ΠΩΣ ΕΝΑ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΟ ΙΡΑΝ ΘΑ ΕΠΗΡΕΑΣΕΙ ΤΗΝ ΚΙΝΑ

ΠωΣ ΕΝΑ ΧτΥΠΗΜΑ τωΝ ΗΠΑ ΣτΟ ΙρΑΝ ΘΑ ΕΠΗρΕΑΣΕΙ τΗΝ ΚΙΝΑ

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Όπως είναι γνωστό μία επίθεση της Αμερικής και του Ισραήλ και γενικότερα της δύσης έναντι του Ιράν, οι Κινέζοι, εάν η χώρα αυτή πέσει, θα χάσουν μία σημαντική συμμαχική δύναμη όπως επίσης και μία χώρα στην οποία έχουν 6.000 στρατιώτες και έχουν παράλληλα εξαγοράσει όλη την μεγάλη είναι η ενεργειακή και οικονομική υποδομή της μέσω ενός οικονομικού μνημονίου και δανείου που έδωσαν στο Ιράν συνολικά 400 δις δολαρίων $.

[Η Κίνα το 2021 μ.Χ. υπέγραψε στρατηγική συμφωνία συνεργασίας 25 ετών με το Ιράν. Στο πλαίσιο της συμφωνίας αυτής, το Πεκίνο προτίθεται να επενδύσει 280 δισ. δολάρια στην εξόρυξη και επεξεργασία ιρανικού πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς και άλλα 120 δισ. στην ανάπτυξη κοινωνικών και μεταφορικών υποδομών.

Σε αντάλλαγμα, η Κίνα διασφάλισε προνομιακές προμήθειες πρώτων υλών υδρογονανθράκων. Επιπλέον, το Ιράν — χάρη στην γεωγραφική του θέση — αποτελεί βασικό κρίκο της Κινεζικής πρωτοβουλίας «Νέος Δρόμος του Μεταξιού».

Είναι προφανές ότι η εξουδετέρωση αυτής της στρατηγικής βάσης της Κινεζικής οικονομικής ισχύος αποτελεί βασική προτεραιότητα για τον Trump. Ταυτόχρονα, θα κλείσει και ο διάδρομος μεταφορών «Βορράς–Νότος», ζωτικός για το εξωτερικό εμπόριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ο οποίος παρέχει στη Μόσχα πρόσβαση στον Ινδικό Ωκεανό μέσω της Κασπίας Θάλασσας και του Ιράν (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/797035/matomeno-blitzkrieg-apo-ton-trump-apokalyfthikan-ta-tria-senaria-afanismoy-tou-iran-apo-tis-ipa-kai-to-israil)].

Οπότε Γίνεται εύκολα κατανοητό ότι σε μία τέτοια περίπτωση η Κίνα δεν θα έχει πια ενέργεια για να κινήσει τις βιομηχανίες και τα εργοστάσια της και αν αυτό κρατήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα και δεν της φτάσει η ενέργεια που θα παίρνει στην περίπτωση από την Ρωσία, που θα είναι η μόνη πηγή που θα της έχει μείνει στην περίπτωση αυτή για ενεργειακή της τροφοδοσία μπορεί οικονομία της υποστεί μεγάλη κρίση ή και θα καταρρεύσεις με ένα μεγάλο κραχ.

Εάν κάτι τέτοιο συμβεί όπως είναι φυσιολογικό μπορεί να πέσει το κομμουνιστικό καθεστώς από την εξουσία με μία εξέγερση του λαού και του στρατού η από στρατηγούς και μέσα σε αυτό τον εμφύλιο πόλεμο θα αυτονομηθούν ακόμη και διάφορες επαρχίες όπως το Θιβέτ και το Ξιν γιανγκ στην Κίνα θα φτάσει πάλι στην κατάσταση που ήταν πριν 100 χρόνια.

Οπότε είναι εύκολα κατανοητό σε όλους ότι δεν υπάρχει περίπτωση η Κίνα να αφήσει κάτι τέτοιο να συμβεί με τόσο απλό τρόπο, ανεξαρτήτως του τι θα κάνουν οι δυτικοί και τι θα σχεδιάσουν στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και του Ιαν μαζί με τους Ισραηλινούς.

Οπότε για την αντιμετώπιση μιας τέτοιας κατάστασης ε Κίνα έχει τις εξής επιλογές: Καταρχάς να εκμεταλλευτεί την επίθεση αυτή των Αμερικανών στο Ιράν και την εμπλοκή τους στην περιοχή αυτή, όπως επίσης και την μετακίνηση μεγάλο μέρος του στρατού της από την Ανατολική Ασία, αλλά και από την Ευρώπη προς την Μέση Ανατολή αποδυναμώνοντας την σε αυτές τις περιοχές.

Εάν αυτό συμβεί ίδια εκείνα ειδικά στην περίπτωση που οι Αμερικανοί μετακινήσουν και στρατό από την Ταιβάν μπορεί να κάνει μία αιφνιδιαστική εισβολή και να καταλάβει αυτό το νησί κατά την διάρκεια του πολέμου Αμερικής και Ιράν και με τον τρόπο αυτό να την εντάξει και πάλι στην Κίνα άλλη μια φορά σε μία ενιαία και Μεγάλη Κίνα.

Παράλληλα μπορεί να πιέσει περισσότερο τους Αμερικανός ενθαρρύνονται σου στην ουσία τους Κορεάτες της βόρειας Κορέας να εισβάλουν στην Νότια Κορέα και ο πόλεμος στην περιοχή αυτή να ξεκινήσει ξανά.

Ή και χτυπώντας τους Ιάπωνες κάτι το οποίο θα αναγκάσει τους Αμερικανούς, οι οποίοι θα έχουν έτσι μεγάλο μέρος του στρατού τους έναντι του Ιράν στην Μέση Ανατολή, όπως κάνουν λόγω χάρη τώρα υφαίνοντας νέο στρατό στο Ιράκ, αλλά και στο Αφάνισαν από το οποίο είχαν αποχωρήσει, διασπείροντας περισσότερο τις δυνάμεις τους και από άλλα μέτωπα, είτε πρέπει να επιστρατεύσουν περισσότερους στρατιώτες, αλλά με τον τρόπο αυτόν θα επιβαρύνουν την οικονομία τους και θα έχουν διάσπαρτο τον στρατό τους σε πολλά σημεία αποκομμένα, αντί να τους έχουν συγκεντρωμένους σε μία περιοχή.

Φυσικά εννοείται ότι μπορούν παράλληλα στην περίπτωση αυτή οι Κινέζοι να βοηθήσουν και τους Ρώσους στέλνοντας τους εθελοντές μισθοφόρος και κανονικούς στρατιώτες να τους βοηθήσουν στον πόλεμο τους στην Ουκρανία και 50 κυρίως χωρών των δυτικών που έχουν στείλει στρατό εναντίον της Ρωσίας στην περιοχή αυτή και ενθαρρύνοντας τους Ρώσους να φτάσουν μέχρι το Κίεβο, όπως επίσης το Χάρκοβο, την Πολτάβα και την Οδησσό και να καταλάβουν το μεγαλύτερο μέρος της Ουκρανίας και το ενσωματώσεων σε μία μεγάλη ενιαία ρωσία μαζί με την Λευκορωσία αλλά και τους Ρώσους της Υπερδνειστερίας.

Βέβαια μπορούν να χρησιμοποιήσουν και παράλληλα ή ανεξάρτητα από τις παραπάνω άλλη μία στρατηγική συγκεκριμένο όταν οι Αμερικανοί θα έχουν εμπλακεί για καλά στον πόλεμο του Ιράν και με χερσαίες και ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις, όπως και οι Ευρωπαίοι στην Ουκρανία ή αλλού να στείλουν μαζικά στρατό μέσω του Πακιστάν (κάτι που μπορούν να κάνουν γιατί έχουν κλείσει μία ειδική συμφωνία διύλισης στρατού από την περιοχή αυτή αλλά και από το Ιράν που είναι σύμμαχός τους) και να χτυπήσουν απευθείας τους Αμερικανούς και τους δυτικούς τους Ισραηλινούς και Γαλλοβρετανούς στο Ιράν.

Διαλύοντας τον στρατό τους στην περιοχή και εισβάλοντας στο Ιράκ και σε άλλες περιοχές στην Μέση Ανατολή που έχουν συμφέροντα όπως λόγο χάρη στην Συρία ακόμη και στην Σαουδική Αραβία και ελέγχοντας τις περιοχές της και τους φυσικούς πόρους αυτής, φτάνοντας ίσως στην περίπτωση που κατέβουν και οι Ρώσοι με την σύμφωνη γνώμη μη των τούρκων προς τις περιοχές αυτές, ειδικά αν οι Αμερικανοί έχουν εγκαταλείψει πιο πριν το νατο.

Αυτό είναι κάτι που θα μπορούσε να κάνει σύντομα εκεί, όπως και να καταλάβει σημαντικά και αμφισβητούμενα εδάφη στην Νοτιοανατολική Ασία μεταξύ αυτής, της Ινδονησίας των Φιλιππίνων και του Βιετνάμ, γιατί οι Αμερικάνοι έχουν συμμαχήσει με τις χώρες του AUKUS, όπως επίσης και την Ιαπωνία την Νότια Κορέα και την Ταιβάν ενάντια στην κίνα και στα συμφέροντά στην συγκεκριμένη περιοχή εκμεταλλευόμενοι για άλλη μία φορά την εμπλοκή των Αμερικανών και την διάσπαση του μεγαλύτερου μέρους του στρατού τους στην Μέση Ανατολή και στο Ιράν.

Καθόλου απίθανο να συμβεί γιατί όπως λέει και γνωστός γεωπολιτικός αναλυτής douglas mc gregor οι Αμερικανοί φαίνεται ότι υπό την Προεδρία του νυν Προέδρου Τραμπ βάζουν πρώτα από όλα τα συμφέροντα του Ισραήλ και αμέσως μετά της Αμερικής, ενώ πρόσφατα ακόμα και ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ είπε στον Νετανιάχου ότι αν θέλει τη βοήθειά τους τους τούρκους στην Μέση Ανατολή θα την έχει, ενώ ο Νετανιάχου του απάντησε ότι αν την θελήσει θα του το πει.

Εδώ πρέπει παράλληλα να αναφερθεί ότι οι Αμερικανοί έχουν ξεκινήσει σημαντικούς δασμούς εναντίον του Ιράν, όπως επίσης και της Κίνας, παρόλο που λένε πως να θέλουν να φτάσουν σε μία συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα, ενώ για την δεύτερη λένε ότι θέλω να βρουν μία καλή συμφωνία σε σχέση με το εμπορικό και οικονομικό έλλειμμα που έχουν δύο χώρες αυτές μεταξύ τους.

Και οι δασμοί του Τραμπ θα προκαλέσουν ένα μεγάλο χρηματιστικό οικονομικό κραχ στην Ευρώπη και γενικότερα σε όλο τον κόσμο και παράλληλα έχουν φέρει σε μεγάλη πτώση της τιμές του πετρελαίου, κάτι το οποίο θα έχει όπως είναι φυσιολογικό ως αποτέλεσμα να χάσουν πάρα πολλά έσοδα οι χώρες οι οποίες κερδίζουν από το πετρέλαιο, όπως λόγου χάρη είναι οι πετρομοναρχίες του Κόλπου και παράλληλα ή Ρωσία, ο οπεκ, πολλές χώρες της Μέση Ανατολής και της Αφρικής, αλλά ακόμα και μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες όπως είναι λόγο χάρη γνωστές επτά αδελφές στην Δύση.

Αυτό όπως είναι φυσιολογικό συμφέρει τις αναπτυσσόμενες χώρες και τις χώρες που εισάγουν ενέργεια προκειμένου να μπορούν να αναπτύξουν την οικονομία της, την βιομηχανία, τα εργοστάσια τους, όπως είναι λόγου χάρη είναι η Ινδία και η Ευρώπη, αλλά σε καμία περίπτωση τις χώρες που παράγουν πετρέλαιο.

Οπότε είναι φυσιολογικό ότι ακόμα και αυτές στην περίπτωση που γίνει πόλεμος να μην εμπλακούν ή να κάνουν τα πάντα για να χρηματοδοτήσουν την μία πλευρά ή και τις δύο για να τον παρατείνουν και έτσι ώστε να αυξηθούν τα έσοδα τους από έναν τέτοιο πόλεμο.

Εννοείται φυσικά ότι μάλλον σε αυτή την οικονομική κρίση, με ένα πιθανό χτύπημα στο Ιράν θα συμβεί και το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ από όπου περνάει τουλάχιστον το 45% του παγκόσμιου πετρελαίου θα επιφέρει παράλληλα και ένα οικονομικό κραχ, όπως  και ένα πλήρες ενεργειακό κραχ μαζί με το διατροφικό, όπως επίσης και μετακινήσεις και στην μεταφορά προϊόντων σε όλο τον κόσμο με απρόβλεπτες συνέπειες.

Το κραχ αυτό που σου είναι φυσιολογικό θα φέρει οικονομικές κοινωνικές και πολιτείες ανατροπές, τόσο στην Δύση και στον ισλαμικό κόσμο, κάτι το από που θα έχει αποτέλεσμα να διαλυθεί λόγου χάρη η Ευρωπαϊκή Ένωση της Γερμανίας και να πέσουν πολλά καθεστώτα στων μουσουλμανικό κόσμο και να υπάρξει αντίστοιχα άνοδος είτε εθνικιστών, είτε αντιισλαμικών, αντιευρωπαϊκών, πατριωτών, ακροδεξιών, πολιτικών της νέας δεξιάς, όπως επίσης και ισλαμισμών αντίστοιχα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και αλλού, με την ισλαμικών κρατών πιθανώς και επαναφορά της Μουσουλμανικής Αδελφότητας σε κάποιες χώρες όπως λόγο χάρη στην Αίγυπτο και αλλού (https://alophx.blogspot.com/2024/02/blog-post_91.html).

[Είναι πάρα πολύ πιθανό μέσω μίας νέας γαλλικής κατά κάποιο τρόπο και ρωσικής επανάστασης στην περιοχή της Μέσης Ανατολής ή με εξεγέρσεις λαών, ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο ή κραχ, να καταρρεύσουν όλα τα καθεστώτα στην περιοχή αυτή και στις χώρες τους να πάρουν τις εξουσία ισλαμιστές].

Βέβαια εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι οι Αμερικανοί έχουν πει ότι θέλει να έρθουν σε απευθείας διαπραγματεύσεις με το Ιράν προκειμένου να έρθουν σε μία καλή συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα ή αλλιώς να συμβεί κάποιος πόλεμος με την χώρα αυτή.

Εδώ το ζήτημα είναι εάν όντως εννοούν οι ΗΠΑ ότι θέλουν να πάνε σε διαπραγματεύσεις με τους Ιρανούς και έχουν στείλει το στρατό απλά στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, όπως και πολλά αεροπλανοφόρα, αεροπλάνα και πλοία προκειμένου να πιέσουν τους Ιρανούς, αφού έχουν στρατό τόσο στο Ιράκ, στην Τουρκία, στο Αφγανιστάν και στις Αραβικές χώρες ουσιαστικά περικυκλώνοντας το από κάθε πλευρά, όπως επίσης και στο έμπαιζαν από τον βορρά και όλα αυτά απλά προκειμένου αι να τους πιέσουν και να τους απειλήσουν ότι αν δεχθούν συμφωνήσουν οι Ιρανοί θα γίνει πόλεμος μεταξύ των δύο αυτών κρατών.

Όμως υπάρχει και η άλλη εκδοχή ότι δεν είναι δυνατόν να έχουν συγκεντρώσει τόση ισχυρή στρατιωτική δύναμη, όπως επίσης και αεροπλανοφόρα στην συγκεκριμένη περίπτωση μόνο και μόνο για να πιέσουν το Ιράν σε αυτές τις διαπραγματεύονται ουσιαστικά γίνονται όλα για «τα μάτια του κόσμου», αλλά για να παραπλανήσουν τους Ιρανούς και την κατάλληλη στιγμή όταν αυτοί δεν θα το περιμένουν να επιτεθούν οι ΗΠΑ στο Ιράν αιφνιδιαστικά.

Και σαν δικαιολογία ειδικά σε περίπτωση που δεν καταφέρνουν να έρθουν σε συμφωνία με τους Ιρανούς για το πυρηνικό τους πρόγραμμα θα λένε πως αυτή τους πρόσεχαν τους όρους τους και εννοείται τους είχαν προειδοποιήσει ή ακόμα και δημιουργώντας μία προβοκάτσια από πλευράς των δυτικών και των Ισραηλινών προκειμένου να χτυπήσουν το Ιράν και στο πυρηνικό του πρόγραμμα τόσο με αεροπορική δύναμη ως επίσης με πλοία και στρατό.

Στην ουσία στην περίπτωση αυτή δεν θα προσπαθήσουν όπως έκαναν το 1981 μετά Χριστόν οι Ισραηλινοί με το Οσιράκ στο Ιράκ (https://alophx.blogspot.com/2017/07/1981.html, https://alophx.blogspot.com/2021/11/blog-post.html, https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post_11.html) απλά να καταστρέψουν τους πυρηνικούς αντιδραστήρες του Ιράν και να φύγουν, αλλά αντίθετα θα προσπαθήσουν και  να στείλουν στρατό και στόλο, ίσως για να καταλάβουν τις περιοχές που έχουν πετρέλαιο (Κουζεστάν) και να αποδυναμώσουν και να καταστρέψουμε τον τρόπο αυτό την οικονομία του Ιράν.

Ή ακόμη και να καταλάβουν την πρωτεύουσα κι άλλες περιοχές με σκοπό να ρίξουν το καθεστώς και να έχουν στην θέση τους ένα φιλοδυτικό δήθεν «δημοκρατικό καθεστώς» ή ακόμη για την αντιδημοφιλής και απόλυτα μισητή στους Ιρανούς ισλαμιστές και μη οικογένεια του εκδιωχθέντος Σάχη του Ιράν με την ισλαμική επανάσταση του 1.979 μετά Χριστόν υπό των Χομεϊνί (https://alophx.blogspot.com/2024/10/blog-post_28.html, https://alophx.blogspot.com/2019/05/20-21.html).

Αλλά ακόμα και οι Ρώσοι που κάποιοι υποστηρίζουν τα έχουμε βρει με τους Αμερικανούς στην Ουκρανία και θα τους αφήσουν να κάνουν περίπατο και να επιτεθούν στο Ιράν χωρίς οι ίδιοι να εμπλακούν, η αλήθεια είναι ότι και αυτοί έχουν σημαντικά οικονομικά συμφέροντα ην συγκεκριμένη περιοχή, αφού όπως είναι γνωστό πωλούν όπλα στο Ιράν, θέλουν να φτιάξω μία μεγάλη διώρυγα σε αυτό, που θα ξεκινάει από τον Καύκασο θα φανεί στον Περσικό Κόλπο και παράλληλα έχουν συμμαχία.

Και πολεμούν μέσω αυτού και τον αντιπροσώπων του και αντιπάλους τους στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και αυτοί ουσιαστικά που αποκομίζουν πάρα πολλά κέρδη από την δημιουργία των πυρηνικών αντιδραστήρων του Ιράν αν και βέβαια στην περίπτωση που αυτή η καταστραφούν το Ιράν θα πρέπει να (ξανά)πληρώσει προκειμένου να αποκτήσει καινούριους αντιδραστήρας από τους Ρώσους αλλά και τους Κινέζους.

Βέβαια εάν το Ιράν χτυπηθεί θα πρέπει να αναφερθεί ότι από την στιγμή που η Ευρώπη που δεν έχει τους δικούς τους ορυκτούς πόρους, φυσικό αέριο και πετρέλαιο, ακόμη και αν θελήσει να πάρει τους πόρους της Μεσογείου με τα μνημόνια από την πατρίδα μας την Ελλάδα, για να τους χρησιμοποιήσει, αυτό θα πάρει πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ ενδιαμέσως όσο το Ιράν, όσο και άλλες χώρες της Αραβίας θα χτυπηθούν σίγουρα, ειδικά αν λάβουν μέρος των πόλεμο του Ιράν, αλλά και οι πετρελαιοπηγές, αλλά και οι Αμερικανικές βάσεις, αυτές δεν θα μπορούν να διαθέσουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο στους Ευρωπαίους στην Κίνα και στην Ινδία, αυτοί που θα μπορέσουν να κερδίσουν χρήματα με την πώληση πετρελαίου και φυσικού αερίου σε πανάκριβες τιμές θα είναι αφενός οι Ρώσοι, αλλά επίσης και οι Αμερικανοί με το πανάκριβο και 7 φορές πάνω από το κανονικό lng τους και να κερδίσουν πολλά χρήματα από έναν πόλεμο (https://alophx.blogspot.com/2017/07/1981.html, https://alophx.blogspot.com/2021/11/blog-post.html, https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post_11.html) και από ην μη χρήση του Αραβικού και Περσικού πετρελαίου στην αγορά του πετρελαίου.

Θα είναι άραγε αυτή η εξέλιξη των πραγμάτων στις μέρες μας; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, άλλα μόνο αν λάβουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα ως λαός θα αποφύγουμε τις οποίες κακοτοπιές και θα φέρουμε εκ νέου την πολυαγαπημένη μας πατρίδα σε μία κατάσταση ακμής και ευημερίας.

ΕΞΤΡΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ

Εφιάλτης: Διπλό «εγκεφαλικό» λόγω Hormuz και Bab al-Mandeb – Έρχεται το μεγαλύτερο ενεργειακό κραχ στην Ιστορία. Απόλυτος τρόμος για πετρέλαιο και LNG: Πώς ο ταυτόχρονος αποκλεισμός των δύο στρατηγικών στενών φέρνει πληθωριστικό Αρμαγεδδώνα, «στεγνώνει» την Ευρώπη και γονατίζει ΗΠΑ και Κίνα – Οι μεγάλοι χαμένοι.

Τα Στενά του Hormuz αποτελούν τη θαλάσσια δίοδο μέσω της οποίας διακινείται περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου. Καθημερινά, εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, καθώς και σημαντικό μέρος του παγκόσμιου εμπορίου υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), διέρχονται από τη συγκεκριμένη στρατηγικής σημασίας περιοχή.

Αντίστοιχα, το Στενό Bab al-Mandeb αποτελεί τον κρίσιμο θαλάσσιο σύνδεσμο μεταξύ της Ερυθράς Θάλασσας, του Ινδικού Ωκεανού και της Διώρυγας του Σουέζ. Μέσω αυτής της διαδρομής πραγματοποιείται σημαντικό μέρος του εμπορίου μεταξύ Ασίας και Ευρώπης, γεγονός που το καθιστά έναν από τους σημαντικότερους ναυτιλιακούς κόμβους παγκοσμίως.

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι μια ταυτόχρονη διακοπή της λειτουργίας των δύο αυτών θαλάσσιων οδών θα μπορούσε να προκαλέσει το μεγαλύτερο ενεργειακό σοκ παγκοσμίως από την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1.970 μ.Χ.

Οι συνέπειες δεν θα περιορίζονταν μόνο στην αγορά πετρελαίου, αλλά θα επηρέαζαν ολόκληρες τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, τις θαλάσσιες μεταφορές, το διεθνές εμπόριο, ακόμη και την επισιτιστική ασφάλεια. Η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ, το Ιράκ και το Κατάρ εξάγουν το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου τους μέσω των Στενών του Hormuz.

Παράλληλα, μεγάλες ασιατικές οικονομίες, όπως η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις ενεργειακές ροές που διέρχονται από αυτή τη θαλάσσια αρτηρία. Σε περίπτωση διαταραχής της συγκεκριμένης διαδρομής, η πρώτη αντίδραση των αγορών θα ήταν πιθανότατα μια απότομη αύξηση στις τιμές του πετρελαίου.

Η στρατηγική σημασία του Bab al-Mandeb δεν είναι μικρότερη από εκείνη του Hormuz. Η εμπειρία των τελευταίων ετών έχει αποδείξει ότι ακόμη και η αυξημένη ανασφάλεια στην περιοχή μπορεί να αναγκάσει τις ναυτιλιακές εταιρείες να τροποποιήσουν τα δρομολόγιά τους.

Μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να αυξήσει τον χρόνο μεταφοράς των εμπορευμάτων κατά αρκετές εβδομάδες, ενώ παράλληλα οδηγεί σε σημαντική αύξηση του κόστους μεταφοράς και των ασφαλίστρων.

Οι μεγαλύτεροι χρόνοι ταξιδιού των πλοίων μεταφράζονται σε υψηλότερο κόστος για τα προϊόντα, ενίσχυση των πληθωριστικών πιέσεων και σοβαρές διαταραχές στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες.  Ως αποτέλεσμα, ασκείται ακόμη μεγαλύτερη πίεση στις οικονομίες που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το διεθνές εμπόριο και τις εισαγωγές βασικών αγαθών.

Επικίνδυνο σενάριο: Ο αποκλεισμός των παγκόσμιων ενεργειακών διαύλων. Το πιο ανησυχητικό σενάριο θα ήταν η ταυτόχρονη αναστάτωση στα Στενά του Hormuz και στο Bab al-Mandeb. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα περιοριζόταν σημαντικό μέρος των ενεργειακών εξαγωγών του Περσικού Κόλπου, ενώ θα επηρεαζόταν σοβαρά και η εναλλακτική θαλάσσια οδός μεταφοράς πετρελαίου από τις Αραβικές χώρες.

Μια τέτοια εξέλιξη δεν θα έπληττε μόνο την αγορά πετρελαίου, αλλά θα προκαλούσε σοβαρές αναταράξεις στο παγκόσμιο εμπόριο, οδηγώντας σε μια πρωτοφανή περίοδο αστάθειας. Το ταυτόχρονο κλείσιμο αυτών των δύο στρατηγικής σημασίας θαλάσσιων περασμάτων θα αυξήσει σημαντικά τον χρόνο μεταφοράς εμπορευμάτων μεταξύ Ασίας και Ευρώπης, να εκτοξεύσει το κόστος των μεταφορών και, τελικά, να οδηγήσει σε αυξήσεις των τιμών των προϊόντων σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η Κίνα, ως ο μεγαλύτερος εισαγωγέας ενέργειας παγκοσμίως, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις προμήθειες πετρελαίου και φυσικού αερίου που διέρχονται από τον Περσικό Κόλπο. Παράλληλα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα καλύπτουν επίσης σημαντικό μέρος των ενεργειακών τους αναγκών από την ίδια περιοχή.

Η Ευρώπη, μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, έχει καταστεί ακόμη πιο εξαρτημένη από τις εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και ενέργειας μέσω θαλάσσιων οδών. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε διακοπή στη διέλευση από το Bab al-Mandeb θα μπορούσε να αποτελέσει σοβαρή απειλή για την ενεργειακή ασφάλεια της ηπείρου.

Την ίδια στιγμή, η Αίγυπτος θα συγκαταλεγόταν μεταξύ των χωρών που θα υφίσταντο σημαντικές απώλειες, λόγω της μεγάλης εξάρτησής της από τα έσοδα της Διώρυγας του Σουέζ. Η μείωση της ναυσιπλοΐας μέσω της διώρυγας θα σήμαινε απώλεια εσόδων σε συνάλλαγμα και επιπλέον επιβάρυνση για την ήδη πιεσμένη οικονομία της χώρας.

Παρότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαρτώνται σήμερα λιγότερο από το πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου σε σχέση με το παρελθόν, παραμένουν ένας από τους βασικούς παράγοντες που εγγυώνται την ασφάλεια αυτών των στρατηγικών θαλάσσιων οδών. Ο λόγος δεν αφορά μόνο τις ενεργειακές ανάγκες της Αμερικής, αλλά και τη θέση της στην παγκόσμια οικονομία, καθώς και τον κεντρικό ρόλο του δολαρίου στο διεθνές εμπόριο.

Μια απότομη αύξηση των τιμών του πετρελαίου, σε συνδυασμό με διαταραχές στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες, θα μπορούσε να προκαλέσει νέο πληθωριστικό κύμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, να οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση των επιτοκίων και να επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη.

Παράλληλα, οι βασικοί σύμμαχοι της Ουάσιγκτον στην Ευρώπη και την Ασία εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από αυτές τις ενεργειακές και εμπορικές διαδρομές. Μια κρίση στα Στενά του Hormuz και στο Bab al-Mandeb θα ασκούσε έντονη οικονομική και πολιτική πίεση στις Ηνωμένες Πολιτείες, καλώντας τες να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαχείριση της κρίσης.

Για τον λόγο αυτό, πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο οι Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τις μεγάλες οικονομίες της Ασίας και της Ευρώπης, θα συγκαταλέγονταν μεταξύ των σημαντικότερων χαμένων.

Αναμφίβολα, το Ιράν θα επηρεαζόταν επίσης από μια παρατεταμένη ένταση στις θαλάσσιες οδούς της περιοχής. Η αύξηση του κόστους ασφάλισης, οι εμπορικοί περιορισμοί και οι πιθανές διακοπές στις μεταφορές θα μπορούσαν να έχουν σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στο εξωτερικό εμπόριο της χώρας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/888859/efialtis-diplo-egkefaliko-logo-hormuz-kai-bab-al-mandeb-erxetai-to-megalytero-energeiako-krax-stin-istoria/).

 

Η Κίνα ξεπερνά για πρώτη φορά τις ΗΠΑ σε παγκόσμια δημοφιλία – Το Ισραήλ η πιο φιλοαμερικανική χώρα, τι ισχύει στην Ελλάδα. Η λεγόμενη πολιτιστική επιρροή των ΗΠΑ υπήρξε ένας από τους βασικούς παράγοντες που συνέβαλαν στη νίκη της Δύσης κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Για περισσότερο από έναν αιώνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτέλεσαν μία από τις ισχυρότερες πολιτιστικές και πολιτικές δυνάμεις στον κόσμο.

Η αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία, η μουσική, ο αθλητισμός και η προβολή αξιών όπως η ατομική ελευθερία και η ελευθερία έκφρασης δημιούργησαν ένα παγκόσμιο αποτύπωμα που ενίσχυσε σημαντικά την επιρροή της Ουάσιγκτον.

Η λεγόμενη πολιτιστική επιρροή των ΗΠΑ υπήρξε ένας από τους βασικούς παράγοντες που συνέβαλαν στη νίκη της Δύσης κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Παρά το γεγονός ότι η Σοβιετική Ένωση σημείωσε επιτυχίες σε τομείς όπως η διαστημική εξερεύνηση και προσπάθησε να προσελκύσει τις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, το αυταρχικό της πολιτικό μοντέλο και οι περιορισμοί στις προσωπικές ελευθερίες δεν της επέτρεψαν να ανταγωνιστεί την πολιτιστική απήχηση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Για πολλά χρόνια υπήρχε η εκτίμηση ότι η Κίνα, παρά τη θεαματική οικονομική και τεχνολογική της ανάπτυξη, δεν θα μπορούσε ποτέ να ξεπεράσει τις ΗΠΑ σε παγκόσμια αποδοχή, εξαιτίας των διαφορών στα πολιτικά συστήματα και στις ατομικές ελευθερίες. Ωστόσο, αυτή η εκτίμηση φαίνεται πλέον να αλλάζει.

Η δεύτερη προεδρική θητεία του Donald Trump έχει επηρεάσει σημαντικά τη διεθνή εικόνα των ΗΠΑ, με αποτέλεσμα η Κίνα να εμφανίζεται για πρώτη φορά πιο θετικά αξιολογούμενη από την Αμερική σε μεγάλο μέρος του πλανήτη. Σύμφωνα με μεγάλη έρευνα του αμερικανικού ερευνητικού οργανισμού Pew Research Center, η Κίνα έχει πλέον καλύτερη εικόνα από τις ΗΠΑ στις περισσότερες από τις χώρες που εξετάστηκαν.

Πρόκειται για την πρώτη φορά από τότε που ο οργανισμός ξεκίνησε να καταγράφει τις παγκόσμιες αντιλήψεις για τις δύο μεγάλες δυνάμεις, το 2002, όπου καταγράφεται ένα τέτοιο αποτέλεσμα σε τόσο μεγάλη κλίμακα.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε περισσότερους από 42.000 πολίτες από 36 χώρες μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαΐου και δείχνει ότι η παγκόσμια στάση απέναντι στις δύο υπερδυνάμεις έχει αντιστραφεί μέσα σε μόλις τρία χρόνια.

Το 2023 μ.Χ., το 58% των ερωτηθέντων είχε θετικότερη άποψη για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ μόλις το 32% είχε θετικότερη εικόνα για την Κίνα. Το 2026 μ.Χ., η εικόνα είναι διαφορετική, καθώς το 46% δηλώνει ότι βλέπει πιο θετικά την Κίνα, ενώ το ποσοστό για τις ΗΠΑ περιορίζεται στο 36%.

Συνολικά, σε 25 από τις 36 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα, οι πολίτες εμφανίζονται να έχουν πλέον ευνοϊκότερη άποψη για την Κίνα σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.  Η αλλαγή αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς αφορά ακόμη και χώρες που παραδοσιακά βρίσκονται κοντά στην Ουάσιγκτον.

Οι 2 άμεσοι γείτονες. Ο Καναδάς και το Μεξικό, δύο άμεσοι γείτονες των ΗΠΑ, εμφανίζονται να αξιολογούν θετικότερα την Κίνα, ενώ αντίστοιχη εικόνα καταγράφεται στην Τουρκία, η οποία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά και σε χώρες της Λατινικής Αμερικής όπως η Χιλή, το Περού και η Αργεντινή.

Ακόμη και η Αυστραλία, στενός σύμμαχος των ΗΠΑ, παρουσιάζει οριακή μετατόπιση υπέρ της Κίνας. Η πιο φιλοκινεζική χώρα παγκοσμίως εμφανίζεται να είναι το Πακιστάν, ενώ ακολουθούν η Μαλαισία, η Δυτική Όχθη και η Ινδονησία.

Αντίθετα, μόνο έξι χώρες διατηρούν θετικότερη άποψη για τις ΗΠΑ από ό,τι για την Κίνα. Μεταξύ αυτών βρίσκεται η Israel, η οποία αποτελεί τη χώρα με την μεγαλύτερη φιλοαμερικανική στάση, καθώς δίνει στις ΗΠΑ προβάδισμα 62 μονάδων έναντι της Κίνας.

Στην ίδια κατηγορία βρίσκονται επίσης η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, οι Φιλιππίνες και η Πολωνία. Ένας από τους σημαντικότερους λόγους για την υποχώρηση της διεθνούς εικόνας των ΗΠΑ είναι η αυξανόμενη αντίληψη ότι η Ουάσιγκτον αποτελεί λιγότερο αξιόπιστο εταίρο σε παγκόσμιο επίπεδο.

Σύμφωνα με την έρευνα, το 50% των πολιτών στις 36 χώρες θεωρεί πλέον τις ΗΠΑ αναξιόπιστη δύναμη. Η πτώση της εμπιστοσύνης είναι ιδιαίτερα έντονη σε χώρες που είχαν στενούς οικονομικούς και στρατηγικούς δεσμούς με την Αμερική.

Στον Καναδά, για παράδειγμα, το 83% των πολιτών το 2022 θεωρούσε τις ΗΠΑ αξιόπιστο εταίρο, ενώ σήμερα το ποσοστό αυτό έχει υποχωρήσει στο 35%. Στην Γερμανία, το ποσοστό όσων πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ λαμβάνουν υπόψη τα συμφέροντα άλλων χωρών κατά την χάραξη εξωτερικής πολιτικής έχει μειωθεί από 60% το 2023 σε μόλις 23%.

Η εικόνα του Donald Trump. Η εικόνα του Donald Trump φαίνεται να επηρεάζει σημαντικά αυτή τη μεταβολή. Η εμπιστοσύνη προς τον Αμερικανό πρόεδρο εμφανίζεται χαμηλότερη από την αντίστοιχη προς τον Κινέζο πρόεδρο Xi Jinping.

Το 2026 μ.Χ., μόλις το 21% των ερωτηθέντων αξιολογεί θετικά την ηγεσία του Donald Trump, ενώ το 36% έχει θετικότερη άποψη για τον Xi Jinping. Σε Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ολλανδία, η Ισπανία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Κινέζος πρόεδρος εμφανίζεται να προηγείται του Αμερικανού ομολόγου του. Παράλληλα, η εικόνα της Κίνας έχει βελτιωθεί αισθητά σε αρκετές χώρες.

Στην Ιταλία, το ποσοστό των πολιτών που έχουν θετική άποψη για την Κίνα αυξήθηκε από 31% το 2022 μ.Χ. σε 51% σήμερα, ενώ στην Ισπανία η θετική στάση απέναντι στο Πεκίνο έφτασε το 54%, σημειώνοντας σημαντική άνοδο μέσα σε έναν χρόνο. Η τάση αυτή επιβεβαιώνεται και από άλλη μεγάλη διεθνή δημοσκόπηση.

Σύμφωνα με την Gallup, η Κίνα ξεπέρασε τις ΗΠΑ στις παγκόσμιες αξιολογήσεις το 2025 μ.Χ., καθώς η Κινεζική ηγεσία συγκέντρωσε μέση αποδοχή 36%, έναντι 31% για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει ότι η Κίνα έχει αντικαταστήσει τις ΗΠΑ ως παγκόσμια υπερδύναμη.

Η Αμερική εξακολουθεί να διαθέτει τεράστια οικονομική, στρατιωτική και τεχνολογική ισχύ, ενώ παραμένει κυρίαρχη σε πολλούς τομείς. Ωστόσο, τα νέα δεδομένα δείχνουν ότι η μάχη για την διεθνή επιρροή αλλάζει χαρακτήρα.

Η Κίνα, παρά τις επικρίσεις για το πολιτικό της σύστημα, τους περιορισμούς στις ελευθερίες και τις γεωπολιτικές εντάσεις με γειτονικές χώρες, καταφέρνει πλέον να παρουσιάζεται σε πολλές κοινωνίες ως πιο θετικά αξιολογούμενη δύναμη από τις ΗΠΑ.

Το αν αυτή η μεταβολή αποτελεί προσωρινό φαινόμενο που συνδέεται με την προεδρία Trump ή αν σηματοδοτεί μια βαθύτερη αλλαγή στην διεθνή ισορροπία ισχύος, θα αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα γεωπολιτικά ερωτήματα των επόμενων ετών (https://romioitispolis.gr/i-kina-xeperna-gia-proti-fora-tis-ipa-se-pagkosmia-dimofilia-to-israil-i-pio-filoamerikaniki-chora-ti-ischyei-stin-ellada/).

 Πως δημιουργήθηκε η Σαουδική Αραβία και ποια η σχέση της με τον σιωνισμό;

Ισραήλ και Σαουδική Αραβία αν και είναι δυο κράτη τόσο διαφορετικά, εν τούτοις έχουν τα ίδια πολιτικά συμφέροντα και τους ίδιους στόχους στην Μέση Ανατολή. Ας εξηγήσουμε λοιπόν τι κρύβεται πίσω από αυτό, βοηθώντας έτσι στην καλύτερη κατανόηση των σημερινών διαδικασιών στην Μέση Ανατολή και γενικότερα στην παγκόσμια πολιτική

Πολλοί πιστεύουν ότι το Ιράν είναι ο πρώτος κοινός εχθρός των δυο χωρών. Όμως η ιστορικής σημασίας συμμαχία μεταξύ των δυο αυτών κρατών ξεκινά το 1.960 μ.Χ., όταν η Σαουδική Αραβία χρηματοδότησε τον πόλεμο της Βρετανίας στην Βόρεια Υεμένη ενάντια στους επαναστάτες αντιβασιλικούς που είχαν αναλάβει την εξουσία στην Σαναά. Τότε ο Νάσερ της Αιγύπτου υποστήριζε τους αντιβασιλικούς, ενώ οι Βρετανοί ενθάρρυναν τους Σαουδάραβες να χρηματοδοτήσουν τους υποστηρικτές της προηγούμενης βασιλικής κυβέρνησης που είχε εκδιωχθεί από την εξουσία.

Το Ισραήλ βοήθησε τους πληρεξουσίους των Βρετανών και Σαουδαράβων αποστέλλοντας φορτία όπλων στην Βόρεια Υεμένη. Έτσι Ισραήλ και Σαουδική Αραβία συνδέθηκαν μεταξύ τους ήδη από το 1.960 μ.Χ. μέσω της Βρετανίας. Παρεμπιπτόντως και στον σημερινό πόλεμο της Υεμένης όπου η Σαουδική Αραβία προσπαθεί να αντιμετωπίσει τους πολιτοφύλακες Χούθι που την απειλούν, το Τελ Αβίβ παρέχει στο Ριάντ πολυποίκιλη στήριξη, κυρίως στο επίπεδο μυστικών υπηρεσιών.

Για να κατανοήσουμε όμως την προέλευση αυτής της κατά πολλούς πάρα φύση συμμαχίας θα πρέπει να ανατρέξουμε στην δεκαετία του 1.920 μ.Χ. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και η απομάκρυνση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από την Αραβική Χερσόνησο είχαν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση στην περιοχή τριών σημαντικών προσωπικοτήτων: Του Ιμπν Ρασίντ στα βόρεια, του Χουσείν μπιν Αλί στα δυτικά και του Ιμπν Σάουντ στα Ανατολικά. Ο Ιμπν Σάουντ που υποστηριζόταν από τους Βαχαμπιστές, την γνωστή αίρεση των μουσουλμάνων σουνιτών, πολέμησε τους Οθωμανούς το 1.915 μ.Χ. στο πλευρό των Βρετανών, όμως νικήθηκε από τις τουρκικές δυνάμεις της Αραβικής Χερσονήσου με αποτέλεσμα να παραλύσει στρατιωτικά.

Ο Ιμπν Ρασίντ υποστήριξε στον πόλεμο τους Τούρκους και σκοτώθηκε στο πεδίο μάχης. Ο Χουσείν μπιν Αλί πολέμησε όπως ο Ιμπν Σάουντ εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχε όμως νικηφόρα αποτελέσματα και βοήθησε τους Βρετανούς να τερματίσουν την τουρκική παρουσία στην Αραβική Χερσόνησο. Οι Βρετανοί αναγνώρισαν στο πρόσωπο του Χουσείν μπιν Αλί έναν ισχυρό σύμμαχο και του υποσχέθηκαν την κατοχή σημαντικών εδαφών της Χερσονήσου, εδάφη που εκτείνονταν από την Λωρίδα της Γάζας έως τον Περσικό Κόλπο (υπάρχει σχετική αλληλογραφία μεταξύ του Henry McMahon, ανώτατου Βρετανού διπλωμάτη, και του Χουσείν μπιν Αλί).

Όταν τελείωσε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ο Χουσείν μπιν Αλί κάλεσε τους Βρετανούς να τηρήσουν την υπόσχεση τους. Ωστόσο οι Βρετανοί ήδη από το 1.916 μ.Χ. με την συμφωνία «Sykes-Picot» είχαν αποφασίσει να διαμελίσουν την Αραβική Χερσόνησο σε συνεργασία με την Γαλλία, δημιουργώντας κατά βούληση τεχνητά σύνορα. Στην συμφωνία Sykes-Picot προστέθηκε και η «Balfour Declaration», μια διακήρυξη που εκδόθηκε από την βρετανική κυβέρνηση το 1.917 μ.Χ.  και δήλωνε την υποστήριξη της Βρετανίας στην δημιουργία εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη, όπου υπήρχε μια μικρή μειονότητα Εβραίων. Θυμίζουμε ότι η Διακήρυξη Balfour περιέχεται σε επιστολή που έστειλε ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Arthur Balfour στον Λόρδο Ρότσιλντ, ηγέτη της βρετανικής Εβραϊκής κοινότητας, για να διαβιβαστεί στην Σιωνιστική Ομοσπονδία της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας (Zionist Federation of Great Britain and Ireland).

Ο σύμμαχος των Βρετανών στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Χουσείν μπιν Αλί ήταν αντίθετος τόσο με την συμφωνία Sykes-Picot, όσο και με την Διακήρυξη Balfour και με την ίδρυση εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη. Οι Βρετανοί έστειλαν τον πράκτορα T.E Lawrence (τον γνωστό Λόρενς της Αραβίας) για να δωροδοκήσει και να πιέσει τον Χουσείν μπιν Αλί να δεχθεί τις αποικιακές προτάσεις των Βρετανών (οι Βρετανοί γνώριζαν ότι ο μπιν Αλί είχε την στρατιωτική δύναμη για να καθυστερήσει ή και να εξουδετερώσει τα ιμπεριαλιστικά σχέδια τους).

Ο Λόρενς πρόσφερε στον μπιν Αλί ετήσιο μισθό 100.000 λιρών για τις υπηρεσίες του στην Μεγάλη Βρετανία, ένα τεράστιο ποσό για εκείνη την εποχή. Όμως εκείνος του απάντησε ότι αρνείται να «πουλήσει την Παλαιστίνη στον βρετανικό σιωνισμό». Το αποτέλεσμα ήταν να πάψει η Βρετανία να υποστηρίζει τον Χουσείν μπιν Αλί και να βάλει στο γεωπολιτικό παιχνίδι της Αραβικής Χερσονήσου τον έως τότε στρατιωτικά παράλυτο Ιμπν Σάουντ και τους Βαχαμπιστές που τον υποστήριζαν.

Οι Βρετανοί από τις αρχές του 1920 άρχισαν να τροφοδοτούν με άφθονο χρήμα, με στρατιωτικούς συμβούλους και όπλα τον Ιμπν Σάουντ, τον προπάτορα της σημερινής μοναρχίας της Σαουδικής Αραβίας, διακόπτοντας κάθε συνεργασία και επαφή με τον Χουσείν μπιν Αλί.

Το 1.924 μ.Χ, οι δυνάμεις του Ιμπν Σάουντ κατέλαβαν όλα τα προπύργια του μπιν Αλί στην Αραβική Χερσόνησο, Μέκκα, Μεδίνα και Ταίφ, και ο ίδιος εξορίστηκε στην Αίγυπτο. Τον Φεβρουάριο του 1.925 μ.Χ. η Βρετανία αναγνώρισε ως βασιλιά της «Σαουδικής» Αραβίας τον Ιμπν Σάουντ, ακολούθησαν μέσα σε λίγες εβδομάδες όλα τα άλλα Ευρωπαϊκά κράτη. Εννοείται ότι ο νέος βασιλιάς αναγνώρισε και την συμφωνία Sykes-Picot, αλλά και την Διακήρυξη Balfour.

Η Σαουδική Αραβία σήμερα θα ήταν μια εντελώς διαφορετική χώρα, προφανώς και με άλλο συνταγματικό περίβλημα, αν δεν είχε εγκρίνει την δημιουργία του Εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη. Από την δεκαετία του 1.920 μ.Χ. εξυπηρετεί τα συμφέροντα της αποικιοκρατικής Βρετανίας, που μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αντικαταστάθηκαν από τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Η συμμαχία Ισραήλ-Σαουδικής Αραβίας, η συμμαχία μεταξύ δυο τόσο διαφοροποιημένων κρατών, δεν θα εκκολάπτονταν ούτε θα υφίστατο αν δεν υπήρχαν τα γεωπολιτικά σχέδια των Σιωνιστών (https://romioitispolis.gr/pos-dimioyrgithike-i-saoydiki-aravia-kai-poia-i-schesi-tis-me-ton-sionismo/).

Βουλευτής του Ερντογάν αποκαλύπτει την "έλευση Χαλίφη" για ολόκληρο το Ισλάμ. ΟΤούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δεν κατέχει επίσημα τον τίτλο του χαλίφη, καθώς το Οθωμανικό Χαλιφάτο καταργήθηκε το 1.924 μ.Χ.

Ωστόσο, αναλυτές και ιστορικοί επισημαίνουν ότι επιδιώκει διαχρονικά να αναβιώσει το ρόλο του ηγέτη στον ισλαμικό κόσμο, υιοθετώντας ρητορική που παραπέμπει σε "νεο-οθωμανικές" φιλοδοξίες και σε ένα άτυπο χαλιφάτο.

Ο Τούρκος βουλευτής Αλί Σαχίν (Ali Şahin) πολιτικός του Κόματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) αποκαλύψε την έλευση Χαλίφη για ολόκληρο το Ισλάμ, αποκαλύπτοντας πιθανό σχέδιο του ίδιου του Τούρκου προέδρου, το προφίλ του οποίου είναι συγκεκριμένο στον μουσουλμανικό κόσμο.

Η δήλωση αυτή του Τούρκου βουλευτή Αλί Σαχίν αντανακλά τις ιδέες του πανισλαμισμού και του νεο-οθωμανισμού, οι οποίες εμφανίζονται συχνά στον πολιτικό λόγο ορισμένων συντηρητικών κύκλων στην Τουρκία.

Η συζήτηση γύρω από την αναβίωση του θεσμού του Χαλιφάτου και την πολιτική ή πνευματική ένωση του μουσουλμανικού κόσμου χαρακτηρίζεται από έντονες διαφωνίες και διαφορετικές προσεγγίσεις:

Το ζήτημα της επαναφοράς του Χαλιφάτου εμφανίζεται κατά καιρούς στον τουρκικό Τύπο και από διάφορες ομάδες στο εσωτερικό της χώρας ως θέμα πολιτικής νοσταλγίας ή θρησκευτικής συζήτησης, αλλά όχι ως επίσημη πολιτική πρόταση από τον εν λόγω βουλευτή.

Το Χαλιφάτο καταργήθηκε επίσημα το 1.924 μ.Χ. από τον Μουσταφά Κεμάλ, στο πλαίσιο της ίδρυσης της σύγχρονης, κοσμικής Τουρκικής Δημοκρατίας. Ορισμένοι όμως πολιτικοί στην Τουρκία αναφέρονται θετικά στο οθωμανικό παρελθόν, επιδιώκοντας να ενισχύσουν την επιρροή της χώρας στην Μέση Ανατολή και στον ευρύτερο ισλαμικό κόσμο, και ένας απο αυτούς φυσικά είναι ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν.

ΟΙ Τούρκοι Ιλαμιστές θεωρούν ότι ένας κοινός πνευματικός ηγέτης θα μπορούσε να γεφυρώσει τις διαφορές μεταξύ των μουσουλμανικών κρατών, να φέρει σταθερότητα και να αντιμετωπίσει κοινές προκλήσεις, όπως η φτώχεια ή οι εξωτερικές επεμβάσεις, επεκτείνοντας το Ισλάμ σε όλον τον κόσμο.

Οι ίδιοι επισημαίνουν ότι ο μουσουλμανικός κόσμος είναι βαθιά διαιρεμένος σε εθνικό, δογματικό (π.χ. Σουνίτες και Σιίτες) και πολιτικό επίπεδο, καθιστώντας μια τέτοια ένωση μη ρεαλιστική. Παράλληλα, εκφράζουν ανησυχίες για την υπονόμευση του κοσμικού χαρακτήρα των κρατών και των δημοκρατικών θεσμών.

Στην εξωτερική της πολιτική, η Άγκυρα επιχειρεί συχνά να παρουσιαστεί ως ο προστάτης και η ηγετική φωνή των απανταχού Μουσουλμάνων, υιοθετώντας μια «νεο-οθωμανική» ατζέντα. Ασεβείς ενέργειες όπως η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί ικανοποιούν τη συντηρητική βάση της τουρκικής κυβέρνησης και αναζωπυρώνουν το όραμα των ισλαμιστών για επιστροφή στις προ-δημοκρατικές δομές, ακόμη και αν η κυβέρνηση δεν τις υιοθετεί θεσμικά.

Η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας (Diyanet) έχει λάβει τεράστια χρηματοδότηση και ισχύ, ελέγχοντας την κοινωνική και εκπαιδευτική ζωή σε βαθμό που θυμίζει παλιότερες οθωμανικές δομές (όπως το Meşihat). Επίσης έχουμε σταθερή σταδιακή άνοδος του θρησκευτικού στοιχείου στην εσωτερική πολιτική, την εκπαίδευση και τον κρατικό μηχανισμό της Τουρκίας.

Ο χαρακτηρισμός του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως «Χαλίφη» (ή «Σουλτάνου») χρησιμοποιείται συχνά στην πολιτική ανάλυση και στα ΜΜΕ για να περιγράψει τη φιλοδοξία του να καταστήσει την Τουρκία την ηγέτιδα δύναμη του σουνιτικού μουσουλμανικού κόσμου και να ανατρέψει την κοσμική κληρονομιά του Κεμάλ που είναι και το όνειρο του (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/mesi-anatoli/7381416_boyleytis-toy-erntogan-apokalyptei-tin-eleysi-halifi-gia-olokliro-islam#google_vignette/).

 

Εφιάλτης με υπογραφή Trump - Άναψε «πράσινο φως» στην Σαουδική Αραβία να κατασκευάσει Ατομική Βόμβα. Σε μια ανατρεπτική κίνηση, η κυβέρνηση του Προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, συμφώνησε να επιτρέψει στην Σαουδική Αραβία να εμπλουτίζει ουράνιο.

Εφιάλτης χωρίς τέλος εξελίσσεται η κατάσταση στην Μέση Ανατολή, με μια εξέλιξη που τινάζει την γεωπολιτική σκακιέρα στον αέρα και δημιουργεί μια νέα απειλή για τον πλανήτη.... Αυτό που αρνείται στο Ιράν, το επιτρέπει στην Σαουδική Αραβία!

Δηλαδή, μια από τις αιτίες του πολέμου που ξεκίνησε με το Ισραήλ εναντίον του Ιράν, ήταν ο εμπλουτισμός ουρανίου από την Τεχεράνη, που αν ολοκληρωθεί την καθιστά πυρηνική δύναμη, γεγονός στο οποίο δεν συμφωνούσαν ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ.

Τώρα, όπως μεταδίδει το CNN επικαλούμενο πηγές, σε μια ανατρεπτική κίνηση, η κυβέρνηση του Προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, συμφώνησε να επιτρέψει στην Σαουδική Αραβία να εμπλουτίζει ουράνιο.

Πολεμά το Ιράν, αλλά στηρίζει την Σαουδική Αραβία! Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το προσχέδιο της συμφωνίας προβλέπει την υποστήριξη των ΗΠΑ στο πυρηνικό πρόγραμμα της Σαουδική Αραβία. Οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν ήδη από τον Οκτώβριο του 2025 μ.Χ., ωστόσο το έγγραφο αναμένει ακόμη την υπογραφή του Trump.

Την ίδια στιγμή, σημειώνεται ότι η υπογραφή της συμφωνίας καθυστερεί, μεταξύ άλλων, λόγω του πολέμου με το Ιράν. Επιπλέον, η κυβέρνηση εκφράζει φόβους ότι το Congress ενδέχεται να μπλοκάρει τη συμφωνία.

Μάλιστα, η συμφωνία δεν απαιτεί από το Ριάντ να προσχωρήσει στο πρόσθετο πρωτόκολλο του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA), το οποίο διευρύνει τις εξουσίες των επιθεωρητών. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η άδεια για τον εμπλουτισμό ουρανίου θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο στην Σαουδική Αραβία για την δημιουργία πυρηνικών όπλων.

Νωρίτερα, το CNN είχε γράψει ότι το Ιράν παγίδευσε με εκρηκτικά τις εισόδους σε υπόγειες αποθήκες με εμπλουτισμένο ουράνιο και απέκλεισε εν μέρει την πρόσβαση στα πυρηνικά του αποθέματα. Παράλληλα, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, JD Vance, είχε δηλώσει ότι οι ΗΠΑ προτίθενται να ελέγξουν την καταστροφή των αποθεμάτων υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου στο Ιράν, στο πλαίσιο μιας νέας συμφωνίας με την Τεχεράνη.trumpMbis1.webp  Τι σημαίνει αυτή η απόφαση/ Η αποκάλυψη του CNN δεν αποτελεί απλώς μια διπλωματική είδηση, αλλά μια τεκτονική αλλαγή που μπορεί να πυροδοτήσει έναν ανεξέλεγκτο πυρηνικό όλεθρο.

1. Μέση Ανατολή: Η «πυρηνική πυριτιδαποθήκη» του πλανήτη-Το δόγμα Bin Salman γίνεται πράξη. Ο διάδοχος του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας, Mohammed bin Salman, το είχε ξεκαθαρίσει στο παρελθόν: «Αν το Ιράν αποκτήσει πυρηνική βόμβα, θα αποκτήσουμε κι εμείς το συντομότερο δυνατό». Η κίνηση του Trump τού δίνει ακριβώς αυτό το «κλειδί».

- Ανεξέλεγκτο Ιράν. Η είδηση ότι το Ιράν παγίδευσε με εκρηκτικά τις πυρηνικές του εγκαταστάσεις δείχνει ότι η Τεχεράνη είναι έτοιμη για όλα. Αν το Ιράν νιώσει ότι κυκλώνεται από δύο πυρηνικές δυνάμεις (το Ισραήλ και την Σαουδική Αραβία), η αποτροπή τελειώνει και ο λόγος περνάει στα όπλα.

- Το «τυφλό σημείο» του IAEA. Το γεγονός ότι η συμφωνία δεν υποχρεώνει το Ριάντ να δεχθεί τους αυστηρούς ελέγχους του IAEA σημαίνει ότι κανείς δεν θα ξέρει πότε η Σαουδική Αραβία θα περάσει από την «ειρηνική χρήση» στην κατασκευή κεφαλών.

2. Παγκόσμιες ισορροπίες: Το τέλος της Μη-Διασποράς Πυρηνικών Όπλων.

- Πράσινο φως για παγκόσμιο εξοπλισμό Όταν οι ΗΠΑ επιτρέπουν σε έναν στενό αλλά αυταρχικό σύμμαχο να εμπλουτίζει ουράνιο, καταρρέει η Συνθήκη Μη Διασποράς Πυρηνικών Όπλων (NPT). Χώρες όπως η Τουρκία, η Αίγυπτος ή η Νότια Κορέα θα αναρωτηθούν: «Γιατί όχι κι εμείς;».

- Το ρίσκο του Trump και του JD Vance/ Η κυβέρνηση Trump προσπαθεί να εξαναγκάσει το Ιράν σε συνθηκολόγηση, χρησιμοποιώντας τη Σαουδική Αραβία ως... μπαμπούλα. Όμως, αν το Κογκρέσο μπλοκάρει την συμφωνία, ο Trump θα βρεθεί εκτεθειμένος, ενώ αν περάσει, ο κόσμος μπαίνει στην πιο επικίνδυνη φάση του μετά τον Ψυχρό Πόλεμο

- Ο παράγοντας Ρωσία/Κίνα. Μια πυρηνική Σαουδική Αραβία αλλάζει τις ισορροπίες και για το Πεκίνο (που αγοράζει το πετρέλαιό της) και για την Μόσχα (που συνεργάζεται μαζί της στον OPEC+) Η Μέση Ανατολή παύει να είναι μια περιφερειακή σύγκρουση και μετατρέπεται σε ένα πεδίο όπου τυχόν λάθος υπολογισμός θα σημάνει παγκόσμιο πόλεμο.

Το παρασκήνιο του mega - deal: Πώς ο Bin Salman ανάγκασε τον Λευκό Οίκο σε υποχώρηση Η προκαταρκτική συμφωνία της κυβέρνησης του Donald Trump να επιτρέψει στην Σαουδική Αραβία τον εμπλουτισμό ουρανίου δεν είναι απλώς μια διπλωματική υποχώρηση.

Είναι μια απόλυτη στρατηγική νίκη του πανίσχυρου διαδόχου του σαουδαραβικού θρόνου, Mohammed bin Salman (MBS), ο οποίος κατάφερε να παίξει στην γεωπολιτική σκακιέρα με τους δικούς του όρους και να αναγκάσει τις ΗΠΑ να σπάσουν ένα δόγμα δεκαετιών.

Για χρόνια, η Ουάσιγκτον τηρούσε απαρέγκλιτα το λεγόμενο «χρυσό πρότυπο» στις πυρηνικές συμφωνίες: καμία αραβική χώρα δεν θα αποκτούσε το δικαίωμα να εμπλουτίζει ουράνιο σε δικό της έδαφος, ώστε να εκμηδενιστεί ο κίνδυνος κατασκευής πυρηνικών όπλων.

Πώς κατάφερε, λοιπόν, το Ριάντ να ανατρέψει αυτή την κόκκινη γραμμή; Το «πυρηνικό εκβιαστικό δίλημμα» προς τις ΗΠΑ/ Σύμφωνα με πληροφορίες από τα εγκυρότερα διεθνή δίκτυα (Wall Street Journal, New York Times), ο Bin Salman χρησιμοποίησε μια ωμή αλλά απόλυτα αποτελεσματική στρατηγική.

Ξεκαθάρισε στον Λευκό Οίκο πως αν οι ΗΠΑ αρνηθούν να του παρέχουν την τεχνολογία εμπλουτισμού, η Σαουδική Αραβία θα την αποκτούσε ούτως ή άλλως – στρεφόμενη στην Κίνα ή την Ρωσία. Το Πεκίνο, μάλιστα, είχε ήδη αρχίσει να βοηθά κρυφά το Ριάντ στην κατασκευή των πρώτων υποδομών επεξεργασίας ουρανίου στην έρημο.

Μπροστά στον εφιάλτη να χάσουν οι ΗΠΑ τον σημαντικότερο σύμμαχό τους στον αραβικό κόσμο και να δουν το Πεκίνο να κυριαρχεί ολοκληρωτικά στην ενέργεια της Μέσης Ανατολής, ο Trump αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Το μεγάλο παζάρι: Πετρέλαιο, εξοπλισμοί και Ισραήλ. Ο Bin Salman γνώριζε καλά τα «αδύναμα σημεία» της κυβέρνησης Trump και τα αξιοποίησε στο έπακρο:

- Η ιστορική εξομάλυνση με το Ισραήλ. Ο Trump ήθελε απεγνωσμένα το «diplomatic trophy» μιας συμφωνίας ειρήνης μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ισραήλ. Ο MBS το πρόσφερε ως αντάλλαγμα, αλλά με βαρύ τίμημα: «Θέλετε ειρήνη; Δώστε μας το ουράνιο».

- Μυθικά εξοπλιστικά συμβόλαια. Το Ριάντ δεσμεύτηκε για αγορές αμερικανικών όπλων και συστημάτων αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, τονώνοντας την αμερικανική αμυντική βιομηχανία, κάτι που αποτελεί βασική προτεραιότητα για τον Trump.

- Ο έλεγχος των τιμών του πετρελαίου. Σε μια περίοδο παγκόσμιας οικονομικής αστάθειας, ο έλεγχος των στροφίγγων του OPEC+ από το Ριάντ αποτελεί όπλο. Ο MBS κατέστησε σαφές ότι η ενεργειακή σταθερότητα της Δύσης περνά μέσα από την ικανοποίηση των πυρηνικών του φιλοδοξιών.

Τρομερό αυτό που πέτυχε ο πρίγκιπας - διάδοχος... και είναι το «τυφλό σημείο» που τρομάζει τους ειδικούς Το πιο σοκαριστικό στοιχείο της αποκάλυψης του CNN είναι ότι ο Bin Salman πέτυχε το απόλυτο: να μην υπογράψει το Πρόσθετο Πρωτόκολλο του IAEA.

Αυτό σημαίνει ότι οι διεθνείς επιθεωρητές δεν θα έχουν το ελεύθερο να ελέγχουν ανά πάσα στιγμή τις σαουδαραβικές εγκαταστάσεις. Ο MBS πρακτικά κέρδισε το δικαίωμα να αναπτύξει έναν πλήρη πυρηνικό κύκλο, έχοντας τα χέρια του λυμένα.

Αν το Ιράν κάνει το τελικό βήμα προς τη βόμβα, η Σαουδική Αραβία θα μπορεί –μακριά από τα μάτια της διεθνούς κοινότητας– να μετατρέψει το ειρηνικό της πρόγραμμα σε στρατιωτικό μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Τι σημαίνει για το Ιράν/ Η κίνηση της κυβέρνησης του Donald Trump να ανάψει το «πράσινο φως» για τον εμπλουτισμό ουρανίου στην Σαουδική Αραβία, παρόλο που μοιάζει με ρεβανσιστικό ρίσκο, αποτελεί το απόλυτο παράδειγμα της στρατηγικής της «μέγιστης πίεσης» που εφαρμόζει η Ουάσιγκτον απέναντι στο Ιράν. Δεν πρόκειται για μια αποσπασματική απόφαση, αλλά για ένα καλά μελετημένο –αν και εξαιρετικά επικίνδυνο– γεωπολιτικό σκάκι. Η κίνηση αυτή εξηγείται μέσα από τρεις βασικούς άξονες:

1. Η δημιουργία ενός «αντίπαλου δέους» πυρηνικής αποτροπής. Ο Trump λειτουργεί με καθαρούς όρους realpolitik. Βλέποντας ότι το Ιράν έχει ήδη προχωρήσει σε ακραίο βαθμό το δικό του πυρηνικό πρόγραμμα (παγιδεύοντας μάλιστα τις εγκαταστάσεις του με εκρηκτικά για να αποτρέψει πλήγματα), ο Λευκός Οίκος αποφάσισε να αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού.

Αντί να προσπαθεί να πείσει το Iran με διπλωματία, του δείχνει τον απόλυτο εφιάλτη του: Μια πυρηνικά εξοπλισμένη Σαουδική Αραβία ακριβώς δίπλα του. Η Ουάσιγκτον στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα στην Τεχεράνη: «Αν κάνετε το τελικό βήμα για την βόμβα, το Ριάντ θα έχει την δική του την επόμενη ημέρα. Δεν θα είστε ο πυρηνικός ηγεμόνας της περιοχής».

2. Το «μπαζούκας» στις διαπραγματεύσεις JD Vance – Τεχεράνης. Όπως αποκαλύπτει το κείμενο, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, JD Vance, ξεκαθάρισε ότι ο στόχος των ΗΠΑ είναι ο πλήρης έλεγχος και η καταστροφή των αποθεμάτων υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν στο πλαίσιο μιας νέας, σκληρής συμφωνίας.

Η παραχώρηση πυρηνικής τεχνολογίας στην Σαουδική Αραβία είναι το απόλυτο διαπραγματευτικό χαρτί (leverage) στα χέρια των Αμερικανών. Ο Trump λέει ουσιαστικά στους Ιρανούς, «καθίστε στο τραπέζι να υπογράψετε την παράδοση των πυρηνικών σας, αλλιώς υπογράφω τη συμφωνία με τον Bin Salman και σας κυκλώνω οριστικά».Είναι ένας κλασικός επιχειρηματικός εκβιασμός μεταφερμένος στη διεθνή διπλωματία.

3. Η αρχιτεκτονική της Pax Americana (Αμερικανικής Ειρήνης) στην Μέση Ανατολή. Ο Trump θέλει να απεμπλέξει τις ΗΠΑ από τους «αιώνιους πολέμους» της Μέσης Ανατολής, αλλά χωρίς να αφήσει κενό ισχύος που θα κάλυπτε η Κίνα ή η Ρωσία. Εξοπλίζοντας την Σαουδική Αραβία με πυρηνική τεχνολογία και συνδέοντάς την με το Ισραήλ, ο Trump δημιουργεί έναν πανίσχυρο, αυτόνομo άξονα κατά του Ιράν.

Με αυτόν τον τρόπο, η Ουάσιγκτον μεταφέρει το βάρος της ανάσχεσης του Ιράν στους ώμους των συμμάχων της, επιτρέποντας στις ΗΠΑ να στρέψουν την προσοχή τους στον μεγάλο τους αντίπαλο, την Κίνα.

Το μεγάλο ρίσκο. Ο Λευκός Οίκος υποχώρησε, αλλά το τίμημα για την παγκόσμια ασφάλεια ίσως αποδειχθεί ανυπολόγιστο.Η στρατηγική του Trump βασίζεται στην υπόθεση ότι το Ιράν θα τρομοκρατηθεί και θα υποχωρήσει.

Αν όμως οι υπολογισμοί του Λευκού Οίκου πέσουν έξω, η κίνηση αυτή αντί για αποτροπή μπορεί να προκαλέσει ένα προληπτικό πλήγμα (pre-emptive strike) από το Ιράν ή το Ισραήλ, οδηγώντας σε έναν γενικευμένο πυρηνικό πόλεμο στην Μέση Ανατολή (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/889052/efialtis-me-sarka-osta-kai-ypografi-trump-anapse-prasino-fos-sti-saoudiki-aravia-na-paraksei-atomiki-vomva).

Τρομερό: Οι Ιρανοί σάρωσαν για πρώτη φορά την Συρία με πυραύλους - Ματαιώνει σχέδιο σοκ με εισβολή τζιχαντιστών το IRGC. Η επιλογή της Συρίας δεν είναι διόλου τυχαία εκ μέρους των Φρουρών της Επανάστασης... Οι πληροφορίες των Φρουρών της Επανάστασης που σοκάρουν.

To δαχτυλίδι πυρός του Ιράν επεκτείνεται επικίνδυνα, αφού στις 16 Ιουλίου για πρώτη φορά οι Ιρανικοί πύραυλοι τύλιξαν στις φλόγες Αμερικανικές υποδομές στην Συρία, όπως μεταδίδει το SouthFront στις 17/7.

Η επιλογή της Συρίας δεν είναι διόλου τυχαία εκ μέρους των Φρουρών της Επανάστασης, δεδομένου ότι οι ιρανικές μυστικές υπηρεσίες διαθέτουν πληροφορίες για Αμερικανική εισβολή με την εργαλειοποίηση... Σύρων τζιχαντιστών από τον Νότο.

Αντίστοιχη λογική (προληπτική δηλαδή...) ακολουθούν και τα πλήγματα του Ιράν στο Ιρακινό Κουρδιστάν και την Erbil, προκειμένου να καταρρεύσουν, προτού καν ξεκινήσουν, τυχόν σχέδια για κουρδικό αντάρτικο σε Ιρανικά εδάφη.

Σημειωτέον, ότι ο Donald Trump εξετάζει διάφορα σχέδια για την επόμενη φάση του πολέμου συμπεριλαμβανομένης της εισβολής με Κούρδους και Τζιχαντιστές από πολλαπλές κατευθύνσεις εντός ιρανικών συνόρων.

Μάλιστα, ο αναλυτής Simon Mabon συσχετίζει, μέσω Al Jazeera τα πρόσφατα πλήγματα στον ιρανικό Νότο με Αμερικανικό σχέδιο χερσαίας εισβολής στο Ιράν. Παρά ταύτα, ο ακαδημαϊκός στο πανεπιστήμιο του Lancaster προειδοποιεί ότι «το πιθανό σενάριο [απόβασης στο Ιράν με στρατό],θα ήταν εξαιρετικά καταστροφικό και μια λανθασμένη ανάγνωση της κατάστασης εκ μέρους των ΗΠΑ».

Τρομερά αντίποινα των Ιρανικών δυνάμεων σε Συρία, το Κουβέιτ, το Ομάν και το Κατάρ. Επισημαίνεται, ότι οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC) ανακοίνωσαν στις 17 Ιουλίου ότι πραγματοποίησαν μια συντονισμένη σειρά επιθέσεων εναντίον στρατιωτικών εγκαταστάσεων των Ηνωμένων Πολιτειών στην Συρία, το Κουβέιτ, το Ομάν και το Κατάρ, περιγράφοντας την επιχείρηση ως το 13^ο κύμα της εκστρατείας αντιποίνων τους κατά των αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή.

Σε ανακοίνωσή του για το πλήγμα στη Συρία, το τμήμα δημοσίων σχέσεων του IRGC ανέφερε ότι η Αεροδιαστημική του Δύναμη κατέστρεψε ένα σύστημα ραντάρ και αρκετά ελικόπτερα ειδικών επιχειρήσεων στη φρουρά al-Tanf, προσθέτοντας ότι μεγάλος αριθμός Αμερικανών στρατιωτών σκοτώθηκε κατά το πλήγμα.

Οι Φρουροί συνέδεσαν την επιχείρηση με τους θανάτους επτά Ιρανών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στις 15 Ιουλίου σε Αμερικανικό πλήγμα στη φρουρά της 388ης Ταξιαρχίας του Στρατού στο Bampur, κοντά στη νοτιοανατολική πόλη Iranshahr.

Σάρωσαν ραντάρ επιτήρησης στο Salmah Plateau του Ομάν οι Φρουροί. Αναφέρθηκε ότι οι Ιρανικές δυνάμεις διατηρούν τον πλήρη έλεγχο στα Στενά του Hormuz, και προειδοποίησαν ότι καμία εξαγωγή πετρελαίου ή φυσικού αερίου από την περιοχή δεν θα επαναληφθεί για όσο διάστημα οι ΗΠΑ συνεχίζουν αυτό που αποκάλεσαν πράξεις επιθετικότητας.

Σε ξεχωριστή ανακοίνωση για τα πλήγματα στο Κουβέιτ, το IRGC ανέφερε ότι οι δυνάμεις του έπληξαν ένα ραντάρ επιτήρησης αντιπυραυλικής άμυνας, πολλές αποθήκες όπλων, δύο εκτοξευτές HIMARS και ένα απόθεμα πυραύλων, προκαλώντας μεγάλη πυρκαγιά σε βάση που φιλοξενεί Αμερικανικές δυνάμεις.

Δορυφορικό ντοκουμέντο που αποτυπώνει πλήγματα του Ιράν στην Ιορδανία. Η ανακοίνωση κατηγόρησε την Ουάσινγκτον για επανέναρξη των εχθροπραξιών εν μέσω διαπραγματεύσεων, ισχυριζόμενη ότι οι αμερικανικές δυνάμεις, σε κατάσταση απελπισίας, στράφηκαν σε πλήγματα εναντίον πολιτικών υποδομών — συμπεριλαμβανομένων τηλεπικοινωνιακών και σιδηροδρομικών εγκαταστάσεων, καθώς και διερχόμενων οχημάτων — σκοτώνοντας και τραυματίζοντας αμάχους κατά τη διαδικασία.

Αναφέρθηκε ότι αυτές οι ενέργειες προκάλεσαν απότομη πτώση στην παραγωγή και πλήρη διακοπή των εξαγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου μέσω των Στενών του Hormuz, και προειδοποίησαν ότι οι επιχειρήσεις αντιποίνων του Ιράν συνεχίζονται.

Σε περαιτέρω ανακοίνωση, το IRGC ανέφερε ότι οι δυνάμεις του κατέστρεψαν επίσης ένα ραντάρ ναυτικής επιτήρησης στο Salmah Plateau του Ομάν και ένα αμερικανικό ραντάρ εναέριας επιτήρησης στην περιοχή Ghanam της χώρας.

Η Επιχείρηση Κεραυνός «έκαψε» βάσεις των ΗΠΑ στο Κατάρ. Στην τελική του ανακοίνωση για την ημέρα, η οποία μεταδόθηκε από το κρατικό ειδησεογραφικό πρακτορείο του Ιράν IRNA, οι Φρουροί ανέφεραν ότι στοχοποίησαν την αεροπορική βάση Al Udeid στο Κατάρ, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και το προκεχωρημένο αρχηγείο της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM).

Ξεχωριστά, ο Στρατός του Ιράν ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της δωδέκατης φάσης αυτού που αποκαλεί Επιχείρηση Saeqeh, ή Κεραυνός, αναφέροντας ότι στην τελευταία φάση χρησιμοποιήθηκαν drones μάχης εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων και εγκαταστάσεων στο Κουβέιτ.

Το γραφείο Τύπου του Στρατού ανέφερε ότι περιπλανώμενα drones Arash έπληξαν θέσεις που χρησιμοποιούνται από τις αμερικανικές δυνάμεις καθώς και κέντρα εφοδιαστικής υποστήριξης, περιγράφοντας την επιχείρηση ως αντίποινα για τα εγκλήματα του εχθρού, όπως τα αποκάλεσε, και στη μνήμη των Ιρανών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στη σύγκρουση.

Υπογράμμισε ότι οι δυνάμεις του παραμένουν πλήρως προετοιμασμένες να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε περαιτέρω απειλή, και εξέφρασε την πεποίθηση ότι το Ιράν τελικά θα επικρατήσει έναντι αυτού που αποκάλεσε κακόβουλο και δόλιο εχθρό.

Για πρώτη φορά οι Ιρανοί σάρωσαν την Συρία. Το Κουβέιτ, το Ομάν και το Κατάρ επιβεβαίωσαν ότι δέχθηκαν επίθεση κατά την διάρκεια της νύχτας. Μόνο η Συρία αρνήθηκε ότι στοχοποιήθηκε από την Ισλαμική Δημοκρατία...

Κατά την διάρκεια της νύχτας, οι ΗΠΑ ανανέωσαν τα πλήγματα σε στρατιωτικές θέσεις και πολιτικές υποδομές σε ολόκληρο το νότιο Ιράν, προκαλώντας θύματα. Σύμφωνα με την Κυβερνητική Περιφέρεια του Hormozgan, τα συνεχιζόμενα νυχτερινά αμερικανικά πλήγματα έπληξαν τουλάχιστον έξι γέφυρες.

Οι υποδομές που στοχοποιήθηκαν περιλάμβαναν τη γέφυρα Geriveh στην διαδρομή Bandar Abbas–Khamir–Lar· την γέφυρα κοντά στη Latidan στη διαδρομή επιστροφής μεταξύ Bandar Abbas, Khamir και Lar· δύο γέφυρες στον δρόμο Kahourestan–Lar· μια ημιτελή γέφυρα στην διαδρομή Bandar Khamir–Keshar–Bandar Abbas· και τη γέφυρα του χωριού Marou στην επαρχία Khamir.

Οι ΗΠΑ χτύπησαν... αμάχους στο Νότιο Ιράν. Το Πανεπιστήμιο Ιατρικών Επιστημών του Hormozgan ανέφερε ότι ο απολογισμός των νεκρών από τις επιθέσεις στις γέφυρες του Bandar Khamir αυξήθηκε σε επτά, ενώ άλλοι εννέα τραυματίστηκαν και παραμένουν υπό ιατρική περίθαλψη. Σε άλλο πλήγμα εναντίον κατοικημένης γειτονιάς στην πόλη-λιμάνι Bandar Abbas, τουλάχιστον ένας άμαχος σκοτώθηκε και άλλοι οκτώ τραυματίστηκαν.

Οι ΗΠΑ έπληξαν επίσης τον σιδηροδρομικό κόμβο της πόλης, τραυματίζοντας δύο ανθρώπους. Εκρήξεις αναφέρθηκαν επίσης κοντά στο αεροδρόμιο του Bandar Abbas, με τουλάχιστον ένα βλήμα να πλήττει την εγκατάσταση.

Τα αμερικανικά πλήγματα στοχοποίησαν επιπλέον το αεροδρόμιο του Iranshahr στο Νοτιοανατολικό Ιράν, όπου ακούστηκαν τρεις εκρήξεις γύρω από το αεροδρόμιο. Οι επιθέσεις τραυμάτισαν τουλάχιστον ένα άτομο και προκάλεσαν ζημιές στις υποδομές ηλεκτροδότησης και στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων του αεροδρομίου.

To δαχτυλίδι πυρός του Ιράν τυλίγει στις φλόγες και την Συρία. Η CENTCOM αγνόησε όλα αυτά, ισχυριζόμενη σε ανακοίνωσή της ότι τα πλήγματα έπληξαν τοποθεσίες παράκτιας επιτήρησης και αεράμυνας, στρατιωτικές υποδομές εφοδιαστικής και θαλάσσιες δυνατότητες.

Η διοίκηση ανέφερε ότι το τελευταίο κύμα πληγμάτων πραγματοποιήθηκε για να υποβαθμίσει περαιτέρω τις ιρανικές στρατιωτικές δυνατότητες και να καταστήσει την Ισλαμική Δημοκρατία υπόλογη για τις πρόσφατες επιθέσεις στην εμπορική ναυτιλία.

Η τελευταία σύγκρουση ήταν η πιο εκτεταμένη από την έναρξη της περιορισμένης αντιπαράθεσης μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν δέκα ημέρες νωρίτερα. Η αντιπαράθεση έχει φέρει το μνημόνιο κατανόησης που υπέγραψαν οι δύο πλευρές τον περασμένο μήνα για τον τερματισμό του πολέμου στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Τα αμερικανικά πλήγματα σε υποδομές στο Ιράν είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσουν μεγαλύτερη κλιμάκωση εάν συνεχιστούν. Το Ιράν έχει ήδη αποδείξει την προθυμία του να επεκτείνει τον δακτύλιο της φωτιάς στοχοποιώντας την Συρία.

Al Jazeeera: Προπομπός χερσαίας εισβολής των ΗΠΑ τα πλήγματα στον Ιρανικό Νότο. Ο Simon Mabon, καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ, δήλωσε στο Al Jazeera ότι το μοτίβο των πληγμάτων θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως «ενδεχομένως προπομπός μιας χερσαίας εισβολής», επισημαίνοντας την αυξανόμενη ρητορική στις ΗΠΑ που υποδηλώνει ότι η διασφάλιση των Στενών του Hormuz και της νότιας ακτογραμμής του Ιράν ίσως απαιτήσει επίγειες δυνάμεις. «Ωστόσο, δεν θεωρώ ότι αυτό είναι το πιθανό σενάριο, με την έννοια ότι θα ήταν εξαιρετικά καταστροφικό και μια λανθασμένη ανάγνωση της κατάστασης εκ μέρους των ΗΠΑ», πρόσθεσε.

Σε αυτό το στάδιο, ο Mabon εκτίμησε ότι οι επιθέσεις είχαν περισσότερο ως στόχο να εντείνουν την πίεση στην Τεχεράνη και να «την οδηγήσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», σημειώνοντας ότι προηγούμενοι γύροι κλιμάκωσης ακολουθήθηκαν τελικά από την επανέναρξη της διπλωματίας. Προειδοποίησε, ωστόσο, ότι τα πλήγματα σε πολιτικές υποδομές δεν θα έστρεφαν απαραίτητα τον Ιρανικό πληθυσμό εναντίον της κυβέρνησής του.

Αντίθετα, ανέφερε ότι τέτοιες επιθέσεις θα μπορούσαν να ενισχύσουν το αφήγημα της Τεχεράνης ότι η Ουάσιγκτον προκαλεί εσκεμμένα δεινά στους Ιρανούς πολίτες. «Οι Αμερικανικές επιθέσεις σε πολιτικές υποδομές δεν θα εκλαμβάνονταν ως κάτι αρνητικό για το καθεστώς», δήλωσε ο Mabon.

«Θα θεωρούνταν, όσον αφορά τους Ιρανούς, ως η συνήθης πρακτική των ΗΠΑ να στοχοποιούν αμάχους». Προειδοποίησε επίσης ότι η αντιπαράθεση θα μπορούσε να γίνει σημαντικά πιο καταστροφική.

«Έχουμε δει ρητορική από τον Trump που ίσως δείχνει μια πιο σκοτεινή τροπή των γεγονότων, όπου οι στόχοι θα μπορούσαν να μετατοπιστούν από τις στρατιωτικές τοποθεσίες σε άλλες που θα είχαν πιο ολέθριες συνέπειες για τον ιρανικό λαό».

Οι ΗΠΑ ρίχνουν Σύρους Τζιχαντιστές σε σχέδιο χερσαίας εισβολής εντός Ιρανικών εδαφών. Ήδη από τον Μάρτιο το BankingNews, έχει επισημάνει, ότι ο δυτικός συνασπισμός προωθεί αυτό που οι ιρανικές μυστικές υπηρεσίες αποκαλούν «Σχέδιο Haman», που αποσκοπεί στην κατάληψη κρίσιμων εγκαταστάσεων του Ιράν, στο άνοιγμα του Hormuz και στην κατάσχεση αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου.

Πρόκειται, για το ταυτόχρονο χτύπημα σε στρατηγικές τοποθεσίες της Ιρανικής επικράτειας, όπως αεροδρόμια, το οποίο θα ακολουθήσει μία ειδική αποβατική επιχείρηση ειδικών δυνάμεων του αμερικανικού στρατού, με τη Delta Force να βρίσκεται στην αιχμή του δόρατος.

Ταυτόχρονα, όπως, επισημαίνουν οι ιρανικές μυστικές υπηρεσίες, στην μάχη κατά της Τεχεράνης θα ριχτούν Ουκρανοί χειριστές drones και Σύροι τζιχαντιστές, δυνάμεις που για δικούς της λόγους επιθυμούν αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν.

Σε αυτό το σχέδιο, κεντρικό ρόλο ενέχουν - όχι ο Περσικός Κόλπος - αλλά εδάφη που βρίσκονται στα σύνορα μεταξύ Ιράν και Αζερμπαϊτζάν, από όπου φημολογείται ότι θα ξεκινήσει η εισβολή των αμερικανικών δυνάμεων και των (ανόητων προθύμων) συμμάχων τους.

Πάντως, το Ισραήλ διεμήνυσε από την πλευρά του ότι δεν σκοπεύει να συμμετέχει με χερσαία στρατεύματα σε μία αποβατική επιχείρηση κατά του Ιράν. Από την πλευρά του, το Breibart μεταδίδει ότι ο κεντρικός στόχος της αμερικανικής επέμβασης θα είναι η απόσπαση των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου από κρίσιμες υποδομές της Ιρανικής επικράτειας, όπως τα εργοστάσια Natanz και Fordow.

Σχέδιο Haman - Απόβαση σε 4 αεροδρόμια του Ιράν, επίθεση από πολλαπλές κατευθύνσεις. Τα Ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης επικαλούμενα τις υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας, μεταδίδουν ότι οι ΗΠΑ προετοιμάζουν αεροπορική επιδρομή σε αεροδρόμια-κλειδιά — Bandar Abbas, Kermanshah, Urmia και Tabriz — σε συντονισμό με χερσαία εισβολή πολιτοφυλακών στο βορειοδυτικό Ιράν.

Άρθρο της ιρανικής κρατικής εφημερίδας Tehran Times περιγράφει φερόμενα αμερικανοϊσραηλινά σχέδια (με την κωδική ονομασία "Haman" στην αναφορά), τα οποία περιλαμβάνουν επιχειρήσεις αερομεταφοράς, δράση ελικοπτέρων και περιορισμένες αποβάσεις στρατευμάτων.

Στόχος είναι η προσβολή τοποθεσιών εκτόξευσης πυραύλων, πυρηνικών υποδομών και παράκτιων περιοχών κοντά στα στενά του Hormuz, υποστηρίζοντας ενδεχομένως Κουρδικές ή άλλες δυνάμεις «ανόητων προθύμων».

Κλειδί τα σύνορα με Αζερμπαϊτζάν, εμπλοκή Σύρων τζιχαντιστών. Όπως αποκαλύπτουν οι Ιρανικές υπηρεσίες πληροφοριών ήδη 4.000 Αμερικανοί στρατιώτες, πλαισιωμένοι από ακραίους τακφιριστές μαχητές από τη Συρία, έχουν αναπτυχθεί στο Αζερμπαϊτζάν.

Ήδη από τις 25 Μαρτίου, 20 drones παραβίασαν τα σύνορα του Ιράν για αναγνώριση. Το «Νότιο» μέτωπο και η επέμβαση από Μπαχρέιν και Πακιστάν. Παράλληλα, το σχέδιο περιλαμβάνει χερσαία εισβολή από Μπαχρέιν και Πακιστάν, με στόχο την Αμερικανική διείσδυση σε περιοχές του Ιρανικού Νότου,

Συνολικά 5.000 Αμερικανοί στρατιώτες (2.500 σε κάθε χώρα) ετοιμάζονται για προέλαση με στόχο την κατάληψη και απομόνωση της περιοχής Chabahar, όπου βρίσκεται ένα από τα πλέον στρατηγικής σημασίας λιμάνια του Περσικού Κόλπου.

Σκοπός είναι η διείσδυση προς τις κεντρικές επαρχίες —πιθανότατα τη Yazd— και η κατάληψη της «πόλης των πυραύλων». Επισημαίνεται ότι ήδη, δυνάμεις τζιχαντιστών, Κούρδοι μαχητές και 2.000 Αμερικανοί στρατιώτες είναι παρατεταγμένοι στο Ιρακινό Κουρδιστάν και περιμένουν το πράσινο φως του Πενταγώνου για ενεργοποίηση δυνάμεων.

Εκκίνηση... από την Τεχεράνη και την καταστροφή του πυρηνικού σταθμού της Bushehr. Η εν λόγω επίθεση πολλαπλών μετώπων αναμένεται να ξεκινήσει με την διάλυση των υποδομών ηλεκτροδότησης στη νότια Τεχεράνη και το Ιράν, ενώ ακολουθεί η καταστροφή του πυρηνικού σταθμού στο Bushehr.

Έχουν ήδη δοθεί προειδοποιήσεις για απομάκρυνση των ρωσικών δυνάμεων, ενώ η πρόσβαση του σταθμού στη θάλασσα έχει αποκλειστεί μέσω βομβαρδισμών για την αποφυγή μόλυνσης. Απώτερος στόχος είναι το άνοιγμα του Στενού του Hormuz και η απόβαση σε νησιά, όπως το Kharg, αλλά και η στοχοποίηση των Ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/888852/tromero-oi-iranoi-sarosan-gia-proti-fora-ti-syria-me-pyraylous-mataionoun-sxedio-sok-me-eisvoli-tzixantiston-oi-frouroi).

 

Επικίνδυνη κλιμάκωση με ωμό τελεσίγραφο του Ιράκ στην Συρία: Αν αγγίξετε τη Hezbollah, θα ισοπεδώσουμε την Δαμασκό. Το μήνυμα της Βαγδάτης ήταν απόλυτα ξεκάθαρο και τρομακτικό: «Κάθε Συριακό βήμα προς τον Λίβανο θα ακολουθείται από ένα Ιρακινό βήμα προς την Συρία».. Μια εφιαλτική γεωπολιτική βόμβα απειλεί να τινάξει ολόκληρη την Μέση Ανατολή στον αέρα και να πυροδοτήσει έναν ανεξέλεγκτο περιφερειακό πόλεμο.

Όπως αποκαλύπτει η Λιβανέζικη εφημερίδα Al-Akhbar, η κυβέρνηση του Ιράκ απηύθυνε μια ωμή, γραμμένη με αίμα προειδοποίηση-τελεσίγραφο προς τον νέο πρόεδρο της Συρίας, Ahmad al-Sharaa, να μείνει μακριά από τον Λίβανο, την ώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σαουδική Αραβία ασκούν ασφυκτικές πιέσεις στην Δαμασκό για να χτυπήσει την Hezbollah.

Οι Ιρακινοί αξιωματούχοι κατέστησαν σαφές στην Συρία ότι οποιαδήποτε εμπλοκή της θα έχει άμεσες, ολέθριες επιπτώσεις στην ίδια την χώρα. Το μήνυμα της Βαγδάτης ήταν απόλυτα ξεκάθαρο και τρομακτικό: «Κάθε Συριακό βήμα προς τον Λίβανο θα ακολουθείται από ένα Ιρακινό βήμα προς την Συρία».

Το φάντασμα του εμφυλίου και η απειλή των σιιτικών φατριών. Η Βαγδάτη ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να παραμείνει θεατής αν η σιιτική κοινότητα στον Λίβανο ή η Hezbollah αντιμετωπίσουν την οποιαδήποτε απειλή που πηγάζει από το Συριακό έδαφος, τονίζοντας ότι οι πανίσχυρες Ιρακινές ένοπλες φατρίες της αντίστασης θα παρέμβουν αμέσως στρατιωτικά. Μια τέτοια κίνηση θα άνοιγε τις πύλες της κολάσεως για την Συρία, διαλύοντας τις προσπάθειές της για εσωτερική σταθερότητα και ανοικοδόμηση σχέσεων με τους γείτονές της.

Το παρασκήνιο των πιέσεων του Trump. Ο Σύρος Πρόεδρος Ahmad al-Sharaa αποκάλυψε στους Ιρακινούς ότι η Ουάσινγκτον του ζήτησε ευθέως να παρέμβει στον Λίβανο κατά της Hezbollah, αίτημα το οποίο ο ίδιος απέρριψε, δηλώνοντας πως προτεραιότητά του είναι η αποφυγή νέων μετώπων.

Μάλιστα, ο Αμερικανός Πρόεδρος Donald Trump ανανέωσε δημόσια τις εκκλήσεις του για Συριακή επέμβαση, δηλώνοντας προκλητικά ότι ο Sharaa θα «καθαρίσει» με την Hezbollah με διαφορετικό τρόπο από ό,τι το Ισραήλ.

Παρά τις διαβεβαιώσεις της Δαμασκού, στην περιοχή επικρατεί πολεμικός συναγερμός, καθώς έχει ήδη καταγραφεί ύποπτη και μαζική συγκέντρωση Συριακών στρατιωτικών δυνάμεων κατά μήκος των συνόρων με τον Λίβανο, πολύ κοντά στα προπύργια της Hezbollah στο Baalbek-Hermel και στην Beqaa.

Πετρέλαιο, δόγματα και η σκιά του Ιράν. Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα, ο πρωθυπουργός του Ιράκ, Ali al-Zaidi, σχεδιάζει να μεταβεί στην Δαμασκό στα τέλη του μήνα. Στο τραπέζι θα πέσουν κρίσιμα οικονομικά και θρησκευτικά ζητήματα, όπως:

- Η προμήθεια της Συρίας με Ιρακινό πετρέλαιο.

- Η επανεκκίνηση του στρατηγικού αγωγού που τροφοδοτεί το διυλιστήριο της Baniyas (με τις ευλογίες των ΗΠΑ).

- Οι εγγυήσεις για την προστασία των δικαιωμάτων της σιιτικής κοινότητας της Συρίας και των ιερών τους ναών, με κυριότερο το ιερό προσκύνημα Sayyida Zainab.

Ωστόσο, οι αναλυτές προειδοποιούν ότι το Ιρακινό τελεσίγραφο συνδέεται άμεσα με το φορτισμένο κλίμα που ακολούθησε την μαζική νεκρική πομπή στο Ιράκ για τον εκλιπόντα θρησκευτικό ηγέτη Sayyed Ali Khamenei, γεγονός που αποδεικνύει την απόλυτη συσπείρωση των σιιτικών δυνάμεων της περιοχής.

Ήδη, οι φιλοϊρανικές Ιρακινές φατρίδες έχουν λάβει την απόφαση να εισβάλουν στην Συρία αν εκείνη επιτεθεί στη Hezbollah, ενώ το ίδιο το Ιράν δείχνει τα δόντια του: Μόλις μία ημέρα πριν, μια ιρανική πυραυλική επίθεση ισοπέδωσε πρώην Αμερικανική βάση στην Συριακή περιοχή al-Tanf, εκεί όπου οι συριακές δυνάμεις είχαν κατασχέσει νωρίτερα ένα μεγάλο φορτίο όπλων που προοριζόταν για την Hezbollah. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται πλέον στο χείλος μιας ολοκληρωτικής ανάφλεξης  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/888992/epikindyni-klimakosi-me-omo-telesigrafo-tou-irak-sti-syria-an-aggiksete-ti-hezbollah-tha-isopedosoume-ti-damasko/).

 

Σχέδιο χερσαίας εισβολής του Ιράν στο Κουβέιτ! – Στόχος η κατάληψη αμερικανικών βάσεων και η αιχμαλωσία στρατιωτών. Τι αναφέρουν Ιρανοί αναλυτές. Σε τροχιά ολοκληρωτικού περιφερειακού πολέμου εκτρέπεται η κρίση στην Μέση Ανατολή, καθώς μετά τις απειλές για πυραυλικά πλήγματα κατά των Εμιράτων, έρχεται στο φως η αποκάλυψη ότι η Τεχεράνη εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο χερσαίας εισβολής στο Κουβέιτ.

Στόχος της επιχείρησης θα είναι η κατάληψη των στρατηγικών Αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων και η αιχμαλωσία των δυνάμεων των ΗΠΑ που σταθμεύουν εκεί. Η πληροφορία, βασίζεται σε δηλώσεις κορυφαίων Ιρανών αναλυτών και αξιωματούχων, οι οποίοι ξεκαθαρίζουν ότι αν η Ουάσιγκτον συνεχίσει τη στρατιωτική της εκστρατεία κατά του Ιράν, η απάντηση της Τεχεράνης θα είναι μια γενικευμένη, πλήρους κλίμακας αντεπίθεση.

Αμυντικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε de facto κήρυξη τρίτου παγκοσμίου πολέμου στην περιοχή, καθώς θα ανάγκαζε τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους σε μια μαζική απάντηση, κλείνοντας οριστικά τα Στενά του Ορμούζ και τινάζοντας στον αέρα την παγκόσμια οικονομία.

Εάν ένα τέτοιο εφιαλτικό σενάριο πραγματοποιηθεί, θα είναι η δεύτερη φορά μέσα σε σχεδόν 40 χρόνια που το Κουβέιτ θα υποστεί επίθεση και χερσαία εισβολή στο έδαφός του, μετά την ιστορική Ιρακινή εισβολή του Σαντάμ Χουσεΐν το 1.990 μ.Χ, που είχε συγκλονίσει τον πλανήτη.

Στο στόχαστρο οι βάσεις Camp Buehring και Camp Arifjan. Ο εξέχων Ιρανός δημοσιογράφος και αναλυτής, Μεχντί Χαναλιζαντέ, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Το Κουβέιτ θεωρείται μία από τις κύριες επιλογές του Ιράν για μια πιθανή χερσαία εισβολή, με στόχο την κατάληψη των δύο αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων που βρίσκονται εντός της χώρας».

Οι Ιρανικοί σχεδιασμοί επικεντρώνονται στις εξής στρατηγικές υποδομές των ΗΠΑ: Στο Camp Buehring και το Camp Arifjan, που αποτελούν κομβικά κέντρα επιμελητείας και στάθμευσης των αμερικανικών δυνάμεων στρατού ξηράς. Στην αεροπορική βάση Ali Al Salem (Ali Al Salem Air Base), η οποία αποτελεί ορμητήριο της Αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας στην περιοχή.

«Κανένα πολιτικό σύνορο δεν θα είναι ασφαλές». Την ίδια ώρα, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Μανουσέρ Μοτακί, είχε προειδοποιήσει στο παρελθόν ότι το Ιράν έχει τη δυνατότητα να εξαπολύσει χερσαία επιχείρηση για να συλλάβει Αμερικανούς στρατιώτες και να τους μεταφέρει ως αιχμαλώτους πολέμου στο Ιρανικό έδαφος, εάν αυτό κριθεί απαραίτητο.

Το μήνυμα που εκπέμπει η Τεχεράνη τις τελευταίες ώρες είναι ισοπεδωτικό. Ιρανοί αξιωματούχοι διαμηνύουν σε όλους τους τόνους ότι αν οι αμερικανικές επιδρομές συνεχιστούν, «κανένα πολιτικό σύνορο δεν θα είναι ασφαλές» και ότι η χώρα θα περάσει άμεσα σε μια «γενικευμένη επιθετική στρατηγική» (full-scale offensive), μετατρέποντας ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο σε εμπόλεμη ζώνη.

Αμυντικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε de facto κήρυξη τρίτου παγκοσμίου πολέμου στην περιοχή, καθώς θα ανάγκαζε τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους σε μια μαζική απάντηση, κλείνοντας οριστικά τα Στενά του Ορμούζ και τινάζοντας στον αέρα την παγκόσμια οικονομία (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/sxedio-xersaias-eisvolis-tou-iran-sto-kouveit-stoxos-i-katalipsi-amerikanikon-vaseon-kai-i-aixmalosia-stratioton/).

 Νετανιάχου: ”Τα 3 τελευταία χρόνια αποτρέψαμε την καταστροφή του Τρίτου Ναού”. Τι εννοεί ο ”ποιητής”; Επ΄ευκαιρία της Εβραικής γιορτής Tisha B’Av που αναφέρεται κυρίως στην καταστροφή του Πρώτου και Δεύτερου Ναού των Ιεροσολύμων ο Νετανιάχου προχώρησε σε μια εντελώς σιβυλλική δήλωση : ”τα 3 τελευταία χρόνια αποτρέψαμε την καταστροφή του Τρίτου Ναού”..

Τι εννοεί ο ”ποιητής”; Ποιός είναι ο Τρίτος Ναός αφού δεν υπάρχει και ποτέ ως σήμερα δεν Ανεγέρθηκε; Βέβαια παραμένει ένας από τους κορυφαίους εθνικούς στόχους των Ισραηλινών που ως τώρα δεν έχει ευδοκιμήσει. Οπότε τι θέλει να πει ο Νετανιάχου.. Τον έχει στα σκαριά;..Έχει αρχίσει τις εργασίες ή μίλησε μόνο συμβολικά, αλληγορικά; Σύμφωνα με την Ορθόδοξη χριστιανική εσχατολογία η ανέγερση του θα σηματοδοτήσει την έλευση Αντιχρίστου που κατά τους Ιουδαιστές αυτός θα είναι ο Μεσσίας.

Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν το βράδυ της Τετάρτης στην Ιερουσαλήμ για να τιμήσουν την καταστροφή των δύο Ναών και αρκετές τραγωδίες στην Εβραϊκή ιστορία. Ισραηλινοί στο Δυτικό Τείχος κατά τη νηστεία του Tisha B’Av Ίδρυμα Κληρονομιάς Δυτικού Τείχους

Χιλιάδες πιστοί συγκεντρώθηκαν το βράδυ της Τετάρτης στο Δυτικό Τείχος στην Ιερουσαλήμ για να προσευχηθούν και να τιμήσουν το Tisha B’Av, μια ημέρα νηστείας και πένθους στο εβραϊκό ημερολόγιο.

Αρκετές πολιτικές προσωπικότητες συμμετείχαν στη συγκέντρωση, συμπεριλαμβανομένου του Υπουργού Εθνικής Ασφάλειας Itamar Ben-Gvir, του πρώην πρωθυπουργού Naftali Bennett και του αρχηγού του κόμματος Yashar Gadi Eisenkot.

Η Tisha B’Av τιμά κυρίως την καταστροφή του Πρώτου και του Δεύτερου Ναού στην Ιερουσαλήμ. Για περίπου 25 ώρες, από τη δύση του ηλίου μέχρι την δύση του ηλίου την επόμενη μέρα, οι πιστοί απέχουν από φαγητό και ποτό.

Αυτή η ημέρα σηματοδοτείται επίσης από την ανάγνωση του Βιβλίου των Θρήνων, της Μεγκίλα, που παραδοσιακά αποδίδεται στον προφήτη Ιερεμία. Το κείμενο περιγράφει την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και την εξορία του εβραϊκού λαού από την Γη του Ισραήλ.

Αρκετές άλλες τραγωδίες στην εβραϊκή ιστορία συνδέονται με την 9^η του Av ή μια περίοδο κοντά σε αυτήν την ημερομηνία. Αυτά περιλαμβάνουν την καταστροφή της πόλης Μπετάρ από τους Ρωμαίους και την καταστολή της εξέγερσης Μπαρ Κόχμπα, την απέλαση των Εβραίων από την Αγγλία, τη Γαλλία και την Ισπανία, και τις μαζικές απελάσεις από το Γκέτο της Βαρσοβίας.

Την παραμονή της Τισά Μπ’Αβ, ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε ότι τα τελευταία τρία χρόνια, οι Ισραηλινοί είχαν αποτρέψει «την καταστροφή του Τρίτου Ναού». «Έχουμε δείξει στον κόσμο ότι ο λαός του Ισραήλ είναι θαρραλέος, ότι ο στρατός του είναι θαρραλέος και ότι αυτή η γενιά είναι μια γενιά ηρώων», δήλωσε. «Αποκρούσαμε την απειλή της καταστροφής και πετύχαμε μεγάλες νίκες», πρόσθεσε ο πρωθυπουργός.(i24news)

Την παραμονή της Τίσα Μπ’Αβ: Ο Πρόεδρος του Ισραήλ ο Ισαάκ Χέρτζογκ διαβάζει από τον προφήτη Ιερεμία τους ”Θρήνους” με στρατιώτες της Ταξιαρχίας των Χασμοναίων..Σε μεγάλη θρησκευτική υπερδιέγερση το Ισραήλ και μάλιστα οι κυβερνώντες..

Πέτρες από την περιοχή Χαβάτ Γκιλάντ φτάνουν στο Τζαμί Αλ-Άκσα. Ένας εξτρεμιστής ραβίνος τις επιδεικνύει κατά την εισβολή του στο τέμενος, ισχυριζόμενος ότι θα χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή του «Ναού» (https://romioitispolis.gr/netaniachoy-ta-3-teleytaia-chronia-apotrepsame-tin-katastrofi-toy-tritoy-naoy-ti-ennoei-o-poiitis/)…

Τελεσίγραφο Ιράν σε ΗΠΑ: Θα ισοπεδώσουμε το Ισραήλ εάν χτυπήσετε το Kuh Kolang... Καθοριστικό το πυρηνικό Natanz στο σχέδιο Trump. Ο Trump απειλεί να ισοπεδώσει γέφυρες και εργοστάσια του Ιράν – Ο κόσμος μπροστά σε πόλεμο υποδομών... τι κρύβεται όμως κάτω από ένα βουνό...

Η αντιπαράθεση Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν εισέρχεται σε ακόμη πιο επικίνδυνη φάση, καθώς ο Donald Trump ανεβάζει δραματικά τους τόνους και απειλεί πλέον ανοιχτά κρίσιμες ιρανικές υποδομές. Το Ιράν όμως είναι ξεκάθαρο... αν χτυπήσετε το Kuh Kolang, θα ισοπεδώσουμε το Ισραήλ.... Στο επίκεντρο δηλαδή βρίσκεται η υπόγεια περιοχή Kuh Kolang Gaz La, γνωστή και ως Pickaxe Mountain, κοντά στο πυρηνικό συγκρότημα του Natanz.

Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος προειδοποίησε ότι για κάθε επίθεση του Ιράν εναντίον πλοίου στο Στενό του Hormuz, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να καταστρέφουν μία ιρανική γέφυρα ή έναν σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι δηλώσεις αυτές προκαλούν φόβους ότι η σύγκρουση μετακινείται από τα στρατιωτικά πλήγματα σε έναν ευρύτερο «πόλεμο υποδομών», με απρόβλεπτες συνέπειες για τον άμαχο πληθυσμό, την ενεργειακή ασφάλεια και ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία. Η απειλή κατά γεφυρών και μονάδων ηλεκτροπαραγωγής επιβεβαιώθηκε από διεθνή μέσα, ενώ η Τεχεράνη προειδοποίησε για ανάλογα αντίποινα.

Η μυστηριώδης εγκατάσταση δίπλα στο Natanz. Το Kuh-e Kolang Gaz La είναι ένα βαθιά θαμμένο συγκρότημα σηράγγων που κατασκευάζεται κοντά στις εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου του Natanz.

Η ακριβής χρήση του δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Δυτικές αναλύσεις υποστηρίζουν ότι θα μπορούσε να φιλοξενήσει δραστηριότητες σχετικές με προηγμένες φυγοκεντρικές μηχανές ή άλλες ευαίσθητες πυρηνικές λειτουργίες. Ωστόσο, δεν έχουν παρουσιαστεί δημόσια αποδεικτικά στοιχεία ότι στην εγκατάσταση πραγματοποιείται ήδη εμπλουτισμός ουρανίου.

Η μεγάλη απόσταση των σηράγγων από την επιφάνεια καθιστά την εγκατάσταση εξαιρετικά δύσκολο στόχο, ακόμη και για ισχυρά διατρητικά όπλα. Ειδικοί εκτιμούν ότι βρίσκεται περίπου 100 μέτρα κάτω από το βουνό και ότι μία αεροπορική επίθεση ενδέχεται να μην αρκεί για την πλήρη καταστροφή της.

Απειλές χωρίς επιβεβαιωμένες πληροφορίες. Η Ιρανική πλευρά κατηγορεί τον Donald Trump ότι χρησιμοποιεί ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ως πρόσχημα για στρατιωτικές απειλές. Το επιχείρημα της Τεχεράνης είναι ότι η Ουάσινγκτον δεν έχει δημοσιοποιήσει τεκμηριωμένα στοιχεία για το τι ακριβώς συμβαίνει στο εσωτερικό του βουνού, αλλά αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επίθεσης.

Αυτό, σύμφωνα με την ιρανική αφήγηση, αποδεικνύει ότι η απειλή δεν αποτελεί απλώς αντίδραση σε συγκεκριμένη πυρηνική δραστηριότητα, αλλά μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής ψυχολογικής και πολιτικής πίεσης.

"Θα ισοπεδώσουμε το Ισραήλ". Σε ένα ακόμη πιο εκρηκτικό μήνυμα προς την Ουάσινγκτον, ιρανικές πηγές υποστηρίζουν ότι η Τεχεράνη έχει προειδοποιήσει πως οποιοδήποτε αμερικανικό πλήγμα κατά του Kuh Kolang, της υπόγειας εγκατάστασης κοντά στο Natanz, θα μπορούσε να προκαλέσει άμεση και συντριπτική απάντηση εναντίον του Ισραήλ. Η διατύπωση περί «ισοπέδωσης» αποτυπώνει το κλίμα ακραίας έντασης και τον κίνδυνο μιας αλυσιδωτής σύγκρουσης, ωστόσο πρέπει να παρουσιάζεται ως ιρανική απειλή ή αναφορά και όχι ως ανεξάρτητα επιβεβαιωμένο γεγονός.

«Μία γέφυρα ή ένας σταθμός ενέργειας για κάθε πλοίο». Η πιο εκρηκτική δήλωση του Αμερικανού προέδρου αφορά το Στενό του Hormuz. Ο Trump δήλωσε ότι κάθε ιρανική επίθεση εναντίον πλοίου θα μπορούσε να προκαλεί την καταστροφή μίας γέφυρας ή ενός σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο Ιράν, ακόμη και κοντά στην Τεχεράνη.

Η απειλή αυτή συνιστά σημαντική μετατόπιση της αμερικανικής ρητορικής. Μέχρι πρόσφατα, η Ουάσινγκτον επικεντρωνόταν στην προστασία της ναυσιπλοΐας, στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις και στην αποκατάσταση της ελεύθερης διέλευσης από το Στενό. Πλέον, στο στόχαστρο μπαίνουν υποδομές που εξυπηρετούν και τον άμαχο πληθυσμό.

Φόβοι για πόλεμο υποδομών. Η στόχευση γεφυρών, σταθμών ηλεκτροπαραγωγής και άλλων κρίσιμων δικτύων θα μπορούσε να αλλάξει πλήρως τη φύση της σύγκρουσης. Τέτοιες επιθέσεις μπορούν να προκαλέσουν:

Εκτεταμένες διακοπές ηλεκτροδότησης, προβλήματα στην ύδρευση και στις τηλεπικοινωνίες, κατάρρευση μεταφορών και εφοδιασμού, σοβαρές επιπτώσεις σε νοσοκομεία και υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, νέα κύματα αντιποίνων εναντίον Αμερικανικών και συμμαχικών υποδομών.

Το Ιράν έχει ήδη προειδοποιήσει ότι θα ακολουθήσει πολιτική αναλογικών αντιποίνων, εφόσον οι ΗΠΑ υλοποιήσουν τις απειλές τους. Στο επίκεντρο το Στενό του Hormuz. Το Στενό του Hormuz αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες στον κόσμο. Η παρατεταμένη αστάθεια στην περιοχή έχει ήδη αυξήσει το κόστος μεταφοράς, τα ασφάλιστρα των πλοίων και τις τιμές του πετρελαίου.

Το Brent κινήθηκε κοντά στα 96 δολάρια το βαρέλι, καθώς οι αγορές αποτιμούν τον κίνδυνο περαιτέρω διαταραχών στην περιοχή. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και χωρίς πλήρες κλείσιμο του Στενού, η απλή πιθανότητα νέων επιθέσεων αρκεί για να προκαλέσει σοβαρή πίεση στην παγκόσμια αγορά ενέργειας.

Η στρατηγική της «διαπραγμάτευσης υπό απειλή». Η κυβέρνηση Trump εξακολουθεί να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνομιλιών, αλλά ταυτόχρονα εντείνει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τις απειλές

Η τακτική αυτή βασίζεται σε έναν συνδυασμό: Οικονομικής πίεσης, στρατιωτικών πληγμάτων, ναυτικού αποκλεισμού, απειλών κατά κρίσιμων υποδομών, και προσφοράς διαπραγματεύσεων υπό αμερικανικούς όρους.

Η Ουάσινγκτον επιδιώκει να μετατρέψει την στρατιωτική της υπεροχή σε πολιτικές παραχωρήσεις. Ωστόσο, η συνέχιση των ιρανικών αντιδράσεων και η αστάθεια στο Ορμούζ δείχνουν ότι η πίεση δεν έχει οδηγήσει ακόμη στο αποτέλεσμα που επιδιώκει ο Λευκός Οίκος.

Η σιωπή της IAEA στο στόχαστρο της Τεχεράνης. Ιρανικά μέσα κατηγορούν τη International Atomic Energy Agency – IAEA και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για διπλά μέτρα και σταθμά. Η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι οι δυτικοί θεσμοί παρακολουθούν στενά κάθε Ιρανική πυρηνική δραστηριότητα, αλλά δεν αντιδρούν με την ίδια ένταση όταν διατυπώνονται απειλές κατά πυρηνικών εγκαταστάσεων.

Η κριτική αυτή αποτελεί ιρανική πολιτική θέση και όχι ουδέτερα επιβεβαιωμένο συμπέρασμα. Ωστόσο, αναδεικνύει ένα πραγματικό ζήτημα: μία επίθεση κοντά σε πυρηνική εγκατάσταση θα μπορούσε να δημιουργήσει κινδύνους που ξεπερνούν τα σύνορα του Ιράν.

Ένα βήμα πριν από την γενικευμένη σύγκρουση; Οι απειλές του Donald Trump μπορούν να ερμηνευθούν είτε ως προσπάθεια αποτροπής είτε ως προετοιμασία για νέα κλιμάκωση. Σε κάθε περίπτωση, η μετάβαση από στρατιωτικούς στόχους σε γέφυρες, ενεργειακά δίκτυα και υπόγειες πυρηνικές εγκαταστάσεις αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο ενός πολέμου χωρίς σαφή όρια.

Μία αμερικανική επίθεση στις υποδομές του Ιράν θα μπορούσε να προκαλέσει πλήγματα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις χωρών του Κόλπου, αμερικανικές βάσεις, λιμάνια και θαλάσσιες μεταφορές. Σε ένα τέτοιο σενάριο, η κρίση δεν θα περιοριζόταν πλέον στην αντιπαράθεση Ουάσινγκτον–Τεχεράνης. Θα απειλούσε την οικονομία και την ασφάλεια ολόκληρης της περιοχής.

Το υπόγειο μυστικό που τροφοδοτεί τα σενάρια. Το ενδιαφέρον γύρω από το Kuh-e Kolang Gaz La (Pickaxe Mountain) δεν οφείλεται μόνο στη γεωγραφική του θέση, αλλά κυρίως σε όσα πιστεύεται ότι βρίσκονται βαθιά στο εσωτερικό του. Δορυφορικές εικόνες που έχουν δημοσιευθεί τα τελευταία χρόνια δείχνουν εκτεταμένες υπόγειες σήραγγες και νέες κατασκευές κοντά στο πυρηνικό συγκρότημα του Natanz, γεγονός που έχει πυροδοτήσει πλήθος εκτιμήσεων στην Δύση. Αν και δεν υπάρχουν δημόσια αποδεικτικά στοιχεία για το τι ακριβώς στεγάζεται εκεί, η μεγάλη μυστικότητα γύρω από το έργο έχει μετατρέψει το βουνό σε ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.

Ένα καταφύγιο σχεδιασμένο να αντέχει σχεδόν τα πάντα. Σύμφωνα με αναλύσεις διεθνών ειδικών, οι υπόγειες εγκαταστάσεις φέρεται να έχουν κατασκευαστεί σε πολύ μεγαλύτερο βάθος από τις ήδη γνωστές πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, γεγονός που δυσκολεύει ακόμη και την χρήση υπερσύγχρονων διατρητικών βομβών.

Αυτή ακριβώς η ανθεκτικότητα έχει δημιουργήσει την φήμη ότι πρόκειται για ένα από τα πιο καλά προστατευμένα στρατηγικά σημεία της χώρας. Για πολλούς αναλυτές, το πραγματικό «μυστικό» δεν είναι μόνο τι βρίσκεται μέσα στο βουνό, αλλά και αν οποιαδήποτε στρατιωτική δύναμη θα μπορούσε πράγματι να το εξουδετερώσει χωρίς να προκαλέσει ανεξέλεγκτες συνέπειες στην περιοχή.

Γιατί το βουνό προκαλεί τόσο μεγάλη ανησυχία. Το γεγονός ότι το Pickaxe Mountain έχει βρεθεί επανειλημμένα στο επίκεντρο διεθνών συζητήσεων έχει ενισχύσει ακόμη περισσότερο τον μύθο που το περιβάλλει. Κάθε νέα δορυφορική φωτογραφία, κάθε νέα είσοδος σήραγγας που εντοπίζεται και κάθε δημόσια αναφορά από Αμερικανούς ή Ιρανούς αξιωματούχους γεννά νέα ερωτήματα αντί για απαντήσεις.

Μέχρι σήμερα, κανείς εκτός των Ιρανικών αρχών δεν γνωρίζει με βεβαιότητα τι βρίσκεται πίσω από τις τεράστιες θωρακισμένες πύλες του βουνού. Αυτή ακριβώς η αβεβαιότητα είναι που μετατρέπει το σημείο σε ένα από τα πιο μυστηριώδη και αμφιλεγόμενα στρατηγικά σημεία στον κόσμο (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/889840/stoes-tou-tromou-mystiko-thammeno-sti-gi-prokalei-olethrio-xaos-me-iran-to-natanz-simeio-kleidi-to-skoteino-sxedio-trump).

 

Σοκ στα Βαλκάνια – Η Βουλγαρία δίνει βάση στις ΗΠΑ για χτυπήματα στο Ιράν – Κίνδυνος: Αντίποινα IRGC μόλις 80 χλμ από την Ελλάδα. Μετά από τρεις ώρες έντονης συζήτησης το κοινοβούλιο της Βουλγαρίας ενέκρινε την παραμονή έως οκτώ αεροσκαφών ανεφοδιασμού KC-135 και περίπου 250 Αμερικανών στρατιωτικών στην βάση Bezmer από τις 24 Ιουλίου έως την 1^η Οκτωβρίου 2026 μ.Χ.- Πώς μπορεί να επηρεαστεί η Ελλάδα από την απόφαση της Σόφιας.

Μία από τις πιο επικίνδυνες αποφάσεις των τελευταίων ετών έλαβε το βουλγαρικό κοινοβούλιο, εγκρίνοντας την ανάπτυξη αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων και αεροσκαφών ανεφοδιασμού στην αεροπορική βάση Bezmer, η οποία απέχει μόλις 80 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Ελλάδα. 

Η απόφαση, η οποία συνδέεται με την υποστήριξη Αμερικανικών επιχειρήσεων στην Μέση Ανατολή, έχει προκαλέσει έντονες πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις ενώ αναζωπυρώνει την συζήτηση για το κατά πόσο η Βουλγαρία εξυπηρετεί τα δικά της εθνικά συμφέροντα ή λειτουργεί ως προέκταση της στρατηγικής της Ουάσιγκτον.

Μετά από τρεις ώρες έντονης συζήτησης στις 23/7/2026 μ.Χ., το κοινοβούλιο ενέκρινε την παραμονή έως οκτώ αεροσκαφών ανεφοδιασμού KC-135 και περίπου 250 Αμερικανών στρατιωτικών στην βάση Bezmer από τις 24 Ιουλίου έως την 1^η Οκτωβρίου 2026 μ.Χ.

Η ανάπτυξη πραγματοποιείται στο πλαίσιο της διμερούς Συμφωνίας Αμυντικής Συνεργασίας του 2006 μ.Χ. μεταξύ Βουλγαρίας και ΗΠΑ, η οποία προβλέπει κοινοβουλευτική έγκριση για κάθε νέα στρατιωτική αποστολή που αφορά κοινές βάσεις.

Η βουλγαρική κυβέρνηση ακολουθεί την Ουάσιγκτον χωρίς να υπολογίζει το κόστος; Η απόφαση της κυβέρνησης έχει προκαλέσει σφοδρή κριτική από την αντιπολίτευση αλλά και από τοπικές κοινωνίες, οι οποίες θεωρούν ότι η χώρα εμπλέκεται ολοένα και βαθύτερα σε συγκρούσεις που δεν σχετίζονται άμεσα με τα εθνικά της συμφέροντα.

Οι επικριτές της κυβέρνησης υποστηρίζουν ότι η Σόφια μετατρέπει την Βουλγαρία σε κρίσιμο κρίκο της Αμερικανικής στρατιωτικής αλυσίδας στην Μέση Ανατολή, αναλαμβάνοντας κινδύνους δυσανάλογους προς τα πιθανά οφέλη. Αντί να διατηρεί ισορροπίες και να προστατεύει την εθνική ασφάλεια, κατηγορείται ότι ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις επιδιώξεις της Ουάσιγκτον.

Αντιδράσεις από το Ιράν: Είστε στόχος τρομερών αντιποίνων.. Η απόφαση προκάλεσε και διπλωματικές αντιδράσεις. Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών του Ιράν Esmail Baghaei καταδίκασε δημόσια την απόφαση της Σόφιας, υποστηρίζοντας ότι η παραχώρηση βουλγαρικού εδάφους για επιχειρήσεις της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας καθιστά την Βουλγαρία «συνεργό στην επιθετικότητα».

Παρότι η συγκεκριμένη δήλωση αντανακλά την θέση της Τεχεράνης, αναδεικνύει ταυτόχρονα το ενδεχόμενο η Βουλγαρία να βρεθεί στο επίκεντρο μιας ευρύτερης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης, εξαιτίας αποφάσεων που λαμβάνονται στο πλαίσιο της στρατηγικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ. Εξάλλου ήδη οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) προειδοποιούν την Σόφια με σαρωτικά αντίποινα.

Οι κάτοικοι φοβούνται ότι η περιοχή θα γίνει στόχος. Η ανησυχία δεν περιορίζεται στην πολιτική σκηνή. Οι δήμαρχοι πέντε γειτονικών δήμων, καθώς και ο επικεφαλής του χωριού Besmer, ξεκίνησαν συλλογή υπογραφών κατά της ανάπτυξης των αμερικανικών δυνάμεων, υποστηρίζοντας ότι η περιοχή κινδυνεύει να μετατραπεί σε πιθανό στρατιωτικό στόχο σε περίπτωση ευρύτερης σύγκρουσης.

Κάτοικοι της περιοχής έχουν ήδη δηλώσει ότι είναι έτοιμοι να προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες εφόσον υλοποιηθεί πλήρως η απόφαση. Η αντίδραση αυτή αποτυπώνει τον φόβο ότι μια τοπική κοινωνία καλείται να επωμιστεί τις συνέπειες μιας διεθνούς στρατηγικής στην οποία δεν είχε ουσιαστικό λόγο.

Kostadin Kostadinov: «Η Βουλγαρία προδίδει τα συμφέροντά της». Ο Πρόεδρος του πατριωτικού κόμματος «Αναγέννηση», Kostadin Kostadinov, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι η στήριξη της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας αποτελεί προδοσία της λαϊκής εντολής.

Παράλληλα, προειδοποίησε ότι, σύμφωνα με την δική του εκτίμηση, υπερηχητικοί πύραυλοι που φέρεται να διαθέτει το Ιράν θα μπορούσαν να φτάσουν στον βουλγαρικό εναέριο χώρο μέσα σε λίγα λεπτά, καθιστώντας τη χώρα ιδιαίτερα ευάλωτη σε περίπτωση κλιμάκωσης. Οι δηλώσεις αυτές αποτελούν πολιτική τοποθέτηση και έχουν εντείνει την δημόσια συζήτηση για το κατά πόσο η στρατιωτική συνεργασία με τις ΗΠΑ αυξάνει ή μειώνει την ασφάλεια της Βουλγαρίας.

Οι ΗΠΑ διευρύνουν το στρατιωτικό τους αποτύπωμα στην Ευρώπη. Με την απόφαση αυτή, η Βουλγαρία γίνεται η πέμπτη Ευρωπαϊκή χώρα που προσφέρει διευκολύνσεις στην αμερικανική Πολεμική Αεροπορία για επιχειρήσεις στην Μέση Ανατολή, μετά την Γερμανία, την Ρουμανία, την Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Η εξέλιξη ενισχύει το ευρύτερο δίκτυο στρατιωτικών υποδομών που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ, επιτρέποντάς τους να διατηρούν υψηλή επιχειρησιακή ετοιμότητα σε πολλαπλά μέτωπα. Οι επικριτές της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής θεωρούν ότι η πρακτική αυτή μεταφέρει το γεωπολιτικό ρίσκο στις Ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες αναλαμβάνουν τον κίνδυνο να καταστούν πιθανοί στόχοι σε μια ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση.

Δεν ακολουθούν όλες οι εΕυρωπαϊκές χώρες την ίδια γραμμή. Η στάση της Βουλγαρίας έρχεται σε αντίθεση με τις επιλογές άλλων Ευρωπαϊκών κρατών. Σύμφωνα με το κείμενο που παρέχεις, η Ισπανία έχει περιορίσει τη χρήση του εναέριου χώρου της για ορισμένες αμερικανικές στρατιωτικές δραστηριότητες, ενώ η Ιταλία έχει επιβάλει περιορισμούς στην πρόσβαση σε μέρος των στρατιωτικών υποδομών της για συγκεκριμένες επιχειρήσεις.

Η διαφορετική αυτή προσέγγιση αναδεικνύει ότι δεν υπάρχει ενιαία ευρωπαϊκή στάση απέναντι στις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ορισμένες κυβερνήσεις εμφανίζονται περισσότερο επιφυλακτικές, επιδιώκοντας να περιορίσουν τον κίνδυνο άμεσης εμπλοκής στις κρίσεις της Μέσης Ανατολής.

Τεράστιος γεωπολιτικός κίνδυνος. Η απόφαση της βουλγαρικής κυβέρνησης να ανοίξει τη βάση Bezmer στις αμερικανικές δυνάμεις σηματοδοτεί μια βαθύτερη εμπλοκή της Βουλγαρίας στις στρατηγικές επιλογές της Ουάσιγκτον.

Για τους υποστηρικτές της, πρόκειται για υποχρέωση που απορρέει από την συμμαχία στο ΝΑΤΟ και τη διμερή αμυντική συνεργασία. Για τους επικριτές της, όμως, αποτελεί μια επιλογή που αυξάνει τους γεωπολιτικούς κινδύνους χωρίς να προσφέρει αντίστοιχα οφέλη για την χώρα.

Το βασικό ερώτημα που ανακύπτει είναι κατά πόσο η Βουλγαρία ενισχύει πραγματικά την εθνική της ασφάλεια ή αν, ακολουθώντας στενά τις στρατηγικές επιδιώξεις των ΗΠΑ, αναλαμβάνει ένα δυσανάλογο ρίσκο, μετατρέποντας το έδαφός της σε πιθανό σημείο αντιπαράθεσης σε μια ολοένα πιο ασταθή διεθνή συγκυρία.

Πώς μπορεί να επηρεαστεί η Ελλάδα. Η απόφαση της βουλγαρικής κυβέρνησης να διαθέσει την βάση Bezmer για την υποστήριξη Αμερικανικών επιχειρήσεων δεν αφορά αποκλειστικά την Βουλγαρία. Λόγω της γεωγραφικής εγγύτητας, οποιαδήποτε σοβαρή στρατιωτική κλιμάκωση στην Νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ θα μπορούσε να έχει συνέπειες και για την Ελλάδα, ακόμη κι αν η Αθήνα δεν εμπλακεί άμεσα στις επιχειρήσεις.

Αναλυτές επισημαίνουν ότι σε περίπτωση που το Ιράν αποφάσιζε να πλήξει στρατιωτικές εγκαταστάσεις οι οποίες χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη Αμερικανικών επιχειρήσεων, δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος αστοχίας πυραύλων ή drones, η εκτροπή της πορείας τους λόγω αναχαίτισης ή τεχνικής βλάβης, καθώς και η πτώση συντριμμιών σε γειτονικές περιοχές.

Η βόρεια Ελλάδα βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την Νότια Βουλγαρία, γεγονός που σημαίνει ότι μια σοβαρή στρατιωτική κρίση θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις πέρα από τα σύνορα της χώρας που αποτελεί τον άμεσο στόχο.

Πέρα από τον άμεσο στρατιωτικό κίνδυνο, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα στην πολιτική αεροπορία, στις εμπορευματικές μεταφορές, στην ενεργειακή ασφάλεια και στην γενικότερη σταθερότητα της περιοχής.

Η εμπειρία από πρόσφατες συγκρούσεις έχει δείξει ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις σπάνια παραμένουν απολύτως περιορισμένες στον αρχικό χώρο διεξαγωγής τους. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες εμφανίζονται ιδιαίτερα επιφυλακτικές απέναντι στην φιλοξενία στρατιωτικών επιχειρήσεων τρίτων κρατών στο έδαφός τους.

Όσο περισσότερες βάσεις χρησιμοποιούνται για ενεργές επιχειρήσεις, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος η ευρύτερη περιοχή να επηρεαστεί από μια ενδεχόμενη κλιμάκωση, ακόμη και χωρίς να αποτελεί τον πρωταρχικό στόχο (https://www.bankingnews.gr/amyna-diplomatia/articles/889990/polemiko-sok-sta-valkania-i-voulgaria-dinei-vaseis-stis-ipa-gia-xtypimata-sto-iran-yperixitikoi-pyravloi-tha-pliksoun-ti-sofia-kindynos-kai-gia-ellada).