Δευτέρα 1 Ιανουαρίου 2024

ΟΙ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ FREIKOROS ΜΕ ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ΣΤΟΝ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ODESSA, ΤΙΣ ΜΙΣΘΟΦΟΡΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΩΝ ΝΑΖΙ, ΤΩΝ ΝΕΟΝΑΖΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΚΟ ΣΤΟΝ ΨΥΧΡΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ

 ΟΙ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ FREIKOROS ΜΕ ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ΣΤΟΝ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ODESSA, ΤΙΣ ΜΙΣΘΟΦΟΡΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΩΝ ΝΑΖΙ, ΤΩΝ ΝΕΟΝΑΖΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΚΟ ΣΤΟΝ ΨΥΧΡΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Όπως είναι γνωστό, καθόλη την διάρκεια της ιστορίας υπήρξαν ομοιότητες στις πράξεις πολιτικών και δημαγωγών, οι οποίες προέρχονταν από όμοια κέντρα, είχαν παρεμφερείς σκοπούς, αλλά και παρόμοιες καταλήξεις, ιδιαίτερα στον Μεσοπόλεμο, τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όσο και στις μέρες μας.

Τόσο η ODESSA (https://alophx.blogspot.com/2017/09/h-odessa.html, https://alophx.blogspot.com/2018/10/odessa.html), όσο και τα Freikorps (https://alophx.blogspot.com/2017/09/freikorps.html) κατέφυγαν στο εξωτερικό για να επαναδημιουργήσουν την οικονομία και τον στρατό της τότε ηττημένης Γερμανίας, όπως και Γ’ και Δ΄ Ράιχ αντίστοιχα, ενώ δεν θα πρέπει να παραβλεφθεί να αναφέρει ότι και το πραξικόπημα και η επικράτηση των μπολσεβίκων του Λένιν στην Ρωσία έγινε και αυτή με χρήματα των Γερμανών του Κάιζερ Γουλιέλμου του Β΄ του Β΄ Ράιχ, των οπλών και των πρακτόρων του (https://alophx.blogspot.com/2017/09/siloviki-1999.html).

Έτσι, στην πρώτη περίπτωση, η επαναδημιουργία του στρατού της Γερμανίας μετά την ήττα του στον Α’ΠΠ έγινε εφικτή με την συνθήκη του Ραπάλο και τις μυστικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις που δημιούργησε στην ΕΣΣΔ η Γερμανία, με αντάλλαγμα καλές οικονομικές και εμπορικές σχέσεις μεταξύ δύο κρατών παρίων, την ανταλλαγή τεχνολογίας/τεχνογνωσίας και εκπαίδευσης προσωπικού, όπως και την παραγωγή τανκς, αεροσκαφών, βομβίδων οπλών και πυροβόλων, αλλά και χημικών αέριων (https://alophx.blogspot.com/2017/09/freikorps.html, https://alophx.blogspot.com/2017/09/siloviki-1999.html).

{Με το σύμφωνο του σοσιαλδημοκράτη Γερμανού καγκελάριου Έμπερτ και με τον αρχηγό του Γερμανικού Γενικού Επιτελείου Γκρένερ, συμφωνήθηκε η χρήση του Γερμανικού στρατού για την καταστολή των Γερμανικών «εξεγέρσεων»/πραξικοπημάτων και η διατήρηση της πολιτικής επιρροής του στρατού στην Γερμανία ως αντάλλαγμα.

Έτσι, μετά την συμφωνία αυτή, με την οποία ιδρυθήκαν και τα ελευθέρα σώματα («Freikorps»), ένας κρυφός στρατός της Γερμανίας από παραστρατιωτικές ομάδες από πρώην αξιωματικούς και στρατιώτες  (αφού η συνθήκη των Βερσαλλιών μείωσε σε μόλις 100.000 άντρες και δεν επιτρέπονταν περισσότεροι), τον έλεγχο τους ανέλαβε ο Υπουργός Άμυνας και Εσωτερικών της Γερμανίας Νόσκε.

Και με την χρήση των σωμάτων αυτών, ο Νόσκε και οι σοσιαλιστές κατάφεραν να καταστείλουν τα κομμουνιστικά πραξικοπήματα των κομμουνιστών το 1.918 μ.Χ. στην Βαυαρία, στο Κίελο και των Σπαρτακιστών στο Βερολίνο, ενώ τα παραστρατιωτικά, αλλά τακτικά μεν αυτά σώματα, διέλυσαν (αφού πρωτα νίκησαν κατά κράτος) τα ανοργάνωτα παραστρατιωτικά σώματα των κομμουνιστών των Σοβιέτ, ακόμα και αν σε αυτά είχαν προσχωρήσει στρατιώτες και ναύτες (με πρώτους τους επαναστατημένους/λιποτάκτες ναύτες στο Κίελο που σήμαναν την αρχή των εξεγέρσεων που οδήγησαν στην πτώση της μοναρχίας στην Γερμανία).

Στην δε Βαυαρία, με το πραξικόπημα/«επανάσταση» του κομμουνιστή Κουρτ Άσνερ και την κατάργηση της εκεί μοναρχίας, αυτός προχώρησε στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της περιοχής αυτής από την Γερμανία, με το τέλος του Α’ΠΠ (όπως ήθελαν και πριν το πραξικόπημα της Μπιραρίας και πολλοί εθνικιστές στην επαρχία αυτή).

Όμως, με την δολοφονία του Άσνερ, όταν αυτός έχασε με εκλογές την εξουσία, και την διαδοχή του από τον σοσιαλιστή Γιοχάνες Χόφμαν, αλλά κυρίως με την «επανάσταση» και πραξικόπημα των κομμουνιστών οπαδών του Άσνερ, Ernst Niekisch και Ερνστ Τόλερ (και τους Eugen Leviné, Erich Mühsam, Γκούσταβ Λαντάουερ και Σίλβιο Γκέσελ) και την προσωρινή κατάληψη της εξουσίας από αυτόν, ο Χόφμαν, σε αντάλλαγμα την αποστολή στρατού από το Freikorps στο Μόναχο για την καταστολή των κομμουνιστών συμφώνησε στην επανένταξη της Γερμανίας στο Γερμανικό κράτος, όπως και έγινε.

Παρόλα αυτά, οι τάσεις των Βαυαρών για ανεξαρτησία από την Γερμανία συνέχισαν ακάθεκτες και στον Ψυχρό Πόλεμο (αμέσως μετά την λήξη του Β’ΠΠ), ενώ υπάρχουν και στις μέρες μας, ενώ αυτοί θέλουν να αποσχίσουν από την Γερμάνια (όπως και κάποιοι στην Βόρεια Ιταλία θέλουν την απόσχιση από το Ιταλικό κράτος), όχι μόνο λόγω του καθολικισμού τους, αλλά και για να μην πληρώνουν φόρους στον προϋπολογισμό του κράτους αφού είναι πλούσια περιοχή, όπως πολλοί Γερμανοί στις μέρες μας θέλουν να φύγουν η χώρα τους από την ΕΕ για να μην δίνει χρήματα σε αλλά κράτη.

Εδώ μπορεί να σημειωθεί ότι η καταστολή της «εξέγερσης» των Σπαρτακιστών/κομμουνιστών στην Γερμανία (με την λήξη του Α’ΠΠ και την ήττα της Γερμανίας) από τον Έμπερτ, Νόσκε και τα Freikorps έγινε με την σύμφωνη γνώμη της Αντάντ που δεν ήθελαν να επικρατήσει κομμουνιστικό καθεστώς στην Γερμανία, όπως ακριβώς και στην Γαλλία η κυβέρνηση Θιερς (με την λήξη του Γαλλοπρωσικού πολέμου και την ήττα της Γαλλίας), με την σύμφωνη γνώμη του Β’ Ράιχ του Μπίσμαρκ κατέστειλε την «εξέγερση» της κομούνας στην Γαλλία, αφού οι Γερμανοί δεν ήθελαν να επικρατήσει κομμουνιστικό καθεστώς στην Γαλλία.

[Ο δε Eugen Leviné, ηγέτης της Σοβιετικής Γερμανικής Δημοκρατίας της Γερμανίας ονομάστηκε και Γερμανός «αιμοδιψής Ροβεσπιέρος», για την συνεχή τρομοκρατία και τις εκτελέσεις των αντιπάλων του και χιλιάδων πολίτων, ενώ και οι δύο στο τέλος συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν οντάς για κάποιο χρονικό διάστημα δικτάτορες των κρατών τους με στρατό και πολιτικές συνομωσίες από τους πρώην συμμάχους τους (Γιρονδίνους και σοσιαλιστές αντίστοιχα)].

Τα δε «ελεύθερα σώματα» δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά ως παραστρατιωτικές ομάδες στην Πρωσία από τον στρατηγό Φον Μπλύχερ για να πολεμήσουν σαν αντάρτες στον πόλεμο για την απελευθέρωση της χωράς τους από τους Γάλλους κατακτητές του Μεγάλου Ναπολέοντα, όπως και για δεύτερη φορά μετά την ήττα της Γερμανίας στον Α’ΠΠ  από τον στρατηγό Χανς Φον Στεκτ για να πολεμήσουν σαν αντάρτες στον πόλεμο για την απελευθέρωση της χωράς τους από τους κατακτητές της Αντάντ, ενώ στον Ψυχρό Πόλεμο τα Ffreikorps, ήταν η Gladio, πολλά από τα μέλη της οποίας ήταν ναζιστές, φασίστες, ακροδεξιοί, εθνικιστές, νεοφασίστες και νεοναζί (https://alophx.blogspot.com/2017/09/freikorps.html).

[Συγκεκριμένα, τα πρώτα Freikorps εμφανίστηκαν κατά την διάρκεια του Πολέμου της Αυστριακής Διαδοχής και ιδιαίτερα του Επταετούς Πολέμου, όταν η Γαλλία, η Πρωσία και η μοναρχία των Αψβούργων ξεκίνησαν μια κλιμάκωση μικροπολέμου διατηρώντας τα κανονικά τους συντάγματα.

Ακόμη και κατά την διάρκεια του τελευταίου Kabinettskrieg, του Πολέμου της Βαυαρικής Διαδοχής, οι σχηματισμοί Freikorp σχηματίστηκαν το 1778. Οι Γερμανοί, οι Ούγγροι, οι Πολωνοί, οι Λιθουανοί και οι Νότιοι Σλάβοι, καθώς και οι Τούρκοι, οι Τάταροι και οι Κοζάκοι , πίστευαν από όλα τα εμπόλεμα μέρη ότι ήταν εγγενώς καλοί μαχητές.

Η εθνικότητα πολλών στρατιωτών δεν μπορεί πλέον να εξακριβωθεί καθώς η εθνοτική καταγωγή συχνά περιγράφονταν με ασάφεια στους καταλόγους των συντάξεων. Οι Σλάβοι (Κροάτες, Σέρβοι) αναφέρονται συχνά ως «Ούγγροι» ή απλώς «Κροάτες» και οι Μουσουλμάνοι νεοσύλλεκτοι (Αλβανοί, Βόσνιοι, Τάταροι) ως «Τούρκοι».

Για την Πρωσία, οι Pandurs , οι οποίοι αποτελούνταν από Κροάτες και Σέρβους , ήταν ένα ξεκάθαρο πρότυπο για την οργάνωση τέτοιων «ελεύθερων» στρατευμάτων. Ο Φρειδερίκος ο Μέγας δημιούργησε 14 μονάδες « ελεύθερου πεζικού» (Frei-Infanterie), κυρίως μεταξύ 1.756 μ.Χ. και 1.758 μ.Χ., οι οποίες προορίζονταν να είναι ελκυστικές για εκείνους τους στρατιώτες που ήθελαν στρατιωτική «περιπέτεια», αλλά δεν ήθελαν να κάνουν στρατιωτική άσκηση.

Θα πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των Freikorps που σχηματίστηκαν μέχρι το 1.759 μ.Χ. για τα τελευταία χρόνια του πολέμου, που λειτουργούσαν ανεξάρτητα και διέτρεχαν τον εχθρό με αιφνιδιαστικές επιθέσεις, και του ελεύθερου πεζικού που αποτελούνταν από διάφορους στρατιωτικούς κλάδους (όπως πεζικό, ουσάρους, δράκους, jäger) και χρησιμοποιήθηκαν σε συνδυασμό.

Συχνά χρησιμοποιήθηκαν για να αποκρούσουν τους Pandurs της Maria Theresa . Στην εποχή της γραμμικής τακτικής, τα ελαφρά στρατεύματα θεωρούνταν απαραίτητα για καθήκοντα φυλακίου, ενίσχυσης και αναγνώρισης . Κατά την διάρκεια του πολέμου, συγκροτήθηκαν οκτώ τέτοια εθελοντικά σώματα:

Επειδή, με ορισμένες εξαιρέσεις, θεωρούνταν απείθαρχοι και λιγότερο άξιοι μάχης, χρησιμοποιήθηκαν για λιγότερο επαχθή καθήκοντα φρουράς και φρουράς . Στους λεγόμενους «μικροπολέμους», οι Freikorps απέκλεισαν τις γραμμές ανεφοδιασμού του εχθρού με ανταρτοπόλεμο.

Σε περίπτωση σύλληψης, τα μέλη τους κινδύνευαν να εκτελεστούν ως παράτυποι μαχητές. Στην Πρωσία οι Freikorps , που ο Φρειδερίκος ο Μέγας είχε περιφρονήσει ως «παράσιτα», διαλύθηκαν. Οι στρατιώτες τους δεν είχαν δικαίωμα σε συντάξεις ή επιδόματα αναπηρίας.

Στην Γαλλία, πολλά σώματα συνέχισαν να υπάρχουν μέχρι το 1.776 μ.Χ. Ήταν συνδεδεμένα με τακτικά συντάγματα δραγουμάνων ως μοίρες jäger. Κατά την διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων , η Αυστρία στρατολόγησε διάφορα Freikorps σλαβικής καταγωγής.

Οι Σλάβοι Wurmser Freikorps πολέμησαν στην Αλσατία . Η μαχητική αποτελεσματικότητα των έξι Βιεννέζικων Freikorps (37.000 πεζοί και ιππείς), ωστόσο, ήταν χαμηλή. Εξαίρεση αποτέλεσαν τα συνοριακά συντάγματα Κροατών και Σέρβων που υπηρέτησαν μόνιμα στα αυστρο- οθωμανικά σύνορα.

Εποχή του Ναπολέοντα . Κατά την διάρκεια της εισβολής του Ναπολέοντα στην Ρωσία το 1.812 μ.Χ., ο ουσσάρος Denis Davydov, ένας πολεμιστής-ποιητής , σχημάτισε εθελοντικά αποσπάσματα παρτιζάνων που λειτουργούσαν ως Freikorps κατά τη διάρκεια της γαλλικής υποχώρησης από την Μόσχα.

 Αυτές οι παράτυπες μονάδες λειτούργησαν σε συνδυασμό με τον τακτικό Ρωσικό Αυτοκρατορικό Στρατό του Στρατάρχη Μιχαήλ Κουτούζοφ και τα αποσπάσματα Κοζάκων του Αταμάν Ματβέι Πλατόφ, παρενοχλώντας τις Γαλλικές γραμμές ανεφοδιασμού και προκαλώντας ήττες στην υποχωρούσα Grande Armée στις μάχες του Krasnoi και της Berezina .

Το Freikorps με τη σύγχρονη έννοια εμφανίστηκε στην Γερμανία κατά την διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων. Πολέμησαν όχι τόσο για χρήματα αλλά για πατριωτικούς λόγους, επιδιώκοντας να αποτινάξουν τη Γαλλική Συνομοσπονδία του Ρήνου.

Αφού οι Γάλλοι υπό τον Αυτοκράτορα Ναπολέοντα είτε είχαν κατακτήσει τα γερμανικά κράτη είτε τα ανάγκασαν να συνεργαστούν, τα απομεινάρια των ηττημένων στρατών συνέχισαν να πολεμούν με αυτόν τον τρόπο.

Διάσημοι σχηματισμοί περιελάμβαναν την Γερμανική Λεγεώνα του Βασιλιά, που είχε πολεμήσει για την Βρετανία στην κατεχόμενη από τους Γάλλους Ισπανία και κυρίως είχε στρατολογηθεί από τους Αννόβερους, το Ελεύθερο Σώμα του Λούτζου και τους Μαύρους Μπρούνσβικερς.

Το Freikorps προσέλκυσε πολλούς πολίτες και μαθητές με εθνική διάθεση. Οι διοικητές του Freikorps όπως ο Ferdinand von Schill, ο Ludwig Adolf Wilhelm von Lützow ή ο Frederick William, δούκας του Brunswick-Wolfenbüttel, γνωστός ως «Μαύρος Δούκας», οδήγησαν τις δικές τους επιθέσεις κατά των ναπολεόντειων δυνάμεων κατοχής στην Γερμανία.

Εκείνοι με επικεφαλής τον Σιλ αποδεκατίστηκαν στην Μάχη του Στράλσουντ (1.809 μ.Χ.). Πολλοί σκοτώθηκαν στη μάχη ή εκτελέστηκαν με εντολή του Ναπολέοντα στη συνέχεια. Οι Freikorps ήταν πολύ δημοφιλείς κατά την περίοδο του Γερμανικού Απελευθερωτικού Πολέμου (1.813 μ.Χ.–15 μ.Χ.), κατά την οποία ο von Lützow, ένας επιζών του Freikorps του Schill, σχημάτισε το Ελεύθερο Σώμα του Lützow. Οι αντιναπολεόντειοι Freikorps συχνά λειτουργούσαν πίσω από τις γαλλικές γραμμές ως ένα είδος κομάντο ή αντάρτικης δύναμης.

Καθόλη την διάρκεια του 19ου Αιώνα, αυτά τα αντιναπολεόντεια Freikorps υμνήθηκαν και δοξάστηκαν πολύ από τους Γερμανούς εθνικιστές, και ένας ηρωικός μύθος δημιουργήθηκε γύρω από τα κατορθώματά τους. Αυτός ο μύθος επικαλέστηκε, σε πολύ διαφορετικές συνθήκες, στον απόηχο της ήττας της Γερμανίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (https://en.wikipedia.org/wiki/Freikorps)].

Ο δε Κουρτ Άσνερ όταν ανελαβε την εξουσια έβγαλε στην φόρα έγγραφα που αποδείκνυαν τις ευθύνες της Γερμανίας για την έναρξη του Α’ΠΠ και θεωρήθηκε για αυτό προδότης από πολλούς Γερμανούς, όπως ακριβώς και ο Λένιν όταν ανελαβε την εξουσία στην Ρωσία έβγαλε στην φόρα τις μυστικές συμφωνίες της Ρωσίας με την Δύση για τον διαμελισμό της Μέσης Ανατολής και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και θεωρήθηκε για αυτό προδότης από πολλούς Ρώσους.

Και όπως ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε από τους Μαυρομιχαλαιούς (Κωνσταντίνο και Γεώργιο), έχοντας μόνο έναν σωματοφύλακα τον μονόχειρα Κοζώνη για προστασία, ο οποίος συνέλαβε τους δράστες (πυροβολώντας τον Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη), έτσι και ο Κουρτ Άσνερ δολοφονήθηκε έχοντας μόνο έναν σωματοφύλακα για προστασία από τον Άντον Άρκον Βάλει, ο οποίος συνελήφθη από τον σωματοφύλακα του Eisner, Fechenbach, ο οποίος πρώτα τον πυροβόλησε.

Η δολοφονία του Άσνερ δημιούργησε ένα μάρτυρα για την αριστερή υπόθεση και προκάλεσε διαδηλώσεις, το κλείσιμο του Πανεπιστημίου του Μονάχου, την απαγωγή αριστοκρατών και το αναγκαστικό χτύπημα των καμπανών της εκκλησίας. Η «Εκδίκηση για τον Άσνερ» αντηχούσε μέσα στους δρόμους (όπως έγινε και στην Αρχαία Ρώμη με την δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα).

Η εκπαίδευση των στελεχών ήταν ιδιαίτερα υψηλού επιπέδου. Ο Ζέεκτ είχε δημιουργήσει 59 διαφορετικές επιτροπές μελέτης των τακτικών του Πρώτου Πολέμου για να αποκομίσουν διδάγματα που θα χρησιμοποιούνταν στην επόμενη σύγκρουση.

Η γενική αρχηγία της Ράιχσβερ ανατέθηκε στον Χανς φον Ζέεκτ (Hans von Seeckt) στις 11 Οκτωβρίου 1919 μ.Χ. Ο Ζέεκτ σε υπόμνημα του ανέφερε "τον μεγάλο θυμό που νιώθουν οι Γερμανοί αξιωματικοί για τους όρους της Συνθήκης των Βερσαλλιών".

Ανέφερε, επίσης, ότι ήταν αντίθετος με τη συμμετοχή της Γερμανίας στην Κοινωνία των Εθνών, γιατί "η περί διατήρησης της ειρήνης αντίληψη που έφερε ο οργανισμός αυτός ήταν μη πραγματοποιήσιμη". Εξέφραζε επίσης την άποψη ότι ο πόλεμος είναι επαναλαμβανόμενη ιστορική κατάσταση και ότι το καθήκον του Γερμανού αξιωματικού ήταν να προετοιμάζεται για τον επόμενο πόλεμο, αν και όταν αυτός θα πραγματοποιούνταν.

Έτσι ο πυρήνας του στρατού που συγκρότησε ο Ζέεκτ θα αποτελούσε την βάση για την επέκταση, σε περίπτωση πολέμου, του στρατιωτικού σχηματισμού, στηριζόμενη σε διάφορες παραστρατιωτικές οργανώσεις.

Η σε Υπουργικό επίπεδο διοίκηση της Ράιχσβερ διατηρούσε τη στρατηγική σχεδίαση και διεύθυνση καλά προστατευμένη στο ίδιο της το εσωτερικό, ενώ ελλείψει γενικού επιτελείου, ορισμένοι τομείς εντοπίζονταν και σε άλλα υπουργεία, όπως αυτό των μεταφορών.

Οι αξιωματικοί της Ράιχσβερ πληρούσαν υψηλές προδιαγραφές, τόσο σε νοητικό/μορφωτικό όσο και σε σωματικό επίπεδο, ενώ πολύ υψηλά παρέμεναν τα στάνταρ της εκπαίδευσης, της τακτικής και των επιχειρησιακών τομέων, ώστε να αφομοιώνονται όλες οι σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις. Η στρατηγική και επιχειρησιακή άποψη προέβλεπε ως πιθανούς αντιπάλους της Γερμανίας, σε επικείμενο πόλεμο, την Γαλλία και την Πολωνία.

Είναι ενδιαφέρον να ειπωθεί ότι με την συνθήκη αυτή, οι Γερμανοί υπό τον στρατηγό Χανς Φον Σέεκτ συμφώνησε (εκτός των άλλων) με τον Τρόσκι να διαμελίσουν οι χώρες τους και να μοιραστούν την Πολωνία, πολύ πριν κάνουν πράξη την συμφωνία αυτή ο Χίτλερ και ο Στάλιν το 1.939 μ.Χ. με την έναρξη του Β’ΠΠ.

Ο πρίγκιπας Λβοφ στην Ρωσία, όπως και ο πρίγκιπας Μαξ της Βάδης στην Γερμανία, έγιναν πρωθυπουργοί/καγκελάριοι των κρατών τους και οι δύο, επί της πρωθυπουργίας/καγκελαρίας τους έπεσε η μοναρχία των Ρωμανόφ και των Χοεντσόλερν στα κράτη τους αντιστοιχα με εξεγέρσεις και οι χώρες τους έγιναν δημοκρατίες.

Μετά από λίγο οι ίδιοι παραιτήθηκαν από τις θέσεις τους και εδωσαν την πρωθυπουργία στους σοσιαλδημοκράτες Κερένσκι και Έμπερτ αντίστοιχα, οι ίδιοι εδωσαν πολλά πολιτικά δικαιώματα, όμως στην πρώτη περίπτωση η «εξέγερση»/πραξικόπημα των κομμουνιστών Καρλ Λίμπκχεντ, Ρόζα Λούξενμπουργκ και Κουρτ Άσνερ καταπνίγηκε, ενώ στην δεύτερη το πραξικόπημα των μπολσεβίκων του Λένιν πέτυχε (https://alophx.blogspot.com/2017/09/siloviki-1999.html).

Το 1.848 μ.Χ. η Ευρώπη γνώρισε τεκτονικές δονήσεις και ανατροπές με τον επαναστατικό πυρετό να προκαλεί ταυτόχρονη ανάφλεξη στο Παρίσι, στην Βιέννη, στην Βουδαπέστη, και στην Φρανκφούρτη.

Σχολιαστές της επικαιρότητας και ιστορικοί δεν άργησαν να βαφτίσουν το 1.848 μ.Χ. «Τρομερή χρονιά». Ο όρος «Τρομερή χρονιά» χρησιμοποιήθηκε ξανά το 1.918 μ.Χ. με την λήξη του Α’ΠΠ και την επανάσταση στην Γερμανία, αλλά και το 1.968 μ.Χ., καθώς μέσα σε λίγους μήνες ένα ντόμινο εξεγέρσεων από τις ΗΠΑ με την αντιπολεμική εξέγερση κατά της εμπλοκής στο Βιετνάμ, την εξέγερση του Μάη στην Γαλλία και την Ανοιξη της Πράγας έδωσε την αίσθηση του τέλους της μεταπολεμικής εποχής.

Τριάντα τέσσερα χρόνια μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου η Δύση, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη κινούνται πλησίστιες προς την προεξοφλούμενη πρώτη «Τρομερή χρονιά» του 21ου Αιώνα, το 2024 μ.Χ.- (https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/417032_i-tromeri-hronia)}.

Τα δε Freikorps (που ήταν έντονα ρατσιστικά, αντιισλαμικά και αντισερβικά όπως και οι Ναζί) εκτός από ότι κατέστειλαν τις προσπάθειες κομμουνιστικών πραξικοπημάτων στην Γερμάνια, τόσο στο Βερολίνο των Σπαρτακιστών των Καρλ Λίμπκχεντ και Ρόζα Λούξενμπουργκ, όσο και του Κουρτ Άσνερ στο Βερολίνο και των διαδόχων του, όπως και σε άλλες πόλεις της Γερμανίας, έλαβαν μέρος  για τα συμφέροντα της Γερμανίας και σε μάχες στο εξωτερικό ή έγιναν μισθοφόροι σε αλλά κράτη (διαπράττοντας πολλά εγκλήματα πολέμου σε κάθε περίπτωση, όπως ακριβώς και οι Ναζί στον Β’ΠΠ), περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να επιστρεψουν στην Γερμανία και ένα επαναδημιουργημένο Ράιχ.

Έτσι, τα παραστρατιωτικά αυτά σώματα, γνωστά και ως η «Μαύρη Reichswehr», πολέμησαν τους κομμουνιστές σε κράτη όπως την Ουκρανία, την Πολωνία, την Φιλανδία, την Λετονία, την Εσθονία και την Λιθουανία, τόσο για να στηρίξει/διατηρήσει ή/και να επιβάλει φιλογερμανικά καθεστώτα στα κράτη που κέρδισε η Γερμανία με την συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ με την Ρωσία (https://alophx.blogspot.com/2017/09/siloviki-1999.html, https://alophx.blogspot.com/2017/09/freikorps.html) και τα απέσυρε τελικά όταν από την μία την πίεσαν με εισβολή στα εδάφη της οι χώρες της Αντάντ που την νίκησαν στον Α’ΠΠ, όσο και όταν οι Ρώσοι άρχισαν να νικήσουν σε πολλά από αυτά τα εδάφη τους Γερμανούς.

[Παράλληλα, όπως οι Γερμανοί στον Α΄ΠΠ είχαν την ισλαμική Οθωμανική Αυτοκρατορία σύμμαχο τους ενάντια στα κράτη της Αντάντ, έτσι και στις μέρες μας, σε έναν ενδεχόμενο Γ’ΠΠ, είναι πιθανότατο να έχει η Δύση σαν εχθρό έναν ενωμένο ισλαμικό κόσμο, ενωμένο (https://alophx.blogspot.com/2016/09/v-behaviorurldefaultvmlo_0.html, https://alophx.blogspot.com/2023/10/blog-post_17.html, https://alophx.blogspot.com/2023/10/blog-post_13.html, https://alophx.blogspot.com/2023/08/blog-post_90.html, https://alophx.blogspot.com/2019/05/blog-post_7.html, https://alophx.blogspot.com/2017/10/blog-post_95.html).

π.χ. εκτός από τα ισλαμικά κράτη του Ιράν, το Κατάρ (που αν και μοναρχία στηρίζει οικονομία όλους τους ισλαμιστές και τις οργανώσεις τους παγκόσμια, όπως και την Μουσουλμάνοι Αδελφότητα και όλες τις ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις οπ δημιουργήθηκαν από αυτή) και της Τουρκίας και από αλλά μουσουλμανικά κράτη, π.χ. την Αίγυπτο, την Σαουδική Αραβία, την Ινδονήσια, την Νιγηρία και το Πακιστάν κ.λ.π..].

Αν και μετά την αποτυχία του πραξικοπήματος της Μπυραρίας του Χίτλερ στο Μοναχό τα σώματα αυτά διαλυθήκαν ή ενσωματωθήκαν στον νέο Γερμανικό στρατό, υπήρχαν ομάδες που έφεραν το ίδιο όνομα, κυρίως Γερμανικές μειονότητες ή φιλογερμανού δωσίλογοι σε κράτη που προδώσαν τα κράτη που διέμεναν και στήριξαν την κατάκτηση τους από την Γερμανία, με την δημιουργία παραστρατιωτικών οργανώσεων, φιλοναζιστών κομμάτων και τρομοκρατικών οργανώσεων, π.χ. στην Σουηδία, στην Πολωνία, την Τσεχία και την Δανία, ακόμα και στην Μεγάλη Βρετανία.

Παράλληλα όμως χρησιμοποίησε στα κατεχόμενα κράτη και τρομοκρατικές οργανώσεις και φιλοναζιστικές δασολογικές ομάδες και παραστρατιωτικά σώματα κατά των κατεκτημένων λαών και των ανταρτών ενάντια στους Γερμανούς (π.χ. τους Γερμανοτσολιάδες στην Ελλάδα, τον στρατό του Βλασόφ και τον ναζιστή Μπαντέρα σε Ουκρανία, Λευκορωσία και σε Ρωσικά εδάφη, το ισλαμικό τάγμα των «Χάντερ SS» στα Βαλκάνια, την πανευρωπαϊκή μεραρχία «Καρλομάγνος» κ.λ.π.).

Στην δεύτερη περίπτωση, οι Γερμανοί και οι βιομήχανοι και οι τραπεζίτες λίγο πριν την πτώση του Γ’ Ράιχ φρόντισαν για την διαφυγή των κλεμμένων, χρήματων, λάφυρων και χρυσού από τα κατεχόμενα από αυτούς κράτη στην Ευρώπη σε τράπεζες σε Ελβετία, Ισπανία, Πορτογαλία, Αργεντινή και ΗΠΑ, (ενώ πολλοί καταζητούμενοι Ναζί μέσω της οργάνωσης αυτής διέφυγαν στην Ιβηρική, την Λατινική Αμερική και την Μέση Ανατολή)-(https://alophx.blogspot.com/2017/09/h-odessa.html, https://alophx.blogspot.com/2018/10/odessa.html, https://alophx.blogspot.com/2022/06/blog-post.html), εξωτερικό ή έγιναν μισθοφόροι σε αλλά κράτη (π.χ. ο Σκορτσένι στην Αίγυπτο ή άλλοι Ναζί στην Γαλλική Λεγεώνα των Ξένων), περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να επιστρέψουν στην Γερμανία και ένα επαναδημιουργημένο Ράιχ.

Μέχρι να περιμένουν να έρθει ξανά η κατάλληλη στιγμή και να τα φέρουν στην Γερμανία για να φτιάξουν με αυτή ξανά την κατεστραμμένη οικονομία της Γερμανίας, το δήθεν «Γερμανικό οικονομικό θαύμα» με κλεμμένα χρήματα και να δημιουργήσουν το Δ΄ Γερμανικό Ράιχ,

Στις μέρες μας, τον ρολό των Freikorps και των μισθοφόρων Ναζί για την εξυπηρέτηση των Γερμανικών συμφερόντων και την εγκατάσταση με δήθεν «χρωματιστές εξεγέρσεις»/πραξικοπήματα φιλογερμανικών καθεστώτων στο εξωτερικό παίζουν οι ΜΚΟ (Γερμανικές, του Σόρος, φιλοισλαμικές, αναρχικές ή/και Αμερικάνικες), όπως και παραστρατιωτικές ομάδες νεοναζί (π.χ. τα τάγματα «Μπαντέρα» και «Αζόφ») που έδρασαν (και δρουν ακόμα) σε πολλά κράτη, π.χ. Σερβία, Ουκρανία, Γεωργία, Μολδαβία, Αρμένια κ.λ.π.

Όμως όπως έγινε και στον Μεσοπόλεμο, στον Β΄ΠΠ οι οργανώσεις αυτές ηττήθηκαν όταν τελικά στράφηκαν και με πολεμικές προετοιμασίες όταν οι ηγέτες τους κατέλαβαν πραξικοπηματικά στα κράτη τους την εξουσία και στράφηκαν πολεμικά ενάντια στην Ρωσία με τον Ρωσοουκρανικό και Ρωσογεωργιανό πόλεμο και οι στρατοί και τα κράτη τους ηττήθηκαν συντριπτικά από τους Ρώσους παρά τις ψευδείς υποσχέσεις της Δύσης για βοήθεια.

Θα είναι άραγε αυτή η εξέλιξη των γεγονότων στην Μέση Ανατολή, στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τον κόσμο; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά και μόνο αν λάβουμε τα καταλληλά μετρά ως λαός θα αποφύγουμε δυσάρεστες εξελίξεις και θα φέρουμε εκ νέου την πολυαγαπημένη μας πατρίδα σε μία κατάσταση ακμής και ευημερίας.

ΕΞΤΡΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ

Η τρομερή χρονιά. Το 1.848 μ.Χ. η Ευρώπη γνώρισε τεκτονικές δονήσεις και ανατροπές με τον επαναστατικό πυρετό να προκαλεί ταυτόχρονη ανάφλεξη στο Παρίσι, στην Βιέννη, στην Βουδαπέστη, και στην Φραγκφούρτη.

Σχολιαστές της επικαιρότητας και ιστορικοί δεν άργησαν να βαφτίσουν το 1.848 μ.Χ. «Τρομερή χρονιά». Ο όρος «Τρομερή χρονιά» χρησιμοποιήθηκε ξανά το 1.968 μ.Χ., καθώς μέσα σε λίγους μήνες ένα ντόμινο εξεγέρσεων από τις ΗΠΑ με την αντιπολεμική εξέγερση κατά της εμπλοκής στο Βιετνάμ, την εξέγερση του Μάη στην Γαλλία και την Άνοιξη της Πράγας έδωσε την αίσθηση του τέλους της μεταπολεμικής εποχής.

Τριάντα τέσσερα χρόνια μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου η Δύση, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη κινούνται πλησίστιες προς την προεξοφλούμενη πρώτη «Τρομερή χρονιά» του 21ου Αιώνα, το 2024 μ.Χ.

Οι ΗΠΑ που βρίσκονται αντιμέτωπες με μια εμφυλιοπολεμική αντιπαράθεση βρίσκονται εκτός πάσης ορθολογικής πρόβλεψης. Οι δημοσκοπήσεις δίνουν προβάδισμα στον Τραμπ, αλλά δεν απαντούν στο ερώτημα αν η ομοβροντία δικαστικών διώξεων που έχει εξαπολυθεί εναντίον του Τραμπ θα του επιτρέψει να μετάσχει χωρίς προβλήματα στην προεκλογική εκστρατεία και σε περίπτωση νίκης να αναλάβει κανονικά τα καθήκοντα του.

Οι ευρωεκλογές της Ανοιξης έχουν πλέον ως διακύβευμα όχι το αν η ακροδεξιά Εναλλακτική για την Γερμανία θα είναι δεύτερη δύναμη, αλλά αν θα αναδειχθεί πρώτη. Η πιο πρόσφατη δημοσκόπηση δίνει ποσοστό 32% στους Χριστιανοδημοκράτες, 23% στην Εναλλακτική, ενώ τα τρία κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού (Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι και Φιλελεύθεροι) συγκεντρώνουν συνολικά ποσοστό 32%.

Στην Γαλλία, ο Εθνικός Συναγερμός της Λεπέν αναμένεται να αναδειχθεί σε πρώτη δύναμη και έτσι εύλογα τίθεται το ερώτημα αν ο Μακρόν και η κυβέρνηση μειοψηφίας της Μπορν θα ολοκληρώσουν κανονικά τη θητεία τους το 2027 μ.Χ.

Στην Μέση Ανατολή τα όσα μεσολάβησαν από την αιφνιδιαστική επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ μέχρι και σήμερα συνθέτουν μια δυναμική μετωπικής σύγκρουσης της Τεχεράνης με το Τελ Αβίβ με απρόβλεπτες παρενέργειες.

Στην Ουκρανία η Δύση είναι φανερό ότι προετοιμάζει το έδαφος επικοινωνιακά για την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Ρωσία χωρίς να είναι σαφές αν το ζητούμενο περιορίζεται στην κατάπαυση του πυρός ή αν στοχεύει σε μια συνολική εκκαθάριση εκκρεμοτήτων με την Δύση. Μπορούν οι ΗΠΑ με δεδομένα τα παραπάνω να δώσουν προτεραιότητα στην ανάσχεση της δυναμικής ανάδειξης της Κίνας σε κυρίαρχη παγκόσμια Δύναμή;

Από την ανατροπή του Σάχη στις αρχές του 1.979 μ.Χ. μέχρι και πρόσφατα η Σαουδική Αραβία και τα κράτη της Αραβικής Χερσονήσου κατέγραφαν ως στρατηγική απειλή την επιρροή του Ιράν στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, μια τοποθέτηση που δημιουργούσε κοινό παρονομαστή ζωτικών συμφερόντων με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.  Όλες οι βεβαιότητες που διαμορφώθηκαν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου αποσαθρώνονται και αποδομούνται σε μια ανατροπή χωρίς προηγούμενο στη νεότερη Ιστορία.

Σήμερα το Τέλος της Ιστορίας, η Σύγκρουση των Πολιτισμών και η Άνοδος και η Πτώση των Μεγάλων Δυνάμεων δεν βοηθούν τον αναγνώστη να καταλάβει ότι βρισκόμαστε στο τέλος της μακραίωνης κυριαρχίας της Δύσης με τις ΗΠΑ να δίνουν μια μάχη οπισθοφυλακής που στην πραγματικότητα είναι μια σκιαμαχία, καθώς ο νέος πολυπολικός κόσμος έχει ήδη αναδυθεί (https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/417032_i-tromeri-hronia).




 





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου