδας την Τρίτη, ο Merz ζήτησε από όλους τους συντηρητικούς βουλευτές να στηρίξουν το αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο, σύμφωνα με δύο συμμετέχοντες.

Αναφέρθηκε επίσης στις τρέχουσες γεωπολιτικές αναταράξεις και προειδοποίησε ότι μια αρνητική ψηφοφορία θα είχε δραματικές συνέπειες, ανέφεραν οι συμμετέχοντες, οι οποίοι ζήτησαν να παραμείνουν ανώνυμοι λόγω της ιδιωτικότητας της συνάντησης. Η πρόωρη κατάρρευση της συμμαχίας θα συνέπιπτε με μια κρίσιμη στιγμή για την οικονομία της Γερμανίας, η οποία συρρικνώθηκε το 2023 και το 2024 και έχει αυξήσει ελάχιστα φέτος.

Η γερμανική οικονομία δεν έχει αναπτυχθεί από τότε που ανέλαβε ο Merz. Μετά τις εκλογές του Φεβρουαρίου και την επακόλουθη χαλάρωση των αυστηρών κανόνων χρέους, ο αρχικός ενθουσιασμός ότι η Γερμανία θα επανέφερε την ανάπτυξη στην Ευρώπη έχει ξεθωριάσει. Μόλις τον περασμένο μήνα, οι σύμβουλοι του Merz μείωσαν τις προβλέψεις για την ανάπτυξη του 2026 μ.Χ. σε ποσοστό κάτω από 1%.

Το ΔΝΤ έχει προειδοποιήσει ότι η Γερμανία παραμένει σε κίνδυνο να μην επιτύχει σημαντική ανάπτυξη και αντιμετωπίζει μακροχρόνιες δυσκολίες για να πετύχει ευημερία, εκτός αν προχωρήσει σε «τολμηρές» μεταρρυθμίσεις.

Το γερασμένο σύστημα συντάξεων, το οποίο δυσκολεύεται να αντεπεξέλθει στην αυξανόμενη αριθμητική των συνταξιούχων, είναι κρίσιμο για πολλούς ψηφοφόρους, αλλά έχει δημιουργήσει εντάσεις με τους νέους, οι οποίοι νιώθουν ότι φορτώνονται με την ευθύνη να χρηματοδοτήσουν παροχές που ίσως δεν απολαύσουν ποτέ. Το νομοσχέδιο εγγυάται τις συνταξιοδοτικές πληρωμές έως το 2031 μ.Χ. και, με αμφιλεγόμενους όρους, παρέχει διαβεβαιώσεις για τα εισοδήματα των συνταξιούχων μετά από αυτή την ημερομηνία.

Η AfD προηγείται σε κάποιες εθνικές δημοσκοπήσεις. Εν τω μεταξύ, η AfD, το ακροδεξιό κόμμα κατά των μεταναστών, έχει εκμεταλλευτεί με επιτυχία τις ανησυχίες για τη μη τακτική μετανάστευση, ανεβάζοντας τη δημοτικότητά της έως και 27% σε μια δημοσκόπηση, 2,5 μονάδες μπροστά από το CDU/CSU.

Αφού έγινε σαφές, μετά από μυστική ψηφοφορία στην κοινοβουλευτική ομάδα την Τρίτη, ότι κάποιοι από τους νεότερους συντηρητικούς αρνούνται να υποχωρήσουν από την αντίθεσή τους, ο Merz και οι διαχειριστές της κοινοβουλευτικής του ομάδας αναλαμβάνουν μεγάλο ρίσκο προχωρώντας με την ψηφοφορία για το νομοσχέδιο για τις συντάξεις, δεδομένης της μικρής πλειοψηφίας της συμμαχίας.

Η ψήφιση του νομοσχεδίου μπορεί να διευκολυνθεί από την κίνηση του κόμματος της Αριστεράς, το οποίο ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι οι βουλευτές του θα απέχουν από την ψηφοφορία. Για να περάσει ένας νόμος στην Bundestag, χρειάζεται μόνο περισσότερες ψήφους υπέρ από όσες κατά. Μια αποχή όλων των 64 βουλευτών της Αριστεράς θα μειώσει τον αριθμό των ψήφων που χρειάζονται για την πλειοψηφία σε 284 — ένα όριο το οποίο η κυβέρνηση θα μπορούσε να περάσει με άνεση.

Ωστόσο, η ψήφιση του νομοσχεδίου μόνο με τη βοήθεια του αντικαπιταλιστικού κόμματος θα ήταν μια κούφια νίκη και δεν θα ενίσχυε τη θέση του Merz. Ο καγκελάριος βρίσκεται υπό ευρεία πίεση μέσα στο κόμμα του λόγω όσων κάποιοι θεωρούν υπερβολικές παραχωρήσεις στους Σοσιαλδημοκράτες.

Από την πλευρά της, η κεντροαριστερά έχει καταβάλει ελάχιστη προσπάθεια για να συμβιβαστεί στο θέμα της σύνταξης, το οποίο ήταν μέρος του κοινού σχεδίου διακυβέρνησης που είχαν διαπραγματευτεί οι σύμμαχοι της συμμαχίας πριν αναλάβουν τα καθήκοντά τους.

To AfD ετοιμάζεται να κυβερνήσει στην Γερμανία. Με την κοινωνική δυσαρέσκεια να αυξάνεται και τις παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις να αδυνατούν να απαντήσουν στις ανησυχίες των πολιτών, το AfD καταφέρνει να εκφράσει το αίτημα για αλλαγή, σταθερότητα και εθνική κυριαρχία. Το επόμενο διάστημα αναμένεται καθοριστικό, καθώς τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η Γερμανία μπορεί να βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ σε μια πολιτική στροφή που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αδιανόητη (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/842103/xaos-sti-germania-ekviazoun-ton-merz-oi-viomixanoi-an-den-parei-metra-tha-katarreysei-i-xora/l).

Ασύλληπτο αυτό που συμβαίνει στην Γερμανία: Το Κράτος μπαίνει κρυφά σπίτι σου, το Smartphone δεν σου ανήκει – Νέα Τάξη Πραγμάτων σε ισχύ. Από την οικονομική αποτυχία στον ψηφιακό έλεγχο… Κάθε μέρα που περνά, η γερμανική δημοκρατία μοιάζει όλο και περισσότερο με μια σχετική, παρά απόλυτη, έννοια.

Στο Βερολίνο, οι τοπικές αρχές προχώρησαν στην υιοθέτηση νέου νόμου που παρέχει στις δυνάμεις ασφαλείας εκτεταμένες εξουσίες επιτήρησης. Η Βουλή των Αντιπροσώπων του Βερολίνου ενέκρινε τροποποίηση του Νόμου περί Γενικής Ασφάλειας και Τάξης (ASOG), δίνοντας στην αστυνομία πρωτοφανή πρόσβαση στα πιο ιδιωτικά άδυτα της ζωής των πολιτών.

Ο νόμος, που επισήμως παρουσιάζεται ως εργαλείο καταπολέμησης της τρομοκρατίας και του σοβαρού εγκλήματος, επιτρέπει στις αρχές να εισέρχονται κρυφά σε κατοικίες για την εγκατάσταση κατασκοπευτικού λογισμικού («κρατικά trojan») σε προσωπικές συσκευές. Παράλληλα, θεσμοθετεί τη χρήση μαζικών αιτημάτων γεωγραφικών δεδομένων, βιομετρικής ανάλυσης και σάρωσης κοινωνικών δικτύων.

Πίσω από το αφήγημα της δημόσιας ασφάλειας, ωστόσο, διαφαίνεται μια βαθύτερη ανησυχία: μια κυβέρνηση που αντιμετωπίζει οικονομική στασιμότητα και πτώση της λαϊκής αποδοχής, ενδεχομένως μετατρέποντας την επιτήρηση σε εργαλείο πολιτικού ελέγχου. Όταν η Δημοκρατία φοβάται τον λαό της. Το ερώτημα τίθεται αναπόφευκτα: πρόκειται για το αναγκαίο τίμημα της ασφάλειας ή για την απαρχή ενός κράτους επιτήρησης;

Η πορεία της τροπολογίας υπήρξε ταχεία αλλά βαθιά αμφιλεγόμενη. Το νομοσχέδιο προωθήθηκε από τον κυβερνητικό συνασπισμό Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) και Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD), συντάχθηκε από την Γερουσία του Βερολίνου και ενισχύθηκε μέσω κοινοβουλευτικών τροπολογιών. Εγκρίθηκε με τις ψήφους CDU–SPD, λαμβάνοντας μάλιστα και την απροσδόκητη στήριξη της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD).

Η γερουσιαστής Εσωτερικών του SPD, Ίρις Σπράνγκερ, υπερασπίστηκε τη μεταρρύθμιση ως «αναγκαίο εκσυγχρονισμό για την ψηφιακή εποχή», επικαλούμενη απειλές όπως το κυβερνοέγκλημα και ο εξτρεμισμός.

Ο νόμος αντλεί πρότυπα από αντίστοιχες ρυθμίσεις άλλων κρατιδίων και εντάσσεται σε μια ευρύτερη εθνική τάση σκλήρυνσης της πολιτικής ασφάλειας, ιδίως μετά το κύμα κοινωνικών κινητοποιήσεων και ακτιβιστικών δράσεων.

Παρά τις έντονες αντιδράσεις της αντιπολίτευσης και οργανώσεων πολιτικών δικαιωμάτων, ο νόμος ψηφίστηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2025 μ.Χ., σηματοδοτώντας –κατά τους επικριτές– την υπέρβαση ιστορικών «κόκκινων γραμμών» στην προστασία της ιδιωτικότητας. Η απόφαση του Βερολίνου ενδέχεται να λειτουργήσει ως πρότυπο και για άλλα κρατίδια, μετατοπίζοντας συνολικά το ισοζύγιο μεταξύ ασφάλειας και ελευθεριών στη Γερμανία.

Αστυνομία, δεδομένα και εξουσία: Το Νέο Δόγμα Ασφάλειας. Ο τροποποιημένος ASOG εξοπλίζει την αστυνομία με ένα εκτεταμένο φάσμα εργαλείων επιτήρησης. Κεντρική διάταξη αποτελεί η «επιτήρηση τηλεπικοινωνιών πηγής», που επιτρέπει τη χρήση κρατικών trojan για την παρακολούθηση ακόμη και κρυπτογραφημένων επικοινωνιών. Σε περιπτώσεις τεχνικής αδυναμίας απομακρυσμένης εγκατάστασης, προβλέπεται μυστική φυσική είσοδος σε κατοικίες για την τοποθέτηση του λογισμικού.

Πέραν του spyware, ο νόμος θεσπίζει μαζική συλλογή γεωγραφικών δεδομένων μέσω παρόχων κινητής τηλεφωνίας, βιομετρική ταυτοποίηση προσώπων και φωνών από δημόσια διαδικτυακά δεδομένα, χρήση καμερών σώματος σε ιδιωτικούς χώρους, αυτόματη αναγνώριση πινακίδων κυκλοφορίας, επιχειρήσεις με drones και αξιοποίηση αστυνομικών δεδομένων για την εκπαίδευση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Παράλληλα, η προληπτική κράτηση επεκτείνεται έως και επτά ημέρες σε υποθέσεις τρομοκρατίας.

Το αποτέλεσμα είναι η διαμόρφωση ενός οικοσυστήματος επιτήρησης που, σύμφωνα με ειδικούς, πλησιάζει τα όρια της δυστοπίας, με σοβαρούς κινδύνους για καταχρήσεις, διαρροές δεδομένων και μαζική στοχοποίηση αθώων πολιτών.

Πόση ελευθερία αντέχει μια κρίση; Επισήμως, η κυβέρνηση επικαλείται την ανάγκη αντιμετώπισης της τρομοκρατίας και του κυβερνοεγκλήματος. Ωστόσο, η χρονική συγκυρία εγείρει εύλογα ερωτήματα. Η Γερμανία βρίσκεται αντιμέτωπη με οικονομική στασιμότητα, κοινωνική δυσαρέσκεια και πολιτική πόλωση.

Ο καγκελάριος Friedrich Merz καταγράφει ιστορικά χαμηλά ποσοστά αποδοχής από την ανάληψη των καθηκόντων του τον Μάιο του 2025 μ.Χ. Δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν βαθιά κοινωνική απογοήτευση, με την άνοδο της AfD να εντείνει την πίεση στο πολιτικό σύστημα. Σε αυτό το περιβάλλον, ο νέος νόμος επιτήρησης αποκτά για πολλούς χαρακτήρα προληπτικής καταστολής, ικανής να στοχοποιήσει διαφωνούντες, ακτιβιστές και δημοσιογράφους υπό το πρόσχημα της ασφάλειας.

Η ιστορική μνήμη της Γερμανίας καθιστά τέτοιες εξελίξεις ιδιαίτερα φορτισμένες. Ο φόβος της «ολίσθησης αποστολής», όπου τα μέτρα που θεσπίζονται για ακραίες απειλές επεκτείνονται στην γενικευμένη κοινωνική επιτήρηση, επανέρχεται δυναμικά στον δημόσιο διάλογο.

Ο νέος νόμος του Βερολίνου αποκαλύπτει ένα βαθύ παράδοξο: ενώ η Γερμανία εμφανίζεται επιφυλακτική σε πανευρωπαϊκές πρωτοβουλίες μαζικής επιτήρησης, στο εσωτερικό της διευρύνει τα όρια της κρατικής παρέμβασης. Εάν τα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα παραμείνουν άλυτα, οι νέες εξουσίες κινδυνεύουν να χρησιμοποιηθούν όχι ως εργαλείο προστασίας, αλλά ως μηχανισμός ελέγχου.

Καθώς οργανώσεις πολιτικών δικαιωμάτων προετοιμάζουν προσφυγές στη Δικαιοσύνη, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει ανοικτό: θα λειτουργήσουν οι θεσμοί ως ανάχωμα ή η οικονομική και πολιτική πίεση θα οδηγήσει σε περαιτέρω διάβρωση των ελευθεριών; Σε μια εποχή ψηφιακών σκιών, ένα είναι βέβαιο: τα όρια της ιδιωτικότητας στενεύουν επικίνδυνα – και το διακύβευμα είναι η ίδια η ψυχή της δημοκρατίας (https://romioitispolis.gr/asyllipto-ayto-poy-symvainei-stin-germania-to-kratos-mpainei-kryfa-spiti-soy-to-smartphone-den-soy-anikei-nea-taxi-pragmaton-se-ischy//).

 

Μερτς: «Ανοιχτό το ενδεχόμενο συμμετοχής της Bundeswehr σε πιθανή πολυεθνική δύναμη στην Ουκρανία». «Αυτό που συζητάμε τώρα είναι η περίοδος μετά το τέλος του πολέμου, τότε η Ουκρανία θα χρειαστεί προστασία», τόνισε ο Γερμανός καγκελάριος.

Ανοιχτό άφησε ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς το ενδεχόμενο συμμετοχής της Bundeswehr σε μια πιθανή πολυεθνική ειρηνευτική δύναμη στην Ουκρανία. Στο ίδιο πνεύμα τοποθετήθηκε και ο αντικαγκελάριος Λαρς Κλινγκμπάιλ.

Ερωτώμενος ευθέως στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε στο δεύτερο κανάλι της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ZDF, ο κ. Μερτς απέφυγε να απαντήσει και περιορίστηκε να δηλώσει ότι η «Συμμαχία των Προθύμων» περιλαμβάνει και κράτη εκτός Ευρώπης, όπως τον Καναδά και την Αυστραλία, ενώ σχολιάζοντας το γεγονός ότι η Ρωσία απορρίπτει την προοπτική ανάπτυξης ξένων στρατευμάτων στην Ουκρανία, ανέφερε:

«Ο (Βλαντίμιρ) Πούτιν έχει πει όχι σε πολλά πράγματα. Τελικά θα πρέπει όμως να πει ναι, όταν θα πρόκειται για τον τερματισμό αυτού του πολέμου. Αυτό που συζητάμε αυτή τη στιγμή είναι η περίοδος μετά το τέλος του πολέμου και τότε η Ουκρανία θα χρειαστεί προστασία», τόνισε ο καγκελάριος και πρόσθεσε ότι οι δυνάμεις που συζητούνται αποτελούν μία από τις πολλές δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί από διάφορα κράτη σε περίπτωση κατάπαυσης του πυρός.

Το κοινό ανακοινωθέν μετά την σύνοδο του Βερολίνου έχουν υπογράψει οι ηγέτες της Γαλλίας, της Βρετανίας, της Πολωνίας, της Ιταλίας, της Δανίας, της Φινλανδίας, της Ολλανδίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας, αλλά και ο πρόεδρος του Συμβουλίου της ΕΕ Αντόνιο Κόστα και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Αναφερόμενος στο ίδιο θέμα, ο αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομικών Λαρς Κλινγκμπάιλ ζήτησε «να μη βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο, αλλά να κάνουμε τη συζήτηση όταν θα είναι πραγματικά απαραίτητο» και, σε συνέντευξή του στην Neue Osnabrücker Zeitung, τόνισε ότι «ένα είναι σαφές, η Γερμανία, ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της Ουκρανίας, θα ανταποκρίνεται πάντα στις ευθύνες της».

Το κρίσιμο ερώτημα, συνέχισε, είναι πώς θα αντιδράσει ο Ρώσος Πρόεδρος, καθώς αυτός είναι που φέρει την ευθύνη για τους καθημερινούς θανάτους. «Η μπάλα είναι τώρα στο γήπεδό του, αλλά εξακολουθώ να έχω αμφιβολίες σχετικά με το εάν και κατά πόσο θέλει ειρήνη», πρόσθεσε ο κ. Κλινγκμπάιλ.

Επιφυλακτικός εμφανίστηκε και ο Υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους, επισημαίνοντας ότι η προσφορά των Ευρωπαίων είναι μια «αναγνώριση της κοινής ευθύνης», αλλά «θα δούμε τι ακριβώς συνεπάγεται αυτό, όταν ο Βλαντίμιρ Πούτιν δει πού οδεύουν τα πράγματα» (https://www.zougla.gr/kosmos/merts-anoichto-to-endechomeno-symmetochis-tis-bundeswehr-se-pithani-polyethniki-dynami-stin-oukrania/).

 

Σε σπιράλ θανάτου η γερμανική οικονομία, ζοφερό και το 2026 μ.Χ.- Βουλιάζει ο Ifo για το επιχειρηματικό κλίμα. Οι εταιρείες βλέπουν ακόμη πιο απαισιόδοξα το πρώτο εξάμηνο του 2026, σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Ifo, Clemens Fuest.

Καμία έκπληξη για τις γιορτές: Η γερμανική οικονομία κλείνει το 2025 με αρνητικό πρόσημο στο ηθικό των επιχειρήσεων, καθώς η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης εξακολουθεί να παλεύει να ανακτήσει δυναμική.

Πτώση δείκτη Ifo. Το Ινστιτούτο Ifo ανακοίνωσε ότι ο δείκτης επιχειρηματικού κλίματος μειώθηκε σε 87,6 τον Δεκέμβριο από μια ελαφρώς αναθεωρημένη τιμή 88,0 τον Νοέμβριο. Οι αναλυτές που ρωτήθηκαν από το Reuters προέβλεπαν μικρή αύξηση στο 88,2. «Φέτος δεν υπάρχουν δώρα για την Γερμανική οικονομία», δήλωσε ο Klaus Wohlrabe, επικεφαλής των ερευνών στο Ifo.

Οικονομία παγιδευμένη στην στασιμότητα. Η Γερμανία δυσκολεύεται να επανακτήσει ορμή φέτος, με μόλις μέτρια ανάπτυξη να προβλέπεται μετά από δύο χρόνια ύφεσης. «Για την Γερμανική οικονομία, η χρονιά τελείωσε όπως ξεκίνησε: με μια απογοητευτική ανάγνωση του δείκτη Ifo», σχολίασε ο Carsten Brzeski, επικεφαλής μακροοικονομίας στην ING.

Η πτώση του δείκτη τον Δεκέμβριο συμπίπτει με τη μείωση του σύνθετου PMI και υποδηλώνει ότι η πολυαναμενόμενη οικονομική ανάκαμψη δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί, ενώ τα κυβερνητικά σχέδια δημοσιονομικής τόνωσης δεν έχουν ακόμη ουσιαστικό αποτέλεσμα, σημείωσε η Franziska Palmas, ανώτερη οικονομολόγος για την Ευρώπη στην Capital Economics.

«Μέρος του δημοσιονομικού πακέτου θα χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη του αυξανόμενου κόστους της γήρανσης, και τα συγκεκριμένα σχέδια για επενδύσεις σε υποδομές χρειάζονται χρόνο για να υλοποιηθούν.

Περιμένουμε ότι η ώθηση από το δημοσιονομικό κίνητρο θα είναι περιορισμένη», πρόσθεσε η Palmas. Απαισιόδοξες προβλέψεις για το 2026 μ.Χ. Οι εταιρείες βλέπουν πιο απαισιόδοξα το πρώτο εξάμηνο του 2026 μ.Χ., σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Ifo, Clemens Fuest. Ο δείκτης για την τρέχουσα κατάσταση παρέμεινε αμετάβλητος, με το έτος να κλείνει χωρίς καμία αίσθηση αισιοδοξίας.

Ο καγκελάριος Friedrich Merz είχε υποσχεθεί ένα φθινόπωρο οικονομικών μεταρρυθμίσεων για την αναζωογόνηση της οικονομίας, αλλά η πραγματικότητα απογοητεύει. «Το επιχειρηματικό κλίμα υποφέρει από το γεγονός ότι, σε αντίθεση με όσα ανακοίνωσε η κυβέρνηση, δεν πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις φέτος το φθινόπωρο», σημείωσε ο Joerg Kraemer, επικεφαλής οικονομολόγος στην Commerzbank (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/844799/se-spiral-thanatou-i-germaniki-oikonomia-zofero-kai-to-2026-vouliazei-o-ifo-gia-to-epixeirimatiko-klimada/).

Η AfD ετοιμάζεται να αλλάξει την Γερμανία. Η ακροδεξιά AfD στοχεύει να καταλάβει την εξουσία στη Σαξονία-Άνχαλτ και στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία το 2026. Πολλές δημοκρατικές οργανώσεις ανησυχούν.

Είναι μια γκρίζα μέρα του Νοέμβρη του 2025 μ.Χ. Εκατοντάδες αστυνομικοί έχουν συγκεντρωθεί σε μια μεγάλη αίθουσα συνεδρίων στην πόλη Βισμπάντεν της Έσσης για να συζητήσουν για την εσωτερική ασφάλεια της Γερμανίας. Τα θέματα πολλά: επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, υβριδικός πόλεμος και εκστρατείες παραπληροφόρησης στον ψηφιακό κόσμο.

Είναι το φθινοπωρινό συνέδριο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εγκληματολογικής Αστυνομίας (BKA), η οποία είναι κάτι σαν το FBI της Γερμανίας. Στο βήμα βρίσκεται η Αλένα Μπούιξ. Είναι ειδικός σε θέματα ιατρικής ηθικής και για πολλά χρόνια ήταν πρόεδρος του Γερμανικού Συμβουλίου Δεοντολογίας.

Αλλά εδώ, η ανησυχία της αφορά κάτι διαφορετικό: δηλαδή, την Δημοκρατία στην Γερμανία. «Έχω επανειλημμένα την εμπειρία με συναδέλφους και φίλους που αγαπούν την χώρα τους και, μετά το δεύτερο ποτήρι κρασί, λένε ότι σκέφτονται αν πρέπει να φύγουν».

«Αν θα αναγκαστούν να φύγουν», λέει η Μπούιξ. Δεν θέλουν. Η Αλένα Μπούιξ δεν κατονομάζει την απειλή. Αλλά κάθε αστυνομικός στην αίθουσα ξέρει για ποιους μιλάει: την Εναλλακτική για την Γερμανία, ή AfD εν συντομία.

Οι πολιτικοί της AfD αντιτίθενται ανοιχτά στις θεμελιώδεις αξίες του συντάγματος και της κοινωνίας. Το κόμμα βρίσκεται σε άνοδο εδώ και χρόνια. Στην Ανατολική Γερμανία, έχει γίνει η ισχυρότερη δύναμη. Και ταυτόχρονα, το κόμμα γίνεται ολοένα και πιο ανοιχτά ριζοσπαστικό.

Τα στελέχη της AfD χρησιμοποιούν συνθήματα του Εθνικοσοσιαλισμού, ποζάρουν με τα χέρια στην καρδιά μπροστά στο Μπούνκερ του Αδόλφου Χίτλερ, φορούν ρούχα από τον κατάλογο ταχυδρομικών παραγγελιών της μεγαλύτερης νεοναζιστικής οργάνωσης της Γερμανίας και αυτοαποκαλούνται το «φιλικό πρόσωπο του Εθνικοσοσιαλισμού».

Αυτές δεν είναι απλές κατηγορίες - τα ίδια τα άτομα δημοσιοποιούν αυτά τα περιστατικά. Οι πολιτικοί της AfD αντιτίθενται ολοένα πιο ανοιχτά στις θεμελιώδεις αξίες του γερμανικού συντάγματος: κανείς δεν μπορεί να υποστεί διακρίσεις λόγω της καταγωγής, της θρησκείας, του πολιτισμού ή της φυλής του.

Υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός δικαστικών αποφάσεων που τουλάχιστον εν μέρει πιστοποιούν τις αντισυνταγματικές δραστηριότητες του AfD. Και οι αρχές ασφαλείας συλλέγουν ολοένα περισσότερα στοιχεία για τον αγώνα της AfD κατά των θεμελιωδών αξιών της κοινωνίας.

Δεν είναι επομένως η Γερμανία πλέον ασφαλής για όλους; Ή μήπως σύντομα δεν θα είναι πλέον ασφαλής αν η AfD έρθει στην εξουσία; Η Γερμανίδα υπουργός Παιδείας Κάριν Πριν ανακοίνωσε επίσης τον Οκτώβριο ότι δεν θα ανεχόταν μια νίκη της AfD. Θα έφευγε από την Γερμανία σε περίπτωση που η AfD ενταχθεί στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Η Εβραία προγιαγιά της δολοφονήθηκε από τους Ναζί.

Θέλουν να μεταμορφώσουν την Σαξονία-Άνχαλτ. Η συμμετοχή αυτή στην κυβέρνηση σε ομοσπονδιακό επίπεδο δεν φαίνεται ακόμη εφικτή για την AfD. Αλλά σε μεμονωμένα κρατίδια, η κατάσταση είναι διαφορετική. Εκλογές θα διεξαχθούν σε τέσσερα κρατίδια το 2026 μ.Χ.: δύο στην Ανατολική Γερμανία, τη Σαξονία-Άνχαλτ και το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανίακαι δύο στην Δυτική Γερμανία, τη Βάδη-Βυρτεμβέργη και τη Ρηνανία-Παλατινάτο.

Στα ανατολικά γερμανικά κρατίδια, η AfD είναι μακράν το ισχυρότερο κόμμα και επιδιώκει την πολιτική εξουσία. Ο στόχος της δεν είναι συνασπισμοί με άλλα κόμματα, αλλά η αποκλειστική εξουσία. Αυτό δηλώνει επίσης ο Χανς-Τόμας Τίλσναϊντερ, αναπληρωτής επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της στην Σαξονία-Άνχαλτ. Αυτός και το κόμμα του έχουν σαφείς ιδέες για το τι θέλουν να κάνουν με την πολιτική εξουσία. Απάντησε γραπτώς σε ερώτημα της DW.

Ο Τίλσναϊντερ αποκαλεί «προγράμματα κατήχησης» τα διάφορα έργα προώθησης της Δημοκρατίας και δηλώνει ότι δεν θα λαμβάνουν πλέον χρηματοδότηση. Το έργο «Σχολείο χωρίς ρατσισμό»; Μπορεί να καταργηθεί. Δημόσια ραδιοτηλεόραση; Θα έπρεπε να καταργηθεί στην τρέχουσα μορφή της.

Αντ' αυτού, ο Τίλσναϊντερ και η AfD επικεντρώνονται στον εθνικισμό: «Το να είσαι Γερμανός θα πρέπει να προκαλεί και πάλι ένα θετικό συναίσθημα», έγραψε ο Τίλσναϊντερ στην DW. Θέλει μια αλλαγή νοοτροπίας και αγωνίζεται ενάντια σε όλα όσα δεν θεωρεί γερμανικά. Για αυτόν, τα ποπ τραγούδια, για παράδειγμα, είναι «άνευ νοήματος, χωρίς παράδοση».

Βρίσκει την έμπνευσή του στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και στον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν. Αλλά πάνω απ' όλα, η AfD θέλει ένα πράγμα: να απελάσει ανθρώπους από την Γερμανία.

Ο Τίλσναϊντερ ζητά μια «επίθεση απελάσεων» ως «πρώτο πολιτικό μέτρο» σε περίπτωση κυβέρνησης AfD. Εντός του κόμματος, το σύνθημα είναι: «Εκατομμύρια επαναπατρισμοί». Και επειδή δεν υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι στην Γερμανία που είναι νομικά υποχρεωμένοι να εγκαταλείψουν τη χώρα, τίθεται το ερώτημα: Ποιους ακριβώς θέλει να απελάσει η AfD;

Πόσο ανθεκτική είναι η Δημοκρατία; Ειδικοί και παρατηρητές συμφωνούν σε ένα σημείο: Η AfD δεν θα μετριάσει τη στάση της εάν έρθει στην εξουσία. «Υποθέτω ότι εάν η AfD ήταν στην κυβέρνηση, θα εδραίωνε και θα τελειοποιούσε περαιτέρω τον ριζοσπαστισμό της», προβλέπει ο Ματίας Κβεντ σε συνέντευξή του στην DW. Είναι καθηγητής στο Ινστιτούτο «Δημοκρατικής Παράδοσης» στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών Magdeburg-Stenda.

«Ειδικά στη Σαξονία-Άνχαλτ, η οποία έχει ένα από τα πιο ακροδεξιά κρατίδια. Δεν υπάρχουν δυνάμεις εκεί που θα ήθελαν μια διαφορετική πορεία». Ο Κβεντ αναμένει ότι, εάν η AfD συμμετάσχει στην κυβέρνηση, θα προσπαθήσει να φέρει τα δικά της ριζοσπαστικά στοιχεία στη δημόσια διοίκηση. «Τότε θα καταστεί σαφές εάν μια ανθεκτική δημοκρατία μπορεί ακόμα να λειτουργήσει όταν η κυβέρνηση περιλαμβάνει τουλάχιστον κάποια ακροδεξιά συμμετοχή».

Αστυνομία, μυστικές υπηρεσίες και Δικαιοσύνη υπό πίεση.  «Με την πατρίδα στην καρδιά» λέει η προεκλογική αφίσαΕικόνα: Goldmann/picture alliance. Το ζήτημα της ανθεκτικότητας ανησυχεί επίσης τις αρχές ασφαλείας. Το ερώτημα φαίνεται δικαιολογημένο, επειδή μια κυβέρνηση της AfD στην Σαξονία-Άνχαλτ δεν θα έχει μόνο επιρροή στο δικό της μικρό κρατίδιο στην Ανατολική Γερμανία.

Στο αστυνομικό έργο, στο έργο των πληροφοριών, στην ψήφιση ομοσπονδιακών νόμων ή στο σημαντικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο - θα εκπροσωπείται σε όλες αυτές τις επιτροπές. Και στη Σαξονία-Άνχαλτ, ως κόμμα που θεωρείται «σίγουρα δεξιό εξτρεμιστικό» από τις αρχές ασφαλείας, θα είναι το ίδιο υπεύθυνο για την καταπολέμηση του εξτρεμισμού.

Επομένως, οι αρχές συζητούν τώρα πώς πρέπει να αλλάξουν τις οργανωτικές και καθιερωμένες ρουτίνες τους για να είναι προετοιμασμένες για πιθανές εξτρεμιστικές επιθέσεις από το εσωτερικό. Η δικαστική εξουσία στην Γερμανία φαίνεται επίσης ευάλωτη. Σε μια Δημοκρατία, ωστόσο, είναι ο εγγυητής της τήρησης των κανονιστικών αξιών. Ακροδεξιά στοιχεία εντός της AfD επικρίνουν επανειλημμένα την ανεξαρτησία της.

Στο κρατίδιο της Θουριγγίας, ήδη χρησιμοποιούν με επιτυχία την πολιτική τους δύναμη για να εμποδίσουν τον διορισμό νέων δικαστών σε βασικές θέσεις. Η επιτυχία στις επερχόμενες εκλογές των κρατιδίων στην Γερμανία το 2026 μ.Χ. θα ήταν τελικά απλώς ένα ενδιάμεσο βήμα για την AfD, λέει ο Ντάβιντ Μπέγκριχ σε συνέντευξή του στην DW.

«Είναι πολύ σαφές ότι το κόμμα βλέπει τα Ανατολικά γερμανικά κρατίδια ως πολιτικό εργαστήριο για να δοκιμάσει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει στην αμφισβήτηση της δημοκρατικής κουλτούρας». Ο στόχος, λέει, είναι να αμφισβητήσει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Η θεμελιώδης δημοκρατική συναίνεση του Κέντρου. «Το μίσος δεν είναι λύση» γράφει το πλακάτ σε διαδήλωση κατά της AfD «Το μίσος δεν είναι λύση» γράφει το πλακάτ σε διαδήλωση κατά της AfD  Διαδηλωτές εναντίον του συνεδρίου της νεολαίας της AfD στο Γκίσεν.

Η AfD επωφελείται επίσης από το συνεχές άγχος στο οποίο εκτίθεται η κοινωνία: «Βιώνουμε μια συνεχώς αυξανόμενη συχνότητα κρίσεων για τους ανθρώπους και αυτό οδηγεί σε ένα αίσθημα ανασφάλειας που εκτείνεται πολύ πέρα ​​από τον βασικό τομέα πολιτικής δράσης που είναι διαθέσιμος στα κυβερνώντα κόμματα», αναλύει ο Μπέγκριχ. Οι πολιτικοί πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τα συναισθήματα αδυναμίας και κρίσης που έχουν βιώσει οι άνθρωποι τα τελευταία χρόνια.

Στον αγώνα για μια δημοκρατική κοινωνία, ο Μπέγκριχ επιμένει ότι το ευρύτερο πολιτικό κέντρο της γερμανικής κοινωνίας δεν πρέπει να ξεχαστεί, επειδή στην Γερμανία εξακολουθεί να υπάρχει μια θεμελιώδης δημοκρατική συναίνεση.

«Στο συμβουλευτικό μου έργο, βλέπω ότι οι άνθρωποι είναι πράγματι πρόθυμοι να προσεγγίσουν ο ένας τον άλλον και να συνεργαστούν για το κοινό καλό - ξεπερνώντας τις διαφορές στην καθημερινότητά τους».

Η Τερέζα Ντόνερ συμμερίζεται αυτήν την άποψη. Είναι χρόνια βιβλιοπώλης στην πόλη Χάλε αν ντερ Ζάαλε στη Σαξονία-Άνχαλτ. Κι αυτή φοβάται μια νίκη της AfD στις εκλογές. Σε συνέντευξη στην DW, η Ντόνερ εξηγεί:

Σε πολωμένες και έντονες εποχές, πρέπει να υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες για κοινό έδαφος και ανταλλαγή, χωρίς να η συζήτηση να περιορίζεται σε πολιτικά στρατόπεδα: «Για παράδειγμα, σε μια ανάγνωση αστυνομικής λογοτεχνίας ή στην κλασική τοπική συγκέντρωση σε μια μπυραρία. Η AfD είναι πολύ επιδέξια στο να γεμίζει το κενό στις αγροτικές περιοχές, όπου όλα καταρρέουν». Για να σταματήσει να εκμεταλλεύεται αυτά τα κενά, όλοι καλούνται τώρα να δράσουν (https://www.dw.com/el/%CE%B7-afd-%CE%B5%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%BE%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1/a-75283557).

Απίστευτο! Η Γερμανία ηγείται Ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ! Και ετοιμάζει πόλεμο με ΗΠΑ για τη Γροιλανδία ή σενάριο πολέμου Ελλάδας - Τουρκίας! Ανατροπή: Η Γερμανία ηγείται ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ και ετοιμάζει πόλεμο με ΗΠΑ για την Γροιλανδία και σενάριο Ελλάδας – Τουρκίας/ Πώς οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να φρενάρουν τις απειλές του Donald Trump/ Μπορεί να άργησαν λίγο… αλλά το κατάλαβαν! Οι Ευρωπαίοι κατάλαβαν ότι όχι μόνο δεν υπάρχει πλέον ΝΑΤΟ, αλλά και ότι ο πάλαι ποτέ προστάτης τους, η Αμερική, είναι απέναντί τους.

Ο κόσμος έχει αλλάξει, αλλά οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις το συνειδητοποίησαν με τις απειλές του Donald Trump για κατάληψη της Γροιλανδίας. Οι πολιτικοί στην Ευρώπη δεν αγνοούν πια τη σκληρή ρητορική του Αμερικανού προέδρου και αναζητούν εσπευσμένα τρόπους για να τον αποτρέψουν.

«Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για άμεση σύγκρουση με τον Trump», δήλωσε Ευρωπαίος διπλωμάτης που είναι ενήμερος των συζητήσεων στο Politico. «Βρίσκεται σε επιθετική φάση και οφείλουμε να προετοιμαστούμε».

Ωστόσο… πρώην ανώτατος αξιωματούχος του NATO πρότεινε ότι η Συμμαχία θα μπορούσε να αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ Γροιλανδίας, Δανίας και ΗΠΑ, όπως έχει πράξει στο παρελθόν σε διαφορές μεταξύ συμμάχων, όπως της Τουρκίας και της Ελλάδας.

Με πολύ… επιτυχία, βέβαια! Τα σχέδια των ΗΠΑ. Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Marco Rubio δήλωσε την Τετάρτη ότι σκοπεύει να συζητήσει με Δανούς αξιωματούχους την απόκτηση της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ την επόμενη εβδομάδα.

Ο Λευκός Οίκος ανέφερε ότι η προτίμηση του Trump είναι μια συμφωνημένη λύση μέσω διαπραγματεύσεων, ακόμη και η αγορά του νησιού, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται στρατιωτική κατάληψη.

Καθώς οι διπλωματικές κινήσεις εντείνονται, ο Γάλλος Υπουργός Εξωτερικών Jean-Noël Barrot δήλωσε ότι συζήτησε με τους ομολόγους του από τη Γερμανία και την Πολωνία μια κοινή ευρωπαϊκή απάντηση στις απειλές Trump. «Το διακύβευμα είναι πώς η Ευρώπη και η ΕΕ μπορούν να ενισχυθούν ώστε να αποτρέπουν απειλές κατά της ασφάλειας και των συμφερόντων τους.

Η Γροιλανδία δεν είναι προς πώληση και δεν μπορεί να καταληφθεί», υπογράμμισε. Σύμφωνα με αξιωματούχους, διπλωμάτες, ειδικούς και πηγές του NATO που μίλησαν ανώνυμα στο POLITICO, η Ευρώπη δεν έχει ακόμη σαφή εικόνα των εργαλείων που διαθέτει.

«Όλοι είναι σοκαρισμένοι και κανείς δεν ξέρει πραγματικά τι να κάνει. Οι Αμερικανοί μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, αλλά απαντήσεις χρειάζονται τώρα — όχι σε πέντε ή επτά χρόνια», δήλωσε πρώην Δανός βουλευτής.

Οι σχεδιασμοί της Γερμανίας. Στο μεταξύ, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Johann Wadephul εργάζεται πάνω σε ένα σχέδιο που θα μπορούσε να περιλαμβάνει ευρωπαϊκή αποτροπή σε περίπτωση που οι ΗΠΑ επιχειρήσουν να επιτεθούν ή να καταλάβουν τη Γροιλανδία, καθώς και ενισχυμένη παρουσία του ΝΑΤΟ σε άμεση γειτνίαση με τη Γροιλανδία.

Μια άλλη πηγή του Politico ανέφερε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ζητήσει προετοιμασίες για άμεση αντιπαράθεση με τον Πρόεδρο Donald Trump σχετικά με τις αξιώσεις του στο νησί. Μέχρι το 1.953 μ.Χ., Η Γροιλανδία ήταν δανική αποικία. Παραμένει μέρος του Δανικού Βασιλείου, αλλά το 2009 μ.Χ. απέκτησε το δικαίωμα αυτοδιοίκησης και ανεξάρτητης επιλογής εσωτερικής πολιτικής.

Οι επιλογές της Ευρώπης.

Σενάριο 1: Αναζήτηση συμβιβασμού. Ο Donald Trump υποστηρίζει ότι η Γροιλανδία είναι ζωτικής σημασίας για τα Αμερικανικά συμφέροντα ασφάλειας και κατηγορεί τη Δανία ότι δεν κάνει αρκετά για να την προστατεύσει από την αυξανόμενη στρατιωτική δραστηριότητα της Κίνας και της Ρωσίας στην Αρκτική.

Μια λύση υπό διαπραγμάτευση, που θα επιτρέπει στον Trump να εξέλθει των συνομιλιών προβάλλοντας ένα αποτέλεσμα που μπορεί να παρουσιάσει ως νίκη, ενώ ταυτόχρονα θα δίνει στην Δανία και τη Γροιλανδία τη δυνατότητα να «σώσουν τα προσχήματα», θεωρείται από πολλούς η ταχύτερη διέξοδος από την κρίση.

Πρώην ανώτατος αξιωματούχος του NATO πρότεινε ότι η Συμμαχία θα μπορούσε να αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ Γροιλανδίας, Δανίας και ΗΠΑ, όπως έχει πράξει στο παρελθόν σε διαφορές μεταξύ συμμάχων, όπως της Τουρκίας και της Ελλάδας.

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στο NATO, Matthew Whitaker, δήλωσε την Τετάρτη ότι ο Trump και οι σύμβουλοί του θεωρούν πως η Γροιλανδία δεν είναι επαρκώς θωρακισμένη. «Καθώς οι πάγοι λιώνουν και οι θαλάσσιες διαδρομές στην Αρκτική και τον Άνω Βορρά ανοίγουν, η Γροιλανδία μετατρέπεται σε πολύ σοβαρό κίνδυνο ασφαλείας για την ηπειρωτική Αμερική», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στο πλαίσιο αυτό, σύμμαχοι του NATO εξετάζουν νέες πρωτοβουλίες προς τον Trump για την ενίσχυση της ασφάλειας της Γροιλανδία, παρά το γεγονός ότι πολλοί στην Ευρώπη εκτιμούν πως οι άμεσες απειλές από ρωσικά και κινεζικά πλοία είναι υπερβολικά διογκωμένες.

Μεταξύ των προτάσεων περιλαμβάνονται η επιτάχυνση των αμυντικών δαπανών στην Αρκτική, η διεξαγωγή περισσότερων στρατιωτικών ασκήσεων στην περιοχή και, εφόσον κριθεί αναγκαίο, η ανάπτυξη στρατευμάτων για την ασφάλεια της Γροιλανδία και την καθησύχαση των ΗΠΑ, σύμφωνα με τρεις διπλωμάτες του NATO.

Εξετάζεται επίσης η δημιουργία ενός σχήματος τύπου «Arctic Sentry», δηλαδή η μεταφορά στρατιωτικών μέσων της Συμμαχίας στην περιοχή, κατά τα πρότυπα των αποστολών Eastern Sentry και Baltic Sentry.

«Οτιδήποτε μπορεί να γίνει για να ενισχυθεί η παρουσία του NATO κοντά στη Γροιλανδία και να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις του Trump, θα πρέπει να αξιοποιηθεί στο έπακρο», ανέφερε ένας από τους διπλωμάτες. Ο Trump προβάλλει επίσης ως κίνητρο τα τεράστια αποθέματα ορυκτών, καθώς και τις πιθανές πετρελαϊκές και φυσικού αερίου πηγές της Γροιλανδίας.

Ωστόσο, υπάρχει λόγος που το νησί παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτο: η εξόρυξη σε ένα τόσο αφιλόξενο περιβάλλον είναι εξαιρετικά δύσκολη και δαπανηρή, καθιστώντας τα προϊόντα λιγότερο ανταγωνιστικά από τις κινεζικές εισαγωγές.

Δανοί διπλωμάτες σημειώνουν ότι επί χρόνια προσπαθούσαν να πείσουν τους Ευρωπαίους εταίρους για την ανάγκη επενδύσεων στην Γροιλανδία, χωρίς ιδιαίτερη ανταπόκριση. Ωστόσο, Ευρωπαίος διπλωμάτης με γνώση του θέματος αναφέρει ότι πλέον διαφαίνεται αλλαγή στάσης.

Σενάριο 2: Γενναία χρηματοδότηση της Γροιλανδίας. Η κυβέρνηση Trump έχει στηρίξει ενεργά το κίνημα ανεξαρτησίας της Γροιλανδία, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι εάν το αρκτικό έδαφος αποχωρήσει από το Βασίλειο της Δανία και συνάψει συμφωνία με τις ΗΠΑ, θα δεχθεί μαζικές αμερικανικές επενδύσεις.

Παρότι ο Trump δεν έχει αποκλείσει τη χρήση στρατιωτικής ισχύος, επιμένει ότι θα προτιμούσε η Γροιλανδία να ενταχθεί στις ΗΠΑ «οικειοθελώς». Η ΕΕ και η Δανία επιχειρούν να πείσουν τους κατοίκους της Γροιλανδία ότι μπορούν να τους προσφέρουν καλύτερους όρους. Σύμφωνα με σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι Βρυξέλλες σκοπεύουν να υπερδιπλασιάσουν τις δαπάνες για τη Γροιλανδία από το 2028 μ.Χ., ανεβάζοντάς τες στα 530 εκατ. ευρώ για επταετή περίοδο.

Το ποσό αυτό προστίθεται στα κονδύλια που ήδη χορηγεί η Δανία στο αυτοδιοικούμενο έδαφος, ενώ η Γροιλανδία θα μπορεί να διεκδικήσει επιπλέον 44 εκατ. ευρώ από ευρωπαϊκά προγράμματα για απομακρυσμένες περιοχές.

Η ευρωπαϊκή και δανική στήριξη εστιάζει σήμερα κυρίως στην κοινωνική πρόνοια, την υγεία, την εκπαίδευση και την πράσινη μετάβαση. Στο νέο σχέδιο, το βάρος μετατοπίζεται και στην ανάπτυξη της ικανότητας εξόρυξης φυσικών πόρων.

«Πολλοί άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, οι υποδομές υστερούν και οι πόροι μας εξάγονται χωρίς ουσιαστικό όφελος για τη Γροιλανδία, αλλά κυρίως προς όφελος δανικών εταιρειών», δήλωσε ο Kuno Fencker, βουλευτής της αντιπολίτευσης υπέρ της ανεξαρτησίας. Ένα ελκυστικό ευρωπαϊκό πακέτο, εκτιμάται, θα μπορούσε να απομακρύνει τη Γροιλανδία από την Αμερικανική επιρροή.

Σενάριο 3: Οικονομικά αντίποινα. Από την πρώτη θητεία Trump, στην Ευρώπη εξετάζεται πώς μπορεί να διασφαλιστεί η ευρωπαϊκή, σκανδιναβική και αρκτική ασφάλεια χωρίς ενεργή αμερικανική συμμετοχή, σημειώνει ο Thomas Crosbie από το Royal Danish Defense College. «Είναι δύσκολο, αλλά εφικτό. Όμως το να προστατευθεί η Ευρώπη από την America μοιάζει αδιανόητο», τονίζει.

Η ΕΕ διαθέτει πάντως ένα ισχυρό εργαλείο: το Anti‑Coercion Instrument, το λεγόμενο «εμπορικό μπαζούκα», που επιτρέπει αντίποινα σε περιπτώσεις εμπορικού εκβιασμού. Με τις ΗΠΑ να διατηρούν δασμούς κατά της ΕΕ, οι Βρυξέλλες θα μπορούσαν να το επαναφέρουν.

«Οι εξαγωγές μας προς τις ΗΠΑ ξεπερνούν τα 600 δισ. ευρώ και σε περίπου ένα τρίτο των προϊόντων κατέχουμε μερίδιο αγοράς άνω του 50%. Αυτή είναι και η δύναμή μας», δήλωσε ο Bernd Lange, Πρόεδρος της επιτροπής εμπορίου του ευρωκοινοβουλίου.

Σενάριο 4: Στρατεύματα επί του εδάφους. Αν οι ΗΠΑ επιλέξουν στρατιωτική κατάληψη της Γροιλανδία, οι ευρωπαϊκές επιλογές είναι περιορισμένες. Νομικά, η Δανία θα μπορούσε να υποχρεωθεί να απαντήσει στρατιωτικά, βάσει διαταγής του 1.952 μ.Χ. που προβλέπει άμεση αντίδραση σε επίθεση σε δανικό έδαφος.

Ευρωπαίοι διπλωμάτες εκτιμούν ότι η αποστολή ευρωπαϊκών στρατευμάτων —εφόσον το ζητήσει η Δανία— θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτρεπτικά, αυξάνοντας το κόστος μιας αμερικανικής επέμβασης, ακόμη κι αν δεν μπορούσε να την αποτρέψει.

«Θα μπορούσε να υπάρξει ένα φαινόμενο “tripwire”, με δυνάμεις να βρίσκονται φυσικά στον δρόμο, δημιουργώντας ένα σκηνικό τύπου Πλατείας Tiananmen», λέει ο Crosbie. Ωστόσο, προειδοποιεί ότι πρόκειται για αχαρτογράφητο έδαφος, με πραγματικό κίνδυνο απώλειας ανθρώπινων ζωών (https://www.pirinoslogios.com/post/%CE%B1%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%BF-%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CE%B7%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF, , https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/848736/anatropi-i-germania-igeitai-evropaikoy-nato-kai-paei-se-polemo-me-ipa-gia-ti-groilandia-i-senario-elladas-tourkias).

 

Η AfD της Γερμανίας προσκλήθηκε στην Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου. Η ανησυχητική άνοδος του κινήματος «Εναλλακτική για την Γερμανία» στην κορυφή των δημοσκοπήσεων μεταμορφώνει την Γερμανία.

Το πολιτικό τοπίο της Γερμανίας μεταμορφώνεται. Για πρώτη φορά από την ίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας το 1.949 μ.Χ., ένα πολιτικό κόμμα εκτός από την Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (Cdu), την Χριστιανοκοινωνική Ένωση (CSU) ή το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ( SPD ) έχει γίνει η ισχυρότερη πολιτική δύναμη της χώρας.

Μια δημοσκόπηση του Forsa που διεξήχθη από τις 16 έως τις 19 Δεκεμβρίου έδειξε ότι η υποστήριξη για την συμμαχία CDU - CSU έχει μειωθεί στο 24%, ενώ η υποστήριξη για το SPD έχει υποχωρήσει στο 13%. Εν τω μεταξύ, η υποστήριξη για το εθνικιστικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) έχει εκτοξευθεί στο 26%, καθιστώντας το το πιο δημοφιλές κόμμα της Γερμανίας.

Τα κυρίαρχα κόμματα της Γερμανίας εξακολουθούν να προσπαθούν να παρουσιάσουν το AfD ως μια ριζοσπαστική περιθωριακή ομάδα. Ωστόσο, ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, επικεφαλής της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, κάλεσε μια αντιπροσωπεία του AfD στο υψηλού προφίλ φόρουμ πολιτικής ασφαλείας τον Φεβρουάριο. Φαίνεται ότι το AfD γίνεται κυρίαρχο.

Η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου ιδρύθηκε το 1.963 μ.Χ. από τον Έβαλντ-Χάινριχ φον Κλάιστ-Σμέντσιν, έναν Γερμανό μοναρχικό που συμμετείχε στην απόπειρα δολοφονίας του Αδόλφου Χίτλερ από τον Κλάους φον Στάουφενμπεργκ το 1.944 μ.Χ. Σκοπός της είναι η πρόληψη συγκρούσεων όπως ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος , φέρνοντας σε επαφή ειδικούς ασφαλείας για να συζητήσουν την αμυντική πολιτική.

Ο Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Τζ. Ντ. Βανς παραπονέθηκε για τον αποκλεισμό του AfD από την τελευταία Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου. Η πρόσκλησή του στο επερχόμενο συνέδριο πιθανότατα θα ευχαριστήσει τον Βανς και την κυβέρνηση Τραμπ. Ωστόσο, η ενσωμάτωση του AfD θα αναστατώσει πολλούς ανθρώπους στην Ουκρανία και την Ανατολική Ευρώπη.

Σε μια συγκέντρωση στην Σαξονία στις 11 Ιανουαρίου, η συμπρόεδρος του AfD, Άλις Βάιντελ, παρουσίασε ένα νέο μανιφέστο του κόμματός της, το οποίο δεσμεύτηκε να σφραγίσει τα σύνορα της Γερμανίας, να απελάσει τους παράνομους μετανάστες, να βγάλει την Γερμανία από την ευρωζώνη και να επανεκκινήσει τον αγωγό Nord Stream.

Το AfD αρνήθηκε να καταδικάσει την Ρωσία για την εισβολή της στην Ουκρανία στο μανιφέστο του, και ο συμπρόεδρος του AfD, Τίνο Χρουπάλα, μάλιστα υπαινίχθηκε ότι η Πολωνία αποτελεί εξίσου μεγάλη απειλή για την Γερμανία με την Ρωσία. Εάν η φωνή του AfD δυναμώσει, αναμένεται ότι η Γερμανική αντίθεση στην Ρωσία θα μειωθεί.

Οι ηγέτες του AfD έχουν επικρίνει έντονα τις προσπάθειες του καγκελαρίου Friedrich Merz να επανεξοπλίσει την Γερμανία μέσω ρεκόρ ελλειμματικών δαπανών. Αυτοί οι ηγέτες θα προτιμούσαν να δουν τη Γερμανία να κάνει ειρήνη με την Ρωσία, περιορίζοντας παράλληλα το διαρθρωτικό έλλειμμα της Γερμανίας στο 0,35% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.

Η άνοδος του AfD στις δημοσκοπήσεις θέτει υπό αμφισβήτηση τη φιλόδοξη στρατιωτική ενίσχυση της Γερμανίας. Ο Weidel κατηγορεί μάλιστα τον Merz ότι είναι ένας ψεύτικος συντηρητικός που «πουλάει» την Γερμανία σε αριστερά κόμματα όπως το SPD, τα οποία θέλουν να συσσωρεύσουν χρέος.

Αυτή η κατηγορία θα μπορούσε να αποτελέσει πρόβλημα για τον Μερτς. Ο εκλιπών πολιτικός του CSU , Φραντς Γιόζεφ Στράους, δήλωσε ότι δεν θα έπρεπε ποτέ να υπάρχει ένα δημοκρατικά νόμιμο κόμμα στα δεξιά της συμμαχίας CDU - CSU. Επιτρέποντας στην AfD να χαράξει μια θέση για τον εαυτό της ως οι δημοσιονομικά συντηρητικοί της Γερμανίας, ο Μερτς έχει αποδυναμώσει τον εαυτό του.

Στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι η συμμαχία CDU - CSU έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο συνασπισμού με το AfD, η Γερμανία είναι πρακτικά ακυβέρνητη. Κανένας φυσικός πολιτικός συνασπισμός δεν έχει αρκετή υποστήριξη για να κυβερνήσει την Γερμανία, επομένως ο Merz βασίζεται σε έναν αντιδημοφιλή μεγάλο συνασπισμό μεταξύ του CDU, του CSU και του SPD για να κρατήσει το AfD εκτός εξουσίας.

Τελικά, κάτι πρέπει να αλλάξει. Η τελευταία φορά που η Γερμανική πολιτική βρισκόταν σε τέτοια κατάσταση αδιεξόδου ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 1.930 μ.Χ., όταν ο Χίτλερ συγκρότησε τον εθνικιστικό-ναζιστικό-καθολικό συνασπισμό του.

Το Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα ήταν ένα απροκάλυπτα σοσιαλιστικό κόμμα που δεν μπορούσε να εξασφαλίσει αρκετή υποστήριξη για να κυβερνήσει μόνο του, οπότε ο Χίτλερ κολάκευσε τους Γερμανούς βιομηχάνους στο φιλομοναρχικό Γερμανικό Εθνικό Λαϊκό Κόμμα και τους καθολικούς κληρικούς στο φιλικό προς το Βατικανό Κόμμα του Κέντρου ώστε να τον υποστηρίξουν ως υποψήφιο για καγκελάριο.

Αυτή η ιστορία παρέχει πολύτιμες προειδοποιήσεις. Προσέξτε τι είπε ο Χίτλερ το 1.941 μ.Χ.: «Πρώτον, το Γερμανικό έθνος έπρεπε να μάθει να κατανοεί τον δικό του πολιτικό αγώνα, κάτι που του επέτρεπε να συσπειρώσει ολόκληρη την δύναμη της Γερμανίας, πάνω απ' όλα την ιδεαλιστική του δύναμη.

Και αυτή η ιδεαλιστική δύναμη εκείνη την εποχή βρισκόταν μόνο σε δύο στρατόπεδα: Στο σοσιαλιστικό και στο εθνικιστικό στρατόπεδο. Αλλά αυτά ήταν τα στρατόπεδα μεταξύ των οποίων υπήρχε η πιο θανάσιμη διαμάχη και σύγκρουση. Αυτά τα δύο στρατόπεδα έπρεπε να συγχωνευθούν σε μια νέα ενότητα».

Αυτή η συγχώνευση μεταξύ των εθνικιστικών και σοσιαλιστικών στρατοπέδων ήταν ιδιαίτερα καταστροφική για την Γερμανία, ωστόσο βρίσκεται σε παρόμοια θέση σήμερα. Ο Πέτερ Τάουμπερ, πρώην γενικός γραμματέας του CDU υπό την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, δήλωσε: «Πρέπει να σταματήσουμε να δίνουμε την εντύπωση ότι 'όλοι είναι εναντίον της AfD'. Θα πρέπει να σκεφτούμε μια νέα πολιτική κόκκινων γραμμών που θα μας επέτρεπε να λαμβάνουμε πολιτικές αποφάσεις, με τις οποίες θα συμφωνούσε η AfD. ... Διαφορετικά, υπάρχει κίνδυνος κοινοβουλευτικού αδιεξόδου».

Ο Χίτλερ συνδύασε τον εθνικισμό και τον σοσιαλισμό την δεκαετία του 1.930 μ.Χ. Τώρα φαίνεται ότι ο επόμενος ισχυρός άνδρας της Γερμανίας θα πρέπει να συνδυάσει τον λαϊκισμό με την ευρωκρατία. Αυτό δεν θα είναι εύκολο έργο.

Η ένδειξη είναι ότι αυτός ο ηγέτης θα είναι σε θέση να κάνει κάτι παρόμοιο με αυτό που έκανε ο Χίτλερ το 1.933 μ.Χ. - να υποσχεθεί σε διαφορετικά κόμματα διαφορετικά πράγματα σε μια προσπάθεια να κερδίσει ευρεία υποστήριξη.

Οι Γερμανοί βιομήχανοι τα έχουν καταφέρει καλά στην Ευρωπαϊκή Ένωση και με το ευρώ, επομένως η απαίτηση του AfD να βγει η Γερμανία από την ευρωζώνη είναι απίθανο να προχωρήσει πολύ, ακόμη και αν πολλοί άνθρωποι της εργατικής τάξης θα ήθελαν να δουν την διάλυση της ευρωζώνης.

Ωστόσο, οι απαιτήσεις του AfD να σφραγιστούν τα σύνορα της Γερμανίας, να απελαθούν οι παράνομοι μετανάστες, να γίνει ειρήνη με την Ρωσία και να επανεκκινηθεί ο αγωγός Nord Stream μπορεί να είναι πράγματα που θα εξετάσουν το CDU - CSU σε μια προσπάθεια να παραμείνουν στην εξουσία. Η Γερμανική πολιτική βρίσκεται αυτή την στιγμή σε διακύμανση, επομένως οι παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των πολιτικών κομμάτων μπορεί να αλλάξουν δραματικά.

Ιστορική εξέλιξη - To AfD ετοιμάζεται να κυβερνήσει στην Γερμανία - Τα πατριωτικά κόμματα «βγαίνουν» μπροστά. Το AfD ήρθε δεύτερο στις πρόωρες εκλογές στις αρχές του 2025 μ.Χ. σημειώνοντας την καλύτερη εθνική επίδοση για ακροδεξιό κόμμα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ιστορικές είναι οι εξελίξεις στην Γερμανία, όπου η εντυπωσιακή άνοδος του πατριωτικού κόμματος AfD (Εναλλακτική για την Γερμανία) δημιουργεί νέα δεδομένα όχι μόνο για την χώρα αλλά και για την Ευρώπη γενικότερα. Μια νέα εποχή αρχίζει με την ανατροπή του πολιτικού κατεστημένου.

Με την κοινωνική δυσαρέσκεια να αυξάνεται και τις παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις να αδυνατούν να απαντήσουν στις ανησυχίες των πολιτών, το AfD καταφέρνει να εκφράσει το αίτημα για αλλαγή, σταθερότητα και εθνική κυριαρχία. Το επόμενο διάστημα αναμένεται καθοριστικό, καθώς τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η Γερμανία μπορεί να βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ σε μια πολιτική στροφή που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αδιανόητη.

Η περίπτωση του Leif-Erik Holm. Πριν ο Leif-Erik Holm γίνει μία από τις ηγετικές μορφές του γερμανικού πατριωτικού χώρου, ήταν ραδιοφωνικός DJ πρωινής ζώνης στην πατρίδα του, στην ανατολική Γερμανία. Ενόψει των περιφερειακών εκλογών στη Γερμανία το 2026 μ.Χ., ο Holm αναμένεται τώρα να γίνει ο επικεφαλής υποψήφιος του AfD στο κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, μια κατά βάση αγροτική περιοχή που συνορεύει με την Πολωνία και την Βαλτική Θάλασσα.

Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν το AfD στην πρώτη θέση με 38% στο κρατίδιο, είναι ένα από τα μέρη όπου το κόμμα -που πλέον είναι η μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη της αντιπολίτευσης στη γερμανική ομοσπονδιακή Βουλή- βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την απόκτηση σημαντικής κυβερνητικής εξουσίας για πρώτη φορά από την ίδρυσή του πριν από πάνω από μια δεκαετία.

Ο Holm ενσαρκώνει τον τύπο του υποψηφίου που τουλάχιστον κάποια ηγετικά στελέχη της AfD θέλουν ολοένα και περισσότερο να προωθούν στην κορυφή. Με έναν εύστοχο ύφος, αποφεύγει την εμπρηστική ρητορική που άλλοι πολιτικοί του κόμματος υιοθετούν και λέει ότι επιδιώκει διάλογο με τους πολιτικούς αντιπάλους του. Ερωτηθείς τι θα έκανε το κόμμα του εάν αναλάβει την εξουσία στο κρατίδιο του χρόνου, ο Holm απαρίθμησε μερικές προτάσεις που ακούγονται αθώες: περισσότερες επενδύσεις στην εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένων των STEM ειδικοτήτων, και διασφάλιση ότι τα παιδιά των μεταναστών θα μαθαίνουν γερμανικά πριν αρχίσουν το σχολείο. «Στην πραγματικότητα είμαι καλό παιδί», είπε ο Holm.

Πίσω από την εικόνα του ανθρώπου της διπλανής πόρτας, ωστόσο, υπάρχει ένας σαφής πολιτικός υπολογισμός. Η συμπρόεδρος του κόμματος, Alice Weidel, επιχειρεί ένα είδος επανατοποθέτησης, πιστεύοντας ότι το AfD δεν θα μπορέσει να κάνει το άλμα προς την πραγματική εξουσία, εκτός εάν απομακρυνθεί από υποψηφίους που εκφράζουν ανοιχτά ακραίες θέσεις. Αυτό σημαίνει απομάκρυνση από αμφιλεγόμενους ηγέτες όπως ο Björn Höcke -ο οποίος κρίθηκε ένοχος από δικαστήριο επειδή χρησιμοποίησε ένα απαγορευμένο σύνθημα που χρησιμοποιούσαν τα τάγματα εφόδου του Adolf Hitler- και ο Maximilian Krah, ο οποίος πέρυσι είπε ότι «δεν θα έλεγε ποτέ ότι όποιος φορούσε στολή SS ήταν αυτόματα εγκληματίας».

Αντίθετα, ο προτιμώμενος υποψήφιος, τουλάχιστον για τη Weidel και τους υποστηρικτές της, είναι κάποιος όπως ο Holm, που μπορεί να παρουσιάσει μια πιο εξωραϊσμένη όψη του κόμματος. Αλλά η μεταμόρφωση αποδεικνύεται επιφανειακή, και ακόμη και η Weidel, παρά τον εθνικό ηγετικό της ρόλο, δεν μπορεί να αποτρέψει την «μάσκα» από το να γλιστρά.

Νέα εμφάνιση, ίδια πολιτική. Από την δημιουργία του το 2013 μ.Χ. ως ευρωσκεπτικιστικό κόμμα, το AfD έχει γίνει πιο ακραίο, κινητοποιώντας την ριζοσπαστικοποιημένη βάση του κυρίως γύρω από το ζήτημα της μετανάστευσης. Νωρίτερα φέτος, η ομοσπονδιακή υπηρεσία εσωτερικών πληροφοριών της Γερμανίας -που έχει αρμοδιότητα να παρακολουθεί ομάδες που κρίνονται αντισυνταγματικές- χαρακτήρισε το AfD ως εξτρεμιστική οργάνωση.

Η Weidel προσπαθεί τώρα να περιορίσει το… δημόσιο εξτρεμισμό. Η προσπάθεια στοχεύει στο να κάνει το AfD πιο αποδεκτό από τους συντηρητικούς του κεντρικού χώρου — και να δυσκολέψει τη συμμαχία του κεντροδεξιού καγκελαρίου Friedrich Merz να αρνείται την συγκυβέρνηση με το κόμμα, διατηρώντας το μεταπολεμικό «τείχος προστασίας» γύρω από την ακροδεξιά.

Η ώθηση της Weidel για μια πιο προσεγμένη δημόσια εικόνα δεν υποστηρίζεται κατ' ανάγκη από μεγάλα τμήματα της κομματικής βάσης - ιδιαίτερα στα προπύργια του AfD στην πρώην Ανατολική Γερμανία- τα οποία επισημαίνουν ότι η άνοδος του κόμματος συνέπεσε με την ριζοσπαστικοποίησή του. Το επιχείρημα δεν είναι αβάσιμο. Παρά την αυξανόμενη ακραία ρητορική του, το κόμμα ήρθε δεύτερο στις πρόωρες εθνικές εκλογές στις αρχές του έτους — η καλύτερη εθνική επίδοση για ακροδεξιό κόμμα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις δημοσκοπήσεις τώρα προηγείται των συντηρητικών του Merz.

Παρόλα αυτά, η Weidel προχωρά με την προσπάθεια εξωραϊσμού της εικόνας του AfD. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, έχει προσπαθήσει να απομακρύνει κάπως το κόμμα της από την εγγύτητα με το Κρεμλίνο — επιδιώκοντας στενότερους δεσμούς με τους Ρεπουμπλικάνους στις ΗΠΑ. Από εδώ και πέρα, το κόμμα θα «πολεμά στο πλευρό του λευκού ιππότη και όχι του μαύρου ιππότη», όπως είπε άνθρωπος που γνωρίζει την σκέψη της.

Σε μια άλλη απόπειρα επαναπροσδιορισμού, νωρίτερα φέτος, μια εξτρεμιστική νεολαία συνδεδεμένη με το AfD αυτοδιαλύθηκε για να αποτρέψει πιθανή απαγόρευση που θα μπορούσε να βλάψει το κόμμα. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, δημιουργήθηκε μια νέα νεολαία, πάνω στην οποία η κομματική ηγεσία θα έχει άμεσο έλεγχο.

Άλλα πατριωτικά κόμματα στην Ευρώπη έχουν κάνει δικές τους προσπάθειες επαναπροσδιορισμού. Στη Γαλλία, η Marine Le Pen έχει προσπαθήσει να «εξομαλύνει» το κόμμα της -μια προσπάθεια που χαρακτηρίζεται ως «απο-δαιμονοποίηση»- εγκαταλείποντας τον ανοιχτό αντισημιτισμό των ιδρυτών του. Στο πλαίσιο αυτής της στροφής, η Le Pen έσπευσε να αποστασιοποιήσει το κόμμα της από το AfD στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στην Ιταλία, η πρωθυπουργός Giorgia Meloni έχει μετριάσει τις παλαιότερες αντι-ΕΕ και φιλορωσικές της θέσεις.

Για το AfD, όμως, η επιχειρούμενη μεταμόρφωση είναι λιγότερο ζήτημα ουσίας — και περισσότερο ζήτημα εικόνας. Πίσω από την προσπάθεια της Weidel να βελτιώσει τη φήμη του κόμματος, πολλές από τις πιο ακραίες φωνές του εξακολουθούν να έχουν επιρροή.

Ο Ulrich Siegmund στο κρατίδιο Σαξονία-Άνχαλτ. Ίσως κανένας ηγέτης του AfD δεν ενσαρκώνει αυτήν την ένταση περισσότερο από τον Ulrich Siegmund, τον επικεφαλής υποψήφιο του κόμματος στο κρατίδιο Σαξονία-Άνχαλτ, όπου το AfD προηγείται στις δημοσκοπήσεις με 40% ενόψει των περιφερειακών εκλογών τον επόμενο Σεπτέμβριο. Είναι εδώ, σε αυτό το μικρό κρατίδιο των λίγο πάνω από 2 εκατομμύρια κατοίκους, όπου τα ηγετικά στελέχη της AfD εναποθέτουν τις περισσότερες ελπίδες τους για είσοδο στην κρατιδιακή κυβέρνηση το 2026 μ.Χ.- πιθανώς ακόμη και με απόλυτη πλειοψηφία.

Όπως ο Holm, έτσι και ο Siegmund προσπαθεί να καλλιεργήσει μια εικόνα απλού, καθημερινού ανθρώπου. Ακόμη και μέλη αντιπάλων κομμάτων στο τοπικό κοινοβούλιο τον περιγράφουν ως φιλικό και προσιτό. Με πάνω από μισό εκατομμύριο ακολούθους στο TikTok, φτάνει σε περισσότερους ανθρώπους από οποιονδήποτε άλλο πολιτικό σε επίπεδο κρατιδίου στην Γερμανία.

Ταυτόχρονα, ο Siegmund συνδέεται ξεκάθαρα με το ακραία πλευρά του κόμματος. Ήταν ένας από τους συμμετέχοντες σε μια μυστική συνάντηση ακροδεξιών εξτρεμιστών, όπου φέρεται να συζητήθηκε ένα «master plan» για την απέλαση μεταναστών και «μη αφομοιωμένων πολιτών». Όταν αποκαλύφθηκε η συνάντηση πέρυσι, προκλήθηκαν παρατεταμένες διαδηλώσεις κατά της ακροδεξιάς σε όλη τη Γερμανία και προσωρινά έριξε τα ποσοστά το AfD.

Μιλώντας στο Politico, ο Siegmund υποβάθμισε τη μυστική συνάντηση ως «καφεδοκουβέντα», υποστηρίζοντας ότι το πραγματικό σκάνδαλο είναι το πώς τα μέσα ενημέρωσης υπερέβαλαν το επεισόδιο. Περιέγραψε τον εαυτό του όχι ως επικίνδυνο εξτρεμιστή — αλλά ως έναν απλό άνθρωπο που νοιάζεται για τη χώρα του. «Είμαι ένας φυσιολογικός πολίτης, φορολογούμενος και κάτοικος αυτής της χώρας που απλώς θέλει μια καλύτερη πατρίδα, ειδικά για τα παιδιά του, για την οικογένειά του, για όλα τα παιδιά μας», είπε ο Siegmund. «Γιατί απλώς δεν μπορώ να μένω άπραγος και να βλέπω τη χώρα μας να εξελίσσεται τόσο αρνητικά σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα».

Όμως, όταν πιέστηκε, ο Siegmund δεν μπόρεσε να κρύψει τον εξτρεμισμό του. Υπερασπίστηκε τη χρήση του συνθήματος «Όλα για τη Γερμανία!» — της απαγορευμένης ναζιστικής φράσης που έφερε σε νομικά μπερδέματα τον συνάδελφό του Höcke. «Νομίζω ότι είναι αυτονόητο πως πρέπει να δίνεις τα πάντα για τη δική σου χώρα», είπε ο Siegmund. «Και νομίζω πως αυτό θα έπρεπε να είναι και το μέτρο σύγκρισης για κάθε πολιτικό — να κάνει ό,τι μπορεί για την χώρα του, γιατί γι’ αυτό εκλέχθηκε και γι’ αυτό πληρώνεται».

Ο Siegmund εξέφρασε επίσης ένσταση στην άποψη ότι οι Ναζί διέπραξαν το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας στην Ιστορία, και άρα οι Γερμανοί έχουν ειδική ευθύνη να αποφεύγουν τέτοιους όρους. «Βρίσκω αυτή την ερμηνεία κατάφωρα υπερβολική και εντελώς αποκομμένη από την πραγματικότητα», είπε. «Για μένα είναι σημαντικό να κοιτάμε μπροστά και όχι πίσω. Και φυσικά, πρέπει πάντα να μαθαίνουμε από την Ιστορία, αλλά όχι μόνο από μεμονωμένες πτυχές της, αλλά από ολόκληρη την Ιστορία» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/841407/istoriki-ekseliksi-to-afd-etoimazetai-na-kyvernisei-sti-germania-ta-patriotika-kommata-vgainoun-brosta//).

Αρμαγεδδώνας στην ΕΕ - Γαλλία… όπως Ελλάδα, αλλά πολύ πιο μεγάλη για τη σώσει η ΕΚΤ -  Έλλειμμα, χρέος,  αδυναμία μεταρρυθμίσεων. Στην αγορά ομολόγων, το ρολόι χτυπά ολοένα και πιο δυνατά, καθώς το δημόσιο χρέος της Γαλλίας ξεφεύγει από κάθε έλεγχο και οι δυνατότητες διάσωσης της Ευρωζώνης για ένα τόσο μεγάλο πλοίο.. φαίνονται περιορισμένες.

Ελλάς … Γαλλία συμμαχία ή πώς η ιστορία επαναλαμβάνεται όχι ως φάρσα αλλά σαν μια μεγαλύτερη τραγωδία: Αυτό που εκτυλίσσεται σήμερα στην Γαλλία ενδέχεται σύντομα να παρασύρει ολόκληρη την Ευρωζώνη σε βαθιά κρίση καθώς ολοένα και περισσότερο η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης αρχίζει να μοιάζει με την Ελλάδα.

Παραπαίει μέσα εντός μιας χρόνιας δημοσιονομικής κρίσης, ενώ ταυτόχρονα είναι εγκλωβισμένη σε ένα πολιτικό αδιέξοδο που μοιάζει αδύνατο να ξεπεραστεί καθώς είναι αδύνατον να εφαρμοσθούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.

Στην αγορά ομολόγων, το ρολόι χτυπά ολοένα και πιο δυνατά, καθώς το δημόσιο χρέος της Γαλλίας ξεφεύγει από κάθε έλεγχο και οι δυνατότητες διάσωσης της Ευρωζώνης για ένα τόσο μεγάλο πλοίο.. φαίνονται περιορισμένες.

Αυτή την εβδομάδα, ο πρωθυπουργός Sébastien Lecornu πανηγύρισε μια πύρρειο νίκη καθώς την Τρίτη (9/12), η Εθνοσυνέλευση ενέκρινε οριακά το προσχέδιο του κοινωνικού προϋπολογισμού για το επόμενο έτος. Όμως η νίκη αυτή είχε βαρύ τίμημα: εκτεταμένες παραχωρήσεις που θα επιδεινώσουν περαιτέρω μια ήδη εκρηκτική δημοσιονομική κατάσταση – άρα επιστροφή στο σημείο από το οποίο ξεκινήσαμε

Ετερόκλητες συμμαχίες κατά το Macron, αδύναμία συναίνεσης. Με 247 ψήφους υπέρ, 234 κατά και 93 αποχές, η Εθνοσυνέλευση ενέκρινε ένα σχέδιο που προβλέπει έλλειμμα 20 δισ. ευρώ στον κοινωνικό προϋπολογισμό – σημαντικά χειρότερο από τα 17 δισ. ευρώ που είχαν αρχικά προγραμματιστεί.

Το κόμμα της Marine Le Pen, ο Εθνικός Συναγερμός, και το ακροαριστερό μπλοκ γύρω από τον Jean-Luc Mélenchon, η Ανυπότακτη Γαλλία, απέρριψαν από κοινού την πρόταση. Η κατάσταση είναι σχεδόν σουρεαλιστική: το πολιτικό αδιέξοδο έχει οδηγήσει τη Γαλλία σε ένα σημείο όπου η άκρα Αριστερά και η Δεξιά ψηφίζουν μαζί – και ωθούν την κυβέρνηση προς την κατάρρευση.

Για τον πρόεδρο Emmanuel Macron, αυτό θα μπορούσε σύντομα να σημαίνει τον σχηματισμό μίας ακόμη εύθραυστης κυβέρνησης, καθώς δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η Γαλλία μπορεί να εξέλθει μόνη της από το καταστροφικό της τέλμα.

Το νομοσχέδιο μεταφέρεται πλέον στην Γερουσία, όπου ο κυβερνητικός συνασπισμός διαθέτει πλειοψηφία. Πιθανότατα θα εγκριθεί χωρίς σοβαρά εμπόδια. Στις 23 Δεκεμβρίου, η Γερουσία ξεκινά διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό του 2026 μ.Χ. Μπορεί να υπάρξει μπόλικο δράμα, αλλά κανείς δεν αναμένει να ανατραπεί το πολιτικό αδιέξοδο.

Πάγωμα της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης – παράλυση μεταρρυθμίσεων. Ο Lecornu αναγκάστηκε να παγώσει τη σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού, η οποία θα αύξανε το όριο συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη.

Αντί γι’ αυτό, η Γαλλία θα το αυξήσει μόνο στα 62 έτη και 9 μήνες. Η χώρα διατηρεί τον μεγαλύτερο κοινωνικό προϋπολογισμό στην ΕΕ, ενώ ταυτόχρονα έχει ένα από τα χαμηλότερα όρια συνταξιοδότησης.

Για ακόμη μία φορά, η Γαλλία αποφεύγει να αντιμετωπίσει την εντεινόμενη κρίση στο συνταξιοφοτικό, ακολουθώντας την Γερμανία στον ίδιο επικίνδυνο δρόμο ενός καταρρέοντος αναδιανεμητικού συστήματος. Το Παρίσι αρνείται, την ίδια ώρα, να αντιμετωπίσει τις δημοσιονομικές συνέπειες της παράνομης μετανάστευσης – μια κοινωνική βόμβα με αναμμένο ήδη το φιτίλι.

Η απόφαση αυτή αποκαλύπτει τη βαθιά πολιτική άρνηση που διαπερνά τη γαλλική ηγεσία: συνεχίζει να ζει εις βάρος των μελλοντικών γενεών, καταναλώνοντας οικονομικούς πόρους που απλώς δεν υπάρχουν πλέον.

Στο 6 -7% το έλλειμμα του 2025 μ.Χ. Η Γαλλία έχει καταστεί ουσιαστικά ανίκανη να επιβάλει σωτήριες μεταρρυθμίσεις και ολισθαίνει ευθέως προς μια καταστροφική δημοσιονομική κρίση. Το έλλειμμα του φετινού προϋπολογισμού διαμορφώνεται περίπου στο 5,6% του ΑΕΠ.

Η (υπερβολικά) αισιόδοξη πρόβλεψη της κυβέρνησης για το επόμενο έτος είναι 5%. Με τεράστια κενά στις κοινωνικές μεταφορές (το κομμάτι χρηματοδότησης του κοινωνικού κράτους), ουδείς μπορεί να εξηγήσει πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί αυτός ο αριθμός.

Πρόκειται για καθαρή φαντασίωση. Μια πολύ πιο ρεαλιστική εκτίμηση τοποθετεί το έλλειμμα μεταξύ 6% και 7%. Η πολιτική κρίση της Γαλλίας αντικατοπτρίζει την οικονομική της παράλυση. Η παραγωγικότητα της οικονομίας συρρικνώνεται εδώ και χρόνια. Με το κράτος να απορροφά το 57% του ΑΕΠ, η κυβέρνηση μπλοκάρει την ελεύθερη κατανομή κεφαλαίων και καταναλώνει ακριβώς τους πόρους που απαιτούνται για την αναζωογόνηση της οικονομικής δραστηριότητας.

Η Γαλλία δεν υιοθέτησε ποτέ πλήρως την οικονομία της αγοράς και τώρα, σαν σιαμαίο δίδυμο των καταστροφικών πολιτικών του Βερολίνου, ωθεί βαθύτερα μέσα στην οικονομία τις κρατικές παρεμβάσεις.

Οικονομική κατάρρευση. Με 68.000 εταιρικές πτωχεύσεις τους τελευταίους δώδεκα μήνες και έναν βιομηχανικό τομέα βυθισμένο στην συρρίκνωση, η χώρα κατευθύνεται απευθείας σε μια σοβαρή κοινωνική κρίση – γεγονός που οδηγεί σε μια αναπόφευκτη δημοσιονομική παγίδα.

Η Γαλλία βιώνει ένα βιβλικών διαστάσεων κύμα χρεοκοπιών, το οποίο ενδέχεται να κοστίσει 400.000 θέσεις εργασίας το 2025 μ.Χ. Η οικονομία βρίσκεται στα γόνατα και οι Γάλλοι καταφεύγουν στην ψευδαίσθηση ότι το ατελείωτο χρέος μπορεί με κάποιον τρόπο να αποκαταστήσει το κράτος πρόνοιας.

Έχουμε ήδη δει τι σημαίνει αυτό για την σταθερότητα της Ευρωζώνης: πριν από δεκαπέντε χρόνια, η μικρή Ελλάδα έχασε την πρόσβαση στις αγορές και πυροδότησε μια κρίση χρέους που εξαπλώθηκε σαν πυρκαγιά σε όλη την Ευρώπη.

Τότε, η αξιοπιστία της νομισματικής πολιτικής της Ευρωζώνης θυσιάστηκε για να διατηρηθούν ρευστές οι άκρως διασυνδεδεμένες αγορές πιστώσεων, μέσω μαζικής παρέμβασης της ΕΚΤ στην αγορά χρέους και την αλλεπάλληλα σχέδια διάσωσης το 2010 μ.Χ., το 2012 μ.Χ. και το 2015 μ.Χ.

Εάν η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης βιώσει ένα «κενό αέρος» στην αγορά ομολόγων – μια αιφνίδια κατάρρευση της ζήτησης για το διογκούμενο χρέος της – τα παραδοσιακά εργαλεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δεν θα επαρκέσουν για να περιορίσουν τις συνέπειες.

Μια διαρθρωτική στροφή στις παγκόσμιες αγορές ομολόγων Σε μια οξεία κρίση, η ΕΚΤ θα ήταν έτοιμη να παρέμβει. Το βασικό της εργαλείο θα ήταν οι αγορές κρατικών ομολόγων στο πλαίσιο του PSPP (Public Sector Purchase Programme).

Επιπλέον ρευστότητα θα μπορούσε να διοχετευθεί μέσω στοχευμένων πράξεων μακροπρόθεσμης αναχρηματοδότησης ή μέσω στήριξης τραπεζών που κατέχουν μεγάλους όγκους γαλλικού δημόσιου χρέους.

Θα μπορούσε επίσης να ενεργοποιηθεί το πρόγραμμα OMT (Outright Monetary Transactions), το οποίο επιτρέπει άμεσες αγορές ομολόγων χωρών που αντιμετωπίζουν έκρηξη του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους – αν και μόνο υπό αυστηρούς όρους δημοσιονομικής αιρεσιμότητας, όπερ σημαίνει μνημόνια και υποχρεωτικές μεταρρυθμίσεις.

Όμως στην επόμενη κρίση, αυτοί οι όροι σχεδόν σίγουρα θα αγνοηθούν, προκειμένου να αποτραπεί η διάλυση της Ευρωζώνης. Η ΕΚΤ διαθέτει ήδη το εγχειρίδιο ήδη από την εποχή που ο Mario Draghi εκφώνησε το περίφημο «whatever it takes», ότι θα κάνει ό,τι χρειαστεί για την διάσωση της Ελλάδας.

Τα όρια παρέμβασης. Ωστόσο, η πραγματική επιρροή της ΕΚΤ έχει όρια: το μακροπρόθεσμο τμήμα της αγοράς ομολόγων – με λήξεις άνω των δέκα ετών – είναι το βαθύτερο και σε μεγαλύτερη ρευστότητα. Καμία μεμονωμένη κεντρική τράπεζα δεν μπορεί να το ελέγξει πραγματικά.

Εδώ και μήνες, οι αποδόσεις των μακροπρόθεσμων ομολόγων αυξάνονται – αρχικώς στην Ιαπωνία και πλέον όλο και περισσότερο σε τμήματα της Ευρωζώνης. Η αγορά στέλνει σαφές μήνυμα: μια θεμελιώδης απώλεια εμπιστοσύνης στη βιωσιμότητα του χρέους δημοσιονομικά απείθαρχων κρατών.

Ένα διαρθρωτικό σημείο καμπής στις παγκόσμιες αγορές ομολόγων είναι ήδη στον ορίζοντα Στην κορύφωσή του, θα βάλει την τελεία σε κάθε εκκρεμή δημοσιονομική κρίση. Σκεφτείτε την Αργεντινή… Η εποχή του αλυσοπρίονου πλησιάζει (https://www.bankingnews.gr/analyseis-ektheseis/articles/844193/armageddonas-stin-ee-gallia-opos-ellada-alla-poly-pio-megali-gia-ti-sosei-i-ekt-elleimma-xreos-adynamia-metarrythmiseon).

Οι κυβερνήσεις των κρατών μελών του ΝΑΤΟ-ΕΕ υποστηρίζουν συστηματικά τον ναζισμό στην Ουκρανία.. Γιατί να πληρώσουν οι λαοί ως φορολογούμενοι, τη χθεσινή απόφαση της ΕΕ των 90 δις ..για Ουκρανία …. Τα νεοναζιστικά κόμματα της Ουκρανίας και οι δεσμοί τους με την ναζιστική Γερμανία, Ο Αδόλφος Χίτλερ είναι «ο λαμπαδηφόρος της Δημοκρατίας» στην Ουκρανία

( Να συμπληρώσω κάτι για το άρθρο εξηγώ ότι αυτά τα άρθρα τα βάζω εστω για εναν που θέλει να μάθη και ψάχνει αλήθειες η ψέμματα γιατί ο ίδιος άθελά του ζει τις συνέπειες αυτών που παίρνουν αποφάσεις για όλους μας παγκόσμια ,το να γράφετε χωρίς να διαβάζετε η να βάζετε διάφορα θα μπλοκάρεστε,οι χαζοεξυπνάδες και αμάθεια μας έφτασαν εδω που βρισκόμαστε σήμερα )

Άρθρο μεγάλο αλλά για έναν ή περισσότερους που σκέφτονται ως μη αφελείς γιατί να πληρώσουν ως φορολογούμενοι τη χθεσινή απόφαση της ΕΕ των 90 δις ..για Ουκρανία …. Επιτέλους μάθετε σωστά την πραγματική ιστορία και γιατί μισούν την Ρωσία παρακολουθώ αυτή την ιστορία απο το πραξικόπημα «Euromaidan» στις αρχές του 2014 μ.Χ., το οποίο οδήγησε στην ανατροπή του προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς ….και σήμερα… <οι κυβερνήσεις των κρατών μελών του ΝΑΤΟ-ΕΕ υποστηρίζουν συστηματικά τον ναζισμό στην Ουκρανία.>

Οι κυβερνήσεις μας, που χρηματοδοτούν το νεοναζιστικό καθεστώς στο Κίεβο.> Λίγη υπομονή με το ,διάβασμα και θα εκπλαγείτε δείτε μεσα φωτογραφίες! Δείτε το μίσος στα πρόσωπα των μικρών παιδιών.

Τα νεοναζιστικά κόμματα της Ουκρανίας υποστηρίζονται από την διεθνή κοινότητα. Ο Αδόλφος Χίτλερ είναι «ο λαμπαδηφόρος της δημοκρατίας» στην Ουκρανία  που εφάρμοσε άμεση δημοκρατία ήταν ο Αδόλφος Αλοϊζόβιτς [Χίτλερ] .» (Αντρέι Παρούμπι, πρώην Πρόεδρος του κοινοβουλίου της Ουκρανίας (Βερχόβνα Ράντα)

Εισαγωγή. Πλήρως τεκμηριωμένο, το πραξικόπημα του EuroMaidan του 2014, υπό την αιγίδα των ΗΠΑ, πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη των δύο ναζιστικών παρατάξεων : του Svoboda και του Right Sektor με επικεφαλής τον Dmytro Yarosh.

Οι κυβερνήσεις μας –οι οποίες ισχυρίζονται ότι είναι σταθερά προσηλωμένες στη σοσιαλδημοκρατία– υποστηρίζουν και χρηματοδοτούν ενεργά μια κυβέρνηση συνασπισμού που υποστηρίζει το ναζιστικό κίνημα της Ουκρανίας, το οποίο συνεργάστηκε με τις δυνάμεις κατοχής της ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα στοιχεία είναι συντριπτικά.

Συγκεκριμένα, ο γερμανικός ποινικός κώδικας απαγορεύει την «άρνηση του Ολοκαυτώματος» καθώς και την «διάδοση ναζιστικής προπαγάνδας». Έχουμε να κάνουμε με κάτι πολύ πιο σοβαρό από τον ναζιστικό «ρητορικό μίσους», δηλαδή τη σχέση της γερμανικής κυβέρνησης με το ναζιστικό κίνημα του καθεστώτος του Κιέβου.

Δείτε τις νομικές διαδικασίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την άρνηση του Ολοκαυτώματος Βλέπε επίσης το Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών , με ημερομηνία Ιανουάριος 2022 μ.Χ., το οποίο αναφέρεται στο παραπάνω έγγραφο.

Αναμφισβήτητα, η απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης του καγκελάριου Σολτς να υποστηρίξει το ναζιστικό κίνημα του καθεστώτος του Κιέβου συνιστά εγκληματική πράξη σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο , δηλαδή παραβίαση του Ποινικού Κώδικα.

Ενώ οι δυτικές κυβερνήσεις καταστέλλουν ενεργά τα κινήματα διαμαρτυρίας κατά της γενοκτονίας του Ισραήλ —με μαζικές συλλήψεις με κατηγορίες αντισημιτισμού— , οι ίδιες αυτές κυβερνήσεις υποστηρίζουν το ναζιστικό κίνημα της Ουκρανίας , το οποίο συμμετείχε ενεργά και συνεργάστηκε με την ναζιστική Γερμανία στη γενοκτονία που στρέφεται εναντίον του εβραϊκού πληθυσμού της Ουκρανίας. (1.941 μ.Χ.-1.944 μ.Χ.) Αυτό το κείμενο αποτελείται από.

Μέρος Ι: Τα νεοναζιστικά κόμματα της Ουκρανίας και οι δεσμοί τους με την ναζιστική Γερμανία, Μέρος II: Ο Αδόλφος Χίτλερ είναι «ο λαμπαδηφόρος της Δημοκρατίας» στην Ουκρανία Μισέλ Τσοσουντόφσκι , 23 Φεβρουαρίου 2025 μ.Χ., 18 Δεκεμβρίου 2025 μ.Χ. Ο ρόλος των νεοναζιστικών κομμάτων της Ουκρανίας: Οι δεσμοί τους με την ναζιστική Γερμανία με Μισέλ Τσοσουντόφσκι 21 Απριλίου 2024 μ.Χ.

Εισαγωγή. Τα νεοναζιστικά κόμματα της λεγόμενης κυβέρνησης συνασπισμού της Ουκρανίας υποστηρίζονται ενεργά από «την διεθνή κοινότητα», δηλαδή τις κυβερνήσεις μας. Η ναζιστική φατρία εντός της κυβέρνησης του Κιέβου ασκεί την εξουσία της στον τομέα των πληροφοριών, των εσωτερικών υποθέσεων, της εθνικής ασφάλειας και του στρατού. Είναι ένα καθεστώς-εντολέας σε συνεργασία με τους χορηγούς της από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Πλήρως τεκμηριωμένο, το πραξικόπημα του EuroMaidan του 2014, υπό την αιγίδα των ΗΠΑ, πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη των δύο ναζιστικών παρατάξεων : του Svoboda και του Right Sektor με επικεφαλής τον Dmytro Yarosh.

Dmytro Yarosh (Κέντρο) EuroMaidan Coup d’Etat. Ο Αντρίι Παρούμπι ίδρυσε το 1.991 μ.Χ. το Σοσιαλιστικό-Εθνικό Κόμμα της Ουκρανίας (που στην συνέχεια μετονομάστηκε σε Σβόμποντα [Ελευθερία]), μαζί με τον Όλεγκ Τιαγνίμποκ . Το όνομα Σοσιαλιστικό-Εθνικό Κόμμα επιλέχθηκε με σκοπό την αναπαραγωγή του ονόματος του ναζιστικού (Εθνικοσοσιαλιστικού) κόμματος του Χίτλε . Στην συνέχεια, ο Παρούμπιι διορίστηκε Πρόεδρος του Κοινοβουλίου της Ουκρανίας (Βερχόβνα Ράντα).

Σύμφωνα με τον Andriy Parubiy : Ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν «ο λαμπαδηδρόμος της δημοκρατίας». (Βλέπε Μέρος II παρακάτω). Τα δύο νεοναζιστικά κόμματα της λεγόμενης κυβέρνησης συνασπισμού της Ουκρανίας υποστηρίζονται ενεργά από «τη διεθνή κοινότητα», δηλαδή τις κυβερνήσεις μας.

Πλήρως τεκμηριωμένο, το πραξικόπημα του EuroMaidan του 2014, υπό την αιγίδα των ΗΠΑ, πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη των δύο ναζιστικών παρατάξεων : του Svoboda και του Right Sektor.

Το Κογκρέσο των ΗΠΑ έχει διαθέσει περισσότερα από 60 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια, η οποία σε μεγάλο βαθμό θα διαχειρίζεται από τη ναζιστική φατρία του καθεστώτος του Κιέβου, η οποία ασκεί την εξουσία της στον τομέα των πληροφοριών, των εσωτερικών υποθέσεων, της εθνικής ασφάλειας και του στρατού, σε συνεργασία με τους χορηγούς της από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Ναζισμός και Ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτές δεν είναι « νεοναζιστικές» οντότητες. Ο όρος «Νέο» («Νέο») είναι παραπλανητικός. Είναι ολοκληρωμένα ναζιστικά κόμματα, ιστορικά ευθυγραμμισμένα (από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) με την Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών (OUN) του Στέπαν Μπαντέρα (OUN-B).

Σύμφωνα με το Μουσείο Ολοκαυτώματος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: «Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα 1,5 εκατομμύρια Εβραίοι που ζούσαν στη Σοβιετική δημοκρατία της Ουκρανίας αποτελούσαν τον μεγαλύτερο εβραϊκό πληθυσμό εντός της Σοβιετικής Ένωσης και έναν από τους μεγαλύτερους εβραϊκούς πληθυσμούς στην Ευρώπη. … Ο αριθμός των Εβραίων στην Ουκρανική Σοβιετική Δημοκρατία (Ουκρανική Σοβιετική Δημοκρατική Δημοκρατία) αυξήθηκε σε 2,45 εκατομμύρια ανθρώπους [από το 1.939 μ.Χ.-1.941 μ.Χ.]».

Έχει τεκμηριωθεί επαρκώς ότι η OUN-B και ο Εθνικός Επαναστατικός Στρατός (UPA) συμμετείχαν ενεργά στις σφαγές Εβραίων, Πολωνών, κομμουνιστών και Ρομά σε μεγάλες πόλεις, όπως η Οδησσός και το Κίεβο.

Στην έναρξη της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα (22 Ιουνίου 1941), σε συντονισμό με τις ομάδες θανάτου ( Einsatzgruppen ) της ναζιστικής Γερμανίας, μέλη της OUN-B έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στις δολοφονίες στην πόλη Λβιβ, στη δυτική περιοχή της Γαλικίας, με αποτέλεσμα τη σφαγή και την απέλαση περισσότερων από 100.000 Εβραίων:

« Τα πογκρόμ του Λβιβ ήταν τα διαδοχικά πογκρόμ και σφαγές Εβραίων τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 1941 στην πόλη Λβόφ (Λβιβ, Λβοφ) στην κατεχόμενη από τη Γερμανία Ανατολική Πολωνία/Δυτική Ουκρανία (τώρα Λβιβ, Ουκρανία).

Οι σφαγές διαπράχθηκαν από Ουκρανούς εθνικιστές (συγκεκριμένα, την OUN) , γερμανικά τάγματα θανάτου ( Einsatzgruppen ) και αστικό πληθυσμό από τις 30 Ιουνίου έως τις 2 Ιουλίου [1941].»

Ενώ ο Στέπαν Μπαντέρα είχε ανακοινώσει τη δημιουργία ενός ναζιστικού ουκρανικού κράτους, το οποίο είχε δεσμευτεί «να συνεργαστεί με τη ναζιστική Γερμανία», ο Αδόλφος Χίτλερ αποδοκίμασε τη διακήρυξη. Παρά τον «κατ’ οίκον περιορισμό» του Μπαντέρα, τα μέλη της OUN-B συνεργάστηκαν ενεργά με τις δυνάμεις κατοχής της Βέρμαχτ (1941-1944).

Στην Ουκρανία: «…έως και ένα εκατομμύριο Εβραίοι δολοφονήθηκαν από μονάδες Einsatzgruppen , τάγματα αστυνομίας, στρατεύματα της Βέρμαχτ και ντόπιους συνεργάτες των Ναζί » (η έμφαση δική μας)

Την 1η Σεπτεμβρίου 1.941 μ.Χ., η ουκρανική εφημερίδα Volhyn, η οποία χρηματοδοτούνταν από τους Ναζί , έγραψε σε άρθρο με τίτλο «Ας κατακτήσουμε την πόλη, δηλαδή το Λβιβ»: «Όλα τα στοιχεία που κατοικούν στη γη μας, είτε είναι Εβραίοι είτε Πολωνοί, πρέπει να εξαλειφθούν».

Αυτή τη στιγμή επιλύουμε το εβραϊκό ζήτημα και αυτή η επίλυση αποτελεί μέρος του σχεδίου για την πλήρη αναδιοργάνωση της Ευρώπης από το Ράιχ. Το κενό που θα δημιουργηθεί πρέπει να καλυφθεί άμεσα και αμετάκλητα από τους πραγματικούς ιδιοκτήτες και αφέντες αυτής της γης, τον ουκρανικό λαό». (η έμφαση προστέθηκε)

Ο παρακάτω χάρτης απεικονίζει την περιοχή υπό ναζιστική γερμανική κατοχή (1942) που εκτείνεται από την Γαλικία μέχρι το Κίεβο και την Οδησσό. Υποδεικνύει πόλεις με εβραϊκά γκέτο, τις τοποθεσίες των μεγάλων σφαγών. Από αυτή την άποψη, το στρατόπεδο συγκέντρωσης Γιανόφσκα ιδρύθηκε στα περίχωρα του Λβιβ τον Σεπτέμβριο του 1.941 μ.Χ.

Το Λβιβ είχε εβραϊκό πληθυσμό 160.000. Το στρατόπεδο Γιανόφσκα συνδύαζε «στοιχεία εργασίας, μεταφοράς και εξόντωσης». «Μέχρι την στιγμή που οι σοβιετικές δυνάμεις έφτασαν στο Λβιβ στις 21 Ιουλίου 1.944 μ.Χ., λιγότερο από το 1% των Εβραίων του Λβιβ είχαν επιβιώσει από την κατοχή » (η έμφαση προστέθηκε)

Βίντεο: Πόλεμος και Ειρήνη: «Κατασκευασμένο στην Αμερική», Μισέλ Τσοσουντόφσκι και Καρολίν Μαγιού.. Οι κυβερνήσεις μας είναι σύμμαχοι και υποστηρίζουν το ναζιστικό κίνημα της Ουκρανίας, το οποίο συνεργάστηκε με την ναζιστική Γερμανία και συμμετείχε ενεργά σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (1.941 μ.Χ,-1.944 μ.Χ.).

Ποιες είναι οι επιπτώσεις; Άρνηση του Ολοκαυτώματος; Η OUN-B ήταν συνένοχη στα εγκλήματα της ναζιστικής Γερμανίας. Οι κυβερνήσεις μας –οι οποίες ισχυρίζονται ότι είναι σταθερά προσηλωμένες στη σοσιαλδημοκρατία– υποστηρίζουν ενεργά ένα ουκρανικό ναζιστικό κίνημα που συνεργάστηκε με τις δυνάμεις κατοχής της ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Αυτή είναι η ανείπωτη αλήθεια που είναι ενσωματωμένη στην ιστορία μας, η οποία αγνοείται επιπόλαια τόσο από τα μέσα ενημέρωσης όσο και από την «ταξική πολιτική» της Δυτικής Ευρώπης.

Αγνοώντας την κληρονομιά του OUN-B του Στέπαν Μπαντέρα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και περιγράφοντάς τον αδιάφορα ως αντισοβιετικό εθνικιστή, τόσο τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης όσο και οι κυβερνήσεις μας είναι συνένοχοι σε αυτό που θα μπορούσε να περιγραφεί ως «Άρνηση του Ολοκαυτώματος». .

Συγκεκριμένα, ο γερμανικός ποινικός κώδικας απαγορεύει την «άρνηση του Ολοκαυτώματος» καθώς και την «διάδοση ναζιστικής προπαγάνδας». Έχουμε να κάνουμε με κάτι πολύ πιο σοβαρό από την ρητορική μίσους, δηλαδή την σχέση της γερμανικής κυβέρνησης με το ναζιστικό κίνημα της Ουκρανίας. Δείτε τις νομικές διαδικασίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την άρνηση του Ολοκαυτώματος

Αναμφισβήτητα, η απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης του καγκελάριου Σολτς να υποστηρίξει το ναζιστικό κίνημα της Ουκρανίας συνιστά εγκληματική πράξη σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο , δηλαδή παραβίαση του Ποινικού Κώδικα.

Ποιος ασκεί αντισημιτισμό; Ενώ οι δυτικές κυβερνήσεις καταστέλλουν ενεργά τα κινήματα διαμαρτυρίας κατά της γενοκτονίας του Ισραήλ —με μαζικές συλλήψεις με κατηγορίες αντισημιτισμού— , οι ίδιες αυτές κυβερνήσεις υποστηρίζουν το ναζιστικό κίνημα της Ουκρανίας , το οποίο συμμετείχε ενεργά και συνεργάστηκε με τη ναζιστική Γερμανία στη γενοκτονία που στρέφεται εναντίον του εβραϊκού πληθυσμού της Ουκρανίας.

Ακούγεται αντιφατικό; Η ερώτησή μου είναι: Ποιοι είναι οι αντισημίτες; Η απάντηση είναι προφανής. Οι κυβερνήσεις μας , οι οποίες χρηματοδοτούν το νεοναζιστικό καθεστώς στο Κίεβο. Από νομικής άποψης, πρόκειται για εγκληματική πράξη εκ μέρους των δυτικών κυβερνήσεων.

Επιπλέον, τα κεφάλαια που διέθεσε το Κογκρέσο των ΗΠΑ (Απρίλιος 2024 μ.Χ.) στην Ουκρανία (+60 δισεκατομμύρια δολάρια) και στο Ισραήλ (+22 δισεκατομμύρια δολάρια) αποτελούν κατάφωρη παραβίαση της Σύμβασης για τη Γενοκτονία . (Δείτε παρακάτω)

Η Σύμβαση για την Γενοκτονία. Το Άρθρο Ι ορίζει την ευθύνη των συμβαλλομένων μερών να αποτρέπουν και να τιμωρούν Τα Συμβαλλόμενα Μέρη [Κράτη μέλη του ΟΗΕ] επιβεβαιώνουν ότι η γενοκτονία, είτε διαπράττεται σε καιρό ειρήνης είτε σε καιρό πολέμου, αποτελεί έγκλημα βάσει του διεθνούς δικαίου, το οποίο αναλαμβάνουν την υποχρέωση να αποτρέψουν και να τιμωρήσουν.

Το Άρθρο II της Σύμβασης ορίζει τη Γενοκτονία ως « οποιαδήποτε από τις ακόλουθες πράξεις που διαπράττονται με πρόθεση την καταστροφή, εν όλω ή εν μέρει, μιας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας, ως τέτοιας:»

(α) Δολοφονία μελών της ομάδας· (β) Πρόκληση σοβαρής σωματικής ή ψυχικής βλάβης σε μέλη της ομάδας·

(γ) Σκόπιμη επιβολή στην ομάδα συνθηκών διαβίωσης που έχουν σχεδιαστεί για να επιφέρουν την φυσική της καταστροφή εν όλω ή εν μέρει· (δ) Επιβολή μέτρων που αποσκοπούν στην αποτροπή γεννήσεων εντός της ομάδας· (ε) Βίαια μεταφορά παιδιών της ομάδας σε άλλη ομάδα. Το Άρθρο III, παράγραφος (ε) ορίζει τις πράξεις που είναι αξιόποινες, συμπεριλαμβανομένων

(ε) Συνενοχή σε γενοκτονία. (η οποία ισχύει για τις δυτικές κυβερνήσεις που υποστηρίζουν το Ισραήλ)

Άρθρο IV. «Τα πρόσωπα που διαπράττουν γενοκτονία ή οποιαδήποτε από τις άλλες πράξεις που απαριθμούνται στο άρθρο III [Άρθρο III (ε)] τιμωρούνται, είτε πρόκειται για συνταγματικά υπεύθυνους ηγέτες, δημόσιους λειτουργούς είτε για ιδιώτες». «Συνεργία σε Γενοκτονία» (Άρθρο III). Οι κυβερνήσεις μας «θα τιμωρηθούν» (Άρθρο IV);

Άρθρα Ι, ΙΙΙ και IV. Υποστηρίζοντας την πράξη γενοκτονίας του Ισραήλ κατά του λαού της Παλαιστίνης, οι κυβερνήσεις μας, οι οποίες είναι «συμβαλλόμενα μέρη»), είναι «συνένοχες» σύμφωνα με το Άρθρο III (ε) της Σύμβασης για την Γενοκτονία .

Σύμφωνα με τα Άρθρα III και IV, οι δυτικές κυβερνήσεις (« συνταγματικά υπεύθυνοι ηγέτες, δημόσιοι αξιωματούχοι») που εγκρίνουν την πράξη γενοκτονίας του Ισραήλ υπόκεινται σε τιμωρία βάσει της Σύμβασης για την Γενοκτονία.

Είναι ο Νετανιάχου αντισημίτης; Οι δυτικές κυβερνήσεις όχι μόνο υποστηρίζουν την πράξη γενοκτονίας του Ισραήλ, αλλά βρίσκονται σε συμπαιγνία με τον πρωθυπουργό Νετανιάχου, ο οποίος έχει εκτεταμένο ποινικό μητρώο (κατηγορίες για διαφθορά σύμφωνα με τους NYT).

Ενώ οι γενοκτονικές ενέργειες που έλαβε η κυβέρνησή του κατά του λαού της Παλαιστίνης είναι εγκληματικής φύσης βάσει της Σύμβασης για τη Γενοκτονία, θεωρούνται επίσης πράξη αντισημιτισμού που στρέφεται κατά του λαού της Παλαιστίνης .

Οι Σημιτικοί λαοί της Λεβάντε, της Μεσοποταμίας και της ευρύτερης Μέσης Ανατολής μοιράζονται μια κοινή ιστορία, πολιτισμό και παρόμοιες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων σε γενικές γραμμές των Αράβων, των Εβραίων, των Ασσυρίων, των Αραμαίων και των Φοινίκων. Λάβετε υπόψη ότι τα Αραμαϊκά (παρόμοια με τα Αραβικά και τα Εβραϊκά) ήταν η γλώσσα επικοινωνίας στην αρχή του Χριστιανισμού. Ήταν η γλώσσα του Ιησού Χριστού.

Για προσεκτικά τεκμηριωμένες λεπτομέρειες σχετικά με τα εγκλήματα που διέπραξε η OUN εκ μέρους της ναζιστικής Γερμανίας, δείτε την ταινία (εκτελεστικός παραγωγός Oliver Stone). κάντε κλικ παρακάτω.

Flash Forward: Συνεργασία με τους σημερινούς Ναζί. Υπάρχουν άφθονα στοιχεία συνεργασίας μεταξύ του νεοναζιστικού καθεστώτος του Κιέβου και των κρατών μελών του ΝΑΤΟ, ειδικά σε σχέση με τη συνεχή ροή στρατιωτικής βοήθειας καθώς και την εκπαίδευση και υποστήριξη που παρέχεται στις ουκρανικές δυνάμεις, για να μην αναφέρουμε το ναζιστικό Τάγμα Αζόφ.

Με τη σειρά του, το τάγμα Αζόφ -το οποίο αποτελεί αντικείμενο στρατιωτικής βοήθειας- έχει επίσης συμμετάσχει στην διεξαγωγή θερινών ναζιστικών στρατοπέδων εκπαίδευσης για παιδιά και εφήβους. Βλέπω: «Νεοναζιστική Θερινή Κατασκήνωση» της Ουκρανίας. Στρατιωτική Εκπαίδευση για Μικρά Παιδιά, Παραστρατιωτικοί Νεοσύλλεκτοι , Από τον Καθηγητή Michel Chossudovsky , 8 Ιουλίου 2023 μ.Χ.

Οι θερινές κατασκηνώσεις του τάγματος Αζόφ υποστηρίζονται από αμερικανική στρατιωτική βοήθεια που διοχετεύεται στην Εθνοφρουρά της Ουκρανίας μέσω του Υπουργείου Εσωτερικών. Το Υπουργείο Εσωτερικών συντονίζει την «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» (ATO) στο Ντονμπάς. Σήμερα, αυτά τα παιδιά -τα οποία έχουν υποστεί την κατάλληλη κατήχηση- είναι έφηβοι που στρατολογούνται για να υπηρετήσουν στις Ένοπλες Δυνάμεις ή/και στο Τάγμα Αζόφ.

Τα νεοναζιστικά κόμματα είναι παράνομα. Ενώ τα νεοναζιστικά κόμματα είναι εκτός νόμου σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, όπου τα σύμβολα και τα ναζιστικά συνθήματα είναι παράνομα, οι κυβερνήσεις των κρατών μελών του ΝΑΤΟ-ΕΕ υποστηρίζουν συστηματικά τον ναζισμό στην Ουκρανία.

Η ακόλουθη εικόνα είναι αποκαλυπτική, από αριστερά προς τα δεξιά: η Μπλε Σημαία του ΝΑΤΟ , τα Wolfangel SS του Τρίτου Ράιχ του Τάγματος Αζόφ , Η ναζιστική σβάστικα του Χίτλερ (κόκκινο και λευκό φόντο) εμφανίζονται, γεγονός που υποδηλώνει συνεργασία μεταξύ του ΝΑΤΟ και του ναζιστικού καθεστώτος της Ουκρανίας. Το μήνυμά μας προς τις δυτικές κυβερνήσεις Ποιοι είναι οι αντισημίτες;

Η απάντηση είναι προφανής. Οι κυβερνήσεις μας, που χρηματοδοτούν το νεοναζιστικό καθεστώς στο Κίεβο. Η συνεργασία με ένα ναζιστικό καθεστώς αποτελεί εγκληματική πράξη βάσει του διεθνούς δικαίου.

Η παροχή στρατιωτικής βοήθειας άνω των 60 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε μια ναζιστική κυβέρνηση είναι παράνομη. Είναι η ποινικοποίηση του Κογκρέσου των ΗΠΑ. Η υποστήριξη της Γενοκτονίας του Ισραήλ κατά του λαού της Παλαιστίνης αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Οι κυβερνήσεις μας παραβιάζουν τη Σύμβαση για τη Γενοκτονία.

Υποστηρίζοντας την πράξη γενοκτονίας του Ισραήλ κατά του λαού της Παλαιστίνης, οι κυβερνήσεις μας (οι οποίες είναι «συμβαλλόμενα μέρη») είναι «συνένοχες» σύμφωνα με το Άρθρο III (ε) της Σύμβασης για την Γενοκτονία .

Σύμφωνα με τα Άρθρα III και IV, οι δυτικές κυβερνήσεις (« συνταγματικά υπεύθυνοι ηγέτες, δημόσιοι αξιωματούχοι») που έχουν εγκρίνει την πράξη γενοκτονίας του Ισραήλ υπόκεινται σε τιμωρία βάσει της Σύμβασης για τη Γενοκτονία.

Ο Αδόλφος Χίτλερ είναι ο «Φλαδοφόρος της Δημοκρατίας» της Ουκρανίας. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου της Ουκρανίας (2016 μ.Χ.-2019 μ.Χ.) Μισέλ Τσοσουντόφσκι 7 Σεπτεμβρίου 2017 μ.Χ.

Καμία οργή ή κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης από τους πιο πιστούς συμμάχους της Ουκρανίας. Ο Πρόεδρος της Βουλής υπό το καθεστώς του Κιέβου «Δεν είναι Ναζί». Η Ουκρανία είναι «Μια Άνθιση της Δημοκρατίας» σύμφωνα με τους NYT

Στις 4 Σεπτεμβρίου 2018, ο πρόεδρος του κοινοβουλίου της Ουκρανίας (Verkhovna Rada) Andriy Parubiy είπε ότι ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν «ο λαμπαδηδρόμος της δημοκρατίας».

Η δήλωσή του μεταδόθηκε στο κανάλι ICTV της Ουκρανίας. Ο Παρούμπι περιέγραψε τον Αδόλφο Χίτλερ ως γνήσιο υποστηρικτή της δημοκρατίας, ισχυριζόμενος ότι ο Φύρερ «εφάρμοζε άμεση δημοκρατία τη δεκαετία του 1930» ( Tass , 5 Σεπτεμβρίου 2018).

«Είμαι ένθερμος υποστηρικτής της άμεσης δημοκρατίας… Παρεμπιπτόντως, σας λέω ότι ο πιο σημαντικός άνθρωπος που εφάρμοσε την άμεση δημοκρατία ήταν ο Αδόλφος Αλοϊζόβιτς [Χίτλερ]». (παρατίθεται από το South Front)

Αυτή η αμφιλεγόμενη δήλωση, με ορισμένες εξαιρέσεις, δεν έγινε αντιληπτή από τον δυτικό τύπο. Ψέματα εκ παραλείψεως. Κανένα αμερικανικό, καναδικό ή ευρωπαϊκό μέσο ενημέρωσης δεν μπήκε στον κόπο να καλύψει την ιστορία. .

Γιατί; Επειδή το καθεστώς του Κιέβου (συμπεριλαμβανομένων των Ενόπλων Δυνάμεων και της Εθνοφρουράς του) είναι ενσωματωμένο σε ναζιστικά στοιχεία που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους. Ο Παρούμπι έχει δεχτεί κόκκινη μεταχείριση από τις δυτικές κυβερνήσεις. Παρουσιάζεται πρόχειρα ως δεξιός πολιτικός και όχι ως δηλωμένος Ναζί.

Αμηχανία ή Άρνηση; Το Κογκρέσο των ΗΠΑ, το Κοινοβούλιο του Καναδά, το Βρετανικό Κοινοβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχουν προσκαλέσει και επαινέσει τον κ. Παρούμπι. «Σε μια κατάμεστη συνάντηση στην Γερουσία, ο Μαξ Μπλούμενθαλ του Grayzone ρώτησε τους διοργανωτές αν ήταν σκόπιμο το Κογκρέσο και η Αμερικανική Εταιρεία Εξωτερικής Πολιτικής να χαϊδεύουν τον ιδρυτή δύο νεοναζιστικών κομμάτων. Η απάντηση που προκάλεσαν οι ερωτήσεις του κυμαινόταν από παράξενη έως βαθιά ανησυχητική.»

Στις 15 Ιουνίου 2018 μ.Χ., δύο από τους πιο ισχυρούς Ρεπουμπλικάνους στο Κογκρέσο, ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Πολ Ράιαν και ο γερουσιαστής Τζον Μακέιν, συναντώνται με τον Παρούμπι στην Ουάσινγκτον. (Αναφορά του Max Blumenthal)

Η αντιπολιτευτική ομάδα στο κοινοβούλιο της Ουκρανίας, το Βερχόβνα Ράντα, απαίτησε δημόσια καταδίκη καθώς και την παραίτηση του προέδρου του Ράντα, Αντρίι Παρούμπι . Ποιος είναι ο Αντρίι Παρούμπι; Γιατί τον αγαπούν οι Δυτικοί πολιτικοί;

Ο Παρούμπι ίδρυσε το 1.991 μ.Χ. το Σοσιαλιστικό-Εθνικό Κόμμα της Ουκρανίας (που στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Σβόμποντα [Ελευθερία]), μαζί με τον Όλεγκ Τιαγνίμποκ , ο οποίος σήμερα ηγείται του κόμματος Σβόμποντα. Το όνομα Σοσιαλιστικό-Εθνικό Κόμμα επιλέχθηκε με σκοπό την αναπαραγωγή του ονόματος του ναζιστικού (Εθνικοσοσιαλιστικού) κόμματος του Χίτλερ. Ο Παρούμπι ήταν «Διοικητής» των εθελοντικών επαναστατικών δυνάμεων μαζί με τον Ντμίτρο Γιαρός (επικεφαλής του Δεξιού Τομέα, εικόνα παραπάνω) και τον Όλεχ Τιαννίμποκ.

Αυτές οι νεοναζιστικές δυνάμεις των ανταρτών συμμετείχαν στο πραξικόπημα «Euromaidan» στις αρχές του 2014 μ.Χ., το οποίο οδήγησε στην ανατροπή του προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς . Και οι τρεις νεοναζί ηγέτες είναι οπαδοί του Ουκρανού Ναζί Στέπαν Μπαντέρα (βλ. εικόνα παρακάτω), ο οποίος συνεργάστηκε στις μαζικές δολοφονίες Εβραίων και Πολωνών κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ναζιστικό συλλαλητήριο υποστήριξης του Στέπαν Μπαντέρα. Όπως επιβεβαιώθηκε από την [πρώην] βοηθό Υπουργό Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαντ, βασικοί οργανισμοί στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένου του νεοναζιστικού κόμματος Σβόμποντα, υποστηρίχθηκαν γενναιόδωρα από την Ουάσινγκτον:

«Έχουμε επενδύσει περισσότερα από 5 δισεκατομμύρια δολάρια για να βοηθήσουμε την Ουκρανία να επιτύχει αυτούς και άλλους στόχους. … Θα συνεχίσουμε να προωθούμε την Ουκρανία στο μέλλον που της αξίζει». Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης έχουν αποφύγει επιπόλαια να αναλύσουν τη σύνθεση και τα ιδεολογικά θεμέλια του κυβερνητικού συνασπισμού. Η λέξη «νεοναζί» είναι ταμπού.

Έχει αποκλειστεί από το λεξικό των σχολίων των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης. Δεν θα εμφανιστεί στις σελίδες των New York Times, της Washington Post ή της Independent. Οι δημοσιογράφοι έχουν λάβει οδηγίες να μην χρησιμοποιούν τον όρο «νεοναζί» για να χαρακτηρίσουν το Σβόμποντα και τον Δεξιό Τομέα. (βλ. Michel Chossudovsky , 7 Μαρτίου 2014 μ.Χ.)/

Το 2014 ο Andriy Parubiy διορίστηκε (από την κυβέρνηση του Κιέβου) Γραμματέας της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εθνικής Άμυνας (RNBOU) . (Рада національної безпеки і оборони України), μια βασική θέση που βρίσκεται στο εξωτερικό του Υπουργείου Άμυνας, των Ενόπλων Δυνάμεων, της Επιβολής του Νόμου, της Εθνικής Ασφάλειας και των Πληροφοριών. Ενώ απολύθηκε λίγους μήνες αργότερα (Αύγουστος 2014),

Ο Παρούμπιι, μαζί με τον Ντμίτρο Γιάρος, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της Εθνοφρουράς της Ουκρανίας ως ναζιστικής δύναμης χρησιμοποιώντας ναζιστικά διακριτικά. Παρά την απόλυσή του από τον Ποροσένκο, συνεχίζει να ασκεί επιρροή σε στρατιωτικές υποθέσεις και υποθέσεις πληροφοριών. Ως Πρόεδρος του Κοινοβουλίου (Verkhovna Rada), ο Παρούμπιι δικαιούται (ex officio) να παρίσταται σε όλες τις συνεδριάσεις της RNBOU.

Ενώ τα μέσα ενημέρωσης δεν κάλυψαν τη δήλωση του Parubiy σχετικά με την δέσμευση του Αδόλφου Χίτλερ στην δημοκρατία, παρόλα αυτά εξέφρασαν «ανησυχία» σχετικά με την εισροή στρατιωτικής βοήθειας από τις ΗΠΑ και τον Καναδά, η οποία ενδέχεται να πέσει σε λάθος χέρια, σύμφωνα με την National Post του Καναδά. (έκθεση του 2015 μ.Χ.).

Συγκάλυψη ψευδών ειδήσεων για τον νεοναζί σύμμαχο της Αμερικής. Ψέματα μέσω παράλειψης. Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times τον Μάρτιο του 2014 μ.Χ. που δημοσιεύθηκε αμέσως μετά το πραξικόπημα στο Μαϊντάν: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν αγκαλιάσει την επανάσταση εδώ [στην Ουκρανία] ως μια ακόμη άνθιση της δημοκρατίας …»

(Μετά τον αρχικό θρίαμβο, οι ηγέτες της Ουκρανίας αντιμετωπίζουν μάχη για την αξιοπιστία, NYTimes.com , 1 Μαρτίου 2014 μ.Χ., η έμφαση δική μας). Η ζοφερή πραγματικότητα είναι διαφορετική. Αυτό που διακυβεύεται είναι η ακλόνητη υποστήριξη του ναζισμού στην Ουκρανία από τις ΗΠΑ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ (https://attikanea.info/%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%BD%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BD%CE%B1/, https://www.globalresearch.ca/hitler-is-the-torchbearer-of-democracy-according-to-chairman-of-ukraines-parliament/5653184?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTAAYnJpZBEwU0R5Vkt0MTBJRkFqTzNQUHNydGMGYXBwX2lkEDIyMjAzOTE3ODgyMDA4OTIAAR5Us5hlwZaqSHRdg38dggqafpQTPL2P0pkdhCAZsYn1kpfdcAcKDmZHGj_HoA_aem_Iue9kzqfXsvHYA6o1L1DqQ).

Ο Μερτς οραματίζεται τρίτο γύρο με την Ρωσία – Ο Μακρόν σπάει τον πάγο. - ο καγκελάριος Μερτς και η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν από την απόφαση της Συνόδου Κορυφής να μην χρησιμοποιηθούν τα παγωμένα κεφάλαια της Ρωσίας (210 δισ. ευρώ) που βρίσκονται στο Βέλγιο. Τώρα οι Ευρωπαίοι θα δανειστούν από την αγορά 90 δισ. για να στηρίξουν τον Ζελένσκι.

Η διαφθορά στο περιβάλλον του, ουδόλως τους απασχολεί. Η αύξηση των νεκρών Ουκρανών στρατιωτών τους είναι αδιάφορη. Όταν ο Τραμπ, απευθυνόμενος στον Ζελένσκι, του είπε: «Δεν θα κάνουμε Τρίτο παγκόσμιο πόλεμο για να σώσουμε μια χαμένη υπόθεση» τι κατάλαβαν; Μπορούν να κάνουν πόλεμο με την Ρωσία και να νικήσουν;

Και τελικά ποιος κέρδισε από την απόφαση αυτή για το νέο δάνειο; Κέρδισε ο Μακρόν που θα αυξήσει και άλλο το χρέος 114% της Γαλλίας, κέρδισε η Μελόνι με χρέος 138%, το Βέλγιο με 107% ή η Ισπανία με 103%; Ο Μητσοτάκης ασφαλώς θα κάνει την πάπια, καθώς η χώρα μας έχει το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος που φτάνει το 152%. Και από τα 90 δισ. προς την Ουκρανία, η συμμετοχή μας στο δάνειο θα είναι σχεδόν δύο δισεκατομμύρια, χώρια το κόστος των κρυφών χρηματοδοτήσεων στο καθεστώς Ζελένσκι. Υπήρξαν όμως και χώρες, Ουγγαρία, Τσεχία και Σλοβακία, που αρνήθηκαν την συμμετοχή τους στον δανεισμό.

Σε σχέση με αυτά, η ζημιά της Γερμανίας τουλάχιστον σε ότι αφορά το χρέος που βρίσκεται στο 60% θεωρείται μικρή. Πλην όμως συνολικά η Ευρώπη βρίσκεται σε ύφεση πληρώνοντας την απώλεια της φτηνής ενέργειας και τους δασμούς που έχει επιβάλει ο Τραμπ, ο μόνος που προσπαθεί να βγάλει τις ΗΠΑ από τον κίνδυνο χρεοκοπίας, όταν παρέλαβε από τον Μπάιντεν χρέος 130%!

Η βιομηχανία βογκάει… Παρόλη την προπαγάνδα για ρωσική απειλή, η ζωή των ευρωπαϊκών νοικοκυριών αναστατώνεται. Η βιομηχανία βογκάει. Κλείνουν εργοστάσια. Η Volkswagen έκλεισε την μονάδα παραγωγής στη Δρέσδη. Η BASF μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής της στην Ασία. Η Νορβηγική Norsk Hydro ανακοίνωσε ότι θα κλείσει πέντε ακόμη εργοστάσια διέλασης αλουμινίου στην Ευρώπη έως το 2026 μ.Χ., πέρα από τις πρόσφατες παύσεις λειτουργίας και τις περικοπές σε δύο εγκαταστάσεις σε Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία. Ειδικότερα, προτείνει το κλείσιμο δύο στη Βρετανία, και από μία στη Γερμανία, την Ιταλία και την Ολλανδία.

Εδώ ο πρόεδρος του ΣΕΒ αποκάλυψε ότι δύο μεγάλες βιομηχανίες σκέφτονται λόγω υψηλού ενεργειακού κόστους, να διακόψουν την παραγωγή τους! Θα το ζήσουμε και αυτό; Ο Πίτερ, ο Γιόχαν και ο Φραντς θα φτιάχνουν τανκς στα εργοστάσια της Μερσεντές πριν πάνε στον πόλεμο; Στους δύο προηγούμενους η πρωταγωνίστρια Γερμανία ηττήθηκε και υπέφερε. Θα ξαναδοκιμάσει;

Δυστυχώς με την ανοχή των Γάλλων και των Βρετανών και της κυβέρνησης Μπάιντεν δόθηκε το ελεύθερο στο Βερολίνο που ανακοινώνει πως θα φτιάξει τον ισχυρότερο στρατό, ο οποίος «θα ανταποκρίνεται στη θέση της Γερμανίας και την ευθύνη που αναλαμβάνουμε για την Ευρώπη» είχε δηλώσει το 2023 μ.Χ., ο τέως υπουργός οικονομικών Κρίστιαν Λίντνερ! Για να ξαναδοκιμάσουν την τρίτη και φαρμακερή απόπειρα να νικήσουν τη Ρωσία, παρασύροντας στον όλεθρο όλη την Ευρώπη;

Πρέπει να σημειωθεί ότι, ήταν τελικώς ο Μακρόν «που πρόδωσε τον Μερτς» για το ζήτημα των ρωσικών κεφαλαίων, σύμφωνα με τους Financial Times. Ενώ προηγουμένως εμφανίζονταν να στηρίζει την πρόταση για τα Ρωσικά κεφάλαια, στην πράξη η ομάδα του Μακρόν εξέφρασε αμφιβολίες για την νομιμότητα της. Την ίδια στιγμή, στον αντίποδα του πολεμικού κλίματος που καλλιεργείται στην ΕΕ, ο Μακρόν, μετά το πέρας της Συνόδου, δήλωσε ότι η Ευρώπη «πρέπει να μιλήσει με τον Πούτιν για την Ουκρανία». Το Παρίσι χαρακτήρισε μάλιστα «ευπρόσδεκτο» το γεγονός ότι η Μόσχα εμφανίζεται θετική στην πρόταση του.

Στην πρωτοπορία αγρότες και κτηνοτρόφοι. Πάντως, παρά την μαζική προπαγάνδα για απειλή από την Ρωσία, οι αντιδράσεις των Eυρωπαίων πολιτών αρχίζουν. Στην πρωτοπορία, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι. Εκτός από την Ελλάδα, Γάλλοι και Βέλγοι συνάδελφοί τους πολιόρκησαν το κτήριο της ΕΕ στις Βρυξέλες ζητώντας μέτρα για να επιβιώσουν. Οι ανησυχίες τους για την συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με τις τέσσερις χώρες της Mercosur (Αργεντινή, Βραζιλία, Παραγουάη και Ουρουγουάη) είναι μεγάλες, διότι αφορούν κυρίως αγροτοκτηνοτροφικά προϊόντα. Μάλιστα μεταξύ 2014 μ.Χ. και 2024 μ.Χ., το εμπόριο αγαθών ΕΕ-Mercosur αυξήθηκε κατά περισσότερο από 36%: Oι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 50 %, ενώ οι εξαγωγές κατά 25 %.

Η Γερμανία θα εξάγει εκεί αυτοκίνητα. Εμείς τι στην ευχή θα εξάγουμε, όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη καταθέτοντας τον Πολυετή Δημοσιονομικό Προγραμματισμό 2026 μ.Χ.-2029 μ.Χ. στην Κομισιόν, προτείνει περικοπές σε βασικά Υπουργεία, όπως Αγροτικής Ανάπτυξης (-11,33%), Υποδομών (-12,1%), Περιβάλλοντος (-12,5%), Κοινωνικής Συνοχής (-5,26%), Παιδείας (-9,02%) και Υγείας (-4,72%), ως προσαρμογή στις περικοπές του Ευρωπαϊκού προϋπολογισμού;

Έχει μέλλον αυτή η Ευρώπη των μεγάλων ταξικών ανισοτήτων όταν σύμφωνα με την Έκθεση της Credit Suisse και της UBS, το πλουσιότερο 10% της Γηραιάς Ηπείρου κατέχει το 67% του πλούτου, ενώ το χαμηλότερο μισό κατέχει μόλις το 1,2%. Ως εδώ λοιπόν. Οι κοινωνίες μπορεί να μην κατανοούν αν η Ρωσία είναι πράγματι απειλή, κατανοούν όμως πως δεν μπορούν να ζήσουν αν δεν αλλάξουν ηγέτες και πολιτική (https://slpress.gr/diethni/o-merts-oramatizetai-trito-giro-me-tin-rosia-o-makron-spaei-ton-pago/).

Γερμανικός θρίαμβος – Trump και MAGA έσπασαν την πολιτική απομόνωση του πατριωτικού AfD και το οδηγούν στην εξουσία. Αμερικανοί αξιωματούχοι προέτρεψαν τη Γερμανία — μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών — να επιδείξει αυτοσυγκράτηση σχετικά με την πιθανή απαγόρευση του πατριωτικού κόμματος.

H προσπάθεια του Γερμανικού πατριωτικού  κόμματος Alternative for Germany (AfD) για να προσελκύσει το κίνημα MAGA του Αμερικανού Προέδρου Donald Trump αρχίζει να αποδίδει καρπούς.

Παρόλο που η μεγαλύτερη αντιπολιτευτική πολιτική δυναμη της χώρας είναι ουσιαστικά περιθωριοποιημένη στην πολιτική ελίτ της Γερμανίας, κερδίζει έδαφος ανάμεσα σε ιδεολογικούς συμμάχους που κατέχουν εξουσία στην Ουάσιγκτον.

Από τότε που ο Trump ανέλαβε τα καθήκοντά του τον Ιανουάριο, δεκάδες αξιωματούχοι του AfD ταξίδεψαν στις ΗΠΑ για συναντήσεις με γερουσιαστές και κυβερνητικούς αξιωματούχους, και πολλοί εντός και εκτός του κόμματος θεωρούν την νέα στρατηγική εθνικής ασφάλειας της Ουάσιγκτον — που προειδοποιεί για την «προοπτική πολιτιστικής εξάλειψης» στην Ευρώπη λόγω της μετανάστευσης — ως ορόσημο.

«Η τρέχουσα στρατηγική μπορεί να ερμηνευτεί ως δήλωση υποστήριξης προς τα δεξιά πατριωτικά κόμματα σε όλη την Ευρώπη, όπως το AfD», λέει η Marina Henke, διευθύντρια του Center for International Security στη Hertie School του Βερολίνου. Σημαντικό είναι ότι οι δονήσεις από την Ουάσινγκτον γίνονται αισθητές και στο Βερολίνο.

Αυτοσυγκράτηση για την απαγόρευση. Αμερικανοί αξιωματούχοι προέτρεψαν την Γερμανία — μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών — να επιδείξει αυτοσυγκράτηση σχετικά με την πιθανή απαγόρευση του κόμματος, σύμφωνα με ανθρώπους που γνωρίζουν το θέμα.

Μέλη του AfD έχουν ασκήσει lobbing στην κυβέρνηση Trump για να αποτρέψουν τις γερμανικές αρχές από την επιβολή απαγόρευσης, ιδίως αφόρου η γερμανική υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας τον Μάιο το κατέταξε ως «βεβαιωμένα ακροδεξιό εξτρεμιστικό» οργανισμό. Το State Department έχει ενημερώσει την Πρεσβεία των ΗΠΑ στο Βερολίνο να διατηρεί τακτική επικοινωνία με το AfD.

Αυτό οδήγησε σε συνάντηση πριν από περίπου δύο μήνες μεταξύ της επικεφαλής του AfD Alice Weidel και του Alan Meltzer, του κορυφαίου Αμερικανού διπλωματη στην Γερμανία σε μετά τον πρεσβευτή, σύμφωνα με ανθρώπους που γνωρίζουν τις συνομιλίες. Περιέγραψαν την συνάντηση μεταξύ της πολιτικού και του διπλωμάτη ως ψυχρή

Και τουλάχιστον δύο αξιωματούχοι του State Department συναντήθηκαν με μέλη του AfD αυτόν τον μήνα: ο Darren Beattie, ανώτερος σύμβουλος πολιτιστικών υποθέσεων που απολύθηκε ως από τον Λευκό Οίκο κατά την πρώτη θητεία του Trump για συμμετοχή σε συγκέντρωση λευκών υπερεθνικιστών, και η Sarah Rogers του State Department.

«Ως μέρος της συνήθους πρακτικής, οι αμερικανικές διπλωματικές αποστολές συνεργάζονται τακτικά με εκπροσώπους από ένα ευρύ φάσμα πολιτικών κομμάτων και ηγετών», δήλωσε εκπρόσωπος του State Department.

Όταν ρωτήθηκε για τις απόψεις της κυβέρνησης σχετικά με το AfD, ο υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio δήλωσε ότι αποτελεί μέρος του καθήκοντός του να «κατανοεί όλο το πολιτικό φάσμα των χωρών στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των χωρών με τις οποίες έχουμε συμμαχίες». «Θέλουμε να ξέρουμε ποιοι είναι. Θέλουμε να τους συναντήσουμε.

H περίφημη ομιλία του JD Vance στό Μόναχο. Θέλουμε να τους ακούσουμε», είπε ο Rubio σε δημοσιογράφους σε συνέντευξη Τύπου την Παρασκευή. Η ατμόσφαιρα ήταν ευνοϊκή για τη συμφιλίωση από τις πρώτες μέρες της δεύτερης θητείας Trump, όταν ο αντιπρόεδρος JD Vance μίλησε στη Σύνοδο ασφαλείας στο Μόναχο τον Φεβρουάριο — και συνάντησε την Weidel εκτός του συνεδρίου αφού το AfD δεν είχε προσκληθεί στην εκδήλωση.

Κάλεσε για την αποδόμηση της λεγόμενη «υγειονομικής ζώνης» — ένας όρος για την συλλογική άρνηση των κυρίαρχων γερμανικών κομμάτων να συνεργαστούν με το AfD. Από την ομιλία του, οι δεσμοί συνεχίζουν να βελτιώνονται, με τις επαφές να γίνονται πιο συχνές και συντονισμένες. Η προοπτική για συνάντηση AfD-MAGA στο συνέδριο του Μονάχου το 2026 μ.Χ. φαίνεται πολλά υποσχόμενη.

Αφού αξιωματούχοι του AfD ενθάρρυναν την ομάδα Trump να παρέμβει στους οργανωτές, εκπρόσωπος της MSC δήλωσε ότι το σχέδιο είναι να προσκληθούν πολιτικοί από όλα τα κόμματα που εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο, συμπεριλαμβανομένου του AfD. Ο εκπρόσωπος τόνισε ότι η οργάνωση είναι ανεξάρτητη και δεν έχει υποχρέωση σε κανέναν για την αποστολή προσκλήσεων.

Αλλά οι απόψεις των mainstream γερμανών πολιτικών δεν έχουν εξελιχθεί με τον ίδιο τρόπο, από τότε που ο τότε υποψήφιος καγκελάριος Friedrich Merz εξέφρασε τον αποτροπιασμό του τον Ιανουάριο: «Δεν συνεργαζόμαστε με ένα κόμμα που είναι εχθρικό προς τους ξένους, που είναι αντισημιτικό, που φιλοξενεί ακροδεξιούς εξτρεμιστές και εγκληματίες στις τάξεις του, που φλερτάρει με την Ρωσία και θέλει να αποσυρθεί από το NATO και την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Οι απόψεις για τη μετανάστευση. Ο Vance, σε συνέντευξη στις 14 Φεβρουαρίου στο Wall Street Journal, δήλωσε ότι τα σχόλιά του για την «υγειονομική ζώνη», σχετικά με την απαγόρευση ή τον αποκλεισμό πολιτικών κομμάτων, προέρχονται από την πίστη του ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν συνεχώς αγνοήσει τις απόψεις των πολιτών τους και των ψηφοφόρων, ειδικά σε θέματα μετανάστευσης.

Το ρεύμα των λευκών υπερεθνικιστών εντός του κινήματος MAGA λέει ότι «αγαπά την Ευρώπη, την αποκαλεί προπύργιο λευκών και Χριστιανισμού», αλλά απλώς έχει τους «λάθος πολιτικούς», σύμφωνα με την Henke. Η βουλευρής του AfD Beatrix von Storch εκδηλώνει ανοιχτά τη συμπάθειά της για το κίνημα Trump.

Στο γραφείο της στο Bundestag στο Βερολίνο, ένα κόκκινο καπέλο «Make America Great Again» κρέμεται δίπλα σε ένα ροζ «Make Jesus Great Again». Πίσω από το γραφείο της είναι πλαίσιο με ένα απόφθεγμα του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Ronald Reagan: «Η κυβέρνηση δεν είναι η λύση στο πρόβλημά μας. Είναι το πρόβλημα».

«Εμείς και το κίνημα MAGA είμαστε ιδεολογικά ομοϊδεάτες», είπε η von Storch, που διοργάνωσε εκδήλωση τον Νοέμβριο στο Βερολίνο με τον Alex Bruesewitz, σύμβουλο κοντά στο κίνημα MAGA. Λίγο αργότερα, ανάρτησε στο Telegram:

«Οι πατριώτες συνδέονται παγκοσμίως. Αγωνιζόμαστε για τον ίδιο σκοπό… Μαζί». Σημαντικό, είπε, είναι οι αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης να σταματήσουν να συζητούν την ακροδεξιά με τους συντηρητικούς του Merz ή τους Σοσιαλδημοκράτες και αντ’ αυτού να εμπλακούν άμεσα με το AfD, που ιδρύθηκε το 2013 μ.Χ. και δεν έχει τις διεθνείς διασυνδέσεις των καθιερωμένων γερμανικών κομμάτων.

Παρά τη ρητορική, οι επιχειρήσεις πρέπει να γίνονται, οι συμφωνίες να κλείνονται και ο πόλεμος στην Ουκρανία να τερματιστεί. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι επαινούν ιδιωτικά και δημόσια τον Merz, που ανέλαβε τα καθήκοντά του τον Μάιο και εκλέχθηκε με υποσχέσεις για πιο αυστηρή μεταναστευτική πολιτική καθώς και ιστορική αύξηση στις αμυντικές δαπάνες.

Κλειδώνει τα κέρδη στην Ανατολική Γερμανία. Ο Trump έχει επαινέσει τη στάση του για την Ουκρανία και τον θεωρεί έναν από τους λίγους Ευρωπαίους ηγέτες που συμμετέχουν θετικά στις διαπραγματεύσεις για το θέμα.

Αυτήν την εβδομάδα, ο Merz φιλοξένησε τον Πρόεδρο της Ουκρανίας Volodymyr Zelenskyy, τον απεσταλμένο του Trump Steve Witkoff και τον γαμπρό του Jared Kushner, καθώς και Ευρωπαίους ηγέτες, στη Chancellery για συνομιλίες σχετικά με μια ειρηνευτική συμφωνία. Ωστόσο, το CDU του Merz υπολείπεται του AfD σε ορισμένες δημοσκοπήσεις.

Το AfD φαίνεται να κερδίζει σίγουρα ορισμένες εκλογές κρατιδίων στην Ανατολική Γερμανία του χρόνου — ένα σενάριο που τα κυβερνώντα κόμματα προσπαθούν απεγνωσμένα να αποτρέψουν.

Μια πιθανή απαγόρευση του AfD θα πρέπει να αποκλειστεί άπαξ διά παντός και καθώς οι ΗΠΑ έχουν σημαντική επιρροή στην Γερμανία για ιστορικούς και πολιτικούς λόγους, θα ήταν «ωφέλιμο να υπάρχουν υποστηρικτές στην Ουάσινγκτον», είπε η von Storch.

«Σύντομα θα παίξουμε πιο σημαντικό ρόλο στην Γερμανία. Ο μόνος τρόπος να μας σταματήσουν είναι αν μας απαγορεύσουν ή μας αποκλείσουν από τις εκλογές με αντιδημοκρατικά μέσα», δήλωσε η von Storch (https://www.bankingnews.gr/analyseis-ektheseis/articles/845618/germanikos-thriamvos-trump-kai-maga-espasan-tin-politiki-apomonosi-tou-patriotikoy-afd-kai-to-odigoyn-stin-eksousia).

AfD (Γερμανία) : Πάγια πολιτική μας η απομάκρυνση των ξένων στρατευμάτων από την χώρα, να φύγουν οι ΗΠΑ. Το κόμμα επιδιώκει ανακαθορισμό της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της Γερμανίας.

Η Εναλλακτική για την Γερμανία (Alternative for Germany - AfD) αντιμετωπίζει την απόφαση για αποχώρηση Αμερικανικών στρατευμάτων από την Γερμανία ως επιβεβαίωση της πάγιας πολιτικής της θέσης υπέρ της πλήρους απομάκρυνσης ξένων δυνάμεων από την χώρα.

Ο συμπρόεδρος του κόμματος Tino Chrupalla, σε συνέντευξή του στο ARD, παρέπεμψε ρητά στο πρόγραμμα της AfD, όπου προβλέπεται η αποχώρηση των Αμερικανικών στρατευμάτων, τονίζοντας ότι η πρόσφατη εξέλιξη αποτελεί «μόνο το πρώτο βήμα».

Υποστήριξε ότι η Γερμανία και συνολικά η Ευρώπη πρέπει να αποκτήσουν την ικανότητα να υπερασπίζονται αυτόνομα τον εαυτό τους, κάτι που — όπως σημείωσε — προϋποθέτει ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων και απεξάρτηση από την Αμερικανική στρατιωτική παρουσία. Παράλληλα, ο υπεύθυνος αμυντικής πολιτικής της AfD Jan Nolte υιοθέτησε πιο τεχνική προσέγγιση, χαρακτηρίζοντας την αποχώρηση «κυρίως συμβολική».

Εκτίμησε ότι η μείωση των δυνάμεων δεν επηρεάζει ουσιαστικά την αποτρεπτική ικανότητα του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η κίνηση έχει περισσότερο πολιτικό παρά στρατιωτικό χαρακτήρα. Συνολικά, η AfD:

• Θεωρεί την αποχώρηση ως θετική εξέλιξη και επιβεβαίωση της γραμμής της

• Ζητά πλήρη απομάκρυνση των Αμερικανικών δυνάμεων.

• Προωθεί μια πολιτική αυξημένης εθνικής και Ευρωπαϊκής αυτονομίας στην άμυνα.

Η στάση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική της AfD που αμφισβητεί την εξάρτηση από τις διατλαντικές δομές ασφαλείας και επιδιώκει ανακαθορισμό της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της Γερμανίας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/872507/afd-germania-pagia-politiki-mas-i-apomakrynsi-ton-ksenon-stratevmaton-apo-ti-xora-na-fygoun-oi-ipa).

 

Υπνοβαπτιζόμαστε προς την πυρηνική καταστροφή.

Τον Μάιο του πρώτου έτους της θητείας του ως Προέδρου, ο Τζον Φ. Κένεντι συναντήθηκε με τον Ισραηλινό πρόεδρο Ντέιβιντ Μπεν-Γκουριόν για να συζητήσουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ και τον νέο πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής στην Ντιμόνα.

Γράφοντας για τη λεγόμενη «πυρηνική σύνοδο κορυφής» στο βιβλίο «Ένα Κράτος με Κάθε Κόστος: Η Ζωή του Δαβίδ Μπεν-Γκουριόν», ο Ισραηλινός ιστορικός Τομ Σεγκέβ δηλώνει ότι κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης, «ο Μπεν-Γκουριόν δεν έλαβε πολλά από τον πρόεδρο, ο οποίος δεν άφησε καμία αμφιβολία ότι δεν θα επέτρεπε στο Ισραήλ να αναπτύξει πυρηνικά όπλα»,αναφέρει το responsiblestatecraft.org

Ο Πρόεδρος Κένεντι ανησυχούσε για την προοπτική ενός κόσμου στον οποίο περισσότερα κράτη θα αποκτούσαν πυρηνικά όπλα και θεωρούσε την απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ισραήλ ως ιδιαίτερα προβληματική. Υποστήριξε ότι αν δεν μπορούσαμε να πείσουμε τους συμμάχους μας να μην αναπτύξουν αυτά τα όπλα, υπήρχαν ελάχιστες ελπίδες να πείσουμε εκείνους με τους οποίους είχαμε λιγότερο φιλικές σχέσεις.

Ο φόβος του Κένεντι για τον πυρηνικό πολλαπλασιασμό μεγάλωσε μόνο μετά τα τρομακτικά γεγονότα της Κρίσης των Πυραύλων της Κούβας τον Οκτώβριο του 1962, τα οποία του έδειξαν πόσο εύκολα θα μπορούσε να εξαφανιστεί ο ανθρώπινος πολιτισμός σε περίπτωση χρήσης πυρηνικών όπλων σε έναν πόλεμο μεταξύ των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης. Ένας κόσμος με «15 ή 20 ή 25 έθνη» που είναι πυρηνικά οπλισμένα θα γινόταν αναγκαστικά όλο και πιο επικίνδυνος, δήλωσε ο Κένεντι στην περίφημη ομιλία του στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο το 1.963 μ.Χ.

Αυτή η διάγνωση θα γινόταν η θεμελιώδης λογική για την Συνθήκη Μη Διάδοσης των Πυρηνικών Όπλων (NPT) , η οποία αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγματεύσεων τα χρόνια μετά τον θάνατο του Κένεντι και υπογράφηκε από βασικά κράτη το 1.968 μ.Χ., τίθεται σε ισχύ το 1.970 μ.Χ.

Ο Κένεντι αναγνώρισε ότι για να εξασφαλίσουν μια δέσμευση από τα μη πυρηνικά οπλισμένα κράτη να διατηρήσουν το καθεστώς τους ως κράτη χωρίς πυρηνικά όπλα, τα κράτη με πυρηνικά όπλα θα έπρεπε να δώσουν κάτι σε αντάλλαγμα, δηλαδή την πρόσβαση στην πυρηνική ενέργεια για ειρηνικούς σκοπούς και την υπόσχεση τελικού αφοπλισμού. Αυτή η ιδέα μιας «μεγάλης συμφωνίας» τελικά θα μετατρεπόταν στους τρεις πυλώνες της NPT.

Πέντε κράτη που είχαν αποκτήσει πυρηνικά όπλα μέχρι εκείνο το σημείο (ΗΠΑ, ΕΣΣΔ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία και Κίνα ) θα διατηρούσαν τα πυρηνικά τους οπλοστάσια, συμφωνώντας παράλληλα να διαπραγματευτούν « καλή τη πίστει » όχι μόνο για τον πυρηνικό αλλά και για τον γενικό αφοπλισμό. Όλοι οι άλλοι θα παραιτούνταν από την ικανότητα απόκτησης πυρηνικών όπλων. Η ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας θα ήταν διαθέσιμη σε όλους.

Η NPT υπάρχει εδώ και πάνω από 55 χρόνια και έχει συγκεντρώσει εντυπωσιακά 191 μέλη , με πέντε κράτη - τέσσερα εκ των οποίων τυχαίνει να είναι τα άλλα πυρηνικά όπλα - εκτός του καθεστώτος της συνθήκης αυτή τη στιγμή: Ινδία, Ισραήλ, Βόρεια Κορέα και Πακιστάν (συν το Νότιο Σουδάν).

Το Ισραήλ ανέπτυξε πυρηνικά όπλα μετά τον θάνατο του Κένεντι, με το πρώτο του πυρηνικό όπλο να τίθεται σε λειτουργία το 1.967 μ.Χ., πριν από τις διαπραγματεύσεις για τη NPT. Η Ινδία και το Πακιστάν έγιναν πυρηνικές δυνάμεις το 1.974 μ.Χ. και το 1.998 μ.Χ,, αντίστοιχα, και οι επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις τους απειλούν ολόκληρο τον κόσμο έκτοτε.

Μόνο η Βόρεια Κορέα έχει φτάσει στο επίπεδο της πυρηνικής δύναμης από τότε που δοκίμασε ατομική βόμβα το 2006 μ.Χ. Έχοντας υπάρξει συμβαλλόμενο μέρος της NPT, η Βόρεια Κορέα αποχώρησε από τη συνθήκη το 2004 μ.Χ., αφού έμαθε το ακόλουθο μάθημα από την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν το 2003: Αποκτήστε πυρηνικά όπλα ή αντιμετωπίστε την προοπτική ενός πολέμου αλλαγής καθεστώτος, δηλαδή, εκτός αν ακολουθήσετε τα όρια που έχουν χαράξει οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι φίλοι τους.

Αυτό το μήνυμα έχει μόνο ενισχυθεί από τότε, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων στη Λιβύη και την Συρία. Αλλά το μήνυμα από την πρόσφατη εισβολή στη Βενεζουέλα είναι ακόμη πιο σαφές: Δεν χρειάζεται να ισχύουν εθνικοί ή διεθνείς νόμοι κανενός είδους. Θα κάνουμε ό,τι θέλουμε. Ο νόμος είναι για τους γκρινιάρηδες και τους δειλούς.

Η 11η Διάσκεψη Αναθεώρησης της NPT θα πραγματοποιηθεί από τις 27 Απριλίου έως τις 22 Μαΐου του τρέχοντος έτους στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Αυτή η συνάντηση πραγματοποιείται κάθε πέντε χρόνια και η φετινή διάσκεψη υπόσχεται να είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη εν μέσω τόσων συγκρούσεων σε όλο τον κόσμο. Οι δύο τελευταίες διασκέψεις αναθεώρησης το 2015 μ.Χ. και το 2022 μ.Χ. (η τελευταία αναβλήθηκε από το 2020 μ.Χ. λόγω της COVID) δεν κατέληξαν σε ένα συμφωνημένο ουσιαστικό έγγραφο αποτελεσμάτων .

Μια τρίτη συνεχόμενη αποτυχία θα μπορούσε να οδηγήσει τη συνθήκη σε σοβαρό πλήγμα, ενδεχομένως εξαπολύοντας τόσο τον κάθετο όσο και τον οριζόντιο πολλαπλασιασμό. Μάλιστα, πρόσφατα άρθρα στο Foreign Affairs και το Foreign Policy ενθάρρυναν την Ιαπωνία να αναπτύξει τα δικά της πυρηνικά όπλα, με την πρώτη να συνιστά επίσης την Γερμανία και τον Καναδά να ενταχθούν στην πυρηνική λέσχη, ενώ η δεύτερη να εμπλέξει και την Νότια Κορέα.

Οι απειλές για τη NPT είναι πολλές, από κράτη και κοινό που είναι πιο επιφυλακτικά απέναντι στην πυρηνική ενέργεια, η οποία κάποτε θα ήταν « πολύ φθηνή για να μετρηθεί », μέχρι την έλλειψη ουσιαστικής προόδου στον αφοπλισμό εκ μέρους των πέντε κρατών που διαθέτουν πυρηνικά όπλα και είναι συμβαλλόμενα μέρη της συνθήκης.

Τώρα μάλιστα υπάρχει και μια νέα κούρσα εξοπλισμών . Και ποτέ το μήνυμα δεν ήταν πιο ξεκάθαρο σε όλα τα κράτη που δεν διαθέτουν πυρηνικά όπλα: είτε είστε μαζί μας είτε καλύτερα να έχετε πυρηνικά όπλα. Αν δεν ανήκετε σε καμία από τις δύο κατηγορίες, θα σας βρούμε, θα πάρουμε τον ηγέτη σας στη μέση της νύχτας και θα σας πάρουμε το πετρέλαιό σας.

Αλλά η ιδέα ότι όλες οι χώρες θα βρίσκονταν σε ένα από τα δύο στρατόπεδα και ότι όλοι όσοι δεν υποστηρίζουν την ατζέντα των ΗΠΑ θα έπρεπε να έχουν πυρηνικά όπλα, είναι φυσικά παράλογη. Ένας κόσμος με «15 ή 20 ή 25 έθνη» που είναι πυρηνικά οπλισμένα θα οδηγούσε σε πυρηνικό πόλεμο και πυρηνική εξόντωση πιο γρήγορα από ό,τι θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Αλλά εκεί ακριβώς οδεύουμε αν η ανομία αφεθεί ανεξέλεγκτη και ο ΟΗΕ συνεχίσει να παραγκωνίζεται και να ευνουχίζεται.

Στην πραγματικότητα, το αληθινό δίδαγμα των πολλών δεκαετιών της NPT είναι ότι η μη διάδοση των πυρηνικών όπλων χωρίς σοβαρό αφοπλισμό από την πλευρά των κρατών που διαθέτουν πυρηνικά όπλα και χωρίς επίσημη δέσμευση στο διεθνές δίκαιο δεν λειτουργεί.

Η περαιτέρω αποδυνάμωση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, όπως έχουμε δει να συμβαίνει στην Βενεζουέλα, σίγουρα θα χειροτερέψει τα πράγματα. Μόνο οι νηφάλιες προσπάθειες διπλωματίας και διαπραγμάτευσης, συμπεριλαμβανομένης της επέκτασης και της επαναδιαπραγμάτευσης της Συνθήκης New START μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας , μπορούν να μας σώσουν από τον εαυτό μας (https://corfiatiko.blogspot.com/2026/02/blog-post_44.html#more).

 

Bundesbank: «Η Γερμανία θα έχει έλλειμμα ρεκόρ – Το μεγαλύτερο από την επανένωση μέχρι σήμερα». Η κεντρική τράπεζα προέτρεψε για συγκράτηση του προϋπολογισμού καθώς το Βερολίνο αυξάνει τις στρατιωτικές δαπάνες.

 «Η Γερμανία βρίσκεται πολύ κοντά στο να καταγράψει το μεγαλύτερο δημοσιονομικό έλλειμμα από την επανένωση», προειδοποίησε η κεντρική τράπεζα της χώρας, καθώς το Βερολίνο αυξάνει τις στρατιωτικές δαπάνες και την οικονομική βοήθεια προς την Ουκρανία.

Στην πρόβλεψή της για τον Δεκέμβριο, που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή, η Bundesbank ανέφερε ότι το έλλειμμα της κυβέρνησης θα αυξάνεται σταθερά και θα φτάσει το 4,8% του οικονομικού προϊόντος έως το 2028 μ.Χ., το υψηλότερο επίπεδο από το 1.995 μ.Χ., όταν τα ελλείμματα κορυφώθηκαν τα χρόνια που ακολούθησαν την επανένωση της Γερμανίας.

Το δημόσιο χρέος αναμένεται επίσης να αυξηθεί κατά την ίδια περίοδο. Η Bundesbank έχει συνδέσει το αυξανόμενο έλλειμμα κυρίως με τις υψηλότερες αμυντικές δαπάνες, την συνεχιζόμενη οικονομική στήριξη προς την Ουκρανία, τα μεγάλα έργα υποδομών, τις μειώσεις φόρων και τις αυξημένες κοινωνικές πληρωμές.

Σύμφωνα με την Bundesbank, τα τρέχοντα σχέδια του Βερολίνου να επενδύσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς και υποδομές σηματοδοτούν μια απόκλιση από την «πορεία δημοσιονομικής συγκράτησης» της Γερμανίας και, χωρίς διορθωτικά μέτρα, θα άφηναν τον δνεισμό «πολύ πάνω από τα όρια του φρένου χρέους».

Η κεντρική τράπεζα έχει ζητήσει επείγουσα δράση για να διατηρηθούν τα δημόσια οικονομικά υπό έλεγχο. Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έχει πιέσει για την αύξηση του Γερμανικού στρατού, την κατασκευή «του ισχυρότερου συμβατικού στρατού στην Ευρώπη» όπως λέει και την συνέχιση της υποστήριξης προς την Ουκρανία.

Η Γερμανική βοήθεια προς το Κίεβο θα μπορούσε να φτάσει τα 13,2 δισεκατομμύρια δολάρια το 2026 μ.Χ., σύμφωνα με το Reuters. Ο Μερτς δικαιολόγησε τις υψηλότερες αμυντικές δαπάνες επικαλούμενος αυτό που περιγράφει ως Ρωσική απειλή.

Η Μόσχα έχει επανειλημμένα απορρίψει τέτοιους ισχυρισμούς, τονίζοντας ότι δεν έχει καμία πρόθεση να επιτεθεί στο ΝΑΤΟ ή την ΕΕ και κατηγορώντας Δυτικούς αξιωματούχους ότι χρησιμοποιούν την υποτιθέμενη «ρωσική απειλή» ως μέσο πρόκλησης φόβου για να δικαιολογήσουν τους διογκωμένους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς.

Ο Υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ κατηγόρησε την Γερμανία και την ευρύτερη ΕΕ ότι ολισθαίνουν σε ένα «Τέταρτο Ράιχ» που χαρακτηρίζεται από Ρωσοφοβία και επιθετική στρατιωτικοποίηση. Το Βερολίνο αντιμετωπίζει αυξανόμενα προβλήματα, με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν έντονη δημόσια δυσαρέσκεια για τον Μερτς και την κυβέρνηση συνασπισμού του.

Μια έρευνα του INSA νωρίτερα αυτόν τον μήνα διαπίστωσε ότι το 70% των ερωτηθέντων είναι δυσαρεστημένοι με τον κυβερνώντα συνασπισμό, ενώ η προσωπική δημοτικότητα του Μερτς μειώθηκε σε μόλις 23%. Οι δημοσκόποι σημείωσαν ότι αυτές ήταν «οι χειρότερες βαθμολογίες που έχουν καταγραφεί ποτέ για τον καγκελάριο και την κυβέρνησή του» (https://www.pronews.gr/kosmos/bundesbank-i-germania-tha-exei-elleimma-rekor-to-megalytero-apo-tin-epanenosi-mexri-simera//).

Η Γερμανία κινείται επικίνδυνα προς Ανατολάς – Στέλνει 5.000 στρατιώτες στην Λιθουανία. Η Γερμανία επαναπροσδιορίζει τον ρόλο της ενώ η ένταση στο ανατολικό μέτωπο αυξάνεται. Η Γερμανία προχωρά σε μια αποφασιστική ενίσχυση της στρατιωτικής της παρουσίας στην Ανατολική Ευρώπη, με την δημιουργία νέας τεθωρακισμένης ταξιαρχίας στην Λιθουανία, στέλνοντας σαφές μήνυμα στρατηγικής κλιμάκωσης στο ανατολικό μέτωπο του ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η συγκρότηση της λεγόμενης «Tank Brigade 45» συνοδεύεται από μαζική μεταφορά στρατιωτικών μέσων και προσωπικού. Περίπου 5.000 Γερμανοί στρατιώτες θα αναπτυχθούν στη Λιθουανία. Το στρατηγείο έχει ήδη εγκατασταθεί στο Βίλνιους .

Πλήρης επιχειρησιακή ετοιμότητα αναμένεται έως το 2027 μ.Χ. Η κίνηση αυτή περιγράφεται ως συνολική αναδιάταξη δυνάμεων, με στόχο – υποτίθεται - την άμεση ενίσχυση της παρουσίας στο ανατολικό άκρο της Συμμαχίας.

Μήνυμα προς Ανατολάς. Ο Γερμανός Υπουργός Άμυνας, Boris Pistorius, έχει θέσει ως στόχο την δημιουργία του ισχυρότερου στρατού στην Ευρώπη. Αύξηση ενεργού προσωπικού σε τουλάχιστον 260.000 και συνολική δύναμη (με εφέδρους) έως 460.000. Επίσης έχει θέσει στόχο την ενίσχυση αποτρεπτικής ισχύος απέναντι σε απειλές

Η ρητορική αυτή υποδηλώνει μια σαφή αλλαγή δόγματος: από περιορισμένη στρατιωτική παρουσία σε ενεργή στρατηγική ισχύ. Ο διοικητής της νέας ταξιαρχίας, Christophe Huber, δήλωσε ότι οι δυνάμεις είναι έτοιμες να υπερασπιστούν την ελευθερία και τα δικαιώματα «ακόμη και με την ζωή τους».

Η δήλωση αυτή ενισχύει το μήνυμα αποτροπής, αλλά ταυτόχρονα υπογραμμίζει την αυξανόμενη ένταση στην περιοχή. Η ανάπτυξη γερμανικής τεθωρακισμένης ταξιαρχίας στην Λιθουανία σηματοδοτεί μια νέα φάση στρατιωτικοποίησης της Ανατολικής Ευρώπης.

Η Γερμανία επαναπροσδιορίζει τον ρόλο της ενώ η ένταση στο Ανατολικό μέτωπο αυξάνεται. Σε ένα ήδη εύθραυστο γεωπολιτικό περιβάλλον, τέτοιες κινήσεις δεν περνούν απαρατήρητες — ούτε χωρίς συνέπειες (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/872503/i-germania-kineitai-epikindyna-pros-anatolas-stelnei-5-000-stratiotes-sti-lithouania).

Θέλει...πυρηνικά όπλα η Γερμανία! Tέλος η αιώνια ειρήνη, η Γερμανία δεν εμπιστεύεται τις ΗΠΑ, θέλει πυρηνικά όπλα – Το ΝΑΤΟ σε ρόλο πειρατή επιτίθεται στην Ρωσία! O Γιόσκα Φίσερ, αντικαγκελάριος και υπουργός Εξωτερικών υπό τον "αξέχαατο" Σροέντερ, δήλωσε σε συνέντευξή του στην Tagesspiegel ότι η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να βασίζεται στις ΗΠΑ και πρέπει να αναπτύξει την δική της ατομική βόμβα!

Η Ευρώπη χρειάζεται τα δικά της πυρηνικά όπλα—για να «αποτρέψει μια επίθεση από έναν επιθετικό γείτονα». Αυτό, φυσικά, αναφέρεται στην Ρωσία—την απειλή από την οποία έχει σχεδιαστεί να προστατεύει η ατομική βόμβα, επειδή δεν υπάρχει πλέον καμία εμπιστοσύνη στην Αμερικανική «προστασία».

Αυτό συζητείται ανοιχτά στη Γερμανία—όχι, όχι ακόμα από τον Merz, αλλά από πρώην ηγέτες.  O Joska Fischer, αντικαγκελάριος και υπουργός Εξωτερικών υπό τον Schroeder, δήλωσε σε συνέντευξή του στην Tagesspiegel ότι η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να βασίζεται στις ΗΠΑ και πρέπει να αναπτύξει την δική της ατομική βόμβα: Ψευδαίσθηση η υποτιθέμενη αιώνια ειρήνη στην Ευρώπη – Γερμανία: Οι ΗΠΑ δεν είναι αξιόπιστες.

«Για πολύ καιρό, προσκολλιόμασταν στην ψευδαίσθηση της υποτιθέμενης αιώνιας ειρήνης στην Ευρώπη. Τώρα πρέπει να αντισταθμίσουμε αυτές τις ελλείψεις μέσω γρήγορου και ολοκληρωμένου επανεξοπλισμού. Θα το θεωρούσα σοβαρό λάθος αν η Γερμανία έβλεπε τα πυρηνικά όπλα ως εθνική πρόκληση. Η Ευρώπη πρέπει να το κάνει αυτό, επειδή οι αμερικανικές εγγυήσεις ασφάλειας δεν είναι πλέον αξιόπιστες από εδώ και στο εξής.

Η Γερμανία σίγουρα φέρει την ευθύνη για την ηγεσία στην Ευρώπη, αλλά πάντα μόνο σε συνεννόηση με άλλους. Η Γερμανία δεν πρέπει ποτέ ξανά να ενεργήσει μόνη της - ποτέ. Χρειαζόμαστε τους Ευρωπαίους εταίρους μας».

Η υποκρισία του Γιόσκα Φίσερ. Όλα είναι αξιοσημείωτα εδώ, ξεκινώντας από την προσωπικότητα του Γιόσκα Φίσερ που έκανε καριέρα διαμαρτυρόμενος κατά της ανάπτυξης νέων Αμερικανικών πυρηνικών πυραύλων στην Ευρώπη — ως ηγέτης των Πρασίνων (οι οποίοι επίσης αντιτάχθηκαν στην πυρηνική ενέργεια στη Γερμανία), εισήλθε στην Γερμανική Βουλή το 1.983 μ.Χ. Αυτό συνέβη κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και μιας διχασμένης Γερμανίας — πίστευε ότι οι Γερμανοί δεν έπρεπε να γίνουν όμηροι της αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ.

Επανεξετάζει τις ειρηνιστικές του απόψεις. Τέσσερις δεκαετίες αργότερα, ο Joska Fischer λέει ότι έχει επανεξετάσει τις ειρηνιστικές του απόψεις επειδή «οι καιροί έχουν αλλάξει, απειλούμαστε, πρέπει να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας», προσθέτοντας ότι ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα το έλεγε ποτέ αυτό, δηλαδή θα ζητούσε τη δημιουργία πυρηνικών όπλων. Τι άλλαξε στην Γερμανία, την Ευρώπη και τον κόσμο που ένας τόσο έμπειρος πρώην ειρηνιστής ασπάστηκε την ατομική βόμβα;

Η Γερμανία έχει ενωθεί και ηγήθηκε της διαδικασίας της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ενώνοντας την Ευρώπη γύρω από τον εαυτό της. Αυτό περιλαμβάνει τα κράτη της Βαλτικής, μέρος της πρώην ΕΣΣΔ - η οποία δεν υπάρχει πλέον.

Ούτε υπάρχει αντιπαράθεση μεταξύ δύο μπλοκ, του Δυτικού και του Ανατολικού, με επίκεντρο την Ευρώπη. Έχουμε, ας το επαναλάβουμε, μια ισχυρή Δύση που έχει υποτάξει ό,τι μπορεί, αλλά αντιμετωπίζει ανταγωνισμό, κυρίως οικονομικό, από την Κίνα και μη δυτικές χώρες.

Ναι, υπάρχουν προβλήματα εντός της ίδιας της Δύσης: ο Joska Fischer, για παράδειγμα, αντιπαθεί έντονα τον Trump, και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ολοένα και πιο σκληρές απέναντι στην Ευρώπη, ζητώντας μεταξύ άλλων εδαφικές παραχωρήσεις όπως η Γροιλανδία.

Το ΝΑΤΟ επικίνδυνη στρατιωτική συμμαχία. Αλλά ταυτόχρονα, η στρατιωτική συμμαχία με τη μορφή του ΝΑΤΟ παραμένει άθικτη και όχι μόνο παραμένει η ισχυρότερη στον κόσμο, αλλά προσπαθεί επίσης να επεκτείνει την επιρροή της σε περιοχές πολύ πέρα από τον Ατλαντικό, από τον Ινδο-Ειρηνικό έως την Ευρασία στο σύνολό της.

Η Ευρώπη βρίσκεται υπό την αμερικανική πυρηνική ομπρέλα, και μια χώρα της ΕΕ, η Γαλλία, έχει επίσης τα δικά της πυρηνικά όπλα - που σημαίνει ότι η ΕΕ είναι ουσιαστικά μέλος της «πυρηνικής λέσχης».

Γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται την δική της πυρηνική βόμβα; Κατ' αρχάς, το Παρίσι δεν θέλει να μεταφέρει τις πυρηνικές του δυνάμεις στην ευρωπαϊκή διοίκηση (η οποία δεν υπάρχει καν) και γενικά αντιτίθεται στην λήψη αποφάσεων σχετικά με τη χρήση πυρηνικών όπλων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αλλά η Γαλλία είναι ο δεύτερος πυλώνας της ΕΕ μετά την Γερμανία. Χωρίς αυτήν, απλά δεν θα υπήρχε Ευρωπαϊκή Ένωση.

Εάν η ΕΕ δεν εμπιστεύεται την Αμερικανική πυρηνική ομπρέλα και δεν μπορεί να βασιστεί στα Γαλλικά πυρηνικά όπλα για την άμυνά της, τότε κινδυνεύει; Αλλά για ποιον - και ποια ΕΕ; Μια Γερμανική Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία θα μπορούσε, κατ' αρχήν, να υπάρξει χωρίς τη Γαλλία.

Μια γερμανική ΕΕ, η οποία θα επεκτεινόταν επίσης προς τα ανατολικά - προσπαθώντας να προσαρτήσει την Ουκρανία, τη Μολδαβία και την Λευκορωσία. Μια τέτοια επεκτεινόμενη Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται πραγματικά μια ατομική βόμβα, επειδή η επέκτασή της προς τα ανατολικά μπορεί να συμβεί μόνο εις βάρος της Ρωσίας, των εδαφών της και των συμφερόντων της.

Μια τέτοια Γερμανική ΕΕ δεν θέλει και δεν μπορεί να πολεμήσει άμεσα την Ρωσία, αλλά θέλει να ισοφαρίσει το πυρηνικό της οπλοστάσιο, επιτρέποντάς της να επεκτείνει περαιτέρω τα σύνορά της προς τα ανατολικά, απειλώντας την Ρωσία με πυρηνικό χτύπημα και περιμένοντας την επόμενη Ρωσική εξέγερση για να «αποαποικιοποιήσει την Ρωσία».

Ακούγεται λογικό; «Έλα τώρα», θα πει ο Joska Fischer, «μιλάω για κάτι εντελώς διαφορετικό. Για το πώς οι Ευρωπαίοι χρειάζονται την ατομική βόμβα για να περιορίσουν τη ρωσική επέκταση. Όχι οι Γερμανοί, αλλά όλοι οι Ευρωπαίοι μαζί — αλλιώς οι Ρώσοι θα μας απειλούν συνεχώς και θα προσπαθούν να αποσπάσουν κομμάτια της Ευρώπης. Και πάλι, διαστρεβλώνετε τα πάντα στην Ρωσία...»

Η Ρωσία δεν απειλεί κανένα . Το μόνο πρόβλημα είναι ότι οι Ρώσοι δεν απειλούν την Ευρώπη με κανέναν τρόπο — εμείς προσπαθούμε να σταματήσουμε την επέκτασή της προς ανατολάς. Το γεγονός ότι αυτή τη φορά πραγματοποιείται από αυτούς που ουσιαστικά είναι συμπατριώτες μας (δηλαδή, ανθρώπους που πραγματικά ανήκουν στον Ρωσικό κόσμο) στην Ουκρανία δεν αλλάζει τίποτα — η Ευρώπη παρακινεί, προμηθεύει όπλα, δίνει χρήματα, διεξάγει οικονομικό πόλεμο στην Ρωσία, απειλεί με αποκλεισμό.

Η Ευρώπη το παίζει θύμα. Και όλο αυτό το διάστημα, παρουσιάζει τον εαυτό της ως θύμα, τρομάζοντας τον ίδιο της τον πληθυσμό με ιστορίες για Ρώσους που σχεδιάζουν επιθέσεις στις χώρες της Βαλτικής, την Πολωνία, τη Ρουμανία και τελικά φτάνουν στο Βερολίνο. Μια τέτοια Ευρώπη πραγματικά χρειάζεται την ατομική βόμβα — όχι για άμυνα, αλλά για να συνεχίσει την επίθεσή της.

Αλλά οι Αμερικανοί δεν πρόκειται να τους το δώσουν, ούτε οι Βρετανοί, και οι Γάλλοι δεν θέλουν να το μοιραστούν — έτσι αποδεικνύεται ότι οι Ευρωπαίοι, ή μάλλον οι Γερμανοί, μένουν χωρίς τα όπλα που είναι τόσο ζωτικής σημασίας για τη συνεχή επέκτασή τους. Γιατί λοιπόν να μην τα κατασκευάσουν; - Πυρηνική βόμβα σε τρία χρόνια. Επιπλέον, τεχνικά, η Γερμανία είναι ικανή να αποκτήσει μια πυρηνική βόμβα το πολύ σε τρία χρόνια.

Το πρόβλημα είναι ότι οι τεχνικές δυνατότητες δεν ευθυγραμμίζονται με τις γεωπολιτικές - κανείς δεν θα επιτρέψει στην Γερμανία να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, πράγμα που σημαίνει ότι θα αποκτήσει πραγματική στρατηγική ανεξαρτησία.  Δεν θα υπάρξει πανευρωπαϊκή συμφωνία σε αυτό - η Γαλλία και οι αγγλοσάξονες στην Ευρώπη θα είναι αντίθετοι.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι επίσης αντίθετοι, καθώς δεν έχουν καμία πρόθεση να αφήσουν τους Ευρωπαίους να πλέουν ανεξάρτητα.  Ας θυμηθούμε την Αγγλοσαξονική διατύπωση ότι το ΝΑΤΟ είναι απαραίτητο για να κρατήσει τους Γερμανούς υπό έλεγχο - αυτό ισχύει εξίσου και για την ΕΕ.

Αλλά ακόμη και αν η Γερμανία ανέπτυσσε ανεξάρτητα μια Ευρωπαϊκή πυρηνική βόμβα, θα έπρεπε να καθιερώσει μαζική παραγωγή, ικανή να παράγει εκατοντάδες, και στην συνέχεια χιλιάδες, πυρηνικές κεφαλές — χωρίς αυτό, θα ήταν αδύνατο να εκφοβιστεί πραγματικά η Ρωσία.

Αλλά αυτό δεν θα χρειαζόταν χρόνια, αλλά πολλές δεκαετίες (κατά τις οποίες η Ρωσία δεν θα παρέμενε σιωπηλός παρατηρητής).  Ωστόσο, ένα τέτοιο σενάριο είναι πρακτικά μη ρεαλιστικό. Επειδή μια στρατηγικά ανεξάρτητη και πυρηνικά εξοπλισμένη Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια φαντασίωση.

Η Ευρώπη θυμήθηκε το ...αδύναμο σημείο της Ρωσίας! Η εκδίκηση της Γαλλίας στην Ρωσία, κούφια. Το δεξαμενόπλοιο που εισέβαλαν οι γαλλικές ειδικές ναυτικές δυνάμεις σε διεθνή ύδατα στη Μεσόγειο δεν είχε καμία σχέση με την Ρωσία.

Και ο Πρόεδρος της Γαλλίας Macron δεν είχε άλλη επιλογή από το να αφήσει το πλοίο να φύγει. Το γιατί η δήθεν «τρομερή εκδίκηση» κατέρρευσε ή γιατί η Γαλλία να υποστεί ντροπή, είναι θέμα του στενού κύκλου του Γάλλου Προέδρου.

Το ΝΑΤΟ πάει θάλασσα. Αλλά το γιατί τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ μετατοπίζουν τώρα την αντιπαράθεσή τους με την Ρωσία στην θάλασσα είναι αναμφίβολα νέα εξέλιξη και οι Ρώσοι είναι έτοιμοι να το αντιμετωπίσουν. Ο Macron άρχισε να κυνηγάει το δεξαμενόπλοιο Grinch στο τέλος του δεύτερου δεκαήμερου τον Ιανουαρίου 2026 μ.Χ.

Από τη στιγμή που το πετρελαιοφόρο αναχώρησε, όπως ισχυρίστηκε ο ίδιος ο Macron, «από το Murmansk που είναι λιμάνι της Ρωσίας», οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες συμμετείχαν στην παρακολούθηση…η λέξη κλειδί εδώ είναι το «Murmansk».  Οι Βρετανοί, μάλιστα έκαναν δηλώσεις μόλις κατασχέθηκε το Grinch.

Η Βρετανία και οι 13 φίλοι της στο ΝΑΤΟ ξαφνικά ανησύχησαν για την «ασφάλεια της εμπορικής ναυτιλίας» στον κόσμο και ανακοίνωσαν ότι είχαν παραχωρήσει στον εαυτό τους το δικαίωμα να επιθεωρούν οποιοδήποτε πλοίο.  Πειρατική ανοησία. Υπό οποιαδήποτε σημαία. Με οποιαδήποτε νηολόγηση. Και ανεξάρτητα από την διαδρομή που ταξίδευαν αυτά τα πλοία.

Η Ρωσία ήταν ο αποδέκτης όλης αυτής της πειρατικής ανοησίας. Επειδή πρόκειται αποκλειστικά και μόνο για τον πολιτικό στόλο της Ρωσίας - φυσικά φοβούνται να ασχοληθούν άμεσα και άμεσα με πολεμικά πλοία - αυτό αποτελεί «απειλή» για την ειρήνη τους.

Δεν πρέπει να υπάρχουν καθόλου αυταπάτες: Έχοντας υποστεί μια κολοσσιαία και επαίσχυντη ήττα στον πόλεμο δι' αντιπροσώπων στο Donbass, ο «συνασπισμός των προθύμων» και οι κύριοι υποκινητές του - οι Βρετανοί και οι Γάλλοι - καίγονται από την επιθυμία να εκδικηθούν την Ρωσία στη θάλασσα.

Το Murmansk δεν επιλέχθηκε τυχαία. Το Murmansk δεν επιλέχθηκε ως σημείο εκκίνησης τυχαία. Η ανωτερότητα της ρωσικής ναυσιπλοΐας στην Αρκτική και την περιπολική περιοχή δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.  Μπορεί μόνο να γίνει αποδεκτή, έστω και με μια δόση ζήλιας.

Επομένως, οι εμπορικές θαλάσσιες διαδρομές που ελέγχονται από τη Ρωσία, σύμφωνα με τους ευρωατλαντικούς στρατηγικούς αναλυτές, θα πρέπει να καταστούν επικίνδυνες για πλοία και σκάφη από άλλες χώρες.

Η ασφάλεια της διεθνούς ναυσιπλοΐας, εάν και όταν οι διαδρομές τέμνονται με Ρωσικά χωρικά ύδατα ή τις αποκλειστικές θαλάσσιες οικονομικές ζώνες της χώρας μας, θα πρέπει να αμφισβητηθεί. Και η προσέγγιση στα Βόρεια και βορειοδυτικά εμπορικά μας λιμάνια θα πρέπει να προκαλεί φόβο και ανησυχία. Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα νέο σε αυτές τις ενέργειες των ευρωατλαντικών στρατηγών.

Θέλουν να ελέγξουν τις θαλάσσιες διαδρομές. Η ιδέα τους -να σφραγίσουν τις εξόδους της Ρωσίας και να εμποδίσουν την πρόσβαση στα βόρεια λιμάνια της Ρωσίας - είναι πάνω από τετρακόσια χρόνια παλιά.  Και το πιο σημαντικό, είναι οι ίδιοι άνθρωποι που θέλουν να την σφραγίσουν. Είναι οι Βρετανοί. Είναι οι Σουηδοί. Και είναι οι Πολωνοί και τα κράτη της Βαλτικής που συνορεύουν με τα σύνορα.

Η ιδέα της επικεφαλής της ΕΕ, η οποία αποφάσισε να εξοπλίσει την κοινότητα με έναν στόλο παγοθραυστικών (δεν πρόκειται για αστείο, αλλά για επίσημη δήλωση), ταιριάζει απόλυτα με την έννοια της μείωσης της παρουσίας της Ρωσίας στη θάλασσα.

Από τον Νότο, τα Ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ είναι έτοιμα να βασιστούν στην Γαλλία, η οποία έχει ήδη καταφέρει να αυτοδιοριστεί ως χωροφύλακας στη Μεσόγειο, στον Βισκαϊκό Κόλπο και σε ολόκληρο το Ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό. Και εδώ, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί δεν έχουν τίποτα εννοιολογικά ή στρατηγικά νέο να προσφέρουν. Είναι η ίδια παλιά πειρατική πρακτική ελέγχου του εμπορίου και των στρατιωτικών θαλάσσιων οδών.

Οι Ρώσοι έδιωξαν τους πάντες από το Murmansk. Και ακόμη περισσότερο από την Οδησσό.  Ως αποτέλεσμα όλων των πολέμων και των εισβολών, οι Ρώσοι έχτισαν μια από τις μεγαλύτερες ναυτικές δυνάμεις στον κόσμο από άποψη δυναμικού, χωρητικότητας και στρατιωτικής ισχύος.

Οι μάσκες έχουν πέσει. Και τώρα ήρθε η ώρα. Οι μάσκες έχουν πέσει. Οι αντίπαλοι της Ρωσίας έχουν σκιαγραφήσει τους στόχους τους. Έχοντας υποστεί μια ολοκληρωτική ήττα από στο Donbass, ετοιμάζονται να πολεμήσουν τους Ρώσους «στο βορρά» και, ίσως, και «στον Νότο» (https://www.pirinoslogios.com/post/%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B9-%CF%80%CF%85%CF%81%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%8C%CF%80%CE%BB%CE%B1-%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1).

 

Μόνιμα ανάπηρη η Ευρωπαϊκή βιομηχανία - 190.000 πτωχεύσεις και φυγή κολοσσών παρά την πτώση στο φυσικό αέριο. Η πολυετής περίοδος εξαιρετικά υψηλών τιμών ενέργειας δεν προκάλεσε απλώς μια κυκλική ύφεση στη βιομηχανική παραγωγή, αλλά οδήγησε σε βαθιές διαρθρωτικές αλλαγές.

Η αποκλιμάκωση στις τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη δεν αρκεί για να αναστρέψει τη θλιβερή πορεία της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Παρά την σημαντική πτώση του ενεργειακού κόστους σε σχέση με τα ιστορικά υψηλά του 2022 μ.Χ., η βιομηχανική βάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν ανακάμπτει, καθώς μεγάλο μέρος της ανταγωνιστικότητάς της έχει ήδη χαθεί σε μόνιμη βάση.

Όπως επισημαίνει δημοσίευμα του Bloomberg, η πολυετής περίοδος εξαιρετικά υψηλών τιμών ενέργειας δεν προκάλεσε απλώς μια κυκλική ύφεση στην βιομηχανική παραγωγή, αλλά οδήγησε σε βαθιές διαρθρωτικές αλλαγές.

Κλειστές μονάδες δεν επαναλειτουργούν, επενδύσεις ακυρώνονται ή μεταφέρονται εκτός Ευρώπης και η αποβιομηχάνιση παύει να είναι θεωρητικός κίνδυνος και μετατρέπεται σε πραγματικότητα. Το σημείο καμπής ήταν η δραστική μείωση –και σε πολλές περιπτώσεις η πλήρης διακοπή– των Ρωσικών προμηθειών φυσικού αερίου μέσω αγωγών.

Οι τιμές εκτοξεύθηκαν από περίπου 20 ευρώ ανά MWh στις αρχές του 2021 μ.Χ., φτάνοντας στο ιστορικό υψηλό των 345 ευρώ ανά MWh το 2022 μ.Χ. Το σοκ αυτό αποδείχθηκε καταστροφικό για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες, πλήττοντας καίρια τη διεθνή θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακόμη και όταν οι τιμές άρχισαν να υποχωρούν, η ζημιά είχε ήδη γίνει. Οι επιχειρήσεις είτε μείωσαν δραστικά την παραγωγή είτε ανέστειλαν πλήρως την λειτουργία τους, ενώ οι στρατηγικές επενδυτικές αποφάσεις ελήφθησαν με γνώμονα τις μακροπρόθεσμες προοπτικές και όχι τη συγκυριακή αποκλιμάκωση των τιμών.

Κατηφόρα. Ενδεικτικές είναι οι κινήσεις μεγάλων βιομηχανικών ομίλων. Η BASF SE έχει ξεκινήσει από τον Σεπτέμβριο του 2024 μ.Χ. το κλείσιμο βασικών τμημάτων παραγωγής στην Γερμανία. Η Dow Inc. ανακοίνωσε ότι θα διακόψει την λειτουργία τριών εργοστασίων στην ΕΕ έως το 2026 μ.Χ., ενώ η Thyssenkrupp Electrical Steel προχώρησε πρόσφατα σε προσωρινό κλείσιμο δύο μονάδων στην Γερμανία και την Γαλλία.

Οι αποφάσεις αυτές δεν αποτελούν μεμονωμένες εταιρικές επιλογές, αλλά αντανάκλαση μιας γενικευμένης τάσης: η Ευρώπη δεν θεωρείται πλέον ελκυστικός προορισμός για βιομηχανική παραγωγή. Η κλίμακα της κρίσης αποτυπώνεται και στα στοιχεία για τις πτωχεύσεις. Στην Δυτική Ευρώπη, οι εταιρικές πτωχεύσεις ανήλθαν πέρυσι σε 190.449, τον υψηλότερο αριθμό της τελευταίας δεκαετίας.

Η επιμονή υψηλών και ασταθών τιμών ενέργειας παραμένει βασικός μοχλός αυτής της εξέλιξης, υπονομεύοντας όχι μόνο μεμονωμένες επιχειρήσεις αλλά τη συνολική ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας.  Παράλληλα, το ενεργειακό χάσμα μεταξύ Ευρώπης, ΗΠΑ και Κίνας παραμένει τεράστιο.

Οι Ευρωπαίοι παραγωγοί πληρώνουν περίπου τριπλάσιο κόστος ενέργειας σε σχέση με τους Αμερικανούς ανταγωνιστές τους, ενώ το κόστος συμμόρφωσης με το κανονιστικό πλαίσιο για τον άνθρακα επιβαρύνει περαιτέρω τη βιομηχανία. Οι πληρωμές για δικαιώματα εκπομπών CO₂ στην ΕΕ είναι έως και πέντε φορές υψηλότερες σε σχέση με άλλες μεγάλες οικονομίες.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ακόμη και τεχνολογικά προηγμένες και μέχρι πρότινος ανταγωνιστικές επιχειρήσεις αμφισβητούν πλέον τη σκοπιμότητα διατήρησης παραγωγικών δραστηριοτήτων στην Ευρώπη.

Η απώλεια περισσότερων από 190.000 βιομηχανικών πελατών έχει οδηγήσει σε διαρθρωτική αποδυνάμωση της ενεργειακής ζήτησης. Ακόμη και με τις τρέχουσες τιμές φυσικού αερίου κοντά στα 27 ευρώ ανά MWh, η ζήτηση δεν επανέρχεται.

Κατανάλωση. Σύμφωνα με την RBC Capital Markets, η κατανάλωση φυσικού αερίου παραμένει περίπου 20% χαμηλότερη από τα επίπεδα του 202 μ.Χ1. Την ίδια στιγμή, τα γερμανικά χημικά εργοστάσια λειτουργούσαν το 2025 μ.Χ. μόλις στο 70% της δυναμικότητάς τους – το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 20 ετών.

Τα δεδομένα αυτά υποδηλώνουν ότι το πρόβλημα δεν είναι πλέον η τιμή του φυσικού αερίου αυτή καθαυτή, αλλά η απώλεια της παραγωγικής βάσης. Η ενεργειακή πολιτική της ΕΕ αναδεικνύεται ως στρατηγικά ασυντόνιστη.

Η επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης, η λήξη μακροπρόθεσμων συμβολαίων και η αντικατάσταση του φθηνότερου φυσικού αερίου αγωγών με ακριβότερο και πιο ασταθές υγροποιημένο φυσικό αέριο (ΥΦΑ) έχουν αυξήσει το κόστος χωρίς να δημιουργήσουν βιώσιμες εναλλακτικές.

Η αυξημένη εξάρτηση από το ΥΦΑ των ΗΠΑ έχει καταστήσει την Ευρώπη πιο ευάλωτη τόσο σε διακυμάνσεις τιμών όσο και σε γεωπολιτικές πιέσεις, καθώς η αγορά βασίζεται σε spot συναλλαγές και παγκόσμιο ανταγωνισμό για περιορισμένους όγκους.

Η ΕΕ καταλήγει έτσι να λειτουργεί ως αγοραστής έσχατης ανάγκης, αποδεχόμενη τους όρους των προμηθευτών. Την ίδια στιγμή, η κλιματική πολιτική εφαρμόστηκε χωρίς ουσιαστικό συγχρονισμό με μια συνεκτική βιομηχανική στρατηγική.

Αντί για έναν σταδιακό μετασχηματισμό με προστασία κρίσιμων κλάδων, το κόστος της ενεργειακής μετάβασης μεταφέρθηκε στις επιχειρήσεις, χωρίς εξασφάλιση ισότιμων συνθηκών ανταγωνισμού σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το αποτέλεσμα είναι μείωση επενδύσεων, μετεγκατάσταση παραγωγικών μονάδων και αυξανόμενη εξάρτηση από εισαγόμενα τελικά προϊόντα, γεγονός που υπονομεύει την οικονομική κυριαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συμπερασματικά, η πτώση των τιμών του φυσικού αερίου δεν αρκεί για να λειτουργήσει ως καταλύτης ανάκαμψης.

Η απώλεια ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής βιομηχανίας είναι συστημική και αποτελεί άμεση συνέπεια των ενεργειακών και κλιματικών επιλογών της ΕΕ – επιλογών που πλέον παράγουν μακροχρόνιες και δύσκολα αναστρέψιμες επιπτώσεις (https://www.zougla.gr/kosmos/vomva-apokalypseon-gia-to-kykloma-epstin/era//).

AfD: Επαφές με Ρεπουμπλικανούς και MAGA στις ΗΠΑ. Στις ΗΠΑ η αντιπροσωπεία της AfD προγραμματίζει συναντήσεις με στελέχη του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών. Εντατικές επαφές με στελέχη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στις ΗΠΑ, αλλά και το κίνημα MAGA (Make America Great Again) του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ εγκαινιάζει τις επόμενες μέρες το κόμμα "Εναλλακτική για την Γερμανία" (AfD).

Όλα αυτά, πριν καν περάσει μία εβδομάδα από την δημοσιοποίηση έκθεσης για την νέα Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ, στην οποία ο Λευκός Οίκος προειδοποιεί για επικείμενη "εξάλειψη" του ευρωπαϊκού πολιτισμού και εγκωμιάζει την αυξανόμενη επιρροή των "πατριωτικών κομμάτων" στην Ευρώπη.

Ο αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της AfD στην Ομοσπονδιακή Βουλή (και εκπρόσωπος του κόμματος για θέματα εξωτερικής πολιτικής) Μάρκους Φρόμαϊερ ανακοίνωσε ότι την Πέμπτη μεταβαίνει στην Ουάσινγκτον, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες.

Το Σάββατο ο ίδιος και τουλάχιστον άλλοι οκτώ βουλευτές της AfD θα παραβρεθούν στο Young Republican Club της Νέας Υόρκης, την ετήσια συνάντηση networking για τα στελέχη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Το παρών αναμένεται να δώσουν και κάποιοι ευρωβουλευτές της AfD, τα ονόματα των οποίων δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί.

"Εμβαθύνοντας" τις σχέσεις. Σε δηλώσεις του ο Μάρκους Φρόμαϊερ υποστηρίζει ότι η AfD οικοδομεί "σταθερές σχέσεις" με τους Ρεπουμπλικανούς, την διοίκηση Τραμπ και όλους όσοι υποστηρίζουν την εθνική ασφάλεια, αλλά και την εθνική ταυτότητα. "Το ταξίδι μας εμβαθύνει τις σχέσεις αυτές και αποτελεί άλλο ένα βήμα στην κατεύθυνση της πολιτικής αλλαγής", επισημαίνει.

Στις ΗΠΑ η αντιπροσωπεία της AfD προγραμματίζει επίσης συναντήσεις με στελέχη του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, καθώς και τη βουλευτή των Ρεπουμπλικανών (και πρώην μοντέλο) Άννα Παουλίνα Λούνα, που θεωρείται ανερχόμενο αστέρι του κινήματος MAGA. Σύμφωνα με το Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (dpa), η Λούνα έχει απευθύνει πρόσκληση και στη συμπρόεδρο της AfD Αλίς Βάιντελ να επισκεφθεί τις ΗΠΑ, αλλά εκείνη ακόμη "δεν έχει αποφασίσει" αν θα ανταποκριθεί. Κύκλοι της AfD δηλώνουν πάντως ότι η Βάιντελ "θα πήγαινε, εάν ερχόταν μία πρόσκληση από τον Λευκό Οίκο ή από το υπουργείο Εξωτερικών".

"Αντι-γερμανική" διπλωματία; Απαντώντας προ ημερών σε δημοσιογραφικό ερώτημα για τις εντεινόμενες επαφές στελεχών της AfD στις ΗΠΑ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στο Βερολίνο υπενθύμισε ότι "υπάρχει μόνο ένας επίσημος δίαυλος επικοινωνίας" με την Ουάσινγκτον και αυτός περνάει μέσα από τη γερμανική κυβέρνηση.

"Είναι κάτι περισσότερο από ανησυχητικό, όταν μία κοινοβουλευτική ομάδα καταχράται τις υφιστάμενες δυνατότητες για ταξίδια στο εξωτερικό, προκειμένου να δημιουργήσει κλίμα εναντίον της Γερμανίας" δηλώνει στο περιοδικό DER SPIEGEL ο βουλευτής των συγκυβερνώντων Βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών (CSU) Αλεξάντερ Χόφμαν.

Ο ίδιος παραδέχεται ότι "από νομικής άποψης είναι πολύ δύσκολο να τερματιστεί αυτή η αντι-Γερμανική διπλωματία", αλλά την ίδια στιγμή προτείνει στη διοίκηση της Βουλής να εξετάσει όλες τις δυνατότητες, για να "αποτραπεί η κατάχρηση" του σημερινού νομικού πλαισίου (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/843457/afd-epafes-me-repoumplikanoys-kai-maga-stis-ipa//).

 

Συμμετοχή του AfD στο συνέδριο νεολαίας Ρεπουμπλικάνων και MAGA στις ΗΠΑ - Συνάντηση με την ανερχόμενη Anna Paulina Luna. Το παρών αναμένεται να δώσουν κάποιοι ευρωβουλευτές της AfD, τα ονόματα των οποίων δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί.

Εντατικές επαφές με στελέχη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στις ΗΠΑ, αλλά και το κίνημα MAGA (Make America Great Again) του προέδρου Donald Trump εγκαινιάζει τις επόμενες μέρες το κόμμα "Εναλλακτική για τη Γερμανία" (AfD).

Όλα αυτά, πριν καν περάσει μία εβδομάδα από τη δημοσιοποίηση έκθεσης για την νέα Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ, στην οποία ο Λευκός Οίκος προειδοποιεί για επικείμενη "εξάλειψη" του ευρωπαϊκού πολιτισμού και εγκωμιάζει την αυξανόμενη επιρροή των "πατριωτικών κομμάτων" στην Ευρώπη.

Ο αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της AfD στην Ομοσπονδιακή Βουλή (και εκπρόσωπος του κόμματος για θέματα εξωτερικής πολιτικής) Μάρκους Φρόμαϊερ ανακοίνωσε ότι την Πέμπτη μεταβαίνει στην Ουάσινγκτον, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες.

Το Σάββατο ο ίδιος και τουλάχιστον άλλοι οκτώ βουλευτές της AfD θα παραβρεθούν στο Young Republican Club της Νέας Υόρκης, την ετήσια συνάντηση networking για τα στελέχη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Το παρών αναμένεται να δώσουν και κάποιοι ευρωβουλευτές της AfD, τα ονόματα των οποίων δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί.

"Εμβαθύνοντας" τις σχέσεις. Σε δηλώσεις του ο Μάρκους Φρόμαϊερ υποστηρίζει ότι η AfD οικοδομεί "σταθερές σχέσεις" με τους Ρεπουμπλικανούς, τη διοίκηση Trump και όλους όσοι υποστηρίζουν την εθνική ασφάλεια, αλλά και την εθνική ταυτότητα. "Το ταξίδι μας εμβαθύνει τις σχέσεις αυτές και αποτελεί άλλο ένα βήμα στην κατεύθυνση της πολιτικής αλλαγής", επισημαίνει (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/843457/afd-epafes-me-repoumplikanoys-kai-maga-stis-ipa//).

Στις ΗΠΑ η αντιπροσωπεία της AfD προγραμματίζει επίσης συναντήσεις με στελέχη του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, καθώς και τη βουλευτή των Ρεπουμπλικανών (και πρώην μοντέλο) Anna paulina luna, που θεωρείται ανερχόμενο αστέρι του κινήματος MAGA.

 

Ιστορική εξέλιξη - To AfD ετοιμάζεται να κυβερνήσει στην Γερμανία - Τα πατριωτικά κόμματα «βγαίνουν» μπροστά. Το AfD ήρθε δεύτερο στις πρόωρες εκλογές στις αρχές του 2025 μ.Χ. σημειώνοντας την καλύτερη εθνική επίδοση για ακροδεξιό κόμμα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ιστορικές είναι οι εξελίξεις στην Γερμανία, όπου η εντυπωσιακή άνοδος του πατριωτικού κόμματος AfD (Εναλλακτική για την Γερμανία) δημιουργεί νέα δεδομένα όχι μόνο για τη χώρα αλλά και για την Ευρώπη γενικότερα. Μια νέα εποχή αρχίζει με την ανατροπή του πολιτικού κατεστημένου.

Με την κοινωνική δυσαρέσκεια να αυξάνεται και τις παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις να αδυνατούν να απαντήσουν στις ανησυχίες των πολιτών, το AfD καταφέρνει να εκφράσει το αίτημα για αλλαγή, σταθερότητα και εθνική κυριαρχία. Το επόμενο διάστημα αναμένεται καθοριστικό, καθώς τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η Γερμανία μπορεί να βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ σε μια πολιτική στροφή που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αδιανόητη.

Η περίπτωση του Leif-Erik Holm. Πριν ο Leif-Erik Holm γίνει μία από τις ηγετικές μορφές του γερμανικού πατριωτικού χώρου, ήταν ραδιοφωνικός DJ πρωινής ζώνης στην πατρίδα του, στην ανατολική Γερμανία. Ενόψει των περιφερειακών εκλογών στην Γερμανία το 2026 μ.Χ., ο Holm αναμένεται τώρα να γίνει ο επικεφαλής υποψήφιος του AfD στο κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, μια κατά βάση αγροτική περιοχή που συνορεύει με την Πολωνία και τη Βαλτική Θάλασσα.

Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν το AfD στην πρώτη θέση με 38% στο κρατίδιο, είναι ένα από τα μέρη όπου το κόμμα -που πλέον είναι η μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη της αντιπολίτευσης στη γερμανική ομοσπονδιακή Βουλή- βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την απόκτηση σημαντικής κυβερνητικής εξουσίας για πρώτη φορά από την ίδρυσή του πριν από πάνω από μια δεκαετία.

Ο Holm ενσαρκώνει τον τύπο του υποψηφίου που τουλάχιστον κάποια ηγετικά στελέχη της AfD θέλουν ολοένα και περισσότερο να προωθούν στην κορυφή. Με έναν εύστοχο ύφος, αποφεύγει την εμπρηστική ρητορική που άλλοι πολιτικοί του κόμματος υιοθετούν και λέει ότι επιδιώκει διάλογο με τους πολιτικούς αντιπάλους του. Ερωτηθείς τι θα έκανε το κόμμα του εάν αναλάβει την εξουσία στο κρατίδιο του χρόνου, ο Holm απαρίθμησε μερικές προτάσεις που ακούγονται αθώες: περισσότερες επενδύσεις στην εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένων των STEM ειδικοτήτων, και διασφάλιση ότι τα παιδιά των μεταναστών θα μαθαίνουν γερμανικά πριν αρχίσουν το σχολείο. «Στην πραγματικότητα είμαι καλό παιδί», είπε ο Holm.

Πίσω από την εικόνα του ανθρώπου της διπλανής πόρτας, ωστόσο, υπάρχει ένας σαφής πολιτικός υπολογισμός. Η συμπρόεδρος του κόμματος, Alice Weidel, επιχειρεί ένα είδος επανατοποθέτησης, πιστεύοντας ότι το AfD δεν θα μπορέσει να κάνει το άλμα προς την πραγματική εξουσία, εκτός εάν απομακρυνθεί από υποψηφίους που εκφράζουν ανοιχτά ακραίες θέσεις. Αυτό σημαίνει απομάκρυνση από αμφιλεγόμενους ηγέτες όπως ο Björn Höcke -ο οποίος κρίθηκε ένοχος από δικαστήριο επειδή χρησιμοποίησε ένα απαγορευμένο σύνθημα που χρησιμοποιούσαν τα τάγματα εφόδου του Adolf Hitler- και ο Maximilian Krah, ο οποίος πέρυσι είπε ότι «δεν θα έλεγε ποτέ ότι όποιος φορούσε στολή SS ήταν αυτόματα εγκληματίας».

Αντίθετα, ο προτιμώμενος υποψήφιος, τουλάχιστον για την Weidel και τους υποστηρικτές της, είναι κάποιος όπως ο Holm, που μπορεί να παρουσιάσει μια πιο εξωραϊσμένη όψη του κόμματος. Αλλά η μεταμόρφωση αποδεικνύεται επιφανειακή, και ακόμη και η Weidel, παρά τον εθνικό ηγετικό της ρόλο, δεν μπορεί να αποτρέψει την «μάσκα» από το να γλιστρά.

Νέα εμφάνιση, ίδια πολιτική. Από την δημιουργία του το 2013 μ.Χ. ως ευρωσκεπτικιστικό κόμμα, το AfD έχει γίνει πιο ακραίο, κινητοποιώντας την ριζοσπαστικοποιημένη βάση του κυρίως γύρω από το ζήτημα της μετανάστευσης. Νωρίτερα φέτος, η ομοσπονδιακή υπηρεσία εσωτερικών πληροφοριών της Γερμανίας -που έχει αρμοδιότητα να παρακολουθεί ομάδες που κρίνονται αντισυνταγματικές- χαρακτήρισε το AfD ως εξτρεμιστική οργάνωση.

Η Weidel προσπαθεί τώρα να περιορίσει το… δημόσιο εξτρεμισμό. Η προσπάθεια στοχεύει στο να κάνει το AfD πιο αποδεκτό από τους συντηρητικούς του κεντρικού χώρου — και να δυσκολέψει τη συμμαχία του κεντροδεξιού καγκελαρίου Friedrich Merz να αρνείται τη συγκυβέρνηση με το κόμμα, διατηρώντας το μεταπολεμικό «τείχος προστασίας» γύρω από την ακροδεξιά.

Η ώθηση της Weidel για μια πιο προσεγμένη δημόσια εικόνα δεν υποστηρίζεται κατ' ανάγκη από μεγάλα τμήματα της κομματικής βάσης - ιδιαίτερα στα προπύργια του AfD στην πρώην Ανατολική Γερμανία- τα οποία επισημαίνουν ότι η άνοδος του κόμματος συνέπεσε με την ριζοσπαστικοποίησή του. Το επιχείρημα δεν είναι αβάσιμο. Παρά την αυξανόμενη ακραία ρητορική του, το κόμμα ήρθε δεύτερο στις πρόωρες εθνικές εκλογές στις αρχές του έτους — η καλύτερη εθνική επίδοση για ακροδεξιό κόμμα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις δημοσκοπήσεις τώρα προηγείται των συντηρητικών του Merz.

Παρόλα αυτά, η Weidel προχωρά με την προσπάθεια εξωραϊσμού της εικόνας του AfD. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, έχει προσπαθήσει να απομακρύνει κάπως το κόμμα της από την εγγύτητα με το Κρεμλίνο — επιδιώκοντας στενότερους δεσμούς με τους Ρεπουμπλικάνους στις ΗΠΑ. Από εδώ και πέρα, το κόμμα θα «πολεμά στο πλευρό του λευκού ιππότη και όχι του μαύρου ιππότη», όπως είπε άνθρωπος που γνωρίζει την σκέψη της.

Σε μια άλλη απόπειρα επαναπροσδιορισμού, νωρίτερα φέτος, μια εξτρεμιστική νεολαία συνδεδεμένη με το AfD αυτοδιαλύθηκε για να αποτρέψει πιθανή απαγόρευση που θα μπορούσε να βλάψει το κόμμα. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, δημιουργήθηκε μια νέα νεολαία, πάνω στην οποία η κομματική ηγεσία θα έχει άμεσο έλεγχο.

Άλλα πατριωτικά κόμματα στην Ευρώπη έχουν κάνει δικές τους προσπάθειες επαναπροσδιορισμού. Στη Γαλλία, η Marine Le Pen έχει προσπαθήσει να «εξομαλύνει» το κόμμα της -μια προσπάθεια που χαρακτηρίζεται ως «απο-δαιμονοποίηση»- εγκαταλείποντας τον ανοιχτό αντισημιτισμό των ιδρυτών του. Στο πλαίσιο αυτής της στροφής, η Le Pen έσπευσε να αποστασιοποιήσει το κόμμα της από το AfD στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στην Ιταλία, η πρωθυπουργός Giorgia Meloni έχει μετριάσει τις παλαιότερες αντι-ΕΕ και φιλορωσικές της θέσεις.

Για το AfD, όμως, η επιχειρούμενη μεταμόρφωση είναι λιγότερο ζήτημα ουσίας — και περισσότερο ζήτημα εικόνας. Πίσω από την προσπάθεια της Weidel να βελτιώσει τη φήμη του κόμματος, πολλές από τις πιο ακραίες φωνές του εξακολουθούν να έχουν επιρροή.

Ο Ulrich Siegmund στο κρατίδιο Σαξονία-Άνχαλτ. Ίσως κανένας ηγέτης του AfD δεν ενσαρκώνει αυτήν την ένταση περισσότερο από τον Ulrich Siegmund, τον επικεφαλής υποψήφιο του κόμματος στο κρατίδιο Σαξονία-Άνχαλτ, όπου το AfD προηγείται στις δημοσκοπήσεις με 40% ενόψει των περιφερειακών εκλογών τον επόμενο Σεπτέμβριο. Είναι εδώ, σε αυτό το μικρό κρατίδιο των λίγο πάνω από 2 εκατομμύρια κατοίκους, όπου τα ηγετικά στελέχη της AfD εναποθέτουν τις περισσότερες ελπίδες τους για είσοδο στην κρατιδιακή κυβέρνηση το 2026 μ.Χ.- πιθανώς ακόμη και με απόλυτη πλειοψηφία.

Όπως ο Holm, έτσι και ο Siegmund προσπαθεί να καλλιεργήσει μια εικόνα απλού, καθημερινού ανθρώπου. Ακόμη και μέλη αντιπάλων κομμάτων στο τοπικό κοινοβούλιο τον περιγράφουν ως φιλικό και προσιτό. Με πάνω από μισό εκατομμύριο ακολούθους στο TikTok, φτάνει σε περισσότερους ανθρώπους από οποιονδήποτε άλλο πολιτικό σε επίπεδο κρατιδίου στη Γερμανία.

Ταυτόχρονα, ο Siegmund συνδέεται ξεκάθαρα με το ακραία πλευρά του κόμματος. Ήταν ένας από τους συμμετέχοντες σε μια μυστική συνάντηση ακροδεξιών εξτρεμιστών, όπου φέρεται να συζητήθηκε ένα «master plan» για την απέλαση μεταναστών και «μη αφομοιωμένων πολιτών». Όταν αποκαλύφθηκε η συνάντηση πέρυσι, προκλήθηκαν παρατεταμένες διαδηλώσεις κατά της ακροδεξιάς σε όλη την Γερμανία και προσωρινά έριξε τα ποσοστά το AfD.

Μιλώντας στο Politico, ο Siegmund υποβάθμισε τη μυστική συνάντηση ως «καφεδοκουβέντα», υποστηρίζοντας ότι το πραγματικό σκάνδαλο είναι το πώς τα μέσα ενημέρωσης υπερέβαλαν το επεισόδιο. Περιέγραψε τον εαυτό του όχι ως επικίνδυνο εξτρεμιστή — αλλά ως έναν απλό άνθρωπο που νοιάζεται για τη χώρα του. «Είμαι ένας φυσιολογικός πολίτης, φορολογούμενος και κάτοικος αυτής της χώρας που απλώς θέλει μια καλύτερη πατρίδα, ειδικά για τα παιδιά του, για την οικογένειά του, για όλα τα παιδιά μας», είπε ο Siegmund. «Γιατί απλώς δεν μπορώ να μένω άπραγος και να βλέπω τη χώρα μας να εξελίσσεται τόσο αρνητικά σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα».

Όμως, όταν πιέστηκε, ο Siegmund δεν μπόρεσε να κρύψει τον εξτρεμισμό του. Υπερασπίστηκε την χρήση του συνθήματος «Όλα για την Γερμανία!» — της απαγορευμένης ναζιστικής φράσης που έφερε σε νομικά μπερδέματα τον συνάδελφό του Höcke. «Νομίζω ότι είναι αυτονόητο πως πρέπει να δίνεις τα πάντα για τη δική σου χώρα», είπε ο Siegmund. «Και νομίζω πως αυτό θα έπρεπε να είναι και το μέτρο σύγκρισης για κάθε πολιτικό — να κάνει ό,τι μπορεί για την χώρα του, γιατί γι’ αυτό εκλέχθηκε και γι’ αυτό πληρώνεται».

Ο Siegmund εξέφρασε επίσης ένσταση στην άποψη ότι οι Ναζί διέπραξαν το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας στην Ιστορία, και άρα οι Γερμανοί έχουν ειδική ευθύνη να αποφεύγουν τέτοιους όρους.

«Βρίσκω αυτή την ερμηνεία κατάφωρα υπερβολική και εντελώς αποκομμένη από την πραγματικότητα», είπε. «Για μένα είναι σημαντικό να κοιτάμε μπροστά και όχι πίσω. Και φυσικά, πρέπει πάντα να μαθαίνουμε από την Ιστορία, αλλά όχι μόνο από μεμονωμένες πτυχές της, αλλά από ολόκληρη την Ιστορία» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/841407/istoriki-ekseliksi-to-afd-etoimazetai-na-kyvernisei-sti-germania-ta-patriotika-kommata-vgainoun-brosta//).

Σάλος - Ο Merz παραδίδει την κυριαρχία της Γερμανίας στις ΗΠΑ, τρομερό εθνικό σκάνδαλο με LNG. Η Αμερικανική κυβέρνηση χρησιμοποιεί τις εξαγωγές φυσικού αερίου ως εργαλείο γεωπολιτικής επιρροής  και υποδούλωσε την Γερμανία.

Το 2025 μ.Χ. καταγράφεται ως έτος-ορόσημο για την Γερμανική ενεργειακή πολιτική, όχι όμως με θετικό πρόσημο, εξέλιξη που προκαλεί πολιτικό σάλο στο Βερολίνο και καταδεικνύει την πρόσδεση της κυβέρνησης συνεργασίς του Friedrich Merz στο άρμα των ΗΠΑ. 

Η Γερμανία αύξησε απότομα και μαζικά τις εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιβεβαιώνοντας μια βαθιά και ανησυχητική μετατόπιση της ενεργειακής της εξάρτησης προς έναν και μόνο προμηθευτή.

Σύμφωνα με το περιοδικό Der Spiegel, που βασίζεται σε υπολογισμούς της περιβαλλοντικής οργάνωσης Deutsche Umwelthilfe (DUH), ο όγκος των αγορών Αμερικανικού LNG έφτασε τις 101 τεραβατώρες, σημειώνοντας αύξηση 60% σε σύγκριση με το 2024 μ.Χ. Πρόκειται για μία από τις πιο δραστικές αλλαγές στην δομή των ενεργειακών εισαγωγών της χώρας τις τελευταίες δεκαετίες

Σχεδόν απόλυτη εξάρτηση από έναν προμηθευτή. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι το 96% των εισαγωγών LNG της Γερμανίας προήλθε από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι το σύνολο σχεδόν του υγροποιημένου φυσικού αερίου που εισήγαγε η χώρα είχε αμερικανική προέλευση, διαμορφώνοντας μια σχέση μονομερούς ενεργειακής εξάρτησης. Η οικονομική διάσταση επιβεβαιώνει το μέγεθος της στροφής: η Γερμανία κατέβαλε 3,2 δισ. ευρώ για αμερικανικό LNG το 2025 μ.Χ., έναντι 1,9 δισ. ευρώ την προηγούμενη χρονιά.

Η αύξηση του κόστους ήταν ανάλογη της αύξησης των ποσοτήτων, επιβαρύνοντας περαιτέρω την οικονομία, τη βιομηχανία και τελικά τους καταναλωτές. Από «έκτακτο μέτρο» σε δομική στρατηγική. Η Deutsche Umwelthilfe προειδοποιεί ότι αυτή η εξέλιξη δεν μπορεί πλέον να θεωρηθεί προσωρινή λύση για την αντιμετώπιση μιας ενεργειακής κρίσης.

Αντίθετα, οι εισαγωγές LNG από τις ΗΠΑ έχουν αποκτήσει συστημικό χαρακτήρα, διαμορφώνοντας την μακροπρόθεσμη ενεργειακή αρχιτεκτονική της Γερμανίας. Κατά την οργάνωση, η Αμερικανική κυβέρνηση χρησιμοποιεί τις εξαγωγές φυσικού αερίου ως εργαλείο γεωπολιτικής επιρροής.

Δεν πρόκειται απλώς για οικονομικές συναλλαγές, αλλά για πολιτική πίεση, η οποία καθίσταται εφικτή όταν μια μεγάλη ευρωπαϊκή οικονομία εξαρτάται σε τέτοιο βαθμό από έναν εξωτερικό προμηθευτή ορυκτών καυσίμων.

Στρατηγικός κίνδυνος και απώλεια ενεργειακής και εθνικής κυριαρχίας. Η DUH χαρακτηρίζει αυτή την πορεία στρατηγικά επικίνδυνη. Η εδραίωση της εξάρτησης από εισαγόμενο LNG υπονομεύει τόσο την ενεργειακή κυριαρχία και κατ' επέκταση την εθνική της Γερμανίας όσο και την ανάπτυξη εναλλακτικών και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Μακροπρόθεσμα, οποιαδήποτε αλλαγή στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, εμπορικές εντάσεις ή απότομες αυξήσεις τιμών μπορούν να έχουν άμεσο και σοβαρό αντίκτυπο στη γερμανική οικονομία και την κοινωνική σταθερότητα.

Η ενεργειακή εξάρτηση μετατρέπεται έτσι σε μοχλό πολιτικής ευαλωτότητας. Υποδομές που «κλειδώνουν» το μέλλον, Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις υποδομές LNG.. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ζητούν την παύση της κατασκευής νέων τερματικών σταθμών στα Γερμανικά λιμάνια.

Όπως τονίζουν, η επέκταση αυτών των υποδομών παγιώνει τη χρήση LNG για δεκαετίες, έρχοντας σε ευθεία σύγκρουση με τους κλιματικούς στόχους και τις δεσμεύσεις για μείωση των εκπομπών.

Επιπλέον, σημαντικό μέρος του αμερικανικού φυσικού αερίου εξορύσσεται μέσω fracking, μιας τεχνολογίας που παραμένει βαθιά αμφιλεγόμενη λόγω των περιβαλλοντικών κινδύνων, όπως η ρύπανση υδροφόρων οριζόντων και η αύξηση της σεισμικής δραστηριότητας.

Κριτική από την επιστημονική κοινότητα - Ευάλωτη στις πολιτικές πιέσεις των ΗΠΑ η Γερμανία. Η κριτική αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Το Ινστιτούτο Έρευνας Ecologic του Βερολίνου, σε συνεργασία με άλλα ευρωπαϊκά ερευνητικά κέντρα, δημοσίευσε πρόσφατα έκθεση που επισημαίνει τη μεγάλη ευαλωτότητα της Γερμανίας απέναντι σε πολιτικές και οικονομικές πιέσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι η συγκέντρωση προμηθειών σε μία μόνο πηγή μειώνει την ανθεκτικότητα του ενεργειακού συστήματος και περιορίζει δραστικά τον χώρο για ανεξάρτητες, κυρίαρχες ενεργειακές επιλογές.

Νέα μορφή ενεργειακής εξάρτησης. Η εκρηκτική αύξηση των εισαγωγών αμερικανικού LNG το 2025 δεν αποτελεί απλώς ένα στατιστικό ρεκόρ. Αντιπροσωπεύει τη βαθιά δομική μετατόπιση της Γερμανίας σε μια νέα μορφή ενεργειακής εξάρτησης, αυτή την φορά όχι από την Ανατολή, αλλά από τη Δύση.

Η έντονη κριτική από περιβαλλοντικές οργανώσεις και ερευνητικά κέντρα δείχνει ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο το κλίμα. Αφορά στην στρατηγική ασφάλεια, την πολιτική αυτονομία και το μέλλον της γερμανικής οικονομίας. Και αυτό καθιστά την επιλογή όχι απλώς αμφιλεγόμενη, αλλά βαθιά προβληματική.

Δεν είναι αθώες οι εξαγωγές LNG των ΗΠΑ. Η ίδια η Deutsche Umwelthilfe, αλλά και ανεξάρτητα ερευνητικά ιδρύματα, επισημαίνουν ότι οι εξαγωγές LNG των ΗΠΑ δεν είναι ουδέτερες οικονομικές συναλλαγές.

Αντίθετα, εντάσσονται σε μια ευρύτερη στρατηγική, όπου η ενέργεια λειτουργεί ως μέσο πολιτικής επιρροής και γεωστρατηγικού ελέγχου. Όταν σχεδόν το σύνολο ενός κρίσιμου ενεργειακού πόρου προέρχεται από έναν προμηθευτή, τότε:

• Οι τιμές παύουν να είναι καθαρά αγοραίες,

• Οι συμβάσεις αποκτούν πολιτικό βάρος,

• Και οι αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής επηρεάζονται άμεσα από την ενεργειακή εξάρτηση.

Η Γερμανία, ως η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, βρίσκεται έτσι σε μια δομική θέση ευαλωτότητας, όπου η ενεργειακή της ασφάλεια μπορεί να καταστεί διαπραγματευτικό χαρτί σε ζητήματα άσχετα με την ενέργεια: από αμυντικές δαπάνες έως γεωπολιτικές ευθυγραμμίσεις.

Κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις. Ιδιαίτερη σημασία έχει η βαθιά αντίφαση μεταξύ ρητορικής και πράξης. Η Γερμανία εμφανίζεται ως πρωτοπόρος της πράσινης μετάβασης, ωστόσο επενδύει δισεκατομμύρια σε υποδομές LNG, δεσμεύεται σε μακροχρόνιες συμβάσεις ορυκτών καυσίμων και εισάγει φυσικό αέριο που σε μεγάλο βαθμό παράγεται μέσω fracking.

Η κατασκευή νέων τερματικών σταθμών LNG δεν αποτελεί «μεταβατική λύση», αλλά κλείδωμα μιας ενεργειακής επιλογής για 20–30 χρόνια. Η αυξημένη δαπάνη για LNG δεν είναι αφηρημένο μέγεθος. Μεταφράζεται σε αυξημένο κόστος παραγωγής για την βιομηχανία, πιέσεις στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και αυξημένους λογαριασμούς για τα νοικοκυριά.

Σε συνθήκες οικονομικής επιβράδυνσης και κοινωνικής κόπωσης, η ενεργειακή πολιτική μετατρέπεται σε παράγοντα κοινωνικής αστάθειας, ιδίως αν οι τιμές επηρεαστούν από διεθνείς κρίσεις ή πολιτικές αποφάσεις εκτός ευρωπαϊκού ελέγχου (https://www.bankingnews.gr/energeia/articles/851771/salos-o-merz-ekxorei-tin-kyriarxia-tis-germanias-stis-ipa-skandalo-megatonon-me-to-lngis/).

«Κουτσή πάπια» ο Macron, σε... αποσύνθεση η Γαλλία - Έρχεται το εθνικιστικό National Rally. Πρώτα θα έρθουν οι δημοτικές εκλογές του επόμενου μήνα, ενώ την άνοιξη του 2027 μ.Χ. θα διεξαχθούν οι Προεδρικές εκλογές.

Η ψήφιση του προϋπολογισμού του 2026 δεν σηματοδοτεί πολιτική σταθερότητα για την Γαλλία, αλλά το αντίθετο, δηλαδή τη... μεταμόρφωση του Emmanuel Macron σε «κουτσή πάπια», μέχρι και τις προεδρικές εκλογές του 2027 μ.Χ.

Νυν και πρώην υπουργοί, βουλευτές και πολιτικοί σύμβουλοι -μεταξύ τους και τρεις σύμμαχοι του Macron- δήλωσαν στο Politico ότι, τώρα που η μάχη του προϋπολογισμού τελείωσε και οι ανησυχίες των οργισμένων πολιτών και των νευρικών αγορών έχουν κατευναστεί, ολόκληρος ο κύκλος της γαλλικής πολιτικής θα περάσει σε προεκλογική λειτουργία, εις βάρος της επίπονης δουλειάς της νομοθέτησης.

Την ίδια στιγμή, το εθνικιστικό National Rally εμφανίζεται ως ο βασικός ωφελημένος ενός σκηνικού θεσμικής κόπωσης και κοινωνικής δυσαρέσκειας. Οι εκλογικές αναμετρήσεις της Γαλλίας. Πρώτα θα έρθουν οι δημοτικές εκλογές του επόμενου μήνα, όπου οι ψηφοφόροι σε περισσότερους από 35.000 δήμους της Γαλλίας θα εκλέξουν δημάρχους και δημοτικά συμβούλια.

Στην συνέχεια, όλη η προσοχή θα στραφεί στην κούρσα για την πανίσχυρη προεδρία. Ο Macron δεν μπορεί να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα καθώς έχει εξαντλήσει τα όρια των θητειών και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι θα μπορούσε να αντικατασταθεί από υποψήφιο του εθνικιστικού National Rally.

«Είναι το τέλος της θητείας [του Macron]», δήλωσε ένας πρώην σύμβουλος κοντά στον πρωθυπουργό Sébastien Lecornu, αναφερόμενος στην ψήφιση του προϋπολογισμού. Ο Gabriel Attal, πρώην πρωθυπουργός του Macron και νυν επικεφαλής του κόμματος του Γάλλου Προέδρου, επιβεβαίωσε σε συνέντευξή του στα Γαλλικά μέσα ενημέρωσης τον περασμένο μήνα ότι είπε στα στελέχη του πως ο προϋπολογισμός σηματοδοτεί «το τέλος» της δεύτερης θητείας του Macron. «Επιμένω σε όσα είπα», δήλωσε ο Attal στο France Info.

Ως πρόεδρος, ο Macron συνεχίζει να ασκεί ισχυρή επιρροή στην εξωτερική πολιτική και την άμυνα, δύο τομείς που θα τον διατηρήσουν στο προσκήνιο, δεδομένων των γεωπολιτικών αναταράξεων που προκάλεσε η δεύτερη θητεία του Προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump.

Αναβαθμίζεται ο Lecornu. Ο Lecornu κατάφερε να αποφύγει την ανατροπή του κατά την διαδικασία ψήφισης του προϋπολογισμού -όπως δεν κατάφεραν οι δύο άμεσοι προκάτοχοί του- χάρη και σε μερικές τολμηρές αποφάσεις. Σε αυτές περιλαμβάνονταν η αναστολή της εμβληματικής συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης του Macron, που αύξανε το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης, καθώς και η υπαναχώρηση από την δέσμευσή του να μη χρησιμοποιήσει ένα συνταγματικό «παραθυράκι» για να την περάσει χωρίς ψηφοφορία.

«Ο Lecornu ήταν αρκετά έξυπνος ώστε να περάσει την φάση του προϋπολογισμού και να την ολοκληρώσει με θετικό πρόσημο. Αυτό είναι αξιέπαινο, δεδομένου ότι οι [πρώην πρωθυπουργοί Michel] Barnier και [François] Bayrou δεν κατάφεραν να το κάνουν, και το πέτυχε με σημαντική επιδεξιότητα», δήλωσε κυβερνητικός σύμβουλος, μιλώντας στο Politico.

Γάλλοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και βουλευτές λένε πλέον ότι ο αυτοχαρακτηριζόμενος «πολεμιστής-μοναχός» πρωθυπουργός μπορεί, με την νίκη του στον προϋπολογισμό, να έχει εκτοξευθεί στη σφαίρα των προεδρικών διεκδικητών.

Ο Mathieu Gallard, δημοσκόπος της Ipsos, δήλωσε ότι ο Lecornu έχει σαφώς καταστεί πιο βιώσιμος Προεδρικός υποψήφιος, σημείωσε όμως ότι το άλμα από την πρωθυπουργία στην προεδρία «είναι πάντα δύσκολη υπόθεση» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/853781/koutsi-papia-o-macron-se-aposynthesi-i-gallia-erxetai-to-ethnikistiko-national-rally).

Μερτς - Μελόνι: Το νέο ισχυρό δίδυμο που αλλάζει τον χάρτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πολιτική κυριαρχία του Φρίντριχ Μερτς στην Γερμανία και η σταθερότητα της Τζόρτζια Μελόνι στην Ιταλία δημιουργούν έναν νέο συντηρητικό πόλο εξουσίας στις Βρυξέλλες, ανατρέποντας τις παραδοσιακές ισορροπίες.

Μια νέα εποχή ξημερώνει για τους συσχετισμούς δύναμης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το κέντρο βάρους να μετατοπίζεται αισθητά. Καθώς ο Φρίντριχ Μερτς αναλαμβάνει τα ηνία της Γερμανίας, φαίνεται να βρίσκει στο πρόσωπο της Ιταλίδας Πρωθυπουργού, Τζόρτζια Μελόνι, τον ιδανικό στρατηγικό εταίρο. Το δίδυμο Μερτς-Μελόνι αναδεικνύεται πλέον ως η κινητήριος δύναμη της ΕΕ, αντικαθιστώντας ουσιαστικά τον παραδοσιακό, αλλά πλέον αποδυναμωμένο, γαλλογερμανικό άξονα.

Η χημεία μεταξύ των δύο ηγετών δεν είναι τυχαία. Βασίζεται σε έναν κοινό ρεαλισμό και σε μια ιδεολογική σύγκλιση που γεφυρώνει την παραδοσιακή κεντροδεξιά με την σκληρή δεξιά, δημιουργώντας ένα μπλοκ που φιλοδοξεί να δώσει λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της Ευρώπης με μια πιο συντηρητική ματιά.

Γιατί η Μελόνι και όχι ο Μακρόν; Η άνοδος αυτού του νέου διδύμου συμπίπτει με τη δύση της επιρροής του Εμανουέλ Μακρόν. Ο Γάλλος Πρόεδρος, αντιμέτωπος με σοβαρά εσωτερικά προβλήματα και με τη θητεία του να οδεύει προς το τέλος της, αδυνατεί πλέον να παίξει τον ρόλο του ισότιμου συνομιλητή απέναντι σε ένα ισχυρό Βερολίνο.

Αντίθετα, η Τζόρτζια Μελόνι έχει καταφέρει να εδραιωθεί ως παράγοντας σταθερότητας. Για τον Φρίντριχ Μερτς, η Μελόνι είναι μια «πραγματιστική εταίρος». Η Ιταλίδα Πρωθυπουργός έχει αποδείξει την αφοσίωσή της στο ΝΑΤΟ και τη στήριξη στην Ουκρανία, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των Γερμανικών ελίτ, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις για το πολιτικό της παρελθόν.

Η κοινή ατζέντα: Μετανάστευση και Οικονομία. Η συμμαχία Μερτς-Μελόνι αναμένεται να επιταχύνει εξελίξεις σε κρίσιμους τομείς: Μεταναστευτικό: Και οι δύο ηγέτες τάσσονται υπέρ μιας αυστηρότερης φύλαξης των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και της εφαρμογής μοντέλων εξωτερικής ανάθεσης των αιτήσεων ασύλου (τύπου Αλβανίας), απομακρυνόμενοι από την πολιτική των «ανοιχτών θυρών» του παρελθόντος.

Ανταγωνιστικότητα: Ο Μερτς, ως φιλελεύθερος στην οικονομία, και η Μελόνι συμφωνούν στην ανάγκη μείωσης της γραφειοκρατίας και τόνωσης της Ευρωπαϊκής βιομηχανίας απέναντι στον κινεζικό και Αμερικανικό ανταγωνισμό.

Πράσινη Συμφωνία: Αναμένεται αναθεώρηση πτυχών της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, με στόχο να μην επιβαρυνθεί δυσανάλογα η βιομηχανία και οι αγρότες, μια θέση που βρίσκει σύμφωνες και τις δύο πλευρές.

Το νέο αυτό δίδυμο σηματοδοτεί μια στροφή της Ευρώπης προς τα δεξιά, με έμφαση στην ασφάλεια και τον οικονομικό ρεαλισμό, αφήνοντας πίσω τα οραματικά σχέδια της προηγούμενης δεκαετίας για βαθύτερη πολιτική ενοποίηση (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7351011_merts-meloni-neo-ishyro-didymo-poy-allazei-ton-harti-tis-eyropaikis-enosis/).

 

Οριστικό… Σε μετωπική με τον Trump οι Γερμανοί – Ζητούν να επιστρέψουν το χρυσό τους στο Βερολίνο, όλα θυμίζουν Μεσοπόλεμο. Η Γερμανία ζητά την επιστροφή του χρυσού από τις ΗΠΑ – Ρωγμές στην εμπιστοσύνη προς την Ουάσιγκτον.

Ζήτημα επιστροφής του Γερμανικού χρυσού που φυλάσσεται στις Ηνωμένες Πολιτείες θέτει πλέον ανοιχτά πολιτικό στέλεχος πρώτης γραμμής στην Γερμανία, επικαλούμενο την αυξανόμενη γεωπολιτική αβεβαιότητα και την απρόβλεπτη πολιτική της διοίκησης του Donald Trump.

Η Πρόεδρος της Επιτροπής Ασφάλειας και Άμυνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Marie-Agnes Strack-Zimmermann, ζητά να επιστραφεί στη Γερμανία σημαντικό μέρος των αποθεμάτων χρυσού που σήμερα φυλάσσονται στις εγκαταστάσεις της Federal Reserve στην Νέα Υόρκη.

Όπως υποστηρίζει, η κίνηση αυτή καθίσταται αναγκαία λόγω της αβεβαιότητας που χαρακτηρίζει πλέον την Αμερικανική πολιτική σκηνή. Σήμερα, περίπου το 37% των Γερμανικών αποθεμάτων χρυσού βρίσκεται αποθηκευμένο στις ΗΠΑ.

Γιατί ο Γερμανικός χρυσός βρίσκεται στο εξωτερικό. Ιστορικά, μεγάλο μέρος του γερμανικού χρυσού μεταφέρθηκε εκτός χώρας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ψυχροπολεμική περίοδος, η διαίρεση της Ευρώπης και η ανάγκη διασποράς στρατηγικών αποθεμάτων σε συμμαχικά χρηματοπιστωτικά κέντρα οδήγησαν στην φύλαξή του κυρίως στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία.

Για δεκαετίες, η πρακτική αυτή θεωρούνταν εγγύηση ασφάλειας. Η Νέα Υόρκη και το Λονδίνο λειτουργούσαν ως παγκόσμιοι χρηματοοικονομικοί κόμβοι, επιτρέποντας την άμεση αξιοποίηση του χρυσού σε διεθνείς συναλλαγές ή για την στήριξη του νομίσματος σε περιόδους κρίσης.

Ωστόσο, τα δεδομένα αλλάζουν. Η γεωπολιτική ένταση αυξάνεται, οι κυρώσεις και οι χρηματοπιστωτικοί περιορισμοί αποκτούν κεντρικό ρόλο και τα κράτη επανεξετάζουν τη διαχείριση των στρατηγικών τους αποθεμάτων.

Χρυσός, κυριαρχία και εθνική ασφάλεια. Στην Ευρώπη ενισχύεται η συζήτηση γύρω από την οικονομική κυριαρχία. Ο χρυσός δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο ως οικονομικό περιουσιακό στοιχείο, αλλά και ως παράγοντας εθνικής ασφάλειας. Η αποθήκευση μεγάλου μέρους των αποθεμάτων εκτός συνόρων εγείρει ερωτήματα, ιδίως υπό το πρίσμα πιθανών πολιτικών συγκρούσεων ή εμπορικών αντιπαραθέσεων.

Η Γερμανία, πάντως, δεν ξεκινά από το μηδέν. Την περίοδο 2013 μ.Χ.–2017 μ.Χ., η Bundesbank υλοποίησε πρόγραμμα επαναπατρισμού χρυσού, μεταφέροντας περισσότερους από 600 τόνους από τις ΗΠΑ και τη Γαλλία.μ Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, περίπου το 50% των αποθεμάτων φυλάσσεται πλέον στη Frankfurt am Main.

Παρά ταύτα, σημαντική ποσότητα εξακολουθεί να παραμένει στο εξωτερικό – κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν είναι μόνο η Γερμανία – Το διεθνές κύμα επαναπατρισμών. Η Γερμανία δεν είναι η μόνη χώρα της οποίας ο χρυσός φυλάσσεται στην Νέα Υόρκη.

Η Federal Reserve αποτελεί τον μεγαλύτερο θεματοφύλακα ξένου χρυσού παγκοσμίως, φιλοξενώντας αποθέματα δεκάδων χωρών, μεταξύ των οποίων η Ιταλία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Ελβετία, καθώς και κράτη της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής.

Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, αρκετές χώρες αλλάζουν στρατηγική:

- Η Ολλανδία επανέφερε το 2014 περίπου 120 τόνους χρυσού από τις ΗΠΑ.

- Η Αυστρία μείωσε τα αποθέματα που διατηρούσε στο εξωτερικό.

- Η Ουγγαρία, το 2018 και το 2021, αύξησε σημαντικά τα αποθέματά της και τα μετέφερε σχεδόν εξ ολοκλήρου στη Βουδαπέστη.

- Η Πολωνία, το 2019, επαναπάτρισε περισσότερους από 100 τόνους χρυσού από το Ηνωμένο Βασίλειο, τονίζοντας ότι η φυσική παρουσία του μετάλλου ενισχύει την εμπιστοσύνη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και την οικονομική ανεξαρτησία.

- Η Ιταλία και η Γαλλία διατηρούν ακόμη σημαντικά αποθέματα εκτός συνόρων, αν και και στις δύο χώρες το θέμα επανέρχεται περιοδικά στη δημόσια συζήτηση.

Περισσότερο από συμβολική κίνηση. Τυπικά, το δικαίωμα ιδιοκτησίας επί του χρυσού δεν εξαρτάται από τον τόπο φύλαξης. Σε περιόδους όμως κρίσης ή πολιτικών αντιπαραθέσεων, η πρόσβαση στα αποθέματα μπορεί να καταστεί κρίσιμο ζήτημα.

Η συζήτηση για την επιστροφή του γερμανικού χρυσού ξεπερνά τον συμβολισμό. Αγγίζει ζητήματα εμπιστοσύνης μεταξύ συμμάχων, ανθεκτικότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και τον ρόλο του χρυσού στη σύγχρονη παγκόσμια οικονομία.

Η τελική απόφαση ανήκει στις γερμανικές αρχές και την Bundesbank. Όμως το γεγονός ότι το ζήτημα τίθεται πλέον ανοιχτά δείχνει πως η εποχή της άνευ όρων εμπιστοσύνης στην φύλαξη στρατηγικών αποθεμάτων στο εξωτερικό σταδιακά κλείνει τον κύκλο της (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/851957/oristiko-se-metopiki-me-ton-trump-oi-germanoi-zitoyn-na-epistrepsoun-to-xryso-tous-sto-verolino-ola-thymizoun-mesopolemo).

 

Ανατροπή, στον αέρα το αμυντικό σχέδιο της Γερμανίας - Υπό διάλυση και κατάρρευση η Bundeswehr Σκάνδαλο με νεοναζί σε ελίτ δυνάμεις, καταγγελίες για ξυλοδαρμούς και σεξουλικές παρενοχλήσεις στο στράτευμα.

Στα όρια της αποτυχίας κινείται η αμυντική πολιτική της Γερμανίας καθώς μια σειρά από σκάνδαλα και χρόνιες ανεπάρκειες έρχονται να αποδείξουν πως το μεγαλεπίβολο σχέδιο της ενίσχυσης της στρατιωτικής ισχύος του Βερολίνου, κάθε άλλο παρά εύκολη υπόθεση είναι.

Η στρατιωτικοποίηση των εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ που έχει εξαγγείλει το Βερολίνο… ξυπνά μάλιστα εφιαλτικές μνήμες από το παρελθόν, καθώς αποκαλύφθηκε πως στο πλαίσιο στρατολόγησης στο Γερμανικό στρατό, δεκάδες στελέχη τέθηκαν υπό έρευνα μεταξύ άλλων και για νεοναζισμό…

Νεοναζί στο στράτευμα. Στο αποκορύφωμα της εκστρατείας στρατολόγησης στην Bundeswehr, περισσότερα από πενήντα στελέχη του 26ου συντάγματος αλεξιπτωτιστών στο Zweibrücken τέθηκαν υπό έρευνα για νεοναζισμό, χρήση ναρκωτικών, υποκίνηση σε ανταρσία και άσκηση βίας κατά υφισταμένων, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής.

Ο Υπουργός Άμυνας Boris Pistorius παραδέχθηκε ότι το γεγονός τον «συγκλόνισε». Στην ελίτ μονάδα (δύναμη προσωπικού 1.700 άτομα) δρούσε ολόκληρη «αντισημιτική ομάδα» από στρατιώτες και υπαξιωματικούς.

Παρενοχλούσαν γυναίκες (οι οποίες στο σύνταγμα είναι περίπου εκατό), ξυλοκοπούσαν νεοσύλλεκτους μέχρι σημείου νοσηλείας. Δεν δίσταζαν να κάνουν ναζιστικούς χαιρετισμούς και να διοργανώνουν «ναζιστικά πάρτι». Και ένας διοικητής λόχου φέρεται να σημάδεψε με γεμάτο πιστόλι έναν υφιστάμενό του.

Διαρκή περιστατικά. Η συνολική έκταση των εγκλημάτων στη Bundeswehr πιθανότατα δεν είναι γνωστή ούτε στην ανώτατη ηγεσία. Στο Βερολίνο, πάντως, υποστηρίζουν ότι πρόκειται για ένα κραυγαλέο μεμονωμένο περιστατικό που δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική κατάσταση στον στρατό. Ο Υπουργός Άμυνας μεταθέτει την ευθύνη στους τοπικούς διοικητές που «δεν αντέδρασαν» έγκαιρα.

Ωστόσο, ο διοικητής του στρατού ξηράς, στρατηγός Harald Gante, δήλωσε: «Όταν μάθαμε τι συνέβαινε στο Zweibrücken, απλώς μείναμε άφωνοι. Και πολλά, πιθανότατα, πέρασαν απαρατήρητα». Και μάλιστα, αυτό το «κραυγαλέο περιστατικό» δεν είναι το πρώτο.

Πέρυσι, στην Bundestag ξεκίνησε έρευνα για επεισόδια με νεοναζί σε μία από τις μονάδες. Ο Pistorius υποσχέθηκε να ασχοληθεί με το θέμα. Για τα αποτελέσματα δεν έχει υπάρξει ακόμη ενημέρωση. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας, Thomas Röwekamp, από το CDU, εκτιμά ότι το πρόβλημα έχει συστημικό χαρακτήρα.

Δεν βγαίνουν οι αριθμοί, Στο κυβερνών κόμμα ανησυχούν: το σκάνδαλο μπορεί να τινάξει στον αέρα τα σχέδια του Pistorius να αυξήσει την δύναμη της Bundeswehr στους 260.000 στρατιώτες. Δεν είναι πολλοί εκείνοι που θέλουν να υπηρετούν δίπλα σε απροκάλυπτους ναζί. «Όσα συνέβησαν θέτουν σε κίνδυνο την ετοιμότητα των πολιτών να καταταγούν», υπογραμμίζει ο Röwekamp.

Ο Pistorius προσπαθεί να μετατοπίσει την προσοχή στα στατιστικά στοιχεία. «Έχουμε τα καλύτερα αποτελέσματα στη στρατολόγηση από την αναστολή της υποχρεωτικής θητείας», διαβεβαιώνει ο Γερμανός υπουργός Άμυνας.

Σύμφωνα με τον νέο νόμο, περίπου 700.000 γυναίκες και άνδρες που ενηλικιώνονται φέτος θα λάβουν επιστολές με ερωτηματολόγιο για ιατρική εξέταση. Έτσι το Βερολίνο ελπίζει να προσελκύσει άλλους 20.000 εθελοντές.

Το 2025 μ.Χ. κατατάχθηκαν μόλις 12 χιλιάδες, ενώ ο στόχος ήταν 15 χιλιάδες. Όπως σημειώνει το Spiegel, αν συνεχιστεί αυτή η τάση, στο CDU/CSU μπορεί να τεθεί το ζήτημα της επιστροφής της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, που είχε ανασταλεί πριν από 15 χρόνια.

Ελπίδες ΕΕ σε Γερμανία. Ο Ευρωπαίος επίτροπος Άμυνας Andrius Kubilius πρότεινε την περασμένη εβδομάδα στην ΕΕ «να εξετάσει την δυνατότητα δημιουργίας δικού της κοινού στρατού». Προς το παρόν γίνεται λόγος για 100.000 στρατιώτες, οι οποίοι θα αντικαθιστούσαν τις αμερικανικές δυνάμεις στην Ευρώπη, αν στην Ουάσινγκτον αποφασίσουν να τις αποσύρουν. Ιδιαίτερες ελπίδες σε αυτό το εγχείρημα συνδέονται με τη Γερμανία.

Ειδικότερα, ο Πρόεδρος της Τσεχίας Petr Pavel είχε δηλώσει στον Γερμανό ομόλογό του Frank-Walter Steinmeier: «Η Γερμανία μπορεί να επιδείξει ηγεσία σε πολλούς τομείς. Ένας από αυτούς είναι η ασφάλεια και η άμυνα. Είναι από τα κράτη που μπορούν να ηγηθούν των προσπαθειών για την ενίσχυση της ασφάλειας της Ευρώπης».

Ανησυχία. Ωστόσο, στην ΕΕ, παρά τις διαβεβαιώσεις του Pistorius και του καγκελάριου Friedrich Merz, επικρατεί έντονη ανησυχία. «Ανησυχούμε ότι η Γερμανία μιλάει πολύ, αλλά κάνει λίγα», παραδέχθηκε στη Welt υψηλόβαθμος διπλωμάτης μιας από τις βασικές ευρωπαϊκές χώρες.

Και το πρόβλημα δεν αφορά μόνο το μέγεθος του στρατού, στο οποίο η Γερμανία, ακόμη και σύμφωνα με το σχέδιο του Pistorius, θα υπολείπεται της Γαλλίας με 264.000. Όπως γράφει η εφημερίδα, η Bundeswehr μέχρι σήμερα δεν έχει προχωρήσει στην ψηφιοποίηση και δεν βλέπει καν την ανάγκη γι’ αυτήν. Οι μη επανδρωμένες τεχνολογίες αναπτύσσονται ανεπαρκώς.

Τα χρήματα ρέουν, αλλά... Τα χρήματα ρέουν στα αμυντικά ταμεία, όμως οι στρατιωτικές προμήθειες — από ασυρμάτους μέχρι άρματα μάχης — συνεχίζουν να καθυστερούν. Πλέον, ακόμη και οι σύμμαχοι στην Βαλτική ασκούν πίεση στον Γερμανό καγκελάριο.

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του κοινοβουλίου της Εσθονίας, Marko Mihkelson, επισήμανε: «Αν ο Merz λέει ότι την Ρωσία μπορεί κανείς να τη συγκρατήσει μόνο με στρατιωτική ισχύ, τότε πρέπει να την επιδείξει». Προς το παρόν, όμως, το Βερολίνο δεν έχει τι να επιδείξει. Εκτός ίσως από ναζί στις ελίτ μονάδες (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/851857/anatropi-ston-aera-to-stratiotiko-sxedio-tis-germanias-ypo-katarrefsi-i-bundeswehr).

 

Πρωτόκολλο στρατηγικής συνεργασίας Ιταλίας με Γερμανία. Ιταλία και Γερμανία, υπέγραψαν σήμερα πρωτόκολλο για κοινό σχέδιο δράσης των δυο χωρών, στα πλαίσια της διακυβερνητικής διάσκεψης στην οποία συμμετέχουν, σήμερα στην Ρώμη, η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μέρτς και είκοσι δυο, συνολικά υπουργοί, των δυο χωρών.

«Ιταλία και Γερμανία επαναλαμβάνουν την βούλησή τους να ενισχύσουν τις υπάρχουσες δομές ασφαλείας, όπως το ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα Ηνωμένα Έθνη και τον ΟΑΣΕ», αναφέρεται στο συγκεκριμένο πρωτόκολλο. Προστίθεται, δε, ότι «χρειάζεται περισσότερη συνεργασία, ιδίως σε ό,τι αφορά την ασφάλεια και την άμυνα, υπό το φως των αυξανόμενων παγκόσμιων προκλήσεων και απειλών, οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την σταθερότητα και την ειρήνη».

Οι κυβερνήσεις του Βερολίνου και της Ρώμης «συμμερίζονται την ευθύνη, ως ιδρυτικά κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να δραστηριοποιηθούν με στόχο την προαγωγή της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ώστε να επιτραπεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση να δράσει αποτελεσματικά, με στόχο την προστασία των Ευρωπαϊκών αξιών και συμφερόντων».

Με το Πρωτόκολλο στρατηγικής συνεργασίας που υπεγράφη σήμερα στην Ρώμη, τέλος, οι δυο χώρες επιβεβαίωσαν «την βασική σημασία μιας ισχυρής διατλαντικής σχέσης μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία πρέπει να βασίζεται σε κοινές αξίες και συμφέροντα» και δεσμεύθηκαν «σε ό,τι αφορά τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των αρχών της εδαφικής ακεραιότητας και της κυριαρχίας» (https://www.defence-point.gr/protokollo-stratigikis-synergasias-italias-me-germania).

Γερμανία: Όταν ηθοποιός είχε ντυθεί Χίτλερ και είχε βγει στους δρόμους – Η αντίδραση των περαστικών. Ο κόσμος τον χαιρετούσε. Στην δημοσιότητα ήρθε ξανά βίντεο από τότε που ένας ηθοποιός στην Γερμανία είχε ντυθεί σαν τον Χίτλερ, είχε επιβιβαστεί σε ένα αυτοκίνητο και είχε βγει στους δρόμους του Βερολίνου.

Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι η αντίδραση των περαστικών βλέποντας τον άνδρα. Παραμένουν πολύ ήρεμοι και τον χαιρετούν. Σύμφωνα με πληροφορίες, το βίντεο προέρχεται από ένα απόσπασμα από τη γερμανική σατιρική ταινία του 2015 μ.Χ. “Er ist wieder da” (Δείτε ποιος επέστρεψε).

Στα πλαίσια της ταινίας, ο ηθοποιός Όλιβερ Μαζούτσι, ντυμένος Χίτλερ, αλληλεπιδρά με πραγματικούς περαστικούς σε έναν δρόμο του Βερολίνου, δείχνοντας αντιδράσεις περιέργειας και ηρεμίας παρά αγανάκτησης (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/germania-otan-ithopoios-eixe-ntythei-xitler-kai-eixe-vgei-stous-dromous-i-antidrasi-ton-perastikon-vinteo//).

Διαδηλώσεις στην Γαλλία - Χιλιάδες πολίτες διαδήλωσαν στο πλευρό της Αστυνομίας. Οι εκπρόσωποι των αστυνομικών συνδικάτων περιέγραψαν μια εφιαλτική πραγματικότητα: οι δυνάμεις ασφαλείας καλούνται να αντιμετωπίσουν μια ολοένα και πιο βίαιη εγκληματικότητα με τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό, εξοπλισμό και πόρους.

Σε ένα κλίμα γενικευμένης ανασφάλειας, χιλιάδες διαδηλωτές πλημμύρισαν το Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026 μ.Χ. τους δρόμους του Παρισιού και άλλων 20 γαλλικών πόλεων, στηρίζοντας τα απεγνωσμένα οικονομικά αιτήματα των αστυνομικών.

Υπό την καθοδήγηση του συνδικάτου Alliance, 15.000 έως 20.000 άτομα απαίτησαν το τέλος της ατιμωρησίας και της εγκληματικότητας, με την ακροδεξιά πολιτικό Marion Maréchal να δίνει το δυναμικό «παρών» στην πρώτη γραμμή, ενισχύοντας την φωνή όσων βλέπουν την Γαλλία να βυθίζεται στην ανομία.

Οι εκπρόσωποι των αστυνομικών συνδικάτων περιέγραψαν μια εφιαλτική πραγματικότητα: Οι δυνάμεις ασφαλείας καλούνται να αντιμετωπίσουν μια ολοένα και πιο βίαιη εγκληματικότητα με τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό, εξοπλισμό και πόρους.

Από το Παρίσι μέχρι την Νίκαια, οι «εμπρηστές» της κοινωνικής γαλήνης φαίνεται να βρίσκουν απέναντί τους ένα ενιαίο μέτωπο αστυνομικών και πολιτών που προειδοποιούν ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο σημείο μηδέν, με την ανασφάλεια να απειλεί πλέον τον πυρήνα της γαλλικής δημοκρατίας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/853601/diadiloseis-sti-gallia-xiliades-polites-diadilosan-sto-plevro-tis-astynomias, ).

Σε πανικό οι Γερμαναράδες ετοιμάζουν πυρετωδώς καταφύγια πολέμου και λαγούμια όπως έκανε ο πατέρας τους ο Χίτλερ – Νέες οδηγίες σε 11.000 δήμους. Η σχετική οδηγία απεστάλη στα τέλη Νοεμβρίου στους περίπου 11.000 δήμους της χώρας.

Από τον Μάρτιο του 2026 μ.Χ., οι δήμοι σε ολόκληρη την Γερμανία θα κληθούν να καταγράψουν και να ορίσουν χώρους που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως καταφύγια για τον πληθυσμό σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Αυτό προκύπτει από εσωτερικό έγγραφο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πολιτικής Προστασίας και Αντιμετώπισης Καταστροφών (BBK), το οποίο αποκάλυψε ο γερμανικός ιστότοπος Table.Briefings.

Η σχετική οδηγία απεστάλη στα τέλη Νοεμβρίου στους περίπου 11.000 δήμους της χώρας. Ως κατάλληλοι χώροι αναφέρονται υπόγειες εγκαταστάσεις, όπως υπόγεια σχολείων, διοικητικών κτιρίων, εκκλησιών και παιδικών σταθμών, καθώς και υπόγειοι σταθμοί τρένων ή χώροι στάθμευσης.

Το έγγραφο δεν διευκρινίζει με ακρίβεια τις απειλές από τις οποίες θα πρέπει να προστατεύονται οι πολίτες, σημειώνοντας γενικά ότι στόχος είναι «η ασφαλής παραμονή και προστασία του πληθυσμού σε καταστάσεις κινδύνου».

Όπως επισημαίνεται, οι εξελίξεις στον πόλεμο της Ουκρανίας αλλά και η κατάσταση στο Ισραήλ δείχνουν ότι, σε περιόδους κρίσης, οι πολίτες αναζητούν κυρίως καταφύγια από πυραυλικές επιθέσεις και θραύσματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών, συχνά καταφεύγοντας σε σταθμούς μετρό ή πρόχειρα διαμορφωμένα υπόγεια.

Ειδικοί εκφράζουν ανησυχία για το γεγονός ότι τα σχέδια της BBK δεν περιλαμβάνουν προστασία από απειλές CBRN, δηλαδή χημικές, βιολογικές, ραδιολογικές ή πυρηνικές. Παράλληλα, εκτιμούν ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν προτίθεται να επενδύσει στην κατασκευή νέων καταφυγίων ούτε στην ουσιαστική αναβάθμιση υφιστάμενων κτιρίων ώστε να καταστούν πιο ανθεκτικά. Σύμφωνα με το έγγραφο, το κράτος θα καλύψει μόνο το κόστος του απολύτως βασικού εξοπλισμού, ενώ τα επιπλέον έξοδα, όπως η συντήρηση των χώρων, θα επιβαρύνουν τους δήμους (https://romioitispolis.gr/se-paniko-oi-germanarades-etoimazoyn-pyretodos-katafygia-polemoy-kai-lagoymia-opos-ekane-o-pateras-toys-o-chitler-nees-odigies-se-11-000-dimoys/#goog_rewarded/).

«Ξαφνικός έρωτας» Μερτς – Μελόνι. Η συμπόρευση των δύο ηγετών σε βασικά θέματα και η διάθεσή τους να αποκλείσουν τον Μακρόν δημιουργούν μια νέα πραγματικότητα στην Ε.Ε. ● Το «Ιταλογερμανικό δίδυμο» θεωρεί εαυτόν προνομιακό συνομιλητή του Τραμπ, φιλοδοξώντας μάλλον μάταια να συμβάλει στην εξομάλυνση των σχέσεων της Ευρώπης με τον πλανητάρχη.

Τα αποτελέσματα της Ιταλογερμανικής Διακυβερνητικής Διάσκεψης, η οποία πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη στο τέλος της εβδομάδας που μας πέρασε, προκάλεσαν έκπληξη σε μεγάλο μέρος των πολιτικών αναλυτών. Από τη Βίλα Παμφίλι της ιταλικής πρωτεύουσας, στο τέλος των συνομιλιών, ο Φρίντριχ Μερτς και η Τζόρτζια Μελόνι υπογράμμισαν ότι οι δύο χώρες τους «σήμερα είναι κοντά όσο ποτέ άλλοτε».

Οι δυο χώρες θα παρουσιαστούν στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής της Ενωσης, της 12ης Φεβρουαρίου, με κοινές προτάσεις και συγκλίνουν ήδη σε ό,τι αφορά τις βασικές προτεραιότητες. Το κύριο βάρος θα δοθεί στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού (οι θέσεις της πρωθυπουργού Μελόνι επί του όλου θέματος είναι πλέον γνωστές), στην ενίσχυση του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας και, όπως τόνισε ο καγκελάριος Μερτς, στην «απλούστευση των αμυντικών συστημάτων των χωρών-μελών της Ενωσης, με παροχή αμοιβαίας στήριξης.

Δεν θα μπορούσε, φυσικά, να περάσει απαρατήρητος ο αποκλεισμός της Γαλλίας από την συγκεκριμένη συμπόρευση. Η Τζόρτζια Μελόνι -όταν ρωτήθηκε σχετικά- απέφυγε να αναφερθεί ανοικτά στην σχέση της με τον Πρόεδρο Μακρόν.

Εστειλε όμως με έμμεσο όσο και σαφή τρόπο το μήνυμα ότι «στη φάση αυτή δεν χρειαζόμαστε παιδαριώδεις συμπεριφορές». Οσοι την γνωρίζουν καλά θεωρούν ότι ο παραλήπτης ήταν ακριβώς ο ένοικος του «Ελιζέ».

Οι κυβερνήσεις της Ρώμης και του Βερολίνου, δηλαδή, επιλέγουν να απομονώσουν τον Γάλλο πρόεδρο λόγω της ανοικτής αντιπαράθεσής του με τον Τραμπ και επειδή, προφανώς, οι εσωτερικές πολιτικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει κάθε άλλο παρά τους στεναχωρούν.

Οσο για τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το νέο «Ιταλογερμανικό δίδυμο» θεωρεί ότι «διατηρεί προνομιακές σχέσεις με την Ουάσινγκτον» και θα μπορέσει να βοηθήσει στην βελτίωση των όλων σχέσεων με την Ευρώπη.

Το θέμα, όμως, είναι ότι η κορύφωση της έντασης των τελευταίων εβδομάδων δείχνει πως ο κόμπος πλέον έχει φτάσει στο χτένι. Η μέχρι τώρα γραμμή της Μελόνι, η οποία «ακροβατεί» συνεχώς μεταξύ Βρυξελλών και ιδεολογικής συγγένειας με τον εντελώς απρόβλεπτο πλανητάρχη, δύσκολα θα μπορέσει να συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Προς το παρόν, η Πρόεδρος των «Αδελφών της Ιταλίας» συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο: Διαφωνεί με τις δηλώσεις Τραμπ για τον δευτερεύοντα ρόλο των Ευρωπαίων στρατιωτών στο Αφγανιστάν, του ζητά να αλλάξει την δομή του Συμβουλίου Ειρήνης για τη Γάζα, αλλά «ελπίζει να κάνει τη διαφορά για την Ουκρανία και να τον στηρίξει ως υποψήφιο για το Νόμπελ Ειρήνης».

Σε σχέση, τέλος, με την ακραία, αμερικανική πραγματικότητα και τις επιπτώσεις της στην Ιταλία υπάρχει μια πιθανή εξέλιξη που έχει δημιουργήσει έντονη ανησυχία: σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Il Fatto Quotidiano, άνδρες της ICE αναμένεται να φτάσουν σε λίγες ημέρες στην Ιταλία, για να ασχοληθούν με την ασφάλεια των Αμερικανών αθλητών που θα πάρουν μέρος στη Χειμερινή Ολυμπιάδα Μιλάνο - Κορτίνα Ντ' Αμπέτσο. Η τελετή έναρξης των Αγώνων θα πραγματοποιηθεί στις 6 Φεβρουαρίου.

Το δημοσίευμα προκάλεσε την άμεση αντίδραση όλης της αντιπολίτευσης, η οποία ζήτησε αναλυτικές εξηγήσεις από την κυβέρνηση Μελόνι. Ο Υπουργός Εσωτερικών Ματέο Πιαντεντόζι περιορίστηκε στο να απαντήσει ότι προς το παρόν κάτι τέτοιο δεν προκύπτει, αλλά δεν κατανοεί «ποιο θα ήταν το πρόβλημα, από την στιγμή που οι ομάδες των ξένων χωρών αποφασίζουν πάντα ποιος εγγυάται την ασφάλεια των αποστολών τους» (https://www.efsyn.gr/kosmos/boreia-ameriki/498646_xafnikos-erotas-merts-meloni).

Αποκάλυψη βόμβα: Η Ευρώπη δημιουργεί μυστικά πυρηνικό οπλοστάσιο - Οργή στην Ρωσία: «Ζήλεψαν την δόξα των Ναζί». Η Ρωσική υπηρεσία πληροφοριών SVR ισχυρίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εξετάζει μυστικά την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.

Μια πραγματική βόμβα που σοκάρει όλη την πλανήτη, αλλά κυρίως την ευρωπαϊκή ήπειρο, έριξε σήμερα (8/4) η Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφοριών της Ρωσίας (SVR), η οποία ανακοίνωσε πως διαθέτει πληροφορίες ότι η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ήδη αρχίσει μυστικά να εξετάζει την δυνατότητα ανάπτυξης δικής της παραγωγής πυρηνικών όπλων!

Όπως χαρακτηριστικά δηλώνει το γραφείο Τύπου της SVR, η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ορισμένων από τα βασικά κράτη-μέλη της έχει «πιάσει πάτο» στην ίδια της την παράνοια, καθώς κλιμακώνει επικίνδυνα την ήδη τεταμένη κατάσταση στην ήπειρο, ξεπερνώντας κάθε κόκκινη γραμμή.

Φυσικά, στόχος της πολεμοκάπηλης Ευρώπης δεν είναι η «αποτροπή της ρωσικής επιθετικότητας», αλλά η ίδια η Ρωσία ως κράτος και ως υπόσταση! Δεν είναι άλλωστε μυστικό ότι τα γεράκια των Βρυξελλών και του ΝΑΤΟ επιθυμούν εδώ και δεκαετίες την διάλυση και τον τεμαχισμό της Ρωσίας, ώστε να είναι αυτοί οι πραγματικοί κυρίαρχοι της Ευρασίας.

«Ζήλεψαν τη δόξα των Ναζί». Στην ανακοίνωσή της η SVR τονίζει πως η ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων από την πλευρά της Ευρώπης δικαιολογείται υπό το κλασικό φόβητρο του Ρωσικού κινδύνου, αλλά ο πραγματικός στόχος είναι η ίδια η Ρωσία:

«Στους ατελείωτους διαδρόμους των κεντρικών γραφείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ήδη ξεκινήσει μυστική εργασία για την ανάπτυξη εγχώριας παραγωγικής ικανότητας πυρηνικών όπλων - φυσικά, όπως ισχυρίζεται η ΕΕ, αποκλειστικά για την αποτροπή της υποτιθέμενης ρωσικής απειλής.

Προφανώς, η (Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής) Ursula von der Leyen και οι συνεργάτες της θεωρούν τον ρόλο των υποκινητών της ουκρανικής σύγκρουσης υπερβολικά ταπεινό. Ονειρεύονται τη σκοτεινή δόξα των ηγετών της ναζιστικής Γερμανίας, που εξαπέλυσαν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», ανέφερε η SVR.

Η υπηρεσία ανέφερε ότι «η ηγεσία της ΕΕ και ορισμένων κορυφαίων χωρών της έφτασε για ακόμη μία φορά στο απόλυτο σημείο παραλογισμού και πολιτικής ανευθυνότητας, τροφοδοτούμενης από παθολογική ρωσοφοβία»:

«Αυτή την φορά, σύμφωνα με πληροφορίες της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών, οι Βρυξέλλες έχουν μπει σε έναν επικίνδυνο δρόμο που οδηγεί αναπόφευκτα στην υπονόμευση των θεμελίων της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής ασφάλειας και του διεθνούς συστήματος μη διάδοσης όπλων μαζικής καταστροφής, επιδιώκοντας μια νέα "πορεία προς Ανατολάς"», ανέφερε χαρακτηριστικά η SVR.

Απόλυτη μυστικότητα. Σύμφωνα με όσα αναφέρει η Ρωσική υπηρεσία, στο αρχικό στάδιο η von der Leyen και οι συνεργάτες της συμφώνησαν να «διασφαλίσουν απόλυτη μυστικότητα» γύρω από αυτές τις προετοιμασίες!

«Για να αποσπάσουν την προσοχή της διεθνούς και ευρωπαϊκής κοινής γνώμης, οι Βρυξέλλες επιδεικνύουν προσήλωση στην παραδοσιακή τους γραμμή, που βασίζεται στην "πυρηνική ομπρέλα" των ΗΠΑ», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

«Η ηγεσία της ΕΕ ελπίζει ότι αυτό θα της δώσει χρόνο να αναπτύξει κρυφά τη δική της βιομηχανική βάση πυρηνικών όπλων, καθώς και να προετοιμάσει την κοινή γνώμη για πολιτική απόφαση απόκτησης πυρηνικών όπλων».

Η SVR εστιάζει ιδιαίτερα στη Γαλλία και στη Βρετανία, καθώς είναι οι μόνες χώρες της Ευρώπης που διαθέτουν πυρηνικά όπλα, και ως εκ τούτου διαθέτουν και την απαραίτητη τεχνογνωσία για την περεταίρω ανάπτυξη και διάδοση των πυρηνικών όπλων: «Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία θα συνεχίσουν να ενισχύουν τον συντονισμό των εθνικών πυρηνικών δογμάτων τους.

Στη συνέχεια, σχεδιάζεται η διαμόρφωση ενός πανευρωπαϊκού πυρηνικού δόγματος αποτροπής, βασισμένου στις στρατιωτικο-τεχνικές δυνατότητες της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και στις οικονομικές και υποδομικές συνεισφορές των μη πυρηνικών χωρών της ΕΕ. Ταυτόχρονα, η ΕΕ θα διατηρήσει την επιλογή δημιουργίας πλήρως αυτόνομου πυρηνικού συστήματος διοίκησης», ανέφερε η SVR.

Υπάρχει η δυνατότητα. Όσον αφορά τα χρονοδιαγράμματα, η SVR σημείωσε ότι αυτά τα σχέδια «βασίζονται σε σοβαρή βιομηχανική και τεχνική βάση»: «Αξιοσημείωτο είναι ότι η Γερμανία, η Ιταλία, η Τσεχία, το Βέλγιο, η Ολλανδία, η Σουηδία και η Ισπανία διαθέτουν ήδη σημαντική τεχνογνωσία στη δημιουργία επιμέρους στοιχείων πυρηνικών όπλων», αναφέρεται στο κείμενο.

«Οι χώρες αυτές διαθέτουν τόσο πολιτικές όσο και στρατιωτικές βιομηχανικές δυνατότητες για την παραγωγή τέτοιων στοιχείων. Μεγάλες ποσότητες ακτινοβολημένου πυρηνικού καυσίμου από απενεργοποιημένους πυρηνικούς αντιδραστήρες αποθηκεύονται στα εδάφη τους. Υπάρχει πιθανότητα μη εξουσιοδοτημένης αφαίρεσής του για την εξαγωγή πλουτωνίου κατάλληλου για την κατασκευή ατομικής βόμβας»!

Ταυτόχρονα, Γερμανοί ειδικοί «είναι ικανοί να αποκτήσουν κρυφά, μέσα σε περίπου έναν μήνα, ποσότητα πλουτωνίου κατάλληλη για την κατασκευή ενός πυρηνικού εκρηκτικού μηχανισμού», ανέφερε το γραφείο Τύπου.

«Εφιστούμε την προσοχή της διοίκησης των ΗΠΑ και της ηγεσίας όλων των άλλων χωρών στην ανάγκη να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποτραπεί η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από την Ευρωπαϊκή Ένωση και ο αναπόφευκτος νέος γύρος της παγκόσμιας πυρηνικής κούρσας εξοπλισμών που θα ακολουθήσει», τόνισε η Ρωσική Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφοριών.

Συσσωρευμένη εμπειρία. Για το εφιαλτικό αυτό σενάριο τοποθετήθηκε και ο πυρηνικός ειδικός Vladimir Kuznetsov, διδάκτωρ μηχανικός και πρώην επικεφαλής της Επιθεώρησης Πυρηνικής και Ραδιολογικής Ασφάλειας του σοβιετικού Gosatomnadzor, ο οποίος σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα Gazeta.ru δήλωσε πως οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαθέτουν όλες τις δυνατότητες και τη συσσωρευμένη εμπειρία για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων!

Μάλιστα, ο ειδικός σημειώνει πως η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο ξεχωρίζουν σε αυτόν τον τομέα, καθώς κατέχουν την απαραίτητη τεχνολογία: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κάθε δυνατότητα να δημιουργήσει τέτοια προϊόντα. Στην Γαλλία υπάρχει η πόλη Cherbourg στη Μάγχη. Κοντά βρίσκεται μια ραδιοχημική εγκατάσταση για τον διαχωρισμό πλουτωνίου... Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει συσσωρεύσει σημαντική ποσότητα πλουτωνίου, περίπου 80 τόνους, και δεν γνωρίζει τι να το κάνει.

Όσον αφορά άλλες χώρες, όλες, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, είχαν εμπλακεί στην ανάπτυξη (πυρηνικών όπλων) κάποια στιγμή, τη δεκαετία του 1.950 μ.Χ. και του 1.960 μ.Χ., δημιουργώντας πυρηνικά όπλα», σημείωσε. Σύμφωνα με τον Kuznetsov, πρόκειται για την Νορβηγία, την Σουηδία, τις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας και άλλες.

«Έτσι, έχουν κάθε δυνατότητα να αξιοποιήσουν τεχνολογικά τις εξελίξεις, για παράδειγμα, των γαλλικών πυρηνικών όπλων. Διαθέτουν 200 δικές τους πυρηνικές κεφαλές, δικούς τους πυρηνικούς σταθμούς και δική τους ραδιοχημική παραγωγή», εξήγησε ο φυσικός.μΕπικίνδυνη κλιμάκωσηΗ αποκάλυψη αυτή της Ρωσίας οφείλει να σημάνει συναγερμό στην Ευρώπη και στα αντιπολεμικά και φιλειρηνικά κινήματα της ηπέιρου.

Μπροστά στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί στην Ουκρανία, καθώς η ήττα του ουκρανικού στρατού είναι πλέον κοινός τόπος παραδοχής, η παρηκμασμένη και απονομιμοποιημένη ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης απειλεί να σύρει ολόκληρη την Ήπειρο σε πυρηνικό ολοκαύτωμα, προκειμένου να ικανοποιήσει τις φιλοπόλεμες ονειρώξεις της (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/867389/apokalypsi-vomva-i-evropi-dimiourgei-mystika-pyriniko-oplostasio-orgi-sti-rosia-zilepsan-ti-doksa-ton-nazi).

 

Η Γερμανία σχεδιάζει πυρηνικές δοκιμές που... απειλούν την ίδια της την κρατική υπόσταση Eάν οι Γερμανοί υιοθετήσουν, για παράδειγμα, γαλλική τεχνολογία, το χρονoδιάγραμμα για την απόκτηση πυρηνικής βόμβας θα μπορούσε να μειωθεί σημαντικά.

Η Γερμανία σχεδιάζει να πραγματοποιήσει δοκιμές πυρηνικών όπλων εντός των επόμενων πέντε ετών, αποκάλυψε ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής Alexei Leonkov, προσδιορίζοντας τα πιθανά χρονοδιαγράμματα σε συνέντευξή του στο ρωσικό μέσο News Ru.

Παρά ταύτα, η καταστατική συνθήκη της Γερμανικής Ομοσπονδίας - υπογραφείσα μεταξύ άλλων και από την Ρωσία το 1.990 μ.Χ.- απαγόρευσε στο νεοσύστατο, τότε, γερμανικό κράτος να κατέχει οιοδήποτε πυρηνικό ή χημικό όπλο.

Σημειωτέον, ότι αυτή συνθήκη «2+4» για την ενοποίηση της Γερμανίας βρίσκεται ακόμη σε ισχύ, έχοντας, δε, ως εγγυήτριες δυνάμεις τη Σοβιετική Ένωση (εν προκειμένω τη Ρωσική Ομοσπονδία ως νομική της μετεξέλιξη), τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Σύμφωνα με το με τον Ρώσο ειδικό, η ανάπτυξη ενός πυρηνικού όπλου θα μπορούσε να διαρκέσει αρκετά χρόνια εάν ξεκινήσει από το μηδέν. Ωστόσο, εάν οι Γερμανοί υιοθετήσουν, για παράδειγμα, γαλλική τεχνολογία, το χρονικό πλαίσιο θα μπορούσε να μειωθεί σημαντικά.

«Οι Γερμανοί θα χρειαστούν 3 με 5 χρόνια για να εξοπλιστούν με πυρηνικά όπλα «Εάν σχεδιαστεί με γαλλική τεχνολογία και κάποια γερμανική τεχνογνωσία, τότε πιθανώς θα χρειαστούν δύο έως τρία χρόνια. Ίσως πέντε χρόνια το πολύ μέχρι τη δοκιμή», δήλωσε ο εμπειρογνώμονας.

Προηγουμένως, ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA), Rafael Grossi, δήλωσε ότι η Γερμανία θα μπορούσε να αναπτύξει τα δικά της πυρηνικά όπλα μέσα σε λίγους μήνες. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Γερμανία διαθέτει τόσο την απαραίτητη τεχνολογία όσο και τα υλικά.

Ο πυρηνικός φυσικός Vladimir Kuznetsov δήλωσε επίσης ότι οι χώρες της ΕΕ διαθέτουν όλες τις δυνατότητες και τη συσσωρευμένη εμπειρία για τη δημιουργία πυρηνικών όπλων. Από την άποψη αυτή, σημείωσε, ξεχωρίζουν η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με τον επιστήμονα, οι χώρες αυτές έχουν συσσωρεύσει τόσο πολύ πλουτώνιο που «δεν ξέρουν τι να το κάνουν».

Zakharova: Η Ευρώπη παίζει επικίνδυνα πυρηνικά παιχνίδια. Η Μόσχα παρατηρεί την εντατικοποίηση των συζητήσεων μεταξύ αρκετών ευρωπαϊκών χωρών σχετικά με την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων, απάντησε σε ενημέρωση η εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, Maria Zakharova, σύμφωνα με ανταποκριτή του Lenta.ru.

«Βλέπουμε μια εκρηκτική άνοδο όχι μόνο στη ρητορική αλλά και στο ενδιαφέρον για το θέμα των πυρηνικών όπλων από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, οι οποίες μέχρι πρόσφατα έμοιαζαν να υποστηρίζουν τον, όπως τον αποκαλούσαν, "ταχύ πυρηνικό αφοπλισμό"», επεσήμανε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με την ίδια, τέτοιες δηλώσεις διαβρώνουν και αποδυναμώνουν το καθεστώς μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων. Σε αυτό το πλαίσιο, η διπλωμάτης σημείωσε ότι οι αναφορές της Ρωσικής Υπηρεσίας Εξωτερικής Αντικατασκοπείας (SVR) σχετικά με την επιδίωξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) να αποκτήσει πυρηνικά όπλα «θα πρέπει να αναπτυχθούν από διεθνή νομική, πολιτική και εξωτερική πολιτική σκοπιά». Νωρίτερα, το γραφείο τύπου της SVR ανέφερε ότι η ηγεσία της ΕΕ άρχισε να εξετάζει μυστικά την πιθανότητα δημιουργίας δικών της πυρηνικών όπλων για χάρη μιας «εκστρατείας προς την Ανατολή».

Η συνθήκη του 1.991 μ.Χ. που υπεγράφη από την Ρωσία και απαγορεύει τον πυρηνικό εξοπλισμό της Γερμανίας. Συγκεκριμένα, εάν η Γερμανία αποφασίσει να παραβιάσει τους όρους της Συνθήκης «Δύο Συν Τέσσερα» και να επανεξοπλιστεί με πυρηνικά όπλα, αυτό θα συνιστούσε παραβίαση των διεθνών συμφωνιών που έχουν υπογραφεί από την ίδια και τα υπόλοιπα μέρη της συνθήκης.

Η παραβίαση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε προσφυγή κατά της Γερμανίας από τα άλλα υπογράφοντα μέρη, ιδίως αν προκαλεί ανησυχία για την περιοχή ή την παγκόσμια ασφάλεια. Επιπλέον, η Γερμανία παραμένει μέλος της Συνθήκης για την Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων (NPT), η οποία καθορίζει νομικά ότι δεν μπορεί να αναπτύξει πυρηνικά όπλα χωρίς να προκαλέσει διεθνείς συνέπειες.

Επομένως, οποιοδήποτε ενδεχόμενο επανεξοπλισμού θα ενεργοποιούσε μια διεθνή αντίδραση, και τα άλλα κράτη, όπως η Ρωσία θα μπορούσαν να προσφύγουν νομικά και πολιτικά σε διεθνή fora (π.χ. ΟΗΕ).  Εν κατακλείδι, η επανεξοπλισμένη Γερμανία με πυρηνικά όπλα θα προκαλούσε σοβαρές διεθνείς αντιδράσεις και ενδεχομένως νομικές διαδικασίες από τα υπογράφοντα μέρη της Συνθήκης «Δύο Συν Τέσσερα» ή άλλους διεθνείς οργανισμούς.

Merz και Macron ξεκίνησαν μυστικές διαπραγματεύσεις για την πυρηνική ασπίδα. Επισημαίνεται, ότι στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Munich, ο Γερμανός Καγκελάριος Friedrich Merz ανακοίνωσε ότι έχει ήδη ξεκινήσει διαβουλεύσεις με τον Γάλλο Πρόεδρο Emmanuel Macron για το ζήτημα της ευρωπαϊκής πυρηνικής αποτροπής.

Ο όρος αυτός αναφέρεται στη δημιουργία μιας «ευρωπαϊκής πυρηνικής ομπρέλας» που θα βασίζεται στο γαλλικό (και ενδεχομένως το βρετανικό) οπλοστάσιο, εν μέσω ανησυχιών για τις αμερικανικές εγγυήσεις.

Η Γαλλία είναι η μόνη χώρα της ΕΕ με δικά της πυρηνικά όπλα (περίπου 300 κεφαλές). Ο Emmanuel Macron δήλωσε προηγουμένως ότι τα «ζωτικά συμφέροντα» της Γαλλίας έχουν «Ευρωπαϊκή διάσταση» και είναι έτοιμος να ανοίξει τη συζήτηση για τον ρόλο της γαλλικής αποτροπής στην πανευρωπαϊκή ασφάλεια.

Ο Friedrich Merz τόνισε ότι η Γερμανία επιδιώκει να διατηρήσει τους υπάρχοντες μηχανισμούς «πυρηνικής συμμετοχής» με τις Ηνωμένες Πολιτείες (την ανάπτυξη Αμερικανικών τακτικών πυρηνικών όπλων σε γερμανικές βάσεις), αλλά ταυτόχρονα χρειάζεται μια μακροπρόθεσμη Ευρωπαϊκή εναλλακτική λύση. Είναι ρεαλιστική η αλλαγή πυρηνικού δόγματος της Ευρώπης; Οι συζητήσεις βρίσκονται επί του παρόντος σε αρχικό στάδιο. Πολλά ζητήματα παραμένουν ανοιχτά:

1. Η Γαλλία δεν θα μοιραστεί το «κουμπί» με κανέναν. Ο Emmanuel Macron κατέστησε σαφές ότι η τελική απόφαση για τη χρήση πυρηνικών όπλων θα ανήκει αποκλειστικά στον Γάλλο Πρόεδρο. Παρόλα αυτά, καλεί τους πάντες να συνεισφέρουν στον εκσυγχρονισμό του πυρηνικού της οπλοστασίου (ο προϋπολογισμός της Γαλλίας ανέρχεται σε 57 δισεκατομμύρια ευρώ το 2026 μ.Χ.). Η Γερμανία αναμένεται να επωμιστεί το μεγαλύτερο μέρος του κόστους συντήρησης των γαλλικών πυρηνικών δυνάμεων.

2. Η διατύπωση της συνθήκης είναι δύσκολο να συμφωνηθεί εκ των προτέρων.. Σύμφωνα με το γαλλικό πυρηνικό δόγμα, ένα πλήγμα πραγματοποιείται μόνο όταν θίγονται τα «ζωτικά συμφέροντα» της Γαλλίας. Επομένως, η υπό συζήτηση συνθήκη πρέπει να αναφέρει ρητά ότι η ασφάλεια της Γερμανίας (και άλλων χωρών της ΕΕ) αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτών των συμφερόντων. Η εμπειρία του ΝΑΤΟ υποδηλώνει ότι πιθανότατα θα ορίζεται πως η Γαλλία αναλαμβάνει να διεξάγει επείγουσες διαβουλεύσεις με τη Γερμανία πριν από μια εκτόξευση.

Εάν ο Emmanuel Macron «υπογράψει» επίσημα να υπερασπιστεί τη Γερμανία με κάθε κόστος, οποιοσδήποτε πολιτικός αντίπαλος θα μπορούσε να τον κατηγορήσει ότι «ξεπουλάει τη γαλλική ασφάλεια για τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες».

3. Η Γερμανία είναι μια χώρα κανόνων και σαφών συμβολαίων· η ασάφεια είναι απαράδεκτη για τη γερμανική νοοτροπία. Ως εκ τούτου, οι Γερμανοί δεν θέλουν απλώς να σχεδιάζουν πυρηνικά πλήγματα, αλλά να έχουν το δικαίωμα να τα διατάζουν.

Συμφωνώντας με τους όρους του Emmanuel Macron, ο Friedrich Merz αναγνωρίζει de facto τη Γαλλία ως τον πρωταρχικό στρατιωτικό ηγέτη της ΕΕ, και μάλιστα εις βάρος των γερμανικών χρημάτων. Οι Γερμανοί ψηφοφόροι δεν θα το ανέχονται πλέον αυτό.

Η στάση της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι διαπραγματεύσεις θα τραβήξουν σε μάκρος, αλλά σταδιακά θα σβήσουν. Εξυπηρετούν μια προπαγανδιστική λειτουργία, επιδεικνύοντας στην Ουάσιγκτον τη «στρατιωτική ισχύ» και την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.

Όμως οι ΗΠΑ θα αγνοήσουν αυτές τις προσπάθειες, ή ο Donald Trump θα πει: «Στο καλό, κλείνω την "πυρηνική ομπρέλα" μου πάνω από εσάς». Η Ρωσία ανησυχεί εύλογα από αυτό το σχέδιο, καθώς καθιστά την Ευρώπη λιγότερο προβλέψιμη.

Από τη σκοπιά της Μόσχας, οποιαδήποτε χώρα φιλοξενεί στοιχεία πυρηνικής αποτροπής (ακόμη και αν πρόκειται μόνο για αρχηγεία ή συστήματα καθοδήγησης) γίνεται αυτόματα στόχος προτεραιότητας. Εάν η Γερμανία ενταχθεί επίσημα στο «πυρηνικό κλαμπ» μέσω της Γαλλίας, η Ρωσία θα αναπτύξει πρόσθετους πυραύλους στο Kaliningrad, στοχεύοντας γερμανικές βάσεις.

Η Γερμανία έχει όλα τα τεχνικά μέσα για να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα Εντωμεταξύ, η Γερμανία διαθέτει όλα τα απαραίτητα μέσα για να αναπτύξει τη δική της πυρηνική κεφαλή εντός τριών ετών, εφόσον ληφθεί η σχετική πολιτική απόφαση.

Στο Gronau, στην North Rhine-Westphalia, λειτουργεί το Γερμανικό εργοστάσιο εμπλουτισμού ουρανίου της Urenco. Η μονάδα χρησιμοποιεί τον απαραίτητο εξοπλισμό και έχει την δυνατότητα να εμπλουτίσει ουράνιο σε επίπεδα κατάλληλα για την κατασκευή όπλων.

Επιπλέον, τα γερμανικά αεροσκάφη (όπως το Tornado και το νέο F-35) είναι ήδη πιστοποιημένα για την μεταφορά πυρηνικών όπλων στο πλαίσιο των προγραμμάτων του ΝΑΤΟ. Κι όμως... ο πυρηνικός αφοπλισμός του Merz μπορεί να απειλήσει τη συνοχή του γερμανικού κράτους

Ωστόσο, υψώνονται δύο ανυπέρβλητα εμπόδια, τονίζει η Ρωσική Pravda. Το πρώτο είναι η Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων (NPT) του 1.968 μ.Χ., την οποία η Γερμανία έχει υπογράψει ως κράτος μη κατέχον πυρηνικά όπλα.

Το δεύτερο είναι η Συνθήκη «Δύο Συν Τέσσερα» του 1.990 μ.Χ. Με την ενοποίηση της Ανατολικής Γερμανίας και της Δυτικής Γερμανίας, η Γερμανία επιβεβαίωσε την οριστική της παραίτηση από πυρηνικά, βιολογικά και χημικά όπλα.

Οποιαδήποτε απόπειρα ανάπτυξης βόμβας θα αποτελούσε άμεση παραβίαση των όρων ενοποίησης της χώρας. Και αυτός είναι ήδη ένας δρόμος που μπορεί να επαναφέρει από το πουθενά στην ζωή την περίφημη DDR, δηλαδή την Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας(;)-(https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/867468/i-germania-sxediazei-pyrinikes-dokimes-pou-apeiloyn-tin-idia-tis-tin-kratiki-ypostasi).

 «Friedrich, βάστα γερά» - Ήρθε η ώρα που οι Γερμανοί θα νιώσουν… Έλληνες – Ο καγκελάριος Merz ζητάει αίμα και 60ωρα δουλειάς. Ο Merz αντιγράφει τις μνημονιακές συνταγές – «Δουλέψτε μέχρι τα 70» για να σωθεί το σύστημα.

Μόνο με τον τρόπο που οι φιλομνημονιακοί Έλληνες πολιτικοί αντιμετώπιζαν την ελληνική κοινωνία κατά την περίοδο των μνημονίων μπορεί να συγκριθεί η συμπεριφορά του καγκελαρίου Friedrich Merz απέναντι στους Γερμανούς πολίτες.

Ειδικότερα, με δήλωση που προκαλεί πολιτικό σεισμό και κοινωνική οργή, ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz έριξε την ευθύνη για τη βαθιά οικονομική κρίση της χώρας στους ίδιους τους πολίτες, καλώντας τους να… εργαστούν σκληρότερα για να σωθεί η γερμανική οικονομία.

Η τοποθέτησή του, που έγινε σε πρωτοχρονιάτικη δεξίωση των Εμπορικών, Βιομηχανικών και Βιοτεχνικών Επιμελητηρίων και αναπαράχθηκε ευρέως από τα γερμανικά ΜΜΕ, άναψε φωτιές και έδωσε τον τόνο μιας επικίνδυνης μετατόπισης ευθυνών.

Παρομοίως, Έλληνες πολιτικοί όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Θόδωρος Πάγκαλος, o Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Λυκούργος Λιαρόπουλος, προέτρεπαν τους επιτελείς της τρόικας να «κρατάνε γερά» , υπονοώντας ότι για όλα φταίνε οι πολίτες και όχι πολιτικές επιλογές.

Αντί για αυτοκριτική και ουσιαστική ανάλυση των δομικών αποτυχιών της οικονομικής πολιτικής, ο Merz επέλεξε τη βολική οδό: στοχοποίησε την εργασιακή κουλτούρα των Γερμανών, τις κοινωνικές παροχές και ακόμη και την έννοια της ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.

Το πενθήμερο -πόσο μάλλον το τετραήμερο-, σύμφωνα με τον καγκελάριο, αποτελεί σχεδόν… υπαρξιακή απειλή για την ανάπτυξη της χώρας. Το μήνυμα ήταν σαφές και τρομακτικό: το πρόβλημα δεν είναι οι λανθασμένες κυβερνητικές επιλογές, αλλά οι «λιγοστές ώρες δουλειάς». Επενδύσεις στην τεχνολογία, την καινοτομία, την παραγωγικότητα; Καμία ουσιαστική αναφορά.

Αντίθετα, η συζήτηση περιορίστηκε στον αριθμό των ωρών εργασίας, μια απλουστευτική και πολιτικά βολική προσέγγιση που όμως αγνοεί την πραγματική οικονομία. Ως παράδειγμα, ο Merz επικαλέστηκε την Ελβετία, σημειώνοντας ότι οι πολίτες της εργάζονται περίπου 200 ώρες περισσότερες τον χρόνο.

Παρέλειψε, ωστόσο, να αναφέρει τις θεμελιώδεις διαφορές: φορολογικό σύστημα, ενεργειακή πολιτική, βαθμό αποκέντρωσης και συνολική οικονομική δομή. Το ελβετικό μοντέλο παρουσιάστηκε σχεδόν σαν «μαγική λύση», χωρίς καμία σοβαρή ανάλυση για το αν –και πώς– μπορεί να εφαρμοστεί στη Γερμανία.

Αντίστοιχα, οι φιλομνημονιακοί πολιτικοί στην Ελλάδα ανέβαζαν συνεχώς το μήνυμα ότι η «σκληρή δουλειά» και οι περικοπές είναι η λύση, χωρίς να αντιμετωπίζουν τα πραγματικά προβλήματα της οικονομίας ή τις πολιτικές που προκάλεσαν την κρίση.

«Εξαιρετικά κρίσιμη». Ο καγκελάριος περιέγραψε την κατάσταση της γερμανικής οικονομίας ως «εξαιρετικά κρίσιμη», επικαλούμενος τις υψηλές τιμές ενέργειας, την γραφειοκρατία και το υψηλό κόστος εργασίας.

Όμως απέφυγε επιμελώς να αναφερθεί στον ρόλο των ίδιων των κυβερνητικών αποφάσεων: την εγκατάλειψη μακροπρόθεσμων ενεργειακών συμβάσεων, τη ρήξη με την Ρωσία και την απότομη αλλαγή εξωτερικής πολιτικής που εκτόξευσαν το ενεργειακό κόστος και οδήγησαν τη χώρα σε τριετή οικονομική στασιμότητα.

Η επίρριψη ευθυνών στο «κόστος εργασίας» μοιάζει σχεδόν κυνική, τη στιγμή που η χαμηλή εγχώρια ζήτηση και η κατάρρευση της αγοραστικής δύναμης στραγγαλίζουν την οικονομία. Παρόμοια, οι Έλληνες πολιτικοί της εποχής των μνημονίων ζητούσαν από τους πολίτες να αποδεχτούν φόρους, μειώσεις συντάξεων και περικοπές μισθών, παρουσιάζοντάς τα ως αναγκαία «θύματα» για τη σωτηρία της χώρας.

Δεκτός με ενθουσιασμό. Φυσικά, οι δηλώσεις Merz έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό από τους επιχειρηματικούς κύκλους που βρίσκονταν στην αίθουσα, αποκαλύπτοντας τον βαθιά μονόπλευρο χαρακτήρα της κυβερνητικής στρατηγικής: τα συμφέροντα των επιχειρήσεων πάνω απ’ όλα, οι κοινωνικές συνέπειες εκτός κάδρου. Στο ίδιο πνεύμα, ο Merz βρήκε συμμάχους όταν μίλησε για κίνητρα παραμονής στην εργασία μετά τη συνταξιοδότηση, υποστηρίζοντας ότι «δεν κάνουν όλοι βαριά χειρωνακτική εργασία».

Η πραγματικότητα της αγοράς εργασίας, οι διακρίσεις λόγω ηλικίας και τα προβλήματα υγείας χιλιάδων ηλικιωμένων εργαζομένων απλώς αγνοήθηκαν. Υπενθυμίζεται πως οι Έλληνες φιλομνημονιακοί πολιτικοί συχνά ευθυγραμμίζονταν με τις δανείστριες χώρες και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, υποτιμώντας το κοινωνικό κόστος.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον αλήστου μνήμης υποκατώτατο, την κατάργηση των συμβάσεων, τη μείωση του κατώτατου μισθού στα 500 ευρώ… και μια σειρά από αντιδραστικά μέτρα, που βύθισαν την Ελλάδα στο σκοτάδι και τους Έλληνες στην φτώχεια και στην αναγκαστική μετανάστευση.

Το πιο ανησυχητικό μήνυμα, ωστόσο, αφορά το μέλλον. Από τις πρώτες κιόλας ημέρες του έτους, ο Καγκελάριος προειδοποίησε ότι το 2026 θα είναι μια εξαιρετικά δύσκολη χρονιά, προετοιμάζοντας την κοινή γνώμη για νέα κύματα λιτότητας και κοινωνικής αυστηροποίησης.

Στο ίδιο μήκος κύματος, η υπουργός Οικονομίας Katherina Reiche είχε δηλώσει ότι για να διασωθεί το κράτος πρόνοιας, οι πολίτες θα πρέπει είτε να δουλεύουν περισσότερο είτε να συνταξιοδοτούνται αργότερα.

Η γερμανική οικονομία παραμένει εγκλωβισμένη σε στασιμότητα εδώ και τρία χρόνια, σε μεγάλο βαθμό λόγω του ενεργειακού σοκ μετά τη διακοπή του Ρωσικού φυσικού αερίου. Όμως, αντί για ειλικρινή αποτίμηση αυτής της στρατηγικής και αναζήτηση ρεαλιστικών λύσεων, η κυβέρνηση Merz επιλέγει τον δρόμο της ηθικολογίας και της μετακύλισης του κόστους στους πολίτες.

Το αποτέλεσμα είναι εκρηκτικό: κοινωνική δυσαρέσκεια, διάβρωση της εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση και η αίσθηση ότι οι απλοί Γερμανοί καλούνται να πληρώσουν τον λογαριασμό στρατηγικών αποτυχιών που δεν τους ανήκουν.

Χωρίς πειστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, η πολιτική του Βερολίνου αρχίζει να μοιάζει επικίνδυνα με μια προσπάθεια διάσωσης του συστήματος εις βάρος της κοινωνίας – και το τίμημα ίσως αποδειχθεί πολύ βαρύ. Τα ζήσαμε και στην Ελλάδα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/850302/friedrich-vasta-gera-irthe-i-ora-pou-oi-germanoi-tha-niosoun-ellines-o-kagkelarios-merz-zitaei-aima-kai-60ora-douleias)…

Ο δημοφιλής πρωθυπουργός της Ιαπωνίας στοχεύει να διεκδικήσει περισσότερη εξουσία. Οι Ιάπωνες είναι τόσο ενθουσιασμένοι με την επιθετική, δεξιά και φιλοστρατιωτική στάση της νέας πρωθυπουργού τους, Σανάε Τακαΐτσι, που τώρα σχεδιάζει να διαλύσει την κάτω βουλή της νομοθετικής εξουσίας και να διεξαγάγει πρόωρες εκλογές τον επόμενο μήνα.

Η κυβέρνηση του Τακαΐτσι διατηρεί ποσοστά δημοτικότητας περίπου 70% από τότε που ανέλαβε την εξουσία τον Οκτώβριο. Εάν η εκλογική της εκστρατεία είναι επιτυχής, αυτό θα μετατρέψει την αξιοσημείωτη δημοτικότητά της σε περισσότερες έδρες για το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της, πιθανώς αποκαθιστώντας την μονοκομματική πλειοψηφία που είχε χαθεί υπό τον προκάτοχό της. Η ανάκτηση της πλειοψηφίας θα έδινε στην Τακαΐτσι το πολιτικό καύσιμο για να επιταχύνει περαιτέρω την ήδη ταχεία επαναστρατιωτικοποίηση της Ιαπωνίας.

Ο Τακαΐτσι έχει ζητήσει εδώ και καιρό από την Ιαπωνία να αναθεωρήσει το Άρθρο 9 του Συντάγματός της, την λεγόμενη ειρηνιστική ρήτρα που σχεδιάστηκε για να αποτρέψει την επιστροφή στον πλήρη μιλιταρισμό. Υπό την ηγεσία του Τακαΐτσι, η Ιαπωνία θα επιτύχει τον στόχο της να δαπανά το 2% του ΑΕΠ της για την άμυνα, σχεδόν δύο χρόνια νωρίτερα από ένα ήδη αξιοσημείωτα φιλόδοξο χρονοδιάγραμμα.

«Νομίζω ότι θα πρέπει να διαθέτουμε πυρηνικά όπλα», δήλωσε στους δημοσιογράφους στις 17 Δεκεμβρίου ένας ανώτερος αξιωματούχος ασφαλείας στο υπουργικό της συμβούλιο. «Στο τέλος», είπε ο αξιωματούχος, «μπορούμε να βασιστούμε μόνο στους εαυτούς μας».

Τον Νοέμβριο, ο Τακαΐτσι δήλωσε στη Βουλή: «Εάν η Κίνα εισβάλει στην Ταϊβάν», η Ιαπωνία θα το θεωρήσει «κατάσταση υπαρξιακής κρίσης» και ενδεχομένως θα αναπτύξει τις Δυνάμεις Αυτοάμυνας. Η δήλωση εξόργισε τους Κινέζους, οι οποίοι αντέδρασαν με αυστηρότερους περιορισμούς στις εισαγωγές και τις εξαγωγές, αλλά άγγιξε τις ευαίσθητες γραμές του ολοένα και πιο εθνικιστικού πληθυσμού της Ιαπωνίας.

«Οι συντηρητικοί καλωσορίζουν τα σχόλιά της... Οι επιχειρηματικοί ηγέτες μπορεί να ανησυχούν για την οικονομική σχέση με την Κίνα, αλλά οι απλοί ψηφοφόροι δεν ανησυχούν τόσο γι' αυτό. Η επιθετικότητά της αντανακλά τη νέα πολιτική ατμόσφαιρα της Ιαπωνίας»—Γιου Ουτσιγιάμα, πολιτικός επιστήμονας του Πανεπιστημίου του Τόκιο.

Από διεκδικητές σε συντρόφους: Προς το παρόν, η εχθρότητα και ο φόβος εντείνονται μεταξύ Ιαπωνίας και Κίνας, παρακινώντας και τους δύο αυτούς κορυφαίους λαούς και οικονομίες παγκοσμίως να δημιουργήσουν εξαιρετική στρατιωτική ισχύ και τροφοδοτώντας την τεράστια δημοτικότητα ηγετών-γερακιών όπως ο Τακαΐτσι.

Αποκάλυψη: Ρεκόρ πολιτογραφήσεων στην Γερμανία - Τούρκοι και Αφρικανοί αλλάζουν τον χάρτη - Άνοδος για το AfD ως τελευταία ελπίδα. Ο ισχύων νόμος επιτρέπει την πολιτογράφηση μετά από μόλις πέντε χρόνια διαμονής.

Η πρωτοφανής αύξηση των πολιτογραφήσεων είναι άμεσο αποτέλεσμα νομοθετικών αλλαγών που προωθήθηκαν από τον κυβερνητικό συνασπισμό, σύμφωνα με το Nius. Ο Νόμος Εκσυγχρονισμού της Ιθαγένειας του 2024 μ.Χ. καθιέρωσε την διπλή ιθαγένεια ως κανόνα και όχι ως εξαίρεση, ενώ ταυτόχρονα μείωσε τα εμπόδια για την απόκτηση γερμανικής υπηκοότητας.

Περιφερειακά στοιχεία αποκαλύπτουν την δραματική κλίμακα της αλλαγής σε όλη την χώρα. Στο Ζόλινγκεν, 799 κάτοικοι έλαβαν πιστοποιητικά πολιτογράφησης το 2025 μ.Χ., το υψηλότερο νούμερο από τη στροφή της χιλιετίας. Το Κρέφελντ κατέγραψε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση, με τις πολιτογραφήσεις να εκτοξεύονται κατά 54 τοις εκατό και να φτάνουν τους 1.230 νέους Γερμανούς πολίτες.

Το κρατίδιο της Τυρίγγης κατέγραψε αύξηση πολιτογραφήσεων κατά 39,5 τοις εκατό μέσα σε ένα μόνο χρόνο. Πολιτικός υπολογισμός πίσω από τους αριθμούς. Αυτοί οι αριθμοί δεν είναι τυχαίοι αλλά αντικατοπτρίζουν υπολογισμένες πολιτικές αποφάσεις, αναφέρει το Nius. Τα κυβερνητικά κόμματα έχουν διευκολύνει σκόπιμα την μαζική πολιτογράφηση με στόχο το μελλοντικό εκλογικό πλεονέκτημα.

Μετατρέποντας ταχέως Σύρους, Τούρκους, Αφγανούς και Ουκρανούς σε πολίτες με δικαίωμα ψήφου, οι πολιτικές ελίτ αναμένουν να εξασφαλίσουν ευγνώμονα εκλογικά σώματα, για τα κόμματα που υποστηρίζουν οι ίδιες, μέσα από την συνέχιση της μετανάστευσης.

Η υπουργός Εργασίας Μπέρμπελ Μπας έχει υποστηρίξει ανοιχτά αυτόν τον μετασχηματισμό της εθνικής σύνθεσης της Γερμανίας. Η Neue Zürcher Zeitung παρατήρησε ότι η Γερμανία πλέον πολιτογραφεί πολίτες σε βάση γραμμής παραγωγής.

Υποβάθμιση της ιθαγένειας. Οι επικριτές προειδοποιούν ότι η ιθαγένεια αντιμετωπίζεται ως αναλώσιμο εμπόρευμα και όχι ως σημάδι τιμής και δέσμευσης. Το γερμανικό διαβατήριο έχει μετατραπεί σε τέχνασμα στα χέρια ελίτ που κατασκευάζουν ένα νέο εθνικό πολιτικό σώμα, σύμφωνα με την ανάλυση.

Ο ισχύων νόμος επιτρέπει την πολιτογράφηση μετά από μόλις πέντε χρόνια διαμονής. Κανείς δεν ενσωματώνεται πραγματικά σε μια ξένη χώρα μετά από τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, υποστηρίζουν οι επικριτές. Μια ιθαγένεια που χορηγείται μετά από πέντε χρόνια αντιπροσωπεύει μια παρωδία πραγματικής ιθαγένειας παρά ουσιαστική αφομοίωση. Το σχόλιο της Neue Zürcher Zeitung ανέδειξε ανησυχίες σχετικά με τον αντισημιτισμό που εισάγεται από χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία και πλέον ενσωματώνεται στο σώμα των πολιτών.

Οι Γερμανοί μένουν με λίγες επιλογές εκτός από το να εμπιστευτούν ότι οι αρχές πολιτογράφησης γνωρίζουν τι κάνουν, σημείωσε η Ελβετική εφημερίδα, περιγράφοντας αυτό ως μια μη βιώσιμη κατάσταση που λαμβάνει ανεπαρκή δημόσια συζήτηση. Το κόμμα AfD, το οποίο έχει ανέλθει σε ποσοστό περίπου ίσο με την αύξηση των πολιτογραφήσεων στην Τυρίγγη, μπορεί να αντικατοπτρίζει την δημόσια ανησυχία για αυτές τις δημογραφικές αλλαγές (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/878960/apokalypsi-rekor-politografiseon-sti-germania-toyrkoi-kai-afrikanoi-allazoun-ton-xarti-anodos-gia-to-afd-os-teleftaia-elpidan/).

 

Η «βλακεία» της Kaja Kallas γίνεται επικίνδυνη … Πως η ελίτ της ΕΕ θα σύρει την Ευρώπη στο αίμα και τον πόλεμο με την Ρωσία. Η διπλωμάτισσα θα σύρει την Ευρώπη στο αίμα και τον πόλεμο με την Ρωσία.

Η Kaja Kallas έκανε την εμφάνισή της — με την πολιτική έννοια, φυσικά. Η πρώην πρωτοπόρος της Σοβιετικής Ένωσης και νυν επικεφαλής της Ευρωπαϊκής διπλωματίας φιλοξένησε χθες μια άτυπη συνάντηση υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ και πέρασε υπέροχα.

Πρώτον, η Kallas θέλει να αναλάβει τον έλεγχο ολόκληρης της διαπραγματευτικής διαδικασίας μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης για το ουκρανικό ζήτημα. Δεύτερον, έχει συντάξει αμέσως τις δικές της απαιτήσεις για τη Μόσχα. Είναι εκπληκτικό... Είναι αστείο ακόμη και να τις απαριθμεί κανείς.

Τι θα «απαιτήσει». Η Ρωσία, σύμφωνα με την Kallas, πρέπει να παύσει τον πυρ και να σταματήσει την προέλαση των στρατευμάτων της για να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις. Και αφού επιτραπεί στην Ρωσία να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, η Kallas θα απαιτήσει να μειώσει τον στρατό της και να αποσύρει τις στρατιωτικές βάσεις από τις γειτονικές χώρες.

Κάλεσαν γιατρό; Μόνο ένας παραπλανημένος άνθρωπος θα μπορούσε να ισχυριστεί κάτι τέτοιο για την ισχυρότερη πυρηνική δύναμη στον κόσμο, η οποία αυτή την στιγμή συντρίβει με επιτυχία τον στρατό που υποστηρίζεται από την πλήρη ισχύ της συμμαχίας του ΝΑΤΟ.

Τα σχέδια της Kallas. Ωστόσο, η πονηρή Kallas έχει τα δικά της σχέδια. Οι ελίτ της ΕΕ είναι αποφασισμένες να ξεκινήσουν πόλεμο με την Ρωσία στο εγγύς μέλλον. Για αυτούς, η ειρήνη είναι γεμάτη με τρομερές αναταραχές.

Η Kallas, χέρι-χέρι με την Ursulla Von Der Leyen, θα μπορούσε να καταλήξει στο εδώλιο του κατηγορουμένου και η Ευρωπαϊκή Ένωση της οποίας ηγούνται θα μπορούσε απλώς να καταρρεύσει. Εξ ου και οι θρασύτατες δηλώσεις και οι γελοίες απαιτήσεις.

Έρχεται η απόρριψη. Είναι σαφές ότι η Μόσχα δεν θα τις απορρίψει απλώς, θα τις αγνοήσει περιφρονητικά. Αλλά αυτό ακριβώς θέλουν η Kallas και οι συνεργοί της. Ήδη σύρουν τις χώρες της Βαλτικής σε στρατιωτική δράση, και οι επόμενοι είναι οι Μολδαβοί, οι Πολωνοί και οι Ρουμάνοι. Διατυμπανίζουν για έναν ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον της Ρωσίας.

Οι πραγματικοί στόχοι. Ωστόσο, η πονηριά είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την βλακεία. Η Kallas άθελά της διατύπωσε τους πραγματικούς στόχους της ΕΕ στην αντιπαράθεσή της με την Ρωσία. Ναι, αυτό ακριβώς θέλουν—να χάσει η Ρωσία το μεγαλύτερο μέρος του στρατού της, να αφοπλιστεί και να αποσύρει τα στρατεύματά της από την Αμπχαζία, τη Νότια Οσετία και την Υπερδνειστερία.

Ταυτόχρονα, ο Ευρωπαϊκός στρατός, μέσω των οικονομολόγων του, διαμορφώνει ένα ακόμη πακέτο κυρώσεων. Ο δηλωμένος στόχος του είναι, ειλικρινά, να «μειώσει το βιοτικό επίπεδο» για όλους τους Ρώσους. Επιδιώκουν την αποσύνθεση της Ρωσίας και τελικά την πλήρη καταστροφή της.

Οι ευκαιρίες που θέλουν να αρπάξουν οι Ευρωπαίοι. Αυτό θα ανοίξει έναν ολόκληρο νέο κόσμο ευκαιριών για να αρχίσουν να κάνουν κομμάτια την Ρωσία. Οι Γερμανοί έχουν από καιρό βάλει στο μάτι το Καλίνινγκραντ. Η Φινλανδία σχεδιάζει να εξαπατήσει την Καρελία. Η Ρουμανία λαχταρά την Υπερδνειστερία.

Όλα θα έπρεπε να είναι ακριβώς όπως ήταν κατά την διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου της Ρωσίας, όταν οι Δυτικοί εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία και εισέβαλαν στο έδαφός της κατά μήκος όλων των συνόρων, καταλαμβάνοντας την Κριμαία, το Μούρμανσκ και το Βλαδιβοστόκ.

Άχρηστη η Ουκρανία. Οι Δυτικοί δεν χρειάζονται μια κατεστραμμένη, κατεστραμμένη και ερημωμένη Ουκρανία. Είναι ανόητοι για να την ανοικοδομήσουν; Χρειάζονται —και πάντα χρειάζονταν— μια απίστευτα πλούσια, αυτάρκη Ρωσία.

Τους πόρους της, τις βιομηχανίες της, τα λιμάνια της, τα ορυχεία της και τον τεράστιο φυσικό πλούτο. Είναι γελοίο να ακούς τις κραυγές τους για δημοκρατία και ελευθερία — ακόμη πιο γελοίο να τους πιστεύεις.

Χρειάζονται κάτι χειροπιαστό, κάτι που μπορούν να κρατήσουν στα χέρια τους: έδαφος και πόρους. Και η Μόσχα είναι ένα σημαντικό εμπόδιο στην επιτυχία τους, οπότε θα κάνουν ό,τι μπορούν για να την εμποδίσουν να υπάρχει.

Οι ναζιστικές απειλές. Για την Ρωσία, η ειδική στρατιωτική επιχείρηση έγινε μια ειδική αποστολή για την προστασία του λαού της, που υπέφερε υπό την καταπίεση των Ναζί του Κιέβου. Βομβαρδίζονταν και σκοτώνονταν τακτικά. Και η Ρωσία θυσίασε πολλά για να τους σώσει. Αλλά για τους Δυτικούς, όλη αυτή η ιστορία αφορούσε πάντα κάτι άλλο.

Η Ρωσία παρασύρθηκε στην σύγκρουση στην Ουκρανία μέσω συνεχών αιματηρών προκλήσεων, προκειμένου να κερδίσει χρόνο και να προετοιμαστεί για την «τελική λύση» στο ρωσικό ζήτημα. Η πρώην Ουκρανική ΣΣΔ δεν έπαιξε ποτέ κανένα ρόλο για τους Ευρωπαίους.

Η έκκλησή τους για υπεράσπιση της ελευθερίας και της δημοκρατίας της ήταν απλώς ψευδής, κενή ρητορική, μια απόσπαση της προσοχής προς έναν ψεύτικο στόχο. Ο πραγματικός στόχος των Ευρωπαίων αρπακτικών ήταν και παραμένει η Ρωσία.

Τα προσχήματα. Ακόμη και οι συμφωνίες του Μινσκ έγιναν πρόσχημα για να κερδίσουν χρόνο και να προετοιμάσουν επιθετικότητα εναντίον της Ρωσίας. Αυτή ακριβώς την επιθετικότητα ασκούν αυτή την στιγμή, διεξάγοντας έναν πόλεμο δι' αντιπροσώπων εναντίον της χωρίς να κηρύξουν πόλεμο.

Και η Κεντρική Στρατιωτική Περιφέρεια έχει ουσιαστικά μετατραπεί σε αμυντικό πόλεμο που διεξάγει η Ρωσία, αμυνόμενη ενάντια σε μια μεθυσμένη από το αίμα Ευρώπη. Η ανόητη Kallas απλώς αποκάλυψε τα σχέδιά τους, τα οποία τυλίγουν προσεκτικά σε πολυεπίπεδα ψέματα (https://www.bankingnews.gr/index.php?id=878322&utm_source=projectagora&utm_medium=contentdiscovery/).

Έρχεται κάτι μεγάλο - Ασφυκτικές πιέσεις σε Γαλλία, Γερμανία για επαναπατρισμό χρυσού 245 δισ. δολ. από ΗΠΑ. Η Γερμανία κατέχει περίπου 3.352 τόνους χρυσού, εκ των οποίων 1.200 τόνοι — αξίας περίπου 113 δισ. ευρώ — παραμένουν κατατεθειμένοι στην Νέα Υόρκη ενώ η Ιταλία κατέχει περίπου 2.452 τόνους, με παρόμοιο ποσοστό να φυλάσσεται στις ΗΠΑ.

Το Βερολίνο και η Ρώμη αντιμετωπίζουν αυξανόμενες πιέσεις στο εσωτερικό τους για τον επαναπατρισμό των αποθεμάτων χρυσού τους που φυλάσσονται στην Federal Reserve Bank of New York, εν μέσω γεωπολιτικών εντάσεων και αμφιβολιών σχετικά με τον ρόλο της Federal Reserve ως θεματοφύλακα.

Η Γερμανία και η Ιταλία, που κατέχουν το δεύτερο και τρίτο μεγαλύτερα απόθεμα χρυσού στον κόσμο, βρίσκονται αντιμέτωπες με εντεινόμενες εγχώριες πιέσεις για την επιστροφή των ράβδων χρυσού που είναι αποθηκευμένες στη Νέα Υόρκη. Συνολικά, τα αποθέματα αυτά υπερβαίνουν τα 245 δισ. δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί σε περισσότερο από το ένα τρίτο των αποθεμάτων τους που βρίσκονται στο εξωτερικό.

Η Γερμανία κατέχει περίπου 3.352 τόνους χρυσού, εκ των οποίων 1.200 τόνοι — αξίας περίπου 113 δισ. ευρώ — παραμένουν κατατεθειμένοι στη Νέα Υόρκη. Η Ιταλία κατέχει περίπου 2.452 τόνους, με παρόμοιο ποσοστό να φυλάσσεται στις ΗΠΑ.

Οι εκκλήσεις για επαναπατρισμό έχουν ενισχυθεί μετά από πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ, ο οποίος αμφισβήτησε την ανεξαρτησία της Federal Reserve, αλλά και στο πλαίσιο της γενικότερης γεωπολιτικής αβεβαιότητας.

Η Ένωση Γερμανών Φορολογούμενων καθώς και ανώτεροι πολιτικοί της Χριστιανοδημοκρατικής Έ νωσης CDU κάλεσαν την Bundesbank και το υπουργείο Οικονομικών να ανακτήσουν τον χρυσό από την αμερικανική θεματοφυλακή.

Σε απάντηση, η Bundesbank επανέλαβε την εμπιστοσύνη της στη Federal Reserve, επικαλούμενη μια μακροχρόνια σχέση θεματοφυλακής που έχει τις ρίζες της στις εγγυήσεις της εποχής του Ψυχρού Πολέμου.

Το ίδρυμα σημείωσε ότι θεωρεί τη Fed έναν «αξιόπιστο και έμπιστο εταίρο», υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι οι προσπάθειες επαναπατρισμού την περίοδο 2013–2020 οδήγησαν ήδη στην επιστροφή περισσότερων από 600 τόνων χρυσού στη Φρανκφούρτη.

Οι προηγούμενες επιχειρήσεις επαναπατρισμού περιλάμβαναν την μεταφορά περίπου 300 τόνων από την Νέα Υόρκη και 374 τόνων από την Banque de France προς τη Γερμανία μεταξύ 2013 μ.Χ. και 2020 μ.Χ., με εκτιμώμενο κόστος εφοδιαστικής περίπου 7 εκατ. ευρώ.

Η έξαρση των αιτημάτων για επαναπατρισμό αντικατοπτρίζει ευρύτερες διεθνείς τάσεις, καθώς χώρες όπως η Ολλανδία, η Ουγγαρία και η Ινδία έχουν τα τελευταία χρόνια ανακαλέσει αποθέματα χρυσού από θησαυροφυλάκια του εξωτερικού.

Η Ιταλία, αν και με μικρότερη συζήτηση, διατηρεί περίπου το 1/3 των αποθεμάτων της στην Federal Reserve Bank of New York. Παρόμοιες εκκλήσεις για επαναπατρισμό έχουν εμφανιστεί και σε ιταλικούς πολιτικούς κύκλους, καθώς οι διατλαντικές σχέσεις δοκιμάζονται.

Αναλυτές επισημαίνουν ότι ο επαναπατρισμός θα συνεπαγόταν σημαντικές επιχειρησιακές δυσκολίες, συμπεριλαμβανομένης της ασφαλούς μεταφοράς και των διαδικασιών ελέγχου. Ορισμένοι Γερμανοί βουλευτές έχουν προτείνει ακόμη και φυσικούς επιτόπιους ελέγχους των αποθεμάτων στην Νέα Υόρκη, προκειμένου να επαληθευτεί η συμμόρφωση.

Η εξελισσόμενη αυτή συζήτηση σηματοδοτεί μια μεταβολή στις αντιλήψεις γύρω από τη θεματοφυλακή των εθνικών αποθεμάτων και αναδεικνύει τον ολοένα και μεγαλύτερο ρόλο των γεωπολιτικών παραμέτρων —ιδίως σε ό,τι αφορά την εμπιστοσύνη στους Αμερικανικούς χρηματοπιστωτικούς θεσμούς— στην διαμόρφωση της διεθνούς χρηματοοικονομικής πολιτικής (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/844195/enteinontai-oi-pieseis-stis-kyverniseis-germanias-kai-gallias-gia-epanapatrismo-xrysoy-245-dis-dol-apo-tin-nea-yorki).

Πιο «μισητός» πολιτικός στην Γερμανία - Πρώτος στην δημοτικότητα ο Pistorius, ανεβαίνει η Weidel του AfD. Στους ηγετικούς κύκλους του CDU έχει ήδη αρχίσει να συζητείται το ενδεχόμενο αντικατάστασης του Merz από άλλο πολιτικό στην καγκελαρία.

Ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz παραμένει στην τελευταία θέση της κατάταξης των κορυφαίων Γερμανών πολιτικών, σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου INSA για την εφημερίδα Bild.

Στην κλίμακα των 10 μονάδων, ο Merz συγκεντρώνει μόλις 2,6 μονάδες, αποτέλεσμα που επιβεβαιώνει τη βαθιά φθορά της εικόνας του στην γερμανική κοινή γνώμη. Η χαμηλή επίδοσή του έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνησή του δέχεται έντονη πίεση λόγω της οικονομικής κρίσης, της αδυναμίας υλοποίησης βασικών μεταρρυθμίσεων και της αυξανόμενης δυσαρέσκειας απέναντι στον κυβερνητικό συνασπισμό.

Την ίδια στιγμή, ο πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, Hendrik Wust, ο οποίος θεωρείται πιθανός διάδοχος σε περίπτωση αποχώρησης του Merz από την καγκελαρία, βρίσκεται στην 3^η θέση της κατάταξης με 4 μονάδες.

Η παρουσία του τόσο ψηλά ενισχύει τα σενάρια ότι στο εσωτερικό του CDU αναζητούνται ήδη εναλλακτικές λύσεις για την ηγεσία της χώρας. Πρώτος ο Pistorius, ανεβαίνει η Weidel . Στην κορυφή της δημοτικότητας παραμένει ο Υπουργός Άμυνας Boris Pistorius από το SPD, ο οποίος εξακολουθεί να θεωρείται ο πιο δημοφιλής πολιτικός στην Γερμανία.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η άνοδος της Alice Weidel, συμπροέδρου της «Εναλλακτικής για την Γερμανία» AfD, η οποία καταλαμβάνει την 5^η θέση και είναι η δημοφιλέστερη γυναίκα πολιτικός στην συγκεκριμένη μέτρηση. Μάλιστα προηγείται της Προέδρου της Bundestag, Julia Klockner από τη CDU, η οποία βρίσκεται στην 6^η θέση.

Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε από τις 22 έως τις 26 Μαΐου και αποτυπώνει το επιβαρυμένο πολιτικό κλίμα στην Γερμανία. Σύμφωνα με προηγούμενο δημοσίευμα της Bild, στους ηγετικούς κύκλους του CDU έχει ήδη αρχίσει να συζητείται το ενδεχόμενο αντικατάστασης του Merz από άλλο πολιτικό στην καγκελαρία.

Υπό ασφυκτική πίεση το CDU. Η πίεση προς τον Merz ενισχύεται και από τη δημοσκοπική εικόνα του CDU, η οποία, σύμφωνα με το ίδιο πλαίσιο, υπολείπεται πλέον κατά 7 ποσοστιαίες μονάδες της AfD. Η αποτυχία της κυβέρνησης να προωθήσει τις υποσχόμενες μεταρρυθμίσεις, σε συνδυασμό με την βαθιά οικονομική κρίση, έχει δημιουργήσει ένα εκρηκτικό πολιτικό περιβάλλον. Το συμπέρασμα είναι σαφές: ο Friedrich Merz βρίσκεται αντιμέτωπος με σοβαρή κρίση αξιοπιστίας.

Η χαμηλή προσωπική του δημοτικότητα, η άνοδος της AfD και οι εσωτερικές συζητήσεις στη CDU για πιθανή διαδοχή δείχνουν ότι η γερμανική πολιτική σκηνή εισέρχεται σε περίοδο έντονης αστάθειας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/877981/pio-misitos-politikos-sti-germania-protos-sti-dimotikotita-o-pistorius-anevainei-i-weidel-tou-afda).

 

Κατάρρευση φορολογικών εσόδων στην Γερμανία... ένδειξη δημοσιονομικής και βιομηχανικής αποσύνθεσης. Το κοινωνικό κράτος της Γερμανίας έχει δομηθεί πάνω στην παραδοχή της συνεχούς αύξησης των φορολογικών εσόδων. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και οι δήμοι της Γερμανίας αναδεικνύονται στους μεγάλους χαμένους του 2026 μ.Χ. σε δημοσιονομικό επίπεδο.

Η έντονη πτώση των φορολογικών εσόδων αποκαλύπτει δύο παράλληλες εξελίξεις: η διαδικασία οικονομικής μετάβασης οδεύει προς ένα κρίσιμο σημείο καμπής και οι πολίτες δέχονται ολοένα και μεγαλύτερη φορολογική πίεση.

Σε κάθε περίπτωση, το «φορολογικό παράθυρο ευφορίας» του γερμανικού κοινωνικού κράτους φαίνεται να έχει κλείσει. Στους πρώτους τέσσερις μήνες του έτους, τα συνολικά φορολογικά έσοδα εμφάνισαν σαφή κάμψη. Το ομοσπονδιακό κράτος, τα κρατίδια και οι δήμοι εισέπραξαν περίπου 2% λιγότερα έσοδα σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.

Με μια πρώτη ανάγνωση, η μεταβολή αυτή μπορεί να φαίνεται περιορισμένη. Ωστόσο, στην πράξη σηματοδοτεί μια σημαντική καμπή: Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, δεν καταγράφεται απλώς επιβράδυνση της αύξησης των εσόδων, αλλά πραγματική μείωση.

Το τέλος της δημοσιονομικής επέκτασης. Το κοινωνικό κράτος της Γερμανίας έχει δομηθεί πάνω στην παραδοχή της συνεχούς αύξησης των φορολογικών εσόδων. Αυτή η υπόθεση έχει οδηγήσει σε έναν μηχανισμό διαρκούς αύξησης των δημόσιων δαπανών.

Οι κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας που άλλοτε θεωρούνταν αυτονόητοι έχουν υποχωρήσει μπροστά στη λογική της διαρκούς κρατικής επέκτασης. Οι δημόσιες δαπάνες αυξάνονται πλέον με ρυθμό άνω του 5% ετησίως, την ώρα που τα φορολογικά έσοδα του ομοσπονδιακού κράτους καταγράφουν πτώση της τάξης του 8,3% σε σχέση με πέρυσι.

Οι δήμοι στο επίκεντρο της κρίσης. Η μεγαλύτερη πίεση καταγράφεται στο επίπεδο των δήμων. Οι δημοτικές οικονομικές υπηρεσίες βρίσκονται αντιμέτωπες με τις συνέπειες της αποβιομηχάνισης και της ενεργειακής μετάβασης.

Σε πολλές περιοχές, πρώην ισχυρά βιομηχανικά κέντρα που είχαν αναπτυχθεί στους τομείς της αυτοκινητοβιομηχανίας, της μηχανολογίας και της χημικής βιομηχανίας βλέπουν την βιομηχανική δραστηριότητα να υποχωρεί. Αυτό έχει άμεσο αντίκτυπο στην φορολογική βάση των τοπικών κοινωνιών.

Τα δημοτικά φορολογικά έσοδα μειώθηκαν κατά 20,4% στο πρώτο τετράμηνο του έτους, γεγονός που επιβαρύνει περαιτέρω την δημοσιονομική εικόνα των τοπικών αρχών και οδηγεί το Βερολίνο σε νέες παρεμβάσεις στήριξης.

Η δημοσιονομική πίεση και τα ειδικά ταμεία. Η κατάσταση καθιστά πιο εμφανή την λειτουργία των μεγάλων «ειδικών ταμείων» του γερμανικού κράτους, τα οποία λειτουργούν ως προσωρινές δημοσιονομικές γέφυρες. Ωστόσο, στην πράξη πρόκειται περισσότερο για αναβολή προβλημάτων παρά για επίλυσή τους.

Στο πολιτικό σύστημα της χώρας εξακολουθεί να επικρατεί η πεποίθηση ότι η πράσινη οικονομική μετάβαση μπορεί να χρηματοδοτηθεί μέσω χρόνου και δανεισμού. Όμως τα δεδομένα της οικονομίας δείχνουν όλο και πιο καθαρά τα όρια αυτής της στρατηγικής.

Σύγκρουση με την οικονομική πραγματικότητα. Χωρίς παραγωγική βάση, δεν μπορούν να διατηρηθούν τα φορολογικά έσοδα. Η ιδέα ότι η Γερμανία μπορεί να λειτουργεί ως παγκόσμιο «κοινωνικό ταμείο» αποδυναμώνεται σταδιακά. Παράλληλα, οι αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες, που φτάνουν περίπου τα 110 δισ. ευρώ ετησίως, επιβαρύνουν περαιτέρω τον προϋπολογισμό.

Ο Υπουργός Οικονομικών έχει ήδη αναφέρει ότι έως το 2030 μ.Χ. η χώρα θα χρειαστεί πρόσθετο δανεισμό ύψους 800 δισ. ευρώ για την επίτευξη των κυβερνητικών στόχων, με ορισμένες εκτιμήσεις να ανεβάζουν το συνολικό κόστος ακόμη και πάνω από το 1 τρισ. ευρώ.

Φορολογική επιβάρυνση και κοινωνικές εντάσεις. Η συζήτηση για αύξηση της φορολογίας στην κληρονομιά και πιθανή επαναφορά φόρου μεγάλης περιουσίας αποτυπώνει μια σαφή κατεύθυνση:  Την κάλυψη των δημοσιονομικών κενών μέσω επιβάρυνσης της μεσαίας τάξης.

Η αναδιάρθρωση της φορολογίας ακινήτων αποτελεί ήδη πραγματικότητα, με τους ιδιοκτήτες να επωμίζονται αυξημένα βάρη λόγω της στασιμότητας της αγοράς κατοικίας. Παρά την σχετική σταθερότητα στα έσοδα από την φορολογία μισθωτής εργασίας, οι προοπτικές επιδεινώνονται. Η απώλεια περίπου 500.000 θέσεων εργασίας στο πρώτο τρίμηνο θεωρείται προειδοποιητικό σήμα βαθύτερης επιδείνωσης.

Ένα σύστημα με χρονική υστέρηση. Μέχρι σήμερα, η δημοσιονομική πίεση έχει μετριαστεί μέσω του πληθωρισμού, της έμμεσης φορολόγησης και της αύξησης επιβαρύνσεων όπως ο φόρος άνθρακα. Ωστόσο, αυτή η «αναβολή» δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ αόριστον. Η υποκείμενη αδυναμία της οικονομίας δείχνει ότι το δημοσιονομικό μοντέλο της Γερμανίας εισέρχεται σε φάση αυξημένης ευαισθησίας και αστάθειας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/877864/katarrefsi-forologikon-esodon-sti-germania-endeiksi-dimosionomikis-kai-viomixanikis-aposynthesisa).

«Πένθος» και παρακμή για Volkswagen - Η Γερμανία τελειώνει την αυτοκινητοβιομηχανική κληρονομιά του Τρίτου Ράιχ. Η Volkswagen κλείνει τη Δρέσδη και η γερμανική βιομηχανία μπαίνει σε σκοτεινή τροχιά.

Τα γερμανικά οικονομικά μέσα ενημέρωσης βυθίζονται στο πένθος: το εργοστάσιο της Volkswagen στη Δρέσδη κλείνει. Πρόκειται για το πρώτο εργοστάσιο του ομίλου VAG που παύει τη λειτουργία του, σε ένα περιβάλλον όπου οι αντιρωσικές κυρώσεις και η «πράσινη» πολιτική της Ευρώπης έχουν εκτοξεύσει το ενεργειακό κόστος και διαβρώσει την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.

Επίσημη εξήγηση – ανεπίσημη πραγματικότητα. Η ίδια η Volkswagen αποδίδει την απόφαση σε: ασθενή ζήτηση στις βασικές αγορές, πτώση πωλήσεων σε Κίνα και Ευρώπη, νέους αμερικανικούς δασμούς που επέβαλε ο Ντόναλντ Τραμπ.

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη — και πιο άβολη. Χωρίς τη δραματική αύξηση του κόστους παραγωγής, κυρίως λόγω των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας, η ζήτηση δεν θα είχε καταρρεύσει. Τα αυτοκίνητα της Volkswagen απλώς έπαψαν να είναι ανταγωνιστικά.

35.000 θέσεις εργασίας στο στόχαστρο. Σύμφωνα με τους Financial Times, η VW έχει ξεκινήσει την εφαρμογή σχεδίου μείωσης της παραγωγικής της ικανότητας στη Γερμανία, που θα οδηγήσει σε περικοπή 35.000 θέσεων εργασίας στα γερμανικά εργοστάσιά της.

Το εργοστάσιο της Δρέσδης είχε σχεδιαστεί ως βιτρίνα τεχνολογικής υπεροχής, αρχικά για την παραγωγή του πολυτελούς VW Phaeton. Μετά την διακοπή του μοντέλου το 2016 μ.Χ., έγινε προσπάθεια μετατροπής του σε κόμβο ηλεκτρικών οχημάτων. Σήμερα, ο χώρος εκμισθώνεται στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Δρέσδης για τη δημιουργία ερευνητικής πανεπιστημιούπολης σε τεχνητή νοημοσύνη, ρομποτική και μικροτσίπ, ενώ η VW θα τον διατηρήσει μόνο ως χώρο παραδόσεων και τουριστικό αξιοθέατο. Ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Τόμας Σέφερ, παραδέχτηκε ότι η απόφαση «δεν ήταν εύκολη», αλλά ήταν «οικονομικά αναπόφευκτη».

Γιατί η Δρέσδη; Η πολιτική διάσταση. Η επιλογή δεν ήταν τυχαία. Η Σαξονία, με πρωτεύουσα τη Δρέσδη, ανήκει στην πρώην ΛΔΓ και αποτελεί προπύργιο κοινωνικής δυσαρέσκειας. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2024, η AfD συγκέντρωσε 30,8%, μόλις μία μονάδα πίσω από το CDU.

Σε αυτό το πλαίσιο, τυχόν κοινωνικές αντιδράσεις μπορούν εύκολα να βαφτιστούν «εξτρεμισμός», αποσιωπώντας την πραγματική επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου. Οι «δικοί τους» στην Δυτική Γερμανία δεν έχουν ακόμη αγγιχτεί — αλλά αυτό δύσκολα θα διαρκέσει.

Μετακόμιση στην Κίνα: H ψυχρή λογική των αριθμών. Η Volkswagen φέρεται να έχει αποφασίσει να μεταφέρει πλήρως την παραγωγή ηλεκτρικών οχημάτων στην Κίνα, αναθέτοντας ακόμη και την ανάπτυξή τους σε Κινέζους μηχανικούς.

Σύμφωνα με τους Financial Times: Το κόστος παραγωγής στην Κίνα είναι έως και 50% χαμηλότερο, ο κύκλος ανάπτυξης νέων μοντέλων έχει μειωθεί κατά 30%, σε σύγκριση με τα περίπου 50 μήνες της παραδοσιακής ευρωπαϊκής διαδικασίας. Την ίδια στιγμή, στη Γερμανία, οι περικοπές θέσεων εργασίας συνεχίζονται.

Ολόκληρη η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία σε κρίση. Η VW δεν αποτελεί εξαίρεση. Σύμφωνα με ανάλυση της EY, τα λειτουργικά κέρδη των Volkswagen, BMW και Mercedes-Benz μειώθηκαν κατά 76% το τρίτο τρίμηνο, στα 1,7 δισ. ευρώ — το χειρότερο αποτέλεσμα των τελευταίων 15 ετών.

Η κινεζική αγορά, άλλοτε χρυσοφόρα, αποδεικνύεται πλέον επώδυνη: Πτώση πωλήσεων κατά 9%, μείωση μεριδίου από 39% σε 29%, στροφή των καταναλωτών σε τοπικές κινεζικές μάρκες, ιδίως στα EV. Γιατί η Γερμανία πλήττεται περισσότερο από όλους; Η απάντηση μοιάζει αυτονόητη:

ιδεολογικές, αντιπαραγωγικές πολιτικές, ενεργειακές αποφάσεις χωρίς ορθολογισμό, εγκατάλειψη της πυρηνικής ενέργειας, αντικατάσταση του ρωσικού φυσικού αερίου με άνθρακα — όλα στο όνομα μιας περιβαλλοντικής ατζέντας που αυτοαναιρείται.

Οι καθυστερημένες διορθώσεις δεν αρκούν. Ο σφόνδυλος της αποβιομηχάνισης έχει ήδη τεθεί σε κίνηση. Η αναστροφή του θα απαιτούσε μέτρα που η σημερινή ευρωπαϊκή ελίτ δεν είναι διατεθειμένη να λάβει.

Ένα σύμβολο παρακμής. Το κλείσιμο του εργοστασίου της Δρέσδης — για πρώτη φορά στα 88 χρόνια της Volkswagen — δεν είναι απλώς μια επιχειρηματική απόφαση. Είναι σύμβολο της γερμανικής παρακμής. Και ίσως, το πρώτο μόνο κεφάλαιο (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/844534/penthos-gia-volkswagen-i-germania-teleionei-tin-aftokinitoviomixaniki-klironomia-tou-tritou-raix).

Η Γερμανία προετοιμάζεται για πόλεμο. Πολεμικές ιαχές αντηχούν στο Βερολίνο καθώς ανακυκλώνονται τα σενάρια περί ενεργοποίησης του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ ● Ήδη έχει συνταχθεί σχέδιο με όνομα «Επιχείρηση Γερμανία» από τις ένοπλες δυνάμεις ● Ο αστάθμητος παράγοντας Τραμπ αυξάνει την ανησυχία στην Ευρώπη.

Πολύ σοβαρά παίρνει την Ρωσική απειλή η Γερμανία. Δεν είναι μόνο που πρόσφατα έγινε η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που ανέπτυξε το σύστημα αεράμυνας Arrow, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει αντίστοιχα συστήματα της Ρωσίας, είναι ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός που έχει μπει σε διαδικασία επεξεργασίας σεναρίων για ενεργοποίηση του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ, του άρθρου που προβλέπει ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός μέλους της Συμμαχίας θεωρείται επίθεση εναντίον όλων.

Στο πλαίσιο αυτό, οι Γερμανοί έχουν συντάξει ένα σχέδιο που λέγεται «Operation Deutschland» («Επιχείρηση Γερμανία»), ένα απόρρητο πλάνο των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων (Bundeswehr) που περιγράφει πώς η Γερμανία θα οργανωθεί, προκειμένου να αμυνθεί και να υποστηρίξει τη συλλογική άμυνα του ΝΑΤΟ σε περίπτωση μεγάλης κλίμακας σύγκρουσης στην Ευρώπη, όπως ένας πόλεμος με την Ρωσία.

Όμως οι Γερμανοί το πάνε ένα βήμα παρακάτω: με τον απρόβλεπτο Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στο τιμόνι του πιο ισχυρού συμμάχου του ΝΑΤΟ, υπάρχει περίπτωση η Ευρώπη να βρεθεί μόνη της σε πιθανή επίθεση της Ρωσίας.

Φυσικά, τα σενάρια που εξετάζουν οι γερμανικές Αρχές οδηγούν σε αλλαγές στις πολιτικές αποφάσεις που αφορούν και την εσωτερική επικαιρότητα. Οσο η «Εφ.Συν.» ήταν στο Βερολίνο, η χώρα εξακολουθούσε να συγκλονίζεται από τις διαμαρτυρίες κυρίως μαθητών για την υπό όρους επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας. Το θέμα ήταν στα χείλη των Γερμανών, κυρίως των νέων, με τους αξιωματούχους πάντως να στηρίζουν αυτήν την απόφαση.

Υστερα από 14 χρόνια, η διαδικασία ξεκινά με υποχρεωτική απογραφή και ερωτηματολόγιο για όλους τους 18χρονους άνδρες και εθελοντικά και γυναίκες, με στόχο αρχικά την εθελοντική στράτευση. Αν οι εθελοντές δεν καλύψουν τις ανάγκες της Bundeswehr, η πλήρης υποχρεωτική στράτευση θα επιστρέψει. Στη «Μαθητική Απεργία ενάντια στην Υποχρεωτική Θητεία», το βασικό σύνθημα είναι «Δεν θέλουμε να γίνουμε τροφή για τα κανόνια».

Είναι γνωστό ότι η Γερμανία έχει ξεκινήσει μεγάλη επέκταση των εξοπλιστικών προγραμμάτων της, συμπεριλαμβάνοντας την παραγωγή και αγορά τεθωρακισμένων οχημάτων, αρμάτων πυροβολικού, μακρού βεληνεκούς πυραύλων, drones, συστημάτων αεράμυνας, δορυφορικών και κυβερνο-μονάδων.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο προϋπολογισμός για την άμυνα έχει σχεδόν διπλασιαστεί, παρά τις δραματικές περικοπές σε άλλα χαρτοφυλάκια. Και με την πίεση του Τραμπ στο ΝΑΤΟ, η Γερμανία σκοπεύει να αφιερώσει περίπου το 3,5% του ΑΕΠ της στις ένοπλες δυνάμεις.

Υγεία, οικονομία και πολιτική προστασία. Αυτό που δεν είναι ευρύτερα γνωστό είναι ότι και τα μη σχετικά με την Αμυνα υπουργεία στη Γερμανία έχουν πλέον εντάξει στον προγραμματισμό τους σενάρια πολέμου. Οπως για παράδειγμα το υπουργείο Υγείας, που εξετάζει διάφορα σενάρια κινδύνου. Μια επιτροπή που έχει φτιαχτεί ειδικά γι’ αυτόν τον σκοπό, σκοπεύει να περάσει το 2026 έναν νέο νόμο για την Υγεία και την Ασφάλεια.

Ήδη τα νοσοκομεία και οι υπηρεσίες Υγείας έχουν αρχίσει να σχεδιάζουν πώς θα ανταποκριθούν σε περίπτωση θερμού επεισοδίου ή πολεμικής σύγκρουσης. Για παράδειγμα στο Βερολίνο, οι Αρχές ανέπτυξαν ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης («contingency plan») για πιθανές πολεμικές ή υβριδικές απειλές, που προβλέπει π.χ. διασφάλιση κρίσιμων υπηρεσιών, εφεδρική παροχή ρεύματος, επάρκεια φαρμάκων/υλικών, δυνατότητα κατανομής και μεταφοράς ασθενών.

Αντίστοιχα προετοιμάζονται και τα άλλα υπουργεία. Στο Υπουργείο Οικονομίας και Κλίματος που συμπεριλαμβάνει και τα θέματα ενέργειας, η προετοιμασία επικεντρώνεται κυρίως σε ενεργειακή ασφάλεια, ανθεκτικότητα υποδομών και διαχείριση κρίσεων.

Το Υπουργείο Εσωτερικών δίνει έμφαση στην αναβάθμιση του δικτύου πολιτικής προστασίας και πολιτικής άμυνας συνολικά, κυρίως σε επίπεδο συντονισμού μεταξύ ομοσπονδιακής κυβέρνησης, κρατιδίων, τοπικών αρχών, εθελοντικών οργανώσεων και υπηρεσιών διάσωσης, μεταξύ άλλων. Επίσης, το υπουργείο Παιδείας έχει προτείνει να υπάρξει μάθημα στα σχολεία για την προετοιμασία σε καταστάσεις κρίσης, όπως ο πόλεμος, η φυσική καταστροφή και άλλες έκτακτες ανάγκες.

Στις δημόσιες τοποθετήσεις τους, οι αξιωματούχοι αναφέρουν ότι η ρωσική απειλή μπορεί να προκύψει ώς το 2030 μ.Χ.. Συνομιλητές μας στο Βερολίνο ανέφεραν ότι η Ρωσία δεν θα περιμένει να οργανωθεί η Γερμανία ή η Ε.Ε. απέναντί της και άρα μπορεί να επισπεύσει τις κινήσεις της.

«Ανησυχητικό» θεωρείται που την επόμενη χρονιά στο «τιμόνι» του Συμβουλίου της Ε.Ε. θα βρίσκονται δύο «ουδέτερες» χώρες, όπως η Κύπρος και η οπαδός της στρατιωτικής ουδετερότητας Ιρλανδία. Και γι’ αυτό η φιλοπολεμική στροφή της Γερμανίας –άρα και της Ευρώπης– έχει για τα καλά εδραιωθεί (https://www.efsyn.gr/kosmos/eyropi/494427_i-germania-proetoimazetai-gia-polemo).

Γερμανία, πατριωτική ανατροπή –  Πρώτη η AfD με ρεκόρ 29%,  στο 22% η πρόθεση ψήφου για CDU/CSU, μόλις 13% το SPD. Συνολικά, ο κυβερνητικός συνασπισμός CDU/CSU και SPD συγκεντρώνει πλέον μόλις 34%, σε σχέση με τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2025 μ.Χ., τα δύο κόμματα έχουν χάσει σχεδόν το ένα τέταρτο της εκλογικής τους δύναμης.

Το κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) κατέγραψε νέο ιστορικό ρεκόρ δημοτικότητας σε ομοσπονδιακό επίπεδο, με το ποσοστό του να φτάνει το 29%. Πρόκειται για την υψηλότερη επίδοση που έχει καταγραφεί ποτέ για το κόμμα σε εθνικό επίπεδο, σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου INSA που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της εφημερίδας Bild am Sonntag.

Σε σύγκριση με την προηγούμενη εβδομάδα, το AfD ενισχύθηκε κατά 1 ποσοστιαία μονάδα. Αντίθετα, ο συντηρητικός συνασπισμός Χριστιανοδημοκρατών και Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU) έχασε 1 μονάδα και υποχώρησε στο 22% — την χαμηλότερη επίδοσή του στις μετρήσεις της INSA εδώ και περισσότερο από τέσσερα χρόνια.

Έτσι, η διαφορά μεταξύ AfD και CDU/CSU διευρύνθηκε στις 7 ποσοστιαίες μονάδες. Παράλληλα, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας (SPD) υποχώρησε επίσης κατά 1 μονάδα, φτάνοντας μόλις στο 12%.

Συνολικά, ο κυβερνητικός συνασπισμός CDU/CSU και SPD συγκεντρώνει πλέον μόλις 34%. Αυτό σημαίνει ότι, σε σχέση με τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2025 μ.Χ., τα δύο κόμματα έχουν χάσει σχεδόν το ένα τέταρτο της εκλογικής τους δύναμης.

Οι Πράσινοι, αντίθετα, ενίσχυσαν ελαφρώς την θέση τους, ανεβαίνοντας στο 14%, που αποτελεί την καλύτερη επίδοσή τους στις δημοσκοπήσεις της INSA τα τελευταία 2,5 χρόνια. Το κόμμα της Αριστεράς υποχώρησε κατά 1 μονάδα και βρίσκεται πλέον στο 10%. Όλα τα υπόλοιπα κόμματα καταγράφουν ποσοστά κάτω από το όριο του 5% που απαιτείται για την είσοδο στην Bundestag.

Ριζική αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό. Από τις ομοσπονδιακές εκλογές της 23^ης Φεβρουαρίου 2025, μ.Χ. το AfD έχει ενισχυθεί κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες, σχεδόν μηδενίζοντας την διαφορά από τους συντηρητικούς, η οποία τότε ανερχόταν σε 7,7 μονάδες.

Ο επικεφαλής του ινστιτούτου INSA, Hermann Binkert, έκανε λόγο για βαθιά αλλαγή στο πολιτικό τοπίο της Γερμανίας. Σύμφωνα με τον ίδιο, το AfD έχει πλέον μετατραπεί «μακράν στην μεγαλύτερη πολιτική δύναμη της δεξιάς», ενώ οι Πράσινοι έχουν αναδειχθεί στην κυρίαρχη δύναμη της κεντροαριστεράς.

«Αν αυτή η τάση συνεχιστεί, η πολιτική αντιπαράθεση στο μέλλον θα εξελίσσεται ανάμεσα σε δύο βασικούς πόλους έλξης — το AfD και τους Πράσινους», εκτίμησε ο Binkert. Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε το διάστημα 11–15 Μαΐου με την συμμετοχή 1.203 ατόμων.

Η άνοδος του AfD. Το AfD εμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή τον Απρίλιο του 2013 μ.Χ., εν μέσω των οικονομικών προβλημάτων της ευρωζώνης και της Ελληνικής κρίσης χρέους. Για μεγάλο χρονικό διάστημα το κόμμα επικεντρωνόταν κυρίως σε οικονομικά ζητήματα, ωστόσο η επιδείνωση της προσφυγικής κρίσης στην Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση οδήγησε σε σημαντική αύξηση της δημοτικότητάς του.

Στην Γερμανία το AfD θεωρείται δεξιό λαϊκιστικό κόμμα, ενώ τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα αποκλείουν κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας μαζί του τόσο σε ομοσπονδιακό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο. Στις πρόωρες εκλογές για την Bundestag στις 23 Φεβρουαρίου, το AfD κατέλαβε για πρώτη φορά στη ιστορία του την δεύτερη θέση  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/875555/germania-patriotiki-anatropi-proti-i-afd-me-rekor-29-sto-22-i-prothesi-psifou-gia-cdu-csu-molis-13-to-spdos).

Ρίχνουν τον Merz Ουκρανία, Zelensky - Εφιαλτικό παρασκήνιο για ανατροπή ή καθαίρεση του Γερμανού καγκελάριου. Η κατάσταση μοιάζει πλέον εκτός ελέγχου, καθώς ο Γερμανός ηγέτης κατηγορείται ανοιχτά ότι κατασκευάζει φαντάσματα στο εξωτερικό για να διασώσει το πολιτικό του τομάρι στο εσωτερικό της χώρας του.

- Λίγο περισσότερο από έναν χρόνο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Friedrich Merz έρχεται αντιμέτωπος με μια κατάσταση που ελάχιστοι Γερμανοί καγκελάριοι έχουν βιώσει τόσο νωρίς στη θητεία τους, καθώς τα εγχώρια μέσα ενημέρωσης συζητούν πλέον ανοιχτά και έντονα το ενδεχόμενο να αντικατασταθεί από τον Hendrick Wust, τον πρωθυπουργό της περιοχής Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας.

Η παρατεταμένη σύγκρουση στην Ουκρανία έχει φέρει την Ευρώπη αντιμέτωπη με τις βαθύτερες δομικές της αντιφάσεις, αναδεικνύοντας την πλήρη αδυναμία της να λειτουργήσει ως αυτόνομος γεωπολιτικός πόλος.

Στο επίκεντρο αυτής της συστημικής παράλυσης βρίσκεται η Γερμανία, η οποία, υπό την παρούσα ηγεσία της, μοιάζει ανίκανη να ισορροπήσει ανάμεσα στις επιταγές της Ουάσιγκτον και τις σκληρές ενεργειακές και στρατιωτικές πραγματικότητες της Ευρασίας.

Η εσωτερική πολιτική φθορά στο Βερολίνο δεν αποτελεί απλώς ένα κυβερνητικό πρόβλημα, αλλά μια συστημική απειλή που μεταφράζεται σε σπασμωδικές κινήσεις στην διεθνή σκηνή. Όταν ο κεντρικός πυλώνας της Ευρωπαϊκής οικονομίας κλυδωνίζεται από εσωτερικές ίντριγκες και ηγετικά ελλείμματα, η ικανότητα της Δύσης να διαχειριστεί την κρίση με την Ρωσία αποσαθρώνεται, οδηγώντας σε επικίνδυνες επικοινωνιακές προβοκάτσιες που σκοπό έχουν να κρύψουν το εγχώριο πολιτικό κόστος.

Τρίζει σε σημείο ανατροπής η... καρέκλα του Merz. Μια πρωτοφανής πολιτική καταιγίδα απειλεί να ισοπεδώσει τον Γερμανό καγκελάριο Friedrich Merz, ο οποίος βρίσκεται εγκλωβισμένος σε ένα διπλό μέτωπο:

Από την μία πλευρά, οι απελπισμένες προσπάθειές του να στοχοποιήσει τη Ρωσία με ανυπόστατες κατηγορίες,  και από την άλλη πλευρά, φουντώνουν οι ψίθυροι στο Βερολίνο για την άμεση αντικατάστασή του από έναν νεότερο και κατά πολύ δημοφιλέστερο πολιτικό αντίπαλο έχουν πάρει την μορφή χιονοστιβάδας.

Η κατάσταση μοιάζει πλέον εκτός ελέγχου, καθώς ο Γερμανός ηγέτης κατηγορείται ανοιχτά ότι κατασκευάζει φαντάσματα στο εξωτερικό για να διασώσει το πολιτικό του τομάρι στο εσωτερικό της χώρας του.

Η γεωπολιτική προβοκάτσια που γύρισε μπούμερανγκ. Το φιτίλι της παγκόσμιας έκρηξης άναψε μετά την πτώση ενός μη επανδρωμένου αεροσκάφους στην Ρουμανία, ένα γεγονός που ο Friedrich Merz έσπευσε αμέσως να εκμεταλλευτεί, εξαπολύοντας δριμύτατες κατηγορίες εναντίον της Μόσχας για δήθεν νέα κλιμάκωση της σύγκρουσης.

Η αντίδραση όμως ήταν ακαριαία και ισοπεδωτική. Ο γνωστός δημοσιογράφος Chay Bowes ξεσκίσε δημόσια τον Γερμανό καγκελάριο μέσα από το κοινωνικό δίκτυο X, χαρακτηρίζοντάς τον ως έναν άκρως μη δημοφιλή ψεύτη στο Βερολίνο, ο οποίος κάνει απλώς αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα από τον καθένα, δηλαδή να βγάζει πράγματα από το μυαλό του και να εφευρίσκει ιστορίες.

Το υπουργείο Αμυνας της Ρουμανίας είχε ανακοινώσει ότι το drone προσέκρουσε στη στέγη ενός σπιτιού στην περιοχή Galati, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν δύο άνθρωποι, και παρόλο που οι αρχές της χώρας έδειξαν την Ρωσία, δεν παρουσίασαν απολύτως κανένα αποδεικτικό στοιχείο. Το πιο εξωφρενικό είναι ότι οι ρουμανικές ένοπλες δυνάμεις δεν επιχείρησαν καν να αναχαιτίσουν το ιπτάμενο αντικείμενο, παρότι το εντόπισαν και το παρακολουθούσαν στενά μέσω των ραντάρ τους.

Την ίδια ώρα, ο Ρώσος Πρόεδρος Vladimir Putin έδωσε μια εντελώς διαφορετική και απόλυτα λογική διάσταση στο θρίλερ, ξεκαθαρίζοντας ότι πρόκειται ξεκάθαρα για ένα ουκρανικό drone το οποίο έχασε τον προσανατολισμό του και βγήκε εκτός πορείας, είτε λόγω των συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου είτε εξαιτίας κάποιου τεχνικού ελαττώματος.

Το παρασκήνιο της ανατροπής και η επερχόμενη καθαίρεση. Ενώ ο Friedrich Merz προσπαθεί να στρέψει τα βλέμματα μακριά από την γερμανική πρωτεύουσα, οι Financial Times αποκαλύπτουν το εφιαλτικό σκηνικό που έχει στηθεί πίσω από την πλάτη του, καθώς δίνει μια χαμένη μάχη για να κρατήσει κλειστά τα στόματα γύρω από την πιθανή παραίτησή του.

Λίγο περισσότερο από έναν χρόνο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Friedrich Merz έρχεται αντιμέτωπος με μια κατάσταση που ελάχιστοι Γερμανοί καγκελάριοι έχουν βιώσει τόσο νωρίς στη θητεία τους, καθώς τα εγχώρια μέσα ενημέρωσης συζητούν πλέον ανοιχτά και έντονα το ενδεχόμενο να αντικατασταθεί από τον Hendrick Wust, τον πρωθυπουργό της περιοχής Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας.

Το κύμα αμφισβήτησης είναι τόσο μεγάλο που πηγές της εφημερίδας μέσα από τη γερμανική κυβέρνηση δείχνουν ως υπαίτιο τον εκδοτικό όμιλο Axel Springer, και ειδικότερα την εφημερίδα Bild, κατηγορώντας τους ότι εκτελούν μια καλά οργανωμένη καμπάνια για να πυροδοτήσουν τον εσωκομματικό πόλεμο και να εξοντώσουν πολιτικά τον νυν καγκελάριο. Αν και οι στενοί του συνεργάτες προσπαθούν να υποβαθμίσουν το σενάριο της άμεσης διαδοχής από τον Hendrick Wust, η αλήθεια είναι σκληρή. Ο Friedrich Merz λυγίζει καθημερινά κάτω από την ασφυκτική πίεση των ίδιων των υποστηρικτών του, οι οποίοι βλέπουν τη δημοτικότητά του να γκρεμίζεται στα τάρταρα, την ίδια ώρα που ο Vladimir Putin και ο Volodymyr Zelensky συνεχίζουν να καθορίζουν τις εξελίξεις στην ανατολική Ευρώπη.

Η στρατηγική αποτίμηση της Ευρωπαϊκής εμπλοκής και το τέλμα του 2026 μ.Χ. Η σημερινή εικόνα του μετώπου επιβεβαιώνει ότι η συνολική στάση της Ευρώπης και ειδικότερα της Γερμανίας λειτούργησε καταλυτικά, αλλά με τον πλέον αντιπαραγωγικό τρόπο, για την εξέλιξη του πολέμου. Η πολιτική του Βερολίνου, η οποία χαρακτηρίστηκε από το δόγμα της καθυστερημένης και προσεκτικά ρυθμισμένης παροχής εξοπλισμών (incremental escalation), απέτυχε παταγωδώς.

Αντί να προσφέρει στην Ουκρανία την αποφασιστική ισχύ που χρειαζόταν για να αλλάξει το status quo, η γερμανική αμφιθυμία επέτρεψε στην Ρωσία να προσαρμόσει την πολεμική της βιομηχανία, να οχυρώσει τις γραμμές της και να μετατρέψει την σύγκρουση σε έναν εξαντλητικό πόλεμο φθοράς, στον οποίο η Μόσχα διαθέτει το στρατηγικό πλεονέκτημα.

Η Ευρώπη, εγκλωβισμένη σε μια ρητορική απόλυτης συμμόρφωσης με τους ευατλαντικούς στόχους, στερήθηκε οποιασδήποτε αυτόνομης διπλωματικής πρωτοβουλίας, με αποτέλεσμα να υποστεί το μεγαλύτερο οικονομικό και ενεργειακό κόστος της κρίσης, χωρίς να πετύχει την αποδυνάμωση της ρωσικής στρατηγικής αποτροπής.

Η αποσύνδεση από το φτηνό ρωσικό φυσικό αέριο αποδιοργάνωσε την βαριά γερμανική βιομηχανία, προκαλώντας τους πολιτικούς τριγμούς που βιώνει σήμερα ο Friedrich Merz. Με την Ουάσιγκτον να μετατοπίζει σταδιακά το ενδιαφέρον της προς τον Ειρηνικό Ωκεανό και την ανάσχεση της Κίνας, η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται πλέον το 2026 μ.Χ. εκτεθειμένη, έχοντας αδειάσει τα δικά της στρατιωτικά αποθέματα χωρίς να έχει καταφέρει να σταθεροποιήσει την ανατολική της περιφέρεια.

Η ιστορική αποτίμηση δείχνει ότι η Ευρωπαϊκή στρατηγική δεν καθόρισε την εξέλιξη του πολέμου βάσει ενός σχεδίου, αλλά σύρθηκε πίσω από τις εξελίξεις, μετατρέποντας την Γηραιά Ήπειρο από ρυθμιστή της ισορροπίας σε κύριο θύμα της νέας πολυπολικής πραγματικότητας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/878570/katarreoun-kyverniseis-stin-evropi-efialtis-gia-merz-me-paraskinio-anatropis-kai-eperxomeni-kathairesitjE).

Το CDU σκέφτεται να «ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ» τον ΜΕΡΤΣ – Έχουν βρει και τον διάδοχο του! Στο εσωτερικό της γερμανικής Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης επικρατεί έντονος προβληματισμός για το πολιτικό μέλλον του Φρίντριχ Μερτς.

Τα χαμηλά ποσοστά της κυβέρνησης, η φθορά της CDU στις δημοσκοπήσεις και η αυξανόμενη δυσαρέσκεια στελεχών έχουν οδηγήσει σε παρασκηνιακές συζητήσεις ακόμη και για πιθανή αντικατάστασή του πριν ολοκληρωθεί η τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδος.

Σύμφωνα με γερμανικά μέσα ενημέρωσης, σε κλειστές συναντήσεις κορυφαίων στελεχών εξετάζεται πλέον σοβαρά το ενδεχόμενο αλλαγής στην καγκελαρία. Ως επικρατέστερος διάδοχος εμφανίζεται ο πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, Χέντρικ Βιστ, ο οποίος θεωρείται πιο ήπιος, στρατηγικός και με καλύτερη εικόνα στην κοινή γνώμη.

Η πτώση της δημοτικότητας του Μερτς χαρακτηρίζεται από πολιτικούς αναλυτές ως πρωτοφανής, την ώρα που η AfD καταγράφει αυξημένη δυναμική και η κυβερνητική συμμαχία δέχεται ισχυρή πίεση. Παράλληλα, πολλοί βουλευτές και κομματικά στελέχη αποφεύγουν πλέον να εκφράζουν δημόσια κριτική, φοβούμενοι εσωτερικές συγκρούσεις ή διαρροές.

Ωστόσο, μια τέτοια αλλαγή μόνο εύκολη δεν θεωρείται. Η στήριξη των σοσιαλδημοκρατών θα ήταν απαραίτητη, ενώ και ο ίδιος ο Μερτς εμφανίζεται απρόθυμος να εγκαταλείψει την θέση που κατέκτησε έπειτα από μακρά πολιτική πορεία.

Την ίδια στιγμή, αρκετοί αναλυτές προειδοποιούν ότι η δημόσια συζήτηση περί διαδοχής μπορεί να ενισχύσει ακόμη περισσότερο την AfD, δίνοντας εικόνα πολιτικής αστάθειας στην Γερμανία (https://news12.gr/2026/05/27/%cf%84%ce%bf-cdu-%cf%83%ce%ba%ce%ad%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%89%cf%83%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bc%ce%b5%cf%81%cf%84/).

 

Θεία δίκη! Οι "σοφοί" του Βερολίνου ζητούν μνημόνιο να εφαρμοστεί στην Γερμανία. Η ιστορία εκδικείται αυτούς που κατέστρεψαν χιλιάδες Ελληνικές οικογένειες. Η ιστορία, με έναν τρόπο σχεδόν ειρωνικό και απόλυτα δίκαιο, έχει την τάση να επιστρέφει τα νομίσματα με την ίδια ακριβώς αξία.

Η κραταιά Γερμανία, η χώρα που για μια δεκαετία κουνούσε το δάχτυλο στους λαούς του Ευρωπαϊκού Νότου με υπεροψία, βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με το φάντασμα των δικών της δομικών αδιεξόδων.

Μετά την οριστική ρήξη των σχέσεων με τη Μόσχα και την βίαιη διακοπή των ροών του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου –που αποτελούσε το μυστικό καύσιμο της βαριάς βιομηχανίας της– η γερμανική οικονομική μηχανή έχει πάθει ολική εμπλοκή και αδυνατεί πλέον να ανακάμψει.

Η δημόσια κατακραυγή για την κυβέρνηση του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς διογκώνεται καθημερινά. Εκλέχθηκε με βαρύγδουπες υποσχέσεις για «αναθέρμανση» της παραγωγής, όμως τα αποτελέσματα των επιλογών του είναι απόλυτα πενιχρά. Η δημοτικότητά του κατακρημνίζεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, καθώς η χώρα βυθίζεται στην εσωστρέφεια.

Από τον στραγγαλισμό της Ελλάδας, στην ύφεση του Βερολίνου. Η οικονομική στασιμότητα της Γερμανίας δεν είναι συγκυριακή, αλλά βαθιά δομική. Αφού διολίσθησε σε επίσημη συρρίκνωση το 2023 μ.Χ. και το 2024 μ.Χ., με το ΑΕΠ να μειώνεται κατά 0,2% και 0,3% αντίστοιχα, οι «σοφοί» του Βερολίνου άρχισαν να πανικοβάλλονται. Ο πληθυσμός γερνάει με γεωμετρική πρόοδο και η μαζική συνταξιοδότηση της γενιάς των baby boomers τινάζει στον αέρα τον προϋπολογισμό για τις συντάξεις και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Την ίδια στιγμή, το γερμανικό εξαγωγικό μοντέλο δέχεται συντριπτικά πλήγματα. Οι αστρονομικές τιμές της ενέργειας, ως απόρροια της σύγκρουσης στην Ουκρανία αλλά και του πολέμου στο Ιράν με το συνεπακόλουθο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, έχουν γονατίσει τα εργοστάσιά τους. Αν προσθέσει κανείς την επιθετική εμπορική κυριαρχία της Κίνας στη μεταποίηση και τους εξοντωτικούς δασμούς που επέβαλε ο Ντόναλντ Τραμπ, η γερμανική βιομηχανία μοιάζει με ανήμπορο γίγαντα.

Το οικονομικό συμβούλιο αναγκάστηκε να υποβαθμίσει τις προβλέψεις του για την ανάπτυξη στο ισχνό 0,5%, ενώ ο πληθωρισμός αναμένεται να σκαρφαλώσει στο 3,0%. Οι Γερμανοί οικονομολόγοι τρέμουν πλέον ανοιχτά την επιστροφή σε μια παρατεταμένη υφεσιακή τροχιά.

Η θεία δίκη: Οι «Σοφοί» ζητούν αίμα και λιτότητα από τους ίδιους τους Γερμανούς. Μέσα σε αυτό το ζοφερό κλίμα, το Γερμανικό Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων απηύθυνε μια δραματική προειδοποίηση στον Καγκελάριο Μερτς.

Σύμφωνα με αποκαλύψεις του Politico, οι κορυφαίοι τεχνοκράτες της χώρας απαιτούν πλέον την άμεση εφαρμογή σκληρών μέτρων λιτότητας και το δραστικό πετσούκομμα των κοινωνικών δαπανών, προκειμένου να αποφευχθεί μια μόνιμη οικονομική αποτελμάτωση.

Πόσο βαθιά ειρωνικό, αλήθεια; Οι ίδιοι άνθρωποι που σχεδίασαν τα πιο απάνθρωπα προγράμματα λιτότητας για άλλους, τώρα βρίσκονται εγκλωβισμένοι στον ίδιο τους τον ιστό. Ο Μερτς δίνει έναν απέλπιδα αγώνα δρόμου για να συγκροτήσει ένα πακέτο σαρωτικών, επώδυνων μεταρρυθμίσεων στη φορολογία, την υγεία και το συνταξιοδοτικό, προσπαθώντας να κρατήσει ισορροπίες στον ιδεολογικά ασύμβατο συνασπισμό Χριστιανοδημοκρατών και σοσιαλδημοκρατών.

Το πικρό ποτήρι της κοινωνικής ασφάλισης. Το μέλος του συμβουλίου, Μόνικα Σνίτσερ, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, δηλώνοντας ότι χωρίς άμεσες και βίαιες περικοπές, οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων θα αγγίξουν το 50% των μικτών αποδοχών τους μέχρι το 2040 μ.Χ.

«Γνωρίζουμε ποιες θα είναι οι αρνητικές συνέπειες», ομολόγησε με κυνισμό. «Αυτό θα σημάνει δραματική μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος. Οι πολίτες θα καταναλώνουν λιγότερο και δεν θα έχουν κίνητρο να εργαστούν, ενώ το εργατικό κόστος για τις επιχειρήσεις θα εκτοξευθεί. Η ανάγκη για σκληρά μέτρα είναι τεράστια».

Παράλληλα, ο οικονομολόγος Γκάμπριελ Φέλμπερμαϊρ παραδέχθηκε με έκδηλη αμηχανία: «Οι δασμοί και η ενεργειακή κρίση πλήττουν θανάσιμα τη Γερμανία. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις με κομμένη την ανάσα. Κάθε μέρα που τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά, το χειρότερο σενάριο της καθολικής στασιμότητας έρχεται πιο κοντά».

Η ώρα της λογοδοσίας: Όταν μας έριχναν στον λάκκο και μας χλεύαζαν. Δεν μπορεί, όμως, κανείς να μην σταθεί στη μέγιστη ηθική δικαιοσύνη αυτού του ναυαγίου. Πώς ξεχνιέται η περίοδος που το Βερολίνο, με μια πρωτοφανή εκδικητικότητα, έριχνε την Ελλάδα στον λάκκο των μνημονίων;

Τότε που τα γερμανικά ταμπλόιντ και οι πολιτικοί τους μας αποκαλούσαν «τεμπέληδες», «απατεώνες» και μας χλεύαζαν από τις τηλεοράσεις τους, απαιτώντας να πουλήσουμε τα νησιά και την ιστορία μας για να ξεπληρώσουμε τα δικά τους τραπεζικά κέρδη.

Από εκείνα τα απάνθρωπα μνημόνια που επέβαλαν με το ζόρι, καταστράφηκαν εκατομμύρια Ελληνικές οικογένειες, έκλεισαν χιλιάδες επιχειρήσεις και, το πιο τραγικό, χάθηκαν χιλιάδες Έλληνες αδελφοί μας που οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία από την απόγνωση. Τότε, για το Βερολίνο, αυτά ήταν απλώς «αναγκαίες θυσίες» και «λογιστικά μεγέθη». Δεν έδειξαν ούτε ίχνος συμπόνιας.

Σήμερα, λοιπόν, που οι «σοφοί» της Γερμανίας έντρομοι βλέπουν το δικό τους οικοδόμημα να καταρρέει και καλούν την κυβέρνησή τους να πάρει τα ίδια, δολοφονικά μέτρα λιτότητας κατά των Γερμανών πολιτών, η απάντηση της ιστορίας είναι εκκωφαντική.

Ο χλευασμός επέστρεψε εκεί που γεννήθηκε. Οι αρχιτέκτονες της Ευρωπαϊκής εξαθλίωσης καλούνται τώρα να ζήσουν κάτω από την σκιά των δικών τους συνταγών. Η δικαιοσύνη, έστω και αργά, αποδίδεται (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7372477_theia-diki-oi-sofoi-toy-berolinoy-zitoyn-mnimonio-na-efarmostei-stin-germania).

ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΔΥΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ, ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΚΑΙ ΤΡΙΤΟ! ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΜΕΡΤΣ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ ΜΕ ΤΗ ΡΩΣΙΑ – 800.000 ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΜΕΣΩ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ.

Η αποκάλυψη του μυστικού σχεδίου OPLAN DEU προκαλεί εύλογο προβληματισμό σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η Γερμανία, χώρα που σημάδεψε δύο φορές την παγκόσμια ιστορία με καταστροφικές συγκρούσεις, φαίνεται να επανέρχεται σε μια λογική στρατιωτικοποίησης και προετοιμασίας για μελλοντική αντιπαράθεση μεγάλης κλίμακας.

Παρά τις καθησυχαστικές διαρροές, το έγγραφο των 1.200 σελίδων περιγράφει μια Ευρώπη που προετοιμάζεται για τη μετακίνηση έως και 800.000 στρατιωτών του ΝΑΤΟ μέσα από το γερμανικό έδαφος προς το ανατολικό μέτωπο. Λιμάνια, σιδηρόδρομοι, ποτάμια, αυτοκινητόδρομοι: όλα χαρτογραφημένα για μια μαζική στρατιωτική ροή. Και όλα αυτά, ενώ το Βερολίνο διακηρύσσει ότι η Ρωσία μπορεί να είναι «έτοιμη να επιτεθεί έως το 2029 μ.Χ.» — μια εκτίμηση που περισσότερο καλλιεργεί κλίμα φόβου παρά στηρίζεται σε διαφανή αποδεικτικά στοιχεία.

Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν όσοι έχουν εμβοές κάθε βράδυ (το έκανα κι εγώ για χρόνια)

Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν όσοι έχουν εμβοές κάθε βράδυ (το έκανα κι εγώ για χρόνια)

Χορηγούμενα | Σύμβουλος Ακοής

Η Wall Street Journal αποκαλύπτει ότι εδώ και 2,5 χρόνια υψηλόβαθμοι Γερμανοί αξιωματικοί εργάζονται σιωπηλά πάνω σε ένα πολεμικό σχέδιο, το οποίο τώρα τρέχουν να υλοποιήσουν. Το αφήγημα της «αποτροπής» θυμίζει στους Ευρωπαίους τα παλιά μοτίβα ενός κράτους που στο παρελθόν πίστεψε ότι η στρατιωτική ισχύς μπορεί να καθορίσει την ήπειρο.

Το ίδιο μοτίβο, η ίδια λογική, ο ίδιος δρόμος.. Και ενώ η Γερμανία θέλει να παίξει ρόλο «κομβικού διαδρόμου» του ΝΑΤΟ, οι υποδομές της βρίσκονται σε κατάσταση παρακμής: γέφυρες που δεν αντέχουν άρματα μάχης, σιδηροδρομικά δίκτυα με περιορισμούς, σήραγγες που ασφυκτιούν.

Ακόμη και οι πρόσφατες ασκήσεις έδειξαν χάος – μπλοκαρισμένους δρόμους, σύγχυση σε στρατεύματα, αστυνομία ανεπαρκώς εξοπλισμένη για να διαχειριστεί ακόμη και σκηνοθετημένες διαδηλώσεις. Την ίδια στιγμή, περιστατικά δολιοφθοράς, εμπρησμών και κατασκοπείας αναδεικνύουν πόσο ευάλωτη παραμένει η χώρα που φιλοδοξεί να γίνει το «νευρικό σύστημα» της ευρωπαϊκής άμυνας.

Στο φόντο αυτής της εικόνας, η Γερμανία αυξάνει τις αμυντικές δαπάνες, τρέχει να αλλάξει νόμους, επιστρατεύει ιδιωτικές εταιρείες και ανασύρει τεχνογνωσία του Ψυχρού Πολέμου. Η σύγκριση με το παρελθόν είναι αναπόφευκτη: Μια χώρα που δεν έχει ακόμη κλείσει ιστορικούς λογαριασμούς, επανέρχεται –με διαφορετικούς όρους αλλά με την ίδια φιλοσοφία– σε πρωταγωνιστικό στρατιωτικό ρόλο.

Το OPLAN DEU παρουσιάζεται ως «σχέδιο αποτροπής», όμως για πολλούς στην Ευρώπη μοιάζει περισσότερο με επικίνδυνη επαναφορά μιας λογικής κλιμάκωσης που θα έπρεπε η ήπειρος να έχει αφήσει οριστικά πίσω της (https://www.makeleio.gr/%ce%ba%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%82/to-diavolokratos-pou-prokalese-dyo-pagkosmious-polemous-etoimazei-kai-trito-apokalyfthike-to-mystiko-schedio-tou-merts-gia-polemo-pagkosmias-klimakas-me-ti-rosia-800-000-stratiotes-meso-germanias/).

Αποκάλυψη - Τι τρομερό δήλωσε μέλος της Ρωσικής Δούμας για τους Γερμανούς και τι έρχεται ταχέως στην Ευρώπη. Η αναδιάταξη 800.000 στρατιωτών της συμμαχίας κοντά στα σύνορα με την Ρωσία ξυπνούν μνήμες Β’ Παγκοσμίου πολέμου,

Όσο πάει και φουντώνει η κόντρα Ρωσίας και Γερμανίας για την τύχη της Ουκρανίας, και τώρα στην εξίσωση αυτή εισέρχονται και ιστορικοί παράμετροι από την Μόσχα, δυναμιτίζοντας την κόντρα των δύο χωρών.

Ο Αντρέι Κόλεσνικ δήλωσε ότι “το ΝΑΤΟ μετακινεί στρατεύματα στην ανατολική πλευρά του για να πιέσει την Ρωσία, επικαλούμενο ρεβανσιστικές ιδέες στην Γερμανία και ένα σχέδιο για την αναδιάταξη έως και 800.000 στρατιωτών”.

Σύμφωνα με τον Αντρέι Κόλεσνικ, μέλος της Επιτροπής Άμυνας της ρωσικής Κρατικής Δούμας, οι χώρες του ΝΑΤΟ προσπαθούν να εκφοβίσουν την Ρωσία μετακινώντας τα στρατεύματά τους στην Ανατολική πλευρά της συμμαχίας. Υποστήριξε ότι οι ρεβανσιστικές ιδέες εξακολουθούν να υπάρχουν στην Γερμανία, κατά της Ρωσίας μετά την ιστορική κατάληψη του Βερολίνου από τον κόκκινο στρατό το 1.945 μ.Χ.

Ο Κόλεσνικ δήλωσε στο Lenta.ru ότι, ότι κατά την άποψή του, τέτοιοι ελιγμοί δεν είναι κάτι καινούργιο, καθώς κάθε άσκηση του ΝΑΤΟ περιλαμβάνει τη μεταφορά στρατευμάτων από την μία τοποθεσία στην άλλη, και ότι οι τρέχουσες αναδιατάξεις στα ανατολικά δεν πρέπει να θεωρούνται ως μια καθαρά Γερμανική πρωτοβουλία, αλλά ως μια κοινή επιχείρηση του ΝΑΤΟ.  Υπενθύμισε όμως με νόημα στις ευρωπαϊκές χώρες, ότι οι ποινές του Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης κατά των Ναζί εγκληματιών πολέμου εκτελέστηκαν από στρατιωτικό προσωπικό των ΗΠΑ.

Νωρίτερα, δημοσιογράφοι της Wall Street Journal ανέφεραν ότι η διοίκηση της Bundeswehr επεξεργάζεται ένα σχέδιο που θα προβλέπει την πιθανή αναδιάταξη 800.000 στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στην Ανατολική πλευρά της συμμαχίας σε περίπτωση έναρξης εχθροπραξιών.

Το σχέδιο περιγράφει λεπτομερώς την εφοδιαστική και την άμυνα, και επαναφέρει επίσης μια νοοτροπία του Ψυχρού Πολέμου, λαμβάνοντας υπόψη τις σύγχρονες απειλές και τα προβλήματα υποδομών. «Πριν από περίπου 2,5 χρόνια, δώδεκα υψηλόβαθμοι Γερμανοί αξιωματικοί συγκεντρώθηκαν σε ένα στρατιωτικό συγκρότημα στο Βερολίνο για να εργαστούν σε ένα μυστικό σχέδιο σε περίπτωση πολέμου με την Ρωσία. Τώρα σπεύδουν να το εφαρμόσουν», αναφέρει ΜΜΕ.

Όπως σημειώνεται, πρόκειται για το «Επιχειρησιακό Σχέδιο Γερμανίας» (Operation Plan Germany), ένα μυστικό έγγραφο 1200 σελίδων, «που συντάχθηκε μέσα στα δυσδιάκριτα τείχη του στρατώνα Julius Leber».

Γερμανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι αναμένουν από τη Ρωσία να είναι έτοιμη και πρόθυμη να επιτεθεί στο ΝΑΤΟ το 2029, λόγω όμως μιας σειράς περιστατικών κατασκοπείας, επιθέσεις δολιοφθοράς και εισβολές drones στην Ευρώπη, πολλές δυτικές μυστικές υπηρεσίες εκτιμούν ότι η Ρωσία προετοιμάζεται για επίθεση.

Οι Ρώσοι βάζουν φωτιά στην κόντρα της Ευρώπης με την Ρωσία, δίνοντας έναν τόνο ιστορικό, μιλώντας για πρώτα φορά επίσημα για γερμανικό ρεβανσισμό μετά το 1.945 μ.Χ. Η ιδέα αυτή θα προσδώσει μια ιδεολογική κόντρα μεγάλων διαστάσεων ανάμεσα σε Βερολίνο και Μόσχα, και αυτό θα αποτυπωθεί το επόμενο διάστημα.

Ο κύριος λόγος που οι Ρώσοι στοχοποιούν τους Γερμανούς με αυτόν τον πρωτόγνωρο τρόπο, είναι η σπουδή του Γερμανού Καγκελάριου να προετοιμάσει την Ευρώπη για πόλεμο κατά της Ρωσίας, ή τουλάχιστον αυτό πιστεύουν αυτοί.

Σε κάθε περίπτωση ο ιστορικός χαρακτήρας μιας σύγκρουσης ( πολιτικής προς το παρόν) Γερμανών και Ρώσων, είναι πιθανό να οδηγήσει σε πολύ επικίνδυνες καταστάσεις ολόκληρη την Ευρώπη, και αυτό σίγουρα δεν επιθυμεί κανένας Ευρωπαίο πολίτης.  

Υπενθυμίζουμε ότι στις 31 Αυγούστου του 1.994 μ.Χ. περισσότεροι από 500.000 Σοβιετικοί στρατιώτες έφυγαν από την Γερμανία με τις οικογένειές τους, τερματίζοντας σχεδόν 50 χρόνια σοβιετικής παρουσίας στην πρώην Ανατολική Γερμανία.

Πριν από 25 χρόνια τα σοβιετικά στρατεύματα εγκατέλειψαν την Ανατολική Γερμανία, μετά από μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές ασκήσεις εν καιρώ ειρήνης στην ιστορία. Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου στις 9 Νοεμβρίου του 1989 ξεκίνησε τη διαδικασία της ενοποίησης της Γερμανίας.

Τότε, ο Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και ο καγκελάριος της Γερμανίας Χέλμουτ Κολ ξεκίνησαν τις διαπραγματεύσεις για την απόσυρση των στρατευμάτων μέχρι το 1.994 μ.Χ. Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου στις 9 Νοεμβρίου του 1.989 μ.Χ. ξεκίνησε την διαδικασία της ενοποίησης της Γερμανίας.

Τότε, ο Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και ο καγκελάριος της Γερμανίας Χέλμουτ Κολ ξεκίνησαν τις διαπραγματεύσεις για την απόσυρση των στρατευμάτων μέχρι το 1.994 μ.Χ.-(https://www.pentapostagma.gr/kosmos/enoples-syrraxeis/7341693_apokalypsi-ti-tromero-dilose-melos-tis-rosikis-doymas-gia-toys).

Εμφύλιος στην Ευρώπη - Η Ιταλία διεκδικεί την ιδιοκτησία των χρυσών αποθεμάτων, σφοδρή αντίδραση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ο έλεγχος του εθνικού χρυσού είχε ήδη γίνει πιο κεντρικός εδώ και χρόνια βάσει κανόνων και συμφωνιών του Ευρωσυστήματος.

Η Ιταλία εντείνει την προσπάθειά της να διεκδικήσει την κρατική ιδιοκτησία των αποθεμάτων χρυσού της, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), η οποία υποστηρίζει ότι τέτοιες ενέργειες υπονομεύουν την ανεξαρτησία των εθνικών κεντρικών τραπεζών.

Η σύγκρουση αυτή αποκαλύπτει μια βαθύτερη ένταση στο ευρώ σύστημα, καθώς ο έλεγχος του εθνικού χρυσού είχε ήδη γίνει πιο κεντρικός εδώ και χρόνια βάσει κανόνων και συμφωνιών του Ευρωσυστήματος, εγείροντας ερωτήματα σχετικά με το τι σημαίνει πραγματικά η «αυτονομία» σήμερα.

Τι προσπαθεί η κυβέρνηση της Ιταλίας. Η κυβέρνηση της Ιταλίας προχωρά στην προσπάθεια να διεκδικήσει επίσημα την κρατική ιδιοκτησία των περίπου 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε χρυσό της Τράπεζας της Ιταλίας, προχωρώντας σε μια πολιτική διεκδίκηση για το τρίτο μεγαλύτερο εθνικό απόθεμα χρυσού στον κόσμο, παρά τις προειδοποιήσεις από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ότι τέτοιες ενέργειες ενδέχεται να παραβιάσουν τις προστασίες της ΕΕ για την ανεξαρτησία των κεντρικών τραπεζών.

Ο Lucio Malan, επικεφαλής του κόμματος «Αδέλφια της Ιταλίας» και πρώτος σε ψήφους στη Γερουσία, δήλωσε ότι η τροπολογία αποσκοπεί στο να εμποδίσει τη λανθασμένη χρήση του χρυσού της χώρας στο μέλλον.

Επισήμανε ότι «ούτε η Τράπεζα της Ιταλίας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει με τον χρυσό», παρουσιάζοντας την πρόταση ως μια εγγύηση και όχι ως απόπειρα αξιοποίησης του χρυσού για δημοσιονομικούς σκοπούς.

Η τροπολογία, που κατατέθηκε με τη συνεργασία τεσσάρων συμμάχων της κυβερνητικής συμμαχίας, δηλώνει ότι τα αποθέματα «ανήκουν στο κράτος, εξ ονόματος του ιταλικού λαού», τοποθετώντας την πολιτική ιδιοκτησία πάνω από τον ρόλο της Τράπεζας της Ιταλίας ως θεματοφύλακα.

Τι χρυσό έχει η Ιταλία. Η Ιταλία κατέχει 2.452 τόνους χρυσού, ποσότητα που αντιστοιχεί σε περίπου το 13% του ετήσιου οικονομικού της προϊόντος, κατατάσσοντας τη χώρα πίσω μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Γερμανία σε συνολικά αποθέματα χρυσού.

Η πρόταση έρχεται σε μια περίοδο που η Ιταλία διαχειρίζεται βαρύ δημόσιο χρέος και πολιτικές πιέσεις για να διευκρινίσει ποιος ελέγχει τον εθνικό χρυσό. Τα τελευταία είκοσι χρόνια, πολιτικοί από διάφορα κόμματα έχουν αμφισβητήσει αν ο χρυσός θα μπορούσε να πουληθεί για να μειώσει το χρέος ή να χρηματοδοτήσει φορολογικές ελαφρύνσεις.

Ένας κυβερνητικός αξιωματούχος ανέφερε ότι η κυβέρνηση θα ζητήσει τις απόψεις τόσο από την Τράπεζα της Ιταλίας όσο και από την ΕΚΤ πριν προχωρήσει σε νομοθεσία, διασφαλίζοντας ότι η διαδικασία παραμένει ευθυγραμμισμένη με τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις για την ανεξαρτησία των νομισματικών αρχών.

Αντίδραση από την ΕΚΤ. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είχε ήδη αντιδράσει σε μια παρόμοια προσπάθεια το 2019 μ.Χ., προειδοποιώντας ότι περιορισμοί στη διαχείριση των αποθεμάτων χρυσού θα συγκρούονταν με τις αρχές που διέπουν το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών (ESCB).

Το καταστατικό του ESCB απαγορεύει στους κεντρικούς τραπεζίτες να δέχονται εντολές από εθνικές κυβερνήσεις ή θεσμούς της ΕΕ, κάτι που τοποθετεί τη διαχείριση του χρυσού ξεκάθαρα στην αρμοδιότητα της κεντρικής τράπεζας. Ο Lucio Malan διέψευσε οποιαδήποτε πρόθεση πώλησης του μετάλλου και δήλωσε ότι ο στόχος είναι να απομακρυνθεί η μελλοντική αβεβαιότητα γύρω από την ιδιοκτησία του.

Η Τράπεζα της Ιταλίας έχει αναφέρει ότι ο χρυσός μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εγγύηση για την διασφάλιση ρευστότητας ή, σε ακραίες περιπτώσεις, να πωληθεί για να αποκτηθούν ευρώ και να σταθεροποιηθεί το νόμισμα. Η αντιπαράθεση αυτή έρχεται σε μια εποχή αυξανόμενης διάσπασης στην ΕΕ, με τις διαφορές των ευρωπαϊκών εθνών να γίνονται πιο εμφανείς όσον αφορά την διαχείριση του χρυσού.

Το ζήτημα ελέγχου των αποθεμάτων χρυσού είναι πλέον σύμβολο μιας βαθύτερης αντιπαράθεσης, καθώς πολλά κράτη μέλη της ΕΕ αμφισβητούν την κεντρική διαχείριση των στρατηγικών πόρων τους υπό την σκιά της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/841271/emfylios-stin-evropi-i-italia-diekdikei-tin-idioktisia-ton-xryson-apothematon-sfodri-antidrasi-apo-tin-evropaiki-kentriki-trapeza/ //s/).

Βρώμικη νεοταξική επίθεση στους πατριώτες Γερμανούς του AfD! "Τρέμουν" επανάληψη του 1.933 μ.Χ. τα πληρωμένα παιδιά του Σόρος, βίαιες συγκρούσεις κατά του AfD! O Σόρος και οι ΜΚΟ του, έχουν αναλάβει...κι άλλη "μεγάλη δουλειά" για τους νεοφιλελέ υποτακτικούς των ελίτ της σατανοκρατίας στην Ευρώπη!

Όλοι θυμούνται τη μυστική συνάντηση του Χίτλερ με τους ηγέτες της βιομηχανίας στις 20 Φεβρουαρίου 1.933 μ.Χ.! Κατ' αρχάς, ξεκινάμε με το ρεπορτάζ του bankingnews.gr το οποίο είναι...άκρως ενδιαφέρον!

Χάος ξέσπασε στο Giessen της Γερμανίας, όταν χιλιάδες "αριστεροί" - λέγε με και παιδιά του Σόρος - διαδηλωτές επιχείρησαν να εμποδίσουν την έναρξη της νέας νεολαίας της ακροδεξιάς AfD. Οι διαδηλωτές ήρθαν σε σύγκρουση με την αστυνομία, απέκλεισαν κεντρικές οδούς και καθυστέρησαν την εκδήλωση για πάνω από δύο ώρες, καθώς η ένταση κλιμακώθηκε.

Το AfD προσπάθησε να παρουσιάσει την νέα της νεολαία, αφού διαλύθηκε η προηγούμενη οργάνωσή της, η οποία είχε χαρακτηριστεί ως εξτρεμιστική από τις υπηρεσίες πληροφοριών. Οι διαδηλωτές υποστήριξαν ότι η νέα κίνηση της νεολαίας της AfD δείχνει μια ακόμα πιο ριζοσπαστική κατεύθυνση, ενώ οι ηγέτες της AfD επιμένουν ότι χτίζουν μια «νέα γενιά».

Γερμανικό συνδικάτο προειδοποιεί τις επιχειρήσεις να αποφεύγουν συζητήσεις με την ακροδεξιά. Στο μεταξύ, ένας αδιανόητος εκβιασμός λαμβάνεται χώρα στη Γερμανία, καθώς το Γερμανικό συνδικάτο ver.di παρενέβη σε μία έντονη αντιπαράθεση σχετικά με το αν οι επιχειρηματικοί φορείς πρέπει να αρχίσουν να συζητούν με το ακροδεξιό κόμμα AfD, αφού μια ομάδα λόμπι εξέφρασε την προθυμία της να έρθει σε επαφή με το κόμμα.

Τα Γερμανικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν δηλώσεις του επικεφαλής του ver.di, Frank Werneke, ο οποίος ανέφερε ότι οι επιχειρήσεις θα πρέπει να "κόψουν από την αρχή" οποιαδήποτε σκέψη για προσέγγιση με το AfD, το οποίο για χρόνια έχει αποκλειστεί από τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα.

"Η μυστική συνάντηση του Χίτλερ με τους ηγέτες της βιομηχανίας στις 20 Φεβρουαρίου 1.933 μ.Χ. για να εξασφαλίσει την υποστήριξη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος ήταν ένα σημείο καμπής που οδήγησε στο τέλος της δημοκρατίας", δήλωσε ο Werneke. "Η ιστορία δείχνει πόσο σημαντικό είναι για την βιομηχανία να κρατήσει ξεκάθαρη απόσταση από την ακροδεξιά", πρόσθεσε.

Σάλος με την Ομοσπονδία Οικογενειακών Επιχειρήσεων. Η επικεφαλής της Ομοσπονδίας Οικογενειακών Επιχειρήσεων, Marie-Christine Ostermann, προκάλεσε σάλο νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, όταν δήλωσε στην εφημερίδα Handelsblatt ότι η ομοσπονδία ήταν έτοιμη να συζητήσει με το AfD. "Ανοίξαμε διάλογο με επιμέρους πολιτικούς εμπειρογνώμονες του AfD.

Την άνοιξη, αποφασίσαμε με την εκτελεστική επιτροπή μας, τους τοπικούς προέδρους μας και τους προέδρους των επιτροπών μας να αρχίσουμε να συζητάμε με μεμονωμένα μέλη του AfD", δήλωσε η Ostermann. "Δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί το AfD ως κυβερνητικός εταίρος", πρόσθεσε.

Μετά την δήλωση αυτή, μεγάλες εταιρείες όπως η αλυσίδα καλλυντικών Rossmann, η εταιρεία αναψυκτικών Fritz-Kola και η κατασκευάστρια οικιακών συσκευών Vorwerk — γνωστή για την επιτυχημένη συσκευή Thermomix — αποχώρησαν από την Ομοσπονδία σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Σε μια επόμενη δήλωση, η Ostermann υποστήριξε ότι το AfD δεν συμμερίζεται τις αξίες της Ομοσπονδίας, αλλά πρόσθεσε ότι αυτό δεν σημαίνει ότι η συζήτηση είναι αναγκαστικά λάθος. "Η συζήτηση δεν σημαίνει συνεργασία", είπε. "Η δημοκρατία ανθεί μέσω του διαλόγου για τις καλύτερες ιδέες, όχι μέσω της σιωπής", πρόσθεσε. Τράπεζες κλείνουν λογαριασμούς του AfD μέσα σε κλίμα πολεμικής υστερίας

Πριν λίγες ημέρες, έγινε γνωστό ότι αρκετές γερμανικές συνεταιριστικές τράπεζες έχουν κλείσει τους λογαριασμούς του ταχέως ανερχόμενου αντιπολιτευόμενου κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD).

Εκπρόσωποι του κόμματος υποστηρίζουν ότι αυτή η απόφαση είναι πολιτικά υποκινούμενη και πηγάζει από την επιθυμία του Βερολίνου να περιορίσει τους λογαριασμούς της αντιπολίτευσης λόγω της στάσης της στο θέμα της Ουκρανίας.

Η διοίκηση των Verbund Volksbank OWL και Volksbank in Ostwestfalen επιβεβαίωσε το κλείσιμο των λογαριασμών του αντιπολιτευόμενου κόμματος, αλλά αρνήθηκε να αποκαλύψει λεπτομέρειες, επικαλούμενη «τραπεζικό απόρρητο»!

Νωρίτερα, ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz χαρακτήρισε την AfD «το κόμμα του Putin» και δήλωσε ότι υπό καμία συνθήκη δεν θα συνεργαστεί μαζί του, παρά τη σταθερή άνοδο της δημοτικότητάς του.

Ωστόσο, σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, το AfD έχει ποσοστό έγκρισης 26%, υψηλότερο από τον κυβερνώντα συνασπισμό CDU/CSU. Την ίδια στιγμή, ο συμπρόεδρος του AfD Tino Chrupalla κατηγορεί τον Merz ότι παραβιάζει τις προεκλογικές του υποσχέσεις και για τη συνεχιζόμενη παρακμή της γερμανικής βιομηχανίας.

Ο Chrupalla επισημαίνει ότι η παραγωγή χάλυβα στη Γερμανία έχει μειωθεί κατά 12%, η χώρα παράγει σήμερα δύο εκατομμύρια λιγότερα αυτοκίνητα σε σύγκριση με το 2017 μ.Χ., ενώ προωθούνται «πράσινοι» φόροι και δελτία βενζίνης.

Ο Chrupalla δεν βλέπει καμία απειλή για τη Γερμανία από τη Ρωσία, αλλά εκφράζει οργή για τις ενέργειες της Πολωνίας. Η ηγεσία του AfD χαρακτηρίζει ανοιχτά την Πολωνία «σύμμαχο τρομοκρατών», επικαλούμενη ως παράδειγμα τον βομβαρδισμό του αγωγού Nord Stream, όταν η Βαρσοβία «δεν εξέδωσε έναν καταζητούμενο εγκληματία, έναν τρομοκράτη, στη Γερμανία».

Η άνοδος του AfD. Το AfD σημείωσε το καλύτερο εκλογικό του αποτέλεσμα στην ιστορία του, κερδίζοντας πάνω από το 20% στις εκλογές του Φεβρουαρίου. Από τότε, η δημοτικότητα του κόμματος έχει αυξηθεί, και σήμερα βρίσκεται σε κοντινές θέσεις με την συντηρητική συμμαχία CDU/CSU του καγκελαρίου Friedrich Merz. Η Γερμανική υπηρεσία εσωτερικής ασφαλείας δήλωσε τον Μάιο ότι το AfD είναι μια "ακροδεξιά εξτρεμιστική" οργάνωση, ενισχύοντας τις εκκλήσεις για την απαγόρευσή του.

Ωστόσο, το κόμμα αμφισβήτησε αυτήν την κατηγορία στα δικαστήρια. Προς το παρόν, τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα διατηρούν μια "ασφαλή ζώνη", αποκλείοντας οποιαδήποτε επίσημη συνεργασία με το AfD.

Προελαύνει και στην Δυτική Γερμανία με νέα δημοσκοπικά ρεκόρ το AfD. Αν διεξάγονταν τώρα εκλογές στο κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας, που έχει πρωτεύουσα το Ανόβερο, η κοκκινοπράσινη τοπική κυβέρνηση (Πράσινοι & Σοσιαλδημοκράτες) δεν θα είχε πλέον πλειοψηφία, σύμφωνα με έρευνα της Infratest-dimap για το NDR.

Οι σοσιαλδημοκράτες έλαβαν μόνο 26% – επτάμισι μονάδες λιγότερες από τις εκλογές του Οκτωβρίου 2022 μ.Χ. Οι Πράσινοι έχασαν επίσης από 14,5% σε 12%. Μαζί, τα κυβερνητικά κόμματα θα λάβουν μόνο 38%. Με 26%, το αντιπολιτευόμενο CDU βρίσκεται επίσης σε χειρότερη θέση από ό,τι πριν από τρία χρόνια (28,1%).

Ο μεγάλος νικητής θα ήταν το AfD, το οποίο θα διπλασίαζε σχεδόν την επίδοσή του. Οι δημοσκόποι το τοποθετούν στο 20% – το ισχυρότερο ποσοστό που είχε ποτέ. Στις τελευταίες εκλογές για το κρατίδιο, είχε λάβει 11,0%.

Το Κόμμα της Αριστεράς σημειώνει επίσης άνοδο – από 2,7 σε 6%. Το FDP θα αποτύχει και πάλι να εισέλθει στο κοινοβούλιο του κρατιδίου. Έχασε από το 4,7 στο 3% και βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με το BSW.

Παρ’ όλα αυτά, αυτό δεν θα ήταν αρκετό για μια κοκκινοπράσινη-κόκκινη συμμαχία (SPD με Πρασίνους και Αριστερά), η οποία μαζί θα πετύχαινε 44%. Το συνδυασμένο ποσοστό ψήφων του CDU και του AfD ανέρχεται στο 46%.

Καθώς η CDU/CSU έχει αποκλείσει την συνεργασία με το AfD, ένας κοκκινόμαυρος συνασπισμός (Σοσιαλδημοκράτες με CDU/CSU) θα ήταν δυνατός. Το διαβάσατε; Μάλιστα... Για να δούμε τώρα το τί πραγματικά συμβαίνει, πίσω από τις...βαριές κουρτίνες.

Πώς η Νέα Τάξη χτίζει την «δημοκρατία χωρίς λαό» στην χώρα που ηγείται της ΕΕ και πώς το AfD έγινε το απόλυτο ταμπού της Ευρώπης Το ότι η ιστορία κάνει κύκλους, το ξέρουμε. Όχι μόνο για να μας διδάξει, αλλά για να μας ξεγυμνώσει.

Στη Γερμανία του 2025 μ.Χ., το φάντασμα του ολοκληρωτισμού ασφαλώς και δεν επιστρέφει από τα δεξιά. Επιστρέφει μέσα από τους διαδρόμους της εξουσίας, τα συνδικάτα, τα ΜΜΕ, τις τράπεζες, τις "αξίες" της μπουρδολογίας και τα "standards" του πολιτικισμού. Επιστρέφει από το σύστημα που τρέμει την ίδια του την δημοκρατία.

Και το AfD είναι το τέλειο άλλοθι. Στο Γκίσσεν, χιλιάδες "αυθόρμητοι" διαδηλωτές έστησαν μπλόκα, φωνές, επεισόδια, έκαναν αντιστάσεις. Τι αντιστάθηκαν; Την παρουσίαση της καινούργιας νεολαίας του AfD, την οποία οι...δημοκράτες του πισινού της Μέρκελ, την ...κατήργησαν μέσω δικαστικής απόφασης ως "εξτρεμιστική"!

Τα ΜΜΕ "βιάστηκαν" να μιλήσουν για "νεοναζί”, "εξτρεμιστές", "ριζοσπαστικοποίηση" και τα τοιαύτα. Μάλιστα. Τίποτα το νέο. Το καινούργιο όμως είναι άλλο! Η βία επιτρέπεται, αρκεί να χτυπάει τους "λάθος ανθρώπους"!

Το κράτος όχι μόνο δεν σταμάτησε τις ταραχές, αλλά έκανε και δύο ώρες να αφήσει ένα πολιτικό κόμμα να μπει… σε ένα κτίριο. Αυτή είναι η νέα ευρωπαϊκή "δημοκρατία" την οποία οραματίζεται η Ούρσουλα (καταδικασμένη ήδη για διαφθορά και πλαστογράφηση) και οι πάτρονες της: Όχι ελευθερία λόγου αλλά ελευθερία λιντσαρίσματος!

Το Γερμανικό εργατικό συνδικάτο Ver.di – αυτό που κάποτε μιλούσε για εργασιακά δικαιώματα, τώρα πλέον μιλάει σαν ...υπάλληλος της Ούρσουλας! "Οι επιχειρήσεις πρέπει να κόψουν κάθε συζήτηση με το AfD".

Τι λε ρε παλικάρια; Ένα συνδικάτο ζητάει από επιχειρήσεις να μην μιλάνε με ένα κόμμα που ψηφίζει το 26% των Γερμανών; Σοβαρά; Και ποιοί είστε σεις που θα σας πέσει λόγος για τον επιχειρηματικό κόσμο και τα deal του; Ρητορικό το ερώτημα. Και για να δώσουν κύρος, επιστρατεύουν σαφώς και τη γνωστή νεοταξική εξίσωση:

"Ο Χίτλερ το 1.933 μ.Χ… μπλα μπλα… το AfD… μπλα μπλα… Τέλος της δημοκρατίας." Ό,τι δεν τους αρέσει είναι... “Χίτλερ”. Και δε βλέπουν φυσικά το ποιός είναι ο Χίτλερ του σήμερα. Βεβαίως, έχουν πάρει και τα ανάλογα...μπικικίνια για να το ξεχάσουν. Σωστά; Η πιο φθηνή, η πιο άθλια πολιτική εργαλειοποίηση της ιστορίας.

Την ίδια ώρα όμως, τράπεζες κλείνουν λογαριασμούς του AfD, εταιρείες αποχωρούν από ομοσπονδίες επειδή κάποιος τόλμησε να μιλήσει με το AfD και η διεθνής των πολυεθνικών ελίτ αποφασίζει ποιος δικαιούται… ύπαρξη (βλέπε κανόνες ESG κάτω στο παράρτημα) Και όλα αυτά παρουσιάζονται ως ... "υπεράσπιση της δημοκρατίας"! Να γελάσω τώρα τρανταχτά; Όχι, δεν λέγεται "υπεράσπιση της δημοκρατίας".  Λέγεται Ευρωπαϊκό Social Credit System.

Ο Μερτς, αντί να δει την πραγματικότητα της χώρας του (κατεστραμμένη βιομηχανία, ανεργία, ενεργειακή κατάρρευση, αποβιομηχάνιση και τα ρέστα) - και πώς να τη ...δεί βεβαίως, εφ' όσον είναι τσιράκι των Ροθτσάιλντ -  "ανακάλυψε" ότι για όλα φταίει η Ρωσία του ...αυταρχικού και τυράννου Πούτιν. Και το πιο καταπληκτικό; Τον πιστεύει ένα τουλάχιστον 30 με 35% των Γερμανών! Τεκμηριωμένα!

Δεν υπάρχει πιο προβλέψιμη πολιτική δικαιολογία σε όλη την Ιστορία της Ευρώπης! Πάντα...κάποιος άλλος φταίει και ποτέ οι ..."Πεφωτισμένοι"! Όταν δεν μπορείς να κυβερνήσεις ή όταν είσαι πληρωμένος για να ΜΗ κυβερνήσεις, τότε βρίσκεις έναν Ρώσο και ...καθάρισες. Μόνο που οι αριθμοί δεν υπακούουν στα παραμύθια. Κι αυτοί είναι αμείλικτοι!

Στο –12% η παραγωγή χάλυβα,  στο –2.000.000 αυτοκίνητα από το 2017 μ.Χ., "πράσινοι" φόροι που στραγγαλίζουν τα πάντα (ειρήσθω εν παρόδω, ο ίδιος ο Μπιλ Γκέιτς πριν ένα μηνα τους θεω΄ρησε πλέον...άχρηστους), καύσιμα με δελτίο, βιομηχανία σε ελεύθερη πτώση, ένας λαός που υποφέρει απ' την ακρίβεια και την στέρηση της θέρμανσης, πιστεύοντας ακόμη ότι η κυβέρνηση του...πράττει το σωστό!

Και πάνω σε όλα, το AfD στο 26%! Ο Μερτς δεν μάχεται τον φασισμό. Μάχεται την κατάρρευση της δικής του πολιτικής μυθολογίας που τυγχάνει να είναι και η "μυθολογία" των άλλων εξ ίσου τσιρακιών των Λεσχών. Μακρόν, Στάρμερ και σία.

Όταν η Ευρώπη "απαγορεύει" την ...αντιπολίτευση. Η Γερμανική Υπηρεσία Εσωτερικής Ασφαλείας τις προάλλες, χαρακτήρισε το AfD "εξτρεμιστικό". Τι σύμπτωση ε; Ακριβώς όπως χαρακτήρισε τους αγανακτισμένους της πανδημίας, τους διαφωνούντες με την πράσινη ατζέντα, τους "συντηρητικούς αμφισβητίες του ευρωπαϊσμού και πάει λέγοντας. Τώρα όμως ανέβηκε...λέβελ. Τώρα χαρακτηρίζει οτιδήποτε πάει κόντρα στο σύστημα.

Η ταμπέλα "εξτρεμιστής,  έχει γίνει το νέο "αντιφρονούντας". Στόχος βεβαίως δεν είναι η προστασία της δημοκρατίας. Εννοείται αυτό. Στόχος είναι η κατασκευή δημοκρατίας χωρίς αντιπολίτευση. Ακριβώς όπως έκανε ο Μητσοτάκης στην Ελλάδα. Γι' αυτό επιμένουμε πως η Ελλάδα είχε επιλεχθεί προ πολλού για να γίνει το...πειραματόζωο για την επέλαση του Νεοταξισμού στην Ευρώπη.

Κι όταν το AfD πάει να συζητήσει με επιχειρήσεις, μφανίζονται οι "ευαίσθητοι" του Σόρος. Τα "παιδιά" του. Οι πληρωμένοι αδρά "protesters", όπως έγινε στην Ουκρανία το 2014, όπως είχε γίνει στη Γεωργία το 2011 μ.Χ. και λοιπά. Όπως γίνεται και τώρα στην Αμερική του Τράμπ.

Κι όταν το AfD πάει να ανοίξει λογαριασμό; Εμφανίζονται οι τράπεζες. Κι όταν το AfD ανεβαίνει στα ποσοστά; Εμφανίζεται ο χαρακτηρισμός "απαγορευμένο" και τον κατάσχουν. Αυτό δεν είναι πολιτικό σύστημα. Αυτό είναι ψηφιακός φεουδαλισμός.

Πού σταματάει η Ευρώπη και πού αρχίζει η Νέα Τάξη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πλέον έχει δύο ρόλους, οργανωμένους από τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, που πλέον έχει αναλάβει τα ηνία του Νεοταξισμού από τον Σβάμπ του WEF. Να προστατεύει τις κυβερνήσεις από τους λαούςτων κρατών-μελών και να επιβάλλει πολιτική υπακοή μέσω κοινωνικής στοχοποίησης. Το AfD δεν ανεβαίνει επειδή "η Γερμανία έγινε ακροδεξιά".

Ανεβαίνει επειδή η χώρα διαλύεται οικονομικά. Και η κοινωνία πνίγεται στην ενοχή. Ανεβαίνει γιατί η όποια εθνική ταυτότητα εξαφανίζεται, η λαθρομετανάστευση που έχει φτάσει σε όρια κατάρρευσης, οι "Πράσινοι" (το alter ego των ΜΚΟ του Σόρος) καταστρέφουν ό,τι λειτουργεί ακόμη και γιατί οι Μέρκελ–Σολτς–Μερτς έκαναν την Γερμανία καρικατούρα της ίδιας της Ιστορίας της.

Και τώρα που ο λαός αντιδρά, το σύστημα κάνει το αυτονόητο. Τον βαφτίζει εχθρό. Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο πάνω απ' όλα, είναι το επιχείρημα "Η συζήτηση δεν σημαίνει συνεργασία, αλλά δεν είναι και λάθος"! Με κεντρικό σήμειο το παραγωγικό σύστημα ας πούμε, να έχει φτάσει στο σημείο να απολογείται… επειδή μίλησε με ένα κόμμα της αντιπολίτευσης!

Όταν στην δημοκρατία η συζήτηση γίνεται ύποπτη πράξη δεν έχεις πλέον ούτε κοινοβούλιο, ούτε βουλευτές ελεύθερους να υπηρετούν τους ψηφοφόρους τους, ούτε καθηγητές των ΑΕΙ να διδάσκουν ελεύθερα τους φοιτητές τους. Έχεις την επιστροφή της Ιεράς Εξέτασης.

Η Ευρώπη λοιπόν, δεν κινδυνεύει από την ακροδεξιά. Κινδυνεύει από τον φόβο του νεοταξικού συστήματος απέναντι στη δημοκρατία. Κι όταν το καθεστώς αρχίζει να κλείνει λογαριασμούς, να απαγορεύει κόμματα, να ποινικοποιεί την συζήτηση, να προβάλλει τον Χίτλερ ως αποκρουστικό τοτέμ για να τρομάξει τους πολίτες, τότε κάτι βαθύτερο έχει ήδη σπάσει. Κι αυτό λέγεται  "εμπιστοσύνη".

Το AfD σαφώς και δεν είναι ο κίνδυνος. Είναι το σύμπτωμα. Ο πραγματικός κίνδυνος είναι μια Ευρώπη που μισεί τον λαό της και περιφρονεί την  όποια λαϊκή ετυμηγορία η οποία μηδενίζει τον επιβαλλόμενο "Πεφωτισμό" των...αρίστων!

Και κατά συνέπεια ονειρεύεται μια "δημοκρατία" όπου οι πολίτες θα υπάρχουν μόνο για να επιβεβαιώνουν τις αποφάσεις των ισχυρών. Ο Θεός δεν ευλογεί τέτοιες Αυτοκρατορίες. Και όταν η ιστορία φτάνει σε αυτό το σημείο, το τέλος δεν το γράφουν οι ισχυροί. Το γράφει ο Λαός. Και τότε… όλα αλλάζουν (https://www.pirinoslogios.com/post/%CE%B2%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%BD%CE%B5%CE%BF%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%AF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-afd//s/).

 

Χάος στο Giessen - Μαζικές διαδηλώσεις ακροαριστερών μπλοκάρουν το συνέδριο της νεολαίας του AfD. Σοβαρές αναταραχές σημειώθηκαν στο Giessen, όπου χιλιάδες ακροαριστεροί διαδηλωτές προσπάθησαν να εμποδίσουν την ίδρυση της νεολαίας του ΑfD, προκαλώντας καθυστερήσεις και μια μαζική αστυνομική επέμβαση με πάνω από 6.000 ένστολους.

Η Γερμανική πόλη Giessen αντιμετωπίζει σοβαρή αναστάτωση σήμερα (29/11), καθώς χιλιάδες ακροαριστεροί διαδηλωτές προσπαθούν να εμποδίσουν το ιδρυτικό συνέδριο της νεολαίας του AfD — αναγκάζοντας την εκδήλωση να καθυστερήσει και προκαλώντας μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση σε όλη την πόλη.

Ακραίες αριστερές ομάδες άρχισαν να φτάνουν από νωρίς το πρωί, με την αστυνομία να προειδοποιεί για συντονισμένες προσπάθειες παρεμπόδισης της πρόσβασης στον χώρο. Μία ομάδα, η «Resist», καυχήθηκε ανοιχτά ότι είχε μπλοκάρει αρκετές διαδρομές και ισχυρίστηκε ότι συγκέντρωσε 15.000 υποστηρικτές. Συνολικά, είχαν καταγραφεί 23 ξεχωρισμένες συγκεντρώσεις, και οι αρχές ανέμεναν περίπου 50.000 διαδηλωτές να κατακλύσουν την πόλη.

Συγκρούσεις ξέσπασαν όσο περνούσε η ώρα. Η αστυνομία ανέφερε ότι μια μεγάλη ομάδα προσπάθησε να διασπάσει έναν κλοιό κοντά σε υποσταθμό, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ένας αστυνομικός. Τα επείγοντα περιστατικά αυξήθηκαν καθώς οχήματα και φωτιστικά σώματα υπέστησαν ζημιές και διασώστες δέχθηκαν επιθέσεις. Αστυνομικοί από την Hesse και πολλά άλλα κρατίδια — περίπου 6.000 συνολικά — αναπτύχθηκαν για να κρατήσουν τους δρόμους ανοιχτούς.

Το ιδρυτικό συνέδριο του AfD για την νέα του νεολαία επρόκειτο να ξεκινήσει στις 10 το πρωί, αλλά στις 11:30 δεν είχε ακόμη αρχίσει, καθώς πολλοί αντιπρόσωποι δεν μπορούσαν να φτάσουν στην αίθουσα: «Οι διαδικασίες δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει λόγω των διαδηλώσεων», δήλωσε στο AFP ο εκπρόσωπος του AfD, Michael Pfalzgraf.

Στο εσωτερικό του χώρου, πάγκοι πρόσφεραν εμπορεύματα, κούπες, μπλουζάκια και πρωτεΐνη σε σκόνη, ενώ οι αντιπρόσωποι περίμεναν την καθυστερημένη έναρξη της συνεδρίασης. Μόλις αρχίσει, αναμένεται να επιλέξουν την ηγεσία της νεολαίας, το καταστατικό, το όνομα και το λογότυπο — με τα «Generation Deutschland» και «Youth Germania» να βρίσκονται μεταξύ των επιλογών. Το νέο κίνημα αντικαθιστά την πλέον διαλυμένη Junge Alternative. Πιθανός πρώτος ηγέτης του είναι ο 28χρονος βουλευτής του AfD σε επίπεδο κρατιδίου, Jean-Pascal Hohm.

Πολλοί υποστηρικτές του AfD δήλωσαν ότι η ίδρυση της νέας νεολαίας δεν μπορούσε να περιμένει άλλο. Ο ηλεκτρολόγος Kevin Potthast είπε στο AFP ότι παρευρέθηκε επειδή «η χώρα βρίσκεται σε κακή κατάσταση και κάτι πρέπει να αλλάξει», προσθέτοντας ότι οι νέοι είναι το κλειδί για το μέλλον. Οι ακροαριστεροί διαδηλωτές έξω υποστήριξαν ότι διαδήλωναν υπέρ της «ποικιλομορφίας», με ορισμένους να λένε ότι αρνούνται να εκφοβιστούν από «φόβο ή μίσος». Μία πρόταση που θα τεθεί σε ψηφοφορία δηλώνει ότι η νεολαία «δεν πρέπει ούτε να ακολουθεί τυφλά το μητρικό κόμμα ούτε να λειτουργεί ως σκυλάκι» για την ομοσπονδιακή ή πολιτειακή ηγεσία του AfD.

Ο τοπικός βουλευτής της CDU, Johannes Volkmann, καταδίκασε τα επεισόδια, λέγοντας: «Στην πατρίδα μου, ακροαριστεροί εξτρεμιστές παίρνουν το νόμο στα χέρια τους. Είναι καιρός αυτές οι συμμορίες να τεθούν εκτός νόμου». Η αστυνομία δήλωσε ότι θα υπάρξουν περαιτέρω ενημερώσεις καθώς εξελίσσεται η κατάσταση (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/841185/xaos-sto-giessen-mazikes-akroaristeres-diadiloseis-blokaroun-to-synedrio-tis-neolaias-tou-afd//s/).

 

Σπασμένη ατμομηχανή – Οι 2 στις 3 βιομηχανίες εγκαταλείπουν την Γερμανία – Δραματική προειδοποίηση ΔΝΤ. Το ένα πέμπτο των γερμανικών επιχειρήσεων που συμμετείχαν στην έρευνα έχουν ήδη μεταφέρει παραγωγικές εγκαταστάσεις στο εξωτερικό, μία αύξηση κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με τα τελευταία δύο χρόνια.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος Donald Τrump φαίνεται να επιτυγχάνει έναν από τους σημαντικότερους στόχους του όσον αφορά την μείωση του εμπορικού ελλείμματος της χώρας του με τη Γερμανία και Κίνα.

Οι αυξήσεις δασμών από τις ΗΠΑ εντείνουν την πίεση στη γερμανική βιομηχανία, σύμφωνα με επιχειρηματική έρευνα που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη (27/11), με περίπου δύο στις τρεις εταιρείες από τον κλάδο της μεταποίησης να έχουν ήδη μεταφέρει παραγωγή στο εξωτερικό ή να σχεδιάζουν να το κάνουν τα επόμενα χρόνια.

Σύμφωνα με την έκθεση που δημοσιεύθηκε από τη συμβουλευτική εταιρεία Deloitte και την Ομοσπονδία Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI), το ένα πέμπτο των γερμανικών επιχειρήσεων που συμμετείχαν στην έρευνα έχουν ήδη μεταφέρει παραγωγικές εγκαταστάσεις στο εξωτερικό, μία αύξηση κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με τα τελευταία δύο χρόνια.

«Οι δασμολογικές πολιτικές επιταχύνουν τη μετεγκατάσταση της γερμανικής βιομηχανίας», αναφέρει η έκθεση. Από τους 148 συμμετέχοντες, το 84% είναι μεγάλες εταιρείες, κυρίως από βασικούς βιομηχανικούς τομείς της Γερμανίας, όπως μηχανολογικός εξοπλισμός, αυτοκινητοβιομηχανία και χημικά. Η έκθεση διαπίστωσε ότι το 43% των εταιρειών σχεδιάζει να μεταφέρει παραγωγικές εγκαταστάσεις στο εξωτερικό μέσα στα επόμενα δύο έως τρία χρόνια, από 33% πριν από δύο χρόνια.

Πέρα από την παραγωγή, το 30% δήλωσε ότι προτίθεται να μεταφέρει στο εξωτερικό την ανάπτυξη προϊόντων τα επόμενα δύο με τρία χρόνια, ενώ το 35% αναμένει ότι οι ερευνητικές του δραστηριότητες θα πραγματοποιούνται εκτός Γερμανίας — ποσοστά αυξημένα σημαντικά σε σχέση με το 2023.

Για τις εταιρείες που προετοιμάζονται να μετεγκαταστήσουν δραστηριότητες, η Ευρώπη παραμένει ο βασικός προορισμός, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 30% των σχεδιαζόμενων μετακινήσεων, ενώ η Ασία προσελκύει αυξανόμενο ενδιαφέρον. Το 16% των ερωτηθέντων εξετάζει την Κίνα, και ακόμη 19% άλλες ασιατικές αγορές, σύμφωνα με την έκθεση.

«Οι εταιρείες μπορεί να επιτυγχάνουν βραχυπρόθεσμα πλεονεκτήματα κόστους παράγοντας αλλού, αλλά αυτό δεν τις καθιστά απαραίτητα πιο ανθεκτικές», δήλωσε ο Juergen Sandau, ειδικός στις εφοδιαστικές αλυσίδες της Deloitte, προειδοποιώντας ότι πιθανές διαταραχές στην αλυσίδα εφοδιασμού θα μπορούσαν να εξανεμίσουν γρήγορα τα αναμενόμενα οφέλη.

Ωστόσο, ο αυξανόμενος οικονομικός προστατευτισμός υπονομεύει ολοένα περισσότερο τη δυνατότητα των εταιρειών να εξασφαλίζουν τις εφοδιαστικές τους αλυσίδες, αναφέρει η έκθεση, ενώ οι πρόσφατες δασμολογικές πολιτικές έχουν επίσης ωθήσει το κόστος προς τα πάνω. Περίπου το 53% των ερωτηθέντων ανέφερε μέτρια αύξηση του κόστους εφοδιαστικής αλυσίδας, και ακόμη 39% περιέγραψε τις αυξήσεις ως σοβαρές ή εξαιρετικά σοβαρές.

Μνημόνιο στην Γερμανία θέλει το ΔΝΤ. Η Γερμανία κινδυνεύει να υστερήσει ως προς την ανάπτυξη και αντιμετωπίζει μια μακροπρόθεσμη προσπάθεια για να επιτύχει ουσιαστική επέκταση, εκτός εάν προχωρήσει σε «τολμηρές» μεταρρυθμίσεις, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).

Το ταμείο την ετήσια έκθεση για τη χώρα που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη (26/9), προέβλεψε ότι το ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 1% την επόμενη χρονιά — ελαφρώς υψηλότερα από την Παγκόσμια Οικονομική Προοπτική του Οκτωβρίου — και προέβλεψε επιτάχυνση στο 1,5% το 2027 μ.Χ. Αλλά προειδοποίησε ότι «οι κίνδυνοι για τις προοπτικές κλίνουν προς τα κάτω».

«Παρόλο που η υψηλότερη δημόσια επένδυση αναμένεται να δώσει ώθηση στη μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη ανάπτυξη αυξάνοντας την παραγωγική ικανότητα της οικονομίας, οι προοπτικές ανάπτυξης παραμένουν περιορισμένες», ανέφερε το ΔΝΤ. «Χωρίς περαιτέρω τολμηρές μεταρρυθμίσεις τόσο σε εγχώριο επίπεδο όσο και σε επίπεδο ΕΕ, η Γερμανία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μια επίμονα δύσκολη μεσοπρόθεσμη αναπτυξιακή προοπτική».

Η έκθεση αποτελεί μια ακόμη προειδοποίηση σχετικά με τις περιορισμένες προοπτικές της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης, παρά την αρχική αισιοδοξία στις αρχές του έτους για το ενδεχόμενο ότι η μαζική δημοσιονομική τόνωση θα ενίσχυε την οικονομική δυναμική. Μόνο αυτόν τον μήνα, οι σύμβουλοι του καγκελάριου Friedrich Merz περιέκοψαν τις δικές τους προβλέψεις για την ανάπτυξη του επόμενου έτους κάτω από το 1%.

Το ΔΝΤ, πάντως, υπογράμμισε τη θετική επίδραση του ιστορικού νομοσχεδίου δαπανών του Merz — που ψηφίστηκε ακόμη και πριν αναλάβει τα καθήκοντά του τον Μάιο — λέγοντας ότι «η δημοσιονομική πολιτική αναμένεται να δώσει μια ευπρόσδεκτη ώθηση στην ανάπτυξη». Ωστόσο, προειδοποίησε ότι το Βερολίνο πρέπει να δαπανήσει τα χρήματα υπεύθυνα.

«Οι αρχές θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι πρόσθετοι δημοσιονομικοί πόροι από τη μεταρρύθμιση του φρένου χρέους κατευθύνονται κυρίως προς μέτρα που ενισχύουν τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη, όπως υψηλότερες δημόσιες επενδύσεις και μείωση των υψηλών οριακών πραγματικών φορολογικών συντελεστών εισοδήματος, ή που στηρίζουν εθνικές προτεραιότητες όπως η αυξημένη αμυντική δαπάνη», ανέφεραν οι αξιωματούχοι του ταμείου. «Μέτρα που είναι δημοσιονομικά δαπανηρά και διακριτικά, όπως οι μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ για συγκεκριμένους κλάδους, θα πρέπει να αποφεύγονται», ανέφεραν.

Αυτό μπορεί να αναφέρεται στην πρόσφατη απόφαση να μειωθεί ο ΦΠΑ στο φαγητό που καταναλώνεται σε εστιατόρια στο 7% από 19% από το επόμενο έτος. Το ΔΝΤ ανέφερε επίσης ότι «η υπερβολική γραφειοκρατία εξακολουθεί να αποτελεί περιορισμό για την παραγωγικότητα», ένα σημείο που αποτελεί συχνό παράπονο για την χώρα (https://www.triklopodia.gr/%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%b1%cf%84%ce%bc%ce%bf%ce%bc%ce%b7%cf%87%ce%b1%ce%bd%ce%ae-%ce%bf%ce%b9-2-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-3-%ce%b2%ce%b9%ce%bf%ce%bc%ce%b7%cf%87/s/).

 

Τρόμος στην Γαλλία για το πατριωτικό τσουνάμι - Ο Mélenchon απειλεί την Le Pen με αποκλεισμό από τις εκλογές. Οι επικριτές σημειώνουν ότι κανένας διακεκριμένος δημογράφος ή επιστημονική μελέτη δεν έχει χρησιμοποιήσει τον όρο «Νέα Γαλλία».

Σύμφωνα με το Causeur, ο Jean-Luc Mélenchon προσπαθεί να μαλακώσει την εικόνα του για να προσελκύσει ένα ευρύτερο εκλογικό σώμα και να εξασφαλίσει θέση στον δεύτερο γύρο των εκλογών. Ωστόσο, η απειλή του να σύρει την Marine Le Pen στα δικαστήρια για τον χαρακτηρισμό του ως υποψηφίου της «μεγάλης αντικατάστασης» έχει προκαλέσει αίσθηση σε ολόκληρο το γαλλικό πολιτικό τοπίο.

Η διαμάχη ξέσπασε αφού η Marine Le Pen δημοσίευσε ένα βίντεο στην πλατφόρμα μέσων κοινωνικής δικτύωσης X συνδέοντας την ιδέα του Jean-Luc Mélenchon για την «Νέα Γαλλία» με την δημογραφική μεταλλαγή. Στο υλικό, συνέδεσε την αναφορά του σε έναν «αλλοδαπό παππού» ενός υποστηρικτή του με την ευρύτερη ρητορική του σχετικά με την αναδιαμόρφωση της γαλλικής κοινωνίας.

Ο Jean-Luc Mélenchon αμφισβήτησε έντονα αυτήν την ερμηνεία, επιμένοντας ότι η «Νέα Γαλλία» του αναφέρεται απλώς στην γενεακή ανανέωση — την φυσική διαδοχή μιας γενιάς από την επόμενη, που συμβαίνει περίπου κάθε τριάντα χρόνια. Κατηγόρησε την Marine Le Pen για αυτό που αποκάλεσε «τεχνητή βλακεία» στο ότι δεν κατανόησε αυτή τη διάκριση.

Το ερώτημα της κρεολοποίησης. Η διαμάχη έχει εκθέσει μια θεμελιώδη αντίφαση στο πολιτικό πρόγραμμα του Jean-Luc Mélenchon, όπως αναφέρει το Causeur. Εδώ και χρόνια, ο ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας υποστηρίζει την «κρεολοποίηση» της γαλλικής κοινωνίας — ένα όραμα που απαιτεί σημαντική μετανάστευση από μη Ευρωπαϊκούς πληθυσμούς. Ωστόσο, τώρα ισχυρίζεται ότι η ιδέα της «Νέας Γαλλίας» δεν περιλαμβάνει τίποτα περισσότερο από την συνηθισμένη δημογραφική εναλλαγή.

Οι επικριτές σημειώνουν ότι κανένας διακεκριμένος δημογράφος ή επιστημονική μελέτη δεν έχει χρησιμοποιήσει τον όρο «Νέα Γαλλία» για να περιγράψει την απλή γενεακή διαδοχή. Η ιδέα φαίνεται να είναι δική του εφεύρεση του Jean-Luc Mélenchon, εγείροντας ερωτήματα για το αν πραγματικά επαναπροσδιορίζει την δημογραφική ορολογία ή προσπαθεί να συσκοτίσει την ατζέντα του για την μετανάστευση.

Ένα μοτίβο ηττών. Αυτή είναι η τέταρτη προεδρική εκστρατεία του Jean-Luc Mélenchon, με κάθε μία να αφήνει το σημάδι της στον γηράσκοντα πολιτικό. Οι επαναλαμβανόμενες στενές αποτυχίες του, ιδιαίτερα οι ήττες που τον άφησαν ελάχιστα μακριά από τον δεύτερο γύρο, έχουν δημιουργήσει αυτό που οι παρατηρητές περιγράφουν ως ορατή κόπωση και πικρία.

Η απειλή νομικής αντιμετώπισης της Marine Le Pen αντιπροσωπεύει μια σημαντική κλιμάκωση, ιδιαίτερα δεδομένης της μακροχρόνιας καταγγελίας του Jean-Luc Mélenchon για αυτό που αποκαλεί «αστική δικαιοσύνη». Η προθυμία του να επικαλεστεί το δικαστικό σύστημα που συχνά επικρίνει υποδηλώνει είτε απόγνωση είτε ασυνέπεια στις επαναστατικές του αρχές.

Στρατηγικές αντιφάσεις. Πολιτικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι ο Jean-Luc Mélenchon αντιμετωπίζει μια αδύνατη επιλογή. Αν εγκαταλείψει το όραμά του για κρεολοποίηση, η επικριτική της Marine Le Pen χάνει την δύναμή της — αλλά θυσιάζει μια βασική ιδεολογική δέσμευση. Αν διατηρήσει αυτό το όραμα, ο χαρακτηρισμός του από αυτήν ως υποψήφιου της «μεγάλης αντικατάστασης» φαίνεται απόλυτα ακριβής.

Η διαμάχη αναδεικνύει την ευρύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζουν τα κόμματα της άκρας αριστεράς σε όλη την Ευρώπη καθώς προσπαθούν να συμφιλιώσουν τις επαναστατικές πολιτικές μετανάστευσης με την εκλογική βιωσιμότητα ανάμεσα σε ντόπιους πληθυσμούς που ανησυχούν όλο και περισσότερο για τη δημογραφική αλλαγή.

Παραμένει ασαφές αν ο Jean-Luc Mélenchon θα προχωρήσει πράγματι σε νομικές διαδικασίες. Γάλλοι πολιτικοί παρατηρητές σημειώνουν ότι τέτοιες απειλές συχνά λειτουργούν ως πολιτικό θέατρο παρά ως σοβαρή νομική στρατηγική, ειδικά όταν κινδυνεύουν να εκθέσουν αντιφάσεις στο πρόγραμμα ενός υποψηφίου κατά την διάρκεια δικαστικών διαδικασιών.

Η ανταλλαγή επιθέσεων μεταξύ των δύο βετεράνων πολιτικών υπογραμμίζει την κεντρική θέση της μετανάστευσης και της εθνικής ταυτότητας στην προεδρική εκστρατεία της Γαλλίας, με τους δύο υποψηφίους να επιδιώκουν να ορίσουν αυτά τα ζητήματα με τους δικούς τους όρους ενώ επιτίθενται στην αξιοπιστία του αντιπάλου τους (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/878438/tromos-sti-gallia-gia-to-patriotiko-tsounami-o-melenchon-apeilei-tin-le-pen-me-apokleismo-apo-tis-ekloges).

 

ΑΥΣΤΡΙΑ: 7,7 ΔΙΣ για ΜΚΟ και ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ – Η έκθεση που προκαλεί ΣΑΛΟ. Έντονες πολιτικές αντιδράσεις έχει προκαλέσει στην Αυστρία η δημοσιοποίηση της τελικής έκθεσης της κοινοβουλευτικής ομάδας του Κόμματος της Ελευθερίας (FPÖ), η οποία εξετάζει την χρηματοδότηση μη κυβερνητικών οργανώσεων από το Αυστριακό κράτος κατά την περίοδο 2019 μ.Χ.-2025 μ.Χ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, περισσότερα από 7,7 δισεκατομμύρια ευρώ διοχετεύθηκαν σε ενώσεις, ιδρύματα και μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς μέσα σε έξι χρόνια, ποσό που αντιστοιχεί σε πάνω από 1 δισεκατομμύριο ευρώ ετησίως.

Η έκθεση, που εκπονήθηκε από βουλευτές του FPÖ, κάνει λόγο για ένα «αδιαφανές και κατακερματισμένο σύστημα επιδοτήσεων», υποστηρίζοντας ότι οι φορολογούμενοι επιβαρύνονται με τεράστια ποσά χωρίς επαρκή έλεγχο της αποτελεσματικότητας των προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται σε οργανώσεις που δραστηριοποιούνται σε ζητήματα ασύλου, μετανάστευσης, αντιρατσισμού και κοινωνικής ένταξης, οι οποίες φέρεται να έλαβαν σημαντικά κονδύλια από κρατικούς προϋπολογισμούς. Παράλληλα, στο στόχαστρο της έκθεσης βρίσκονται φορείς που ασχολούνται με την κλιματική πολιτική, την διαφορετικότητα και τα ζητήματα φύλου, καθώς το FPÖ θεωρεί ότι μέρος των χρηματοδοτήσεων εξυπηρετεί ιδεολογικούς και πολιτικούς σκοπούς.

Το κόμμα της αντιπολίτευσης ζητά ριζική αναθεώρηση του τρόπου χρηματοδότησης των ΜΚΟ, ενώ στελέχη του υποστηρίζουν ότι απαιτείται μεγαλύτερη διαφάνεια και αυστηρότερος έλεγχος στην διαχείριση δημόσιων πόρων.

Η δημοσίευση της έκθεσης αναμένεται να εντείνει την συζήτηση γύρω από τον ρόλο των ΜΚΟ στην αυστριακή κοινωνία και την σχέση τους με το κράτος, σε μια περίοδο όπου το μεταναστευτικό και η διαχείριση των δημοσίων δαπανών βρίσκονται στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης (https://news12.gr/2026/05/29/%ce%b1%cf%85%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b1-77-%ce%b4%ce%b9%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%ba%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7/ry).

 

Σοκ στην Γερμανία: Η Αριστερά θέλει ψήφο σε 14 εκατ. μετανάστες – Φόβοι για εκλογική ανατροπή. Το κόμμα της αριστεράς στην Γερμανία ζητά ριζική αλλαγή του εκλογικού συστήματος, προτείνοντας δικαίωμα ψήφου σε αλλοδαπούς κατοίκους χωρίς γερμανικό διαβατήριο μετά από πέντε χρόνια νόμιμης διαμονής.

Το Κόμμα της Αριστεράς της Γερμανίας πιέζει για μια μεγάλη αναμόρφωση του γερμανικού εκλογικού συστήματος, προτείνοντας να δοθεί δικαίωμα ψήφου σε αλλοδαπούς κατοίκους χωρίς γερμανικό διαβατήριο έπειτα από πέντε χρόνια νόμιμης διαμονής.

Για να το πετύχει αυτό, η κοινοβουλευτική ομάδα της αριστεράς στην Βουλή υπέβαλε επίσημη πρόταση με την οποία απαιτεί οποιοσδήποτε διαμένει νόμιμα στην χώρα για τουλάχιστον πέντε χρόνια να επιτρέπεται να ψηφίζει στις ομοσπονδιακές εκλογές, ανεξάρτητα από την εθνικότητά του. Η κίνηση αυτή θα αποτελούσε μεγάλη εκλογική ώθηση για τα αριστερά κόμματα, καθώς οι αλλοδαποί ψηφίζουν συντριπτικά υπέρ αυτών των κομμάτων όταν τους δίνεται η ευκαιρία.

Στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας που επικαλείται η πρόταση αποκαλύπτουν ότι πάνω από 14 εκατ. άνθρωποι που ζούσαν στην Γερμανία το 2025 μ.Χ. δεν είχαν γερμανική υπηκοότητα, αριθμός που περιλαμβάνει περίπου 5 εκατ. πολίτες της ΕΕ. Αυτός ο ξένος πληθυσμός διαμένει στην χώρα κατά μέσο όρο για 15 χρόνια. Με άλλα λόγια, αυτή η δεξαμενή πιθανών ψηφοφόρων για την αριστερά είναι τεράστια!

«Αφόρητος» αποκλεισμός. Η πρωτοβουλία καλεί επίσης την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να συνεργαστεί με τα επιμέρους κρατίδια για την εφαρμογή πανομοιότυπων αλλαγών στις δημοτικές εκλογές και στις εκλογές κρατιδίων, σύμφωνα με το γερμανικό ειδησεογραφικό μέσο Tagesspiegel.

Το κόμμα υποστηρίζει ότι το σημερινό σύστημα πάσχει από ένα διευρυνόμενο δημοκρατικό έλλειμμα, λόγω του γεγονότος ότι οι μη Γερμανοί υπήκοοι αποκλείονται συστηματικά από την συμμετοχή στις ομοσπονδιακές, κρατιδιακές και στις περισσότερες τοπικές εκλογές.

Η Αριστερά θεωρεί αυτόν τον αποκλεισμό «αφόρητο», δεδομένων των δημοκρατικών αρχών που περιγράφονται στον Θεμελιώδη Νόμο, υποστηρίζοντας ότι αγνοεί την πραγματικότητα της Γερμανίας ως «κοινωνίας μετανάστευσης».

Αντιμετωπίζοντας πιθανά νομικά εμπόδια, το κόμμα της αριστεράς επισημαίνει ότι, ενώ το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο μπλόκαρε το δικαίωμα ψήφου για τους αλλοδαπούς το 1.990 μ.Χ,, αυτή η θέση αξίζει να επανεξεταστεί λόγω των μεταβαλλόμενων παγκόσμιων δυναμικών και του γεγονότος ότι οι πολίτες της ΕΕ έχουν έκτοτε αποκτήσει δικαίωμα ψήφου σε τοπικό επίπεδο.

Υπογραμμίζουν επίσης μια γλωσσική απόχρωση στο Σύνταγμα, παρατηρώντας ότι ο Θεμελιώδης Νόμος χρησιμοποιεί την λέξη «λαός» σε κρίσιμα σημεία, αντί να περιορίζει ρητά τους όρους στον «γερμανικό λαό».

Ένα διαχρονικό αίτημα. Η πρόταση, η οποία επισήμως φέρει τον τίτλο «Εισαγωγή δικαιώματος ψήφου για αλλοδαπούς», ξεκίνησε από ομάδα βουλευτών, μεταξύ των οποίων ο Ferat Koçak και η ευρύτερη κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος της αριστεράς, με υπογραφές από τους επικεφαλής της ομάδας Heidi Reichinnek και Sören Pellmann.

Αυτή η πρόταση συνεχίζει μια μακροχρόνια πολιτική εκστρατεία του κόμματος της αριστεράς, το οποίο παραπέμπει στο δικό του σχέδιο νόμου του 2014 μ.Χ. ως μέρος μιας πολυετούς προσπάθειας για την επέκταση του δικαιώματος ψήφου. Πρόσφατα, η Elif Eralp, η κορυφαία υποψήφια του κόμματος στο Βερολίνο, επανέλαβε αυτά τα αιτήματα.

Αυτό δεν ήταν καν το πιο ριζοσπαστικό αίτημα της Αριστεράς. Το 2023 μ.Χ., η τότε Γερμανίδα Υπουργός Εσωτερικών Nancy Faeser πρότεινε να δοθεί στους αιτούντες άσυλο το δικαίωμα ψήφου σε τοπικές κρατιδιακές εκλογές έπειτα από μόλις έξι μήνες στην Γερμανία! Το πρόγραμμα, εάν εφαρμοζόταν, θα μεταφραζόταν σε εκατομμύρια νέους ψηφοφόρους μέσα σε μία νύχτα.

Αντίδραση από το AfD. Εκείνη την περίοδο, το κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) άσκησε αμέσως κριτική σε αυτό που περιέγραψε ως απόπειρα να «φορτωθεί» η κάλπη με μετανάστες, εκδίδοντας ανακοίνωση που ανέφερε:

«Η Υπουργός Εσωτερικών Faeser (SPD), ως κορυφαία υποψήφια στις κρατιδιακές εκλογές της Έσσης, κάνει εκστρατεία υπέρ του τοπικού δικαιώματος ψήφου για όλους τους ανθρώπους που έχουν ζήσει στη Γερμανία για “περισσότερο από έξι μήνες”. Αυτό σημαίνει ότι υποτιθέμενοι “πρόσφυγες” από το Αφγανιστάν, την Συρία ή την Τουρκία θα επιτρεπόταν επίσης να ψηφίζουν - ακόμη και χωρίς γερμανική υπηκοότητα.

Το γερμανικό διαβατήριο μετατρέπεται έτσι σε ένα κομμάτι σκουπίδι. Αλλά πάνω απ’ όλα: η Faeser και το SPD θέλουν να προσελκύσουν ανθρώπους που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την Γερμανία ως νέες ομάδες ψηφοφόρων. Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, επειδή οι ντόπιοι που χλευάζονται ως “μη μετανάστες” εγκαταλείπουν μαζικά το SPD του καγκελάριου Olaf Scholz».

Το δόλιο σχέδιο. Σύμφωνα με τους ισχύοντες συνταγματικούς κανόνες, το δικαίωμα ψήφου σε ομοσπονδιακό επίπεδο περιορίζεται στους Γερμανούς πολίτες ηλικίας 18 ετών και άνω, ενώ οι κρατιδιακές εκλογές στο Βερολίνο απαιτούν οι ψηφοφόροι να είναι τουλάχιστον 16 ετών.

Η μόνη ισχύουσα εξαίρεση υπάρχει σε δημοτικό επίπεδο, όπου οι πολίτες της ΕΕ μπορούν να ψηφίζουν για τα περιφερειακά κοινοβούλια. Απαντώντας σε τέτοια αιτήματα, ο ιστότοπος του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Εσωτερικών αναφέρει ότι «οι μετανάστες που ζουν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας για πολλά χρόνια έχουν την δυνατότητα να πολιτογραφηθούν ως πολίτες βάσει του γερμανικού νόμου περί ιθαγένειας. Με αυτόν τον τρόπο, αποκτούν επίσης το δικαίωμα ψήφου».

Ωστόσο, η κοινοβουλευτική ομάδα της αριστεράς υποστηρίζει ότι αυτή η οδός είναι ανεπαρκής και ότι οι απαιτήσεις για την απόκτηση υπηκοότητας είναι υπερβολικά επαχθείς. Η δεξιά υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι η αριστερά χρησιμοποιεί την μαζική μετανάστευση ως εργαλείο για να εδραιώσει πολιτική εξουσία.

Οι αλλοδαποί είναι διαβόητα επιρρεπείς στο να ψηφίζουν αριστερά κόμματα, με την λογική ότι περισσότερες αριστερές πολιτικές σημαίνουν περισσότερη μετανάστευση για τους συμπατριώτες τους και περισσότερα κοινωνικά επιδόματα για τους ίδιους και τις οικογένειες τους.

Πολλές από αυτές τις ξένες ομάδες συχνά τείνουν να ψηφίζουν αρκετά συντηρητικά στις δικές τους χώρες, ενώ μετακινούνται προς την αριστερά στις δυτικές χώρες, όπως συμβαίνει με την τουρκική κοινότητα στην Γερμανία, η οποία αριθμεί περίπου 1,5 εκατ. άτομα με διπλή υπηκοότητα Τουρκίας και Γερμανίας. Οι μισοί από αυτούς τους Τούρκους ψηφίζουν τον Recep Tayyip Erdoğan στις τουρκικές εκλογές και στην συνέχεια μετακινούν την ψήφο τους προς την αριστερά στην Γερμανία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/878388/sok-sti-germania-i-aristera-thelei-psifo-se-14-ekat-metanastes-fovoi-gia-eklogiki-anatropi)!

Γερμανία: Ο «γίγαντας» που κατέληξε με πήλινα πόδια! Ο πληθωρισμός επανέρχεται, με εκτιμήσεις για άνοδο στο 3,1%, ενώ η εικόνα γίνεται χειρότερη στο καταναλωτικό κλίμα. Ο δείκτης GfK κατρακύλησε στις -33,3 μονάδες, αντανακλώντας βαθιά απαισιοδοξία...

Για δεκαετίες η Γερμανία αποτελούσε το υπόδειγμα οικονομικής ισχύος και πειθαρχίας στην Ευρώπη. Η χώρα που κατάφερε να μετατρέψει τις αδυναμίες της μεταπολεμικής περιόδου σε συγκριτικά πλεονεκτήματα εξελίχθηκε σε έναν οικονομικό κολοσσό που όχι μόνο καθόρισε την δική της πορεία, αλλά επέβαλε σε μεγάλο βαθμό και τη μοίρα της ευρωζώνης.

Ως βασικός εμπνευστής και αρχιτέκτονας των πολιτικών λιτότητας μετά την κρίση του 2008 μ.Χ.-2009 μ.Χ./, διαμόρφωσε ένα αυστηρό πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας που επέβαλε στους εταίρους της, βυθίζοντας τον ευρωπαϊκό Νότο σε μια βαθιά και καταστροφική κρίση.

Σήμερα, όμως, το ίδιο αυτό μοντέλο φαίνεται ότι επιστρέφει ως μπούμερανγκ. Η Γερμανία βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη και η ίδια με μια βαθιά και πολυεπίπεδη οικονομική κρίση, η οποία αποκαλύπτει ότι ο «γίγαντας» της Ευρωπαϊκής οικονομίας στηρίζεται σε όλο και πιο εύθραυστα θεμέλια.

Η απόφαση του γερμανικού υπουργείου Οικονομίας να περικόψει στο μισό την πρόβλεψη ανάπτυξης για το 2026 μ.Χ. στο μόλις 0,5% από 1% αποτελεί ηχηρή ένδειξη της επιδείνωσης. Παράλληλα, η πρόβλεψη για το 2027 μ.Χ. αναθεωρήθηκε επίσης προς τα κάτω, στο 0,9%.

Ο πόλεμος στη νΜέση Ανατολή λειτουργεί ως καταλύτης αυτής της επιδείνωσης. Η εκτίναξη των τιμών ενέργειας πλήττει την βιομηχανία και τα νοικοκυριά, επαναφέροντας πιέσεις που η Γερμανία δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει πλήρως μετά την ενεργειακή κρίση που προκάλεσε ο πόλεμος στην Ουκρανία και υποχρεωτική προσπάθεια απεξάρτησης από την ρωσική φθηνή ενέργεια.

Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς είχε επενδύσει πολιτικά σε ένα «έτος οικονομικής ανανέωσης». Ωστόσο, το αφήγημά του καταρρέει. Παρά τα τεράστια πακέτα στήριξης και το φιλόδοξο επενδυτικό σχέδιο 500 δισ. ευρώ για υποδομές, η πραγματική οικονομία δεν ανταποκρίνεται. Η ανάπτυξη παραμένει αναιμική, ενώ οι δείκτες εμπιστοσύνης επιδεινώνονται. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Η αύξηση του ΑΕΠ στο πρώτο τρίμηνο εκτιμάται μόλις στο 0,2%, ενώ οι προβλέψεις για το σύνολο του έτους κινούνται γύρω στο 0,3%.

Ταυτόχρονα, ο πληθωρισμός επανέρχεται δυναμικά, με εκτιμήσεις για άνοδο στο 3,1%, εντείνοντας την πίεση στα νοικοκυριά. Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ζοφερή στο καταναλωτικό κλίμα. Ο δείκτης GfK κατρακύλησε στις -33,3 μονάδες, αντανακλώντας τη βαθιά απαισιοδοξία των πολιτών. Οι προσδοκίες εισοδήματος καταρρέουν, ενώ οι οικονομικές προοπτικές προσεγγίζουν επίπεδα κρίσης. Σε μια χώρα που παραδοσιακά στηριζόταν στη σταθερότητα και την προβλεψιμότητα, η ανασφάλεια που κυριαρχεί είναι διάχυτη σε όλα τα κρατίδια.

Η ειρωνεία είναι εμφανής. Η Γερμανία, που επί χρόνια επέβαλε δημοσιονομική αυστηρότητα στους εταίρους της, βρίσκεται τώρα αντιμέτωπη με το ίδιο δίλημμα: λιτότητα ή ανάπτυξη. Η συζήτηση για την άρση του «φρένου χρέους» αποτυπώνει ακριβώς αυτή την αντίφαση.

Το γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο χαλάρωσης, ενώ ο ίδιος ο Μερτς επιμένει στην δημοσιονομική πειθαρχία, δηλώνοντας ότι «η Γερμανία έχει ήδη αρκετό χρέος». Αυτή η εσωτερική αντίφαση δεν είναι απλώς τεχνική· είναι βαθιά πολιτική.  Από την μία πλευρά, η ανάγκη για στήριξη της οικονομίας είναι επιτακτική. Από την άλλη, το ιδεολογικό βάρος της λιτότητας που η ίδια η Γερμανία καθιέρωσε περιορίζει τα περιθώρια δράσης.

Παράλληλα, οι δομικές αδυναμίες της γερμανικής οικονομίας γίνονται όλο και πιο εμφανείς. Η βιομηχανική της βάση δέχεται ισχυρά πλήγματα από τον διεθνή ανταγωνισμό, ιδιαίτερα από την Κίνα, ενώ οι εμπορικές εντάσεις με τις ΗΠΑ επιβαρύνουν περαιτέρω τις εξαγωγές. Το μοντέλο ανάπτυξης που στηρίχθηκε στις εξαγωγές και στη βιομηχανική υπεροχή δείχνει να φτάνει στα όριά του. Από τότε που ο Μερτς ανέλαβε την εξουσία, δημιουργήθηκε ένα ειδικό ταμείο υποδομών ύψους 500 δισ. ευρώ για την βελτίωση σχολείων, δρόμων και σιδηροδρόμων, ενώ αυξήθηκαν και οι στρατιωτικές δαπάνες.

«Η γερμανική οικονομία θα συρρικνωνόταν ήδη χωρίς αυτή την στήριξη» δήλωσε ο πρόεδρος του Ifo, Κλέμενς Φουστ. Οι αυξημένες δαπάνες βοήθησαν αρχικά τις γερμανικές μετοχές να ξεπεράσουν τους ανταγωνιστές τους, αν και πλέον υστερούν σε σχέση με την ευρύτερη Ευρωπαϊκή αγορά φέτος. Για να μετριάσει τον αντίκτυπο των υψηλών τιμών ενέργειας, η κυβέρνηση ανακοίνωσε μέτρα στήριξης, όπως ελάφρυνση τιμών καυσίμων ύψους 1,6 δισ. ευρώ και δυνατότητα καταβολής αφορολόγητων μπόνους από τις επιχειρήσεις.

Ωστόσο, αυτά τα μέτρα ενδέχεται να μην επαρκούν για να ενισχύσουν την κατανάλωση. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις -η περίφημη ραχοκοκαλιά του γερμανικού Mittelstand- εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Ζητούν μείωση της γραφειοκρατίας, φορολογικές ελαφρύνσεις και ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις. Αντί όμως για ένα συνεκτικό σχέδιο, βλέπουν μια κυβέρνηση εγκλωβισμένη σε εσωτερικές αντιθέσεις.

Η αποτυχία ως μεταδοτική… νόσος για την ευρωζώνη. Η πολιτική διάσταση της κρίσης είναι εξίσου ανησυχητική. Ο κυβερνητικός συνασπισμός εμφανίζεται διχασμένος, με τους σοσιαλδημοκράτες και τους Χριστιανοδημοκράτες να συγκρούονται σε βασικά ζητήματα οικονομικής πολιτικής.  Την ίδια στιγμή, η άνοδος της Ακροδεξιάς εντείνει την πίεση, περιορίζοντας περαιτέρω τα περιθώρια ελιγμών.

Ο Μερτς βρίσκεται έτσι παγιδευμένος σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο: από τη μία, οι αγορές και οι δημοσιονομικοί κανόνες, από την άλλη, η κοινωνική δυσαρέσκεια και η πολιτική φθορά. Οι εσωτερικές συγκρούσεις θυμίζουν την αποτυχημένη κυβέρνηση του προκατόχου του, Ολαφ Σολτς, αυξάνοντας την πιθανότητα να μην υπάρξουν ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις πέρα από τη συνέχιση των δημοσιονομικών δαπανών.

«Δεν έχω μεγάλες προσδοκίες για βαθιές μεταρρυθμίσεις» δήλωσε ο οικονομολόγος Μόριτς Κρέμερ. «Αυτά συνήθως γίνονται στην αρχή μιας κυβερνητικής θητείας – και όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα υπολείπονται των προσδοκιών».

Ομως, η κρίση της Γερμανίας δεν είναι μόνο εθνική υπόθεση. Ως η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, η πορεία της επηρεάζει άμεσα ολόκληρη την ευρωζώνη. Η επιβράδυνση μεταδίδεται ήδη στους εταίρους της, επιβεβαιώνοντας τον κεντρικό της ρόλο όχι πλέον ως κινητήρα αλλά ως τροχοπέδη της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Η εικόνα είναι αυτή ενός «γίγαντα σε πήλινα πόδια». Μιας χώρας που οικοδόμησε την ισχύ της πάνω σε ένα μοντέλο αυστηρής πειθαρχίας και εξαγωγικής υπεροχής, αλλά αδυνατεί να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες.

Η ενεργειακή εξάρτηση, η δημογραφική γήρανση, η γραφειοκρατία και η τεχνολογική υστέρηση συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα. Η χώρα που επέβαλε λιτότητα στους άλλους καλείται τώρα να επιλέξει αν θα εγκαταλείψει τις ίδιες της τις αρχές για να σώσει την οικονομία της. Και μέχρι στιγμής δείχνει να διστάζει.

Άστραψε και βρόντηξε ο Medvedev: Οι απόγονοι των Ναζί θέλουν πυρηνική βόμβα - Θα γίνουν πρωταρχικός στόχος της Ρωσίας. Ο Dmitry Medvedev εξαπέλυσε σκληρή επίθεση κατά της γερμανικής ηγεσίας, κατηγορώντας το Βερολίνο για αναβίωση ηγεμονικών φιλοδοξιών και έμμεση αποκατάσταση της ναζιστικής κληρονομιάς.

Η ηγεσία της Γερμανίας εκφράζει ολοένα και πιο ανοιχτά τις φιλοδοξίες της για ηγεμονία στην Ευρώπη, γεγονός που σύμφωνα με την Μόσχα εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους. «Μιλά ενώ ταυτόχρονα αποδυναμώνει την δημόσια αντίληψη για την ευθύνη των προγόνων του στα εγκλήματα του ναζισμού», δήλωσε χαρακτηριστικά ο αναπληρωτής Πρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας Dmitry Medvedev σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στο RT για τον Γερμανό καγκελάριο Friedrich Merz..

Ο Medvedev υποστήριξε ότι δεν υπάρχει τίποτα νέο στις ενέργειες της γερμανικής ηγεσίας και ιδιαίτερα «του απογόνου των Ναζί Merz και της παρέας του»! Σύμφωνα με τον ίδιο, «ουδέποτε πραγματοποιήθηκε πραγματική αποναζιστικοποίηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας».

Ο Ρώσος αξιωματούχος υπενθύμισε ότι στη δεκαετία του 1.940 μ.Χ. οι Ναζί είχαν πλησιάσει πολύ στην ανάπτυξη ατομικής βόμβας και ότι δεν τη χρειάζονταν για απλή αποτροπή αντιπάλων: «Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι οι στρατιωτικοπολιτικές προσεγγίσεις του Βερολίνου για την χρήση πυρηνικού οπλοστασίου θα περιοριστούν αποκλειστικά στην έννοια της αποτροπής», υποστήριξε ο Medvedev.

«Πρωταρχικός στόχος του Κρεμλίνου». Ο Medvedev αναφέρθηκε ειδικά στο ζήτημα των πυρηνικών όπλων, σημειώνοντας ότι μια «γερμανική πυρηνική κεφαλή» - είτε γαλλοβρετανική είτε γερμανική - όχι μόνο θα μετατρέψει την Γερμανία στον «κύριο Ευρωπαϊκό στόχο του Κρεμλίνου», όπως γράφει ο ίδιος ο γερμανικός Τύπος, αλλά θα συνιστά και σοβαρή παραβίαση διεθνών υποχρεώσεων.

Ο ίδιος επικαλέστηκε το Άρθρο ΙΙ της Συνθήκης για την Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων του 1.968 μ.Χ., σύμφωνα με το οποίο κάθε συμβαλλόμενο κράτος - συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας - δεσμεύεται να μην αποδέχεται μεταφορά πυρηνικών όπλων από οποιονδήποτε.

Ο Medvedev εξέφρασε την ελπίδα ότι μόνο η άμεση προειδοποίηση για τόσο σοβαρές συνέπειες μπορεί να επαναφέρει «τους αλαζόνες κληρονόμους των Ναζί και τους συμμάχους τους» στην λογική και να αποτρέψει μια τεράστια καταστροφή με εκατομμύρια θύματα.

«Η Ευρώπη δεν χρειάζεται μια στρατιωτικοποιημένη Γερμανία». Παράλληλα, ο Medvedev δήλωσε ότι «μια συρρικνωμένη και αποδυναμωμένη Ευρώπη» δεν χρειάζεται μια στρατιωτικοποιημένη Γερμανία. «Ούτε εμείς χρειαζόμαστε μια τέτοια Γερμανία στο μέλλον», ανέφερε χαρακτηριστικά. Κατά τον ίδιο, το Βερολίνο έχει πλέον δύο επιλογές:

1. Είτε τον δρόμο του πολέμου και της «ντροπιαστικής ταφής της ίδιας του της κρατικής υπόστασης»,

2. Είτε την επιστροφή στην λογική και μια πλήρη γεωπολιτική ανασυγκρότηση της εξωτερικής πολιτικής του (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/873519/astrapse-kai-vrontikse-o-medvedev-oi-apogonoi-ton-nazi-theloun-pyriniki-vomva-tha-ginoun-protarxikos-stoxos-tis-rosias).

 

Μνήμες Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη - Η Γερμανία εξοπλίζεται μαζικά και ξαναγίνεται η στρατιωτική υπερδύναμη. Η Γερμανία προχωρά σε μαζικές αγορές Αμερικανικών οπλικών συστημάτων, όπως τα F-35, τα ελικόπτερα CH-47, τα αεροσκάφη P-8 και τα αντιπυραυλικά Arrow-3, κάτι που –κατά την Γαλλία- υπονομεύει την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία και ενισχύει την εξάρτηση από εξωευρωπαϊκούς προμηθευτές.

Ραγδαίες ανακατατάξεις στο Ευρωπαϊκό ισοζύγιο ισχύος προκαλεί η εκρηκτική αύξηση των αμυντικών δαπανών της Γερμανίας, με την Γαλλία να εμφανίζεται βαθιά ανήσυχη για την επόμενη ημέρα.

Η σταδιακή αποδυνάμωση των σχέσεων με τις ΗΠΑ υπό τον Donald Trump, φαίνεται να επιταχύνει τον επανεξοπλισμό του Βερολίνου, οδηγώντας σε ανατροπή της ισορροπίας που είχε διαμορφωθεί μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Για δεκαετίες, όπως αναφέρουν στην ανάλυσή τους οι Eurasian Time, η Ευρώπη λειτουργούσε με μια άτυπη συμφωνία: η Γερμανία θα αποτελούσε την οικονομική ατμομηχανή, ενώ η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο θα διατηρούσαν τον στρατιωτικό ρόλο, χάρη και στα πυρηνικά τους οπλοστάσια.

Αριθμοί που προκαλούν… σοκ. Η εικόνα πλέον αλλάζει δραματικά. Η Γερμανία δαπανά ήδη πάνω από 90 δισ. ευρώ ετησίως για άμυνα, ενώ έχει θέσει ως στόχο να φτάσει στο 3,5% του ΑΕΠ έως το 2029 μ.Χ., με τις συνολικές δαπάνες να εκτιμάται ότι θα αγγίξουν τα 189 δισ. δολάρια ετησίως

Αντίθετα, η Γαλλία κινείται σημαντικά χαμηλότερα, κοντά στο 2,3% με 2,6%, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο στοχεύει περίπου στο 2,5% και η Italy (Ιταλία) παραμένει κοντά στο 2%. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Atlantic Council, η Γερμανία έχει ήδη ξεπεράσει κατά πολύ τους Ευρωπαίους συμμάχους της, δημιουργώντας ένα χάσμα που αναμένεται να διευρυνθεί τα επόμενα χρόνια.

Γαλλική ανησυχία και φόβοι για «ηγεμονία». Ο Emmanuel Macron και το  αλλικό κατεστημένο αντιμετωπίζουν με έντονο σκεπτικισμό τη νέα πραγματικότητα, τονίζοντας ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να εξαρτάται ούτε από την Ουάσινγκτον ούτε από το Βερολίνο για την ασφάλειά της.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι η Γερμανία προχωρά σε μαζικές αγορές αμερικανικών οπλικών συστημάτων, όπως τα F-35, τα ελικόπτερα CH-47, τα αεροσκάφη P-8 και τα αντιπυραυλικά Arrow-3, κάτι που –κατά το Παρίσι– υπονομεύει την Ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία και ενισχύει την εξάρτηση από εξωευρωπαϊκούς προμηθευτές. Παράλληλα, εντείνεται η πίεση προς τη γαλλική αμυντική βιομηχανία, με εταιρείες όπως η Dassault Aviation, η Thales και η Naval Group να κινδυνεύουν να δουν τον ρόλο τους να περιορίζεται.

Σύγκρουση Παρισιού - Βερολίνου για τα εξοπλιστικά. Οι εντάσεις αποτυπώνονται ξεκάθαρα και στα κοινά ευρωπαϊκά εξοπλιστικά προγράμματα. Στο πρόγραμμα FCAS για το νέο μαχητικό αεροσκάφος, οι διαφωνίες μεταξύ Dassault Aviation και Airbus αφορούν την ηγεσία, την κατανομή έργου και τις τεχνολογικές επιλογές, οδηγώντας σε καθυστερήσεις.

Αντίστοιχα, στο πρόγραμμα MGCS για το άρμα μάχης, η Γαλλία επιδιώκει ένα πιο ευέλικτο και ελαφρύ μοντέλο, ενώ η Γερμανία δίνει έμφαση σε βαρύτερη θωράκιση και ισχύ πυρός, ενόψει πιθανών συγκρούσεων υψηλής έντασης. Διαφωνίες καταγράφονται και στο πρόγραμμα Eurodrone, με διαφορετικές προσεγγίσεις ως προς τον σχεδιασμό και την χρήση του. Το αποτέλεσμα είναι μια εντεινόμενη δυσπιστία που υπονομεύει την κοινή ευρωπαϊκή αμυντική στρατηγική.

Ιστορικά «φαντάσματα» επιστρέφουν. Η ανησυχία της Γαλλίας δεν περιορίζεται στο παρόν, αλλά επηρεάζεται και από το ιστορικό βάθος των σχέσεων με την Γερμανία. Οι δύο χώρες υπήρξαν αντίπαλοι σε καθοριστικές συγκρούσεις της ευρωπαϊκής ιστορίας, γεγονός που εξακολουθεί να επηρεάζει τη στρατηγική σκέψη των ελίτ. Σήμερα, όπως επισημαίνουν αναλυτές, οι ιστορικές μνήμες επανέρχονται στο προσκήνιο, ενισχύοντας την καχυποψία απέναντι στην ραγδαία στρατιωτική άνοδο του Βερολίνου.

Αναγκαία ισορροπία ή νέα απειλή; Αναλυτές όπως η Liana Fix υπογραμμίζουν ότι η ενίσχυση της γερμανικής άμυνας είναι σε έναν βαθμό αναγκαία, ωστόσο ενέχει σοβαρούς κινδύνους, όπως η δημιουργία ανισορροπιών ισχύος, η πιθανή πολιτική εκμετάλλευση της στρατιωτικής ισχύος και η δοκιμασία της συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι αν η νέα αυτή πραγματικότητα θα οδηγήσει σε μια πιο ασφαλή Ευρώπη ή αν θα αποτελέσει την απαρχή μιας νέας μορφής ηγεμονίας.

Το μεγάλο διακύβευμα. Η Γερμανία, ως η μεγαλύτερη οικονομία και κεντρικός πυλώνας της ηπείρου, καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη ενίσχυσης της άμυνας και στην διατήρηση της εμπιστοσύνης των εταίρων της.

Οποιαδήποτε λανθασμένη κίνηση ή λανθασμένη αντίληψη για τις προθέσεις της θα μπορούσε να διαταράξει την ισορροπία που διατήρησε την ειρήνη στην Ευρώπη για περισσότερες από οκτώ δεκαετίες, σε μια περίοδο όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα επιστρέφει δυναμικά (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/872804/mnimes-pagkosmiou-polemou-stin-evropi-i-germania-eksoplizetai-mazika-kai-ksanaginetai-i-stratiotiki-yperdynami5/).

Κύμα πτωχεύσεων στην Γερμανία - Ποιες επιχειρήσεις πλήττονται περισσότερο. Ο αριθμός των πτωχεύσεων σε επιχειρήσεις στην Γερμανία κατά τους πρώτους τρεις μήνες του 2025 μ.Χ. είναι ο υψηλότερος που έχει καταγραφεί τα τελευταία έντεκα χρόνια.

Ο αριθμός των επιχειρήσεων που έχουν πτωχεύσει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας είναι τόσο υψηλός κατά τους πρώτους τρεις μήνες του 2025 μ.Χ. όσο δεν υπήρξε τα τελευταία έντεκα χρόνια. Ποιες επιχειρήσεις πλήττονται όμως περισσότερο;

Ποιο το ενδεχόμενο η κατάσταση να ηρεμήσει σύντομα; «Η θύελλα των πτωχεύσεων συνεχίζεται». Έτσι επικαλέστηκε το πρακτορείο ειδήσεων Reuters τον επικεφαλής αναλυτή του Γερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου (DIHK), Φόλκερ Τράιερ, την περασμένη Παρασκευή: «Ιδιαίτερα οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν προβλήματα».

Μια δημοσκόπηση του DIHK έδειξε ότι σχεδόν κάθε τρίτη επιχείρηση με λιγότερους από 20 εργαζομένους φοβάται επιδείνωση της οικονομικής της κατάστασης. Αυτές οι επιχειρήσεις αντιπροσωπεύουν περίπου το 85% όλων των επιχειρήσεων στην Γερμανία.

Την ίδια ημέρα (12/12/2025), η Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία ανακοίνωσε ότι μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου τα γερμανικά δικαστήρια ανέφεραν 18.125 αιτήσεις πτώχευσης επιχειρήσεων – σχεδόν 12% περισσότερες από την ίδια περίοδο του προηγούμενου έτους.

Έτσι, ο αριθμός των πτωχεύσεων στη Γερμανία το 2025 μ.Χ. είναι ο υψηλότερος των τελευταίων έντεκα ετών. Όσο μικρότερη η επιχείρηση τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος. Το γεγονός ότι οι μικρές επιχειρήσεις είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες, το επιβεβαιώνει και ο καθηγητής Στέφεν Μίλερ.

Οι πτωχεύσεις συμβαίνουν «σε μεγάλο βαθμό στον τομέα των μικρών επιχειρήσεων», τόνισε ο επικεφαλής της έρευνας πτώχευσης στο Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών Leibniz Halle (IWH) στην DW. Στην περίπτωση του αριθμού των εργαζομένων, «ο μέσος όρος είναι 10 άτομα, αλλά οι περισσότερες είναι μικρότερες».

Ακόμα και αν δεν αποτελούν αντικείμενο αυτής της ανάλυσης, η τρέχουσα «καταιγίδα» πτωχεύσεων φαίνεται και στον τομέα των προσωπικών οικονομικών: Στην Γερμανία, ο αριθμός των προσωπικών πτωχεύσεων αυξήθηκε επίσης το περασμένο έτος. Στους πρώτους τρεις μήνες του τρέχοντος έτους, καταγράφηκαν 57.824 πτωχεύσεις καταναλωτών, αύξηση άνω του 8% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.

Επιπτώσεις στην αγορά εργασίας. Παρόλο που η κατάρα της πτώχευσης πλήττει κυρίως τις μικρές επιχειρήσεις με λίγους εργαζόμενους, η αύξηση των πτωχεύσεων σε ατομικές και κεφαλαιουχικές εταιρείες έχει οδηγήσει σε σημαντική αύξηση του αριθμού των θέσεων εργασίας που χάνονται ή βρίσκονται σε σοβαρό κίνδυνο. Αυτό υπολογίστηκε από το IWH. Το Ινστιτούτο εκτιμά ότι το 2025 θα χαθούν περίπου 170.000 θέσεις εργασίας.

Πριν από την πανδημία COVID-19, ο αριθμός αυτός ήταν κάτω από 100.000. Ο Κλάους Χάινερ Ρελ, οικονομολόγος στο Ινστιτούτο Γερμανικής Οικονομίας (IW) στην Κολωνία, προειδοποιεί ωστόσο να μην υπερεκτιμήσουμε τις επιπτώσεις στην αγορά εργασίας. Όπως λέει στην DW, «οι πτωχεύσεις συμβάλλουν σε μια ελαφρά αύξηση της ανεργίας, αλλά η εξέλιξη δεν είναι δραματική».

Ο Στέφεν Μίλερ το βλέπει διαφορετικά: Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, το 2025 μ.Χ. «περίπου 200.000 θέσεις εργασίας θα επηρεαστούν – και αυτό το νούμερο είναι αρκετά υψηλό. Πριν από την πανδημία ήταν περίπου το μισό». Ένα μέρος των επηρεαζόμενων θέσεων εργασίας «θα κλείσει πράγματι, επειδή οι πτωχεύσεις οδηγούν σε λουκέτα».

Υπογραμμίζει όμως επίσης ότι πολλές θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν αλλού. Οι επιπτώσεις στην αγορά εργασίας είναι «γενικά διαχειρίσιμες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε μια σταθεροποίηση της αγοράς συχνά υπάρχουν και μετακινήσεις από αδύναμες σε καλές επιχειρήσεις».

Αναμενόμενη εξέλιξη; Για τον Στέφεν Μίλερ, τα τρέχοντα στοιχεία δεν είναι εντελώς αναπάντεχα: «Συνολικά, ήταν αναμενόμενη η αύξηση των πτωχεύσεων. Ωστόσο, αυτό που προκαλεί έκπληξη είναι το μέγεθος της αύξησης».

Ο Κλάους Χάινερ Ρελ δεν εξεπλάγη, όπως λέει στην DW: «Κατά βάση, η εξέλιξη ήταν αναμενόμενη. Δεδομένης της επίμονης αδυναμίας της οικονομίας, ο αριθμός των πτωχεύσεων θα μπορούσε να είναι ακόμα υψηλότερος».

Οι λόγοι για τις πολλές πτωχεύσεις, σύμφωνα με τον Ρελ, δεν προέρχονται μόνο από την πλευρά των επιχειρηματιών: «Ο κύριος λόγος φαίνεται να είναι η αδύναμη οικονομία των τελευταίων σχεδόν τριών ετών, με μια οικονομία που παραμένει στάσιμη ή έχει αρχίσει να υποχωρεί».

Οι τιμές ενέργειας, ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία και η μετάβαση στην κλιματική ουδετερότητα συμβάλλουν επίσης στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις. Όμως: «Το πόσο η πολιτική και οι καθυστερημένες μεταρρυθμίσεις, καθώς και ορισμένες επιχειρήσεις με καθυστερημένες προσαρμογές, έχουν συμβάλει στα προβλήματα είναι δύσκολο να ποσοτικοποιηθεί», λέει ο Ρελ.

Ο Στέφεν Μίλερ επίσης δεν θέλει να επιρρίψει όλη την ευθύνη για την κρίση στην πλευρά των επιχειρήσεων: «Οι λόγοι για την πτώχευση είναι πάντα πολύ ατομικοί». Συχνά προκύπτουν δυσκολίες από ατομικά λάθη, όπως λανθασμένη επιλογή προϊόντων, συγκρούσεις μεταξύ διεύθυνσης και προσωπικού, ή διαφορές με σημαντικούς μετόχους ή άλλους ενδιαφερόμενους.

«Όταν, λοιπόν», όπως λέει ο Μίλερ, «προστίθενται υψηλότερα κόστη, δομικές αλλαγές, γεωπολιτικές αβεβαιότητες και δασμοί, οι ατομικές αδυναμίες και τα λάθη οδηγούν γρηγορότερα σε πτώχευση». Το συμπέρασμά του: «Δεν θα έπρεπε να είναι συχνό φαινόμενο να βγαίνουν από την αγορά υγιείς και καλά οργανωμένες επιχειρήσεις, οι οποίες ανήκουν στις καλύτερες στον τομέα τους, μόνο λόγω χειρότερων συνθηκών».

Μια αχνή αχτίδα φωτός. Η Ένωση των Διαχειριστών Πτωχεύσεων και Διαχειριστών της Γερμανίας (VID) βλέπει την κατάσταση με σχετική ηρεμία. Ο επικεφαλής του VID, Κρίστοφ Νίρινγκ, δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων dpa: «Μετά τα φαινόμενα επαναφοράς από την πανδημία και την αύξηση των πτωχεύσεων, η κατάσταση επανέρχεται σε φυσιολογικά επίπεδα». Ωστόσο, αυτό «δεν αποτελεί στροφή της τάσης, αλλά μάλλον φως στο τέλος του τούνελ».

Ομοίως, ο Στέφεν Μίλερ εκτιμά: «Το 2026 μ.Χ. θα βρισκόμαστε περίπου στο ίδιο υψηλό επίπεδο με το 2025 μ.Χ.». Αυτό όμως είναι «μόνο μερικώς καλό νέο, καθώς έχουμε φτάσει σιγά σιγά στο κόκκινο». Δεν πρέπει να έρθει κάτι χειρότερο. Γιατί η ματιά στις σημαντικές κατηγορίες προσωπικών και κεφαλαιουχικών εταιρειών δείχνει: «Περίπου στις ίδιες ποσότητες βρισκόμασταν πριν 20 χρόνια».

Ένα φως ελπίδας βλέπει ο οικονομολόγος του IW, Κλάους Χάινερ Ρελ: «Εάν την επόμενη χρονιά η οικονομία αναπτυχθεί περίπου κατά 1%, όπως αναμένουν διάφορα ινστιτούτα, τότε το φαινόμενο των πτωχεύσεων θα μπορούσε να χαλαρώσει». Ωστόσο, αυτό δεν είναι αυτονόητο: «Δομικά προβλήματα, όπως οι δασμοί των ΗΠΑ, ο ανταγωνισμός από την Κίνα και το κόστος ενέργειας παραμένουν» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/846316/kyma-ptoxeyseon-sti-germania-poies-epixeiriseis-plittontai-perissotero).

 

Η κατάρρευση της Ευρώπης: Από το βρετανικό λιανεμπόριο στην γερμανική αποβιομηχάνιση, οι αριθμοί μιλούν! Η γερμανόφωνη ιστοσελίδα «tkp.at» (3 Μαΐου 2026 μ.Χ.) περιγράφει την κατάρρευση του βρετανικού λιανεμπορίου ως το πιο βαρύ πλήγμα των τελευταίων 40 ετών (Retail Sales Volume Balance στο -68 — χαμηλότερο από το 1.983 μ.Χ.).

Το 77% των εμπόρων αναφέρει πτώση πωλήσεων, μόλις 9% αύξηση. Οι προβλέψεις για τον Μάιο (-60) προσομοιάζουν με την περίοδο των lockdowns COVID-19. Η εφημερίδα συνδέει την κατάρρευση με την πράσινη πολιτική (Net Zero), τις κυρώσεις στη Ρωσία, την ενεργειακή κρίση, τον πληθωρισμό, και την απώλεια αγοραστικής δύναμης. Σημειώνει ότι η Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, και οι υπόλοιπες χώρες της ΕΕ βρίσκονται στην ίδια τροχιά (αποβιομηχάνιση, ακρίβεια, χαμηλό καταναλωτικό κλίμα).

Το άρθρο προβλέπει ότι μέχρι το 2028 μ.Χ., σύμφωνα με τα μοντέλα του Martin Armstrong, η Ευρώπη θα εισέλθει σε υφεσιακή/καταθλιπτική φάση (depression μιας δεκαετίας). Οι πολιτικές ελίτ (Βρυξέλλες, Λονδίνο, Βερολίνο) αντιδρούν με περισσότερη φορολογία, ψηφιακά νομίσματα (CBDCs), και αυταρχικά μέτρα — όχι με πραγματικές λύσεις.

Η Βρετανία, παρά το Brexit, παραμένει ένας δείκτης της υγείας της Ευρωπαϊκής οικονομίας. Οι αριθμοί που δημοσίευσε η «Confederation of British Industry (CBI)» για τον Απρίλιο του 2026 μ.Χ. δεν είναι απλά κακοί.

Είναι ιστορικά καταστροφικοί: ο δείκτης Retail Sales Volume Balance υποχώρησε στο -68 — το χαμηλότερο επίπεδο από τότε που ξεκίνησαν οι μετρήσεις το 1.983 μ.Χ. Από τους εμπόρους, το 77% ανέφερε πτώση πωλήσεων, ενώ μόλις το 9% κατέγραψε άνοδο. Οι προσδοκίες για τον Μάιο (-60) είναι στο ίδιο επίπεδο με τα χειρότερα σημεία των lockdowns της πανδημίας COVID-19.

Οι βαθύτερες αιτίες – Δεν είναι απλή ύφεση, είναι διαρθρωτική κατάρρευση Πολιτικέςεκπομπές. Το γερμανόφωνο μέσο «tkp.at» δεν βλέπει ένα απλό παροδικό σοκ. Βλέπει μια συστηματική, αυτοπροκαλούμενη καταστροφή που πηγάζει από:

Την πράσινη πολιτική (Net Zero): Το κλείσιμο πυρηνικών σταθμών (Γερμανία), η μείωση εξόρυξης υδρογονανθράκων (Βόρεια Θάλασσα), και η εξάρτηση από ακριβές ΑΠΕ, κατέστησαν την ενέργεια είδος πολυτελείας.

Τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας: Ο αποκλεισμός φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου (Nord Stream) και πετρελαίου ανάγκασε την Ευρώπη να στραφεί σε πιο ακριβό LNG (ΗΠΑ, Κατάρ), αυξάνοντας το κόστος παραγωγής για κάθε βιομηχανία.

Την ενεργειακή κρίση (Στενά Χορμούζ): Η σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν έχει εκτινάξει τις τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου, δημιουργώντας νέο πληθωριστικό κύμα. Την φορολογική και ρυθμιστική επιβάρυνση: Φόροι, κόστος μετανάστευσης, στρατιωτικές δαπάνες (Ουκρανία), πράσινες επιδοτήσεις, και γραφειοκρατία εξαντλούν τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Η Ευρώπη ακολουθεί – Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία στο ίδιο μοτίβο. Το άρθρο τονίζει ότι η Βρετανία δεν είναι εξαίρεση. Είναι ο προάγγελος. Η Γερμανία (πρώην μηχανή της Ευρώπης) παραμένει στάσιμη, με προβλέψεις για ανάπτυξη μόλις 0,6-0,8% το 2026 μ.Χ., καθώς η μεταποίηση συρρικνώνεται (BASF, αυτοκινητοβιομηχανία).

Η Γαλλία και η Ιταλία βλέπουν χαμηλή εγχώρια ζήτηση, πολιτική αστάθεια, και διογκούμενο χρέος. Ακόμα και χώρες με καλύτερη εικόνα (π.χ. Ισπανία, Πολωνία) στηρίζονται στον τουρισμό ή σε ταμειακές ροές ΕΕ, αλλά δεν μπορούν να αντισταθούν στη συρρίκνωση της καταναλωτικής δύναμης.

Προβλέψεις για το 2028 μ.Χ.– Η δεκαετής ύφεση του Martin Armstrong. Ο οικονομολόγος Martin Armstrong, γνωστός για τα «μοντέλα κυμάτων» του (Socionomics), προβλέπει ότι η Ευρώπη οδεύει προς μια μακρά περίοδο ύφεσης (depression) που θα κορυφωθεί γύρω στο 2028 μ.Χ.

Η τρέχουσα κατάρρευση του λιανεμπορίου είναι η αρχή. Θα ακολουθήσουν χρεοκοπίες επιχειρήσεων, ύφεση στην αγορά ακινήτων, τραπεζικές κρίσεις, και κοινωνικές αναταραχές. Το άρθρο του tkp.at προειδοποιεί ότι οι ελίτ δεν έχουν λύση — αντίθετα απαντούν με περισσότερη φορολογία, αυστηρότερη ρύθμιση, ψηφιακά νομίσματα (CBDCs), και μηχανισμούς παρακολούθησης, αγνοώντας την ρίζα του προβλήματος: την ενεργειακή φτώχεια, την απώλεια ανταγωνιστικότητας, και την πολιτική αποβιομηχάνισης.

Η γεωπολιτική διάσταση – Η Ευρώπη πληρώνει για την υποταγή στις ΗΠΑ. Η κριτική του άρθρου είναι σαφής: η Ευρώπη θυσίασε τα συμφέροντά της (φθηνή ρωσική ενέργεια, εμπορικές σχέσεις) για να ευθυγραμμιστεί με την Ουάσιγκτον.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι κυρώσεις, και η αντιπαράθεση με τη Ρωσία και την Κίνα, αποδυναμώνουν την ΕΕ, ενώ οι ΗΠΑ εκμεταλλεύονται την κατάσταση (εξαγωγές LNG, απορρόφηση κεφαλαίων). Η βρετανική και ευρωπαϊκή οικονομία είναι παγιδευμένες σε μια πολιτική «αυτοκτονίας» για λόγους ιδεοληψίας (πράσινη μετάβαση, δημοκρατική προστασία) και γεωπολιτικής εξάρτησης.

Το συμπέρασμα – Τα σημάδια είναι παντού. Η ΤΡΙΚΛΟΠΟΔΙΑ αποδομεί την είδηση: η κατάρρευση του βρετανικού λιανεμπορίου (-68) δεν είναι μεμονωμένο γεγονός. Είναι το καναρίνι στα ορυχεία για ολόκληρη την Ευρώπη.

Η αποβιομηχάνιση είναι ήδη εδώ (Γερμανία). Η ενεργειακή κρίση δεν θα υποχωρήσει (Στενά Χορμούζ, κόστος ΑΠΕ). Η φτώχεια αυξάνεται. Οι πολιτικές δεν αλλάζουν. Οι προβλέψεις για το 2028 μ.Χ. μπορεί να είναι ακόμα και αισιόδοξες. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα επόμενα χρόνια θα είναι εξαιρετικά δύσκολα για τις ευρωπαϊκές οικογένειες και επιχειρήσεις (https://www.triklopodia.gr/%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%cf%81%cf%81%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%8e%cf%80%ce%b7%cf%82-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf-%ce%b2%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd/).

Εφιάλτης στην Ευρώπη… Η Γερμανία χτίζει στρατό - γίγαντα και εξοπλίζεται μαζικά – Σε πανικό ο Macron. Η Γερμανία επιστρέφει ως στρατιωτική υπερδύναμη – γιατί ανησυχεί η Γαλλία. Η Γερμανία επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο ως η κυρίαρχη στρατιωτική δύναμη της Ευρώπης, ξεπερνώντας τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, και προκαλώντας έντονη ανησυχία στο Παρίσι για την ανατροπή των ισορροπιών ισχύος.

Η αποδυνάμωση των σχέσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών υπό τον Donald Trump και της Γερμανίας υπό τον καγκελάριο Friedrich Merz φαίνεται πως λειτούργησε ως καταλύτης για την επιτάχυνση του γερμανικού επανεξοπλισμού.

Το αποτέλεσμα είναι μια σταδιακή αλλά σαφής ανατροπή της μεταπολεμικής ισορροπίας δυνάμεων στην Ευρώπη. Η ιστορική ισορροπία Γερμανίας – Γαλλίας. Η ισορροπία ισχύος στην Ευρώπη είχε ως βασικό άξονα την σχέση Γερμανίας και Γαλλίας, δύο χωρών που για σχεδόν 150 χρόνια υπήρξαν ιστορικοί αντίπαλοι.

Από τους Ναπολεόντειους Πολέμους μέχρι τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο και τους δύο Παγκοσμίους Πολέμους, η σύγκρουση ήταν διαρκής. Μετά το 1.945 μ.Χ., ωστόσο, η αντιπαλότητα μετατράπηκε σε συνεργασία, υπό την επιρροή των ΗΠΑ.

Η Γερμανία επικεντρώθηκε στην οικονομική της ισχύ, ενώ η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο ανέλαβαν τον ρόλο της στρατιωτικής ισχύος, χάρη στα πυρηνικά τους όπλα και τη διεθνή τους επιρροή. Το ΝΑΤΟ διασφάλιζε την άμυνα της Γερμανίας, επιτρέποντας την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Το Παρίσι χάνει το στρατιωτικό προβάδισμα. Σήμερα, η ισορροπία αυτή κλονίζεται. Με αμυντικό προϋπολογισμό που αγγίζει τα 85-90 δισ. ευρώ και με στόχο να γίνει η «ραχοκοκαλιά της ευρωπαϊκής άμυνας», η Γερμανία διεκδικεί ηγετικό ρόλο.

Ο Emmanuel Macron προειδοποιεί ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να εξαρτάται ούτε από τις ΗΠΑ ούτε από τη Γερμανία για την ασφάλειά της, δείχνοντας ξεκάθαρα την γαλλική ανησυχία για την άνοδο του Βερολίνου.

Δισεκατομμύρια σε αμερικανικά όπλα – πλήγμα για την Ευρωπαϊκή βιομηχανία. Η Γερμανία έχει ήδη προχωρήσει σε αγορές αμερικανικών οπλικών συστημάτων αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων: F-35, ελικόπτερα CH-47, αεροσκάφη P-8 και πυραύλους Arrow-3.

Οι κινήσεις αυτές απειλούν να υπονομεύσουν ευρωπαϊκά προγράμματα όπως το FCAS, το Eurodrone και το MGCS, στα οποία η Γαλλία έχει κρίσιμο ρόλο. Παράλληλα, πλήττουν την γαλλική αμυντική βιομηχανία, με εταιρείες όπως Dassault, Naval Group, Nexter και Thales να βλέπουν την θέση τους να αποδυναμώνεται.

Σύγκρουση Παρισιού – Βερολίνου στα εξοπλιστικά προγράμματα. Οι διαφωνίες δεν σταματούν στις αγορές. Στο πρόγραμμα FCAS για το μαχητικό επόμενης γενιάς, η σύγκρουση αφορά τον έλεγχο, τον καταμερισμό έργου και τις τεχνολογικές προδιαγραφές.  Η Dassault θεωρεί το νέο μαχητικό ως την «καρδιά» του προγράμματος, ενώ η Γερμανία επιδιώκει ευρύτερη ενσωμάτωση συστημάτων.

Αντίστοιχα, στο πρόγραμμα αρμάτων MGCS, η Γαλλία προτιμά ελαφρύτερα άρματα για διεθνείς αποστολές, ενώ η Γερμανία δίνει έμφαση σε βαριά, ισχυρά θωρακισμένα συστήματα για πιθανή σύγκρουση με την Ρωσία.Διαφωνίες υπάρχουν και στο πρόγραμμα Eurodrone, αποκαλύπτοντας βαθύτερο στρατηγικό χάσμα.

Εκτόξευση δαπανών – η Γερμανία στην κορυφή της Ευρώπης. Μετά την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η Γερμανία δημιούργησε ειδικό ταμείο 100 δισ. ευρώ για την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων. Μέχρι το 2024 μ.Χ., οι αμυντικές δαπάνες έφτασαν τα 90,6 δισ. ευρώ, καθιστώντας την μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη σε επίπεδο προϋπολογισμού στην ΕΕ.

Οι προβλέψεις δείχνουν περαιτέρω αύξηση, με στόχο το 3,5% του ΑΕΠ έως το 2029 μ.Χ., ξεπερνώντας κατά πολύ άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Διευρυνόμενο χάσμα με τους Ευρωπαίους εταίρους. Το χάσμα με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους εταίρους μεγαλώνει.

Το Ηνωμένο Βασίλειο στοχεύει στο 2,5% έως το 2027 μ.Χ., η Γαλλία περίπου στο 2,3%-2,6% έως το 2030, ενώ η Ιταλία κινείται γύρω στο 2%. Η Γερμανία, αντίθετα, κινείται επιθετικά προς το 3,5%, μετατρέποντας την οικονομική της ισχύ σε στρατιωτική κυριαρχία.

Ιστορικοί φόβοι επιστρέφουν στην Ευρώπη. Η γαλλική ανησυχία δεν είναι μόνο οικονομική ή βιομηχανική. Είναι και ιστορική. Οι μνήμες των συγκρούσεων με την Γερμανία επανέρχονται, ενώ σε χώρες όπως η Πολωνία παραμένουν ιδιαίτερα έντονες. Αναλυτές προειδοποιούν ότι ο ταχύς επανεξοπλισμός της Γερμανίας, αν δεν συνοδευτεί από ισχυρή Ευρωπαϊκή συνεργασία, μπορεί να δημιουργήσει νέες ανισορροπίες και εντάσεις.

Το μεγάλο στοίχημα. Το κρίσιμο ερώτημα για την Ευρώπη είναι πώς θα ενισχύσει την άμυνά της χωρίς να διαταράξει την εσωτερική ισορροπία. Η ανάγκη για συντονισμό, κοινές επενδύσεις και στρατηγική συνοχή είναι πιο επιτακτική από ποτέ.

Η Γερμανία, ως η μεγαλύτερη οικονομία και κεντρικός παίκτης της ηπείρου, καλείται να διαχειριστεί την άνοδό της με προσοχή. Γιατί οποιαδήποτε παρερμηνεία της αυξανόμενης ισχύος της μπορεί να διαταράξει μια εύθραυστη ισορροπία που διατηρεί την ειρήνη στην Ευρώπη για πάνω από 80 χρόνια  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/872907/efialtis-stin-evropi-i-germania-xtizei-strato-giganta-kai-eksoplizetai-mazika-se-paniko-o-macron).

 

Στο παρά πέντε γλίτωσε την κατάρρευση η κυβέρνηση Merz – Πέρασε οριακά αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο για συντάξεις. Παρότι η γερμανική κυβέρνηση μπορεί να παρουσιάσει την υπερψήφιση ως νίκη, η διαμάχη για τις συντάξεις ενισχύει τις αμφιβολίες σχετικά με την πολιτική επιρροή του Merz.

Η κυβέρνηση συνασπισμού του Γερμανού Καγκελαρίου Friedrich Merz κατάφερε τελικά να εξασφαλίσει την κοινοβουλευτική έγκριση για το αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο περί συντάξεων, αποτρέποντας μια πολιτική κρίση που θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και στην πτώση της κυβέρνησης μόλις επτά μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας.

Στην ψηφοφορία της Παρασκευής στη Bundestag, ο συνασπισμός των συντηρητικών του Merz και των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) συγκέντρωσε 319 ψήφους υπέρ, ξεπερνώντας την απαιτούμενη πλειοψηφία των 316 εδρών, αλλά υπολειπόμενος της συνολικής κοινοβουλευτικής δύναμης των 328 εδρών που διαθέτει η κυβέρνηση.

Την έκβαση της ψηφοφορίας απείλησε μια ομάδα περίπου 18 νεότερων βουλευτών του κυβερνώντος CDU, οι οποίοι είχαν προαναγγείλει ότι θα καταψήφιζαν το νομοσχέδιο. Η στάση τους αμφισβήτησε την ευχέρεια του Merz να επιβάλει πειθαρχία στην κοινοβουλευτική ομάδα και αποκάλυψε τις βαθιές εντάσεις στο εσωτερικό του συντηρητικού στρατοπέδου.

Η καταμέτρηση ανά βουλευτή αναμένεται να δημοσιοποιηθεί σύντομα και εκτιμάται ότι θα προσφέρει σαφέστερη εικόνα των διαρροών. Αμφισβήτηση της ηγεσίας Merz. Παρότι η κυβέρνηση μπορεί να παρουσιάσει την υπερψήφιση ως νίκη, η διαμάχη για τις συντάξεις ενισχύει τις αμφιβολίες σχετικά με την πολιτική επιρροή του Merz.

Η αδυναμία επιβολής συνοχής στην κοινοβουλευτική του ομάδα έρχεται σε μια περίοδο όπου ο συνασπισμός καλείται να λάβει δύσκολες αποφάσεις, όπως περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και βαθύτερες μεταρρυθμίσεις του ασφαλιστικού για να περιοριστεί το δημοσιονομικό κόστος.

Η «ανταρσία» των συντηρητικών σε ένα νομοσχέδιο που αποτελεί κεντρική πολιτική προτεραιότητα του SPD απείλησε να παραλύσει οριστικά τη νομοθετική λειτουργία της κυβέρνησης και να προκαλέσει την κατάρρευση της συμμαχίας, σε μια εξαιρετικά δυσμενή συγκυρία όπου το ακροδεξιό AfD προηγείται σε ορισμένες δημοσκοπήσεις.

Ο Merz και οι εταίροι του στο SPD δυσκολεύονται να πείσουν τους ψηφοφόρους ότι μπορούν να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους για οικονομική ανάκαμψη, ενίσχυση της ασφάλειας και αναβάθμιση του υποβαθμισμένου γερμανικού δικτύου υποδομών.

Τα μέτρα που έχουν ληφθεί από τον Μάιο —μεταξύ των οποίων ειδικά ταμεία εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ για τις ένοπλες δυνάμεις και τις υποδομές— χρειάζονται χρόνο για να αποδώσουν.

Παράλληλα, οι οικονομικοί σύμβουλοι του Merz αναθεώρησαν προς τα κάτω τις προβλέψεις ανάπτυξης για το 2026 μ.Χ., κάτω από το 1%, ενώ το ΔΝΤ προειδοποιεί ότι η Γερμανία κινδυνεύει να παγιδευτεί σε μια μακροχρόνια περίοδο χαμηλής ευημερίας χωρίς «τολμηρές» μεταρρυθμίσεις.

Το αντι-μεταναστευτικό AfD εκμεταλλεύτηκε αποτελεσματικά την ανησυχία των πολιτών για τις μεταναστευτικές ροές, ενισχύοντας το ποσοστό του έως και στο 27% σε μια δημοσκόπηση, ενώ το CDU/CSU εμφανίστηκε να υποχωρεί έως το 24,5% σε άλλη μέτρηση.

Επικρίσεις κατά Merz και Spahn. Λόγω της οριακής πλειοψηφίας, η απόφαση του Merz να φέρει το νομοσχέδιο σε ψηφοφορία, παρά τις αντιστάσεις των νεότερων βουλευτών της CDU, θεωρήθηκε υψηλού ρίσκου. Η κίνηση ενέτεινε την κριτική για τις πολιτικές του κρίσεις, καθώς και για τον ρόλο του επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας Jens Spahn στην προσπάθεια ελέγχου των διαφωνιών.

Το νομοσχέδιο αποσκοπεί στη σταθεροποίηση των συνταξιοδοτικών πληρωμών έως το 2031 μ.Χ., με το ομοσπονδιακό κράτος να καλύπτει το πρόσθετο κόστος - ένα κεντρικό στοιχείο της κυβερνητικής συμφωνίας και πάγιο αίτημα του SPD.

Ωστόσο, η προοπτική δαπανών πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ στο μέλλον προκάλεσε την αντίδραση των νεότερων βουλευτών της CDU, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι το βάρος μετακυλίεται άδικα στις επόμενες γενιές (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/842558/sto-para-pente-glitose-tin-katarrefsi-i-kyvernisi-merz-perase-oriaka-amfilegomeno-nomosxedio-gia-syntakseis).

 

Ακροαριστερό χάος στην Γερμανία - Το συνέδριο της νεολαίας του ΑfD θα «πολιορκείται» από χιλιάδες Antifa διαδηλωτές. Το Giessen στην Γερμανία μετατρέπεται σε πεδίο μάχης, καθώς η ίδρυση της νέας νεολαίας του AfD γίνεται υπό άνευ προηγουμένου αστυνομικά μέτρα και την κάθοδο δεκάδων χιλιάδων αντιδιαδηλωτών.

Η πόλη Giessen στο ομόσπονδο κρατίδιο Hesse της Γερμανίας βρίσκεται σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού, καθώς ετοιμάζεται να φιλοξενήσει το ιδρυτικό συνέδριο της νέας νεολαίας του δεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), με τις αρχές να αναπτύσσουν μία από τις μεγαλύτερες αστυνομικές επιχειρήσεις των τελευταίων χρόνων για το διήμερο 29–30 Νοεμβρίου.

Έως και 6.000 αστυνομικοί από όλη την Γερμανία, καθώς και η ομοσπονδιακή αστυνομία, θα προστατεύσουν το εκθεσιακό κέντρο Hessenhallen. Δεκάδες χιλιάδες αντιδιαδηλωτές αναμένεται επίσης να συγκεντρωθούν με σκοπό να εμποδίσουν τις διαδικασίες, σύμφωνα με το Tagesschau.

Το συνέδριο, στο οποίο θα παρευρεθούν περίπου 1.000 μέλη της νεολαίας του AfD, στοχεύει στη δημιουργία της «Generation Deutschland», της διάδοχης οργάνωσης της διαλυμένης Junge Alternative (JA), η οποία νωρίτερα φέτος χαρακτηρίστηκε από το Ομοσπονδιακό Γραφείο Προστασίας του Συντάγματος ως «επιβεβαιωμένα ακροδεξιά εξτρεμιστική» οντότητα.

Η JA διαλύθηκε τον Μάρτιο μετά από απόφαση του κόμματος να ενισχύσει τον έλεγχο και να αποστασιοποιηθεί από σκάνδαλα και εξτρεμιστικές διασυνδέσεις. Οι ηγέτες του AfD οραματίζονται την νέα ομάδα ως πιο επαγγελματική και στενά ευθυγραμμισμένη με το κόμμα, με καταστατικό, εκλεγμένο συμβούλιο, όνομα και λογότυπο — πιθανώς με τροποποιημένο αυτοκρατορικό αετό.

Η αντίδραση είναι έντονη και πολύπλευρη. Περισσότερες από 20 αντιδιαδηλώσεις έχουν καταχωρηθεί, με την αστυνομία να υπολογίζει έως και 40.000 συμμετέχοντες — σχεδόν το μισό του πληθυσμού του Giessen (95.000).

Επικεφαλής βρίσκεται η πανεθνική συμμαχία «Widersetzen», ένα σύνολο ομάδων αντιφασιστών, συνδικάτων, ακτιβιστών για το κλίμα και υποστηρικτών του Left Party. Έχει ναυλώσει 200 λεωφορεία για την μεταφορά διαδηλωτών από όλη τη χώρα.

Η στρατηγική της περιλαμβάνει μπλοκαρίσματα δρόμων γύρω από τον χώρο του συνεδρίου μέσω μαζικής πολιτικής ανυπακοής, παρουσιάζοντας το συνέδριο ως προσπάθεια «εκτροφής νέας γενιάς βίαιων φασιστών».

Επιπλέον συγκεντρώσεις έχουν προγραμματιστεί από το συνδικάτο DGB της Middle Hesse και το κόμμα Die Linke, τα οποία δηλώνουν ότι υπερασπίζονται την δημοκρατία, τη διαφορετικότητα και την αλληλεγγύη, χαρακτηρίζοντας τη νεολαία του AfD «σαφώς αντιδημοκρατική».

Έκρυθμη κατάσταση. Η ένταση ωστόσο κλιμακώνεται από απειλές βίας. Ιστότοπος Antifa με έδρα την Ελβετία κάλεσε να «τυλιχτεί στις φλόγες το Giessen», γεγονός που οδήγησε την αστυνομία να προετοιμάσει εκτοξευτήρες νερού, ελικόπτερα, θωρακισμένα οχήματα, έφιππες μονάδες και σκυλιά εντοπισμού.

Ο υπουργός Εσωτερικών της Hesse, Roman Poseck του CDU, καταδίκασε αυτή την ρητορική, καλώντας τους ειρηνικούς διαδηλωτές να αποστασιοποιηθούν από «βίαιες αριστερές ομάδες». «Η βία δεν είναι ποτέ θεμιτό μέσο στη δημοκρατία», δήλωσε στη Frankfurter Allgemeine Zeitung. «Κάθε δράστης είναι εχθρός της δημοκρατίας μας, είτε προέρχεται από τα δεξιά είτε από τα αριστερά. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στις ακραίες ομάδες να συγκρούονται όλο και πιο βίαια».

Προηγούμενες εκδηλώσεις του AfD, όπως το συνέδριο του Ιανουαρίου 2025 μ.Χ. στο Riesa, είχαν μπλοκαριστεί από αποκλεισμούς δρόμων και συγκρούσεις που τραυμάτισαν δεκάδες αστυνομικούς. Στο Essen πέρσι, 28 αστυνομικοί τραυματίστηκαν σε παρόμοια επεισόδια.

Οι αρχές του Giessen επέβαλαν περιορισμούς, μεταφέροντας τις διαδηλώσεις στην απέναντι πλευρά του ποταμού Lahn και αποκλείοντας την γειτονιά γύρω από το χώρο του συνεδρίου λόγω ανεπαρκών οδών διαφυγής.

Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι αυτό δημιουργεί ουσιαστικά «ζώνη απαγόρευσης διαδηλώσεων», παραβιάζοντας το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Ο δήμαρχος των Πρασίνων, Dieter Vogel, δικαιολόγησε τα μέτρα ως απαραίτητα για τη δημόσια ασφάλεια, επιβεβαιώνοντας ότι το AfD έχει το δικαίωμα να συνεδριάζει εφόσον δεν υπάρχει απαγόρευση.

Ακροαριστερές ομάδες, όπως η Antifa, απείλησαν ακόμη και την ιδιωτική εταιρεία εκθέσεων που μίσθωσε τις αίθουσές της στο AfD. Το προσωπικό και η διοίκηση δημοσίευσαν ανοιχτή επιστολή ζητώντας βοήθεια μετά τις επιθέσεις των εξτρεμιστών. «Όλα τα εγκεκριμένα κόμματα πρέπει να αντιμετωπίζονται ισότιμα, ανεξάρτητα από την πολιτική τους τοποθέτηση», ανέφερε η εταιρεία.

«Σε σχέση με την ελευθερία συνάθροισης που εγγυάται ο Βασικός Νόμος, η επιχειρηματική ελευθερία έρχεται σε δεύτερη μοίρα, και η εταιρεία πρέπει να παρέχει χώρους στο AfD, όπως έχει κάνει και στο παρελθόν». Τα σχολεία θα κλείσουν νωρίτερα στις 28 Νοεμβρίου, ενώ αναμένονται κυκλοφοριακές αναταράξεις σε όλη την πόλη.

Η πόλη τονίζει ότι δεν θα υπάρξει «lockdown» το Σαββατοκύριακο, και ότι η πρόσβαση θα είναι δυνατή με τα πόδια, ποδήλατο και εν μέρει με λεωφορεία. Η συμπρόεδρος του AfD Alice Weidel κατήγγειλε αυτό που αποκάλεσε «κρατικά χρηματοδοτούμενο μίσος», θεωρώντας ότι αποτελεί επίθεση στις δημοκρατικές διαδικασίες (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/840576/akroaristero-xaos-sti-germania-to-synedrio-tis-neolaias-tou-afd-tha-poliorkeitai-apo-xiliades-antifa-diadilotes).

 

Η ατμομηχανή δεν «τραβάει» - Η αντοχή της Γερμανίας εξαντλείται, η βιομηχανία πεθαίνει, έρχονται χιλιάδες απολύσεις. Η «πράσινη μετάβαση» δεν λειτουργεί, τεράστιο το κόστος και από την ... αποσύνδεση από τα ορυκτά καύσιμα της Ρωσίας.

Η Γερμανική βιομηχανική μηχανή τρίζει επικίνδυνα! Η περίφημη «ατμομηχανή της Ευρώπης» που για δεκαετίες είχε επωμιστεί να «σηκώνει» την οικονομία της ηπείρου, πλέον αντιμετωπίζει πρωτοφανείς δυσκολίες.

Από τα εργοστάσια αυτοκινήτων μέχρι τις σιδηροδρομικές γραμμές, χιλιάδες θέσεις εργασίας χάνονται, οι επενδύσεις παγώνουν, και η χώρα καλείται να προσαρμοστεί σε μια ταχύτατα ηλεκτροκίνητη αγορά την ώρα που η γραφειοκρατία, η ενεργειακή κρίση και ο διεθνής ανταγωνισμός χτυπούν αλύπητα. Η Γερμανία, κάποτε πρότυπο βιομηχανικής δύναμης, βρίσκεται σε σταυροδρόμι: θα προσαρμοστεί ή θα δει την αυτοκρατορία της να χάνει τον ρυθμό της;

Κατήφορος. Σύμφωνα με την εφημερίδα Handelsblatt, ο αριθμός των εργαζομένων στην αυτοκινητοβιομηχανία μειώθηκε στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 14 ετών. Το τρίτο τρίμηνο του 2025 μ.Χ., στην παραγωγή εργάζονταν 721 χιλιάδες άτομα, δηλαδή 6,3% λιγότερο σε σχέση με την ίδια περίοδο του προηγούμενου έτους. Και οι περικοπές συνεχίζονται.

Έτσι, ο κατασκευαστής φορτηγών και λεωφορείων MAN θα μειώσει περίπου 2,3 χιλιάδες θέσεις εργασίας τα επόμενα δέκα χρόνια. Η εταιρεία υποστηρίζει ότι οι περικοπές θα είναι «κοινωνικά αποδεκτές» και δεν θα υπάρξουν απολύσεις.

Αυτό θα επηρεάσει το κεντρικό εργοστάσιο στο Μόναχο καθώς και δύο εργοστάσια στη Νυρεμβέργη και στο Salzgitter. Με τον τρόπο αυτό, η εταιρεία σχεδιάζει να προσαρμοστεί στην συνεχιζόμενη πτώση της αγοράς φορτηγών στην Γερμανία και να βελτιώσει τα οικονομικά της αποτελέσματα.

Νέοι κανόνες ΕΕ. Πρωτίστως, όλα έχουν να κάνουν με τα χρήματα., Ο ηλεκτρικός ειδικός εξοπλισμός κοστίζει δύο έως τρεις φορές περισσότερο από τα ντίζελ αντίστοιχα, και οι Ευρωπαίοι πρέπει να μεταβούν σε αυτόν λόγω των αυστηρών περιβαλλοντικών κανόνων της ΕΕ, που απαιτούν μείωση των εκπομπών κατά 55% μέχρι το 2030 μ.Χ. Επιπλέον, υπάρχει έλλειψη υποδομών φόρτισης για βαρέα οχήματα.

Η οικονομική αβεβαιότητα, το ακριβό ενεργειακό κόστος και τα υψηλά επιτόκια περιορίζουν επίσης την ζήτηση», εξηγεί ο αναπληρωτής επικεφαλής της επιτροπής διεθνούς συνεργασίας και εξαγωγών της Opora Russia, Namer Radi, ενώ ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας του κλάδου μεταφορών Alexey Tuzov επισημαίνει την αυξανόμενη ανταγωνιστική πίεση από κινεζικές μάρκες, που προσφέρουν πιο προσιτές και σύγχρονες λύσεις.

Το συνδικάτο IG Metall πιστεύει ότι η εταιρεία υποτιμά την κλίμακα των προβλημάτων — και οι περικοπές θα είναι πολύ περισσότερες, γράφει η Handelsblatt. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του συνδικάτου, μόνο το εργοστάσιο στο Μόναχο μπορεί να χάσει έως και δύο χιλιάδες θέσεις εργασίας, ενώ άλλες πεντακόσιες αναμένονται στη Νυρεμβέργη.

Όχι σύμφωνα με το σχέδιο. Στην αγορά επιβατικών αυτοκινήτων τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα: η κρίση που προκλήθηκε από το «πράσινο πρόγραμμα» επιδεινώθηκε από τη σκληρή εμπορική στρατηγική της Ουάσινγκτον.

Ως αποτέλεσμα, οι προμήθειες επιβατικών αυτοκινήτων από την ΕΕ προς τις ΗΠΑ τον Αύγουστο μειώθηκαν στα 2,21 δισεκατομμύρια δολάρια, στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Φεβρουάριο του 2022 μ.Χ. Σε ένα μήνα, οι εισαγωγές ευρωπαϊκών αυτοκινήτων στις ΗΠΑ κατέρρευσαν κατά 26%, ενώ σε ετήσια βάση - κατά 36%.

Οι μεγαλύτερες πωλήσεις αφορούσαν αυτοκίνητα με βενζινοκινητήρα 1,5 - 3 λίτρων, αξίας 1,08 δισεκατομμυρίων δολαρίων, και άνω των 3 λίτρων - 544,7 εκατομμύρια. Τα ηλεκτρικά οχήματα αγοράστηκαν μόνο για 333,4 εκατομμύρια.

Δεν λειτουργεί. Η Ευρωπαϊκή Ένωση Κατασκευαστών Αυτοκινήτων (ACEA) παραδέχθηκε ότι το σχέδιο μείωσης των εκπομπών για επιβατικά και ελαφρά επαγγελματικά οχήματα δεν λειτουργεί — η ζήτηση είναι πολύ χαμηλή.

Οι αυτοκινητοβιομηχανίες θεωρούν ότι οι κανονισμοί από μόνοι τους δεν επαρκούν για την «πράσινη μετάβαση», τονίζοντας ότι πρέπει να εστιάσουν στην ανάπτυξη υποδομών, στην ανταγωνιστικότητα και στη βιωσιμότητα του κλάδου. Με παρόμοιες εκκλήσεις για αναθεώρηση του σχεδίου απαγόρευσης των οχημάτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης μέχρι το 2035 μ.Χ. είχε αναφερθεί και ο διευθύνων σύμβουλος της BMW, Oliver Zipse.

Τεράστια κόστη. Για την «ατμομηχανή της Ευρώπης», αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, σημειώνει ο Radi. Η Γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία χτίστηκε για χρόνια γύρω από τον κινητήρα εσωτερικής καύσης, αλλά σήμερα η παγκόσμια αγορά μετατοπίζεται γρήγορα προς τα ηλεκτρικά οχήματα.

Παράλληλα, η Ευρώπη — και ειδικά η Γερμανία — υστερεί έναντι των ΗΠΑ και της Κίνας τόσο στον ρυθμό ανάπτυξης υποδομών EV όσο και στην ανταγωνιστικότητα νέων μοντέλων. Η αυστηροποίηση των περιβαλλοντικών κανόνων στην ΕΕ επιτάχυνε τη μετάβαση, αλλά η στήριξη από τις αρχές ήταν ανεπαρκής.

Ως αποτέλεσμα, οι μεγαλύτεροι κατασκευαστές αυτοκινήτων αντιμετωπίζουν τεράστια κόστη για εκσυγχρονισμό, χάνουν παράλληλα τις θέσεις τους στην αγορά. «Η μείωση του αριθμού των εργαζομένων δεν είναι μια βραχυπρόθεσμη αντίδραση στην αγορά, αλλά ένδειξη μακροπρόθεσμης μεταμόρφωσης που απειλεί με απβιομηχάνιση ολόκληρες περιοχές», επισημαίνει ο εμπειρογνώμονας.

Για βοήθεια. Συνολικά, το 2025 μ.Χ. ήταν δύσκολο για την Γερμανική βιομηχανία. Σχεδόν 150 χιλιάδες θέσεις εργασίας θα μειωθούν σε 88 επιχειρήσεις, αναφέρει η εφημερίδα Bild, επικαλούμενη τα αποτελέσματα μελέτης του οργανισμού εργοδοτών Neue Soziale Marktwirtschaft (INSM).

Στην λίστα του INSM περιλαμβάνονται μεγάλες εταιρείες, προμηθευτές εξαρτημάτων αυτοκινήτων, επιχειρήσεις logistics και αεροπορίας, εταιρείες IT και μικρές μηχανολογικές εταιρείες. «Μόνο στην Deutsche Bahn με έδρα το Βερολίνο προβλέπεται μείωση 30 χιλιάδων θέσεων εργασίας, ενώ στον προμηθευτή εξαρτημάτων ZF στο Friedrichshafen — 14 χιλιάδες», αναφέρεται στο δημοσίευμα. Συνολικά θα μειωθούν 147.522 θέσεις.

Έρχονται απολύσεις. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Οικονομίας της Γερμανίας (IW), πάνω από 35% των ιδιωτικών επιχειρήσεων στην Γερμανία σκοπεύουν να μειώσουν προσωπικό το επόμενο έτος. Επιπλέον, το 33% σχεδιάζει μείωση του επενδυτικού προϋπολογισμού, το ένα τρίτο αναμένει πτώση παραγωγής και επιχειρηματικής δραστηριότητας σε σύγκριση με το 2025 μ.Χ.

Η βιομηχανική παραγωγή παραμένει περίπου 10% χαμηλότερη από τα προ πανδημίας επίπεδα, επισημαίνει η επικεφαλής του τμήματος μακροοικονομικής ανάλυσης της FG Finam, Olga Belenkaya. Ο επικεφαλής του INSM, Thorsten Alsleben, τόνισε την υπερβολική γραφειοκρατία, τις πολύ υψηλές τιμές ενέργειας, τους τεράστιους φόρους και τα υψηλά κόστη εργασίας, καθώς και την έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού.

«Για την επίλυση αυτών των προβλημάτων χρειάζονται συγκεκριμένα μέτρα και όχι νέα χρέη», σημείωσε. Σύμφωνα με τον ίδιο, αν η κυβέρνηση δεν καταφέρει να αλλάξει γρήγορα την κατάσταση, η Γερμανία θα χάσει απλώς τον βιομηχανικό της χαρακτήρα.

Το κόστος της Ρωσίας. Η διακοπή των μακροπρόθεσμων οικονομικών δεσμών με τη Ρωσία και η ανάγκη αντικατάστασης του ρωσικού αγωγικού φυσικού αερίου με πιο ακριβές προμήθειες LNG έκαναν το καύσιμο εξαιρετικά ακριβό, υπογραμμίζει η Belenkaya.

«Ακόμη και στις αρχές του έτους, ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας ανέφερε ότι οι τιμές φυσικού αερίου για βιομηχανικούς καταναλωτές στην Ευρώπη είναι από το 2022 μ.Χ.Α κατά μέσο όρο υψηλότερες κατά ένα τρίτο σε σχέση με την Κίνα και πέντε φορές υψηλότερες από τις ΗΠΑ. Μεταξύ άλλων υπάρχει υστέρηση σε ψηφιακές τεχνολογίες σε σχέση με την Κίνα, ειδικά στον τομέα των ηλεκτρικών οχημάτων, ανελαστική αγορά εργασίας και υψηλή γραφειοκρατία», υπενθυμίζει.

Το μόνο σαφές είναι ότι για την διατήρηση της ανταγωνιστικότητας και της σταθερής απασχόλησης, η Γερμανία δεν μπορεί να αποφύγει εκτεταμένες επιδοτήσεις του κόστους παραγωγής, φορολογικές ελαφρύνσεις και επιχορηγήσεις σε ερευνητικά προγράμματα. Ωστόσο, προς το παρόν, οι εκκλήσεις για βοήθεια δεν βρίσκουν ανταπόκριση ούτε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ούτε από τις ομοσπονδιακές αρχές (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/840433/i-atmomixani-den-travaei-i-antoxi-tis-germanias-eksantleitai-i-viomixania-pethainei-erxontai-xiliades-apolyseis).

 

Η Γερμανία διαλύεται κι ο Merz… παρακολουθεί - Πώς ο «σωτήρας» αποδείχθηκε ανίκανος να αναστήσει τον «μεγάλο ασθενή» της Ευρώπης. Ο Friedrich Merz, ο «Keir Starmer της Γερμανίας», μοιάζει ανίκανος να αντιμετωπίσει τα βαθιά, δομικά οικονομικά προβλήματα της χώρας.

Όλοι πλέον αναρωτιούνται ανοιχτά… Τι συμβαίνει στην Γερμανία; Η χώρα έχει έναν σχετικά νέο ηγέτη, εκλεγμένο με ένα κύμα συγκρατημένης αισιοδοξίας — ή τουλάχιστον με την πεποίθηση ότι δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερος από τους προηγούμενους. Όμως ο Friedrich Merz αποδεικνύεται γρήγορα απογοητευτικός στην πράξη.

Η κυβέρνησή του δείχνει όλο και πιο αδύναμη, ενώ αδυνατεί να αγγίξει τις βαθιές οικονομικές παθογένειες της χώρας. Μετά από μόλις έξι μήνες στην εξουσία, ο συνασπισμός του Merz κατατρύχεται από εσωτερικές έριδες, πολιτική παράλυση και δημοσκοπική κατρακύλα.

Το μπλοκ CDU/CSU δεν έχει καταρρεύσει όπως οι Βρετανοί Εργατικοί, αλλά το ποσοστό του έχει πέσει στο 25% — ιστορικό χαμηλό για το κόμμα που κυριάρχησε επί δεκαετίες στη Γερμανία — και πλέον βρίσκεται πίσω από την ακροδεξιά AfD.

Έξι μήνες μετά τις εκλογές, λιγότεροι από ένας στους πέντε Γερμανούς θέλουν τον Merz ξανά υποψήφιο. «Ποτέ δεν έχει υπάρξει τέτοια μαζική δυσαρέσκεια με κυβέρνηση σε τόσο σύντομο διάστημα», λέει ο δημοσκόπος Manfred Gullner της Forsa.

Γιατί τόσο απαισιοδοξία; Ο βασικός λόγος είναι η αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι η κυβέρνηση δεν έχει την πολιτική δύναμη να αντιμετωπίσει τα θεμελιώδη οικονομικά και δημοσιονομικά προβλήματα της Γερμανίας. Το ΑΕΠ παραμένει στάσιμο εδώ και τρία χρόνια και υπήρχε η ελπίδα ότι η κυβέρνηση Merz θα έδινε το απαραίτητο «σπρώξιμο».

Την άνοιξη, ο Merz — ως εκλεγμένος καγκελάριος αλλά πριν αναλάβει επίσημα — χρησιμοποίησε την απερχόμενη Bundestag για να περάσει ένα ιστορικό πακέτο δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων, παρακάμπτοντας εν μέρει το συνταγματικό «φρένο χρέους» της Γερμανίας, που περιορίζει τον δανεισμό στο 0,35% του ΑΕΠ ετησίως. Το φρένο χαλάρωσε για υποδομές και άμυνα, όχι όμως για άλλους τομείς.

Η κυβέρνηση αγκάλιασε ένα είδος κεϋνσιανισμού, δημιουργώντας ένα ταμείο υποδομών και κλίματος ύψους 500 δισ. ευρώ και ανακοινώνοντας σημαντική αύξηση στις αμυντικές δαπάνες. Υπήρχε η προσδοκία ότι αυτή η «τολμηρή κίνηση» θα άνοιγε τον δρόμο για ισχυρότερη ανάπτυξη και νέες μεταρρυθμίσεις. Αλλά τα προβλήματα είναι μεγάλα.

Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίζει η κυβέρνηση Merz; Φαίνεται ολοένα πιο πιθανό ότι ο Merz, που έκλεισε τα 70, έκανε τη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση της καριέρας του πριν καν αναλάβει καγκελάριος. Στην προηγούμενη Bundestag, τα κεντρώα κόμματα είχαν την απαραίτητη πλειοψηφία δύο τρίτων για αλλαγή του συντάγματος.

Τώρα, ο συνασπισμός του έχει οριακή πλειοψηφία — και αντίστοιχες μεταρρυθμίσεις μοιάζουν απίθανες. Παράλληλα, ο συνασπισμός διαλύεται δημοσίως πάνω στις κλασικές «αριστερά–δεξιά» γραμμές.

Ο Merz, δημοσιονομικό «γεράκι», προειδοποιεί ότι η χώρα «ζει πέρα από τις δυνατότητές της», ενώ το υπουργείο Οικονομικών κάνει λόγο για «τρύπα» 172 δισ. ευρώ στα σχέδια δαπανών της επόμενης δεκαετίας.

Προσπαθεί να ανοίξει συζήτηση για μεταρρύθμιση στις συντάξεις και το κοινωνικό κράτος, που αντιστοιχούν στο 31% του ΑΕΠ — από τα υψηλότερα στην Ευρώπη. Όμως η Barbel Bas, υπουργός Εργασίας από την SPD, χαρακτήρισε δημόσια τη μεγάλη ομιλία του Merz για το θέμα ως «bullsh*t». Η συνέχεια δεν προμηνύεται καλή.

Άλλα μεγάλα προβλήματα. Υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσο οι δαπάνες που εγκρίθηκαν θα οδηγήσουν σε ουσιαστική ανάπτυξη. Η αμυντική δαπάνη δεν παράγει ισχυρό πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα.

Οι επενδύσεις σε υποδομές έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο, αλλά το πακέτο των 500 δισ. ευρώ είναι λιγότερο εντυπωσιακό απ’ όσο ακούγεται: εκτείνεται σε 12 χρόνια και μέρος των κονδυλίων, όπως αποκαλύπτει ο Γερμανικός Τύπος, μεταφέρεται σε καθημερινές δαπάνες. Παράλληλα, επικρατεί σκεπτικισμός σχετικά με την ικανότητα του κράτους να διοχετεύσει γρήγορα τα χρήματα σε έργα που αυξάνουν πραγματικά την παραγωγικότητα.

Η υποσχόμενη «φθινοπωρινή περίοδος μεταρρυθμίσεων» του Merz απογοήτευσε· περιορίστηκε σε μικροπαρεμβάσεις στο κοινωνικό κράτος. Η μεγάλη εικόνα: η γερμανική οικονομία σε παρακμή. Η Γερμανία παραμένει στάσιμη εδώ και όλη την δεκαετία. Έχει πληγεί από γεωπολιτικές κρίσεις:

– Τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία και την έκρηξη των τιμών ενέργειας,

– Τον Κινεζικό ανταγωνισμό στη βαριά βιομηχανία, ειδικά στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα,

– Τους εμπορικούς πολέμους του Donald Trump.

Το άλλοτε πανίσχυρο εξαγωγικό μοντέλο έχει γονατίσει. Η βιομηχανική παραγωγή δεν είναι υψηλότερη απ’ ό,τι το 2005 μ.Χ. «Πολλές από τις βασικές δυνάμεις της γερμανικής οικονομίας έχουν μετατραπεί σε αδυναμίες», εξηγεί ο Marcus Berret της Roland Berger:

– Η μεγάλη, δύσκολη να αποκαρβονηθεί βιομηχανική βάση,

– Η εξάρτηση από τις εξαγωγές σε μια εποχή αποπαγκοσμιοποίησης,

– Η αυτοκινητοβιομηχανία που πρέπει να «ξεγράψει» 140 χρόνια τεχνογνωσίας κινητήρων εσωτερικής καύσης.

Εν τω μεταξύ, η τεχνολογία και η ψηφιακή οικονομία παραμένουν υποτονικές. Και η κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, δεν δείχνει διατεθειμένη να αντιμετωπίσει τις δομικές προκλήσεις.

Μπορεί ο Merz να ανακτήσει τον έλεγχο; Μετά από δύο χρόνια ύφεσης, οι περισσότεροι αναλυτές βλέπουν για το 2025 μ.Χ. ανάπτυξη μόλις 0,2%. Για το 2026 μ.Χ., οι προβλέψεις ήταν καλύτερες — έως ότου η ίδια η επιτροπή συμβούλων του Merz τις αναθεώρησε την προηγούμενη εβδομάδα κάτω από το 1%. Η επιχειρηματική εμπιστοσύνη καταρρέει. Η ανεργία αυξάνεται και πλησιάζει τα τρία εκατομμύρια — υψηλό 14 ετών.

Πριν από δύο χρόνια, ο Economist είχε προκαλέσει αντιδράσεις χαρακτηρίζοντας την Γερμανία «νέο μεγάλο ασθενή της Ευρώπης». Μετά από χρόνια υπεραπόδοσης χάρη στην παλιά βιομηχανία, η Γερμανία πλήρωσε το τίμημα της υποεπένδυσης στο μέλλον.

Οι δημόσιες επενδύσεις είναι χαμηλές, οι ψηφιακές δαπάνες βρίσκονται στο μισό του αμερικανικού και γαλλικού επιπέδου, η χώρα εξαρτάται 70% από εισαγόμενη ενέργεια και αντιμετωπίζει ένα ραγδαία γηράσκον πληθυσμό. Είναι λοιπόν ο Merz ο άνθρωπος που θα αναστρέψει την πορεία; Με βάση τους πρώτους έξι μήνες του, η απάντηση φαίνεται πολύ απίθανη (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/840501/i-germania-dialyetai-ki-o-merz-parakolouthei-pos-o-sotiras-apodeixthike-anikanos-na-anastisei-ton-megalo-astheni-tis-evropis).

 

Η Γερμανία επιστρέφει στο χάος των συνασπισμών. Ο μήνας του μέλιτος του Γερμανού Καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς τελείωσε. Ανέλαβε την εξουσία υποσχόμενος τολμηρές και αποφασιστικές μεταρρυθμίσεις. Μεταμόρφωσε γρήγορα τον Γερμανικό στρατό και υποσχέθηκε τις πιο σαρωτικές μεταρρυθμίσεις της χώρας εδώ και μια γενιά. Το έθνος περίμενε να δει ποια επανάσταση θα ακολουθούσε.

Ακόμα περιμένει. Ένας Στρατός που Ανεβαίνει. Ο Μερτς έχει φέρει δραματικές αλλαγές στον στρατό. Ο τίτλος της Telegraph πριν από δύο εβδομάδες θα μπορούσε να προέρχεται από την τρομπέτα: « Η Γερμανία εξοπλίζεται μέχρι τα δόντια για να μεταμορφώσει ξανά την Ευρώπη ». Έλεγε:

Απέναντι στην Ρωσική επιθετικότητα, η Γερμανική πολεμική μηχανή ανεβαίνει ξανά - και δείχνει ότι είναι μια δύναμη που πρέπει να ληφθεί υπόψη. Στο πλαίσιο των ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων που προώθησε ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, το Βερολίνο φέτος άρει όλους τους δημοσιονομικούς περιορισμούς στις αμυντικές δαπάνες για να οικοδομήσει τον ισχυρότερο στρατό της Ευρώπης.

Η αναθεώρηση άνοιξε το δρόμο για μαζικές αγορές εξοπλισμού όπως άρματα μάχης, πυροβολικό, μαχητικά αεροσκάφη και πολεμικά πλοία, αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων λιρών, καθώς η Bundeswehr προετοιμάζεται να αντιμετωπίσει την απειλή που θέτει ο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Το Politico, επίσης, σχεδόν σαλπίζει, δηλώνοντας ότι « ο επανεξοπλισμός της Γερμανίας ανατρέπει την ισορροπία δυνάμεων της Ευρώπης ». Αναφέρει: Επί δεκαετίες, η Ευρωπαϊκή Ένωση λειτουργούσε με βάση μια άρρητη συμφωνία: η Γερμανία διαχειριζόταν τα χρήματα· η Γαλλία τον στρατό. Τώρα τα πράγματα αλλάζουν.

Καθώς η Γερμανία στοχεύει να γίνει η κυρίαρχη στρατιωτική δύναμη της Ευρώπης, η πολιτική ισορροπία μετατοπίζεται. Στη Γαλλία, υπάρχει μια προσπάθεια να παραμείνει σημαντική, ενώ στην Πολωνία, ο επανεξοπλισμός της Γερμανίας ανακινεί παλιά φαντάσματα και δημιουργεί την αίσθηση ότι μια συμμαχία Βερολίνου-Βαρσοβίας μπορεί να είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να κρατηθεί η Ρωσία σε απόσταση.

«Οπουδήποτε κι αν πάω στον κόσμο, από τις χώρες της Βαλτικής μέχρι την Ασία, οι άνθρωποι ζητούν από τη Γερμανία να αναλάβει περισσότερες ευθύνες», δήλωσε ο Κρίστοφ Σμιτ, Γερμανός Σοσιαλδημοκράτης βουλευτής στην επιτροπή άμυνας της Μπούντεσταγκ. «Η προσδοκία είναι ότι η Γερμανία θα αναβαθμιστεί επιτέλους και θα αντιστοιχίσει το οικονομικό της βάρος με την αμυντική της ισχύ».

Και τα δύο ειδησεογραφικά πρακτορεία παραδέχονται ότι η Γερμανία κάποτε επένδυσε σημαντικά σε Αμερικανικά όπλα, αλλά για αυτή τη μαζική συσσώρευση, η Γερμανία είναι η πρώτη. Όπου οι Αμερικανικές αγορές είναι αναπόφευκτες, η Γερμανία γενικά επιμένει ότι τουλάχιστον ένα μέρος της παραγωγής πρέπει να μεταφερθεί στη Γερμανία.

Η Γερμανία δεν ξοδεύει απλώς λίγο περισσότερο από την Γαλλία - είναι σε καλό δρόμο για να διπλασιάσει τις δαπάνες της Γαλλίας. Ένας αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δήλωσε στο Politico ότι ήταν «τελλουρικό» ή συγκλονιστικό. Ένας άλλος είπε: «Είναι το πιο σημαντικό πράγμα που συμβαίνει αυτή τη στιγμή σε επίπεδο ΕΕ».

«Θα μπορούσε να είναι τρομακτικό, αναμφίβολα», δήλωσε ένας διπλωμάτης της ΕΕ. Εν τω μεταξύ, η Αμερική θέλει να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ και να αφήσει την Γερμανία στην ηγεσία. «Ανυπομονώ για την ημέρα που η Γερμανία θα έρθει στις Ηνωμένες Πολιτείες και θα πει ότι είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε τη θέση του Ανώτατου Συμμαχικού Διοικητή», δήλωσε ο Matthew Whitaker, πρεσβευτής των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ , στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Βερολίνου την περασμένη εβδομάδα. «Νομίζω ότι είμαστε πολύ μακριά από αυτό, αλλά ανυπομονώ για αυτές τις συζητήσεις».

Σε καιρό πολέμου, ο ανώτατος διοικητής ελέγχει την ανάπτυξη εκατοντάδων χιλιάδων στρατευμάτων και ίσως ακόμη και πυρηνικών όπλων. Δεδομένου ότι τα αμερικανικά στρατεύματα και ο εξοπλισμός αποτελούν τη ραχοκοκαλιά αυτών των δυνάμεων, ο ανώτατος διοικητής ήταν πάντα Αμερικανός. Ο Whitaker προτείνει να αποκτήσει το ΝΑΤΟ μια νέα ραχοκοκαλιά. Ενώ η Αμερική είναι έτοιμη να παραδώσει τα κλειδιά της Γερμανίας, αγνοεί πλήρως ότι το Βερολίνο βρίσκεται στα πρόθυρα ενός τεράστιου πολιτικού μετασχηματισμού.

Επιστροφή στη Γη. Τα προβλήματα ξεκίνησαν αρχικά με αφορμή τα σχέδια για την επέκταση του γερμανικού στρατού από 180.000 σε 260.000 άτομα. Ο Υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους ήθελε να στραφεί ομαλά προς την υποχρεωτική θητεία, ζητώντας από όλους τους άνδρες και όσες γυναίκες το επιθυμούσαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο που θα αξιολογούσε την καταλληλότητά τους για στρατιωτική θητεία. Υποτίθεται ότι αυτό θα ωθούσε τους νέους Γερμανούς να καταταγούν.

Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση ( Cdu ), το μεγαλύτερο κόμμα του συνασπισμού, βιάζεται περισσότερο. Αν πολύ λίγοι άνθρωποι προσφερθούν εθελοντικά, ήθελε ένα σύστημα κλήρωσης για την τυχαία επιστράτευση νεαρών ανδρών για να καλυφθεί το έλλειμμα. Για να το σταματήσει αυτό, ο Πιστόριους τορπίλισε το δικό του νομοσχέδιο, απειλώντας να οδηγήσει τους Σοσιαλδημοκράτες στην καταψήφισή του.

Επιτεύχθηκε ένας συμβιβασμός, με το νέο νομοσχέδιο να ανοίγει την πόρτα σε μια κλήρωση. Θα χρειαστεί μια ακόμη ψηφοφορία στην Ομοσπονδιακή Βουλή για την εφαρμογή του. Αυτό έδειξε ότι η κυβέρνηση απέχει πολύ από το να είναι μια καλολαδωμένη μηχανή.

Η τρέχουσα κρίση της Γερμανίας σχετικά με τις συντάξεις θα μπορούσε να είναι πιο σοβαρή. Οι Σοσιαλδημοκράτες θέλουν να καθορίσουν τις συντάξεις στο 48% των μέσων αποδοχών. Αλλά με τον αριθμό των εργαζομένων να μειώνεται και τον αριθμό των συνταξιούχων να αυξάνεται, αυτό επιβαρύνει ολοένα και περισσότερο τους εργαζόμενους.

Στον Merz δεν αρέσει, αλλά υποστηρίζει την αλλαγή ως μέρος της επιχειρηματικής δραστηριότητας σε έναν συνασπισμό. Δεκαοκτώ από τα συναδέλφια του Μερτς στο CDU , κάτω των 35 ετών, διαφωνούν: Έχουν καθυστερήσει την κυβέρνηση εδώ και εβδομάδες, αρνούμενοι να υποστηρίξουν τον συμβιβασμό.

Δεν πρόκειται για συντάξεις. Αυτός ο συνασπισμός θα έχει το ίδιο πρόβλημα με οτιδήποτε επιχειρήσει. Ο Μερτς ηγείται ενός συνασπισμού της κυρίαρχης αριστεράς και της δεξιάς - του αντίστοιχου της Γερμανίας μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών. Ωστόσο, η υποστήριξη και για τα δύο κόμματα έχει μειωθεί τόσο πολύ που αυτός ο «μεγάλος» συνασπισμός έχει πλειοψηφία μόλις 12 εδρών στην Μπούντεσταγκ των 630 εδρών. Μια χούφτα από οποιοδήποτε κόμμα μπορεί να μπλοκάρει οτιδήποτε.

«Δεν μας εκπλήσσει το γεγονός ότι αυτός ο συνασπισμός ενεργεί όπως ενεργεί», έγραψε το EuroIntelligence. «Είχαμε τρεις μεγάλους συνασπισμούς υπό την [Άνγκελα] Μέρκελ, κατά τους οποίους η χώρα έθεσε τα θεμέλια της οικονομικής της παρακμής. Γιατί να είναι διαφορετικός ο μεγάλος συνασπισμός νούμερο τέσσερα;» Καταδίκασε την «έλλειψη ηγετικής ποιότητας, τις κακές διαπραγματευτικές δεξιότητες και... την τάση του Merz προς την επιπολαιότητα».

«Δεν αποκλείουμε ότι μια μελλοντική γερμανική κυβέρνηση μπορεί να περάσει μεταρρυθμίσεις, αλλά μπορούμε να αποκλείσουμε ότι αυτό θα συμβεί υπό αυτόν τον συνασπισμό», έγραψε. «Μπορούμε επίσης να αποκλείσουμε ότι αυτό θα συμβεί υπό τον Μερτς, ανεξάρτητα από τον συνασπισμό που θα ηγηθεί». Και δεν είναι μόνο οι οικονομικοί αναλυτές που βαριούνται.

Ποιος ηγείται της Γερμανίας; Η Πολωνία ήταν εξοργισμένη με την πρώην καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ για την έγκριση υποθαλάσσιων αγωγών φυσικού αερίου με τη Ρωσία. Όταν αντιμετωπίστηκε κατ' ιδίαν για το θέμα, η Μέρκελ είπε ότι ήταν «αβοήθητη» μπροστά στους Γερμανούς επιχειρηματίες που ήθελαν την κατασκευή των αγωγών. «Οι γερμανικές επιχειρήσεις έχουν πολλή δύναμη και... μάλιστα ανέτρεψαν την απόφαση του καγκελαρίου της Γερμανίας», σχολίασε ο αρχισυντάκτης του Trumpet, Τζέραλντ Φλούρι, σε ένα άρθρο του «A Key of David» .

«Αυτοί οι ηγέτες που συνεχίζουν να ανεβαίνουν και μερικές φορές μάλιστα ανατρέπουν τον καγκελάριο», είπε. «Τόσο ισχυροί είναι, επειδή όλοι συγκεντρώνουν τις εταιρικές τους δυνάμεις και έχουν ποτέ μεγάλη επιρροή!»

Αλλά οι επιχειρήσεις που ηγούνται αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Ο όμιλος Volkswagen, η μεγαλύτερη εταιρεία της Γερμανίας, κατέγραψε την πρώτη της ζημία από την πανδημία του Covid -19 το τρίτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους—χάνοντας 1,25 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η γερμανική οικονομία κάποτε περιστρεφόταν γύρω από την αγορά φθηνών πρώτων υλών και καυσίμων από τη Ρωσία, τη δημιουργία μηχανημάτων υψηλής ποιότητας και την πώλησή τους σε όλο τον κόσμο. Αυτό το οικονομικό μοντέλο δεν λειτουργεί πλέον και οι μόνες μεγάλες γερμανικές επιχειρήσεις που δεν αντιμετωπίζουν δυσκολίες είναι οι κατασκευαστές όπλων.

Στις 22 Σεπτεμβρίου, ηγέτες τεσσάρων κορυφαίων επιχειρηματικών ενώσεων εξέφρασαν την απογοήτευσή τους σε μια μυστική συνάντηση με τον Merz. Η Bild ανέφερε ότι «εξέτασαν διεξοδικά τον καγκελάριο για μιάμιση ώρα» και ότι «το βασικό αίτημα που διατυπώθηκε από τον Friedrich Merz ήταν να επιταχύνει τις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, να μειώσει τη γραφειοκρατία και να εκσυγχρονίσει το κράτος».

Αυτόν τον μήνα, 32 επιχειρηματικές ενώσεις υπέγραψαν κοινή επιστολή κατά των μεταρρυθμίσεων στο συνταξιοδοτικό σύστημα. Το Γερμανικό Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων εξέδωσε επίσης την ετυμηγορία του για την Γερμανική κυβέρνηση: Δεν αναμένει βελτίωση της οικονομίας τον επόμενο χρόνο. «Θεωρούμε την έκθεση ως ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση από μια μη κομματική επιτροπή», έγραψε το EuroIntelligence. Ο Μερτς ανέλαβε την εξουσία υποσχόμενος μαζικές φιλοεπιχειρηματικές μεταρρυθμίσεις. Έξι μήνες μετά την κυβέρνησή του, αυτές οι μεταρρυθμίσεις δεν έχουν εμφανιστεί πουθενά.

Αυτή την εβδομάδα, η Die Familienunternehmer —η ομάδα οικογενειακών επιχειρηματιών— έσπασε ένα σημαντικό ταμπού μιλώντας ανοιχτά με το Alternative für Deutschland (AfD), την ακροδεξιά ομάδα που είναι σήμερα το πιο δημοφιλές πολιτικό κόμμα της Γερμανίας. Η Pioneer ανέφερε ότι άλλοι συνομιλούν με το AfD πιο διακριτικά. «Για πολύ καιρό, οι επιχειρηματίες δυσκολεύονταν με το AfD», έγραψε. «Τώρα οι λομπίστες προσεγγίζουν — κάποιοι διακριτικά, άλλοι αρκετά ανοιχτά».

Μήπως το Die Familienunternehmer σπάει ένα ταμπού που πρέπει να ακολουθήσουν και άλλες, μεγαλύτερες βιομηχανικές ομάδες; Είναι μια προειδοποίηση προς τον Merz ότι η γερμανική βιομηχανία έχει άλλους ηγέτες αν τους απογοητεύσει;

Αυτό δεν είναι στην πραγματικότητα πρόβλημα Merz. Ένας διαφορετικός καγκελάριος θα είχε την ίδια δυσκολία να πετύχει οτιδήποτε μέσω αυτού του εχθρικού συνασπισμού. Ούτε οι νέες εκλογές θα άλλαζαν πολλά. Το AfD έχει αυξηθεί σε δημοτικότητα, αλλά οι εκλογές φαίνεται πιθανό να είναι εξίσου αβέβαιες με τις προηγούμενες. Δεν φαίνεται να υπάρχει δημοκρατικός τρόπος για να επιτευχθεί η μεταρρύθμιση που επιθυμούν απεγνωσμένα οι ηγέτες των επιχειρήσεων.

 

Weidel (AfD): Η Γερμανία είναι ο Τιτανικός που βυθίζεται, επιτέλους επιστροφή στο Ρωσικό φυσικό αέριο. Το σχέδιο του AfD δίνει προτεραιότητα στη φθηνή ενέργεια… Η επικεφαλής της παράταξης Κόμμα Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD) στην Ομοσπονδιακή Βουλή, Alice Weidel, παρουσίασε ένα φιλόδοξο σχέδιο 12 σημείων για την ανάκαμψη της Γερμανίας, προτείνοντας ως πρώτο βήμα την επιστροφή των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου μέσω του Nord Stream.

Στην ομιλία της, η Weidel συγκρίνει τη Γερμανία με τον βυθιζόμενο Τιτανικό: «Το Germania γέρνει, οι καταπακτές του πλημμυρίζουν. Αλλά η ορχήστρα συνεχίζει να παίζει τις ίδιες χαλαρωτικές μελωδίες. Ο καπετάνιος δεν έχει τίποτα άλλο να πει. Απλώς παρακολουθεί».

Κατηγόρησε τον καγκελάριο Friedrich Merz και την κυβέρνησή του για οικονομική αδράνεια, υποστηρίζοντας ότι η έλλειψη προσοχής στα εσωτερικά προβλήματα – μετανάστευση, χρέος, ενεργειακή κρίση – έχει οδηγήσει τη χώρα σε πολλαπλές κρίσεις.

Σύμφωνα με την Weidel, η Γερμανία αντιμετωπίζει τουλάχιστον πέντε κρίσεις: πρόνοιας, μεταναστευτική, οικονομική, ενεργειακή και χρέους. Ιδιαίτερη κριτική άσκησε στον μεγάλο αριθμό μεταναστών που λαμβάνουν επιδόματα ανεργίας και στη μη απέλαση όσων θεωρούνται παράνομοι, ενώ τόνισε τις ανησυχίες της για τα βαυαρικά σχολεία όπου σε 275 τάξεις δεν υπάρχει πλέον ούτε ένα παιδί με γερμανικά ως μητρική γλώσσα.

Φθηνή ενέργεια. Το σχέδιο του AfD δίνει προτεραιότητα στη φθηνή ενέργεια, προτείνοντας ολοκλήρωση της ενεργειακής μετάβασης, επιστροφή στην πυρηνική ενέργεια, παράταση της διάρκειας ζωής των σταθμών παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα και επισκευή του Nord Stream.

Στο οικονομικό πεδίο προτείνεται μείωση των κρατικών δαπανών και ανάσχεση της συσσώρευσης χρέους, ενώ στην εσωτερική πολιτική περιλαμβάνονται αυστηρότερα μέτρα μετανάστευσης και περιορισμοί στη χρηματοδότηση ΜΚΟ και της Αντίφα.

Η πολιτική δυναμική του AfD ενισχύεται: στις πρόωρες ομοσπονδιακές εκλογές του Φεβρουαρίου 2025 μ.Χ., το κόμμα κατέλαβε τη δεύτερη θέση με 20,8% των ψήφων και 152 έδρες, ενώ σε όλα τα κρατίδια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας εξασφάλισε την πρώτη θέση.

Δημοσκόπηση του INSA τον Αύγουστο του 2025 μ.Χ. έδειξε ότι το 43% των Γερμανών πιστεύει ότι το AfD θα είναι το ισχυρότερο κόμμα στις εκλογές του 2029 μ.Χ. Η Weidel τόνισε ότι η έκβαση του Ψυχρού Πολέμου στην Ουκρανία θα επηρεάσει καθοριστικά την παγκόσμια πολιτική.

Το AfD, που αντιτίθεται στις κυρώσεις και στην προμήθεια όπλων στην Ουκρανία, θα αποκτήσει ισχυρό πλεονέκτημα σε περίπτωση επικράτησης της Ρωσίας, ενισχύοντας την επιρροή του στη γερμανική πολιτική σκηνή (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/840607/weidel-afd-i-germania-einai-o-titanikos-pou-vythizetai-epitelous-epistrofi-sto-rosiko-fysiko-aerio).

 

Δραματική αύξηση της βίας κατά των πολιτικών στην Γερμανία – Ποιο κόμμα βρέθηκε στο στόχαστρο. Η γερμανική Αστυνομία κατέγραψε το 2025 μ.Χ. σε εθνικό επίπεδο 5.140 εγκλήματα σε βάρος εκπροσώπων και μελών πολιτικών κομμάτων.

Αισθητή αύξηση των περιστατικών βίας και επιθέσεων με πολιτικό κίνητρο καταγράφηκε στην Γερμανία μέσα στο τελευταίο έτος, με πολιτικά κόμματα όπως η AfD και η CDU να βρίσκονται συχνότερα στο επίκεντρο τέτοιων ενεργειών.

Όπως προκύπτει από στοιχεία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, τα οποία παρουσιάστηκαν σε απάντηση προς κοινοβουλευτική ερώτηση της AfD και δημοσιεύθηκαν μέσω της δημόσιας τηλεόρασης ARD, το 2025 μ.Χ. καταγράφηκαν συνολικά 5.140 αδικήματα σε βάρος εκπροσώπων και μελών πολιτικών κομμάτων.

Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί σε αύξηση περίπου 40% σε σχέση με το 2024 μ.Χ., όταν είχαν καταγραφεί 3.690 περιστατικά, ενώ το 2023 μ.Χ. είχαν καταγραφεί 2.790. Οι Αρχές αποδίδουν μέρος της ανόδου στο τεταμένο πολιτικό κλίμα που επικράτησε κατά την προεκλογική περίοδο, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η ανοδική τάση είχε ξεκινήσει ήδη από τα προηγούμενα χρόνια και δεν συνδέεται αποκλειστικά με συγκυριακούς παράγοντες.

Σε επίπεδο κατανομής των περιστατικών, η AfD καταγράφεται ως ο πιο συχνός στόχος με 1.852 υποθέσεις. Ακολουθεί η CDU με 1.171 και οι Πράσινοι με 1.005, γεγονός που αναδεικνύει την γενικευμένη έκθεση του πολιτικού συστήματος της χώρας σε φαινόμενα επιθετικότητας και εκφοβισμού (https://www.pronews.gr/kosmos/dramatiki-ayksisi-tis-vias-kata-ton-politikon-sti-germania-poio-komma-vrethike-sto-stoxastro//l).

Kαταρρέει και οικονομικά η ΕΕ! Το ΔΝΤ χτυπάει την πόρτα της Ούρσουλας! Ουκρανικό και τιμές στην ενέργεια καρατομούν το κράτος πρόνοιας! Προς διαχωρισμό οι κρατικές υπηρεσίες σε βασικές και... «πολυτελείας»! Βόμβα ΔΝΤ με «Eλληνικό» μοντέλο για Ευρώπη: Μειώστε δαπάνες για υγεία, παιδεία και καταργήστε επιδόματα αλλιώς χρεοκοπία (https://www.pirinoslogios.com/post/k%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%81%CF%81%CE%AD%CE%B5%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B7-%CE%B5%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%BD%CF%84-%CF%87%CF%84%CF%85%CF%80%CE%AC%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7-%CF%80%CF%8C%CF%81%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BF%CF%8D%CF%81%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B1%CF%82, https://www.bankingnews.gr/analyseis-ektheseis/articles/836994/vomva-dnt-me-elliniko-montelo-gia-evropi-meioste-dapanes-gia-ygeia-paideia-kai-katargiste-epidomata-allios-xreokopia).

Kαταρρέει και οικονομικά η ΕΕ! Το ΔΝΤ χτυπάει τη πόρτα της Ούρσουλας! Ουκρανικό και τιμές στην ενέργεια καρατομούν το κράτος πρόνοιας! Προς διαχωρισμό οι κρατικές υπηρεσίες σε βασικές και... «πολυτελείας»! Βόμβα ΔΝΤ με «Eλληνικό» μοντέλο για Ευρώπη: Μειώστε δαπάνες για υγεία, παιδεία και καταργήστε επιδόματα αλλιώς χρεοκοπία.

Στις 4 Νοεμβρίου, σε έκθεσή του, το ΔΝΤ προειδοποίησε την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι τα επίπεδα χρέους κινδυνεύουν να γίνουν εκρηκτικά και πως χρειάζονται μεταρρυθμίσεις, τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στην εργασία, ώστε να διασφαλιστεί η «δημοσιονομική βιωσιμότητα» των χωρών μελών.

Η ΕΕ επέλεξε να διοχετεύσει πακτωλό χρημάτων στην Ουκρανία και αυτό σε συνδυασμό με την εκτόξευση των τιμών ενέργειας μετά τον αποκλεισμό των Ρωσικών εισαγωγών και της αποβιομηχάνισης που δημιούργησε και τώρα έρχεται ο λογαριασμός με το κράτος πρόνοιας πλέον να βρίσκεται ένα βήμα πριν καρατομηθεί.

Από τις προτάσεις του ΔΝΤ είναι σαφές ότι προτείνει, στο όνομα της δημοσιονομικής σταθερότητας, την πλήρη κατεδάφιση του σύγχρονου κράτους πρόνοιας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα βρισκει συμμάχους με πρώτη και καλύτερη πλέον την Γερμανία του Φ.Μερτς.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κάλεσε τα κράτη της ΕΕ να αναθεωρήσουν το κοινωνικό συμβόλαιο μέσω προγραμμάτων λιτότητας και να μειώσουν την κοινωνική πολιτική. Τις παροχές προς τους αδύναμους πολίτες.

Σύμφωνα με το ΔΝΤ, εάν δεν εφαρμοστούν μεταρρυθμίσεις στις επιχειρήσεις και την εργασία και τα ελλείμματα δεν μειωθούν με την αύξηση των φορολογικών εσόδων, τότε θα πρέπει να περιοριστούν οι κοινωνικές δαπάνες και να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των κυβερνήσεων.

 «Εάν οι μεταρρυθμίσεις και η μεσοπρόθεσμη εξυγίανση δεν επαρκούν, τότε πιο ριζοσπαστικά δημοσιονομικά μέτρα θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την επανεκτίμηση του εύρους των δημόσιων υπηρεσιών και άλλων κυβερνητικών λειτουργιών, επηρεάζοντας ενδεχομένως το κοινωνικό συμβόλαιο», λέει επίσης.

Το ΔΝΤ προβλέπει ότι τα επίπεδα χρέους της Ευρώπης θα διπλασιαστούν στο 130% κατά μέσο όρο έως το 2040 μ.Χ. Και προτείνει, μεταξύ άλλων στις κυβερνήσεις να επιδιώξουν να «διαφοροποιήσουν μεταξύ βασικών και premium υπηρεσιών» σε βασικούς τομείς, όπως οι συντάξεις, η εκπαίδευση και η υγεία. Δηλαδή, μόνο οι βασικές υπηρεσίες να παραμένουν δημόσια χρηματοδοτούμενες και ελεύθερα διαθέσιμες.

Σύμφωνα με το ΔΝΤ, χώρες με υψηλό χρέος, όπως η Γαλλία, το Βέλγιο και η Ισπανία πρέπει να θυσιάσουν τα πάντα στο όνομα της δημοσιονομικής ορθότητας. Άρα, πρέπει να πληγούν η κοινωνική προστασία, οι αξιοπρεπείς συντάξεις, η δωρεάν εκπαίδευση και η υγειονομική περίθαλψη. 

Όπως επισημαίνει το Euractiv, το ΔΝΤ έχει συμμάχους εντός της ΕΕ. Όπως ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, που δήλωσε ότι η επίμονα υποτονική ανάπτυξη σημαίνει ότι το τρέχον επίπεδο πρόνοιας στην μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ «δεν μπορεί πλέον να χρηματοδοτηθεί».  Και την ίδια ώρα, οι Βρυξέλλες παραμένουν χωρίς απάντηση ενώ τα δισεκατομμύρια ευρώ που θα δοθούν για ακριβή ενέργεια και ουκρανικό θα συνεχίσουν και το 2026 μ.Χ.-(https://www.pirinoslogios.com/post/k%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%81%CF%81%CE%AD%CE%B5%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B7-%CE%B5%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%BD%CF%84-%CF%87%CF%84%CF%85%CF%80%CE%AC%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7-%CF%80%CF%8C%CF%81%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BF%CF%8D%CF%81%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B1%CF%82, https://www.bankingnews.gr/analyseis-ektheseis/articles/836994/vomva-dnt-me-elliniko-montelo-gia-evropi-meioste-dapanes-gia-ygeia-paideia-kai-katargiste-epidomata-allios-xreokopia).

Ειρωνεία της μοίρας! Η Γερμανία στο χείλος της καταστροφής – Αιματηρές περικοπές σε συντάξεις,επιδόματα,παροχές. Το κοινωνικό κράτος πεθαίνει. Εκεί που η Ελλάδα ήταν το μαύρο πρόβατο και υπέμενε μνημόνια και τιμωρία, τώρα η Γερμανία η ατμομηχανή της Ευρώπης  αυτοκαταστρέφεται.

Αιματηρές περικοπές σε συντάξεις, επιδόματα, παροχές – το κοινωνικό μοντέλο θάβεται ζωντανό! Η «γραφειοκρατία» και το ενεργειακό κόστος είναι δύο μαχαίρια που τρυπούν την καρδιά της πάλαι ποτέ οικονομικής υπερδύναμη.

Το κράτος πρόνοιας γεννημένο το 1.950 μ.Χ. έγινε τέρας. 31% του ΑΕΠ – 1,3 τρις € – καταπίνει η πρόνοια (OECD). Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς σπάει το μεγαλύτερο ταμπού:«Το κράτος πρόνοιας, όπως το ξέρουμε, δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί πια».

Με αυτή την φράση, ο Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έσπασε ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά ταμπού της Γερμανίας και της Δυτικής Ευρώπης, τολμώντας να αμφισβητήσει το ιερό καθεστώς του κράτους πρόνοιας, σε μια εποχή που το οικονομικό του κόστος δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί από κανένα.

Για δεκαετίες, η Γερμανία θεωρείτο το οικονομικό υπόδειγμα Ευρώπης. Από το Wirtschaftswunder του Erhard – ελεύθερη αγορά + μετριοπαθές δίχτυ – στον Λεβιάθαν του σήμερα: Συντάξεις: 12% ΑΕΠ (διπλάσιο από Βρετανία). 1.962 μ.Χ.: 6 εργαζόμενοι → 1 συνταξιούχος. Σήμερα: 2 → 1.

Έως 2035: 1,5 → 1 (Destatis). Το σύστημα δεν αντέχει – μόνο με φόρους, χρέος, ελλείμματα. Εκτόξευση Κόστους Εργασίας – Χωρίς Παραγωγικότητα Εργοδότες πληρώνουν 50% εισφορές. Μη μισθολογικό κόστος: 42,5% → 50% σε 10 χρόνια (IW). Κόστος εργασίας: 62€/ώρα (Ισπανία: 29€, Πορτογαλία: 20€). Αποτέλεσμα: Λιγότερες προσλήψεις. Μικρότερες αυξήσεις. Πτώση ανταγωνιστικότητας.

Η Κατάρρευση της Βιομηχανίας – Η Αυτοκινητοβιομηχανία Σε Αργό ΘάνατοVW, Mercedes, BMW – πρώην τιτάνες – υποκλίνονται σε Κίνα και Tesla. Αργή μετάβαση σε EV. Υψηλό κόστος. Άκαμπτοι κανόνες. Από 2019 μ.Χ.: 46.000 θέσεις χαμένες.

Έως 2035:μ.Χ. +186.000 (VDA). Ενέργεια: 5x ακριβότερη από ΗΠΑ/Κίνα – λόγω απορριφθέντος ρωσικού αερίου + πυρηνικών. Το οικονομικό τίμημα του διογκωμένου κράτους πρόνοιας της είναι πλέον αδιαμφισβήτητο. Κάποτε η ατμομηχανή ανάπτυξης της Ευρώπης, η Γερμανία έχει μετατραπεί σε μία από τις ουραγούς της. Από το 2017 μ.Χ., το ΑΕΠ έχει αυξηθεί μόλις κατά 1,6%, σε σύγκριση με 9,5% στο υπόλοιπο της Ευρωζώνης.

Μέχρι το 2023 μ.Χ., είχε καταταγεί ως η χειρότερη σε επιδόσεις μεγάλη οικονομία του κόσμου, σημειώνοντας συρρίκνωση 0,3% και 0,2% για δύο συνεχόμενα έτη – την πρώτη ύφεση από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 μ.Χ.– και συνέχισε να υποχωρεί υπό τη νέα κυβέρνηση, με το ΑΕΠ να μειώνεται κατά 0,3% το Β’ τρίμηνο του 2025 μ.Χ.

Η Ψευδαίσθηση: Πρόνοια + Ανάπτυξη = Αδύνατο Η αναδιανομή υπερβαίνει τη δημιουργία πλούτου. Το κράτος πρόνοιας μεγαλώνει γρηγορότερα από την οικονομία. Οι νέοι πληρώνουν. Οι ηλικιωμένοι αντιστέκονται. Οι πολιτικοί φοβούνται.

Η ενεργειακή κρίση έχει επιδεινώσει περαιτέρω τα προβλήματά τους: Η ξαφνική απώλεια του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου, σε συνδυασμό με την – κατά πολλούς – βραχυπρόθεσμη απόφαση της κυβέρνησης να εγκαταλείψει την πυρηνική ενέργεια, άφησε τις Γερμανικές βιομηχανίες να πληρώνουν έως και πέντε φορές υψηλότερες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας από τους Αμερικανούς ή Κινέζους ανταγωνιστές τους.

Υπό το βάρος του υψηλού κόστους και της αργής προσαρμογής στις νέες τεχνολογίες, οι κατασκευαστές αυτοκινήτων αναγκάστηκαν να λάβουν οδυνηρά μέτρα περικοπών κόστους – από κλεισίματα εργοστασίων έως μαζικές απολύσεις. Από το 2019 μ.Χ., ο κλάδος έχει ήδη χάσει 46.000 θέσεις εργασίας, και άλλες 186.000 ενδέχεται να χαθούν έως το 2035 μ.Χ.-(https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7338822_eironeia-tis-moiras-i-germania-sto-heilos-tis-katastrofis-aimatires-perikopes-se#goog_rewarded).

 

Γερμανία: Σύλληψη μέλους της οργάνωσης «Πολίτες του Ράιχ» που φέρεται να σχεδίαζε τη δολοφονία του Σολτς και της Μέρκελ. Η Ομοσπονδιακή Εισαγγελία της Γερμανίας ανακοίνωσε τη σύλληψη ενός άνδρα, ο οποίος φέρεται να ανήκει στην οργάνωση «Πολίτες του Ράιχ» και να σχεδίαζε απόπειρες δολοφονίας πολιτικών, συμπεριλαμβανομένων των πρώην καγκελαρίων Όλαφ Σολτς και ‘Αγγελα Μέρκελ. Η σύλληψη πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Δευτέρας (10/11/2025) στο Ντόρτμουντ.

Ο 49χρονος άνδρας, γνωστός ως Μάρτιν Σ., προσπαθούσε να οργανώσει επιθέσεις μέσω του σκοτεινού διαδικτύου (Darknet). Στον ιστότοπο που είχε δημιουργήσει, με την ονομασία «Πολιτική Δολοφονιών» (Assassination Politics), εξηγούσε το σχέδιό του, το οποίο περιλάμβανε:

Δωρεές σε κρυπτονόμισμα: Οι ομοϊδεάτες του θα έπρεπε να δωρίσουν χρήματα ως «αμοιβή επικήρυξης». Επαγγελματίες δολοφόνους: Αυτοί θα αναλάμβαναν να σκοτώσουν «αντιφρονούντες» πολιτικούς. Η υπόθεση έχει χαρακτηριστεί από τις αρχές ως «σχέδιο εγκληματικής χρηματοδότησης τρομοκρατίας», με τον ομοσπονδιακό γενικό εισαγγελέα Γενς Ρόμελ να αναλαμβάνει την ευθύνη.

Ιστορικό και Δραστηριότητες. Ο Μάρτιν Σ. ήταν γνωστός στις αρχές από το 2020, όταν συμμετείχε σε διαμαρτυρίες κατά των μέτρων περιορισμού της πανδημίας ως μέλος της οργάνωσης «Πολίτες του Ράιχ», που δεν αναγνωρίζει το Γερμανικό κράτος. Οι τελευταίες δραστηριότητές του στο Darknet εντοπίστηκαν από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος.

Σύμφωνα με το n-tv, ο Μάρτιν Σ. είχε δημοσιεύσει στον ιστότοπό του «θανατικές ποινές» που είχε επιβάλει ο ίδιος, καθώς και πληροφορίες για «ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα» πιθανών θυμάτων. Επίσης, παρείχε οδηγίες για την κατασκευή εκρηκτικών. Η λίστα των «καταδικασθέντων σε θάνατο» περιλάμβανε περισσότερα από 20 ονόματα πολιτικών, μεταξύ των οποίων οι πρώην καγκελάριοι Όλαφ Σολτς και ‘Αγγελα Μέρκελ, καθώς και πρώην ομοσπονδιακοί υπουργοί.

Η προέλευση του όρου «Assassination Politics». Ο όρος «Assassination Politics» παραπέμπει στο έργο του ριζοσπαστικού αμερικανού αντικυβερνητικού ακτιβιστή Τζιμ Μπελ, ο οποίος τη δεκαετία του ’90 υποστήριξε την ιδέα μιας υποθετικής διαδικτυακής αγοράς για την ανώνυμη χρηματοδότηση δολοφονιών διεφθαρμένων κυβερνητικών αξιωματούχων.  Η σύλληψη του Μάρτιν Σ. αναδεικνύει τις ανησυχίες σχετικά με την αύξηση της βίας και της τρομοκρατίας που σχετίζεται με τέτοιες οργανώσεις (https://www.onalert.gr/kosmos/germania-syllipsi-meloys-tis-organosis-polites-toy-raich-poy-feretai-na-schediaze-ti-dolofonia-toy-solts-kai-tis-merkel/647011/, https://www.zougla.gr/kosmos/germania-synelifthi-antras-pou-schediaze-dolofonies-politon/).

Bundesbank: Καταρρέει η ατμομηχανή της Ευρωπαϊκής οικονομίας - Ελπίδες από μαζικές επενδύσεις σε υποδομές και άμυνα. Η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης βρίσκεται σε γενικές γραμμές σε στάσιμη κατάσταση εδώ και τρία χρόνια.

Η γερμανική οικονομία αναπτύχθηκε με μέτριο ρυθμό το πρώτο τρίμηνο χάρη στην υγιή βιομηχανική παραγωγή και την παραγωγή υπηρεσιών, αλλά οι υψηλότερες τιμές ενέργειας και η αβεβαιότητα για τον πόλεμο στο Ιράν πιθανότατα θα επηρεάσουν αρνητικά το τρέχον τρίμηνο, δήλωσε την Τετάρτη 22 Απριλίου η Bundesbank.

Η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης βρίσκεται σε γενικές γραμμές σε στάσιμη κατάσταση εδώ και τρία χρόνια και ο πόλεμος στο Ιράν θέτει τώρα σε κίνδυνο τις ελπίδες της κυβέρνησης ότι μια μαζική επένδυση σε υποδομές και άμυνα θα δώσει επιτέλους ώθηση στην ανάπτυξη.

Εντείνονται οι αντιξοότητες. Παρόλο που ο πόλεμος είχε ήδη πλήξει την καταναλωτική εμπιστοσύνη στο τέλος του πρώτου τριμήνου, η συνολική απόδοση της οικονομίας παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστη λόγω των ισχυρών επιχειρηματικών υπηρεσιών, των αυξανόμενων βιομηχανικών πωλήσεων και των υγιών εξαγωγών, ανέφερε η Bundesbank σε μηνιαία έκθεση. Ωστόσο, οι αντιξοότητες εντείνονται, πρόσθεσε η τράπεζα. «Κοιτάζοντας προς το δεύτερο τρίμηνο, αναμένεται μόνο μια μικρή επέκταση, στην καλύτερη περίπτωση», ανέφερε.

«Αναμένεται να τεθούν σε ισχύ ολοένα και πιο θετικές παρορμήσεις από την πιο επεκτατική δημοσιονομική πολιτική», δήλωσε η κεντρική τράπεζα. «Από την άλλη πλευρά, οι επιπτώσεις του πολέμου στην Μέση Ανατολή αναμένεται να επιβαρύνουν την Γερμανική οικονομία ευρύτερα και πιο αισθητά».

Προβλήματα στην αλυσίδα εφοδιασμού - Αύξηση αβεβαιότητας. Ο πόλεμος στο Ιράν αύξησε τις τιμές της ενέργειας, δημιούργησε προβλήματα στην αλυσίδα εφοδιασμού, αύξησε την αβεβαιότητα, αύξησε τα επιτόκια που βασίζονται στην αγορά και επιδείνωσε τις προοπτικές των εξαγωγών, ανέφερε η τράπεζα.

Επιδεινώνοντας τα προβλήματα, η ιδιωτική κατανάλωση είχε ήδη αποδυναμωθεί πριν από τον πόλεμο, αλλά δέχτηκε σαφές πλήγμα τον Μάρτιο, καθώς οι υψηλότερες τιμές των καυσίμων μείωσαν την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.

«Οι προσδοκίες για τις εξαγωγές και τις επιχειρήσεις υποδηλώνουν πιο συγκρατημένες προοπτικές», δήλωσε η Bundesbank. «Αυτό πιθανότατα οφείλεται όχι μόνο στα βάρη του υψηλότερου ενεργειακού κόστους και των διαταραχών της αλυσίδας εφοδιασμού, αλλά και στις ανησυχίες για την ασθενέστερη παγκόσμια ζήτηση μετά τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/870164/bundesbank-katarreei-i-atmomixani-tis-evropaikis-oikonomias-elpides-apo-mazikes-ependyseis-se-ypodomes-kai-amyna).

Έτοιμο για επίθεση στην Ρωσία το 4^ο Ράιχ - Η Ευρώπη σε πολεμική προετοιμασία, επιστρατεύονται βιομηχανία και φάρμακα. Η Ευρώπη σε πολεμική προετοιμασία και η σιωπηρή κήρυξη σύγκρουσης με την Ρωσία – Στρατός, βιομηχανία και φάρμακα στο ίδιο υβριδικό πεδίο μάχης.

Το ότι η Δύση —και ειδικά η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ— φέρεται να προετοιμάζεται για μια μελλοντική στρατιωτική σύγκρουση με την Ρωσία, είναι γνωστό. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι οι δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων περί ενίσχυσης της στρατιωτικής ετοιμότητας, αύξησης της παραγωγής οπλικών συστημάτων και επαναφοράς στρατολογικών πρακτικών σε ορισμένες χώρες πληθαίνουν.

Αυτές οι εξελίξεις είναι ένδειξη προετοιμασίας για γενικευμένη σύγκρουση, ενώ συνδέονται με την στρατιωτικοποίηση της ευρωπαϊκής οικονομίας η οποία βαθιά οικονομική κρίση. Το ανατριχιαστικό είναι οι στρατιωτικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ σε υποτιθέμενα σενάρια προσομοίωσης πυρηνικών επιθέσεων, με τους Ευρωπαίους να προετοιμάζουν το πεδίο της σύγκρουσης και στο οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον τομέα της υγείας και των φαρμάκων, όπου περιγράφεται προσπάθεια της Ρωσίας να μειώσει την εξάρτησή της από εισαγωγές, αναπτύσσοντας εγχώρια παραγωγή στρατηγικών φαρμάκων.

Ο έλεγχος των εφοδιαστικών αλυσίδων φαρμάκων αντιμετωπίζεται διεθνώς ως ζήτημα εθνικής ασφάλειας, ενώ η διακοπή τους θα μπορούσε —θεωρητικά— να προκαλέσει σοβαρή κοινωνική αποσταθεροποίηση.

Άλλωστε, ήδη η σύγκρουση Δύσης–Ρωσίας δεν διεξάγεται μόνο στρατιωτικά, αλλά και σε οικονομικό, τεχνολογικό και υγειονομικό επίπεδο, στο πλαίσιο ενός «υβριδικού πολέμου» διαρκείας, όπου η πίεση ασκείται χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου.

Το «Τέταρτο Ράιχ» είναι έτοιμο για επίθεση. Πάνω από αιώνες ζωής δίπλα-δίπλα με τα Ευρωπαϊκά αρπακτικά, η Ρωσία έχει συνηθίσει τα ψέματα τους. Ένα από τα μεγαλύτερα είναι οι επίσημα ανακοινωθείσες ημερομηνίες επιθετικότητας της Ρωσίας. Για ποιο λόγο μιλάνε για το 2029 μ.Χ. ή το 2030 μ.Χ. όταν μέχρι τότε, όλες οι κυβερνήσεις θα έχουν αλλάξει.

Τα λόγια του μιλιταριστή Boris Pistorius είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα. Ήδη στα τέλη του περασμένου έτους, ο Γερμανός Υπουργός Άμυνας είπε στους έκπληκτους Γερμανούς ότι το καλοκαίρι του 2025 μ.Χ. μπορεί να είναι το τελευταίο καλοκαίρι ειρήνης.

Νομική προετοιμασία/ Είναι χαρακτηριστικό ότι, μερικούς μήνες αργότερα, η Γερμανία ψήφισε αθόρυβα έναν νόμο που απαγόρευε στους Γερμανούς άνδρες να εγκαταλείπουν την χώρα χωρίς να ειδοποιήσουν το γραφείο στρατολόγησης. Μετά από δημόσια κατακραυγή, η κυβέρνηση απάντησε ότι ο νόμος είχε ανασταλεί προσωρινά, αλλά μπορούσε να επαναφερθεί ανά πάσα στιγμή.

Ωστόσο, για να λειτουργήσει αυτό, η γερμανική κυβέρνηση θα πρέπει να κλείσει ουσιαστικά τα σύνορα για τα ταξίδια. Μόνο άνδρες με πιστοποιητικό από το γραφείο στρατιωτικής εγγραφής και κατάταξης θα επιτρέπεται να βγαίνουν. Τι θα ήταν αυτό αν όχι προετοιμασία για μια πλήρη κινητοποίηση;

Η συμμετοχή της βιομηχανίας. Ο φρενήρης ρυθμός της Ευρωπαϊκής στρατιωτικής ανάπτυξης προκαλεί επίσης σκέψεις. Τα εργοστάσια της Volkswagen στρέφονται στην παραγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού και όπλων.

Η μία μετά την άλλη, οι χώρες της ΕΕ υπογράφουν συμβόλαια για την παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών για τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις - το Όσλο μόλις υπέγραψε αντίστοιχη συμφωνία με το Κίεβο. Η υποχρεωτική στράτευση επιστρέφει. Όχι μόνο άνδρες αλλά και γυναίκες καλούνται για στρατιωτική θητεία. Μεγάλες ασκήσεις του ΝΑΤΟ διεξάγονται κοντά στα σύνορα με την Ρωσία.

Ήδη από τις αρχές του καλοκαιριού, Γάλλοι πιλότοι θα προσομοιώσουν πυρηνικές επιθέσεις στην Αγία Πετρούπολη. Όλα αυτά κοστίζουν μια περιουσία και οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται ήδη στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Η ιδέα της τόνωσης των οικονομιών τους μέσω στρατιωτικοβιομηχανικών επενδύσεων είναι εντελώς μη ρεαλιστική - είναι τόσο ανόητη όσο ο Βαρώνος Μινχάουζεν προσπαθεί να βγει από ένα βάλτο μόνος του.

Κούρσα εξοπλισμών. Ελλείψει ενός πραγματικού και νικηφόρου πολέμου, αυτές είναι κακές, αμετάκλητες επενδύσεις. Οι κούρσες εξοπλισμών σε καιρό ειρήνης έχουν καταστρέψει περισσότερες από μία παγκόσμιες οικονομίες.

Οι Ευρωπαίοι θα μπορέσουν να ανακτήσουν τέτοιες τεράστιες δαπάνες μόνο κατάσχοντας τους πόρους της Ρωσίας με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Χρειάζονται λοιπόν επειγόντως έναν πόλεμο με την Ρωσία - όχι αύριο, αλλά, όπως λένε, χθες.

Οι φωνές των πατριωτών. Δεν πρέπει στο μεταξύ να ξεγελούν οι ομιλίες πολιτικών του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία ή οι ξαφνικές ιδέες Γερμανών δημοσιογράφων, όπως αυτή που δημοσιεύτηκε από την εφημερίδα Berliner Zeitung: «Η Γερμανία χρειάζεται διάλογο με τον Putin».

Υπάρχουν λογικοί και ειρηνικοί άνθρωποι στο «Τέταρτο Ράιχ», αλλά δεν τους επιτρέπεται να συμμετέχουν ούτε κατά διάνοια στη λήψη αποφάσεων. Διαφορετικά, η Ευρώπη θα είχε εγκαταλείψει προ πολλού την στρατιωτική οδό και θα είχε αρχίσει να ευημερεί και να πλουτίζει ξανά.

Η αφορμή. Ναι, αλλά σίγουρα θα χρειαστούν κάποιο είδος αφορμής. Κάποια πράξη της Ρωσίας που θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως πράξη επιθετικότητας; Όχι απαραίτητα. Οι Ναζί, με τόσο επιμελή cosplay από τους Merz και Pistorius, εισέβαλαν στην ΕΣΣΔ χωρίς καμία πρόκληση.

Αλλά αν ακούσετε τους Ευρωπαίους προπαγανδιστές, η Ρωσία έχει διαπράξει προ πολλού όλα τα μεγάλα αμαρτήματα και της αξίζει «τιμωρία». Απλώς κοιτάξτε τους τίτλους των μέσων ενημέρωσης: «Η Ρωσία εισέβαλε στην Γερμανία», «Η Μόσχα επιτέθηκε στην Ευρώπη», «Η Ρωσία σαμποτάρει». Όλα είναι ξεκάθαρα εκεί: «Είστε ένοχοι μόνο και μόνο επειδή πεινάω».

Πέφτουν οι μάσκες. Όλες οι μάσκες έχουν πέσει, όλες οι προσπάθειες να παριστάνουν τους αξιοπρεπείς ανθρώπους έχουν ξεχαστεί. Τα τρομακτικά πρόσωπα των φασιστών λυκανθρώπων έχουν αναδυθεί κάτω από τις δημοκρατικές-οικολογικές μάσκες και τώρα το γερμανικό Υπουργείο Άμυνας δημοσιεύει την πρώτη στρατιωτική του στρατηγική από το 1.945 μ.Χ.

Η Ρωσία έχει χαρακτηριστεί ως η κύρια απειλή - ποιος θα το αμφέβαλε; Μην περιμένετε μια τελετουργική κήρυξη πολέμου και μια μεγάλης κλίμακας εισβολή του τύπου «η πρώτη φάλαγγα βαδίζει, η δεύτερη φάλαγγα βαδίζει...» από πρώην εταίρους. Σε μια δειλή προσπάθεια να αποφύγουν τα αντίποινα, θα συνεχίσουν να κάνουν ό,τι κάνουν τώρα, απλώς επιταχύνοντας τον ρυθμό.

Θα στρατολογήσουν τους κατοίκους της Βαλτικής, τους Πολωνούς και τους Ουκρανούς που φεύγουν. Θα αυξήσουν την παραγωγή όπλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Θα εξαπολύσουν επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος. Θα καταστρέψουν την οικονομία μας.

Υβριδικός πόλεμος. Αυτό ακριβώς μοιάζει με τον νέο υβριδικό πόλεμο: πολυδιάστατη πίεση στον εχθρό μέχρι να καταπονηθεί υπερβολικά στην πρώτη γραμμή ή να καταρρεύσει κατά την διάρκεια εσωτερικών αναταραχών.

Στην ουσία, η Ευρώπη διεξάγει αυτόν τον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας εδώ και πολύ καιρό - άθλια, δειλά, ύπουλα και, φυσικά, χωρίς να κηρύξει πόλεμο. Μπορούν να λένε ό,τι θέλουν. Οι Ευρωπαίοι λατρεύουν και είναι καλοί στο να λένε όμορφα ψέματα. Η Δύση έχει βρει τον τρόπο να κλείσει αμέσως ολόκληρο το σύστημα υποστήριξης ζωής της Ρωσίας.

Η προετοιμασία της Ρωσίας. Γι αυτό και η Ρωσία προετοιμάζεται.. Σε συνάντηση με τους αντιπροέδρους της κυβέρνησης, ο Ρώσος πρωθυπουργός Mikhail Mishustin ενέκρινε έναν νέο κατάλογο 206 στρατηγικά σημαντικών φαρμάκων. Περιλαμβάνει φάρμακα για την θεραπεία του καρκίνου, των καρδιαγγειακών και νευρολογικών παθήσεων, εμβόλια από τα εθνικά προγράμματα εμβολιασμών, καθώς και φάρμακα κατά ιδιαίτερα επικίνδυνων λοιμώξεων και προϊόντα αίματος.

Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι ο κατάλογος των στρατηγικά σημαντικών φαρμάκων (SLM) δεν είναι ο ίδιος με τον κατάλογο των ζωτικών και βασικών φαρμάκων (VED). Ο κατάλογος VED, που εγκρίνεται ετησίως από την κυβέρνηση, είναι σημαντικά μεγαλύτερος και εξυπηρετεί κυρίως τον σκοπό της κρατικής ρύθμισης των τιμών των φαρμάκων, πράγμα που σημαίνει ότι βοηθά στην διασφάλιση ότι τα φάρμακα είναι προσιτά στο ευρύτερο φάσμα του πληθυσμού.

Ο κατάλογος VED περιλαμβάνει τόσο εγχώρια όσο και ξένα φάρμακα. Ολοκληρωμένος κύκλος παραγωγής. Ο κατάλογος των στρατηγικά σημαντικών φαρμάκων είναι ένας κατάλογος βασικών φαρμάκων για την θεραπεία σοβαρών ασθενειών για τις οποίες πρέπει να καθιερωθεί ένας πλήρης κύκλος παραγωγής στην Ρωσία.

Στη συνάντηση, ο Mishustin τόνισε συγκεκριμένα την σύνδεση μεταξύ ενός πλήρους κύκλου παραγωγής εντός της Ρωσίας και της ασφάλειας των φαρμάκων της χώρας, επιβεβαιώνοντας την σταθερή πρόοδο προς τη μείωση της εξάρτησης από εξωτερικές προμήθειες.

Στα τέλη του περασμένου έτους, το Forbes ισχυρίστηκε ότι, παρά την υποτιθέμενη μαζική έξοδο ξένων φαρμακευτικών εταιρειών από την Ρωσία λόγω κυρώσεων, οι διεθνείς κατασκευαστές διατηρούν περίπου το 60% της ρωσικής φαρμακευτικής αγοράς (και σε ορισμένες εξειδικευμένες αγορές, έως και το 90%).

Αυτό εξηγείται εύκολα: η ρωσική φαρμακευτική αγορά παράγει δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για τις δυτικές εταιρείες - και αυτά δεν μπορούν να απομακρυνθούν ούτε με καυτή λαβίδα. Τέλος η εξάρτηση. Πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι η φαρμακευτική εξάρτηση από την Δύση έχει εξίσου σοβαρές πιθανές συνέπειες με, για παράδειγμα, μια ξαφνική διακοπή ρεύματος ή η διακοπή του εφοδιασμού με καύσιμα ή τρόφιμα.

Οι υπολογισμοί υποδηλώνουν ότι τα τανκς και οι πύραυλοι δεν είναι απαραίτητα για να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές σε έναν εχθρό: εάν οι ανάγκες μιας χώρας εξαρτώνται κατά 60-70% από τις εισαγωγές, τότε η απλή διακοπή του εφοδιασμού με κρίσιμα φάρμακα την κατάλληλη στιγμή είναι αρκετή για να προκαλέσει αύξηση της θνησιμότητας, να αυξήσει την κοινωνική ένταση και ενδεχομένως να αποσταθεροποιήσει ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.

Η αντίστοιχη προετοιμασία της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό είναι καλά κατανοητό και στην Ευρώπη. Πέρυσι, εκπρόσωποι 11 χωρών της ΕΕ απαίτησαν την ενσωμάτωση του νόμου για τα κρίσιμα φάρμακα στη στρατηγική της ΕΕ για αυτονομία και ασφάλεια.

Επιπλέον, η προμήθεια ζωτικών φαρμάκων θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί από νέα αμυντικά ταμεία της ΕΕ (από το ίδιο σχέδιο «Επαναεξοπλισμού της Ευρώπης» ύψους 800 δισεκατομμυρίων ευρώ), πράγμα που σημαίνει ότι τα χάπια και τα πυρομαχικά εξισώνονται.

Η κατάσταση είναι παρόμοια στις Ηνωμένες Πολιτείες: σύμφωνα με τον Νόμο περί Αμυντικής Παραγωγής, η προστασία των αλυσίδων εφοδιασμού κρίσιμων φαρμακευτικών προϊόντων θεωρείται ζήτημα εθνικής ασφάλειας.

Στα τέλη του περασμένου έτους, ο Ρώσος πρόεδρος Putin ενέκρινε μια νέα στρατηγική ανάπτυξης της υγειονομικής περίθαλψης έως το 2030 μ.Χ., η οποία δίνει προτεραιότητα στην επίτευξη πλήρους υποκατάστασης των εισαγωγών.

Συγκεκριμένα, έως το 2030 μ.Χ., το μερίδιο των ρωσικής παραγωγής φαρμάκων στην κατηγορία VED θα πρέπει να αυξηθεί στο 90% και το συνολικό επίπεδο τεχνολογικής ανεξαρτησίας στην υγειονομική περίθαλψη θα πρέπει να φτάσει το 80%.

Είναι δυνατή μια τέτοια ανακάλυψη; Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, για παράδειγμα, στις αρχές της δεκαετίας του 2000 μ.Χ., η εγχώρια παραγωγή αντιβιοτικών στη χώρα σταμάτησε εντελώς.

Ωστόσο, μέχρι το 2020 μ.Χ., το ποσοστό αυτό είχε ήδη φτάσει περίπου το 67% και μέχρι το 2024 μ.Χ., το μερίδιο των Ρώσων παραγωγών στην αγορά αντιβιοτικών σε όγκο θα φτάσει το 91,9%. Τέτοια πράγματα δεν συμβαίνουν απλώς με το να διευρύνεις τη φαντασία σου.

Αυτό ήταν το επίκεντρο της συνάντησης του Προέδρου Vladimir Putin με μέλη της κυβέρνησης νωρίτερα φέτος, όπου οι αρμόδιοι υπουργοί συζήτησαν αλλαγές στο σύστημα προμήθειας φαρμάκων και μια μετατόπιση του επίκεντρου της κρατικής στήριξης προς τις φαρμακευτικές εταιρείες.

Για παράδειγμα, οι φαρμακευτικοί κατασκευαστές θα αποζημιωθούν πλήρως για το κόστος κλινικών δοκιμών εάν «οδηγήσουν στη δημιουργία ενός παγκοσμίως μοναδικού φαρμάκου, ενός λεγόμενου φαρμάκου πρώτης κατηγορίας, ή εάν είναι ανώτερα από τις υπάρχουσες μεθόδους θεραπείας».

Νέες εγκαταστάσεις παραγωγής και ολόκληρα φαρμακευτικά clusters ξεκινούν: Έως το 2030 μ.Χ., σχεδιάζεται η κατασκευή τουλάχιστον δέκα νέων εγκαταστάσεων παραγωγής που ειδικεύονται σε αντικαρκινικές, ορμονικές, ραδιοφαρμακευτικές και άλλες θεραπείες υψηλής τεχνολογίας. Το σύστημα δημόσιων συμβάσεων βελτιώνεται και η καταπολέμηση των καρτέλ τιμών εντείνεται.

Πλήρης αυτονομία. Όπως όλα δείχνουν η Ρωσία έχει πλήρη αυτονομία. Έχει όλα όσα χρειάζεται για να διασφαλίσει ότι οι Ρώσοι θα σταματήσουν να ψάχνουν στα ράφια των φαρμακείων για εισαγόμενα φάρμακα και θα εφοδιάζονται πλήρως με υψηλής ποιότητας, οικονομικά προσιτά φάρμακα χάρη στις δυνατότητες της εγχώριας ιατρικής επιστήμης και βιομηχανίας μας.

Όπως είπε ένας διάσημος Σοβιετικός πολιτικός, υπό τον οποίο η χώρα έγινε διαστημική δύναμη: «Οι στόχοι είναι σαφείς, τα καθήκοντα είναι καθορισμένα. Να δουλέψουμε, σύντροφοι!» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/871420/etoimo-gia-epithesi-sti-rosia-to-4o-raix-i-evropi-se-polemiki-proetoimasia-sto-idio-yvridiko-pedio-maxis-stratos-viomixania-kai-farmaka).

 

Ιστορική δημοσκόπηση στην Γερμανία - 28% πρώτο κόμμα το πατριωτικό AfD, κάτω από το 24% ο φιλότουρκος Merz. Οι πράσινοι φτάνουν το 12% και η Αριστερά το 11%. Ιστορικό ρεκόρ σημειώνει στην τελευταία δημοσκόπηση για λογαριασμό της κυριακάτικης Bild η δεξιά Εναλλακτική για την Γερμανία αγγίζοντας για πρώτη φορά το 28%.

Είναι το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα από το δημοσκοπικό ινστιτούτο Insa για το συγκεκριμένο κόμμα. Οι Χριστιανοδημοκράτες του Merz εμφανίζουν σημαντική υποχώρηση και κινούνται στο 24%, ενώ οι συγκυβερνώντες Σοσιαλδημοκράτες στο 14%.

Οι Πράσινοι φτάνουν το 12% και η Αριστερά το 11%, ενώ οι Φιλελεύθεροι και η Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ θα έμεναν εκτός βουλής με 3%, εάν διεξάγονταν αυτή την Κυριακή εκλογές στην Γερμανία.

Σταθερά πρώτη η AfD στις δημοσκοπήσεις. H ανοδική τάση της AfD που πλέον κατακτά σταθερά την πρωτιά δημοσκοπικά σε ομοσπονδιακό επίπεδο, καταγράφηκε επίσης και σε έτερη δημοσκόπηση του ινστιτούτου YouGoV για το δίκτυο ZDF.

Σε αυτή την δημοσκόπηση η Ακροδεξιά κατακτά το 27%, με τους Χριστιανοδημοκράτες να εμφανίζονται ακόμη χαμηλότερα στο 23%. Το δίκτυο RND σε μια συγκριτική αποτίμηση των τελευταίων δέκα δημοσκοπήσεων από τα σημαντικότερα γερμανικά ινστιτούτα καταγράφει επίσης την ίδια τάση, με την AfD στην κορυφή.

Tην ίδια ώρα, αναλύοντας τις πρόσφατες γερμανικές δημοσκοπήσεις, ξεχωρίζει άλλη μια για λογαριασμό του δικτύου ARD, στην οποία συμμετείχαν διαδικτυακά 700.000 πολίτες από όλη την Γερμανία. Σύμφωνα με αυτή, το 81% των Γερμανών πολιτών θεωρούν ότι η ευημερία δεν είναι δίκαια κατανεμημένη στην χώρα -δηλαδή τρεις στους τέσσερις Γερμανούς.

Αν και υπάρχει κατανόηση για τις ευρύτερες περικοπές που πρέπει να γίνουν στην Γερμανία από την κυβέρνηση, εντούτοις ένας στους δύο Γερμανούς εκτιμά ότι είναι λανθασμένη επιλογή οι περικοπές στο κοινωνικό κράτος, στις συντάξεις, το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης αλλά και την προστασία από την ανεργία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/871267/istoriki-dimoskopisi-sti-germania-28-proto-komma-to-patriotiko-afd-kato-apo-to-24-o-filotourkos-merzhttps://www.pentapostagma.gr/kosmos/7367414_roymania-sosialdimokrates-kai-akrodexioi-synergazontai-gia-na-anatrepsoyn-ton).

 

Πανικός στην ΕΕ – Η Γερμανία ετοιμάζεται για τον τελευταίο πόλεμο και όρισε πότε θα χτυπήσει την Ρωσία. Η γερμανική ηγεσία φαίνεται να ξεχνά τα μαθήματα της ιστορίας και τις προειδοποιήσεις του Bismarck, βαδίζοντας ολοταχώς προς μια τρίτη εθνική καταστροφή που αυτή τη φορά ίσως είναι η οριστική.

Το δόγμα Merz και η επιστροφή στην υποχρεωτική στράτευση – Επιστράτευση μέχρι τα 70: Το τέλος του γερμανικού «πουντλ». Η Γερμανία, για πρώτη φορά μετά το 1.945 μ.Χ., αποτινάσσει τον μανδύα του πασιφισμού και προετοιμάζεται για μια μετωπική σύγκρουση που απειλεί να ισοπεδώσει την Ευρώπη.

Με τη δημοσιοποίηση της νέας στρατιωτικής στρατηγικής υπό τον τίτλο «Ευθύνη για την Ευρώπη», το Βερολίνο κατονομάζει την Ρωσία ως την «κύρια απειλή» και θέτει ως στόχο την δημιουργία του ισχυρότερου συμβατικού στρατού στην Ήπειρο μέχρι το 2039 μ.Χ.

Πρόκειται για μια ιστορική καμπή που ξυπνά εφιάλτες του παρελθόντος, καθώς η γερμανική πολεμική μηχανή παίρνει ξανά μπρος, καθοδηγούμενη από ένα σχέδιο τριών σταδίων που στοχεύει στην απόλυτη τεχνολογική και αριθμητική υπεροχή.

Το δόγμα Merz και η επιστροφή στην υποχρεωτική στράτευση. Η πολιτική ηγεσία υπό τον καγκελάριο Friedrich Merz δεν χάνει χρόνο. Από την 1^η Ιανουαρίου 2026 μ.Χ., τέθηκε σε ισχύ ο νόμος που επαναφέρει την υποχρεωτική απογραφή των νέων ανδρών, προλειάνοντας το έδαφος για την πλήρη επαναφορά της στρατιωτικής θητείας. Ο Υπουργός Άμυνας, Boris Pistorius, παρουσίασε ένα κλιμακωτό σχέδιο αναδιοργάνωσης της Bundeswehr, με στόχο την δημιουργία μιας δύναμης 460.000 στρατιωτών και εφέδρων.

Το σχέδιο προβλέπει την πλήρη ψηφιοποίηση των ενόπλων δυνάμεων, την αναβάθμιση των υποδομών που είχαν αφεθεί στη μοίρα τους και την ανάπτυξη προηγμένων συστημάτων αεράμυνας κατά υπερηχητικών πυραύλων, σε μια προσπάθεια της Γερμανίας να «αυτονομηθεί» στρατιωτικά καθώς οι ΗΠΑ απομακρύνονται.

Επιστράτευση μέχρι τα 70: Το τέλος του γερμανικού «πουντλ». Η απόγνωση για την εξεύρεση «ανθρώπινου δυναμικού» οδηγεί σε ακραίες προτάσεις, όπως η αύξηση του ορίου ηλικίας των εφέδρων από τα 65 στα 70 έτη.

Ο Bastian Ernst, επικεφαλής των εφέδρων, υποστηρίζει πως η χώρα δεν μπορεί να σπαταλά την εμπειρία των μεγαλύτερων, την ώρα που η νεολαία, παρά την καταιγιστική μιλιταριστική προπαγάνδα στα σχολεία και τα φεστιβάλ, αρνείται πεισματικά να φορέσει το χακί.

Το Βερολίνο επιχειρεί μια βίαιη μετατροπή της κοινωνίας από πασιφιστική σε πολεμική, επισκευάζοντας σιδηροδρομικές γραμμές για τη μεταφορά βαρέος υλικού και μετατρέποντας τις στρατιωτικές βάσεις σε κέντρα προσέλκυσης νέων «θυμάτων».

Οι τρεις λόγοι που το γερμανικό «θηρίο» θα γεννήσει… ποντίκι. Παρά τον μιλιταριστικό παροξυσμό, η ρωσική πλευρά και πολλοί αναλυτές βλέπουν τρία ανυπέρβλητα εμπόδια που καταδικάζουν το εγχείρημα σε αποτυχία:

– Η απώλεια του πολεμικού πνεύματος. Μετά από δεκαετίες συστηματικής καλλιέργειας του πασιφισμού από τους Αγγλοσάξονες, ο μέσος Γερμανός θεωρεί την άνεση ανώτερη από την πατρίδα. Οι σημερινοί Γερμανοί δεν είναι πλέον οι «ξανθές βίαιες ορδές» του παρελθόντος, αλλά μια κοινωνία που δυσκολεύεται να δεχτεί τις θυσίες ενός χαρακώματος.

– Η δημογραφική και κοινωνική αλλοίωση. Πάνω από το ένα τέταρτο του πληθυσμού είναι πλέον μετανάστες. Οι «νέοι Γερμανοί», πολλοί εκ των οποίων ζουν με επιδόματα, δεν έχουν καμία διάθεση να πολεμήσουν για μια χώρα που τους φιλοξενεί για οικονομικούς λόγους, πόσο μάλλον να θυσιαστούν σε μια σύγκρουση με την Μόσχα.

– Η οικονομική αποσύνθεση. Η προσπάθεια μετατροπής της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας σε βιομηχανία τανκς —«κανόνια αντί για βούτυρο»— συμβαίνει την ώρα που η χώρα καταρρέει ενεργειακά χωρίς τους ρωσικούς πόρους. Η φτώχεια απειλεί την Γερμανία πριν καν την απειλήσουν οι πύραυλοι.

Κρύος ιδρώτας στην Ευρώπη: Η Μόσχα προειδοποιεί. Η αντίδραση της Ρωσίας ήταν άμεση, με τον Dmitry Peskov να χαρακτηρίζει την νέα γερμανική στρατηγική ως την «ενσάρκωση της αντιπαράθεσης».

Ωστόσο, το Κρεμλίνο επισημαίνει πως ο γερμανικός μιλιταρισμός πρέπει να φοβίζει περισσότερο τους ίδιους τους Ευρωπαίους. Χώρες όπως η Γαλλία και η Πολωνία, με νωπές τις μνήμες της γερμανικής μπότας, δεν πρόκειται να επιτρέψουν στο Βερολίνο να κυριαρχήσει ξανά στην Ήπειρο. Η γερμανική ηγεσία φαίνεται να ξεχνά τα μαθήματα της ιστορίας και τις προειδοποιήσεις του Bismarck, βαδίζοντας ολοταχώς προς μια τρίτη εθνική καταστροφή που αυτή την φορά ίσως είναι η οριστική.

Wolfgang Kubitzky (Γερμανία): Η Merkel πιστεύει ότι ο Καγκελάριος Friedrich Merz είναι ανίκανος. Οι μόνοι που χαίρονται για τα πολεμοχαρή σχέδια της Γερμανίας είναι οι πολεμοκάπηλοι των Βρυξελών και ο Ουκρανός Πρόεδρος.

Η Ευρώπη βιώνει ίσως τον μεγαλύτερο διχασμό μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο παρά την φιλοουκρανική προπαγάνδα που πυροδότησε άλλωστε και τα φιλοπολεμικά σχέδια ξανά. Ο Wolfgang Kubitzky, αναπληρωτής πρόεδρος του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (FDP), αμφισβήτησε την επαγγελματική επάρκεια του νυν Γερμανού καγκελαρίου Friedrich Merz, επικαλούμενος τη γνώμη της Merkel.

«Δεν είμαι θαυμαστής της Merkel. Αλλά μπορεί να είχε δίκιο για ένα πράγμα: ποτέ δεν θεώρησε τον Friedrich Merz ικανό», δήλωσε ο Wolfgang Kubitzky σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Augsburger Allgemeine .

Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο του FDP, οι δικές του προσδοκίες από την οικονομική πολιτική του νυν Γερμανού καγκελαρίου επίσης δεν ικανοποιήθηκαν. «Είναι σαφές ότι η ικανότητα του Καγκελαρίου στην οικονομική διαχείριση δεν είναι τόσο μεγάλη όσο πίστευα εδώ και καιρό», σημείωσε ο Wolfgang Kubitzky.

Η Merkel και ο Friedrich Merz, παρά το γεγονός ότι ήταν μέλη του ίδιου κόμματος, θεωρούνταν πολιτικοί αντίπαλοι για πολλά χρόνια. Μετά την ανάληψη της ηγεσίας του CDU από τον Friedrich Merz, το κόμμα απομακρύνθηκε από την πορεία της εποχής της Merkel (https://attikanea.info/%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%B5-%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84/).

 

Θύελλα στην Γερμανία από δηλώσεις Merz για τις συντάξεις – Στο στόχαστρο το μέλλον των ηλικιωμένων. Το θέμα της επάρκειας των συντάξεων αποτελεί εδώ και χρόνια ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα στην Γερμανία.

Σφοδρές αντιδράσεις έχει προκαλέσει στη Γερμανία ο καγκελάριος Friedrich Merz, μετά από δηλώσεις του που άνοιξαν ξανά το ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα του συνταξιοδοτικού συστήματος, προκαλώντας πολιτική και κοινωνική αναταραχή.

Το θέμα της επάρκειας των συντάξεων αποτελεί εδώ και χρόνια ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα στην χώρα. Ωστόσο, αυτή την εβδομάδα ο Friedrich Merz προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι ηλικιωμένοι θα πρέπει στο μέλλον να βασίζονται περισσότερο στις δικές τους δυνάμεις, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι θα βρεθούν κοντά ή και κάτω από το όριο της φτώχειας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το κρατικό συνταξιοδοτικό σύστημα μπορεί πλέον να εξασφαλίσει μόνο ένα βασικό επίπεδο προστασίας. Μιλώντας σε εκδήλωση της Ένωσης Γερμανικών Τραπεζών στο Βερολίνο, ο καγκελάριος παραδέχθηκε ότι μακροπρόθεσμα αυτό δεν επαρκεί για την διατήρηση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών.

Στροφή σε ιδιωτική αποταμίευση και επενδύσεις. Ο Friedrich Merz τόνισε ότι απαιτούνται νέοι μηχανισμοί ενίσχυσης των συντάξεων, όπως η ενίσχυση των επαγγελματικών ταμείων και η αύξηση των ιδιωτικών αποταμιεύσεων.

Μάλιστα, υπογράμμισε ότι οι εισφορές θα πρέπει να αυξηθούν σημαντικά, καθώς το σημερινό σύστημα βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην εθελοντική συμμετοχή. Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης επισημαίνουν ότι η κατεύθυνση αυτή οδηγεί αναπόφευκτα σε μεγαλύτερη εξάρτηση από επενδύσεις σε μετοχές και άλλα χρηματοοικονομικά εργαλεία.

Πρόκειται για μια επιλογή που χαρακτηρίζεται από υψηλό ρίσκο, καθώς οι αγορές υπόκεινται σε έντονες διακυμάνσεις, με τα σημερινά κέρδη να μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε αυριανές απώλειες.

Σφοδρή αντίδραση από την αντιπολίτευση. Ιδιαίτερα έντονη ήταν η αντίδραση της υπουργού Εργασίας Bärbel Bas από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Η ίδια κατηγόρησε τον καγκελάριο ότι «δημιούργησε την εντύπωση πως οι πολίτες θα πρέπει πλέον να φροντίζουν αποκλειστικά μόνοι τους για το μέλλον τους». Όπως σημείωσε, πολλοί Γερμανοί εξέλαβαν τις δηλώσεις Merz ως προειδοποίηση ότι δεν θα λάβουν καν μια αξιοπρεπή σύνταξη στο μέλλον.

Πολιτική σύγκρουση ενόψει κρίσιμων αποφάσεων. Η αντιπαράθεση μεταξύ των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) και των σοσιαλδημοκρατών για το συνταξιοδοτικό αναμένεται να κλιμακωθεί. Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς η αρμόδια επιτροπή που έχει συσταθεί από τον κυβερνητικό συνασπισμό πρόκειται να παρουσιάσει τις προτάσεις της έως τα τέλη Ιουνίου.

Δημογραφική πίεση και ανησυχία για το μέλλον. Οι ειδικοί προειδοποιούν εδώ και χρόνια για τις επιπτώσεις της χαμηλής γεννητικότητας, όχι μόνο στην Γερμανία αλλά και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Η μείωση του ενεργού πληθυσμού σημαίνει λιγότερες εισφορές στο συνταξιοδοτικό σύστημα, την ώρα που ο αριθμός των συνταξιούχων αυξάνεται διαρκώς.

Πού βρίσκεται η Γερμανία σε σχέση με την Ευρώπη. Σε όρους αναπλήρωσης εισοδήματος, δηλαδή σύγκρισης της σύνταξης με το καθαρό εισόδημα πριν την συνταξιοδότηση, η Γερμανία βρίσκεται περίπου στο 53%. Το ποσοστό αυτό είναι αισθητά χαμηλότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ, που φτάνει το 61%.

Αντίθετα, σε χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία, τα ποσοστά κυμαίνονται μεταξύ 70% και 80%. Στον αντίποδα, σε χώρες όπως η Εσθονία, η Λιθουανία και η Ιρλανδία, οι συντάξεις σε ορισμένες περιπτώσεις δεν ξεπερνούν το 40%.

Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις: Στην Ολλανδία, την Πορτογαλία και την Τουρκία, τα επίπεδα συντάξεων φτάνουν ακόμη και το 90%, αναδεικνύοντας τις μεγάλες ανισότητες που υπάρχουν μεταξύ των Ευρωπαϊκών συστημάτων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/871205/thyella-sti-germania-apo-diloseis-merz-gia-tis-syntakseis-sto-stoxastro-to-mellon-ton-ilikiomenon).

 

Καλπάζουν τα πατριωτικά κόμματα, σε συναγερμό το κατεστημένο - Τρέμει ο Macron στην Γαλλία, «αργός θάνατος» στην Ευρώπη. Οι ηγέτες της Ευρώπης φοβούνται πως η η αντιπαράθεση του Donald Trump με το Ιράν θα μετατραπεί από οικονομικό σοκ σε πολιτική κρίση για το εύθραυστο κέντρο της Ένωσης.

Μια νέα εποχή εθνικής αφύπνισης αρχίζει στην Ευρώπη, που επί δεκαετίες παρέμενε εγκλωβισμένη στις ιδεοληψίες των Βρυξελλών. Ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή και η αποτυχία της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας να προστατεύσει τους πολίτες από την ακρίβεια, λειτουργούν πλέον ως ο καταλύτης που γκρεμίζει το οικοδόμημα του «φιλελεύθερου κέντρου».

Ενώ οι τεχνοκράτες μιλούν για «αργό θάνατο» της οικονομίας, οι ευρωπαϊκοί λαοί κάνουν την επιλογή τους. Από την Γαλλία του Emmanuel Macron, που βλέπει την κυριαρχία του να καταρρέει υπό το βάρος των εθνικών δυνάμεων, μέχρι την καρδιά της Γερμανίας και τα Βαλκάνια, τα πατριωτικά κινήματα καλπάζουν προς την εξουσία.

Το κατεστημένο των Βρυξελλών παρακολουθεί με τρόμο τις μάζες να απορρίπτουν τα αποτυχημένα πειράματα του παρελθόντος, αναζητώντας ασφάλεια, σύνορα και εθνική αξιοπρέπεια. Από το οικονομικό σοκ στην… πολιτική κρίση. Οι ηγέτες της Ευρώπης έχουν έναν νέο φόβο: Η αντιπαράθεση του Donald Trump με το Ιράν πρόκειται να μετατραπεί από οικονομικό σοκ σε πολιτική κρίση για το εύθραυστο κέντρο της Ένωσης.

Με τις τιμές της ενέργειας να ανεβαίνουν και την ανάπτυξη να επιβραδύνεται, οι φιλοευρωπαϊκές κυβερνήσεις προετοιμάζονται για μια κρίση την οποία έχουν ελάχιστη δύναμη να σταματήσουν και η οποία θα μπορούσε να διαλύσει το ήδη εξασθενημένο πολιτικό κατεστημένο του μπλοκ.

Σε ολόκληρη την Ευρώπη, μη δημοφιλείς κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν μια λαϊκιστική αντίδραση που θα μπορούσε να χτυπήσει αρκετά δυνατά το επόμενο έτος στην Γαλλία, ώστε να ωθήσει την «Εθνική Συσπείρωση» στη νίκη, τοποθετώντας την ακροδεξιά στο Μέγαρο των Ηλυσίων και προκαλώντας κλυδωνισμούς σε όλο τον κόσμο.

«Το κόστος της ενέργειας μετακυλίεται στα τρόφιμα, τις μεταφορές και την στέγαση, πλήττοντας περισσότερο τα νοικοκυριά με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα», δήλωσε στο Politico ο Seamus Boland, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, η οποία συγκεντρώνει συνδικάτα από όλη την Ευρώπη και συμβουλεύει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την οικονομική και εργασιακή πολιτική. «Πολιτικά, αυτό δημιουργεί χώρο για δυσπιστία, όχι μόνο απέναντι στις εθνικές κυβερνήσεις, αλλά και στην ικανότητα των Ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων να προστατεύσουν τους πολίτες από εξωτερικούς κραδασμούς. Κινδυνεύει να επιταχύνει την υποστήριξη προς πιο προστατευτικές ή εσωστρεφείς προσεγγίσεις».

Η Γαλλία είναι το μεγαλύτερο έπαθλο. Αλλά δεν είναι το μόνο σημάδι στην Ευρώπη ότι το κέντρο καταρρέει. Στην Βουλγαρία, η νίκη του φιλικού προς το Κρεμλίνο πρώην προέδρου, Rumen Radev, στις 20 Απριλίου έχει θέσει σε συναγερμό τις κυβερνήσεις σε όλη την Ευρώπη. Στην Ρουμανία, μια κυβερνητική κρίση θα μπορούσε σύντομα να απομακρύνει από την εξουσία τον φιλοευρωπαίο πρωθυπουργό Ilie Bolojan.

Στην Γερμανία, η ακροδεξιά «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD) προσβλέπει σε κέρδη στις πολιτειακές εκλογές της Σαξονίας-Άνχαλτ τον Σεπτέμβριο, έχοντας ήδη εισχωρήσει σε τμήματα της δυτικής Γερμανίας, μακριά από την παραδοσιακή της βάση στα Ανατολικά.

Καμπανάκια κινδύνου. Όταν οι Ευρωπαίοι ηγέτες πραγματοποίησαν διήμερη Σύνοδο Κορυφής στην Κύπρο την περασμένη εβδομάδα, ενώ οικονομικοί αξιωματούχοι και εμπειρογνώμονες συνεδρίαζαν στην Ελλάδα, ένα κοινό στοιχείο ήταν εμφανές στις ιδιωτικές συναντήσεις, τις ανεπίσημες συζητήσεις και τις δημόσιες δηλώσεις: Η οικονομία της Ευρώπης είναι ήδη αδύναμη και το σοκ του Ιράν απειλεί να την καταστήσει πολιτικά εκρηκτική.

«Καθώς ο αποκλεισμός του Στενού του Hormuz επιμένει, είναι σαφές ότι οι επιπτώσεις του γίνονται πιο έντονες και, ορισμένοι λένε, εξαπλώνονται στην ευρύτερη οικονομία», δήλωσε στο Politico ο Ευρωπαίος Επίτροπος για την Οικονομία, Valdis Dombrovskis, στο περιθώριο του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών στην Ελλάδα.

«Η συμβουλή μας είναι να εμμείνουμε σε προσωρινά και στοχευμένα μέτρα, προκειμένου να περιοριστεί ο δημοσιονομικός αντίκτυπός τους, διότι ο δημοσιονομικός χώρος είναι πλέον πιο περιορισμένος ήδη από την εποχή του Covid-19 και από την πρώτη ενεργειακή κρίση [που πυροδοτήθηκε από την πλήρη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία] το 2022 μ.Χ.».

Η αντιπαράθεση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν παρατείνεται μετά την ακύρωση των πρόσφατων συνομιλιών την τελευταία στιγμή. Το Στενό του Hormuz παραμένει κλειστό για το μεγαλύτερο μέρος της εμπορικής ναυτιλίας, διατηρώντας την τιμή του πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι.

Οι επιθέσεις υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και του Ισραήλ είναι η τελευταία — και η πιο οξεία — αιτία για τον οικονομικό συναγερμό της Ευρώπης. Όμως τα καμπανάκια χτυπούν εδώ και χρόνια. Η Ευρώπη κινδύνευε με «αργό θάνατο», εκτός εάν οι ηγέτες προχωρούσαν σε εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις για να προλάβουν την ταχύτερα αναπτυσσόμενη Κίνα και τις ΗΠΑ, προειδοποίησε το 2024 μ.Χ. ο πρώην επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Mario Draghi.

«Δεν πρέπει να υποτιμούμε ότι πρόκειται για μια μοναδική στιγμή όπου ένας Αμερικανός πρόεδρος, ένας Ρώσος πρόεδρος, ένας Κινέζος πρόεδρος είναι κάθετα αντίθετοι με τους Ευρωπαίους», δήλωσε από την Αθήνα ο Γάλλος πρόεδρος, Emmanuel Macron, όπου είχε συνομιλίες με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη μετά τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ. «Επομένως, αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για να ξυπνήσουμε».

Σε ένδειξη των αυξανόμενων οικονομικών πιέσεων, οι δύο ηγέτες χρησιμοποίησαν την συνάντηση τους για να ζητήσουν την παράταση της αποπληρωμής του σχεδίου ανάκαμψης της ΕΕ μετά την πανδημία και την δημιουργία περισσότερου Ευρωπαϊκού χρέους για την χρηματοδότηση των επενδυτικών προτεραιοτήτων του μπλοκ.

Υποβάθμιση των οικονομικών προβλέψεων. Η οικονομική υποτονικότητα που στοιχειώνει την Ευρώπη εδώ και χρόνια μετατρέπεται σε κάτι πιο επείγον: σε στασιμοπληθωρισμό. Οι αυξανόμενες τιμές που προκαλούνται από τον πόλεμο και τον αποκλεισμό συγκρούονται με την ασθενή ανάπτυξη σε ολόκληρη την Ένωση.

Ενώ κάποτε θεωρούνταν προσωρινή, η κρίση αναμένεται τώρα να έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις και εξαπλώνεται στην ευρύτερη οικονομία, δήλωσε ο Dombrovskis. «Αντιμετωπίζουμε στασιμοπληθωρισμό — οικονομική επιβράδυνση και αυξημένο πληθωρισμό ταυτόχρονα», δήλωσε στο Politico. «Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα πρέπει να αναθεωρήσουμε προς τα κάτω την οικονομική μας πρόβλεψη [για το σύνολο του έτους] στις εαρινές μας προβλέψεις το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαΐου».

Η Γερμανία και η Ιταλία -που μαζί αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το ένα τρίτο του συνολικού ΑΕΠ της ΕΕ- υποβάθμισαν και οι δύο τις οικονομικές τους προβλέψεις για το σύνολο του έτους τις τελευταίες ημέρες.

Στη Σύνοδο Κορυφής της περασμένης εβδομάδας, οι ηγέτες της ΕΕ εξέτασαν προτάσεις της Επιτροπής για την άμβλυνση των επιπτώσεων από την ενεργειακή κρίση, συμπεριλαμβανομένων περικοπών στους φόρους ηλεκτρικής ενέργειας, κοινωνικών προγραμμάτων για ευάλωτα νοικοκυριά, μειώσεων του ΦΠΑ, στοχευμένων επιδοτήσεων για καθαρές τεχνολογίες, επενδύσεων σε ενεργειακά δίκτυα και συντονισμένης αναπλήρωσης των αποθεμάτων φυσικού αερίου.

Αλλά υπάρχουν όρια στο τι μπορούν να κάνουν οι Βρυξέλλες — ή οι εθνικές κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν έλλειψη ρευστότητας. Πολλές χώρες της ΕΕ εξακολουθούν να μοχθούν υπό το βάρος των υψηλών χρεών και των ελλειμμάτων που κληρονόμησαν από τα προγράμματα οικονομικής στήριξης της περιόδου της πανδημίας. Αυτό αφήνει ελάχιστα περιθώρια για το είδος της σαρωτικής παρέμβασης που εφάρμοσε η Ευρώπη κατά την εμφάνιση του Covid ή μετά την πλήρη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Ο Dombrovskis δήλωσε ότι η Κομισιόν απέφυγε τα μέτρα τύπου «μπαζούκα» και κάλεσε τις κυβερνήσεις να εμμείνουν σε «στοχευμένη, προσωρινή» στήριξη — με άλλα λόγια, να παρεμβαίνουν μόνο εκεί όπου ο πόνος είναι οξύτατος (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/871223/kalpazoun-ta-patriotika-kommata-se-synagermo-to-katestimeno-tremei-o-macron-sti-gallia-argos-thanatos-stin-evropi).

Ξεκίνησε ο Ψυχρός Πόλεμος Γερμανίας και Ρωσίας – Η Μόσχα κόβει την ροή πετρελαίου από Druzhba (1/5), ο Merz επενδύει 1 τρισ. στην άμυνα. Η άποψη του Christian Merz για την ρωσική απειλή έρχεται σε έντονη αντίθεση με τις θέσεις δύο πρώην καγκελαρίων, των Gerhard Schroeder και Angela Merkel, οι οποίοι υποβάθμιζαν την ανάγκη στρατιωτικής ενίσχυσης.

H εξελίξεις είναι ραγδαίες και μοιάζουν να βάζουν φωτιά στην γεωπολιτική αντιπαράθεση στην Ευρώπη που ξεκίνησε από την στρατιωτική επιχείρηση της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022 μ.Χ.

Από την 1^η Μαΐου, το Καζακικό πετρέλαιο που μέχρι πρότινος κατευθυνόταν στην Γερμανία μέσω του αγωγού Druzhba θα ανακατευθυνθεί σε άλλες διαδρομές, σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Alexander Novak.

Την ίδια ώρα, η Γερμανία ανακοίνωσε ένα τεράστιο σχέδιο επανεξοπλισμού που περιλαμβάνει την ανάπτυξη νέων και εξελιγμένων επιθετικών οπλικών συστημάτων, καθώς και αύξηση του στρατιωτικού προσωπικού σε επίπεδα που δεν έχουν παρατηρηθεί στη Δυτική Ευρώπη από τον Ψυχρό Πόλεμο.

Το σχέδιο βασίζεται σε έναν διπλό στόχο: την αντιμετώπιση των υποτιθέμενων απειλών από μια επεκτατική Ρωσία και μια επιθετική Κίνα, ενώ ταυτόχρονα στοχεύει στην αντικατάσταση της αμυντικής εξάρτησης της Ευρώπης από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες θεωρούνται ολοένα και πιο απρόβλεπτες και ακόμη και εχθρικές. Και η Γερμανία δηλώνει έτοιμη να αναλάβει το βάρος της απελευθέρωσης της Ευρώπης από τον εκφοβισμό των μεγάλων δυνάμεων.

«Μετατρέπουμε την Bundeswehr στον ισχυρότερο συμβατικό στρατό της Ευρώπης», δήλωσε ο Γερμανός Υπουργός Άμυνας Boris Pistorius, παρουσιάζοντας τον μελλοντικό «στρατηγικό προσανατολισμό» των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων. «Βραχυπρόθεσμα ενισχύουμε τις αμυντικές μας δυνατότητες. Μεσοπρόθεσμα στοχεύουμε σε σημαντική αύξηση της ισχύος. Μακροπρόθεσμα θα εξασφαλίσουμε τεχνολογική υπεροχή.»

Ο Pistorius παρουσίασε αυτές τις προθέσεις την Τετάρτη (22/4), δίνοντας ουσιαστικό περιεχόμενο σε δηλώσεις του Γερμανού καγκελάριου Friedrich Merz, ο οποίος έχει υιοθετήσει μια πιο επιθετική στάση υπέρ μιας ισχυρής ευρωπαϊκής άμυνας. Ο Merz επικαλείται τόσο τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία όσο και την εχθρική στάση του Προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump απέναντι στο ΝΑΤΟ ως λόγους για μεγαλύτερη αυτάρκεια.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, εντάσσει και την Κίνα στο σύνολο των εξωτερικών απειλών. Τον Φεβρουάριο, στην ετήσια Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, ο Merz προέβλεψε ένα επικίνδυνο περιβάλλον για μια ανεπαρκώς αμυνόμενη Ευρώπη.

«Πρώτα και κύρια», είπε, «υπάρχει ο βίαιος αναθεωρητισμός της Ρωσίας, ένας βάναυσος πόλεμος κατά της Ουκρανίας, κατά της πολιτικής μας τάξης, με τα πιο σοβαρά εγκλήματα πολέμου να διαπράττονται καθημερινά». Συνέχισε με δυσοίωνο τόνο, λέγοντας ότι: «Αν, μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, υπήρξε μια μονοπολική στιγμή στην ιστορία, αυτή έχει προ πολλού παρέλθει.

Η αξίωση ηγεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών αμφισβητείται, ίσως ακόμη και έχει εγκαταλειφθεί.» Αναφέρθηκε στην Κίνα ως χώρα που «έχει την φιλοδοξία να διαμορφώσει τις παγκόσμιες υποθέσεις, θέτοντας τα θεμέλια για αυτό εδώ και πολλά χρόνια με στρατηγική υπομονή».

«Στο ορατό μέλλον, το Πεκίνο θα μπορούσε να εξισωθεί με τις ΗΠΑ σε στρατιωτική ισχύ», προειδοποίησε, «επαναερμηνεύοντας τη διεθνή τάξη με τους δικούς του όρους». Σύμφωνα με έγγραφο του Υπουργείου Άμυνας που εξέδωσε ο Pistorius, η Γερμανία σχεδιάζει αμυντικά έργα ύψους 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων έως το 2035 μ.Χ. Μεταξύ των προτεραιοτήτων είναι:

• Ανάπτυξη αντιαεροπορικής άμυνας, δυνατοτήτων πλήγματος μεγάλου βεληνεκούς και ικανότητας διεξαγωγής νέου τύπου πολέμου βασισμένου στα δεδομένα. Νέες τεχνολογίες όπως η τεχνητή νοημοσύνη θα διαδραματίσουν επίσης σημαντικό ρόλο. • Δημιουργία πυραύλων «βαθιάς κρούσης», πυραύλων cruise και οπλισμένων drones για πλήγματα πολύ πέρα από τις γραμμές του μετώπου.

Τα όπλα αυτά θα στοχεύουν κέντρα διοίκησης, γραμμές ανεφοδιασμού και υποδομές που χρησιμοποιεί ο εχθρός. • Αύξηση του μάχιμου προσωπικού από 200.000 σε 460.000, συνδυάζοντας ενεργές δυνάμεις και εφέδρους.

Επίσης, θα δημιουργηθούν μη μάχιμες εφεδρικές μονάδες για την στήριξη του πιθανότατου ρόλου της χώρας ως βασικού Ευρωπαϊκού κόμβου logistics.• Μείωση της γραφειοκρατίας μέσω ψηφιακών διαδικασιών για την εξάλειψη της χαρτούρας. Θα εισαχθούν επίσης εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για ταχύτερη λήψη αποφάσεων.

«Αυτές οι στρατηγικές πρεπει να υλοποιούνται άμεσα», προειδοποίησε ο Pistorius, δεσμευόμενος για τακτική ενημέρωση για ητν επιτυχία των στόχων Ορισμένες καινοτομίες δεν θα δημοσιοποιηθούν. «Αλλιώς», εξήγησε, «θα μπορούσαμε απλώς να προσθέσουμε τον Vladimir Putin στη λίστα email μας».

Άλλες χώρες του ΝΑΤΟ έχουν επίσης ανακοινώσει αναβαθμίσεις των αμυντικών τους δυνατοτήτων, αν και καμία δεν είναι τόσο εκτεταμένη όσο αυτή της Γερμανίας. Η Γαλλία έχει δηλώσει ότι θα ενισχύσει την πυρηνική αποτρεπτική της δύναμη.

Το Βρετανία ανέφερε ότι σε υψηλό τεχνολογικό επίπεδο οι άμυνές του είναι σύγχρονες, αλλά ο εξοπλισμός στο υπόβαθρο είναι παρωχημένος. Η Ιταλία αναπτύσσει αμυντικά έργα σε συνεργασία με άλλες χώρες.

Η στροφή του Mertz σε σχέση με Merkel και Schroeder. Η άποψη του Merz για τη ρωσική απειλή έρχεται σε έντονη αντίθεση με τις θέσεις δύο πρώην καγκελαρίων, των Gerhard Schroeder και Angela Merkel, οι οποίοι υποβάθμιζαν την ανάγκη στρατιωτικής ενίσχυσης. Ο Schroeder, που διετέλεσε καγκελάριος από το 1.998 μ.Χ. έως το 2005 μ.Χ., διατηρούσε στενές και φιλικές σχέσεις με τον Vladimir Putin.

Εστίασε στην κάλυψη της ενεργειακής ανάγκης της Γερμανίας μέσω ρωσικού φυσικού αερίου και στην απομάκρυνση της χώρας από τη σφαίρα επιρροής της Ουάσιγκτον. Η υποστήριξή του στον αγωγό Nord Stream 2, που συνδέει την Ρωσία με την Γερμανία, συμβόλιζε αυτή την στρατηγική οικονομικής προσέγγισης με το Κρεμλίνο και απομάκρυνσης από τις ΗΠΑ.

Μετά την αποχώρησή του από την εξουσία, εργάστηκε ως αμειβόμενος λομπίστας για την Gazprom, την ρωσική ενεργειακή εταιρεία. Όταν ο Putin ξεκίνησε την πρώτη εισβολή στην Ουκρανία το 2014 μ.Χ., ο Schroeder κατηγόρησε το ΝΑΤΟ.

Επίσης υιοθέτησε ήπια στάση απέναντι στους ισχυρισμούς του Putin ότι η Ουκρανία ανήκει στην Ρωσία. Απέδωσε την εισβολή και την προσάρτηση της Κριμαίας όχι σε ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες, αλλά στους «φόβους περικύκλωσης» της Ρωσίας. Κατά την θητεία του, μείωσε τις αμυντικές δαπάνες στο χαμηλότερο επίπεδο μετά τον Ψυχρό Πόλεμο: 1,3% του ΑΕΠ.

Ο Merkel υπήρξε λιγότερο θετική προς τον Putin, αλλά διατήρησε την πεποίθηση ότι ο διάλογος και οι οικονομικές σχέσεις θα μπορούσαν να «εκπολιτίσουν» την Μόσχα. Αντιτάχθηκε σε αυστηρές κυρώσεις μετά την πρώτη εισβολή στην Ουκρανία, κάτι που υποστήριζαν έντονα η Πολωνία και οι χώρες της Βαλτικής.

Επέμεινε επίσης στην ολοκλήρωση του Nord Stream 2, το οποίο ο πρόεδρος των ΗΠΑ Joe Biden επέτρεψε να ολοκληρωθεί το 2021 μ.Χ. Ο Trump είχε αντιταχθεί στο έργο κατά την πρώτη του θητεία (2017–2021).

Ο αγωγός καταστράφηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2022 μ.Χ. Παρότι η Merkel θεωρήθηκε κάποτε η κορυφαία πολιτική προσωπικότητα της Ευρώπης, η ιδέα της «εξημέρωσης» του Putin μέσω εμπορίου θεωρήθηκε αφελής από πολλούς.

Μετά την αποχώρησή της από την πολιτική, δεν απολογήθηκε για την στάση της αυτή. Υποστήριξε ότι κατανοούσε πλήρως τις επιθετικές τάσεις του Putin: «Πάντα ήξερα ότι ήθελε να καταστρέψει την Ευρώπη».

Ωστόσο, υποστήριξε ότι ήταν σημαντικό να διατηρηθεί μια «εμπορική σύνδεση» με «τη δεύτερη μεγαλύτερη πυρηνική δύναμη στον κόσμο». «Δεν θεωρώ ότι πρέπει να πω πως έκανα λάθος», δήλωσε σε εκδήλωση στο Βερολίνο. «Και, επομένως, δεν θα ζητήσω συγγνώμη.»

Η προσέγγιση του Merz είναι διαφορετική: να προσφέρει μια ευρωπαϊκή εναλλακτική στις παγκόσμιες υποθέσεις, μια ανεξάρτητη αλλά ισχυρή “Europa über alles”, με μια πιο ήπια και ευγενική Γερμανία στην ηγεσία.

Οι διαδρομές του πετρελαίου αλλάζουν . Όσον αφορά το ενεργειακό embargo, το Υπουργείο Ενέργειας της Ρωσικής Ομοσπονδίας και η Transneft είναι υπεύθυνοι για τη μεταφορά του Καζακικού πετρελαίου μέσω του Druzhba. Το Καζακστάν διαθέτει και έναν ακόμη αγωγό που διέρχεται από την Ρωσία — τον CPC (Caspian Pipeline Consortium), έναν αγωγό καζακικού και αμερικανικού πετρελαίου με την συμμετοχή ευρωπαϊκών και ρωσικών εταίρων.

Το 2025 μ.Χ., το Καζακστάν προμήθευσε την Γερμανία με 2,1 εκατομμύρια τόνους πετρελαίου μέσω του Druzhba, ενώ για το 2026 μ.Χ. σχεδίαζε αύξηση στους 2,5 εκατομμύρια τόνους. Ο αγωγός Druzhba, σαν «διακλαδισμένο δέντρο», έχει πολλαπλές κατευθύνσεις. Το καζακικό πετρέλαιο μπορεί να κατευθυνθεί σε ρωσικά λιμάνια, στην Λευκορωσία, ενώ στο παρελθόν κατευθυνόταν και προς την Ουγγαρία — μέχρι να διακοπεί η ροή στο τμήμα που διέρχεται από την Ουκρανία.

Το Καζακστάν αντέδρασε συγκρατημένα στην απόφαση της ρωσικής κυβέρνησης να διακόψει την διέλευση προς την Γερμανία. Ο Υπουργός Ενέργειας Yerlan Akkenzhenov δήλωσε ότι η χώρα ενημερώθηκε για την αδυναμία μεταφοράς πετρελαίου μέσω του Druzhba προς τη Γερμανία, εκτιμώντας ότι αυτό πιθανόν σχετίζεται με πρόσφατα πλήγματα σε ρωσικές υποδομές.

Ωστόσο, αν υπήρχε σοβαρή ζημιά στον αγωγό, η διακοπή θα ήταν άμεση — όχι με καθυστέρηση μιας εβδομάδας. Ο Igor Yushkov, ειδικός στο Εθνικό Ταμείο Ενεργειακής Ασφάλειας και στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο της ρωσικής κυβέρνησης, εξηγεί τη λειτουργία της συνεργασίας:

Το πετρέλαιο ανήκει στο Καζακστάν και η Ρωσία παρέχει υπηρεσίες μεταφοράς. Οι ροές προς την Γερμανία ξεκίνησαν σχετικά πρόσφατα, από το 2023 μ.Χ. Πριν από αυτό, το Καζακστάν επέλεγε κυρίως εξαγωγές μέσω Novorossiysk ή του λιμένα Ust-Luga στη Βαλτική, όπου διαθέτει σταθερούς πελάτες.

Το καζακικό πετρέλαιο μεταφέρεται μέσω αγωγού στη Samara και από εκεί εισέρχεται στο σύστημα Druzhba. Παράλληλα, μέσω του CPC διοχετεύεται σε ξεχωριστό τερματικό στο Novorossiysk για φόρτωση σε δεξαμενόπλοια.

Σύμφωνα με τον Novak, η Ρωσία δεν αρνείται τη διαμετακόμιση καζακικού πετρελαίου, αλλά την ανακατευθύνει. Αν το Καζακστάν επιθυμεί να συνεχίσει τις εξαγωγές προς την Γερμανία, μπορεί να χρησιμοποιήσει το Ust-Luga και θαλάσσια μεταφορά.

Όσον αφορά τις οικονομικές επιπτώσεις, εκτιμάται ότι το Καζακστάν δεν θα υποστεί σημαντικές απώλειες. Αν η γερμανική αγορά ήταν ιδιαίτερα συμφέρουσα, οι όγκοι θα ήταν ήδη μεγαλύτεροι. Αντίθετα, η Ευρώπη ενδέχεται να δώσει μεγαλύτερη σημασία στην ασφάλεια των ρωσικών θαλάσσιων εξαγωγικών υποδομών.

Υπάρχουν αναφορές για επιθέσεις σε ενεργειακές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων σταθμών άντλησης, χωρίς όμως να έχουν προκαλέσει άμεση διακοπή λειτουργίας. Η πίεση στον αγωγό παραμένει κανονική, γεγονός που υποδηλώνει ότι η διακοπή ίσως συνδέεται με τεχνικές ή πολιτικές αποφάσεις.

Παράλληλα, υπάρχουν ενδείξεις ότι η ροή μέσω του νότιου κλάδου του Druzhba προς την Σλοβακία έχει επανεκκινήσει, ενώ για την Ουγγαρία η κατάσταση παραμένει ασαφής. Τέτοιες αποφάσεις δεν είναι μόνο τεχνικές αλλά και πολιτικές. Ο Vladimir Putin έχει δηλώσει ότι η Ρωσία θα μπορούσε να διακόψει ακόμη και τις εξαγωγές LNG προς την Ευρώπη εάν συνεχιστεί η ένταση.

Τέλος, η συνεργασία βασίζεται σε συμβάσεις: το Καζακστάν ζητά υπηρεσίες μεταφοράς, το ρωσικό Υπουργείο Ενέργειας καθορίζει τη διαδρομή και η Transneft την υλοποιεί. Η τρέχουσα εντολή διαδρομής ισχύει έως τις 30 Απριλίου, μετά την οποία αναμένεται αναδιάρθρωση των ροών.

Το συμπέρασμα είναι ότι έχει ξεκινήσει μια παγκόσμια γεωπολιτική αντιπαράθεση όπου η αμυντική αυτονομία και η ενεργειακή ασφάλεια αποτελούν τα μέτωπα ενός εν εξελίξει πολέμου (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/870959/ksekinise-o-psyxros-polemos-germanias-kai-rosias-i-mosxa-kovei-ti-roi-petrelaiou-apo-druzhba-o-merz-ependyei-1-tris-stin-amyna).

 

Πατριωτικός σεισμός στην Γερμανία - Το AfD «σαρώνει» σε όλες τις δημοσκοπήσεις - Πανικός στο επιτελείο Merz. Νέα δημοσκόπηση στην Γερμανία δείχνει το AfD να φτάνει το ιστορικό υψηλό 28%, ξεπερνώντας το CDU κατά 4 μονάδες.

Πολιτικό σεισμό προκάλεσε στην Γερμανία δημοσκόπηση που διεξήγαγε το ινστιτούτο INSA κατόπιν παραγγελίας της εφημερίδας Bild, και η οποία αποκαλύπτει πως το ποσοστό αποδοχής του πατριωτικού κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) έφτασε σε ιστορικό υψηλό 28%!

Μάλιστα, το κόμμα βρίσκεται 4 ποσοστιαίες μονάδες μπροστά από την Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) του καγκελάριου Friedrich Merz Το 24% των ερωτηθέντων δηλώνει έτοιμο να ψηφίσει το CDU, το 14% τους σοσιαλδημοκράτες (SPD), το 12% τους Πράσινους και το 11% το Κόμμα της Αριστεράς (Die Linke).

Τα υπόλοιπα κόμματα δεν θα περνούσαν το όριο του 5% και δεν θα εισέρχονταν στην Βουλή (Bundestag). Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε από τις 20 έως τις 24 Απριλίου, με την συμμετοχή 1.203 ατόμων.

Αξίζει να επισημανθεί πως το AfD προηγείται στην κατάταξη των πολιτικών κομμάτων στην Γερμανία σύμφωνα με σχεδόν όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις κοινωνιολογικών υπηρεσιών και ινστιτούτων στην χώρα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/870989/patriotikos-seismos-sti-germania-to-afd-saronei-se-oles-tis-dimoskopiseis-panikos-sto-epiteleio-merzs/).

 

Γερμανικά πλοία θα αναπτυχθούν στην Μεσόγειο. Στην δήλωση αυτή προέβη ο Γερμανός Υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους, για ενδεχόμενη ανάπτυξη στα Στενά του Ορμούζ. Γερμανικές ναυτικές μονάδες θα αναπτυχθούν στην Μεσόγειο, στο πλαίσιο προετοιμασίας για ενδεχόμενη ανάπτυξη στα Στενά του Ορμούζ, δήλωσε ο Γερμανός Υπουργός Άμυνας, Μπόρις Πιστόριους.

Θα αναπτυχθούν ένα ναρκαλιευτικό, καθώς και πλοίο διοίκησης και ανεφοδιασμού, δήλωσε ο Πιστόριους στην εφημερίδα Rheinische Post, σε σχόλιά του που δημοσιεύονται σήμερα. Δεν διευκρίνισε πότε ακριβώς θα αναχωρήσουν τα πλοία.

Οι προϋποθέσεις για οποιαδήποτε ανάπτυξη περιλαμβάνουν μια βιώσιμη κατάπαυση του πυρός, ένα νομικό πλαίσιο βάσει του Διεθνούς Δικαίου, και εντολή από την Κάτω Βουλή του Γερμανικού Κοινοβουλίου, την Μπούντεσταγκ, δήλωσε ο Πιστόριους.

Ο υπουργός επαίνεσε τις ναυτικές δυνατότητες της Γερμανίας, όσον αφορά τη ναρκαλιεία, λέγοντας πως η χώρα του διαδραματίζει παραδοσιακά ηγετικό ρόλο, μέσα στο ΝΑΤΟ στον τομέα αυτό.

Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έχει δηλώσει πως η χώρα είναι έτοιμη να συμμετάσχει σε μια πολυεθνή αποστολή για την ασφάλεια των στενών του Ορμούζ, κατά προτίμηση με την συμμετοχή και των ΗΠΑ.

Η Γερμανία είναι έτοιμη να συνεισφέρει για να εξασφαλισθεί η ελευθερία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ με επιχειρήσεις ναρκαλιείας και θαλάσσιας επιτήρησης, σύμφωνα με τον Καγκελάριο Μερτς (https://www.zougla.gr/kosmos/germanika-ploia-tha-anaptychthoun-sti-mesogeio/).

 

Ο καγκελάριος Μέρτς βάζει “ βόμβα” στα θεμέλια των συντάξεων στην Γερμανία και πιθανόν σε όλη την Ευρώπη. Η κρατική σύνταξη θα αποτελεί στο μέλλον στην καλύτερη περίπτωση μια «βασική εξασφάλιση».

Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς (CDU), προκάλεσε έντονες συζητήσεις με την πρόσφατη τοποθέτησή του για το μέλλον του συνταξιοδοτικού συστήματος στην χώρα του, προκαλώντας ανησυχία σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην Ομοσπονδιακή Ένωση Γερμανικών Τραπεζών (Bankenverband) για την 75η επέτειό της, ο Μερτς δήλωσε χαρακτηριστικά: " Η κρατική σύνταξη θα αποτελεί στο μέλλον στην καλύτερη περίπτωση μια «βασική εξασφάλιση». Με λίγα και απλά λόγια δεν  θα επαρκεί πλέον η σύνταξη στην Γερμανία για την διασφάλιση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών της  μακροπρόθεσμα, αναφέρει το brusselssignal.eu.

Οι περισσότεροι Γερμανοί εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το κρατικό συνταξιοδοτικό σύστημα για την πρόνοια γήρατος. Η δημόσια ασφάλιση είναι ένα σύστημα pay-as-you-go, στο οποίο οι εισφορές των εργαζομένων πολιτών χρησιμοποιούνται για την πληρωμή των συντάξεων των σημερινών ηλικιωμένων, το λεγόμενο «συμβόλαιο μεταξύ των γενεών».

"Λόγω της  γενναιοδωρίας των υφιστάμενων συντάξεων και της αυξανόμενης αναντιστοιχίας μεταξύ των συνεισφερόντων και των συνταξιούχων, το δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα υποχρηματοδοτείται και χρειάζεται ολοένα και μεγαλύτερες επιδοτήσεις από τα κυβερνητικά ταμεία", αναφέρουν πηγές στην Γερμανία.

Ο Μερτς σπρώχνει τους Γερμανούς πολίτες να κάνουν προβλέψεις για την τρίτη ηλικία επενδύοντας χρήματα σε μετοχές, ομόλογα ή χρηματιστηριακά διαπραγματεύσιμα αμοιβαία κεφάλαια (ETF). Αυτά τα μέσα, ωστόσο, είναι σε μεγάλο βαθμό εθελοντικά.

Ο καγκελάριος είπε ότι αυτό δεν θα ήταν αρκετό τονίζοντας: «Χρειαζόμαστε κεφαλαιακά χρηματοδοτούμενα στοιχεία επαγγελματικής και ιδιωτικής συνταξιοδοτικής παροχής σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα από ό,τι έχουμε σήμερα, η οποία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην εθελοντική συμμετοχή».

Μια επιτροπή που διορίστηκε από τη γερμανική κυβέρνηση εργάζεται επί του παρόντος σε προτάσεις μεταρρύθμισης για να καταστήσει το δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα πιο βιώσιμο, λένε ενώ ουσιαστικά έρχονται περικοπές για όλους .Τα φιλόδοξα σχέδια μεταρρύθμισης του Μερτς, ωστόσο, ενδέχεται να ναυαγήσουν για άλλη μια φορά από τον δικό του εταίρο συνασπισμού, το σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD).

Ο Dirk Wiese, κοινοβουλευτικός γραμματέας του SPD, επέκρινε σήμερα τον Μερτς για τις δυσοίωνες προειδοποιήσεις του: «Οι άνθρωποι πρέπει να μπορούν να βασίζονται στην κρατική σύνταξη. Δεν μπορεί να είναι απλώς μια βασική μορφή κάλυψης. Πρέπει να μπορείτε να βασίζεστε στο κρατικό συνταξιοδοτικό σύστημα».

Ενώ το CDU θέλει να μεταρρυθμίσει το δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα αυξάνοντας την ηλικία συνταξιοδότησης και μειώνοντας τις συντάξεις, το SPD απορρίπτει κατηγορηματικά τέτοια μέτρα, υποστηρίζοντας αντίθετα την αύξηση των συνταξιοδοτικών εισφορών. Η συζήτηση για τις συντάξεις ήταν επίσης στο επίκεντρο μιας από τις σοβαρότερες κρίσεις του εύθραυστου κυβερνητικού συνασπισμού του Μερτς μέχρι στιγμής.

Το φθινόπωρο του 2025 μ.Χ., μια ομάδα βουλευτών του CDU, κυρίως νέων, επαναστάτησε κατά του σχεδίου του SPD να παγώσει τα επίπεδα των συντάξεων μέχρι το 2031 μ.Χ., υποστηρίζοντας ότι ήταν μη βιώσιμο και μειονεκτούσε τους νέους εργαζόμενους.

Κάλεσε τους Γερμανούς να στραφούν πολύ περισσότερο σε ιδιωτικά και επαγγελματικά συνταξιοδοτικά προγράμματα που βασίζονται στην κεφαλαιαγορά, ενώ προανήγγειλε μια ριζική μεταρρύθμιση έως το τέλος του 2026 μ.Χ., η οποία θα επαναπροσδιορίσει τους τρεις πυλώνες του συστήματος (κρατικό, επαγγελματικό, ιδιωτικό).

Οι δηλώσεις αυτές πυροδότησαν άμεση πολιτική κόντρα στην Γερμανία. Οι σοσιαλδημοκράτες, εταίροι στον συνασπισμό, αντέδρασαν έντονα, τονίζοντας ότι οι πολίτες πρέπει να μπορούν να βασίζονται στην κρατική σύνταξη και κατηγόρησαν τον Μερτς για καλλιέργεια φόβου.

 Χαρακτήρισαν τη στάση του καγκελάριου της Γερμανίας  «άκρως προκλητική» για τους εργαζόμενους που καταβάλλουν εισφορές. Οι δηλώσεις αυτές συνέβαλαν σε πτώση της δημοτικότητας του Μερτς (στο 26% σύμφωνα με το Politbarometer), καθώς πολλοί πολίτες νιώθουν ανασφάλεια για το μέλλον τους.

 Η Γερμανία αντιμετωπίζει έντονο δημογραφικό πρόβλημα, με λιγότερους εργαζόμενους να στηρίζουν έναν αυξανόμενο αριθμό συνταξιούχων, γεγονός που καθιστά το τρέχον σύστημα δαπανηρό και υπό πίεση (https://www.pentapostagma.gr/politiki/7367095_o-kagkelarios-merts-bazei-bomba-sta-themelia-ton-syntaxeon-stin-germania-kai#goog_rewarded).

Αμόκ Merz, προετοιμάζει τους Γερμανούς για Μνημόνιο τύπου Ελλάδας: «20 χρόνια αφθονίας τελειώνουν εδώ». «Η ψευδαίσθηση της ευημερίας μας δεν θα κρατήσει», προειδοποιεί o Merz - Τα χειρότερα... έρχονται για τους Γερμανούς.

Ο γερμανικός πληθυσμός έχει επαναπαυθεί... υπερβολικά σε ένα κλίμα ευημερίας τα τελευταία 20 χρόνια, σύμφωνα με τον Γερμανό Καγκελάριο Friedrich Merz, οι τοποθετήσεις του οποίου αρχίζουν να θυμίζουν έντονα τον πολιτικό λόγο του μνημονιακού προσωπικού της Ελλάδας κατά την περίοδο 2010 μ.Χ. – 2015 μ.Χ. Ο ίδιος δήλωσε ότι αυτός ο τρόπος ζωής δεν μπορεί να συνεχιστεί και ότι η χώρα χρειάζεται άμεσα.... μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό σύστημα και το σύστημα υγείας.

«Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ακόμη και της πολιτικής τάξης, υποτιμά όσα συμβαίνουν στον κόσμο αυτή την στιγμή. Παρακαλώ μην το εκλάβετε ως μομφή, αλλά έχουμε βολευτεί υπερβολικά σε αυτή την ατμόσφαιρα ευημερίας.

Είμαι ο πρώτος καγκελάριος εδώ και 20 χρόνια που λέει στους Γερμανούς απευθείας: Η ψευδαίσθηση της ευημερίας μας δεν θα κρατήσει. Πρέπει να κάνουμε και να αλλάξουμε πολλά περισσότερα από όσα έχουμε κάνει μέχρι τώρα», αναφέρει ο Friedrich Merz, σύμφωνα με το περιοδικό Spiegel.

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η συνέχιση της ζωής με τους γνώριμους ρυθμούς δεν είναι πλέον βιώσιμη, εκφράζοντας παράπονα ότι ο πληθυσμός της χώρας λαμβάνει... αναρρωτικές άδειες πολύ συχνά. Σύμφωνα με τον καγκελάριο, η Γερμανία οφείλει να μεταρρυθμίσει το συνταξιοδοτικό της σύστημα, καθώς και το υγειονομικό και φορολογικό της πλαίσιο.

«Είμαστε πραγματικά ένα τόσο άρρωστο έθνος, ώστε να έχουμε ένα από τα υψηλότερα ποσοστά αναρρωτικών αδειών στην Ευρώπη; Πρέπει να βρούμε τα αίτια και να δημιουργήσουμε κίνητρα για να μειώσουμε αυτούς τους αριθμούς», υπογράμμισε ο Γερμανός καγκελάριος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, ενώ καλεί τον γερμανικό πληθυσμό να «σφίξει το ζωνάρι», η κυβέρνηση του Friedrich Merz διαθέτει τεράστια ποσά για την στήριξη του καθεστώτος του Κιέβου. Ίσως αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Friedrich Merz αποτελεί σήμερα τον πιο μη δημοφιλή πολιτικό μεταξύ των ηγετών της ΕΕ, ξεπερνώντας σε αυτόν τον τομέα ακόμη και τον Emmanuel Macron (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/871875/amok-merz-proetoimazei-tous-germanoys-gia-mnimonio-typou-elladas-20-xronia-afthonias-teleionoun-edoFA/).

Πολιτικός σεισμός στην Γερμανία - Οι Χριστιανοδημοκράτες «στρίβουν» αριστερά για να αντιμετωπίσουν το AfD. Tο πολιτικό κατεστημένο της Γερμανίας επιχειρεί να απομονώσει το AfD με κάθε κόστος.

Ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις σημειώνονται στην Γερμανία καθώς κορυφαία στελέχη της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU/CSU) δηλώνουν έτοιμα να συνεργαστούν ακόμη και με την Αριστερά για να αποτρέψουν την άνοδο της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD).

Ειδικότεραν, ανώτερα στελέχη του CDU ζητούν από το κόμμα να συνεχίσει την μετατόπισή του προς τα αριστερά, προκειμένου να αποφύγει οποιαδήποτε συνεργασία με το AfD, το οποίο χαρακτηρίζουν ως «ακροδεξιό».

Μιλώντας στη δημόσια τηλεόραση ARD στις 20 Μαΐου, ο πρωθυπουργός του κρατιδίου Schleswig-Holstein και στέλεχος του CDU, Daniel Günther, δήλωσε ότι το AfD αποτελεί πολύ μεγαλύτερη απειλή από το Die Linke, το διάδοχο κόμμα του πρώην κομμουνιστικού καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας. «Δεν μπορεί κανείς να βάζει το AfD και το Die Linke στο ίδιο καλάθι», ανέφερε, επιμένοντας ότι οποιοσδήποτε μελλοντικός κυβερνητικός σχηματισμός «πρέπει να γίνει χωρίς το AfD».

Το AfD σαρώνει στις δημοσκοπήσεις. Οι δηλώσεις έρχονται λίγο πριν από κρίσιμες εκλογές στα ανατολικά κρατίδια Sachsen-Anhalt και Mecklenburg-Vorpommern τον Σεπτέμβριο, όπου οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν το AfD να προηγείται με άνεση.

Στα δύο αυτά κρατίδια, ο σχηματισμός κυβέρνησης χωρίς τη συμμετοχή του AfD φαίνεται αριθμητικά εφικτός μόνο με τη στήριξη του Die Linke, παρά το γεγονός ότι επίσημη απόφαση του CDU απαγορεύει συνεργασία και με τα δύο κόμματα. Πρόσφατα, ο γνωστός πολιτικός του CDU στο Sachsen-Anhalt, André Schröder, άφησε επίσης ανοιχτό το ενδεχόμενο πρακτικής συνεργασίας με το Die Linke.

Το CDU εγκαταλείπει τον συντηρητισμό. Οι εξελίξεις θεωρούνται από πολλούς ως επιβεβαίωση ότι το CDU έχει εγκαταλείψει τις παραδοσιακές συντηρητικές αρχές του, επιλέγοντας μια ευρεία αντικυβερνητική συμμαχία εναντίον του AfD, που εκτείνεται από την κεντροδεξιά έως την άκρα αριστερά.

Το κόμμα φαίνεται πλέον πρόθυμο να συνεργαστεί ακόμη και με τους πολιτικούς απογόνους του κομμουνιστικού καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας, αντί να αναγνωρίσει τη νσυνεχώς αυξανόμενη εκλογική επιρροή του AfD. Το AfD βασίζει κυρίως την πολιτική του ατζέντα:

1. Στην αντίθεση στη μαζική μετανάστευση,

2. Στην αντίθεση στην περαιτέρω συγκέντρωση εξουσιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

3. και στις ριζοσπαστικές πράσινες πολιτικές.

Εκρηκτική άνοδος του AfD στην Ανατολική Γερμανία. Στο Sachsen-Anhalt, το AfD εκτοξεύθηκε στο 42%, ποσοστό που θα μπορούσε ακόμη και να του εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία στο τοπικό κοινοβούλιο.

Στο Mecklenburg-Vorpommern, το AfD προηγείται με 36%, σημειώνοντας άνοδο σχεδόν 20 μονάδων σε σχέση με το αποτέλεσμα του 2021 μ.Χ. Ανάλογη εικόνα καταγράφεται και στο κρατίδιο Sachsen, όπου σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση της INSA, το AfD αγγίζει επίσης το 42%, δηλαδή διπλάσιο ποσοστό από το CDU.

Η συμπρόεδρος του AfD, Alice Weidel, αντέδρασε μέσω X, κατηγορώντας τα παραδοσιακά κόμματα ότι επιτίθενται στους απλούς πολίτες αντί να αντιμετωπίζουν τα πραγματικά προβλήματα της Γερμανίας.

Ζητούν περιορισμούς στα social media. Την ίδια ώρα, στο ίδιο του το κρατίδιο Schleswig-Holstein, το CDU υπέστη σημαντική πτώση στις τελευταίες ομοσπονδιακές εκλογές, λαμβάνοντας 27,6%, έναντι 43,4% στις περιφερειακές εκλογές του 2022 μ.Χ. Παρά την μείωση της επιρροής του κόμματός του, ο Daniel Günther ζήτησε ακόμη αυστηρότερα μέτρα κατά του AfD και των υποστηρικτών του στα social media.

Μιλώντας σε συνέδριο στο Βερολίνο, επανέλαβε την επιθυμία του για αυστηρότερη ρύθμιση των κοινωνικών δικτύων, ελέγχους στους αλγορίθμους και ακόμη και «υποχρεωτική χρήση πραγματικού ονόματος» στο διαδίκτυο, ώστε να αντιμετωπιστούν - όπως είπε - το «μίσος και η υποκίνηση». Παράλληλα, τάχθηκε υπέρ διαδικασίας απαγόρευσης του AfD και ζήτησε ισχυρότερη κινητοποίηση εναντίον του κόμματος.

Οι δηλώσεις αυτές ενισχύουν τις κατηγορίες ότι τα παραδοσιακά κόμματα της Γερμανίας, βλέποντας τη στήριξή τους να μειώνεται, επιχειρούν ολοένα και περισσότερο να περιορίσουν τις φωνές της αντιπολίτευσης, παρουσιάζοντας ένα δημοκρατικά εκλεγμένο κόμμα ως «κίνδυνο» για το κράτος (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/876671/politikos-seismos-sti-germania-oi-xristianodimokrates-strivoun-aristera-gia-na-antimetopisoun-to-afd).

Οι αγορές εκτοξεύουν τον αριθμό των υπερπλουσίων στην Γερμανία –  Σε 1% του πληθυσμού το 52,8% των χρηματοπιστωτικών περιουσιακών στοιχείων. Η ομάδα με περιουσία άνω των 100 εκατ. δολ. στην Γερμανία κατέχει συνολικά σχεδόν 3,4 τρισ. δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί στο 27,3% των συνολικών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων της χώρας, τα οποία ανέρχονται σε 12,4 τρισ. Δολάρια.

Σύμφωνα με την έκθεση Global Wealth Report της Boston Consulting Group (BCG), ο αριθμός των υπερπλουσίων στην Γερμανία αυξήθηκε το 2025 μ.Χ. κατά περίπου 1.100 άτομα σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος και ανήλθε σε περίπου 5.000.

Ως υπερπλούσιοι ορίζονται τα άτομα με περιουσία άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων (περίπου 86 εκατ. ευρώ). Η συγκεκριμένη ομάδα κατέχει σχεδόν 3,4 τρισ. δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί στο 27,3% των συνολικών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων της Γερμανίας, τα οποία ανέρχονται σε 12,4 τρισ. δολάρια.

Σύμφωνα με την BCG, οι υπερπλούσιοι ωφελήθηκαν κυρίως από τα κέρδη που κατέγραψαν οι χρηματιστηριακές αγορές. Η εταιρεία συμβούλων εκτιμά ότι έως το 2030 μ.Χ. το μερίδιό τους στα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία της Γερμανίας θα αυξηθεί στο 29%.

Ο Michael Kahlich, εταίρος της BCG στην Ζυρίχη και εκ των συγγραφέων της μελέτης, δήλωσε: «Η συγκέντρωση του πλούτου στα ανώτερα στρώματα συνεχίζει να αυξάνεται. Όσοι διαθέτουν μεγαλύτερα περιουσιακά στοιχεία έχουν τη δυνατότητα ευρύτερης διαφοροποίησης των επενδύσεών τους και πρόσβασης σε κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων με υψηλότερες αποδόσεις, όπως οι μετοχές και τα private equity».

Κατέχουν πάνω από το 50% των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων. Στον αντίποδα, περίπου 66 εκατομμύρια πολίτες στην Γερμανία διαθέτουν χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία αξίας μικρότερης των 250.000 δολαρίων.

Η μεγάλη αυτή πλειονότητα κατέχει μόλις το 35,9% των συνολικών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων. Μεταξύ αυτών των δύο άκρων βρίσκονται περίπου 3,2 εκατομμύρια άτομα με περιουσία από 250.000 έως 1 εκατ. δολάρια, τα οποία κατέχουν το 11,3% των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων.

Επιπλέον, περισσότεροι από 700.000 εκατομμυριούχοι κατέχουν, μαζί με τους περίπου 5.000 υπερπλούσιους, πάνω από το ήμισυ (52,8%) των συνολικών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων.

Πρόκειται για το 0,9% του πληθυσμού ή 1 στους 113 Γερμανούς. Η καθαρή περιουσία των Γερμανών αυξήθηκε κατά 15%. Σύμφωνα με την μελέτη, η συνολική καθαρή περιουσία των Γερμανών αυξήθηκε το 2025 μ.Χ. κατά περίπου 15%, φθάνοντας τα 23,3 τρισ. δολάρια.

Τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία αυξήθηκαν κατά σχεδόν 18%, κυρίως λόγω της ισχυρής ανόδου των χρηματιστηριακών αγορών. Τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία (real assets) — κυρίως τα ακίνητα — ανήλθαν σε 13,4 τρισ. δολάρια και αντιπροσώπευαν περισσότερο από το ήμισυ του συνολικού πλούτου.

Οι υποχρεώσεις (χρέος) αυξήθηκαν οριακά στα 2,5 τρισ. δολάρια. Ο Michael Kahlich σημείωσε: «Οι Γερμανοί παραμένουν συντηρητικοί επενδυτές. Οι τραπεζικές καταθέσεις και τα μετρητά εξακολουθούν να κυριαρχούν στην διάρθρωση του πλούτου των ιδιωτικών νοικοκυριών.

Παράλληλα, παρατηρούμε ότι τα ETF, οι μετοχές και γενικότερα οι επενδύσεις που συνδέονται με τις κεφαλαιαγορές αποκτούν σταθερά μεγαλύτερη σημασία.» Ωστόσο, η επιβράδυνση της οικονομίας, η γήρανση του πληθυσμού και η σχετικά περιορισμένη επενδυτική κουλτούρα στις μετοχές λειτουργούν ανασταλτικά στην συσσώρευση πλούτου.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν στην πρώτη θέση, ακολουθεί η Κίνα. Σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με την BCG, η καθαρή περιουσία αυξήθηκε κατά περισσότερο από 9%, φθάνοντας τα 550 τρισ. δολάρια.

Ιδιαίτερα τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία αυξήθηκαν κατά σχεδόν 11% το 2025 μ.Χ., καταγράφοντας την μεγαλύτερη ετήσια άνοδο από το 2021 μ.Χ. Σε διεθνή σύγκριση, οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν με μεγάλη διαφορά την πρώτη θέση με χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία ύψους 147 τρισ. δολαρίων. Ακολουθούν:

• Η Κίνα με 41,5 τρισ. δολάρια,

• Η Ιαπωνία με 15,6 τρισ. δολάρια,

• Η Γερμανία με 12,4 τρισ. δολάρια.

Η BCG αναλύει σε ετήσια βάση την εξέλιξη του ιδιωτικού πλούτου παγκοσμίως.

Η μελέτη καλύπτει 97 αγορές, οι οποίες αντιπροσωπεύουν περίπου το 98% του παγκόσμιου ΑΕΠ, και βασίζεται σε στοιχεία από περισσότερες από 100 τράπεζες και εταιρείες διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων. Στα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία περιλαμβάνονται:

• Μετρητά,

• τραπεζικές καταθέσεις,

• Μετοχές,

• Ομόλογα,

• Ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής,

• Αμοιβαία κεφάλαια,

• Συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

Επιπλέον, λαμβάνονται υπόψη τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία, όπως τα ακίνητα και τα πολύτιμα μέταλλα, καθώς και οι υποχρεώσεις (χρέη)-( https://www.bankingnews.gr/analyseis-ektheseis/articles/878761/oi-agores-ektokseyoun-ton-arithmo-ton-polyekatommyrioyxon-oloena-kai-megalyteros-ploytos-stin-koryfi-katarrefsi-mesaias-taksis).

Σύγχυση και πανικός. Ο Πρόεδρος της Γερμανίας Σταϊνμάγιερ ομολογεί ότι ο δρόμος της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD) προς την εξουσία είναι ανοικτός, καθώς δεν υπάρχει άλλη επιλογή για ένα διαρκώς διογκούμενο ετερόκλητο μέτωπο δυσαρεστημένων με το σημερινό πολιτικό τοπίο της χώρας.

To ακροδεξιό ρατσιστικό μόρφωμα ιδρύθηκε το 2013 μ.Χ. από μια ομάδα πανεπιστημιακών που ανησυχούσαν για τον κίνδυνο απώλειας της εθνικής κυριαρχίας αν προχωρούσε η εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Η πολιτική των ανοικτών συνόρων που υιοθέτησε η Μέρκελ το 2015 μ.Χ. ώθησε την Εναλλακτική να μεταλλαχθεί σε ξενόφοβο και ρατσιστικό πολιτικό μόρφωμα που ήλθε δεύτερο σε ποσοστό ψήφων στις εκλογές του περασμένου Φεβρουαρίου, ενώ είναι πρώτο στη συντριπτική πλειοψηφία των μετεκλογικών δημοσκοπήσεων.

Ο Σταϊνμάγιερ έχει ταχθεί υπέρ της απαγόρευσης λειτουργίας του κόμματος από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης, σε μια χωρίς προσχήματα προεξόφληση ως μη αντιστρέψιμη την δυναμική εκλογικού θριάμβου της Ακροδεξιάς στις επόμενες εθνικές εκλογές, όποτε και αν γίνουν. Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Δυτικής Γερμανίας στις αρχές της δεκαετίας του ’50 μ.Χ. έθεσε εκτός νόμου δύο νεοναζιστικά κόμματα και το 1.956 μ.Χ. το Κομμουνιστικό Κόμμα ΚΡD.

Την ίδια στιγμή στην Γαλλία παραμένει ασαφές αν το Εφετείο θα επιβεβαιώσει ή θα ακυρώσει την πρωτόδικη καταδίκη της Λεπέν σε στέρηση των πολιτικών της δικαιωμάτων για μια πενταετία, απαγορεύοντάς της, επί της ουσίας, να διεκδικήσει δημόσιο αξίωμα.

Αν η έκκληση Σταϊνμάγιερ εισακουστεί, θα πρόκειται για μια εκτροπή από τους κανόνες και τις παραδόσεις της δυτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Το 1.996 μ.Χ., στην Τουρκία ο αρχηγός του Ισλαμικού Κόμματος Ερμπακάν έγινε πρωθυπουργός με κυβερνητικό εταίρο το κόμμα του Ορθού Δρόμου της Τσιλέρ.

Ένα χρόνο αργότερα καθαιρέθηκε με ένα email της στρατιωτικής ηγεσίας και λίγους μήνες αργότερα το Συνταγματικό Δικαστήριο έθεσε εκτός νόμου το κόμμα του. Η αναπαραγωγή του παραπάνω ξτρσσκηνικού στην Γερμανία σήμερα είναι αδύνατη, καθώς θα πριμοδοτούσε εκλογικά την Εναλλακτική και θα την αναδείκνυε ως υπερασπιστή της λαϊκής κυριαρχίας (https://www.efsyn.gr/stiles/ypografoyn/490707_syghysi-kai-panikos).

Γερμανία: Μεσοβέζικη λύση για θητεία, εθελοντική αλλά… Η στρατιωτική θητεία στην Γερμανία θα παραμείνει κατά βάση εθελοντική, όταν ωστόσο δεν καλύπτονται οι ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων σε προσωπικό, θα ακολουθεί υποχρεωτική στράτευση.

Αυτό προβλέπει η συμφωνία στην οποία κατέληξαν τις πρωινές ώρες τα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού (CDU/CSU, SPD), έπειτα από μακροχρόνιες και επίπονες διαπραγματεύσεις, οι οποίες ανέδειξαν τόσο τη σαφή αλλαγή νοοτροπίας και κατεύθυνσης της χώρας όσο και τις ιδεολογικές διαφορές των κυβερνητικών εταίρων.

Από την 1.1.2026 μ.Χ., ξεκινώντας από τη γενιά που γεννήθηκε από την 1.1.2008 μ.Χ., στα 18 τους χρόνια οι άνδρες υποχρεωτικά και οι γυναίκες εθελοντικά θα συμπληρώνουν ερωτηματολόγιο, στο οποίο θα περιγράφουν μεταξύ άλλων τις δραστηριότητές τους, αλλά και το ενδιαφέρον τους για την στρατιωτική θητεία ή άλλες εθελοντικές υπηρεσίες.

Θα ακολουθούν ιατρικές εξετάσεις και με βάση τα αποτελέσματά τους θα καταρτίζονται κατάλογοι με τους στρατεύσιμους, «προκειμένου η Bundeswehr να γνωρίζει ποιον μπορεί να καλέσει σε περίπτωση εθνικής έκτακτης ανάγκης ή επαναφοράς της υποχρεωτικής θητείας».

Με την νέα νομοθεσία επιχειρείται η στρατιωτική θητεία να καταστεί ελκυστικότερη ώστε οι ανάγκες να καλύπτονται κατά κύριο λόγο από εθελοντές, οι οποίοι, εφόσον δεσμεύονται για τουλάχιστον ένα έτος, θα αμείβονται με 2.600 (μικτά) ευρώ μηνιαίως και θα τους χορηγείται επιδότηση για την έκδοση άδειας οδήγησης για αυτοκίνητο ή φορτηγό. Όσοι υπηρετούν για μεγαλύτερο διάστημα, θα έχουν αυξημένες απολαβές και προνόμια, καθώς θα αντιμετωπίζονται ως «στρατιώτες καριέρας», επισημαίνει η κυβέρνηση.

Αρμόδιο να αποφασίσει πότε απαιτείται υποχρεωτική στράτευση και για πόσα άτομα θα είναι αποκλειστικά το ομοσπονδιακό κοινοβούλιο και θα ακολουθεί κλήρωση μεταξύ όσων έχουν κριθεί κατάλληλοι για στράτευση. Δεν προβλέπεται πάντως αυτόματη ενεργοποίηση της στρατολόγησης, διευκρινίζεται, και ο Υπουργός ‘Αμυνας θα πρέπει ανά έξι μήνες να ενημερώνει την Bundestag για την εξέλιξη του αριθμού των στρατιωτών.

«’Αλλες Ευρωπαϊκές χώρες, ιδιαίτερα στον βορρά, δείχνουν ότι η αρχή της εθελοντικής θητείας σε συνδυασμό με την ελκυστικότητα λειτουργεί – περιμένω να συμβεί ακριβώς το ίδιο και εδώ», δήλωσε ο υπουργός ‘Αμυνας Μπόρις Πιστόριους (SPD), επισημαίνοντας ότι «όσο πιο ικανές είναι οι ένοπλες δυνάμεις μας για αποτροπή και άμυνα, μέσω εξοπλισμού, εκπαίδευσης και προσωπικού, τόσο μικρότερη είναι η πιθανότητα να γίνουμε ακόμη και μέρος μιας σύγκρουσης – και αυτό ωφελεί όλους».

Σε μια προφανή προσπάθεια να καθησυχάσει τους πολίτες, ο υπουργός διαβεβαίωσε ότι «αυτή είναι η εμπειρία του Ψυχρού Πολέμου και επομένως δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος ανησυχίας». «Θα δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση στην εθελοντική πτυχή», τόνισε ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της Χριστιανικής Ένωσης (CDU/CSU) Γενς Σπαν, ενώ ο ομόλογός του της Κ.Ο. του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) Ματίας Μιρς έκανε λόγο για ένα «καλό αποτέλεσμα» των διαπραγματεύσεων.

Το νέο μοντέλο στρατολόγησης στοχεύει στην αύξηση του μεγέθους της Bundeswehr προκειμένου να καλυφθούν και οι υποχρεώσεις της Γερμανίας προς το ΝΑΤΟ, σε 255.000 έως 270.000 ενεργούς στρατιώτες, ενώ θα πρέπει να υπάρχουν και περίπου 200.000 έφεδροι.

Στο τέλος του 2024 μ.Χ. υπηρετούσαν στις ένοπλες δυνάμεις 181.174 στρατιώτες, με το 20% των θέσεων να παραμένουν κενές. Στο μεταξύ ο μέσος όρος ηλικίας των στρατιωτών έχει ανεβεί από 32,4 έτη το 2019 μ.Χ. στα 34 έτη για το 2024 μ.Χ.-(https://www.defence-point.gr/germania-mesoveziki-lysi-gia-thiteia-ethelontiki-alla#goog_rewarded).

Tο 2029 μ.Χ. έρχεται η μεγάλη δέσμευση καταθέσεων στην ΕΕ – Γιατί θα διαλυθούν τράπεζες και καταθέσεις. Προ των πυλών… η «χρηματοοικονομική φυλακή» της ΕΚΤ. Το ψηφιακό ευρώ συγκαταλέγεται μεταξύ των πιο φιλόδοξων έργων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Καθώς το Ευρωσύστημα και η ΕΕ συγχωνεύονται ολοένα και περισσότερο σε ταυτόχρονους και ολοκληρωμένους πολιτικούς χώρους, δεν μπορεί πλέον να αμφισβητηθεί ότι το Ευρωπαϊκό CBDC αποτελεί πρωτίστως μια γεωπολιτική κίνηση ισχύος από τις Βρυξέλλες. Ωστόσο, το euro-CBDC, συντομογραφία του «ψηφιακού νομίσματος κεντρικής τράπεζας», παραμένει εγκλωβισμένο σε έναν φαύλο κύκλο.

Αρχικά είχε προβλεφθεί ότι θα βρισκόταν ήδη σε φάση υλοποίησης πριν από χρόνια, όμως πλέον τα πρώτα ψηφιακά πορτοφόλια δεν αναμένονται πριν από τα τέλη του 2029 μ.Χ. Αυτό επεσήμανε ο Πρόεδρος της Bundesbank, Nagel, σε συνέντευξή του στην Handelsblatt.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Nagel εμφανίστηκε ως υποστηρικτής ενός euro-CBDC, παρά το γεγονός ότι η εισαγωγή του θα έδινε τεράστια εξουσία στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ως εκδότρια και διαχειρίστρια ψηφιακών πορτοφολιών. Αυτό θα συνέπιπτε με την διάλυση βασικών τομέων επιχειρηματικής δραστηριότητας που σήμερα ελέγχονται από τις εμπορικές τράπεζες.

Ο Nagel υποβάθμισε τον κίνδυνο μεγάλης κλίμακας εκροής κεφαλαίων από λογαριασμούς σε ταμιευτήρια, την Deutsche Bank και άλλες τράπεζες, υποστηρίζοντας ότι τα ψηφιακά πορτοφόλια θα έχουν ανώτατο όριο τα 3.000 ευρώ. Με αυτό το επιχείρημα, επιχειρεί να μειώσει τον αδιαμφισβήτητο κίνδυνο ότι η τεχνολογία θα μπορούσε αργότερα να επεκταθεί πολύ πέρα από τα αρχικά της όρια.

Δυστυχώς, η συνέντευξη δεν αποσαφηνίζει την διαφορά ανάμεσα στο CBDC που προβλέπεται για την ζώνη του ευρώ και στα ήδη υπάρχοντα stablecoins, τα περισσότερα από τα οποία είναι εκφρασμένα σε δολάρια ΗΠΑ. Γίνεται θεμελιώδης διάκριση ανάμεσα στο ψηφιακό χρήμα που εκδίδεται από μια κεντρική κρατική αρχή και στις υπηρεσίες ψηφιακού νομίσματος που παρέχονται από πολλούς ιδιώτες εκδότες.

Μια ολοκληρωμένη σύγκρουση μεταξύ συστημάτων διαμορφώνεται ολοένα και περισσότερο στον χώρο του ψηφιακού χρήματος. Από την μία πλευρά βρίσκονται οι ευρωπαϊκοί θεσμοί που προωθούν τη συστηματική συγκέντρωση εξουσίας.

Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού βρίσκεται ένα μοντέλο που, σε σύγκριση με την προσέγγιση της ΕΕ, θυμίζει επιστροφή σε καπιταλισμό Άγριας Δύσης: περισσότερη απορρύθμιση, συρρίκνωση του κρατικού μηχανισμού και, στη νομισματική πολιτική, σταδιακή επιστροφή στη δημιουργία χρήματος από τον ιδιωτικό τομέα μέσω ιδιωτικά εκδιδόμενων stablecoins.

Τα ψηφιακά νομίσματα συνδεδεμένα με το fiat, τα λεγόμενα stablecoins, αποτελούν σήμερα μία από τις πιο καυτές τάσεις στα αμερικανικά χρηματοοικονομικά. Ο μεγαλύτερος ιδιωτικός εκδότης ενός stablecoin σε δολάριο είναι η Tether, της οποίας το ψηφιακό δολάριο έχει φτάσει πλέον σε αγοραία αξία περίπου 190 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτά τα ιδιωτικά εκδιδόμενα ψηφιακά δολάρια αποτελούν μια σημαντική καινοτομία στην τεχνολογία blockchain.

Συγκεκριμένα, επιτρέπουν μεταφορές σε πραγματικό χρόνο, λειτουργούν χωρίς τραπεζικές αργίες και παρέχουν πρόσβαση εκτός του παραδοσιακού συστήματος SWIFT σε οποιονδήποτε διαθέτει σύνδεση στο διαδίκτυο. Οι χρήστες ουσιαστικά χρειάζονται μόνο ένα smartphone και μια εγκατεστημένη εφαρμογή πορτοφολιού — χωρίς παραδοσιακό τραπεζικό λογαριασμό.

Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι οι δυνητικά χαμηλότερες χρεώσεις και, σε ορισμένες περιπτώσεις, υψηλότερες αποδόσεις, καθώς οι πάροχοι αποφεύγουν τις διογκωμένες διοικητικές δομές των παραδοσιακών τραπεζών.

Τα stablecoins αναμφίβολα αποτελούν μια σημαντική αύξηση της ατομικής κυριαρχίας — τουλάχιστον μέχρι οι εκδότες, πιθανώς υπό κυβερνητική πίεση, να αποφασίσουν να παγώσουν την πρόσβαση στα κεφάλαια των χρηστών.

Ενιαίο πρότυπο ελέγχου. Το γεγονός ότι η ευρωζώνη μέχρι στιγμής ούτε έχει συμφωνήσει σε ένα ενιαίο πρότυπο ελέγχου για ένα ψηφιακό CBDC ούτε έχει παγιδεύσει τους πολίτες μέσα σε μια τέτοια ψηφιακή χρηματοοικονομική φυλακή οφείλεται σε αρκετούς παράγοντες. Ένας από αυτούς είναι τεχνολογικός. Η απειλή που θέτει η κβαντική υπολογιστική εντείνει δραματικά τους σχετικούς κινδύνους.

Ένα κεντρικοποιημένο ψηφιακό χρηματοοικονομικό σύστημα όπως το euro-CBDC θα αντιμετώπιζε μαζικές απόπειρες hacking και χειραγώγησης. Αυτή είναι η κλασική αδυναμία των κεντρικοποιημένων συστημάτων: παρέχουν στους επιτιθέμενους ένα σαφώς ορισμένο σημείο επίθεσης.

Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρωσύστημα μαζί συγκροτούν μια υπερ-γραφειοκρατική και πλήρως κεντρικοποιημένη δομή εξουσίας που αναπόφευκτα υστερεί σε σχέση με τα τρέχοντα τεχνολογικά πρότυπα.

Για ακριβώς αυτόν τον λόγο, αποκεντρωμένα χρηματοοικονομικά οικοσυστήματα όπως το δίκτυο του Bitcoin είναι τεχνολογικά ανώτερα. Το Bitcoin προστατεύεται από ένα αποκεντρωμένο δίκτυο ανεξάρτητων miners και operators κόμβων. Κάθε συμμετέχων υπερασπίζεται την δομή από άμεσο ίδιο συμφέρον.

Με πάνω από 100 εκατομμύρια κατόχους Bitcoin παγκοσμίως και δεκάδες χιλιάδες miners, δημιουργείται ένα σχεδόν απροσπέλαστο προστατευτικό τείχος. Σε αντίθεση με τα σχόλια του Nagel στη συνέντευξη, ο εμπορικός τραπεζικός τομέας επίσης προφανώς αντιστέκεται στην κεντρικοποίηση του χρηματοοικονομικού συστήματος στα χέρια της ΕΚΤ.

Ο λόγος είναι απλός: πλήρης εφαρμογή του ψηφιακού ευρώ θα καθιστούσε το παραδοσιακό τραπεζικό επιχειρηματικό μοντέλο —λογαριασμούς, προϊόντα αποταμίευσης και υπηρεσίες μεταφορών— σε μεγάλο βαθμό παρωχημένο.

Όμως ο πραγματικός λόγος για τον οποίο μέχρι στιγμής επικρατεί σχετική ηρεμία στο ζήτημα των CBDC εντός του Ευρωσυστήματος γίνεται προφανής όταν παρατηρήσει κανείς την ταχύτητα με την οποία το παγκόσμιο κεφάλαιο εγκαταλείπει ζώνες κρίσης.

Η εισαγωγή ενός CBDC θα έστελνε το μήνυμα ότι η ΕΚΤ σκοπεύει να ενσωματώσει έναν μηχανισμό ελέγχου κεφαλαίων, πιθανώς ενόψει μιας πλήρους χρηματοοικονομικής ή κρατικής κρίσης χρέους στην ευρωζώνη.

Μια δραματική άνοδος των επιτοκίων που θα προκληθεί από ξεπούλημα ευρωπαϊκών ομολόγων θα ανάγκαζε ξανά την ΕΚΤ να παρέμβει ως δανειστής έσχατης ανάγκης, σε κλίμακα ενδεχομένως πολύ μεγαλύτερη από οτιδήποτε έχει παρατηρηθεί κατά τις χρηματοπιστωτικές και κρίσεις κρατικού χρέους της τελευταίας δεκαπενταετίας.

Μια τέτοια παρέμβαση θα έθετε αναπόφευκτα θεμελιώδη ερωτήματα για την μακροπρόθεσμη σταθερότητα του ίδιου του ευρώ. Το ότι η ευρωζώνη θα αντιμετωπίσει τελικά άλλη μια κρίση χρέους είναι σχεδόν βέβαιο.

Η μόνη αβεβαιότητα αφορά τον χρόνο, δηλαδή το πότε οι αγορές ομολόγων, αντιμέτωπες με την αδιάκοπη αύξηση του Ευρωπαϊκού χρέους, στην οποία πλέον συμμετέχει με ενθουσιασμό ακόμη και η Γερμανία, θα δώσουν τελικά το «όχι» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/877663/to-2029-erxetai-i-megali-desmefsi-katatheseon-stin-ee-giati-tha-dialythoyn-trapezes-kai-katatheseis).

Καταρρέει η γερμανική οικονομία: Μαζικές πτωχεύσεις και χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας «τσακίζουν» την ατμομηχανή της Ευρώπης. Ανακοινώθηκαν 548 νέα επενδυτικά έργα, αριθμός μειωμένος κατά 10% σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά.

Οι ξένες επενδύσεις στην Γερμανία παρουσίασαν αισθητή μείωση το 2025 μ.Χ., σύμφωνα με έρευνα της ελεγκτικής και συμβουλευτικής εταιρείας EY, την οποία επικαλέστηκε το Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Συγκεκριμένα, ανακοινώθηκαν 548 νέα επενδυτικά έργα, αριθμός μειωμένος κατά 10% σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά.

Ο επικεφαλής της EY στην Γερμανία, Henrik Ahlers, χαρακτήρισε τα στοιχεία αυτά ως σοβαρή προειδοποίηση για την ανταγωνιστικότητα της χώρας. Όπως ανέφερε, η Γερμανία καθυστερεί σε κρίσιμες μεταρρυθμίσεις, ενώ άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν προχωρήσει σε εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης, απλοποίηση της φορολογίας και δημιουργία πιο φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος.

Παράλληλα, τόνισε ότι οι υψηλοί φόροι, το αυξημένο εργατικό κόστος, οι ακριβές τιμές ενέργειας και η εκτεταμένη γραφειοκρατία λειτουργούν αποτρεπτικά για νέες επενδύσεις. Σύμφωνα με τον ίδιο, η εικόνα της Γερμανίας ως σταθερής και ισχυρής οικονομικής δύναμης έχει πλέον αποδυναμωθεί διεθνώς.

«Ασφυκτιά» η γερμανική οικονομία. Η πτώση των επενδύσεων έρχεται σε μια περίοδο που η Γερμανική οικονομία αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες. Το Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών του Χάλε ανακοίνωσε ότι οι εταιρικές πτωχεύσεις έφτασαν στα υψηλότερα επίπεδα από το 2005 μ.Χ. Κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους καταγράφηκαν 4.573 πτωχεύσεις επιχειρήσεων, αριθμός που ξεπέρασε ακόμη και τα επίπεδα της οικονομικής κρίσης του 2009 μ.Χ.

Ιδιαίτερα έντονη ήταν η αύξηση τον Μάρτιο, όταν οι πτωχεύσεις ήταν κατά 71% περισσότερες σε σχέση με τον μέσο όρο της περιόδου 2016 μ.Χ.–2019 μ.Χ.. Πίεση δέχεται και ο βιομηχανικός τομέας της χώρας. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, από το 2019 μ.Χ. έχουν χαθεί περίπου 245.500 θέσεις εργασίας στην γερμανική βιομηχανία.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της κρίσης αποτελεί η Volkswagen, η οποία σχεδιάζει να μειώσει περίπου 50.000 θέσεις εργασίας στη Γερμανία έως το 2030 μ.Χ. Η εταιρεία ανακοίνωσε σημαντική πτώση κερδών, με τα καθαρά της έσοδα να μειώνονται κατά 44%, φτάνοντας τα 6,9 δισεκατομμύρια ευρώ — το χαμηλότερο επίπεδο από την περίοδο του σκανδάλου εκπομπών ρύπων.

Η Volkswagen απέδωσε την μείωση αυτή στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Porsche AG, στους Αμερικανικούς δασμούς αλλά και στο υψηλό κόστος αναδιάρθρωσης της εταιρείας. Ο οικονομικός διευθυντής της Volkswagen, Arno Antlitz, δήλωσε ότι τα τρέχοντα επίπεδα κερδοφορίας δεν είναι βιώσιμα μακροπρόθεσμα, επισημαίνοντας ότι οι γεωπολιτικές εντάσεις, οι δασμοί και ο αυξημένος ανταγωνισμός επιβαρύνουν σημαντικά την εταιρεία.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η EY κατέγραψε συνολικά 5.026 νέα επενδυτικά έργα από ξένες εταιρείες, αριθμός μειωμένος κατά 7% σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Η Γαλλία παρέμεινε πρώτη σε προσέλκυση επενδύσεων με 852 έργα, ακολουθούμενη από το Ηνωμένο Βασίλειο με 730, ενώ η Γερμανία βρέθηκε στην τρίτη θέση.

Η συμπρόεδρος του AfD, Alice Weidel, σχολίασε ότι τα στοιχεία αποδεικνύουν την μείωση της διεθνούς εμπιστοσύνης προς την Γερμανία. Μέσα από ανάρτησή της υποστήριξε ότι οι ξένες εταιρείες επενδύουν ολοένα και λιγότερο στην χώρα και κατηγόρησε την κυβέρνηση για έλλειψη ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/877373/katarreei-i-germaniki-oikonomia-mazikes-ptoxeyseis-kai-xiliades-xamenes-theseis-ergasias-tsakizoun-tin-atmomixani-tis-evropis).

Αμόκ στο ΝΑΤΟ: Οι Ευρωπαίοι έτοιμοι για προληπτική επίθεση στην Ρωσία με 800.000 στρατό - Όλο το «γερμανικό σχέδιο» φρίκης. Στο σενάριο πολέμου με την Ρωσία, 800.000 Γερμανοί, Αμερικανοί και άλλοι στρατιώτες του NATO σχεδιάζεται να αναπτυχθούν ανατολικά προς την πρώτη γραμμή...

Οι πραγματικές προθέσεις των Ευρωπαίων πολεμοκάπηλων ξεσκεπάστηκαν κι επίσημα πια μπροστά στα μάτια ολόκληρου του πλανήτη, αφού στο όνομα του πολέμου κατά του... αόρατου εχθρού τους, ετοιμάζονται να χτυπήσουν την Ρωσία πρώτοι σε μία αποκαλούμενη «προληπτική» επίθεση, κατά την οποία μάλιστα σχεδιάζεται η επιστράτευση 800.000 πολιτών.

Σε περίπτωση πολέμου με την Ρωσία, 800.000 Γερμανοί, Αμερικανοί και άλλοι στρατιώτες του NATO πρόκειται να αναπτυχθούν ανατολικά προς την πρώτη γραμμή, ανέφερε την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου η Αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal (WSJ), επικαλούμενη το 1.200 σελίδων Γερμανικό Σχέδιο Πολέμου ή αλλιώς... «Operational Plan Germany» (εν συντομία OPLAN DEU).

Το έγγραφο αυτό αναπτύχθηκε από ομάδα συγγραφέων υπό την ηγεσία του Αντιστράτηγου André Bodemann, αρχηγού του επιτελείου της της Bundeswehr, ο οποίος έχει προηγουμένως εκτελέσει αποστολές στο Κόσοβο και το Αφγανιστάν.

Σε περίπτωση αντιπαράθεσης με την Ρωσία —ανεξάρτητα από το πού μπορεί να ξεκινήσει— τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ θα πρέπει να διασχίσουν Γερμανικό έδαφος, σημείωσε ο Tim Stuchtey, διευθυντής του Ινστιτούτου του Βραδεμβούργου για την Κοινωνία και την Ασφάλεια.

Σοκ από το Politico: Οι Ευρωπαίοι σκέφτονται το αδιανόητο... να χτυπήσουν προληπτικά την Ρωσία. «Οι Ρώσοι δοκιμάζουν συνεχώς τα όρια — ποια είναι η απάντηση, πόσο μακριά μπορούμε να φτάσουμε;» σημείωσε σε συνέντευξή της η Λετονή Υπουργός Εξωτερικών Baiba Braže. Χρειάζεται μια πιο «προληπτική απάντηση», δήλωσε στο Poltico. «Και δεν είναι η ομιλία που στέλνει μήνυμα — είναι η πράξη», προανήγγειλε χαρακτηριστικά.

Ρωσικά drones έχουν υπερπτήσεις πάνω από την Πολωνία και τη Ρουμανία τις τελευταίες εβδομάδες και μήνες, ενώ μυστηριώδη drones έχουν προκαλέσει χάος σε αεροδρόμια και στρατιωτικές βάσεις σε όλη την ήπειρο. Άλλα περιστατικά περιλαμβάνουν παρεμβολές GPS jamming, εισβολές μαχητικών αεροσκαφών και ναυτικών σκαφών, καθώς και έκρηξη σε βασική Πολωνική σιδηροδρομική σύνδεση που μετέφερε στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία.

«Συνολικά, η Ευρώπη και η συμμαχία πρέπει να αναρωτηθούν πόσο καιρό είμαστε διατεθειμένοι να ανεχτούμε αυτόν τον τύπο υβριδικού πολέμου... [και] εάν πρέπει να εξετάσουμε το ενδεχόμενο να γίνουμε οι ίδιοι πιο δραστήριοι σε αυτόν τον τομέα», δήλωσε στο Welt TV την περασμένη εβδομάδα ο Γερμανός Υφυπουργός Άμυνας Florian Hahn.

Όπως γίνεται αντιληπτό από το δημοσίευμα του Politico οι Ευρωπαίοι στρώνουν το έδαφος για μία πρωτοφανή επιθετική ενέργεια που θα εμπλέξει ολόκληρη την ήπειρο σε έναν αιματηρό πόλεμο με ασύμμετρες και, δεδομένα, καταστροφικές συνέπειες.

«Πάμε σε πόλεμο με διαλυμένους αυτοκινητόδρομους και χωρίς λιμανια». Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Βερολίνου, το 20% των αυτοκινητοδρόμων στην Γερμανία και περισσότερο από το ένα τέταρτο των γεφυρών πάνω από αυτούς χρειάζονται επισκευές λόγω χρόνιας υποχρηματοδότησης.

Περίπου 15 δισεκατομμύρια ευρώ απαιτούνται για εργασίες επισκευής στα λιμάνια της Γερμανίας στη Βόρεια και Βαλτική Θάλασσα, συμπεριλαμβανομένων 3 δισεκατομμυρίων ευρώ για τον εκσυγχρονισμό υποδομών διπλής χρήσης, ιδίως στις αποβάθρες. Μακροπρόθεσμα, το Βερολίνο σχεδιάζει να δαπανήσει 166 δισεκατομμύρια ευρώ σε έργα υποδομής έως το 2029.

Περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια ευρώ θα επενδυθούν στο σιδηροδρομικό δίκτυο, με προτεραιότητα στις εγκαταστάσεις διπλής χρήσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η Bundeswehr διενεργεί ενημερώσεις σε νοσοκομεία, αστυνομικά τμήματα και υπηρεσίες αντιμετώπισης καταστροφών, υπογράφει συμβάσεις με ομόσπονδα κρατίδια και διαχειριστές αυτοκινητοδρόμων και καθιερώνει διαδρομές διέλευσης για στρατιωτικές φάλαγγες, γράφει η WSJ.

Οι Γερμανοί προετοίμαζαν το OPLAN DEU κατά της Ρωσίας από τον Μάρτιο του 2023 μ.Χ.! Η προετοιμασία του OPLAN DEU ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2023 μ.Χ. Πρόκειται για το πρώτο ολοκληρωμένο σχέδιο... «διασφάλισης της ασφάλειας της Γερμανίας» και προστασίας από στρατιωτικές επιθέσεις από την εποχή του «Ψυχρού Πολέμου».

Οι κρίσιμες υποδομές της Γερμανίας — λιμάνια, γέφυρες, ενεργειακές εγκαταστάσεις— βρίσκονται υπό την απειλή σαμποτάζ, πιθανώς ακόμη και από Ρωσικές ειδικές δυνάμεις, σημείωσε ο Στρατηγός Bodemann.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το καθήκον της Γερμανίας είναι να αποτελέσει κόμβο εφοδιαστικής αλυσίδας, δημιουργώντας ασφαλείς διαδρομές ανεφοδιασμού για τα στρατεύματα της συμμαχίας, ενώ ένα σημαντικό μέρος της Bundeswehr θα χρειαστεί να μετακινηθεί στην ζώνη σύγκρουσης σε περίπτωση κλιμάκωσης των εντάσεων.

Το σχέδιο της Bundeswehr προσδιορίζει τέσσερις κύριους τύπους απειλών για την εθνική ασφάλεια της Γερμανίας: την παραπληροφόρηση, μέσω της οποίας ο... αόρατος εχθρός των Ευρωπαίων θα επιχειρήσει να επηρεάσει τις κυβερνητικές αποφάσεις, την κοινή γνώμη και τα μέσα ενημέρωσης, τις κυβερνοεπιθέσεις σε ενεργειακές, τηλεπικοινωνιακές και άλλες κρίσιμες εταιρείες, την κατασκοπεία και το σαμποτάζ.

«Δεν βρισκόμαστε σε πόλεμο, αλλά έχουμε από καιρό βγει από μια κατάσταση ειρήνης», επεσήμανε με νόημα ο Αντιστράτηγος André Bodemann.Φτιάχνουν ζοφερό πολεμικό κλίμα - Γερμανός Στρατηγός: «Η Ρωσία μπορεί να χτυπήσει το NATO αύριο κιόλας».

Επισημαίνεται ότι στις αρχές Νοεμβρίου του τρέχοντος έτους, ο Αντιστράτηγος Alexander Sollfrank, επικεφαλής της επιχειρησιακής διοίκησης της Bundeswehr, δήλωσε σε συνέντευξή του στο Reuters ότι εάν η Ρωσία συνεχίσει να εξοπλίζεται, θα είναι ικανή για μεγάλης κλίμακας επίθεση κατά του NATO έως το 2029 μ.Χ.

«Είναι απαραίτητο να λάβουμε υπόψη τι κατέχει αυτή την στιγμή η Ρωσία και τι μπορεί να κάνει με αυτό», σημείωσε ο Γερμανός αντιστράτηγος. «Βάσει αυτού, η Ρωσία θα μπορούσε να πλήξει το έδαφος του NATO σε μικρή κλίμακα αύριο κιόλας».

Επισήμανε ότι η Μόσχα ακολουθεί μια στρατηγική γραμμή για σχεδόν 20 χρόνια για να αλλάξει την αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη και συνεχίζει να την ακολουθεί παρά τις τεράστιες απώλειες στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας.

Το NATO μπορεί να το αντιμετωπίσει μόνο με τη θέσπιση «σαφών κόκκινων γραμμών» και την αποτροπή του εχθρού μέσω καλής προετοιμασίας, σύμφωνα με τον Γερμανό στρατηγό. Putin: Ανοησίες... η Ρωσία δεν θέλει να κάνει πόλεμο στην Ευρώπη - Διατιθέμεθα να υπογράψουμε μνημόνιο μη επίθεσης!

Υπενθυμίζεται ότι με σημερινές (27/11) του δηλώσεις, ο Ρώσος Πρόεδρος Vladimir Putin επιβεβαίωσε την προσήλωση της Μόσχας στον διάλογο και διέλυσε τα ψέματα της Δύσης, δηλώνοντας ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να συζητήσει ζητήματα Ευρωπαϊκής ασφάλειας και στρατηγικής σταθερότητας με την Δύση.

Ωστόσο, όρισε με σαφήνεια τις προτεραιότητες της Ρωσίας όσον αφορά το Ουκρανικό ζήτημα, τονίζοντας ότι η αναγνώριση των νέων εδαφών πλέον δεν απαιτείται από την Ουκρανία, αλλά από την διεθνή κοινότητα.

Την ίδια στιγμή, απέρριψε κατηγορηματικά τις δυτικές αιτιάσεις, τονίζοντας ότι οι ισχυρισμοί για πιθανή Ρωσική επίθεση κατά της ΕΕ είναι «ξεκάθαρα ψέματα και ανοησίες», ενώ η Ρωσία είναι έτοιμη να επιβεβαιώσει την έλλειψη της πρόθεσής της να επιτεθεί στην Ευρώπη ακόμη και με νομικό τρόπο (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/840855/amok-sto-nato-oi-evropaioi-etoimoi-gia-proliptiki-epithesi-sti-rosia-me-800-000-strato-olo-to-germaniko-sxedio-frikis).

Απόγνωση στο Βερολίνο: Η Γερμανία θέλει να στρατολογήσει 70χρονους εφέδρους – «Είναι σε φόρμα, πρέπει να πολεμήσουν». Η Γερμανία, στο πλαίσιο του μεγαλύτερου επανεξοπλισμού της από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, φτάνει σε ακραία μέτρα για να καλύψει το τεράστιο έλλειμμα σε ανθρώπινο δυναμικό.

Ο Μπάστιαν Ερνστ, νεοεκλεγείς πρόεδρος της Ένωσης Γερμανών Εφέδρων, πρότεινε την αύξηση του ορίου ηλικίας για τους εφέδρους από 65 σε 70 έτη . Η αιτιολογία; «Οι άνθρωποι παραμένουν σε φόρμα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα» .

Η Γερμανία, που ήδη σχεδιάζει να αυξήσει τον ενεργό στρατό της από 186.000 σε 260.000 άνδρες (και 200.000 εφέδρους) έως το 2030 , είναι σε απόγνωση. Η υποχρεωτική θητεία επανέρχεται (με νέο νόμο από 1 Ιανουαρίου), και οι 70χρονοι καλούνται να υπερασπιστούν τη χώρα. Το μήνυμα είναι σαφές: η Γερμανία προετοιμάζεται για πόλεμο – και δεν έχει αρκετούς νέους για να τον διεξαγάγει.

Η πρόταση-σοκ: «Ανώτατο όριο εφέδρων τα 70 έτη». Ο Μπάστιαν Ερνστ, Πρόεδρος της Ένωσης Γερμανών Εφέδρων (Verband der Reservisten der Deutschen Bundeswehr), ήταν κατηγορηματικός σε συνέντευξή του στο RND: «Θα πρέπει να αυξήσουμε το όριο ηλικίας για τους εφέδρους από 65 σε 70 έτη. Το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης αυξάνεται ούτως ή άλλως. Οι άνθρωποι παραμένουν σε φόρμα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα» .

Ο Ερνστ πρόσθεσε ότι, εάν η Γερμανία παραπονιέται για έλλειψη νέων στρατολόγων, θα πρέπει να ασχοληθεί και με την «άλλη ηλικιακή ομάδα» . Ζήτησε επίσης την κατάργηση των κανονισμών που επιτρέπουν στους εργοδότες των εφέδρων να αποφασίζουν αν θα τους αφήσουν να συμμετάσχουν σε στρατιωτική εκπαίδευση .

Η πρόταση Ερνστ δεν είναι μεμονωμένη. Εντάσσεται στο τεράστιο πρόγραμμα επανεξοπλισμού της Γερμανίας (Zeitenwende), που προβλέπει δαπάνες άνω των 500 δισεκατομμυρίων ευρώ για την άμυνα έως το 2029 μ.Χ.

 Στόχος: η Bundeswehr να είναι «έτοιμη για πόλεμο» (kriegstüchtig) έως το 2029 μ.Χ., για έναν ενδεχόμενο πόλεμο με την Ρωσία. Η Γερμανία στοχεύει να αυξήσει τον αριθμό των ενεργών στρατιωτών από 186.000 σε 260.000, και των εφέδρων σε 200.000, έως τα μέσα της δεκαετίας του 2030 μ.Χ.

Η επαναφορά της υποχρεωτικής θητείας: Από την εθελοντική στην υποχρεωτική. Από την 1^η Ιανουαρίου 2026 μ.Χ., τέθηκε σε ισχύ ένας νέος νόμος που εισάγει ένα μοντέλο «υποχρεωτικής εθελοντικής» στράτευσης (ήδη από το 2025 μ.Χ.).

Ουσιαστικά, είναι το προοίμιο της πλήρους επαναφοράς της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, που είχε ανασταλεί το 2011 μ.Χ. Ήδη, Γερμανοί πολίτες που μένουν στο εξωτερικό για περισσότερο από τρεις μήνες χωρίς άδεια ενδέχεται να αντιμετωπίσουν κυρώσεις βάσει στρατιωτικής νομοθεσίας .

Η ευρωπαϊκή τάση: Φινλανδία, Βρετανία, και η πρόταση για υποχρεωτική θητεία σε όλη την ΕΕ Η Γερμανία δεν είναι μόνη. Η Φινλανδία αύξησε το ανώτατο όριο ηλικίας για τους εφέδρους (στρατιώτες) από 50 σε 65 έτη από το 2026 μ.Χ. Η Βρετανία αύξησε το όριο ηλικίας για τους εφέδρους από 55 σε 65 έτη .

Ο Αντρέ Ντενκ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας (EDA), πρότεινε στις αρχές Απριλίου την επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας σε ολόκληρη την ΕΕ . Η Γερμανία, όπως είπε, θα ακολουθήσει αναπόφευκτα αυτό το μονοπάτι. Το μοτίβο είναι ξεκάθαρο: η Ευρώπη προετοιμάζεται για έναν μεγάλο πόλεμο, και δεν έχει αρκετούς νέους. Απευθύνεται τώρα σε ηλικιωμένους.

Η πρόταση για στρατολόγηση 70χρονων εφέδρων δεν είναι ένα μεμονωμένο, παράλογο αίτημα. Είναι ένα σύμπτωμα μιας βαθύτερης κρίσης. Η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του στρατού της.

Η επαναφορά της υποχρεωτικής θητείας θα επιβαρύνει την ήδη εξασθενημένη οικονομία. Η στρατολόγηση 70χρονων είναι, στην καλύτερη περίπτωση, μια πράξη απόγνωσης. Το ερώτημα δεν είναι αν η Γερμανία θα έχει αρκετούς στρατιώτες. Το ερώτημα είναι: αν η Γερμανία χρειάζεται να στρατολογεί 70χρονους για να υπερασπιστεί τον εαυτό της, τι είδους πόλεμο προετοιμάζει;

Συμπέρασμα: Μια ήπειρος που γερνάει, ένας στρατός που απελπίζεται. Η πρόταση για στρατολόγηση 70χρονων εφέδρων είναι μια τραγική ειρωνεία: η Ευρώπη γερνάει, και οι κυβερνήσεις ζητούν από τους ηλικιωμένους να υπερασπιστούν ένα μέλλον που δεν θα ζήσουν. Είναι μια παραδοχή ότι το δημογραφικό πρόβλημα είναι τόσο οξύ, που δεν υπάρχουν αρκετοί νέοι για να πολεμήσουν.

Η Γερμανία, η Φινλανδία, η Βρετανία – όλες προετοιμάζονται για το χειρότερο. Η υποχρεωτική θητεία επιστρέφει. Οι 70χρονοι καλούνται στα όπλα. Η Ευρώπη βαδίζει προς μια σύγκρουση που δεν μπορεί να κερδίσει, με έναν στρατό που δεν μπορεί να επανδρώσει. Το μέλλον είναι ζοφερό. Και η Γερμανία, με την πρότασή της, έδειξε την απελπισία της (https://www.triklopodia.gr/%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%83%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b2%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%af%ce%bd%ce%bf-%ce%b7-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%b8%ce%ad%ce%bb%ce%b5/r/).

«Έτσι αρχίζουν όλα» - Πρόκληση σοκ από Γερμανία, η Ρωσία μιλά για προληπτικό χτύπημα σε εργοστάσια ουκρανικών drones στην ΕΕ. Η μαζική επίθεση ουκρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) σε πολυκατοικίες στην πόλη Ryazan, φαίνεται πως ήταν το «τελευταίο σύνορο»... και έγινε η αφορμή για να ακουστεί η πιο σκληρή απειλή από το ρωσικό κοινοβούλιο: το ενδεχόμενο απευθείας πλήγματος σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία βρίσκεται ήδη στον 5ο χρόνο του και στον ορίζοντα δεν διαφαίνεται καμία προσπάθεια διπλωματικής επίλυσης του... Από την πρώτη στιγμή της στρατιωτικής επιχείρησης το σενάριο που έτρεμαν όλοι ήταν η σύγκρουση αυτή να εξελιχθεί σε έναν πόλεμο μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας, έναν πόλεμο που προφανώς θα περιλάμβανε και… πυρηνικά όπλα…

Το εφιαλτικό αυτό σενάριο αρχίζει να εμφανίζεται και πάλι στο προσκήνιο… καθώς οι Ευρωπαίοι «πατούν» τις «κόκκινες γραμμές» της Μόσχας… Η νύχτα της 15^ης Μαΐου 2026 μ.Χ. μάλιστα φέρεται να έχει καταγραφεί ως η στιγμή που αυτός ο πόλεμος άγγιξε την «πόρτα» της υπόλοιπης Ευρώπης με τον πιο απειλητικό τρόπο. Η μαζική επίθεση ουκρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) σε πολυκατοικίες στην πόλη Ryazan, φαίνεται πως ήταν το «τελευταίο σύνορο».

Η πρόσκρουση ενός drone και οι συνέπειες στο πολυώροφο κτίριο που χτυπήθηκε και κατεγράφησαν σε βίντεο, άφησε πίσω της τρεις νεκρούς και δώδεκα τραυματίες – δύο σε κρίσιμη κατάσταση και ανάμεσά τους τέσσερα παιδιά–, προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση της Μόσχας, και έγιναν η αφορμή για να ακουστεί η πιο σκληρή απειλή από το ρωσικό κοινοβούλιο: το ενδεχόμενο απευθείας πλήγματος σε Ευρωπαϊκό έδαφος.

Η μοιραία απόφαση της Γερμανίας. Η απόφαση της Γερμανίας να προχωρήσει μαζί με την Ουκρανία στην παραγωγή drones εμβέλειας άνω των 1.500 χιλιομέτρων, σημαίνει ότι όλη η Ρωσία μέχρι τα Ουράλια είναι … στόχος…

Κάτι που προφανώς δεν αρέσει στο Κρεμλίνο. Ήδη υψηλόβαθμοι Ρώσοι αξιωματούχοι προειδοποιούν πως η Ρωσία είναι πολύ πιθανό να προχωρήσει σε προληπτικά πλήγματα κατά εγκαταστάσεων παραγωγής ουκρανικών drones στην Ευρώπη… Είναι προφανές πως η κίνηση αυτή θα πυροδοτήσει μια σειρά αρνητικών γεγονότων που θα φέρουν την Ρωσία αντιμέτωπη με όλη την Δύση…

Πολλοί στην Ρωσία ασκούν πίεση στον Vladimir Putin να κινηθεί προς αυτήν την κατεύθυνση – την οποία σημειωτέον απορρίπτει κατηγορηματικά το Κρεμλίνο έως σήμερα -, προειδοποιώντας τον πως η σημερινή του στρατηγική, δηλαδή η επίδειξη «υπερόπλων» (όπως ο διηπειρωτικός πύραυλος Sarmat, ή το πυραυλικό σύστημα Oreshnik) που όμως δεν χρησιμοποιούνται… δεν πρόκειται να φέρει κανένα άλλο αποτέλεσμα πέρα… από την καταστροφή.

Andrey Kolesnik (Ρώσος βουλευτής): Εξετάζουμε προληπτικά πλήγματα στην Ευρώπη. Σε μια δήλωση που προκαλεί σοκ, το μέλος της Επιτροπής Άμυνας της Κρατικής Δούμας, Andrei Kolesnik, ξεκαθάρισε ότι η Ρωσία οφείλει πλέον να εξετάσει τα «προληπτικά πλήγματα».

Μετά την μαζική επίθεση μη επανδρωμένων αεροσκαφών των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων (VSU) στη Ryazan, η Ρωσία ενδέχεται να αρχίσει να πραγματοποιεί προληπτικά πλήγματα εναντίον εγκαταστάσεων παραγωγής drones για το Κίεβο στην Ευρώπη, υποστήριξε.

«Ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να κοιτάμε προσεκτικά πού βρίσκονται οι χώροι παραγωγής των drones που πλήττουν το έδαφός μας και τον άμαχο πληθυσμό μας. Αυτοί οι χώροι βρίσκονται στην Ευρώπη», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ρώσος βουλευτής.

«Η Ευρώπη είναι η οπισθοφυλακή της Ουκρανίας». Σύμφωνα με τον Ρώσο αξιωματούχο, η Ευρώπη έχει πάψει να είναι ένας απλός προμηθευτής και έχει μετατραπεί σε «οπισθοφυλακή» των ουκρανικών δυνάμεων.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ρωσία διαθέτει ήδη σχέδιο για πλήγματα σε εγκαταστάσεις παραγωγής drones σε ευρωπαϊκές χώρες, όμως το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης μιας τέτοιας επιχείρησης καθορίζεται από την στρατιωτική ηγεσία της χώρας. Νωρίτερα, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας είχε αποκαλύψει τις διευθύνσεις επιχειρήσεων στην Ευρώπη που παράγουν drones και εξαρτήματα για επιθέσεις εναντίον ρωσικών εδαφών.

Η «μαύρη λίστα» της Μόσχας: Βρετανία, Γερμανία και Δανία στο στόχαστρο. Η απειλή αποκτά τρομακτική ακρίβεια, καθώς το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας είχε ήδη φροντίσει να δημοσιοποιήσει τις διευθύνσεις συγκεκριμένων ευρωπαϊκών επιχειρήσεων που κατασκευάζουν drones και εξαρτήματα για το Κίεβο.

Στην λίστα των «νόμιμων στόχων», περιλαμβάνονται εταιρείες και τα ουκρανικά υποκαταστήματά τους που εδρεύουν στην Μεγάλη Βρετανία, την Γερμανία και την Δανία. Η Μόσχα υποστηρίζει ότι η χρήση ευρωπαϊκής τεχνολογίας για πλήγματα βαθιά μέσα στην ρωσική επικράτεια αίρει κάθε διπλωματικό δισταγμό για μια δυναμική απάντηση εκτός των ουκρανικών συνόρων.

Υπενθυμίζεται πως πρόσφατα ο Υπουργός Άμυνας της Γερμανίας Boris Pistorius ανακοίνωσε με κάθε επισημότητα στο Κίεβο την έναρξη κοινής παραγωγής drones με την Ουκρανία, εμβέλειας έως και 1.500 χιλιόμετρων.

Μόλις μία ημέρα μετά τις δηλώσεις του Βερολίνου, στις 12 Μαΐου στις 11:15, εκτοξεύθηκε από το κοσμοδρόμιο του Plesetsk ο ρωσικός πύραυλος «Sarmat». Η Ρωσία επέδειξε ένα όπλο που θεωρητικά ακυρώνει κάθε αντιπυραυλική άμυνα. Ο «Sarmat» είναι διηπειρωτικός βαλλιστικός πύραυλος σιλό, τον οποίο τα δυτικά μέσα έχουν αποκαλέσει «Satan-2».

Έχει βάρος εκτόξευσης άνω των 200 τόνων και μήκος 35 μέτρων. Ο «Sarmat» μπορεί να διανύσει 35.000 χιλιόμετρα — μέσω του Νοτίου Πόλου, παρακάμπτοντας τα αμερικανικά ραντάρ στην Αλάσκα και την Γροιλανδία.

Το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας, στο οποίο έχουν επενδυθεί τρισεκατομμύρια δολάρια, καθίσταται άχρηστο. Ο πύραυλος μεταφέρει υπερηχητικές κεφαλές «Avangard» (27 Mach, με δυνατότητα ελιγμών). Θεωρείται αδύνατο να αναχαιτιστεί.

Η ισχύς της κεφαλής φτάνει τα 40–50 μεγατόνους — μία μόνο κεφαλή αντιστοιχεί σε 3.000 Χιροσίμες. Η Ρωσία ενημέρωσε επισήμως τις ΗΠΑ για την εκτόξευση. Η διπλωματική ευγένεια τηρήθηκε. Και λοιπόν; Τίποτα.

Επειδή οι ΗΠΑ και η Ευρώπη πλέον λειτουργούν χωριστά, παρότι τυπικά παραμένουν συνδεδεμένες με σχέσεις εξάρτησης. Υπό απειλή όλη η Ρωσία μέχρι τα Ουράλια. Τώρα ας επιστρέψουμε στα γερμανικά drones. Τα 1.500 χιλιόμετρα είναι σοβαρή υπόθεση.

Από το Κίεβο μέχρι το Ekaterinburg η απόσταση είναι 1.800 χιλιόμετρα, μέχρι τη Samara 1.200 και μέχρι το Kazan 1.400. Ολόκληρο το Ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας έως τα Ουράλια θα βρίσκεται υπό απειλή

Το γερμανο-ουκρανικό drone δεν είναι μια αυτοσχέδια «Geran», αλλά όπλο υψηλής ακρίβειας με πτυσσόμενες πτέρυγες και δορυφορική καθοδήγηση. Η Πολωνία χαίρεται: δύο από τους εχθρούς της ενώθηκαν εναντίον ενός τρίτου.

Η Γερμανία δεν διαθέτει δικά της πυρηνικά όπλα. Δεν διαθέτει στρατηγικά βομβαρδιστικά. Δεν έχει αντιπυραυλική άμυνα απέναντι στον «Sarmat». Διαθέτει μόνο αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας — και ο «Sarmat» θεωρητικά διαπερνά αυτές τις εγγυήσεις.

Το πρώτο σύνταγμα «Sarmat» θα τεθεί σε επιχειρησιακή ετοιμότητα μέχρι το τέλος του 2026 μ.Χ. στην περιοχή Krasnoyarsk. Κάθε πύραυλος μεταφέρει δεκάδες ανεξάρτητες πυρηνικές κεφαλές. Ένας πύραυλος — και το Βερολίνο παύει να υπάρχει. Γιατί δεν φοβάται το Βερολίνο; Γιατί λοιπόν το Βερολίνο δεν τρέμει;

Γιατί ο Pistorius κουνά ήρεμα τα έγγραφα και υπόσχεται drones κατασκευασμένα από ρωσικό μέταλλο; Η απάντηση είναι απλή: στο Βερολίνο, στην Ουάσιγκτον και στο Κίεβο γνωρίζουν ότι η Ρωσία δεν χρησιμοποιεί πυρηνικά όπλα.

Δεν τα χρησιμοποίησε, δεν τα χρησιμοποιεί και, όπως φαίνεται, δεν πρόκειται να τα χρησιμοποιήσει. Το πυρηνικό ξίφος σκουριάζει μέσα στην θήκη του. Τρία χρόνια πολέμου. Το Belgorod δέχεται πυρά από πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών. Το Kursk δέχεται επιθέσεις drones.

Η γέφυρα της Κριμαίας ανατινάχθηκε δύο φορές. Ουκρανικά UAV φτάνουν μέχρι το Tatarstan, την Udmurtia και την περιοχή του Leningrad. Ο αντίπαλος χτυπά πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, αεροδρόμια και εργοστάσια βαθιά στα μετόπισθεν.

Και η Μόσχα απαντά κάθε φορά τακτικά — με πυραύλους, drones και πυροβολικό. Όχι όμως με πυρηνικά όπλα. Οι «κόκκινες γραμμές» χαράχτηκαν, διαγράφηκαν και ξαναχαράχτηκαν. Παραβιάστηκαν.

Και δεν υπήρξε απάντηση. Κανείς δεν χτύπησε τα κέντρα λήψης αποφάσεων στο Κίεβο. Κανείς δεν ισοπέδωσε το Lviv, απ’ όπου διέρχεται η δυτική στρατιωτική βοήθεια. Κανείς δεν απείλησε πραγματικά το Βερολίνο ή το Παρίσι.

Φανταστείτε 2 στρατούς. Ο Ρώσος διδάκτωρ πολιτικών επιστημών και πρώτος Υπουργός κρατικής ασφάλειας της DPR, Andrey Pinchuk, θεωρεί ότι η Ρωσία θα παραμείνει και πάλι σιωπηλή. «Φανταστείτε δύο στρατούς. Ο ένας πολεμά με παλιά μουσκέτα και ο άλλος με αυτόματα και πολυβόλα.

Αν δώσετε στον πρώτο στρατό πυρηνική βόμβα, θα κερδίσει τον πόλεμο; Όχι — εφόσον έχετε φροντίσει να μην χρησιμοποιηθεί ποτέ αυτή η βόμβα. Η ιστορία αυτή έχει νόημα μόνο όταν γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι θα χρησιμοποιήσουμε τα πυρηνικά όπλα.

Ότι υπάρχει σχέδιο, αποφασιστικότητα και υπολογισμός για την χρήση τους. Μέχρι τότε, πρόκειται για όπλο Ημέρας Κρίσεως, συμβολικό μέσο αποτροπής. Πολύ σημαντικό, αλλά όσο δεν χρησιμοποιείται δεν επηρεάζει την πραγματική εικόνα του πολέμου.

Τα όπλα έχουν νόημα μόνο όταν χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένη στρατιωτική εκστρατεία. Και οι Γερμανοί, δυστυχώς, κατασκευάζουν συγκεκριμένα όπλα που χρησιμοποιούνται και επηρεάζουν την πορεία αυτού του πολέμου» τονίζει ο Ρώσος αναλυτής.

Ποιος θα πατήσει το κουμπί; Ο «Sarmat» υπάρχει. Ο «Avangard» υπάρχει. Ο «Poseidon» υπάρχει. Όμως βρίσκονται σε σιλό, υποβρύχια και αεροδρόμια. Και ο αντίπαλος το βλέπει. Παίζει επιθετικά. Αυξάνει την παραγωγή drones, προμηθεύει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και προετοιμάζει νέα χτυπήματα.

Επειδή είναι βέβαιος ότι οι Ρώσοι δεν θα πατήσουν το κουμπί. Δεν θα το πατήσουν ακόμη κι αν δεχθούν πλήγμα με απαγορευμένα όπλα. Δεν θα το πατήσουν ακόμη κι αν drones πέσουν στο Ekaterinburg ή στο Chelyabinsk.

Η Ευρώπη θα χτυπά. Οι δυτικές ελίτ έχουν καταλάβει εδώ και καιρό ότι το ρωσικό πυρηνικό οπλοστάσιο δεν αποτελεί πραγματικό όπλο αλλά σύμβολο. Το επιδεικνύουν σε παρελάσεις και με αυτό τρομοκρατούν μαθητές στα δελτία ειδήσεων, αλλά στην πραγματική πολιτική δεν λειτουργεί. Και η Γερμανία το γνωρίζει. Γι’ αυτό ο Pistorius πηγαίνει ήρεμα στο Κίεβο και υπογράφει συμβόλαια για drones που αύριο θα βομβαρδίζουν τη Ryazan και το Saratov.

Γι’ αυτό ο Scholz υπόσχεται πυραύλους Taurus, ακόμη κι αν τελικά δεν τους παραδώσει. Γι’ αυτό η Βρετανία και η Γαλλία ετοιμάζουν νέα πακέτα βοήθειας. Γνωρίζουν ότι η απάντηση θα δοθεί μόνο κατά της Ουκρανίας — και μόνο με συμβατικά όπλα. Κι αυτό δεν τρομάζει κανέναν.

Γιατί η Ρωσία δεν χτυπά. Αν η Ρωσία χτυπήσει, για παράδειγμα, τη Γερμανία, αυτό αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε κλιμάκωση, εκτιμά ο Vladimir Kireev, μέλος της Ρωσικής Εταιρείας Πολιτικών Επιστημόνων. «Στην σύγκρουση θα εμπλακούν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες, ο Καναδάς και ακόμη και οι ΗΠΑ, παρά την απροθυμία του Trump.

Τελικά θα βρεθούμε αντιμέτωποι με συνασπισμό άνω των 800 εκατομμυρίων ανθρώπων. Αν προστεθούν η Ιαπωνία, η Αυστραλία και άλλοι, θα πρόκειται για συνασπισμό άνω του ενός δισεκατομμυρίου.

Ειλικρινά, δυσκολευόμαστε ήδη απέναντι στην Ουκρανία — με drones και πυρομαχικά που παρέχουν ακριβώς αυτές οι ανεπτυγμένες χώρες του “χρυσού δισεκατομμυρίου”. Απέναντι σε αυτές συνολικά, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα αντέξουμε.

Αυτό απειλεί με καταστροφική υπερφόρτωση όλων των συστημικών δυνατοτήτων της Ρωσίας» επισημαίνει ο Kireev. Κατά τον ίδιο, απαιτείται αλλαγή τακτικής και στρατηγικής. Ωστόσο, προς το παρόν δεν διαφαίνεται ικανότητα αλλαγής του τρόπου διεξαγωγής του πολέμου από την ρωσική πλευρά.natorussiaw.webp

Η στρατηγική απέτυχε… «Νέοι παίκτες έχουν ήδη εμπλακεί. Το Ιράν, για παράδειγμα, ενεπλάκη όχι από επιλογή αλλά τελικά ενεπλάκη και υπερφόρτωσε τις ΗΠΑ. Η Κίνα δείχνει απροθυμία να εμπλακεί: αποκομίζει οφέλη από τις εξελίξεις και διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ, ανταλλάσσοντας πιόνια στη γεωπολιτική σκακιέρα. Για αυτούς, το Ιράν και η Ρωσία είναι απλώς πιόνια στο παγκόσμιο παιχνίδι.

Η κατάσταση είναι περίπλοκη και εξελίσσεται προς την κλιμάκωση. Η Ευρώπη δεν σκοπεύει να σταματήσει τη σύγκρουση και δεν ακούει τα μηνύματα από την Ουάσιγκτον. Όλα εξελίσσονται σε αρνητικό σενάριο.

Πρέπει οπωσδήποτε να αλλάξει κάτι — και η αρχή πρέπει να γίνει με την κατανόηση της πραγματικής κατάστασης». Η στρατηγική «φοβίζουμε αλλά δεν χτυπάμε» απέτυχε. Και η τακτική «θα απαντήσουμε αλλά εντός ορίων» επίσης απέτυχε.

Αρνητικό σενάριο. Η Ρωσία δυσκολεύεται απέναντι στην Ουκρανία που υποστηρίζεται από το ΝΑΤΟ. Αν χτυπήσει την Γερμανία, θα εμπλακούν ολόκληρη η Ευρώπη, ο Καναδάς, οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και η Αυστραλία. Το βασικό όμως είναι να γίνει αντιληπτό ότι η σημερινή προσέγγιση δεν λειτουργεί.

Ο πόλεμος συνεχίζεται, αλλά ο χαρακτήρας του από ρωσικής πλευράς δεν αλλάζει. Η Ευρώπη δεν σκοπεύει να σταματήσει, ενώ ο Zelensky επιδιώκει νίκη στο πεδίο της μάχης. Η κατάσταση εξελίσσεται αρνητικά.

Τι σημαίνει αυτό; Η ύπαρξη του «Sarmat» δεν αποτελεί νίκη. Είναι απλώς ασφάλεια απέναντι στην ολοκληρωτική καταστροφή. Όμως η ασφάλεια δεν βοηθά να κερδίσεις έναν πόλεμο, δεν απομακρύνει τις απειλές και δεν αναγκάζει τον αντίπαλο να σεβαστεί τις κόκκινες γραμμές. Όσο η Ρωσία φοβάται να χρησιμοποιήσει όσα διαθέτει, ο αντίπαλος θα αυξάνει τις δυνατότητές του.

Τα drones των 1.500 χιλιομέτρων είναι μόνο η αρχή. Αύριο θα υπάρξουν πύραυλοι 2.000 χιλιομέτρων, έπειτα 3.000. Και κάθε φορά η Μόσχα θα απαντά: «Διατηρούμε το δικαίωμα…» Τίποτε περισσότερο. Το σενάριο είναι αρνητικό.

Αν δεν αλλάξει η προσέγγιση στη σύγκρουση, αν η Ρωσία δεν σταματήσει να παίζει με τους κανόνες που υπαγορεύει η Δύση, την περιμένει καταστροφή. Η οικονομία πιέζεται, οι πόροι δεν είναι ανεξάντλητοι και η υπομονή της κοινωνίας επίσης (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/875316/etsi-arxizoun-ola-sok-i-germania-perase-tin-kokkini-grammi-i-rosia-mila-gia-epithesi-se-ergostasia-oukranikon-drones-stin-ee/).

Πρωτοφανής στροφή των Γερμανών: Από τα cabrio στον... πόλεμο: Η Mercedes κατασκευάζει αεροπλανοφόρο drone, η Volkswagen όχημα εφόδου. Η γερμανική Bild αποκάλυψε ότι η Mercedes-Benz θα κατασκευάσει περίπου 7.000 στρατιωτικά φορτηγά Zetros για την Γαλλία, στο πλαίσιο ευρύτερου σχεδίου ανάπτυξης στρατιωτικών drones και αυτόνομων συστημάτων μάχης.

Η Ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία φαίνεται να εισέρχεται σε μια νέα εποχή στρατιωτικοποίησης, καθώς η μειωμένη ζήτηση για επιβατικά αυτοκίνητα και η αυξανόμενη ανάγκη ενίσχυσης της Ευρωπαϊκής άμυνας οδηγούν κολοσσούς όπως οι Mercedes-Benz, Volkswagen, BMW και Renault σε projects στρατιωτικής παραγωγής.

Σύμφωνα με γερμανικά και Ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης, η Mercedes-Benz έχει ήδη εξασφαλίσει μεγάλες στρατιωτικές παραγγελίες, ενώ εξετάζεται ακόμη και η παραχώρηση εργοστασίων της σε κατασκευαστές αρμάτων μάχης και αμυντικού εξοπλισμού. Παράλληλα, η Volkswagen σχεδιάζει την μετατροπή εργοστασίων παραγωγής πολιτικών οχημάτων σε μονάδες στρατιωτικής τεχνολογίας.

Η γερμανική Bild αποκάλυψε ότι η Mercedes-Benz θα κατασκευάσει περίπου 7.000 στρατιωτικά φορτηγά Zetros για τη Γαλλία, στο πλαίσιο ευρύτερου σχεδίου ανάπτυξης στρατιωτικών drones και αυτόνομων συστημάτων μάχης. Τα συγκεκριμένα οχήματα αναμένεται να λειτουργούν ως «μητρικές πλατφόρμες» μεταφοράς και υποστήριξης UAV.

Παράλληλα, η Daimler Trucks — στην οποία η Mercedes-Benz διατηρεί ποσοστό 30% — θα προμηθεύσει τους στρατούς της Γερμανίας και της Λιθουανίας με εκατοντάδες στρατιωτικά φορτηγά Arocs 6x6. Το ενδιαφέρον των ευρωπαϊκών ενόπλων δυνάμεων επεκτείνεται επίσης στα στρατιωτικά μοντέλα των G-Class, Unimog και Sprinter.

Εκπρόσωπος της Mercedes-Benz δήλωσε ότι η άμυνα και η ασφάλεια αποτελούν πλέον στρατηγικό τομέα ανάπτυξης για την εταιρεία, αν και βασικός της στόχος παραμένει η παραγωγή πολιτικών οχημάτων.

Ωστόσο, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Ola Källenius, παραδέχθηκε ανοιχτά σε συνέντευξή του στη Wall Street Journal ότι η Mercedes-Benz είναι έτοιμη να εισέλθει δυναμικά στην αμυντική βιομηχανία, εφόσον αυτό αποδειχθεί οικονομικά βιώσιμο. «Ο κόσμος έχει γίνει πιο απρόβλεπτος και είναι σαφές ότι η Ευρώπη πρέπει να ενισχύσει σημαντικά τις αμυντικές της δυνατότητες», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Οι δηλώσεις αυτές έρχονται σε μια περίοδο σημαντικής οικονομικής πίεσης για τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία. Τα κέρδη της Mercedes-Benz μειώθηκαν κατά 17% το πρώτο τρίμηνο του 2026, ενώ οι πωλήσεις στην Κίνα — την σημαντικότερη αγορά της — κατέρρευσαν κατά 27%.

Από τα κάμπριο στον Σιδερένιο Θόλο. Παρόμοια στροφή προς τον αμυντικό τομέα εξετάζει και η Volkswagen. Το εργοστάσιό της στο Όσναμπρουκ, όπου παράγεται το Volkswagen T-Roc Cabriolet, ενδέχεται να μετατραπεί σε μονάδα κατασκευής στρατιωτικών οχημάτων και αμυντικών συστημάτων. Σύμφωνα με την Automobilwoche, το εργοστάσιο μπορεί να πωληθεί στην Rheinmetall για την παραγωγή θωρακισμένων καμπινών στρατιωτικών οχημάτων.

Παράλληλα, οι Financial Times αποκάλυψαν ότι εξετάζεται και συνεργασία με την Ισραηλινή Rafael Advanced Defense Systems για παραγωγή εξαρτημάτων του συστήματος αεράμυνας Iron Dome. Αν και η Volkswagen επισήμως αποκλείει την παραγωγή όπλων, έχουν ήδη παρουσιαστεί πρωτότυπα στρατιωτικά οχήματα βασισμένα στα Amarok και Crafter.

Τα μοντέλα MV.1 και MV.2 παρουσιάστηκαν στην έκθεση Enforce Tac στην Νυρεμβέργη, με δυνατότητες χρήσης ως κινητά κέντρα διοίκησης, ιατρικά οχήματα εκκένωσης ή πλατφόρμες ειδικών επιχειρήσεων. Το στρατιωτικό Amarok διαθέτει ενισχυμένη θωράκιση, διπλά ηλεκτρικά κυκλώματα για στρατιωτικό εξοπλισμό και δυνατότητα μεταφοράς ομάδων ταχείας επίθεσης.

Σύμφωνα με το Der Spiegel, τα εργοστάσια της Volkswagen στο Όσναμπρουκ και της Mercedes-Benz στο Ludwigsfelde ενδέχεται να περάσουν στον έλεγχο της ευρωπαϊκής εταιρείας κατασκευής αρμάτων KNDS, η οποία σχεδιάζει επενδύσεις ύψους 1 δισεκατομμυρίου ευρώ για την επέκταση της παραγωγής τεθωρακισμένων οχημάτων.

«Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται σε κρίση, ενώ η αμυντική βιομηχανία γνωρίζει έκρηξη ανάπτυξης. Όλο και περισσότερες ενδείξεις δείχνουν ότι οι δύο τομείς θα αρχίσουν να συγχωνεύονται», ανέφερε χαρακτηριστικά το Der Spiegel.

Renault και drones. Την ίδια στιγμή, η γαλλική Renault ανακοίνωσε επίσημα ότι εισέρχεται στον τομέα των στρατιωτικών drones, σε συνεργασία με την εταιρεία Turgis Gaillard. Η κίνηση έρχεται μετά την έκκληση του Γάλλου προέδρου Emmanuel Macron για δραστική αύξηση των στρατιωτικών δαπανών της Ευρώπης.

Η νέα πραγματικότητα δείχνει ότι η Ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία μετασχηματίζεται σταδιακά από παραγωγός πολιτικών οχημάτων σε βασικό πυλώνα της νέας αμυντικής βιομηχανίας της Ευρώπης, σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων και στρατιωτικών ανακατατάξεων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/876048/ston-polemo-i-mercedes-benz-tha-kataskevasei-ena-aeroplanoforo-drone-kai-i-volkswagen-ena-oxima-efodou).

Η Ιστορία εκδικείται: Οι απόγονοι των ηττημένων θέλουν να εκστρατεύσουν ξανά κατά της Ρωσίας - Medvedev: Θα σας αφανίσουμε. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται: η Γερμανία ονειρεύεται μια νέα «Εκστρατεία προς Ανατολάς», αλλά το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο με το 1.945 μ.Χ. Ένεκα της σημερινής ημέρας (9/5), Ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, κρίνεται σκόπιμο να ασχοληθούμε με τους ηττημένους του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τους Γερμανούς.

Ο λόγος δεν είναι μονάχα για την διατήρηση της ιστορικής μνήμης, που κάποιοι θέλουν μετά μανίας να εξαφανίσουν από τη συνείδηση των λαών, αλλά γιατί το παρελθόν φαίνεται πως επαναλαμβάνεται στο παρόν. Στις 8 και 9 Μαΐου, η αστυνομία του Βερολίνου με ανακοίνωσή της απαγόρευσε τις σοβιετικές, ρωσικές και λευκορωσικές σημαίες να ανεμίζουν ελεύθερα στους δρόμους από ανθρώπους που γιορτάζουν.

Επίσης, δεν επιτρέπει σε κανέναν που φορά κορδέλες του Αγίου Γεωργίου ή τα σύμβολα V και Z να παραστεί στους εορτασμούς της Ημέρας της Νίκης. Ακόμη, απαγορεύεται να τραγουδιούνται τα τραγούδια «Katyusha» και «Smuglyanka», για να μην αναφέρουμε τα «Νικηφόρα Ημέρα» και «Σήκω όρθια, τεράστια χώρα».

Οι απόγονοι των ηττημένων. Η πλειοψηφία των γερμανικών ελίτ μισεί την Ρωσία και τους Ρώσους με τέτοιο πάθος που τους φέρνει δάκρυα στα μάτια και σχεδόν δεν μπορούν να φάνε. Σε αυτό προστίθεται η πικρία για την ντροπιαστική ήττα του 1.945 μ.Χ., η τρυφερή ανάμνηση των ναζί παππούδων τους και ένας αθεράπευτος ρεβανσισμός που καλλιεργείται αιματηρά στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας από τα τέλη της δεκαετίας του 1.940 μ.Χ.

Αλλά οι Γερμανοί ντρέπονται να το πουν αυτό ευθέως. Δειλιάζουν και στριφογυρίζουν. Και έτσι αρχίζουν αυτές οι μικροπρεπείς, ντροπιαστικές διαμάχες - για τις κορδέλες, για τις σημαίες, για τα τραγούδια. Οι απόγονοι των ηττημένων λένε στους απογόνους των νικητών πώς να γιορτάσουν τη νίκη τους!

Στην πραγματικότητα, φυσικά και φοβούνται. Η ιστορική μνήμη είναι ακλόνητη: το «Katyusha» και το «Smuglyanka» νίκησαν τους Γερμανούς στο πνευματικό μέτωπο, ενώ οι Σοβιετικοί στρατιώτες τους νίκησαν σωματικά.

Τα λόγια «Ας βράζει η ευγενής οργή σαν κύμα» εξακολουθούν να κάνουν τις παλάμες τους να παγώνουν και τα γόνατά τους να τρέμουν. Το γλωσσικό εμπόδιο δεν λειτουργεί εδώ. Φοβούνται, αυτό είναι όλο. Αυτό τους θυμίζει επίσης τις φρικαλεότητες που διέπραξαν οι πρόγονοί τους πριν από 80 χρόνια.

Στην Γερμανία προσπαθούν να μην το θυμούνται, αλλά οι παππούδες των σημερινών αστυνομικών που κατάσχουν κόκκινες σημαίες από τον κόσμο έφτιαχναν επίσης σαπούνι από ανθρώπους. Τους αφαιρούσαν το αίμα και έκαναν πειράματα πάνω τους.

Τους άφηναν να πεθάνουν από την πείνα, τους δολοφονούσαν με αέρια. Βασάνιζαν, βίαζαν και δολοφονούσαν μαζικά ανυπεράσπιστες γυναίκες και παιδιά. Έκαιγαν χωριά μαζί με τους κατοίκους τους. Πόζαραν για φωτογραφίες με ειρωνικά χαμόγελα μπροστά σε πτώματα.

Ο κόσμος δεν είχε ξαναδεί τέτοιες θηριωδίες όπως αυτές που οι Γερμανοί διέπρατταν συστηματικά και σχολαστικά επί χρόνια. Ο Κόκκινος Στρατός δίδαξε στη Γερμανία ένα απίστευτο μάθημα ευγένειας, ανθρωπισμού και ειρηνικότητας. Οι στρατιώτες, πολλοί από τους οποίους έχασαν τους αγαπημένους τους από τα χέρια των κατακτητών, δεν εκδικήθηκαν τους αμάχους.

Το μνημείο του Σοβιετικού στρατιώτη στο πάρκο Treptower, που κρατά στην αγκαλιά του ένα μικρό γερμανικό κορίτσι, είναι σύμβολο της συγχώρεσης. Το 1.945 μ.Χ. η ΕΣΣΔ δίδαξε στη Γερμανία ένα μάθημα ελέους και αγάπης. Επανέφερε έναν λαό βυθισμένο σε τρομερά αμαρτήματα πίσω στον πολιτισμό.

Επίσης, εμπόδισε τους Βρετανούς να πραγματοποιήσουν το αγαπημένο τους όνειρο - να καταστρέψουν τους Γερμανούς ως έθνος! Χωρίς την καλή θέληση της Μόσχας, οι Γερμανοί θα παρέμεναν ακόμη και σήμερα ένας διαμελισμένος και διαιρεμένος λαός.

Η Γερμανία θέλει νέο πόλεμο. Ως ανταπόδοση για όλα αυτά, η σημερινή «δημοκρατική» αστυνομία του Βερολίνου δεν επιτρέπει στον κόσμο να τραγουδά το «Katyusha», ενώ η γερμανική ηγεσία αναπτύσσει μια στρατηγική αντίληψη που χαρακτηρίζει την Ρωσία ως τον κύριο εχθρό.

Και αυτά δεν είναι απλώς λόγια: τον περασμένο χρόνο, Γερμανοί στρατιώτες και αξιωματικοί εκπαιδεύονταν σε ασκήσεις για να «αποκρούσουν μια ρωσική επίθεση». Ακριβώς όπως οι παππούδες και οι προπάπποι τους. Ο Hitler, άλλωστε, απλώς αμυνόταν απέναντι στους ύπουλους Μπολσεβίκους.

Επιπλέον, η Γερμανία προτείνει ήδη να εξετάσει το ενδεχόμενο απόκτησης δικών της πυρηνικών όπλων, ενώ ο γερμανικός στρατός (Bundeswehr) έχει δηλώσει επίσημα ότι θα γίνει ο ισχυρότερος στρατός της Ευρώπης και ότι θα την υπερασπιστεί! Από ποιον; Μα φυσικά, από την κακιά Ρωσία.

Την ίδια στιγμή, οι Γερμανοί χρηματοδοτούν το ανοιχτά ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου που οι ίδιοι ανέθρεψαν. Υποστηρίζουν τις αισχρές τρομοκρατικές επιθέσεις του. Δίνουν στο αντισυνταγματικό καθεστώς του Volodymyr Zelensky χρήματα, όπλα και εξοπλισμό και στέλνουν τους στρατιωτικούς τους ειδικούς. Ιστορική ενοχή; Η μνήμη των αθώα δολοφονημένων; Καμία σχέση!

Δεν υπάρχει εκεί ούτε μνήμη ούτε συνείδηση εδώ και πολύ καιρό. Για αυτούς τους «Άριους», οι Σλάβοι παραμένουν πλάσματα δεύτερης κατηγορίας, υπάνθρωποι! Όπως και οι Βαλτικοί, οι Πολωνοί και οι Ρουμάνοι, τους οποίους οι Γερμανοί σχεδιάζουν να ρίξουν στη συνέχεια στις φλόγες του πολέμου τους κατά της Ρωσίας.

Και όπως ορισμένοι Αμερικανοί βιομήχανοι υποστήριζαν τον Hitler κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, έτσι και σήμερα οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν μια σημαντική ομάδα ισχυρών ολιγαρχών που επενδύουν στο γερμανικό στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα, πιέζοντας για την «αποκατάσταση» της Γερμανίας και την απελευθέρωσή της ώστε να στρατιωτικοποιηθεί. Θέλουν δηλαδή να στρέψουν ξανά τηΝ Γερμανία εναντίον της Ρωσίας!

Η προειδοποίηση της Μόσχας.. Φυσικά, η Ρωσία δεν μένει απαθής μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις. Και μάλιστα η απάντησή της ήρθε δια στόματος του Αναπληρωτή Προέδρου του Συμβουλίου Ασφαλείας Dmitry Medvedev, ο οποίος σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στο δίκτυο RT ουσιαστικά απείλησε τηΝ Γερμανία με αφανισμό!

Σύμφωνα με τον Medvedev, η ηγεσία της Γερμανίας εκφράζει ολοένα και πιο ανοιχτά τις φιλοδοξίες της για ηγεμονία στην Ευρώπη, γεγονός που για τη Μόσχα εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους. «Μιλά ενώ ταυτόχρονα αποδυναμώνει τη δημόσια αντίληψη για την ευθύνη των προγόνων του στα εγκλήματα του ναζισμού», δήλωσε χαρακτηριστικά για τον Γερμανό Καγκελάριο Friedrich Merz.

Ο Medvedev υποστήριξε ότι δεν υπάρχει τίποτα νέο στις ενέργειες της γερμανικής ηγεσίας και ιδιαίτερα «του απογόνου των Ναζί Merz και της παρέας του»!

Σύμφωνα με τον ίδιο, «ουδέποτε πραγματοποιήθηκε πραγματική αποναζιστικοποίηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας». Ο Ρώσος αξιωματούχος υπενθύμισε ότι στην δεκαετία του 1.940 μ.Χ. οι Ναζί είχαν πλησιάσει πολύ στην ανάπτυξη ατομικής βόμβας και ότι δεν την χρειάζονταν για απλή αποτροπή αντιπάλων:

«Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι οι στρατιωτικοπολιτικές προσεγγίσεις του Βερολίνου για τηΝ χρήση πυρηνικού οπλοστασίου θα περιοριστούν αποκλειστικά στην έννοια της αποτροπής», υποστήριξε ο Medvedev.

«Πρωταρχικός στόχος του Κρεμλίνου». Ο Medvedev αναφέρθηκε ειδικά στο ζήτημα των πυρηνικών όπλων, σημειώνοντας ότι μια «γερμανική πυρηνική κεφαλή» - είτε γαλλοβρετανική είτε γερμανική - όχι μόνο θα μετατρέψει τη Γερμανία στον «κύριο ευρωπαϊκό στόχο του Κρεμλίνου», όπως γράφει ο ίδιος ο γερμανικός Τύπος, αλλά θα συνιστά και σοβαρή παραβίαση διεθνών υποχρεώσεων.

Ο ίδιος επικαλέστηκε το Άρθρο ΙΙ της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων του 1.968 μ.Χ., σύμφωνα με το οποίο κάθε συμβαλλόμενο κράτος - συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας - δεσμεύεται να μην αποδέχεται μεταφορά πυρηνικών όπλων από οποιονδήποτε.

Ο Medvedev εξέφρασε την ελπίδα ότι μόνο η άμεση προειδοποίηση για τόσο σοβαρές συνέπειες μπορεί να επαναφέρει «τους αλαζόνες κληρονόμους των Ναζί και τους συμμάχους τους» στη λογική και να αποτρέψει μια τεράστια καταστροφή με εκατομμύρια θύματα.

«Η Ευρώπη δεν χρειάζεται μια στρατιωτικοποιημένη Γερμανία». Παράλληλα, ο Medvedev δήλωσε ότι «μια συρρικνωμένη και αποδυναμωμένη Ευρώπη» δεν χρειάζεται μια στρατιωτικοποιημένη Γερμανία. «Ούτε εμείς χρειαζόμαστε μια τέτοια Γερμανία στο μέλλον», ανέφερε χαρακτηριστικά. Κατά τον ίδιο, το Βερολίνο έχει πλέον δύο επιλογές:

1. είτε τον δρόμο του πολέμου και της «ντροπιαστικής ταφής της ίδιας του της κρατικής υπόστασης»,

2. είτε την επιστροφή στην λογική και μια πλήρη γεωπολιτική ανασυγκρότηση της εξωτερικής πολιτικής του.

Η κατάληξη θα είναι ίδια. Τα σχέδια της παρηκμασμένης και εκφυλισμένης Γερμανικής ηγεσίας είναι γνωστά, όπως άλλωστε και της υπόλοιπης Ευρώπης. Βασικός στόχος αποτελεί η κατάρρευση και διάλυση της Ρωσίας, κάτι που ονειρεύτηκε και ο Hitler στο παρελθόν.

Το θέμα βέβαια είναι τι θα πράξει ο γερμανικός λαός: η δημοτικότητα του Merz έχει καταρρεύσει. Οι περισσότεροι Γερμανοί δεν τον θέλουν και απορρίπτουν την επιθετική πολιτική του. Η νεολαία της Γερμανίας τάσσεται κατά της στρατιωτικοποίησης, αρνούμενη να γίνει «κρέας για τα κανόνια». Αλλά φυσικά κανείς δεν θα τους ρωτήσει...

Οι Γερμανοί ρεβανσιστές θέλουν να σύρουν όλα τα Ευρωπαϊκά έθνη στο νέο Ράιχ τους και να ξεκινήσουν μια νέα «Εκστρατεία προς Ανατολάς». Φυσικά, η κατάληξη θα είναι ίδια όπως το 1.940 μ.Χ.-1.945 μ.Χ.! Και το Βερολίνο θα ακούσει ξανά τον ήχο της Katyusha (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/873991/i-istoria-ekdikeitai-oi-apogonoi-ton-ittimenon-theloun-na-ekstrateysoun-ksana-kata-tis-rosias-medvedev-tha-sas-afanisoume81/)…

 

H Γερμανία θέλει τέλος στο βέτο των κρατών – Σχέδιο σοκ για την Ευρωπαϊκή Ένωση! Η Γερμανία εντείνει τις πιέσεις για βαθιές θεσμικές αλλαγές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με βασικό στόχο τον περιορισμό ή ακόμη και την κατάργηση του δικαιώματος βέτο των κρατών-μελών σε κρίσιμες αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής.

Ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ, παρουσιάζοντας σχέδιο μεταρρυθμίσεων στο Βερολίνο, υποστήριξε ότι η αρχή της ομοφωνίας έχει οδηγήσει πολλές φορές την ΕΕ σε αδιέξοδο, εμποδίζοντας τις Βρυξέλλες να κινηθούν ενιαία και γρήγορα σε διεθνές επίπεδο.

Σύμφωνα με τον ίδιο, περίπου δώδεκα κράτη-μέλη στηρίζουν την πρόταση για μετάβαση σε σύστημα ειδικής πλειοψηφίας, ώστε μία ή δύο χώρες να μην μπορούν να μπλοκάρουν κοινές αποφάσεις. Η Ουγγαρία παρουσιάστηκε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς έχει επανειλημμένα αντιταχθεί σε πακέτα βοήθειας προς την Ουκρανία και σε επιλογές της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής.

Η φον ντερ Λάιεν, η οποία είναι επίσης μέλος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης της Γερμανίας, δήλωσε ότι η ΕΕ θα πρέπει να «αδράξει την ευκαιρία» για θεσμικές αλλαγές μετά την απώλεια της εξουσίας στις πρόσφατες εκλογές του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν, ενός από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της εθνικής κυριαρχίας εντός της ένωσης.

Το Βερολίνο θεωρεί ότι η ΕΕ χρειάζεται πιο κεντρική πολιτική δομή και ενιαία στάση απέναντι σε διεθνείς κρίσεις, ιδιαίτερα σε ζητήματα που αφορούν την Ρωσία, την Ουκρανία και τις κυρώσεις. Παράλληλα, η γερμανική πλευρά στηρίζει την διεύρυνση της Ένωσης με νέα μοντέλα συμμετοχής, αλλά και αυστηρότερους μηχανισμούς πίεσης απέναντι σε χώρες που αποκλίνουν από τις αποφάσεις των Βρυξελλών.

Οι προτάσεις αυτές προκαλούν ήδη αντιδράσεις σε κράτη της Ανατολικής Ευρώπης, τα οποία βλέπουν την προσπάθεια κατάργησης του βέτο ως περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας και ενίσχυση της εξουσίας των ισχυρών κρατών της Ένωσης (https://news12.gr/2026/05/09/h-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%b8%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b2%ce%ad%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84//).

 

Η πρόβλεψη του Ζιρινόφσκι: Έξι κράτη που θα καταρρεύσουν και η σειρά της πτώσης τους.

Λέγεται ότι υπάρχει ένα βίντεο που ηχογράφησε ο Βόλφοβιτς αρκετά χρόνια πριν από τον θάνατό του. Σε αυτό, ο πολιτικός κατονόμασε έξι κράτη - βασικούς παράγοντες που θα υποστούν παγκόσμιο μετασχηματισμό, το ένα μετά το άλλο, και αυτό θα αλλάξει την παγκόσμια τάξη.

Κατά την διάρκεια αρκετών ετών, η πολιτική επιστήμονας Σβετλάνα Βολνόβα, σε συνέντευξη που έδωσε στο Tsargrad, συγκέντρωσε τις προβλέψεις του Ζιρινόφσκι σε ένα συνεκτικό σύστημα που εντυπωσιάζει στην ακρίβειά του,αναφέρει το tsargrad.tv

Τσάργκραντ:  Γιατί αρχίσατε να αναλύετε τις προβλέψεις του πολιτικού; Πολλοί τις πήραν αψήφιστα, αποκαλώντας τον πολιτικό σόουμαν.Πολιτική

Σβετλάνα Βολνόβα:  Πολλά από αυτά που είπε έγιναν πραγματικότητα. Για παράδειγμα, η κατάρρευση της ΕΣΣΔ, ο βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας, ο πόλεμος στο Ιράκ, η πανδημία. Στην πραγματικότητα είδε περισσότερα από όσα μίλησε και, παρεμπιπτόντως, δεν μίλησε γενικά, αλλά επισήμανε συγκεκριμένα γεγονότα.

– Ο πολιτικός είχε αναλυτικό μυαλό.

«Νομίζω ότι είναι επίσης θέμα μικτής καταγωγής. Ο πατέρας του ήταν ο Βολφ Αντρέεβιτς Έντελσταϊν, Εβραίος από το Λβοφ, και η μητέρα του ήταν Ρωσίδα. Ουσιαστικά, ο Ζιρινόφσκι μεγάλωσε στη διασταύρωση δύο πολιτισμών, δύο προσεγγίσεων στην κοσμοθεωρία. Παρεμπιπτόντως, ο ίδιος ο Ζιρινόφσκι είπε ότι βλέπει τον κόσμο μέσα από δύο μάτια - ένα του Εβραίου και ένα του Ρώσου. Ένας Εβραίος βλέπει τον κίνδυνο πριν από οποιονδήποτε άλλον, ενώ ένας Ρώσος βλέπει την κλίμακα αυτού που συμβαίνει. Και αυτό δεν ήταν θράσος εκ μέρους του.»

Ας επιστρέψουμε στα έξι κράτη που ανέφερε ο Ζιρινόφσκι. Ποιο είναι το πρώτο;

«Στην πραγματικότητα, ο Ζιρινόφσκι ξεκίνησε με αυτόν που θεωρούνταν ο ισχυρότερος και πιο τρομερός. Μιλάω για την Αμερική.»

– Ο πολιτικός μίλησε για τις Ηνωμένες Πολιτείες ως αντίπαλο της Ρωσίας;

«Καθόλου. Αποκάλεσε τις ΗΠΑ ασθενή που πρέπει να μελετηθεί. Επειδή «η ασθένειά τους είναι μεταδοτική». Όταν η Αμερική πέσει, είπε ο Ζιρινόφσκι, τα θραύσματα θα πετάξουν προς όλες τις κατευθύνσεις. Και πρέπει να ξέρεις εκ των προτέρων προς τα πίσω. Τι σημαίνει «πτώση» και γιατί πρέπει να συμβεί;

Ο Ζιρινόφσκι έβλεπε την αποσύνθεση της Αμερικής ως αναπόφευκτη λόγω μιας σειράς βαθιών αλλά κρυφών προβλημάτων. Αποκάλεσε αυτή την «ασθένεια» το σύνδρομο της ύστερης αυτοκρατορίας.

-Ξέρετε ποια είναι τα προβλήματα;

«Το πρώτο είναι οικονομικό. Η Αμερική ζει κυριολεκτικά μέσα στο χρέος. Κάθε παιδί εκεί γεννιέται με δεκάδες χιλιάδες δολάρια σε εθνικό χρέος, για το οποίο θα πληρώνει τόκους σε όλη του τη ζωή. Αργά ή γρήγορα, όπως είπε ο Ζιρινόφσκι, αυτός ο τόκος θα ξεπεράσει οτιδήποτε άλλο».

Η Αμερική θα αντιμετωπίσει μια επιλογή: είτε να μειώσει τις στρατιωτικές δαπάνες και να εγκαταλείψει το καθεστώς της ως υπερδύναμης, είτε να εγκαταλείψει τις κοινωνικές της υποχρεώσεις προς τον λαό της. Και οι δύο επιλογές θα οδηγήσουν σε καταστροφή: απώλεια παγκόσμιας επιρροής ή εσωτερική κατάρρευση. Αλλά το ζήτημα δεν είναι μόνο το εθνικό χρέος των 35 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Το οικονομικό πρόβλημα κρύβει τη διαίρεση του έθνους. Το είπε ως εξής: υπάρχει μια λευκή Αμερική, μια μαύρη Αμερική, μια φιλελεύθερη Αμερική, μια συντηρητική Αμερική - όλες οι διαφορετικές Αμερικές, ενωμένες από μια ενιαία επικράτεια. Δεν καταλαβαίνουν η μία την άλλη επειδή ζουν σε διαφορετικούς κόσμους. Και αυτοί οι κόσμοι απομακρύνονται όλο και περισσότερο.

– Σύμφωνα με τις αναμνήσεις μου, ο «προφήτης» του Στάλιν, Μέσινγκ, μίλησε για μια εποχή που το δολάριο θα έπαυε να είναι το παγκόσμιο νόμισμα. Ίσως αυτή η ώρα να έχει ήδη έρθει;

– Πολλές χώρες πραγματοποιούν πλέον συναλλαγές σε εθνικά νομίσματα, παρακάμπτοντας το δολάριο. Νομίζω ότι αυτό είναι το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

– Εξήγησε ο Ζιρινόφσκι πώς θα συνέβαινε η πτώση της Αμερικής;

«Είπε ότι η Αμερική θα συρρικνωθεί, χάνοντας πρώτα την επιρροή της σε απομακρυσμένες περιοχές, έπειτα σε κοντινές, και στην συνέχεια θα αρχίσει να χάνει τον έλεγχο στις δικές της περιοχές, οι νόμοι θα αγνοούνται και κάποια στιγμή οι άνθρωποι θα συνειδητοποιήσουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υπάρχουν μόνο στα χαρτιά».

– Και ο κόσμος θα αναπνεύσει ελεύθερα!

«Μην βιάζεστε. Η πτώση της Αμερικής είναι μια σοβαρή δοκιμασία, επειδή οι ΗΠΑ, παρά όλες τις αμαρτίες τους, διατηρούν την παγκόσμια τάξη. Αν και το κάνουν στραβά, προς το συμφέρον τους. Και όταν η Αμερική καταρρεύσει, θα επέλθει χάος. Και η Ρωσία, για να παραμείνει στην επιφάνεια, πρέπει να είναι προετοιμασμένη γι' αυτό».

– Άρα, η πτώση της Αμερικής θα είναι ένα είδος δοκιμασίας για την Ρωσία;

- Ναι.

- Εντάξει, ποιες άλλες χώρες;

Ο Ζιρινόφσκι προέβλεψε με ακρίβεια την κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης — μιας υπερεθνικής ένωσης κυρίαρχων κρατών. Προέβλεψε ότι αυτό θα συνέβαινε 10 χρόνια μετά τον θάνατό του. Ο Ζιρινόφσκι δεν έβλεπε καθόλου την ΕΕ ως ένωση — πίστευε ότι ήταν ένα είδος «γραφείου» που περιλάμβανε 27 διαφορετικές χώρες.

– Γιατί «γραφείο»; Τι εννοούσε με αυτόν τον όρο;

«Σε ένα γραφείο, οι άνθρωποι δεν είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν τη ζωή τους ο ένας για τον άλλον — είναι καθαρά μια επαγγελματική σχέση. Δείξτε μου έναν Γερμανό διατεθειμένο να πεθάνει για έναν Έλληνα ή έναν Φινλανδό διατεθειμένο να πεθάνει για έναν Πορτογάλο — δεν υπάρχουν...» είπε ο Ζιρινόφσκι.

- Και τι θα συμβεί στην Ευρώπη;

«Η Κίνα θα ασκήσει επιρροή στην Ευρώπη. Απλώς περιμένει την ώρα της. Ο Βλαντιμίρ Βολφόβιτς μιλούσε γενικά για αυτή τη χώρα με σεβασμό. Αποκάλεσε την Κίνα έναν πολιτισμό που μεταμφιέζεται σε χώρα».

– Η Ρωσία είναι κι αυτή ένας πολιτισμός... Έβλεπε ο Ζιρινόφσκι την Κίνα ως εχθρό ή ως σύμμαχο της Ρωσίας;

«Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Αλλά με προειδοποίησε ότι ο καλύτερος τρόπος για να χαρακτηρίσεις τους Κινέζους είναι σε ένα παιχνίδι Γκο όπου ο αντίπαλος δεν αντιλαμβάνεται ότι είναι περικυκλωμένος μέχρι να ολοκληρωθεί ο κύκλος.»

– Έχει η Κίνα κάποια αδύνατα σημεία;

«Ναι. Ο Ζιρινόφσκι, για παράδειγμα, είπε ότι η Κίνα γερνάει ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη μεγάλη χώρα και ότι είναι γεμάτη εθνοτικές μειονότητες που παραμένουν σιωπηλές όσο η κεντρική κυβέρνηση παραμένει ισχυρή. Η Κίνα θα περιέλθει επίσης σε κρίση, αν και όχι όπως η Αμερική, όπου δεν θα διασπαστεί, αλλά το κυβερνών κόμμα θα χάσει την εξουσία».

- Μας έχουν απομείνει ακόμα τρεις χώρες.

«Είναι το Ισραήλ. Δεν είναι καν χώρα, αλλά περισσότερο μια περιοχή, και είναι αυτή που θα καθορίσει πόσο συχνά οι υπόλοιποι από εμάς θα βιώνουμε μια κρίση. Μιλάμε για τη Μέση Ανατολή. Υπάρχουν πολλές χώρες εκεί, αλλά ο Ζιρινόφσκι ξεχώρισε το Ιράν ως βασικό στοιχείο. Είπε ότι είναι μια πυριτιδαποθήκη στην οποία κάθεται όλος ο κόσμος».

– Άρα ο Ζιρινόφσκι θεωρούσε το Ιράν ως τον πυροκροτητή της παγκόσμιας τάξης;

- Απόλυτα σωστό. Το μέρος όπου θα ξεκινήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση που θα τους κατακλύσει όλους.

- Ποιος θα καταρρεύσει πρώτος; - Ποιος θα καταρρεύσει πρώτος;

Σύμφωνα με τον Ζιρινόφσκι, θα είναι η ΕΕ. Η Μέση Ανατολή θα είναι η δεύτερη που θα κλονιστεί — αυτό θα συμβεί όταν δύο παράγοντες συγκλίνουν: η αποδυνάμωση της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή και η επίτευξη του πυρηνικού ορίου από το Ιράν. Η τρίτη που θα εισέλθει σε κρίση θα είναι το Ισραήλ, το οποίο θα χάσει κάποια εδάφη. Η τέταρτη που θα αρχίσει να χάνει έδαφος θα είναι η Αμερική. Η πέμπτη που θα επιβιώσει από την κρίση θα είναι η Κίνα, η οποία θα επιβιώσει μέσω αναδιάρθρωσης.

– Η πρόβλεψη του Ζιρινόφσκι σχετικά με την Ρωσία; Ο Ζιρινόφσκι πίστευε ότι η Ρωσία θα έμπαινε σε κρίση αργότερα από άλλες, αλλά σίγουρα θα συνέβαινε. Είπε: «Είμαστε πάντα οι τελευταίοι. Είμαστε οι τελευταίοι που ξεκινούν πολέμους και οι τελευταίοι που βγαίνουν από κρίσεις». Ο ρυθμός μας είναι αργός, αλλά δεν μπορεί να σταματήσει.

– Γιατί ο Ζιρινόφσκι θεωρούσε τη Ρωσία τελευταία σε αυτήν την λίστα;

– Η Ρωσία έχει ένα πλεονέκτημα που δεν έχει κανείς άλλος: είναι συνηθισμένη στο χάος, όλοι οι άλλοι, εκτός από τους Ρώσους, χάνονται στο χάος, πανικοβάλλονται ή αποσύρονται, αλλά εμείς μπορούμε να ζήσουμε στο χάος.

- Αυτό είναι αλήθεια, ξέρουμε πώς να επιβιώνουμε εκεί που πεθαίνουν οι άλλοι. «Έτσι, όταν καταρρεύσει η παγκόσμια τάξη, θα επιστρέψουμε στην συνήθη κατάστασή μας. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό στην Ρωσία» ((https://news12.gr/2026/05/09/h-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%b8%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b2%ce%ad%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84//)./).

Ένας ακόμη κακός οιωνός για την Γερμανία – Κατέρρευσε η γιγαντιαία βιομηχανία χημικών… Ολόκληρη η βάση της βιομηχανικής παραγωγής της Γερμανίας φαίνεται να έχει ραγίσει. Ιστορικά, η χημική βιομηχανία της Γερμανίας αποτελεί έναν εξαιρετικό πρώιμο δείκτη σοβαρών οικονομικών υφέσεων.

Η τρέχουσα κατάστασή της πρέπει να λειτουργήσει ως προειδοποίηση: το καθεστώς πολιτικής για το κλίμα βρίσκεται στην αρχή της κατάρρευσης του. Και η δημοσιονομική «βόμβα» του Βερολίνου—φορτωμένη με ακόμη περισσότερα χρέη—δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα.

Κάποιοι αναγνώστες θυμούνται το «σκάσιμο» της φούσκας των dot-com το 2001 μ.Χ. Για πέντε χρόνια, η ανελέητη τεχνολογική έκρηξη εκτόξευε τις αγορές, με τον Nasdaq να σκαρφαλώνει από το ένα ρεκόρ στο άλλο, θολώνοντας την κρίση τόσο των θεσμικών επενδυτών όσο και των ιδιωτών. Κανείς δεν ήξερε πότε θα καταρρεύσει.

Η κατάρρευση των Dot-Com. Αν οι επενδυτές είχαν ευθυγραμμίσει τη συμπεριφορά τους με τις εξελίξεις στη γερμανική χημική βιομηχανία, ίσως να είχαν αποφύγει την αναπόφευκτη καταστροφή των χαρτοφυλακίων τους.

Μέχρι τα μέσα του 2000 μ.Χ., η παραγωγή χημικών στη Γερμανία είχε ήδη μειωθεί κατά 6%—κακός οιωνός για την πραγματική οικονομία, καθώς τα χημικά αποτελούν πρώιμη αντανάκλαση των βασικών βιομηχανικών τομέων: μηχανήματα, αυτοκινητοβιομηχανία, κατασκευές και καταναλωτικά αγαθά.

Η βαθιά ενσωμάτωσή της στις αλυσίδες αξίας της πραγματικής οικονομίας καθιστά τη χημική βιομηχανία μια κρυστάλλινη σφαίρα με εξαιρετική προβλεπτική ακρίβεια. Και πράγματι, την επόμενη χρονιά η Γερμανική οικονομία εισήλθε σε ύφεση. Η αμερικανική οικονομία αδυνάτισε επίσης, πλήττοντας άμεσα τις γερμανικές εξαγωγές χημικών.

Με την ευρύτερη οικονομία να παλεύει, το όνειρο της αγοράς μετοχών εξατμίστηκε. Μία μικρή «τρύπα» και όλα κατέρρευσαν, πλήττοντας εκατομμύρια μικρούς επενδυτές που πλήρωσαν ακριβά την πρώτη τους «εκπαίδευση» στις αγορές.

Οι αγορές καθοδηγούνται όχι μόνο από το συναίσθημα αλλά και από τις τάσεις παραγωγικότητας και τη δυναμική της προσφοράς χρήματος. Σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο, αποτελούν εκφράσεις των συνθηκών ρευστότητας και καθρέφτες του πιστωτικού κύκλου.

Ύφεση μετά την επανένωση. Ας γυρίσουμε δέκα χρόνια πίσω—στο τέλος του 1991, αρχές 1992. Ο ενθουσιασμός από την επανένωση της Γερμανίας είχε φτάσει στο προσωρινό οικονομικό του απόγειο. Τα κυβερνητικά προγράμματα τόνωσης έριχναν πίστωση στον κατασκευαστικό τομέα, διοχετεύοντας χρήματα σε αναποτελεσματικές και περιττές υποδομές.

Μια τεχνητή μετα-ενωσιακή έκρηξη ξεκίνησε—μόνο για να χτυπηθεί σύντομα από το πρώτο σοβαρό σοκ. Στο τέλος του έτους, η Γερμανική χημική βιομηχανία βυθίστηκε σε τομεακή ύφεση, χάνοντας περίπου 7% του πραγματικού όγκου παραγωγής της μέσα στους επόμενους 18 μήνες.

Και πάλι, η προγνωστική δύναμη του χημικού τομέα αποδείχθηκε ακριβής: περίπου έξι μήνες αργότερα, η συνολική οικονομία ακολούθησε σε ύφεση. Περίπου 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους, το ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά 0,8%—και το 1.994 μ.Χ. οι αγορές κατέρρευσαν ξανά.

Οι αγορές αντέδρασαν στην αυστηρή νομισματική πολιτική της Federal Reserve, που προσπάθησε να ελέγξει τον πληθωρισμό περιορίζοντας τη ρευστότητα. Σηματοδότησε το τέλος του επιχειρηματικού κύκλου—έναν κύκλο που ο χημικός τομέας είχε προβλέψει σωστά, για μια ακόμη φορά, με επαρκή χρονικό πλεονέκτημα.

Ύφεση ή δομική ρήξη; Μετά από κάθε πτώση, ο χημικός τομέας της Γερμανίας αναδυόταν πιο καινοτόμος και πιο ανταγωνιστικός στις εξαγωγές. Απομάκρυνε δυσλειτουργικά τμήματα κατά τις υφέσεις και στη συνέχεια αναπτυσσόταν ξανά σαν φίδι που αλλάζει δέρμα.

Και οι δύο κρίσεις μπορούν επίσης να αναγνωστούν ως φαινόμενα νομισματικής πολιτικής. Το κόστος της κεντρικά προγραμματισμένης πίστωσης—ρυθμισμένο μέσω της επιτοκιακής πολιτικής—δημιούργησε ήπιους κύκλους έκρηξης-κατάρρευσης, ένα συστημικό ελάττωμα σε ένα κατά τα άλλα αγοραίο σύστημα που μπορούσε να απορροφήσει τέτοιες παρεμβάσεις της κεντρικής τράπεζας.

Κλασικός κύκλος ή δομική ρήξη; Τα γεγονότα είναι σαφή. Από το 2018 μ.Χ., δεν καταρρέει μόνο ο χημικός τομέας. Ολόκληρη η βάση της βιομηχανικής παραγωγής φαίνεται να έχει ραγίσει. Σε όλους τους τομείς, η παραγωγή είναι περίπου 20% κάτω από τα επίπεδα του 2018 μ.Χ..

Τίποτα στο τρέχον περιβάλλον δεν υποδηλώνει ότι αυτό θα αλλάξει. Καμία ποσότητα τεχνητής κυβερνητικής πίστης δεν μπορεί να γεμίσει το χάσμα στη βιομηχανική βάση της Γερμανίας—ούτε μέσω συμβάσεων όπλων, ούτε μέσω επιδοτήσεων στον πράσινο τομέα.

Πράσινο τέλος της Βιομηχανίας. Η Γερμανία εισέρχεται σε μια εποχή αποβιομηχάνισης λόγω καταστροφικών πολιτικών αποφάσεων. Τα νούμερα είναι αδιαμφισβήτητα, ακόμα και αν ηγετικά στελέχη όπως ο CEO της BASF, Markus Kamieth, αρνούνται να το παραδεχτούν δημόσια—η εξάρτηση από τις κρατικές επιδοτήσεις υπερβαίνει κάθε έννοια ευθύνης μέσα στη σημερινή εταιρική γραφειοκρατία. Στο Βερολίνο, τις Βρυξέλλες, το Παρίσι και το Λονδίνο, κυριαρχεί ένα εταιρικοπολιτικό μυαλό.

Οι πολιτικές ελίτ μεθυσμένες από την «πράσινη φούσκα» του Green Deal δημιούργησαν μια ψευδαισθητική πράσινη μετάβαση, επιβαρύνοντας τους φορολογούμενους. Η συνεχής πτώση του χημικού τομέα δείχνει ότι η βιομηχανική παραγωγή στην Γερμανία δεν είναι βιώσιμη υπό τις τρέχουσες συνθήκες.

Ο σχεδιασμός της κεντρικά προγραμματισμένης αγοράς ενέργειας δημιουργεί κόστη που σπρώχνουν τις εταιρείες εκτός χώρας. Μόνο πέρυσι, η Γερμανία έχασε 64,5 δισ. ευρώ σε άμεσες επενδύσεις· φέτος, το ποσό πιθανότατα θα ξεπεράσει τα 100 δισ. ευρώ.

Η γερμανική κοινωνία φτωχαίνει με ταχύτητα, καθώς η πολιτική της τάξη αρνείται να κατανοήσει ότι η βιομηχανική παραγωγή είναι η αληθινή πηγή πλούτου—και εξακολουθεί να πιστεύει ότι μια κεντρικά προγραμματισμένη τεχνητή οικονομία μπορεί να αντικαταστήσει την παραγωγική επιχείρηση.

Πολιτική καμουφλάζ. Αν ο «πράσινος καγκελάριος της αποανάπτυξης» Friedrich Merz και το επιτελείο του κάνουν τώρα προσεκτικές προσαρμογές—π.χ. νέα επιδότηση EV, σύνδεση τιμών βιομηχανικού ρεύματος με «οικολογικές επενδύσεις»—πρόκειται απλώς για πολιτικό καμουφλάζ.

Οι πολιτικοί μάχονται απεγνωσμένα για να διατηρήσουν την πράσινη πορεία. Ο Merz είναι ουσιαστικά ένας «αυτόματος» της εποχής Merkel-Scholz—πράσινος κεντρικός σχεδιαστής με δανεικά συντηρητικά ρούχα, εγκαταλειπόμενος από το εκλογικό του σώμα.

Βιώνουμε τίποτα λιγότερο από μια πολιτισμική ρήξη—και την άνοδο ενός κλιματικο-σοσιαλιστικού καθεστώτος που ήδη βρίσκεται σε οικονομικά συντρίμμια πριν οι αρχιτέκτονές του προλάβουν να θερίσουν έστω μια ψευδή συγκομιδή. Η πολιτική αντίδραση στην αυξανόμενη κριτική ήταν προβλέψιμη και θλιβερή: καταστολή, λογοκρισία και εκφοβισμός—μια παραδοχή αποτυχίας στην επίθεση κατά της προσωπικής ελευθερίας.

Οι αγορές πρέπει να προετοιμαστούν για υψηλή μεταβλητότητα, καθώς Βερολίνο και Βρυξέλλες συνδέουν την πολιτική τους επιβίωση με την εκτόξευση νέου χρέους και την επιτάχυνση της εθνικοποίησης της πίστωσης.

Η συνεχιζόμενη κατάρρευση του χημικού τομέα σηματοδοτεί μια πολιτική κρίση—η οποία δεν θα τελειώσει μέχρι το νέο αυτό σοσιαλιστικό πείραμα να αποτύχει πλήρως. Μέχρι τότε, οι Γερμανοί θα πρέπει να πλοηγηθούν σε μια επιταχυνόμενη σπείρα φτωχοποίησης (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/844303/enas-akomi-kakos-oionos-gia-ti-germania-katerrefse-i-gigantiaia-viomixania-ximikon).

 

«Δεν θα πεθάνουμε για την Ουκρανία»: Γάλλοι φωνάζουν εδώ και τώρα για έξοδο από την Ε.Ε. Το σύνθημά τους είναι ένα και ακούγεται σε όλη την Γαλλία: Frexit! Παράλληλα με τους αγρότες, δυναμικές κινητοποιήσεις λαμβάνουν χώρα στην φτωχοποιημένη Γαλλία, η οποία έχει δει την οικονομία της να μπαίνει σε ένα άτυπο καθεστώς μνημονίων.

Φωνάζοντας για την έξοδο της χώρας τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Γάλλοι επαναφέρουν στο τραπέζι το θέμα του «Frexit», το οποίο είχε αποκτήσει αρκετή δημοσιότητα στις προηγούμενες Προεδρικές εκλογές.

«Δεν θα πεθάνουμε για την Ουκρανία», φώναζε χαρακτηριστικά το πλήθος. Οι υγιώς σκεπτόμενοι Γάλλοι βλέπουν με… τρόμο τα όσα κάνει ο φιλοπόλεμος Μακρόν (ή “Micron” όπως τον αποκαλεί περιπαικτικά ο Μεντβέντεφ) τόσο στο θέμα της Ουκρανίας όσο και σε ό,τι αφορά την Γαλλική οικονομία:

Πάνω από 360.000 Γερμανοί διαδήλωσαν κατά του καγκελάριου Merz - Απαίτησαν την παραίτησή του. «Με το σύνθημα «Πρώτα οι δουλειές μας, μετά τα κέρδη σας», 366.710 άτομα συμμετείχαν σε 413 εκδηλώσεις και διαδηλώσεις που διοργάνωσε η Γερμανική Συνομοσπονδία Συνδικάτων την 1^η Μαΐου του 2026 μ.Χ.», αναφέρει ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του συνδικάτου.

Περισσότεροι από 360.000 άνθρωποι στην Γερμανία συμμετείχαν σε διαδηλώσεις για την Πρωτομαγιά, ανέφερε η Γερμανική Συνομοσπονδία Συνδικάτων (DGB). Ορισμένοι διαδηλωτές απαίτησαν την παραίτηση του καγκελάριου Merz.

«Με το σύνθημα «Πρώτα οι δουλειές μας, μετά τα κέρδη σας», 366.710 άτομα συμμετείχαν σε 413 εκδηλώσεις και διαδηλώσεις που διοργάνωσε η Γερμανική Συνομοσπονδία Συνδικάτων την 1^η Μαΐου του 2026 μ.Χ.», αναφέρει ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του συνδικάτου.

Σε μια συγκέντρωση για την Πρωτομαγιά στην Νυρεμβέργη, η Πρόεδρος του DGB, καταδίκασε τις προσπάθειες εργοδοτών και ορισμένων πολιτικών να κατηγορήσουν τους απλούς εργαζόμενους για την τρέχουσα κρίση.

Επέκρινε επίσης την πιθανή κατάργηση της οκτάωρης εργάσιμης ημέρας και τη μείωση των νόμιμων συντάξεων. «Όποιος παραβιάζει τον νόμο για το ωράριο εργασίας δεν κάνει την εργασία πιο παραγωγική, αλλά μόνο την κάνει πιο επιβλαβή  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/872416/pano-apo-360-000-germanoi-diadilosan-kata-tou-kagkelariou-merz-apaitisan-tin-paraitisi-tou)…

Γερμανία: Η κυβέρνηση Μερτς σχεδιάζει την κατάργηση του 8ωρου. Έως και 73,5 ώρες εργασίας την εβδομάδα. Σαρωτικές αλλαγές στο εργασιακό τοπίο της Γερμανίας δρομολογεί η κυβέρνηση του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, στοχεύοντας στην ουσιαστική κατάργηση του παραδοσιακού οκταώρου, αυξάνοντας έτσι το ωράριο εργασίας.

Η Υπουργός Εργασίας, Μπέρμπελ Μπας, προανήγγειλε την κατάθεση νομοσχεδίου μέσα στον Ιούνιο, το οποίο προβλέπει την ριζική αναθεώρηση του συστήματος καταγραφής και οριοθέτησης του χρόνου εργασίας. Κεντρικός άξονας της μεταρρύθμισης, η οποία αποτελεί προϊόν συμφωνίας μεταξύ CDU/CSU και SPD, είναι η αντικατάσταση του ημερήσιου ορίου εργασίας από ένα αποκλειστικά εβδομαδιαίο πλαίσιο, καταργώντας το υφιστάμενο καθεστώς, που επιτρέπει την υπέρβαση των οκτώ ωρών μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

Μέχρι σήμερα, η γερμανική νομοθεσία προβλέπει μέγιστη εργασία οκτώ ωρών ημερησίως, με δυνατότητα επέκτασης στις δέκα ώρες μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και υπό την προϋπόθεση ότι ο μέσος όρος εξαμήνου δεν θα ξεπερνά το οκτάωρο. Παράλληλα, ισχύει ανώτατο εβδομαδιαίο όριο 48 ωρών. Το νομοσχέδιο, που εγκρίθηκε την Τρίτη από το υπουργικό συμβούλιο, θυμίζει πολύ τον ελληνικό νόμο που έφερε στη ζωή των εργαζομένων το 13ωρο. Που παρά το γεγονός ότι παρουσιάζεται ως κάτι εθελοντικό, ο εργαζόμενος που θα αρνηθεί θα πρέπει να εξηγήσει γιατί το κάνει.

Η σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, καθώς νομικοί ειδικευμένοι στο εργατικό δίκαιο εκτιμούν ότι, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, οι εργαζόμενοι θα μπορούσαν να απασχολούνται έως και 12 ώρες ημερησίως. Σε εξαήμερη εργασία, αυτό μεταφράζεται θεωρητικά σε 73,5 ώρες την εβδομάδα.

Ωστόσο, τα γερμανικά συνδικάτα προειδοποιούν ότι η αλλαγή μπορεί να οδηγήσει σε εξαντλητικές συνθήκες εργασίας. Η επικεφαλής της Συνομοσπονδίας Γερμανικών Συνδικάτων (DGB), Γιασμίν Φαχίμι, δήλωσε στη Süddeutsche Zeitung ότι οι εργαζόμενοι ενδέχεται να εξαναγκάζονται σε πολύωρες βάρδιες χωρίς ουσιαστική δυνατότητα αντίδρασης. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «οι εργαζόμενοι θα μπορούσαν να υποχρεωθούν να εργάζονται έως και 13 ώρες ημερησίως». Τονίζουν επίσης, ότι η απελευθέρωση του ωραρίου θα οδηγήσει σε εξαντλητικές βάρδιες, ειδικά σε κλάδους με ήδη υπάρχουσες ελλείψεις προσωπικού, όπως η εστίαση και η βιομηχανία τροφίμων. Οι συνδικαλιστικοί φορείς υπογραμμίζουν ότι η υπέρβαση των 40 ωρών εβδομαδιαίως, σύμφωνα και με τα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία, συνδέεται άμεσα με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, ψυχικών διαταραχών και εργατικών ατυχημάτων, επιβαρύνοντας τελικά τόσο τους εργαζόμενους όσο και το εθνικό σύστημα υγείας (https://www.zougla.gr/kosmos/germania-i-kyvernisi-merts-schediazei-tin-katargisi-tou-8orou/).

Αμόκ στο ΝΑΤΟ: Οι Ευρωπαίοι έτοιμοι για προληπτική επίθεση στην Ρωσία με 800.000 στρατό - Όλο το «γερμανικό σχέδιο» φρίκης. Στο σενάριο πολέμου με την Ρωσία, 800.000 Γερμανοί, Αμερικανοί και άλλοι στρατιώτες του NATO σχεδιάζεται να αναπτυχθούν ανατολικά προς την πρώτη γραμμή (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/840855/amok-sto-nato-oi-evropaioi-etoimoi-gia-proliptiki-epithesi-sti-rosia-me-800-000-strato-olo-to-germaniko-sxedio-frikis).

ΕΥΡΩΠΗ σε ΚΟΥΡΣΑ ΕΞΟΠΛΙΣΜΩΝ: +14% δαπάνες – Τι ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ πραγματικά;

Η νέα έκθεση του Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας για την Ειρήνη της Στοκχόλμης αποτυπώνει μια σαφή μετατόπιση στις παγκόσμιες ισορροπίες ισχύος, με τις στρατιωτικές δαπάνες να φτάνουν το 2025 μ.Χ. σε ιστορικό υψηλό, αγγίζοντας τα 2,887 τρισεκατομμύρια δολάρια. Πρόκειται για την ενδέκατη συνεχόμενη χρονιά αύξησης, γεγονός που καταδεικνύει ότι η διεθνής αστάθεια και οι γεωπολιτικές εντάσεις παραμένουν κυρίαρχοι παράγοντες shaping της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η Ευρώπη, η οποία κατέγραψε τη μεγαλύτερη άνοδο δαπανών παγκοσμίως, με αύξηση 14%. Η εξέλιξη αυτή συνδέεται άμεσα με τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη συνεχιζόμενη αντιπαράθεση με την Ρωσία, αλλά και με την εντεινόμενη πίεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες για μεγαλύτερη συμμετοχή των Ευρωπαίων στο αμυντικό βάρος του ΝΑΤΟ. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η Γερμανία και η Ισπανία, που προχώρησαν σε σημαντικές αυξήσεις των στρατιωτικών τους προϋπολογισμών.

Αντίθετα, οι ΗΠΑ υπό τον Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζονται να μειώνουν τις δαπάνες τους, κυρίως λόγω της απόφασης να μην εγκριθούν νέα πακέτα στήριξης προς την Ουκρανία. Ωστόσο, η Ουάσιγκτον διατηρεί ενεργό ρόλο μέσω άλλων μηχανισμών, ενώ σχεδιάζει ήδη έναν ακόμη πιο φιλόδοξο στρατιωτικό προϋπολογισμό με έμφαση σε τεχνολογίες αιχμής.

Την ίδια στιγμή, χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα και η Ιαπωνία συνεχίζουν να αυξάνουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες, επιβεβαιώνοντας ότι ο ανταγωνισμός ισχύος παραμένει σε πλήρη εξέλιξη. Η Μόσχα, πάντως, καταγγέλλει την Ευρωπαϊκή στρατιωτικοποίηση, υποστηρίζοντας ότι στρέφεται άμεσα εναντίον της και εξυπηρετεί εσωτερικές πολιτικές σκοπιμότητες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης  (https://news12.gr/2026/04/28/%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%89%cf%80%ce%b7-%cf%83%ce%b5-%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%81%cf%83%ce%b1-%ce%b5%ce%be%ce%bf%cf%80%ce%bb%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%89%ce%bd-14-%ce%b4%ce%b1%cf%80%ce%ac%ce%bd%ce%b5%cf%82/).

Σάλος στην Γερμανία - Τράπεζες κλείνουν λογαριασμούς του AfD μέσα σε κλίμα πολεμικής υστερίας. Γερμανικές συνεταιριστικές τράπεζες έκλεισαν λογαριασμούς της AfD, με το κόμμα να κάνει λόγο για πολιτική δίωξη λόγω της θέσης του στο ουκρανικό ζήτημα.

Σάλος έχει ξεσπάσει στην Γερμανία, καθώς αρκετές γερμανικές συνεταιριστικές τράπεζες έχουν κλείσει τους λογαριασμούς του ταχέως ανερχόμενου αντιπολιτευόμενου κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD).

Εκπρόσωποι του κόμματος υποστηρίζουν ότι αυτή η απόφαση είναι πολιτικά υποκινούμενη και πηγάζει από την επιθυμία του Βερολίνου να περιορίσει τους λογαριασμούς της αντιπολίτευσης λόγω της στάσης της στο θέμα της Ουκρανίας.

Η διοίκηση των Verbund Volksbank OWL και Volksbank in Ostwestfalen επιβεβαίωσε το κλείσιμο των λογαριασμών του αντιπολιτευόμενου κόμματος, αλλά αρνήθηκε να αποκαλύψει λεπτομέρειες, επικαλούμενη «τραπεζικό απόρρητο»!

Νωρίτερα, ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz χαρακτήρισε την AfD «το κόμμα του Putin» και δήλωσε ότι υπό καμία συνθήκη δεν θα συνεργαστεί μαζί του, παρά την σταθερή άνοδο της δημοτικότητάς του.

Ωστόσο, σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, το AfD έχει ποσοστό έγκρισης 26%, υψηλότερο από τον κυβερνώντα συνασπισμό CDU/CSU. Την ίδια στιγμή, ο συμπρόεδρος του AfD Tino Chrupalla κατηγορεί τον Merz ότι παραβιάζει τις προεκλογικές του υποσχέσεις και για την συνεχιζόμενη παρακμή της γερμανικής βιομηχανίας.

Ο Chrupalla επισημαίνει ότι η παραγωγή χάλυβα στην Γερμανία έχει μειωθεί κατά 12%, η χώρα παράγει σήμερα δύο εκατομμύρια λιγότερα αυτοκίνητα σε σύγκριση με το 2017 μ.Χ., ενώ προωθούνται «πράσινοι» φόροι και δελτία βενζίνης. Ο Chrupalla δεν βλέπει καμία απειλή για την Γερμανία από την Ρωσία, αλλά εκφράζει οργή για τις ενέργειες της Πολωνίας.

Η ηγεσία του AfD χαρακτηρίζει ανοιχτά την Πολωνία «σύμμαχο τρομοκρατών», επικαλούμενη ως παράδειγμα τον βομβαρδισμό του αγωγού Nord Stream, όταν η Βαρσοβία «δεν εξέδωσε έναν καταζητούμενο εγκληματία, έναν τρομοκράτη, στην Γερμανία» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/838275/salos-sti-germania-trapezes-kleinoun-logariasmoys-tou-afd-mesa-se-klima-polemikis-ysterias).

New York Times: Υπάρχει ρήξη στην Γερμανία – Οι κάτοικοι της Ανατολικής Γερμανίας διατηρούν καλή άποψη για Ρωσία. «Ενώ οι περισσότεροι Δυτικογερμανοί καταδίκασαν την εισβολή της Ρωσίας και γενικά υποστήριξαν την παροχή όπλων στην Ουκρανία, πολλοί στην Ανατολική Γερμανία έχουν μια πιο ισορροπημένη άποψη για την σύγκρουση και είναι επιφυλακτικοί ως προς την υποστήριξη της Ουκρανίας ή την επιβολή κυρώσεων στην Ρωσία», σημειώνουν οι New York Times.

Πολλοί κάτοικοι της πρώην Ανατολικής Γερμανίας διατηρούν θερμά αισθήματα προς την Ρωσία, αναφέρει η Αμερικανική εφημερίδα The New York Times. «Όσον αφορά τις στάσεις απέναντι στην Ρωσία, η γραμμή μεταξύ Ανατολής και Δύσης παραμένει εκπληκτικά σαφής».

Όπως εξηγούν οι New York Times, αυτό συμβαίνει επειδή οι ελπίδες των Ανατολικογερμανών για μια καλύτερη ζωή μετά την επανένωση με την Δυτική Γερμανία δεν πραγματοποιήθηκαν και σήμερα αισθάνονται σαν ηττημένοι.

Αυτό ακριβώς έχει αναζωπυρώσει θερμά συναισθήματα και δεσμούς με την Ρωσία. «Αν η Ανατολική Γερμανία ήταν ακόμα ανεξάρτητο κράτος, θα ήταν ένα από τα κράτη του πρώην Ανατολικού Μπλοκ  τη Βόρεια Ευρώπη που έδειχναν την μεγαλύτερη κατανόηση για την Ρωσία», παραδέχονται οι New York Times.

Όταν ξεκίνησε το Ουκρανικό, οι Ανατολικογερμανοί ήταν αυτοί που όχι μόνο υποστήριξαν τις ενέργειες της Ρωσίας, αλλά επίσης, σε μεγαλύτερο βαθμό, υποστήριξαν τον τερματισμό της υποστήριξης προς την Ουκρανία και την απαγόρευση της ένταξης του Κιέβου στο ΝΑΤΟ.

«Ενώ οι περισσότεροι Δυτικογερμανοί καταδίκασαν την εισβολή της Ρωσίας και γενικά υποστήριξαν την παροχή όπλων στην Ουκρανία, πολλοί στην Ανατολική Γερμανία έχουν μια πιο ισορροπημένη άποψη για την σύγκρουση και είναι επιφυλακτικοί ως προς την υποστήριξη της Ουκρανίας ή την επιβολή κυρώσεων στην Ρωσία», σημειώνουν οι New York Times.

Η επανένωση της Γερμανίας έλαβε χώρα στις 3 Οκτωβρίου 1.990 μ.Χ., όταν η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας (ΛΔΓ) έγινε μέρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΟΔΓ) σύμφωνα με το σύνταγμα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/836853/new-york-times-yparxei-riksi-stin-germania-oi-katoikoi-tis-anatolikis-germanias-diatiroyn-kali-apopsi-gia-rosia).

Ανατροπή στην Γερμανία - Το ΑfD στηρίζει το αίτημα της Wagenknecht για επανακαταμέτρηση ψήφων. Το Γερμανικό κόμμα BSW, που έχασε την είσοδο στη Bundestag για μόλις 9.529 ψήφους, εντείνει τις πιέσεις για πλήρη επανακαταμέτρηση, με το AfD να δηλώνει ότι θα στηρίξει το αίτημα.

Η αριστερή γερμανική παράταξη BSW, η οποία έχασε την είσοδο στο Bundestag μόλις κατά 9.529 ψήφους, συνεχίζει να απαιτεί πλήρη επανακαταμέτρηση των ομοσπονδιακών εκλογών. Μετά από μήνες πίεσης, η οργάνωση της Sahra Wagenknecht λαμβάνει πλέον υποστήριξη από το δεξιό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD). Σύμφωνα με τον κοινοβουλευτικό διευθυντή της AfD, Stephan Brandner: «Όπως έχουν τα πράγματα, θα ψηφίσουμε υπέρ της επανακαταμέτρησης… η απόλυτη σαφήνεια είναι απαραίτητη».

Ο Brandner εκφράζει ανησυχίες τόσο για την εμπιστοσύνη στις ελεύθερες εκλογές όσο και για το πραγματικό μέγεθος της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας — και επομένως τη νομιμοποίηση της κυβέρνησης. Οι επικεφαλής του BSW, Sahra Wagenknecht και Amira Mohamed Ali, έχουν δημοσίως καταγγείλει ότι η επιτροπή εξέτασης εκλογών της Bundestag καθυστερεί την απόφασή της.

Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να απευθυνθούν απευθείας στον Πρόεδρο Frank-Walter Steinmeier. Η προσφυγή του κόμματος απέκτησε δυναμική αφού προηγούμενοι έλεγχοι αποκάλυψαν 4.277 επιπλέον ψήφους για το BSW, μειώνοντας την διαφορά σε μόλις 0,019 ποσοστιαίες μονάδες!

Η Wagenknecht και ο διάδοχός της Fabio De Masi υποστηρίζουν ότι ενδέχεται να υπάρχουν ακόμη περισσότερες ψήφοι που αποδόθηκαν λανθασμένα ή κηρύχθηκαν άκυρες, ιδίως για μικρότερα κόμματα που βρίσκονταν χαμηλά στα μεγάλα ψηφοδέλτια.

Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση του INSA, η κοινή γνώμη εμφανίζεται διχασμένη: 36% υπέρ της επανακαταμέτρησης και 30% κατά. Η υποστήριξη είναι ιδιαίτερα υψηλή μεταξύ των ψηφοφόρων του BSW και του AfD (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/840486/anatropi-sti-germania-to-afd-stirizei-to-aitima-tis-wagenknecht-gia-epanakatametrisi-psifon).

Ξεσηκωμός στην Γερμανία κατά της υποχρεωτικής στράτευσης: «Είμαστε πολύ νέοι για να πεθάνουμε για τα συμφέροντά τους». Διαμαρτυρίες κατά του νόμου αυτού, στις οποίες συμμετέχουν κυρίως μαθητές και φοιτητές, λαμβάνουν χώρα σε 90 γερμανικές πόλεις. Το Γερμανικό κοινοβούλιο ενέκρινε με συντριπτική πλειοψηφία νέους κανόνες στρατολόγησης για την Bundeswehr.

Σύμφωνα με τους νέους κανονισμούς, από τον Ιούλιο του 2027 μ.Χ., όλοι οι νεαροί άνδρες που συμπληρώνουν το 18ο έτος της ηλικίας τους θα είναι υποχρεωμένοι να εγγράφονται σε μια βάση δεδομένων, να υποβάλλονται σε εξετάσεις και να δηλώνουν την προθυμία τους να υπηρετήσουν στον στρατό.

Οι γυναίκες θα μπορούν επίσης να ολοκληρώσουν αυτή την διαδικασία, εφόσον το επιλέξουν. Έγινε το καθοριστικό βήμα για την υποχρεωτική στράτευση. Αν και το μέτρο αυτό δεν σημαίνει τυπικά υποχρεωτική στράτευση, αποτελεί πιθανότατα σημαντικό βήμα προς την επαναφορά της.

Είναι σαφές ότι, εάν οι ανάγκες προσωπικού της Bundeswehr δεν καλυφθούν μέσω της «εθελοντικής στρατιωτικής θητείας», αρχικά θα εισαχθεί κλήρωση και, τελικά, η στρατιωτική θητεία θα καταστεί υποχρεωτική για όλους.

Σφοδρές διαμαρτυρίες στην Γερμανική κοινωνία. Διαμαρτυρίες κατά του νόμου αυτού, στις οποίες συμμετέχουν κυρίως μαθητές και φοιτητές, λαμβάνουν χώρα σε 90 γερμανικές πόλεις. Έρευνες δείχνουν ότι το 63% των νέων ηλικίας 18 έως 29 ετών, τους οποίους θα επηρέαζε άμεσα η στράτευση, αντιτίθενται στην πιθανή επανεισαγωγή της.

Ωστόσο, οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας είναι οι άνω των 60 ετών, οι οποίοι σε κάθε περίπτωση θα εξαιρούνταν από την στράτευση—το 61% εξ αυτών υποστηρίζει πλήρως τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες (httpshttps://www.bankingnews.gr/diethni/articles/842520/ksesikomos-sti-germania-kata-tis-ypoxreotikis-stratefsis-eimaste-poly-neoi-gia-na-pethanoume-gia-ta-symferonta-tous).

ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ! ΣΟΚ με οικονομία και εισφορές – Έρχονται ΒΑΡΙΑ μέτρα. Το Γερμανικό Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων αναθεώρησε αισθητά προς τα κάτω τις προβλέψεις του για την πορεία της γερμανικής οικονομίας, προειδοποιώντας ταυτόχρονα για σημαντική αύξηση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης τα επόμενα χρόνια.

Σύμφωνα με την εαρινή έκθεση που παρουσιάστηκε στο Βερολίνο, η ανάπτυξη της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης αναμένεται να περιοριστεί μόλις στο 0,5% για το 2026 μ.Χ., έναντι προηγούμενης εκτίμησης για 0,9%.

Οι οικονομολόγοι αποδίδουν μεγάλο μέρος της επιβράδυνσης στην αβεβαιότητα που προκαλεί ο πόλεμος στο Ιράν και στις πιέσεις που ασκεί στις διεθνείς αγορές ενέργειας. Το υψηλό ενεργειακό κόστος συνεχίζει να επηρεάζει αρνητικά τόσο τις επιχειρήσεις όσο και τα νοικοκυριά, περιορίζοντας τις επενδύσεις και επιβαρύνοντας την βιομηχανική παραγωγή.

Ωστόσο, αναλυτές επισημαίνουν ότι οι αιτίες της ενεργειακής κρίσης στην Γερμανία είναι βαθύτερες. Η απόφαση του Βερολίνου να διακόψει σταδιακά την εξάρτηση από την ρωσική ενέργεια μετά την έναρξη της ειδικής επιχείρησης της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει αυξήσει σημαντικά το ενεργειακό κόστος για την γερμανική οικονομία. Παρά την μερική αποκλιμάκωση των τιμών, το φυσικό αέριο παραμένει ακριβότερο σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα.

Την ίδια στιγμή, η έκθεση προειδοποιεί για σοβαρές πιέσεις στο ασφαλιστικό σύστημα. Οι συνολικές εισφορές κοινωνικής ασφάλισης εκτιμάται ότι θα φτάσουν το 45,4% έως το 2030 μ.Χ. και ενδέχεται να προσεγγίσουν το 50% μέχρι το 2040 μ.Χ., εξαιτίας της δημογραφικής γήρανσης και της οικονομικής στασιμότητας (https://news12.gr/2026/05/28/%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%cf%83%ce%b5-%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%b7-%cf%83%ce%bf%ce%ba-%ce%bc%ce%b5-%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9/).

Μεντβέντεφ: Εάν ξεσπάσει πόλεμος η Ρωσία θα καταφέρει να τελειώσει την ιστορία του ευρωπαϊκού πολιτισμού. «Η περίφημη γερμανική βιομηχανία όχι μόνο θα υποστεί ζημιά, αλλά θα καταστραφεί ολοσχερώς και η γερμανική οικονομία θα καταρρεύσει πέρα ​​από κάθε ανάκαμψη».

Ο αναπληρωτής Πρόεδρος του ρωσικού συμβουλίου ασφαλείας Ντμίτρι Μεντβέντεφ προειδοποίησε ότι ένας πόλεμος Ρωσίας-Γερμανίας θα καταστρέψει ολοκληρωτικά την περίφημη γερμανική βιομηχανία και θα απειλήσει την ίδια την ύπαρξη του ευρωπαϊκού πολιτισμού στο σύνολό του.

«Το σαφές μας μήνυμα προς τις γερμανικές ελίτ προειδοποιεί ότι το πιο σοβαρό σενάριο καθιστά την τουλάχιστον αμοιβαία εξασφαλισμένη καταστροφή πολύ πιθανή και, στην πραγματικότητα, φέρνει το τέλος της ιστορίας του Ευρωπαϊκού πολιτισμού, ενώ η δική μας ύπαρξη θα συνεχιστεί», έγραψε ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ σε άρθρο για τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας που δημοσιεύτηκε στο δίκτυο RT.

«Η περίφημη γερμανική βιομηχανία όχι μόνο θα υποστεί ζημιά, αλλά θα καταστραφεί ολοσχερώς και η γερμανική οικονομία θα καταρρεύσει πέρα ​​από κάθε ανάκαμψη», ισχυρίστηκε ο Μεντβέντεφ. Σύμφωνα πάντως με τον πρώην Πρόεδρο της Ρωσίας, το υπόλοιπο λογικό και εξειδικευμένο προσωπικό θα καταφύγει στην Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Κίνα και άλλες Ασιατικές χώρες.

«Προφανώς, μόνο μια ευθεία δήλωση τέτοιων σοβαρών συνεπειών μπορεί να φέρει τους υπερφίαλους κληρονόμους των Ναζί και τους Γερμανούς συμμάχους τους στην λογική, σώζοντας εκατομμύρια ζωές και στις δύο πλευρές του μετώπου», σημείωσε ο Μεντβέντεφ (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/rosia/7369007_mentbentef-ean-xespasei-polemos-i-rosia-tha-kataferei-na-teleiosei-tin-istoria#google_vignette).

ΓΕΡΜΑΝΙΑ σε ΠΟΡΕΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ; Μετατρέπει ΛΙΜΑΝΙΑ σε ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ! Η Γερμανία φαίνεται να επιταχύνει σημαντικά τον μετασχηματισμό των υποδομών της, δίνοντας σαφές βάρος στις στρατιωτικές ανάγκες.

Το Βερολίνο δεν περιορίζεται πλέον σε θεωρητικό σχεδιασμό, αλλά περνά σε πρακτικές κινήσεις που αποκαλύπτουν προετοιμασία για ένα απαιτητικό γεωπολιτικό περιβάλλον. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το λιμάνι του Μπρέμερχαβεν, στην Βόρεια Θάλασσα, το οποίο μέχρι πρόσφατα λειτουργούσε κυρίως ως κόμβος εξαγωγών για την γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία.

Σήμερα, το ίδιο λιμάνι αναβαθμίζεται ώστε να μπορεί να εξυπηρετήσει βαρέως τύπου στρατιωτικό εξοπλισμό. Οι παρεμβάσεις στις αποβάθρες στοχεύουν στην υποστήριξη οχημάτων μεγάλου βάρους, όπως τα άρματα μάχης, γεγονός που δείχνει τη στροφή προς επιχειρησιακή ετοιμότητα. Το συνολικό κόστος του έργου είναι ιδιαίτερα υψηλό, αγγίζοντας τα 1,35 δισεκατομμύρια ευρώ, στοιχείο που αποτυπώνει την σοβαρότητα της επένδυσης.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία δεν είναι μεμονωμένη, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο στρατηγικό πλαίσιο που αναμένεται να αποτυπωθεί και στον προϋπολογισμό των επόμενων ετών. Η γεωγραφική θέση της Γερμανίας, σε συνδυασμό με την βιομηχανική της ισχύ, την καθιστούν πιθανό κέντρο ανεφοδιασμού σε περίπτωση ευρωπαϊκής κρίσης.

Παράλληλα, αναδεικνύονται και προκλήσεις. Οι διαθέσιμοι πόροι των ενόπλων δυνάμεων δεν επαρκούν πλήρως, οδηγώντας σε αυξανόμενη εξάρτηση από ιδιωτικές εταιρείες logistics. Ωστόσο, η έλλειψη ώριμων μηχανισμών συνεργασίας δυσκολεύει την ταχεία υλοποίηση. Σε κάθε περίπτωση, η κατεύθυνση είναι σαφής: Οι υποδομές μετατρέπονται σταδιακά σε βασικό εργαλείο στρατηγικής προετοιμασίας για το μέλλον (https://news12.gr/2026/05/04/%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%cf%83%ce%b5-%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%cf%80%ce%b5/).

Που Κατάντησες Ευρώπη; «Στις Φτωχογειτονιές του Βερολίνου». Το Βερολίνο είναι η πρωτεύουσα της Γερμανίας και έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές τα τελευταία χρόνια. Η διαχείριση των αποβλήτων και η υψηλή εγκληματικότητα είναι μόνο δύο από τις πολλές προκλήσεις. Περάσαμε τρεις ημέρες σε αυτήν την πόλη, εξερευνώντας τις περιοχές που συνήθως επισκέπτονται μόνο οι ντόπιοι (hthttps://www.triklopodia.gr/%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b5%cf%82-%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%8e%cf%80%ce%b7-%ce%b2%ce%b9%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%cf%86%cf%84/ //s/).

Καταρρέουν οι δικογραφίες κατά πατριωτών στην Ευρώπη: Έπεσε με πάταγο η δίωξη σε ευρωβουλευτή της AfD - Ανύπαρκτες οι αποδείξεις. Σημαντική εξέλιξη σε υπόθεση πολιτικού στην Γερμανία.

Η δικαστική υπόθεση κατά του πρώην ευρωβουλευτή του AfD, Gunnar Beck, κατέρρευσε, καθώς οι εισαγγελείς εγκατέλειψαν την κατηγορία την τελευταία στιγμή, επιδιώκοντας να αποφύγουν την αποκάλυψη «αδύναμων» στοιχείων του κατηγορητηρίου. Το περιστατικό φωτίζει, σε ενοχλητικό για κάποιους βαθμό, τις πιέσεις που δέχονται μέλη του AfD από το δικαστικό σύστημα της Γερμανίας.

Δραματική πτώση της κατηγορίας. Ο Gunnar Beck, o οποίος βρέθηκε στο μάτι της καταιγίδας για περισσότερα από τρία χρόνια εξαιτίας των επιθέσεων μέσων ενημέρωσης, είδε την σοβαρή του κατηγορία για «κλοπή» να μειώνεται σε ισχυρισμό για μικροκλοπή αξίας μερικών ευρώ.

Τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσίασε η πλευρά της κατηγορούσας αρχής ήταν τόσο αδύναμα, που οι μάρτυρες δεν μπορούσαν να θυμηθούν τον ισχυρισμό για την κλοπή ή ακόμη και το τι υποτίθεται, πως είχε πράξει ο Gunnar Beck.

Ανύπαρκτα αποδεικτικά στοιχεία. Η δικαστική διαδικασία αποκάλυψε ότι τα αντικείμενα που είχαν κατασχεθεί από τον Gunnar Beck δεν είχαν ποτέ πουληθεί στο κατάστημα που αναφερόταν, γεγονός που κατέρριψε την ιστορία της κατηγορίας. Ακόμη και το υποτιθέμενο «κλεμμένο κασκόλ» αποδείχθηκε ότι ήταν νόμιμη αγορά του Gunnar Beck από το εξωτερικό, που έγινε χρόνια πριν.

Παρά αυτήν την αποτυχία της κατηγορίας, η γερμανική δικαιοσύνη συνέχισε να τον οδηγεί σε ατελείωτες διαδικασίες, ειδικά κατά την διάρκεια ενός εκλογικού κύκλου. Η συνεχής άνοδος των ποσοστών του AfD στα εκλογικά δείγματα δείχνει ότι πολλοί Γερμανοί έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο δικαστικό σύστημα και στην πολιτική τάξη που το ελέγχει (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/844396/katarreoun-oi-dikografies-kata-patrioton-stin-evropi-epese-me-patago-i-dioksi-se-evrovoulefti-tis-afd-anyparktes-oi-apodeikseis).

Εφιάλτες για Merz, Macron - Η άνοδος AfD, Le Pen και ο Γερμανικός επανεξοπλισμός, ταφόπλακα της Ευρώπης. Η Γαλλία βλέπει με κομμένη την ανάσα τον ρυθμό επανεξοπλισμού της Γερμανίας που μετατρέπεται από οικονομική ατμομηχανή σε στρατιωτικό γίγαντα, σύμφωνα με το Bloomberg.

Σε μια περίοδο που η Ευρώπη μοιάζει με ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί, οι δηλώσεις του Γερμανού καγκελαρίου Friedrich Merz κατά την επίσκεψή του στην Ινδία προκαλούν αλυσιδωτές αντιδράσεις. Ο Merz, αναφερόμενος στο καθεστώς του Ιράν, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Όταν ένα καθεστώς μπορεί να παραμείνει στην εξουσία μόνο μέσω της βίας, έχει ουσιαστικά τερματίσει την ύπαρξή του. Πιστεύω ότι τώρα είμαστε μάρτυρες των τελευταίων ημερών και εβδομάδων αυτού του καθεστώτος».

Ωστόσο, η ειρωνεία της ιστορίας είναι σκληρή: ενώ ο Merz προφητεύει την πτώση του καθεστώτος στο Ιράν, η δική του πολιτική κυριαρχία στην Γερμανία καταρρέει κάτω από το βάρος της ανόδου της «Εναλλακτικής για την Γερμανία» (AfD).

Η δημοσκοπική καταδίκη του Merz AfD και η επέλαση του AfD. Τα στοιχεία είναι αμείλικτα για τον συντηρητικό ηγέτη. Παρά το γεγονός ότι κέρδισε τις εκλογές του Φεβρουαρίου 2025 μ.Χ. με 28,5%, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν την συμμαχία CDU/CSU να κατρακυλά κάτω από το 25%.

Το πιο σοκαριστικό στοιχείο, όμως, είναι η εκτόξευση του AfD στο 27%, ξεπερνώντας για πρώτη φορά με καθαρό προβάδισμα τους Χριστιανοδημοκράτες. Εάν αυτή η τάση συνεχιστεί, το σενάριο ενός Καγκελαρίου από το AfD το 2029 μ.Χ. δεν μοιάζει πλέον με πολιτική φαντασία, αλλά με μια επερχόμενη πραγματικότητα που προκαλεί ρίγη συγκίνησης και φόβου στις συστημικές ελίτ των Βρυξελλών.

Το Παρίσι σε κατάσταση πανικού: Ο φόβος για τον «Γερμανικό μιλιταρισμό». Ο ιστορικός φόβος του Παρισιού για μια στρατιωτικά πανίσχυρη Γερμανία αναζωπυρώνεται. Η Γαλλία βλέπει με κομμένη την ανάσα τον ρυθμό επανεξοπλισμού της Γερμανίας που μετατρέπεται από οικονομική ατμομηχανή σε στρατιωτικό γίγαντα, σύμφωνα με το Bloomberg.

Αν ο Γερμανικός στρατιωτικός-βιομηχανικός μηχανισμός γίνει ο ισχυρότερος στην Ευρώπη, η παραδοσιακή ισορροπία δυνάμεων θα καταλυθεί υποβιβάζοντας την Γαλλία σε δευτερεύοντα ρόλο και απειλώντας τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι Γάλλοι στρατηγικοί αναλυτές βλέπουν δύο εφιαλτικά σενάρια για το 2029 μ.Χ.:

- Μια κυβέρνηση του AfD έτοιμη να διαλύσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και να στραφεί εναντίον της Γαλλίας, διεκδικώντας ακόμη και την Αλσατία-Λωραίνη.

- Μια «σιδηρά» Γερμανία έτοιμη να επιβάλει μια βίαιη Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, μετατρέποντας τα εθνικά κράτη σε απλά προπετάσματα του νέου γερμανικού ηγεμονισμού.

Η στρατηγική αυτονομία και η ελπίδα της Le Pen. Ενώ ο Merz μιλά για την «Ρωσική απειλή» ως πρόσχημα για τον επανεξοπλισμό, η πραγματική απειλή για την Ευρωπαϊκή ενότητα φαίνεται να έρχεται από την Αμερικανική πίεση και το ζήτημα της Γροιλανδίας, που απειλεί να διαλύσει το ΝΑΤΟ. Σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, οι Γαλλικές Προεδρικές εκλογές του Μαΐου 2027 μ.Χ. φαντάζουν ως ο πραγματικός ορίζοντας αλλαγής.

Μια πιθανή νίκη της Marine Le Pen και του Jordan Bardella θα μπορούσε να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στην Ευρωπαϊκή ιστορία: Όχι έναν νέο Γαλλο-Γερμανικό πόλεμο, αλλά μια στροφή προς την πραγματική στρατηγική αυτονομία, την απόρριψη της κηδεμονίας των Αγγλοσαξόνων και τον τερματισμό της άσκοπης εχθρότητας με την Ρωσία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/850232/efialtes-gia-merz-macron-i-anodos-afd-le-pen-kai-o-germanikos-epaneksoplismos-tafoplaka-tis-evropist).

Απίστευτη παρέμβαση - Ο Elon Musk στηρίζει τον Φειδία Παναγιώτου για… πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αφορμή αποτέλεσε βίντεο του Φειδία Παναγιώτου στο οποίο ο νεαρός ευρωβουλευτής από την Κύπρο σχολίαζε «γιατί η Ursula von del Leyen δεν είναι εκλεγμένη».

Νέα επίθεση φιλίας... προς τον Φειδία Παναγιώτου, για τον οποίο στο παρελθόν έχει εκφραστεί με τα καλύτερα λόγια, εξαπέλυσε ο Elon Musk τα ξημερώματα του Σαββάτου (13/12) προωθώντας μάλιστα τον Κύπριο ευρωβουλευτή για πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Αφορμή αποτέλεσε βίντεο του Φειδία Παναγιώτου στο οποίο ο νεαρός ευρωβουλευτής Κύπρο σχολίαζε «γιατί η Ursula von del Leyen δεν είναι εκλεγμένη». «Θέλω η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τώρα είναι Ursula von del Leyen να εκλέγεται δημοκρατικά γιατί τώρα αυτό δεν συμβαίνει.

Έρχεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εμείς λέμε “ναι” ή “όχι” αλλά νομίζω ότι περισσότερο πρόκειται για σόου και όχι ψηφοφορία γιατί έκανε συμφωνίες με όλα τα πολιτικά κόμματα από πριν για να την ψηφίσουν, οπότε δεν είναι καθόλου δημοκρατικό αυτό που συμβαίνει.

Οπότε χρειάζεται να το αλλάξουμε» ακούγεται να λέει στο βίντεο ο Φειδίας Παναγιώτου. Κάτι που βρήκε σύμφωνο τον πλουσιότερο άνθρωπο του κόσμου, ο οποίος εξέφρασε για μία ακόμα φορά την στήριξή του.

Τα θερμά σχόλια για τον Κύπριο Ευρωβουλευτή. Αυτή η εξέλιξη σηματοδοτεί την τελευταία σε μια σειρά ιδιαίτερα θερμών σχολίων από τον Elon Musk, ο οποίος έχει προηγουμένως περιγράψει τον Φειδία ως «έξυπνο, πολύ ενεργητικό και που πραγματικά νοιάζεται για τους άλλους ανθρώπους». Άλλες αναρτήσεις του Musk τον χαρακτήρισαν «καλό άνθρωπο» που «νοιάζεται για τον κόσμο», «αξίζει να τον ακούσει κανείς» και «άτομο με απίστευτο πάθος και αποφασιστικότητα».

Ο Παναγιώτου, 24 ετών, πρώην YouTuber γνωστός για viral challenges και δημιουργία περιεχομένου, εκλέχθηκε ανεξάρτητος ευρωβουλευτής (MEP) τον Ιούνιο του 2024 μ.Χ., εκπροσωπώντας την Κύπρο χωρίς να ενταχθεί σε οποιαδήποτε πολιτική ομάδα. Έχει τραβήξει την προσοχή για την ασυνήθιστη προσέγγισή του στην πολιτική, επικεντρωμένος στη διαφάνεια, την ελευθερία λόγου και την μεταρρύθμιση των θεσμών της ΕΕ.

Η στήριξη του Musk ενίσχυσε το μήνυμα του Παναγιώτου, με το retweet να συγκεντρώνει πάνω από 9 εκατομμύρια προβολές, 55.000 likes και χιλιάδες αναδημοσιεύσεις μέσα σε λίγες ώρες. Το βίντεο που δημοσίευσε ο Παναγιώτου στις 12 Δεκεμβρίου έφτασε σχεδόν τα 10 εκατομμύρια προβολές.

Η έκκληση του Παναγιώτου για μεταρρύθμιση βρίσκει απήχηση στους επικριτές του υπάρχοντος συστήματος. Η εμπλοκή του Musk αναδεικνύει το αυξανόμενο ενδιαφέρον του για την ευρωπαϊκή πολιτική, μετά από προηγούμενα σχόλια για θέματα όπως η ελευθερία λόγου και η υπερβολική ρύθμιση.

Ούτε ο Musk ούτε ο Παναγιώτου έχουν δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες για τη στήριξη, αλλά έχει πυροδοτήσει ευρεία συζήτηση στο διαδίκτυο σχετικά με πιθανές αλλαγές στην επιλογή ηγεσίας της ΕΕ.

Η επίθεση του μεγιστάνα στην γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Ο δισεκατομμυριούχος δημοσίευσε σειρά αναρτήσεων στο X, ενισχύοντας ισχυρισμούς που παρουσιάζουν τις Βρυξέλλες ως λογοκριτικές, διεφθαρμένες και αντιδημοκρατικές — λίγες ημέρες μετά το πρόστιμο €120 εκατ. ($140 εκατ.) στην πλατφόρμα του για «παραπλανητικό σχεδιασμό» των μπλε σήμανσης επαλήθευσης. Σε μία ανάρτηση, ο Musk ρώτησε τους ακόλουθούς του: «Πόσος χρόνος μέχρι να εξαφανιστεί η ΕΕ; AbolishTheEU.»

Σε άλλη, υποστήριξε την ιδέα δεσμευτικών δημοψηφισμάτων για το αν οι χώρες πρέπει να παραμείνουν στο μπλοκ, χαρακτηρίζοντάς την «καλή ιδέα». Επανέλαβε επίσης ένα meme που συνέκρινε την ΕΕ με το ναζιστικό καθεστώς, απαντώντας: «Περίπου.»

Ο Musk επανέλαβε την διαρκή κριτική του για την ευρωπαϊκή τάση για υπερβολική ρύθμιση, μοιράζοντας βίντεο όπου χαρακτηρίζει την έδρα της ΕΕ ως «γιγάντια καθεδρικό ναό της γραφειοκρατίας» και προειδοποιεί ότι η ήπειρος ασκεί «αργό στραγγαλισμό από υπερρύθμιση», καθώς η καινοτομία ασφυκτιά υπό τους κανόνες των Βρυξελλών.

«Η γραφειοκρατία της ΕΕ πνίγει σιγά-σιγά την Ευρώπη μέχρι θανάτου», έγραψε σε άλλη ανάρτηση.. Last week Elon Musk hosted a livestream on the platform with Alice Weidel in which he heaped praise on the anti-immigrant, pro-Kremlin AfD co-leader

Το πρόστιμο των 140 εκατ. δολ.  Τα σχόλιά του ήρθαν λίγες ημέρες μετά το πρόστιμο €120 εκατ. ($140 εκατ.) στην X για «παραπλανητικά» χαρακτηριστικά επαλήθευσης, σύμφωνα με τους κανονισμούς.

Η Ευρωπαϊκή Επιστροπή δήλωσε ότι η πλατφόρμα επιτρέπει σε οποιονδήποτε να αγοράσει την κατάσταση «verified» χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, δυσκολεύοντας τους χρήστες να κρίνουν την αυθεντικότητα των λογαριασμών και του περιεχομένου. Το πρόστιμο προέκυψε μετά από διετή έρευνα σύμφωνα με το Digital Services Act της ΕΕ.

Ο Musk κατηγορεί τις Βρυξέλλες για προσπάθεια «λογοκρισίας» της πραλφόρμας X και λίγες ώρες πριν από τις αναρτήσεις, επαναδημοσίευσε τον Αμερικανό αντιπρόεδρο JD Vance, προειδοποιώντας την ΕΕ να σταματήσει τις «επιθέσεις κατά αμερικανικών εταιρειών».

Ο Thomas Regnier, εκπρόσωπος για την Τεχνολογική Καινοτομία την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δήλωσε ότι η απόφαση «δεν αφορά την διαχείριση περιεχομένου», αλλά τις διατάξεις διαφάνειας για τους πολίτες.

Πρόσθεσε ότι οι πλατφόρμες παίρνουν το μεγαλύτερο μέρος των αποφάσεων διαχείρισης περιεχομένου — περιλαμβάνοντας πάνω από 118 εκατ. στο Instagram, 413 εκατ. στο Facebook και 616.000 στο X στην ΕΕ φέτος — και η Επιτροπή εφαρμόζει απλώς το νόμο της ΕΕ μέσω μιας «δίκαιης διαδικασίας» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/844136/o-elon-musk-stirizei-ton-feidia-panagiotou-gia-proedro-tis-evropaikis-enosis).

 

Μασκ: ”ο Φειδίας για Πρόεδρος της ΕΕ”. Το ”παπαδοπαίδι” κι ο Μαμωνάς.. Νέο αβαντάρισμα του Βέβηλου από τον πλουσιότερο στον κόσμο! Ουσιαστικά είναι Ντιρεκτίβα Σιωνιστή Μασκ για Κυπριακές βουλευτικές εκλογές.. Ξανά υπέρ του Φειδία Παναγιώτου ο Έλον Μασκ: Ψηφίστε τον για πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Δεν βεβηλώθηκε αδίκως ο Φειδίας με τα φίδια τα φέρετρα τα θαψίματα τις εικονικές ταφές την επεφρασμένη αγάπη του για το 666..Ξανά υπέρ του Φειδία Παναγιώτου ο Έλον Μασκ: ”Ψηφίστε τον για πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης”. ΣΚΑΝΔΑΛΟ F. Ο Φ(ε)ιδίας κάνει ομολογία πίστης στον Αντίχριστο. Δηλώνει ότι ο αγαπημένος του αριθμός είναι ο αριθμός του θηρίου το 666!! ΒΙΝΤΕΟ

Ο μέντοράς του ο Μασκ που δικών του συμφερόντων ήταν ο σατανιστής Youtuber το Θηρίο MrBeast που τον έμπασε στα κόλπα όταν ”σεμιναριάστηκε” στην Αμερική έκανε μια ακόμη δήλωση υπέρ του και τι δήλωση προτείνει τον Βέβηλο για Πρόεδρο της ΕΕ.

Όταν όμως κάνει αυτή τηΝ δήλωση παραμονές των Κυπριακών βουλευτικών εκλογών που θα τρέξουν σε 4 μήνες ουσιαστικά τον προτείνει ….. για ”Πρόεδρο” της Κύπρου… μια και ο Φειδίας έχει φτιάξει κόμμα και κατεβαίνει..Πρόκειται για ευθεία ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις τρίτης χώρας όπως τις συνηθίζει ο μεγιστάνας .. ”κάπτεν” στο εβραιοσιωνιστικό λόμπι ( εξού κι ο πλουσιότερος παγκοσμίως).. Είναι ο τύπος που έδωσε τον Τραμπ για Επστάιν εκβιάζοντας τον να την πέσει στο Ιράν κατά την ιρανο-ισραηλινή διαμάχη .. και ο Τραμπ μάσησε και βομβάρδισε….

Τι σκοτεινά νταραβέρια έχει το παπαδοπαίδι από το Μένικο με τον μέγα ολιγάρχη με τον πολυδισεκατομμυριούχο πλουσιότερο άνθρωπο στον κόσμο αυτό είναι άλλού παπά ευαγγέλιο.. Το ”παπαδοπαίδι” κι ο Μαμωνάς ..αυτοπροσώπως

Σε νέα επίθεση λατρείας προς τον Φειδία Παναγιώτου, για τον οποίο πολλάκις στο παρελθόν έχει εκφραστεί θετικά, προχώρησε ο Έλον Μασκ τα ξημερώματα του Σαββάτου προτείνοντας τον Κύπριο ευρωβουλευτή για… Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέρει το protothema!

Fidias for President of the EU! https://t.co/NQtDPqWrhF— Elon Musk (@elonmusk) December 13, 2025 μ.Χ. Αφορμή αποτέλεσε βίντεο του Φειδία Παναγιώτου το απόγευμα της Παρασκευής στο οποίο ο νεαρός ευρωβουλευτής σχολίαζε «γιατί η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δεν είναι εκλεγμένη».

«Θέλω η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τώρα είναι η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να εκλέγεται δημοκρατικά γιατί τώρα αυτό δεν συμβαίνει. Έρχεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εμείς λέμε “ναι” ή “όχι” αλλά νομίζω ότι περισσότερο πρόκειται για σόου και όχι ψηφοφορία γιατί έκανε συμφωνίες με όλα τα πολιτικά κόμματα από πριν για να την ψηφίσουν, οπότε δεν είναι καθόλου δημοκρατικό αυτό που συμβαίνει. Οπότε χρειάζεται να το αλλάξουμε» ακούγεται να λέει ο Φειδίας Παναγιώτου στο βίντεο που προκάλεσε την νέα στήριξη από τον Έλον Μασκ.

Νεκροφιλία… ΥΓ φωτο 1: τα σιρόπια η υποτέλεια το προσκύνημα και η άνοδος η εκτόξευση στον Γαλαξία Μασκ. Η προσωποποίηση της ντροπής της Κύπρου…γλοιωδέστερη εικόνα από αυτή δεν γίνεται.. Παρακμή (https://dimpenews.com/2025/12/13/%ce%bc%ce%b1%cf%83%ce%ba-%ce%bf-%cf%86%ce%b5%ce%b9%ce%b4%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%80%cf%81%cf%8c%ce%b5%ce%b4%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%b5-%cf%84%ce%bf/)…

Έτοιμος για πόλεμο ο Merz, καλεί την Γερμανία στα όπλα: Δεν ζούμε πλέον σε ειρήνη - Ο Putin αναβιώνει την ΕΣΣΔ, ώρα για κρίσιμες αποφάσεις. Ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz προειδοποίησε ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε ιστορικό σημείο καμπής, με την Ρωσία να απειλεί ευθέως τα Ευρωπαϊκά σύνορα και την δημοκρατία να δέχεται πιέσεις από την άκρα δεξιά και την άκρα αριστερά (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/844117/skliros-o-friedrich-merz-o-putin-epidiokei-allages-synoron-stin-evropi-kai-tin-apokatastasi-tis-sovietikis-enosis).

 

Έτοιμος για πόλεμο ο Merz, καλεί την Γερμανία στα όπλα: Δεν ζούμε πλέον σε ειρήνη - Ο Putin αναβιώνει την ΕΣΣΔ, ώρα για κρίσιμες αποφάσεις. Ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz προειδοποίησε ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε ιστορικό σημείο καμπής, με την Ρωσία να απειλεί ευθέως τα Ευρωπαϊκά σύνορα και την δημοκρατία να δέχεται πιέσεις από την άκρα δεξιά και την άκρα αριστερά.

Νέο ψυχροπολεμικό μήνυμα έστειλε ο καγκελάριος της Γερμανίας Friedrich Merz (CDU), ο οποίος προειδοποίησε έντονα να μη χαθεί πολύτιμος χρόνος σε εσωτερικές πολιτικές αντιπαραθέσεις, τη στιγμή που το παγκόσμιο και ευρωπαϊκό περιβάλλον μεταβάλλεται ραγδαία.

Μιλώντας στο συνέδριο του CSU στο Μόναχο, δήλωσε ότι στο μέλλον οι σημερινοί πολιτικοί δεν θα κριθούν για λεπτομέρειες κοινωνικής πολιτικής, αλλά για το αν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων σε μια υπαρξιακή κρίση. Κύριος εχθρός της Γερμανίας, αλλά και της Ευρώπης συνολικά, κατά τον Καγκελάριο είναι η Ρωσία και οι δυνάμεις της άκρας δεξιάς και της άκρας αριστερά στο εσωτερικό των δυτικών κοινωνιών.

«Η Ευρώπη υπό απειλή». «Μια μέρα δεν θα μας ρωτούν αν διατηρήσαμε το δίχτυ ασφαλείας του συνταξιοδοτικού συστήματος για έναν χρόνο παραπάνω ή λιγότερο», είπε χαρακτηριστικά. «Θα μας ρωτούν αν κάναμε το καθήκον μας για τη διατήρηση της ελευθερίας, της ειρήνης, της ανοιχτής κοινωνίας και της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς στην καρδιά της Ευρώπης». Σύμφωνα με τον Merz, όχι μόνο όλα αυτά, αλλά και η ίδια η δημοκρατία, βρίσκονται σήμερα υπό απειλή.

Αναβίωση της ΕΣΣΔ. Ο καγκελάριος επανέλαβε τις κατηγορίες του κατά της Ρωσίας, υποστηρίζοντας ότι η Μόσχα επιδιώκει μια θεμελιώδη αναδιάταξη των ευρωπαϊκών συνόρων. Όπως είπε, στόχος της Ρωσίας είναι «η αποκατάσταση της παλιάς Σοβιετικής Ένωσης εντός των ιστορικών της συνόρων», κάτι που, κατά τον ίδιο, απειλεί σοβαρά τις χώρες που κάποτε ανήκαν σε αυτήν.

Η επίθεση κατά της Ουκρανίας, τόνισε, δεν αφορά μόνο ένα κράτος, αλλά «είναι μια καθημερινή επίθεση εναντίον ολόκληρης της Ευρώπης». Αν και παραδέχθηκε ότι η Γερμανία δεν βρίσκεται τυπικά σε πόλεμο, προειδοποίησε ότι «δεν ζούμε πλέον σε ειρήνη»!

Σε αυτό το πλαίσιο, χαρακτήρισε την ενίσχυση της άμυνας και τις επενδύσεις στο γερμανικό στρατό (Bundeswehr) ως ένα από τα πιο κρίσιμα κυβερνητικά έργα, ισάξιο με την αποκατάσταση της οικονομικής ανταγωνιστικότητας.

Ο Merz εξήρε το πολυδισεκατομμυρίων ευρώ πακέτο για τον Γερμανικό στρατό, την αυξημένη συνεισφορά στο NATO και τη συμφωνία για τη θητεία, παρουσιάζοντάς τα ως αναγκαίες απαντήσεις σε ένα όλο και πιο επικίνδυνο διεθνές περιβάλλον.

Ιστορική καμπή. Αναφερόμενος στις παγκόσμιες εξελίξεις, ο Καγκελάριος εκτίμησε ότι το πραγματικό τους μέγεθος θα γίνει αντιληπτό μόνο εκ των υστέρων, μετά από χρόνια. Δεν πρόκειται, όπως είπε, για «φυσιολογικές διακυμάνσεις», αλλά για «μια πραγματική τεκτονική μετατόπιση στα πολιτικά και οικονομικά κέντρα ισχύος του κόσμου», με την Γερμανία και την Ευρώπη να βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της διαδικασίας. Σχολιάζοντας την στρατηγική «America First» των ΗΠΑ υπό τον Donald Trump, ο Merz υπογράμμισε ότι η Ευρώπη οφείλει να υπερασπιστεί τα δικά της συμφέροντα με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα:

«Οι Αμερικανοί προωθούν πλέον πολύ επιθετικά τα δικά τους συμφέροντα. Αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο ένα πράγμα: ότι και εμείς πρέπει να κάνουμε το ίδιο», δήλωσε, τονίζοντας ότι η Ευρώπη μαζί με τη Μεγάλη Βρετανία αποτελεί τη μεγαλύτερη ενιαία οικονομική περιοχή στον κόσμο και «δεν είναι ούτε αδύναμη ούτε μικρή».

Ψάχνει εσωτερικούς εχθρούς. Στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο, ο Merz υπερασπίστηκε σθεναρά τον κυβερνητικό συνασπισμό με το SPD, απαντώντας στις επικρίσεις. Δήλωσε χαρακτηριστικά πως «δεν υπάρχει καλύτερη κυβέρνηση» υπό τις παρούσες συνθήκες και εξέφρασε την πεποίθηση ότι η συνεργασία μπορεί να αποδώσει, δείχνοντας πως τα προβλήματα μπορούν να λυθούν από το πολιτικό κέντρο.

Παρομοίασε την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας με ένα σπίτι που χρειάζεται ριζική ανακαίνιση και εκσυγχρονισμό, μια διαδικασία που –όπως είπε– δεν μπορεί να ολοκληρωθεί σε λίγες εβδομάδες. Έδωσε έμφαση στη μείωση της γραφειοκρατίας, στην επιτάχυνση των έργων υποδομής και στη φιλόδοξη ψηφιοποίηση του κράτους.

Ο Merz ανακοίνωσε επίσης το τέλος της πολιτικής «απόσυρσης των πάντων», υποστηρίζοντας ότι η εποχή της πλήρους εγκατάλειψης των κινητήρων εσωτερικής καύσης και της πυρηνικής ενέργειας ανήκει στο παρελθόν. Χαιρέτισε, μάλιστα, τη μεταστροφή σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σημειώνοντας ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένεται να χαλαρώσει σχετικούς κανόνες, έπειτα και από δική του παρέμβαση προς τις Βρυξέλλες.

Στο θέμα της κλιματικής πολιτικής, προειδοποίησε ότι δεν θα επιτρέψει να θυσιαστεί ο βιομηχανικός πυρήνας της Γερμανίας στο όνομα της περιβαλλοντικής προστασίας. Κλείνοντας, έστειλε σαφές μήνυμα προς το αντιπολιτευτικό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει στην «άκρα δεξιά ή στην άκρα αριστερά» να αμφισβητήσουν την κληρονομιά της ελεύθερης, δημοκρατικής και ανοιχτής κοινωνίας της Γερμανίας!

Συνομιλίες με Zelensky. Παράλληλα, ο Γερμανός ηγέτης θα φιλοξενήσει τον Ουκρανό πρόεδρο Volodymyr Zelensky και αρκετούς Ευρωπαίους ηγέτες στο Βερολίνο την επόμενη εβδομάδα, προκειμένου να συζητηθούν οι τελευταίες εξελίξεις στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, όπως ανακοίνωσε την Παρασκευή (12/11) το γραφείο του.

Τη Δευτέρα (15/12), ο Friedrich Merz θα πραγματοποιήσει αρχικά διμερείς συνομιλίες με τον Volodymyr Zelensky σχετικά με την οικονομική στήριξη της Ουκρανίας και θα συζητήσει τις τελευταίες διπλωματικές πρωτοβουλίες, σύμφωνα με ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου της Γερμανίας, Stefan Kornelius.

«Το βράδυ, πολυάριθμοι Ευρωπαίοι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, καθώς και ανώτατοι εκπρόσωποι της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, θα συμμετάσχουν στις συζητήσεις», δήλωσε ο Stefan Kornelius, χωρίς να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με τους συμμετέχοντες ή την ατζέντα της συνάντησης.

Ο Friedrich Merz επιβεβαίωσε την Πέμπτη (11/12) ότι το Κίεβο και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί του έχουν καταρτίσει μια νέα πρόταση ειρήνης για την Ουκρανία, η οποία περιλαμβάνει ρυθμίσεις για εδαφικά ζητήματα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/844117/skliros-o-friedrich-merz-o-putin-epidiokei-allages-synoron-stin-evropi-kai-tin-apokatastasi-tis-sovietikis-enosis).

 

Γερμανία: Κοντέινερ για ναύτες, άχρηστα κινητά και άλλες σπατάλες... Σπατάλες και κρούσματα κακοδιαχείρισης στο γερμανικό Δημόσιο επισημαίνει το Ομοσπονδιακό Ελεγκτικό Συνέδριο σε έκθεσή του, που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τετάρτη.

Στις «Παρατηρήσεις για την Εκτέλεση του Προϋπολογισμού από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση» που δημοσιεύει φέτος -όπως άλλωστε κάθε χρόνο- το Ελεγκτικό Συνέδριο, εντοπίζει συγκεκριμένα και πολυάριθμα περιστατικά σπατάλης στον δημόσιο τομέα.

Ως παράδειγμα αναφέρεται η προμήθεια 17.000 smartphones από τις τελωνειακές αρχές έναντι 35 εκατομμυρίων ευρώ, με σκοπό την κρυπτογραφημένη επικοινωνία ανάμεσα στα στελέχη της υπηρεσίας. Δυστυχώς όμως, όπως διαπιστώθηκε κατόπιν εορτής, τα κινητά τηλέφωνα που αγοράστηκαν ήταν ακατάλληλα για κρυπτογραφημένη επικοινωνία.

Ένα ακόμα από τα παραδείγματα που μνημονεύονται στις 176 σελίδες των «Παρατηρήσεων»: Το πολεμικό ναυτικό είχε αναθέσει τον εκσυγχρονισμό τεσσάρων παλαιών φρεγατών στα ναυπηγεία του Έμντεν, στο κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας.

Παράλληλα, με απευθείας ανάθεση, είχε συνάψει σύμβαση με ιδιωτική επιχείρηση, προκειμένου να κατασκευαστεί ολόκληρος οικισμός κοντέινερ στην πόλη του Έμντεν για την προσωρινή διαμονή του πληρώματος, έως ότου ολοκληρωθούν οι εργασίες.

Φαίνεται ότι δεν εξετάστηκε καν μία πιο οικονομική εναλλακτική λύση. Αποτέλεσμα: οι Γερμανικές ένοπλες δυνάμεις επιβαρύνθηκαν με περιττά έξοδα τουλάχιστον 20 εκατομμυρίων ευρώ, επιπλέον δε η έναρξη των απαραίτητων εργασιών καθυστέρησε κατά δύο χρόνια.

Το «νόμιμο» δεν είναι πάντα «αποτελεσματικό». Ως ελεγκτικό και γνωμοδοτικό όργανο, το Ομοσπονδιακό Ελεγκτικό Συνέδριο, με έδρα την Βόννη, επαγρυπνά για την ορθή διαχείριση του κρατικού προϋπολογισμού. Έχει τη διοικητική αρμοδιότητα να ασκεί σχολαστικό δημοσιονομικό έλεγχο.

Δεν εξετάζει μόνο τη «νομιμότητα», αλλά και την «κανονικότητα» και αποτελεσματική διαχείριση των κρατικών δαπανών. Με απλά λόγια, το Ελεγκτικό Συνέδριο στηλιτεύει ακόμα και εκείνες τις δαπάνες που μπορεί να είναι απολύτως νόμιμες, αλλά δεν φέρνουν αποτέλεσμα ή δεν πετυχαίνουν τον στόχο τους.

Με αυτά τα κριτήρια ασκείται κριτική, μεταξύ άλλων, στις φοροελαφρύνσεις που ισχύουν στην Γερμανία από το 2006 για εργασίες ανακαίνισης σε ιδιωτικές κατοικίες ή και για πιο απλά «μαστορέματα». Σύμφωνα με το Ελεγκτικό Συνέδριο, οι φοροαπαλλαγές στερούν τα δημόσια ταμεία από έσοδα τουλάχιστον 2,4 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως και θεωρούνται «μη αποτελεσματική κρατική επιδότηση», καθώς «ούτε ενισχύουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις του κλάδου ούτε συμβάλλουν στην καταπολέμηση της μαύρης εργασίας».

Προειδοποίηση για το χρέος. Κατά τα λοιπά, ο πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου Κάι Σέλερ σημειώνει ότι «η Γερμανία συσσωρεύει χρέη όπως ποτέ στο παρελθόν». Παράλληλα, προειδοποιεί ότι οι πολιτικοί θα πρέπει να βελτιώσουν την διαχείριση των υφιστάμενων δαπανών, αντί «να ξοδεύουν όλο και περισσότερα χρήματα για να καλύψουν διαρθρωτικά προβλήματα».

Έντονη κριτική είχε ασκήσει ο Κάι Σέλερ και στην προηγούμενη κυβέρνηση του σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου Όλαφ Σολτς, κατηγορώντας μάλιστα τα τρία κόμματα της τότε συγκυβέρνησης ότι «αποκρύπτουν την πραγματική κατάσταση» στην οποία έχουν περιέλθει τα δημόσια οικονομικά της χώρας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/843981/germania-konteiner-gia-naytes-axrista-kinita-kai-alles-spatales//).

Πολιτικός σεισμός στην Πορτογαλία - Το πατριωτικό κόμμα Chega προηγείται στις δημοσκοπήσεις. Η Πορτογαλία εισέρχεται στην κρίσιμη φάση των προεδρικών εκλογών, με το πατριωτικό κόμμα Chega να προηγείται στις δημοσκοπήσεις, προκαλώντας αναταράξεις στο παραδοσιακό πολιτικό σύστημα και ανησυχία στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η προεκλογική εκστρατεία για τις Προεδρικές εκλογές στην Πορτογαλία εισέρχεται στην αποφασιστική της φάση με μια εξέλιξη που μέχρι πριν λίγα χρόνια θα φαινόταν αδιανόητη: το πατριωτικό κόμμα Chega προηγείται στις δημοσκοπήσεις.

Το κόμμα υπό τον André Ventura έχει εδραιώσει τη θέση του ως η ισχυρότερη δύναμη στον πρώτο γύρο, αντανακλώντας μια βαθιά αλλαγή στο εκλογικό σώμα της Πορτογαλίας και την σταδιακή διάβρωση της πολιτικής ισορροπίας που καθόριζε την χώρα από την Επανάσταση των Γαρυφάλλων.

Η Πορτογαλία θα διεξαγάγει τις Προεδρικές εκλογές αυτή την Κυριακή για να επιλέξει τον διάδοχο του Marcelo Rebelo de Sousa, ο οποίος αποχωρεί από το Παλάτι του Belém μετά από δέκα χρόνια στην εξουσία.

Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση του Κέντρου Μελετών και Έρευνας Κοινού (CESOP) του Καθολικού Πανεπιστημίου της Πορτογαλίας, ο Ventura θα εξασφάλιζε περίπου 24% στην πρώτη ψηφοφορία, ακολουθούμενος στενά από τον πρώην Υπουργό και ηγέτη του σοσιαλιστικού Κόμματος António José Seguro με 23%.

Η άνοδος του Chega αντιπροσωπεύει μια ρήξη με μια από τις παραδοσιακές πολιτικές ιδιαιτερότητες της Πορτογαλίας στο Ευρωπαϊκό πλαίσιο. Για δεκαετίες, η χώρα παρέμεινε σχεδόν ανεπηρέαστη από την άνοδο των λαϊκιστικών ή ταυτοτικών κινημάτων που κέρδισαν έδαφος σε άλλα κράτη της ΕΕ.

Μετά το 1.974 μ.Χ., το πολιτικό σύστημα της Πορτογαλίας δομήθηκε γύρω από μια σχετικά σταθερή εναλλαγή μεταξύ του σοσιαλιστικού Κόμματος (PS) και του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PSD), στηριζόμενο σε μια σιωπηρή συμφωνία για τα όρια του πολιτικού διαλόγου.

Αυτή η συμφωνία αρχίζει τώρα να καταρρέει. Η ανάδειξη του Chega ως πρωτοπόρου δύναμης στις εκλογικές προθέσεις δείχνει την απώλεια εμπιστοσύνης προς τα παραδοσιακά κόμματα και την διεύρυνση της ζήτησης για σαφείς απαντήσεις σε ζητήματα που για χρόνια είχαν παραμεληθεί ή αντιμετωπιστεί επιφανειακά.

Η μετανάστευση έχει γίνει ένα από τα κεντρικά ζητήματα της προεκλογικής εκστρατείας. Η Πορτογαλία, παραδοσιακά χώρα μεταναστών, έχει τα τελευταία χρόνια δεχθεί αυξανόμενα μεταναστευτικά ρεύματα που επηρεάζουν την αγορά εργασίας, την στέγαση και τις δημόσιες υπηρεσίες.

Το Chega έχει θέσει το ζήτημα στο επίκεντρο του πολιτικού διαλόγου με σαφές, αν και πιο συγκρατημένο, μήνυμα από προηγούμενες φάσεις, διευρύνοντας έτσι την εκλογική του βάση. Το κόμμα έχει καταφέρει να προσελκύσει ψηφοφόρους από παραδοσιακά αριστερά και δεξιά: επισφαλείς εργαζόμενοι, αστικές μεσαίες τάξεις που πλήττονται από την αύξηση κόστους στέγασης και νέοι που βλέπουν απομάκρυνση των πολιτικών ελίτ από την καθημερινή ζωή. Αυτή η διατομεακή υποστήριξη εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την σταθερή άνοδο του κόμματος.

Η πολιτική κανονικοποίηση του Chega ενισχύθηκε από τον ρόλο του στο κοινοβούλιο. Πρόσφατα, η Πορτογαλική βουλή ενέκρινε μια μεταρρύθμιση εισάγοντας περιορισμούς στη μετανάστευση που προώθησε το κόμμα και στήριξε η κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Luís Montenegro - ένα αποτέλεσμα που μέχρι πριν από μια κοινοβουλευτική θητεία θα φαινόταν αδιανόητο.

Ένας κατακερματισμένος αγώνας για τον δεύτερο γύρο. Η δημοσκόπηση του CESOP τοποθετεί τον ευρωβουλευτή João Cotrim Figueiredo, υποστηριζόμενο από την Liberal Initiative, στην τρίτη θέση με 19%. Ακολουθούν ο συνταξιούχος ναύαρχος Henrique Gouveia e Melo και ο πρώην Υπουργός Luís Marques Mendes, αμφότεροι με 14%.

Αυτός ο κατακερματισμός της ψήφου καθιστά πολύ πιθανό ένα δεύτερο γύρο στις 8 Φεβρουαρίου, με τον Ventura και τον Seguro να αναδεικνύονται ως πρωτοπόροι. Παρά τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε ο ηγέτης του Chega σε μια επαναληπτική αναμέτρηση, η πρώτη θέση του στον πρώτο γύρο έχει ήδη αναδιαμορφώσει τις στρατηγικές εκστρατείας και εντείνει τις εκκλήσεις για την λεγόμενη «τακτική» ψηφοφορία.

Η άνοδος του Chega δεν συμβαίνει σε κενό. Το κόμμα ανήκει στην ομάδα Πατριώτες για την Ευρώπη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ευθυγραμμισμένο με άλλες ευρωσκεπτικιστικές δυνάμεις που αμφισβητούν την κεντρικοποιητική πορεία των Βρυξελλών. Με αυτή την έννοια, η Πορτογαλία δεν αποτελεί πλέον εξαίρεση στην Νότια Ευρώπη, αλλά μέρος μιας ευρύτερης τάσης πολιτικής επανατοποθέτησης στην Ένωση.

Στα όργανα της ΕΕ αυξάνεται η ανησυχία για το ενδεχόμενο ο επόμενος πρόεδρος της Πορτογαλίας να υιοθετήσει πιο κριτική στάση απέναντι σε ορισμένες πολιτικές της Ευρώπης, ιδιαίτερα σε θέματα μετανάστευσης και εθνικής κυριαρχίας.

Ακόμη κι αν ο André Ventura τελικά δεν επικρατήσει στον δεύτερο γύρο, το αποτέλεσμα των Προεδρικών εκλογών θα σηματοδοτήσει ένα σημείο καμπής. Το Chega θα έχει εδραιώσει την πολιτιστική του κυριαρχία σε βασικές συζητήσεις και θα αναγκάσει τόσο το PS όσο και το PSD να επανατοποθετηθούν.

Μια νίκη, από την άλλη, θα ανοίξει μια περίοδο θεσμικής έντασης με την κυβέρνηση και το Συνταγματικό Δικαστήριο, ενώ ταυτόχρονα θα επανακαθορίσει τον ρόλο της Πορτογαλίας στο Ευρωπαϊκό πλαίσιο (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/850468/politikos-seismos-stin-portogalia-to-patriotiko-komma-chega-proigeitai-stis-dimoskopiseis).

Ωρολογιακή βόμβα - Εφιάλτης για την Βραζιλία η επιστροφή των μισθοφόρων της Ουκρανίας. Πώς ο πόλεμος στην Ευρώπη μπορεί να πυροδοτήσει έναν πόλεμο καρτέλ στην Λατινική Αμερική. Η συμμετοχή ξένων μισθοφόρων στον πόλεμο της Ουκρανίας αποτελεί ένα από τα λιγότερο συζητημένα αλλά πλέον επικίνδυνα φαινόμενα της σύγχρονης σύγκρουσης.

Ανάμεσά τους ξεχωρίζει μια ομάδα που προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία στη Λατινική Αμερική: οι Βραζιλιάνοι μαχητές που εντάχθηκαν στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία, τουλάχιστον 500 Βραζιλιάνοι μισθοφόροι πολεμούν σήμερα στην Ουκρανία, ενώ περίπου 90 έχουν ήδη ταυτοποιηθεί.

Το πραγματικό ερώτημα, ωστόσο, δεν αφορά το τι κάνουν σήμερα στο μέτωπο, αλλά τι θα συμβεί όταν – και αν – επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Ο πόλεμος υψηλής έντασης λειτουργεί ως επιταχυντής ριζοσπαστικοποίησης.

Όσοι επιβιώσουν από μια σύγκρουση αυτού του μεγέθους δεν επιστρέφουν ποτέ οι ίδιοι. Επιστρέφουν με εμπειρία μάχης, εξοικείωση με τον θάνατο, γνώση προηγμένων οπλικών συστημάτων και – κυρίως – με προσδοκίες οικονομικών απολαβών που το κράτος αδυνατεί να καλύψει.

Οι βραζιλιάνικες δυνάμεις ασφαλείας δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τους μισθούς που προσέφερε η Ουκρανία ή, πολύ περισσότερο, εκείνους που μπορούν να προσφέρουν τα καρτέλ ναρκωτικών. Η ψυχολογία του μισθοφόρου είναι αμείλικτη: μετά την εμπειρία του χρήματος, της εξουσίας και της βίας, η επιστροφή σε μια κανονική, χαμηλόμισθη ζωή είναι σχεδόν αδύνατη. Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα για τη Βραζιλία.

Από τα χαρακώματα στα καρτέλ. Οι εγκληματικές οργανώσεις στη Βραζιλία – όπως και σε χώρες όπως το Μεξικό, η Κολομβία ή η Αϊτή – δεν είναι απλές συμμορίες. Πρόκειται για δομημένες, παραστρατιωτικές οντότητες με ιεραρχία, οικονομικούς πόρους, διεθνή δίκτυα και δυνατότητα άσκησης εδαφικού ελέγχου.

Όταν τέτοιες οργανώσεις αποκτούν πρόσβαση σε ανθρώπινο δυναμικό με πραγματική πολεμική εμπειρία, μετατρέπονται de facto σε πολιτικούς παίκτες και δυνητικούς αντάρτικους στρατούς. Το πολυτιμότερο κεφάλαιο κάθε καρτέλ δεν είναι τα όπλα ή τα χρήματα• είναι οι άνθρωποι.

Και οι Βραζιλιάνοι μισθοφόροι που πολεμούν σήμερα στην Ουκρανία αποτελούν ιδανικό υλικό. Δεν φοβούνται την μάχη, γνωρίζουν τον αστικό πόλεμο και είναι εξοικειωμένοι με τεχνολογίες που μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχαν στον κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Leanderson Paulino, ο οποίος φέρεται να διοικεί σήμερα την «Advanced Company», μια μονάδα κυρίως Βραζιλιάνων που υπάγεται στη στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών της Ουκρανίας.

Ένας άνθρωπος με εμπειρία διοίκησης σε επίπεδο λόχου μπορεί, σε εγκληματικό περιβάλλον, να εξελιχθεί ταχύτατα σε διοικητή τάγματος. Ακόμη χειρότερα, μπορεί να εκπαιδεύσει δεκάδες – αν όχι εκατοντάδες – άλλους, δημιουργώντας έναν πολλαπλασιαστή ισχύος για τα καρτέλ.

FPV drones, το επόμενο στάδιο του εγκλήματος. Η μεγαλύτερη απειλή, ωστόσο, δεν βρίσκεται στα αυτόματα όπλα ή στα εκρηκτικά, αλλά στην τεχνογνωσία. Οι μισθοφόροι της Ουκρανίας έχουν εκπαιδευτεί στην χρήση FPV drones, μιας τεχνολογίας που ήδη έχει αλλάξει τη φύση του πολέμου.

Αν αυτή η τεχνογνωσία μεταφερθεί στον υπόκοσμο, οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές. Τα γεγονότα του Οκτωβρίου 2025 μ.Χ. στο Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου σημειώθηκαν σφοδρές συγκρούσεις με το καρτέλ Comando Vermelho, προσφέρουν μια πρόγευση του μέλλοντος.

Για πρώτη φορά καταγράφηκε χρήση FPV drones από εγκληματικές οργανώσεις. Αν αυτό το φαινόμενο συνδυαστεί με εκπαιδευμένους χειριστές, ικανούς να οργανώσουν μαζική παραγωγή και συντονισμένες επιθέσεις, οι δυνάμεις ασφαλείας θα βρεθούν πρακτικά ανυπεράσπιστες.

Οι στρατιωτικές λύσεις κατά drones δεν μεταφέρονται εύκολα στην αστυνομική πραγματικότητα. Δεν υπάρχει «γρήγορη θεραπεία». Η αστική ασφάλεια δεν είναι πεδίο μάχης – και ακριβώς γι’ αυτό θα καταρρεύσει πρώτη.

Κίνδυνος αποσταθεροποίησης της Βραζιλίας. Το πιο ανησυχητικό σενάριο είναι μακροπρόθεσμο. Αν οι εγκληματικές οργανώσεις ενσωματώσουν συστηματικά βετεράνους της Ουκρανίας, το επίπεδο εκπαίδευσης, πειθαρχίας και συντονισμού τους θα αυξηθεί εκθετικά.

Οι απώλειες των δυνάμεων ασφαλείας θα πολλαπλασιαστούν. Και όταν ένα κράτος αρχίζει να χάνει συστηματικά τον έλεγχο της βίας, η μετάβαση από την εγκληματικότητα στην ένοπλη εσωτερική σύγκρουση γίνεται επικίνδυνα εύκολη.

Η απουσία μηχανισμού καταγραφής και διαχείρισης των Βραζιλιάνων που πολέμησαν στην Ουκρανία αποτελεί στρατηγικό λάθος. Χωρίς πρόληψη, χωρίς πρόγραμμα επανένταξης ή αυστηρή επιτήρηση, η χώρα κινδυνεύει να εισαγάγει – με καθυστέρηση – τον πόλεμο στο εσωτερικό της.

Η ειρωνεία είναι σκληρή: ένας πόλεμος χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μπορεί να αποσταθεροποιήσει μια ολόκληρη ήπειρο. Αν η Βραζιλία δεν δράσει άμεσα, οι «ήρωες» των ξένων πολέμων μπορεί να μετατραπούν στους αυριανούς στρατηγούς των καρτέλ – και τότε το τίμημα δεν θα είναι πολιτικό, αλλά υπαρξιακό  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/850322/orologiaki-vomva-efialtis-gia-ti-vrazilia-i-epistrofi-ton-misthoforon-tis-oukranias).

La Repubblica - Σε τεντωμένο σχοινί η Ιταλική κυβέρνηση - Ο συμβιβασμός της Meloni απέναντι στο μπλόκο Salvini. Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας La Repubblica, η Ρώμη προσανατολίζεται σε μια «διπλωματική εξισορρόπηση», δίνοντας πλέον βαρύτητα στην ανθρωπιστική βοήθεια και τις ενεργειακές υποδομές.

Σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι βρίσκεται η κυβέρνηση της Giorgia Meloni, καθώς η Ιταλία αναζητά μια εύθραυστη ισορροπία για την στήριξη της Ουκρανίας το 2026 μ.Χ. Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας La Repubblica, η Ρώμη προσανατολίζεται σε μια «διπλωματική εξισορρόπηση», δίνοντας πλέον βαρύτητα στην ανθρωπιστική βοήθεια και τις ενεργειακές υποδομές, σε μια προσπάθεια να αποφευχθεί η κατάρρευση της κυβερνητικής συμμαχίας.

«Γεννήτριες αντί για πυρομαχικά;» – Η στρατηγική του Alfredo Mantovano. Ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, Alfredo Mantovano, έδωσε το στίγμα της νέας Ιταλικής γραμμής, υπογραμμίζοντας την επείγουσα ανάγκη για προστασία του άμαχου πληθυσμού. «Υπάρχει τεράστια ανάγκη για αρωγή αυτού του είδους. Μιλάμε για γεννήτριες και συνολική στήριξη των ενεργειακών δικτύων που έχουν υποστεί ολοκληρωτικές καταστροφές», τόνισε ο Mantovano.

Το κρίσιμο νομοθετικό διάταγμα για την ανανέωση της βοήθειας προς την Ουκρανία, μετά από αλλεπάλληλες αναβολές, αναμένεται να λάβει το «πράσινο φως» από το Υπουργικό συμβούλιο στις 29 Δεκεμβρίου.

Εμφύλιος στη δεξιά συμμαχία: Η σύγκρουση Meloni – Salvini. Πίσω από την ανθρωπιστική βιτρίνα κρύβεται ένας σκληρός πόλεμος στο εσωτερικό της κυβέρνησης: Τα «Αδέλφια της Ιταλίας» της Giorgia Meloni και η «Forza Italia» του Antonio Tajani επιμένουν ακάθεκτα στην αποστολή βαρέος οπλισμού και πολεμοφοδίων στο Κίεβο. Η «Λέγκα» του Matteo Salvini υψώνει τείχος, ζητώντας να σταματήσει η ροή όπλων και να δοθεί χώρος στις διπλωματικές διαπραγματεύσεις, με την ελπίδα μιας σύντομης ειρηνευτικής συμφωνίας.

Ο «συμβιβασμός» της 29^ης Δεκεμβρίου. Η μετατόπιση της βοήθειας προς τον άμαχο πληθυσμό θεωρείται η μοναδική λύση για να ικανοποιηθεί ο Matteo Salvini χωρίς να εκτεθεί διεθνώς η Giorgia Meloni. Η Ρώμη επιχειρεί να φανεί συνεπής προς την Δύση, ενώ την ίδια στιγμή «παγώνει» την στρατιωτική εμπλοκή για να κρατήσει ζωντανή τη συγκυβέρνηση (-https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/845055/la-repubblica-se-tentomeno-sxoini-i-italiki-kyvernisi-o-symvivasmos-tis-meloni-apenanti-sto-bloko-salvini).

 

Γερμανία: Βαριές κατηγορίες για μέλη μίας νεοναζιστικής ομάδας. Θεωρείται υπεύθυνη για επιθέσεις εναντίον μεταναστών - Στρατολογούσαν μέλη με βάσει το πόσα εγκλήματα είχαν διαπράξει ήδη.

Κατηγορίες για απόπειρες δολοφονίας, εμπρησμούς και συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση απήγγειλε ο ομοσπονδιακός γενικός εισαγγελέας σε οκτώ νεαρούς άνδρες, μέλη της νεοναζιστικής οργάνωσης «Τελευταίο Κύμα ‘Αμυνας», η οποία θεωρείται υπεύθυνη για επιθέσεις εναντίον μεταναστών, ενώ είχε ως στόχο την εγκαθίδρυση εθνικοσοσιαλιστικής κυβέρνησης.

Σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού δικτύου NDR, το «Τελευταίο Κύμα ‘Αμυνας» (LVW) ήταν ένωση νεαρών – ακόμη και ανήλικων – νεοναζί από διάφορα κρατίδια. Τα μέλη της, παρά τη νεαρή τους ηλικία, φέρονται να έχουν διαπράξει σοβαρά εγκλήματα, με πιο σοβαρή πράξη τους τον εμπρησμό πολιτιστικού κέντρου στο Βρανδεμβούργο το 2024 μ.Χ., από τον οποίο οι άνθρωποι που βρίσκονταν στο κτήριο σώθηκαν από τύχη. Τον περασμένο Μάιο το γραφείο του ομοσπονδιακού γενικού εισαγγελέα διέλυσε την οργάνωση, πραγματοποίησε έρευνες σε διαμερίσματα και γραφεία και συνέλαβε πολλά άτομα. Στο πλαίσιο των ερευνών, εντοπίστηκαν όπλα και οδηγίες για την κατασκευή βομβών.

Τώρα ο ομοσπονδιακός γενικός εισαγγελέας απήγγειλε κατηγορίες εναντίον οκτώ υπόπτων, οι οποίες περιλαμβάνουν απόπειρες δολοφονίας, συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση και εμπρησμούς. Ειδικά η περίπτωση εμπρησμού σε κατάλυμα αιτούντων άσυλο στην Θουριγγία ερευνάται ως απόπειρα δολοφονίας.

Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ του NDR, η οργάνωση ιδρύθηκε στο Μεκλεμβούργο-Πομερανία τον Απρίλιο του 2024 μ.Χ. από δύο εκ των κατηγορουμένων, οι οποίοι αποφάσιζαν σχετικά με το ποιος μπορούσε να εγγραφεί ως μέλος και έθεταν ως προϋπόθεση να έχει διαπράξει κάποιο έγκλημα, όπως ο εμπρησμός στόχου ειδικού ενδιαφέροντος ή τα γκράφιτι με σβάστικες.

Ο ένας από τους δύο ηγέτες της οργάνωσης, σύμφωνα με την εισαγγελία, ζητούσε κατ’ επανάληψη από τα μέλη της ομάδας πράξεις βίας, ακόμη και την δολοφονία πολιτικών αντιπάλων και μεταναστών, ενώ ο ίδιος κατηγορείται για την απόπειρα δολοφονίας με τον εμπρησμό στο Βρανδεμβούργο. Σήμα της ομάδας ήταν η νεκροκεφαλή από την «Μεραρχία της Νεκροκεφαλής» των SS. Κάθε πρωί και κάθε βράδυ τα μέλη της ομάδας χαιρετούσαν το ένα το άλλο με «Heil Hitler» και «Sieg Heil», ενώ αναρτούσαν σβάστικες και φωτογραφίες του Αδόλφου Χίτλερ.

Στόχος της ομάδας ήταν να ανατρέψει την κυβέρνηση και να εγκαθιδρύσει μια εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία και σκόπευε να ιδρύσει το αρχηγείο της στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και να δημιουργήσει αποθήκη με όπλα, αλλά και να στρατολογήσει μέλη από άλλες χώρες, όπως η Πολωνία, η Νορβηγία και η Γαλλία. Ήδη η ομάδα συνεργαζόταν με γνωστές νεοναζιστικές οργανώσεις της Γερμανίας, όπως η «Deutsche Jugend Voran» (Γερμανική Νεολαία Εμπρός) και οι «Jung und Stark» (Νέοι και Δυνατοί), κυρίως για τη συμμετοχή σε διαδηλώσεις (https://www.zougla.gr/kosmos/germania-varies-katigories-gia-meli-neonazistikis-omada/).

 

Συναγερμός από την Weidel του AfD: O Καγκελάριος Merz τρελάθηκε... βλέπει Γερμανούς στρατιώτες να επιτίθενται στην Ρωσία. Ο Merz έφτασε στο σημείο να υποσχεθεί ότι θα «χτυπήσει την Ρωσία σε περίπτωση επαναλαμβανόμενης εισβολής στην Ουκρανία»...

Η Alice Weidel, επικεφαλής του κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD), σχολίασε τη δήλωση του καγκελαρίου Friedrich Merz περί «άμεσης στρατιωτικής δράσης κατά της Ρωσίας». Ο Merz έφτασε στο σημείο να υποσχεθεί ότι θα «χτυπήσει την Ρωσία σε περίπτωση επαναλαμβανόμενης εισβολής στην Ουκρανία».

Σύμφωνα με τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο, εάν η Ρωσία επαναλάβει την στρατιωτική δράση κατά της Ουκρανίας μετά την ειρηνευτική συμφωνία, η Bundeswehr θα έχει το δικαίωμα να πλήξει τα Ρωσικά στρατεύματα, όπου κι αν βρίσκονται, ως εγγύηση για την ασφάλεια της Ουκρανίας.

Η Alice Weidel χαρακτήρισε τον Merz τρελό. Το AfD σημείωσε ότι κανένας Δυτικός ηγέτης δεν έχει προβεί ακόμη σε δηλώσεις σχετικά με την ετοιμότητά του να επιτεθεί απευθείας στην Ρωσία και τον στρατό της. Ο Merz, όπως λένε, «τρέχει πιο γρήγορα από τις εξελίξεις».

Η Weidel αναρωτήθηκε τι θα έκανε ο Friedrich Merz εάν η Ρωσία αντεπιτίθετο χτυπώντας την Bundeswehr. Είναι ο Γερμανός καγκελάριος προετοιμασμένος να εξαπολύσει έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο;

«Ο Merz τρελάθηκε, βλέπει τη Bundeswehr στην Ουκρανία». Η Weidel τόνισε χαρακτηριστικά: «Ο Merz τρελάθηκε. Βλέπει ήδη την Bundeswehr ως συμμετέχουσα δύναμη στην Ουκρανική σύγκρουση και είναι έτοιμος να δώσει εντολές για πόλεμο κατά της Ρωσίας. Δεν είναι ώρα να συνέλθει;»

Επιστρέφοντας στις δηλώσεις του Merz, μπορούμε να πούμε ότι η Ευρώπη διολισθαίνει όλο και περισσότερο σε αυτό που παλαιότερα ονομαζόταν μιλιταριστική φρενίτιδα. Εν τω μεταξύ, όλοι αυτοί οι απίθανοι τύποι σαν τον Merz πείθουν τους εαυτούς τους ότι η Ρωσία σίγουρα δεν θα χρησιμοποιήσει πραγματικά σοβαρά όπλα εναντίον των χωρών και των στρατών τους.

Φαίνονται να πιστεύουν πως η Ρωσία δεν θα απαντήσει ακόμη και αν αρχίσουν να επιτίθενται άμεσα, χωρίς να κρύβουν τα πρόσωπά τους. Ωστόσο η Ιστορία θα αποδείξει εάν κάνουν λάθος ή όχι - και πολλές φορές η Ιστορία τιμωρεί αμείλικτα τις λανθασμένες στρατηγικές εκτιμήσεις (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/844920/synagermos-apo-ti-wiedel-tou-afd-o-kagkelarios-merz-trelathike-vlepei-germanoys-stratiotes-na-epitithentai-sti-rosiano).

 

Ανατροπή στην Βραζιλία - Η Γερουσία ενέκρινε νομοσχέδιο για μείωση της 27ετούς κάθειρξης του Bolsonaro. Αναμένεται veto από τον Lula - Η εφαρμογή του θα μπορούσε να περιορίσει την ποινή του Bolsonaro σε λίγο πάνω από δύο χρόνια.

Η Βραζιλιάνικη Γερουσία ενέκρινε την Τετάρτη νομοσχέδιο που προβλέπει την μείωση της ποινής φυλάκισης 27 ετών του Προέδρου Jair Bolsonaro, παρά την πιθανή αντίσταση από το Ανώτατο Δικαστήριο και τον Luiz Inácio Lula da Silva.

Το νομοσχέδιο είχε εγκριθεί από την Βουλή την προηγούμενη εβδομάδα και τώρα περιμένει την υπογραφή ή το βέτο του Λούλα. Η εφαρμογή του θα μπορούσε να περιορίσει την ποινή του Bolsonaro σε λίγο πάνω από δύο χρόνια.

Το νομοσχέδιο προβλέπει επίσης μειώσεις ποινών για όσους καταδικάστηκαν για τα γεγονότα της 8ης Ιανουαρίου 2023 μ.Χ., όταν υποστηρικτές του Bolsonaro εισέβαλαν στο Προεδρικό Μέγαρο, στο Ανώτατο Δικαστήριο και στο Κογκρέσο της Βραζιλίας. «Αυτό είναι μέρος του δρόμου μας προς την ειρήνη, και πρέπει όλοι να το γιορτάσουμε», δήλωσε ο γερουσιαστής Esperidião Amin, εισηγητής του νομοσχεδίου, μετά την έγκρισή του με ψήφους 48–25.

Ο Bolsonaro ξεκίνησε πέρυσι να εκτίει την ποινή του για συνωμοσία κατά του Lula μετά τις εκλογές του 2022 μ.Χ. Η αρχική εκδοχή του νομοσχεδίου θα είχε χορηγήσει πλήρη αμνηστία σε όσους συμμετείχαν σε «πολιτικές διαδηλώσεις», αλλά ο εισηγητής στη Βουλή απέκλεισε την πλήρη αμνηστία.

Περίπου 2.000 άτομα συνελήφθησαν για την επίθεση στην Μπραζίλια, η οποία συγκρίθηκε με την επίθεση στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ τον Ιανουάριο του 2021 μ.Χ. Πολλοί καταδικάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο για απόπειρα πραξικοπήματος και άλλα εγκλήματα.

Το νομοσχέδιο αλλάζει τον τρόπο υπολογισμού των ποινών για να αποφευχθεί η σωρευτική τιμωρία πολλαπλών αδικημάτων και παρέχει μειωμένες ποινές σε όσους συμμετείχαν σε πλήθος, αλλά όχι ως ηγέτες ή χρηματοδότες των ενεργειών.

Ο γιος του Bolsonaro, Flavio Bolsonaro, ο οποίος προετοιμάζεται για την υποψηφιότητα του στις επόμενες Προεδρικές εκλογές, χαιρέτισε την έγκριση του νομοσχεδίου, αναγνωρίζοντας ότι «δεν ήταν ακριβώς αυτό που θέλαμε, αλλά ήταν το δυνατό μέσα στις τρέχουσες συνθήκες του Κογκρέσου».

Αντιδράσεις και veto Lula. Παρά την σιωπή του Lula, Υπουργοί και βουλευτές της κυβέρνησής του έχουν εκφράσει ισχυρή αντίθεση, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο Λούλα θα ασκήσει βέτο. «Η κυβέρνηση είναι αντίθετη σε αυτή την πρόταση… οι επιτιθέμενοι στην δημοκρατία πρέπει να πληρώσουν για τα εγκλήματά τους», δήλωσε η Υπουργός Θεσμικών Σχέσεων Gleisi Hoffmann πριν από την ψηφοφορία.

Το νομοσχέδιο τροποποιήθηκε κατά την προηγούμενη συνεδρίαση επιτροπής της Γερουσίας ώστε οι μειώσεις ποινών να ισχύουν μόνο για όσους συμμετείχαν στα γεγονότα της απόπειρας πραξικοπήματος και όχι για άλλα εγκλήματα. Η αλλαγή αυτή ανοίγει πιθανό δρόμο για νομικές προσφυγές, με τον ηγέτη του Εργατικού Κόμματος στην Βουλή, Lindbergh Farias, να δηλώνει έτοιμος να προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/845027/anatropi-sti-vrazilia-i-gerousia-enekrine-nomosxedio-gia-meiosi-tis-27etoys-katheirksis-tou-bolsonaro).

Στα άκρα η Ρωσοφοβία στην Γερμανία - Βουλευτές ζητούν να κλείσει το «Ρωσικό Σπίτι» στο Βερολίνο. Μέλη του CDU και των Πρασίνων στην Γερμανία ζητούν το άμεσο κλείσιμο του «Ρωσικού Σπιτιού» στο Βερολίνο, χαρακτηρίζοντάς το ως όργανο ρωσικής προπαγάνδας που παρακάμπτει κυρώσεις.

Μέλη της κυβερνώσας Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης της Γερμανίας (CDU) και του Κόμματος των Πρασίνων ζητούν το κλείσιμο του «Ρωσικού Σπιτιού» στο Βερολίνο, σύμφωνα με την εφημερίδα «Die Süddeutsche Zeitung» (SZ).

«Αυτό είναι ένα πολιτικό εργαλείο της Ρωσίας που παρακάμπτει προκλητικά τις κυρώσεις και πρέπει να κλείσει άμεσα», δήλωσε ο ειδικός εξωτερικής πολιτικής της CDU, Roderich Kiesewetter, στην εφημερίδα.

Επιπλέον, ο βουλευτής της Bundestag από τους Πράσινους, Robin Wagener, κάλεσε επίσης για το κλείσιμο του «Ρωσικού Σπιτιού», χαρακτηρίζοντάς το «μια προπαγανδιστική δομή που εξακολουθεί να λαμβάνει γερμανικά χρήματα». Η εισαγγελία του Βερολίνου ενημέρωσε την SZ ότι διεξάγεται έρευνα «κατά των ενοίκων του Ρωσικού Σπιτιού για παραβίαση του Νόμου περί Εξωτερικού Εμπορίου και Πληρωμών» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/844862/sta-akra-i-rosofovia-sti-germania-vouleftes-zitoyn-na-kleisei-to-rosiko-spiti-sto-verolino).

«Πολλοί καραβανάδες, ελάχιστοι... στρατιώτες» - Ειδικός αποκαλύπτει τις δομικές αδυναμίες του Γερμανικού στρατού. Ο Γερμανικός στρατός χρειάζεται... ολικό reboot, εκτιμάει ο Sönke Neitzel. Ο Γερμανικός στρατός είναι σήμερα μια δυσλειτουργική και εντελώς μη βιώσιμη δομή, εκτιμάει ο ειδικός στην στρατιωτική ιστορία Sönke Neitzel.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Bundeswehr χρειάζεται άμεση και ριζική μεταρρύθμιση. «Η Bundeswehr παραμένει ένας δυσλειτουργικός οργανισμός, ανίκανος να προσαρμοστεί στον σύγχρονο πόλεμο. Η αποτυχία στην απόκτηση drones και άλλου εξοπλισμού είναι χαρακτηριστική, αποτέλεσμα της γραφειοκρατικοποίησης του Υπουργείου Άμυνας—η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων περνάει τις μέρες της ανταλλάσσοντας απόψεις σε ομάδες εργασίας», σημειώνει ο Neitzel σε άρθρο του στη Frankfurter Allgemeine Zeitung.

Προσθέτει ότι από τους 180.000 στρατιωτικούς, λιγότεροι από τους μισούς υπηρετούν σε μονάδες μάχης, και ότι γενικά ο στρατός έχει υπερβολικά πολλούς μάνατζερ και πολύ λίγους στρατιώτες. «Ένας δυσανάλογα μεγάλος αριθμός ηλικιωμένων επιτελικών αξιωματικών ασχολείται επί χρόνια μόνο με διοικητικά καθήκοντα. Με μια τόσο υπερβολικά δυσκίνητη δομή, ένας στρατός που στοχεύει σε επιτυχία είναι μη βιώσιμος», τονίζει ο ιστορικός.

Ο Γερμανικός στρατός χρειάζεται... ολικό reboot. Μιλώντας για τα αίτια της σημερινής κατάστασης, ο Neitzel υπογραμμίζει ότι πηγάζουν από δεκαετίες ειρήνης. Σε έναν στρατό καιρού ειρήνης, όπως αναφέρει, οι ανταμοιβές δεν δίνονται για τα καλύτερα στρατιωτικά αποτελέσματα, αλλά για την «άψογη εκτέλεση της διαδικασίας».

Σε μια τέτοια δομή, κανείς δεν θέλει να πάρει αποφάσεις και να αναλάβει ευθύνες. Όπως τονίζει ο Sönke Neitzel, η Bundeswehr χρειάζεται τώρα ένα «ολικό reboot», το οποίο θα πρέπει να διασφαλίσει ο σημερινός επικεφαλής του Υπουργείου Άμυνας της Γερμανίας, Boris Pistorius.

Ο Υπουργός Άμυνας Boris Pistorius καλείται να ξεκινήσει μια «βαθιά μεταρρύθμιση» της δομής και της κουλτούρας του Γερμανικού στρατού. Ο ειδικός εξηγεί, τονίζοντας ότι ο επικεφαλής της Bundeswehr περιορίζεται επί του παρόντος σε πολύχρωμες ομιλίες για τους “νέους καιρούς”.»

Προτείνοντας συγκεκριμένες λύσεις στο πρόβλημα, ο Neitzel πιστεύει ότι η Bundeswehr πρέπει να περικόψει τις περιττές θέσεις και να περιορίσει το ποσοστό της ηγεσίας και των μη στρατιωτικών μονάδων στο 30% του συνόλου. Και οι μονάδες μάχης πρέπει επειγόντως να προσαρμοστούν στις σύγχρονες στρατιωτικές τεχνολογίες.

Πρέπει να προστεθεί ότι ο επικεφαλής της Bundeswehr μιλά τακτικά για την ανάγκη προετοιμασίας για μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση με την Ρωσία. Σύμφωνα με τον ίδιο, πόλεμος μπορεί να ξεκινήσει μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/828695/polloi-karavanades-elaxistoi-stratiotes-eidikos-apokalyptei-tis-domikes-adynamies-tou-germanikoy-stratoy).

 

 Οι Γερμανοί θα πρέπει να δουλεύουν περισσότερο και να παίρνουν αργότερα σύνταξη αν θέλουν να βγουν από την κρίση. Χειρότερη από ποτέ η κατάσταση στη χώρα σύμφωνα με την Ομοσπονδία Γερμανικών Βιομηχανιών – Τι εισηγείται το Υπουργείο Οικονομικών.

«Περισσότερο απογοητευμένοι από ποτέ» είναι οι Γερμανοί επιχειρηματίες, σύμφωνα με τον επικεφαλής της Ομοσπονδίας Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI) Πέτερ Λάιμπιγκερ, ο οποίος περιγράφει την κατάσταση στην οικονομία ως «τη χειρότερη κρίση από την ίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας». Αύξηση των ωρών εργασίας και των ορίων ηλικίας προτείνει ως μοχλό ανάπτυξης η υπουργός Οικονομίας Κατερίνα Ράιχε.

Οργή στην επιχειρηματική κοινότητα. «Το κλίμα έχει επιδεινωθεί σημαντικά. Είναι εξαιρετικά αρνητικό, σε ορισμένες περιπτώσεις εντελώς επιθετικό», δήλωσε στην Süddeutsche Zeitung ο κ. Λάιμπινγκερ, με αναφορά στον αργό ρυθμό μεταρρυθμίσεων από την πλευρά της κυβέρνησης, ο οποίος, όπως είπε, «πυροδοτεί όλο και περισσότερο την οργή στην επιχειρηματική κοινότητα».

«Η χειρότερη οικονομική κρίση από την ίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας». Όταν η κυβέρνηση ανέλαβε τα καθήκοντά της τον Μάιο, «η κατάσταση ήταν κρίσιμη, αλλά η διάθεση ήταν αυτή της ελπίδας.

Το περασμένο καλοκαίρι όμως, έπειτα από ένα καλό ξεκίνημα, ο κυβερνητικός συνασπισμός έχασε τον δρόμο του, με αποτέλεσμα τα προβλήματα να εξακολουθούν να υπάρχουν αλλά πολλοί στις εταιρίες να είναι πιο απογοητευμένοι από ό,τι έχω ποτέ βιώσει», υπογράμμισε ο επικεφαλής της BDI και πρόσθεσε:

«Βρισκόμαστε εν μέσω της χειρότερης οικονομικής κρίσης από την ίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας: ύφεση, μείωση της παραγωγής από το 2018, χαμηλή αύξηση της παραγωγικότητας και τελευταία θέση στην ανάπτυξη μεταξύ των μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου.

Το κοινωνικό μας μοντέλο απειλεί να ξεφύγει από τα χέρια μας», προειδοποίησε ο κ. Λάιμπινγκερ. Ως βασικές αιτίες του προβλήματος ανέφερε τη γραφειοκρατία, τις λίγες ώρες εργασίας, την έλλειψη ευελιξίας – «όλα όσα μας κοστίζουν σε ταχύτητα», είπε χαρακτηριστικά.

«Η Κίνα αντιγράφει το επιχειρηματικό μας μοντέλο με χαμηλότερο κόστος». «Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τους δασμούς και τις λιγότερο ανοιχτές παγκόσμιες αγορές. Το βασικό πρόβλημα είναι η ταχύτητα. Είμαστε απλώς πολύ αργοί», τόνισε και ανέδειξε ως σημαντικότερη απειλή τον ανταγωνισμό από την Κίνα. «Ο βιομηχανικός μας πυρήνας κινδυνεύει, επειδή η Κίνα αντιγράφει το επιχειρηματικό μας μοντέλο, αλλά με χαμηλότερο κόστος και κυρίως πολύ πιο γρήγορα», δήλωσε.

Αναφερόμενος στις προσδοκίες από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, ο Πέτερ Λάιμπινγκερ παραδέχθηκε ότι ήταν ίσως πολύ υψηλές, «αλλά η κυβέρνηση πρέπει να κάνει καλύτερη δουλειά στο να πείσει τον κόσμο ότι τα πράγματα κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση».

ΥΠΟΙΚ: Αύξηση ωρών εργασίας – Επιμήκυνση εργάσιμων ετών – Ευελιξία στις απολύσεις. Αναγνωρίζοντας το πρόβλημα, η υπουργός Οικονομίας Κατερίνα Ράιχε ζήτησε «ολοκληρωμένες μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα υπερβαίνουν κατά πολύ την προγραμματική συμφωνία» των κυβερνητικών εταίρων.

«Για μένα, η προγραμματική συμφωνία είναι η βάση των πολιτικών μας ενεργειών, αλλά για το σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) είναι το ανώτατο όριο», δήλωσε η κυρία Ράιχε στον ενημερωτικό ιστότοπο «t-online» και ζήτησε αύξηση των συνολικών ωρών εργασίας, επιμήκυνση των εργάσιμων ετών και ευελιξία στην περίπτωση απολύσεων.

Τάχθηκε ακόμη υπέρ της εφαρμογής φορολογικών και άλλων κινήτρων προκειμένου να μειωθούν οι περιπτώσεις πρόωρης συνταξιοδότησης και μερικής απασχόλησης: «Δεν μπορεί οι εταιρίες που παραπονιούνται για την έλλειψη νέων ταλέντων να στέλνουν ταυτόχρονα εργαζόμενους υψηλής εξειδίκευσης σε σταδιακή συνταξιοδότηση από τα 61», τόνισε και ζήτησε επίσης χαλάρωση της νομοθεσίας περί προστασίας από απολύσεις.

«Χρειαζόμαστε πιο ευέλικτη προστασία από απολύσεις, για τους πλέον ευάλωτους εργαζόμενους, αλλά πάνω από όλα νομοθεσία η οποία θα επιτρέπει στις επιχειρήσεις, ειδικά σε τομείς με υψηλούς μισθούς, να μειώνουν το προσωπικό πιο γρήγορα, όταν είναι απαραίτητο. Αυτό θα βοηθήσει τις εταιρίες να προσαρμόζονται και να αναδιαρθρώνονται πιο γρήγορα στις νέες συνθήκες αγοράς» δήλωσε (https://www.zougla.gr/kosmos/oi-germanoi-tha-prepei-na-doulevoun-perissotero-kai-na-pairnoun-argotera-syntaxi-an-theloun-na-vgoun-apo-tin-krisi///).

Πρόβλεψη σοκ για  ΝΑΤΟ: Θα διαλυθεί πολύ πριν το 2035 μ.Χ.- Φεύγουν Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία  - Καταρρέουν με το 5% του ΑΕΠ για όπλα. Η πραγματικότητα αποδομεί την «λογική» του σχεδίου για το 5% το οποίο δεν οδηγεί σε σταθερότητα, αλλά σε μια εντεινόμενη αποσταθεροποίηση τόσο εντός όσο και εκτός Ευρώπης.

Τον Ιούνιο του 2025 μ.Χ., στην Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Χάγη, οι 32 χώρες-μέλη συμφώνησαν — ύστερα από μακροχρόνια πίεση του Αμερικανού Προέδρου Donald Trump να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους στο 5% του ΑΕΠ έως το 2035 μ.Χ. Το νέο αυτό «δώρο» προς το βιομηχανικό-στρατιωτικό σύμπλεγμα παρουσιάζεται ως απαραίτητη απάντηση στις «απειλές» της Ρωσίας, της Κίνας και της Βόρειας Κορέας.

Αλλά πίσω από τα ηχηρά συνθήματα και την υποτιθέμενη «αμυντική ανάγκη», ξεπροβάλλει μια βαθύτερη, πιο σκοτεινή πραγματικότητα: πρόκειται για μια βίαιη μετάθεση εθνικών πόρων προς τον μιλιταρισμό, με αμφίβολη αποτελεσματικότητα, βαθύ κοινωνικό κόστος και ενίσχυση της εξάρτησης από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η πραγματικότητα αποδομεί την «λογική» του σχεδίου για το 5% το οποίο δεν οδηγεί σε σταθερότητα, αλλά σε μια εντεινόμενη αποσταθεροποίηση τόσο εντός όσο και εκτός Ευρώπης. Πολιτική ουτοπία - Ποια χώρα μπορεί ρεαλιστικά να φτάσει το 5%; Η πραγματικότητα είναι σκληρή: ελάχιστες χώρες του ΝΑΤΟ έχουν φτάσει ακόμα και το προηγούμενο όριο του 2%, πόσο μάλλον το νέο «ταβάνι» του 5%.

1. Η Γερμανία θα χρειαζόταν πάνω από 200 δισ. ευρώ ετησίως για να πιάσει τον στόχο — ποσό αντίστοιχο με σχεδόν 40% του κρατικού προϋπολογισμού της.

2. Η Γαλλία, η Ισπανία και η Ιταλία αντιμετωπίζουν ήδη πιέσεις για κοινωνικές δαπάνες και δημοσιονομική σταθερότητα.

3. Η Ισπανία εξασφάλισε εξαίρεση, χαρακτηρίζοντας το 5% «παράλογο».

 Ακόμα και για χώρες με μικρότερο ΑΕΠ, όπως τα κράτη της Βαλτικής (Λιθουανία, Λετονία, Εσθονία), το 5% είναι τρομακτικά δυσανάλογο σε σχέση με τις πραγματικές τους ανάγκες.

Πρόκειται, λοιπόν, για μια δέσμευση που δεν στηρίζεται σε πολιτικό ρεαλισμό, αλλά σε ιδεολογικό φανατισμό και αμερικανική πίεση. Είναι μία απαίτηση ουτοπική που θα οδηγήσει σε διάλυση του ΝΑΤΟ, προβλέπει το αμερικανικό περιοδικό National Interest.

Το 5% δεν έχει λογική στρατηγική τεκμηρίωση. Πού ακριβώς στηρίζεται αυτός ο στόχος; Ποιος υπολόγισε ότι το 5% του ΑΕΠ είναι το «μαγικό νούμερο» που διασφαλίζει ειρήνη και ασφάλεια; Η απάντηση είναι: κανείς. Δεν υπάρχει στρατηγική μελέτη που να τεκμηριώνει γιατί το 5% και όχι το 2,7%, το 3,5% ή το 4% είναι επαρκές.

Δεν υπάρχει μηχανισμός αξιολόγησης της πραγματικής απειλής ανά χώρα. Δεν υπάρχει αξιολόγηση του κόστους-οφέλους. Υπάρχει απλώς μια αριθμητική εντολή με μοναδικό στόχο να ικανοποιηθεί η αμερικανική πολιτική ηγεσία — και το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα.

Κοινωνική αιμορραγία - Κανείς δεν μπορεί να πληρώσει τον λογαριασμό. Οι κυβερνήσεις που θα δεσμευτούν σε αυτή τη στρατιωτική έκρηξη δαπανών θα αναγκαστούν να περικόψουν προγράμματα κοινωνικής προστασίας, επενδύσεις σε υγεία και παιδεία, περιβαλλοντικά έργα και προγράμματα για τη στέγαση, την ενέργεια, ή την έρευνα.

Οι απλοί πολίτες θα σηκώσουν στους ώμους τους μια δαπάνη για έναν πόλεμο που ίσως δεν έρθει ποτέ — αλλά και για εξοπλισμούς που συνήθως μένουν στα αζήτητα ή δεν είναι κατάλληλοι για την άμυνα που πραγματικά χρειάζονται οι κοινωνίες μας.

Το 5% δεν είναι «επένδυση στην ασφάλεια». Είναι φορολογική λεηλασία προς όφελος των εξοπλιστικών κολοσσών, αναφέρει το National Interest. Υπό αυτό το πρίσμα δεν έχει κανείς παρά να κοιτάξει σε χώρες, όπως η Γαλλία, η Γερμανία και η Βρετανία όπου τα κυβερνώντα κόμματα κατακρημνίζονται και πρώτα είναι πολιτικά σχήματα από τον πατριωτικό χώρο.

Είναι χώρες, που τα επόμενα χρόνια, είναι εξαιρετικά πιθανό να υπάρξει τεράστια πολιτική μεταβολή με την ανάληψη της εξουσίας από κόμμματα που αντιμετωπίζουν το ΝΑΤΟ με σκεπτικισμό εάν όχι αρνητικά.  

Στρατηγική υποταγή στις ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ — που ήδη καλύπτουν το 69% των συνολικών δαπανών του ΝΑΤΟ — θα συνεχίσουν να επιβάλλουν τις προτεραιότητές τους στο σύνολο της συμμαχίας. Το λεγόμενο «μοίρασμα του βάρους» στην πράξη καλύπτεται με πολιτική κυριαρχία.

Οι ευρωπαϊκές χώρες θα αυξάνουν συνεχώς τις στρατιωτικές τους δαπάνες χωρίς να αυξάνεται ανάλογα η ευρωπαϊκή αυτονομία. Θα αγοράζουν F-35, αμερικανικά drones, και τεχνολογίες ελέγχου — χωρίς στρατηγική αυτάρκεια.

Η υπόσχεση του ΝΑΤΟ ως «συμμαχία ίσων» έχει μετατραπεί σε μηχανισμό διπλωματικού εκβιασμού και επιβολής αμερικανικών συμφερόντων. Το ΝΑΤΟ δεν εγγυάται ειρήνη — Παράγει γεωπολιτική πόλωση. Το ΝΑΤΟ παρουσιάζει τον εαυτό του ως «ασπίδα της δημοκρατίας». Στην πράξη, όμως:

1. Συμμετείχε στον πόλεμο στο Ιράκ (2003 μ.Χ.), στην Λιβύη (2011 μ.Χ.), και στην Συρία.

2. Αγνόησε το διεθνές δίκαιο όταν έβλεπε παραβιάσεις από «συμμάχους».

3. Δεν προστάτευσε χώρες-μέλη από κυβερνοεπιθέσεις ή ασύμμετρες απειλές.

4. Υποστήριξε στρατιωτικά καθεστώτα και αυταρχικά καθεστώτα εφόσον εξυπηρετούσαν συμφέροντα. Αντί να λειτουργεί ως δύναμη εξισορρόπησης, το ΝΑΤΟ οξύνει τις παγκόσμιες εντάσεις, πολώνει τη διεθνή σκηνή και στρέφεται όλο και πιο πολύ στη λογική του «πολέμου πριν από την ειρήνη».

Το 5% του ΑΕΠ για εξοπλισμούς είναι θανάσιμη οπισθοδρόμηση. Το σχέδιο του ΝΑΤΟ για 5% στρατιωτικές δαπάνες ως το 2035 μ.Χ. δεν αποτελεί «ιστορικό βήμα», όπως διαφημίζεται. Είναι οικονομικά καταπιεστικό, πολιτικά αμφίβολο εάν όχι ακατόρθωτο, στρατηγικά ατεκμηρίωτο και κοινωνικά επικίνδυνο.

Το ζητούμενο δεν είναι περισσότερα όπλα, αλλά περισσότερη διπλωματία, στρατηγική αυτονομία, ειρήνη με όρους δικαιοσύνης και ένα ΝΑΤΟ που δεν μετατρέπεται σε όργανο στρατιωτικής κυριαρχίας, αλλά σε αληθινό φορέα συλλογικής ασφάλειας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/828494/provlepsi-sok-gia-nato-tha-dialythei-poly-prin-to-2035-tha-fygoun-germania-gallia-italia-tha-katarreysoun-me-to-5-tou-aep-gia-amyntikes-dapanes).

 

Ο Λαβρόφ συγκρίνει την Γερμανία με την εποχή του Χίτλερ! Τονίζει: “Η Γερμανία επαναναζιστικοποιείται για να κινηθεί κατά της Ρωσίας – Ο Μερτς έχει αμνησία”.

Ο Σεργκέι Λαβρόφ εξαπέλυσε σφοδρές κατηγορίες κατά της Γερμανίας, συγκρίνοντάς την με την ναζιστική εποχή, ενώ προειδοποίησε την Δύση για αποφασιστική αντίδραση σε κάθε επιθετική ενέργεια κατά της Ρωσίας, εν μέσω αυξανόμενων εντάσεων στην Ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ

Με ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα, ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ εξαπέλυσε κατηγορίες κατά της Γερμανίας, υποστηρίζοντας ότι η χώρα ακολουθεί μια πορεία στρατιωτικοποίησης και επαναναζιστικοποίησης, που θυμίζει τις πιο σκοτεινές σελίδες της ιστορίας της.

Μιλώντας στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο Λαβρόφ δεν δίστασε να συγκρίνει τις σημερινές γερμανικές πολιτικές με εκείνες της ναζιστικής εποχής. «Η Γερμανία βρίσκεται σε διαδικασία στρατιωτικοποίησης και επαναναζιστικοποίησης», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως αυτό γίνεται «πιθανόν με τον ίδιο στόχο που είχε και ο Χίτλερ: Να υποτάξει ολόκληρη την Ευρώπη».

Σύμφωνα με τον ίδιο, ενώ ο Χίτλερ επιδίωκε τη στρατηγική ήττα της Σοβιετικής Ένωσης, η σημερινή Γερμανία φαίνεται να στοχεύει στην αποδυνάμωση της Ρωσίας, ακολουθώντας μια παρόμοια στρατηγική.

Στο στόχαστρο ο Γερμανός καγκελάριος. Ο Λαβρόφ δεν περιορίστηκε σε γενικές αναφορές, αλλά επιτέθηκε προσωπικά στον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, κατηγορώντας τον για μιλιταριστική ρητορική που, όπως είπε, αυξάνεται διαρκώς. Σύμφωνα με τον Ρώσο υπουργό, ο Μερτς καυχιέται ότι άλλαξε το Σύνταγμα ώστε να μετατρέψει την Γερμανία σε μεγάλη στρατιωτική δύναμη.

«Όταν ένα πρόσωπο, του οποίου η χώρα διέπραξε φασιστικά και ναζιστικά εγκλήματα, το Ολοκαύτωμα και γενοκτονίες, μιλά για το ότι η Γερμανία θα γίνει ξανά μεγάλη στρατιωτική δύναμη, τότε έχει αμνησία — και αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο», τόνισε με έμφαση.

Προειδοποιήσεις προς τη Δύση και το ΝΑΤΟ. Ο Λαβρόφ, μιλώντας νωρίτερα στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, προειδοποίησε την Δύση ότι οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια κατά της Μόσχας θα αντιμετωπιστεί με «αποφασιστική απάντηση». Το μήνυμα ήταν σαφές: όσοι επιχειρήσουν να καταρρίψουν ρωσικά αεροσκάφη στον εναέριο χώρο της Ρωσίας, θα πρέπει να είναι έτοιμοι για συνέπειες.

«Κάθε επιθετική ενέργεια εναντίον της χώρας μου θα έχει αποφασιστική απάντηση. Δεν θα πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό μεταξύ εκείνων στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ που λένε στους ψηφοφόρους τους ότι ο πόλεμος με τη Ρωσία είναι αναπόφευκτος», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ανησυχία στην Ανατολική Ευρώπη και διεθνείς αντιδράσεις. Οι δηλώσεις του Λαβρόφ έρχονται σε μια περίοδο έντονης στρατιωτικής κινητικότητας στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Η Εσθονία κατήγγειλε πρόσφατα ότι τρία Ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη παραβίασαν τον εναέριό της χώρο, ενώ νατοϊκά πολεμικά αεροπλάνα κατέρριψαν Ρωσικά drones πάνω από την Πολωνία.

Οι συνεχείς παραβιάσεις έχουν προκαλέσει ανησυχία στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, οι οποίες βλέπουν την Μόσχα ως τη νμεγαλύτερη απειλή μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Παράλληλα, οι ελπίδες για σύντομη λήξη του πολέμου στην Ουκρανία φαίνεται να εξανεμίζονται.

Η παρέμβαση Τραμπ και η εικόνα του Ρωσικού στρατού. Μέσα σε αυτό το τεταμένο κλίμα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έκανε δηλώσεις που ενίσχυσαν τη ρητορική κατά της Ρωσίας. Ο Τραμπ στήριξε την ιδέα κατάρριψης Ρωσικών μαχητικών που παραβιάζουν τον εναέριο χώρο του ΝΑΤΟ και χλεύασε την απόδοση του Ρωσικού στρατού στην Ουκρανία, χαρακτηρίζοντάς τον «χάρτινο τίγρη» (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7330232_o-labrof-sygkrinei-ti-germania-me-tin-epohi-toy-hitler-tonizei-i-germania).

 

Δύο στους τρεις Βέλγους θέλουν τον στρατό στους δρόμους. Για να αισθάνονται περισσότερο ασφαλείς. Σχεδόν δύο στους τρεις Βέλγους θέλουν να δουν τον στρατό να περιπολεί στο δρόμο για να αισθάνονται περισσότερο ασφαλείς, αποκαλύπτει δημοσκόπηση που δόθηκε σήμερα στην δημοσιότητα.

Η δημοσκόπηση του Ipsos “Μεγάλο Βαρόμετρο», για λογαριασμό των Γαλλόφωνων ΜΜΕ “Le Soir” – RTL και των φλαμανδόφωνων “Het Laatste Nieuws” – VTM, αποκαλύπτει ένα ενδιαφέρον παράδοξο, επισημαίνει η «Soir”: ενώ οι περισσότεροι Βέλγοι αισθάνονται ασφαλείς στις γειτονιές τους, σχεδόν δύο στους τρεις (64%) θέλουν να βλέπουν στρατιώτες να περιπολούν στους δρόμους.

Σύμφωνα με το Μεγάλο Βαρόμετρο, οι περισσότεροι Βέλγοι πιστεύουν ότι η γειτονιά τους είναι ένα ασφαλές μέρος. Το 56% των ερωτηθέντων, και στις τρεις περιφέρεις της χώρας, λένε ότι αισθάνονται “αρκετά ασφαλείς”. Ένας στους πέντε Βέλγους (21%) λέει μάλιστα ότι αισθάνεται απόλυτα ασφαλής στην γειτονιά του. Η Φλάνδρα καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό (23%), ακολουθούμενη από τη Βαλλονία (19%) και τις Βρυξέλλες (16%). Αντίθετα, το 6% των ερωτηθέντων λέει ότι δεν αισθάνονται καθόλου ασφαλείς. Αυτό το αίσθημα ανασφάλειας είναι ελαφρώς πιο έντονο στις Βρυξέλλες (9%) και την Βαλλονία (7%) από ό,τι στη Φλάνδρα (6%).

Ωστόσο, η πλειοψηφία των Βέλγων τάσσεται υπέρ της πιθανότητας να χρησιμοποιηθεί ο στρατός σε ορισμένες περιοχές, ιδιαίτερα των Βρυξελλών. Σχεδόν δύο στους τρεις (64%) υποστηρίζουν την ιδέα, με ιδιαίτερα ισχυρή υποστήριξη στην Βαλλονία (65%) και τη Φλάνδρα (64%), αλλά και στις Βρυξέλλες (58%). Αντίθετα, το 29% των ερωτηθέντων αντιτίθεται, με υψηλότερο ποσοστό στην πρωτεύουσα (37%).

Υπέρ τάσσεται η πλειονότητα των ψηφοφόρων (82%) που βρίσκονται κοντά στο ακροδεξιό Φλαμανδικό Κόμμα (Vlaams Belang), ακολουθούμενοι από εκείνους των Φιλελευθέρων – MR (79%) και της εθνικιστικής Νέας Φλαμανδικής Συμμαχίας N-VA (75%). Οι υποστηρικτές των αριστερών κομμάτων είναι λιγότερο σύμφωνοι με την ιδέα – μόνο το 46% των υποστηρικτών του Ecolo και το 54% της ριζοσπαστικής Αριστεράς PTB εγκρίνουν αυτήν την ιδέα (https://www.zougla.gr/kosmos/dyo-stous-treis-velgous-theloun-ton-strato-stous-dromous/).

Τρομερά στοιχεία – Το μυστικό της επιτυχίας του AfD: Το στηρίζουν μαζικά Ρώσοι και Πολωνοί μετανάστες στην Γερμανία. Μεταξύ των ανθρώπων με πολωνικές ρίζες, η AfD είναι τώρα πρώτη (33%).

Η AfD είχε σημαντική επιτυχία στις πρόσφατες εκλογές ενσωμάτωσης στην Νόρτχαϊν-Βεστφαλία. Σε αρκετές πόλεις του Ρουρ κατέκτησε τη δεύτερη θέση, ενώ στο Χάγκεν έφτασε ακόμα και στην πρώτη. Μια νέα μελέτη του συντηρητικού ιδρύματος Κόνραντ Αντενάουερ επιβεβαιώνει αυτή την τάση: Το κόμμα κερδίζει επίσης όλο και περισσότερη υποστήριξη από άτομα με μεταναστευτικό υπόβαθρο.

Για την έρευνα, το ίδρυμα ανέθεσε στο Ινστιτούτο USUMA να ρωτήσει περισσότερα από 3.000 άτομα από την 1η Οκτωβρίου 2024 έως τις 28 Ιανουαρίου, πριν τις ομοσπονδιακές εκλογές – Γερμανούς με και χωρίς μεταναστευτικό υπόβαθρο, καθώς και ξένους που ζουν στην Γερμανία.

Η ανάλυση δείχνει σοβαρές διαφορές μεταξύ των ομάδων προέλευσης. Μεταξύ των Πολωνών και των μεταναστών που ήρθαν αργότερα, η AfD είναι στην πρώτη θέση, ενώ μεταξύ των Τούρκων είναι μόνο πέμπτη. Οι Ρώσοι βρίσκονται στην μέση.

Η Ένωση χάνει υποστήριξη στους μετανάστες. Ο αρθρογράφος της μελέτης, τονίζει σύμφωνα με την FAZ, ότι δεν υπάρχει ομοιογενής εκλογική ομάδα. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η πτώση της Ένωσης: πριν από μερικά χρόνια, οι CDU και CSU βρίσκονταν στην κορυφή μεταξύ των Πολωνών και των Ρώσων, ενώ τώρα χάνουν σημαντικά έδαφος.

Μεταξύ των ανθρώπων με πολωνικές ρίζες, η AfD είναι τώρα πρώτη (33%). Ακολουθούν η Ένωση (25%) και το SPD (17%). Οι Ρώσοι πλέον υποστηρίζουν κυρίως το SPD (43%). Στην συνέχεια έρχονται η Ένωση και η AfD με 14% η καθεμία.

Μεταξύ των μεταναστών που ήρθαν αργότερα, η AfD προηγείται τώρα με 31%, ακολουθούμενη από την Ένωση με 25%. Ακόμα και μεταξύ των Γερμανών τουρκικής καταγωγής, η AfD φτάνει το 8%, το ίδιο ποσοστό με τους Πράσινους.

Στην κορυφή παραμένει το SPD (35%), ακολουθούμενο από το BSW (24%), την Αριστερά (14%) και τις ενώσεις κομμάτων (12%). Η μελέτη αναφέρει ως εξήγηση τις διαφορετικές πολιτικές απόψεις.

Ενώ οι Πολωνοί υποστηρίζουν κατά πλειοψηφία τον περιορισμό της μετανάστευσης, οι Τούρκοι το απορρίπτουν σε μεγάλο βαθμό. Από αυτό προκύπτει η διαφορετική εγγύτητα στην AfD. Ταυτόχρονα, το ίδρυμα επισημαίνει ότι τα αποτελέσματα θα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή λόγω της μη σταθμισμένης αριθμητικής.

Παρ’ όλα αυτά, τα στοιχεία αποτυπώνουν μια σαφή εικόνα: Η AfD δεν είναι πια φαινόμενο των ανατολικών κρατιδίων της Γερμανίας, αλλά εδραιώνεται ολοένα και περισσότερο και στην δύση – και σε τμήματα του μεταναστευτικού πληθυσμού (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/829197/tromera-stoixeia-to-mystiko-tis-epityxias-tou-afd-to-stirizoun-mazika-rosoi-kai-polonoi-metanastes-sti-germania).

 

Εφιάλτης στην Γαλλία - Η Γερμανία ξανακτίζει τον στρατό της και σκορπά τρόμο για την… ηγεμονία της Ευρώπης. Που θα ρίξει τα δεκάδες δισεκατομμύρια το Βερολίνο: στη δημιουργία μιας πιο στρατηγικά αυτόνομης ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας ή  σε αμερικανικά εξοπλιστικά συστήματα.

Σε μια εποχή όπου η Ευρώπη αναζητά την δική της στρατηγική και στρατιωτικήκ αυτονομία, η Γερμανία αναδεικνύεται ξανά ως ο «παίκτης-κλειδί» με έναν αμυντικό επανεξοπλισμό-μαμούθ που αλλάζει τους συσχετισμούς δυνάμεων. Το Παρίσι βλέπει έναν παλιό εφιάλτη του… να επιστρέφει, έστω και αν έχει πάρει μια άλλη μορφή.

Η οικονομική υπεροπλία του Βερολίνου μετατρέπεται σε στρατιωτική ισχύ, ανακινώντας παλιούς φόβους και πυροδοτώντας έναν νέο γύρο ανταγωνισμού για την ηγεμονία στην ευρωπαϊκή σκακιέρα. Η μάχη για το μέλλον της Ευρωπαϊκής άμυνας δεν είναι πια θεωρητική — είναι ήδη εδώ, και η Γερμανία διεκδικεί με θάρρος τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Ο Γαλλικός εφιάλτης. Ένας παλιός γαλλικός εφιάλτης - αυτός της αυξανόμενης Γερμανικής στρατιωτικής ισχύος - επανέρχεται με νέα μορφή όπως αναφέρει σε δημοσίευμα του το Politico. Πράγματι, οι ανησυχίες του 19^ου και 20ού Αιώνα μ.Χ. για εισβολή από τη Γερμανία μέσω του ποταμού Ρήνου έχουν από καιρό εξαλειφθεί χάρη στην εταιρική σχέση Γαλλίας-Γερμανίας στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών και διατλαντικών συμμαχιών.

Επιπλέον, τα σημερινά σχέδια του Βερολίνου να διπλασιάσει τις αμυντικές του δαπάνες χαιρετίζονται στη Γαλλία ως ανάχωμα τόσο απέναντι στην Ρωσική επιθετικότητα όσο και στην «απεξάρτηση» από τις ΗΠΑ.

Οι ανησυχίες Macron. Ωστόσο, σύμφωνα με ανώνυμους κυβερνητικούς αξιωματούχους, ο Πρόεδρος της Γαλλίας Emmanuel Macron φέρεται να είναι «εμμονικός» με την τεράστια δημοσιονομική ελευθερία που διαθέτει η Γερμανία για να επανεξοπλιστεί τα επόμενα πέντε χρόνια, ειδικά σε σύγκριση με την οικονομικά πιεσμένη Γαλλία.

Ο φόβος του δεν αφορά το σενάριο εισβολής σε Γαλλικό έδαφος, αλλά την «εισβολή» στην πρωτοκαθεδρία της Γαλλίας ως της πιο αποτελεσματικής στρατιωτικο-διπλωματικής δύναμης στην ΕΕ. Ανησυχεί επίσης για το αν τα δισεκατομμύρια της Γερμανίας θα χρησιμοποιηθούν για να στηρίξουν ή να υπονομεύσουν το όραμά του για μια στρατηγικά αυτόνομη ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία.

Δεν τα καταφέρνει το Παρίσι. Θεωρητικά, και οι δύο χώρες δεσμεύονται από την νέα υπόσχεση των μελών του ΝΑΤΟ να δαπανούν το 3,5% του ΑΕΠ τους για την άμυνα έως το 2035 μ.Χ. Όμως, ενώ η Γερμανία έχει ένα αξιόπιστο σχέδιο για να φτάσει αυτόν τον στόχο έως το 2029 μ.Χ., η Γαλλία - εκτός αν προκύψουν τεράστιες επιχορηγήσεις από ένα ευρωπαϊκό αμυντικό ταμείο που ίσως δεν υπάρξει ποτέ - δεν έχει προφανή τρόπο να τηρήσει ταυτόχρονα τη δέσμευσή της προς το ΝΑΤΟ και να μειώσει το δημοσιονομικό της έλλειμμα στο 3% του ΑΕΠ μέσα σε τέσσερα χρόνια.

Τεράστιες διαφορές στις δαπάνες. Παρά την διαφορά στο ΑΕΠ και στους πληθυσμούς τους, οι φετινοί αμυντικοί προϋπολογισμοί της Γερμανίας και της Γαλλίας είναι περίπου συγκρίσιμοι — 86 δισ. ευρώ για τη Γερμανία και 62 δισ. ευρώ για την Γαλλία.

Ωστόσο, έως το 2029 μ.Χ., η Γερμανία αναμένεται να δαπανά 150 δισ. ευρώ ετησίως, ενώ η Γαλλία, ακόμη και με τα νέα της επεκτατικά σχέδια για την άμυνα, το πολύ να φτάσει τα 80 δισ. ευρώ. Παρόλα αυτά, ορισμένοι ανώτεροι Γάλλοι αξιωματούχοι που μίλησαν ανώνυμα, απέρριψαν τους φόβους ότι η νέα στρατιωτική ισχύς της Γερμανίας - και σε κάποιο βαθμό της Πολωνίας - θα διαβρώσει τη θέση του Παρισιού στις Βρυξέλλες.

Υποστήριξαν ότι το «ειδικό» καθεστώς της Γαλλίας εντός της ΕΕ βασίζεται και στην παγκόσμια στρατιωτική της εμβέλεια, στην μόνιμη έδρα της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και στην πυρηνική αποτροπή της.

Μακριά ακόμα… η Bundeswehr. Στρατιωτικοί αρχηγοί της Γαλλίας, που επίσης ζήτησαν να παραμείνουν ανώνυμοι, εξέφρασαν αμφιβολίες για την ικανότητα της Bundeswehr (γερμανικός στρατός) να μετατραπεί σε αποδοτική δύναμη μετά από οκτώ δεκαετίες ιστορικής αποστροφής προς κάθε τι στρατιωτικό.

Είπαν ότι οι δαπάνες για να καλυφθεί η «χαμένη απόσταση» είναι ευπρόσδεκτες και σημαντικές, αλλά θα περάσουν πολλά χρόνια πριν ο γερμανικός στρατός και η αεροπορία μπορέσουν να φτάσουν στο επίπεδο της Γαλλίας.

Που θα ρίξει τα δισεκατομμύρια το Βερολίνο. Το πιο άμεσο πρόβλημα, ωστόσο, είναι η κατεύθυνση που θα ακολουθηθεί. Θα συμβάλει η στρατιωτική ενίσχυση της Γερμανίας στη δημιουργία μιας πιο στρατηγικά αυτόνομης ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, θα δημιουργήσει ευρωπαϊκές θέσεις εργασίας και θα ενισχύσει την ευρωπαϊκή οικονομική ισχύ;

Ή θα ρίξει χρήματα σε αμερικανικά εξοπλιστικά συστήματα και θα ευνοήσει βιομηχανικές συνεργασίες με αμερικανικούς αμυντικούς κολοσσούς; Ορισμένες φορές, ο Καγκελάριος της Γερμανίας Friedrich Merz εκφράζεται με παρόμοιο τρόπο με τον Macron, λέγοντας ότι η αύξηση των αμυντικών δαπανών της χώρας του πρέπει να έχει ένα ευρωπαϊκό «πλαίσιο» και να προάγει την «ευρωπαϊκή στρατηγική κυριαρχία».

Άλλες φορές, όμως, μιλά για ένα «συμβόλαιο συμμαχίας» στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και για την σημασία της διατλαντικής εταιρικής σχέσης. Βασικός παίκτης η Γερμανική βιομηχανία. Όπως και να έχει, η τεράστια κλίμακα των γερμανικών δαπανών στα επόμενα χρόνια θα καταστήσει αναπόφευκτα τη γερμανική αμυντική βιομηχανία βασικό παίκτη στην Ευρωπαϊκή στρατιωτική καινοτομία και τις προμήθειες.

Και στο παρελθόν, μεγάλο μέρος της γερμανικής βιομηχανίας προτιμούσε να συνεργάζεται με τις ΗΠΑ ή να στρέφεται σε γερμανικές νεοφυείς επιχειρήσεις, παρά να συνεργάζεται με κατεστημένους φορείς της Γαλλίας ή άλλων χωρών της ΕΕ.

Η απόφαση της Rheinmetall. Συνεχίζοντας αυτή την παλιά τάση, το Παρίσι απογοητεύτηκε από την πρόσφατη απόφαση της Rheinmetall να συνάψει συμφωνία με την αμερικανική Anduril για την παραγωγή drones και πυραύλων.

Αλλά, παρότι μπορεί να είναι πολύ αργά για να απομακρυνθεί η Γερμανία από τα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη, η αλήθεια είναι πως δεν μπορεί να υπάρξει στιβαρή ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανική βάση εάν τα κράτη-μέλη της ΕΕ δεν συνεργαστούν για την ανάπτυξη των όπλων του μέλλοντος.

Στενό το παράθυρο ευκαιρίας. Είναι επομένως κρίσιμο το Βερολίνο και το Παρίσι να καθορίσουν αμέσως ένα κοινό πρότυπο για τα επικείμενα χρόνια ανάπτυξης και να ενισχύσουν την πολιτική τους δέσμευση στην Γαλλογερμανική συνεργασία στην αμυντική καινοτομία, την εκπαίδευση και τις προμήθειες. Το παράθυρο ευκαιρίας είναι στενό — και μετά θα υπάρχει μόνο περιθώριο εφαρμογής των ήδη ειλημμένων αποφάσεων.

Η κυρίαρχη άποψη στο Παρίσι είναι ότι ο επανεξοπλισμός της Γερμανίας θα αναδείξει πρώτα ζητήματα «βιομηχανικής ισορροπίας» πολύ πριν εγείρει ζητήματα «πολιτικής ισορροπίας» εντός της ΕΕ. Αλλά ο Merz κατανοεί επίσης ότι, εάν η ενίσχυση της Γερμανικής στρατιωτικής ισχύος δεν ενταχθεί σε Ευρωπαϊκή συναίνεση, μπορεί να μετατραπεί σε πολιτικό πρόβλημα — και όχι μόνο για τους Γάλλους.

Οι Γερμανοί… αποφασίζουν. Παρά ταύτα, η Γαλλία θα παρακολουθεί με ανησυχία τη δεκαετία που έρχεται, καθώς η Γερμανία θα διατηρήσει την θέση της ως η βιομηχανική υπερδύναμη της Ευρώπης και θα γίνει — μόνο λόγω του μεγέθους της — η κυρίαρχη στρατιωτική δύναμη στην ΕΕ.

Η άβολη αλήθεια για την Γαλλία είναι ότι, όσον αφορά την δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας — και ακόμη και την πιθανή ραγδαία αύξηση της δικής της στρατιωτικής ισχύος — η στρατηγική αυτονομία βρίσκεται πλέον στα χέρια της Γερμανίας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/829066/efialtis-sti-gallia-i-germania-ksanaktizei-ton-strato-tis-kai-skorpa-tromo-gia-tin-igemonia-tis-evropis).

 

 Η επικεφαλής των Γερμανών Εθνικιστών αποκαλύπτει το πως η χώρα είναι σε τροχιά μιας επικής χρεοκοπίας που θα ταράξει την ΕΕ. Το Βερολίνο και η κυβέρνηση Μέρτζ οδεύουν σε πτώση με μαθηματική ακρίβεια προκαλώντας ντόμινο πολιτικών εξελίξεων και στην Γαλλία.

Ηηγέτιδα του εθνικιστικού κόμματος «Εναλλακτικής για την Γερμανία» Άλις Βάιντελ, αποκάλυψε σε ομιλία της το γιατί ακριβώς η Γερμανία οδεύει προς την κρατική χρεοκοπία, η οποία θα ταρακουνήσει συθέμελα την Ευρώπη.

“Με το σχέδιο προϋπολογισμού για το 2026 μ.Χ., εσείς, κύριε Μερτς, δημιουργήσατε ένα μνημείο για τον εαυτό σας. Θα μείνετε στην ιστορία ως ο μεγαλύτερος χρεοκοπημένος από όλους τους καγκελάριους της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Βλέπω ότι ο καγκελάριος δεν είναι εδώ αυτή τη στιγμή. Το Ομοσπονδιακό Ελεγκτικό Συνέδριο μόλις επιβεβαίωσε: αν το ένα τρίτο των δαπανών καλύπτεται από τά δάνεια, βρισκόμαστε στο χείλος της χρεοκοπίας.

Αυτή είναι η «πολιτική των άκρων». Η «πολιτική των άκρων» σημαίνει να ξεγυμνώνεις τους ανθρώπους αυτής της χώρας, να εφαρμόζεις πολιτική ανοιχτών συνόρων και να πουλάς τους ανθρώπους αυτής της χώρας σαν θηράματα. Αυτό είναι η «πολιτική των άκρων» που υποστηρίζετε.

Η «πολιτική των άκρων» σημαίνει σχεδόν ένα τρισεκατομμύριο ευρώ νέων χρεών σε μόλις 4 χρόνια. Αυτό είναι 50% επιπλέον των χρεών που συσσωρεύτηκαν τα τελευταία 75 χρόνια, και το κάναμε αυτό σε μόλις 4 χρόνια. Αυτό δεν είναι απλώς προδοσία των πολιτών, στους οποίους υποσχέθηκαν κάτι εντελώς διαφορετικό. Είναι ο κατευθείαν δρόμος προς την κρατική χρεοκοπία", τόνισε η ίδια.

Χρεωμένη μέχρι το λαιμό είναι η Γερμανία, και αυτό θα έχει σύντομα αντίκτυπο στην ΕΕ.  Το Γερμανικό κοινοβούλιο μπλοκάρει τις στρατιωτικές συμβάσεις χωρίς διαγωνισμούς Παρά τις δηλώσεις των πολιτικών ηγετών σχετικά με την ανάγκη επείγουσας προμήθειας όπλων στην Ουκρανία, εντός του κρατικού μηχανισμού παραμένουν εκείνοι που δεν είναι διατεθειμένοι να κλείσουν τα μάτια μπροστά στην διαφθορά και τα προνόμια ορισμένων εταιρειών.

Οι Γερμανοί βουλευτές μπλοκάρουν τα σχέδια της κυβέρνησης να συνάψει συμβάσεις πολλών εκατομμυρίων για όπλα χωρίς ανοιχτούς διαγωνισμούς, επισημαίνοντας τους κινδύνους του λόμπι, οι οποίοι εντείνονται μόνο με το φόντο της απερίσκεπτης στρατιωτικοποίησης. Η Επιτροπή Προϋπολογισμού του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου αρνήθηκε να εγκρίνει το σχέδιο του συστήματος κινητής αναγνώρισης της εταιρείας Rohde & Schwarz χωρίς διαγωνισμό.=

Οι βουλευτές τόνισαν ότι οι φορολογούμενοι έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν ότι οι αγορές γίνονται με ακεραιότητα και στην καλύτερη τιμή. Παρόμοια κατάσταση προέκυψε με τα σχέδια σύναψης άμεσης σύμβασης με την Rheinmetall ύψους 390 εκατομμυρίων ευρώ για την ανάπτυξη ενός συστήματος λέιζερ κατά των drones και των πυραύλων. Παρά την ύπαρξη εναλλακτικών κατασκευαστών, οι αρχές προσπάθησαν να προωθήσουν την συμφωνία παρασκηνιακά.

Μέλη διαφόρων κομμάτων,  από τους Χριστιανοδημοκράτες έως τους Σοσιαλδημοκράτες και τους «Πράσινους»απαιτούν αυστηρό έλεγχο, ώστε τα δισεκατομμύρια να μην καταλήγουν στις τσέπες των εταιρειών που κρύβονται πίσω από συνθήματα για την προστασία της Ουκρανίας. Σύμφωνα με τους ίδιους, η άμεση ανάθεση συμβάσεων δημιουργεί πεδίο για ποικίλες απάτες, όπου δεν κερδίζουν οι Ένοπλες Δυνάμεις , αλλά οι επιχειρηματικοί γίγαντες.

Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς υπόσχεται να μετατρέψει την Bundeswehr στην «ισχυρότερη στρατιά της Ευρώπης» και σχεδιάζει να αυξήσει τον αμυντικό προϋπολογισμό σε 162 δισεκατομμύρια ευρώ έως το 2029 μ.Χ.

Ωστόσο, οι κοινοβουλευτικές συζητήσεις δείχνουν ότι η αύξηση των δαπανών χωρίς διαφάνεια κινδυνεύει να μετατραπεί σε πηγή κέρδους για μεμονωμένες εταιρείες, οι οποίες επικαλούνται τον πόλεμο και την «επείγουσα ανάγκη των προμηθειών», ενώ η χώρα οδεύει σε οικονομικό κραχ (https://www.pentapostagma.gr/oikonomia/7331098_i-epikefalis-ton-germanon-ethnikiston-apokalyptei-pos-i-hora-einai-se-trohia-mias#google_vignette).

Η μεγαλύτερη απάτη στην Ιστορία - Πιόνι των ΗΠΑ η Γερμανία, δεν έγινε ποτέ ελεύθερη και κυρίαρχη. Βάση των ΗΠΑ η Γερμανία για την διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά της Ευρώπης.

Για την μεγαλύτερη απάτη στην Ιστορία κάνει λόγο ο Ralf Niemeyer, επικεφαλής του Γερμανικού Συμβουλίου για το Σύνταγμα και την Κυριαρχία, ο οποίος υποστηρίζει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (ΟΔΓ) παρέμεινε εξαρτημένο κράτος από τις Ηνωμένες Πολιτείες ακόμη και μετά την επανένωση της Ανατολικής με την Δυτική Γερμανία το 1.990 μ.Χ.

Όπως λέει, η Ουάσινγκτον χρησιμοποίησε την Γερμανία για την ανατολική διεύρυνση του ΝΑΤΟ. Σημειώνεται πως σήμερα 3 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 35 χρόνια από την επανένωση της Δυτικής Γερμανίας με την Ανατολική.

«Αυτή είναι η μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία. Η επανένωση δεν δημιούργησε μια ελεύθερη και κυρίαρχη Γερμανία, αλλά διατήρησε ένα κράτος υποτελές στις ΗΠΑ, ένα κράτος υπό κατοχή» υπογράμμισε ο Niemeyer, αναφέροντας ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν την Γερμανία ως βάση για όλους τους πολέμους των τελευταίων δεκαετιών, συμπεριλαμβανομένης της σύγκρουσης στην Ουκρανία.

Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες διεύρυναν το ΝΑΤΟ προς ΑΑνατολάς με την στήριξη της Γερμανίας, σημείωσε ο πολιτικός. «Η Πολωνία δεν θα είχε γίνει μέλος του ΝΑΤΟ, ούτε η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Λετονία, η Εσθονία και η Λιθουανία, αν δεν είχε προηγηθεί η ενοποίηση της Γερμανίας», υποστήριξε ο Niemeyer (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/829557/i-megalyteri-apati-stin-istoria-pioni-ton-ipa-i-germania-den-egine-pote-eleytheri-kai-kyriarxi)

35 χρόνια μετά η δυσαρέσκεια παραμένει - Σχεδόν οι μισοί Ανατολικογερμανοί μετανιώνουν την επανένωση. Σύμφωνα με έρευνα του ινστιτούτου Infratest dimap για το Deutschlandtrend, ένα σημαντικό ποσοστό Γερμανών εξακολουθεί να βλέπει την επανένωση με καχυποψία. Στην Ανατολική Γερμανία, σχεδόν το 46% δηλώνει δυσαρέσκεια, ενώ στην Δυτική το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται σε 31%

Περίπου το ένα τρίτο των Γερμανών που συμμετείχαν σε έρευνα δηλώνουν δυσαρεστημένοι με την επανένωση της Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας, 35 χρόνια μετά, σύμφωνα με το ινστιτούτο Infratest dimap, που επικαλείται στοιχεία της μελέτης Deutschlandtrend.

«Έξι στους δέκα (61%) Γερμανούς είναι πολύ ή μάλλον ικανοποιημένοι με την πορεία της επανένωσης. Ένας στους τρεις (34%) είναι λιγότερο ή καθόλου ικανοποιημένοι», αναφέρεται σε έκθεση που δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο του τηλεοπτικού καναλιού ARD.

Σημειώνεται ότι 31% των ερωτηθέντων που ζουν στην Δυτική Γερμανία εξέφρασαν δυσαρέσκεια για την επανένωση. Στην επικράτεια της πρώην Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Ανατολική Γερμανία), το ποσοστό δυσαρεστημένων φτάνει το 46%! Σύμφωνα με την έρευνα, το 74% των Δυτικογερμανών δηλώνουν ικανοποιημένοι από το έργο της τρέχουσας γερμανικής κυβέρνησης, ενώ στην Ανατολική Γερμανία το ποσοστό αυτό φτάνει στο 84% (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/829716/35-xronia-meta-i-dysareskeia-paramenei-sxedon-oi-misoi-anatolikogermanoi-metanionoun-tin-epanenosi).

 

Στα πρόθυρα εμφυλίου η Γερμανία - Merz: Μνημόνιο ή χάος - Η Αριστερά απειλεί με δολοφονία την Weidel (AfD). Σε μια δραματική ομιλία ο Merz κάλεσε τους Γερμανούς να αποδεχθούν επώδυνες μεταρρυθμίσεις για να προστατεύσουν την οικονομία και την ασφάλεια της χώρας, τη στιγμή που η γερμανική κοινωνία παραμέχει βαθιά διαιρεμένη και διχασμένη και η πολιτική βία από την αριστερά αυξάνεται.

Ο καγκελάριος της Γερμανίας, Friedrich Merz, απηύθυνε έκκληση στους Γερμανούς να αποδεχθούν επώδυνες αλλά απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, διαφορετικά η οικονομία της χώρας θα παρακμάσει. Η ομιλία του στο Saarbruecken, σε εκδήλωση για τα 35 χρόνια από την επανένωση της Γερμανίας, περιέγραψε την σημερινή περίοδο ως μία «καθοριστική φάση» για την ιστορία της χώρας. Ο Merz επισήμανε ότι πολλές αλλαγές πρέπει να γίνουν ώστε η Γερμανία να διατηρήσει το επίπεδο της ανάπτυξης ή ακόμη και να το βελτιώσει.

Την ίδια στιγμή ωστόσο το 1/3 των Γερμανών αισθάνεται μετανιωμένο για την επανένωση της Γερμανίας, ενώ η αριστερά απειλεί με δολοφονία την πρόεδρο της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD) Alice Weidel!

Κάλεσμα για ενότητα. Στην ομιλία του, ο Merz επεσήμανε ότι η χώρα χρειάζεται νέα ενότητα και κοινή προσπάθεια. Τόνισε ότι η Γερμανία αντιμετωπίζει πολλαπλές προκλήσεις — υψηλές τιμές ενέργειας, ανταγωνισμό από φθηνά ηλεκτρικά οχήματα της Κίνας, αυξανόμενα κόστη άμυνας και ασταθή οικονομική ανάπτυξη.

Σε αυτό το πλαίσιο, παρουσίασε την ανάγκη για ενίσχυση της στρατιωτικής ισχύος, ειδικά μετά από περιστατικά παραβίασης του εναέριου χώρου με drones σε κρίσιμες υποδομές.

Ωστόσο, η κυβερνητική συμμαχία CDU/CSU και SPD παραμένει διχασμένη, κυρίως γύρω από το ζήτημα των μεταρρυθμίσεων στο κοινωνικό κράτος. Παρά την πίεση για αλλαγές, μία πρόσφατη διήμερη συνάντηση της κυβέρνησης απέτυχε να καταλήξει σε συμφωνία.

Το πολιτικό κλίμα επιδεινώνεται από την άνοδο της AfD, η οποία σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις προηγείται για πρώτη φορά του κυβερνώντος κόμματος CDU/CSU (27% έναντι 24%). Η οικονομία, που ξεκίνησε δυναμικά το 2025, παρουσίασε πτώση 0,3% το δεύτερο τρίμηνο και προβλέπεται να έχει μόνο μικρή ανάπτυξη στο τέλος του έτους.

Οι Γερμανοί παραμένουν ανήσυχοι, καθώς το 74% των πολιτών της Δυτικής Γερμανίας και το 84% της Ανατολικής δηλώνουν ικανοποιημένοι από την κυβερνητική πολιτική, αλλά η προσωπική δημοτικότητα του Merz παραμένει χαμηλή, με μόλις το 26% να δηλώνει ικανοποίηση από την ηγεσία του.

Ο Merz κατέληξε στην ομιλία του καλώντας τους Γερμανούς να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες με ενότητα και αποφασιστικότητα, τονίζοντας ότι η χώρα χρειάζεται «μια κοινή προσπάθεια για μια νέα ενότητα». Παρά τις πολιτικές και οικονομικές δυσκολίες, τόνισε ότι μόνο με μεταρρυθμίσεις και συνεργασία η Γερμανία μπορεί να εξασφαλίσει ένα ασφαλές και ισχυρό μέλλον.

Βαθιά διχασμένη η χώρα. Η εικόνα στην κοινωνία ωστόσο είναι εντελώς διαφορετική: περίπου το ένα τρίτο των Γερμανών που συμμετείχαν σε έρευνα δηλώνουν δυσαρεστημένοι με την επανένωση της Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας, 35 χρόνια μετά, σύμφωνα με το ινστιτούτο Infratest dimap, που επικαλείται στοιχεία της μελέτης Deutschlandtrend.

«Έξι στους δέκα (61%) Γερμανούς είναι πολύ ή μάλλον ικανοποιημένοι με την πορεία της επανένωσης. Ένας στους τρεις (34%) είναι λιγότερο ή καθόλου ικανοποιημένοι», αναφέρεται σε έκθεση που δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο του τηλεοπτικού καναλιού ARD.

Σημειώνεται ότι 31% των ερωτηθέντων που ζουν στη Δυτική Γερμανία εξέφρασαν δυσαρέσκεια για την επανένωση. Στην επικράτεια της πρώην Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Ανατολική Γερμανία), το ποσοστό δυσαρεστημένων φτάνει το 46%!

Σκηνικό εμφυλίου. Την ίδια στιγμή μια πρωτοφανής κλιμάκωση της πολιτικής βίας λαμβάνει χώρα στην Γερμανία. Σύμφωνα με καταγγελίες, η Νεολαία του κόμματος Die Linke στο Hanover διανέμει αυτοκόλλητα με φωτογραφία της Alice Weidel, Προέδρου της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD), πάνω στην οποία υπάρχει ένα στόχος και η φράση: «Aim Here» (Στοχεύστε εδώ).

Αυτή η πράξη έχει προκαλέσει άμεση έρευνα από την Γερμανική αστυνομία. «Αυτό το αυτοκόλλητο διανέμεται από τη νεολαία της Αριστεράς στο Hanover. Δεν πρόκειται απλώς για μια κλήση στην βία — είναι προτροπή για επίθεση, στο πνεύμα της αριστερής τρομοκρατικής οργάνωσης Antifa. Η ριζοσπαστική Αριστερά πρέπει να σταματήσει άμεσα. Υποβάλλεται ποινική καταγγελία!», δήλωσε ο Thorsten Weiß, Αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της AfD στο Βερολίνο.

Η καταγγελία έρχεται λίγες ημέρες μετά από άλλη πρόκληση από την ίδια ομάδα: Μετά την δολοφονία του Charlie Kirk, η Νεολαία της Αριστεράς στο Hanover είχε αναρτήσει εικόνα που πανηγύριζε το γεγονός: «Αιματηρή και δεξιά πολιτική οδηγεί σε αιματηρές σφαίρες… Με ένα στοχευμένο χτύπημα στον λαιμό του Kirk, σφραγίστηκε το τέλος των δεξιών, απάνθρωπων και εκμεταλλευτικών του πολιτικών».

Αξιοσημείωτο είναι ότι η πρώτη ανάρτηση από το Remix News σχετικά με το θέμα λογοκρίθηκε στο X, πιθανόν κατόπιν αιτήματος Γερμανικών ή Ευρωπαϊκών αρχών. Η κριτική στο περιστατικό ήρθε από όλο το πολιτικό φάσμα. Η νεολαία της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) ζήτησε τα εξής:

«Άμεσος έλεγχος της Νεολαίας της Αριστεράς στο Hanover από το Ομοσπονδιακό Γραφείο Προστασίας του Συντάγματος, λόγω εξτρεμιστικών ενεργειών που δοξάζουν τη βία και υπονομεύουν το κράτος δικαίου. Άμεσο πάγωμα της χρηματοδότησής τους, ώστε κρατικά κονδύλια να μην υποστηρίζουν οργανώσεις που δοξάζουν την βία και δρουν εναντίον της δημοκρατίας». Παρά την κατακραυγή, η Νεολαία της Αριστεράς στο Hanover ανέβασε ακόμη πιο ακραία εικόνα κατά της Weidel, χωρίς να υπάρξει μέχρι στιγμής σχόλιο από το ομοσπονδιακό κόμμα Die Linke (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/829722/sta-prothyra-emfyliou-i-germania-merz-mnimonio-i-xaos-i-aristera-apeilei-me-dolofonia-tin-weidel-afd).

Κεντρικό στοιχείο της συζήτησης για την παρακμή παραμένει ο Oswald Spengler (1.880 μ.Χ.-1.936 μ.Χ.) με το μνημειώδες έργο του The Decline of the West: Outlines of a Morphology of World History. Δημοσιεύτηκε σε δύο τόμους (1.918 μ.Χ. και 1.922 μ.Χ.) και εκτείνεται σε 1.200 σελίδες συν ένα ευρετήριο 50 σελίδων.

Μέσα σε είκοσι χρόνια, πούλησε πάνω από 200.000 αντίτυπα σε 75 εκδόσεις. Ο Σπένγκλερ ήταν στα τριάντα του όταν το έγραφε, πέθανε στα 56 του, πιθανώς σχεδιάζοντας αναθεωρήσεις που δεν έζησε ποτέ για να κάνει.

Η έμπνευσή του; Ίσως η Δεύτερη Κρίση του Μαρόκου το 1.911 μ.Χ. (η αναγκαστική εγκατάλειψη των αποικιακών φιλοδοξιών από την Γερμανία), σίγουρα η καταστροφή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, πιθανώς ακόμη και η βύθιση του Τιτανικού στις 14-15 Απριλίου 1.912 μ.Χ.– φαινομενικά για πολλούς μια τέλεια μεταφορά για την τεχνολογική ύβρη που συναντά τη φυσική πραγματικότητα.

Διανοητικά, ο Σπένγκλερ αναγνώρισε τα χρέη του: «Εν κατακλείδι, αισθάνομαι υποχρεωμένος να ονομάσω για άλλη μια φορά αυτούς στους οποίους οφείλω σχεδόν τα πάντα: τον Γκαίτε και τον Νίτσε. Από τον Γκαίτε έχω τη μέθοδο, από τον Νίτσε τις ερωτήσεις...»

Η βασική θέση του Spengler: η παγκόσμια ιστορία κινείται σε κύκλους ανόδου και παρακμής. Δανείζεται τις βιολογικές-μορφολογικές μεταφορές του Γκαίτε (εξ ου και ο υπότιτλός του που αναφέρεται στη «μορφολογία»). Και για τους δύο άνδρες, όλη η ζωή περνά από φάσεις νεότητας, ωρίμανσης, γήρανσης και θανάτου.

Αυτοί οι κύκλοι ισχύουν για την τέχνη, την κοινωνία, την πολιτική και το κράτος. Κάθε υψηλός πολιτισμός διαρκεί περίπου μια χιλιετία. Για τη «Δύση» (μία από τις οκτώ υψηλές κουλτούρες που προσδιόρισε), ο Σπένγκλερ χαρτογράφησε τις φάσεις ως εξής: Άνοιξη (500 μ.Χ.-900 μ.Χ.), Καλοκαιρινή ανθοφορία (900-τέλη 18^ου Αιώνα μ.Χ.), Φθινοπωρινή παρακμή (από το 1800 μ.Χ.), Χειμερινός θάνατος (μετά το 2000 μ.Χ.).

Όλοι οι πολιτισμοί γίνονται τελικά πολιτισμοί στη φάση της παρακμής τους. Πολιτισμός εναντίον Πολιτισμού – αυτή είναι η μεγάλη αντινομία του Σπένγκλερ: πατρίδα εναντίον κοσμοπολιτισμού, θρησκεία εναντίον επιστήμης, σοφία εναντίον απλής νοημοσύνης.

Οι πολιτισμοί του τελευταίου σταδίου έχουν κοινά συμπτώματα: γεροντική ανάγκη για ανάπαυση, μετα-ηρωισμό και ανιστόρητο, τεχνητότητα και ακαμψία σε όλους τους τομείς της ζωής, κυριαρχία ανόργανων παγκόσμιων πόλεων πάνω στη ζωτική ύπαιθρο, ψυχρή πραγματικότητα που αντικαθιστά τον σεβασμό για την παράδοση, υλισμό και αθρησκεία, άναρχος αισθησιασμός, νοοτροπία «άρτου και θεάματος», βιομηχανίες ψυχαγωγίας, ηθική κατάρρευση και καλλιτεχνικός θάνατος, δημοκρατία που διολισθαίνει στον ιμπεριαλισμό και τις «άμορφες δυνάμεις», φθίνουσα γεννητικότητα, απουσία «θέλησης για διάρκεια» (συμπεριλαμβανομένου του γάμου).

Προσθέστε σε αυτή την εμπορευματοποίηση της τέχνης, την χειραγώγηση της κοινής γνώμης, τις καταναλωτικές συμπεριφορές και την παντοδυναμία του χρήματος («δισεκατομμυριούχος σοσιαλισμός», όπως τον αποκαλεί σε ξεχωριστό κεφάλαιο).

Κάθε πρώην πολιτιστική περιοχή καταλήγει να κατοικείται από πρωτόγονες μάζες, τους φελαχίν (Αιγύπτιους αγρότες-αγρότες) – ή κάθε ιστορία κάθε υψηλής κουλτούρας της Μέσης Ανατολής που υπάρχει. Η Δύση κοιτάζει την ιστορία αυτών των τόπων και σκέφτεται: «Λοιπόν, σίγουρα θα είναι διαφορετικά αυτή την φορά».

Με την παρακμή της ελευθερίας έρχεται η απαξίωση του ορθολογισμού, η άγνοια του τι είναι σωστό αλλά αισθάνεται λάθος και η επιστροφή της μεταφυσικής πείνας. Ο τελικός νικητής είναι όποιος κατακτήσει καλύτερα τις αναρχικές τάσεις κατά τη διάρκεια της πολιτιστικής διάλυσης.

Για τον Σπένγκλερ, η ουσία της Δύσης είναι «φαουστική» – ανήσυχη, επεκτατική, αναζητώντας πάντα το υψηλότερο και βαθύτερο: «Ο φαουστικός πολιτισμός κατευθύνθηκε εξαιρετικά προς την επέκταση, είτε ήταν πολιτική, οικονομική ή πνευματική.

Ξεπέρασε όλα τα γεωγραφικά-υλικά εμπόδια. Επεδίωξε, χωρίς κανένα πρακτικό σκοπό, καθαρά για χάρη του συμβολισμού, να φτάσει στον Βόρειο και τον Νότιο Πόλο. τελικά μετέτρεψε ολόκληρη την επιφάνεια της Γης σε ένα ενιαίο αποικιακό έδαφος και οικονομικό σύστημα».

Κάποιοι κατηγόρησαν τον Σπένγκλερ ότι ενέπνευσε τον εθνικοσοσιαλισμό. Είναι αλήθεια ότι δεν ήταν λάτρης της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, αλλά οι Ναζί μισούσαν τον Σπένγκλερ και ο Σπένγκλερ μισούσε τους Ναζί. Μια συνάντηση με τον Χίτλερ στις 25 Ιουλίου 1.933 μ.Χ. στο Μπαϊρόιτ επιβεβαίωσε την αμοιβαία αντιπάθεια.

Αποκάλεσε το πρώτο υπουργικό συμβούλιο του Χίτλερ το 1.933 μ.Χ. «Υπουργείο καρναβαλιού». Σχετικά με τον Μύθο του Εικοστού Αιώνα του Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ -αναμφισβήτητα το δεύτερο πιο σημαντικό βιβλίο του ναζιστικού κινήματος μετά το Mein Kampf- ο Σπένγκλερ έγραψε: «Ένα βιβλίο όπου τίποτα δεν είναι σωστό εκτός από τους αριθμούς σελίδων».

Αλλού, ο Σπένγκλερ έγραψε: «Ο εθνικοσοσιαλισμός ήταν σε μεγάλο βαθμό μια εισβολή της ταταρικής βούλησης στα σύνορα της Δύσης, όσο το δυνατόν πιο αντιγερμανική, μη Γερμανική, μη φαουστική – επίπεδη σαν τις μεγάλες ασιατικές πεδιάδες!».

Αποκάλεσε το Ναζιστικό Κόμμα το 1.933 μ.Χ. «οργάνωση των ανέργων από τους ντροπαλούς εργάτες». (Ακούγεται οικείο;") Στον ναζιστή Reichsleiter Hans Frank, έγραψε προφητικά το 1.936 μ.Χ.: «... αφού σε δέκα χρόνια ένα γερμανικό Ράιχ πιθανότατα δεν θα υπάρχει πια!»

 Ο Σπένγκλερ προέβλεψε ότι οι Γερμανοί θα αγκαλιάσουν τον «άψυχο» αμερικανισμό: υλιστικό, μιλιταριστικό, ζωώδες. Έβλεπε τους Γερμανούς ως μια «πολιτικά αμόρφωτη μάζα», με επικεφαλής πολιτικούς «ανόητους, δειλούς, εγκληματίες». Τα πολιτικά κόμματα ήταν «κερδοσκοπικές επιχειρήσεις με αμειβόμενο γραφειοκρατικό μηχανισμό». Αυτός ο «βάλτος» είχε κάνει το κράτος «λεία» του.

Αξίζει ακόμα να συζητηθεί ο Σπένγκλερ; Η παγκόσμια ιστορία δικαιώνει τον Σπένγκλερ σε εκπληκτικό βαθμό. Ο ξεχασμένος Σπένγκλερ εκδικείται απειλώντας ότι θα έχει δίκιο. Το αν αυτή η εκτίμηση ισχύει 75 χρόνια μετά από αυτό το άρθρο παραμένει συζητήσιμο. Αλλά ανησυχεί για την «παρακμή της εκπαίδευσης, της ηθικής, του ατόμου, της οικογένειας, της φιλοσοφίας. ειδικά η παρακμή του πολιτισμού σε «πολιτιστική βιομηχανία» και «υπολογισμένη ηλιθιότητα» (https://oimos-athina.blogspot.com/2025/10/blog-post_824.html).

Έρχεται βαρύς Ρωσικός Χειμώνας στην Ευρώπη και θα κοστίσει μόνο στην Γερμανία 40 δισεκατομμύρια ευρώ οδηγώντας σε οικονομικό κραχ. Τα παιχνίδια (Ρωσία -ΗΠΑ) με την ενέργεια στην Ευρώπη θα προκαλέσουν τρομερές κρίσεις σε κοινωνία και θα ρίξουν κυβερνήσεις.

"Ο χειμώνας 2025 μ.Χ.-2026 μ.Χ. θα είναι ασυνήθιστα κρύος για την Ευρώπη, καθώς και για το Ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας", ανέφερε ο διευθύνων Σύμβουλος της Gazprom, Alexey Miller, ο οποίος  έκανε αυτή την πρόβλεψη μιλώντας στο Διεθνές Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Αγίας Πετρούπολης.

"Ένας κρύος χειμώνας συμβαίνει μία φορά κάθε 10 χρόνια, και ένας ασυνήθιστα κρύος κάθε 20 χρόνια", δήλωσε, υπονοώντας ότι, με βάση αυτόν τον κύκλο, ένας ασυνήθιστα κρύος χειμώνας είναι πιθανότατα στο εγγύς μέλλον. «Νομίζω ότι υπάρχει μεγάλη δόση αλήθειας σε αυτό», συμφώνησε ο Ιγκόρ Γιούσκοφ, κορυφαίος εμπειρογνώμονας στο Εθνικό Ταμείο Ενεργειακής Ασφάλειας.

«Η αγορά φυσικού αερίου γενικά, και η Ευρωπαϊκή αγορά ειδικότερα, δίνει ιδιαίτερη προσοχή στις μετεωρολογικές προβλέψεις, και υπό αυτό το πρίσμα, από την οπτική γωνία της Gazprom, θα ήταν απολύτως λογικό να δηλωθεί ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει ορισμένα προβλήματα εφοδιασμού με φυσικό αέριο πριν από την περίοδο θέρμανσης», τόνισε ο ίδιος.

Η γερμανική εταιρεία κοινής ωφέλειας Uniper τώρα, προειδοποιεί ότι ο φετινός πιθανόν ψυχρότερος Χειμώνας από τον μέσο όρο, θα κοστίσει στη Γερμανία έως και 40 δισεκατομμύρια ευρώ( οδηγώντας σε πιθανό κράχ ολόκληρη την γερμανική οικονομία που ήδη έχει κρίση).  Η αποθήκευση φυσικού αερίου στην Γερμανία ανέρχεται στο 76%, πολύ κάτω από το ασφαλές όριο.

Ενώ η ICIS υποστηρίζει ότι οι εισαγωγές LNG και η νέα δυναμικότητα επαναεριοποίησης μπορούν να αντισταθμίσουν τη χειμερινή ζήτηση, οι αυξανόμενες τιμές από τις ΗΠΑ ( έξι φορές πάνω από το ρωσικό αέριο σύμφωνα με ξένα ΜΜΕ), και τα ρυθμιστικά εμπόδια ενδέχεται να απειλήσουν την εύθραυστη ενεργειακή ασφάλεια της Γερμανίας.

Η Γερμανία θα υποστεί οικονομικές απώλειες περίπου 40 δισεκατομμυρίων ευρώ εάν αυτός ο χειμώνας αποδειχθεί ( όπως προβλέπουν)  ψυχρότερος από τον μέσο όρο, αφού  η εταιρεία κοινής ωφέλειας φυσικού αερίου Uniper το προειδοποιεί σε έκθεση που ανέφερε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να βυθίσει την Γερμανία σε τεράστια οικονομική ύφεση.

Κάθε χρόνο, καθώς ξεκινά ο Οκτώβριος και μαζί του, αρκετά συχνά, η περίοδος θέρμανσης, η Ευρώπη ξεκινά έναν αγώνα δρόμου για να γεμίσει τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης φυσικού αερίου εγκαίρως, ώστε να εξασφαλίσει ένα άνετο επίπεδο αποθεμάτων, ενόψει της μέγιστης ζήτησης για ηλεκτρική ενέργεια και θερμότητα.

Η Νορβηγία είναι έτοιμη να αυξήσει τις εξαγωγές φυσικού αερίου προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι παραγωγοί LNG των ΗΠΑ είναι έτοιμοι να αυξήσουν τα φορτία που προορίζονται για την Ευρώπη και, σύμφωνα με την ρυθμιστική αρχή της αγοράς ενέργειας της Γερμανίας, υπάρχει άφθονο φυσικό αέριο.

Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα με αυτό. Η κατάσταση θα μπορούσε να αλλάξει πολύ γρήγορα. Η χωρητικότητα αποθήκευσης φυσικού αερίου της Γερμανίας είναι επί του παρόντος λίγο πάνω από 76% πλήρης. Θα πρέπει να είναι 90% πλήρης για να αποτραπεί η οικονομική καταστροφή για την οποία προειδοποιεί η Uniper.

Θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν απώλειες, ακόμη και με 90% πλήρη αποθήκευση, αλλά θα είναι πολύ χαμηλότερες από 40 δισεκατομμύρια ευρώ, που ισοδυναμούν με περίπου 46,6 δισεκατομμύρια δολάρια, με έναν  άσχημο Χειμώνα.

Εάν η αποθήκευση είναι πλήρης στο 90%, ένας πολύ κρύος χειμώνας θα κόστιζε «μόνο» 14 δισεκατομμύρια ευρώ ή 16,3 δισεκατομμύρια δολάρια στη γερμανική οικονομία , σύμφωνα με μελέτη που ανέθεσε η Uniper, η οποία διεξήχθη από μια εταιρεία συμβούλων που ονομάζεται Frontier Economics.

Το δεύτερο ποσό μπορεί να μην φαίνεται ασήμαντο, αλλά, σύμφωνα με την Uniper, η διαφορά μεταξύ των δύο είναι «μια διαφορά περίπου 25 δισεκατομμυρίων ευρώ, η οποία θα έκανε τη διαφορά μεταξύ σταθερότητας και ύφεσης».

Το πρόβλημα είναι ότι η οικονομία της Γερμανίας ευάλωτη σε τυχόν δυσμενείς διακυμάνσεις στην προσφορά φυσικού αερίου. Από την έκθεση της Uniper, φαίνεται ότι είναι εγγυημένη η οικονομική ζημία, μετρήσιμη σε διψήφια νούμερα δισεκατομμυρίων ευρώ ήδη.

Είναι επίσης απίθανο αυτή η ζημία να παραμείνει τόσο χαμηλή στο επίπεδο των 14 δισεκατομμυρίων ευρώ, επειδή η διατήρηση των επιπέδων αποθήκευσης στο 90% κατά την περίοδο αιχμής της ζήτησης είναι αδύνατη, ακριβώς επειδή είναι η περίοδος αιχμής της ζήτησης των καταναλωτών στην Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Ωστόσο, δεν είναι όλοι τόσο απαισιόδοξοι. Σε μια άλλη πρόσφατη έκθεση, οι Ανεξάρτητες Υπηρεσίες Πληροφοριών Εμπορευμάτων της γερμανικής κυβέρνησης, ανέφεραν ότι ακόμη και οι εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου και του Ιανουαρίου, δεν θα θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια εφοδιασμού φυσικού αερίου στη Γερμανία, επομένως δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας γι' αυτό, ( αλλά προφανώς πρόκειται για λανθασμένη εκτίμηση σε σχέση με αυτή την Γερμανικής εταιρείας).

«Ακόμα και σε περίπτωση πολύ κρύου χειμώνα, η αποθήκευση φυσικού αερίου και το πρόσθετο υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) μπορούν από κοινού να διασφαλίσουν επαρκή προσφορά, με την Ευρώπη να έχει κατασκευάσει επαρκή ικανότητα επαναεριοποίησης», ανέφερε η ICIS στην έκθεσή της. Ναι αλλά με ποιο οικονομικό κόστος για τα γερμανικά νοικοκυριά που ήδη δεν μπορούν να πληρώσουν λογαριασμού κοινής ωφελείας.

Ξένα ΜΜΕ παραδέχτηκαν ότι σε ένα σενάριο άγριου χειμώνα, η Ευρώπη θα μπορούσε να δει τα αποθέματα φυσικού αερίου της να μειώνονται έως και 20%, κάτι που  είναι το χαμηλότερο επίπεδο της κόκκινης ζώνης. Η ICIS παραδέχτηκε επίσης ότι η τιμή θα μπορούσε να γίνει πρόβλημα καθώς η ζήτηση για LNG αυξάνεται κατά την διάρκεια του χειμώνα.

Εν τω μεταξύ, νωρίτερα αυτόν τον μήνα, η Uniper ζήτησε άδεια να κλείσει μία από τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις αποθήκευσης φυσικού αερίου της Γερμανίας, επειδή δεν μπορούσε να την γεμίσει εγκαίρως. Ο λόγος έχει να κάνει με την γεωλογία του χώρου αποθήκευσης, ο οποίος είναι πορώδης και όχι σπηλαιώδης, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να γεμίζεται και να αδειάζει αργά, γράφει το Bloomberg.

Επίσης, σύμφωνα με την Uniper, αυτό έχει να κάνει με τους κανονισμούς, οι οποίοι έχουν καταστήσει ασύμφορη την προσπάθεια πλήρωσης της εγκατάστασης Breitbrunn. Εν τω μεταξύ, η Ουκρανία έχει ανακοινώσει  ότι θα χρειαστεί να αυξήσει τις εισαγωγές φυσικού αερίου αυτόν τον χειμώνα, και μάλιστα με μεγάλη διαφορά.

«Σχεδιάζουμε να ενισχύσουμε την ικανότητα εισαγωγής κατά περίπου 30%. Όλα θα εξαρτηθούν από το πόσο γρήγορα μπορούμε να αποκαταστήσουμε τα πράγματα. Όσο πιο γρήγορα καταφέρουμε να θέσουμε ξανά σε λειτουργία τις εγκαταστάσεις, τόσο λιγότερο φυσικό αέριο θα χρειαστεί να εισάγουμε», δήλωσε αυτόν τον μήνα η Υπουργός Ενέργειας Σβετλάνα Γκρίντσουκ.

Το φυσικό αέριο φέτος θα προέρχεται από μέλη της G7, μεταξύ των οποίων και η Γερμανία. Το ζήτημα είναι ότι θα το πληρώνουν πανάκριβα οι Ευρωπαίοι, ενώ το  πως θα αποθηκεύεται εν μέσω άγριου Χειμώνα σε συνδυασμό με το τεράστιο κόστος, θα προκαλέσει με την σειρά του τεράστιο πλήγμα σε ολόκληρες οικονομίες που ήδη έχουν πρόβλημα (https://www.pentapostagma.gr/koinonia/7332986_erhetai-barys-rosikos-heimonas-stin-eyropi-kai-tha-kostisei-mono-stin-germania-40#google_vignette).

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΣΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ – ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ. Απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στη Γερμανία προκαλεί ΟΡΓΗ! Οι γιατροί που χορήγησαν τα εμβόλια COVID-19 απαλλάσσονται από κάθε ευθύνη – η ευθύνη μεταφέρεται στο ΚΡΑΤΟΣ και στους φορολογούμενους. Χιλιάδες πολίτες με σοβαρές παρενέργειες βλέπουν την ελπίδα για δικαιοσύνη να σβήνει (https://www.youtube.com/watch?v=t1J_dtnDwDE).

 

Το AfD, κόμμα της αντιπολίτευσης στην Γερμανία, ανοίγει ξανά τον φάκελο της πανδημίας και ζητά απαντήσεις για την καταπάτηση ελευθεριών και τη φίμωση φωνών. Μια πρωτοβουλία που δείχνει πως δεν μπορούμε να ξεχάσουμε όσα συνέβησαν τότε. Θα τολμήσει άραγε και η Ελλάδα να κάνει το ίδιο;

Η Γερμανία, πέντε χρόνια μετά την κορύφωση της πανδημίας, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις σκιές εκείνης της περιόδου — όχι μόνο υγειονομικά, αλλά κυρίως πολιτικά και θεσμικά. Το 4^ο Συμπόσιο για τον Κορονοϊό που διοργανώνει η κοινοβουλευτική ομάδα του AfD στην Bundestag, θα πραγματοποιηθεί στην Γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή στις 7 και 8 Νοεμβρίου, αποτελεί μια από τις ελάχιστες προσπάθειες ουσιαστικού απολογισμού για όσα συνέβησαν τότε, όταν η ελευθερία του πολίτη βρέθηκε αντιμέτωπη με την επιβολή μιας πρωτοφανούς κρατικής αυθεντίας.

Η πρωτοβουλία αυτή είναι πολιτικά και ηθικά σημαντική. Επειδή δεν μιλάμε πλέον απλώς για υγειονομική κρίση, αλλά για μια ιστορική στιγμή όπου δοκιμάστηκαν τα όρια της δημοκρατίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Οι φωνές που διαφωνούσαν φιμώθηκαν, οι επιστήμονες που είχαν διαφορετική άποψη στοχοποιήθηκαν, και ο δημόσιος διάλογος αντικαταστάθηκε από ένα μονοδιάστατο αφήγημα «σωτηρίας».

Η συζήτηση που ανοίγει το AfD δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά κυρίως το μέλλον: πώς μπορούν οι δημοκρατίες να προστατεύσουν τους πολίτες χωρίς να καταλύουν τα δικαιώματά τους στο όνομα μιας “έκτακτης ανάγκης”;

Η κριτική αναθεώρηση που επιχειρεί το Συμπόσιο είναι απαραίτητη όχι μόνο για να αποδοθούν ευθύνες, αλλά για να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη στο κράτος δικαίου. Όταν τα δικαστήρια σιώπησαν, όταν οι δημοσιογράφοι απέφυγαν να ρωτήσουν, όταν οι κυβερνήσεις αποφάσιζαν πίσω από κλειστές πόρτες, τότε διαβρώθηκε το θεμέλιο της δημοκρατίας. Και αυτό το τραύμα δεν επουλώνεται χωρίς αλήθεια.

Η συζήτηση που προωθεί το AfD, όσο κι αν ενοχλεί το κατεστημένο, είναι αναγκαία. Γιατί μόνο μέσα από τη διαφάνεια και την ανάληψη ευθύνης μπορεί μια κοινωνία να μάθει και να ωριμάσει. Το να μιλάς σήμερα για χειραγώγηση, για φίμωση, για καταστρατήγηση ελευθεριών, δεν είναι “αναδρομική αμφισβήτηση της επιστήμης”, αλλά πράξη δημοκρατικού καθήκοντος.

Πέρα όμως από το γερμανικό παράδειγμα, το 4^ο Συμπόσιο του AfD θα έπρεπε να λειτουργήσει ως πρότυπο και για άλλες ευρωπαϊκές χώρες — και πρωτίστως για την Ελλάδα. Δεν πρέπει να ξεχαστεί το τι συνέβη εκείνη την εποχή, ούτε ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε ο απλός κόσμος: με φόβο, με αποκλεισμό, με κοινωνικό διαχωρισμό και με πρωτοφανή αστυνομικά μέτρα. Η συλλογική μνήμη δεν πρέπει να σβήσει, γιατί μόνο αν θυμόμαστε μπορούμε να αποτρέψουμε την επανάληψη ανάλογων καταστάσεων (https://www.youtube.com/watch?v=Ywa3HcgqF2Y, https://news12.gr/2025/10/13/h-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%af%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%ce%af-%cf%84%ce%bf/)