ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2026

ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2026

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Ως γνωστόν, τον Σεπτέμβριο του 2026 μ.Χ., συνέβησαν κάποια πολύ σημαντικά γεγονότα στην πατρίδα μας, καθώς και στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο, τα οποία επηρέασαν σημαντικά τις πολιτικές εξελίξεις παγκόσμια.

Τραμπ για την νίκη του AfD στην Γερμανία: «Μεγάλη βραδιά για το λαϊκιστικό κόμμα». Ο Αμερικανός Πρόεδρος πανηγύρισε την άνοδο της ακροδεξιάς στην Σαξονία-Άνχαλτ και προσάρμοσε το σύνθημά του σε «Make Germany Great Again».

Τραμπ για την νίκη του AfD στην Γερμανία: «Μεγάλη βραδιά για το λαϊκιστικό κόμμα». Ο Ντόναλντ Τραμπ χαιρέτισε την νίκη της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD) στις εκλογές της Σαξονίας-Άνχαλτ μέσω της πλατφόρμας Truth Social.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος απέδωσε το εκλογικό αποτέλεσμα στην δυσαρέσκεια των πολιτών για την μεταναστευτική πολιτική που εφαρμόζεται στην Γερμανία. Το κόμμα AfD επικράτησε στην Σαξονία-Άνχαλτ συγκεντρώνοντας ποσοστό σχεδόν 44% έναντι 17% του συντηρητικού κόμματος (CDU).

Η επιτυχία της άκρας δεξιάς στο συγκεκριμένο κρατίδιο χαρακτηρίστηκε ως πολιτικός σεισμός, καθώς το κόμμα πλησιάζει στην εξουσία. Την νίκη της παράταξης συνεχάρησαν επίσης ο Ίλον Μασκ και στελέχη προσκείμενα στον Ντόναλντ Τραμπ.

Την νίκη της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD) στις εκλογές της Σαξονίας-Άνχαλτ χαιρέτισε ο Ντόναλντ Τραμπ, χαρακτηρίζοντάς την «μεγάλη βραδιά» για ένα «λαϊκιστικό κόμμα» που, όπως υποστήριξε, εκφράζει τη δυσαρέσκεια των πολιτών για την μεταναστευτική πολιτική της χώρας.

Ο Αμερικανός πρόεδρος σχολίασε τα αποτελέσματα των εκλογών στην γερμανική περιφέρεια μέσω της πλατφόρμας Truth Social, χωρίς ωστόσο να αναφέρει ονομαστικά την Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD).

«Ουάου! Το λαϊκιστικό κόμμα στην Γερμανία μόλις είχε αληθινά μεγάλη βραδιά. Επιτέλους σιχάθηκαν τους απόλυτα φρικτούς κανόνες και κανονισμούς για τη μετανάστευση που έχουν πλήξει τόσο άσχημα τη Γερμανία. Βρίσκονται σε άνοδο και δεν θα το ανεχτούν πλέον! MGGA», έγραψε ο Τραμπ, συνοδεύοντας την ανάρτηση του με τρία θαυμαστικά.

Το ακρωνύμιο MGGA αποτελεί παραλλαγή του γνωστού προεκλογικού του συνθήματος MAGA (Make America Great Again), προσαρμοσμένου αυτή την φορά στην Γερμανία ως «Make Germany Great Again».

Τραμπ για τη νίκη του AfD στην Γερμανία: «Μεγάλη βραδιά για το λαϊκιστικό κόμμα»  . Στο μήνυμά του ο Τραμπ εστίασε κυρίως στο ζήτημα της μετανάστευσης, υποστηρίζοντας ότι οι Γερμανοί πολίτες απέρριψαν τους «κανόνες και κανονισμούς» που, κατά την άποψή του, έχουν επιβαρύνει την χώρα. Η τοποθέτηση του Αμερικανού Προέδρου έρχεται μετά την εκλογική επιτυχία της AfD στην Σαξονία-Άνχαλτ, όπου το κόμμα της γερμανικής άκρας δεξιάς κατέγραψε σημαντική άνοδο.

Κλείσιμο. Η δημόσια στήριξη του Τραμπ προς την AfD αποτελεί ακόμη μία παρέμβαση του Αμερικανού προέδρου υπέρ Ευρωπαϊκών πολιτικών δυνάμεων που υιοθετούν σκληρότερη στάση σε ζητήματα μετανάστευσης και εθνικής ταυτότητας.

Ήδη αξιωματική αντιπολίτευση στην μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία, η Εναλλακτική για την Γερμανία, με ρητορική αντιμεταναστευτική και φιλορωσική, κατάφερε την Κυριακή βαριά ήττα στο μείζον κόμμα της συμπολίτευσης, τους συντηρητικούς (CDU) του καγκελάριου Φρίντριχ Μετς, επικρατώντας με σχεδόν 44% των ψήφων έναντι 17% στην Σαξονία-Άνχαλτ, συγκριτικά φτωχό κρατίδιο της πάλαι ποτέ ΓΛΔ, στο ανατολικό τμήμα της χώρας, ως πρότινος οχυρό της γερμανικής κεντροδεξιάς.

Το αποτέλεσμα εκλήφθηκε ως πολιτικός σεισμός στην Γερμανία, όπου η άκρα δεξιά βρίσκεται πλέον προ των πυλών της εξουσίας σε κρατίδιο, για πρώτη φορά μετά το 1.945 μ.Χ. Την θριαμβευτική νίκη της AfD εξήραν ήδη αρκετές μορφές της πολιτικής σφαίρας του Ντόναλντ Τραμπ, από πρώην πρεσβευτή των ΗΠΑ στη Γερμανία ως τον Ίλον Μασκ.

Ο πολυδισεκατομμυριούχος, υποστηρικτής της AfD εδώ και καιρό, ήταν από τους πρώτους που συνεχάρησαν την AfD, που κατ’ αυτόν «δεν είναι» ακροδεξιά, σχολιάζοντας στα γερμανικά «Gut gemacht!» («καλά τα καταφέρατε») σε ανάρτηση της Αλίς Βάιντελ, συμπροέδρου της παράταξης (https://www.protothema.gr/world/article/1875927/trab-gia-ti-niki-tou-afd-sti-germania-megali-vradia-gia-to-laikistiko-komma/).

Ν.Τραμπ: «Να μπω μέσα στο Ιράν να τους εξοντώσω ή όχι – Έχω απόφαση να πάρω». Δηλώσεις λίγο πριν την συνάντηση με τις 6 χώρες του Κόλπου. Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε στο Axios ότι βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη απόφαση για την πορεία του πολέμου με το Ιράν, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να επανεκκινήσει μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις, με στόχο, όπως είπε, να τερματιστεί η σύγκρουση.

«Έχω μπροστά μου μια μεγάλη απόφαση. Θέλω να μπω και να τους εξοντώσω [το ιρανικό καθεστώς] ή όχι; Είναι μια μεγάλη απόφαση. Οτιδήποτε μπορεί να συμβεί με μένα» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός πρόεδρος στην συνέντευξή του.

Παρότι ο Τραμπ έχει προχωρήσει και στο παρελθόν σε ανάλογες απειλές, οι νέες δηλώσεις του αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς έγιναν λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη συνάντησή του με τους ηγέτες έξι χωρών του Κόλπου, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη.

Στην συνάντηση αναμένεται να συμμετάσχουν οι ηγέτες της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Κατάρ, του Μπαχρέιν, του Κουβέιτ και του Ομάν, με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη φάση της σύγκρουσης (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/n-tramp-na-mpo-mesa-sto-iran-na-tous-eksontoso-i-oxi-exo-apofasi-na-paro/).

Τρομερή κρίση στην Γερμανία - Βόμβες Trump: Ξεφτιλισμένε και σιχαμένε Merz, σε ταπείνωσε η AfD - Η παλιά Ευρώπη βυθίζεται. Πολιτικός σεισμός στην Γερμανία με την έκδοση της AfD και ριπές Trump.

Ο Donald Trump χαιρέτισε την μεγάλη εκλογική νίκη της δεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) στις εκλογές της Κυριακής στην Σαξονία-Άνχαλτ, χαρακτηρίζοντας την εκλογική βραδιά «αληθινή μεγάλη» για το λεγόμενο «λαϊκό κόμμα».

Σε ανάρτησή του στο Truth Social, ο Αμερικανός Πρόεδρος απέφυγε να αναφέρει την επίσημη ονομασία της AfD, γράφοντας χαρακτηριστικά: «Ουάου! Το Λαϊκιστικό Κόμμα στην Γερμανία μόλις είχε αληθινά μεγάλη βραδιά.

Επιτέλους σιχάθηκαν τους απόλυτα φρικτούς κανόνες και τις ρυθμίσεις για την μετανάστευση που έχουν πλήξει τόσο άσχημα τη Γερμανία. Βρίσκονται σε άνοδο, και δεν θα ανεχτούν πλέον! MGGA». Το ακρωνύμιο «MGGA» αποτελεί παραλλαγή του προεκλογικού συνθήματος του Trump «MAGA» και παραπέμπει στο «Make Germany Great Again» («Ας ξαναδώσουμε στην Γερμανία το μεγαλείο της»).

Η AfD, η οποία αποτελεί πλέον την αξιωματική αντιπολίτευση στη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, κατέγραψε εντυπωσιακή επίδοση στην Σαξονία-Άνχαλτ, συγκεντρώνοντας περίπου 44% των ψήφων, έναντι περίπου 17% των συντηρητικών του CDU του καγκελαρίου Merz.

Το αποτέλεσμα χαρακτηρίστηκε πολιτικός σεισμός για την Γερμανία, καθώς η AfD εμφανίζεται πλέον ιδιαίτερα ενισχυμένη στα ανατολικά κρατίδια που βρίσκεται πιο κοντά στην κατάκτηση της εξουσίας σε επίπεδο κρατιδίου από άλλη στιγμή μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η εκλογική επιτυχία της AfD προκάλεσε θετικές αντιδράσεις και από πρόσωπα του πολιτικού και επιχειρηματικού περιβάλλοντος του Τραμπ. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Musk, ο οποίος εδώ και καιρό εκφράζει την υποστήριξή του προς το γερμανικό κόμμα.

Ο Musk συνεχάρη την AfD σχολιάζοντας στα γερμανικά «Gut gemacht!» («Καλά τα καταφέρατε!») σε ανάρτηση της συμπροέδρου του κόμματος, Αλίς Βάιντελ, ενώ απέρριψε εκ νέου τον χαρακτηρισμό της AfD ως ακροδεξιάς.

Η νίκη του AfD στην Σαξονία-Άνχαλτ είχε βαρύ πλήγμα για τον Merz και το CDU, καθώς το κόμμα του περιορίστηκε στην δεύτερη θέση. Το αποτέλεσμα ενισχύει την πίεση ενόψει των επόμενων περιφερειακών εκλογών στην Γερμανία.

Ο καγκελάριος της Γερμανίας Merz ματαίωσε προγραμματισμένη τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, η οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί με αφορμή την επέτειο των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, όπως οι εκπρόσωποι της γερμανικής κυβέρνησης. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο, δεν έχει οριστεί νέα ημερομηνία για την τηλεφωνική επικοινωνία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898359/tromeri-krisi-sti-germania-vomves-trump-kseftilismene-kai-sixamene-merz-se-tapeinose-i-afd-i-palia-evropi-vythizetait/).

Στο Truth Social του Τραμπ η νίκη του AfD. Το γράφημα με την εκλογική επικράτηση της Εναλλακτικής για την Γερμανία στο προφίλ του Αμερικανού Προέδρου. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανάρτησε χθες Κυριακή μέσω Truth Social γράφημα που αποτυπώνει στατιστική προβολή για την νίκη του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) στις εκλογές που διεξήχθησαν στο κρατίδιο Σαξονία-Άνχαλτ.

Δεν σχολίασε μέχρι στιγμής. Οι σχέσεις της AfD με το ρεπουμπλικανικό κόμμα του Ντόναλντ Τραμπ είχαν απασχολήσει ιδιαίτερα την προεκλογική εκστρατεία ενόψει των εθνικών εκλογών του 2025 μ.Χ. στην Γερμανία.

Μια εβδομάδα προτού διεξαχθούν οι εκλογές, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς είχε κάνει ομιλία που προκάλεσε σοκ στην Σύνοδο του Μονάχου για την Ασφάλεια, στην οποία ουσιαστικά απαίτησε τα κόμματα εξουσίας στην Γερμανία να εγκαταλείψουν το «τείχος προστασίας» έναντι του κόμματος της άκρας δεξιάς.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ ουδέποτε έχει κρύψει την συμπάθειά του για την γερμανική ακροδεξιά. Μέσω Truth Social, ο Ντόναλντ Τραμπ δημοσίευσε γράφημα με το αποτέλεσμα των εκλογών στην Σαξονία-Άνχαλτ, στο οποίο φαίνεται η ξεκάθαρη νίκη της AfD.

Ο πρώην στενός συνεργάτης του Ίλον Μασκ, σε δική του τοποθέτηση μέσω Χ, τόνισε: «Συγχαρητήρια! – Από τον Ίλον στην Αλίς Βάιντελ (σ.σ. αρχηγό της AfD). Τα ‘Fake News’ αποκαλούν όλη μέρα την AfD ‘ακροδεξιά’ και ο Μερτς έχει πανικοβληθεί. Μόνο που η κοινή λογική δεν είναι στην πραγματικότητα ακροδεξιά, αλλά η βούληση να προστατεύσει κανείς την πατρίδα του. Διατηρήστε αυτή την ορμή σε εθνικό επίπεδο» (https://www.zougla.gr/kosmos/sto-truth-social-tou-trab-i-niki-tou-afd/, https://www.zougla.gr/kosmos/istorikos-thriamvos-gia-to-afd-me-44-sti-saxonia-anchalt/).

Ομπρέλα Trump για όλους τους Ρεπουμπλικάνους: 138 εκατ. δολάρια από τον μηχανισμό MAGA για τις ενδιάμεσες εκλογές. Η κίνηση έρχεται έπειτα από μήνες επικρίσεων από Ρεπουμπλικανούς, οι οποίοι εξέφραζαν αμφιβολίες για το κατά πόσο το MAGA Inc. θα χρησιμοποιούσε το σημαντικό οικονομικό του απόθεμα στις ενδιάμεσες εκλογές.

Σχεδόν 138 εκατ. δολάρια σχεδιάζει να διαθέσει ο πολιτικός μηχανισμός του προέδρου Donald Trump για τη στήριξη Ρεπουμπλικανών υποψηφίων στις ενδιάμεσες εκλογές, ενεργοποιώντας το μεγάλο αποθεματικό του super PAC MAGA Inc., το οποίο έχει συγκεντρώσει περισσότερα από 400 εκατ. δολάρια.

Σύμφωνα με τους «New York Times», οι σχετικές δεσμεύσεις δαπανών έγιναν μέσα στις τελευταίες δέκα ημέρες και αφορούν περίπου 50 αναμετρήσεις για την Βουλή των Αντιπροσώπων και την Γερουσία.

Η κίνηση έρχεται έπειτα από μήνες επικρίσεων από Ρεπουμπλικανούς, οι οποίοι εξέφραζαν αμφιβολίες για το κατά πόσο το MAGA Inc. θα χρησιμοποιούσε το σημαντικό οικονομικό του απόθεμα στις ενδιάμεσες εκλογές.

Κεντρικό ρόλο στη νέα εκστρατεία έχει το No Going Back PAC Inc., ένα νεοσύστατο super PAC που συνδέεται με το MAGA Inc. και έχει ήδη δεσμεύσει περισσότερα από 95 εκατ. δολάρια για διαφημίσεις, σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας παρακολούθησης πολιτικής διαφήμισης AdImpact.

Επιπλέον 27 εκατ. δολάρια σε διαφημίσεις προγραμματίζει το Safety and Affordability PAC Inc., το οποίο, σύμφωνα με δύο πηγές που επικαλείται η εφημερίδα, χρηματοδοτείται από το MAGA Inc. Το ίδιο το MAGA Inc. έχει δεσμεύσει άλλα 9 εκατ. δολάρια, μέχρι στιγμής αποκλειστικά για την αναμέτρηση της Γερουσίας στο Τέξας.

Τα δύο νέα super PAC δημιουργήθηκαν την 1^η Σεπτεμβρίου από τον Ρεπουμπλικανό πολιτικό σύμβουλο Charles Gantt, ο οποίος ειδικεύεται στη χρηματοδότηση προεκλογικών εκστρατειών. Τα έγγραφα σύστασής τους κατατέθηκαν στην Ομοσπονδιακή Εκλογική Επιτροπή (FEC) με διαφορά μόλις έξι λεπτών από τον ίδιο ταμία, ενώ οι ιστοσελίδες τους έχουν σχεδόν πανομοιότυπο σχεδιασμό.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της AdImpact που επικαλούνται οι «Times», οι τρεις οργανώσεις που συνδέονται με την πολιτική επιχείρηση του Trump προγραμματίζεται συνολικά να συγκαταλέγονται στους μεγαλύτερους διαφημιστικούς χρηματοδότες των εκλογών του Νοεμβρίου, πέραν των super PAC που συνδέονται με την ηγεσία των δύο κομμάτων στο Κογκρέσο (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899750/omprela-trump-gia-olous-tous-repoumplikanous-138-ekat-dolaria-apo-ton-mixanismo-maga-gia-tis-endiameses-ekloges/).

Πριν λίγο ..σαν να λέει και να δείχνει "με τέτοια θα τους κτυπήσουμε που θα φέρουν πυρηνικά;;".  Την εκτίμησή του ότι ο πόλεμος με το Ιράν θα τελειώσει σύντομα εξέφρασε ο Ντόναλντ Τραμπ κατά την διάρκεια ενημέρωσης των δημοσιογράφων και πρόσθεσε ότι τότε θα πέσει και η τιμή της βενζίνης.  Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ επισήμανε ότι μόλις τελειώσει ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή  η τιμή των καυσίμων θα πέσει σε επίπεδα πριν την κλιμάκωση και ακόμα χαμηλότερα.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ επανέλαβε ότι «η Τεχεράνη δεν θα αποκτήσει πυρηνικό όπλο», ενώ πρόσθεσε ότι «για να γίνει αυτό, ο κόσμος θα πρέπει να πληρώσει λίγο παραπάνω για την βενζίνη». «Πιστεύω ότι αν οι περισσότεροι άνθρωποι είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν μεταξύ της μείωσης των τιμών της βενζίνης και του να επιτραπεί στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο, θα ήμουν σίγουρος ότι η πλειοψηφία θα ήταν συντριπτική. Ο κόσμος δεν θέλει το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο», ανέφερε χαρακτηριστικά (https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2026/09/blog-post_153.html).

Σενάρια χάους στις ΗΠΑ: O Trump θα τινάξει στον αέρα τις ενδιάμεσες εκλογές στις 3 Νοεμβρίου 2026 μ.Χ. Αποδυναμώνεται η ομοσπονδιακή «ασπίδα» ασφαλείας. Με τις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ του 2026 μ.Χ. να πλησιάζουν, πολιτειακοί και τοπικοί αξιωματούχοι εκλογών σε ολόκληρη την χώρα προετοιμάζονται για σενάρια που μέχρι πριν από λίγα χρόνια θα θεωρούνταν εξαιρετικά απίθανα.

Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται πιθανές ομοσπονδιακές παρεμβάσεις σε εκλογικά τμήματα, αιτήματα για πρόσβαση σε εκλογικό εξοπλισμό και αρχεία, δικαστικές προσφυγές, ακόμη και απειλές βίας. Οι προετοιμασίες αυτές αντικατοπτρίζουν μια κλιμακούμενη σύγκρουση σχετικά με το ποιος ελέγχει τις αμερικανικές εκλογές. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, η διεξαγωγή των εκλογών αποτελεί κατά κύριο λόγο ευθύνη των πολιτειών και των τοπικών αρχών.

Ωστόσο, ο Πρόεδρος Donald Trump έχει επιδιώξει να διευρύνει τον ρόλο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στη διαδικασία της ψηφοφορίας, συνδέοντας ανοιχτά αρκετές από τις πρωτοβουλίες του με τα εκλογικά συμφέροντα των Ρεπουμπλικανών.

Αξιωματούχοι και από τα δύο μεγάλα κόμματα προετοιμάζονται πλέον για ενδεχόμενες ομοσπονδιακές έρευνες, διαφωνίες σχετικά με τις εκλογικές διαδικασίες και προσπάθειες πρόσβασης σε ευαίσθητα εκλογικά δεδομένα. Ορισμένοι προσλαμβάνουν εξωτερικούς νομικούς συμβούλους, ενώ άλλοι εκπαιδεύουν το προσωπικό τους στην διαχείριση κλητεύσεων και ενταλμάτων έρευνας.

Παράλληλα, οι εκλογικές υπηρεσίες ενισχύουν τα μέτρα φυσικής ασφάλειας και προετοιμάζονται απέναντι στην παραπληροφόρηση και τις κυβερνοαπειλές. Η έκταση αυτών των μέτρων υπογραμμίζει το πώς οι ανησυχίες για πολιτικές παρεμβάσεις έχουν πλέον συνδεθεί με παλαιότερους φόβους για ξένη επιρροή, καταγγελίες περί εκλογικής νοθείας και επιθέσεις κατά εκλογικών υπαλλήλων.

Γιατί έχει σημασία. Οι συνέπειες ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια των εκλογικών τμημάτων. Οι Ρεπουμπλικανοί ελέγχουν σήμερα τόσο τον Λευκό Οίκο όσο και το Κογκρέσο, γεγονός που σημαίνει ότι μια νίκη των δημοκρατικών σε οποιοδήποτε από τα δύο νομοθετικά σώματα θα μπορούσε να περιορίσει σημαντικά την ικανότητα του Donald Trump να προωθήσει την πολιτική του ατζέντα.

Αυτό καθιστά την ίδια την διαχείριση των εκλογών ένα ολοένα και πιο κρίσιμο πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης. Ο Donald Trump και οι σύμμαχοί του έχουν επανειλημμένα προωθήσει ισχυρισμούς περί εκλογικής νοθείας και έχουν αμφισβητήσει την αξιοπιστία της επιστολικής ψήφου και των ηλεκτρονικών μηχανημάτων ψηφοφορίας, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία για εκτεταμένη νοθεία.

Παράλληλα, η κυβέρνησή του έχει επιδιώξει πρόσβαση σε εκλογικά δεδομένα πολιτειών και έχει λάβει μέτρα για την ενίσχυση της ομοσπονδιακής εμπλοκής στη διοργάνωση των εκλογών. Για τους εκλογικούς αξιωματούχους, το βασικό πρόβλημα δεν είναι απαραίτητα ότι όλες οι απειλούμενες ενέργειες θα πραγματοποιηθούν τελικά. Τα δικαστήρια έχουν ήδη μπλοκάρει ορισμένες πρωτοβουλίες της κυβέρνησης, ενώ η ομοσπονδιακή νομοθεσία περιορίζει την χρήση ένοπλου ομοσπονδιακού προσωπικού σε εκλογικά κέντρα.

Η ανησυχία έγκειται στο ότι ακόμη και αποτυχημένες παρεμβάσεις μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές αναταράξεις. Οι δικαστικές διαμάχες καταναλώνουν χρόνο και πόρους, ενώ οι συγκρούσεις γύρω από ψηφοδέλτια, εκλογικό εξοπλισμό ή διαδικασίες ενδέχεται να υπονομεύσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών πριν καν προσέλθουν στις κάλπες.

Ένα νέο νομικό μέτωπο. Οι εκλογικοί αξιωματούχοι αντιμετωπίζουν πλέον τους νομικούς συμβούλους ως αναπόσπαστο κομμάτι της εκλογικής ασφάλειας, σημειώνει το Reuters. Στο Wisconsin, οι αρμόδιες αρχές έχουν προετοιμάσει νομικές απαντήσεις σε πιθανές προσπάθειες κατάσχεσης εκλογικού εξοπλισμού ή αρχείων.

Στο Michigan, οι πολιτειακές αρχές έχουν συμβουλεύσει τους τοπικούς διαχειριστές εκλογών για τον τρόπο αντίδρασης σε περίπτωση που ομοσπονδιακές υπηρεσίες ζητήσουν πρόσβαση σε εκλογικά συστήματα. Η εμπειρία της κομητείας Fulton στην Georgia ενίσχυσε περαιτέρω αυτές τις ανησυχίες.

Ομοσπονδιακοί πράκτορες κατέσχεσαν εκατοντάδες κιβώτια με εκλογικά αρχεία του 2020 μ.Χ. στο πλαίσιο έρευνας για καταγγελίες νοθείας, οδηγώντας τις τοπικές αρχές στην πρόσληψη εξωτερικών δικηγόρων και σε δικαστική αμφισβήτηση της κατάσχεσης.

Ανάλογη ομοσπονδιακή πίεση προς εκλογικούς υπαλλήλους στο Wisconsin ώθησε επίσης τοπικές κυβερνήσεις να διασφαλίσουν νομική εκπροσώπηση. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός νέου επιπέδου θεσμικής προετοιμασίας. Υπηρεσίες που παλαιότερα επικεντρώνονταν σε ψηφοδέλτια, εκλογικά τμήματα και κυβερνοασφάλεια, προετοιμάζονται πλέον και για ομοσπονδιακές έρευνες και δικαστικές συγκρούσεις.

Η ασφάλεια στο επίκεντρο της εκλογικής διαδικασίας. Η πολιτική αντιπαράθεση μεταβάλλει και το φυσικό περιβάλλον μέσα στο οποίο διεξάγονται οι εκλογές. Εκλογικές υπηρεσίες σε ολόκληρη την χώρα εγκαθιστούν αλεξίσφαιρα τζάμια, κουμπιά πανικού, συστήματα παρακολούθησης και ενισχυμένες πόρτες ασφαλείας. Σε ορισμένες περιοχές παρέχονται συνοδείες ασφαλείας σε εργαζόμενους και συσκευές έκτακτης επικοινωνίας στους υπαλλήλους των εκλογικών τμημάτων.

Τα μέτρα αυτά αποτελούν εν μέρει απάντηση στις απειλές που ακολούθησαν την άρνηση του Donald Trump να αποδεχθεί την ήττα του στις εκλογές του 2020 μ.Χ. και την διάδοση ψευδών ισχυρισμών περί εκλογικής νοθείας.

Οι ανησυχίες για την ασφάλεια δεν περιορίζονται σε περιοχές που ελέγχονται από τους Δημοκρατικούς. Και οι Ρεπουμπλικανικές περιοχές λαμβάνουν αντίστοιχα μέτρα προστασίας, γεγονός που αντανακλά την ευρύτερη παραδοχή ότι οι εκλογικοί αξιωματούχοι έχουν μετατραπεί σε στόχους πολιτικής οργής ανεξαρτήτως κομματικής ταυτότητας.

Πρόκειται για μια σημαντική μεταβολή στη σχέση των εκλογικών λειτουργών με το κοινό. Αξιωματούχοι που παλαιότερα θεωρούσαν το έργο τους καθαρά διοικητικό λειτουργούν πλέον σε ένα περιβάλλον όπου ακόμη και οι πιο συνηθισμένες αποφάσεις μπορούν να προκαλέσουν πολιτική σύγκρουση και προσωπικές απειλές.

Η πρόκληση της παραπληροφόρησης. Η μάχη ενδέχεται να αποδειχθεί ακόμη πιο δύσκολη στο διαδίκτυο. Οι εκλογικές αρχές προετοιμάζονται για βίντεο που θα έχουν δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη, κατασκευασμένες ειδήσεις και ψευδή μηνύματα σχετικά με εκλογικά τμήματα ή μηχανές ψηφοφορίας.

Τέτοιου είδους περιεχόμενο μπορεί να εξαπλωθεί ταχύτατα μέσω των κοινωνικών δικτύων πριν οι αρχές προλάβουν να αποκαταστήσουν τα πραγματικά γεγονότα. Αυτό δημιουργεί ένα θεμελιώδες πρόβλημα: οι εκλογικές αρχές μπορούν να εξηγήσουν πώς λειτουργεί η διαδικασία της ψηφοφορίας, αλλά δεν μπορούν να ελέγξουν τι ακριβώς βλέπουν οι πολίτες στο διαδίκτυο. Η εμπειρία της κομητείας Mesa στο Colorado αναδεικνύει αυτή τη δυσκολία.

Ύστερα από χρόνια αντιπαραθέσεων σχετικά με τον εκλογικό εξοπλισμό και τις καταγγελίες νοθείας, η Ρεπουμπλικανή γραμματέας της κομητείας επιχείρησε να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη επιτρέποντας μεγαλύτερη δημόσια εποπτεία της εκλογικής διαδικασίας και αξιοποιώντας τεχνολογίες που καθιστούν τα στοιχεία των ψηφοδελτίων πιο προσβάσιμα.

Τέτοιες πρωτοβουλίες δείχνουν ότι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μπορεί να απαιτεί μεγαλύτερη διαφάνεια και όχι απλώς πιο έντονες διαψεύσεις της παραπληροφόρησης. Αποδυναμώνεται η ομοσπονδιακή «ασπίδα» ασφαλείας. Μια ακόμη ανησυχία είναι ότι, ενώ η ομοσπονδιακή εμπλοκή στις εκλογές φαίνεται να αυξάνεται, η ομοσπονδιακή στήριξη στην κυβερνοασφάλεια των εκλογών έχει αποδυναμωθεί.

Η Υπηρεσία Κυβερνοασφάλειας και Ασφάλειας Υποδομών είχε εξελιχθεί σε σημαντικό εταίρο των πολιτειακών και τοπικών αρχών, ιδίως στον εντοπισμό ξένων επιχειρήσεων επιρροής, κυβερνοεπιθέσεων και εκλογικής παραπληροφόρησης.

Οι περικοπές που εφαρμόστηκαν επί κυβέρνησης Trump έχουν αφήσει πολλούς αξιωματούχους να ανησυχούν ότι χάνουν εξειδικευμένη τεχνογνωσία που δεν μπορούν εύκολα να αναπαράγουν σε τοπικό επίπεδο.

Έτσι δημιουργείται μια ιδιόμορφη αντίφαση: οι πολιτείες καλούνται να προστατευθούν από ολοένα πιο σύνθετες απειλές, ενώ ταυτόχρονα λαμβάνουν λιγότερη ομοσπονδιακή υποστήριξη για να το πετύχουν.

Χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν εξακολουθούν να θεωρούνται πιθανές πηγές κυβερνοεπιχειρήσεων και εκστρατειών επιρροής, ωστόσο οι τοπικοί αξιωματούχοι δηλώνουν ότι πλέον πρέπει να προετοιμάζονται και για πολιτικά υποκινούμενες απειλές που προέρχονται από το εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η μεγάλη δοκιμασία της αμερικανικής δημοκρατίας. Η σημαντικότερη συνέπεια ίσως είναι η κανονικοποίηση της εκλογικής διαδικασίας ως πεδίου πολιτικής σύγκρουσης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες βασίζονταν παραδοσιακά σε ένα αποκεντρωμένο εκλογικό σύστημα, στο οποίο χιλιάδες πολιτειακοί και τοπικοί αξιωματούχοι διαχειρίζονταν τις εκλογές με σημαντικό βαθμό ανεξαρτησίας από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Οι προσπάθειες του Donald Trump να διευρύνει την ομοσπονδιακή εξουσία αμφισβητούν αυτή την μακροχρόνια ισορροπία.

Ακόμη και όταν τα δικαστήρια μπλοκάρουν συγκεκριμένα μέτρα, οι συνεχείς ομοσπονδιακές παρεμβάσεις ασκούν σημαντική πίεση στους τοπικούς θεσμούς. Οι εκλογικές αρχές αναγκάζονται να δαπανούν πόρους για νομικές υπηρεσίες, ασφάλεια και επικοινωνία αντί να επικεντρώνονται αποκλειστικά στη διεξαγωγή των εκλογών.

Υπάρχει επίσης ένας ευρύτερος θεσμικός κίνδυνος. Αν οι πολίτες αρχίσουν να αντιμετωπίζουν τους εκλογικούς αξιωματούχους ως πολιτικούς παράγοντες, κάθε αμφισβητούμενο αποτέλεσμα μπορεί να μετατραπεί σε αφορμή για νέες συγκρούσεις γύρω από την νομιμότητα της διαδικασίας.

Υπό αυτό το πρίσμα, οι ενδιάμεσες εκλογές του 2026 μ.Χ. ίσως αποδειχθούν κάτι περισσότερο από μια αναμέτρηση για τον έλεγχο του Κογκρέσου. Ενδέχεται να αποτελέσουν δοκιμασία για το κατά πόσο το αποκεντρωμένο αμερικανικό εκλογικό σύστημα μπορεί να αντέξει διαρκείς πολιτικές πιέσεις από την ομοσπονδιακή εξουσία, διατηρώντας παράλληλα την εμπιστοσύνη των πολιτών στα αποτελέσματα.

Οι προετοιμασίες που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη δείχνουν ότι οι πολιτειακές και τοπικές αρχές δεν αντιμετωπίζουν πλέον την πολιτική παρέμβαση ως ένα υποθετικό σενάριο. Αντιθέτως, σχεδιάζουν τα εκλογικά τους συστήματα με βάση το ενδεχόμενο η μεγαλύτερη απειλή για την διαδικασία της ψηφοφορίας να προέρχεται από το ίδιο το αμερικανικό πολιτικό σύστημα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899362/senaria-xaous-stis-ipa-o-trump-tha-tinaksei-ston-aera-tis-endiameses-ekloges-tou-noemvriou-2026/).

Οι ΗΠΑ παίρνουν τον έλεγχο των 65 δισ. βαρελιών πετρελαίου της Βενεζουέλας: «Είναι η μεγαλύτερη συμφωνία που έχει γίνει». Ο Αμερικανός Πρόεδρος υποσχέθηκε φθηνότερη βενζίνη, από την στιγμή που θα τεθεί σε εφαρμογή η συμφωνία.

Σε μια συμφωνία που ο Ντόναλντ Τραμπ χαρακτηρίζει ιστορική, ΗΠΑ και Βενεζουέλα προχωρούν σε μια νέα και καταλυτική συνεργασία στον ενεργειακό τομέα. Ο Αμερικανός Πρόεδρος υποστηρίζει ότι η Ουάσινγκτον αποκτά τον πλειοψηφικό έλεγχο σε πετρελαϊκά αποθέματα άνω των 65 δισεκατομμυρίων βαρελιών.

Ο πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε την εξέλιξη μέσω του Truth Social, αναφέροντας ότι η συμφωνία επετεύχθη με τη συμμετοχή της κυβέρνησης της Βενεζουέλας και ιδιωτικών εταιρειών. Ο ίδιος μίλησε για τη μεγαλύτερη συμφωνία που έχει γίνει ποτέ στον χώρο του πετρελαίου.

Φυσικά αυτό εξηγεί και το γιατί έπρεπε να εκδιωχθεί από την εξουσία ο Πρόεδρος Νίκολας Μαντούρο, κάτι το οποίο επετεύχθη με την απαγωγή του από τις αμερικανικές δυνάμεις στις 3 Ιανουαρίου με την βοήθεια πολλών παραγόντων της Βενεζουέλας και ανάμεσά τους της νυν υπηρεσιακής Προέδρου Ντέλσι Ροδρίγκες.

Όπως έγραψε ο Ν.Τραμπ, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και ο Πιτ Χέγκσεθ εργάστηκαν, κατόπιν δικής του εντολής, σε στενή συνεργασία με την προσωρινή Πρόεδρο της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροντρίγκες.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής μόλις συνήψαν συμφωνία με την Βενεζουέλα για την μεγαλύτερη πετρελαϊκή συμφωνία στην παγκόσμια ιστορία», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός Πρόεδρος. Όπως υποστήριξε, η εξέλιξη θα ενισχύσει σημαντικά την ενεργειακή επάρκεια των ΗΠΑ, θα αυξήσει την προσφορά πετρελαίου και μακροπρόθεσμα θα συμβάλει στη μείωση των τιμών της βενζίνης.

Η υπηρεσιακή πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ντέλσι Ροδρίγκες, επιβεβαίωσε επίσης τη συμφωνία, μιλώντας για «ιστορική» εξέλιξη. Σύμφωνα με την ίδια, προβλέπεται ανάπτυξη 17 στρατηγικών κοιτασμάτων, επενδύσεις άνω των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων και σημαντική αύξηση των κρατικών εσόδων.

Παρά τις ανακοινώσεις, παραμένουν αρκετά ερωτήματα για την πρακτική εφαρμογή της συμφωνίας. Δεν έχουν γίνει γνωστές όλες οι εταιρείες που θα συμμετάσχουν ούτε ο ακριβής μηχανισμός μέσω του οποίου θα ασκείται ο αμερικανικός έλεγχος.

Η Βενεζουέλα διαθέτει περίπου 303 δισεκατομμύρια βαρέλια επιβεβαιωμένων αποθεμάτων -τα μεγαλύτερα παγκοσμίως- όμως η παραγωγή της παραμένει περιορισμένη λόγω υποεπενδύσεων, προβλημάτων στις υποδομές και κυρώσεων (https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/i-xora-opou-oi-ipa-pairnoun-ton-elegxo-65-dis-varelion-petrelaiou-einai-i-megalyteri-symfonia-pou-exei-ginei/).

Παραλήρημα Trump: Να βοηθήσω Ιράν ή να το στείλω στην κόλαση, συμφωνία μετά τις εκλογές - Έρχεται η ειρήνη στην Ουκρανία. Ο Αμερικανός πρόεδρος παρουσίασε τις θέσεις της Ουάσιγκτον, σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής αναταραχής.

Στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ απευθύνθηκε την Τρίτη 22/9 ο Αμερικανός Πρόεδρος, Donald Trump, σε ένα χείμαρρο παραληρηματικών θέσεων που είχε ως σημείο αναφοράς. Ο και 45ος Πρόεδρος των ΗΠΑ παρουσίασε μια δική του πραγματικότητα, βάσει της οποίας οι ΗΠΑ κατατρόπωσαν το Ιράν επειδή ετοίμαζε πυρηνική βόμβα, ενώ παράλληλα σημείωσε πως ειρηνευτική συμφωνία θα υπάρξει μετά τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές τον ερχόμενο Νοέμβριο. Ο Donald Trump ξεκίνησε την ομιλία του δηλώνοντας ότι «η Αμερική επέστρεψε».

«Μπορώ να σας πω με υπερηφάνεια ότι η Αμερική επέστρεψε και η χώρα μας είναι σήμερα ισχυρότερη από ποτέ», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός Πρόεδρος, προσθέτοντας πως το μέλλον των ΗΠΑ διαγράφεται «πολύ λαμπρό».

Παράλληλα, εξήρε τα πεπραγμένα της κυβέρνησής του στους τομείς της μετανάστευσης, της καταπολέμησης της εγκληματικότητας, της αντιμετώπισης της φτώχειας και της κοινωνικής πρόνοιας. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις επενδύσεις και στις οικονομικές επιδόσεις της διοίκησής του, ενώ δεν παρέλειψε να ασκήσει δριμεία κριτική στις πολιτικές του προκατόχου του, Joe Biden.

Περί Ιράν. Ο Αμερικανός Πρόεδρος εξαπέλυσε οξεία επίθεση κατά του Ιράν, υποστηρίζοντας ότι η Τεχεράνη «κατασκεύασε έναν πύραυλο ικανό να πλήξει την Ευρώπη, για τον οποίο μάλιστα δήλωνε ιδιαίτερα υπερήφανη, αλλά και πυρηνικά».

«Δεν υπάρχει εναργέστερο παράδειγμα μιας απειλής που αφέθηκε να γιγαντωθεί, θέτοντας σε κίνδυνο ολόκληρο τον κόσμο, από τον υπ’ αριθμόν ένα κρατικό χορηγό της τρομοκρατίας, την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν», δήλωσε.

«Εδώ και 51 χρόνια, το φανατικό Ιρανικό καθεστώς κυβερνά με αιματοχυσία και μαζικές δολοφονίες, σκορπίζοντας το θάνατο, την καταστροφή και το χάος σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και πέρα από αυτήν», συνέχισε.

«Υπήρξε ο "νταής" της Μέσης Ανατολής, αλλά δεν είναι πια. Από την πρώτη κιόλας ημέρα που αναμείχθηκα στην πολιτική, η θέση μου παραμένει ακλόνητη: δεν θα επιτρέψω ποτέ στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο», τόνισε ο Αμερικανός Πρόεδρος.

Ο Trump χαρακτήρισε τους ηγέτες που βρίσκονταν στην αίθουσα «σπουδαίους ηγέτες» — σε πλήρη αντίθεση με την περσινή του ομιλία, στην οποία τους είχε προειδοποιήσει ότι οι χώρες τους «οδεύουν προς την καταστροφή». Στην συνέχεια, ο Trump κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να παραμείνει ενωμένη ασκώντας πίεση στο Ιράν, ενώ ζήτησε από όλες τις χώρες να προχωρήσουν στον οικονομικό αποκλεισμό της Τεχεράνης.

«Καλούμαι να λάβω μια απόφαση σχετικά με το Ιράν», δήλωσε, εκφράζοντας παράλληλα την πεποίθηση ότι οι ΗΠΑ θα καταλήξουν σε συμφωνία με την Τεχεράνη αμέσως μετά τις αμερικανικές εκλογές. «Το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο», υπογράμμισε ο Αμερικανός Πρόεδρος, χαρακτηρίζοντας το ιρανικό καθεστώς «αδύναμο και απελπισμένο».

«Μεγάλες αλλαγές μπορούν να συμβούν ταχύτατα», πρόσθεσε. «Θα υπάρξει μια συμφωνία με το Ιράν που θα του επιτρέψει να ανασυγκροτηθεί και να δημιουργήσει μια χώρα ισχυρότερη από ποτέ;» διερωτήθηκε ο Trump.

«Ή μήπως θα αφανίσω την Ισλαμική Δημοκρατία —και μάλιστα ταχύτατα— χωρίς να της δώσω ποτέ ξανά την ευκαιρία να σκοτώνει και να καταστρέφει ανθρώπους και χώρες;» συνέχισε. «Να τους στείλω στην κόλαση;» πρόσθεσε ο Αμερικανός Πρόεδρος.

Ο Trump δήλωσε πως πιστεύει ότι η Τεχεράνη θα «συνάψει συμφωνία αμέσως μετά τις εκλογές» του Νοεμβρίου, υποστηρίζοντας ότι η Ιρανική ηγεσία επιχειρεί να κερδίσει χρόνο μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές, ελπίζοντας να ασκήσει πίεση στους Ρεπουμπλικανούς που επιδιώκουν να διατηρήσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου. Επέμεινε, ωστόσο, ότι δεν πρόκειται να συνυπολογίσει τις εκλογές στις αποφάσεις του για το Ιράν. «Δεν περνά καν από το μυαλό μου», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Για Ουκρανία. Όσον αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο Αμερικανός Πρόεδρος δήλωσε ότι μια συμφωνία για τον τερματισμό της σύγκρουσης Ρωσίας-Ουκρανίας θα μπορούσε να επιτευχθεί «νωρίτερα απ’ όσο νομίζει ο κόσμος», προσθέτοντας ότι η Ουάσινγκτον συνεργάζεται «στενά» με τους ηγέτες των δύο χωρών προκειμένου «να διευθετηθεί οριστικά το ζήτημα». «Έχουν κουραστεί πλέον», είπε ο Trump από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. «Κάθε μήνα χάνουν την ζωή τους 25.000 νέοι άνθρωποι, κυρίως στρατιώτες», τόνισε.

«Έχω τερματίσει οκτώ πολέμους». Στην ίδια ομιλία, ο Donald Trump επανέλαβε τον ισχυρισμό του ότι κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του έχει συμβάλει στον τερματισμό οκτώ πολέμων, χαρακτηρίζοντάς το ως «μεγάλη τιμή» για τον ίδιο. Στην λίστα που παρουσίασε περιλαμβάνονται οι εξής συγκρούσεις:

• Ισραήλ – Χαμάς.

• Ισραήλ – Ιράν.

• Αίγυπτος – Αιθιοπία

• Ινδία – Πακιστάν..

• Σερβία – Κόσοβο.

• Ρουάντα – ΛΔ Κονγκό.

• Αρμενία – Αζερμπαϊτζάν.

• Καμπότζη – Ταϊλάνδη.

Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ότι σχεδόν όλες αυτές οι χώρες τού έστειλαν ευχαριστήριες επιστολές, ενώ ανέφερε πως ο πρωθυπουργός του Πακιστάν μάς είπε ότι «έσωσε 30 εκατομμύρια ζωές». Η ομιλία του Trump στον ΟΗΕ διακρινόταν συνολικά από έναν ιδιαίτερα πανηγυρικό τόνο, με τον ίδιο να παρουσιάζει την οικονομία, την τεχνολογία και τον στρατό των ΗΠΑ ως παγκόσμιους ηγέτες.

«Η Αμερική επέστρεψε και η χώρα μας είναι σήμερα ισχυρότερη από ποτέ», δήλωσε, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνησή του παρέλαβε μια «σκοτεινή εποχή» και τη μετέτρεψε σε «χρυσή εποχή για την Αμερική».

«Οι ΗΠΑ δεν έχουν έλλειψη πυρομαχικών – Διαθέτουμε περισσότερα από όσα θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε». Στην συνέχεια, ο Trump απέρριψε τους ισχυρισμούς ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε πυρομαχικά, υποστηρίζοντας ότι η χώρα διαθέτει αποθέματα σε επίπεδα που «δεν θα μπορούσε καν να φανταστεί ότι θα χρειαζόταν».

«Δεν αληθεύει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν χαμηλά αποθέματα πυρομαχικών. Έχουμε περισσότερα πυρομαχικά από όσα θα μπορούσαμε ποτέ να χρησιμοποιήσουμε», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος, απαντώντας στα πρόσφατα δημοσιεύματα περί πιέσεων στα αμερικανικά στρατιωτικά αποθέματα.

Ο Trump υποστήριξε επίσης ότι η κυβέρνησή του αυξάνει την παραγωγή πυρομαχικών «σε επίπεδα πρωτοφανή», σημειώνοντας ότι οι ΗΠΑ κατασκευάζουν νέες μονάδες παραγωγής και ενισχύουν διαρκώς τα αποθέματά τους.

«Αυξάνουμε τα αποθέματά μας ταχύτερα από ποτέ», ανέφερε, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά το μήνυμα που είχε δημοσιεύσει νωρίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου χαρακτήρισε «δειλούς και προδότες» όσους υποστηρίζουν ότι οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν ελλείψεις.

«Η Αμερική δεν θα επιτρέψει απειλές στο δυτικό ημισφαίριο». Στην ίδια ομιλία, ο Donald Trump παρουσίασε τις ενέργειες της κυβέρνησής του στην Βενεζουέλα ως μεγάλη επιτυχία, αλλά και ως προειδοποίηση προς τρίτες χώρες.

«Οι ενέργειές μας στη Βενεζουέλα αποδεικνύουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα επιτρέψουν πλέον σε απειλές κατά της Αμερικής να εδραιώνονται οπουδήποτε στο δυτικό ημισφαίριο», δήλωσε, προσθέτοντας ότι η Ουάσινγκτον θα αξιοποιήσει «την ασυναγώνιστη στρατιωτική της ισχύ» εφόσον παραστεί ανάγκη για την προάσπιση των εθνικών της συμφερόντων.

Ο Αμερικανός πρόεδρος αναφέρθηκε εκ νέου στην επιχείρηση στη Βενεζουέλα, σχολιάζοντας χαρακτηριστικά ότι «στον νικητή ανήκουν τα λάφυρα», ενώ έκανε λόγο για διευρυμένη πρόσβαση των ΗΠΑ στα πετρελαϊκά αποθέματα της χώρας.

«Έρχεται η ελευθερία στην Κούβα». Ο Trump στράφηκε στη συνέχεια κατά της Κούβας, δηλώνοντας ότι η κυβέρνησή του επιδιώκει «θεμελιώδη αλλαγή» στο νησί, το οποίο χαρακτήρισε «αποτυχημένο κράτος» (failed state). Την στιγμή εκείνη, τα μέλη της κουβανικής αντιπροσωπείας αποχώρησαν από την αίθουσα (https://corfiatiko.blogspot.com/2026/09/trump.html).

Έπος: Ο Trump εμφανίστηκε για πρώτη φορά με... κομοδινί μαλλιά..  εγκατέλειψε το πορτοκαλί - «Μοιάζει με τον Pierce Brosnan». Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ εθεάθη με καστανά μαλλιά, αντί για το σύνηθες χρυσαφένιο ξανθό χρώμα του.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump έβαψε τα μαλλιά του σε πιο σκούρα απόχρωση, σε μία απόχρωση που παραπέμπει σε... κομοδινί, όπως μεταδίδει η εφημερίδα New York Post στις 6 Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, την προηγούμενη ημέρα, καθ' οδόν προς το γήπεδο γκολφ, ο πρόεδρος των ΗΠΑ εθεάθη με καστανά μαλλιά, αντί για το σύνηθες χρυσαφένιο ξανθό χρώμα του. Το άρθρο παραθέτει σχόλια χρηστών που παρατήρησαν το νέο χρώμα στα μαλλιά του ισχυρού άνδρα του Λευκού Οίκου, ο οποίος σπάνια αλλάζει το χαρακτηριστικό του χτένισμα.

Ένας χρήστης αστειεύτηκε ότι, καθώς το καλοκαίρι τελειώνει, ήταν ώρα να αλλάξει το χρώμα των μαλλιών του. Η συγγραφέας Anne Lamott σχολίασε επίσης ότι ο Trump φαίνεται τώρα νεότερος και μοιάζει με τον ηθοποιό Pierce Brosnan. Πριν από μερικά χρόνια, ο δημοσιογράφος Michael Wolff αποκάλυψε το μυστικό πίσω από το ασυνήθιστο χτένισμα του Trump.

Στο βιβλίο του, «Fire and Fury: Inside the Trump White House», η κόρη του Trump, Ivanka, αποκάλυψε ότι το χτένισμα του πατέρα της, για το οποίο αστειεύονται ακόμη και στενοί φίλοι, ήταν αποτέλεσμα μεταμόσχευσης μαλλιών και φορμαρίσματος με ισχυρή λακ (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/897727/epos-o-trump-egkateleipse-to-portokali-emfanistike-gia-proti-fora-me-komodini-mallia-moiazei-me-ton-pierce-brosnan/).

Το Ανώτατο Δικαστήριο ανοίγει τον δρόμο για περιορισμούς στην επιστολική ψήφο του Τραμπ. Χθες, το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών επέτρεψε στην κυβέρνηση Τραμπ να μειώσει τον πολλαπλασιασμό των επιστολικών ψήφων για τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Το εκτελεστικό διάταγμα του προέδρου δίνει εντολή στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας να καταρτίσει καταλόγους υπηκοότητας και στην Ταχυδρομική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών να παραδίδει ψηφοδέλτια μέσω ταχυδρομείου μόνο στους ψηφοφόρους που εμφανίζονται σε αυτούς τους καταλόγους.

Η περιφερειακή δικαστής των ΗΠΑ, Ιντιρα Ταλουάνι, είχε αναστείλει την εντολή σε 23 πολιτείες και στην Ουάσινγκτον. Με απόφαση 6-3, το Ανώτατο Δικαστήριο ήρε αυτό το εμπόδιο. Είπε ότι η αγωγή υποβλήθηκε πολύ νωρίς, επειδή οι πολιτείες δεν είχαν ακόμη αποδείξει καμία πραγματική ζημία όταν υπέβαλαν την υπόθεση.

Δεν είναι ακόμη σαφές εάν η επαλήθευση της υπηκοότητας θα τεθεί σε ισχύ για τις ενδιάμεσες εκλογές, καθώς παραμένει σε ισχύ ξεχωριστή εθνική ασφαλιστική αγωγή από άλλη αγωγή. Η εκλογική νοθεία παραμένει ένα σημαντικό ζήτημα στην αμερικανική πολιτική σκηνή.

3.069.002: Αυτός ήταν ο συνολικός αριθμός «πιθανών παράνομων ψήφων» που καταμετρήθηκαν στον τρίτο τόμο της μελέτης του Δρ. Πίτερ Ναβάρο του 2021 μ.Χ. σχετικά με την εκλογική απάτη στις αμφιλεγόμενες πολιτείες της Αριζόνα, της Τζόρτζια, του Μίσιγκαν, της Νεβάδα, της Πενσυλβάνια και του Ουισκόνσιν κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών του 2020 μ.Χ.

312.992: Αυτό ήταν το επίσημο περιθώριο νίκης του Τζο Μπάιντεν σε αυτές τις έξι πολιτείες—το ένα δέκατο αυτού του συνόλου. Επομένως, το περιθώριο σφάλματος ήταν 10 φορές μεγαλύτερο από το περιθώριο νίκης στις εκλογές του 2020 μ.Χ.

Το εκτελεστικό διάταγμα του Προέδρου Τραμπ έχει σχεδιαστεί για να διασφαλίσει ότι μόνο οι πολίτες των ΗΠΑ θα ψηφίζουν στις εκλογές των ΗΠΑ, μια πολιτική που προτιμάται από μεγάλες πλειοψηφίες τόσο των συντηρητικών όσο και των φιλελεύθερων ψηφοφόρων. Ωστόσο, οι ριζοσπαστικοί αριστεροί μισούν αυτήν την έννοια και την έχουν αντιταχθεί με επιτυχία εδώ και δεκαετίες.

Ο ένας και μοναδικός τρόπος με τον οποίο οι Αμερικανοί ελέγχουν την κυβέρνησή τους είναι μέσω εκλογών. Αν αυτές οι εκλογές καθορίζονται από οτιδήποτε άλλο εκτός από την ψήφο των πολιτών, οι Αμερικανοί δεν έχουν στην πραγματικότητα δημοκρατία.

Star Wars ή Ναζί; Ο Τραμπ αποκάλυψε τις νέες στολές της Διαστημικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ. Ο Ντόναλντ Τραμπ αποκάλυψε στο Truth Social τις νέες στολές της Διαστημικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, που έγιναν viral για την ομοιότητά τους με στολές Ναζί και με το Star Wars.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, παρουσίασε την Κυριακή (6/9) πώς θα φαίνονται οι νέες στολές της Διαστημικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ (Space Force), μέσα από ανάρτησή του στο Truth Social.

Το χρώματα που κυριαρχούν είναι το γκρι και το μαύρο, με εμβλήματα της υπηρεσίας καρφιτσωμένα στην στολή, στο καπέλο και στη ζώνη, δίνοντας μια αυστηρή, σχεδόν στρατιωτική-φουτουριστική εικόνα.

Ναζιστικές στολές και Star Wars: Οι ομοιότητες είναι εμφανείς. Η ανάρτηση δεν άργησε να γίνει viral, καθώς πολλοί χρήστες εντόπισαν εντυπωσιακές ομοιότητες με γνωστές στολές από ταινίες. Σύμφωνα με την New York Post, η αισθητική παραπέμπει έντονα στην ταινία «Starship Troopers» του 1.997 μ.Χ., βασισμένη στο μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Χάινλαϊν, όπου η ανθρωπότητα βρίσκεται σε διαγαλαξιακό πόλεμο με γιγάντια έντομα-εξωγήινα γνωστά ως Αραχνοειδείς, στον 23^ο Αιώνα μ.Χ.

Οι συγκρίσεις δεν σταμάτησαν στο Starship Troopers. Αρκετοί χρήστες παρατήρησαν πως το σχέδιο θυμίζει και στολές αξιωματικών του ναζιστικού στρατού, καθώς και τις στολές των ναυάρχων της Αυτοκρατορίας στην σάγκα Star Wars του Τζορτζ Λούκας.

 «ΤΕΛΕΙΑ, πάτε για γαλαξιακή αυτοκρατορία! Ας είναι η Δύναμη μαζί σας, lol!», σχολίασε ένας χρήστης, ενώ άλλος σημείωσε πως η στολή «μοιάζει εντελώς με στολή αξιωματικού του Αυτοκρατορικού Στρατού» της διάσημης κινηματογραφικής σειράς. Τα σχόλια αυτά πολλαπλασιάστηκαν γρήγορα σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, μετατρέποντας την δημοσίευση σε ένα από τα πιο συζητημένα θέματα της ημέρας.

Το πλαίσιο: Space Force και σχέδια για νέα Ακαδημία. Η Space Force ιδρύθηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ τον Δεκέμβριο του 2019 μ.Χ., κατά την διάρκεια της πρώτης προεδρικής του θητείας, ως ο έκτος κλάδος των Αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Τον προηγούμενο μήνα, ο Πρόεδρος είχε ανακοινώσει σχέδια για την δημιουργία μιας νέας στρατιωτικής Διαστημικής Ακαδημίας, με στόχο την εκπαίδευση της επόμενης γενιάς στελεχών στον τομέα της αεροδιαστημικής.

Παρομοιάζοντας την πρωτοβουλία με ιστορικά ιδρύματα, ο Τραμπ είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: «Σκέφτεσαι το West Point, σκέφτεσαι την Αννάπολις, σκέφτεσαι την Ακαδημία της Πολεμικής Αεροπορίας και σκέφτεσαι την Ακαδημία της Ακτοφυλακής. Είναι υπέροχο. Όλες είναι υπέροχες, αλλά τώρα θα έχουμε και μια [ακαδημία] της Διαστημικής Δύναμης».

Σε δεύτερη ανάρτησή του στο Truth Social, ο Αμερικανός Πρόεδρος παρουσιάστηκε ως «κυβερνήτης» ενός διαστημόπλοιου της Space Force, περιστοιχισμένος από πλήρωμα με τις νέες στολές της υπηρεσίας. Στο φόντο της εικόνας διακρίνονταν εκρήξεις σε περιοχές του πλανήτη, που φαινομενικά είχε διατάξει ο ίδιος στο πλαίσιο του σεναρίου της ανάρτησης (https://romioitispolis.gr/star-wars-i-nazi-o-tramp-apokalypse-tis-nees-stoles-tis-diastimikis-ypiresias-ton-ipa//).

Γιατί ο Trump βγάζει τα όπλα στο Διάστημα – Συναγερμός σε Κίνα και Ρωσία. Οι ηγέτες της Κίνας και της Ρωσίας αντέδρασαν έντονα στην εξέλιξη, καλώντας τις ΗΠΑ να σταματήσουν την επέκταση των στρατιωτικών δυνατοτήτων τους στο Διάστημα.

Ο Υπουργός Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών, Troy Meink, δήλωσε πρόσφατα ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν όπλα τοποθετημένα σε τροχιά γύρω από την Γη. Ορισμένοι ειδικοί σε όλο τον κόσμο θεωρούν την εξέλιξη αυτή σοκαριστική. Ωστόσο, για την διεθνή στρατηγική κοινότητα στο σύνολό της δεν αποτελεί έκπληξη, σημειώνει σε ανάλυσή του το Modern Diplomacy.

Η οπλοποίηση του Διαστήματος, αν και συνιστά μια νέα εξέλιξη, αναμενόταν εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία, καθώς οι μεγάλες δυνάμεις βρίσκονταν ήδη σε ανταγωνισμό. Παρ’ όλα αυτά, επρόκειτο για την πρώτη δημόσια παραδοχή μιας δυνατότητας που εδώ και χρόνια θεωρούνταν ότι υφίσταται, έπειτα από δεκαετίες συζητήσεων σχετικά με την οπλοποίηση του Διαστήματος.

Ο Meink προχώρησε στην ανακοίνωση αυτή κατά τη διάρκεια του Air, Space, and Cyber Conference 2026, που πραγματοποιήθηκε στο Gaylord National Resort, στο National Harbor του Maryland, στις 14 Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ. Η δήλωση αποτελεί στρατηγικό μήνυμα προς την Κίνα και τη Ρωσία, τις δύο μεγάλες δυνάμεις που αμφισβητούν την Αμερικανική κυριαρχία στο Διάστημα.

Κίνα και Ρωσία απέναντι στην Αμερικανική κυριαρχία στο Διάστημα. Η Κίνα θεωρεί το «εξώτερο Διάστημα» κρίσιμο τμήμα των λεγόμενων «νέων στρατηγικών συνόρων», στα οποία περιλαμβάνονται επίσης οι πολικές περιοχές, ο κυβερνοχώρος και τα μεγάλα θαλάσσια βάθη.

Στην προσπάθειά της να υλοποιήσει τις στρατηγικές της φιλοδοξίες και να εξελιχθεί σε παγκόσμια δύναμη, η Κίνα χρειάζεται εξωτερικούς εταίρους. Τα Ευρωπαϊκά κράτη απομακρύνονται από το Πεκίνο, περιορίζοντας κοινές πρωτοβουλίες και μεταφορές τεχνολογίας προκειμένου να μειώσουν την εξάρτησή τους από την Κίνα. Η αποσύνδεση αυτή συνδέεται επίσης, σύμφωνα με το άρθρο, με την πίεση από τον Λευκό Οίκο, καθώς ο Trump επιθυμεί οι ευρωπαϊκές χώρες να επενδύουν στις ΗΠΑ.

Ελλείψει άλλων εταίρων, η Κίνα έχει ουσιαστικά τη Ρωσία ως πιθανό συνεργάτη για να καλύψει κενά στις δυνατότητές της και στην τεχνογνωσία της. Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλαπλές κυρώσεις από ευρωπαϊκές δυνάμεις μετά την εισβολή της στην Ουκρανία το 2022. Πλέον, Πεκίνο και Μόσχα αλληλοϋποστηρίζονται, σε μια σχέση που προκαλεί έντονη ανησυχία σε αξιωματούχους του Λευκού Οίκου.

«Επιθετικές και αμυντικές» δυνατότητες από το Διάστημα. Σύμφωνα με τον Meink, οι αμερικανικές διαστημικές δυνατότητες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για «επιθετικούς και αμυντικούς σκοπούς», κατόπιν εντολής των αρμόδιων στρατιωτικών διοικήσεων.

Οι όροι αυτοί υποδηλώνουν ότι πρόκειται για σύστημα διπλής χρήσης: θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την προσβολή εχθρικών στόχων στο πλαίσιο επιθετικών επιχειρήσεων, αλλά και για την αναχαίτιση εισερχόμενων πυραύλων με σκοπό την άμυνα της αμερικανικής επικράτειας ή φίλιων εδαφών.

Παράλληλα, η αναφορά στις στρατιωτικές διοικήσεις σηματοδοτεί ότι το σύστημα θα μπορούσε να τεθεί στη διάθεση αμερικανικών διοικήσεων που έχουν αρμοδιότητα σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου.

To «Golden Dome» και η νέα γενιά πυραυλικής άμυνας. Το οπλικό σύστημα πιθανότατα εντάσσεται στο πρόγραμμα Golden Dome, ένα πολυεπίπεδο σύστημα άμυνας που πρόκειται να κατασκευαστεί από τη Lockheed Martin για το αμερικανικό Υπουργείο Πολέμου.

Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά συστήματα αεράμυνας, υποστηρίζει ο αρθρογράφος, θα πρέπει να υπάρχει κάτι πραγματικά «χρυσό» στην Golden Dome. Θα πρέπει δηλαδή να βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από τα προηγούμενα αμυντικά συστήματα.

Η προβολή που έχει δοθεί στο πρόγραμμα περιστρέφεται γύρω από ένα σύστημα «άμυνας» νέας γενιάς, το οποίο πράγματι περιλαμβάνει αναχαιτιστές τοποθετημένους στο Διάστημα. Ωστόσο, η δήλωση του Meink αποκαλύπτει και έναν πρόσθετο σκοπό: ότι ενδέχεται να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για «επιθετικές» επιχειρήσεις. Κατά τον αρθρογράφο, όλα αυτά αντιβαίνουν στις υποχρεώσεις που προβλέπει η προτεινόμενη Συνθήκη για την Πρόληψη Κούρσας Εξοπλισμών στο Διάστημα, γνωστή ως PAROS.

Η έντονη αντίδραση Πεκίνου και Μόσχας. Οι ηγέτες της Κίνας και της Ρωσίας αντέδρασαν έντονα στην εξέλιξη, καλώντας τις ΗΠΑ να σταματήσουν την επέκταση των στρατιωτικών δυνατοτήτων τους στο Διάστημα.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η κυβέρνηση Trump θα συνεχίσει και θα διευρύνει αυτή τη φιλοδοξία, ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις, επιδιώκοντας παράλληλα να διατηρήσει την πολιτική της απήχηση ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.

Το δύσκολο στοίχημα της αναχαίτισης πυραύλων στην αρχική φάση. Η μεταφορά όπλων στο Διάστημα αναμένεται επίσης να ανοίξει συζήτηση γύρω από τα πλεονεκτήματα και τις τεχνολογικές προκλήσεις ενός τέτοιου συστήματος.

Για παράδειγμα, η δυνατότητα αναχαίτισης ενός πυραύλου κατά τη φάση επιτάχυνσής του, γνωστή ως boost phase, αποτελεί αντικείμενο συζήτησης εδώ και χρόνια. Πρόκειται για εξαιρετικά δύσκολο τεχνολογικό εγχείρημα λόγω της πολυπλοκότητάς του.

Πρώτον, η αναχαίτιση ενός εισερχόμενου πυραύλου κατά τη φάση επιτάχυνσης προϋποθέτει προηγούμενη γνώση σχετικά με το αν ο εκτοξευμένος πύραυλος κατευθύνεται πράγματι προς την Αμερικανική επικράτεια ή προς φίλιο έδαφος.

Δεύτερον, η αναχαίτιση ενός πυραύλου στην φάση αυτή θα απαιτούσε αναχαιτιστές που θα αναπτύσσουν υπερηχητικές ταχύτητες. Και τα δύο αποτελούν εξαιρετικά δύσκολες αποστολές. Ωστόσο, η αμερικανική πρωτοβουλία μπορεί να αποτελέσει την βάση για την επίτευξη τέτοιων στόχων.

Οι δορυφόροι ως κινητές πλατφόρμες όπλων. Τα συστήματα που βρίσκονται στο Διάστημα ενδέχεται επίσης να υπερβούν παραδοσιακούς περιορισμούς που συνδέονται με σταθερές επίγειες πλατφόρμες εκτόξευσης. Οι δορυφόροι χρησιμοποιούν ενσωματωμένους προωθητήρες και καύσιμα για να αλλάζουν θέση και τροχιά, διαδικασία γνωστή ως τροχιακός ελιγμός.

Μέσω αυτών των ελιγμών, οι δορυφόροι θα μπορούσαν να αποκτήσουν δύο πλεονεκτήματα: να στοχεύουν εχθρικές εγκαταστάσεις από καταλληλότερη θέση στο Διάστημα και να αποφεύγουν αντιδορυφορικά όπλα.

Παρότι η χρησιμότητα και η αποτελεσματικότητα των διαστημικών όπλων μένει ακόμη να αποδειχθεί στην πράξη, η ίδια η πρωτοβουλία δεν αποτελεί ξαφνική ή μυστική κίνηση. Η εμφάνιση των αντιδορυφορικών όπλων, των λεγόμενων ASAT, είχε ήδη καταδείξει προς ποια κατεύθυνση οδηγούνταν οι εξελίξεις.

Γιατί ο Trump δεν πήρε δημόσια τα εύσημα; Το γεγονός ότι την ανακοίνωση για την αμερικανική οπλοποίηση του Διαστήματος έκανε ο Υπουργός Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ είναι, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, κάτι που θα πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά από τους πολιτικούς αναλυτές.

Συνήθως, όταν η αμερικανική κυβέρνηση επιτυγχάνει κάτι, ο Trump τείνει να διεκδικεί τα εύσημα. Ωστόσο, αυτό δεν συνέβη στην προκειμένη περίπτωση. Ο Trump δεν αναφέρθηκε δημόσια στην εξέλιξη, ούτε μέσα από τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Κατά τον αρθρογράφο, αυτό δεν συμβαίνει επειδή η εξέλιξη είναι μικρής σημασίας ή αδιάφορη, αλλά ενδεχομένως επειδή ο Trump δεν επιθυμεί σε αυτή τη χρονική στιγμή να προκαλέσει πρόσθετη κριτική.

Σε κάθε περίπτωση, ήταν ο Trump εκείνος που ξεκίνησε το πρόγραμμα Golden Dome. Έτσι, σύμφωνα με το άρθρο, είτε δεν γνωρίζει την έκταση της συγκεκριμένης εξέλιξης είτε επιλέγει σκόπιμα να μην αναγνωρίσει δημόσια ένα τέτοιο ορόσημο.

Η κούρσα εξοπλισμών επιστρέφει. Ο δρόμος προς τον έλεγχο των εξοπλισμών και την αποκλιμάκωση μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων στενεύει ήδη. Τον Φεβρουάριο του 2026 μ.Χ. εξέπνευσε η συνθήκη New START, η οποία είχε υπογραφεί μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, ενώ οι δύο πλευρές εμφανίζονταν απρόθυμες να προχωρήσουν σε περαιτέρω παράτασή της.

Καθώς οι ΗΠΑ και η Ρωσία συνεχίζουν μια νέα κούρσα εξοπλισμών, η Κίνα εμφανίζεται επίσης αποφασισμένη να διευρύνει το πυρηνικό της οπλοστάσιο, εξέλιξη που, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, ωθεί με τη σειρά της τις ΗΠΑ προς την ανανέωση των δικών τους πυρηνικών δοκιμών.

Τέτοιες ενέργειες, υποστηρίζει το άρθρο, καταδεικνύουν ότι καμία από τις μεγάλες δυνάμεις δεν φαίνεται αποφασισμένη να επιδιώξει ουσιαστικά τον έλεγχο των εξοπλισμών και την αποκλιμάκωση. Η ίδια η ύπαρξη μιας κούρσας εξοπλισμών αποτελεί, κατά τον αρθρογράφο, ένδειξη ότι και οι τρεις δυνάμεις κινούνται προς λανθασμένη κατεύθυνση.

Το τέλος της συζήτησης για ένα «άοπλο» Διάστημα. Η πολυετής συζήτηση σχετικά με το πώς θα μπορούσε να αποφευχθεί η οπλοποίηση του Διαστήματος φαίνεται πλέον να έχει φτάσει στο τέλος της. Με τις ΗΠΑ να κάνουν την πρώτη κίνηση, η Ρωσία και η Κίνα είναι πιθανότερο, σύμφωνα με την εκτίμηση του αρθρογράφου, να ακολουθήσουν. Παράλληλα, η επιχειρησιακή ενεργοποίηση της δυνατότητας σηματοδοτεί ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να την χρησιμοποιήσουν όταν κριθεί αναγκαίο.

Σε αντίθεση με άλλα στρατιωτικά οπλικά συστήματα, όπως οι βαλλιστικοί πύραυλοι ή τα συστήματα άμυνας κατά βαλλιστικών πυραύλων, μια επιθετική ή αμυντική δυνατότητα που εδρεύει στο Διάστημα θεωρείται από τον αρθρογράφο ακόμη πιο επικίνδυνη.

Ένα όπλο που βρίσκεται ήδη στο Διάστημα έχει ουσιαστικά υπερβεί την φάση επιτάχυνσης, δηλαδή την πρώτη φάση της τροχιάς ενός πυραύλου. Αυτό σημαίνει ότι ο διαθέσιμος χρόνος για την λήψη αποφάσεων μειώνεται σημαντικά.

Ένα νέο στρατηγικό παιχνίδι για ΗΠΑ, Κίνα και Ρωσία. Συμπερασματικά, αν και η ανακοίνωση δεν αποτελεί απαραίτητα έκπληξη, η συγκεκριμένη τεχνολογία μπορεί να αλλάξει δραστικά τα δεδομένα τόσο στο επιθετικό όσο και στο αμυντικό πεδίο.

Όπλα υψηλής ταχύτητας, όπως οι υπερηχητικοί πύραυλοι cruise και τα οχήματα boost-glide, θα μπορούσαν επίσης να αντιμετωπίσουν μεγαλύτερες δυσκολίες απέναντι σε αμυντικά συστήματα που διαθέτουν αναχαιτιστές στο Διάστημα.

Η κινεζική και η ρωσική ηγεσία πιθανότατα έχουν ήδη πραγματοποιήσει αντίστοιχους υπολογισμούς, εξετάζοντας τρόπους να καλύψουν το τεχνολογικό και στρατηγικό κενό. Πλέον, σύμφωνα με την εκτίμηση του αρθρογράφου, είναι θέμα χρόνου προτού το Πεκίνο και η Μόσχα προχωρήσουν σε ανάλογες ανακοινώσεις (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/900763/giati-o-trump-vgazei-ta-opla-sto-diastima-synagermos-se-kina-kai-rosia).

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: O Τραμπ ανανεώνει τις επιθέσεις κατά του Ιράν μετά τις εκλογές!  Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απέρριψε την προτεινόμενη από το Ιράν επταήμερη εκεχειρία και δήλωσε σε βοηθούς του ότι αναμένει ότι οι βομβαρδισμοί του Ιράν από τις ΗΠΑ θα συνεχιστούν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, ανέφερε την Παρασκευή η Wall Street Journal, επικαλούμενη Αμερικανούς αξιωματούχους.Εκτελεστική εξουσία

Ο Τραμπ φέρεται να είναι επιφυλακτικός ως προς το αν η Τεχεράνη θα συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις των ΗΠΑ, παρά τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις μέσω περιφερειακών μεσολαβητών. Η πρόταση του Ιράν ζητά από τις ΗΠΑ να άρουν τον ναυτικό αποκλεισμό, να ξεπαγώσουν ορισμένα Ιρανικά περιουσιακά στοιχεία και να χαλαρώσουν τις κυρώσεις στις εξαγωγές Ιρανικού πετρελαίου με αντάλλαγμα το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ και την επανέναρξη των πυρηνικών συνομιλιών, σύμφωνα με την Journal.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ενημερώσει το Ιράν και τους μεσολαβητές ότι ο Τραμπ δεν έχει καμία πρόθεση να άρει τον ναυτικό αποκλεισμό, ανέφερε η εφημερίδα. Το εύρος τυχόν νέων Αμερικανικών επιθέσεων παραμένει ασαφές και αξιωματούχοι δήλωσαν στην εφημερίδα ότι η θέση του Τραμπ θα μπορούσε να αλλάξει καθώς συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις (https://corfiatiko.blogspot.com/2026/09/o_01772642124.html).

Αντε πάλι ....τελείωσε η μάζωξη του ΟΗΕ και ξεκινά κλιμάκωση στον Περσικό...ονόμασε το Ορμούζ Στενά Τραμπ. Διαβάζουμε: Ο Ντόναλντ Τραμπ απέρριψε χθες Παρασκευή Ιρανική πρόταση με σκοπό να ανοίξει ξανά το στενό του Ορμούζ σε επτά ημέρες, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, κατά το οποίο ο Αμερικανός Πρόεδρος προβλέπει επίσης επανέναρξη των πληγμάτων στο Ιράν μετά τις εκλογές του μέσου της δεύτερης θητείας του, στις αρχές Νοεμβρίου.

Χθες βράδυ (σ.σ. λίγο πριν από τις 04:00 ώρα Ελλάδας), εξάλλου, δημοσιοποίησε χάρτη στον οποίο το στενό του Ορμούζ έχει μετονομαστεί σε «στενό Τραμπ» μέσω Truth Social...... Καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές της δεύτερης θητείας του, κρίσιμες για το κόμμα του, καθώς οι ρεπουμπλικάνοι διατρέχουν κίνδυνο να απολέσουν την πλειοψηφία και στα δυο σώματα του ομοσπονδιακού Κογκρέσου, ο αμερικανός πρόεδρος είναι ολοένα λιγότερο δημοφιλής, λόγω του ολοένα υψηλότερου κόστους ζωής στις ΗΠΑ και ειδικά της ανόδου των τιμών των καυσίμων, που εν μέρει οφείλεται ακριβώς στον πόλεμο εναντίον του Ιράν που διέταξε και στο κλείσιμο του Ορμούζ (https://www.militaire.gr/o-tramp-aporriptei-tin-protasi-toy-iran-proanaggelei-klimakosi-polemoy/ https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2026/09/blog-post_207.html, ).

Ο Trump προανήγγειλε... χάος: Έρχεται κάτι μεγάλο στο Ιράν - «Θα το διαπιστώσετε πολύ σύντομα». «Θα δείτε πράγματα να συμβαίνουν πολύ σύντομα», δήλωσε ο Αμερικανός Πρόεδρος. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump ανακοίνωσε επικείμενες «εξελίξεις» στη σύγκρουση με το Ιράν, όπως μεταδίδει το NBC στις 30/9.

Προέβη στη δήλωση αυτή κατά την διάρκεια ομιλίας του στον Λευκό Οίκο. «Θα δείτε πράγματα να συμβαίνουν πολύ σύντομα», δήλωσε. Παρά ταύτα, ο επικεφαλής του Λευκού Οίκου δεν διευκρίνισε σε ποια γεγονότα αναφερόταν.

Νωρίτερα, ο εκπρόσωπος του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC), Hossein Mohebi, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ προετοιμάζουν νέα σενάρια δράσης κατά του Ιράν. «Κατά την διάρκεια αυτού του πολέμου, φαντάστηκαν ότι η στρατιωτική τους παρουσία θα μας ανάγκαζε να συνθηκολογήσουμε, αλλά αυτό δεν συνέβη», δήλωσε.

Επισημαίνεται, ότι με προγενέστερες δηλώσεις του, ο Ρώσος Πρόεδρος Vladimir Putin είχε δηλώσει ότι η Μόσχα χαιρέτισε την υπογραφή μνημονίου εκεχειρίας μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά η ανακωχή αποδείχθηκε εύθραυστη (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/902526/o-trump-proaniggeile-xaos-erxetai-kati-megalo-sto-iran-tha-to-diapistosete-poly-syntoma).

Οι Αμερικανοί αποχώρησαν από το Ιράκ μετά από 23 χρόνια και ο Τραμπ κάνει λόγο για νίκη. Οπρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ χαιρέτισε την αποχώρηση των Αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ, υπογραμμίζοντας πως η σημερινή ημέρα αντιπροσωπεύει μια νίκη για την χώρα του. «Σήμερα είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω πως οι τελευταίες αμερικανικές δυνάμεις αποχωρούν από το Ιράκ!», αναφέρει ο Τραμπ σε μήνυμά του στο Truth Social.

«Είναι μια σπουδαία ημέρα για την Αμερική και το σημαντικότερο είναι πως αποχωρούμε αφήνοντας το Ιράκ με έναν υπέροχο νέο πρωθυπουργό, τον Αλί αλ Ζαΐντι», δήλωσε κι εξέφρασε την ελπίδα πως ο Ιρακινός ηγέτης θα καταφέρει να διαχειριστεί την κατάσταση πολύ καλά.

«Είναι μια νίκη για τις ΗΠΑ, μια νίκη για το Ιράκ και μια αποφασιστική νίκη επί του ΙΚ», υπογράμμισε ο Αμερικανός πρόεδρος. «Έπρεπε να επιλέξω αν (τα αμερικανικά στρατεύματα) θα παρέμεναν ή θα αποχωρούσαν και θεώρησα, αναμφίβολα, πως ήταν καιρός (…) να επιστρέψουν σπίτι», συμπλήρωσε.

ΗΠΑ: Ανεστάλη η εκτέλεση της Κρίστα Πάικ μια ώρα πριν θανατωθεί – Η υπόθεση δολοφονίας που σοκάρει και το αίτημα για επιείκεια Νωρίτερα, σήμερα, το Πεντάγωνο ανακοίνωσε κι επισήμως την ολοκλήρωση των αμερικανικών στρατευμάτων, κάνοντας επίσης λόγο για «επιτυχημένη ολοκλήρωση» της στρατιωτικής αποστολής.

Το Πεντάγωνο δήλωσε πως η ευθύνη για την αντιμετώπιση των εναπομεινασών απειλών ασφαλείας, περιλαμβανομένων πυρήνων του Ισλαμικού Κράτους, εναποτίθεται τώρα κυρίως στις ιρακινές δυνάμεις, αν και η Ουάσινγκτον θα συνεχίσει να παρέχει στοχευμένη εκπαίδευση και υποστήριξη με πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών.

Νωρίτερα, Ιρακινός σύμβουλος εθνικής ασφαλείας, ο Κάσιμ αλ Αράτζι, χαιρέτισε το τέλος της αποστολής του υπό την ηγεσία των ΗΠΑ συνασπισμού χαρακτηρίζοντάς το «ιστορικό ορόσημο». «Σήμερα φθάνουμε σε ένα ιστορικό ορόσημο με την ολοκλήρωση της αποστολής του διεθνούς συνασπισμού και της παρουσίας των δυνάμεών του, μετακινούμενοι σε διμερείς σχέσεις με τα κράτη μέλη του», είπε ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του Ιρακινού πρωθυπουργού.

Οι ΗΠΑ εισέβαλαν στο Ιράκ μαζί με τους συμμάχους τους το 2003 μ.Χ. ανατρέποντας τον επί μακρόν ηγέτη Σαντάμ Χουσέιν. Οι δυνάμεις των ΗΠΑ αποσύρθηκαν το 2011 μ.Χ. αλλά επέστρεψαν το 2014 έπειτα από αίτημα της Ιρακινής κυβέρνησης όταν το Ισλαμικό Κράτος κατέλαβε μεγάλα τμήματα του Ιράκ και της γειτονικής Συρίας. Η ήττα του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ κηρύχθηκε στρατιωτικά το 2017, αν και πυρήνες του παραμένουν ενεργοί (https://www.efsyn.gr/kosmos/1478253/oi-amerikanoi-apohorisan-apo-to-irak-meta-apo-23-hronia-kai-o-tramp-kanei-logo-gia-niki/).

Η στρατηγική των Ρεπουμπλικάνων για τις εκλογές: Χρήμα, στήριξη αγροτών και περιοδεία Trump σε όλες τις Πολιτείες. H αύξηση των δαπανών δείχνει ότι η κομματική ηγεσία δεν θέλει να αφήσει περιθώριο για εκπλήξεις την ημέρα των εκλογών.

Οι Ρεπουμπλικάνοι αυξάνουν σημαντικά τις οικονομικές τους παρεμβάσεις σε δεκάδες εκλογικές περιφέρειες που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν σχετικά ασφαλείς για το κόμμα, καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η εξέλιξη αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της οριακής ισορροπίας στην Βουλή των Αντιπροσώπων. Με τις δύο παρατάξεις να βρίσκονται σε εξαιρετικά περιορισμένη απόσταση ως προς τον αριθμό των εδρών, ακόμη και μικρές μεταβολές σε περιφέρειες που παραδοσιακά θεωρούνταν «κόκκινες» μπορούν να επηρεάσουν τον έλεγχο του Σώματος.

Σύμφωνα με το Reuters, Ρεπουμπλικάνοι αξιωματούχοι και στελέχη που γνωρίζουν τον σχεδιασμό της εκλογικής στρατηγικής του κόμματος αναφέρουν ότι η εσωτερική εικόνα που προκύπτει από δημοσκοπήσεις και άλλα στοιχεία έχει οδηγήσει σε αλλαγή προτεραιοτήτων.

Το αποτέλεσμα είναι ότι σημαντικοί κομματικοί χρηματοδότες και πολιτικές επιτροπές κατευθύνουν πλέον μεγάλα ποσά σε περισσότερες από τρεις δωδεκάδες εκλογικές αναμετρήσεις, στις οποίες μέχρι πρόσφατα δεν είχαν πραγματοποιήσει αντίστοιχες επενδύσεις.

Η κίνηση δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι όλες αυτές οι έδρες έχουν μετατραπεί σε αμφίρροπες αναμετρήσεις. Αντιθέτως, αρκετοί Ρεπουμπλικάνοι υποψήφιοι εξακολουθούν να προηγούνται στις δημοσκοπήσεις και εκπροσωπούν περιφέρειες στις οποίες ο Trump είχε επικρατήσει με σημαντικές διαφορές το 2024 μ,Χ.

Ωστόσο, η αύξηση των δαπανών δείχνει ότι η κομματική ηγεσία δεν θέλει να αφήσει περιθώριο για εκπλήξεις την ημέρα των εκλογών. Από την άνεση στην «ασφάλιση» των εδρών. Ρεπουμπλικάνοι παράγοντες περιγράφουν την νέα στρατηγική ως ένα είδος «ασφαλιστηρίου συμβολαίου» για τις υπάρχουσες έδρες.

Η λογική είναι απλή: Αντί να περιμένει το κόμμα μέχρι μια περιφέρεια να γίνει πραγματικά ανταγωνιστική, επενδύει νωρίτερα, ώστε να αποτρέψει την ενίσχυση των δημοκρατικών υποψηφίων και να διατηρήσει το πλεονέκτημα που διαθέτει.

Η στρατηγική αυτή έχει ήδη αρχίσει να αποτυπώνεται στις αγορές τηλεοπτικού και ψηφιακού διαφημιστικού χρόνου, αλλά και στις καταγραφές ανεξάρτητων εκλογικών δαπανών. Ο Ρεπουμπλικάνος στρατηγικός αναλυτής Boznan υποστήριξε ότι το κόμμα βρίσκεται σε αμυντική θέση σε ορισμένες περιφέρειες που συνήθως δεν απαιτούν τόσο μεγάλη προεκλογική κινητοποίηση.

Παράλληλα, ο σύμβουλος Κέβιν Μάντεν εκτίμησε ότι οι υποψήφιοι αντιμετωπίζουν την τελική φάση της εκστρατείας σαν να βρίσκονται πίσω στις δημοσκοπήσεις, ακόμη και σε περιφέρειες που χαρακτηρίζονται παραδοσιακά ως ασφαλείς για τους Ρεπουμπλικανούς.

Η οικονομία γίνεται κεντρικό πολιτικό ζήτημα. Ένας από τους βασικούς λόγους που εξηγούν την αυξημένη προσοχή των Ρεπουμπλικάνων είναι η οικονομική πίεση που αντιμετωπίζουν ψηφοφόροι σε αγροτικές και μεσοδυτικές περιοχές.

Οι τιμές των καυσίμων, το κόστος της ενέργειας και οι αυξημένες δαπάνες για αγροτικές εισροές, όπως τα λιπάσματα, έχουν καταστεί σημαντικά ζητήματα για τις προεκλογικές εκστρατείες. Ιδιαίτερη σημασία έχει το κόστος του ντίζελ, καθώς επηρεάζει άμεσα αγρότες, μεταφορικές επιχειρήσεις και άλλους επαγγελματικούς κλάδους που εξαρτώνται από τις μεταφορές.

Ρεπουμπλικάνος βοηθός της Βουλής περιέγραψε το πολιτικό κλίμα σε πολιτείες όπως η Αϊόβα και το Κάνσας ως ιδιαίτερα δύσκολο για τους υποψηφίους του κόμματος. Η εξέλιξη αυτή αποκτά μεγαλύτερο βάρος επειδή αρκετές από αυτές τις περιοχές αποτελούν παραδοσιακά εκλογικά στηρίγματα των Ρεπουμπλικανών.

Η μάχη των εκατοντάδων εκατομμυρίων. Το οικονομικό μέγεθος της εκλογικής μάχης είναι εντυπωσιακό. Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται το Reuters, οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν δεσμεύσει τουλάχιστον 888 εκατομμύρια δολάρια για διαφημιστικές εκστρατείες των επόμενων εβδομάδων, έναντι τουλάχιστον 666 εκατομμυρίων δολαρίων που έχουν προγραμματίσει οι δημοκρατικοί.

Παράλληλα, από την Ημέρα της Εργασίας και μετά, οι υπερ-PAC που υποστηρίζουν Ρεπουμπλικάνους υποψηφίους έχουν δαπανήσει περίπου 309,7 εκατομμύρια δολάρια, έναντι περίπου 174,2 εκατομμυρίων δολαρίων από αντίστοιχες Δημοκρατικές ομάδες, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Εκλογικής Επιτροπής που επικαλείται το Reuters. Η διαφορά αυτή προσφέρει στους Ρεπουμπλικάνους μεγαλύτερη δυνατότητα να αγοράσουν τηλεοπτικό, ψηφιακό και άλλο διαφημιστικό χρόνο σε μια κρίσιμη περίοδο της εκστρατείας.

Τα στοιχεία της FEC επιβεβαιώνουν ότι οι ανεξάρτητες εκλογικές δαπάνες αποτελούν σημαντικό και διαρκώς αυξανόμενο κομμάτι της αμερικανικής εκλογικής χρηματοδότησης. Η Επιτροπή καταγράφει ξεχωριστά τις δαπάνες ανεξάρτητων επιτροπών και οργανώσεων που υποστηρίζουν ή αντιτίθενται στην εκλογή συγκεκριμένων υποψηφίων.

Το παράδειγμα του Ουισκόνσιν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εκλογική περιφέρεια του Ρεπουμπλικάνου βουλευτή Μπράιαν Στέιλ στο Ουισκόνσιν. Η περιφέρεια είχε ψηφίσει υπέρ του Trump το 2024 μ.Χ, με διαφορά περίπου 4,5 ποσοστιαίων μονάδων και εξακολουθεί να θεωρείται περιοχή με κλίση προς τους Ρεπουμπλικάνους.

Παρά τα παραπάνω, συντηρητικές υπερ-PAC διοχέτευσαν περίπου 1,5 εκατομμύριο δολάρια στην εκλογική του μάχη, στην πρώτη τέτοια εξωτερική επένδυση στον συγκεκριμένο αγώνα κατά τον τρέχοντα εκλογικό κύκλο.

Η κίνηση αυτή δείχνει ότι οι Ρεπουμπλικάνοι δεν περιμένουν πλέον απαραίτητα μια περιφέρεια να καταστεί πλήρως ανταγωνιστική πριν διαθέσουν σημαντικούς πόρους. Βόρεια Καρολίνα: Xρήματα ακόμη και σε «σταθερά Ρεπουμπλικανικές» περιφέρειες Παρόμοια εικόνα καταγράφεται και στην Βόρεια Καρολίνα.

Στην 3^η εκλογική περιφέρεια της πολιτείας, ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής Γκρέγκορι Μέρφι έλαβε περισσότερα από 131.000 δολάρια σε εξωτερική χρηματοδότηση, την πρώτη αντίστοιχη επένδυση υπέρ του κατά τον συγκεκριμένο εκλογικό κύκλο.

Η περιφέρεια είχε ψηφίσει υπέρ του Trump με διαφορά περίπου 14 μονάδων το 2024 μ.Χ. και εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται ως σταθερά Ρεπουμπλικανική από το Cook Political Report. Παράλληλα, οι ημδοκρατικοί είχαν ήδη διαθέσει περισσότερα από 326.000 δολάρια για την προσπάθεια να ανατρέψουν τον συγκεκριμένο υποψήφιο.

Νότιο Τέξας: Όταν μια «κόκκινη» περιφέρεια μπαίνει στο επίκεντρο. Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Μόνικα Ντε Λα Κρουζ στο Νότιο Τέξας. Ο Trump είχε κερδίσει την περιφέρεια με διαφορά περίπου 18 ποσοστιαίων μονάδων το 2024 μ.Χ.

Παρ’ όλα αυτά, Ρεπουμπλικανικές ομάδες έχουν επενδύσει περίπου 2 εκατομμύρια δολάρια σε μηνύματα κειμένου, ταχυδρομική επικοινωνία και ψηφιακή διαφήμιση από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Η εξέλιξη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή το Cook Political Report άλλαξε την αξιολόγηση της συγκεκριμένης αναμέτρησης, μεταφέροντάς την σε πιο ανταγωνιστική κατηγορία.

Το παράδειγμα δείχνει πώς μια περιφέρεια που παραμένει πολιτικά ευνοϊκή για τους Ρεπουμπλικάνους μπορεί να μετατραπεί σε προτεραιότητα για το κομματικό επιτελείο, όταν αλλάζουν οι εκτιμήσεις για την δυναμική της εκλογικής μάχης.

Το πλεονέκτημα των χρημάτων. Η οικονομική διάσταση είναι ιδιαίτερα σημαντική στις αμερικανικές εκλογές, όπου οι ανεξάρτητες πολιτικές επιτροπές μπορούν να πραγματοποιούν μεγάλες δαπάνες για πολιτική επικοινωνία.

Η Ομοσπονδιακή Εκλογική Επιτροπή διευκρινίζει ότι οι ανεξάρτητες δαπάνες αφορούν δαπάνες που υποστηρίζουν ή αντιτίθενται ρητά στην εκλογή συγκεκριμένου υποψηφίου και δεν επιτρέπεται να γίνονται σε συντονισμό με τον υποψήφιο ή την προεκλογική του εκστρατεία. Η ίδια η FEC καταγράφει ήδη πολύ σημαντική οικονομική δραστηριότητα στον εκλογικό κύκλο 2025 μ.Χ.-2026 μ.Χ.

Μέχρι τις 31 Μαρτίου 2026, οι ανεξάρτητες δαπάνες που είχαν δηλωθεί στην Επιτροπή για τις εκλογές του Κογκρέσου ανέρχονταν σε περίπου 252,1 εκατομμύρια δολάρια, ενώ τα PAC είχαν συγκεντρώσει συνολικά περίπου 6,3 δισ. δολάρια και δαπανήσει περίπου 4,8 δισ. δολάρια. Οι αριθμοί αυτοί αφορούν όμως προγενέστερη περίοδο και δεν πρέπει να συγχέονται με τις μεταγενέστερες δαπάνες που καταγράφονται στην τελική ευθεία της προεκλογικής εκστρατείας.

Η πολιτική διάσταση της στρατηγικής. Για τους Ρεπουμπλικάνους, η αυξημένη χρηματοδότηση έχει διπλό στόχο: αφενός να προστατεύσει τις υφιστάμενες έδρες και αφετέρου να περιορίσει τον χώρο που έχουν οι Δημοκρατικοί για να αναπτύξουν επιθετικές εκστρατείες σε παραδοσιακά ρεπουμπλικανικές περιοχές.

Οι Δημοκρατικοί, από την άλλη πλευρά, ερμηνεύουν την ίδια εξέλιξη διαφορετικά. Εκπρόσωποι του κόμματος υποστηρίζουν ότι η ξαφνική αύξηση των δαπανών σε περιφέρειες που θεωρούνταν ασφαλείς αποτελεί ένδειξη ότι οι Ρεπουμπλικάνοι ανησυχούν για τις πολιτικές συνέπειες της διακυβέρνησης Trump. Πρόκειται για διαφορετικές πολιτικές ερμηνείες των ίδιων εκλογικών δεδομένων και όχι για ένα γεγονός που μπορεί από μόνο του να αποδείξει ποιο κόμμα θα επικρατήσει.

Μια μάχη που θα κριθεί σε δεκάδες περιφέρειες. Η εικόνα που διαμορφώνεται ενόψει της 3^ης Νοεμβρίου είναι εκείνη μιας εξαιρετικά ανταγωνιστικής μάχης για την Βουλή των Αντιπροσώπων. Το Reuters έχει επισημάνει ότι περίπου 50 από τις 435 εκλογικές αναμετρήσεις της Βουλής αναμένεται να αποτελέσουν τις βασικές ανταγωνιστικές μάχες του 2026, μ.Χ. με αρκετές από αυτές να βρίσκονται σε πολιτείες όπως η Αριζόνα, η Καλιφόρνια, η Αϊόβα, το Μίσιγκαν, το Τέξας, η Βιρτζίνια και το Ουισκόνσιν.

Την ίδια στιγμή, οι κινήσεις των μεγάλων Ρεπουμπλικανικών PAC δείχνουν ότι η κομματική στρατηγική δεν περιορίζεται πλέον μόνο στις περιφέρειες που θεωρούνται τα κλασικά «πεδία μάχης». Η αύξηση των δαπανών σε παραδοσιακά Ρεπουμπλικανικές περιοχές αποτελεί περισσότερο ένδειξη προληπτικής εκλογικής στρατηγικής: το κόμμα επιχειρεί να προστατεύσει το υπάρχον του προβάδισμα πριν μια αναμέτρηση καταστεί πραγματικά αμφίρροπη.

Με τη Βουλή να βρίσκεται σε οριακή ισορροπία, το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο πόσες έδρες μπορούν να κερδίσουν οι δημοκρατικοί ή οι Ρεπουμπλικάνοι, αλλά και πόσες από τις σημερινές έδρες μπορούν να θεωρούνται πραγματικά ασφαλείς μέχρι την ημέρα της ψηφοφορίας.

Η τελική ευθεία των εκλογών του 2026 μ.Χ. δείχνει έτσι να μετατρέπεται σε μια μάχη όχι μόνο για τις γνωστές «swing districts», αλλά και για περιφέρειες που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν σχεδόν δεδομένες (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/901995/i-stratigiki-ton-repoumplikanon-gia-tis-ekloges-xrima-stiriksi-agroton-kai-periodeia-trump-se-oles-tis-politeies).

Σοκ: Κίνδυνος για στρατιωτικό νόμο και αιματηρό εμφύλιο στις ΗΠΑ – Τι αποκαλύπτει συνταγματάρχης του Colin Powell. Η ατμόσφαιρα στην Ουάσιγκτον θυμίζει πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί…

Σε τροχιά απόλυτου χάους και πρωτοφανούς συνταγματικής κατάρρευσης φαίνεται πως εισέρχονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς φωνές με τεράστιο ειδικό βάρος προειδοποιούν πλέον ανοιχτά για το ενδεχόμενο επιβολής στρατιωτικού νόμου και εκδήλωσης ενός καταστροφικού πραξικοπήματος.

Η ατμόσφαιρα στην Ουάσιγκτον θυμίζει πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί, με την επικείμενη εκλογική αναμέτρηση του Νοεμβρίου να μετατρέπεται σε μπαρουταποθήκη που απειλεί να τινάξει στον αέρα την υπερδύναμη.

Η προειδοποίηση-σοκ του Wilkerson. Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο ο συνταγματάρχης εν αποστρατεία Lawrence Wilkerson, πρώην αρχηγός του επιτελείου του αείμνηστου στρατηγού Colin Powell.

Πρόκειται για έναν άνθρωπο που παραδοσιακά κινείται μακριά από υπερβολές και φθηνούς εντυπωσιασμούς, γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στις εκτιμήσεις του. Στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε στο YouTube στον δικαστή Andrew Napolitano, ο Wilkerson περιέγραψε ένα σενάριο απόλυτου τρόμου για την επόμενη μέρα των ενδιάμεσων εκλογών.

Σύμφωνα με τον Wilkerson, εάν οι Ρεπουμπλικάνοι υποστούν συντριπτική ήττα και χάσουν τον έλεγχο και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου, ο Donald Trump δεν πρόκειται να αποδεχθεί το αποτέλεσμα. Αντίθετα, εκτιμάται ότι θα προχωρήσει σε πλήρη και απροκάλυπτη υπονόμευση του Συντάγματος, επιχειρώντας ένα εσωτερικό πραξικόπημα για τη διατήρηση της εξουσίας.

Ο Αμερικανός πρώην αξιωματούχος υπογράμμισε ότι, σε αντίθεση με τα γεγονότα της 6^ης Ιανουαρίου 2021 μ.Χ., ο Trump διαθέτει πλέον δίπλα του μια συμπαγή θεσμική ηγεσία, η οποία ομνύει πίστη στον ίδιο και όχι στο Αμερικανικό Σύνταγμα.

Η ομιλία στον ΟΗΕ και το εφιαλτικό σχέδιο των παγκοσμιοποιητών. Οι ανησυχίες αυτές ενισχύθηκαν περαιτέρω μετά την πρόσφατη, εμπρηστική ομιλία που εκφώνησε ο Donald Trump στα Ηνωμένα Έθνη, την οποία ο Wilkerson συνέκρινε ευθέως με την έξαλλη εμφάνιση του Nikita Khrushchev στον ΟΗΕ το 1.960 μ.Χ.

Η ρητορική αυτή θεωρείται από πολλούς ως το προμήνυμα για τα δεινά που περιμένουν την Αμερική στα τέλη του 2026 μ.Χ. και τις αρχές του 2027 μ.Χ. Την ίδια ώρα, ο αναλυτής Leo Hohman κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις δραματικές συνέπειες που θα πυροδοτήσει μια τέτοια εξέλιξη.

Εάν ο Λευκός Οίκος αποφασίσει να καταστείλει τους αντιφρονούντες και να επιβάλει στρατιωτικό νόμο για να αποτρέψει την καθαίρεση του προέδρου, η αντίδραση θα είναι ακαριαία.

Ένα αποτυχημένο ή επιτυχημένο πραξικόπημα αναμένεται να εξαπολύσει αμέσως έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο σε διάφορες περιοχές των ΗΠΑ. Η εικόνα αυτή συνδέεται άμεσα με το σκοτεινό αφήγημα περί σχεδίου των παγκοσμιοποιητών, οι οποίοι επιδιώκουν την ολική καταστροφή της Αμερικής.

Ο αντικειμενικός στόχος φαίνεται να είναι ο εγκλωβισμός της χώρας σε ένα διπλό μέτωπο: έναν καταστροφικό Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο εξωτερικό και έναν αμείλικτο εμφύλιο πόλεμο στο εσωτερικό. Όλα τα σημάδια δείχνουν πλέον ότι η Αμερική οδεύει ολοταχώς προς αυτόν τον εφιάλτη (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/901999/sok-kindynos-gia-stratiotiko-nomo-kai-aimatiro-emfylio-stis-ipa-ti-apokalyptei-syntagmatarxis-tou-colin-powelles).

ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ: Ο Συνταγματάρχης Λόρενς Γουίλκερσον κάνει μια σκοτεινή πρόβλεψη για την Αμερική μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του 2026 μ.Χ. Ο Γουίλκερσον είναι ο πρώην αρχηγός του επιτελείου του αείμνηστου στρατηγού Κόλιν Πάουελ και συνήθως δεν είναι υπερβολικός.

Όπως γνωρίζουν πολλοί από τους αναγνώστες μου, ανησυχώ για την πιθανότητα το τρέχον καθεστώς στην Ουάσινγκτον να καταστείλει την διαφωνία και ενδεχομένως ακόμη και να κηρύξει στρατιωτικό νόμο γύρω στην περίοδο των επερχόμενων ενδιάμεσων εκλογών τον Νοέμβριο, αναφέρει το leohohmann.substack.com

Η πιο επικίνδυνη περίοδος, πιστεύω, θα είναι οι εβδομάδες και οι μήνες μετά τις εκλογές. Εάν οι Ρεπουμπλικάνοι υποστούν ολοκληρωτική ήττα, που σημαίνει ότι θα χάσουν και τα δύο σώματα του Κογκρέσου και όχι με μία ή δύο ψήφους αλλά με μια νόμιμη ήττα, ανησυχώ ότι ο άνθρωπος στον Λευκό Οίκο θα λάβει δραστικά μέτρα που δεν έχουν ξαναδεί ποτέ στην Αμερικανική ιστορία.

Η παράλογη ομιλία του Τραμπ ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών την Τρίτη απλώς μεγάλωσε τους χειρότερους καχύποπτους μου για το τι μπορεί να επιφυλάσσει η Αμερική στα τέλη του 2026 μ.Χ. και στις αρχές του 2027 μ.Χ.

Τώρα ανακαλύπτω ότι δεν είμαι ο μόνος που έχει την αίσθηση ότι κάτι κακό συμβαίνει με αυτόν τον τρόπο. Κάποιος με πολύ υψηλότερα προσόντα από εμένα αναμένει το ίδιο είδος δρακόντειας καταστολής μετά την σαρωτική ήττα των δημοκρατικών στις 3 Νοεμβρίου, ακολουθούμενη από την υπόσχεση παραπομπής του προέδρου σε δίκη.

Ο Συνταγματάρχης Λόρενς Γουίλκερσον (εν αποστρατεία), σε μια συνέντευξη στο YouTube σήμερα με τον δικαστή Άντριου Ναπολιτάνο, έκανε παρόμοιες προβλέψεις για το πώς θα μπορούσε να αντιδράσει ο Τραμπ σε μια εκλογική νίκη των δημοκρατικών.

Ξεκίνησε αναφερόμενος στην ανησυχητική ομιλία του Τραμπ αυτή την εβδομάδα ενώπιον του ΟΗΕ, συγκρίνοντάς την με την οργισμένη ομιλία του Χρουστσόφ ενώπιον του ΟΗΕ το 1.960 μ.Χ., αλλά αν προχωρήσετε γρήγορα περίπου στο 7^ο λεπτό θα ακούσετε τι πιστεύει ο Συνταγματάρχης Γουίλκερσον ότι θα μπορούσε να συμβεί στην Ουάσινγκτον μετά τις εκλογές, αν τα πράγματα πάνε τόσο άσχημα για τους Ρεπουμπλικάνους όσο προβλέπουν ορισμένοι.

Ο Συνταγματάρχης Γουίλκερσον είπε στον Ναπολιτάνο: «Νομίζω ότι έχουμε ανατρέψει το Σύνταγμα σε σημείο που αναμένω πλήρως μια πλήρη ανατροπή του, όταν έρθουν οι ενδιάμεσες εκλογές, όταν ο Τραμπ αποφασίσει, και οι Ρεπουμπλικάνοι αποφασίσουν να τον ακολουθήσουν μαζικά, ότι όλα πάνε εναντίον τους και ο μόνος τρόπος να το αποτρέψουν από αυτό και να διατηρήσουν την εξουσία τους, είναι κάποιο είδος πραξικοπήματος».

Ακόμα και ο Ναπολιτάνο φάνηκε λίγο έκπληκτος από αυτή την δήλωση. Αλλά ο Γουίλκερσον στην συνέχεια προχώρησε εξηγώντας γιατί πιστεύει ότι έχει τεθεί το σκηνικό για την επιτυχία ενός τέτοιου σχεδίου πραξικοπήματος.

Η διαφορά μεταξύ της 6^ης Ιανουαρίου 2021 μ.Χ. και του Ιανουαρίου 2027 μ.Χ., είπε, είναι ότι ο Τραμπ έχει πλέον θεσμική ηγεσία που είναι πιστή πρώτα και κύρια σε αυτόν, όχι στο Σύνταγμα. Δεν την είχε αυτό το 2021 μ.Χ. Σίγουρα αξίζει να την ακούσετε και είναι κάτι που πρέπει να λάβετε υπόψη.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Δεν συμφωνώ με όλα όσα λέει ο Συνταγματάρχης Γουίλκερσον σε αυτή την συνέντευξη, αλλά νομίζω ότι η διαίσθησή του είναι σωστή σχετικά με τον Τραμπ και την πιθανότητα να ενεργήσει για άλλη μια φορά με έναν εκπληκτικό, ίσως και σοκαριστικό τρόπο μετά από ένα δυσμενές εκλογικό αποτέλεσμα. Και αν ο Τραμπ προσπαθήσει να ηγηθεί ενός πραξικοπήματος, αυτό θα πυροδοτήσει έναν ολοκληρωτικό εμφύλιο πόλεμο σε περισσότερες από μερικές περιοχές της Αμερικής.

Εδώ και αρκετά χρόνια πιστεύω ότι ο τελικός στόχος των παγκοσμιοποιητών για την κατάρρευση της Αμερικής θα ήταν να μας εμπλέξουν ταυτόχρονα στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο εξωτερικό και στον εμφύλιο πόλεμο στο εσωτερικό. Τα πράγματα φαίνεται να οδεύουν ακριβώς προς αυτή την κατεύθυνση (https://corfiatiko.blogspot.com/2026/09/2026_01596697632.html).

Ασύλληπτο... Το 59% των δημοκρατικών βλέπει στρατιωτική ανατροπή του Trump – Η δημοσκόπηση που προκαλεί αντιδράσεις. Η στρατιωτική επέμβαση περιγράφεται ως κίνηση με στόχο την διαφύλαξη του Συντάγματος.

«Φωτιά» στο Αμερικανικό πολιτικό σκηνικό βάζει νέα δημοσκόπηση του Center for Strategic Politics, σύμφωνα με την οποία το 59% των Δημοκρατικών που συμμετείχαν στην έρευνα θα αντιδρούσε θετικά σε ένα υποθετικό σενάριο κατά το οποίο ο Αμερικανικός στρατός θα απομάκρυνε τον Donald Trump από την προεδρία και θα αναλάμβανε τον έλεγχο της κυβέρνησης.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 683 δημοκρατικούς ψηφοφόρους και αφορούσε διαφορετικά υποθετικά σενάρια για την αποχώρηση του Trump από την εξουσία. Στο συγκεκριμένο σενάριο, η στρατιωτική επέμβαση περιγραφόταν ως κίνηση με στόχο την διαφύλαξη του Συντάγματος.

Το 59% απέναντι σε ένα στρατιωτικό σενάριο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που επικαλείται ο Jonathan Turley, περίπου έξι στους δέκα δημοκρατικούς, συγκεκριμένα το 59%, δήλωσαν ότι θα αισθάνονταν «πολύ θετικά» ή «κάπως θετικά» εάν ο Αμερικανικός στρατός απομάκρυνε τον Donald Trump από την προεδρία και αναλάμβανε τον έλεγχο της Αμερικανικής κυβέρνησης.

Το εύρημα αυτό αποτελεί το βασικό σημείο του άρθρου του Turley, ο οποίος υποστηρίζει ότι δημιουργείται μια έντονη αντίφαση ανάμεσα στην επίκληση της προστασίας της δημοκρατίας και στην αποδοχή ενός υποθετικού στρατιωτικού πραξικοπήματος. Η ίδια δημοσκόπηση καταγράφει 28% αρνητική αντίδραση, ενώ 13% δήλωσαν ότι δεν θα αισθάνονταν ούτε θετικά ούτε αρνητικά απέναντι στο συγκεκριμένο σενάριο.

Πολύ υψηλότερη αποδοχή για τις συνταγματικές διαδικασίες. Τα ποσοστά είναι ακόμη υψηλότερα όταν το σενάριο αφορά θεσμικές και συνταγματικές διαδικασίες. Σύμφωνα με την έρευνα, το 87% των δημοκρατικών που συμμετείχαν θα έβλεπε θετικά την παραπομπή του Trump σε διαδικασία impeachment και την απομάκρυνσή του από την Προεδρία.

Παράλληλα, το 84% θα αντιμετώπιζε θετικά την απομάκρυνσή του μέσω της 25^ης Τροπολογίας του αμερικανικού Συντάγματος. Έτσι, η δημοσκόπηση καταγράφει σαφή διαφοροποίηση ανάμεσα στην υποστήριξη θεσμικών διαδικασιών απομάκρυνσης και την αντίδραση σε ένα υποθετικό σενάριο στρατιωτικής κατάληψης της εξουσίας.

Η στροφή προς τον σοσιαλισμό. Ο Jonathan Turley στέκεται ιδιαίτερα και στα ευρήματα της έρευνας σχετικά με τον σοσιαλισμό και την κρατική ιδιοκτησία. Όπως αναφέρει, η δημοσκόπηση καταγράφει σημαντική υποστήριξη μεταξύ των δημοκρατικών για την κρατική ιδιοκτησία και λειτουργία επιχειρήσεων και κλάδων της οικονομίας.

Συγκεκριμένα, 46% φέρονται να υποστηρίζουν τη δημόσια ιδιοκτησία και λειτουργία καταστημάτων τροφίμων, ενώ 39% τάσσονται υπέρ της δημόσιας ιδιοκτησίας και λειτουργίας εστιατορίων. Ο Turley συνδέει τα ευρήματα αυτά με την γενικότερη συζήτηση για την ιδεολογική κατεύθυνση του δημοκρατικού κόμματος.

«Δεν αναγνωρίζω πλέον το δημοκρατικό κόμμα» Ο ίδιος ο αρθρογράφος μεταφέρει στην συνέχεια την προσωπική του πολιτική τοποθέτηση. Όπως γράφει, προέρχεται από πολιτικά ενεργή και φιλελεύθερη δημοκρατική οικογένεια, αλλά υποστηρίζει ότι πλέον δεν αναγνωρίζει το δημοκρατικό κόμμα με την μορφή που γνώριζε.

Κατά τον Turley, η απομάκρυνσή του από το κόμμα ξεκίνησε όταν, όπως υποστηρίζει, το δημοκρατικό κόμμα μετακινήθηκε από την υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου προς την υποστήριξη περιορισμών και λογοκρισίας. Πρόκειται για προσωπική αξιολόγηση του αρθρογράφου και όχι για εύρημα της συγκεκριμένης δημοσκόπησης.

Η επίθεση στην «παλιά» πολιτική τάξη. Ο Turley υποστηρίζει ακόμη ότι, παρά τις απόψεις όσων θεωρούν τους Democratic Socialists ένα μικρό τμήμα του δημοκρατικού κόμματος, τα δημοσκοπικά δεδομένα που επικαλείται δείχνουν —κατά την ερμηνεία του— αυξανόμενη υποστήριξη σε σοσιαλιστικές πολιτικές. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσει και την υποθετική αποδοχή μιας στρατιωτικής ανατροπής του Trump, την οποία παρουσιάζει ως ένδειξη έντονης πολιτικής πόλωσης στις ΗΠΑ.

Η μάχη για το Ανώτατο Δικαστήριο. Ο αρθρογράφος αναφέρεται επίσης στην συζήτηση για την αύξηση του αριθμού των δικαστών του Supreme Court, γνωστή ως «court packing». Υποστηρίζει ότι όταν ο ίδιος και άλλοι επέκριναν τέτοιες προτάσεις, πολιτικοί όπως η Kamala Harris και ο Gavin Newsom απάντησαν χαρακτηρίζοντας τις αντιδράσεις τους ως «νοσταλγία».

Ο Turley χρησιμοποιεί την ίδια αναφορά στην συνέχεια, υποστηρίζοντας ότι η «νοσταλγία» αφορά, κατά τη δική του άποψη, την προσήλωση σε παλαιότερες αντιλήψεις για τους θεσμούς και τις αξίες της Αμερικανικής Δημοκρατίας. Η προειδοποίηση του Benjamin Franklin Το άρθρο κλείνει με αναφορά στον Benjamin Franklin και στην γνωστή προειδοποίηση που του αποδίδεται σχετικά με την διατήρηση της Αμερικανικής Δημοκρατίας.

Με αφορμή την 250ή επέτειο των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Turley υποστηρίζει ότι η χώρα βρίσκεται ξανά μπροστά στο ίδιο θεμελιώδες ερώτημα: Εάν η Δημοκρατία μπορεί να διατηρηθεί. Ο ίδιος συνδέει αυτή την ιστορική αναφορά με τα σημερινά δεδομένα της αμερικανικής πολιτικής αντιπαράθεσης, όπου η σύγκρουση γύρω από τον Donald Trump παραμένει ιδιαίτερα έντονη.

Ποιος είναι ο Jonathan Turley. Ο Jonathan Turley είναι καθηγητής Νομικής, με αντικείμενο διδασκαλίας το Αμερικανικό Σύνταγμα και το Supreme Court. Είναι επίσης συγγραφέας του βιβλίου Rage and the Republic: The Unfinished Story of the American Revolution (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/901505/asyllipto-to-59-ton-dimokratikon-vlepei-stratiotiki-anatropi-tou-trump-i-dimoskopisi-pou-prokalei-antidraseis#google_vignette).

Πολλοί δημοκρατικοί δηλώνουν ανοιχτά ότι θέλουν τον θάνατο του Τραμπ. Περίπου το ένα τρίτο των δημοκρατικών θα ήταν χαρούμενοι αν άκουγαν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δολοφονήθηκε σε πολιτική συγκέντρωση, σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση. Η δημοσκόπηση του Κέντρου Στρατηγικής Πολιτικής, που δημοσιεύθηκε χθες, έδειξε σε 683 ψηφοφόρους των Δημοκρατικών μια επιλογή τίτλων και τους ρώτησε πώς θα ένιωθαν αν μάθαιναν:

«Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δολοφονήθηκε ενώ μιλούσε σε συγκέντρωση»: 23% θετικά, συν 9% κάπως θετικά «Ο Πρόεδρος Τραμπ πέθανε εν μία νυκτί στον ύπνο του»: 45% πολύ θετικά· 10% κάπως θετικά

«Για να «διαφυλάξουν το Σύνταγμα», μια ομάδα στρατιωτικών ηγετών των ΗΠΑ απομάκρυνε τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ από την εξουσία και ανέλαβε τον έλεγχο των Ηνωμένων Πολιτειών»: 43 πολύ θετικοί· 16% κάπως θετικοί

Αυτό δείχνει πόσο διάχυτο έχει γίνει το «σύνδρομο διαταραχών του Τραμπ». Είναι κατανοητό ότι οι πολιτικοί αντίπαλοι του Τραμπ θέλουν να τον απομακρύνουν από το αξίωμα, αλλά το να υποστηρίζεις την παραβίαση του Συντάγματος ή απλώς βασικών νόμων όπως «ου φονεύσεις» για να συμβεί αυτό είναι ανησυχητικό.

Δείχνει ότι η εξάλειψη του Τραμπ υπερισχύει πλέον του κράτους δικαίου. Μια δημοκρατία δεν μπορεί να επιβιώσει για πολύ αν οι άνθρωποι μισούν τους πολιτικούς τους αντιπάλους περισσότερο από ό,τι αγαπούν το κράτος δικαίου.

Αμερικανοί: Πιο γλυκά με τον σοσιαλισμό. Η υποστήριξη για τον σοσιαλισμό μόλις έφτασε σε επίπεδα ρεκόρ στην Αμερική. Η Gallup ανέφερε αυτή την εβδομάδα ότι το 43% των Αμερικανών βλέπουν πλέον θετικά τον σοσιαλισμό - η πρώτη φορά που το ποσοστό αυτό ξεπέρασε το 39% από τότε που η Gallup άρχισε να τον παρακολουθεί το 2010 μ.Χ.- συμπεριλαμβανομένων των δύο τρίτων των δημοκρατικών.

Οι ανεξάρτητοι ψηφοφόροι οδήγησαν σε αυτή την πρόσφατη άνοδο: Η θετική τους βαθμολογία για τον σοσιαλισμό αυξήθηκε από 37% σε 45% μέσα σε ένα χρόνο και η άποψή τους για τις μεγάλες επιχειρήσεις έπεσε στο 32%, ένα νέο χαμηλό.

Η βαθμολογία του σοσιαλισμού έχει αυξηθεί κατά 7 μονάδες σε 15 χρόνια. Η ελεύθερη επιχειρηματικότητα έχει μειωθεί κατά 9 μονάδες, ο καπιταλισμός κατά 6 και οι μεγάλες επιχειρήσεις κατά 14.

Μεταξύ των δημοκρατικών, η πτώση είναι απότομη. Το 2021 μ.Χ., το 88% έβλεπε θετικά την ελεύθερη επιχειρηματικότητα. Σήμερα, το 65% την βλέπει θετικά - μια πτώση 23 μονάδων σε πέντε χρόνια. Μόνο το 35% των Δημοκρατικών βλέπουν θετικά τον καπιταλισμό.

Ηλικιωμένοι έναντι νέων: Οι Αμερικανοί ηλικίας 18 έως 34 ετών αξιολογούν τον σοσιαλισμό πάνω από τον καπιταλισμό, σε ποσοστό 57% έναντι 43%. Όσοι είναι 55 ετών και άνω αξιολογούν τον καπιταλισμό υψηλότερα, σε ποσοστό 65% έναντι 34%.

Όταν ρωτήθηκαν τι είναι καλό στον σοσιαλισμό, το 42% των ηλικιωμένων Αμερικανών απάντησε «Τίποτα». Μόνο το 13% των νέων ενηλίκων το έκανε. Οι Αμερικανοί ηλικίας 55 ετών και άνω ήταν ενήλικες όταν έπεσε το Τείχος του Βερολίνου. Όσοι είναι κάτω των 35 ετών δεν θυμούνται την Σοβιετική Ένωση.

Σεισμός – Ο Carlson ζητά την άμεση καθαίρεση Trump από Προεδρία ΗΠΑ: Είναι επικίνδυνος, θα ρίξει πυρηνικά στο Ιράν - Σοκ από Ρωσία. Ρήγμα χωρίς επιστροφή στο MAGA: Ο γνωστός δημοσιογράφος Tucker Carlson ζητά την απομάκρυνση Trump λόγω πυρηνικού κινδύνου - Ρωσικές αποκαλύψεις δικαιώνουν τις ανησυχίες του Αμερικανού αναλυτή.

Η σύγκρουση στο εσωτερικό του κινήματος MAGA πέρασε πλέον ένα όριο που μέχρι πριν από λίγους μήνες θα έμοιαζε αδιανόητο. Ο Tucker Carlson, ένας από τους ισχυρότερους διαμορφωτές της συντηρητικής κοινής γνώμης στις ΗΠΑ και για χρόνια ένας από τους σημαντικότερους συμμάχους του Donald Trump, έθεσε ανοιχτά ζήτημα άμεσης απομάκρυνσης του Αμερικανού προέδρου από την εξουσία, καθώς σύμφωνα με τον ίδιο εξετάζει τη δυνατότητα πρώτης χρήσης πυρηνικών όπλων.

Τις έντονες ανησυχίες του Αμερικανού δημοσιογράφου δικαιώνουν ρωσικές αποκαλύψεις.  Δεν πρόκειται πλέον για μια διαφωνία τακτικής γύρω από τον πόλεμο με το Ιράν. Πρόκειται για ευθεία αμφισβήτηση της καταλληλότητας του Trump να παραμείνει Πρόεδρος.

Στο τελευταίο επεισόδιο του The Tucker Carlson Show, σε συζήτηση με τον πρώην διευθυντή της Εθνικής Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας Joe Kent, ο Carlson διατύπωσε την θέση με τρόπο που δύσκολα αφήνει περιθώρια παρερμηνείας.

Υποστήριξε ότι τη στιγμή που οποιοσδήποτε Πρόεδρος εξετάζει ενεργά την πρώτη χρήση πυρηνικών όπλων, θα πρέπει να απομακρύνεται αμέσως από το αξίωμά του.ν Και αναρωτήθηκε γιατί, εφόσον κάτι τέτοιο συμβαίνει, δεν βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη διαδικασία απομάκρυνσης του Trump.

Η πολιτική βαρύτητα της παρέμβασης είναι τεράστια, ακριβώς επειδή προέρχεται από τον Carlson. Ο ίδιος υπενθύμισε ότι είχε αντιταχθεί έντονα στις δύο προηγούμενες διαδικασίες καθαίρεσης εναντίον του Trump.

Αυτή την φορά όμως χαράσσει μια απόλυτη «κόκκινη γραμμή»: Τα πυρηνικά όπλα. Για τον Carlson, η πρώτη χρήση πυρηνικού όπλου δεν αποτελεί απλώς ακόμη μία επιλογή στο στρατιωτικό οπλοστάσιο των ΗΠΑ.

Αποτελεί σημείο πέρα από το οποίο ένας ηγέτης, κατά την άποψή του, χάνει το δικαίωμα να κυβερνά, επειδή εισάγει την ανθρωπότητα σε μια λογική κλιμάκωσης της οποίας οι συνέπειες δεν μπορούν να ελεγχθούν.

Από το «America First» στον πόλεμο με το Ιράν. Η ρήξη Carlson–Trump δεν γεννήθηκε μέσα σε μία νύχτα. Ο πόλεμος με το Ιράν έχει εξελιχθεί εδώ και μήνες στο μεγαλύτερο ιδεολογικό ρήγμα του κινήματος MAGA.

Για ένα μεγάλο τμήμα της βάσης που στήριξε τον Trump, το «America First» σήμαινε μεταξύ άλλων το τέλος των ατέρμονων πολέμων στην Μέση Ανατολή, την αποφυγή νέων στρατιωτικών περιπετειών και την επικέντρωση στην εσωτερική ισχύ των ΗΠΑ.

Ο Carlson υπήρξε ίσως ο πιο αναγνωρίσιμος εκφραστής αυτής της τάσης. Η στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν άλλαξε τη σχέση αυτή. Από τις πρώτες ημέρες του πολέμου, ο Carlson επέκρινε δημόσια την επιλογή Trump, υποστηρίζοντας ότι η Αμερικανική πολιτική απομακρύνεται από την αρχή «America First» και κινδυνεύει να οδηγήσει την χώρα σε ακόμη μία μακροχρόνια σύγκρουση στην Μέση Ανατολή.

Το ρήγμα έκτοτε διευρύνθηκε. Και τώρα βρίσκεται στο πιο επικίνδυνο σημείο του: στα πυρηνικά. Ο Carlson και ο Joe Kent υποστήριξαν ότι στο Πεντάγωνο έχουν συζητηθεί σενάρια χρήσης τακτικών πυρηνικών όπλων εναντίον στόχων στο Ιράν και ότι τέτοιες επιλογές έχουν συμπεριληφθεί ακόμη και σε παρουσιάσεις στο πλαίσιο στρατιωτικού σχεδιασμού.

Πρόκειται για ισχυρισμό που παρουσιάστηκε στην εκπομπή του Carlson και όχι για δημόσια ανακοινωμένη απόφαση της Αμερικανικής κυβέρνησης. Αυτό όμως ήταν αρκετό για να ενεργοποιήσει τη «κόκκινη γραμμή» του Carlson.

Η φράση Trump που άναψε φωτιά. Ο συντηρητικός σχολιαστής συνέδεσε τον φόβο πυρηνικής κλιμάκωσης και με την ακραία ρητορική που είχε χρησιμοποιήσει ο Trump απέναντι στην Τεχεράνη. Στις 7 Απριλίου, ο Αμερικανός Πρόεδρος είχε προειδοποιήσει ότι εάν το Ιράν δεν αποδεχόταν τις Αμερικανικές απαιτήσεις έως την λήξη του τελεσιγράφου του, «ένας ολόκληρος πολιτισμός» θα μπορούσε να πεθάνει εκείνο το βράδυ. Είχε επίσης μιλήσει για την δυνατότητα καταστροφής κρίσιμων υποδομών του Ιράν. Η δήλωση δεν αποτελούσε ρητή ανακοίνωση πυρηνικού πλήγματος.

Για τον Carlson, όμως, σε συνδυασμό με τους ισχυρισμούς περί στρατιωτικών συζητήσεων στο Πεντάγωνο, αποκτά πολύ πιο σκοτεινό περιεχόμενο. Και εδώ ακριβώς η κριτική του παύει να είναι συμβατική πολιτική αντιπαράθεση. Ο Carlson δεν λέει πλέον ότι ο Trump κάνει λάθος για το Ιράν.

Λέει ουσιαστικά ότι εάν ένας πρόεδρος είναι διατεθειμένος να περάσει το πυρηνικό κατώφλι πρώτος, τότε δεν πρέπει να εξακολουθήσει να έχει στα χέρια του την εξουσία να το πράξει. Αυτή είναι μια θεμελιώδης αλλαγή.

Ρωσικές αποκαλύψεις δικαιώνουν τις ανησυχίες του Carlson. Τις ανησυχίες του Carlson έρχεται να δικαιώσει o ειδικός απεσταλμένος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών στην Ευρώπη Andrey Belousov προβαίνοντας σε αποκαλύψεις για τους στρατιωτικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ. Υποστηρίζει πως η Ουάσιγκτον εξετάζει σοβαρά το σενάριο χρήσης πυρηνικών όπλων στο σε θέατρα επιχειρήσεων. Και αυτό αφορά και την Ευρώπη, όσο και το Ιράν.

Σύμφωνα με τον Ρώσο διπλωμάτη, η επιμονή των ΗΠΑ να θέτουν σε διεθνή φόρα το ζήτημα του ρωσικού μη στρατηγικού πυρηνικού οπλοστασίου —το οποίο, όπως τόνισε, δεν απειλεί το έδαφος των ΗΠΑ— αποσκοπεί στην απόκρυψη του πραγματικού κινδύνου που συνιστούν τα Αμερικανικά πυρηνικά όπλα που είναι ήδη εγκατεστημένα στην Ευρώπη.

Ο Andrey Belousov υπογράμμισε ότι οι προσπάθειες της Δύσης να αποσπάσει πληροφορίες για τα ρωσικά τακτικά πυρηνικά ή να πιέσει για την μείωσή τους, αυξάνουν την πιθανότητα ενός πυρηνικού πλήγματος από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στην Ευρώπη. Παράλληλα, εξέφρασε την ελπίδα οι ευρωπαϊκές χώρες να συνειδητοποιήσουν τους κινδύνους που εγκυμονεί η εργαλειοποίηση του εδάφους τους από τους Αμερικανούς στρατηγούς.

Οι δηλώσεις της Μόσχας έρχονται στον απόηχο αποκαλύψεων του NBC News, σύμφωνα με τις οποίες το Αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας επεξεργάζεται μια απόρρητη πυρηνική στρατηγική για την αντιμετώπιση περιφερειακών συρράξεων. Το έγγραφο δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων μικρού βεληνεκούς σε περιπτώσεις κλιμάκωσης με την Ρωσία ή τη Κίνα.

Η ιδέα ενός «περιορισμένου πυρηνικού πολέμου» (Limited Nuclear War) στο Ευρωπαϊκό έδαφος θεωρείται από τη Ρωσία εξαιρετικά επικίνδυνη, καθώς μειώνει το κατώφλι χρήσης των όπλων μαζικής καταστροφής και καλλιεργεί την αυταπάτη ότι ένας πυρηνικός πόλεμος μπορεί να περιοριστεί τοπικά χωρίς να εξελιχθεί σε παγκόσμιο όλεθρο (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/896442/seismos-stis-ipa-o-carlson-zita-tin-amesi-apomakrynsi-trump-apo-tin-proedria-einai-epikindynos-thelei-na-riksei-pyrinika-sto-iran/).

ΚΙΝΕΖΟΣ ΝΟΣΤΡΑΔΑΜΟΣ: Πολύ σύντομα Οι ΗΠΑ θα βυθιστούν σε εμφύλιο πόλεμο! Εθνική δυσαρέσκεια, διαμαρτυρίες και ταραχές περιμένουν την χώρα. Ένας καθηγητής, που έχει ονομαστεί «Κινέζος Νοστράδαμος», έκανε μια σειρά από ανατριχιαστικές προβλέψεις για το 2027 μ.Χ., οι οποίες θα καταλήξουν σε αναταραχές στις Ηνωμένες Πολιτείες που θα φτάσουν στο σημείο του εμφυλίου πολέμου.

Ο Τζιανγκ Σουεκίνγκ, Κινεζοκαναδός λέκτορας και πολιτικός σχολιαστής, κέρδισε το παρατσούκλι του μετά από μια σειρά γεωπολιτικών προβλέψεων που οι υποστηρικτές του λένε ότι αργότερα επαληθεύτηκαν.

Μεταξύ αυτών ήταν ακριβείς προβλέψεις για την νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις εκλογές του 2024 μ.Χ. και ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θα εμπλέκονταν σε σύγκρουση με το Ιράν κατά την διάρκεια της δεύτερης θητείας του.

Τώρα ο Τζιανγκ αποκάλυψε μια ανησυχητική σειρά γεγονότων που, όπως λέει, θα ξεκινήσουν τον επόμενο χρόνο, και τα οποία πηγάζουν από τον πόλεμο στο Ιράν και την κλιμάκωση των πολιτικών εντάσεων στην Αμερική.

Ο Τζιανγκ είπε στον παρουσιαστή του podcast, Τζακ Νιλ: «Όλα τα συστατικά για έναν εμφύλιο πόλεμο θα έπρεπε ήδη να υπάρχουν. Εθνική δυσαρέσκεια, διαμαρτυρίες και ταραχές. Η παγκόσμια οικονομία θα έπρεπε να έχει καταρρεύσει μέχρι το 2027 μ.Χ.».

Συγκεκριμένα, προειδοποίησε ότι η κατάσταση στο Ιράν θα εξελιχθεί σε έναν πόλεμο πλήρους κλίμακας, που θα απαιτήσει χερσαία εισβολή των ΗΠΑ, η οποία ενδεχομένως θα εγκλωβίσει την χώρα στην σύγκρουση στην Μέση Ανατολή για άλλα δέκα χρόνια.

Ο Τζιανγκ δήλωσε στη συνέχεια ότι η ανάγκη για χερσαία στρατεύματα στο Ιράν θα οδηγούσε την κυβέρνηση των ΗΠΑ στην επαναφορά της εθνικής στρατιωτικής θητείας, απαιτώντας από άνδρες ηλικίας μόλις 18 ετών να υπηρετούν στον στρατό.

Ο Τζιανγκ προέβλεψε ότι αυτό θα οδηγούσε σε μια αύξηση της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) σε κάθε μεγάλη πόλη, ακολουθούμενη από οικονομική κατάρρευση στις Ηνωμένες Πολιτείες και τελικά μαζικές ταραχές και διαμαρτυρίες που θα μπορούσαν να κλιμακωθούν σε εμφύλιο πόλεμο.

Σε αντίθεση με τους μέντιουμ και τους διορατικούς, ο Τζιανγκ είπε ότι ήταν σε θέση να προβλέψει με ακρίβεια μελλοντικά γεγονότα χρησιμοποιώντας τρία κύρια εργαλεία, όπως το να αντιμετωπίζει χώρες και ηγέτες σαν παίκτες πόκερ.

Ρωτάει τον καθένα από αυτούς πώς πιστεύουν ότι μοιάζει με «νίκη» και στην συνέχεια μαντεύει την επόμενη κίνησή τους από αυτόν τον στόχο. Ο Δάσκαλος είπε ότι στη συνέχεια συνέκρινε τα σημερινά γεγονότα με παλαιότερες καταστροφές που φαινόταν παρόμοιες. Αν μια αυτοκρατορία με αυτοπεποίθηση είχε ποτέ βυθιστεί σε έναν μακρύ πόλεμο, χρησιμοποίησε αυτό το μοτίβο ως προειδοποίηση, όχι ως απόδειξη.

Από εκεί και πέρα, ο Τζιανγκ είπε ότι παρακολουθούσε τι πίστευαν ήδη οι πιο ενεργές ομάδες ότι επρόκειτο να συμβεί. Αν θρησκευτικοί ή πολιτικοί παράγοντες πίστευαν στις βιβλικές προφητείες των έσχατων καιρών, πρότεινε ότι θα ενεργούσαν σαν αυτό το τέλος να ήταν ένα πραγματικό σχέδιο.

Ο Τραμπ, υποστήριξε ο Τζιανγκ, πιστεύει ότι ο Θεός του έχει δώσει μια αποστολή να σώσει την Αμερική. Η νίκη σε έναν πόλεμο στο Ιράν είναι προαιρετική. Ο πραγματικός στόχος θα ήταν να παραμείνει στην εξουσία και να εξασφαλίσει μια τρίτη... Προεδρική θητεία το 2028 μ.Χ.

«Νομίζω ότι αυτός ο πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν μόνο θα κλιμακωθεί. Δεν μπορεί να υπάρξει αντίσταση. Θα δείτε μια χερσαία εισβολή στο Ιράν, οπότε η Αμερική θα είναι εκεί για τέσσερα χρόνια, νομίζω ότι αυτό είναι αισιόδοξο. Πιθανώς δέκα, 20 χρόνια», είπε ο Τζιανγκ κατά τη διάρκεια του podcast του Απριλίου 2026 μ.Χ.

«Μέχρι το 2027 μ.Χ., θα πρέπει να έχετε το πλαίσιο για μια εθνική στρατιωτική θητεία. Η ICE θα είναι πολύ πιο ισχυρή από ό,τι φαντάζεται ο κόσμος. Θέλουν να αναπτύξουν την Εθνοφρουρά σε κάθε μεγάλη πόλη της Αμερικής επειδή προετοιμάζονται για μια οικονομική κατάρρευση».

«Δεν έχει κανέναν εγωισμό σε αυτό. Η δουλειά του είναι να εξασφαλίσει μια τρίτη θητεία, ώστε να μπορέσει να σώσει την Αμερική», πρόσθεσε, εξηγώντας τα φερόμενα κίνητρα του Προέδρου Τραμπ στο Ιράν.

Όσον αφορά την τέταρτη πρόβλεψη του Τζιανγκ για οικονομική κατάρρευση, εξήγησε ότι τα συνεχιζόμενα κλεισίματα των Στενών του Ορμούζ θα μπορούσαν να είναι η αιτία που θα καταστρέψει την παγκόσμια οικονομία. Σημείωσε ότι η φθηνή ενέργεια και η γρήγορη ναυτιλία μέσω αυτής της βασικής πλωτής οδού διατηρούν το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα στην επιφάνεια,

κάτι που θα πραγματοποιηθεί το 2026 μ.Χ., καθώς το κλείσιμο του στενού κατά την διάρκεια της αμερικανικής βομβαρδιστικής εκστρατείας οδήγησε σε απότομη πτώση των τιμών του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και των λιπασμάτων.

Η αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου και των λιπασμάτων είχε καταστροφικές επιπτώσεις σε άλλα προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων των τροφίμων, με τον Jiang να προειδοποιεί ότι ένα ακόμη κλείσιμο το 2027 μ.Χ. θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει τον κόσμο.

«Αν η Αμερική χάσει αυτόν τον πόλεμο, αυτό σημαίνει την κατάρρευση της Αμερικανικής οικονομίας», προειδοποίησε. Όσο για την τελευταία του πρόβλεψη για έναν δεύτερο εμφύλιο πόλεμο στις ΗΠΑ, ο άνθρωπος που αποκαλείται «Κινέζος Νοστράδαμος» εξήγησε ότι δεν προέβλεψε δύο στρατούς να πολεμούν σε Αμερικανικό έδαφος.

Αντ' αυτού, προβλέπει ότι οι ΗΠΑ θα γίνουν μάρτυρες αναταραχών σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένων διαμαρτυριών, ταραχών, μαχών χαμηλού επιπέδου και τοπικών εξεγέρσεων - κυρίως ως απάντηση στην αυξανόμενη παρουσία της ICE και της Εθνοφρουράς σε όλες τις μεγάλες πόλεις.

Μέχρι το 2030 μ.Χ., ο Τζιανγκ προειδοποίησε ότι προβλέπει μια μεγαλύτερη μάχη μεταξύ των «παγκοσμιοποιητών» και των «εθνικιστών», η οποία θα κλιμακωθεί τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στην Ευρώπη (https://corfiatiko.blogspot.com/2026/09/blog-post_583.html).

Μόλις το 7% των Αμερικανών συνεχίζει να διαβάζει έντυπες εφημερίδες. Μόλις το 7% των Αμερικανών επιλέγει να ενημερώνεται από τις εφημερίδες, σε έντυπη μορφή, σύμφωνα με μια έρευνα που δόθηκε σήμερα στην δημοσιότητα από το ανεξάρτητο ινστιτούτο Pew Research Center. Πριν από δύο χρόνια, το ποσοστό αυτό έφτανε το 11%, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ/ΜΠΕ.

Οι εφημερίδες βρίσκονται στην τελευταία θέση των μέσων ενημέρωσης που συμβουλεύονται οι Αμερικανοί, πίσω από τους ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης (10%), το ραδιόφωνο (14%), τους ενημερωτικούς ιστοτόπους ή τις εφαρμογές κινητών (24%) και την τηλεόραση (44%).

Μόνο το 16% των ερωτηθέντων απάντησε ότι διαβάζει «συχνά» εφημερίδα, από 27% πριν από μια πενταετία. Σχεδόν έξι στους δέκα (ποσοστό 59%) είπαν ότι δεν διαβάζουν «ποτέ» ή «σχεδόν ποτέ» εφημερίδες.

Η τάση αυτή είναι πιο ισχυρή στους νέους: οι άνθρωποι άνω των 50 ετών προτιμούν σε ποσοστό 32% τις εφημερίδες ενώ στην ηλικιακή ομάδα 18-49, μόνο το 8% δηλώνει ότι βασική πηγή πληροφόρησής τους είναι τα έντυπα ΜΜΕ και το 76% επιλέγει να ενημερώνεται από το διαδίκτυο. Η έρευνα αυτή διενεργήθηκε στο διάστημα 30 Ιουλίου-12 Αυγούστου σε δείγμα 4.581 προσώπων (https://romioitispolis.gr/molis-to-7-ton-amerikanon-synechizei-na-diavazei-entypes-efimerides/).

Όπως έστρωσε θα κοιμηθεί. Ο ακροδεξιός Ελληνοβρετανός Μάιλο Γιαννόπουλος και υποστηρικτής των μεθόδων του Τραμπ συνελήφθη από την ICE – Αντιμέτωπος με απέλαση. Όπως έστρωσε θα κοιμηθεί, ο Μάιλο Γιαννόπουλος που κινδυνεύει να απελαθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Ο ακροδεξιός Ελληνοβρετανός είναι μεγάλος υποστηρικτής του Ντόναλντ Τραμπ. Ουκ ολίγες φορές έχει μιλήσει για τους μετανάστες και έχει κάνει έκκληση για επιθετικότερη εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας. Ο Μάιλο Γιαννόπουλος που έχει ουσιαστικά χτίσει την πολιτική του «καριέρα» πάνω στο μίσος για τους μετανάστες, συνελήφθη την περασμένη Πέμπτη από την Υπηρεσία Επιβολής Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) σε αεροδρόμιο της Λουιζιάνα, γιατί… είχε λήξει η βίζα του.

Η θαυμαστής των Ρεπουμπλικάνων, λοιπόν, κρατείται από την ICE στην Λουιζιάνα, όπου αρκετές εγκαταστάσεις της υπηρεσίας έχουν λειτουργήσει ως ο τερματικός σταθμός για χιλιάδες μετανάστες στο πλαίσιο της εκστρατείας απελάσεων του Αμερικανού Προέδρου.

Ποιος είναι ο Μάιλο Γιαννόπουλος; Γεννημένος στην Αγγλία από Ελληνοβρετανούς γονείς, ο Γιαννόπουλος μετακόμισε στις ΗΠΑ, όπου έχτισε μια καριέρα ως συντηρητικός «ταραχοποιός» που επιζητούσε την αντιπαράθεση, μέσα από τα άρθρα του στην ακροδεξιά ιστοσελίδα Breitbart News, τις ομιλίες και τη διαδικτυακή του παρουσία.

Υπήρξε θερμός υποστηρικτής του Ντόναλντ Τραμπ κατά την προεκλογική του εκστρατεία το 2016 μ.Χ. και απέκτησε οπαδούς που εκτίμησαν την πλήρη απόρριψη της πολιτικής ορθότητας από πλευράς του.

Πολλές από τις απόψεις του προκάλεσαν την οργή πολλών που υποστήριζαν ότι η ρατσιστική και μισαλλόδοξη γλώσσα του ήταν μια προσπάθεια πυροδότησης εντάσεων στα πανεπιστήμια και δεν θα έπρεπε να προβάλλεται από τα ακαδημαϊκά ιδρύματα. Είχε παρομοιάσει τον φεμινισμό με καρκίνο, είχε δηλώσει ότι η Αμερική «έχει πρόβλημα με τους μουσουλμάνους», είχε απαξιώσει τα τρανς άτομα και είχε ιδρύσει υποτροφία αποκλειστικά για νέους, λευκούς άνδρες. Ο ίδιος «αγκαλιάζει» τις αντιδράσεις που συχνά ξεσπούν από τα σχόλιά του, αυτοαποκαλούμενος, σύμφωνα με αναφορές, ως ο «πιο φανταχτερός κακός (supervillain) του διαδικτύου». Παρότι στο παρελθόν δήλωνε ομοφυλόφιλος, κάνοντας τη σεξουαλικότητά του κεντρικό κομμάτι της προκλητικής του περσόνας, πρόσφατα δήλωσε ότι δεν προσδιορίζεται πλέον ως τέτοιος.

Γιατί συνελήφθη ο φαν του Τραμπ; Ο Γιαννόπουλος εισήλθε νόμιμα στις ΗΠΑ στις 14 Μαΐου 2019, αλλά «επέλεξε να παραμείνει πέραν της επιτρεπόμενης διάρκειας παραβιάζοντας τους νόμους», ανέφερε το DHS. Δικαστής εξέδωσε τελεσίδικη διαταγή απέλασης για τον Γιαννόπουλο στις 22 Ιουλίου, αφού ο ίδιος απέτυχε να εμφανιστεί σε ακρόαση για θέματα μετανάστευσης.

Ο Γιαννόπουλος συνελήφθη από την ICE την Πέμπτη στο Διεθνές Αεροδρόμιο Louis Armstrong της Νέας Ορλεάνης στο Κένερ της Λουιζιάνα. Το DHS δήλωσε ότι θα παραμείνει υπό ομοσπονδιακή κράτηση εν αναμονή της απέλασής του.

Μετά την σύλληψη του, η ακροδεξιά influencer και σύμμαχος του Τραμπ, Λόρα Λούμερ (Laura Loomer), η οποία είχε έντονη διαμάχη με τον Γιαννόπουλ,  έγραψε σε ανάρτησή της στο X την Παρασκευή ότι τον είχε καταγγείλει στην ICE και το FBI.

Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι κάποια αναφορά της Λούμερ σχετιζόταν με την σύλληψή του, η οποία ήρθε σε μια περίοδο που οι συλλήψεις της ICE πραγματοποιούνται όλο και πιο συχνά στα αεροδρόμια των ΗΠΑ.

Παραμένει ασαφές πώς δραστηριοποιούνταν ο Γιαννόπουλος στις ΗΠΑ πριν από το 2019 μ.Χ., καθώς εργαζόταν και εμφανιζόταν τακτικά σε εκδηλώσεις δημόσιων ομιλιών σε όλη τη χώρα τουλάχιστον από το 2015 μ.Χ. Το 2017 μ.Χ. είχε δηλώσει ότι βρισκόταν στις ΗΠΑ με βίζα O-1 για αλλοδαπούς «εξαιρετικών ικανοτήτων».

Ο influencer της ακροδεξιάς που αποκαλούσε τον Αμερικανό πρόεδρο «daddy» Ο Γιαννόπουλος έγινε ευρύτερα γνωστός ενώ το συντηρητικό τοπίο υφίστατο θεμελιώδεις αλλαγές, καθώς ο τότε υποψήφιος Πρόεδρος Τραμπ συσπείρωνε μια οργισμένη αντισυστημική βάση και οι ιδέες της εναλλακτικής δεξιάς (alt-right) προσέγγιζαν το κατεστημένο.

Μέχρι το 2017, διαμόρφωνε τον δημόσιο λόγο του ως προκλητικός ανώτερος συντάκτης στο Breitbart News, όπου έγραφε στήλες και έδινε ομιλίες με τίτλους όπως «10 πράγματα που ο Μάιλο μισεί στο Ισλάμ» και «Συγγνώμη, κορίτσια! Αλλά οι πιο έξυπνοι άνθρωποι στον κόσμο είναι όλοι άνδρες».

Έθεσε ως αποστολή του να αναμετρηθεί με αυτό που θεωρούσε ως παραδοσιακά αριστερό ακαδημαϊκό κατεστημένο εκείνη τη χρονιά, ξεκινώντας μια περιοδεία με λεωφορείο υπό τον τίτλο «Dangerous F*ggot» σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ, στο όνομα της προώθησης της ελευθερίας του λόγου, κατά τη διάρκεια της οποίας υποστήριζε ότι η κουλτούρα του βιασμού στα πανεπιστήμια δεν υπήρχε, παρομοίαζε την κοινωνική δικαιοσύνη με ασθένεια και ορισμένες φορές διαπομπευε μεμονωμένους φοιτητές.

Συνήθως προσκαλούνταν για να μιλήσει από συντηρητικές φοιτητικές οργανώσεις. Ο καυστικός και μισαλλόδοξος λόγος του Γιαννόπουλου προκάλεσε την οργή φοιτητών που υποστήριζαν ότι οι απόψεις του δεν έπρεπε να προβάλλονται. Αρκετές από τις εκδηλώσεις του σε πανεπιστημιουπόλεις συνάντησαν διαμαρτυρίες, συμπεριλαμβανομένης μιας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ, η οποία ακυρώθηκε όταν οι διαδηλώσεις πήραν βίαιη τροπή.

Τοποθέτησε τον εαυτό του ως έναν από τους πιο παθιασμένους υποστηρικτές του Τραμπ, αποκαλώντας ορισμένες φορές αστειευόμενος τον Πρόεδρο «Μπαμπάκα» («Daddy»). Ο συντηρητικός ακτιβιστής συνέδεε κατά καιρούς το κύμα υποστήριξης που λαμβάνανε με το ίδιο συντηρητικό κίνημα που άνοιξε τον δρόμο του Τραμπ προς την Προεδρία.

«Ο κόσμος έχει κουραστεί να του λέτε πώς να ζει, πώς να μιλάει, τι γλώσσα μπορεί να χρησιμοποιεί», δήλωσε ο Γιαννόπουλος στο CNN το 2017 μ.Χ. «Η ένταση των συναισθημάτων στο κοινό μου, ο ενθουσιασμός για εμένα είναι η ίδια, το ίδιο ένστικτο, η ίδια κινητήρια δύναμη (που) έστειλε τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο».

Ο Μάιλο Γιαννόπουλος με μπλούζα με στάμπα τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Τα σχόλια για την παιδοφιλία που τον έστειλαν στον πάτο Ο Γιαννόπουλος βρέθηκε στο στόχαστρο εντονότατης κριτικής τον Φεβρουάριο του 2017 μ.Χ., αφού έκανε σχόλια που φάνηκαν να δικαιολογούν την παιδοφιλία.

Παραιτήθηκε από το Breitbart εν μέσω αντιδράσεων και ζήτησε συγγνώμη, ισχυριζόμενος ωστόσο ότι τα μέσα ενημέρωσης παραποίησαν τα σχόλιά του. Μέσα σε μία ημέρα, έχασε το συμβόλαιο για το βιβλίο του με τον εκδοτικό κολοσσό Simon & Schuster και ακυρώθηκε η πρόσκλησή του να μιλήσει στο Συνέδριο Συντηρητικής Πολιτικής Δράσης (CPAC).

Μετά τις αντιδράσεις, ο Ελληνοβρετανός επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό στο να αποκηρύξει τον σεξουαλικό του προσανατολισμό ως ομοφυλόφιλος. Ο λογαριασμός του στο Telegram ανέφερε ότι άνοιγε κλινική στη Φλόριντα που θα βοηθούσε «άνδρες που μαστίζονται από την έλξη για το ίδιο φύλο». Δήλωσε επίσης στον Τάκερ Κάρλσον πέρυσι: «Η ενσωμάτωση της ομοφυλοφιλίας στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είναι η μεγαλύτερη μεταμέλεια της ζωής μου».

Το Twitter απέκλεισε τον Γιαννόπουλο το 2016 μ.Χ. Ο λογαριασμός του στο Facebook κατέβηκε επίσης το 2019 μ.Χ., περιορίζοντας περαιτέρω τη διαδικτυακή του παρουσία. Σε ανάρτηση στο Telegram το 2022, ανέφερε ότι εργαζόταν ως αμισθί ασκούμενος για την πρώην βουλευτή Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν (Marjorie Taylor Greene), μια αμφιλεγόμενη Ρεπουμπλικανή από την Τζόρτζια.

Ο ακροδεξιός πολιτευτής συνέχισε επίσης να έχει το βλέμμα του στραμμένο στην εγχώρια πολιτική, εργαζόμενος στην προεκλογική εκστρατεία του Ye (του ράπερ που ήταν προηγουμένως γνωστός ως Κάνιε Γουέστ) για τις προεδρικές εκλογές του 2024 μ.Χ., ο οποίος εξέπεσε από την εύνοια του κοινού αφού επαίνεσε τον Αδόλφο Χίτλερ και προέβη σε σειρά αντισημιτικών σχολίων.

Αφού ο Ίλον Μασκ αγόρασε το Twitter (νυν X), ο λογαριασμός του Γιαννόπουλου αποκαταστάθηκε και ο ίδιος παρέμεινε δραστήριος στο διαδίκτυο. Μάλιστα, δημοσίευσε στο X μέχρι και την Πέμπτη, την ημέρα που οι ομοσπονδιακές Αρχές τον συνέλαβαν στη Λουιζιάνα.

Ο υποστηρικτής των Ρεπουμπλικάνων ποζάρει κρατώντας όπλο. Η ρητορική μίσους για τους μετανάστες. Ο Ελληνοβρετανός ζητούσε συχνά την επιθετική εφαρμογή των νόμων περί μετανάστευσης σε αναρτήσεις στον λογαριασμό του στο X κατά τον τελευταίο χρόνο. Αφού ο Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο με την υπόσχεση να αυξήσει δραματικά τις απελάσεις ατόμων χωρίς έγγραφα, ο Γιαννόπουλος επέμενε ότι η κυβέρνηση έπρεπε να υλοποιήσει αυτή την υπόσχεση.

«Υπάρχει ένα συγκεκριμένο πράγμα που πρέπει να απαιτήσουμε από αυτή τη διακυβέρνηση», ανέφερε ο Γιαννόπουλος σε ανάρτηση στο X τον Ιούνιο του 2025 μ.Χ. «Έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από τα χρέη που μετριούνται σε εικονικό χρήμα. Πρέπει να απελάσουμε εκατομμύρια και εκατομμύρια ανθρώπους. Χωρίς αυτό, τίποτα άλλο δεν έχει σημασία».

Τον Σεπτέμβριο του 2025 μ.Χ., σχεδόν δύο εβδομάδες μετά τον θανάσιμο πυροβολισμό ενός Μεξικανού από την ICE στη Μιννεάπολη, ο Γιαννόπουλος ζήτησε «πλήρη νομική ασυλία για τους πράκτορες της ICE όταν βρίσκονται σε υπηρεσία».

Είχε ακόμη ζητήσει τη δημιουργία σημείων ελέγχου της ICE σε περιοχές υψηλής κυκλοφορίας στην Καλιφόρνια, όπως πρατήρια καυσίμων και διασταυρώσεις, καθώς και «άμεση απέλαση επί τόπου για οποιονδήποτε δεν μπορεί να αποδείξει ότι βρίσκεται νόμιμα στις ΗΠΑ» (https://www.zougla.gr/kosmos/opos-estrose-tha-koimithei/https://www.zougla.gr/kosmos/apelathike-o-akrodexios-ellinovretanos-giannopoulos-apo-tis-ipa/, ).

Οργή από την επικεφαλής του AfD Άλις Βάιντελ: Ντρέπομαι που γερμανικά τανκς χρησιμοποιούνται ξανά κατά της Ρωσίας. «Δεν χρειαζόμαστε αυτόν τον πόλεμο, το συμφέρον μας είναι η ειρήνη».

Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση του Βερολίνου για την συνεχιζόμενη αποστολή στρατιωτικού εξοπλισμού στο Κίεβο εξαπέλυσε η επικεφαλής του AfD, Άλις Βάιντελ. Με ιδιαίτερα φορτισμένες δηλώσεις της, η Γερμανίδα πολιτικός εξέφρασε την ανοιχτή της αντίθεση στην γερμανική εμπλοκή, δηλώνοντας χαρακτηριστικά:

«Δεν χρειαζόμαστε πόλεμο στην Ουκρανία. Η ειρήνη είναι προς το συμφέρον της Γερμανίας. Δεν θέλω να στέλνονται Γερμανοί στρατιώτες και όπλα. Ντρέπομαι που, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, γερμανικά τανκς χρησιμοποιούνται ξανά εναντίον της Ρωσίας. Αυτό είναι ντροπή για την χώρα μας» (https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/orgi-apo-tin-epikefalis-tou-afd-alis-vaintel-ntrepomai-pou-germanika-tanks-xrisimopoiountai-ksana-kata-tis-rosia/?utm_source=projectagora&utm_medium=contentdiscovery).

Ηγέτιδα του AfD σε βουλευτή της Αριστεράς: «Πάρτε μια οικογένεια Αφγανών σπίτι σας να δείτε πόσο σέβονται». Η συζήτηση κορυφώθηκε, όταν το επίκεντρό της τέθηκε στα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+.

Η επικεφαλής του AfD, Αλίς Βάιντελ, άφησε «αιχμές» κατά βουλευτού της Αριστεράς, σχετικά με την κατάσταση και τον τρόπο διαχείρισης της αφγανικής κοινότητας στην Γερμανία. Η συζήτηση κορυφώθηκε, όταν το επίκεντρό της τέθηκε στα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+, με την κ.Βάιντελ- η οποία είναι λεσβία- να δηλώνει ότι οι Αφγανοί «έχουν αποδείξει επανειλημμένα ότι δεν σέβονται μερικά δικαιώματα των συμπολιτών τους». Δείτε το σχετικό απόσπασμα των δηλώσεών της:

Στην συνέχεια, απευθυνόμενη σε βουλευτή της Αριστεράς που έσπευσε να αντιδράσει, ενώ μιλούσε από το βήμα της Μπούντεσταγκ, η Αλίς Βάιντελ δήλωσε: «Πάρτε μια οικογένεια Αφγανών σπίτι σας να δείτε πόσο σέβονται τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+» (https://www.pronews.gr/kosmos/eyropaiki-enosi/igetida-tou-afd-se-vouleyti-tis-aristeras-parte-mia-oikogeneia-afganon-spiti-sas-na-deite-poso-sevontai-vinteo/?utm_source=projectagora&utm_medium=contentdiscovery).

Ούλριχ Ζίγκμουντ ο ροκ σταρ του AfD με τα μπλε μάτια και την έντονη φράντζα Ο δεξιός πολιτικός με τα μπλε μάτια και μια έντονη φράντζα στο πλάι, ξέρει πώς να προωθεί τον εαυτό του ως «ροκ σταρ». 

Ονομάζεται Ούλριχ Ζίγκμουντ και στα 35 του, ονειρεύεται να οδηγήσει στην νίκη την δεξιά Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD), στις εκλογές της Κυριακής στο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ . Για μήνες, το κόμμα του, που θεωρείται επισήμως από το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο ως «εξτρεμιστικό», προηγείται στις δημοσκοπήσεις με ποσοστό πάνω από 40% – με τους χριστιανοδημοκράτες (CDU) του ομοσπονδιακού καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς και του νυν ηγέτη της Σαξονίας-Άνχαλτ, Σβεν Σούλτσε, 20 μονάδες πίσω.

Σε τελευταία δημοσκόπηση που διεξήχθη στις 2 Σεπτεμβρίου από το ινστιτούτο δημοσκοπήσεων Insa, το AfD προηγείται μάλιστα με 43% των ψήφων, αυξάνοντας την επιρροή του. Το CDU υποχωρεί στο 22% και η Αριστερά παραμένει τρίτη δύναμη με 12%.

Ένα κόμμα χρειάζεται 42 από τις 83 έδρες για να σχηματίσει μονοκομματική κυβέρνηση στο κρατίδιο και ο Ούλριχ Ζίγκμουντ δεν αποκλείεται να γίνει ο πρώτος καθαρός δεξιός πρωθυπουργός γερμανικού κρατιδίου από τον Β` Παγκόσμιο Πόλεμο και τη συντριβή του Ναζισμού.

Το συστημικό Der Spiegel χαρακτήρισε τον Ζίγκμουντ ως τον «πιο επικίνδυνο άνθρωπο της Γερμανίας», αλλά ο ίδιος αντέδρασε ειρωνικά, δημοσιεύοντας ένα βίντεο στο οποίο υπογράφει το περιοδικό και υπόσχεται να αποκαλύψει μετά τις εκλογές της Κυριακής το ποσό που πληρώθηκε για μια τέτοια δημοσιότητα.

«Ροκ σταρ». Γεννημένος τρεις εβδομάδες μετά την επανένωση της Γερμανίας το 1.990 μ.Χ., ο Ζίγκμουντ μεγάλωσε στη γραφική μεσαιωνική πόλη Τανγκερμούντε, , χτισμένη στις όχθες του ποταμού Έλβα Εκμεταλλεύεται άριστα το αίσθημα αδικίας που νιώθουν οι ανατολικογερμανοί ψηφοφόροι του, οι οποίοι πιστεύουν ότι αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας από τους συμπατριώτες τους στη Δύση.

Σπούδασε οικονομική ψυχολογία και διοίκηση επιχειρήσεων στο Βερολίνο, ίδρυσε μια εταιρεία που ειδικευόταν στην διάδοση αρωμάτων , για να επιστρέψει στην πατρίδα του, την Σαξονία-Άνχαλτ. Πρώην μέλος επί έξι χρόνια του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, ο Ούλριχ Ζίγκμουντ εντάχθηκε στο AfD το 2014 μ.Χ., ένα χρόνο μετά την ίδρυσή του.

Σήμερα, ο δεξιός πολιτικός με τα μπλε μάτια και μια έντονη φράντζα στο πλάι, ξέρει πώς να προωθεί τον εαυτό του ως «ροκ σταρ». Έχει μάλιστα περισσότερους από 500.000 ακολούθους στο Instagram , ενώ ο Χριστιανοδημοκράτης αντίπαλός του, Σβεν Σούλτσε, έχει μόλις 11.400. Εμφανίζεται πάντα χαμογελαστός, βγάζοντας selfies και υπογράφοντας αυτόγραφα σε κούπες και μπλουζάκια που φέρουν την εικόνα του.

Πολύ συχνά, κάνει βόλτα με ένα Simson, ένα μικρό μοτοποδήλατο που έχει στηθεί ως σύμβολο της ανατολικογερμανικής ταυτότητας. Κάνει τζόκινγκ, ανταλλάσσει χειραψίες με τους πολίτες, πηγαίνει σε κάθε είδους φεστιβάλ και κερνάει μπύρες, καλωσοριζόμενος σαν ένα είδος ροκ σταρ από ένα πλήθος όλων των ηλικιών. «Είναι σαν ένας παλιός καλός φίλος», λέει μια 19χρονη που συμμετείχε σε μια από τις εκδηλώσεις του Ζίγκμουντ.

Απέλαση παράτυπων μεταναστών. Αν αναλάβει την εξουσία στην Σαξονία- Ανχαλτ, ο Ζίγκμουντ σκοπεύει να εφαρμόσει μέτρα που θα σηματοδοτήσουν μια ιστορική ρήξη με την πολιτική και πολιτιστική κληρονομιά της μεταπολεμικής Γερμανίας. Το συστημικό Der Spiegel προκειμένου να τον σπιλώσει, ισχυρίζεται ότι ορισμένοι από τους συνεργάτες του Ζίγκμουντ είναι πολύ κοντά στο νεοναζιστικό κίνημα.

Ο ίδιος είναι επίσης μεταξύ των μελών του AfD που συμμετείχαν σε μια συνάντηση τον Νοέμβριο του 2023 στο Πότσνταμ, κατά την οποία συζητήθηκε ένα σχέδιο για την μαζική απέλαση αλλοδαπών και Γερμανών ξένης καταγωγής. «Από το πρώτο κιόλας λεπτό» της ανάληψης των καθηκόντων του, θέλει να απελάσει όλους τους παράτυπους μετανάστες από τη Σαξονία-Άνχαλτ.

Απαγόρευση του «Ουράνιου Τόξου». Παντρεμένος και πατέρας ενός μικρού κοριτσιού, παραμένει διακριτικός όσον αφορά την οικογενειακή του ζωή. Υπέρμαχος της παραδοσιακής οικογένειας, υπόσχεται να «απαγορεύσει την επίσημη εμφάνιση της σημαίας του ουράνιου τόξου (σύμβολο των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων) στα σχολεία και να διασφαλίσει αντ’ αυτού ότι η εθνική σημαία κυματίζει κάθε σχολική μέρα σε δημόσιους χώρους». Θέλει επίσης να καταγγείλει την σύμβαση που διέπει τα γερμανικά δημόσια οπτικοακουστικά μέσα ενημέρωσης, την οποία κατηγορεί ότι είναι μεροληπτικά, προτιμώντας τα κοινωνικά δίκτυα.

Δεδομένου ότι η εκπαίδευση εμπίπτει στην δικαιοδοσία των κρατιδίων στην Γερμανία, σχεδιάζει επίσης να καταργήσει την υποχρεωτική σχολική φοίτηση, κάτι που θα άνοιγε ιδιαίτερα τον δρόμο για την κατ’ οίκον εκπαίδευση. Ο Ζίγκμουντ σχεδιάζει επίσης να αλλάξει τα προγράμματα σπουδών ιστορίας στα σχολεία, τα οποία πιστεύει ότι επικεντρώνονται υπερβολικά στην ενοχή της ναζιστικής Γερμανίας (https://romioitispolis.gr/oylrich-zigkmoynt-o-rok-star-toy-afd-me-ta-mple-matia-kai-tin-entoni-frantza/y)!

Στο στόχαστρο της AfD οι Εκκλησίες στην Γερμανία. Λίγο πριν τις εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ, εντείνεται η σύγκρουση της ακροδεξιάς AfD με τις χριστιανικές Εκκλησίες, με επισκόπους να προειδοποιούν για την άνοδό της.

Η επικείμενη αναμέτρηση στις εκλογές της Σαξονίας-Άνχαλτ προκαλεί ένταση μεταξύ της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD) και των χριστιανικών Εκκλησιών, με επισκόπους να προειδοποιούν για τον κίνδυνο ανόδου της AfD στην εξουσία.

Στα πλαίσια της προεκλογικής περιόδου, καθολικοί και ευαγγελικοί έχουν αναρτήσει πανό και συνθήματα που ενθαρρύνουν σε αγάπη, διάλογο, ανθρώπινη αξιοπρέπεια και αποδοχή της διαφορετικότητας ως μέρος της θείας δημιουργίας. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί την πολιτική εξέλιξη της AfD ως ενδεικτική των ευρύτερων μεταβολών της Ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής.

Η Εναλλακτική για την Γερμανία συγκρούεται με Καθολικούς και Ευαγγελικούς στην Σαξονία-Άνχαλτ, με επισκόπους να προειδοποιούν για την άνοδό της στην εξουσία.Λίγες ημέρες πριν από τις κρίσιμες εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ, η αντιπαράθεση ανάμεσα στην ακροδεξιά AfD και τις χριστιανικές Εκκλησίες εξελίσσεται σε ένα από τα κεντρικά θέματα της προεκλογικής περιόδου.

Η συζήτηση γύρω από την άνοδο της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD) παρακολουθείται διεθνώς με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς θεωρείται ενδεικτική ευρύτερων πολιτικών εξελίξεων στην Ευρώπη.

Μπροστά στον καθολικό καθεδρικό ναό του Μαγδεμβούργου κυματίζουν σημαίες με συνθήματα όπως «Αγάπη προς τον πλησίον, διάλογος, ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αλληλεγγύη. Ψηφίστε συνειδητά». Σε ευαγγελικές εκκλησίες αναρτώνται επίσης πανό με μηνύματα όπως «Η διαφορετικότητα είναι μέρος της θείας δημιουργίας» και «Με καρδιά, αντί με μίσος».

Το σχέδιο της AfD για τις Εκκλησίες. Η Σαξονία-Άνχαλτ αποτελεί προπύργιο της AfD στην ανατολική Γερμανία. Το κόμμα είναι σταθερά πρώτο στις δημοσκοπήσεις, χωρίς να αποκλείεται ακόμα και το ενδεχόμενο αυτοδύναμης κυβέρνησης.

Στο κυβερνητικό πρόγραμμα που ενέκρινε τον Απρίλιο, η Εναλλακτική για τη Γερμανία προτείνει τη διακοπή των κρατικών ενισχύσεων προς τις δύο μεγάλες Εκκλησίες (Καθολική και Ευαγγελική), καθώς και τον τερματισμό της είσπραξης του εκκλησιαστικού φόρου μέσω δημοσίων υπηρεσιών.

Παράλληλα, ζητεί να επιβάλλονται οικονομικές κυρώσεις για περιπτώσεις «εκκλησιαστικού ασύλου», όταν πρόσφυγες βρίσκουν καταφύγιο σε εκκλησιαστικούς χώρους φοβούμενοι διώξεις στις χώρες καταγωγής τους.

«Εθνοκεντρικός εθνικισμός». Ο καθολικός επίσκοπος του Μαγδεμβούργου, Γκέρχαρντ Φάιγκε, βλέπει πίσω από τη στρατηγική της AfD έναν «εθνοκεντρικό εθνικισμό». «Μέχρι σήμερα η Σαξονία-Άνχαλτ είχε ως σύνθημα το "Σκεφτόμαστε σύγχρονα". Η AfD θέλει να το αντικαταστήσει με το "Σκεφτόμαστε γερμανικά"», δηλώνει στην DW. Και προσθέτει: «Οι προεκλογικές αφίσες της AfD μιλούν από μόνες τους: "Σώστε τη χώρα σας", "Πάρτε πίσω τη χώρα σας", "Απελάσεις από το πρώτο λεπτό". Τι άλλο μπορεί να είναι αυτό, αν όχι εθνοκεντρικός εθνικισμός;».

Ο ίδιος προειδοποιεί ακόμα ότι «δημαγωγοί και άνθρωποι που υποκινούν επικίνδυνα πάθη» βρίσκουν σήμερα απήχηση σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Ως παράδειγμα αναφέρει την πρόταση για επαναφορά της έπαρσης της σημαίας και της ανάκρουσης του εθνικού ύμνου στα σχολεία. «Αυτό υπήρχε την εποχή των Ναζί, το υιοθέτησε αργότερα και η πρώην Ανατολική Γερμανία. Και τώρα θέλουν να επιστρέψει; Για μένα είναι αδιανόητο», λέει χαρακτηριστικά.

Θρησκεία, Ισλάμ και πολιτική. Το κυβερνητικό πρόγραμμα της AfD δεν αναφέρεται στους Εβραίους και την εβραϊκή ζωή στη Γερμανία, όμως το Ισλάμ βρίσκεται στο επίκεντρο των αναφορών του. Το κόμμα υποστηρίζει ότι θα επαναφέρει την θρησκευτική ελευθερία σε «εύλογα όρια» και χαρακτηρίζει το Ισλάμ «ξένη προς τον πολιτισμό θρησκεία». Υποστηρίζει επίσης ότι η θρησκευτική ελευθερία δεν υποχρεώνει τους Γερμανούς να ικανοποιούν «κάθε απαίτηση του ισλαμικού λόμπι».

Οι προειδοποιήσεις των επισκόπων. «Μια συμμετοχή της AfD στην κυβέρνηση θα είχε βίαιες συνέπειες», εκτιμά ο ευαγγελικός επίσκοπος Φρίντριχ Κράμερ. Γι’ αυτό, όπως λέει, πολιτιστικοί και κοινωνικοί φορείς ενώνουν τη φωνή τους απέναντι στην άνοδο της AfD.

Και ο καθολικός επίσκοπος Φάιγκε προειδοποιεί ότι δεν πρέπει να «υποβαθμίζεται» η προοπτική μιας κυβέρνησης της AfD. Κατά τον ίδιο, το κόμμα εμφανίζεται στην προεκλογική εκστρατεία «με μεσσιανικές αντιλήψεις», προβάλλοντας συνθήματα όπως «Όλα θα πάνε καλά» ή «Όλα είναι δυνατά».

Εφαλτήριο για την AfD η Σαξονία-Άνχαλτ. Επειδή ο επικεφαλής υποψήφιος της AfD, Ούλριχ Ζίγκμουντ, «εμφανίζεται ιδιαίτερα επικοινωνιακός και πειστικός», αρκετοί πολίτες αναρωτιούνται τι ακριβώς είναι το «ακροδεξιό ή επικίνδυνο» σε εκείνον. «Τον στηρίζουν ωστόσο δυνάμεις που μπορούν να προκαλέσουν φόβο», προειδοποιεί ο Φάιγκε.

«Αν στη Σαξονία-Άνχαλτ σχηματιστεί αυτοδύναμη κυβέρνηση της AfD, θα πρόκειται για ένα πιλοτικό εγχείρημα. Τότε η Σαξονία-Άνχαλτ θα λειτουργήσει ως εφαλτήριο για την ομοσπονδιακή πολιτική σκηνή» (https://www.skai.gr/news/world/sto-stoxastro-tis-afd-oi-ekklisies-sti-germania).

Η ΑFD έρχεται για να κατακτήσει πρώτα την Σαξονία και μετά όλη την Γερμανία. Αυτό που φοβούνται είναι ότι η AfD θα προσπαθήσει να προωθήσει ατελείωτα αντισυνταγματικά μέτρα γνωρίζοντας ότι τα δικαστήρια θα χρειαστούν χρόνια για να τα παρακάμψουν, υπονομεύοντας το ηθικό των αντιπάλων. Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δήλωσε ότι νίκη της AfD θα έβλαπτε τη Σαξονία-Άνχαλτ, γιατί θα αποθάρρυνε ξένες επενδύσεις.

Στις 6 Σεπτεμβρίου έχουν προγραμματιστεί οι τοπικές εκλογές στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ. Αν δεν υπάρξει κάποια μεγάλη ανατροπή, οι δημοσκοπήσεις δίνουν την πρωτιά στην ακροδεξιά Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) με 40%, όταν οι Χριστιανοδημοκράτες κινούνται γύρο στο 20% και οι Σοσιαλδημοκράτες κοντά στο 5%, που είναι το όριο για είσοδο στο τοπικό κοινοβούλιο.

Οι θέσεις της ΑFD. Οι θέσεις του κόμματος είναι σαφώς ρατσιστικές και ακροδεξιές, θέτοντας στο στόχαστρο για κάθε κακό τους μετανάστες, ωστόσο οι ψηφοφόροι δεν το βλέπουν αυτό. «Η AfD δεν είναι ρατσιστική, απλώς υπερασπίζεται την ελευθερία της γνώμης», λέει στον Economist μια γυναίκα που παρίσταται σε εκδήλωση στην κωμόπολη Ζερμπστ. Εκεί, παρά την αποπνικτική ζέστη, ο τοπικός υποψήφιος καγκελάριος της AfD, Ούλριχ Ζίγκμουντ, υπογράφει μπλουζάκια και βγάζει σέλφι φωτογραφίες με το κοινό.

Η πολιτική του καριέρα είναι συνυφασμένη με τον εξτρεμισμό. Τον Νοέμβριο του 2023 μ.Χ., συμμετείχε στην «μυστική συνάντηση» του Πότσνταμ. Εκεί, ακροδεξιοί και νεοναζί συζήτησαν σχέδια για «επαναπατρισμό» των μεταναστών, τις μαζικές απελάσεις, ακόμη και με την βία, πολιτών ξένης καταγωγής.

Τα σχέδια της AFD. Τα σχέδια της AfD για την Σαξονία-Άνχαλτ περιλαμβάνονται σε ένα κυβερνητικό πρόγραμμα 258 σελίδων. Ένα σαρωτικό πρόγραμμα, που περιλαμβάνει ακόμη και μέτρα για τα οποία δεν μπορεί να αποφασίσει μια τοπική κυβέρνηση στην Γερμανία. Όπως η κατάργηση του ασύλου και η αποκατάσταση των σχέσεων με τη Ρωσία. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Economist, οι προτάσεις για το κρατίδιο συνιστούν το όραμα για όλη τη χώρα.

Για τις πρώτες 100 ημέρες, δηλώνει ότι θα αναρτήσει γερμανικές σημαίες παντού και θα καταργήσει την ουδέτερη ως προς το φύλο γλώσσα. Στην εκπαίδευση, θέλει να απομακρύνει τα παιδιά με αναπηρία και τα παιδιά προσφύγων/μεταναστών από τις κανονικές σχολικές τάξεις. Στοχεύει στην κατάργηση του Schulpflicht, ή της υποχρέωσης φοίτησης στο σχολείο. Οι γονείς, αν αμφιβάλλουν για την εκπαίδευση των παιδιών τους στο σχολείο, θα μπορούν να τα διδάσκουν στο σπίτι.

Θέλει να ξαναγράψει τα προγράμματα σπουδών για να αφαιρέσει τα ημερολόγια και να τιμήσει τα ιστορικά γερμανικά επιτεύγματα. Ο Χανς-Τόμας Τιλσνάιντερ, επικεφαλής ιδεολόγος του κόμματος και κύριος συγγραφέας του μανιφέστου του, εξηγεί: Η κουλτούρα της Γερμανίας που καταδικάζει το ναζιστικό παρελθόν έχει προκαλέσει εθνική «διαταραχή ταυτότητας». Η λύση είναι «περισσότερος Μπίσμαρκ, λιγότερος Χίτλερ».

Οι ανθρωπιστικές επιστήμες, για τον Χανς-Τόμας Τιλσνάιντερ, είναι «οι πόρνες που νομιμοποιούν» την κοινωνική αλλαγή. Πρέπει, λοιπόν, να αναδιαρθρωθούν διοικητικά, να αποσυρθούν από τα ευρωπαϊκά πρότυπα για την απονομή πτυχίων. Επίσης, θέλει να ιδρύσει μια έδρα δημογραφικών σπουδών και ένα ινστιτούτο για «Κριτικής στις Ισλαμικές Σπουδές».

Από ένα τέτοιο κυβερνητικό πρόγραμμα δεν θα μπορούσε να λείπουν τα ΜΜΕ. Ο Ούλριχ Ζίγκμουντ έχει ορκιστεί να αντικαταστήσει τον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα, με μια «ουδέτερη» εναλλακτική.

Η δυνατότητα της AFD να κυβερνήσει. Αυτό που παραμένει ασαφές είναι πόσο ικανή είναι η AfD να κυβερνήσει. Αν έχει την ικανότητα να διαχειριστεί τους εκατοντάδες αξιωματούχους και το προσωπικό. Σχεδόν κανείς δεν έχει εμπειρία διακυβέρνησης. Επίσης, δύο από τους στενότερους βοηθούς του Ούλριχ Ζίγκμουντ ανήκαν σε νεοναζιστική ομάδα νέων.

Καθώς η Σαξονία-Άνχαλτ είναι ένα μικρό κρατίδιο με δύο εκατομμύρια κατοίκους και ένα χρέος 25 δισεκατομμυρίων ευρώ, οι δημοσιονομικοί περιορισμοί ίσως περιορίσουν την δυναότητα της AfD να κάνει πολλά από αυτά που υπόσχεται. Το κρατίδιο βασίζεται οικονομικά σε μεταφορές πόρων από άλλα κρατίδια και την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Υπόσχεται επίσης παιδική φροντίδα, σχολικά γεύματα και άλλες παροχές.

Αυτό που φοβούνται είναι ότι η AfD θα προσπαθήσει να προωθήσει ατελείωτα αντισυνταγματικά μέτρα γνωρίζοντας ότι τα δικαστήρια θα χρειαστούν χρόνια για να τα παρακάμψουν, υπονομεύοντας το ηθικό των αντιπάλων. Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δήλωσε ότι νίκη της AfD θα έβλαπτε την Σαξονία-Άνχαλτ, γιατί θα αποθάρρυνε ξένες επενδύσεις.

Και πολλοί φοβούνται τα πλάγια μέσα, που θα χρησιμοποιήσει η AfD για να διώξει κόσμο: εκφοβισμό, πίεση κ.λπ. Η AfD υπόσχεται να αντικαταστήσει τους «πολιτισμικά αλλόκοτους» επαγγελματίες δελεάζοντας Γερμανούς που έχουν εγκαταλείψει το κρατίδιο για να επιστρέψουν. Αλλά οι πολιτικές του φαίνεται πιθανό να έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα. Γίνονται πολλές συζητήσεις για εργαζόμενους που μπορεί να φύγουν εάν το AfD αναλάβει καθήκοντα (https://www.worldenergynews.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE/articles/592536/i-afd-erxetai-gia-na-kataktisei-prota-tin-saksonia-kai-meta-oli-tin-germania).

"Σύννεφα" στην Γερμανία: Το ακροδεξιό AfD θέλει έξοδο της χώρας από το ευρώ - Προηγείται με 29% στις δημοσκοπήσεις. Η AfD, είπε η πρόεδρος 'Αλις Βάιντελ, εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι η Γερμανία πρέπει να εγκαταλείψει το σύστημα του ευρώ εφόσον αναλάβει την κυβέρνηση.

Η Άλις Βάιντελ, Πρόεδρος του ακροδεξιού κόμματος της Γερμανίας AfD το οποίο έχει χαρακτηριστεί από πολιτικούς αναλυτές ακόμη και ως νεοναζιστικό και το οποίο προηγείται ξεκάθαρα στις δημοσκοπήσεις, επανέφερε με σαφή τρόπο μία από τις πιο ριζοσπαστικές θέσεις του κόμματός της: την έξοδο της Γερμανίας από το ευρώ, το λεγόμενο DEXIT.

Η συνέντευξη στο τηλεοπτικό κανάλι ZDF, που πραγματοποιήθηκε στην Βιέννη στις 23 Αυγούστου και διήρκεσε περίπου 20 λεπτά, κάλυψε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, από την οικονομία και την αυτοκινητοβιομηχανία μέχρι την μετανάστευση και την κλιματική αλλαγή. Ωστόσο, η θέση για το κοινό νόμισμα ήταν από τις πλέον πολιτικά και οικονομικά σημαντικές.

Η Βάιντελ δεν επιχείρησε να αποστασιοποιηθεί από την διακηρυγμένη θέση της AfD. Αντίθετα, όταν ρωτήθηκε για την προοπτική εξόδου από το ευρώ, υπερασπίστηκε ευθέως την σχετική πρόβλεψη του εκλογικού προγράμματος του κόμματος. Η AfD, είπε, εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι η Γερμανία πρέπει να εγκαταλείψει το σύστημα του ευρώ εφόσον αναλάβει την κυβέρνηση.

Το επιχείρημά της είναι ότι το ευρώ έχει εξελιχθεί σε ένα "ασταθές νόμισμα", ενώ χρησιμοποίησε και τον χαρακτηρισμό "Weichwährung", δηλαδή "μαλακό" ή αδύναμο νόμισμα. Κατά την Βάιντελ, η νομισματική ένωση δεν λειτουργεί προς όφελος της γερμανικής οικονομίας, επειδή οι οικονομίες των χωρών που συμμετέχουν στην Ευρωζώνη έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, διαφορετικές ανάγκες και διαφορετικές δημοσιονομικές επιδόσεις.

"Σύννεφα" στην Γερμανία: Το ακροδεξιό AfD θέλει έξοδο της χώρας από το ευρώ - Προηγείται με 29% στις δημοσκοπήσειςmagnifing glass Η           Πρόεδρος της AfD συνέδεσε μάλιστα το ζήτημα του ευρώ με το βιοτικό επίπεδο των Γερμανών. Υποστήριξε ότι η νομισματική πολιτική έχει οδηγήσει σε απώλεια περιουσίας για τα "κανονικά" νοικοκυριά και υποστήριξε χαρακτηριστικά ότι "η Γερμανία ήταν πολύ καλύτερα πριν από την εισαγωγή του ευρώ".

Αυτό είναι το σημείο στο οποίο η συζήτηση αποκτά ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον. Το ZDF, αξιολογώντας τις δηλώσεις της Βάιντελ, επισημαίνει ότι η εικόνα ενός εγγενώς ασταθούς ευρώ δεν επιβεβαιώνεται από τα διαθέσιμα στοιχεία. Το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, σε ειδική έκθεση για τα 25 χρόνια του ευρώ, είχε αναφέρει ότι ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός στην Γερμανία από την εισαγωγή των χαρτονομισμάτων και κερμάτων του ευρώ διαμορφώθηκε περίπου στο 1,9%. Στις περισσότερες περιόδους ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη βρισκόταν κάτω από τον στόχο του 2%, ενώ οι μεγάλες αποκλίσεις συνδέθηκαν κυρίως με έκτακτες συνθήκες, όπως η πανδημία και τα προβλήματα στις εφοδιαστικές αλυσίδες.

Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα είναι οι συνέπειες για την γερμανική οικονομία. Η έξοδος από το ευρώ θα σήμαινε, στην πράξη, επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Ένα ισχυρότερο νέο γερμανικό μάρκο θα μπορούσε να καταστήσει τα γερμανικά προϊόντα ακριβότερα στις διεθνείς αγορές, πλήττοντας την ανταγωνιστικότητα της χώρας.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για μια οικονομία που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις εξαγωγές, στην βιομηχανία και στην ενσωμάτωσή της στις ευρωπαϊκές αλυσίδες παραγωγής. Το ZDF επισημαίνει ότι η επιστροφή σε ένα ισχυρότερο εθνικό νόμισμα θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντικές απώλειες ευημερίας για την γερμανική οικονομία.

Η θέση αυτή δεν αφορά μόνο το νόμισμα. Στην συνέντευξη η Βάιντελ συνέδεσε την οικονομική της αντίληψη με μια ευρύτερη αμφισβήτηση της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Παράλληλα με την έξοδο από το ευρώ, υποστήριξε ότι η Γερμανία θα πρέπει να εγκαταλείψει και την Σένγκεν, ώστε να αποκατασταθεί ο πλήρης έλεγχος των εθνικών συνόρων.

Σε περίπτωση που η AfD βρεθεί στην κυβέρνηση, είπε ότι η Γερμανία θα "κλείσει" τα σύνορά της και θα περιορίσει δραστικά την μετανάστευση. Έτσι, η θέση της AfD δεν είναι απλώς μια πρόταση αλλαγής νομισματικής πολιτικής. Συνιστά ένα ευρύτερο σχέδιο επιστροφής της Γερμανίας σε απομονώτισμό με μεγαλύτερο βαθμό εθνικής κυριαρχίας, με λιγότερη Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και μεγαλύτερο έλεγχο στα σύνορα.

Η Βάιντελ εμφανίστηκε πάντως ιδιαίτερα επιθετική και απέναντι στην γερμανική πολιτική σκηνή. Υποστήριξε ότι η CDU (κεντροδεξιά) δεν πρόκειται να κερδίσει ξανά ομοσπονδιακές εκλογές και χαρακτήρισε την λεγόμενη "Brandmauer", δηλαδή την πολιτική απομόνωσης της AfD από τα υπόλοιπα κόμματα, ως "το πιο αντιδημοκρατικό πράγμα που υπάρχει". Παράλληλα εμφανίστηκε βέβαιη ότι η AfD θα κυβερνήσει σύντομα σε κρατίδια αλλά και σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Η συνέντευξη επεκτάθηκε στην συνέχεια στην μετανάστευση. Η Βάιντελ υποστήριξε αυστηρότερη φύλαξη των συνόρων, περιορισμό των πολιτογραφήσεων και επιστροφή των Σύρων στις χώρες προέλευσής τους. Στο ζήτημα της απέλασης, ωστόσο, δεν έδωσε συγκεκριμένη απάντηση για το πώς θα μπορούσαν να οργανωθούν συμφωνίες επανεισδοχής με χώρες όπως η Συρία ή το Αφγανιστάν.

Στην οικονομία, υπερασπίστηκε επίσης την παραδοσιακή θέση της AfD απέναντι στην ενεργειακή και κλιματική πολιτική. Για την αυτοκινητοβιομηχανία τάχθηκε υπέρ της "τεχνολογικής ουδετερότητας", υποστηρίζοντας ότι το κράτος δεν θα πρέπει να επιβάλλει στους καταναλωτές ποια τεχνολογία αυτοκινήτου θα επιλέξουν.

Αναγνώρισε ότι σήμερα η πλειονότητα των Γερμανών εξακολουθεί να αγοράζει αυτοκίνητα με κινητήρες εσωτερικής καύσης, αλλά τα στοιχεία δείχνουν ότι η αγορά μετακινείται γρήγορα προς τα ηλεκτρικά οχήματα.

Το ίδιο συνέβη και με την κλιματική αλλαγή. Η Βάιντελ υποστήριξε ότι η κλιματική αλλαγή "υπήρχε πάντα", θέση την οποία το ZDF αμφισβήτησε αξιολογώντας τις δηλώσεις της, επισημαίνοντας την συντριπτική επιστημονική τεκμηρίωση για τον καθοριστικό ρόλο της ανθρώπινης δραστηριότητας στην σημερινή υπερθέρμανση.

Ωστόσο, το βασικό πολιτικό μήνυμα της συνέντευξης ήταν άλλο: η AfD δεν εγκαταλείπει τον στόχο της εξόδου από το ευρώ. Η Βάιντελ όχι μόνο επανέλαβε τη θέση αυτή, αλλά την τοποθέτησε στο κέντρο ενός ευρύτερου πολιτικού σχεδίου που περιλαμβάνει έξοδο από τη Σένγκεν, αυστηρό έλεγχο των συνόρων και περιορισμό της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Για την Ευρώπη, πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη. Η συζήτηση για ένα γερμανικό "Dexit" δεν αφορά πλέον μόνο ένα περιθωριακό σενάριο που εμφανίζεται στα προγράμματα ενός ευρωσκεπτικιστικού κόμματος. Η AfD το επαναφέρει δημόσια ως κυβερνητικό στόχο. Και εάν η πολιτική της επιρροή συνεχίσει να αυξάνεται, το ζήτημα του ευρώ μπορεί να μετατραπεί από θεωρητική συζήτηση σε ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά και οικονομικά διλήμματα της Γερμανίας και ολόκληρης της Ευρώπης.

Προηγείται στις δημοσκοπήσεις. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις στη Γερμανία καταγράφουν μια σημαντική ανατροπή των πολιτικών ισορροπιών, με την AfD να εδραιώνεται στην πρώτη θέση. Στην πιο πρόσφατη μέτρηση της INSA, η AfD συγκεντρώνει 29%, έναντι 21% της CDU/CSU, ενώ ακολουθούν οι Πράσινοι με 13%, το SPD με 12% και η Αριστερά με 11%. Αντίστοιχα, το Politbarometer της Forschungsgruppe Wahlen δίνει στην AfD 27%, έναντι 22% για CDU/CSU, επιβεβαιώνοντας ότι η ακροδεξιά παράταξη διατηρεί προβάδισμα.

Ιδιαίτερα ανησυχητική για την κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς είναι η αδυναμία των δύο κυβερνητικών κομμάτων: CDU/CSU και SPD συγκεντρώνουν μαζί μόλις 34% στην INSA. Παράλληλα, η AfD προηγείται σημαντικά στις δημοσκοπήσεις ενόψει των εκλογών στην Σαξονία-Άνχαλτ, όπου φτάνει περίπου το 41%, ανοίγοντας για πρώτη φορά σοβαρά την συζήτηση για πιθανή ανάληψη κυβερνητικής εξουσίας σε κρατιδιακό επίπεδο.

Το εκλογικό σύστημα της Γερμανίας προσιδιάζει σε απλή αναλογική (με υψηλό όμως κατώφλι 5% για είσοδο στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο), γεγονός που καθιστά δύσκολη την αυτοδυναμία οποιουδήποτε κόμματος, ωστόσο η εκλογική δυναμική του AfD έχει θορυβήσει τα τελευταία χρόνια τους αναλυτές τόσο στο Βερολίνο όσο και ευρύτερα στην Ευρωπαϊκή Ηπειρο» (https://www.thetoc.gr/diethni/article/sunnefa-sti-germania-to-akrodexio-afd-thelei-exodo-tis-xoras-apo-to-euro---proigeitai-me-29-stis-dimoskopiseis/).

Σάλος στην Γερμανία: Στέλεχος του AfD κατατάσσεται στον ρωσικό στρατό, ο ρόλος του Kadyrov. Ο Noah Krieger (Murat Dadayev) εντάσσεται στον ρωσικό στρατό/ Ο Noah Krieger, γνωστός και ως Murat Dadayev, μέλος του γερμανικού ακροδεξιού λαϊκιστικού κόμματος Alternative for Germany (AfD), εντάχθηκε στον ρωσικό στρατό. Ο Krieger ανακοίνωσε την απόφασή του μέσω Instagram, όπου δημοσίευσε φωτογραφία του με ρωσική στρατιωτική στολή.

Παράλληλα, ανάρτησε εικόνες από την κατεχόμενη πόλη Bakhmut στην περιφέρεια Donetsk της Ουκρανίας και εμφανίστηκε σε εκπαίδευση επιθετικών επιχειρήσεων με μοτοσικλέτες μαζί με Ρώσους στρατιώτες.

Διαδικασίες διαγραφής από την AfD. Η τοπική οργάνωση της AfD στην Κάτω Σαξονία, όπου ήταν εγγεγραμμένο μέλος ο Krieger, ξεκίνησε διαδικασίες διαγραφής του. Το κόμμα δεν έδωσε δημόσια εξήγηση για την απόφαση.

Οι διαδικασίες αυτές ξεκίνησαν μετά το ταξίδι του Murat Dadayev στην Τσετσενία, όπου επισκέφθηκε το Grozny και το χωριό Samashki. Εκεί συμμετείχε σε συνεδρίαση του κοινοβουλίου της Τσετσενίας, παρουσία του ηγέτη Ramzan Kadyrov, και συναντήθηκε με τον Zamid Chalaev.

Η επίσκεψη στην Τσετσενία. Κατά την παραμονή του στην Τσετσενία, ο Dadayev φέρεται να παρέδωσε στον Akhmed Dudayev ένα εγχειρίδιο της Luftwaffe από την εποχή του Third Reich, το οποίο έφερε ναζιστικά σύμβολα.

Σύμφωνα με έρευνα του Radio Svoboda Europe, είχε εκφράσει δημόσια υποστήριξη προς το Κρεμλίνο και τον Vladimir Putin, ενώ παράλληλα υποστήριζε αυστηρότερες μεταναστευτικές πολιτικές και χρησιμοποιούσε ρητορική που παραπέμπει στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Δραστηριότητες στην Γερμανία. Στο Ανόβερο, ο γεννημένος στην Τσετσενία Dadayev είχε ιδρύσει επιχειρήσεις και είχε μισθώσει ιστορική βίλα 850 τετραγωνικών μέτρων για εκδηλώσεις. Αργότερα, σύμφωνα με τις αναφορές, συνέχισε να την χρησιμοποιεί χωρίς νόμιμη μίσθωση, ενώ ο χώρος φιλοξενούσε και συναντήσεις με μέλη της AfD.

Εκεί είχε επίσης υποδεχθεί τον Said-Magomed Ibragimov, πρώην επικεφαλής του fight club Team Wolf Hamburg, το οποίο έχει συνδεθεί από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων με φιλο-Kadyrov δίκτυα.

Διασυνδέσεις με το περιβάλλον Kadyrov. Ο Ibragimov έχει εμφανιστεί επανειλημμένα στο πλευρό του Magomed Daudov και του Abuzayd Vismuradov. Παράλληλα, αναφορές συνδέουν μέλη της οικογένειας του Dadayev με υποθέσεις που αποδίδονται στο δίκτυο του καθεστώτος Kadyrov εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η υπόθεση του αδελφού του. Το 2011 μ.Χ., ο αδελφός του, Suleiman (Muslim) Dadayev, καταδικάστηκε σε 19 χρόνια φυλάκισης στην Βιέννη για εμπλοκή στη δολοφονία του Umar Israilov, πρώην σωματοφύλακα του Ramzan Kadyrov. Οι Αυστριακές αρχές είχαν αποδώσει την εντολή της δολοφονίας στον Ramzan Kadyrov, σύμφωνα με τα πορίσματα της έρευνας.

Η δολοφονία του Umar Israilov. Ο Israilov είχε ενταχθεί στο κίνημα ανεξαρτησίας της Τσετσενίας το 2001 μ.Χ., συνελήφθη το 2003 μ.Χ. και στην συνέχεια εντάχθηκε προσωρινά στην προσωπική ασφάλεια του Kadyrov πριν διαφύγει στην Ευρώπη.

Τον Ιανουάριο του 2009 μ.Χ/ δολοφονήθηκε στην Βιέννη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έκρινε ότι οι ρωσικές αρχές δεν διεξήγαγαν αποτελεσματική έρευνα και επιδίκασε αποζημίωση στην οικογένειά του (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/886421/salos-sti-germania-stelexos-tou-afd-katatassetai-ston-rosiko-strato-o-rolos-tou-kadyrov/).

Πολιτική θύελλα στην Γερμανία —  «Καταδότης» της Μόσχας η AfD - Αποκλεισμό από απόρρητες πληροφορίες ζητά ο Υπουργός Άμυνας. Ο ίδιος απέδωσε την θέση αυτή κυρίως στους στενούς δεσμούς του AfD με τη Μόσχα και τον Ρώσο Πρόεδρο Vladimir Putin.

Ο Γερμανός Υπουργός Άμυνας Boris Pistorius δήλωσε την Κυριακή 5/7 ότι υποστηρίζει τον αποκλεισμό πιθανών υπουργών του ακροδεξιού κόμματος «Εναλλακτική για την Γερμανία» από την πρόσβαση σε διαβαθμισμένες πληροφορίες στις κρατικές διοικήσεις. Ο ίδιος απέδωσε την θέση αυτή κυρίως στους στενούς δεσμούς του AfD με την Μόσχα και τον Ρώσο Πρόεδρο Vladimir Putin.

Σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Bild, ο Pistorius ανέφερε ότι «αρκεί να ακούσει κανείς τις δημόσιες τοποθετήσεις πολλών εκπροσώπων του AfD» για να διαπιστώσει, όπως είπε, τις στενές σχέσεις τους με τον Putin, τις οποίες χαρακτήρισε «αναμφισβήτητες». Παράλληλα, υποστήριξε ότι υπάρχουν υποψίες για χρηματοδοτήσεις από την Ρωσία, προσθέτοντας ότι κάτι τέτοιο «δεν πρέπει να συμβεί».

Το AfD κατέλαβε την δεύτερη θέση στις ομοσπονδιακές εκλογές του Φεβρουαρίου 2025 μ.Χ. με ποσοστό 20,8%, σημειώνοντας την ισχυρότερη επίδοση ακροδεξιού κόμματος στην Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον Σεπτέμβριο αναμένεται να διεξαχθούν εκλογές σε δύο ανατολικά κρατίδια, την Σαξονία-Άνχαλτ και το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα γερμανικών μέσων ενημέρωσης, το AfD θεωρεί ότι έχει πιθανότητες να κατακτήσει ισχυρή θέση στη Σαξονία-Άνχαλτ, ακόμη και ενδεχόμενη απόλυτη πλειοψηφία που θα του επέτρεπε να σχηματίσει για πρώτη φορά κυβέρνηση σε επίπεδο κρατιδίου.

Με βάση το ομοσπονδιακό σύστημα της Γερμανίας, οι κυβερνήσεις των κρατιδίων διαθέτουν εκτεταμένες αρμοδιότητες, μεταξύ των οποίων και σε τομείς που σχετίζονται με υπηρεσίες πληροφοριών.

Ο Πιστόριους χαρακτήρισε το ενδεχόμενο αυτό αιτία «έντονης ανησυχίας», σημειώνοντας ότι το AfD «δεν αφήνει καμία αμφιβολία για τις προθέσεις του απέναντι στη δημοκρατία». Προειδοποίησε επίσης ότι μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε «πολύ αρνητικό μήνυμα» και τόνισε την ανάγκη για πιο αποφασιστική στάση απέναντι στο κόμμα.

Παράλληλα, η συζήτηση γύρω από το λεγόμενο «τείχος προστασίας» απέναντι στην ακροδεξιά εντείνεται στην Γερμανία, καθώς εξετάζεται κατά πόσο τα συντηρητικά κόμματα μπορούν να το διατηρήσουν σε επίπεδο ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Την ίδια ώρα, το AfD εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο αντιπαραθέσεων, με αναφορές σε παλαιότερα σκάνδαλα και δημόσιες εμφανίσεις στελεχών του που έχουν προκαλέσει πολιτικές αντιδράσεις (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/886506/politiki-thyella-sti-germania-katadotis-tis-mosxas-i-afd-apokleismo-apo-aporrites-plirofories-zita-o-ypourgos-amynas).

Επικίνδυνη στροφή από Merz: Η Γερμανία τινάζει την μπάνκα στον αέρα με χρέος - μαμούθ 838 δισ.. Το Βερολίνο θάβει την «Schwarze Null» και εξοπλίζεται μέχρι τα δόντια με «μαύρο» χρήμα – Πώς το γερμανικό κρατικό χρέος στο 70% του ΑΕΠ απειλεί να πυροδοτήσει μια νέα, ανεξέλεγκτη κρίση στις αγορές και το ευρώ.

Η Γερμανία εγκαταλείπει επί δεκαετίες παγιωμένες αρχές λιτότητας και ετοιμάζεται να εισέλθει σε μια νέα εποχή μαζικού δανεισμού, με αιχμή του δόρατος τις στρατιωτικές δαπάνες και τον γεωπολιτικό ανταγωνισμό που κλιμακώνεται επικίνδυνα.

Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλούνται οι Financial Times, η γερμανική κυβέρνηση σχεδιάζει να αντλήσει πάνω από 800 δισ. ευρώ έως το 2030 μ.Χ.., σηματοδοτώντας μια ιστορική ρήξη με την δημοσιονομική παράδοση της χώρας και το δόγμα της «μαύρης μηδενικής γραμμής» (Schwarze Null), που επί δεκαετίες αποτελούσε ιερό κανόνα για το Βερολίνο και την ευρωζώνη.

Εκρηκτική αύξηση δανεισμού και αμυντικής οικονομίας. Η κυβέρνηση του καγκελαρίου Friedrich Merz σχεδιάζει μόνο για το επόμενο έτος δανεισμό άνω των 200 δισ. ευρώ, αυξημένο κατά 12,5% σε σχέση με το ήδη υψηλό επίπεδο του τρέχοντος έτους. Πρόκειται για μια δημοσιονομική επέκταση χωρίς ιστορικό προηγούμενο για την μεταπολεμική Γερμανία.

Μεταξύ 2027 μ.Χ. και 2030 μ.Χ., το συνολικό νέο χρέος αναμένεται να εκτιναχθεί στα 838 δισ. ευρώ, μετατρέποντας τη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης σε έναν από τους πιο επιθετικούς εκδότες κρατικού χρέους παγκοσμίως.

Η νέα αυτή στρατηγική δεν είναι ουδέτερη. Αντίθετα, στο επίκεντρο βρίσκεται η ραγδαία αύξηση των αμυντικών δαπανών, οι οποίες αναμένεται να φτάσουν τα 109 δισ. ευρώ το επόμενο έτος και να εκτοξευθούν στα 183,6 δισ. ευρώ έως το 2030 μ.Χ.

Παράλληλα, το Βερολίνο σχεδιάζει στρατιωτική βοήθεια ύψους 11,6 δισ. ευρώ προς την Ουκρανία ήδη από το επόμενο έτος, επιβεβαιώνοντας τη βαθύτερη εμπλοκή της Γερμανίας στο ουκρανικό μέτωπο και τη σύγκρουση με τη Ρωσία του Vladimir Putin.

Η εκρηκτική αύξηση των στρατιωτικών δαπανών δεν προκύπτει σε κενό αέρος. Η κλιμάκωση της έντασης με τη Μόσχα, αλλά και η στάση του Donald Trump, ο οποίος επανέρχεται με την ρητορική περιορισμού της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη, έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα στρατηγικής ανασφάλειας στην Ήπειρο. Η Ευρώπη καλείται πλέον να χρηματοδοτήσει σε μεγάλο βαθμό τη δική της άμυνα, με τη Γερμανία να αναλαμβάνει τον ρόλο του βασικού χρηματοδότη ενός νέου στρατιωτικού ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Ρήξη με το παρελθόν και πολιτική έκρηξη στο Βερολίνο. Η αλλαγή πορείας είναι βαθιά πολιτική και ιδεολογική. Μετά την νίκη των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) υπό τον Friedrich Merz, η γερμανική κυβέρνηση τροποποίησε το συνταγματικό «φρένο χρέους», εξαιρώντας πλέον τις αμυντικές δαπάνες από τους αυστηρούς περιορισμούς δανεισμού.

Η εξέλιξη αυτή ανοίγει ουσιαστικά τον δρόμο για σχεδόν ανεξέλεγκτο δανεισμό στον τομέα της άμυνας, ανατρέποντας δεκαετίες δημοσιονομικής ορθοδοξίας που είχαν ταυτιστεί με την γραμμή της Άνγκελα Μέρκελ και τον σκληρό δημοσιονομικό μηχανισμό του Wolfgang Schäuble.

Στο ίδιο πλαίσιο, η κυβέρνηση Merz σε συνεργασία με το SPD του Lars Klingbeil δημιούργησε ειδικό επενδυτικό ταμείο υποδομών ύψους 500 δισ. ευρώ, το οποίο θα χρηματοδοτήσει κρίσιμες υποδομές: από γέφυρες και σιδηροδρόμους μέχρι νοσοκομεία, σχολεία και ενεργειακά δίκτυα.

Η Γερμανία, με πιστοληπτική αξιολόγηση κορυφής AAA, αποτελεί τον βασικό πυλώνα αξιοπιστίας ολόκληρης της ευρωζώνης. Οποιαδήποτε μεταβολή στην δανειακή της συμπεριφορά επηρεάζει άμεσα το κόστος χρηματοδότησης σε όλη την Ευρώπη. Ήδη, οι προβλέψεις κάνουν λόγο για αύξηση του γερμανικού χρέους στο 69,5% του ΑΕΠ το 2027 μ.Χ., επίπεδα που πριν λίγα χρόνια θα θεωρούνταν πολιτικά αδιανόητα για το Βερολίνο.

Στο τέλος της «Schwarze Null». Οι αντιδράσεις στο εσωτερικό της Γερμανίας είναι έντονες, ακόμη και εντός του ίδιου του CDU, το οποίο για δεκαετίες υπερασπιζόταν την δημοσιονομική αυστηρότητα και ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς.

Η κατάρρευση της «Schwarze Null» σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης οικονομικής εποχής που ταυτίστηκε με την μετα-Σόιμπλε στρατηγική και την δημοσιονομική πειθαρχία της εποχής της Angela Merkel.

Ο Lars Klingbeil υπερασπίστηκε ανοιχτά την στροφή, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τον Πούτιν με την Schwarze Null», αποτυπώνοντας την νέα πραγματικότητα μιας Ευρώπης που επανεξοπλίζεται με δανεικά. Η Γερμανία μπαίνει σε μια περίοδο ιστορικής δημοσιονομικής επέκτασης, με άγνωστες συνέπειες για τις αγορές, το ευρώ και την συνοχή της ευρωζώνης.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά βαθιά γεωπολιτικό: ,Μπορεί η Ευρώπη να αντέξει ένα νέο κύμα χρέους-μαμούθ στο όνομα της ασφάλειας; Ή μήπως βρίσκεται ήδη στην αρχή ενός νέου, πιο ασταθούς και επικίνδυνου οικονομικού κύκλου (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/886520/epikindyni-strofi-apo-merz-i-germania-tinazei-tin-banka-ston-aera-me-xreos-mamoyth-838-di https://www.ethnos.gr/World/article/413801/germaniaistorikoantiosthlitothtadaneizetai800diseyrogiaepanexoplismos);

Σενάρια - φωτιά για νέο τείχος Βερολίνου στην Γερμανία – Η κατάρρευση της Volkswagen σέρνει την χώρα στην άβυσσο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι εκτιμήσεις για το ενδεχόμενο επανεμφάνισης δύο ξεχωριστών γερμανικών κρατών...

Η Alice Weidel, συμπρόεδρος του πατριωτικού κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD), πρότεινε την διεξαγωγή πρόωρων εκλογών για την Bundestag, δύο χρόνια πριν από την ολοκλήρωση της κανονικής κοινοβουλευτικής θητείας.

Τον Ιούνιο, η YouGov δημοσίευσε τα αποτελέσματα δημοσκόπησης σύμφωνα με τα οποία η υποστήριξη προς τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση και την Χριστιανοκοινωνική Ένωση (CDU/CSU), που αποτελούν τον βασικό κορμό του κυβερνητικού συνασπισμού, είχε υποχωρήσει στο 20%, πλησιάζοντας το χαμηλότερο επίπεδο της τελευταίας πενταετίας.

Η δημοτικότητα του Friedrich Merz βρίσκεται μόλις στο 15%, ποσοστό χαμηλότερο ακόμη και από εκείνο του Βρετανού πρωθυπουργού Keir Starmer. Ωστόσο, ο Γερμανός καγκελάριος δεν δείχνει καμία πρόθεση να εγκαταλείψει την εξουσία.

«Είναι εξαιρετικά απίθανο ο Merz να παραιτηθεί. Στην Γερμανία, ο καγκελάριος δεν μπορεί απλώς να προκηρύξει πρόωρες εκλογές επειδή έχει χαμηλά ποσοστά δημοτικότητας», εξηγεί ο πολιτικός αναλυτής Kirill Ozimko.

Για να διαλυθεί η Bundestag με πρωτοβουλία της κυβέρνησης, ο καγκελάριος πρέπει πρώτα να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης και να την χάσει. Εφόσον όμως η κυβέρνηση του Merz διαθέτει σταθερή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ένα τέτοιο ενδεχόμενο θεωρείται απίθανο.

Από την άλλη πλευρά, εάν η αντιπολίτευση επιχειρήσει να ανατρέψει τον καγκελάριο, θα πρέπει να εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία, κάτι που προϋποθέτει την στήριξη βουλευτών του κυβερνητικού συνασπισμού. Χωρίς πλήρη κατάρρευση της κυβερνητικής συμμαχίας, αυτό θεωρείται σχεδόν αδύνατο.

Στην Βρετανία ισχύει διαφορετικό πολιτικό σύστημα. Εκεί, ένας πρωθυπουργός μπορεί να αντικατασταθεί γρήγορα από το ίδιο του το κόμμα, χωρίς να απαιτούνται γενικές εκλογές. Αρκεί μια εσωκομματική ψηφοφορία. Με απλά λόγια, η διαδικασία είναι ταχύτερη και ευκολότερη απ' ό,τι στην Γερμανία.

Το μεγάλο μπλόκο. Το βασικό εμπόδιο για το AfD δεν είναι οι κάλπες αλλά οι κυβερνητικές συνεργασίες. Όπως εξηγεί ο Ozimko, τα υπόλοιπα μεγάλα γερμανικά κόμματα εμφανίζονται πρόθυμα να συνεργαστούν μεταξύ τους προκειμένου να αποκλείσουν το AfD από την εξουσία.

Έτσι, η πραγματική πολιτική μάχη δεν αφορά μόνο το ποιο κόμμα θα βγει πρώτο, αλλά ποιος συνδυασμός των παραδοσιακών κομμάτων θα καταφέρει να συγκεντρώσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Οι σημερινές δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ούτε το SPD ούτε το CDU/CSU μπορούν να κυβερνήσουν μόνα τους, ενώ ακόμη και ένας νέος «μεγάλος συνασπισμός» συγκεντρώνει περίπου 36% της πρόθεσης ψήφου, ποσοστό που δεν επαρκεί για αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Ως αποτέλεσμα, δεν αποκλείεται να απαιτηθεί και τρίτος κυβερνητικός εταίρος, με τους Πράσινους να θεωρούνται το πιθανότερο σενάριο. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι μια ισχυρότερη παρουσία του AfD στην εξουσία θα μπορούσε να μεταβάλει σημαντικά την γερμανική εξωτερική πολιτική. Κατά τον Ozimko, τα στελέχη του AfD δεν είναι απαραίτητα φιλορωσικά, αλλά περισσότερο προσανατολισμένα στα γερμανικά εθνικά συμφέροντα.

Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε: περιορισμό της οικονομικής στήριξης προς την Ουκρανία, πιο πραγματιστικές σχέσεις με την Ρωσία, αμφισβήτηση των πολιτικών των Βρυξελλών και μεγαλύτερη έμφαση στην εθνική πολιτική της Γερμανίας.

Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς η Γερμανία αποτελεί τον βασικό πυλώνα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Σημειωτέον, παρά την ανοδική του πορεία, το AfD δεν παρουσιάζει ενιαία γραμμή.

Η συμπρόεδρος Alice Weidel επιχειρεί να εμφανίσει το κόμμα ως περισσότερο μετριοπαθές, κρατώντας αποστάσεις από τη Μόσχα και ασκώντας κριτική σε στελέχη που διατηρούν στενές επαφές με την Ρωσία. Αντίθετα, ο επίσης συμπρόεδρος Tino Chrupalla εκφράζεται θετικά για τον Vladimir Putin και υποστηρίζει την ανάγκη αποκατάστασης στενότερων σχέσεων μεταξύ Βερολίνου και Μόσχας.

Οι αναλυτές θεωρούν ότι, εφόσον το AfD βρεθεί ποτέ στην εξουσία, καθοριστικό ρόλο θα διαδραματίσει το ποια από τις δύο πτέρυγες θα επικρατήσει. Από την πλευρά του, ο σύμβουλος του Προέδρου της Ρωσικής Ένωσης Βαλτικών Σπουδών, Vsevolod Simov, εμφανίζεται επιφυλακτικός απέναντι στα σενάρια πρόωρων εκλογών.

Όπως υποστηρίζει, η κυβερνητική πλειοψηφία στην Bundestag εξακολουθεί να υπάρχει και μόνο ενδεχόμενη κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα προσφυγή στις κάλπες. Μάλιστα, εκτιμά ότι ούτε το CDU ούτε το SPD επιθυμούν μια τέτοια εξέλιξη, καθώς υπάρχει ο φόβος ότι θα ενίσχυε ακόμη περισσότερο το AfD. Οι πιθανοί κυβερνητικοί συνασπισμοί παραμένουν πολλοί.

CDU, SPD, Πράσινοι και FDP μπορούν θεωρητικά να σχηματίσουν κυβέρνηση σε διάφορους συνδυασμούς, ενώ σε ακραίο σενάριο δεν αποκλείεται ακόμη και συμμετοχή της Αριστεράς. Το βέβαιο είναι ότι η επόμενη κυβέρνηση δύσκολα θα διαθέτει ισχυρή και άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Το ακραίο σενάριο των «δύο Γερμανιών». Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι εκτιμήσεις για το ενδεχόμενο επανεμφάνισης δύο ξεχωριστών γερμανικών κρατών. Οι αναλυτές θεωρούν ότι, από ρωσική γεωπολιτική σκοπιά, αρκετά μικρότερα γερμανικά κράτη θα ήταν λιγότερο ισχυρά από μια ενιαία Γερμανία, γεγονός που θα οδηγούσε και σε μεγαλύτερο κατακερματισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, ξεκαθαρίζουν ότι πρόκειται αποκλειστικά για θεωρητική συζήτηση.

Η επανίδρυση Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας θεωρείται εκτός πραγματικότητας, ενώ η Ρωσία δεν διαθέτει σήμερα ουσιαστικά μέσα επιρροής στο γερμανικό πολιτικό σύστημα. Παρά τις έντονες πολιτικές ανακατατάξεις, οι ειδικοί συμφωνούν σε ένα σημείο: Η επιρροή του AfD ενδέχεται να συνεχίσει να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια.

Το εάν αυτή η δημοσκοπική δυναμική θα μεταφραστεί τελικά σε πραγματική κυβερνητική εξουσία παραμένει το μεγαλύτερο πολιτικό ερώτημα για την Γερμανία και, κατ' επέκταση, για ολόκληρη την Ευρώπη.

Η Volkswagen στον πάτο. Την ίδια στιγμή, την κατηφόρα φαίνεται να έχει πάρει λόγω των εγκληματικών λαθών της πολιτικής ηγεσίας και η γερμανική οικονομία, αλλά και η γερμανική βιομηχανία… Ενδεικτικό αυτής της κατάστασης είναι η παρακμή με την οποία είναι είναι αντιμέτωπο το άλλοτε καμάρι της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, η Volkswagen.

Η άλλοτε πανίσχυρη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία μοιάζει να περνά τη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων δεκαετιών. Η οικονομία της Γερμανίας επιβραδύνεται, οι βιομηχανικοί κολοσσοί χάνουν έδαφος και η Volkswagen, το μεγαλύτερο ίσως σύμβολο της γερμανικής μηχανικής υπεροχής, δέχεται ένα ακόμη ισχυρό πλήγμα.

Η νέα έρευνα της Αμερικανικής JD Power κατατάσσει την Volkswagen σχεδόν στον πάτο της αξιοπιστίας, προκαλώντας σοκ στους φίλους της μάρκας αλλά και σοβαρά ερωτήματα για το μέλλον του γερμανικού γίγαντα.

Σύμφωνα με την έρευνα, η Volkswagen συγκαταλέγεται στις μάρκες με τα περισσότερα προβλήματα μέσα στα τρία πρώτα χρόνια χρήσης ενός αυτοκινήτου. Μια επίδοση που απέχει έτη φωτός από την εικόνα της εταιρείας που κάποτε αποτελούσε σημείο αναφοράς για την ποιότητα κατασκευής.

Το πλήγμα είναι ακόμη μεγαλύτερο καθώς έρχεται σε μια περίοδο όπου η εταιρεία βρίσκεται αντιμέτωπη με αυξημένο ανταγωνισμό από την Ασία, μειωμένη ζήτηση στην Ευρώπη, τεράστιες επενδύσεις στην ηλεκτροκίνηση και σημαντικές πιέσεις στα οικονομικά της αποτελέσματα.

Για δεκαετίες η ένδειξη «Made in Germany» αποτελούσε εγγύηση αξιοπιστίας. Σήμερα όμως η εικόνα μοιάζει διαφορετική. Η Volkswagen, που για χρόνια αποτελούσε το καμάρι της γερμανικής βιομηχανίας, βλέπει πλέον ανταγωνιστές από την Ιαπωνία και την Κορέα να εμφανίζονται πολύ ψηλότερα σε πολλές αξιολογήσεις, την ώρα που η ίδια προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της μετάβασης στα ολοένα πιο πολύπλοκα ηλεκτρονικά συστήματα.

Βέβαια, αρκετοί ειδικοί αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη τα συμπεράσματα της JD Power. Η συγκεκριμένη αξιολόγηση καταγράφει οποιαδήποτε δυσλειτουργία εμφανιστεί μέσα στα τρία πρώτα χρόνια, ακόμη και αν αφορά αποκλειστικά το σύστημα πολυμέσων, την οθόνη αφής, τη συνδεσιμότητα του κινητού τηλεφώνου ή το λογισμικό του infotainment.

Μάλιστα, η ίδια η εταιρεία αναγνωρίζει ότι περισσότερα από τα δύο τρίτα των προβλημάτων δεν σχετίζονται με τον κινητήρα ή τη μηχανική αξιοπιστία του αυτοκινήτου αλλά με ηλεκτρονικές λειτουργίες άνεσης. Είτε η κατάταξη της JD Power αποτυπώνει πλήρως την πραγματικότητα είτε όχι, ένα είναι βέβαιο: η Volkswagen περνά μία από τις δυσκολότερες περιόδους της ιστορίας της.

Η πίεση από τους Ασιάτες κατασκευαστές, το αυξανόμενο κόστος παραγωγής, η αμφιλεγόμενη μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση και η συνολικότερη κρίση της γερμανικής οικονομίας δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα.

Το άλλοτε αδιαμφισβήτητο σύμβολο της γερμανικής βιομηχανικής υπεροχής καλείται πλέον να αποδείξει ότι μπορεί να ανακτήσει την αξιοπιστία και την εμπιστοσύνη των καταναλωτών, προτού η κατηφόρα γίνει μη αναστρέψιμη (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/886467/senaria-fotia-gia-neo-teixos-verolinou-sti-germania-i-katarrefsi-tis-volkswagen-sernei-ti-xora-stin-avyssos).

Ξεσπαθώνει η AfD: Απαγόρευσαν το όνομα του Ιησού στην κέτσαπ και επέτρεψαν του Αλλάχ... σάλος στην Γερμανία. Στο πλαίσιο συγκεκριμένης καμπάνιας, η Heinz έδινε στους καταναλωτές τη δυνατότητα να δημιουργήσουν εξατομικευμένα μπουκάλια κέτσαπ.

Η Beatrix von Storch, αναπληρώτρια επικεφαλής της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD), εξαπέλυσε επίθεση κατά της Heinz, της εταιρείας που παράγει τη γνωστή κέτσαπ, κατηγορώντας την για διακρίσεις εις βάρος των Χριστιανών στο πλαίσιο διαφημιστικής καμπάνιας που πραγματοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία.

Η Γερμανίδα πολιτικός γνωστοποίησε τις αιτιάσεις της μέσω ανάρτησης της στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης καμπάνιας, η Heinz έδινε στους καταναλωτές την δυνατότητα να δημιουργήσουν εξατομικευμένα μπουκάλια κέτσαπ, επιλέγοντας οι ίδιοι το όνομα που θα αναγραφόταν στην ετικέτα. Ωστόσο, σύμφωνα με την von Storch, το όνομα «Ιησούς» δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί.

Αντίθετα, όπως ανέφερε η πολιτικός, η υπηρεσία επέτρεπε την αναγραφή των λέξεων «Αλλάχ» και «Σατανάς» στις συσκευασίες. Η ίδια χαρακτήρισε την αντίφαση αυτή ως μια «εξελιγμένη μέθοδο δίωξης των Χριστιανών». Η Heinz, από την πλευρά της, αναγνώρισε το ζήτημα και ανακοίνωσε ότι το έχει ήδη διορθώσει, προχωρώντας σε αλλαγές στην λειτουργία της σχετικής υπηρεσίας στην ιστοσελίδα της.

Σε ανακοίνωσή της, η εταιρεία υπογράμμισε παράλληλα ότι τα προϊόντα και οι σάλτσες της «είναι σχεδιασμένα για όλους», επιχειρώντας να βάλει τέλος στην αντιπαράθεση που προκλήθηκε από την συγκεκριμένη διαφημιστική καμπάνια (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/894793/ksespathonei-i-afd-apagorefsan-to-onoma-tou-iisoy-apo-tin-ketsap-kai-epetrepsan-tou-allax-salos-sti-germania#google_vignette).

Απίστευτο παρασκήνιο – Πώς η ταινία Snake Island του Hollywood με τον Sean Penn φέρνει την AfD στην εξουσία στην Γερμανία. Διεθνές σκάνδαλο με χολιγουντιανή πλοκή απειλεί να τινάξει στον αέρα το γερμανικό πολιτικό σύστημα - Το σκάνδαλο γύρω από τη σύλληψη του Vladimir Zhuravlev —καθώς και η επικείμενη δίκη στο Αμβούργο του συνεργού του, πρώην αξιωματικού της SBU Sergey Kuznetsov — θα μπορούσαν να φέρουν την Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) στην εξουσία Ο χολιγουντιανός σταρ Sean Penn, ο καγκελάριος Merz και ένα σαμποτάζ που εμπλέκει τις μυστικές υπηρεσίες συνθέτουν ένα εκρηκτικό σκηνικό...

Ενώ ο διάσημος ηθοποιός βρίσκεται στην Κροατία για τα γυρίσματα της νέας του ταινίας με τίτλο Snake Island, οι πολιτικές δονήσεις φτάνουν μέχρι το γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ, όπου οι τοπικές βουλευτικές εκλογές της 6ης Σεπτεμβρίου απειλούν να προκαλέσουν πολιτικό σεισμό. Αν ο Καγκελάριος Merz χάσει την καγκελαρία της Γερμανίας σε ένα μήνα, θα πρέπει να αποδοθεί στον ηθοποιό Sean Penn.

Τι σχέση έχει ο σταρ του Hollywood με την Γερμανία θα σκεφθείτε; Άλλωστε, αυτή την στιγμή γυρίζει την ταινία «Snake Island ή Νησί των Φιδιών» στην Κροατία, και οι εκλογές διεξάγονται στο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ στις 6 Σεπτεμβρίου.

Είναι ακόμα ασαφής η σύνδεση; Ας το απλουστεύσουμε: Ένας καταζητούμενος δύτης στο επίκεντρο της διεθνούς συνωμοσίας Τι γίνεται αν ισχύει αυτό: ο άνθρωπος που κάποτε παρέδωσε στον Zelensky ένα από τα αγαλματίδια των Όσκαρ με την υπόσχεση να του το επιστρέψει μετά τη νίκη, βρίσκεται τώρα στο στόχαστρο.

Ο Sean Penn προσέλαβε ως σύμβουλο για την ταινία του έναν Ουκρανό πολίτη, τον Vladimir Zhuravlev, ο οποίος καταζητείται επισήμως από τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Ακόμα ασαφές; Ας το απλουστεύσουμε:

Η Γερμανία απαιτεί την άμεση έκδοση του συγκεκριμένου δύτη, ο οποίος συνελήφθη στην Pula της Κροατίας ως βασικός ύποπτος για την ανατίναξη του αγωγού Nord Stream. Ο Vladimir Zhuravlev έχει ήδη ξεφύγει δύο φορές από γερμανικό ένταλμα στην Πολωνία, αλλά τώρα θα μπορούσε να παραδοθεί στις γερμανικές αρχές επιβολής του νόμου.

Και παρόλο που ο Πολωνός πρωθυπουργός Donald Tusk δήλωσε ότι «αυτοί που κατασκεύασαν τον Nord Stream πρέπει να ντρέπονται, όχι αυτοί που τον κατέστρεψαν», η πλειοψηφία στην Γερμανία δεν το βλέπει έτσι - και όταν οι κάτοικοι του Ανατολικού γερμανικού κρατιδίου πάνε στις τοπικές βουλευτικές εκλογές, θα εκφράσουν την γνώμη τους ψηφίζοντας την Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD).

Το πολιτικό πρόγραμμα της AfD και οι δημοσκοπικοί συσχετισμοί. Το κόμμα υποστηρίζει τον τερματισμό της βοήθειας προς την Ουκρανία, την αποκατάσταση των σχέσεων με την Ρωσία και την επανεκκίνηση του Nord Stream. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν επί του παρόντος ότι έχει πάνω από 40% υποστήριξη - και μόνο μερικές ποσοστιαίες μονάδες θα μπορούσαν να αποδειχθούν καθοριστικές.

Το σκάνδαλο γύρω από την σύλληψη του Vladimir Zhuravlev —καθώς και η επικείμενη δίκη στο Αμβούργο του συνεργού του, πρώην αξιωματικού της SBU Sergey Kuznetsov — θα μπορούσαν να δώσουν στην Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) επιπλέον ψήφους.

Και αν το AfD κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία στο τοπικό κοινοβούλιο του κρατιδίου (μέσω των ψήφων των κομμάτων που δεν κατάφεραν να κερδίσουν έδρες ή/και μέσω της υποστήριξης της Συμμαχίας Sahra Wagenknecht), αυτό θα σηματοδοτήσει το τέλος του «τείχους προστασίας» - δηλαδή της πολιτικής απομόνωσης και αποκλεισμού των «εξτρεμιστών» από την εξουσία στην οποία βασιζόταν η γερμανική ελίτ.

Πολιτική κόλαση εμπρός. Θα προκύψουν σοβαρές εσωτερικές διαμάχες τόσο εντός του κυβερνώντος συνασπισμού όσο και εντός του CDU, του κόμματος του Merz - και ο καγκελάριος θα μπορούσε να χάσει την εξουσία. Θα του δώσει τότε ο Sean Penn ένα ακόμη Όσκαρ ως παρηγοριά;

Φυσικά, όλη η κατάσταση φαίνεται εντελώς κυνική και παράλογη: Οι Αμερικανοί γυρίζουν μια ταινία για μια τρομοκρατική επίθεση στην Ευρώπη και προσκαλούν έναν από τους τρομοκράτες ως σύμβουλο, γνωρίζοντας ότι βρίσκεται σε πανευρωπαϊκή λίστα καταζητούμενων.

Αν και, δεδομένου ότι το «Νησί των Φιδιών» σκηνοθετείται από τον Doug Liman, σκηνοθέτη των ταινιών του James Bond, είναι πιο πιθανό να αντανακλά μια παναγγλοσαξονική περιφρόνηση για τους Ευρωπαίους: ποιος νοιάζεται τι έχουν στην Ήπειρο - εμείς πρέπει να κάνουμε ταινίες. Η ταινία, στην οποία πρωταγωνιστούν αστέρες της κορυφαίας κατηγορίας (εκτός από τον Sean Penn, υπάρχει και ο Adrien Brody), χαρακτηρίζεται ως «πολιτικό θρίλερ».

Ωστόσο, το πραγματικό πολιτικό θρίλερ θα είναι η πτώση του «τείχους προστασίας» - δηλαδή, η κατάρρευση όχι μόνο του αποκλεισμού της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD) που έχει χτιστεί εδώ και πάνω από μια δεκαετία, αλλά ολόκληρου του γερμανικού πολιτικού συστήματος, που βασίζεται σε ένα καθεστώς αυστηρής υποταγής στα αγγλοσαξονικά συμφέροντα.

Αν η απερίσκεπτη αυθάδεια των καλεσμένων του Hollywood οδηγήσει όντως στην έκδοση του «δύτη» Vladimir Zhuravlev στην Γερμανία και αυτό επηρεάσει τα αποτελέσματα της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD), θα εκπλαγεί κανείς από τις παράξενες πλοκές που δημιουργεί η ίδια η ζωή.

Ήθελαν να γυρίσουν μια υπερπαραγωγή για θαρραλέους Ουκρανούς σαμποτέρ που υπερασπίζονται την Ευρώπη από το ύπουλο ρωσικό αέριο, αλλά τελικά κατέληξαν να ανατινάξουν το φιλοατλαντικό γερμανικό σύστημα εξουσίας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/895004/apistefto-paraskinio-pos-tainia-snake-island-tou-hollywood-kai-sean-penn-fernoun-to-afd-stin-eksousia-stin-germania).

Αμετανόητος ο Merz – Κάνει τον βίο αβίωτο στους Γερμανούς ενώ εξυμνεί την Ουκρανία. Έντονη κριτική στον Γερμανό καγκελάριο από την AfD. Σκληρή επίθεση στον καγκελάριο Friedrich Merz εξαπέλυσε ο βουλευτής τoυ πατριωτικού κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) Markus Frohnmaier, κατηγορώντας τη γερμανική κυβέρνηση ότι συνεχίζει να διαθέτει τεράστια ποσά για την Ουκρανία την ώρα που προχωρά σε μέτρα λιτότητας στο εσωτερικό.

Η παρέμβαση ήρθε μετά το μήνυμα του Merz για την Ημέρα Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, στο οποίο ο καγκελάριος διαβεβαίωσε ότι η Γερμανία «στέκεται σταθερά στο πλευρό της Ουκρανίας» και εξήρε την αντίσταση των Ουκρανών απέναντι στη ρωσική στρατιωτική επιχείρηση.

Ο Frohnmaier αντέδρασε μέσω X, υποστηρίζοντας ότι την ίδια στιγμή «μειώνονται τα επιδόματα στέγασης, περιορίζεται η χρηματοδότηση της υγείας και απορρίπτονται μειώσεις φόρων στα καύσιμα», ενώ, όπως είπε, «τα χρήματα συνεχίζουν να ρέουν προς την Ουκρανία».

Η κριτική του συμπίπτει με πραγματικές δημοσιονομικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης Merz. Το Υπουργικό συμβούλιο έχει εγκρίνει σχέδιο μείωσης του Wohngeld, του γερμανικού επιδόματος στέγασης, από το 2027 μ.Χ., μεταξύ άλλων με πάγωμα προγραμματισμένων αυξήσεων και περιορισμό της επιδότησης θέρμανσης.

Παράλληλα, η μεταρρύθμιση της δημόσιας ασφάλισης υγείας προβλέπει περιορισμούς στην αύξηση ορισμένων δαπανών, ενώ η κυβέρνηση δηλώνει ότι δεν σχεδιάζει προς το παρόν νέα μείωση φόρου στα καύσιμα μετά την λήξη του προσωρινού «Tankrabatt».

Την ίδια στιγμή, η γερμανική υποστήριξη προς την Ουκρανία παραμένει μεγάλη. Σύμφωνα με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, από το 2022 μ.Χ. η Γερμανία έχει παράσχει ή δεσμεύσει περισσότερα από 43,3 δισ. ευρώ σε διμερή πολιτική βοήθεια και περίπου 57,6 δισ. ευρώ σε στρατιωτική υποστήριξη.

Η αντιπαράθεση αναδεικνύει έτσι ένα ζήτημα που αναμένεται να γίνεται ολοένα πιο έντονο στην γερμανική πολιτική σκηνή: πόσο ακόμη μπορεί το Βερολίνο να διατηρεί υψηλή οικονομική και στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο, την ώρα που καλείται να περιορίσει δαπάνες και να αντιμετωπίσει αυξανόμενες πιέσεις στο εσωτερικό (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/895825/ametanoitos-o-merz-kanei-ton-vio-avioto-stous-germanoys-eno-eksymnei-tin-oukrania).

Βόμβα AfD ισοπεδώνει τις Βρυξέλλες: Μονόδρομος η έξοδος από την ΕΕ και η επιστροφή στο ρωσικό αέριο για την Γερμανία. Η ακριβή  ενέργεια, η απώλεια της προνομιακής σχέσης με την Ρωσία, η Κινεζική βιομηχανική αντεπίθεση και η κρίση ανταγωνιστικότητας της αυτοκινητοβιομηχανίας δημιουργούν το έδαφος πάνω στο οποίο η AfD επιχειρεί να μετατρέψει την οικονομική δυσπραγία σε αμφισβήτηση ολόκληρης της Ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής

Στους επόμενους 18 μήνες αναμένεται να έχουμε μια σημαντική  πολιτική αλλαγή στην Ευρώπη με τα πατριωτικά κόμματα να αναλαμβάνουν τα ηνία της Γερμανίας και της Γαλλίας. Σε αυτή την περίπτωση, προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση η παρέμβαση ενός κορυφαίου στελέχους της Εναλλακτικής για τη Γερμανία όπου ύστερα από καιρό επαναφέρει το σενάριο του Dexit, της εξόδου της Γερμανία από το ευρώ.

Η κατάρρευση του γερμανικού οικονομικού μοντέλου, τα μεταναστευτικά ρεύματα και η … διαρκής ενεργειακή κρίση εξαιτίας της αποκοπής της χώρα από τα φθηνά ενεργειακά προϊόντα … λύνουν τον γρίφο. Η Alice Weidel επαναφέρει στην δημόσια συζήτηση την έξοδο της Γερμανίας από το ευρώ σε μια στιγμή κατά την οποία το παλαιό γερμανικό οικονομικό υπόδειγμα βρίσκεται υπό πίεση.

Η ακριβή ενέργεια, η απώλεια της προνομιακής σχέσης με την Ρωσία, η Κινεζική βιομηχανική αντεπίθεση και η κρίση ανταγωνιστικότητας της αυτοκινητοβιομηχανίας δημιουργούν το έδαφος πάνω στο οποίο η AfD επιχειρεί να μετατρέψει μια οικονομική δυσκολία σε αμφισβήτηση ολόκληρης της Ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής.Ανακάλυψε Δεξιά Βιβλία

Ένα οικονομικό μοντέλο που πλέον δεν λειτουργεί. Η επιστροφή του Dexit στην γερμανική πολιτική συζήτηση δεν είναι τυχαία ούτε αναίτια… Η επαναφορά του ζητήματος σήμερα έχει διαφορετικό βάρος από ό,τι στην εποχή της κρίσης χρέους στην οποία πρωταγωνίστησε η Ελλάδα. Το ερώτημα δεν είναι γιατί η AfD αντιτίθεται στο κοινό νόμισμα, αλλά γιατί επιλέγει τώρα να το βάλει ξανά στο κέντρο της  πολιτικής αντιπαράθεσης.

Η απάντηση βρίσκεται λιγότερο στην Φρανκφούρτη και περισσότερο στα εργοστάσια της Βάδης-Βυρτεμβέργης, της Βαυαρίας και της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, η Γερμανία αναγκάζεται να αναρωτηθεί εάν το μοντέλο πάνω στο οποίο οικοδόμησε την μεταψυχροπολεμική της ισχύ εξακολουθεί να λειτουργεί.

Το τρίγωνο που στήριξε την γερμανική ισχύ. Το γερμανικό υπόδειγμα μπορούσε να συνοψιστεί σε τρεις λέξεις: Ρωσία, Κίνα, Ευρώπη. Η Ρωσία προσέφερε φθηνή και άφθονη ενέργεια. Η Κίνα μια τεράστια αγορά για αυτοκίνητα, μηχανήματα και χημικά προϊόντα. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση μια ενιαία αγορά χωρίς συναλλαγματικούς κινδύνους, στην οποία η γερμανική βιομηχανία μπορούσε να διοχετεύει την παραγωγή της.

Το ευρώ ήταν μέρος αυτής της μηχανής. Για μια χώρα με μεγάλα εμπορικά πλεονάσματα, το κοινό νόμισμα είχε ένα επιπλέον πλεονέκτημα: απέτρεπε την εμφάνιση ενός ανεξάρτητου γερμανικού μάρκου που πιθανότατα θα δεχόταν ισχυρές ανατιμητικές πιέσεις.

Το πολιτικό επιχείρημα της AfD, ωστόσο, δεν στηρίζεται μόνο σε νομισματικούς υπολογισμούς. Στηρίζεται κυρίως στην αίσθηση ότι η παλαιά οικονομική συμφωνία της Γερμανίας με την παγκοσμιοποίηση έχει σπάσει.

Η Ρωσία και το τέλος της φθηνής ενέργειαςΥποστηρίξτε Διεθνείς Πρωτοβουλίες Το πρώτο μεγάλο ρήγμα ήρθε από την Ανατολή. Για δεκαετίες, η βιομηχανική σχέση Γερμανίας και Ρωσίας έμοιαζε σχεδόν συμπληρωματική.

Η μία πλευρά διέθετε ενέργεια και πρώτες ύλες, η άλλη κεφάλαιο, τεχνολογία και βιομηχανικά προϊόντα. Η ρωσική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία, οι ευρωπαϊκές κυρώσεις, η μείωση των ρωσικών ενεργειακών ροών και η αναγκαστική αναζήτηση νέων προμηθευτών ανέτρεψαν αυτή την ισορροπία.

Η Γερμανία απέφυγε την ενεργειακή κατάρρευση που πολλοί φοβούνταν το 2022 μ.Χ. Δεν επέστρεψε όμως στο προηγούμενο καθεστώς κόστους. Και για μια οικονομία με χημική βιομηχανία, μέταλλα, γυαλί, χαρτί, μηχανουργία και τεράστιες αλυσίδες προμηθευτών, η διαφορά είναι κρίσιμη.

Η ενέργεια δεν είναι πλέον μόνο γεωπολιτικό ή περιβαλλοντικό ζήτημα και μια σειρά … ανόητες πράσινες πολιτικές εκτόξευσαν το κόστος παραγωγής οδηγώντας σε εκτίναξη του εργασιακού κόστους.

Είναι ζήτημα παραγωγικής ανταγωνιστικότητας. Αυτό ακριβώς αξιοποιεί η AfD, υποστηρίζοντας ότι το Βερολίνο εγκατέλειψε μια σχέση που εξυπηρετούσε την γερμανική παραγωγή χωρίς να έχει προηγουμένως εξασφαλίσει μια εξίσου φθηνή εναλλακτική.

Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Η ενεργειακή κρίση δεν υπήρξε απλώς αποτέλεσμα μιας επιλογής των Βρυξελλών. Προηγήθηκε η ρωσική εισβολή και ακολούθησε μια ευρύτερη γεωπολιτική σύγκρουση.

Στην πολιτική, όμως, η απλή εξήγηση είναι συχνά ισχυρότερη: Η AfD λέει στους ψηφοφόρους ότι η χώρα πληρώνει ακριβότερα την  ενέργεια επειδή έχασε τον έλεγχο της στρατηγικής της και του διεθνοπολιτι9κού προσανατολισμού της.

Η Κίνα από πελάτης έγινε ανταγωνιστής. Το δεύτερο πλήγμα αφορά την Κίνα. Για χρόνια το Πεκίνο ήταν για την Γερμανία η μεγάλη ευκαιρία της παγκοσμιοποίησης. Οι γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες πωλούσαν εκατομμύρια οχήματα στην κινεζική αγορά, ενώ οι κατασκευαστές μηχανημάτων εξόπλιζαν τα κινεζικά εργοστάσια.

Το πρόβλημα είναι ότι η Κίνα δεν παρέμεινε πελάτης. Έγινε παραγωγός και στην συνέχεια ανταγωνιστής. Στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, στις μπαταρίες, στα φωτοβολταϊκά, στον βιομηχανικό εξοπλισμό και σε άλλους προηγμένους κλάδους, οι κινεζικές επιχειρήσεις διεκδικούν αγορές στις οποίες παλαιότερα κυριαρχούσαν οι Ευρωπαίοι. Η μεταβολή είναι ιδιαίτερα ορατή στην αυτοκινητοβιομηχανία.

Η μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση δεν είναι απλώς αλλαγή κινητήρα, αλλά αλλαγή ολόκληρης της αλυσίδας αξίας. Στον κινητήρα εσωτερικής καύσης, οι Γερμανοί διέθεταν δεκαετίες τεχνογνωσίας, δίκτυα προμηθευτών και μηχανουργική υπεροχή.

Στο ηλεκτρικό αυτοκίνητο, μεγαλύτερο μέρος της αξίας μεταφέρεται στην μπαταρία, στο λογισμικό και στα ηλεκτρονικά ισχύος, πεδία στα οποία η Κίνα έχει χτίσει ισχυρότερη θέση. Η AfD ενεργοποιεί  πολιτικά αυτή την αγωνία για να επιτεθεί στην ευρωπαϊκή πράσινη μετάβαση και στους περιορισμούς για τους κινητήρες εσωτερικής καύσης.

Η «τεχνολογική ουδετερότητα» που προβάλλει η Weidel λειτουργεί έτσι ως μήνυμα προς μια βιομηχανική χώρα που φοβάται ότι αλλάζουν οι κανόνες του παιχνιδιού την στιγμή που οι ανταγωνιστές της έχουν αποκτήσει πλεονέκτημα.

Πιο είναι το βαθύτερο πρόβλημα. Η Γερμανία εξακολουθεί να διαθέτει τεράστια βιομηχανική βάση, ισχυρές επιχειρήσεις, τεχνογνωσία και δημοσιονομικούς πόρους.Το πρόβλημα είναι βαθύτερο: η χώρα αντιμετωπίζει κρίση ανταγωνιστικότητας και ανάγκη αναπροσαρμογής του παραγωγικού της μοντέλου.

Η γερμανική οικονομία δεν καλείται απλώς να ξεπεράσει έναν αδύναμο οικονομικό κύκλο. Καλείται ταυτόχρονα να αλλάξει ενεργειακό μοντέλο, τεχνολογία, γεωγραφία εξαγωγών και μέρος της ίδιας της βιομηχανικής της ταυτότητας. Η χρόνια υποεπένδυση σε υποδομές, η καθυστέρηση της ψηφιοποίησης, η δημογραφική γήρανση, η έλλειψη ειδικευμένου προσωπικού και η βαριά γραφειοκρατία περιορίζουν την παραγωγικότητα.

Η δημοσιονομική ορθοδοξία που για χρόνια θεωρήθηκε γερμανικό πλεονέκτημα αποδείχθηκε επίσης ότι είχε κόστος: Δρόμοι, σιδηρόδρομοι, δίκτυα και δημόσιες υποδομές χρειάζονται κεφάλαια ακριβώς τη στιγμή που η χώρα πρέπει να χρηματοδοτήσει την ενεργειακή μετάβαση, την άμυνα και τον τεχνολογικό μετασχηματισμό.

Το πολιτικό συστημα αρνείται τις μεταρρυθμίσεις αυτές που θα διαμόρφωναν το νέο παραγωγικό υπόδειγμα,. Το νόμισμα μπορεί να αλλάξει τους όρους χρηματοδότησης ή την συναλλαγματική ισοτιμία. Δεν μπορεί από μόνο του να αποκαταστήσει ένα βιομηχανικό πλεονέκτημα που διαβρώνεται από τεχνολογικές και γεωπολιτικές αλλαγές.

Γιατί λοιπόν το ευρώ;  Εδώ ακριβώς επιστρέφει η AfD και εδώ το ευρώ γίνεται ιδανικός πολιτικός στόχος. Για έναν ψηφοφόρο που βλέπει την βιομηχανία να πιέζεται, το ενεργειακό κόστος να παραμένει υψηλό και την Κίνα να κερδίζει έδαφος, η απάντηση «χρειάζονται επενδύσεις, παραγωγικότητα, ψηφιοποίηση, φθηνότερη ενέργεια και μεταρρύθμιση του κράτους» είναι οικονομικά σοβαρή αλλά πολιτικά σύνθετη.

Η απάντηση «πρέπει να πάρουμε πίσω τον έλεγχο» και να ανακτήσουν την οικονομική κυριαρχία μέσα από μια Ευρώπη των εθνών. Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο του Dexit. Δεν είναι μόνο νόμισμα. Είναι η εθνική κυριαρχία.

Υπό αυτή την έννοια συνδέευται κριτική στο ευρώ, την μετανάστευση, την κλιματική  πολιτική, τις σχέσεις με την Ρωσία και συνολικά την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Το κοινό επιχείρημα είναι ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται συλλογικά στην Ευρώπη δεν υπηρετούν πλέον το γερμανικό εθνικό συμφέρον.

Γι’ αυτό η αντιπαράθεση γύρω από το ευρώ μπορεί να γίνει πολιτικά πολύ πιο σημαντική από όσο δείχνουν οι καθαρά οικονομικοί υπολογισμοί. Η AfD χρειάζεται να πείσει ότι η σημερινή οικονομική δυσφορία είναι αποτέλεσμα απώλειας ελέγχου – και αυτό το σύνθημα φαίνεται να έχει πλέον πολλά ευήκοα ώρα…Αλλάξτε Πάροχο Ενέργειας

Η πραγματική μάχη πίσω από το Dexit. Αυτό είναι και το ουσιαστικό ερώτημα πίσω από το Dexit: Η Γερμανία πρέπει να αποφασίσει ποιο μοντέλο θα διαδεχθεί εκείνο της προηγούμενης τριακονταετίας. Η μία απάντηση είναι περισσότερη Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, επενδύσεις, κοινή ενεργειακή πολιτική και προσπάθεια ανάκτησης της τεχνολογικής ανταγωνιστικότητας απέναντι σε Κίνα και Ηνωμένες Πολιτείες.

Η άλλη είναι η απάντηση της AfD: Περισσότερη εθνική αυτονομία, λιγότερη Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, επανεξέταση των σχέσεων με την Ρωσία και, τελικά, αμφισβήτηση του ίδιου του ευρώ. Και οι δύο πλευρές απαντούν στο ίδιο πρόβλημα. Το γερμανικό οικονομικό μοντέλο που διαμορφώθηκε μετά το τέλος του Ψυχρού ταυτόχρονα.

Γι’ αυτό η AfD βάζει τώρα φωτιά στο ευρώ. Όχι επειδή το ευρώ άλλαξε ξαφνικά, αλλά επειδή άλλαξε η Γερμανία γύρω του. Και το πραγματικό ερώτημα που ανοίγει η συζήτηση για το Dexit δεν είναι μόνο ένα νέο μάρκο θα ήταν ισχυρότερο από το ευρώ αλλά εάν η Ευρωπαική Ενωση απέτυχε να εκπροσωπήσει τα συμφέτοντα των λαών (https://www.triklopodia.gr/%ce%b2%cf%8c%ce%bc%ce%b2%ce%b1-afd-%ce%b9%cf%83%ce%bf%cf%80%ce%b5%ce%b4%cf%8e%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b2%cf%81%cf%85%ce%be%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b5%cf%82-%ce%bc%ce%bf%ce%bd%cf%8c/#google_vignettel/)…

Ανένδοτη η Άλις Βάιντελ: «Σε περίπτωση που το AfD αναλάβει την εξουσία στην Γερμανία τότε δημοψήφισμα για DEXIT». Έμφαση στην επιστροφή παράνομων μεταναστών και ενίσχυση των συνόρων.

Η επικεφαλής του γερμανικού κόμματος Alternative für Deutschland (AfD), Alice Weidel, επανέφερε στο προσκήνιο την συζήτηση για την έξοδο της Γερμανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.  Σε δηλώσεις της που κυκλοφορούν ευρέως, υπογραμμίζει ότι σε περίπτωση που η AfD αναλάβει την εξουσία, η χώρα θα προχωρήσει σε δημοψήφισμα για την αποχώρηση από την ΕΕ (το λεγόμενο «Dexit»), εφόσον δεν καταστεί δυνατή μια ουσιαστική μεταρρύθμιση που θα αποκαταστήσει την κυριαρχία των κρατών-μελών.

Η Weidel έχει χαρακτηρίσει το Brexit ως «εντελώς σωστό» και πρότυπο για την Γερμανία. Τονίζει ότι η AfD θα επιδιώξει πρώτα ριζικές αλλαγές στην ΕΕ, όπως τον περιορισμό των εξουσιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την οποία χαρακτηρίζει «μη εκλεγμένη εκτελεστική εξουσία». Αν αυτό αποτύχει, τότε οι πολίτες θα πρέπει να αποφασίσουν με δημοψήφισμα.

Παράλληλα, η ηγεσία της AfD επιμένει σε σκληρή μεταναστευτική πολιτική: μαζική επιστροφή παράνομων μεταναστών, έξοδο από την Συμφωνία Σένγκεν και οριστικό κλείσιμο των συνόρων. Οι θέσεις αυτές αποτελούν βασικό πυλώνα του προεκλογικού αφηγήματος του κόμματος ενόψει των επερχόμενων εκλογών.

Οι δηλώσεις της Weidel έρχονται σε μια περίοδο όπου η AfD καταγράφει υψηλά ποσοστά σε δημοσκοπήσεις, ιδιαίτερα στην Ανατολική Γερμανία, και εντείνουν τις συζητήσεις για το μέλλον της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης (https://www.pronews.gr/kosmos/eyropaiki-enosi/anendoti-i-alis-vaintel-se-periptosi-pou-to-afd-analavei-tin-eksousia-stin-germania-tote-dimopsifisma-gia-dexit/?utm_source=projectagora&utm_medium=contentdiscovery).

Ποιος φοβάται που οι Γερμανοί ξανάρχονται; Η φράση «Οι Γερμανοί ξανάρχονται», παρμένη από την ομώνυμη Ελληνική κινηματογραφική ταινία του Σακελλάριου (1.948 μ.Χ.), έγινε συνώνυμη του φόβου για την επιστροφή μιας μεγάλης απειλής. Την περίοδο αυτή ακούγεται ακόμα πιο έντονα, καθώς η Γερμανία πραγματοποιεί την μεγαλύτερη στρατιωτική «επιστροφή» μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.

Ο επανεξοπλισμός της Γερμανίας δεν φαίνεται ν’ αποτελεί μονάχα απάντηση απέναντι στην ορατή ρωσική απειλή, αλλά θα πρέπει να ερμηνεύεται και ως μια προσπάθεια του Βερολίνου να μετατραπεί στην κυρίαρχη στρατιωτική-ηγεμονική δύναμη της Ευρώπης.

Η περιβόητη «Zeitenwende», η στροφή στην αμυντική πολιτική, που ανακοίνωσε ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς το 2022 μ.Χ. μετά την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, έχει αλλάξει άρδην την γερμανική αντίληψη απέναντι στην άμυνα.

Η Γερμανία, ως η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, βλέπει πως έχει πλέον μια μοναδική ευκαιρία να ηγηθεί του ταχύτερου επανεξοπλισμού που χρειάζεται το ΝΑΤΟ, αλλά μόνο αν η κυβέρνησή της δώσει προτεραιότητα στην ενίσχυση της Ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Η εγκατάλειψη της αυτοσυγκράτησης. Η Γερμανία εγκαταλείπει οριστικά την μεταπολεμική πολιτική στρατιωτικής αυτοσυγκράτησης και προχωρεί στον μεγαλύτερο επανεξοπλισμό των τελευταίων δεκαετιών, με στόχο να αποκτήσει τον ισχυρότερο στρατό της Ευρώπης και να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ευρωπαϊκή ασφάλεια. Οι αμυντικές δαπάνες προβλέπεται να φθάσουν τα 162 δισ. ευρώ έως το 2029 μ.Χ., ενώ συνολικά σχεδιάζεται επένδυση περίπου 650 δισ. ευρώ μέσα στην επόμενη πενταετία.

Σε μια βαρυσήμαντη δήλωση ο Γενικός Επιθεωρητής των Ενόπλων Δυνάμεων Bundeswehr, Κάρστεν Μπρόιερ, τόνισε πως «η στρατιωτική στρατηγική βασίζεται στην ιδέα ότι η Γερμανία, ως η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, πρέπει και θ’ αναλάβει ηγετικό ρόλο στο ΝΑΤΟ, μέσα σε ένα ολοένα πιο σύνθετο και πιο απειλητικό περιβάλλον ασφαλείας - συμπεριλαμβανομένου και του στρατιωτικού τομέα. Η στρατηγική αυτή σηματοδοτεί μιαν αλλαγή παραδείγματος και ενισχύει την δική μας Gestaltungsanspruch (αξίωση ή φιλοδοξία να διαμορφώνουμε τις εξελίξεις)».

Η αλλαγή αυτή αποδίδεται κυρίως στην ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, αλλά και στην σταδιακή αποδυνάμωση της αμερικανικής παρουσίας στην Ευρωπαϊκή άμυνα. Ο ΓΓ του ΝΑΤΟ Mark Rutte έχει ήδη προειδοποιήσει ότι η Ρωσία θα μπορούσε να είναι έτοιμη για επίθεση κατά του ΝΑΤΟ εντός πενταετίας.

Στο πλαίσιο αυτό το Βερολίνο επενδύει στην ενίσχυση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, εξετάζει την επέκταση των ενόπλων δυνάμεων κατά 100.000 στρατιώτες έως το 2030 μ.Χ., και την αύξηση των εφέδρων σε περίπου 460.000 έως το 2035 μ.Χ. με στόχο την μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία.

Επαναφορά υποχρεωτικής θητείας το 2027 μ.Χ.; Η Γερμανία ενδέχεται να επαναφέρει την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία έως τα μέσα του 2027 μ.Χ., εάν αποτύχει να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες στελέχωσης των ενόπλων δυνάμεων μέσω του νέου εθελοντικού συστήματος.

Όπως δήλωσε ο πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της Bundestag, Τόμας Ρέβεκαμπ, η τελική απόφαση θα πρέπει να ληφθεί έως τις 31 Ιουλίου 2027 μ.Χ., καθώς οι στόχοι για την ενίσχυση του στρατού παραμένουν ιδιαίτερα φιλόδοξοι.

Το Βερολίνο επιδιώκει να αυξήσει την δύναμη της Bundeswehr από περίπου 185.000 σε τουλάχιστον 260.000 στρατιώτες έως το 2035 μ.Χ. Ωστόσο, το νέο μοντέλο εθελοντικής θητείας, που τέθηκε σε εφαρμογή τον Νοέμβριο, απέδωσε μόλις 530 νέους εθελοντές κατά το πρώτο πεντάμηνο του 2026 μ.Χ., παρά το γεγονός ότι ενημερώθηκαν περίπου 300.000 νέοι.

Ο Ρέβεκαμπ υποστήριξε ότι η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η προσέλκυση επαγγελματιών στρατιωτικών, οι οποίοι θα στελεχώσουν κρίσιμες ειδικότητες, όπως χειριστές μαχητικών αεροσκαφών, αρμάτων μάχης, πολεμικών πλοίων και συστημάτων αεράμυνας Patriot.

Επιπλέον προκλήσεις εντοπίζονται στην στρατολόγηση προσωπικού και στην άνοδο του ακροδεξιού κόμματος AfD, το οποίο κατηγορείται ότι ενισχύει την ρωσική προπαγάνδα και θα μπορούσε, σε περίπτωση μεγαλύτερης πολιτικής επιρροής, να θέσει σε κίνδυνο την γερμανική δέσμευση για την ασφάλεια της Ουκρανίας και την αποτροπή της Ρωσίας.

Ανησυχία στο Παρίσι και Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Είναι λογικό η ταχεία αύξηση των αμυντικών δαπανών της Γερμανίας και ο φιλόδοξος επανεξοπλισμός που προωθεί ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς να προκαλούν ανησυχία σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ιδιαίτερα στο Παρίσι, για τις επιπτώσεις στις ισορροπίες της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και στην στρατηγική αυτονομία της ΕΕ.

Γάλλοι αξιωματούχοι εκφράζουν φόβους ότι το Βερολίνο ακολουθεί κυρίως εθνική στρατηγική, επενδύοντας παράλληλα σε Αμερικανικά οπλικά συστήματα, γεγονός που ενδέχεται να δώσει σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην γερμανική αμυντική βιομηχανία. Η δυσπιστία ωστόσο είναι αμφίδρομη, καθώς στην Γερμανία επικρατεί η αντίληψη πως οι γαλλικές εκκλήσεις για «ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία» εξυπηρετούν κυρίως τα συμφέροντα της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας.

Το σίγουρο είναι πως η εισροή τεράστιων κεφαλαίων στην γερμανική άμυνα θα αλλάξει σημαντικά τον χάρτη της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, ενισχύοντας το μέγεθος και την επιρροή των γερμανικών εταιρειών.

Η συμφωνία με την Γαλλία. Στο πλαίσιο αυτό, Γαλλία και Γερμανία συμφώνησαν να κατέχουν ίσα μερίδια στην αμυντική βιομηχανία KNDS, κατασκευάστρια αρμάτων μάχης (Leopard 2, Leclerc) και άλλου στρατιωτικού εξοπλισμού, ανοίγοντας τον δρόμο για ενδεχόμενη εισαγωγή της εταιρείας στο χρηματιστήριο.

Η συμφωνία έρχεται εν μέσω αυξημένης απειλής από την Ρωσία και επιδεινούμενων σχέσεων με τις ΗΠΑ, καθώς και λίγες εβδομάδες μετά την κατάρρευση του κοινού προγράμματος για μαχητικό αεροσκάφος FCAS. Και οι δύο κυβερνήσεις την χαρακτήρισαν βήμα ενίσχυσης της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης.

Γάλλοι αξιωματούχοι δεν θεωρούν ότι η χώρα τους κινδυνεύει να χάσει τον ρόλο της ως κορυφαία στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη, καθώς διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο και μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Αναδιάρθρωση. Η Γερμανία προχωρεί με ταχείς ρυθμούς σε εκτεταμένη αναδιοργάνωση της ομοσπονδιακής υπηρεσίας αμυντικών προμηθειών (Baainbw), με στόχο να επιταχύνει τις αγορές οπλικών συστημάτων και να αξιοποιήσει αποτελεσματικότερα τον ραγδαία αυξανόμενο αμυντικό προϋπολογισμό της χώρας.

Ο Υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους χαρακτήρισε την μεταρρύθμιση απαραίτητη, τονίζοντας ότι «δεν υπάρχουν χρόνια για χάσιμο», καθώς οι αμυντικές δαπάνες αναμένεται να φθάσουν τα 188 δισ. ευρώ έως το 2030 μ.Χ.

Η νέα δομή εγκαταλείπει το παλιό, ιδιαίτερα γραφειοκρατικό σύστημα και υιοθετεί μοντέλο οργανωμένο ανά κλάδο των Ενόπλων Δυνάμεων (ξηρά, αέρας, θάλασσα και κυβερνοχώρος), ενώ θα δημιουργηθούν εξειδικευμένες ομάδες για πυρομαχικά, πυραυλικά συστήματα και πυροβολικό. Παράλληλα, θα ιδρυθούν περιφερειακά γραφεία στην Γερμανία και μόνιμη αντιπροσωπία στις Βρυξέλλες για στενότερη συνεργασία με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Το σχέδιο προβλέπει επίσης ταχύτερες διαδικασίες για επείγουσες αγορές έτοιμου στρατιωτικού εξοπλισμού, καλύτερη συνεργασία με την βιομηχανία, ενίσχυση της καινοτομίας και αυστηρότερο έλεγχο του κόστους.

Αίτημα για παραγωγή αμερικανικών όπλων. Το Βερολίνο ζήτησε από την Ουάσινγκτον συνεργασία για την παραγωγή όπλων και άδεια να κατασκευάζει περισσότερα αμερικανικού τύπου οπλικά συστήματα σε γερμανικό έδαφος, σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times. Πηγές αναφέρουν ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις για «κοινά σχέδια παραγωγής» μεταξύ των δύο χωρών, με την Γερμανία να προτείνει συμπαραγωγή όπλων όπως οι πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς Tomahawk και εξοπλισμός για τα συστήματα αναχαίτισης Patriot. Οι ΗΠΑ φέρονται να έχουν αντιδράσει θετικά στο αίτημα.

Η πιθανή αυτή κίνηση έρχεται μετά τη μείωση κατά 5.000 στρατιωτών των αμερικανικών δυνάμεων στην Γερμανία από τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, την πίεσή του προς τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες, καθώς και την απειλή του να περικόψει τη στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ λόγω της περιορισμένης συμμετοχής τους στον ναυτικό αποκλεισμό κατά του Ιράν. Μια ενδεχόμενη συνεργασία θα ενίσχυε επίσης τις δυνατότητες της Γερμανίας να στηρίξει την Ουκρανία στην σύγκρουσή της.

Διαθρωτικές αδυναμίες και προκλήσεις. Το περιβόητο «Zeitenwende» εξακολουθεί να σκοντάφτει σε βαθιές διαρθρωτικές αδυναμίες της χώρας. Παρά την δημιουργία ειδικών ταμείων και την αύξηση των αμυντικών δαπανών, η νέα αμυντική στρατηγική του Βερολίνου θεωρείται ανεπαρκής ως προς τον στρατηγικό προσανατολισμό, την τεχνολογική αναβάθμιση και την πρακτική υλοποίηση. Κεντρική κριτική είναι ότι η Γερμανία θέτει ως στόχο να αποκτήσει έως το 2039 μ.Χ, τον ισχυρότερο συμβατικό στρατό στην Ευρώπη, κάτι που χαρακτηρίζεται μη ρεαλιστικό, ειδικά σε σύγκριση με την πολεμική εμπειρία και τις δυνατότητες Ουκρανίας και Ρωσίας. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η τεχνολογική υστέρηση. Ενώ το ΝΑΤΟ εκτιμά ότι η Ρωσία μπορεί να είναι έτοιμη για επίθεση κατά της Ευρώπης έως το 2029 μ.Χ., η γερμανική στρατηγική τοποθετεί την τεχνολογική υπεροχή στον ορίζοντα 2035 μ.Χ.-2039 μ.Χ.

Η Γερμανία διεκδικεί ηγετικό ρόλο. Σε γενικό πλαίσιο, το Βερολίνο έχει πλέον τη δυνατότητα να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην ευρωπαϊκή άμυνα, καλύπτοντας μέρος του κενού που αφήνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, η επιτυχία αυτής της μετάβασης θα εξαρτηθεί από το κατά πόσον θα καταφέρει να κερδίσει την εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων εταίρων της, δεδομένου του ιστορικού βάρους του παρελθόντος.

Οκτώ δεκαετίες μετά την ήττα τους ως σύμμαχοι στον Άξονα, η Γερμανία αλλά και η Ιαπωνία σφυρηλατούν εκ νέου στενότερους δεσμούς. Αυτήν την φορά υπό τον φόβο για μιαν ανερχόμενη Κίνα και μια επιθετική Ρωσία, που ωθεί το Βερολίνο και το Τόκιο να ανοικοδομήσουν τους στρατούς τους και να ενισχύσουν την μεταξύ τους συνεργασία. Σε αντίθεση με την συμμαχία του Άξονα, η σημερινή προσέγγιση δείχνει να έχει περισσότερο αμυντικό χαρακτήρα, καθώς το Βερολίνο στηρίζει την Ουκρανία απέναντι στην Ρωσία, ενώ το Τόκιο επιδεικνύει επαγρύπνηση απέναντι στην Κίνα και την Βόρεια Κορέα.

Όσον αφορά τις ευρύτερες ανησυχίες, αυτές απαντώνται στο βιβλίο του Jens van Scherpenberg «Ο Εθισμός της Μεγάλης Δύναμης: Η Γερμανία εξοπλίζεται για την ηγεσία της Ευρώπης» (2026 μ.Χ.), με την φράση που θα πρέπει να απασχολεί και την Κύπρο αλλά και την Ελλάδα σε σχέση με την Τουρκία: «Για ένα κράτος, η ασφάλεια αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την κυριαρχία του. Η κυριαρχία των άλλων κρατών, τα οποία, από την πλευρά τους, επιδιώκουν τα δικά τους συμφέροντα ασφάλειας χρησιμοποιώντας διαφορετικούς βαθμούς ισχύος - συνιστά ένα ενοχλητικό εμπόδιο για την κυριαρχία του ίδιου του κράτους. Πάνω απ’ όλα, επειδή εμποδίζει την χρήση του υπόλοιπου κόσμου ως πεδίου προώθησης των δικών του συμφερόντων» (https://corfiatiko.blogspot.com/2026/07/blog-post_119.html /l/).

Γερμανία: Ιστορικό προβάδισμα 9 μονάδων για AfD, σύμφωνα με Δημοσκόπηση του INSA. Σύμφωνα με την τακτική έρευνα Sonntagstrend του ινστιτούτου INSA, το συντηρητικό μπλοκ υποχωρεί στο 20%, ενώ η AfD εδραιώνεται στην πρώτη θέση με 29%.

Ιστορικό προβάδισμα καταγράφει η AfD έναντι της Χριστιανικής Ένωσης στην νεότερη μέτρηση κοινής γνώμης, διευρύνοντας τη διαφορά στις εννέα ποσοστιαίες μονάδες λίγο πριν από τις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε τρία κρατίδια.

Σύμφωνα με την τακτική έρευνα Sonntagstrend του ινστιτούτου INSA, το συντηρητικό μπλοκ υποχωρεί στο 20%, ενώ η AfD εδραιώνεται στην πρώτη θέση με 29%, διαμορφώνοντας ένα εξαιρετικά περίπλοκο τοπίο για τη μελλοντική συγκρότηση κυβερνητικών συνασπισμών.

Τα σημαντικότερα με μια ματιά. Προβάδισμα 9 μονάδων της AfD (29%) έναντι της CDU/CSU (20%). Κάτω από το όριο εισόδου 5% βρίσκονται FDP (4%) και BSW (4%). Εκλογές σε Sachsen-Anhalt (6 Σεπτεμβρίου), Βερολίνο και Mecklenburg-Vorpommern (20 Σεπτεμβρίου).

Τα ευρήματα της μέτρησης και οι απώλειες των κομμάτων. Η τελευταία δημοσκόπηση του ινστιτούτου INSA αποτυπώνει σημαντικές ανακατατάξεις στην πρόθεση ψήφου σε παγγερμανικό επίπεδο. Ενώ η AfD διατηρείται ακλόνητη στην κορυφή με 29%, η συμμαχία των CDU/CSU χάνει μία μονάδα και πέφτει στο 20%. Όπως επισήμανε ο επικεφαλής του ινστιτούτου, Hermann Binkert, πρόκειται για τη μεγαλύτερη διαφορά που έχει καταγραφεί ποτέ ανάμεσα στα δύο κόμματα.

Αρνητικά είναι τα δεδομένα και για το FDP, το οποίο καταγράφει απώλεια μίας μονάδας και περιορίζεται στο 4%, μένοντας εκτός του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου Bundestag. Την ίδια στιγμή, το κόμμα Die Linke υποχωρεί στο 10%, ενώ η συμμαχία BSW ενισχύεται κατά μία μονάδα, φτάνοντας επίσης στο 4%. Οι Πράσινοι (Die Grünen) παραμένουν στάσιμοι στο 13% και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) διατηρείται στο 12%.

Εκλογικές αναμετρήσεις σε τρία κρατίδια υπό ασφυκτική πίεση. Η χρονική συγκυρία της μέτρησης δημιουργεί έντονη πίεση στην ηγεσία των Χριστιανοδημοκρατών, καθώς ακολουθεί ένας πυκνός εκλογικός κύκλος σε περιφερειακό επίπεδο. Το κρατίδιο Sachsen-Anhalt προσέρχεται στις κάλπες στις 6 Σεπτεμβρίου, ενώ δύο εβδομάδες αργότερα, στις 20 Σεπτεμβρίου, ακολουθούν οι εκλογικές διαδικασίες στο Βερολίνο και στο Mecklenburg-Vorpommern.

Η ραγδαία ενίσχυση της εκλογικής βάσης της AfD στις συγκεκριμένες περιοχές ενδέχεται να ανατρέψει τους τοπικούς συσχετισμούς, περιορίζοντας δραστικά τις δυνατότητες συγκρότησης σταθερών σχημάτων διοίκησης.

Το αδιέξοδο των κυβερνητικών συνασπισμών και οι αριθμοί. Οι αριθμητικοί συσχετισμοί καθιστούν τη διερεύνηση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση. Ο παραδοσιακός συνασπισμός μεταξύ Χριστιανοδημοκρατών και σοσιαλδημοκρατών συγκεντρώνει συνολικά μόλις το 32% των προτιμήσεων, ποσοστό που αντιστοιχεί σε λιγότερο από το ένα τρίτο του εκλογικού σώματος. Αντίστοιχα, μια πιθανή τριμερής συνεργασία Πρασίνων, SPD και Linke φτάνει μόλις στο 35%, παραμένοντας μακριά από τον στόχο της αυτοδυναμίας.

Στον αντίποδα, τα κόμματα που τοποθετούνται στα πολιτικά άκρα (AfD, Die Linke και BSW) συγκεντρώνουν αθροιστικά το 43% των ψήφων. Δεδομένου ότι ένα ποσοστό της τάξης του 16% κατευθύνεται σε κόμματα που μένουν κάτω από το εκλογικό όριο του 5%, το πραγματικό όριο για κοινοβουλευτική πλειοψηφία τοποθετείται γύρω στο 43%. Ωστόσο, ακόμη και ένας διευρυμένος τριμερής συνασπισμός CDU/CSU, Πρασίνων και SPD θα συγκέντρωνε οριακά το 45% των εδρών (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7387302_germania-istoriko-probadisma-9-monadon-gia-afd-symfona-me-dimoskopisi-toy-insa).

Πώς ένα νέο βιβλίο προβλέπει την Alice Weidel καγκελάριο το 2033 μ.Χ.; Γερμανία – Ένα νέο πολιτικό βιβλίο επιχειρεί να σκιαγραφήσει το τοπίο στη χώρα στην περίπτωση που η Alice Weidel αναλάβει την Καγκελαρία, με την στήριξη του συντηρητικού κόμματος.

Το έργο, γραμμένο από τον δημοσιογράφο Justus Bender, αναλύει τον τρόπο με τον οποίο οι δημοκρατικοί θεσμοί θα μπορούσαν να διαβρωθούν σταδιακά μέσα από έναν φαινομενικά νόμιμο κρατικό μετασχηματισμό.

Τα σημαντικότερα με μια ματιά. Το βιβλίο προδιαγράφει υποθετική εκλογική νίκη του AfD με ποσοστό 36% το έτος 2033 μ.Χ. Η συγκυβέρνηση πραγματοποιείται με το CDU, με κεντρικό πρόσωπο τον Jens Spahn. Μετά την κατάρρευση του συνασπισμού, το AfD εκτοξεύεται στο 45% των δημοσκοπήσεων. Η άνοδος της Alice Weidel στην εξουσία.

Στο σενάριο που παρουσιάζει ο Justus Bender στο βιβλίο του «Deutschland 2033 μ.Χ.», το πολιτικό σκηνικό της χώρας ανατρέπεται πλήρως. Το AfD καταφέρνει να συγκεντρώσει το 36% των ψήφων, αναγκάζοντας το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα να επαναπροσδιορίσει τη στάση του. Η Alice Weidel σχηματίζει κυβέρνηση συνασπισμού με το CDU, ανοίγοντας τον δρόμο για τη ριζική αλλαγή της κρατικής δομής.

Ο Jens Spahn εμφανίζεται ως ο πολιτικός που ηγείται της προσπάθειας από την πλευρά της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης, λειτουργώντας ως ο ευέλικτος εταίρος σε έναν αμφιλεγόμενο συνασπισμό. Η κίνηση αυτή παρουσιάζεται στο βιβλίο ως η απελπισμένη προσπάθεια ενός αποδυναμωμένου κόμματος να παραμείνει στο επίκεντρο των εξελίξεων.

Ο μετασχηματισμός του κράτους και οι θεσμικές αλλαγές. Με την ανάληψη των καθηκόντων της, η νέα κυβέρνηση ξεκινά άμεσα την υλοποίηση της ατζέντας της. Ο συγγραφέας περιγράφει πώς η ποινικοποίηση των λεγόμενων ψευδών ειδήσεων χρησιμοποιείται ως εργαλείο, με τον Hans-Georg Maassen, στον ρόλο του Ομοσπονδιακού Εισαγγελέα, να διατάσσει έρευνες σε δημοσιογραφικές αίθουσες. Παράλληλα, ο υπουργός Υγείας του AfD προχωρά στην αδρανοποίηση της επιτροπής εμβολιασμών.

Η εγχώρια υπηρεσία πληροφοριών, το Verfassungsschutz, διακόπτει την παρακολούθηση του ακροδεξιού κόμματος, νομιμοποιώντας πλήρως τη δράση του. Το κλίμα εκφοβισμού οδηγεί πολλούς μετανάστες, κυρίως από τη Συρία και το Αφγανιστάν, στην απόφαση να εγκαταλείψουν τη χώρα φοβούμενοι αυστηρά αντίποινα και επισφαλείς συνθήκες στα κέντρα απέλασης.

Οι παραλληλισμοί με το 1.933 μ.Χ. και η αλλαγή στο CDU. Ο τίτλος του βιβλίου αποτελεί μια σαφή αναφορά στη χρονιά που ο Χίτλερ ανέλαβε την εξουσία, ωστόσο ο Bender αποφεύγει την άμεση ταύτιση του AfD με το ιστορικό παρελθόν. Αντίθετα, εστιάζει στις δομικές ομοιότητες και στην εσφαλμένη αντίληψη του κατεστημένου ότι ένα ακραίο κόμμα θα απομυθοποιηθεί μόλις αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες.

Σύμφωνα με το αφήγημα, η εποχή για μια τέτοια συγκυβέρνηση δεν ήταν ώριμη το 2029 μ.Χ. Όμως, το 2033 μ.Χ., στελέχη όπως ο Friedrich Merz έχουν αποσυρθεί από το προσκήνιο. Η νέα γενιά του CDU υιοθετεί την άποψη ότι η πολιτική απομόνωση του AfD κοστίζει πολύτιμους ψηφοφόρους, προκρίνοντας τελικά τη συνεργασία.

Ο ρόλος των μέσων ενημέρωσης και η πολιτική κρίση. Το τοπίο της ενημέρωσης περιγράφεται ριζικά αλλαγμένο, με την κυριαρχία των σύντομων βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα να αντικαθιστά τον ορθολογικό διάλογο. Η συναισθηματική φόρτιση κυριαρχεί, ενώ τα δημόσια ραδιοτηλεοπτικά μέσα αναγκάζονται υπό ασφυκτική πολιτική πίεση να αναστείλουν τις ερευνητικές τους εκπομπές. Τα μεγάλα ειδησεογραφικά δίκτυα βλέπουν το κοινό τους να συρρικνώνεται δραματικά.

Η πολιτική ένταση κορυφώνεται όταν η Julia Klöckner, ως Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Βουλής και σφοδρή πολέμιος της συνεργασίας, καταγράφει τον εαυτό της να κλαίει στο κοινοβούλιο μετά την υπογραφή της συμφωνίας. Το γεγονός αυτό προκαλεί ένα τεράστιο κύμα συμπαράστασης από τους πολίτες.

Η πτώση του συνασπισμού και η στρατηγική της «λαϊκής καγκελαρίου». Η συμβίωση των δύο κομμάτων αποδεικνύεται βραχύβια, καθώς οι απανωτές κρίσεις φθείρουν τη συνεργασία. Η χαριστική βολή δίνεται από ένα ομοφοβικό διαδικτυακό μήνυμα που στοχοποιεί τον Jens Spahn. Η άρνηση της Καγκελαρίου να ζητήσει συγγνώμη οδηγεί το CDU στην απόφαση να αποσύρει τους υπουργούς του.

Η Alice Weidel επιλέγει να παραμείνει στη θέση της ως ηγέτιδα μιας κυβέρνησης μειοψηφίας. Υιοθετώντας τον τίτλο της «λαϊκής καγκελαρίου», απελευθερώνεται από τους περιορισμούς του CDU. Το βιβλίο ολοκληρώνεται την παραμονή της Πρωτοχρονιάς μπροστά από την Πύλη του Βρανδεμβούργου, όπου ανακοινώνει ότι η δημοτικότητα του κόμματος έχει αγγίξει το 45%, ζητώντας νέες εκλογές.

Η απάντηση των παραδοσιακών κομμάτων. Ο Justus Bender τονίζει μέσω της ανάλυσής του, η οποία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις C.H. Beck, ότι τα παραδοσιακά κόμματα σφάλλουν προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν το AfD με συμβατικά επιχειρήματα. Οι έλεγχοι γεγονότων δεν επαρκούν, καθώς η δύναμη του κόμματος βασίζεται στη διαχείριση των συναισθημάτων των ψηφοφόρων.

Ως θετικό παράδειγμα αντιμετώπισης τέτοιων φαινομένων, ο συγγραφέας αναφέρει την στάση πολιτικών όπως ο Cem Özdemir, ο οποίος είχε μιλήσει ανοιχτά για υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα χωρίς παρωπίδες. Ωστόσο, η έλλειψη τέτοιων φωνών αφήνει πεδίο δράσης στην ακροδεξιά, η οποία εκμεταλλεύεται τις ανησυχίες των πολιτών που νιώθουν ότι η πολιτική τάξη τους αγνοεί (httpshttps://www.grland.com/el/world/senario-kyvernisis-afd-germania-0926//).

Ο «Πόλεμος μνήμης» στην Γερμανία: Η AfD επιχειρεί ιστορική αναθεώρηση διεκδικώντας την εξουσία στην ανατολή. Λιγότερος Χίτλερ, περισσότερος Μπίσμαρκ, περιορισμός της κρατικής χρηματοδότησης για την «αντιγερμανική» τέχνη και έμφαση σε μια «πατριωτική» πολιτική.

Η Γερμανία βρίσκεται μπροστά σε μια εκλογική αναμέτρηση που δεν αφορά μόνο το μεταναστευτικό, την οικονομία ή την ασφάλεια. Στην Σαξονία-Άνχαλτ συγκρούονται δύο διαφορετικές αντιλήψεις για το ίδιο το γερμανικό παρελθόν: από την μία η μεταπολεμική παράδοση της διαρκούς αντιμετώπισης των εγκλημάτων του ναζισμού και από την άλλη η προσπάθεια της ακροδεξιάς AfD να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο διδάσκεται και θυμάται η γερμανική ιστορία.

Η Alternative für Deutschland (Εναλλακτική για την Γερμανία) προηγείται στις δημοσκοπήσεις ενόψει των κρατιδιακών εκλογών της 6^ης Σεπτεμβρίου και διεκδικεί για πρώτη φορά την ανάληψη της διακυβέρνησης ενός γερμανικού κρατιδίου στην μεταπολεμική εποχή.

Πρόσφατες δημοσκοπήσεις την τοποθετούν περίπου στο 40%, ενώ ο επικεφαλής υποψήφιός της, Ούλριχ Ζίγκμουντ, εμφανίζεται ως το πρόσωπο μιας εκστρατείας που επιχειρεί να συνδυάσει τον εθνικισμό με ένα πιο «φιλικό» και επικοινωνιακά σύγχρονο προφίλ. Στο επίκεντρο βρίσκεται όμως κάτι βαθύτερο: η Erinnerungskultur, δηλαδή η γερμανική «κουλτούρα μνήμης» γύρω από τον ναζισμό, το Ολοκαύτωμα και τα εγκλήματα του Τρίτου Ράιχ.

«Ένα σύμπλεγμα ενοχής». Στο προεκλογικό της πρόγραμμα η AfD επιτίθεται στην κυρίαρχη αντίληψη της γερμανικής μνήμης, υποστηρίζοντας ότι η χώρα έχει εγκλωβιστεί σε μια αντίληψη «ενοχής» και ότι απαιτείται μια νέα, περισσότερο πατριωτική προσέγγιση της ιστορίας. Η πρόταση δεν αφορά την κατάργηση της διδασκαλίας του Εθνικοσοσιαλισμού. Αφορά, όμως, την αλλαγή της αναλογίας και της έμφασης.

Ο Χανς-Τόμας Τίλσναϊντερ, από τα πιο επιδραστικά στελέχη της AfD στην Σαξονία-Άνχαλτ και βασικός διαμορφωτής της πολιτιστικής της πολιτικής, έχει συνοψίσει την προσέγγιση με την φράση: «Περισσότερος Μπίσμαρκ, λιγότερος Χίτλερ».

Με άλλα λόγια, το κόμμα θέλει να δώσει μεγαλύτερο βάρος στην ιστορία της Γερμανίας πριν από τον 20ό Αιώνα μ.Χ., στην ενοποίηση του 1.871 μ.Χ. και σε πρόσωπα όπως ο Ότο φον Μπίσμαρκ, ενώ παράλληλα να περιορίσει τον κεντρικό ρόλο που έχει αποκτήσει η ναζιστική περίοδος στην γερμανική ιστορική εκπαίδευση.

Η ίδια η AfD παρουσιάζει την πρόταση ως προσπάθεια να αποκατασταθεί μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της γερμανικής ιστορίας. Οι επικριτές της, ωστόσο, τη θεωρούν μέρος ενός ευρύτερου ιστορικού αναθεωρητισμού, με στόχο να μετατοπιστεί το κέντρο βάρους από τα εγκλήματα του ναζισμού προς μια περισσότερο εθνικιστική αφήγηση.

Από την «κουλτούρα ενοχής» στην «πατριωτική» ιστορία. Η AfD θέλει παράλληλα να ενισχύσει την προβολή της γερμανικής εθνικής ιστορίας στα σχολεία, να υψώνεται η γερμανική σημαία κάθε εργάσιμη ημέρα στα δημόσια σχολεία και να δοθεί μεγαλύτερη σημασία στην διατήρηση μνημείων προς τιμήν των Γερμανών στρατιωτών.

Η επιλογή αυτή έχει ιδιαίτερο βάρος σε μια χώρα όπου η μεταπολεμική δημοκρατία οικοδομήθηκε σε μεγάλο βαθμό πάνω στην αντίληψη ότι η αντιμετώπιση του ναζιστικού παρελθόντος δεν αποτελεί απλώς ιστορική υποχρέωση αλλά βασικό στοιχείο της δημοκρατικής της ταυτότητας. Η AfD αμφισβητεί ακριβώς αυτή την ισορροπία.

Ο Ούλριχ Ζίγκμουντ, ο 35χρονος υποψήφιος του κόμματος για την πρωθυπουργία της Σαξονίας-Άνχαλτ, υποστηρίζει ότι οι Γερμανοί πρέπει να μπορούν να αισθάνονται υπερήφανοι για την χώρα τους και να διδάσκονται ολόκληρη την ιστορία της, «με όλα τα υψηλά και τα χαμηλά της». «Θέλουμε να το πάρουμε πίσω», έχει δηλώσει, υποστηρίζοντας ότι η γερμανική ιστορία εκτείνεται εκατοντάδες χρόνια πριν από τον ναζισμό και δεν μπορεί να περιορίζεται σε αυτόν.

Η τέχνη ως νέο πεδίο μάχης. Η ίδια σύγκρουση μεταφέρεται από τα σχολικά βιβλία στα μουσεία, τα θέατρα και τις αίθουσες τέχνης. Στο πρόγραμμα της AfD υπάρχει ειδική ενότητα με τίτλο «Προώθηση του πατριωτισμού – όχι κρατικό χρήμα για αντιγερμανική τέχνη και πολιτισμό».

Το κόμμα υποστηρίζει ότι οι κρατικές επιχορηγήσεις θα πρέπει να κατευθύνονται σε πολιτιστικές δράσεις που συμβάλλουν στην ενίσχυση της γερμανικής ταυτότητας και ζητά από τους αποδέκτες δημόσιας χρηματοδότησης να δηλώνουν ότι σέβονται την γερμανική εθνική κουλτούρα.

Εδώ βρίσκεται και ένας από τους πιο ευαίσθητους ιστορικούς παραλληλισμούς. Όταν οι ναζί αποφάσιζαν ποια τέχνη ήταν «γερμανική» Το ναζιστικό καθεστώς δεν περιορίστηκε στον πολιτικό και κοινωνικό έλεγχο. Επιχείρησε να επιβάλει και το δικό του πρότυπο για το τι θεωρείται «γερμανική» τέχνη.

Το 1.937 μ.Χ. οι ναζί οργάνωσαν στο Μόναχο την περίφημη «Έκθεση Εκφυλισμένης Τέχνης» – Entartete Kunst –, παρουσιάζοντας ως παρακμιακά, «αντιγερμανικά» και πολιτισμικά ανεπιθύμητα έργα μοντερνιστών καλλιτεχνών.

Στο στόχαστρο βρέθηκαν καλλιτέχνες όπως ο Πάουλ Κλέε, ο Βασίλι Καντίνσκι και ο Έρνστ Λούντβιχ Κίρχνερ, ενώ έργα κατασχέθηκαν από μουσεία και πολλές φορές καταστράφηκαν ή πωλήθηκαν στο εξωτερικό.

Η ιστορική αναλογία δεν σημαίνει ότι η AfD εφαρμόζει ακριβώς την ναζιστική πολιτική. Σημαίνει, όμως, ότι η σημερινή συζήτηση για το ποια τέχνη είναι αρκετά «γερμανική» αποκτά ιδιαίτερο βάρος σε μια χώρα με αυτό το ιστορικό παρελθόν.

Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο οι επικριτές της AfD θεωρούν την πολιτιστική της ατζέντα ιδιαίτερα ανησυχητική. Το κόμμα δεν προτείνει την απαγόρευση της τέχνης, αλλά θέλει να αλλάξει τα κριτήρια με τα οποία το κράτος επιλέγει ποια έργα και ποιοι πολιτιστικοί οργανισμοί θα χρηματοδοτούνται.

Στην Σαξονία-Άνχαλτ, στο στόχαστρο έχει βρεθεί μεταξύ άλλων το Bauhaus του Ντέσαου, ένα από τα σημαντικότερα σύμβολα της γερμανικής και ευρωπαϊκής μοντέρνας τέχνης και αρχιτεκτονικής.  Η AfD έχει επικρίνει την αισθητική και τον διεθνιστικό χαρακτήρα του κινήματος, αν και στελέχη της έχουν δηλώσει ότι το Bauhaus δεν θα κλείσει εάν το κόμμα αναλάβει την εξουσία.

Η ειρωνεία είναι ότι το Bauhaus είχε βρεθεί ήδη στο στόχαστρο των ναζί. Το 1.933 μ.Χ. έκλεισε υπό την πίεση του καθεστώτος και πολλοί από τους εκπροσώπους του κινήματος εκδιώχθηκαν, ενώ η μοντέρνα τέχνη και αρχιτεκτονική αντιμετωπίστηκαν ως αντίθετες προς την αισθητική και την ιδεολογία του ναζιστικού κράτους. Η σημερινή αντιπαράθεση γύρω από το Bauhaus επαναφέρει έτσι μια ιδιαίτερα φορτισμένη ιστορική μνήμη.

Από τον Χίτλερ στον Μπίσμαρκ. Η αλλαγή στην εκπαίδευση και στον πολιτισμό αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας της AfD να αναδιαμορφώσει το γερμανικό εθνικό αφήγημα. Η λογική είναι σαφής: Η Γερμανία δεν πρέπει να αντιμετωπίζει την ιστορία της αποκλειστικά μέσα από το πρίσμα του ναζισμού και των εγκλημάτων του.

Αντίθετα, πρέπει να αναδεικνύει περισσότερο τις περιόδους κατά τις οποίες η χώρα γνώρισε πολιτική, επιστημονική και πολιτιστική ανάπτυξη. Ο Μπίσμαρκ, η γερμανική ενοποίηση του 1.871 μ.Χ., ο Λούθηρος, ο Νίτσε και άλλες μορφές της γερμανικής ιστορίας αποκτούν έτσι μεγαλύτερη θέση στην αφήγηση που προτείνει το κόμμα.

Για τους υποστηρικτές της AfD πρόκειται για προσπάθεια απαλλαγής από μια διαρκή εθνική αυτοϋποτίμηση. Για τους επικριτές της, πρόκειται για μια προσπάθεια να αποδυναμωθεί η μεταπολεμική «κουλτούρα μνήμης» και να δημιουργηθεί μια περισσότερο εθνικιστική εκδοχή της γερμανικής ταυτότητας.

Το παρελθόν του κόμματος ρίχνει τις σκιές του. Οι ανησυχίες δεν προκύπτουν μόνο από το σημερινό εκλογικό πρόγραμμα. Στο παρελθόν, ανώτερα στελέχη της AfD έχουν προκαλέσει αντιδράσεις με δηλώσεις για τον τρόπο με τον οποίο η Γερμανία αντιμετωπίζει την ναζιστική περίοδο.

Το 2018 μ.Χ. ο τότε συν-αρχηγός του κόμματος Αλεξάντερ Γκάουλαντ είχε χαρακτηρίσει τη ναζιστική περίοδο «κουτσουλιά» στην κατά τα άλλα ένδοξη ιστορία της Γερμανίας.  Έναν χρόνο νωρίτερα, ο Μπιορν Χέκε είχε χαρακτηρίσει το Μνημείο του Ολοκαυτώματος στο Βερολίνο «μνημείο ντροπής» και είχε ζητήσει μια «στροφή» στη γερμανική κουλτούρα μνήμης.

Η AfD απορρίπτει τις συγκρίσεις με τον Εθνικοσοσιαλισμό και χαρακτηρίζει τους ισχυρισμούς περί εξτρεμισμού πολιτικά υποκινούμενες επιθέσεις.  Ωστόσο, στην Σαξονία-Άνχαλτ το τοπικό παράρτημα του κόμματος χαρακτηρίζεται από τις γερμανικές υπηρεσίες προστασίας του Συντάγματος ως «σίγουρα ακροδεξιό εξτρεμιστικό».

Σε εθνικό επίπεδο, η γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πολιτικής Αγωγής περιγράφει την AfD ως κόμμα που τοποθετείται από τον δεξιό λαϊκισμό έως την ακροδεξιά, με εθνικιστικές και εθνοφυλετικές τάσεις στο εσωτερικό της.

Η υπόθεση Σέλνερ και η «επανεμετανάστευση». Το ζήτημα περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από τις επαφές στελεχών της AfD με τον Αυστριακό ακροδεξιό ακτιβιστή Μάρτιν Σέλνερ, ο οποίος συμμετείχε σε συνάντηση στο Πότσνταμ το 2023 μ.Χ., στην οποία βρέθηκαν και στελέχη της AfD, μεταξύ των οποίων ο Ζίγκμουντ.

Ο Σέλνερ έχει συνδεθεί με την ιδέα της «επανεμετανάστευσης», όρο που στην ευρύτερη ακροδεξιά ρητορική χρησιμοποιείται για πολιτικές μαζικής επιστροφής ή απομάκρυνσης μεταναστών και ανθρώπων με μεταναστευτικό υπόβαθρο.

Η AfD υποστηρίζει ότι οι σχετικές πολιτικές της θα εφαρμόζονται στο πλαίσιο του νόμου και αφορούν κυρίως παράτυπους μετανάστες και εγκληματίες. Ο Ζίγκμουντ έχει δηλώσει ότι δεν διατηρεί πλέον επαφή με τον Σέλνερ και ότι η συνάντηση στο Πότσνταμ ήταν η μοναδική φορά που τον είχε συναντήσει.

Η κρίσιμη μάχη της 6ης Σεπτεμβρίου. Η Σαξονία-Άνχαλτ μπορεί να αποτελέσει το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα τεστ για το κατά πόσο η AfD μπορεί να μετατρέψει την εκλογική της επιτυχία σε πραγματική κυβερνητική εξουσία. Τα υπόλοιπα κόμματα έχουν αποκλείσει την συμμετοχή σε κυβέρνηση συνασπισμού με την AfD.

Εάν, όμως, το κόμμα εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία, θα αποκτήσει τον έλεγχο κρίσιμων τομέων όπως η εκπαίδευση, ο πολιτισμός και η αστυνομία. Και τότε η συζήτηση για την ιστορία δεν θα είναι πλέον θεωρητική.

Για πρώτη φορά στην μεταπολεμική Γερμανία, ένα ακροδεξιό κόμμα που βρίσκεται στην κορυφή των δημοσκοπήσεων διεκδικεί τη δυνατότητα να εφαρμόσει από την κυβέρνηση τη δική του εκδοχή για το παρελθόν, τον πολιτισμό και την εθνική ταυτότητα.

Η AfD θα έχει τη δυνατότητα να μετατρέψει σε κυβερνητική πολιτική την πρότασή της για μια «πατριωτική στροφή»: από τον τρόπο που διδάσκεται ο Χίτλερ και ο Εθνικοσοσιαλισμός μέχρι την χρηματοδότηση θεάτρων και μουσείων, την διαχείριση των μνημείων και το τι θεωρείται τμήμα της γερμανικής εθνικής ταυτότητας.

Αυτό είναι ένα ακόμη θέμα εκτός των άλλων προτάσεων της AfD για την μετανάστευση και την οικονομία, που κάνει τις εκλογές της Σαξονίας-Άνχαλτ σημαντικές πολύ πέρα από τα όρια του συγκεκριμένου κρατιδίου (https://www.skai.gr/news/world/germania-i-afd-thelei-ligotero-xitler-perissotero-mpismark-i-maxi-gia-tin-istoriki-mnimi).

Το Πατριωτικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία AfD τάχθηκε υπέρ της άρσης των κυρώσεων κατά της Ρωσίας. "Πιστεύω ότι οι κυρώσεις, σε οποιαδήποτε μορφή, είναι άσκοπες και, πάνω απ' όλα, έχουν προκαλέσει τεράστια ζημιά στην ίδια την γερμανική οικονομία", απάντησε ο ηγέτης του AfD.

Ο Tino Chroupalla, συμπρόεδρος του πατριωτικού κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD), το οποίο κέρδισε τις εκλογές σε κρατίδια της Γερμανίας, ζήτησε την άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Ο Tino Chroupalla μίλησε στην εκπομπή Markus Lanz στο τηλεοπτικό κανάλι ZDF. Ο Tino Chroupalla ρωτήθηκε εάν θα άρει όλες τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας.

«Ναι. Πιστεύω ότι οι κυρώσεις, σε οποιαδήποτε μορφή, είναι άσκοπες και, πάνω απ' όλα, έχουν προκαλέσει τεράστια ζημιά στην ίδια την γερμανική οικονομία», απάντησε ο ηγέτης του AfD. Νωρίτερα, η δεύτερη επικεφαλής της Εναλλακτικής για την Γερμανία, Alice Weidel, υποσχέθηκε να αλλάξει την πορεία της Γερμανίας απέναντι στην Ουκρανία και την Ρωσία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898217/to-patriotiko-komma-enallaktiki-gia-ti-germania-afd-taxthike-yper-tis-arsis-ton-kyroseon-kata-tis-rosiasi).

Σκληρή σύγκρουση στην Bundestag - Σε πανικό ο Merz: Το AfD σχεδιάζει εθνοκάθαρση - Weidel: Είσαι τελειωμένος. Αναφερόμενος στον όρο «Remigration», ο Merz κατηγόρησε επίσης την AfD ότι επιδιώκει να εφαρμόσει «εθνοκάθαρση» με βάση την καταγωγή και το χρώμα του δέρματος.

Τρεις ημέρες μετά την εκλογική συντριβή του CDU και τον σαρωτικό εκλογικό θρίαμβο της AfD στη Σαξωνία-Άνχαλτ, ο καγκελάριος της Γερμανίας Friedrich Merz (CDU) εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του κόμματος στη Bundestag.

Κατά τη γενική συζήτηση για τον προϋπολογισμό, κατηγόρησε την AfD για «περιφρόνηση των δημοκρατικών μας θεσμών». «Θέλετε να αποσταθεροποιήσετε τη χώρα μας», δήλωσε ο επικεφαλής του CDU.

Αναφερόμενος στον όρο «Remigration», ο Merz κατηγόρησε επίσης την AfD ότι επιδιώκει να εφαρμόσει «εθνοκάθαρση» με βάση την καταγωγή και το χρώμα του δέρματος. Κατά τηΝ διάρκεια της ομιλίας του, ο Merz διακόπηκε επανειλημμένα από φωνές και παρεμβάσεις βουλευτών της AfD.

Weidel: «Το τέλος είναι εδώ». Νωρίτερα, η επικεφαλής της AfD Alice Weidel, η οποία ήταν η πρώτη ομιλήτρια στη συζήτηση, δήλωσε ότι, κατά την άποψή της, ο κυβερνητικός συνασπισμός CDU-SPD έχει πλέον φτάσει στο τέλος του.

«Οι ψηφοφόροι στη Σαξονία-Άνχαλτ σας το ξεκαθάρισαν με όλη την σαφήνεια, στην γλώσσα του δημοκρατικού κυρίαρχου λαού: Το μαύρο-κόκκινο τελείωσε», δήλωσε. Όπως υποστήριξε, οι πολίτες θέλουν αλλαγή πολιτικής και όχι συνέχιση της ίδιας πορείας.

«Αυτή η συνέχιση της ίδιας πολιτικής και η επιστροφή στην κανονικότητα ισοδυναμούν με δήλωση παράδοσης για τον συνασπισμό σας», τόνισε η Weidel.  Ο Γερμανός καγκελάριος υποστήριξε ότι η AfD δεν θα εξασφαλίσει ποτέ απόλυτη πλειοψηφία στην Γερμανία.

Η πρώτη αναμέτρηση Merz – Weidel μετά τον εκλογικό σεισμό. Πρόκειται για την πρώτη απευθείας πολιτική αναμέτρηση των Merz και Weidel μετά την σαρωτική νίκη της AfD στις εκλογές στην Σαξονία-Άνχαλτ. Η AfD υπερδιπλασίασε το ποσοστό που είχε καταγράψει το 2021 μ.Χ. και αναδείχθηκε πρώτο κόμμα με 43,8% των ψήφων.

Η AfD θα μπορούσε πλέον, με την στήριξη του Bündnis Sahra Wagenknecht (BSW), να σχηματίσει κυβέρνηση. Ωστόσο, παραμένει αβέβαιο εάν το BSW θα δεχθεί να συμμετάσχει σε μια τέτοια κυβερνητική συνεργασία. Την ίδια στιγμή, το CDU υπέστη βαριά εκλογική ήττα, χάνοντας σχεδόν 20 ποσοστιαίες μονάδες και περιοριζόμενο στο 17,2% (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898299/skliri-sygkrousi-stin-bundestag-se-paniko-o-merz-to-afd-sxediazei-ethnokatharsi-weidel-eisai-teleiomenosasi).

Όλεθρος: Ετοιμάζουν νέο Σεράγεβο – Γιατί η Δύση χρειάζεται μια «στημένη» ρωσική επίθεση, μαύρο σχέδιο Merz – Zelensky. Η ΕΕ δεν έχει πρώτες ύλες, δεν έχει ενέργεια, παρά μόνον χρέη και έχει γεμίσει μετανάστες – Τι να την κάνει η Ρωσία.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Sergey Lavrov δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο προκλήσεων από την Ευρώπη εναντίον της Ρωσίας, παρόμοιων με την δολοφονία του Αρχιδούκα Franz Ferdinand στο Σεράγεβο το 1914 ή την πυρκαγιά στο Reichstag το 1.933 μ.Χ., γεγονότα που συνδέονται με τις εξελίξεις οι οποίες οδήγησαν στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους.

Η Ευρώπη θεωρείται από πολλούς το επίκεντρο της παγκόσμιας ιστορίας, δήλωσε ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών σε συνέντευξή του στο Channel One, υποστηρίζοντας ότι, επί περίπου 500 χρόνια, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις ευημερούσαν σε μεγάλο βαθμό εις βάρος άλλων λαών και χωρών. «Εξακολουθούν να σέβονται τους προγόνους τους, οι οποίοι υπηρέτησαν πιστά τον ναζισμό και συμμετείχαν σε εγκλήματα πολέμου, και πιστεύουν ότι έπραξαν το σωστό.

Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο που υποστηρίζουν τόσο έντονα τον Volodymyr Zelenskyy, ο οποίος τώρα ξεθάβει τα λείψανα Ουκρανών ναζί εγκληματιών από ευρωπαϊκά νεκροταφεία στην Αυστρία, τη Ρουμανία και αλλού» σημείωσε ο υπουργός, αφήνοντας να εννοηθεί ότι πρόσωπα όπως ο νυν Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz θα μπορούσαν να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα τέτοιο σενάριο συζητείται εδώ και αρκετό καιρό μεταξύ αναλυτών και ειδικών στις πολιτικές επιστήμες. Συγκεκριμένα, ο ακαδημαϊκός των γερμανικών σπουδών Timofey Borisov εξήγησε πρόσφατα, μέσω του καναλιού του στο Telegram, γιατί, κατά την άποψή του, η κυβέρνηση του Friedrich Merz δαιμονοποιεί την Ρωσία.

«Ο Merz θέλει πραγματικά να παραμείνει στην εξουσία. Παρεμπιπτόντως, ο Volodymyr Zelensky αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς παραμένει στην εξουσία χωρίς εκλογές και χωρίς υψηλά ποσοστά αποδοχής. Παράνομα, αλλά παραμένει. Επειδή δέχθηκε “επίθεση από την Ρωσία”. Νομίζω ότι ο Merz θα ήθελε πολύ να επαναλάβει αυτό το τέχνασμα, αλλά δεν μπορεί.

Έτσι, πιάνεται από κάθε ευκαιρία που του παρουσιάζεται. Το μήνυμα που περνάει προς όλους είναι σαφές: “Δείτε πόσο ισχυρός είναι ο καγκελάριος της Γερμανίας και πώς αντιστέκεται στην ύπουλη και επιθετική Ρωσία”».

Υπό αυτή την έννοια, υποστήριξε, η προπαγάνδα του σημερινού συστημικού γερμανικού Τύπου δεν διαφέρει από την προπαγάνδα που, όπως ανέφερε, επικρατούσε πριν από τον Α’ και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Όλοι οι ίδιοι φόβοι, οι ίδιες ψευδαισθήσεις και οι ίδιοι μύθοι για την Ρωσία επανέρχονται στην επιφάνεια», ανέφερε, προσθέτοντας ότι ακόμη και Γερμανοί σατιρικοί έχουν ασχοληθεί εκτενώς με το θέμα, δημοσιεύοντας κολάζ που απεικονίζουν ένα ρωσικό πυρηνικό υποβρύχιο να “αναδύεται” στην λίμνη της Κωνσταντίας και συνοδεύοντάς τα με χιουμοριστικές προειδοποιήσεις ότι «ο Vladimir Putin πλησιάζει».

Εύλογο ερώτημα. Όλα αυτά εγείρουν, ωστόσο, ένα εύλογο ερώτημα: δεν θα έπρεπε να υπάρχει αυξημένη επιφυλακή απέναντι στο ενδεχόμενο μελλοντικών ευρωπαϊκών προκλήσεων, από την στιγμή που το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει αποκλείσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο;

«Αυτή η ιστορία των προκλήσεων μπορεί να ξεκινήσει μόνο για δύο λόγους», δήλωσε σε συνομιλία με το SP ο Vyacheslav Tetekin, επικεφαλής πολιτικός σύμβουλος του Προέδρου της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας και διδάκτωρ Ιστορικών Επιστημών. «Ο πρώτος είναι ότι οι Ευρωπαϊκές ελίτ πρέπει με κάποιον τρόπο να δικαιολογήσουν την παρέμβασή τους στην ρωσο-ουκρανική σύγκρουση, στο πλευρό του καθεστώτος του Κιέβου.

Πιο συγκεκριμένα, η επιθετικότητα του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας μέσω της Ουκρανίας πρέπει να δικαιολογηθεί με τον ισχυρισμό ότι, υποτίθεται, υπερασπίζονται την Ευρώπη από επιθέσεις στα μακρινά της περίχωρα. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι ο Παλαιός Κόσμος βρίσκεται σε ιδιαίτερα δύσκολη οικονομική κατάσταση. Οι Ευρωπαϊκές αντιρωσικές κυρώσεις έχουν πλήξει σοβαρά την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Γι’ αυτό και το ζήτημα της “εξωτερικής απειλής” προβάλλεται και ενισχύεται αυτή την περίοδο, προκειμένου να διατηρούνται σε εγρήγορση οι κοινωνικές ομάδες που είναι δυσαρεστημένες με αυτή την πολιτική. Η λογική είναι ότι, μπροστά σε μια υποτιθέμενη ανατολική απειλή, όλοι θα πρέπει να “σφίξουν το ζωνάρι τους”. Και έτσι, η πολιτική συνεχίζεται ως συνήθως».

«Υπάρχει και ένας τρίτος παράγοντας. Έχοντας χάσει —τουλάχιστον προσωρινά— την Αμερικανική στρατιωτική ομπρέλα που μέχρι πρότινος προστάτευε την Ευρώπη, αποφάσισαν να ανοικοδομήσουν την αμυντική τους βιομηχανία».

Ωστόσο, αυτό το σχέδιο είναι καταδικασμένο σε αποτυχία, επειδή η Ευρώπη δεν είναι οικονομικά σε θέση να εμπλακεί σε οποιαδήποτε σοβαρή ή παρατεταμένη στρατιωτική σύγκρουση.

Οι ευρωπαϊκές ελίτ, στην πραγματικότητα, δεν κρύβουν ιδιαίτερα το γεγονός ότι οι στρατοί τους είναι ανίκανοι να πολεμήσουν, πόσο μάλλον να αντιμετωπίσουν τηn Ρωσία. Είναι κατάλληλοι κυρίως για παρελάσεις και, στην καλύτερη περίπτωση, για αποικιακού τύπου επιχειρήσεις του 19ου αιώνα κάπου στην Ασία ή την Αφρική.

Επομένως, ο Sergey Lavrov έχει απόλυτο δίκιο όταν μιλά για προκλήσεις, διότι, σε γενικές γραμμές, η Ρωσία δεν έχει να απειλήσει. Η Ευρώπη δεν διαθέτει ούτε τις πραγματικές προϋποθέσεις ούτε τις αντικειμενικές δυνατότητες για να το πράξει. Δεν έχει πρώτες ύλες, δεν έχει ενέργεια, παρά μόνον χρέη και έχει γεμίσει μετανάστες.

Κίνδυνος αυθόρμητων εξελίξεων. Σύμφωνα με τον Vyacheslav Tetekin, καθαρά θεωρητικά, ένας κίνδυνος να υπάρξουν ευρωπαϊκές επιθέσεις ασφαλώς υπάρχει. Αλλά ας εξετάσουμε την πρόσφατη βακχική έξαρση που προσπάθησαν να δημιουργήσουν στην Ευρώπη γύρω από κάποια UAV στη Λειψία.

Υποτίθεται ότι αυτά τα drones πετούσαν παντού, ενώ στην πραγματικότητα δεν πετούσαν πουθενά, δεν προσγειώνονταν πουθενά και περιείχαν μόλις 50 γραμμάρια εκρηκτικών. Αυτό είναι απλώς γελοίο. Μια τέτοια πρωτογονικότητα μπορεί μόνο να μαρτυρά την ανικανότητα των ευρωπαϊκών υπηρεσιών πληροφοριών που ενορχήστρωσαν αυτή την προβοκάτσια.

Οι Αγγλοσάξονες θα μπορούσαν να το είχαν χειριστεί με μεγαλύτερη χάρη, αλλά οι Γερμανοί το διαχειρίστηκαν εντελώς αδέξια. Και, το σημαντικότερο, κάθε μεγάλη στρατιωτική σύγκρουση προηγείται πάντοτε από σοβαρή στρατιωτική και πολιτική προετοιμασία.

Η πρόκληση που αφορούσε την δολοφονία του Αρχιδούκα Franz Ferdinand στο Σεράγεβο δεν ήταν απροσδόκητη, αλλά λειτούργησε ως πυροκροτητής μόνο όταν όλα ήταν ήδη καλά προετοιμασμένα για την παγκόσμια έκρηξη. Το ίδιο συνέβη και το 1.939 μ.Χ., όταν οι Γερμανοί κατηγόρησαν τους Πολωνούς για υποτιθέμενη επίθεση στον ραδιοφωνικό σταθμό στο Gleiwitz.

Και αυτό ήταν μια καθαρή γερμανική πρόκληση, αλλά συνέβη ακριβώς όταν η Wehrmacht ήταν πλήρως προετοιμασμένη για πόλεμο, η στρατιωτική βιομηχανία του Τρίτου Ράιχ βρισκόταν σε πλήρη ανάπτυξη και ο γερμανικός πληθυσμός υποστήριζε πλήρως τον Führer.

Και, με ένα τίναγμα του γερμανικού δακτύλου, ο πολωνικός στρατός εξοντώθηκε γρήγορα και η γερμανική πολεμική μηχανή τέθηκε σε κίνηση σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στην προκειμένη περίπτωση, η Ευρώπη είναι εντελώς απροετοίμαστη για μια στρατιωτική αντιπαράθεση, όχι μόνο με τη Ρωσία, αλλά με οποιονδήποτε.

Οι Αγγλοσάξονες φωνάζουν πιο δυνατά, αλλά το ναυτικό τους, που κάποτε ήταν ο τρόμος των θαλασσών, είναι πλέον εντελώς αναποτελεσματικό. Και οι βρετανικές χερσαίες δυνάμεις είναι σημαντικά κατώτερες, αν όχι σε αριθμό, σίγουρα σε μαχητική ικανότητα, από τον στρατό της Λευκορωσίας.

Οι Γερμανοί προσπαθούν να αποκαταστήσουν τη βασική στρατιωτική τους ικανότητα, ενώ οι Γάλλοι μπορούν να διεξάγουν μόνο αστυνομικού τύπου επιχειρήσεις στις πρώην αποικίες τους, και ακόμη κι αυτό δεν είναι εγγυημένο. Έτσι, η Ευρώπη είναι απλώς γελοία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898390/olethros-etoimazoun-neo-seragevo-giati-i-dysi-xreiazetai-mia-stimeni-rosiki-epithesi-mayro-sxedio-merz-zelensky).

Ο Μερτς παραμένει επιφυλακτικός όσον αφορά την απαγόρευση του ακροδεξιού κόμματος AfD. Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δήλωσε την Τετάρτη ότι παραμένει επιφυλακτικός ως προς το αν η διαδικασία για την απαγόρευση του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) θα μπορούσε να επιτύχει, υποστηρίζοντας ότι τα πολιτικά κόμματα θα πρέπει αντ’ αυτού να επιδιώξουν να κερδίσουν ξανά τους ψηφοφόρους του. "Είμαι και παραμένω επιφυλακτικός ως προς το αν μια τέτοια διαδικασία απαγόρευσης μπορεί να επιτύχει", δήλωσε ο Μερτς σε δημοσιογράφους στο Βερολίνο.

Το κόμμα κατέλαβε την πρώτη θέση στις κρατιδιακές εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ την Κυριακή, με πρόγραμμα που προβλέπει περιορισμό της μετανάστευσης και αποκατάσταση των σχέσεων με τη Μόσχα. Η συζήτηση για το αν θα πρέπει να επιδιωχθεί η απαγόρευση της AfD έχει ενταθεί καθώς το κόμμα κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερη υποστήριξη.

"Δεν πιστεύω ότι η απαγόρευση αυτού του κόμματος θα έλυνε το πρόβλημα", δήλωσε ο Μερτς. "Η προτεραιότητα στην αντιμετώπιση της AfD πρέπει να είναι η πολιτική αντιπαράθεση με το κόμμα και η προσπάθεια να κερδίσουμε ξανά τους ψηφοφόρους του προς το πολιτικό κέντρο", σημείωσε, σύμφωνα με το Reuters. Ο Μερτς κατηγόρησε επίσης την AfD ότι θέτει σε κίνδυνο την γερμανική ευημερία λόγω της εχθρικής της στάσης απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

"Όποιος αμφισβητεί τη συμμετοχή της Γερμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όποιος θέλει να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ευρώ και τον χώρο Σένγκεν, θέτει σε σημαντικό κίνδυνο ένα μεγάλο μέρος της ευημερίας της χώρας μας", δήλωσε ο Μερτς (https://www.capital.gr/diethni/4015648/o-merts-paramenei-epifulaktikos-oson-afora-tin-apagoreusi-tou-akrodexiou-kommatos-afd/).

Σεισμός… Angela στην Γερμανία - Η Merkel «τελειώνει» Merz μετά τη συντριβή: «Η καρδιά μου ματώνει, stop στην εμμονή με AfD». «Σημείο καμπής» για τη γερμανική ιστορία βλέπει η Angela Merkel – Σκληρή κριτική στη στρατηγική του CDU απέναντι στο AfD – Σε βαθιά κρίση ο Friedrich Merz μετά την εκλογική συντριβή.

Σεισμό προκαλεί στη γερμανική πολιτική σκηνή η παρέμβαση της πρώην καγκελαρίου Angela Merkel, η οποία αμφισβήτησε ευθέως την στρατηγική πολιτικής απομόνωσης του AfD, την ώρα που τα εκλογικά αποτελέσματα στην Σαξονία-Άνχαλτ έχουν προκαλέσει ισχυρούς κραδασμούς στο πολιτικό κατεστημένο του Βερολίνου.

Η παρέμβαση της Merkel αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς προέρχεται από μια πολιτικό που επί χρόνια βρισκόταν στο επίκεντρο της γερμανικής πολιτικής και γνωρίζει όσο λίγοι τις ισορροπίες στο CDU. «Άλλωστε, αυτή η πολιτική απομόνωση δεν είναι αυτό που πείθει τους ανθρώπους. Πρέπει να πω τι θέλω για αυτή τη χώρα», δήλωσε χαρακτηριστικά η πρώην καγκελάριος, σύμφωνα με τη Handelsblatt.

Και δεν σταμάτησε εκεί. Η Merkel κάλεσε τα γερμανικά πολιτικά κόμματα να απαλλαγούν από την «εμμονή» τους με το AfD και να επικεντρωθούν στις πολιτικές που θέλουν να εφαρμόσουν για τη χώρα.

Η πρώην καγκελάριος παραδέχθηκε ότι τα αποτελέσματα των εκλογών στην Σαξονία-Άνχαλτ την «σόκαραν», χαρακτηρίζοντάς τα μάλιστα «σημείο καμπής» στην γερμανική ιστορία. Η φράση αυτή δεν είναι καθόλου αθώα.

Σε μια Γερμανία όπου το πολιτικό σύστημα επιχειρεί εδώ και χρόνια να κρατήσει το AfD εκτός κάθε πιθανής κυβερνητικής συνεργασίας, η εκλογική του ενίσχυση μετατρέπει την πολιτική απομόνωση σε ολοένα πιο δύσκολο εγχείρημα.

Για την Merkel, μάλιστα, η κατάσταση έχει και προσωπική διάσταση. «Ως μέλος του CDU, η καρδιά μου ματώνει», ανέφερε σχολιάζοντας την ήττα του κόμματός της. Το μήνυμα είναι σαφές: το παραδοσιακό πολιτικό οικοδόμημα της Γερμανίας τρίζει.

Το «τείχος προστασίας» απέναντι στο AfD δοκιμάζεται. Το CDU/CSU έχει υιοθετήσει μια ξεκάθαρη στρατηγική πολιτικού αποκλεισμού του AfD, γνωστή ως «τείχος προστασίας» (Brandmauer). Η λογική είναι απλή: καμία συνεργασία, καμία συνεννόηση και κανένα άνοιγμα προς το κόμμα. Ο καγκελάριος Friedrich Merz έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι το CDU δεν πρόκειται να συνεργαστεί ποτέ με το AfD.

Όμως τα εκλογικά δεδομένα δημιουργούν πλέον ένα εξαιρετικά δύσκολο πολιτικό πρόβλημα. Όσο αυξάνεται η επιρροή του AfD, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η πίεση πάνω στα παραδοσιακά κόμματα. Και κάπου εδώ βρίσκεται ο πραγματικός εφιάλτης για το Βερολίνο:

Τι γίνεται όταν η πολιτική δύναμη που όλοι αποκλείουν αποκτά ολοένα μεγαλύτερη εκλογική επιρροή; Την ίδια στιγμή, η θέση του Friedrich Merz εμφανίζεται ιδιαίτερα ευάλωτη μετά την ήττα του CDU στις εκλογές της Σαξονίας-Άνχαλτ.

Ο Γερμανός καγκελάριος έχει ήδη βρεθεί αντιμέτωπος με κρίση εμπιστοσύνης στο εσωτερικό του κόμματός του, ενώ η πολιτική του απήχηση φαίνεται να αποτελεί πλέον σοβαρό πρόβλημα για το ίδιο το CDU.

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το γεγονός ότι, σύμφωνα με τον Guardian, το πρόσωπο του Merz δεν εμφανιζόταν σε καμία προεκλογική αφίσα, ενώ κατά την επίσκεψή του στο Μαγδεμβούργο φέρεται να προστατεύτηκε προσεκτικά από την άμεση επαφή με το κοινό. Για έναν εν ενεργεία καγκελάριο, η εικόνα αυτή είναι πολιτικά εξαιρετικά βαριά. Και δημιουργεί ένα ερώτημα που πλέον δεν μπορεί εύκολα να αγνοήσει το Βερολίνο:

Μπορεί ο Merz να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων ή η γερμανική πολιτική έχει ήδη εισέλθει σε μια νέα, πολύ πιο επικίνδυνη εποχή; Η παρέμβαση της Merkel έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία οι παλιές πολιτικές βεβαιότητες μοιάζουν να καταρρέουν.

Το CDU βρίσκεται αντιμέτωπο με εκλογικές απώλειες, ο Merz δέχεται εσωκομματική πίεση και το AfD συνεχίζει να αποτελεί τον μεγάλο πονοκέφαλο για το πολιτικό σύστημα. Η πρώην καγκελάριος ουσιαστικά προειδοποιεί ότι η απλή πολιτική απομόνωση δεν αρκεί πλέον για να πείσει την κοινωνία.

Το πραγματικό στοίχημα είναι αν τα παραδοσιακά κόμματα μπορούν να προσφέρουν πειστικές απαντήσεις στα προβλήματα που απασχολούν τους Γερμανούς. Γιατί εάν δεν το καταφέρουν, η πολιτική κρίση μπορεί να βαθύνει.

Και τότε η Γερμανία ενδέχεται να βρεθεί μπροστά σε μια εξέλιξη που μέχρι πριν από λίγα χρόνια έμοιαζε αδιανόητη: Την οριστική ανατροπή των πολιτικών ισορροπιών που κυριάρχησαν στη χώρα επί δεκαετίες.

Αλλάζει η Γερμανία - «Γκρεμίζεται» ο Merz, απογειώνεται η AfD - Ραγίζει το μέτωπο κατά της ακροδεξιάς. Ενώπιον μιας νέας πολιτικής πραγματικότητας βρίσκεται η Γερμανία, καθώς η εντυπωσιακή άνοδος της AfD και η κατάρρευση του CDU, ανατρέπουν τις ισορροπίες που θεωρούνταν δεδομένες εδώ και χρόνια. Η εκλογική συντριβή των Χριστιανοδημοκρατών στη Σαξωνία-Anhalt, με την AfD να αγγίζει το 44% και το CDU να περιορίζεται στο 17,4%, αποτελεί ένα ηχηρό μήνυμα προς το Βερολίνο και προσωπικά προς τον Friedrich Merz.

Την ώρα που η γερμανική οικονομία παραμένει αντιμέτωπη με σοβαρές προκλήσεις, η κυβέρνηση δυσκολεύεται να πείσει τους ψηφοφόρους ότι διαθέτει απαντήσεις στα προβλήματα της χώρας. Η AfD εκμεταλλεύεται αυτή τη δυσαρέσκεια και, σύμφωνα με τους εθνικούς δημοσκοπικούς μέσους όρους, έχει πλέον περάσει μπροστά από το CDU/CSU.

Το αποτέλεσμα ανοίγει παράλληλα μια δύσκολη συζήτηση στο εσωτερικό της γερμανικής Δεξιάς και το ερώτημα που προκύπτει πλέον είναι μέχρι πού μπορεί να φτάσει η πολιτική απομόνωση της AfD και πόσο ακόμη μπορεί να αντέξει ο Merz την πίεση. Η άλλοτε σταθερή πολιτική ισορροπία της Γερμανίας δείχνει να ραγίζει, ενώ στο CDU αρχίζουν ήδη να πληθαίνουν τα ερωτήματα για την πορεία της κυβέρνησης και την ίδια την ηγεσία του καγκελαρίου.

Κατέρρευσε o Merz. Το αποτέλεσμα των εκλογών προκαλεί σοβαρό πρόβλημα στον καγκελάριο Friedrich Merz και στην Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU), καθώς το ποσοστό του κόμματος κατέρρευσε.

Ένα ποσοστό της τάξης του 44% θα αποτελούσε το υψηλότερο αποτέλεσμα που έχει καταγράψει ακροδεξιό πολιτικό κίνημα σε περιφερειακές ή εθνικές εκλογές στη Γερμανία μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Και μάλιστα πρόκειται για ένα κόμμα του οποίου το περιφερειακό τμήμα έχει χαρακτηριστεί εξτρεμιστικό από την υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας της Γερμανίας.

Το ποσοστό του CDU υποχώρησε ακόμη περισσότερο από ό,τι προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις πριν από τις εκλογές, καθώς μειώθηκε σε μόλις 17,4%, έχοντας χάσει πάνω από τους μισούς ψηφοφόρους του σε σχέση με τις προηγούμενες περιφερειακές εκλογές του 2021.

Όταν ο Merz διεκδικούσε για πρώτη φορά την ηγεσία του κόμματός του, το 2018, είχε δηλώσει ότι θα μείωνε στο μισό την εκλογική δύναμη της AfD. Αργότερα αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί από αυτή τη δήλωση, καθώς η AfD συνέχισε την αδιάκοπη άνοδό της.

Ωστόσο, οι πολιτικοί συσχετισμοί έχουν πλέον αντιστραφεί με εντυπωσιακή ταχύτητα εις βάρος του κεντροδεξιού κόμματός του. Πολλοί βουλευτές των Χριστιανοδημοκρατών σε ολόκληρη τη Γερμανία θα ανησυχούν πλέον για το πολιτικό τους μέλλον.

Οι εθνικοί μέσοι όροι των δημοσκοπήσεων δίνουν σήμερα το CDU στο 21% και την AfD στο 28%, αντιστρέφοντας ουσιαστικά τα ποσοστά που είχαν τα δύο κόμματα στις ομοσπονδιακές εκλογές του περασμένου έτους. Μόλις περίπου το ένα τρίτο των Γερμανών στηρίζει πλέον τα δύο κόμματα, το CDU και το κεντροαριστερό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD), που συγκροτούν από κοινού την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Τριγμοί στο ανάχωμα απέναντι στην AfD. Οι ελπίδες της AfD να αναλάβει την εξουσία στην Σαξονία-Άνχαλτ φαίνεται αρχικά να εξαρτώνται από την αριστερόστροφη εθνικιστική Συμμαχία Sahra Wagenknecht (BSW), η οποία σύμφωνα με τις προβλέψεις μόλις περνά το όριο του 5%, με 5,1%. Η ιδρύτρια του κόμματος, Sahra Wagenknecht, έχει αφήσει να εννοηθεί ότι το κόμμα της θα μπορούσε να απέχει από την ψηφοφορία για την εκλογή κυβέρνησης υπό την AfD και στη συνέχεια να τη στηρίζει κατά περίπτωση, ανάλογα με το θέμα.

Η Wagenknecht έχει εδώ και καιρό επικρίνει την πολιτική «πολιτικής απομόνωσης», βάσει της οποίας τα υπόλοιπα κόμματα αρνούνται να συνεργαστούν με την AfD, θεωρώντας την απειλή για τη δημοκρατία.

Ο Ulrich Siegmund, επικεφαλής της AfD στο κρατίδιο, δήλωσε επίσης ότι θα προσπαθήσει να προσελκύσει βουλευτές από άλλα κόμματα. Και αυτό δεν αποτελεί κενή απειλή. Το πολιτικό ανάχωμα απέναντι στην AfD θα δοκιμαστεί πλέον στην πράξη, ενδεχομένως μέχρι τα όριά του.

Μια εναλλακτική περιφερειακή κυβέρνηση χωρίς την AfD θα απαιτούσε τη συναίνεση και ενδεχομένως τη συμμετοχή της άκρας Αριστεράς, την οποία επίσης παραδοσιακά απορρίπτει το CDU. Ορισμένα τοπικά στελέχη του CDU θα μπορούσαν ακόμη και να μετακινηθούν προς την AfD, προκειμένου να την αποτρέψουν από το να κυβερνήσει.

Οι επικριτές της πολιτικής αποκλεισμού στο εσωτερικό του CDU υποστηρίζουν ότι έχει αποδειχθεί αυτοκαταστροφική. Σε μια εποχή πολιτικού κατακερματισμού και συρρίκνωσης της στήριξης προς τα παραδοσιακά κόμματα, η συγκεκριμένη πολιτική αναγκάζει το CDU να μοιράζεται την εξουσία με αριστερόστροφα κόμματα, καταλήγοντας συχνά σε δυσλειτουργικούς κυβερνητικούς συνασπισμούς που βασίζονται στον μικρότερο κοινό παρονομαστή.

Οι ψηφοφόροι που επιθυμούν πιο συντηρητική πολιτική στρέφονται έτσι προς την AfD. Αντί να ανακόπτει τη ροή ψηφοφόρων προς την άκρα δεξιά, υποστηρίζουν οι επικριτές, η πολιτική αυτή την ενισχύει. Οι υποστηρικτές της συγκεκριμένης γραμμής στο CDU αντιτείνουν ότι στους κόλπους της AfD υπάρχουν εξτρεμιστικά στοιχεία που συνιστούν απειλή για τη δημοκρατική τάξη της Γερμανίας, ενώ η υποστήριξη του κόμματος προς τη Ρωσία και η εχθρική στάση του απέναντι στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ είναι για αυτούς απαράδεκτες.

Ασφυκτικές πιέσεις σε Merz από το CDU. Ο Merz θα δεχθεί πλέον έντονες πιέσεις από ορισμένα τμήματα του κόμματός του να εγκαταλείψει ή τουλάχιστον να χαλαρώσει την πολιτική αποκλεισμού της AfD. Είτε το κάνει είτε όχι, το CDU κινδυνεύει να διχαστεί. Η εντυπωσιακή νίκη της AfD αφήνει τον ίδιο τον Merz σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.

Στελέχη του CDU είχαν ήδη αρχίσει να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην ηγεσία του μετά τον προβληματικό ανασχηματισμό του καλοκαιριού. Τα ιστορικά χαμηλά ποσοστά δημοτικότητάς του συμπαρασύρουν το κόμμα προς την πολιτική απαξίωση.

Οι ψηφοφόροι φαίνεται να απομακρύνονται από την αλαζονική του στάση και από την αδυναμία του να υλοποιήσει όσα υποσχέθηκε με ιδιαίτερα φιλόδοξο τρόπο. Η πίεση για αλλαγή ηγεσίας θα μπορούσε να καταστεί αδύνατο να αγνοηθεί, ιδιαίτερα εάν το CDU καταγράψει νέες μεγάλες απώλειες και σε άλλες περιφερειακές εκλογές μέσα στον Σεπτέμβριο.

Ο Hendrik Wüst, πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας και 51 ετών, είναι το πρόσωπο που αξίζει να παρακολουθείται. Θα μπορούσε να προσφέρει μια αλλαγή γενιάς και να διευρύνει την απήχηση του κόμματος, ιδιαίτερα μεταξύ των γυναικών. Ωστόσο, είναι λιγότερο σαφές εάν θα μπορούσε ταυτόχρονα να προσελκύσει ξανά τους συντηρητικούς ψηφοφόρους και να αναζωογονήσει έναν κυβερνητικό συνασπισμό με την κεντροαριστερά.

Η Σαξωνία- Anhalt, πιο αγροτική και με μεγαλύτερο ποσοστό ηλικιωμένων κατοίκων, βρίσκεται στην πρώην Ανατολική Γερμανία και δεν αποτελεί αντιπροσωπευτική εικόνα για το σύνολο της χώρας. Ωστόσο, η δύναμη που κατέγραψε εκεί ένα εξτρεμιστικό κόμμα αποτελεί καταδίκη της αποτυχίας του πολιτικού κέντρου να δώσει πειστικές απαντήσεις στα προβλήματα της Γερμανίας, και ιδιαίτερα στη στάσιμη οικονομία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898120/seismos-angela-i-merkel-teleionei-ton-merz-meta-ti-syntrivi-sti-saksonia-i-kardia-mou-matonei-frintrix-paraitisou).

Πράκτορες της Στάζι, παγανιστές και πορνοστάρ: Το «άλλο πρόσωπο» της AfD. Αρκετές αμφιλεγόμενες προσωπικότητες ανάμεσα στους 39 βουλευτές που εξέλεξε η AfD στην Σαξονία-Ανχαλτ.

Ησαρωτική εκλογική επιτυχία της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) στην Σαξονία-Ανχαλτ, όπου το κόμμα άγγιξε την απόλυτη πλειοψηφία και διεκδικεί πλέον ανοιχτά τα ηνία της τοπικής κυβέρνησης, έφερε στην επιφάνεια μια βαθιά αντίφαση. Ενώ επί δεκατρία χρόνια από την ίδρυσή της επιχειρούσε να φιλοτεχνήσει το προφίλ μιας σοβαρής, συστημικής και ώριμης για διακυβέρνηση δύναμης, η νέα ομάδα που εισέρχεται στο τοπικό κοινοβούλιο αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική ταυτότητα, σημαδεμένη από σκοτεινές διαδρομές και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες.

Η στρατηγική αποστασιοποίησης από τον απροκάλυπτο νεοναζισμό και η προσπάθεια αποτίναξης του επίσημου χαρακτηρισμού του κόμματος ως «εξτρεμιστικής» οργάνωσης φάνηκε να αποδίδουν καρπούς στην κάλπη. Πλέον, ωστόσο, οι πολίτες του ανατολικογερμανικού κρατιδίου θα εκπροσωπούνται από έναν πρώην πράκτορα της κομμουνιστικής Στάζι, έναν φερόμενο ως θιασώτη του παγανισμού και έναν πρώην πρωταγωνιστή ερωτικών ταινιών. Τα πρόσωπα αυτά συγκαταλέγονται στους 39 βουλευτές που εξέλεξε η AfD, η οποία απέχει μόλις τρεις έδρες από την αυτοδυναμία και βρίσκεται σε θέση ισχύος για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Γερμανία: Η AfD πρέπει να κυβερνήσει στην Σαξονία-Ανχαλτ, δηλώνουν έξι στους δέκα. Στην πρώτη γραμμή της εκστρατείας βρέθηκε ο υποψήφιος για την πρωθυπουργία του κρατιδίου Ούλριχ Ζίγκμουντ, ένα προσιτό και επικοινωνιακό στέλεχος που κέρδισε το κοινό μέσα από την άμεση επαφή με τους πολίτες. Προερχόμενος από το κεντροδεξιό CDU, ο Ζίγκμουντ πρόβαλε επιτυχώς το κόμμα του ως τηην μόνη αξιόπιστη διέξοδο για τους συντηρητικούς ψηφοφόρους που δηλώνουν απογοητευμένοι από τις πολιτικές της ομοσπονδιακής κυβέρνησης υπό τον Φρίντριχ Μερτς.

Πράκτορες της Στάζι, παγανιστές και πορνοστάρ: Το «άλλο πρόσωπο» της AfD-1. Πίσω όμως από την βιτρίνα του Ζίγκμουντ, η λίστα των υποψηφίων περιλάμβανε πρόσωπα με εξαιρετικά ασυνήθιστο παρελθόν. Ο Φρανκ-Ρόναλντ Μπίσοφ, ο οποίος επικράτησε στην μονοεδρική περιφέρειά του, έχει παραδεχθεί ότι υπηρέτησε ως ανώτερος αξιωματικός της Στάζι. Επί δώδεκα χρόνια, ο 78χρονος σήμερα πολιτικός δρούσε υπό κάλυψη για να καταπνίξει τις αντικομμουνιστικές διαδηλώσεις τις τελευταίες ημέρες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, στοχοποιώντας πολίτες που υπέβαλλαν αιτήσεις εξόδου από τη χώρα, σύμφωνα με τον τοπικό Τύπο.

Οταν κλήθηκε το 2017 μ.Χ. να σχολιάσει τον ρόλο του στη μυστική αστυνομία, αρκέστηκε να δηλώσει στην εφημερίδα Bild πως εκτέλεσε πιστά και ευσυνείδητα τα καθήκοντά του, σύμφωνα με τους νόμους της τότε Ανατολικής Γερμανίας. Παρότι η AfD κατηγορεί συστηματικά το CDU ότι εξυπηρετεί τον κομμουνισμό, ο Μπίσοφ κέρδισε την έδρα με άνεση.

Πράκτορες της Στάζι, παγανιστές και πορνοστάρ: Το «άλλο πρόσωπο» της AfD-2. Φρανκ-Ρόναλντ Μπίσοφ. Παράλληλα, δύο ακόμη υποψήφιοι εξασφάλισαν ποσοστά άνω του 40%, μολονότι βρίσκονται υπό δικαστική έρευνα για φερόμενη εμπλοκή σε απαγορευμένη ρατσιστική οργάνωση. Ο Ζίμον Λάνσμαν επικράτησε στην περιφέρεια Ζάλτσβεντελ, όπου στο παρελθόν η αστυνομία είχε αποτρέψει παγανιστική τελετή στο αγρόκτημά του κατά το θερινό ηλιοστάσιο. Οπως είχε αποκαλύψει το περιοδικό Der Spiegel, οι συγκεντρωμένοι στη νυχτερινή εκείνη σύναξη κρατούσαν δάδες, έπαιζαν με μουσικά όργανα φτιαγμένα από κέρατα και τραγουδούσαν ύμνους της Χιτλερικής Νεολαίας. Οι αρχές συνδέουν το περιστατικό με την οργάνωση Artgemeinschaft, μια παγανιστική σέχτα που καλεί τα μέλη της να διασφαλίζουν «τη φυλετική καθαρότητα των Γερμανών» και απαγορεύτηκε το 2023 λόγω των σαφών ομοιοτήτων της με τη ναζιστική ιδεολογία. Τον Αύγουστο, οι διωκτικές αρχές πραγματοποίησαν έφοδο στο σπίτι του Λάνσμαν, στο πλαίσιο ερευνών σε 15 σημεία σε όλη τη χώρα, πεπεισμένες ότι η οργάνωση εξακολουθεί να δρα παράνομα. Ο ίδιος αρνείται κάθε ανάμειξη, υποστηρίζοντας πως τα ναζιστικά άσματα δεν αποτελούσαν μέρος του επίσημου προγράμματος.

Υπό έρευνα για επαφές με την ίδια οργάνωση τελεί και ο Σεμπάστιαν Κοχ, ο οποίος στο παρελθόν συμμετείχε σε νεοναζιστική φοιτητική αδελφότητα. Ο 39χρονος βουλευτής έκανε λόγο για μια «νεανική φάση», απορρίπτοντας κάθε σύνδεση πλέον με τη συγκεκριμένη οργάνωση.

Πράκτορες της Στάζι, παγανιστές και πορνοστάρ: Το «άλλο πρόσωπο» της AfD-3. Ο Σεμπάστιαν Κοχ. Στην κοινοβουλευτική ομάδα συγκαταλέγεται επίσης ο Φίλιπ-Αντερς Ράου, ο οποίος έχει καταδικαστεί για κλοπή και είχε αποβληθεί από το πανεπιστήμιο επειδή δήλωσε πλαστή βαθμολογία στο απολυτήριό του. Κατά την προσφυγή του κατά της αποβολής, είχε επικαλεστεί βαρύ εθισμό στην κοκαΐνη, που του στερούσε τον έλεγχο των πράξεών του.

Το 2009 μ.Χ. καταδικάστηκε για την κλοπή 100 πετσετών και μεγάλου αριθμού κλινοσκεπασμάτων από ξενοδοχείο του Μονάχου. Ο 43χρονος Ράου, ο οποίος παρέστη στη δεξίωση του Ντόναλντ Τραμπ στο Μαρ-α-Λάγκο το 2024 μ.Χ., έχει επιπλέον παραδεχθεί την συμμετοχή του σε ερασιτεχνικές ερωτικές ταινίες. Σχετικά βίντεο τον δείχνουν να επιδίδεται σε σεξουαλικές πράξεις κοντά σε ΑΤΜ στο Μαγδεμβούργο αλλά και μέσα σε αυτοκίνητο εν κινήσει σε αυτοκινητόδρομο, με τον ίδιο πάντως να υποστηρίζει ότι δεν είχε ποτέ οικονομικό όφελος από αυτές.

Γερμανία: Οι στρατηγικές των κομμάτων πριν από τις επόμενες κάλπες. Το εκλογικό αποτέλεσμα στην Σαξονία-Ανχαλτ έχει σημάνει συναγερμό στα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα. Εφόσον η AfD αναλάβει το Υπουργείο Εσωτερικών —εξέλιξη που θεωρείται εξαιρετικά πιθανή— θα θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχό της την τοπική υπηρεσία πληροφοριών και τα απόρρητα αρχεία της. Μέχρι πρότινος, η ίδια η AfD παρακολουθούνταν στενά από τις μυστικές υπηρεσίες του κρατιδίου, οι οποίες είχαν στρατολογήσει πληροφοριοδότες στους κόλπους της και κατέγραφαν τηλεφωνικές συνομιλίες στελεχών της.

Πλέον, τα δεδομένα αλλάζουν άρδην: το κόμμα αποκτά τη δυνατότητα πρόσβασης στα μέσα και τις μεθόδους παρακολούθησης που χρησιμοποιήθηκαν εναντίον του, αλλά και σε ευαίσθητα στοιχεία για την έκταση της ρωσικής επιρροής στην Γερμανία. Υπό αυτόν τον φόβο, οι υπουργοί Εσωτερικών των υπόλοιπων ομόσπονδων κρατιδίων εξετάζουν πώς θα μπορούσαν να αποκόψουν τη Σαξονία-Ανχαλτ από τη ροή των διαβαθμισμένων πληροφοριών. Ο υπουργός Εσωτερικών του Αμβούργου Αντι Γκρότε προειδοποίησε πως η παράδοση των σωμάτων ασφαλείας στα χέρια ενός αντισυνταγματικού κόμματος με στενούς δεσμούς με τη Ρωσία συνιστά μείζονα κίνδυνο για την ασφάλεια. Από την πλευρά του, ο επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών της Θουριγγίας, Στέφαν Κράμερ, απαίτησε η διαβίβαση στοιχείων προς την Σαξονία-Ανχαλτ να γίνεται εφεξής με τη μέγιστη δυνατή φειδώ και μόνον όταν κρίνεται απολύτως αναγκαίο (https://www.kathimerini.gr/world/564447940/praktores-tis-stazi-paganistes-kai-pornostar-to-allo-prosopo-tis-afd/).

Η νίκη της AfD, ο Μερτς και η Ευρώπη – Η ψήφος υπέρ της Εναλλακτικής στρέφεται και εναντίον του πολιτικού Κέντρου. Οι κάλπες στη Σαξονία – Άνχαλτ έκλεισαν και το αποτέλεσμα έχει μουδιάσει όλη την Ευρώπη, τα πληκτρολόγια έχουν πάρει φωτιά προσπαθώντας να αναλύσουν ένα φαινόμενο που είναι τόσο περίπλοκο όσο και… απλό. Πώς όμως μια σχετικά «μικρή» κάλπη των 1,7 εκατομμυρίων (από τα συνολικά 59 εκατ.) Γερμανών εκλογέων πυροδότησε τέτοιον μεγάλο χαμό;

Η Εναλλακτική για τη Γερμανία, η AfD, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία που θα της επέτρεπε να κυβερνήσει μόνη της. Κέρδισε όμως κάτι πολιτικά σημαντικότερο: Το 43,8% των ψήφων και 39 από τις 83 έδρες του κρατιδιακού Κοινοβουλίου, αφήνοντας την CDU του καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς μόλις στο 17,2%.

Για να κυβερνήσει αυτοδύναμα χρειαζόταν 42 έδρες. Έμεινε τρεις πίσω. Τρεις έδρες, λοιπόν, χωρίζουν την AfD από μια ιστορική και ανατριχιαστική πρωτιά: να σχηματίσει την πρώτη ακροδεξιά περιφερειακή κυβέρνηση στην Γερμανία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο…

Η πικρή αλήθεια είναι πως, αν και η AfD δεν έχει χρειαστεί να κυβερνήσει ακόμα, αλλάζει ήδη την γερμανική πολιτική. Η νίκη της αναγκάζει την CDU, το SPD και τα υπόλοιπα κόμματα του πολιτικού κέντρου να απαντήσουν σε ένα πολύ απλό ερώτημα που μέχρι πρόσφατα διαβάζαμε μόνο στα βιβλία της ιστορίας μας: Τι σημαίνει όταν η Ακροδεξιά μετακινείται σταθερά και σαρωτικά από την άκρη του πολιτικού χάρτη στην κορυφή της εξουσίας;

Η πολιτική επανεκκίνηση έμεινε από καύσιμα. Ο συντηρητικός και όχι τόσο δημοφιλής Μερτς υπέστη μια μεγάλη πολιτική ήττα στις εκλογές της Σαξονίας – Άνχαλτ. Ο άνθρωπος που εγγυήθηκε πως θα συντρίψει τα ποσοστά της AfD είδε τελικά την πλάτη του ακροδεξιού κόμματος. Ο Γερμανός καγκελάριος ανέλαβε την εξουσία υποσχόμενος μια πολιτική επανεκκίνηση: οικονομική ανάκαμψη, αυστηρότερη μεταναστευτική πολιτική, ενίσχυση της γερμανικής ισχύος και ανάσχεση της AfD. Τελικά, η AfD βρίσκεται σήμερα ισχυρότερη από ποτέ και η CDU καταγράφει ένα από τα χειρότερα αποτελέσματά της σε κρατιδιακή εκλογή στη συγκεκριμένη περιοχή.

Η ειρωνεία δεν χάθηκε ούτε από τον ίδιο τον υποψήφιο της AfD Ούλριχ Ζίγκμουντ, ο οποίος χαρακτήρισε τον Μερτς έναν από τους καλύτερους «εκλογικούς αγωνιστές» της AfD. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος γιατί.

Η κυβέρνηση του Μερτς βρίσκεται αντιμέτωπη με οικονομική ανασφάλεια, υψηλό κόστος ζωής και μια κοινωνία που δεν αισθάνεται ότι οι μεταρρυθμίσεις που υπόσχεται το Βερολίνο μεταφράζονται σε καλύτερη καθημερινότητα. Νεότερη ανάλυση του Reuters επισημαίνει ότι η δυσαρέσκεια στην Σαξονία. – Άνχαλτ συνδέεται μεταξύ άλλων με το κόστος ζωής, τις συντάξεις και την οικονομική αβεβαιότητα. Να υπενθυμίσουμε πως η ανατολική Γερμανία, στην οποία βρίσκεται και η Σαξονία – Άνχαλτ, παραμένει φτωχότερη από τη δυτική.

Το αποτέλεσμα, επομένως, δεν είναι μόνο ψήφος υπέρ της AfD. Είναι και ψήφος εναντίον του πολιτικού Κέντρου, το οποίο απέτυχε ξανά και ξανά. Και αυτό είναι πολύ πιο επικίνδυνο για τον Μερτς, ο οποίος κινδυνεύει με πολιτική ταφόπλακα.

Δεν κέρδισε μόνο με τους «αγανακτισμένους». Η εύκολη εξήγηση θα ήταν να πούμε ότι η Ακροδεξιά κέρδισε επειδή οι ψηφοφόροι φοβούνται τη μετανάστευση και έχουν κουραστεί με τη «woke» ατζέντα. Είναι ένα κομμάτι της εικόνας, όχι ολόκληρη η εικόνα. Δεν ξύπνησαν οι Γερμανοί μια μέρα και αποφάσισαν να γίνουν ακροδεξιοί.

Η AfD έχει καταφέρει να μετατρέψει μια σειρά από διαφορετικές δυσαρέσκειες σε ένα ενιαίο πολιτικό αφήγημα: μετανάστευση, εγκληματικότητα, οικονομική πίεση, ενεργειακό κόστος, αίσθηση εγκατάλειψης της ανατολικής Γερμανίας, δυσπιστία απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα και αντίθεση στην πολιτική του Βερολίνου απέναντι στην Ουκρανία, την οποία και χρηματοδοτεί περισσότερο από κάθε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα.

Στη Σαξονία – Άνχαλτ αυτό το μείγμα βρίσκει πρόσφορο έδαφος. Η περιοχή παραμένει οικονομικά ασθενέστερη από πολλά δυτικά κρατίδια, ενώ η δημογραφική συρρίκνωση δημιουργεί ένα πραγματικό πρόβλημα για την αγορά εργασίας. Την ίδια στιγμή η AfD προτείνει σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική και ο Ζίγκμουντ έχει μιλήσει για επιθετική πολιτική «επαναπατρισμού» και απελάσεων.

Εδώ βρίσκεται μια από τις μεγάλες αντιφάσεις της συγκεκριμένης εκλογής: μια περιοχή που χρειάζεται εργατικά χέρια για να αντιμετωπίσει τη γήρανση του πληθυσμού ψηφίζει μαζικά ένα κόμμα που θέλει να περιορίσει δραστικά τη μετανάστευση. Όμως οι εκλογές δεν κερδίζονται πάντα με οικονομική λογική. Κερδίζονται και με την αίσθηση ότι κάποιος ακούει τον φόβο σου. Κι εκεί ακριβώς πατάει ο λαϊκισμός.

Η πολιτική της νοσταλγίας. Η επιτυχία της AfD στην πρώην Ανατολική Γερμανία έχει τεράστια ιστορική διάσταση. Η Σαξονία – Άνχαλτ είναι μέρος της Ανατολικής Γερμανίας, της πάλαι ποτέ Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας, και η κοινωνική απόσταση ανάμεσα στην πρώην Ανατολή και τη Δύση δεν εξαφανίστηκε με την επανένωση του 1990. Η οικονομική σύγκλιση υπήρξε πραγματική, αλλά δεν ήταν πλήρης. Σε πολλές περιοχές παρέμεινε η αίσθηση ότι η Ανατολή αντιμετωπίζεται ως ο φτωχότερος συγγενής της ενωμένης Γερμανίας.

Ο Ζίγκμουντ επένδυσε προεκλογικά στην Ostalgie, τη νοσταλγία δηλαδή για πλευρές της ζωής στην πρώην Ανατολική Γερμανία, ενώ η ίδια η εικόνα του πάνω σε ένα παλιό ανατολικογερμανικό μηχανάκι έγινε μέρος της προεκλογικής του αισθητικής. Σύμφωνα με σχόλιο του BBC, η οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα της Ανατολής αποτελεί ένα από τα στοιχεία που ενισχύουν την απήχηση της AfD, ενώ η πιο φιλική στάση του κόμματος απέναντι στη Ρωσία έχει ιδιαίτερη απήχηση σε μια περιοχή με διαφορετική ιστορική σχέση με τη Μόσχα.

AfD και Ρωσία: απαγορευμένος έρωτας. Για να καταλάβουμε γιατί η νίκη της AfD ενδιαφέρει τόσο πολύ τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, πρέπει να ξεφύγουμε από τη μετανάστευση και να κοιτάξουμε προς τα ανατολικά. Η AfD είναι φιλορωσικό κόμμα σε μια στιγμή κατά την οποία η γερμανική κυβέρνηση βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά της μεγαλύτερης γεωπολιτικής σύγκρουσης της Ευρώπης μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.

Το κόμμα ζητά τον τερματισμό ή τον περιορισμό της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, την άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και την αποκατάσταση στενότερων ενεργειακών σχέσεων με τη Μόσχα. Είναι βασικό κομμάτι του προγράμματός του.

Η κυβέρνηση Μερτς, αντίθετα, θεωρεί τη Ρωσία βασική απειλή για την Ευρωπαϊκή ασφάλεια και έχει τοποθετήσει τη Γερμανία στην πρώτη γραμμή της ευρωπαϊκής στήριξης προς την Ουκρανία. Το Βερολίνο αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κρατικούς χρηματοδότες της Ουκρανίας, ενώ η AfD υποστηρίζει την αναστολή της βοήθειας προς το Κίεβο και την επιστροφή στη φθηνότερη ρωσική ενέργεια. Αυτό σημαίνει ότι η άνοδος της AfD δεν έχει να κάνει μόνο με το μέλλον της Γερμανίας, αλλά και με μια πιθανή μετατόπιση των ευρωπαϊκών ισορροπιών.

Τι θα σήμαινε για την Ουκρανία; Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διευκρίνιση: η AfD δεν ελέγχει τη γερμανική εξωτερική πολιτική. Η νίκη της στην Σαξονία – Άνχαλτ δεν σημαίνει ότι αύριο σταματούν οι γερμανικές αποστολές όπλων προς την Ουκρανία. Η Γερμανία έχει ομοσπονδιακό σύστημα και οι αρμοδιότητες των κρατιδίων είναι συγκεκριμένες. Μια κυβέρνηση AfD στη Σαξονία – Άνχαλτ θα είχε σημαντικές αρμοδιότητες σε τομείς όπως η αστυνομία, η εκπαίδευση και ο πολιτισμός, αλλά δεν θα μπορούσε από μόνη της να αλλάξει την εξωτερική πολιτική της χώρας.

Το πραγματικό διακύβευμα είναι μακροπρόθεσμο. Αν η AfD συνεχίσει να κερδίζει σε περιφερειακό επίπεδο, αν παραμείνει πρώτη ή δεύτερη στις εθνικές δημοσκοπήσεις και αν η CDU συνεχίσει να χάνει ψηφοφόρους προς τα δεξιά, τότε η γερμανική πολιτική συζήτηση για την Ουκρανία θα αρχίσει να παίρνει άλλη μορφή.

Η πίεση για λιγότερη βοήθεια, για διαπραγμάτευση με την Ρωσία και για αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με την Μόσχα θα αποκτά μεγαλύτερη πολιτική νομιμοποίηση, πράγμα που κάνει το Κρεμλίνο να «τρίβει τα χέρια του». Δεν είναι τυχαίο ότι Ρώσος αξιωματούχος, ο Κίριλ Ντμιτρίεφ, χαιρέτισε τη νίκη ως «ιστορική», παρουσιάζοντας παράλληλα τον Μερτς ως πολιτικά αποδυναμωμένο.

● Η Μόσχα δεν χρειάζεται απαραίτητα μια φιλορωσική κυβέρνηση στο Βερολίνο αύριο το πρωί.

● Η AfD δεν χρειάζεται να πείσει όλους τους Γερμανούς ότι η Ρωσία έχει δίκιο. Αρκεί να πείσει αρκετούς ότι η σημερινή ευρωπαϊκή στρατηγική είναι πολύ ακριβή. Και αυτή είναι η πιο σημαντική γεωπολιτική και άμεση διάσταση της εκλογής.

Η Ευρώπη κοιτάζει την Γερμανία και βλέπει τον εαυτό της. Το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι μόνο η AfD. Στην Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία και αλλού κόμματα της σκληρής Δεξιάς έχουν αποκτήσει εκλογική επιρροή ή συμμετέχουν στην εξουσία. Στην Γαλλία η Εθνική Συσπείρωση παραμένει καθοριστικός παράγοντας για το μέλλον της χώρας. Στην Ιταλία η Τζόρτζια Μελόνι έχει ήδη μεταφέρει μια δεξιά εθνικιστική δύναμη στο κυβερνητικό κέντρο. Στην Ισπανία το Vox πιέζει το πολιτικό σύστημα από τα δεξιά.

Η AfD είναι διαφορετική περίπτωση λόγω της γερμανικής ιστορίας. Η μεταπολεμική Γερμανία έχτισε μεγάλο μέρος της πολιτικής της ταυτότητας πάνω στην απόρριψη του ναζισμού και στην αποφυγή κάθε επιστροφής στον εθνικιστικό αυταρχισμό. Γι’ αυτό η άνοδος ενός κόμματος που χαρακτηρίζεται από τις γερμανικές υπηρεσίες εσωτερικής ασφάλειας ως εξτρεμιστικό ακροδεξιό προκαλεί πολύ μεγαλύτερη ανησυχία.

Εδώ υπάρχει μια παράδοξη παγίδα: Όσο περισσότερο τα παραδοσιακά κόμματα λένε «με την AfD δεν συνεργαζόμαστε», τόσο περισσότερο η AfD μπορεί να εμφανίζεται ως το κόμμα που βρίσκεται απέναντι σε όλους τους άλλους, το κόμμα «μόνοι μας και όλοι τους», πράγμα που πολλές φορές εξιτάρει τον μέσο δυσαρεστημένο ψηφοφόρο.

Το πολύ δύσκολο δίλημμα της CDU Ο Μερτς βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια δυσεπίλυτη εξίσωση.

● Αν κινηθεί περισσότερο προς τα δεξιά για να ανακτήσει ψηφοφόρους από την AfD, κινδυνεύει να νομιμοποιήσει μέρος της ατζέντας της.

● Αν μείνει στο Κέντρο, κινδυνεύει να συνεχίσει να χάνει ψηφοφόρους προς την AfD.

● Αν συνεργαστεί μαζί της, καταρρέει το μεταπολεμικό πολιτικό ταμπού της Γερμανίας.

● Αν δεν συνεργαστεί, πρέπει να επιδιώξει την πλειοψηφία με ένα ολοένα πιο κατακερματισμένο πολιτικό σύστημα. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Ο Μερτς δήλωσε μετά το αποτέλεσμα ότι η ήττα έχει κλονίσει το κόμμα «στα θεμέλιά του», ενώ απέκλεισε συνεργασία με την AfD.

Το «τείχος» αντέχει. Αλλά πόσο; Η AfD έχει 39 έδρες και χρειάζεται τρεις ακόμη για την αυτοδυναμία. Τα υπόλοιπα κόμματα αρνούνται να συνεργαστούν μαζί της, ενώ το BSW της Σάρα Βάγκενκνεχτ αποτελεί τη μόνη πραγματικά αβέβαιη μεταβλητή στο παιχνίδι των πιθανών πλειοψηφιών. Η AfD, από την πλευρά της, έχει ήδη αφήσει να εννοηθεί ότι μπορεί να απευθυνθεί σε μεμονωμένους βουλευτές της CDU. Αυτό σημαίνει ότι η επόμενη μάχη δεν θα δοθεί μόνο μέσα στο κοινοβούλιο της Σαξονίας – Άνχαλτ. Θα δοθεί μέσα στην ίδια την CDU.

● Πόσο αυστηρά θα τηρηθεί το δίχτυ προστασίας;

● Πόσοι βουλευτές θα θεωρήσουν ότι η AfD είναι πλέον πολύ μεγάλη για να αγνοείται;

● Πόσο θα αντέξει ένα σύστημα στο οποίο ένα κόμμα με σχεδόν 44% των ψήφων μπορεί να αποκλείεται από κάθε μορφή συνεργασίας; Αυτά είναι ερωτήματα που δεν απαντώνται με ένα εκλογικό αποτέλεσμα. Αλλά η εκλογή της Σαξονίας – Άνχαλτ τα έφερε πολύ πιο κοντά.

Τι σημαίνει αυτή η εκλογή για την Γερμανία; Σημαίνει ότι η γερμανική πολιτική δεν μπορεί πλέον να θεωρεί δεδομένο ότι το πολιτικό Κέντρο θα παραμείνει κυρίαρχο. Σημαίνει ότι η οικονομική δυσφορία, η αποτυχημένη μεταναστευτική πολιτική και η γεωπολιτική ανασφάλεια μπορούν να ενωθούν σε ένα ισχυρό αντισυστημικό ρεύμα. Σημαίνει ότι ο Μερτς έχει πλέον ένα πολύ πιο δύσκολο πολιτικό πρόβλημα από μια κακή εκλογική βραδιά. Έχει πρόβλημα αξιοπιστίας.

Για την Ευρώπη το μήνυμα είναι ακόμη πιο άβολο. Η χώρα που αποτελεί έναν από τους βασικούς οικονομικούς και πολιτικούς πυλώνες της Ε.Ε. είναι ταυτόχρονα μία από τις χώρες που καλούνται να πληρώσουν το μεγαλύτερο κόστος της ευρωπαϊκής απάντησης στη Ρωσία. Αν η γερμανική κοινή γνώμη αρχίσει να αμφισβητεί αυτήν την επιλογή, η συζήτηση για την Ουκρανία δεν θα είναι πλέον μόνο ζήτημα εξωτερικής πολιτικής.

Η Σαξονία – Άνχαλτ είναι μικρή στον χάρτη. Το 43,8% της AfD όμως δεν είναι μικρό πολιτικό μέγεθος. Είναι προειδοποίηση ότι το μεταπολεμικό γερμανικό μοντέλο συναίνεσης δεν είναι άτρωτο. Η γερμανική εφημερίδα «Süddeutsche Zeitung» προειδοποιεί ότι η Γερμανία δεν μπορεί πλέον να θεωρεί τον εαυτό της προστατευμένο από την άνοδο του δεξιού εξτρεμισμού (https://www.topontiki.gr/2026/09/10/i-niki-tis-afd-o-merts-ke-i-evropi-i-psifos-iper-tis-enallaktikis-strefete-ke-enantion-tou-politikou-kentrou/#goog_rewarded).

1 στους 3 στην Ανατολική Γερμανία επιθυμεί πρωθυπουργό από το AfD. Γερμανία – Σημαντικό ρήγμα στις πολιτικές προσδοκίες και βαθιά ανησυχία για την πορεία της χώρας καταγράφεται στην γερμανική κοινωνία, ελάχιστα εικοσιτετράωρα πριν ανοίξουν οι κάλπες του Σεπτεμβρίου.

Μια εκτενής έρευνα των YouGov και SINUS-Institut αποτυπώνει την εντεινόμενη απαισιοδοξία των πολιτών και την ισχυρή δυναμική του AfD, αναδεικνύοντας τις αγεφύρωτες διαφορές στην αντίληψη των κατοίκων στα ανατολικά και δυτικά κρατίδια.

Τα σημαντικότερα με μια ματιά. Το 43% στην Ανατολή και το 38% στην Δύση αναμένουν εκλογή πρωθυπουργού από το AfD. Τρεις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις διεξάγονται τον Σεπτέμβριο σε Sachsen-Anhalt, Βερολίνο και Mecklenburg-Vorpommern. Το 71% των Ανατολικογερμανών θεωρεί ότι η λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος απειλείται άμεσα.

Προσδοκίες και φόβοι για την κυριαρχία του AfD. Οι επικείμενες κρατιδιακές εκλογές στην Sachsen-Anhalt στις 6 Σεπτεμβρίου, καθώς και στο Βερολίνο και την Mecklenburg-Vorpommern στις 20 Σεπτεμβρίου, αντιμετωπίζονται ως μείζον παγγερμανικό ζήτημα. Σύμφωνα με τα ευρήματα, το 77% των πολιτών στην Ανατολή και το 74% στην Δύση αποδίδουν τεράστια εθνική σημασία στις αναμετρήσεις αυτές. Ωστόσο, το κυρίαρχο συναίσθημα στους ψηφοφόρους είναι η έντονη ανησυχία, η οποία υπερισχύει αισθητά έναντι της ελπίδας ή της περιέργειας για το εκλογικό αποτέλεσμα.

Στο επίκεντρο του πολιτικού διαλόγου βρίσκεται το ενδεχόμενο ανάδειξης ενός κρατιδιακού πρωθυπουργού από το AfD. Συγκεκριμένα, το 43% των ερωτηθέντων στα Ανατολικά και το 38% στα δυτικά κρατίδια θεωρούν πιθανή την ανάληψη της εξουσίας από το συγκεκριμένο κόμμα. Παρ’ όλα αυτά, η πραγματική επιθυμία των πολιτών για μια τέτοια εξέλιξη είναι αισθητά μικρότερη, καταγράφοντας 35% στην Ανατολή και 25% στην Δύση. Ανεξάρτητα από τις προσωπικές προτιμήσεις, η συντριπτική πλειοψηφία εκτιμά ότι ο πολιτικός φορέας θα συνεχίσει να αυξάνει συστηματικά την επιρροή του στο προσεχές διάστημα.

Απειλές κατά της δημοκρατίας και πολιτική κρίση. Η εμπιστοσύνη των πολιτών στο δημοκρατικό σύστημα εμφανίζει σοβαρά σημάδια κόπωσης ενόψει των εκλογικών αναμετρήσεων. Περισσότεροι από τα δύο τρίτα των συμμετεχόντων στην έρευνα εκφράζουν φόβους για την σταθερότητα του πολιτεύματος, με το ποσοστό να αγγίζει το 71% στα ανατολικά κρατίδια έναντι 66% στα δυτικά. Οι απαντήσεις συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι προέρχονται κυρίως από τον ακροδεξιό χώρο, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τις απειλές από τα αριστερά πολιτικά άκρα.

Σχεδόν οι μισοί ερωτηθέντες, ανεξαρτήτως γεωγραφικής περιοχής, δηλώνουν έντονα απογοητευμένοι, υπογραμμίζοντας ότι η δημοκρατία λειτουργούσε πολύ καλύτερα πριν από μια δεκαετία. Παράλληλα, οι προβλέψεις για το μέλλον παραμένουν εξίσου δυσοίωνες, καθώς αναμένουν περαιτέρω επιδείνωση στα επόμενα δέκα χρόνια. Αναφορικά με τον ρόλο του AfD στην εύρυθμη λειτουργία των θεσμών, στην Δύση καταγράφεται ξεκάθαρη απόρριψη με 61% αρνητικές γνώμες. Στον αντίποδα, στην Ανατολή η κοινωνία εμφανίζεται διχασμένη, καθώς το 43% κρίνει θετικά την επιρροή του κόμματος στο κοινοβουλευτικό σύστημα.

Ρίζες της δυσαρέσκειας: Υλική στέρηση έναντι ιστορικών προσδοκιών. Η δημοσκόπηση αναδεικνύει τις εντελώς διαφορετικές οπτικές γωνίες μέσω των οποίων οι δύο πλευρές της χώρας ερμηνεύουν τη γενικευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια. Στην Ανατολή, οι εξηγήσεις των πολιτών επικεντρώνονται σε βαθιές διαρθρωτικές και οικονομικές ανισότητες. Το 54% των Ανατολικογερμανών επισημαίνει την συνεχιζόμενη υστέρηση σε μισθούς και συντάξεις σε σύγκριση με τα δυτικά κρατίδια. Παράλληλα, το 37% αισθάνεται ότι η μακροχρόνια προσωπική του προσπάθεια δεν αναγνωρίζεται επαρκώς, ενώ το ίδιο ποσοστό εκφράζει αποξένωση λόγω των έντονων δημογραφικών και κοινωνικών αλλαγών.

Αντίθετα, οι πολίτες της Δυτικής Γερμανίας αποδίδουν το διαρκές κλίμα δυσφορίας της Ανατολής κατά κύριο λόγο σε ιστορικούς και ψυχολογικούς παράγοντες. Το 44% θεωρεί ότι οι υψηλές προσδοκίες για μια ραγδαία βελτίωση του βιοτικού επιπέδου μετά την πτώση του Τείχους διαψεύστηκαν παταγωδώς. Επιπρόσθετα, ένα σημαντικό 31% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι η βαθιά ριζωμένη δυσπιστία απέναντι στο σύγχρονο κράτος αποτελεί άμεσο κατάλοιπο από την περίοδο λειτουργίας των αυταρχικών δομών της DDR.

Κοινωνικά περιβάλλοντα και περιφερειακές ταυτότητες. Παρά την τάση του δημόσιου διαλόγου να υπερπροβάλλει το κοινωνικό χάσμα, το 82% στην Ανατολή και το 75% στην Δύση συμφωνούν ότι η συνεχής σύγκριση τροφοδοτεί αχρείαστες εντάσεις. Αναλύοντας τα επιστημονικά δεδομένα, η επικεφαλής του SINUS-Institut, Dr. Silke Borgstedt, εξηγεί ότι οι πολιτικές αντιλήψεις διαμορφώνονται περισσότερο από την ένταξη σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες παρά από την αυστηρή γεωγραφική καταγωγή. Ομάδες με κοινές ταξικές αξίες αντιδρούν με παρόμοιο τρόπο απέναντι στις κρίσεις, ανεξάρτητα από το αν ζουν στην Βαυαρία ή στην Sachsen-Anhalt.

Μοναδική εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα αποτελούν τα ζητήματα ιστορικής και πολιτισμικής ταυτότητας. Η αξιολόγηση της καθημερινότητας κατά την περίοδο της DDR και το διάχυτο αίσθημα υποτίμησης από τους Δυτικογερμανούς παραμένουν αυθεντικά, αποκλειστικά βιώματα της Ανατολής. Σε αυτές τις συγκεκριμένες περιπτώσεις, η περιφερειακή επιρροή υπερισχύει ξεκάθαρα των ευρύτερων κοινωνικών καταβολών, διατηρώντας απολύτως ζωντανές τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος.

Η Γερμανία 37 χρόνια μετά την Πτώση του Τείχους. Τρεις δεκαετίες και πλέον από τα ιστορικά γεγονότα, η Επανένωση εξακολουθεί να θεωρείται αδιαμφισβήτητο εθνικό ορόσημο. Το 67% των Ανατολικογερμανών και το 63% των Δυτικογερμανών χαρακτηρίζουν την πτώση του Τείχους ως τεράστια τύχη για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, με μόλις ένα 11% να δηλώνει ότι νοσταλγεί τη διαίρεση. Εντούτοις, ο στόχος της πραγματικής ενοποίησης δεν φαίνεται να έχει επιτευχθεί στην πράξη, αφού μόλις το 33% στην Ανατολή και το 43% στηΝ Δύση πιστεύουν ότι η Γερμανία έχει συγκροτηθεί ως ένα πραγματικά ενιαίο, ομοιογενές έθνος.

Τα παλαιά στερεότυπα επιβιώνουν με χαρακτηριστική ανθεκτικότητα και στις δύο πλευρές. Το 71% στα ανατολικά κρατίδια κατηγορεί τους Δυτικούς για αλαζονική συμπεριφορά, ενώ το 43% στη Δύση επικρίνει τους Ανατολικογερμανούς για συνεχή και αδικαιολόγητη παραπονολογία. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το 78% των Ανατολικογερμανών θεωρεί πως η Δύση έχει πάρα πολλά να διδαχθεί από την Ανατολή, την ώρα που μόνο το 31% των Δυτικών πιστεύει το αντίστροφο, αναδεικνύοντας μια βαθιά ασυμμετρία στην αμοιβαία κοινωνική αναγνώριση.

Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ερευνών. Η εκτενής αυτή χαρτογράφηση της κοινωνικής πραγματικότητας στηρίζεται σε δεδομένα που συγκέντρωσε η εταιρεία YouGov κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2026 μ.Χ., αναλύοντας τις απαντήσεις 3.144 πολιτών.

Η μεθοδολογική προσέγγιση σχεδιάστηκε έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η απόλυτα ισόρροπη εκπροσώπηση, με το δείγμα να χωρίζεται σχεδόν ισομερώς σε 1.571 κατοίκους των ανατολικών περιοχών και 1.573 των δυτικών κρατιδίων.

Μέσω αυτής της σταθμισμένης ανάλυσης κριτηρίων όπως η ηλικία, το επίπεδο εκπαίδευσης και η προηγούμενη εκλογική συμπεριφορά, οι αναλυτές πέτυχαν να αποτυπώσουν με ακρίβεια τις πραγματικές προθέσεις του εκλογικού σώματος (https://www.grland.com/el/world/ereuna-yougov-ekloges-germania-0826/).

Τεράστια επικράτηση με 44,5% του AfD στην Σαξονία-Άρχαλντ – Πλήρης ισοπέδωση για το CDU του Φ.Μερτς. Τι δείχνουν τα πρώτα exit polls - Οδεύει για αυτοδυναμία το AfD με επικεφαλής τον Ούλριχ Ζίγκμουντ.

Ισχυρό προβάδισμα για την AfD καταγράφεται στις εκλογές στην Σαξωνία-Άνχαλτ, σύμφωνα με το exit poll της ARD, σε μια αναμέτρηση που έχει συγκεντρώσει το ενδιαφέρον όχι μόνο της Γερμανίας αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης.

Η Εναλλακτική για την Γερμανία συγκεντρώνει 44,5%, αφήνοντας πολύ πίσω το CDU, το οποίο περιορίζεται στο 18,5%. Ακολουθούν η Αριστερά με 9,5%, οι Πράσινοι με 9% και το SPD με 8%. Στο όριο εισόδου στην κρατιδιακή Βουλή βρίσκεται το BSW, καθώς καταγράφει ποσοστό 5%. Η εικόνα είναι εντυπωσιακά διαφορετική σε σχέση με τις εκλογές του 2021 μ.Χ.

Η AfD ενισχύει την δύναμή της κατά 23,7 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ το CDU χάνει 18,6 μονάδες. Μικρότερες απώλειες καταγράφουν η Αριστερά (-1,5%) και το SPD (-0,4%). Αντίθετα, οι Πράσινοι ενισχύονται κατά 3,1 μονάδες, ενώ το FDP υποχωρεί κατά 4,4 μονάδες.

Το αποτέλεσμα αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, καθώς για πρώτη φορά ένα αντισυστημικό κόμμα στην Γερμανία βρίσκεται τόσο κοντά στο ενδεχόμενο να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση σε κρατιδιακό επίπεδο.

Οι δημοσκοπήσεις πριν από την κάλπη τοποθετούσαν την AfD περίπου στο 40%, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να ξεπεράσει ακόμη και το όριο της αυτοδυναμίας. Το μεγάλο ερώτημα της εκλογικής βραδιάς είναι πλέον αν η AfD θα καταφέρει να εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία. Σε δηλώσεις του, ο Ουλράιχ Ζίκμουντ ανέφερε: «Καταφέραμε ακριβώς αυτό που θέλαμε να πετύχουμε. Γράψαμε ιστορία σε αυτό το κρατίδιο».

Κατά την άποψή του, οι πολίτες έστειλαν με την ψήφο τους ένα «ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα». «Δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι. Χρειαζόμαστε μια θεμελιώδη πολιτική αλλαγή σε αυτό το κρατίδιο», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Τα υπόλοιπα κόμματα έχουν αποκλείσει συνεργασία μαζί της, γεγονός που περιπλέκει σημαντικά τον σχηματισμό κυβέρνησης σε περίπτωση που δεν υπάρξει αυτοδυναμία. Έτσι, η Σαξωνία-Άνχαλτ εξελίσσεται σε πολιτικό βαρόμετρο για την Γερμανία, με το αποτέλεσμα να αναμένεται να προκαλέσει συζητήσεις και πέρα από τα γερμανικά σύνορα (https://www.pronews.gr/kosmos/eyropaiki-enosi/terastia-epikratisi-me-445-tou-afd-sti-saksonia-arxalnt-pliris-isopedosi-gia-to-cdu-tou-f-merts/).

Γερμανία  - Ιστορική νίκη AfD στην Σαξωνία - Anhalt με 44,5%,  κατάρρευση CDU 18,5% - Πανικός Merz, σεισμός στην Ευρώπη. Η νίκη στην Saxony Anhalt δεν είναι απλώς μία επιτυχία σε περιφερειακές εκλογές – Το «τείχος» γύρω από την AfD δοκιμάζεται, η CDU του Friedrich Merz βρίσκεται υπό πίεση και το βλέμμα στρέφεται πλέον στο Βερολίνο και στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2029 μ.Χ.

Πολιτικό σεισμό και ανατροπή ιστορικών διαστάσεων καταγράφουν τα πρώτα exit polls στη Σαξωνία - Anhalt, όπου η Εναλλακτική για την Γερμανία -  Alternative für Deutschland (AfD) εμφανίζεται να συγκεντρώνει 44,5%, αφήνοντας τη CDU στο 18,5%.

Εφόσον η εικόνα επιβεβαιωθεί από τις επίσημες καταμετρήσεις, πρόκειται για αποτέλεσμα ιστορικής ανατροπής. Η AfD δεν καταγράφει απλώς μια καθαρή πρωτιά• εμφανίζεται να συγκεντρώνει ποσοστό πάνω από διπλάσιο από εκείνο του κόμματος που κυβερνούσε το κρατίδιο επί περισσότερες από δύο δεκαετίες.

Η διαφορά των 26 ποσοστιαίων μονάδων μετατρέπει την αναμέτρηση από περιφερειακή εκλογή σε μείζον πολιτικό γεγονός για ολόκληρη την Γερμανία. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πλέον αν το 44,5% μπορεί να μεταφραστεί και σε απόλυτη πλειοψηφία εδρών.

Αυτό θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το πόσα μικρότερα κόμματα θα καταφέρουν να ξεπεράσουν το όριο του 5% για την είσοδό τους στο τοπικό κοινοβούλιο. Ήδη πριν από την κάλπη, αναλυτές επισήμαιναν ότι η αποτυχία αρκετών μικρών κομμάτων να περάσουν το όριο θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για αυτοδυναμία της AfD.

Εάν αυτό συμβεί, η Σαξωνία - Anhalt θα μπορούσε να αποκτήσει την πρώτη κυβέρνηση κρατιδίου υπό την AfD, γεγονός χωρίς προηγούμενο στη μεταπολεμική πολιτική ιστορία της Γερμανίας. Ακόμη όμως και χωρίς αυτοδυναμία, το αποτέλεσμα αλλάζει δραματικά τους πολιτικούς συσχετισμούς.

Το λεγόμενο Brandmauer, το «τείχος» αποκλεισμού συνεργασίας με την AfD, θα δεχθεί την μεγαλύτερη πίεση από την καθιέρωσή του, καθώς τα υπόλοιπα κόμματα θα πρέπει να αναζητήσουν εξαιρετικά δύσκολες συμμαχίες για να κρατήσουν εκτός εξουσίας ένα κόμμα που συγκεντρώνει σχεδόν έναν στους δύο ψηφοφόρους.

Για την CDU και τον καγκελάριο Friedrich Merz, το 18,5% συνιστά εξαιρετικά βαρύ πολιτικό πλήγμα. Η αναμέτρηση θεωρούνταν εξαρχής σημαντικό τεστ για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και για την ικανότητα της CDU να ανακόψει την άνοδο της AfD στην Ανατολική Γερμανία.

Η επόμενη ημέρα επομένως δεν αφορά μόνο το ποιος θα κυβερνήσει την Σαξωνία -Anhalt. Αφορά το αν η εκλογική άνοδος της AfD περνά πλέον από το στάδιο της διαμαρτυρίας στο στάδιο της ανατροπής του γερμανικού κομματικού συστήματος.

Γερμανία - Η κατανομή των εδρών στη Σαξονία- Anhalt - Λείπουν 3 έδρες για την πλειοψηφία AfD. Με βάση την τρέχουσα πρόβλεψη για την κατανομή των εδρών, η Alternative für Deutschland (AfD) αναμένεται να εξασφαλίσει 39 έδρες στο νέο κοινοβούλιο της Σαξωνίας- Anhalt, δηλαδή να βρεθεί μόλις τρεις έδρες μακριά από την απόλυτη πλειοψηφία και τη δυνατότητα να κυβερνήσει μόνο του.

Το CDU του καγκελάριου Friedrich Merz προβλέπεται να κερδίσει 16 έδρες, καταγράφοντας την χειρότερη επίδοσή του στο κρατίδιο από την επανένωση της Γερμανίας. Οι Πράσινοι αναμένεται να λάβουν οκτώ έδρες και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) επτά.

Παρότι οι προβλέψεις ενδέχεται ακόμη να αλλάξουν, με τα σημερινά δεδομένα φαίνεται δύσκολο τόσο για το AfD όσο και για τα υπόλοιπα κόμματα να σχηματίσουν κυβερνητικό συνασπισμό. Το AfD έχει καταστήσει σαφές ότι επιδιώκει να κυβερνήσει μόνο του, ενώ το CDU αποκλείει συνεργασία μαζί του.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του γερμανικού δημόσιου δικτύου ARD, το μοναδικό κόμμα στο οποίο η πλειοψηφία των ψηφοφόρων θεωρεί ότι το AfD θα πρέπει να συμμετέχει στην κυβέρνηση είναι το αριστερό BSW (Συμμαχία Sahra Wagenknecht), το οποίο προβλέπεται να εξασφαλίσει πέντε έδρες. Ακόμη και μεταξύ των ψηφοφόρων του BSW, ωστόσο, αυτή την άποψη συμμερίζεται μόλις το 57%. Τα στοιχεία δείχνουν ιστορική νίκη

Chrupalla: Λάβαμε εντολή διακυβέρνησης, συνεργασίες χωρίς παραχωρήσεις - Από εδώ θα αλλάξουμε την Γερμανία. Ο συμπρόεδρος της AfD , Tino Chrupalla, δήλωσε ότι το κόμμα του εξασφάλισε εντολή διακυβέρνησης χάρη στο ισχυρό εκλογικό του αποτέλεσμα στην Σαξωνία-Anhalt.

«Μειώσαμε στο μισό το CDU, επομένως από αυτή την άποψη είναι μια εξαιρετική βραδιά», δήλωσε ο Chrupalla σε δημοσιογράφους στο Μαγδεμβούργο, αναφερόμενος σε παλαιότερη δήλωση του ηγέτη της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) και καγκελάριου Friedrich Merz, σύμφωνα με την οποία το ποσοστό του AfD θα μπορούσε να μειωθεί στο μισό.

Ο Chrupalla χαρακτήρισε το αποτέλεσμα «εντυπωσιακό». «Ο Ulrich Siegmund θα είναι ο νέος πρωθυπουργός της Σαξονίας- Anhalt», είπε. «Από εδώ θα αλλάξουμε την Γερμανία». Σε περίπτωση που το κόμμα δεν εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία, ο Chrupalla δήλωσε ότι θα ήταν ανοικτό σε συνομιλίες και μάλιστα άφησε να εννοηθεί ότι μια κυβέρνηση μειοψηφίας του AfD θα μπορούσε να γίνει ανεκτή από άλλα κόμματα.

Ωστόσο, ο επικεφαλής υποψήφιος Siegmund απέρριψε αργότερα αυτό το ενδεχόμενο, δηλώνοντας ότι δεν θα υπάρξουν «συνεννοήσεις που να περιλαμβάνουν κυβέρνηση μειοψηφίας ή οτιδήποτε παρόμοιο».

Πρόσθεσε ότι το AfD θα ήταν, κατ’ αρχήν, ανοικτό σε έναν κυβερνητικό εταίρο που θα ήταν πρόθυμος να αλλάξει τη μεταναστευτική και την ενεργειακή πολιτική, αλλά ότι αυτή τη στιγμή δεν βλέπει κάποιο κόμμα που να πληροί αυτές τις προϋποθέσεις.

Η συνεργασία με την Αριστερά που σοκάρει το σύστημα. Καθοριστικό ρόλο ενδέχεται να παίξει η επίδοση του μικρότερου κόμματος BSW - Συμμαχία Sahra Wagenknecht. Σύμφωνα με το exit poll, συγκεντρώνει 4,8%, δηλαδή βρίσκεται ελάχιστα κάτω από το απαιτούμενο όριο του 5% για την είσοδο στο κοινοβούλιο

Οι πρώτες εκτιμήσεις των exit polls στην Σαξωνία- Anhalt είναι καλύτερες από ό,τι ανέμενε το AfD, ωστόσο το αποτέλεσμα παραμένει οριακό και δεν είναι ακόμη σαφές αν το κόμμα θα καταφέρει να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία που επιδιώκει.

Καθοριστικό ρόλο ενδέχεται να παίξει η επίδοση του μικρότερου κόμματος BSW - Συμμαχία Sahra Wagenknecht. Σύμφωνα με το exit poll, συγκεντρώνει 4,8%, δηλαδή βρίσκεται ελάχιστα κάτω από το απαιτούμενο όριο του 5% για την είσοδο στο κοινοβούλιο. Επειδή η διαφορά είναι πολύ μικρή, δεν αποκλείονται επανακαταμετρήσεις των ψήφων.

Εάν το BDW τελικά δεν ξεπεράσει το 5%, οι έδρες που θα αντιστοιχούσαν στις ψήφους του θα κατανεμηθούν μεταξύ των υπόλοιπων κομμάτων. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να αποδειχθεί αρκετή ώστε το AfD να φτάσει στην πλειοψηφία των εδρών.

Στο στρατόπεδο του AfD, πάντως, το κλίμα είναι πανηγυρικό. Το κόμμα προβλέπεται να συγκεντρώσει υπερδιπλάσιο ποσοστό από τον πλησιέστερο αντίπαλό του, το CDU, και τα στελέχη του εκφράζουν την πεποίθηση ότι θα μπορέσουν να κυβερνήσουν το κρατίδιο.

Σύμφωνα με το exit poll του ARD, το AfD αναμένεται να κερδίσει το 44,5% των ψήφων στις εκλογές της Σαξωνίας- Anhalt. Για να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο του τοπικού κοινοβουλίου χρειάζεται ουσιαστικά την πλειοψηφία των εδρών, καθώς τα κυρίαρχα κόμματα της Γερμανίας διατηρούν την λεγόμενη πολιτική «τείχους προστασίας» απέναντι στο AfD και αρνούνται να συνεργαστούν μαζί του για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Το CDU του καγκελάριου Friedrich Merz, το οποίο στο παρελθόν κυριαρχούσε πολιτικά στο κρατίδιο, προβλέπεται να περιοριστεί στο 18,5%.

Οι Σοσιαλδημοκράτες αναμένεται να συγκεντρώσουν 8%, ποσοστό που τους επιτρέπει να περάσουν το όριο του 5% και να εισέλθουν στο κοινοβούλιο. Οι Πράσινοι εκτιμάται ότι θα λάβουν 9%, ενώ το κόμμα της Αριστεράς προβλέπεται στο 9,5%.

Η κατάρρευση του τείχους προστασίας - Το αριστερό BSW ανοικτό σε συνεργασία με το AfD με συγκεκριμένη ατζέντα.  Η Συμμαχία Sahra Wagenknecht (BSW) άφησε να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να συνεργαστεί με το ακροδεξιό Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) σε συγκεκριμένα πολιτικά ζητήματα στη Σαξωνία-Anhalt. «Θα αποφασίζουμε πάντα με βάση την ουσία του κάθε ζητήματος», δήλωσε η επικεφαλής υποψήφια του BSW, Claudia Wittig, στην γερμανική δημόσια τηλεόραση ARD.

Ως παράδειγμα ανέφερε τις τιμές της ενέργειας, λέγοντας ότι τέτοια ζητήματα «μπορούν να αντιμετωπιστούν από κοινού με το AfD», ενώ σε άλλους τομείς ενδέχεται να υπάρχουν λιγότερα σημεία σύγκλισης. Η Wittig υποστήριξε επίσης ότι, δεδομένου του ισχυρού εκλογικού αποτελέσματος του AfD, θα ήταν «εντελώς αντιδημοκρατικό να μην συμμετέχει με κάποιον τρόπο στην διακυβέρνηση».

Παράλληλα, απέρριψε τόσο τον επικεφαλής υποψήφιο του AfD Ulrich Siegmund όσο και τον νυν πρωθυπουργό του κρατιδίου από τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU), Sven Schulze, ως πιθανούς επικεφαλής της επόμενης κυβέρνησης του κρατιδίου.

«Θέλουμε έναν υπερκομματικό πρωθυπουργό», δήλωσε η Wittig. Υποστήριξε ακόμη ότι το αριστερό λαϊκιστικό κόμμα της θα μπορούσε να συμβάλει στη γεφύρωση ενός ολοένα και περισσότερο πολωμένου πολιτικού τοπίου.

Οι τρέχουσες προβλέψεις τοποθετούν το κόμμα ακριβώς στο 5,0%, δηλαδή πάνω στο ελάχιστο όριο που απαιτείται για την είσοδο στο κοινοβούλιο του κρατιδίου. Ωστόσο, ακόμη και μια μικρή μεταβολή των ποσοστών θα μπορούσε να το αφήσει εκτός.

Το προηγούμενο της συνεργασίας. Το BSW έχει κάνει δηλώσεις υπέρ συνεργασίας κατά περίπτωση με το AfD, αλλά όχι υπέρ ενός κλασικού κυβερνητικού συνασπισμού AfD–BSW. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ.., η επικεφαλής του BSW στη Σαξωνία- Anhalt, Claudia Wittig, δήλωσε στο ZDF ότι είναι ανοιχτή σε «συνεργασία επί συγκεκριμένων θεμάτων» (sachbezogene Zusammenarbeit) με το AfD.

Είπε μάλιστα ότι ένα κόμμα που συγκεντρώνει περίπου 40% «δεν μπορεί απλώς να αποκλειστεί». Ωστόσο, η ίδια απέκλεισε την εκλογή του Ulrich Siegmund του AfD ως πρωθυπουργού του κρατιδίου, όπως επίσης και του υποψηφίου του CDU, Sven Schulze. Η πρόταση του BSW είναι ένας υπερκομματικός πρωθυπουργός που θα κυβερνά με μεταβαλλόμενες πλειοψηφίες στο κοινοβούλιο.

Αυτή δεν είναι καινούργια θέση. Στις 14 Αυγούστου, το ίδιο παρουσίασε τον λεγόμενο «Magdeburger Weg», απορρίπτοντας τη λογική του «τείχους προστασίας» απέναντι στο AfD και προτείνοντας συνεργασία ανά θέμα και διαφορετικές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες.

Υπάρχει και πιο συγκεκριμένο παράδειγμα: πριν από τις εκλογές, οι Claudia Wittig και Thomas Schulze ανακοίνωσαν ότι ήθελαν να καταθέσουν πρόταση κατά της γερμανικής στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία και ότι ελπίζουν να εγκριθεί και με τις ψήφους του AfD. Διευκρίνισαν πάντως ότι δεν είχε υπάρξει προηγούμενη συμφωνία με το AfD.

Ακόμη πιο χαρακτηριστικά, ήδη από τον Ιούνιο το BSW είχε στείλει επιστολή στην ηγεσία του AfD, Alice Weidel και Tino Chrupalla, στην οποία απέρριπτε το «Brandmauer» και πρότεινε μετά τις εκλογές κυβερνητικό μοντέλο με υπερκομματικό πρωθυπουργό και συμμετοχή του AfD στις μεταβαλλόμενες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες.

Ulrich Siegmund: Γράψαμε ιστορία, πρόταση μορφής κατά της κυβέρνησης Mertz. Ο Ulrich Siegmund, επικεφαλής της AfD στη Σαξωνία - Anhalt, πανηγύρισε τη διαφαινόμενη εκλογική νίκη του κόμματος μετά τη δημοσιοποίηση των exit polls.

«Γράψαμε ιστορία, πρέπει να το πούμε ξεκάθαρα», δήλωσε στο γερμανικό δημόσιο δίκτυο ARD. Ο Siegmund υποστήριξε επίσης ότι το αποτέλεσμα αποτελεί σαφές πολιτικό μήνυμα προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας, υπό τον καγκελάριο Friedrich Merz και τη CDU.

Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας με κάποιο από τα υπόλοιπα κόμματα — τα περισσότερα από τα οποία είχαν αποκλείσει πριν από τις εκλογές οποιαδήποτε συνεργασία με την AfD — ο Siegmund δήλωσε ότι το κόμμα του παραμένει ανοιχτό σε συνεργασίες, αλλά με τους δικούς του πολιτικούς όρους.

«Δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε τις βασικές μας θέσεις μόνο και μόνο για να βρεθούμε στην εξουσία», τόνισε. Η τοποθέτηση αυτή δείχνει ότι η AfD, παρά το ιστορικό εκλογικό αποτέλεσμα, δεν εμφανίζεται διατεθειμένη να προχωρήσει σε ουσιαστικές πολιτικές υποχωρήσεις προκειμένου να εξασφαλίσει κυβερνητικούς εταίρους.

Τι σημαίνει για την επόμενη ημέρα στη μεγαλύτερη δύναμη της Ευρώπης. Η επόμενη ημέρα στην Γερμανία δεν θα είναι πολιτικά ίδια με την προηγούμενη. Η επικράτηση της Alternative für Deutschland (AfD) στην Σαξωνία - Anhalt αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από μία ακόμη εκλογική επιτυχία ενός κόμματος που εδώ και χρόνια ενισχύεται στην Ανατολική Γερμανία.

Αποτελεί ένα βαθύ ρήγμα στο πολιτικό σύστημα που οικοδομήθηκε στην μεταπολεμική Γερμανία και, κυρίως, μία προειδοποίηση προς τα παραδοσιακά κόμματα ότι η στρατηγική πολιτικής απομόνωσης της AfD δεν έχει σταματήσει την εκλογική της άνοδο - συνετρίβη η περίφημη... υγειονομική ζώνη και το περίφημο δημοκρατικό τόξο.

Η διάσταση της ανατροπής γίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν αναλογιστεί κανείς ότι η CDU κυβερνούσε τη Σαξωνία - Anhalt επί περισσότερες από δύο δεκαετίες, ενώ πριν από τις κάλπες η AfD εμφανιζόταν να προηγείται με σχεδόν διπλάσιο ποσοστό.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έδιναν στην AfD περίπου 42% και στη CDU μόλις 22%. Το μήνυμα επομένως δεν περιορίζεται στο Μαγδεμβούργο.Φτάνει κατευθείαν στο Βερολίνο και στον καγκελάριο Friedrich Merz.

Η AfD αντιμετώπισε τις εκλογές στη Σαξωνία - Anhalt ως πρόβα για μια πολύ μεγαλύτερη πολιτική μάχη: την προσπάθεια κατάκτησης της ομοσπονδιακής εξουσίας στις εκλογές του 2029 μ.Χ. Ο υποψήφιός της για την πρωθυπουργία του κρατιδίου, Ulrich Siegmund, είχε δηλώσει ήδη πριν από την κάλπη ότι αυτό που ξεκίνησε στην Σαξωνία - Anhalt δεν μπορεί πλέον να σταματήσει».

Το πρώτο μεγάλο ρήγμα στο «δημοκρατικό τόξο». Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα για το γερμανικό κατεστημένο είναι πλέον το περίφημο Brandmauer, το «τείχος προστασίας» με το οποίο CDU, SPD και τα περισσότερα υπόλοιπα κόμματα αρνούνται οποιαδήποτε κυβερνητική συνεργασία με την AfD.

Μέχρι σήμερα η στρατηγική αυτή μπορούσε να λειτουργεί όσο η AfD ήταν δεύτερη ή τρίτη δύναμη. Όταν όμως ένα κόμμα προσεγγίζει ή ξεπερνά το 40%, το πρόβλημα αλλάζει χαρακτήρα. Εάν η AfD δεν διαθέτει αυτοδυναμία, τα υπόλοιπα κόμματα θα πρέπει να σχηματίσουν ακόμη πιο σύνθετες και πολιτικά ανομοιογενείς συμμαχίες μόνο και μόνο για να την κρατήσουν εκτός κυβέρνησης.

Σενάρια ακόμη και κυβέρνησης μειοψηφίας της CDU με ανοχή της Αριστεράς έχουν ήδη συζητηθεί. Εδώ βρίσκεται ο πραγματικός πολιτικός σεισμός. Η AfD δεν χρειάζεται απαραίτητα να κυβερνήσει για να αλλάξει το σύστημα. Αρκεί η παρουσία της να αναγκάζει όλα τα υπόλοιπα κόμματα να αλλάζουν τις μεταξύ τους συμμαχίες προκειμένου να την

Από την Ανατολική Γερμανία κατακτά το εθνικό ακροατήριο. Το αποτέλεσμα δεν μπορεί πλέον εύκολα να χαρακτηριστεί αποκλειστικά «ανατολικογερμανικό φαινόμενο». Η AfD έχει διευρύνει την απήχησή της και στα δυτικά κρατίδια, ενώ στις φετινές εκλογικές αναμετρήσεις σε Baden-Württemberg και Rhineland-Palatinate προσέγγισε περίπου το 20%.

Στην ανατολική Γερμανία, όμως, το κόμμα αντλεί ακόμη μεγαλύτερη δύναμη από ένα μείγμα οικονομικής δυσαρέσκειας, δυσπιστίας προς το Βερολίνο, μεταναστευτικού, ενεργειακού κόστους και διαφορετικής αντίληψης για τις σχέσεις με τη Ρωσία.

Η AfD ζητά περιορισμό της μετανάστευσης, αποκατάσταση οικονομικών και πολιτικών σχέσεων με την Μόσχα και τερματισμό της γερμανικής υποστήριξης προς την Ουκρανία — θέσεις που βρίσκονται σε ευθεία σύγκρουση με την πολιτική Merz. Η νίκη δεν αφορά μόνο ένα κρατίδιο Η σημασία της υπερβαίνει κατά πολύ τον πληθυσμό της.

Οι κυβερνήσεις των γερμανικών κρατιδίων συμμετέχουν μέσω των εκπροσώπων τους στο Bundesrat, ενώ διαθέτουν σημαντικές εξουσίες στην παιδεία, στον πολιτισμό, στην ασφάλεια και στην διοίκηση. Μια κυβέρνηση της AfD θα μπορούσε επομένως να δημιουργήσει για πρώτη φορά άμεση θεσμική σύγκρουση με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση σε σειρά κρίσιμων ζητημάτων.

Παράλληλα, η τοπική υπηρεσία προστασίας του Συντάγματος έχει χαρακτηρίσει την AfD της Saxony Anhalt ως επιβεβαιωμένα ακροδεξιά εξτρεμιστική οργάνωση, γεγονός που κάνει την προοπτική συμμετοχής της στην διακυβέρνηση ακόμη πιο πολιτικά εκρηκτική.

Πρόβα διακυβέρνησης για την Εναλλακτική στην Γερμανία Γι' αυτό η επόμενη ημέρα δεν αφορά μόνο το ερώτημα «ποιος θα κυβερνήσει την Σαξωνία Anhalt;» Το πραγματικό ερώτημα είναι πολύ μεγαλύτερο:

Μπορεί το γερμανικό πολιτικό σύστημα να συνεχίσει να λειτουργεί με τους παλιούς κανόνες όταν ένα κόμμα που βρίσκεται εκτός του παραδοσιακού συστήματος συγκεντρώνει πλέον την στήριξη τεσσάρων στους δέκα ψηφοφόρους;Η Σαξωνία Anhalt μπορεί έτσι να αποδειχθεί όχι το τέλος μιας εκλογικής διαδρομής, αλλά η αρχή μιας νέας περιόδου για ολόκληρη την Γερμανία.

Ο πολιτικός σεισμός δεν είναι απλώς ότι κερδίζει η AfD. Είναι ότι το σύστημα των κομμάτων που επί δεκαετίες καθόριζε ποιος μπορεί να κυβερνήσει την Γερμανία αρχίζει πλέον να δυσκολεύεται να παράγει πλειοψηφίες χωρίς να αναδιατάξει πλήρως τις παλιές του γραμμές.

Οι οικονομικές ρίζες της ανατροπής στην Γερμανία. Η πολιτική ανατροπή στην Γερμανία δεν εξηγείται μόνο από το μεταναστευτικό ή τη φθορά των παραδοσιακών κομμάτων. Στον πυρήνα της βρίσκεται η κρίση του οικονομικού μοντέλου που στήριξε τη γερμανική ισχύ επί τρεις δεκαετίες. Το παλιό γερμανικό τρίγωνο ήταν απλό: φθηνή ενέργεια από την Ρωσία, τεράστια αγορά στην Κίνα και ενιαία ευρωπαϊκή αγορά μέσω του ευρώ. Αυτό το μοντέλο πλέον δεν λειτουργεί όπως παλιά.

Η αποκοπή από το φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο αύξησε το κόστος για την βιομηχανία. Η Κίνα, από μεγάλος πελάτης γερμανικών αυτοκινήτων και μηχανημάτων, μετατράπηκε σε ισχυρό ανταγωνιστή σε ηλεκτρικά αυτοκίνητα, μπαταρίες, φωτοβολταϊκά και βιομηχανική τεχνολογία. Την ίδια στιγμή, η πράσινη μετάβαση επιβάλλει υψηλό κόστος προσαρμογής σε μια οικονομία που βασίζεται στην βιομηχανία.

Η AfD αξιοποιεί αυτή την αίσθηση απώλειας οικονομικού ελέγχου. Η Alice Weidel επαναφέρει ακόμη και το Dexit, όχι μόνο ως νομισματικό ζήτημα, αλλά ως σύμβολο επιστροφής της εθνικής κυριαρχίας. Το επιχείρημα είναι πολιτικά ισχυρό:

Όταν η ενέργεια ακριβαίνει, η αυτοκινητοβιομηχανία πιέζεται, η Κίνα κερδίζει έδαφος και το κράτος δυσκολεύεται να διαχειριστεί τις κοινωνικές πιέσεις, η σύνθετη απάντηση των μεταρρυθμίσεων χάνει έδαφος απέναντι στο απλούστερο σύνθημα «να πάρουμε πίσω τον έλεγχο».

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και το μεταναστευτικό. Η Γερμανία χρειάζεται εργατικό δυναμικό λόγω δημογραφικής γήρανσης, αλλά ταυτόχρονα τα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα αυξάνουν την πίεση σε κατοικία, σχολεία, κοινωνικές υπηρεσίες και τοπικούς προϋπολογισμούς. Σε περίοδο οικονομικής στασιμότητας, αυτή η πίεση μετατρέπεται ευκολότερα σε πολιτική δυσαρέσκεια.

Το βαθύτερο πρόβλημα είναι ότι η Γερμανία καλείται να αλλάξει ταυτόχρονα ενεργειακό μοντέλο, τεχνολογία, εξαγωγικό προσανατολισμό και βιομηχανική στρατηγική. Παράλληλα, αντιμετωπίζει υποεπένδυση σε υποδομές, γραφειοκρατία, καθυστέρηση στην ψηφιοποίηση και έλλειψη ειδικευμένου προσωπικού.

Γι’ αυτό η άνοδος της AfD δεν είναι μόνο πολιτισμική ή ιδεολογική. Είναι και οικονομική ψήφος διαμαρτυρίας απέναντι σε ένα μοντέλο που πολλοί Γερμανοί θεωρούν ότι εξάντλησε τα όριά του. Και εδώ βρίσκεται η ουσία: Η AfD κερδίζει έδαφος επειδή δεν αμφισβητεί μόνο το πολιτικό σύστημα, αλλά εκφράζει την αμφισβήτηση για το ίδιο το οικονομικό υπόδειγμα πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η μεταπολεμική Γερμανία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/897724/germania-epikratisi-afd-stin-saksonia-anhal-me-sto-to-cdu-ksekina-anatropi-tou-metapolemikoy-katestimenou-pou-tha-prokalesei-seismo-stin-evro, https://www.protothema.gr/world/article/1874786/sto-445-i-afd-sti-saxonia-anhalt-deihnoun-ta-prota-exit-poll/pi).

Απίστευτο... η χρεοκοπημένη Γερμανία θέτει τελεσίγραφα στην Ευρώπη - Απειλεί με μπλόκο αν δεν περικοπούν εκατοντάδες δισ. ευρώ. Ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz, μαζί με τους ηγέτες της Ολλανδίας, της Σουηδίας, της Δανίας, της Αυστρίας και της Φινλανδίας, ζητούν ριζική αναμόρφωση του προϋπολογισμού της ΕΕ για την περίοδο 2028 μ.Χ.-2034 μ.Χ.

Σε μετωπική σύγκρουση για τις προτεραιότητες των δημοσιονομικών δαπανών της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξελίσσεται η διαπραγμάτευση για τον επόμενο επταετή προϋπολογισμό της ΕΕ, καθώς η Γερμανία και ακόμη πέντε χώρες προειδοποιούν ότι δεν πρόκειται να εγκρίνουν το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο εάν δεν υπάρξουν περικοπές ύψους εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ.

Ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz, μαζί με τους ηγέτες της Ολλανδίας, της Σουηδίας, της Δανίας, της Αυστρίας και της Φινλανδίας, ζητούν ριζική αναμόρφωση του προϋπολογισμού της ΕΕ για την περίοδο 2028 μ.Χ.-2034 μ.Χ.

Οι έξι χώρες υποστηρίζουν ότι η Ευρώπη πρέπει να μεταφέρει πόρους προς την άμυνα, την καινοτομία και τη στήριξη των ευρωπαϊκών βιομηχανιών, περιορίζοντας παράλληλα τις παραδοσιακές δαπάνες για τη γεωργία και τις φτωχότερες περιφέρειες.

«Πρέπει να γίνουν επιλογές» – Στο επίκεντρο οι εκατοντάδες δισ. ευρώ περικοπών. Σε επιστολή που υπογράφουν οι ηγέτες των έξι χωρών και την οποία επικαλούνται οι Financial Times, επισημαίνεται ότι ο προϋπολογισμός της ΕΕ «πρέπει να μεταρρυθμιστεί θεμελιωδώς» και ότι απαιτούνται δύσκολες επιλογές ως προς τις προτεραιότητες των Ευρωπαϊκών δαπανών.

Διπλωμάτης από μία από τις χώρες που υπέγραψαν την επιστολή δήλωσε ότι, εάν ο προϋπολογισμός δεν μειωθεί κατά εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ, δεν θα υπάρξει συμφωνία εντός του έτους. Η εξέλιξη αυτή απειλεί να προκαλέσει νέα καθυστέρηση στις διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό της περιόδου 2028 μ.Χ.-2034 μ.Χ., ο οποίος απαιτεί ομόφωνη έγκριση και από τα 27 κράτη-μέλη.

Η Γερμανία θέλει περισσότερα χρήματα για άμυνα και βιομηχανία. Η γερμανική κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της επιχειρούν να αλλάξουν την δομή των Ευρωπαϊκών δαπανών, ώστε μεγαλύτερο μέρος των διαθέσιμων πόρων να κατευθυνθεί στην ενίσχυση της Ευρωπαϊκής άμυνας και σε καινοτόμες επιχειρήσεις.

Η αλλαγή αυτή συνδέεται με τις αυξανόμενες οικονομικές και γεωπολιτικές πιέσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, αλλά και με την ανάγκη ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων απέναντι στις ΗΠΑ και την Κίνα.

Παράλληλα, οι έξι χώρες ζητούν περιορισμό των κονδυλίων που παραδοσιακά κατευθύνονται στους αγρότες και στις φτωχότερες περιφέρειες της ΕΕ. Οι συγκεκριμένες κατηγορίες απορροφούν περίπου τα δύο τρίτα του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού.

Αντίδραση από 17 χώρες – Ισπανία και Ιταλία ζητούν μεγαλύτερο προϋπολογισμό. Η πρόταση του γερμανικού μπλοκ βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με τις θέσεις μιας ομάδας 17 κρατών-μελών, μεταξύ των οποίων η Ισπανία και η Ιταλία.

Οι χώρες αυτές ζητούν να διατηρηθεί, αλλά και να αυξηθεί, η χρηματοδότηση για την γεωργία και την περιφερειακή ανάπτυξη. Παράλληλα, υποστηρίζουν ότι ο συνολικός προϋπολογισμός θα πρέπει να ξεπεράσει τα 2 τρισ. ευρώ που έχει προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ορισμένα κράτη τάσσονται επίσης υπέρ της μεγαλύτερης έκδοσης κοινού ευρωπαϊκού χρέους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι αυξημένες ανάγκες της ΕΕ. Η συγκεκριμένη επιλογή, ωστόσο, εξακολουθεί να αποτελεί κόκκινη γραμμή για τη Γερμανία και τους συμμάχους της.

Η Γαλλία προτείνει νέους ευρωπαϊκούς φόρους. Διαφορετική προσέγγιση υιοθετεί η Γαλλία, η οποία, παρά το γεγονός ότι αποτελεί καθαρό συνεισφέροντα στον προϋπολογισμό της ΕΕ, είναι παράλληλα ο μεγαλύτερος αποδέκτης των αγροτικών επιδοτήσεων. Το Παρίσι τάσσεται υπέρ της επιβολής νέων φόρων σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να δημιουργηθούν πρόσθετα έσοδα για την χρηματοδότηση των αυξημένων αναγκών.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει μέτρα που θα μπορούσαν να αποφέρουν περίπου 60 δισ. ευρώ ετησίως. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται αυξημένες εισφορές από την ευρωπαϊκή αγορά δικαιωμάτων άνθρακα, δασμοί στις εισαγωγές προϊόντων υψηλής έντασης άνθρακα, φόρος σε μη ανακυκλωμένα ηλεκτρονικά απόβλητα, αυξημένες επιβαρύνσεις στα προϊόντα καπνού και εισφορά στις μεγάλες επιχειρήσεις.

Ωστόσο, οι προτάσεις συναντούν σημαντικές αντιδράσεις, καθώς η φορολογία παραμένει σε μεγάλο βαθμό αρμοδιότητα των εθνικών κυβερνήσεων, οι οποίες εμφανίζονται απρόθυμες να μεταφέρουν περισσότερες εξουσίες στις Βρυξέλλες.

Η μάχη για τα 2 τρισ. Ευρώ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει έναν προϋπολογισμό ύψους περίπου 2 τρισ. ευρώ για την επόμενη επταετία. Η Γερμανία και οι υπόλοιπες πέντε χώρες που συνυπογράφουν την επιστολή ζητούν σημαντική μείωση του ποσού, σε μια προσπάθεια να περιοριστεί η δημοσιονομική επιβάρυνση των κρατών που αποτελούν τους μεγαλύτερους καθαρούς συνεισφέροντες στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.

Οι έξι χώρες αντιπροσωπεύουν περίπου το 40% των εσόδων του προϋπολογισμού της ΕΕ, γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στην θέση τους. Από την άλλη πλευρά, η πλειοψηφία των κρατών-μελών επιμένει ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να μειώσει τη χρηματοδότηση της αγροτικής πολιτικής και της περιφερειακής ανάπτυξης σε μια περίοδο κατά την οποία αυξάνονται οι οικονομικές και κοινωνικές πιέσεις.

Κρίσιμος ο ρόλος της Ιρλανδίας. Η διαπραγμάτευση περνά πλέον σε κρίσιμο στάδιο, καθώς η Ιρλανδία, η οποία έχει αυτή την περίοδο την εκ περιτροπής προεδρία της ΕΕ, έχει αναλάβει να παρουσιάσει συμβιβαστική πρόταση έως τα μέσα Οκτωβρίου.

Το Δουβλίνο θα πρέπει να επιχειρήσει να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ των μεγαλύτερων καθαρών συνεισφερόντων και των κρατών που ζητούν τη διατήρηση ή ακόμη και την αύξηση των κονδυλίων για την γεωργία και την περιφερειακή ανάπτυξη. Η διαδικασία είναι ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς για την τελική έγκριση του δημοσιονομικού πλαισίου απαιτείται η συναίνεση και των 27 κρατών-μελών.

António Costa: Στόχος συμφωνία έως το τέλος του έτους. Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου António Costa επιχειρεί να γεφυρώσει τις διαφορές και να οδηγήσει τα κράτη-μέλη σε συμφωνία έως το τέλος του 2026 μ.Χ.

Εκπρόσωπός του ανέφερε ότι οι ηγέτες έχουν ήδη συμφωνήσει στον στόχο επίτευξης συμφωνίας μέχρι το τέλος του έτους, με σκοπό να κλείσει το χάσμα μεταξύ των διαφορετικών προσεγγίσεων και να επιτευχθεί ένας συνολικός και ισορροπημένος συμβιβασμός. Το γεγονός ότι αρκετές μεγάλες χώρες της ΕΕ έχουν εκλογές μπροστά τους, μεταξύ άλλων η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πολωνία, αυξάνει την πίεση για έγκαιρη ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων.

Η αντιπαράθεση για τον νέο προϋπολογισμό δεν αφορά, επομένως, μόνο το ύψος των Ευρωπαϊκών δαπανών, αλλά και το ποια θα είναι η στρατηγική κατεύθυνση της ΕΕ την επόμενη επταετία: περισσότερα κονδύλια για άμυνα και βιομηχανική ανταγωνιστικότητα ή διατήρηση του παραδοσιακού μοντέλου στήριξης της γεωργίας και των περιφερειών (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/902089/apistefto-i-xreokopimeni-germania-thetei-telesigrafa-stin-evropi-apeilei-me-bloko-an-den-perikopoyn-ekatontades-dis-ev, rohttps://www.pentapostagma.gr/oikonomia/7391817_ekatontades-dis-kato-allios-mploko-i-sygkroysi-gia-ta-eyropaika-kondylia).

Βιομηχανικό κραχ στην Γερμανία: Σε ιστορικό χαμηλό η ανταγωνιστικότητα... από το 21 στο 3 μέσα σε μόλις 2 χρόνια. Στην κορυφή των προβληματισμών των επιχειρήσεων βρίσκεται η γραφειοκρατία. Η ανταγωνιστική θέση της Γερμανίας εμφανίζει απότομη επιδείνωση, σύμφωνα με τηΝ νέα έρευνα της Alvarez & Marsal, στην οποία συμμετείχαν υψηλόβαθμα στελέχη του επιχειρηματικού κόσμου.

Καθώς ο διεθνής ανταγωνισμός εντείνεται, η βαθμολογία της γερμανικής βιομηχανίας στον σχετικό δείκτη ανταγωνιστικότητας υποχώρησε μόλις στο 3, έναντι 11 το 2025 μ.Χ. και 21 το 2024 μ.Χ., σε κλίμακα από 100 έως -100. Η επίδοση αυτή αποτελεί τη χειρότερη από την έναρξη της συγκεκριμένης έρευνας το 2024 μ.Χ.

Στην κορυφή των προβληματισμών των επιχειρήσεων βρίσκεται η γραφειοκρατία, ενώ ακολουθεί το αυξημένο ενεργειακό κόστος, όπως προκύπτει από την έρευνα της εταιρείας συμβούλων διαχείρισης σε συνεργασία με τη Γερμανική Εταιρεία Έρευνας Διαχείρισης.

Όπως δήλωσε στο Bloomberg ο διευθύνων σύμβουλος της Alvarez & Marsal, Patrick Siebert, οι μεταβολές στο παγκόσμιο εμπόριο, με βασικό παράγοντα την εντεινόμενη Κινεζική ανταγωνιστικότητα, εξελίσσονται «τόσο γρήγορα και τόσο δραματικά», ώστε ορισμένοι Ευρωπαίοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής δεν είχαν εκτιμήσει ότι οι επιπτώσεις θα ήταν τόσο έντονες ήδη από το 2026 μ.Χ. ή το 2027 μ.Χ.

Για την εκπόνηση της μελέτης πραγματοποιήθηκαν περίπου 250 συνεντεύξεις από τον Μάιο έως τον Αύγουστο, με συμμετοχή ανώτατων στελεχών από σημαντικούς κλάδους της γερμανικής οικονομίας, μεταξύ των οποίων η αυτοκινητοβιομηχανία, η κατασκευή μηχανημάτων και εγκαταστάσεων, η χημική βιομηχανία και ο φαρμακευτικός τομέας.

Μεγάλο μέρος της γερμανικής οικονομίας βρίσκεται αντιμέτωπο με βαθιές αλλαγές. Από την αυτοκινητοβιομηχανία και τις χημικές επιχειρήσεις έως τον μεταποιητικό κλάδο, οι εταιρείες προχωρούν σε εκτεταμένη αναδιάρθρωση προκειμένου να περιορίσουν την πλεονάζουσα παραγωγική δυναμικότητα.

Η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει κλείσιμο μονάδων και περικοπές θέσεων εργασίας. Την ίδια στιγμή, εργαζόμενοι στις Volkswagen, Mercedes-Benz, BMW, Audi και Porsche, αλλά και σε μεγάλους προμηθευτές της αυτοκινητοβιομηχανίας, έχουν προχωρήσει σε κινητοποιήσεις λόγω της κρίσης.

Οι κλάδοι που δοκιμάζονται. Ο κλάδος κατασκευής μηχανημάτων και εγκαταστάσεων, όπως και οι χημικές και φαρμακευτικές επιχειρήσεις, είχαν βρεθεί μεταξύ εκείνων με τις καλύτερες επιδόσεις στην έρευνα του 2024 μ.Χ. Ωστόσο, τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι πλέον αντιμετωπίζουν σημαντικές πιέσεις.

Ένα από τα βασικά προβλήματα αφορά το κόστος των εισροών. Για τον φαρμακευτικό κλάδο, επιπλέον εμπόδια αποτελούν η παραγωγικότητα της έρευνας, η ποιότητα των προϊόντων που βρίσκονται υπό ανάπτυξη και το ρυθμιστικό πλαίσιο, σύμφωνα με την έκθεση.

Παράλληλα, οι επιχειρηματίες επισημαίνουν ότι η κυβέρνηση καθυστερεί στην λήψη αποφάσεων, ενώ δεν έχουν ληφθεί συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του ενεργειακού εφοδιασμού και του κόστους ενέργειας, σύμφωνα με τον Siebert. Στις προτεραιότητες των επιχειρήσεων περιλαμβάνεται επίσης η περαιτέρω ενίσχυση των εμπορικών σχέσεων.

Η διεθνοποίηση της παραγωγής αποτελεί ήδη πραγματικότητα για σημαντικό μέρος των γερμανικών επιχειρήσεων: περίπου το 56% έχει μεταφέρει παραγωγική δραστηριότητα στο εξωτερικό, είτε στο σύνολό της είτε κατά ένα μέρος, ενώ το 45% έχει μεταφέρει δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης σε διεθνή κέντρα. Παράλληλα, περίπου οκτώ στις δέκα επιχειρήσεις θεωρούν την ταχύτητα κρίσιμο στοιχείο ανταγωνιστικότητας, καθώς οι ανταγωνιστές από άλλες χώρες φέρνουν τα προϊόντα τους στην αγορά ταχύτερα και προσαρμόζονται με μεγαλύτερη συνέπεια στις μεταβαλλόμενες συνθήκες.

Η προσπάθεια περιορισμού του κόστους και η ΑΙ. Παρά το γεγονός ότι το 90% των συμμετεχόντων θεωρεί πολύ ή εξαιρετικά σημαντική τη μείωση και βελτιστοποίηση του κόστους, οι επιχειρήσεις κινούνται παράλληλα προς την κατεύθυνση της διαφοροποίησης των προμηθευτών τους.

Μετά τα προβλήματα στις εφοδιαστικές αλυσίδες που προκάλεσε η πανδημία Covid-19, οι εταιρείες στρέφονται όλο και περισσότερο σε πολλαπλές πηγές προμήθειας, αντί να επιλέγουν αποκλειστικά τον οικονομικότερο προμηθευτή, σύμφωνα με τον Siebert. Όπως ανέφερε, η αξιοπιστία ως προμηθευτής μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερες παραγγελίες και σε πιο βιώσιμη ανάπτυξη των επιχειρήσεων.

Την ίδια ώρα, σχεδόν οι μισοί κλάδοι που συμμετείχαν στην έρευνα αξιοποιούν εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, μεταξύ άλλων για την προσομοίωση αλυσίδων αξίας, αλλά και για διαδικασίες σχεδιασμού και ελέγχου.

Ο Siebert σημείωσε ότι υπάρχει ευρεία αναγνώριση πως η τεχνητή νοημοσύνη θα ενισχύσει την αποτελεσματικότητα και την παραγωγικότητα της εργασίας, ενώ παράλληλα αναμένεται να καταστήσει ορισμένες θέσεις εργασίας περιττές. Ωστόσο, όπως υπογράμμισε, μέχρι στιγμής η ΑΙ δεν έχει οδηγήσει ακόμη στην αντικατάσταση συγκεκριμένων θέσεων εργασίας.

Η έρευνα, πάντως, έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία εμφανίζονται και ορισμένες ενθαρρυντικές ενδείξεις για την γερμανική οικονομία. Τα κορυφαία οικονομικά ερευνητικά ινστιτούτα της χώρας έχουν αυξήσει σε περισσότερο από διπλάσιο επίπεδο την κοινή πρόβλεψή τους για την ανάπτυξη κατά το τρέχον έτος, ενώ δείκτης επιχειρηματικού κλίματος ενισχύθηκε στο υψηλότερο επίπεδο από τα τέλη του 2025 μ.Χ.-(https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/902202/viomixaniko-krax-sti-germania-se-istoriko-xamilo-i-antagonistikotita-apo-to-21-sto-3-mesa-se-molis-2-xroniai).

Εκλογικό σοκ στην Σαξονία - Anhalt στις 6/9 — Ιστορική κάλπη αλλάζει την Γερμανία, το πατριωτικό AfD αγγίζει την εξουσία. Η 6^η Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ. δεν είναι απλώς μια περιφερειακή εκλογική αναμέτρηση. Είναι η στιγμή που η Γερμανία καλείται να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της βαθιάς πολιτικής και κοινωνικής της πολικότητας και ο γερμανικός αετός αποκτά ισχυρά φτερά στα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος, καθώς τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας απορρίπτονται μαζικά από τους Γερμανούς ψηφοφόρους.

Η σημερινή ημέρα, 6^η Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ., καταγράφεται ήδη ως μία από τις πιο κρίσιμες εκλογικές ημερομηνίες στη μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας. Στο Ανατολικό κρατίδιο της Saxony-Anhalt, το ακροδεξιό κόμμα «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD) προσέρχεται στις κάλπες διατηρώντας προβάδισμα που αγγίζει το 42%, σύμφωνα με την δημοσκόπηση της Infratest dimap.

Το ενδεχόμενο κατάκτησης της απόλυτης πλειοψηφίας από το AfD δεν συνιστά απλώς μια τοπική εκλογική νίκη, αλλά έναν τεκτονικό πολιτικό σεισμό: Για πρώτη φορά από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ακροδεξιά βρίσκεται στις πύλες της εξουσίας σε γερμανικό ομόσπονδο κρατίδιο.

Την ίδια στιγμή, οι δυνάμεις ασφαλείας προετοιμάζονται για μια νύχτα πρωτοφανούς έντασης, καθώς το πολιτικό διακύβευμα μεταφέρεται από τις κάλπες στους δρόμους. Ulrich Sigmund: Ο άνθρωπος που θέλει να αλλάξει την Γερμανία. Η 6^η Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ., μπορεί να μείνει στην ιστορία της Γερμανίας ως η στιγμή που ο «πιο επικίνδυνος άνθρωπος» στην χώρα ανέλαβε την εξουσία. Δεν μιλάμε για... «Hitler», αλλά για τον Ulrich Sigmund, και όπως τον αποκάλεσε το περιοδικό Der Spiegel τον περασμένο μήνα.

Ο Sigmund γεννήθηκε μόλις τρεις εβδομάδες μετά την επανένωση της Γερμανίας, στις 3 Οκτωβρίου 1.990 μ.Χ.— πώς κατάφερε λοιπόν να μετατραπεί σε ένα τέτοιο «τέρας» μέχρι την ηλικία των 35 ετών; Το γεγονός είναι ότι ο Sigmund ηγείται της περιφερειακής οργάνωσης του κόμματος «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD) στο κρατίδιο της Saxony-Anhalt (Σαξονία-Άνχαλτ).

Σήμερα, οι κάτοικοι της περιοχής καλούνται να εκλέξουν το τοπικό τους κοινοβούλιο, με σχεδόν τους μισούς από αυτούς να προτίθενται να ψηφίσουν το AfD, το οποίο προτείνει τον Ulrich Sigmund για πρωθυπουργό του κρατιδίου και το γεγονός αυτό ήδη προκαλεί τρόμο.

Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι ο κορυφαίος «εξτρεμιστής» ενδέχεται να καταλήξει στην ηγεσία ενός γερμανικού κρατιδίου αφού, η τοπική οργάνωση του κόμματος έχει χαρακτηριστεί εδώ και καιρό ως «δεξιά εξτρεμιστική» από τις γερμανικές αρχές. Κρίνοντας από την διάθεση της πλειονότητας της γερμανικής ελίτ, αυτό ναι, είναι ένα γεγονός που μπορεί στο τέλος της ημέρας να συμβεί. Κι αυτό γιατί αδυνατούν να το αποτρέψουν.

1. Η αριθμητική της ανατροπής και η κατάρρευση του «Firewall». Για περισσότερα από δέκα χρόνια, το γερμανικό πολιτικό κατεστημένο εφάρμοζε το λεγόμενο «τείχος προστασίας» (Brandmauer) — μια άγραφη αλλά απαρέγκλιτη συμφωνία μεταξύ των συστημικών κομμάτων για τον απόλυτο αποκλεισμό του AfD από κυβερνητικούς συνασπισμούς και κοινοβουλευτικές συμμαχίες.

Παρά τον επίσημο χαρακτηρισμό του από τις υπηρεσίες πληροφοριών ως «εξτρεμιστικού» σχηματισμού λόγω της ξενοφοβικής και αντιμουσουλμανικής του ρητορικής, η δημοτικότητά του εκτοξεύθηκε: σε εθνικό επίπεδο αγγίζει το 29% (με το CDU να υποχωρεί στο 21%), ενώ στην Σαξονία-Άνχαλτ κινείται στο επιβλητικό 42-43%.

Σε αυτή την περιοχή της Ανατολικής Γερμανίας, κάθε ποσοστιαία μονάδα έχει καθοριστική σημασία, καθώς είναι εκείνη που χωρίζει το AfD από την εξουσία και την δυνατότητα σχηματισμού μονοκομματικής κυβέρνησης — αφού καμία συμμαχία δεν είναι εφικτή για ένα κόμμα που περιβάλλεται από ορκισμένους αντιπάλους. Εδώ ακριβώς υπεισέρχεται η ιδιομορφία του γερμανικού εκλογικού συστήματος...

- το AfD δεν χρειάζεται απαραίτητα το 50% των ψήφων για να κατακτήσει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Όσο λιγότερα από τα συνολικά επτά ανταγωνιστικά κόμματα ξεπεράσουν το όριο εισόδου του 5%, τόσο μεγαλύτερη ενίσχυση θα λάβει το AfD ως πρώτο κόμμα από την ανακατανομή των «χαμένων» ψήφων.

- Αν στην βουλή εισέλθουν πέντε κόμματα, το AfD εξασφαλίζει 40 έδρες — μόλις δύο λιγότερες από την αυτοδυναμία.

- Αν όμως οι πράσινοι (που κινούνται οριακά) μείνουν εκτός και περάσουν μόνον τέσσερα κόμματα, το AfD κατακτά την απαραίτητη πλειοψηφία. Σε αυτή την περίπτωση, τίποτα δεν θα εμποδίσει τον ηγέτη του στο κρατίδιο, Ulrich Sigmund, να αναλάβει την πρωθυπουργία.

Αυτή είναι η σκληρή αριθμητική της πολιτικής. Το παράδοξο είναι ότι, ακόμη κι αν το AfD δεν εξασφαλίσει την αυτοδυναμία, δεν υπάρχει καμία βιώσιμη εναλλακτική λύση. Για να του φράξει τον δρόμο, το κατεστημένο θα πρέπει να συγκροτήσει έναν εξαιρετικά ετερόκλητο, δυσλειτουργικό και εγγενώς ασταθή συνασπισμό «όλων εναντίον ενός» (CDU, SPD, πράσινοι), με την ανοχή ή την υποστήριξη του Die Linke.

Ωστόσο, η άμεση συμμετοχή του Die Linke στην κυβέρνηση θεωρείται αδύνατη, καθώς το ίδιο το CDU έχει επιβάλει στον εαυτό του απαγόρευση συνεργασίας μαζί του, ως πολιτικού διαδόχου του ανατολικογερμανικού SED.

Προφανώς το Die Linke δεν αποτελείται πλέον από κομμουνιστές (όπως εξάλλου και στο CDU ελάχιστα στοιχεία απομένουν από την εποχή του Adenauer), αλλά ακόμη κι έτσι, ένας τόσο ευρύς συνασπισμός φαντάζει αδιανόητος.

Είτε λοιπόν σχηματιστεί μια εύθραυστη κυβέρνηση μειοψηφίας είτε ένας παράλυτος ευρύς συνασπισμός, το αναπόφευκτο αποτέλεσμα θα είναι η περαιτέρω ενίσχυση του AfD. Το κόμμα θα καταγγέλλει συνεχώς στους ψηφοφόρους ότι το σύστημα συμπράττει με μοναδικό στόχο να παρακάμψει τη λαϊκή βούληση και να αποκλείσει την πρώτη πολιτική δύναμη, τροφοδοτώντας το αφήγημα περί συστημικής συνωμοσίας.

Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι εντός του CDU διεξάγεται πλέον συζήτηση για το αν θα ήταν προτιμότερο να επιτραπεί απλώς στο AfD να αναλάβει την διακυβέρνηση του κρατιδίου. Η σκέψη είναι να αφεθεί να κυβερνήσει υπό την πίεση και την αμφισβήτηση των ομοσπονδιακών αρχών, ώστε να αποκαλυφθούν οι αδυναμίες του και να απογοητεύσει το κοινό του.

Έχοντας αποτύχει να ανακόψει την άνοδό του μέσω αποκλεισμών και εκστρατειών δυσφήμισης, το κατεστημένο φαίνεται να ποντάρει πλέον στην φθορά της εξουσίας — μια τακτική που από μόνη της αποτυπώνει την βαθιά κρίση του γερμανικού πολιτικού συστήματος.

2. Ο αμερικανικός παράγοντας: Η επικίνδυνη ισορροπία με το κίνημα MAGA. Απομονωμένο στο εσωτερικό της Γερμανίας, το AfD αναζήτησε διεθνή νομιμοποίηση και ιδεολογικά ερείσματα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, οικοδομώντας στενούς δεσμούς με το κίνημα MAGA (Make America Great Again) του Donald Trump.

- Διαμεσολαβήσεις και επαφές κορυφής. Η συμπρόεδρος του AfD, Alice Weidel, είχε συναντηθεί με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, JD Vance, στο περιθώριο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, ενώ συμμετείχε και σε ζωντανή συζήτηση με τον Elon Musk στην πλατφόρμα X. Παράλληλα, στελέχη του κόμματος έδωσαν το «παρών» στην ορκωμοσία του Trump στην Washington.

- Αμερικανική παρέμβαση. Υψηλόβαθμα στελέχη της αμερικανικής διοίκησης έχουν στηρίξει ανοιχτά το AfD. Ο JD Vance κάλεσε δημόσια τους Γερμανούς βουλευτές να τερματίσουν το «τείχος προστασίας», ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio είχε χαρακτηρίσει τον χαρακτηρισμό του AfD ως εξτρεμιστικού «τυραννία μεταμφιεσμένη».

- Πολιτιστικοί πόλεμοι και μεταναστευτικό. Εκπρόσωποι του AfD, όπως ο βουλευτής Markus Frohnmaier, εξαίρουν την τακτική του Trump στο μεταναστευτικό, προκρίνοντας την εφαρμογή σκληρών μέτρων τύπου ICE στη Γερμανία, την δημιουργία δομών μαζικής απέλασης (remigration) και τον διαχωρισμό των προσφυγόπουλων στα σχολεία. Ωστόσο, η συμμαχία αυτή παρουσιάζει σοβαρές ρωγμές.

Η γερμανική κοινή γνώμη αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη καχυποψία την εξωτερική πολιτική του Trump — με τις δημοσκοπήσεις του ARD να δείχνουν ότι το 58% των Γερμανών θεωρεί αδικαιολόγητες τις αμερικανικές επιθέσεις στο Ιράν και το 72% καταδικάζει τις παρεμβάσεις στην Βενεζουέλα. Παράλληλα, οι αμερικανικοί δασμοί και η αύξηση της τιμής των καυσίμων πλήττουν απευθείας την γερμανική οικονομία.

Έτσι, η ηγεσία του AfD υποχρεώνεται σε έναν λεπτό ελιγμό: Υιοθετεί την ρητορική του MAGA για τον εθνικισμό και τους «πολιτιστικούς πολέμους», αλλά κρατά αποστάσεις από τις ενέργειες της Washington που βλάπτουν τα γερμανικά συμφέροντα.

3. Το διπλό ταμπλό: Η γέφυρα με το Κρεμλίνο. Ενώ το AfD αντλεί τακτικές από την δεξιά των ΗΠΑ, διατηρεί ταυτόχρονα ισχυρούς και διαρκείς δεσμούς με την Μόσχα. Στα ανατολικά κρατίδια όπως η Σαξονία-Άνχαλτ, όπου οι ιστορικοί δεσμοί με την Ρωσία παραμένουν ζωντανοί, το αφήγημα της επαναφοράς του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου και ο τερματισμός της στρατιωτικής βοήθειας προς το Κίεβο βρει εύφορο έδαφος.

«Βλέπουμε τα αμερικανικά συμφέροντα, βλέπουμε τα ρωσικά συμφέροντα, αλλά έχουμε το δικό μας, το γερμανικό συμφέρον», δήλωσε ο υποψήφιος πρωθυπουργός Ulrich Siegmund. Στην πράξη, στελέχη του κόμματος πραγματοποιούν συχνά ταξίδια στην Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη και την Κριμαία, προωθώντας μια εξωτερική πολιτική που αμφισβητεί ανοιχτά την ευρωατλαντική γραμμή του Βερολίνου.

4. Η Σαξονία-Άνχαλτ ως «εργαστήριο» πολιτισμικής αλλαγής. Παρά το γεγονός ότι η Σαξονία-Άνχαλτ είναι ένα μικρό κρατίδιο με λιγότερους από 2 εκατομμύρια κατοίκους, μια νίκη του AfD θα έχει τεράστιες παράπλευρες συνέπειες.

Πέραν της συμβολικής εισόδου του στην άνω βουλή (Bundesrat), το AfD σχεδιάζει να μετατρέψει το κρατίδιο σε «εργαστήριο» για την εφαρμογή της ατζέντας του σε εθνική κλίμακα. Σύμφωνα με αναλυτές του Chatham House, σε περίπτωση ανάληψης της εξουσίας, το AfD αναμένεται να επικεντρωθεί σε τομείς τοπικής αρμοδιότητας, όπως:

- Η αλλαγή των σχολικών προγραμμάτων και των βιβλίων Ιστορίας.

- Ο αυστηρός έλεγχος και η πίεση στις αστυνομικές αρχές.

- Η απαγόρευση των συμβόλων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας από δημόσιους χώρους.

- Η κατάργηση των προγραμμάτων συμπερίληψης και ένταξης στα σχολεία.

5. Αστυνομικός συναγερμός: Ο φόβος της εκλογικής νύχτας και της επόμενης μέρας. Ενώ οι κάλπες ετοιμάζονται να ανοίξουν, το Υπουργείο Εσωτερικών και οι αρχές ασφαλείας της Saxony-Anhalt προετοιμάζονται για το χειρότερο δυνατό σενάριο.

Η ατμόσφαιρα στο κρατίδιο είναι ηλεκτρισμένη: καθ' όλη την προεκλογική περίοδο καταγράφηκαν περισσότερες από 1.000 διαδηλώσεις, καταστράφηκαν ή εκλάπησαν σχεδόν 900 αφίσες (με κύριο στόχο το AfD, το CDU και το Die Linke), ενώ σημειώθηκαν 66 πολιτικά υποκινούμενα εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων και απειλών κατά πολιτικών. Η γερμανική αστυνομία αναπτύσσει πρωτοφανή μέτρα ασφαλείας:

- Εκατοντάδες αστυνομικοί από ολόκληρη την Γερμανία, τεθωρακισμένα οχήματα, κανόνια νερού και ειδικές μονάδες συλλήψεων βρίσκονται σε επιφυλακή στο Μαγδεμβούργο και σε άλλες πόλεις.

- Ακτιβιστές της αριστεράς, συμπεριλαμβανομένης της συμμαχίας Antifa «Widersetzen», οργανώνουν μαζικές κινητοποιήσεις και κατασκηνώσεις διαμαρτυρίας (όπως στο Μπίτερφελντ, με αναμενόμενη συμμετοχή έως 3.000 ατόμων).

- Οι αρχές φοβούνται ότι ακόμη κι αν το AfD χάσει την αυτοδυναμία οριακά (π.χ. μέσω των επιστολικών ψήφων), ενδέχεται να υπάρξει αμφισβήτηση του αποτελέσματος με ισχυρισμούς περί «κλεμμένης κάλπης», πυροδοτώντας βίαιες συγκρούσεις από υποστηρικτές του κόμματος ή χούλιγκαν.

- Υπάρχει σοβαρός φόβος για στοχευμένες επιθέσεις κατά στελεχών του AfD ή επεισόδια σε εκλογικά τμήματα. Όλα αυτά συνιστούν ένα σοβαρό πλήγμα για τον Friedrich Merz, καθώς οποιοδήποτε αποτέλεσμα στην Σαξονία-Άνχαλτ επιβαρύνει τον ηγέτη του CDU.

Εάν ο Sigmund σχηματίσει κυβέρνηση, ο Merz θα κατηγορηθεί ότι φέρει την ευθύνη για την ιστορική άνοδο του AfD.. Εάν πάλι το AfD εμποδιστεί μέσω μιας αριστερόστροφης συμμαχίας, ο Merz θα επικριθεί για διολίσθηση προς την αριστερά, γεγονός που θα σπρώξει ακόμη περισσότερους ψηφοφόρους από τους Χριστιανοδημοκράτες προς το AfD.

Ο Merz δεν διαθέτει καμία ανώδυνη επιλογή, ενώ σε δύο εβδομάδες ακολουθούν οι εκλογές στο Mecklenburg-Vorpommern και στο Berlin. Στο πρώτο, το AfD αναμένεται να εξασφαλίσει τη σχετική πλειοψηφία, ενώ στην παραδοσιακά αριστερή πρωτεύουσα εδραιώνεται ως μία από τις τρεις κύριες πολιτικές δυνάμεις.

Στο Βερολίνο, το προβάδισμα του CDU έναντι του Die Linke και του AfD ενδέχεται να συρρικνωθεί μόλις στο 1%, όταν πριν από τρία χρόνια επικρατούσε με υπερδιπλάσια και υπερτριπλάσια ποσοστά αντίστοιχα.

Δοκιμασία για την γερμανική δημοκρατία. Η 6^η Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ. δεν είναι απλώς μια περιφερειακή εκλογική αναμέτρηση. Είναι η στιγμή που η Γερμανία καλείται να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της βαθιάς πολιτικής και κοινωνικής της πολικότητας.

Η πιθανότητα επικράτησης του AfD στην Σαξονία-Άνχαλτ φέρνει το πολιτικό κατεστημένο του Βερολίνου ενώπιον των ευθυνών του, αποδεικνύοντας ότι το «τείχος προστασίας» δεν στάθηκε ικανό να ανακόψει το κύμα της δυσαρέσκειας.

Είτε το AfD σχηματίσει κυβέρνηση είτε αποκλειστεί από έναν εύθραυστο συστημικό συνασπισμό, η επόμενη μέρα θα βρει τη Γερμανία με έναν «αετό» του οποίου τα άκρα ενισχύονται επικίνδυνα — και με μια κοινωνία που καλείται να αποδείξει αν μπορεί να απορροφήσει τους κραδασμούς χωρίς να βυθιστεί στη βία.

Η τάση είναι πλέον ξεκάθαρη: Ο γερμανικός αετός αποκτά ισχυρά φτερά στα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος, καθώς τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας απορρίπτονται μαζικά από τους Γερμανούς ψηφοφόρους (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/897728/ulrich-siegmund-grapsame-istoria-safes-politiko-minyma-kata-tis-kyvernisis-metz).

Γερμανία: Ο δρόμος προς την νίκη του AfD και τα συμπεράσματα ενός ιστορικού εκλογικού αποτελέσματος. τραβήξει τόση μεγάλη προσοχή, σε εθνικό ή διεθνές επίπεδο. Αυτό που συνέβη όμως το βράδυ της Κυριακής (6/9) με το AfD στην Σαξονία-Άνχαλτ, αποτελεί μια πραγματική «ρήξη» στο πολιτικό σύστημα.

Οι πρώτες ενδείξεις κάνουν λόγο για μια σαρωτική νίκη του AfD, αν και παραμένει ασαφές το εάν θα καταφέρει να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση και να γίνει έτσι το πρώτο ακροδεξιό κόμμα που θα κερδίσει την εξουσία σε περιφερειακό ή κοινοβουλευτικό επίπεδο από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το exit poll του ARD δίνει στο AfD 39 από τις 83 έδρες της Βουλής, ενώ για την πλειοψηφία χρειάζονται 42. Συγκεκριμένα, το AfD διπλασίασε το ποσοστό του στην Σαξονία-Άνχαλτ με 44,5%, έναντι 20,8% το 2021 μ.Χ., ενώ το CDU υποχώρησε στο 18,5% από 37,1%. Έτσι, εάν το AfD εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, θα σχηματίσει για πρώτη φορά περιφερειακή κυβέρνηση στην Γερμανία και ενώ τα υπόλοιπα κόμματα αποκλείουν συνεργασία μαζί του.

Σημειώνεται ότι το AfD προωθεί περιορισμό της μετανάστευσης, αποχώρηση από το ευρώ, αναμόρφωση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης και πιο παραδοσιακές αξίες στα σχολεία και τα πολιτιστικά ιδρύματα. Παρακάτω, η έγκυρη γερμανική οικονομικο-πολιτική εφημερίδα, «Handelsblatt», αναλύει το πώς φτάσαμε σε αυτό το αποτέλεσμα και ποια συμπεράσματα μπορούν να αντληθούν...

1. Ψήφος με γνώμονα τις συνθήκες διαβίωσης. Το AfD πέτυχε εκεί που τα άλλα κόμματα, ειδικά το κυβερνών CDU, απέτυχαν: προσφέροντας στους ψηφοφόρους μια υπόσχεση για το μέλλον. Με τον επικεφαλής υποψήφιό του, τον Ούλριχ Ζίγκμουντ, δημιούργησε μια αίσθηση αισιοδοξίας που σάρωσε ακόμη και τους μη πολιτικοποιημένους πολίτες. Το αποτέλεσμα: μια καθαρή νίκη για το AfD με περισσότερο από 40% των ψήφων. Το CDU κατέρρευσε στο 18%. Το SPD έφτασε το 8%, οι Πράσινοι το 9%. Το FDP έμεινε εκτός, ενώ το BSW μπόρεσε να λάβει κάποιες έδρες.

Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν σημαντικά υψηλότερη από ό,τι στις εκλογές του 2021 μ.Χ. Αν και αρχικά παρέμενε ασαφές αν ο Ζίγκμουντ θα γινόταν ο πρώτος πρωθυπουργός του κρατιδίου από το AfD, ο 35χρονος ήταν ο σαφής νικητής της βραδιάς. Αξιοποίησε το συναίσθημα πολλών ψηφοφόρων ότι οι συνθήκες διαβίωσής τους είχαν επιδεινωθεί.

Σύμφωνα με έρευνα της Infratest Dimap, το 58% των ψηφοφόρων φοβόταν ότι δεν θα ήταν σε θέση να διατηρήσει το βιοτικό του επίπεδο. Ταυτόχρονα, το χάρισμα του Ζίγκμουντ μείωσε κάθε ανησυχία που είχαν οι άνθρωποι για το AfD. Η ριζοσπαστική πλατφόρμα του κόμματος έγινε λιγότερο εμφανής πίσω από τον ηγέτη του. «Έχουμε γράψει ιστορία σε αυτή την χώρα», δήλωσε ο ίδιος.

2. Η «κάτω βόλτα» του CDU και το... δίλλημα. Το CDU του Σβεν Σούλτσε συνειδητοποίησε πολύ αργά ότι οι τεχνοκρατικές πολιτικές του προσεγγίσεις ήταν αναποτελεσματικές στην κινητοποίηση των ψηφοφόρων. Το γεγονός ότι ο πρώην πρωθυπουργός-Πρόεδρος Ράινερ Χάζελοφ παραιτήθηκε από την θέση του τον Ιανουάριο του 2026, σήμαινε ότι ο Σούλτσε ήταν λιγότερο ικανός να αξιοποιήσει την εικόνα της «πατρικής φιγούρας» του σε σχέση με άλλους πρωθυπουργούς κρατιδίων.

Πλέον, το CDU καλείται να κοιτάξει μπροστά. Άλλωστε, σε δύο εβδομάδες υπάρχουν οι εκλογές στο Βερολίνο και το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, και, ακόμη πιο σημαντικό, η εκλογική χρονιά του 2027 μ.Χ. με εκλογές στο Ζάαρλαντ, στην συνέχεια στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και στην Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, στην Βρέμη και στην Κάτω Σαξονία.

Ωστόσο, τίποτα δεν θα είναι εύκολο, καθώς εάν το AfD δεν καταφέρει να εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία, το CDU στο Μαγδεμβούργο θα αντιμετωπίσει ένα δίλημμα: Εάν θέλει να σχηματίσει κυβέρνηση χωρίς το AfD, πιθανότατα θα χρειαστεί ψήφους από το Αριστερό Κόμμα.

3. Η δυσαρέσκεια στο πρόσωπο του Μερτς. Ο καγκελάριος έκανε ελάχιστες εμφανίσεις κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας στην Σαξονία-Άνχαλτ. Οι Πράσινοι χλεύασαν τον Μερτς, λέγοντας ότι διεξήγαγε μια «εκστρατεία χωρίς ψηφοφόρους». Ο Μερτς είναι εξαιρετικά αντιδημοφιλής στην περιοχή. Μόνο το 9% των ψηφοφόρων εξέφρασε την έγκριση των πολιτικών του. Οι εκλογές στο κρατίδιο ήταν επομένως ουσιαστικά ένα δημοψήφισμα για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση - κάτι που εμπόδισε σημαντικά την εκστρατεία του CDU.

Σύμφωνα με το ινστιτούτο δημοσκοπήσεων Civey, το 76% των ερωτηθέντων ανέμενε ότι μια ισχυρή εμφάνιση του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ θα άλλαζε αισθητά την ομοσπονδιακή πολιτική. Περίπου οι μισοί από τους ερωτηθέντες εξέφρασαν λιγότερη ικανοποίηση με τον τρέχοντα συνασπισμό CDU/CSU-SPD. Σε δημοσκόπηση του ARD, το 59% των ψηφοφόρων θεώρησε ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χρειαζόταν ένα... ξυπνητήρι. Μάλιστα, οι πολίτες εξέφραζαν ανοιχτά την αντίθεσή τους κατά των προγραμματισμένων μεταρρυθμίσεων στα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης και συντάξεων.

4. Πώς η επιτυχία του AfD ασκεί πίεση στο Βερολίνο. Πλέον, ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση βρίσκεται υπό ακόμη μεγαλύτερη πίεση. Αφενός, ο συνασπισμός πρέπει να καταλήξει σε συμβιβασμούς για να σημειώσει πρόοδο στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις και την πολιτική για την μετανάστευση.

Αφετέρου, το CDU/CSU και το SPD είναι πιθανό να κινηθούν διαφορετικά. Αυτό θα μπορούσε να θέσει τον συνασπισμό σε δύσκολη θέση. «Ο συνασπισμός CDU/CSU-SPD μπορεί να αντέξει όλο και λιγότερο την πολιτική αποτυχία, αλλά η αυξανόμενη πίεση ειδικότερα θα μπορούσε να κάνει την συλλογική διακυβέρνηση πιο δύσκολη», δήλωσε ο πολιτικός αναλυτής, Όλιβερ Λέμπκε, με έδρα το Μπόχουμ.

Για τον επικεφαλής υποψήφιο του AfD, Ζίγκμουντ, το ζήτημα είναι σαφές: «Η Σαξονία-Άνχαλτ είναι η αρχή μιας πολιτικής αλλαγής σε όλη την Γερμανία». Οι εκλογές έχουν σκοπό να σηματοδοτήσουν το πρώτο βήμα για το AfD στην πορεία προς την πολιτική εξουσία σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

5. Ο Ζίγκμουντ στα όρια λατρείας ενός... ποπ-σταρ. Το AfD διεξήγαγε μια προεκλογική εκστρατεία με επίκεντρο την προσωπικότητα και το συναίσθημα. Ο επικεφαλής υποψήφιος Ζίγκμουντ έγινε δεκτός σαν άλλος... ποπ-σταρ σε πολλά μέρη. Με συνθήματα όπως «Όλα είναι δυνατά» και «Ας πάρουμε πίσω την χώρα μας», το AfD παρουσίασε την πολιτική του ως «ανάκτηση»» ενός υποτιθέμενα χαμένου έθνους. Η «ανάκτηση» βέβαια υπονοεί επίσης την επιστροφή σε πιο παραδοσιακές έννοιες της κοινωνίας, της ταυτότητας και της πολιτικής τάξης.

6. Τα εσωκομματικά προβλήματα του SPD. Το SPD αναπνέει με... ανακούφιση το βράδυ της Κυριακής. Κάποια στιγμή, οι Σοσιαλδημοκράτες έπρεπε να υπολογίσουν την πιθανότητα να μην καταφέρουν να ξεπεράσουν το όριο του 5% και να μείνουν ακόμη και εκτός κοινοβουλίου ενός κρατιδίου για πρώτη φορά από την ίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας.

Το SPD δεν ενίσχυσε το αποτέλεσμά του μέσω της δικής του δύναμης. Αντίθετα, οι τακτικοί ψηφοφόροι πιθανότατα έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ψήφο υπέρ του κόμματος. Όσο περισσότερα μικρά κόμματα εισέρχονται στο κρατικό κοινοβούλιο, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα το AfD να μην καταφέρει να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία.

Το αποτέλεσμα αυτό προσφέρει στους συμπροέδρους Μπέρμπελ Μπας και Λαρς Κλίνγκμπαϊλ μόνο μια σύντομη «ανάπαυλα», καθώς η ήττα διαφαίνεται στο Βερολίνο στις 20 Σεπτεμβρίου. Εν τω μεταξύ, στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, όπου διεξάγονται επίσης εκλογές την ίδια ημέρα, η πρωθυπουργός Μανουέλα Σβέσιγκ (SPD) μοιράζει να κάνει την «ρελάνς» και να παραμένει στο θώκο της. Ωστόσο, αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα νέο πρόβλημα για τους Μπας και Κλίνγκμπαϊλ: μια νίκη θα καθιστούσε την Σβέσιγκ ως την απόλυτη κυρίαρχη προσωπικότητα στο SPD.

7. Η εκστρατεία... επιβίωσης για τους Πράσινους. Δύσκολες στιγμές αντιμετωπίζουν οι Πράσινοι στα ανατολικά γερμανικά κρατίδια. Το 2024 μ.Χ., καταψηφίστηκαν από τα κοινοβούλια των κρατιδίων στη Θουριγγία και το Βρανδεμβούργο, και πριν από λίγους μήνες έλαβαν ποσοστό 3% στην Σαξονία-Άνχαλτ. Κατά συνέπεια, έχουν επενδύσει σημαντικά στην προεκλογική εκστρατεία τις τελευταίες εβδομάδες. Ψάχνοντας ψηφοφόρους ακόμη και από πόρτα σε πόρτα, ο συν-αρχηγός του κόμματος Φέλιξ Μπανάσακ έχει απωλέσει σχεδόν κάθε πιθανότητα να ανεβάσει τα ποσοστά.

Τον τελευταίο καιρό, ο πρωταρχικός στόχος του κόμματος ήταν αντλήσει ψηφοφόρους από άλλες δεξαμενές ή τους αναποφάσιστους που ενδεχομένως να προτιμούσαν το Αριστερό Κόμμα. Προσπάθησε επίσης να «συσπειρώσει» τους αντιπάλους του AfD.

Αυτό αρχικά φαίνεται ότι «έπιασε», καθώς σύμφωνα με τις αρχικές προβλέψεις, οι Πράσινοι όχι μόνο θα εκπροσωπηθούν ξανά στο κοινοβούλιο του Μαγδεμβούργου, αλλά μπορεί να έχουν επιτύχει το καλύτερο αποτέλεσμά τους στην ιστορία της Σαξονίας-Άνχαλτ. Ωστόσο, το κόμμα παραμένει εξαρτημένο από βραχυπρόθεσμες «λύσεις» και απαιτείται μια «στροφή» στην στρατηγική του για την διατήρηση των πρόσκαιρων ψηφοφόρων (https://www.cnn.gr/kosmos/story/551129/germania-o-dromos-pros-ti-niki-tou-afd-kai-ta-symperasmata-enos-istorikoy-eklogikoy-apotelesmatosvernisis-metz).

Η γερμανική AfD ζητά διεθνή έρευνα για το sabotage στους αγωγούς Nord Stream και την επαναλειτουργία τους. Ο Tino Chrupalla υποστήριξε ότι η καταστροφή των αγωγών έπληξε μια σημαντική ενεργειακή υποδομή της γερμανικής βιομηχανίας.

Ο συμπρόεδρος της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD), Tino Chrupalla, ζήτησε την διεξαγωγή διεθνούς έρευνας για τις εκρήξεις που προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream και Nord Stream 2, ενώ τάχθηκε υπέρ της επισκευής και επαναλειτουργίας τους.

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, με αφορμή τη συμπλήρωση τεσσάρων ετών από το περιστατικό της 26ης Σεπτεμβρίου 2022 μ.Χ., ο Chrupalla υποστήριξε ότι η καταστροφή των αγωγών έπληξε μια σημαντική ενεργειακή υποδομή της γερμανικής βιομηχανίας. Όπως ανέφερε, η AfD ζητά να διερευνηθεί η υπόθεση σε διεθνές, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και να λογοδοτήσουν όσοι αποδειχθεί ότι ευθύνονται.

Παράλληλα, ο Γερμανός πολιτικός κάλεσε σε επισκευή των αγωγών, επανέναρξη της λειτουργίας τους και λήψη μέτρων για την ασφάλειά τους. Τον Σεπτέμβριο του 2022 μ.Χ. καταγράφηκαν εκτεταμένες ζημιές σε τρεις γραμμές των Nord Stream και Nord Stream 2 στην Βαλτική Θάλασσα.

Μία γραμμή του Nord Stream 2 παρέμεινε άθικτη και, τεχνικά, θα μπορούσε να επαναλειτουργήσει. Η Ρωσία είχε χαρακτηρίσει τις εκρήξεις πράξη διεθνούς τρομοκρατίας, ενώ οι έρευνες για τις συνθήκες και τους υπεύθυνους της δολιοφθοράς έχουν απασχολήσει αρκετές Ευρωπαϊκές αρχές (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/901728/i-germaniki-afd-zita-diethni-erevna-gia-to-sabotage-stous-agogoys-nord-stream-kai-tin-epanaleitourgia-tous).

Ούλριχ Ζίγκμουντ: Ποιος είναι ο ηγέτης του AfD στην Σαξονία - Ο στενός του κύκλος θαύμαζε τον Χίτλερ. Η νίκη του AfD στις εκλογές στο κρατίδιο της Σαξονίας - Άνχαλτ σηματοδοτεί την επιστροφή της ακροδεξιάς στην διοίκηση κομβικών περιοχών της Γερμανίας, βάζοντας τέλος στο κοινωνικό συμβόλαιο που είχε συναφθεί στην χώρα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η επικράτηση, δε, της ακροδεξιάς σε μια περιοχή της Ανατολικής Γερμανίας, που βρισκόταν υπό κομμουνιστική επιρροή, καταδεικνύει μία αλλαγή 360 μοιρών στην ιδεολογική συγκρότηση των πολιτών της.

Υιοθετώντας μία σκληρή γραμμή στο μεταναστευτικό και προσφυγικό ζήτημα και εξαπολύοντας πυρά στο κυβερνών κόμμα του Φρίντριχ Μέρτς, το κόμμα «Εναλλακτική για την Γερμανία» αρχίζει να αποκτά έδαφος στη γερμανική κοινωνία.

Τα πρώτα αποτελέσματα των εκλογών στην Σαξονία - Άνχαλτ είναι ενδεικτικά. Σύμφωνα με την πρόβλεψη του ARD από το Infratest Dimap, το AfD συγκεντρώνει ποσοστό 44,5%, σύμφωνα με την Die Welt.

Έτσι, το AfD διπλασίασε το αποτέλεσμά του από τις τελευταίες εκλογές (20,8% το 2021 μ.Χ.). Είναι επίσης το καλύτερο αποτέλεσμα που έχει πετύχει ποτέ το κόμμα σε εκλογές κρατιδίων. Το προηγούμενο καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν 32,8% στην Θουριγγία το 2024 μ.Χ.

«Χρειαζόμαστε θεμελιώδη πολιτική αλλαγή». Στις πρώτες του δηλώσεις σε συνέντευξή του στο MDR, μετά την ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων, ο επικεφαλής υποψήφιος του AfD, Ζίγκμουντ, σχολίασε:

«Έχουμε γράψει ιστορία σε αυτή την χώρα. Τα πράγματα δεν μπορούν να συνεχιστούν έτσι. Χρειαζόμαστε μια θεμελιώδη πολιτική αλλαγή σε αυτή την χώρα» δήλωσε για μία πολιτική εξέλιξη που φέρνει την επιστροφή της ακροδεξιάς στην ηγεσία μίας κομβικής περιοχής. Ο Ζίγκμουντ αναμένεται να γίνει ο πρώτος ακροδεξιός πρωθυπουργός κρατιδίου της χώρας από την ίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας το 1.949 μ.Χ.

Το ένοχο παρελθόν των στενών συνεργατών του Ζίγκμουντ. Όπως υπενθυμίζει το Politico, το AfD έχει χαρακτηριστεί ως δεξιά εξτρεμιστική οργάνωση από την υπηρεσία πληροφοριών του κρατιδίου της Σαξονίας. Την ίδια ώρα, μέλη του στενού κύκλου του Ζίγκμουντ ήταν μέρος μιας οργάνωσης που είχε ως πρότυπο την Νεολαία του Χίτλερ.

Όπως αποκάλυπτε ρεπορτάζ του Politico, τέσσερα άτομα που βρίσκονται πίσω από τον Ζίγκμουντ είναι στελέχη του στενού περιβάλλοντος του. Δύο από αυτούς είναι μεταξύ των στενότερων συμβούλων του και δύο από αυτούς βοήθησαν στην σύνταξη του προεκλογικού προγράμματος του κόμματος.

Και οι τέσσερις συμμετείχαν στην Heimattreue Deutsche Jugend, ή HDJ, μια ομάδα που βασίστηκε εν μέρει στην Χιτλερική Νεολαία και απαγορεύτηκε από την γερμανική κυβέρνηση το 2009 μ.Χ., σύμφωνα με έρευνα της WELT. Η εντολή απαγόρευσης ανέφερε ότι ο στόχος της ομάδας ήταν να εκπαιδεύσει μια «νεοναζιστική ελίτ» εμποτισμένη στην εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία.

Μάλιστα, μέχρι και ο κανονισμός του AfD περιλαμβάνει την HDJ μεταξύ των οργανώσεων των οποίων τα πρώην μέλη απαγορεύεται να ενταχθούν στο κόμμα. Αυτή η απαγόρευση έσπασε στην πράξη στην περίπτωση της Σαξονίας. Η ομάδα θεωρούσε ότι υπηρετούσε «την παράδοση της Χιτλερικής Νεολαίας» (https://www.cnn.gr/kosmos/story/551127/oylrix-zigkmount-poios-einai-o-igetis-tou-afd-sti-saksonia-o-stenos-tou-kyklos-thaymaze-ton-xitler-metz).

Δεν έχει ξαναγίνει - Πρώτο κόμμα η AfD στην Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία με 24% - Πνίγεται ο Merz από την πατριωτική οργή. Αυτή είναι η πρώτη φορά που η Forsa καταγράφει την AfD να προηγείται των Χριστιανοδημοκρατών στην Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.

Μια δημοσκόπηση της Forsa σε 1.030 εκλογείς στο πολυπληθέστερο κρατίδιο της Γερμανίας, διεξαχθείσα μεταξύ 7 και 18 Σεπτεμβρίου, έδωσε στην AfD 24% έναντι 22% του CDU, σύμφωνα με το Brussels Signal.

Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε κατόπιν εντολής της Kölner Stadt-Anzeiger. Οι πράσινοι σημείωσαν 18%, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα 14%, το Die Linke 12% και το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα μόλις 3%.

Ιστορικά χαμηλό για τους Χριστιανοδημοκράτες. Αυτή είναι η πρώτη φορά που η Forsa καταγράφει την AfD να προηγείται των Χριστιανοδημοκρατών στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία σε ερώτημα εθνικής εκλογικής προτίμησης. Το 22% του CDU αποτελεί το χαμηλότερο ποσοστό που έχει καταγράψει το ινστιτούτο για το κρατίδιο, τέσσερις μονάδες χαμηλότερα από προηγούμενες δημοσκοπήσεις.

Το προηγούμενο χαμηλό σημείο του κόμματος ήταν 23% τον Δεκέμβριο του 2021 μ.Χ. Στις ομοσπονδιακές εκλογές Φεβρουαρίου 2025, το CDU εξασφάλισε 30,1% στην Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Η δημοσκόπηση έχει περιθώριο σφάλματος περίπου 2,5 έως 3 εκατοστιαίες μονάδες.

Όταν οι ίδιοι ερωτηθέντες ρωτήθηκαν για τις προτιμήσεις τους σε επίπεδο κρατιδίου, το CDU του πρωθυπουργού Χέντρικ Βύστ εξακολουθούσε να προηγείται, αν και με σημαντικά μειωμένο περιθώριο και για πρώτη φορά κάτω από το 30% κατά την διάρκεια της θητείας του.

Ο συνασπισμός στο κρατίδιο διατηρεί πλειοψηφία παρά τις απώλειες. Στο ερώτημα για το κρατίδιο, το CDU βρισκόταν στο 29%, τρεις μονάδες χαμηλότερα από τον Απρίλιο, με την AfD στο 22%, δύο μονάδες υψηλότερα. Οι πράσινοι συγκέντρωσαν 18%, το SPD 14%, το Die Linke 8% και το FDP 3%.

Ο τρέχων κυβερνητικός συνασπισμός CDU-Πρασίνων θα διατηρούσε την πλειοψηφία με αυτά τα ποσοστά. Κανένας άλλος διμερής σχηματισμός που να εξαιρεί την AfD δεν θα είχε επαρκή στήριξη για να σχηματίσει κυβέρνηση.

Οι επόμενες περιφερειακές εκλογές στην Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία έχουν προγραμματιστεί για τις 25 Απριλίου 2027 μ.Χ. Στον αγώνα του 2022 μ.Χ., το CDU κέρδισε το 35,7%, το SPD το 26,7% και την AfD μόλις 5,4%. Οι νέες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η στήριξη της AfD έχει τετραπλασιαστεί ενώ οι σοσιαλδημοκράτες έχουν σχεδόν υποδιπλασιαστεί (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/901365/den-exei-ksanaginei-proto-komma-i-afd-sti-voreia-rinania-vestfalia-me-24-pnigetai-o-merz-apo-tin-patriotiki-orgi).

Σαρωτικό AfD για την ταυτότητα του εξτρεμισμού: Γεμάτη η Γερμανία με τρομοκράτες από Ιράν, Ιράκ, Συρία και Αφγανιστάν. Ιρακινοί και Ιρανοί υπήκοοι μεταξύ των απειλών ασφαλείας/ Στοιχεία που δόθηκαν στην δημοσιότητα ως απάντηση σε κοινοβουλευτική ερώτηση του βουλευτή της AfD Martin Hess, αποκαλύπτουν ότι μέχρι την 1^η Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ., αυτά τα άτομα αποτελούν πιθανό κίνδυνο για την δημόσια ασφάλεια ενώ διαμένουν στην Γερμανία, όπως αναφέρει η Junge Freiheit. Από τις 152 καταγεγραμμένες απειλές, 60 κατέχουν διπλή ή πολλαπλή υπηκοότητα.

Οι υπήκοοι της Συρίας αντιπροσωπεύουν την μεγαλύτερη μεμονωμένη ομάδα, με 45 άτομα να κατέχουν αποκλειστικά Συριακή υπηκοότητα. Λαμβάνοντας υπόψη τους διπλούς υπηκόους, σχεδόν το 70% όλων των εντοπισμένων απειλών ασφαλείας κατέχουν ξένη υπηκοότητα.

Η ανάλυση περιλαμβάνει τέσσερα άτομα με γερμανική και Συριακή υπηκοότητα, ένα με συριακά και τουρκικά διαβατήρια, και ένα που κατέχει Συριακή και Ιρακινή υπηκοότητα. Οι υπήκοοι του Αφγανιστάν αντιπροσωπεύουν έξι άτομα με αποκλειστικά Αφγανική υπηκοότητα, ενώ τρία επιπλέον άτομα κατέχουν γερμανικά και αφγανικά διαβατήρια.

Ιρακινοί και Ιρανοί υπήκοοι μεταξύ των απειλών ασφαλείας. Δέκα άτομα κατέχουν μόνο ιρακινά διαβατήρια, με δύο ακόμη να κατέχουν γερμανική και Ιρακινή υπηκοότητα. Δύο Ιρανοί υπήκοοι καταγράφονται ως απειλές ασφαλείας, μαζί με ένα άτομο που κατέχει Ιρανική και γερμανική υπηκοότητα.

Τα στοιχεία εντοπίζουν επίσης δύο Τυνήσιους πολίτες και δύο διπλούς υπηκόους Γερμανίας-Τυνησίας μεταξύ των καταγεγραμμένων απειλών. Πολιτική αποτυχία στην προστασία των πολιτών. Μιλώντας στην Junge Freiheit, ο Hess εξέφρασε ανησυχία για τις επιπτώσεις των κυβερνητικών στοιχείων στην ασφάλεια.

Τόνισε ότι αυτοί οι θρησκευτικοί εξτρεμιστές δεν είναι αφηρημένες απειλές αλλά άτομα που ζουν μέσα στις γερμανικές κοινότητες. Ο βουλευτής του AfD επεσήμανε μια θεμελιώδη αποτυχία στην πολιτική απελάσεων, ιδιαίτερα όσον αφορά τους Σύρους υπηκόους.

Όσοι εγκατέλειψαν το καθεστώς Assad θα έπρεπε να είχαν υποχρεωθεί να επιστρέψουν στη Συρία μετά το τέλος του καθεστώτος, υποστήριξε ο Hess, με τέτοιες απαιτήσεις να ισχύουν ειδικά για εγκληματίες και απειλές ασφαλείας, για τις οποίες οι αρχές πιστεύουν ότι τελικά θα πραγματοποιήσουν επιθέσεις. Ο Hess χαρακτήρισε τη συνεχιζόμενη παρουσία αυτών των ατόμων στη Γερμανία ως σκόπιμη πολιτική αποτυχία και όχι ως διοικητική παράλειψη.

Τόνισε ότι το κράτος δεν πρέπει να περιμένει θύματα πριν αναλάβει δράση, υποστηρίζοντας ότι η Γερμανία αποτυγχάνει στο θεμελιώδες καθήκον της να προστατεύσει τους πολίτες όσο οι ξένες απειλές ασφαλείας παραμένουν ανεκτές εντός των συνόρων της (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/901550/sarotiko-afd-gia-tin-taftotita-tou-ekstremismoy-gemati-i-germania-me-tromokrates-apo-iran-irak-syria-kai-afganistan).

Σαφές πολιτικό μήνυμα κατά της κυβέρνησης Mertz. Η AfD, παρά το ιστορικό εκλογικό αποτέλεσμα, δεν εμφανίζεται διατεθειμένη να προχωρήσει σε ουσιαστικές πολιτικές υποχωρήσεις προκειμένου να εξασφαλίσει κυβερνητικούς εταίρους.

Ο Ulrich Siegmund, επικεφαλής της AfD στην Σαξωνία - Anhalt, πανηγύρισε την διαφαινόμενη εκλογική νίκη του κόμματος μετά την δημοσιοποίηση των exit polls. «Γράψαμε ιστορία, πρέπει να το πούμε ξεκάθαρα», δήλωσε στο γερμανικό δημόσιο δίκτυο ARD. Ο Siegmund υποστήριξε επίσης ότι το αποτέλεσμα αποτελεί σαφές πολιτικό μήνυμα προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας, υπό τον καγκελάριο Friedrich Merz και την CDU.

Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας με κάποιο από τα υπόλοιπα κόμματα — τα περισσότερα από τα οποία είχαν αποκλείσει πριν από τις εκλογές οποιαδήποτε συνεργασία με την AfD — ο Siegmund δήλωσε ότι το κόμμα του παραμένει ανοιχτό σε συνεργασίες, αλλά με τους δικούς του πολιτικούς όρους.

«Δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε τις βασικές μας θέσεις μόνο και μόνο για να βρεθούμε στην εξουσία», τόνισε. Η τοποθέτηση αυτή δείχνει ότι η AfD, παρά το ιστορικό εκλογικό αποτέλεσμα, δεν εμφανίζεται διατεθειμένη να προχωρήσει σε ουσιαστικές πολιτικές υποχωρήσεις προκειμένου να εξασφαλίσει κυβερνητικούς εταίρους (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/897728/ulrich-siegmund-grapsame-istoria-safes-politiko-minyma-kata-tis-kyvernisis-metz).

AfD: Είμαστε ανοιχτοί σε κυβέρνηση μειοψηφίας στην Σαξονία-Άνχαλτ. «Μπορεί να υπάρξει κυβέρνηση μειοψηφίας με ανοχή από άλλα κόμματα. Και αυτό είναι μια δυνατότητα, χωρίς να χρειαστεί να σχηματιστεί συνασπισμός», είπε ο Χρουπάλα Ο συμπρόεδρος της AfD Τίνο Χρουπάλα θέτει στο τραπέζι το ενδεχόμενο κυβέρνησης μειοψηφίας στην Σαξονία-Άνχαλτ, με πρωθυπουργό τον Ούλριχ Ζίγκμουντ.

Ο Ζίγκμουντ, επικεφαλής υποψήφιος της AfD, είναι ο νικητής των εκλογών και θα κυβερνήσει ακόμη και με πλειοψηφία μίας έδρας, δήλωσε ο Χρουπάλα στο ZDF. «Εάν στο τέλος της βραδιάς δεν επαρκούν οι έδρες (...), είμαστε επίσης έτοιμοι για συνομιλίες και θα τείνουμε χείρα σε όλους όσοι θέλουν το καλό της Σαξονίας-Άνχαλτ και της Γερμανίας», είπε.

Ερωτηθείς σχετικά, ο Χρουπάλα πρόσθεσε: «Μπορεί επίσης να υπάρξει κυβέρνηση μειοψηφίας με ανοχή από άλλα κόμματα. Και αυτό είναι μια δυνατότητα, χωρίς να χρειαστεί να σχηματιστεί συνασπισμός» (https://www.skai.gr/news/world/afd-eimaste-anoixtoi-se-kyvernisi-meiopsifias-sti-saksonia-anxalts-metz).

Ο θρίαμβος AfD στην Γερμανία, τεράστια νίκη Putin – Η ρεβάνς των Ανατολικογερμανών στις ελίτ, πέφτει το νέο «Τείχος του Βερολίνου». Ρυθμιστής για το σχηματισμό κυβέρνησης στην Σαξωνία – Anhalt το κόμμα BSW, η «Συμμαχία Sahra Wagenknecht» που τάσσεται κατά της βοήθειας στην Ουκρανία και υπέρ της άρσης των κυρώσεων της ΕΕ στην Ρωσία. Η ιστορική εκλογική νίκη του AfD – της «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» – στο κρατίδιο της Σαξωνίας – Anhalt αλλάζει ραγδαία τις πολιτικές ισορροπίες στη Γερμανία.

Πολιτικές ισορροπίες δεκαετιών που ενδεχομένως να ανατραπούν πλήρως και να προκαλέσουν ραγδαίες εξελίξεις στην κυβέρνηση του καγκελάριου Friedrich Merz, όταν το ΑfD ολοκληρώσει τον πολιτικό του θρίαμβο στις εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τις 20 Σεπτεμβρίου για την Βουλή των Αντιπροσώπων του Βερολίνου και για το Landtag – το κοινοβούλιο – του ομόσπονδου κρατιδίου Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Η Γερμανία ξύπνησε σήμερα σε ένα πολιτικό τοπίο που ελάχιστοι θα μπορούσαν να φανταστούν πριν λίγα χρόνια… Αναλυτές μιλούν για ρεβάνς των «Ossies», των Γερμανών πολιτών που προέρχονται από τις περιοχές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, απέναντι στις γερμανικές ελίτ…, για οργή για την οικονομία, το μεταναστευτικό και την Ουκρανία... Πράγματι, οι γεωπολιτικές συνέπειες είναι πολύ ευρύτερες.

Όπως επισημαίνουν, η νίκη του AfD και η είσοδος στο κοινοβούλιο της Σαξωνίας – Anhalt του κόμματος BSW «Συμμαχία Sahra Wagenknecht» που στρέφεται κατά της συνέχισης της βοήθειας στην Ουκρανία και υπέρ της άρσης των κυρώσεων της ΕΕ κατά της Ρωσίας είναι μια ακόμα πολιτική νίκη για τον Ρώσο Πρόεδρο, Vladimir Putin, ο οποίος βλέπει πως αρχίζει να διαμορφώνεται ένα μεγάλο ρήγμα στην Δύση όσον αφορά τη στήριξη της προς την Ουκρανία…αλλά και ένα νέο Τείχος που περίπου 3 δεκαετίες μετά… εμφανίζεται ξανά επικίνδυνα ζωντανό… Και όπως τότε, οι συνέπειες δεν περιορίζονται μόνο εντός των συνόρων της Γερμανίας.

Chrupalla (AfD): Θέλουμε ξανά καλές σχέσεις με την Ρωσία. Ενδεικτική των όσων έρχονται είναι άλλωστε η σημερινή δήλωση του Tino Chrupalla, συμπροέδρου του AfD, ο οποίος είπε ότι «θέλουμε να έχουμε ξανά καλές σχέσεις με τη Ρωσία» και ότι το τοπικό κοινοβούλιο του ομόσπονδου κρατιδίου της Σαξωνίας – Anhalt, θα απαιτήσει από το Βερολίνο την αποκατάσταση των σχέσεων με την Ρωσία.

Ο Chrupalla υπογράμμισε ότι η γερμανική ηγεσία πρέπει να εγκαταλείψει την προηγούμενη πολιτική κυρώσεων απέναντι στη Μόσχα. Σύμφωνα με τον ίδιο, για τον σκοπό αυτό η AfD σκοπεύει να ασκήσει πίεση στο Βερολίνο μέσω του Bundesrat, του οργάνου εκπροσώπησης των ομόσπονδων κρατιδίων της Γερμανίας.

Η επόμενη ημέρα. Βάσει των επίσημων αποτελεσμάτων των εκλογών στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξωνίας – Anhalt , η «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD) σημείωσε σαρωτική νίκη. Το κόμμα συγκέντρωσε ποσοστό-ρεκόρ για το ίδιο, 43,8% των ψήφων, εξασφαλίζοντας 39 έδρες στο τοπικό κοινοβούλιο (Landtag). Συνολικά, το κοινοβούλιο διαθέτει 83 έδρες. Αυτό σημαίνει ότι, για να αποκτήσει πλειοψηφία και να σχηματίσει κυβέρνηση, η AfD χρειάζεται ακόμη τρεις ψήφους.

Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU), η οποία μέχρι σήμερα ηγούνταν της κυβέρνησης του κρατιδίου, έλαβε μόλις 17,2% και έχασε 25 βουλευτικές έδρες. Ο εν ενεργεία πρωθυπουργός Sven Schulze ηττήθηκε από τον υποψήφιο της AfD ακόμη και στην δική του εκλογική περιφέρεια στο Μαγδεμβούργο.

Το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SPD), οι «πράσινοι» και το κόμμα της αριστεράς έλαβαν περίπου 9% των ψήφων το καθένα. Στο Landtag εισήλθε επίσης η BSW, η «Συμμαχία Sahra Wagenknecht» με 5,3% και πέντε έδρες. Οι ψήφοι της ενδέχεται να αποδειχθούν καθοριστικές για τον σχηματισμό πλειοψηφίας.

Ρυθμιστής το BSW. Χωρίς την AfD, ο σχηματισμός κυβέρνησης θα είναι εξαιρετικά δύσκολος. Η CDU, το SPD και οι «Πράσινοι» διαθέτουν μαζί 31 έδρες, ενώ ακόμη και με τη στήριξη και των οκτώ βουλευτών του Κόμματος της Αριστεράς φτάνουν μόλις τις 39. Υπολείπεται δηλαδή και αυτή η συμμαχία 3 ψήφους από τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Ως εκ τούτου, ο συσχετισμός δυνάμεων καθιστά ουσιαστικά τη «Συμμαχία Sahra Wagenknecht» έναν από τους βασικούς παράγοντες στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβερνητικού συνασπισμού. Η «Συμμαχία Sahra Wagenknecht» είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο σχηματισμού συνασπισμού με την AfD. Μαζί διαθέτουν πλειοψηφία, με 44 από τις 83 έδρες.

Υπενθυμίζεται ότι τόσο η AfD όσο και η «Συμμαχία Sahra Wagenknecht» τάσσονται σταθερά κατά της στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία και υπέρ της χαλάρωσης ή της άρσης των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, καθώς και υπέρ της όσο το δυνατόν ταχύτερης έναρξης διαπραγματεύσεων με την Μόσχα. Αναμφίβολα πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη που συμπίπτει και με τις τελευταίες πρωτοβουλίες του Προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump

BSW: «Δεν συμμετέχουμε στο Τείχος Δημοκρατίας». Ο Thomas Schulze, επικεφαλής υποψήφιος της Συμμαχίας Sahra Wagenknecht (BSW) στην Σαξωνία-Άnhalt, ανακοίνωσε ότι η νέα κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του θα απέχει από τον τρίτο γύρο της ψηφοφορίας για την ανάδειξη πρωθυπουργού του κρατιδίου.

«Δεν θα συμμετάσχουμε σε έναν συνασπισμό-Τείχος Δημοκρατίας», δήλωσε ο Schulze στον ραδιοφωνικό σταθμό Deutschlandfunk. Στον τρίτο γύρο της ψηφοφορίας στο κοινοβούλιο του κρατιδίου, η απλή πλειοψηφία αρκεί για την εκλογή νέου πρωθυπουργού.

Αυτό σημαίνει ότι η AfD θα μπορούσε, για παράδειγμα, να εξασφαλίσει την εκλογή του επικεφαλής υποψηφίου της, Ulrich Siegmund. Ωστόσο, ο Schulze δήλωσε ότι παραμένει άγνωστο εάν ο Siegmund θα διεκδικήσει τελικά τη θέση. Ο ίδιος εκτίμησε ότι η AfD, ως νικήτρια των εκλογών, θα απευθυνθεί στα υπόλοιπα κόμματα.

Παράλληλα, επανέλαβε ότι η BSW σκοπεύει να προτείνει έναν μη κομματικό υποψήφιο για το αξίωμα του πρωθυπουργού. Όπως είπε, πρόκειται για πρόσωπο από την Σαξονία-Anhalt, το οποίο θα προταθεί «σύντομα».

Συντριπτική νίκη. Το αποτέλεσμα των εκλογών στην Σαξωνία – Anhalt ήταν ως έναν βαθμό αναμενόμενο: η «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD) επικράτησε συντριπτικά, συγκεντρώνοντας, με εξαιρετικά υψηλή συμμετοχή, το 43,8% των ψήφων.

Ο πλησιέστερος ανταγωνιστής της, η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) του καγκελάριου Friedrich Merz, έλαβε λίγο πάνω από 17%. Πρόκειται για βαριά ήττα, καθώς η CDU βρισκόταν στην εξουσία σε αυτό το ανατολικό κρατίδιο για σχεδόν ένα τέταρτο του Αιώνα. Όλα τα υπόλοιπα κόμματα συγκέντρωσαν ποσοστά κάτω του 10%.

Γιορτάζοντας την επιτυχία, ο επικεφαλής της AfD στην Σαξωνία – Anhalt  Ulrich Siegmund, ευχαρίστησε θερμά τον άνθρωπο που, όπως είπε, έγινε «το πρόσωπο του κόμματός του» και του εξασφάλισε τη νίκη. Φυσικά, εννοούσε τον Friedrich Merz. Σε εκείνον, όπως και στους προκατόχους του στην καγκελαρία, οφείλει, σύμφωνα με αυτή την άποψη, η AfD την επιτυχία της.

Τεράστια πολιτική έκπληξη σε 10 χρόνια. Μόλις πριν από 13 χρόνια, το κόμμα αυτό έμοιαζε με μια συγκέντρωση εκκεντρικών πολιτικών, τους οποίους κανείς δεν έπαιρνε στα σοβαρά. Ακόμη και ο Τύπος τούς χλεύαζε μάλλον άτονα, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το 2013 μ.Χ., στις πρώτες του εκλογές για την Bundestag, η AfD δεν κατάφερε καν να ξεπεράσει το όριο του 5%. Ωστόσο, ήδη το 2025 μ.Χ. είχε γίνει το δεύτερο δημοφιλέστερο κόμμα της χώρας.

Φέτος, η «Εναλλακτική» διεκδικεί να γίνει το δημοφιλέστερο κόμμα της Γερμανίας, ανατρέποντας όλους τους πολιτικούς συσχετισμούς, τις ίντριγκες, ακόμη και το περιβόητο «τείχος προστασίας» — το μποϊκοτάζ που της επιβάλλουν όλα τα υπόλοιπα κόμματα. Σε μερικές εβδομάδες θα διεξαχθούν εκλογές στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και η νίκη της AfD εκεί θεωρείται ήδη δεδομένη.

Όλα λάθος από τους Χριστιανοδημοκράτες. Στο στρατόπεδο των Χριστιανοδημοκρατών επικρατεί απογοήτευση, όμως για αυτή την ήττα μπορούν να κατηγορούν μόνο τον εαυτό τους. Οι ίδιοι μονοπώλησαν όλες τις αποφάσεις στη χώρα και, παράλληλα, έκαναν όσες περισσότερες λανθασμένες επιλογές ήταν δυνατόν.

Η AfD απολαμβάνει τη μεγαλύτερη υποστήριξη στην πρώην Ανατολική Γερμανία, στα κρατίδια της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Η ψήφος υπέρ της «Εναλλακτικής» παρουσιάζεται ως μια μορφή πολιτικής ρεβάνς, την οποία οι…  Ανατολικογερμανοί περίμεναν εδώ και πολύ καιρό.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η συμμετοχή των ψηφοφόρων έφτασε σε επίπεδο-ρεκόρ, πάνω από 76%, ενώ ο Ulrich Siegmund πήγε να ψηφίσει πάνω σε ένα ιδιαίτερο vintage σκούτερ με καταγωγή από την ΛΔΓ.

Η λεηλασία από τις ελίτ. Αμέσως μετά την επανένωση της Γερμανίας, οι ελίτ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ουσιαστικά λεηλάτησαν οικονομικά την ΛΔΓ. Ολόκληρη η βιομηχανική παραγωγή των ανατολικών κρατιδίων πωλήθηκε για μόλις 34 δισ. ευρώ.

Το 85% των επιχειρήσεων της χώρας πέρασε υπό τον έλεγχο πολιτών της Δυτικής Γερμανίας, ενώ και οι μοχλοί της πολιτικής εξουσίας περιήλθαν σε ανθρώπους προερχόμενους από την Δύση. Την μαζική ανεργία και τη φτώχεια ακολούθησε δημογραφική καταστροφή. Εκατομμύρια πρώην πολίτες της ΛΔΓ, κυρίως νέοι, μετακινήθηκαν προς την Δυτική Γερμανία.

Ακόμη και σήμερα, το μέσο νοικοκυριό στα Ανατολικά κρατίδια διαθέτει ακριβώς την μισή περιουσία από ένα αντίστοιχο νοικοκυριό στη Δύση. Επιπλέον, στα Ανατολικά υπάρχει έντονη απόρριψη της αριστερής κοινωνικής ατζέντας.

Στρέφονται κατά του Merz. Το 2017 μ.Χ., οι Ανατολικογερμανοί αποδοκίμαζαν την Angela Merkel, την οποία θεωρούσαν προδότρια τόσο της Γερμανίας γενικότερα όσο και της ΛΔΓ ειδικότερα. Σήμερα, οι λεγόμενοι «Ossis» – ανεπίσημος γερμανικός όρος για τους Γερμανούς που προέρχονται από τα εδάφη της πρώην Ανατολικής Γερμανίας – στρέφονται εναντίον του καγκελάριου Friedrich Merz, και σε αυτό συμμερίζονται την στάση τους και οι «Wessis» (σ.σ. οι Δυτικογερμανοί).

Δημοσκοπική κατάρρευση. Ο Merz, φέρεται να έχει σημειώσει ιστορικά χαμηλά επίπεδα δημοτικότητας, με ποσοστά μεταξύ 11% και 13%. Ο Γερμανός καγκελάριος, ενεργώντας σύμφωνα με τα συμφέροντα του αμερικανικού επιχειρηματικού κόσμου, καταστρέφει τη γερμανική οικονομία, ενώ το κύμα χρεοκοπιών πλήττει περισσότερο από όλους τα ανατολικά κρατίδια.

Την ίδια στιγμή, τεράστια ποσά χρημάτων και οπλισμού αποστέλλονται στην κυβέρνηση του Κιέβου. Δεν προκαλεί, συνεπώς, έκπληξη, ότι στελέχη της CDU άρχισαν να μιλούν για «αλλαγή καγκελαρίου», ώστε κάποιος να καταστεί αποδιοπομπαίος τράγος.

Παρατεταμένη κυβερνητική κρίση. Στο μεταξύ, οι εκπρόσωποι της AfD στην Σαξωνία-Άnhalt βρίσκονται σε αρκετά ευνοϊκή θέση. Δεν θα μπορέσουν να σχηματίσουν μονοκομματική κυβέρνηση, ωστόσο και οι αντίπαλοί τους θα δυσκολευτούν πολύ να ενωθούν.

Η Αριστερά, από την οποία εξαρτάται η τύχη ενός τέτοιου συνασπισμού, απαιτεί εκ των προτέρων παραχωρήσεις από τη CDU, ενώ στο εσωτερικό της CDU δεν είναι όλοι διατεθειμένοι να τις αποδεχθούν. Έτσι, η Σαξωνία-Άnhalt φαίνεται να οδεύει προς μια παρατεταμένη κυβερνητική κρίση.

Παραμένοντας στην άνετη θέση της αντιπολίτευσης, η AfD θα μπορεί να ασκεί διαρκή κριτική στην κυβέρνηση, να κερδίζει ολοένα περισσότερους ψηφοφόρους και ταυτόχρονα να μην αναλαμβάνει ευθύνη για τις αποφάσεις που λαμβάνονται.

Η τολμηρή εξέλιξη και το νέο… Τείχος. Υπάρχει όμως και το ενδεχόμενο μιας πιο τολμηρής εξέλιξης: να καταρρεύσει το περιβόητο «τείχος προστασίας» και η AfD να βγει από την πολιτική απομόνωση, σχηματίζοντας συνασπισμό με κάποιο άλλο κόμμα.

Η αλλαγή καγκελαρίου στην Γερμανία παρουσιάζεται ως πολύ πιθανή. Ωστόσο, πολύ μεγαλύτερη απειλή για τη σταθερότητα αποτελεί το χάσμα που διευρύνεται ανάμεσα στην Ανατολική και την Δυτική Γερμανία. Η σημερινή επιτυχία της AfD θεωρείται απόδειξη αυτού του χάσματος.

Οικονομία, ιδεολογία, μεταναστευτική κρίση, στρατιωτικοποίηση, υποστήριξη προς την Ουκρανία — σχεδόν σε όλα τα ζητήματα, οι «Ossis» και οι «Wessis» παρουσιάζονται να έχουν διαφορετικές απόψεις.

Αντιπάθεια για Merz. Το μόνο που τους ενώνει είναι η αντιπάθεια προς τον σημερινό καγκελάριο, αλλά αυτό δεν αναμένεται να διαρκέσει πολύ. Στις πολιτικές της απόψεις, η Γερμανία διασπάται ξανά πάνω στην ίδια γραμμή κατά μήκος της οποίας κάποτε η Μόσχα της επέτρεψε να επανενωθεί. Αυτή την φορά όμως οι Ρώσοι δεν θα τη σώσουν.

Elon Musk: Δεν είναι ακροδεξιά το AfD. Τo AfD συνεχάρη επίσης ο Αμερικανός επιχειρηματίας Elon Musk, καλώντας να σταματήσουν να χαρακτηρίζουν την AfD «ακροδεξιά». Ο Ρώσος γερουσιαστής Alexey Pushkov, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα των εκλογών, σημείωσε ότι ένα μέρος της Γερμανίας «φαίνεται πως ξυπνά». «Η αντιεθνική πολιτική του Merz συναντά αντίσταση στο κρατίδιο της Σαξωνίας – Anhalt. Το ερώτημα είναι αν θα ξυπνήσει και η υπόλοιπη Γερμανία», υπογράμμισε ο Pushkov.

Τι γράφουν τα ΜΜΕ. Aκόμη και πριν γίνει γνωστό ότι η AfD είχε κερδίσει, το Politico έγραφε ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα σήμαινε την αποτυχία της μάχης για την γερμανική ταυτότητα, η οποία είχε διαμορφωθεί ήδη από την εποχή των καγκελαρίων Helmut Kohl και Angela Merkel. Η γερμανική Bild υπογράμμιζε επίσης ότι οι εκλογές θα μπορούσαν να αποτελέσουν την αρχή του τέλους για την σημερινή ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας.

«Παρότι η AfD δεν κατάφερε να εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία, συγκέντρωσε το 44% των ψήφων και επέφερε συντριπτική ήττα στους συντηρητικούς υπό τον καγκελάριο Friedrich Merz, γεγονός που καταδεικνύει τη βαθιά αντιδημοτικότητα του κυβερνητικού συνασπισμού της Γερμανίας, σε μια περίοδο κατακερματισμού του πολιτικού τοπίου», ανέφερε το πρακτορείο Reuters.

Tο Bloomberg χαρακτήρισε την νίκη της «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» μία από τις σοβαρότερες προκλήσεις για τον κυβερνητικό συνασπισμό από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το πρακτορείο πρόσθεσε ότι ο καγκελάριος της Γερμανίας Friedrich Merz, ο οποίος κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας είχε ελάχιστη επαφή με τους ψηφοφόρους, θα πρέπει πλέον να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της αποτυχίας της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU)-(https://romioitispolis.gr/o-thriamvos-afd-sti-germania-terastia-niki-putin-i-revans-ton-anatolikogermanon-stis-elit-peftei-to-neo-teichos-toy-verolinoy/).

Σεισμός Bild: Η AfD θα εξομαλύνει πλήρως τις σχέσεις με τη Ρωσία ως κυβέρνηση - «Αποκαλύφθηκε το πρόγραμμα». Το σχέδιο για την Ρωσία έχει ήδη υιοθετηθεί, ενώ εκείνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες θα οριστικοποιηθεί εντός του μήνα.

Η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) προτίθεται να επιδιώξει την πλήρη ομαλοποίηση των σχέσεων και την επανέναρξη του εμπορίου με την Ρωσία, όπως ανέφερε η εφημερίδα Bild στις 15/9, επικαλούμενη δικές της πηγές.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το περασμένο Σαββατοκύριακο, η ομάδα εργασίας εξωτερικής πολιτικής του AfD συζήτησε δύο προγραμματικά draft – ένα που αφορά τις διμερείς σχέσεις με τη Ρωσία και ένα άλλο με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το σχέδιο για τη Ρωσία έχει ήδη υιοθετηθεί, ενώ εκείνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες θα οριστικοποιηθεί εντός του μήνα. Το AfD δηλώνει ως στόχο του την επανέναρξη του εμπορίου με την Ρωσία, τις αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου και γενικότερα την «βελτίωση των σχέσεων με την Ρωσία». Επιπλέον, το κόμμα σκοπεύει να επιδιώξει τον τερματισμό της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία.

Ο Markus Frohnmaier, αναπληρωτής επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του AfD στο Bundestag, δήλωσε στην εφημερίδα ότι η ομάδα συνολικά δεν έχει διαφωνίες όσον αφορά την εξωτερική πολιτική.

«Η ομάδα εργασίας είναι απολύτως ενωμένη στην άποψή της για τις θεμελιώδεις αρχές της εξωτερικής μας πολιτικής, η οποία αντιπροσωπεύει μια ρεαλιστική πολιτική (realpolitik) προς το συμφέρον των εθνικών συμφερόντων της Γερμανίας», σημείωσε.

Όσον αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες, το AfD, σύμφωνα με τον βουλευτή, χαιρετίζει τον «αναπροσανατολισμό της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής» υπό τον Πρόεδρο Donald Trump, ιδιαίτερα την απομάκρυνση από τις «παγκόσμιες επεμβατικές πολιτικές του παρελθόντος». Επιπλέον, το AfD υποστηρίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες στις προσπάθειές τους να διατηρήσουν την Ευρώπη ως «Δυτικοευρωπαϊκό πολιτισμικό χώρο» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899557/seismos-bild-i-afd-tha-eksomalynei-pliros-tis-sxeseis-me-ti-rosia-os-kyvernisi-apokalyfthike-to-programma/).

Εκτός Βουλής στο Μεκλεμβούργο-Δ.Πομερανία οι φιλοπόλεμοι Χριστιανοδημοκράτες του Φ.Μερτς. Η Δεξιά του AfD σάρωσε με σχεδόν 40%. Σε μεγάλο κάζο εξελίσσεται η εκλογική μάχη για το φιλοπόλεμο CDU του Φ.Μερτς που αρνείται να παραιτηθεί, στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, καθώς, σύμφωνα με το τελευταίο ενδιάμεσο αποτέλεσμα, βρίσκεται κάτω από το όριο του 5%, στο 4,7% και μένει εκτός Βουλής!

Η εικόνα προκύπτει με καταμετρημένα 1.746 από τα 1.974 εκλογικά τμήματα, δηλαδή περίπου το 88,5% του συνόλου. Το CDU, που έχει οδηγήσει την κατάσταση με την Ρωσία «στα άκρα» σπρώχνοντας την Ευρώπη στον όλεθρο, δίνει πλέον μάχη για να ξεπεράσει το κρίσιμο όριο εισόδου στο κρατιδιακό Κοινοβούλιο, αλλά οι προβλέψεις είναι σε βάρος του. Στην πρώτη θέση βρίσκεται το δεξιό AfD με 39,7%, ενώ ακολουθεί το SPD με 34,7%.

Η Αριστερά συγκεντρώνει 6,3%, οι Πράσινοι 5,5%, ενώ το CDU περιορίζεται στο 4,7%. Απομένουν ακόμη 228 εκλογικά τμήματα προς καταμέτρηση. Η νέα εκλογική αποτυχία έρχεται να προστεθεί σε μια ήδη δύσκολη περίοδο για τον Φ.Μερτς και το CDU.

Είχε προηγηθεί η βαριά ήττα του κόμματος στην Σαξωνία – Anhalt, ενώ τις τελευταίες ημέρες είχε ενταθεί η συζήτηση για το πολιτικό μέλλον του καγκελάριου. Εάν το CDU παραμείνει τελικά κάτω από το 5%, δεν θα εκπροσωπηθεί στη Βουλή του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας.

Η εξέλιξη θα είχε ιδιαίτερη σημασία και για την ομοσπονδιακή CDU, καθώς θα επρόκειτο για την χειρότερη επίδοση του κόμματος σε κρατιδιακή εκλογή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η προηγούμενη χειρότερη επίδοσή του ήταν το 9% στην Βρέμη το 1.951 μ.Χ., σύμφωνα με δημοσίευμα του NDR, της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, που καλύπτει το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία (https://www.pronews.gr/kosmos/eyropaiki-enosi/ektos-voulis-sto-meklemvourgo-d-pomerania-oi-filopolemoi-xristianodimokrates-tou/).

«Η Γερμανία τελείωσε»: Σε πανικό οι Τούρκοι μετά την νίκη - σοκ της AfD με 43,8% στη Σαξονία-Άνχαλτ. Η νίκη της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ έχει προκαλέσει ανησυχία σε πολλούς πολίτες τουρκικής καταγωγής. Πολλοί σκέφτονται τώρα να εγκαταλείψουν την περιοχή ή και την χώρα.

Το 43,8% που συγκέντρωσε η AfD στις τοπικές εκλογές στην Σαξονία-Άνχαλτ προκαλεί ανησυχία σε ολόκληρη τη Γερμανία – και ιδίως στους Τούρκους που κατοικούν στην χώρα. Ο Γκιόκαϊ Σοφούογλου, συμπρόεδρος της Τουρκικής Κοινότητας στην Γερμανία (TGD), δήλωσε στην DW ότι οι επιχειρηματίες με τους οποίους έχει μιλήσει στην Σαξονία-Άνχαλτ είναι ιδιαιτέρως ανήσυχοι. «Μετά την επιτυχία της AfD ορισμένοι σκέφτονταν να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους και να φύγουν, πρώτα από τη Σαξονία-Άνχαλτ και στην συνέχεια και από την Γερμανία», δηλώνει ο Σοφούογλου.

Προσέθεσε πάντως ότι αυτή η αρχική αντίδραση ήταν συναισθηματική. «Έκτοτε είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε ξανά με ορισμένους από αυτούς», αναφέρει, εξηγώντας πως πολλοί τώρα «περιμένουν τον σχηματισμό κυβέρνησης».

«Πρόβλημα για την Γερμανία». Ο ίδιος επισημαίνει ότι οι άνθρωποι τουρκικής καταγωγής στην Σαξονία-Άνχαλτ θεωρούν την άνοδο της AfD «πρόβλημα για την Γερμανία στο σύνολό της», ενώ η εκλογική νίκη του κόμματος γίνεται αντιληπτή ως απειλή για την σταθερότητα της δημοκρατίας στην Γερμανία.

Παρότι η AfD διεξάγει έντονη εκστρατεία κατά της μετανάστευσης, ο Σοφούογλου πιστεύει πως ο πραγματικός στόχος του κόμματος είναι το γερμανικό Σύνταγμα. Πολλοί άνθρωποι τουρκικής καταγωγής τείνουν επίσης να βλέπουν την εκλογική νίκη του κόμματος ως άμεση απειλή για τις κοινότητές τους.

«Όσο και αν μας επηρεάζει η άνοδος της AfD, πρόκειται για μια γενικότερα αντιδημοκρατική εξέλιξη και εμείς, μαζί με όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις, πρέπει να δράσουμε για να την αντιμετωπίσουμε», προσθέτει ο Σοφούογλου.

Η εντεινόμενη ανησυχία αφορά και το ενδεχόμενο αύξησης της εθνικιστικής βίας στην Γερμανία. «Υπάρχει φόβος πως το επόμενο διάστημα θα μπορούσαμε να δούμε περισσότερες επιθέσεις όπως εκείνες που είχε πραγματοποιήσει στο παρελθόν το Εθνικοσοσιαλιστικό Υπόγειο Ρεύμα – καθώς και ότι δεν θα γίνονται έρευνες να διαλευκανθεί το τι κρύβεται πίσω από αυτές», παρατηρεί ο Σοφούογλου, αναφερόμενος σε μια πολυετή εκστρατεία νεοναζιστικής τρομοκρατίας που είχε πλήξει την Γερμανία ιδίως την δεκαετία του 2000 μ.Χ.

Εστιάζοντας στην ρίζα του προβλήματος. «Δεν νομίζω πως το να ανησυχούμε απλώς φέρνει κάποιο αποτέλεσμα», δηλώνει στην DW ο Άλαζ Σίμερ, δικηγόρος που εργάζεται σε μία μη κυβερνητική οργάνωση στο Βερολίνο. «Πρέπει να σκεφτούμε τις αιτίες του ζητήματος. Και δεν νομίζω πως τα καθιερωμένα κόμματα έχουν ασχοληθεί επαρκώς με τα προβλήματα που επέτρεψαν στην AfD να γίνει τόσο ισχυρή».

Ο Σίμερ ήρθε στη Γερμανία πριν από εννέα χρόνια για σπουδές. Αυτή την περίοδο εκπονεί την διδακτορική διατριβή του με αντικείμενο τα ακροδεξιά πολιτικά κόμματα και προσφέρει συμβουλευτικές υπηρεσίες σε ανθρώπους από μεταναστευτικές κοινότητες σχετικά με το πώς μπορούν να αναγνωριστούν στην Γερμανία τα επαγγελματικά ή ακαδημαϊκά προσόντα που απέκτησαν στο εξωτερικό.  «Το να λες “η AfD είναι κακή, η AfD είναι επικίνδυνη” είναι ο εύκολος δρόμος», τονίζει ο Σίμερ. «Αυτό το γνωρίζουμε ήδη».

Η νίκη δεν αποτέλεσε έκπληξη/ Η Ιρμάκ, η οποία επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία της, μετακόμισε πριν από 12 χρόνια στη Λειψία για να σπουδάσει. Κατά την ίδια η νίκη της AfD ήταν μία ανησυχητική εξέλιξη, αλλά όχι απροσδόκητη.

«Ήταν προβλέψιμο πως η Ακροδεξιά θα τα πήγαινε καλά και θα αναδεικνυόταν ως το ισχυρότερο κόμμα στις εκλογές», λέει η Ιρμάκ. «Όμως το πρόσφορο έδαφος για αυτό το αποτέλεσμα διαμορφώθηκε και από κυβερνητικές πολιτικές που δεν ανταποκρίνονταν στις ανάγκες των πολιτών».

Η ίδια αναφέρει πως η άνοδος της AfD δεν θα αντιμετωπίσει τα διαρθρωτικά προβλήματα της Γερμανίας. «Ακόμα και με αλλαγή κυβέρνησης δεν θα αλλάξει η ανάγκη για εργαζομένους και νέους ανθρώπους», προσθέτει, «ιδιαιτέρως σε ένα κρατίδιο με γηρασμένο πληθυσμό, όπως είναι η Σαξονία-Άνχαλτ».

Ανώφελη η απαγόρευση της AfD. Ο Σίμερ επισημαίνει ότι οι γερμανικές αρχές θα πρέπει να είναι προσεκτικές στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν την AfD, την οποία χαρακτήρισε ως εξτρεμιστικό κόμμα που πάντως αποτελεί πλέον «μια πραγματικότητα στην Γερμανία». Ο ίδιος δηλώνει ότι τυχόν απαγόρευση της AfD – ένα αίτημα που διατυπώνουν πολλοί – απλώς θα ενίσχυε το κόμμα.

Σε περίπτωση απαγόρευσης της AfD θα ιδρυόταν απλώς ένα νέο κόμμα, ενώ ταυτοχρόνως πιο εξτρεμιστικά μέλη θα μπορούσαν να ενταχθούν σε λιγότερο ορατές οργανώσεις. Αυτό θα καθιστούσε τη Γερμανία «ακόμα πιο ακατάλληλη για να ζουν» οι μετανάστες, εκτιμά ο Σίμερ.

Για εκείνον, τα άλλα κόμματα της Γερμανίας θα πρέπει να έρθουν σε επαφή με τους ψηφοφόρους της AfD, προκειμένου να κατανοήσουν τα κίνητρα τους. Κατά τον Σίμερ το πρόβλημα του ρατσισμού στην Γερμανία είναι μεγαλύτερο από την ίδια την AfD και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες στη χώρα δεν οφείλονται σε αυτό το κόμμα.

Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία, η Σαξονία-Άνχαλτ είχε το 2025 μ.Χ. πληθυσμό περίπου 2,1 εκατομμυρίων ανθρώπων. Περίπου 249.000, δηλαδή λίγο περισσότερο από το 10%, είχαν μεταναστευτικό υπόβαθρο, ενώ 6.120 ήταν άνθρωποι τουρκικής καταγωγής. Στην Γερμανία ζουν συνολικά περίπου 3 εκατομμύρια άνθρωποι τουρκικής καταγωγής  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/897890/seismos-sti-germania-i-afd-apaitei-eidiki-oikonomiki-zoni-stin-anatoli-den-tha-eimaste-pleon-eksartimay/);

«Ένας νεκρός περπατά… στην Γερμανία»: Καταρρέει ο «καγκελάριος zombie» – Εφιάλτης για Merz και CDU, εκτόξευση τoy AfD στο 44%/ Τώρα όλοι μπορούν επιτέλους να δουν την αλήθεια για τον καγκελάριο Friedrich Merz…

Από τα τέλη του 2024 μ.Χ. έχoυμε ακούσει πολλές ανοησίες για αυτόν τον άνθρωπο. Κάποιοι έχουν επαινέσει τον Merz ως τον κεντροδεξιό σωτήρα μας, ο οποίος θα διόρθωνε τρία χρόνια αποτυχημένης πολιτικής για την πράσινη ενέργεια.

Οι σύμμαχοί του προσπάθησαν να τον παρουσιάσουν ως έναν ικανό αξιωματούχο και ως τον σημαντικότερο Ευρωπαίο εταίρο του Trump, ο οποίος θα έπειθε τους Αμερικανούς να συνεχίσουν να υποστηρίζουν την Ουκρανία στον πόλεμο κατά της Ρωσίας.

Άλλοι ισχυρίστηκαν ότι ο Merz ήταν ένας άθλιος πρώην υπάλληλος της BlackRock, ο οποίος κατέστρωνε κάθε είδους σκοτεινά σχέδια και θα τα υλοποιούσε μόλις αναλάμβανε τα καθήκοντά του στην Καγκελαρία.

Τίποτα από αυτά δεν ήταν ούτε στο ελάχιστο αληθινό. Ο Merz ήταν πάντα ένας ανίκανος πολιτικός, ένας πεισματάρης και αδαής άνθρωπος, χωρίς σχέδιο, στρατηγική ή φιλοδοξία για οτιδήποτε άλλο πέρα από το να γίνει Καγκελάριος.

Μάλιστα, είναι τόσο ανίκανος που κάνει την Angela Merkel να μοιάζει με πολιτική ιδιοφυΐα ενώ κατάφερε να απαλλάξει την κυβέρνηση-κλόουν του Olaf Scholz από την κατάρα να μείνει στην ιστορία ως η χειρότερη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας.

Ο Friedrich Merz έχει τα χαμηλότερα ποσοστά δημοτικότητας που έχουν καταγραφεί ποτέ από δημοσκόπο. Μόλις το 14% των Γερμανών πιστεύει ότι είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για τη θέση. Η εξουσία του μέσα στο κόμμα του έχει διαβρωθεί τόσο βαθιά, ώστε αποδείχθηκε σχεδόν αδύνατο ακόμη και να εξασφαλίσει την απομάκρυνση μιας αντιδημοφιλούς αναπληρώτριας γενικής γραμματέως, γεγονός που τον έφερε για άλλη μία φορά σε δύσκολη θέση.

Είκοσι βουλευτές της Ένωσης έχουν ήδη αντιταχθεί στις φορολογικές μεταρρυθμίσεις που πρότειναν ο Merz και οι εταίροι του στον κυβερνητικό συνασπισμό, οι σοσιαλδημοκράτες. Ο Merz δεν μπορεί να εμφανιστεί δημόσια χωρίς να τον γιουχάρουν και να τον προσβάλλουν. Κανένας πολιτικός της Ένωσης που είναι σήμερα υποψήφιος δεν θέλει να τον έχει κοντά του.

Όμως η κατάρα του Merz είναι ισχυρή, ακόμη κι αν τον κρατήσεις μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Εάν οι τρέχουσες δημοσκοπήσεις είναι ακριβείς, το CDU θα καταγράψει την ερχόμενη Κυριακή στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία το χειρότερο εκλογικό του αποτέλεσμα.

Υπάρχει μάλιστα σοβαρή πιθανότητα η Ένωση να μην καταφέρει καν να ξεπεράσει το εκλογικό όριο του 5% για την εκπροσώπησή της στο Landtag. Το φιάσκο στην Σαξονία-Άνχαλτ ήταν ήδη αρκετά άσχημο.

Το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία φαίνεται πως θα είναι ακόμη χειρότερο. Ακόμη και όσοι δεν έχουν εμπλακεί σε προεκλογική εκστρατεία έχουν μάθει να αποφεύγουν τον καταραμένο Καγκελάριό τους.

Το βράδυ της 6ης Σεπτεμβρίου, ο Merz κάλεσε τους πρωθυπουργούς των κρατιδίων του CDU στο Konrad-Adenauer-Haus στο Βερολίνο, προκειμένου να σχηματίσουν ένα ενιαίο μέτωπο, καθώς το κόμμα αντιμετώπιζε μια επικείμενη εκλογική ήττα στη Σαξονία-Άνχαλτ.

Όλοι οι εν ενεργεία πρωθυπουργοί, εκτός από έναν, τον αγνόησαν, με αποτέλεσμα ο Merz να περιφέρεται νευρικά και να ανησυχεί για τις αμέτρητες πλεκτάνες που εκτυλίσσονται στο εσωτερικό του κόμματός του. Ο Merz, από την πλευρά του, δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να επιβεβαιώσει τη γενική εντύπωση ότι είναι ένας αδιόρθωτος ηλίθιος.

Μετά το καταστροφικό αποτέλεσμα στην Σαξονία-Άνχαλτ, έδωσε μια αποσβολωμένη συνέντευξη Τύπου, στην οποία ξεστόμισε ασυνάρτητες ανοησίες για το πώς θέλει να βελτιώσει τη συναισθηματική του επικοινωνία και επιτέθηκε χωρίς λόγο στον ίδιο του τον αναπληρωτή επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας.

Δύο ημέρες αργότερα, άφησε στην άκρη την προετοιμασμένη ομιλία του στην Ομοσπονδιακή Βουλή και εξαπέλυσε μια παραληρηματική επίθεση κατά της Εναλλακτικής για την Γερμανία, στην οποία χλεύασε παράξενα το κόμμα επειδή εξασφάλισε μόλις το 44% των ψήφων και κατηγόρησε τα μέλη του ότι υποστηρίζουν την «εθνοκάθαρση» με το πρόσχημα του επαναπατρισμού.

Ο Merz είναι προσωπικά τόσο ξεπερασμένος και πολιτικά τόσο νεκρός, ώστε μεγάλα τμήματα του κόμματός του λένε αυτή τη στιγμή σε κάθε δημοσιογράφο που είναι πρόθυμος να τους ακούσει ότι καταστρώνουν απεγνωσμένα σχέδια για να τον ανατρέψουν και να τον αντικαταστήσουν με έναν άλλον, καταλληλότερο καγκελάριο.

Πολλοί αναμένουν ότι η καγκελαρία του Merz έχει πλέον μπροστά της μόνο λίγες ημέρες ή εβδομάδες και ότι, εάν ένας πιο ικανός διάδοχος αναλάβει το τιμόνι, η αιμορραγία της Ένωσης μπορεί να σταματήσει. Προφανώς, είναι κυρίως οι επικεφαλής των κοινοβουλευτικών ομάδων του CDU που είναι πεπεισμένοι ότι ο Merz πρέπει να φύγει.

Άλλωστε, η καταστροφική του επίδοση βλάπτει τις δικές τους πολιτικές προοπτικές και, ιδιαίτερα σε επίπεδο κρατιδίων, ο αντίκτυπος της ανόδου του AfD γίνεται όλο και πιο αισθητός. Ωστόσο, δεν υπάρχει εύκολος τρόπος για να απαλλαγεί κανείς από έναν Γερμανό Καγκελάριο.

Ο Merz δεν έχει δείξει πως θέλει να παραιτηθεί, ενώ ούτε ο ίδιος ούτε κανένας από το υπουργικό του συμβούλιο έχει αφήσει να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να υποβληθεί πρόταση μομφής στην Ομοσπονδιακή Βουλή.

Ο Merz πιστεύει ότι κάνει φανταστική δουλειά, δεν έχει ιδέα για το χάος στο οποίο βρίσκεται και δεν έχει καμία πρόθεση να τα παρατήσει. Αυτό αφήνει ως μοναδική άλλη πιθανότητα μια πρόταση μομφής κατά του Merz, με την υποστήριξη του CDU. Και αυτό είναι σχεδόν αδιανόητο.

Το τρέχον σχέδιο είναι, επομένως, ένας από τους πρωθυπουργούς των κρατιδίων του CDU να προσεγγίσει τον Καγκελάριο και να τον πείσει να παραιτηθεί, ίσως απειλώντας αξιόπιστα με πρόταση μομφής, προκειμένου να τον απομακρύνει από το αξίωμά του.

Σε αυτό το σημείο, ο Merz δεν θα είχε άλλη επιλογή από το να παραδώσει τη σκυτάλη σε ένα από τα στελέχη του κόμματός του. Το δεύτερο σημαντικότερο πρόβλημα. Και εν προκειμένω πρέπει να αντιμετωπίσουμε το δεύτερο σημαντικό πρόβλημα: ποιος θα πρέπει να διαδεχθεί τον εκλιπόντα Καγκελάριό μας;

Θα πρέπει να υπάρχει ένας προφανής διάδοχος, στον οποίο όλοι να μπορούν να συμφωνήσουν, γιατί το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Ένωση είναι μια συνέχεια της καταστροφικής καγκελαρίας του Merz με τη μορφή μιας εξίσου καταστροφικής μάχης για την εξουσία.

Οι δημοσιογράφοι αρέσκονται να παρουσιάζουν τον Hendrik Wüst, τον μετριοπαθή αριστερό Υπουργό-Πρόεδρο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, ως τον πιο προφανή διάδοχο. Ωστόσο, ο Wüst είναι ένας κεντρώος υποστηρικτής της Merkel, ο οποίος βρίσκεται αρκετά αριστερότερα από ένα μεγάλο μέρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του CDU στη Bundestag.

Η υποψηφιότητά του συναντά ήδη τη σιωπηλή και έμμεση αντίθεση του συντηρητικού αντιπάλου του, του Υπουργού-Προέδρου της Βαυαρίας και στελέχους του CSU, Markus Söder. Ωστόσο, υπάρχουν εξίσου ισχυρά επιχειρήματα κατά του Söder ως διαδόχου του Merz.

Άλλωστε, δεν υπήρξε ποτέ Καγκελάριος προερχόμενος από το CSU, ενώ πολλοί Χριστιανοδημοκράτες θα αντιδρούσαν στην απομάκρυνση ενός δικού τους στελέχους υπέρ ενός διαδόχου από το μικρότερο, αδελφό βαυαρικό κόμμα τους.

Ένα άλλο, μάλλον απίθανο ενδεχόμενο που αναφέρεται κατά καιρούς είναι ο δεξιός Boris Rhein, ο Πρωθυπουργός της Έσσης, αν και δεν είμαι βέβαιος κατά πόσο πρόκειται περισσότερο για ευσεβή πόθο παρά για πραγματική πιθανότητα.

Είναι εξαιρετικά απίθανο ένας νέος Καγκελάριος να μπορέσει να βελτιώσει ουσιαστικά την κατάσταση. Ο Merz έχει ασκήσει τα καθήκοντά του με εξαιρετικά κακό τρόπο, όμως το CDU και το CSU αντιμετωπίζουν προβλήματα που υπερβαίνουν κατά πολύ την προσωπική ανικανότητα ενός ανθρώπου.

Το «τείχος προστασίας» απέναντι στο AfD αναγκάζει το CDU να εφαρμόζει αριστερή πολιτική σε συνεργασία με αριστερά κόμματα, βυθίζοντας την Ένωση σε μια πολιτική ουδέτερη ζώνη. Όποιος είναι πραγματικά αριστερός, αργά ή γρήγορα θα ψηφίσει τους σσιαλδημοκράτες, τους πράσινους ή το Die Linke. Και όποιος αντιτίθεται στην αριστερά, θα στρέφεται ολοένα και περισσότερο προς το AfD.

Ακόμη και ένας κάκτος θα μπορούσε να διαχειριστεί την πολιτική επικοινωνία καλύτερα από τον Merz. Ωστόσο, η επικοινωνία υπερεκτιμάται σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική ελίτ, η οποία βρίσκει εύκολο να αποδίδει κάθε αποτυχία στην κακή επικοινωνία.

Ένας αντικαταστάτης ίσως να έδειχνε μεγαλύτερο ενδιαφέρον και μεγαλύτερη δεξιότητα στην πρακτική πλευρά της πολιτικής —στις παρασκηνιακές μηχανορραφίες, τις απειλές και τις αποφασιστικές κινήσεις—, όμως υπάρχουν αυστηρά όρια στο τι μπορεί να επιτευχθεί με αυτόν τον τρόπο. Και αυτό γιατί το ίδιο το «τείχος προστασίας» αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή αδυναμίας του CDU.

Το CDU δεν μπορεί να επιβάλει τους όρους του στους Πράσινους ή στους Σοσιαλδημοκράτες, επειδή δεν μπορεί να απειλήσει αξιόπιστα ότι θα αποχωρήσει από την κυβέρνηση και θα σχηματίσει κυβέρνηση με τους δεξιούς λαϊκιστές.

Η κυβέρνηση του Merz έχει εδώ και καιρό διατηρηθεί στην επιφάνεια χάρη στην κραυγαλέα έλλειψη εναλλακτικών λύσεων, και είναι πολύ πιθανό ο ίδιος ο Merz να επωφελείται από την ίδια ακριβώς δύναμη. Πολιτικά, ο Merz είναι νεκρός.

Και τώρα μένει να δούμε για πόσο ακόμη η Γερμανία θα μπορεί να προχωρά με έναν «καγκελάριο-ζόμπι», ο οποίος δεν μπορεί να συγκεντρώσει την απαραίτητη υποστήριξη, δεν μπορεί να ψηφίσει νομοθεσία και, πολιτικά, δεν φαίνεται ικανός να πετύχει τίποτε άλλο πέρα από την περαιτέρω πτώση του ίδιου του κόμματός του (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899487/enas-nekros-perpata-sti-germania-katarreei-o-kagkelarios-zombie-efialtis-gia-merz-kai-cdu-ektoksefsi-toy-afd-sto-44);

AfD: Πολιτικός Σεισμός – Η Γερμανία ανησυχεί την Ευρώπη… Προ ολίγων ημερών στην Σαξονία-Άνχαλτ (είναι ένα από τα 16 ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας), η AfD (Εναλλακτική για την Γερμανία), έφτασε σε ιστορική νίκη με 43,8%, ενώ οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) κατέρρευσαν στο 17,2%.

Το CDU έχει καταρρεύσει σε επίπεδα κάτω του 20%, χάνοντας περίπου την μισή εκλογική του δύναμη σε σχέση με το 2021 μ.Χ. Οι σοσιαλδημοκράτες (SPD), οι Πράσινοι και το κόμμα της Αριστεράς (Die Linke) ξεπέρασαν το όριο του 5% και εξασφαλίζουν παρουσία στο κρατιδιακό κοινοβούλιο, με ποσοστά κοντά στο 9%.

Με βάση αυτά τα αποτελέσματα στη Σαξονία-Άνχαλτ, η “Εναλλακτική για την Γερμανία” εξασφαλίζει 39 από τις 83 έδρες του τοπικού κοινοβουλίου. Για την απόλυτη πλειοψηφία χρειάζονταν 42. Η αριθμητική αυτή διαφορά των μόλις τριών εδρών.

Διεισδύει και στην Δυτική Γερμανία… Η AfD δεν είναι πια μόνο ένα ισχυρό κόμμα διαμαρτυρίας στην Ανατολική Γερμανία. Έχει ήδη κερδίσει την Θουριγγία το 2024 μ.Χ. (με 31,2%, αυξάνοντας κατά 7,8% από τις εκλογές του 2019 μ.Χ.), και καταγράφει σημαντικές επιδόσεις και στην Δυτική Γερμανία, με πανεθνικές δημοσκοπήσεις να την φέρνουν ως πρώτο κόμμα.Διαβάστε Πολιτικές Αναλύσεις

Αυτό το γεγονός, δημιουργεί αυξανόμενη πίεση στον Φρίντριχ Μερτς (Καγκελάριος της Γερμανίας και Πρόεδρος του CDU) και δημιουργεί μια δύσκολη  πολιτική ισορροπία μέχρι τις επόμενες Ομοσπονδιακές εκλογές.

Η Σαξονία βρίσκεται  στην Ανατολική Γερμανία, στα σύνορα με την Πολωνία και την Τσεχία. Πρωτεύουσά της είναι η Δρέσδη (Dresden), ενώ μεγάλη και γνωστή πόλη είναι η Λειψία (Leipzig).Μελετήστε Γεωγραφικούς Χάρτες

Το who is who της AfD… Ποιο είναι όμως το κόμμα AfD που δημιουργεί πανικό, όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά και σε όλη την Ευρώπη; Η AfD ιδρύθηκε το 2013 μ.Χ. από συντηρητικούς οικονομολόγους, πανεπιστημιακούς και πρώην στελέχη της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης. Ήταν αρχικά ένα Ευρωσκεπτικιστικό κόμμα της αστικής-λαϊκής  Δεξιάς, εχθρικό προς το κοινό νόμισμα και τις δημοσιονομικές μεταβιβάσεις-μεταρρυθμίσεις.Εκτύπωσε Εταιρικά Έντυπα

Όταν όμως το 2015 μ.Χ. η τότε καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ αποφάσισε να επιτρέψει την είσοδο εκατοντάδων χιλιάδων παράνομων μεταναστών, έδωσε στην AfD την αφορμή που θα την εκτόξευε. Έτσι πέραν της αντίθεσης στο ευρώ, αναδείχτηκαν σε πρωτεύουσα θέση, η παράνομη μετανάστευση, η προώθηση στην χώρα του Ισλάμ, ηανασφάλεια των πολιτών και η γερμανική ταυτότητα που εξανεμιζόταν με όλα τα χαρακτηριστικά της.

Όλα τα παραπάνω θέματα, μαζί  τις τρομοκρατικές ισλαμικές επιθέσεις στην Ευρώπη, αυξήθηκε η ανασφάλεια των Γερμανών και αυξήθηκε επίσης, η αίσθηση των Γερμανών, ότι η κυβέρνηση είχε χάσει τον έλεγχο των συνόρων.

Αυτά όλα οδήγησαν για πρώτη φορά το 2017 μ.Χ. να μπει για πρώτη φορά στην Bundestag η AfD. Όμως στις Ομοσπονδιακές εκλογές του 2025 ξεπέρασε το 20% και έγινε η δεύτερη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη της χώρας.

Αυτή η δυναμική αυξήθηκε περαιτέρω σήμερα, αφού ο λαός πιστεύει πως το Βερολίνο φροντίζει περισσότερο τους ξένους από τους δικούς της πολίτες. Ο πόλεμος μάλιστα μεταξύ Ουκρανίας Ρωσίας και η de jure συμμετοχή της Γερμανίας σε αυτόν, υπέρ της Ουκρανίας, έχει επιφέρει μεγάλη δυσαρέσκεια, αλλά και συσσωρευμένη οργή στον γερμανικό λαό. Όταν μάλιστα έχει αυξηθεί το ενεργειακό κόστος, έχει δημιουργηθεί απώλεια βιομηχανικών θέσεων εργασίας, θέσεις που αθρόα δίνονται σε μετανάστες. Είναι κοινό λοιπόν στο λαό ότι η Γερμανία παρακμάζει. Μεταβάλλεται εθνολογικά.

Γι΄ αυτό η άνοδος της AfD είναι εντονότερη στα κρατίδια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Η αποβιομηχάνιση, η φυγή των νέων, οι χαμηλότεροι μισθοί και η αίσθηση ότι η Δύση αντιμετωπίζει την Ανατολή ως πολιτισμικά κατώτερη, ακόμη και στο εσωτερικό της Γερμανίας, δημιούργησαν ένα βαθύ χάσμα προς τα άλλα κόμματα της χώρας.Διαβάστε Πολιτικές Αναλύσεις

ΗΠΑ και Ρωσία “κλείνουν το μάτι” στην AfD και τρομοκρατούν την Ευρωπαϊκή Ένωση… Η εκλογική εκτίναξη όμως της AfD δεν είναι αποκλειστικά γερμανικό φαινόμενο. Τα ίδια δεν συμβαίνουν στην Γαλλία, την Ιταλία, την Αυστρία, την Ολλανδία και αλλού;

Η γερμανική περίπτωση, όμως, έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Γιατί η Γερμανία είναι η μεγαλύτερη οικονομία στην Ευρωζώνης και το πολιτικό κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα η AfD με ακριβοζήλευτη οργάνωση έχει οικοδομήσει στενούς δεσμούς με το κίνημα MAGA στις ΗΠΑ. Αφού η συμπρόεδρός του, Άλις Βάιντελ, έχει συναντηθεί με τον Αμερικανό αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς και έχει συνομιλήσει δημόσια με τον Έλον Μασκ. Αντιγράφοντας το δόγμα Τραμπ με το σύνθημα «Make Germany Great Again».Μελετήστε Γεωγραφικούς Χάρτες

Παράλληλα, σημαντικά στελέχη της διατηρούν στενές σχέσεις με την Ρωσία. Το κόμμα ζητεί τον τερματισμό της βοήθειας προς την Ουκρανία, την αποκατάσταση των οικονομικών δεσμών με την Μόσχα και την επιστροφή στο φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο. Ένα AfD ισχυρότερο σε ομοσπονδιακό επίπεδο θα δυσκόλευε σημαντικά την κοινή ευρωπαϊκή στάση απέναντι στον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Αν κυβερνήσει η AfD την Γερμανία, όλα θα αλλάξουν στην σημερινή Ευρώπη… Έτσι φαντάζει πλέον ορατό ότι η AfD θέλει και μπορεί να κυβερνήσει την Γερμανία. Και είναι πασιφανές ότι εξελίσσεται σε εργαστήριο Εξουσίας.

Αφού βλέπουν σε αυτό το κόμμα ότι το μεγαλύτερο μέρος του γερμανικού λαού αποδέχεται τις ιδέες του, που για να τις εφαρμόσει χρειάζεται ο έλεγχος της δημόσιας διοίκησης, με το κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ να είναι το πρότυπο για την κατάκτηση της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης.Ανακάλυψε Δεξιά Βιβλί

Μάλιστα η Άλις Βάιντελ, που είναι η μία εκ των δύο επικεφαλής της AfD (πρώτο στις δημοσκοπήσεις σε εθνικό επίπεδο), δήλωσε ότι το Κόμμα θα επικρατήσει στις εθνικές εκλογές σε 3 χρόνια. Χαρακτήρισε την νίκη στην Σαξονία-Άνχαλτ ως την αφετηρία για ολόκληρη την Γερμανία, για όλα τα υπόλοιπα κρατίδια. «Είμαστε η ισχυρότερη πολιτική δύναμη». Ο δε καγκελάριος Φρίντριχ Μέρτς, του οποίου η δημοτικότητα είναι ιδιαίτερα χαμηλή στην Γερμανία, ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την συντριπτική ήττα του κόμματός του.

Τις ανησυχίες του, τον τρόμο του θα έλεγα καλύτερα, δεν τις μετρίασαν η οριακή νίκη στην Κάτω Σαξονία. Όπου το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (CDU), αναδείχθηκε ισχυρότερη δύναμη στις προχθεσινές δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, αλλά με σημαντικές απώλειες. Αφού η AfD σημείωσε και εκεί σημαντική άνοδο, καταδεικνύοντας ότι η AfD έχει ισχυροποιηθεί και στα δυτικά κρατίδια.Διαβάστε Πολιτικές Αναλύσεις

Αφού το CDU συγκέντρωσε το 27% των ψήφων (- 4,5% από τις εκλογές του 2021 μ.Χ.), με το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SPD) να περιορίζεται στο 24,6% (-5,4%) και την AfD να φτάνει στο 15,9% (+11,3%). Με τους πράσινους να ακολουθούν με 14,1% (-1,8%) και την Αριστερά με 6% (+3,2%). Ανησυχητικό ακόμη για το  πολιτικό Σύστημα της Woke ατζέντας στην Γερμανία είναι, ότι αυξήθηκε η προσέλευση στις κάλπες κατά 6,3 εκατομμύρια πολίτες (64,6% έναντι 57% το 2021 μ.Χ.

Έτσι η AfD, υπερτριπλασιάζοντας τα ποσοστά της σε σχέση με το 2021 μ.Χ., απέδειξε πως δεν αποτελεί ένα “ανατολικογερμανικό φαινόμενο”, αλλά εδραιώνεται και στις δυτικές περιοχές της χώρας. Και ας αποκαλεί το διεθνές Σύστημα ως ακροδεξιό το κόμμα της AfD, με το Γραφείο Προστασίας του Συντάγματος της Κάτω Σαξονίας να το έχει χαρακτηρίσει, ως οργάνωση “υπό παρακολούθηση” (https://www.triklopodia.gr/afd-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%ce%b7-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%ce%b7%cf%83%cf%85/)!!

Σεισμός στην Γερμανία: Η AfD απαιτεί ειδική οικονομική ζώνη στην Ανατολή – «Δεν θα είμαστε πλέον εξάρτημα». Πολιτικός σεισμός στην Γερμανία μετά τον εκλογικό θρίαμβο της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ – Ο Tino Chrupalla προαναγγέλλει σκληρή μάχη για οικονομική αυτονομία της Ανατολικής Γερμανίας και προειδοποιεί το CDU.

Νέα διάσταση παίρνει η πολιτική κρίση στην Γερμανία μετά την εντυπωσιακή εκλογική επικράτηση της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, καθώς ο ηγέτης του κόμματος Tino Chrupalla ανεβάζει κατακόρυφα τον πήχη και προαναγγέλλει ότι η AfD θα απαιτήσει την δημιουργία ειδικής οικονομικής ζώνης για τις περιοχές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται να ενισχύσει τους φόβους για ένα νέο βαθύ ρήγμα στο εσωτερικό της Γερμανίας, με την πολιτική αντιπαράθεση να αποκτά πλέον και έντονη οικονομική διάσταση. Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στο Βερολίνο, ο Tino Chrupalla έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα προς το Βερολίνο: η Ανατολική Γερμανία, όπως υποστηρίζει, δεν θέλει να παραμένει οικονομικά εξαρτημένη από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

«Δεν θέλουμε πλέον να είμαστε εξάρτημα, δεν θέλουμε απλώς να εξαρτόμαστε από τα χρήματα του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού, θέλουμε να μπορούμε να ενεργούμε οικονομικά ανεξάρτητα», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η Ανατολή βράζει – Στο στόχαστρο η οικονομική πολιτική του Βερολίνου. Ο ηγέτης της AfD υποστήριξε ότι η οικονομική κατάσταση στην περιοχή παραμένει ιδιαίτερα προβληματική, επισημαίνοντας ότι ο μεγαλύτερος εργοδότης στην Σαξονία-Άνχαλτ είναι η Deutsche Bahn, ενώ απουσιάζουν μεγάλοι βιομηχανικοί όμιλοι που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως κινητήριος μοχλός ανάπτυξης.

Την ίδια στιγμή, ο Chrupalla συνέδεσε την πιθανή παύση λειτουργίας του εργοστασίου της Volkswagen στο Zwickau με την ενεργειακή πολιτική της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, επιχειρώντας να μετατρέψει την οικονομική δυσαρέσκεια σε πολιτικό όπλο κατά του Βερολίνου. Το μήνυμα είναι πλέον δύσκολο να αγνοηθεί: η AfD επιχειρεί να μετατρέψει την Ανατολική Γερμανία σε πολιτικό και οικονομικό προπύργιο της.

43,8% η AfD – Καταποντίστηκε το CDU. Η εκλογική εικόνα προκαλεί πολιτικό ηλεκτροσόκ. Με την καταμέτρηση του 100% των ψήφων, η AfD κατέγραψε 43,8%, συντρίβοντας το κυβερνών Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (CDU), το οποίο περιορίστηκε στο 17,2%.

Η διαφορά είναι τόσο μεγάλη ώστε η αναμέτρηση δεν μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί ως μία ακόμη περιφερειακή εκλογική μάχη. Για την AfD, πρόκειται για «σαφή εντολή» από τους ψηφοφόρους. Ο Chrupalla, πάντως, αναγνωρίζει ότι ο σχηματισμός κυβέρνησης θα απαιτήσει συμβιβασμούς.

Παράλληλα, όμως, καλεί το CDU να αλλάξει στάση απέναντι στην AfD, προειδοποιώντας ότι διαφορετικά το κόμμα του ενδέχεται «σε σύντομο χρονικό διάστημα να μην υπάρχει καθόλου στην Ανατολική Γερμανία» – μια δήλωση που αποκαλύπτει και το βάθος της πολιτικής σύγκρουσης που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Στο στόχαστρο ο Friedrich Merz. Ο ηγέτης της AfD εξαπέλυσε παράλληλα σφοδρή επίθεση στον Γερμανό καγκελάριο Friedrich Merz, κατηγορώντας τον για αλαζονική συμπεριφορά απέναντι στους Ανατολικογερμανούς.

Μάλιστα, με χαρακτηριστική ειρωνεία, τον αποκάλεσε «τον καλύτερο βοηθό της AfD στην προεκλογική εκστρατεία». Η δήλωση αποτυπώνει την στρατηγική της AfD: να παρουσιάσει την πολιτική ηγεσία του Βερολίνου ως αποκομμένη από τις κοινωνικές και οικονομικές αγωνίες της Ανατολικής Γερμανίας.

Ένα νέο γερμανικό ρήγμα; Η μεγάλη εκλογική νίκη της AfD στην Σαξονία-Άνχαλτ ανοίγει πλέον ένα εξαιρετικά δύσκολο κεφάλαιο για την γερμανική πολιτική σκηνή. Το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο εάν η AfD μπορεί να κερδίσει εκλογές στην Ανατολή. Το ερώτημα είναι πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η πολιτική και οικονομική σύγκρουση μεταξύ της Ανατολικής Γερμανίας και του Βερολίνου.

Η απαίτηση για ειδική οικονομική ζώνη, η επίθεση στην ενεργειακή πολιτική, η κριτική στην ομοσπονδιακή χρηματοδότηση και η εκλογική κατάρρευση του CDU συνθέτουν ένα εκρηκτικό σκηνικό.

Και καθώς η AfD αποκτά ολοένα ισχυρότερο έρεισμα στην Ανατολική Γερμανία, η χώρα βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: θα καταφέρει το Βερολίνο να συγκρατήσει το πολιτικό ρήγμα ή η Ανατολή θα εξελιχθεί στο μεγάλο «κάστρο» της AfD (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/897890/seismos-sti-germania-i-afd-apaitei-eidiki-oikonomiki-zoni-stin-anatoli-den-tha-eimaste-pleon-eksartimay/);

Γερμανία: Γιατί ο Merz είναι ο λάθος άνθρωπος στην λάθος θέση. O γερμανικός Τύπος κάνει τις πρώτες αναλύσεις των αποτελεσμάτων και αναζητά την απάντηση στο ερώτημα: Πόσο φταίει ο καγκελάριος Μερτς για τη νίκη της ΑfD;

«Η AfD υπερδιπλασίασε το ποσοστό της στην Σαξονία-Άνχαλτ. Πάνω σε αυτό το αποτέλεσμα μπορεί πλέον να χτίσει και το κόμμα σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Και δεν είναι μόνο στην ανατολική Γερμανία που ανεβάζει σκαλοπατάκι-σκαλοπατάκι τα ποσοστά της.

Σε μία από τις τελευταίες δηλώσεις της πριν από τις εκλογές, η ηγεσία του κόμματος είχε χαρακτηρίσει την αναμέτρηση στην Σαξονία-Άνχαλτ καθοριστική για το μέλλον της Γερμανίας. Και πράγματι: ποτέ άλλοτε η δυναμική γύρω από την AfD δεν ήταν τόσο μεγάλη», σχολιάζει η εφημερίδα Tagesspiegel από το Βερολίνο.

«Πανωλεθρία», «πικρή ήττα», «καταστροφή». Τα γερμανικά μέσα, εκτός από τις αναλύσεις και την αναζήτηση εξηγήσεων για τα ποσοστά που έλαβε η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) στο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ, έχουν σίγουρα εντοπίσει έναν πολιτικό, στον οποίο φορτώνουν ένα σημαντικό μερίδιο για τα εκλογικά αποτελέσματα: τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς.

«Εδώ και χρόνια, οι ομοσπονδιακοί καγκελάριοι κρίνονται και από το κατά πόσον μπορούν να κρατήσουν την AfD υπό έλεγχο. Ο Μερτς δεν μπορεί να το κάνει, μεταξύ άλλων επειδή δεν καταφέρνει να εξασφαλίσει συνοχή στον κυβερνητικό του συνασπισμό, ούτε να βελτιώσει το κλίμα στη Γερμανία γενικότερα», γράφει το περιοδικό Spiegel στην ιστοσελίδα του. Και συνεχίζει: «Χρειάζεται μια ώρα μηδέν, μια νέα αρχή, και αυτή αρχίζει από τον Φρίντριχ Μερτς.

Είναι προφανώς ο λάθος άνθρωπος γι’ αυτή τη θέση σε αυτούς τους καιρούς. Η Χριστιανική Ένωση, η CDU και η CSU, πρέπει να αναρωτηθούν αν θέλουν να ρισκάρουν και άλλες προεκλογικές αναμετρήσεις μαζί του».

Για τον Γερμανό καγκελάριο τίθενται, σύμφωνα με την Merkur, πλέον θεμελιώδη ερωτήματα. «Ναι, η εκλογική ήττα της Χριστιανικής Ένωσης είχε διαφανεί. Η έκτασή της, όμως, το βράδυ των εκλογών προκάλεσε έκπληξη», παρατηρεί το δημοσίευμα και θέτει το ερώτημα:

«Θα φουντώσουν ξανά οι φήμες για αλλαγή καγκελάριου;» Η κατάρρευση στη Σαξονία-Άνχαλτ είναι «διπλά πικρή για τον Μερτς», επισημαίνει και εξηγεί: «κάποτε θεωρούνταν, ιδίως στους κόλπους του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος στην Ανατολική Γερμανία, η μεγάλη ελπίδα απέναντι στην AfD. Κάτι σαν τον "αντι-Μέρκελ". Ένας συντηρητικός εκ πεποιθήσεως, με σαφή έμφαση στην οικονομική πολιτική και ξεκάθαρες θέσεις για τη μετανάστευση και την εσωτερική ασφάλεια.

Παρά την δραματική μείωση των αριθμών της μετανάστευσης, δεν κατάφερε όμως να πείσει τους πολίτες», καταλήγει. Για την «δύσκολη θέση» του Γερμανού καγκελάριου γράφει και η Handelsblatt χαρακτηριστικά ότι «Ο Μερτς πρέπει να σταματήσει να κοροϊδεύει τον εαυτό του».

Ένα εκτενές σχόλιο στην ιστοσελίδα της οικονομικής εφημερίδας αναφέρει πως για τον Φρίντριχ Μερτς, οι εκλογές στην Σαξονία-Άνχαλτ «είναι πανωλεθρία» και γι' αυτό «δεν υπάρχει καμία αμφιβολία», ενώ παρατηρεί ότι τον καγκελάριο αναμένουν μερικές δύσκολες εβδομάδες. «Αν και το όνομα του Μερτς δεν βρισκόταν στο ψηφοδέλτιο, η βαριά ήττα του πρωθυπουργού του κρατιδίου, Σβεν Σούλτσε, είναι και δική του ήττα και, πάνω απ’ όλα, αποτελεί καταδίκη της πολιτικής του Βερολίνου. (…).

Η εξαγγελία του καγκελάριου ότι θα μειώσει στο μισό την δύναμη της AfD εξακολουθεί να τον βαραίνει. Και δεν πρόκειται να συμβάλει στην αποκατάσταση της υπόληψής του μέσα στο ίδιο του το κόμμα. Όπως συνέβη με πολλές από τις δηλώσεις του, έγινε ακριβώς το αντίθετο: αντί για την AfD, τώρα είναι η CDU στην Σαξονία-Άνχαλτ αυτή που έχασε την μισή της δύναμη.

Τις επόμενες ημέρες, η Χριστιανική Ένωση δύσκολα θα μπορέσει να αποφύγει την συζήτηση γύρω από το "Τείχος προστασίας" απέναντι στην AfD. Το κόμμα βρίσκεται έτσι μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Είτε θα παραμείνει στην πορεία της Μέρκελ, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε ακόμα χειρότερα εκλογικά αποτελέσματα στην ανατολική Γερμανία, είτε θα γκρεμίσει το δημοκρατικό "τείχος προστασίας", οπότε θα χάσει τους προοδευτικούς ψηφοφόρους στις μεγάλες πόλεις και την δυνατότητα σχηματισμού συνασπισμού, για παράδειγμα, με τους Πράσινους».

«Ο κόσμος δεν καταστράφηκε το βράδυ της Κυριακής. Εάν όμως θέλει να αποδυναμώσει την AfD, ο κυβερνητικός συνασπισμός πρέπει να κάνει καλύτερα τη δουλειά του», συνοψίζει στο τέλος η εφημερίδα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/897964/germania-giati-o-merz-einai-o-lathos-anthropos-sti-lathos-thesi).

Απέτυχε σε όλα ο Γερμανός καγκελάριος Merz - Οι επίδοξοι διάδοχοι τον περιμένουν στην γωνία. Πριν γίνει καγκελάριος, ο Merz είχε δεσμευτεί ότι θα μειώσει στο μισό το εκλογικό ποσοστό του AfD, υιοθετώντας μια πιο συντηρητική πολιτική γραμμή και επαναφέροντας στο CDU ψηφοφόρους που είχε χάσει εξαιτίας των πιο φιλελεύθερων πολιτικών της Angela Merkel.

Η ιστορική ήττα του CDU στην Σαξωνία - Άνχαλτ πλήττει ακόμη περισσότερο την ήδη κλονισμένη θέση του καγκελαρίου Friedrich Merz και περιορίζει τις προοπτικές του να παραμείνει στην εξουσία. Οι λόγοι είναι πολλοί, σύμφωνα με την ανάλυση του βρετανικού SkyNews.

Το CDU κυβερνά την Σαξωνία-Άνχαλτ από την επανένωση της Γερμανίας, με εξαίρεση μόλις οκτώ χρόνια. Τώρα, όμως, το AfD επιδιώκει να σχηματίσει κυβέρνηση στο κρατίδιο, απειλώντας να ανατρέψει μια πολιτική ισορροπία που διατηρείται εδώ και δεκαετίες.

Ο Merz υποσχέθηκε να περιθωριοποιήσει το AfD – και απέτυχε. Πριν γίνει καγκελάριος, ο Merz είχε δεσμευτεί ότι θα μειώσει στο μισό το εκλογικό ποσοστό του AfD, υιοθετώντας μια πιο συντηρητική πολιτική γραμμή και επαναφέροντας στο CDU ψηφοφόρους που είχε χάσει εξαιτίας των πιο φιλελεύθερων πολιτικών της Angela Merkel.

Ωστόσο, στις χθεσινές εκλογές συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Το AfD διπλασίασε το ποσοστό του, καταγράφοντας ιστορικό αποτέλεσμα, ενώ το CDU έχασε περίπου το μισό της εκλογικής του δύναμης, όπως επισήμανε το αριστερό κόμμα Die Linke.

Ο καγκελάριος είναι εξαιρετικά αντιδημοφιλής. Η δημοτικότητα του Merz βρίσκεται επίσης σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Σύμφωνα με δημοσκόπηση Deutschlandtrend του ARD, το 83% των ψηφοφόρων δηλώνει δυσαρεστημένο από το έργο του, ποσοστό που αποτελεί ιστορικό χαμηλό για Γερμανό καγκελάριο.

Οι συντηρητικοί ψηφοφόροι τον κατηγορούν ότι κάνει υπερβολικούς συμβιβασμούς με τον κεντροαριστερό κυβερνητικό εταίρο του, ενώ οι ψηφοφόροι της Αριστεράς απορρίπτουν την ιδιαίτερα σκληρή συντηρητική του γραμμή. Την εικόνα έχουν επιβαρύνει ακόμη περισσότερο και ορισμένες επικοινωνιακές γκάφες του καγκελαρίου.

Οι επίδοξοι διάδοχοι περιμένουν στην γωνία. Ο Merz έχει βρεθεί το καλοκαίρι στο επίκεντρο διαρροών που τον έχουν πλήξει πολιτικά, καθώς αφήνουν να εννοηθεί ότι ορισμένα στελέχη του κόμματός του είναι ήδη έτοιμα να τον εγκαταλείψουν.

Οι εσωκομματικοί αντίπαλοί του φέρεται να αναζητούν έναν πόλο συσπείρωσης γύρω από τον Hendrik Wüst, ο οποίος είναι σήμερα πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, του πολυπληθέστερου κρατιδίου της Γερμανίας. Την ίδια ώρα, ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας, Markus Söder, θεωρείται επίσης ότι διατηρεί φιλοδοξίες για την ηγεσία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/897844/apetyxe-se-ola-o-germanos-kagkelarios-merz-oi-epidoksoi-diadoxoi-ton-perimenoun-sti-gonia).

Το AfD «σπάει» τα κοντέρ – Αποστασίες - βόμβα, «αποκεφαλισμός» Merz - Το σενάριο που τρέμει ολόκληρη η Ευρώπη. Σύμφωνα με την προσωρινή επίσημη κατά μέτρηση, το AfD εξασφάλισε το 43,8% των ψήφων και 39 έδρες.

Το κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) κατέγραψε το μεγαλύτερο ποσοστό εδρών που έχει εξασφαλίσει ποτέ σε εκλογές κρατιδίου στην Γερμανία. Παρά το ιστορικό αυτό αποτέλεσμα, το οποίο έχει προκαλέσει αναστάτωση στην γερμανική πολιτική ελίτ, ο επικεφαλής υποψήφιος του κόμματος στην Σαξονία-Άνχαλτ, Ulrich Sigmund, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία που απαιτείται για τον σχηματισμό κυβέρνησης, αναφέρει το Remix.

Το πολιτικό αυτό κενό —μόλις τρεις έδρες σε σύνολο 83 στο Landtag της Σαξονίας-Άνχαλτ— βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο του πολιτικού δράματος που εκτυλίσσεται στο Μαγδεμβούργο, την πρωτεύουσα του κρατιδίου.

Εκεί θα κριθεί η μελλοντική πορεία της Σαξονίας-Άνχαλτ και, ενδεχομένως, θα δοθεί ένα ακόμη σημαντικό μήνυμα για την πολιτική κατεύθυνση ολόκληρης της Γερμανίας. Το AfD διαθέτει ισχυρή πολιτική εντολή, αλλά και μια σειρά από επιλογές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε δραματικές εξελίξεις. Ακολουθούν τρία πιθανά σενάρια.

Συνασπισμός AfD και BSW; Σύμφωνα με την προσωρινή επίσημη κατά μέτρηση, το AfD εξασφάλισε το 43,8% των ψήφων και 39 έδρες. Για την απόλυτη πλειοψηφία απαιτούνται 42 έδρες. Το BSW έλαβε οριακά το 5,3% των ψήφων και εξασφάλισε πέντε έδρες. Τα δύο κόμματα θα διέθεταν έτσι συνολικά 44 έδρες, ενώ όλα τα υπόλοιπα κόμματα μαζί διαθέτουν επίσης 44 έδρες.

Χωρίς τη συμμετοχή του BSW, η κατανομή των εδρών είναι 39-39. Το BSW έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι είναι πρόθυμο να συνεργαστεί με το AfD, όμως για το τελευταίο μια τέτοια συνεργασία δεν αποτελεί την ιδανική επιλογή.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο Sigmund επέμενε ότι δεν θα αναλάμβανε την πρωθυπουργία χωρίς σταθερή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Μετά την βραδιά των εκλογών, διατήρησε την σκληρή αυτή στάση σε ορισμένα σημεία, ενώ σε άλλα εμφανίστηκε πιο διαλλακτικός.

Εξακολουθεί να απορρίπτει το μοντέλο που προτείνει το BSW, έναν ανεξάρτητο πρωθυπουργό που θα κυβερνά στηριζόμενος σε μεταβαλλόμενες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, χαρακτηρίζοντάς το μια ασταθή μορφή πολιτικής διαχείρισης.

Ο Sigmund χαρακτήρισε την πρόταση «ανοησία» και δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να εγκαταλείψει τους στόχους και τις αξίες του AfD για χάρη «παιχνιδιών εξουσίας». Επανέλαβε ότι το AfD δεν πρόκειται να ανταλλάξει το πρόγραμμά του με την εξουσία.

Ωστόσο, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να απευθυνθεί σε οποιονδήποτε είναι πρόθυμος να στηρίξει μια «θεμελιώδη πολιτική αλλαγή», ακόμη και σε μεμονωμένους βουλευτές και όχι απαραίτητα σε ολόκληρα κόμματα.

Και τι θα συμβεί εάν αυτό δεν καταστεί εφικτό; «Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, απλώς θα διεξαχθούν νέες εκλογές», δήλωσε. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, εκτιμά ότι το AfD θα μπορούσε να συγκεντρώσει ακόμη και «50% έως 55%» των ψήφων. Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο μπορεί να υπάρξει συνεργασία με το BSW, έστω και σε κάποιο περιορισμένο επίπεδο.

Η Sarah Wagenknecht χαρακτήρισε το εκλογικό αποτέλεσμα ευκαιρία για αλλαγή πορείας σε ζητήματα όπως η ενεργειακή πολιτική, οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας, η εκπαίδευση και η δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Οι ηγέτες του BSW σε επίπεδο κρατιδίου έχουν δηλώσει ότι δεν θα συμμετάσχουν σε έναν συνασπισμό που θα αποκλείει εκ των προτέρων το AfD. Παράλληλα, έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να στηρίξουν τον Sigmund.

Η πρότασή τους είναι ένας «τρίτος δρόμος»: ένας νέος πρωθυπουργός, αποδεκτός και από τα δύο κόμματα, σε συνδυασμό με πλειοψηφίες ανά θέμα, στις οποίες θα μπορούσε να συμμετέχει και το AfD. Το BSW, ωστόσο, αφήνει ήδη να εννοηθεί ότι ενδέχεται να είναι διατεθειμένο να κάνει ακόμη περισσότερα για να διευκολύνει μια κυβέρνηση του AfD.

Ο επικεφαλής υποψήφιος του BSW, Thomas Schulze, άφησε να εννοηθεί ότι το κόμμα θα μπορούσε να απέχει από την ψηφοφορία στον τρίτο γύρο για την εκλογή του πρωθυπουργού. Θεωρητικά, μια τέτοια στάση θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο στον Ζίγκμουντ ώστε να αναδειχθεί πρωθυπουργός του κρατιδίου.

Το τι θα ζητήσει το BSW ως αντάλλαγμα παραμένει να φανεί. Παρά τις διαφορές τους, το AfD και το BSW έχουν αρκετά κοινά σημεία. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται μια αυστηρότερη στάση απέναντι στη μετανάστευση, η αντιμετώπιση του υψηλού ενεργειακού κόστους, η αλλαγή της πολιτικής απέναντι στην Ουκρανία και η έντονη κριτική προς τους δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς.

Ταυτόχρονα, στελέχη του BSW έχουν ήδη χαρακτηρίσει απαράδεκτες την εκπαιδευτική πολιτική του AfD, καθώς και τμήματα της οικονομικής και κοινωνικής του ατζέντας.  Η Wagenknecht είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο επίσημου συνασπισμού πριν από την εκλογική αναμέτρηση.

Αυτό που απομένει, επομένως, είναι ένα είδος «γκρίζας ζώνης», στην οποία τα δύο κόμματα θα μπορούσαν να συνυπάρξουν πολιτικά, χωρίς να προχωρήσουν απαραίτητα σε έναν επίσημο κυβερνητικό συνασπισμό.

Για τον Sigmund, το πολιτικό κόστος μιας τέτοιας λύσης είναι σαφές. Ο ίδιος παρουσιάστηκε προεκλογικά ως ο άνθρωπος που θα μεταρρυθμίσει το κρατίδιο και το κράτος χωρίς να εξαρτάται από άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Η αποδοχή ενός πρωθυπουργού που δεν προέρχεται από το AfD —ή ακόμη και μιας κυβέρνησης μειοψηφίας που θα στηρίζεται κατά περίπτωση στο κόμμα της Wagenknecht— θα ερχόταν σε ευθεία αντίθεση με αυτή την εικόνα. Από την άλλη πλευρά, η απόρριψη μιας συμφωνίας θα κρατούσε για ακόμη μία φορά το AfD μακριά από τα κέντρα εξουσίας.

Ο συμπρόεδρος του AfD, Tino Chroupala, και η Alice Weidel φαίνεται να επιθυμούν να δουν τον Sigmund να αποδέχεται μια τέτοια συμφωνία. Ο Chroupala έχει ήδη αναφερθεί στο ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης μειοψηφίας, η οποία θα αναζητά κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες κατά περίπτωση.

Αποχωρούν οι βουλευτές του CDU; Η δεύτερη επιλογή του Sigmund θα μπορούσε κάλλιστα να αποδειχθεί ακόμη πιο εκρηκτική για την γερμανική πολιτική σκηνή. Μίλησε για συνεργασία όχι με κόμματα, αλλά με μεμονωμένα μέλη τους. Υπονόησε, δηλαδή, ότι μεμονωμένοι βουλευτές θα μπορούσαν να στηρίξουν μια κυβέρνηση του AfD.

Ορισμένοι σε ομοσπονδιακούς κύκλους του AfD κάνουν μάλιστα λόγο για μέλη του CDU που ενδέχεται να αποχωρήσουν από το κόμμα και να προσχωρήσουν στο AfD, ενώ κυκλοφορούν ακόμη και φήμες ότι κάποιοι βουλευτές θα μπορούσαν να αποστατήσουν.

Αν ένας πολιτικός του CDU αποχωρούσε από το κόμμα και προσχωρούσε στο AfD, αυτό θα προκαλούσε εθνική θύελλα αντιδράσεων. Αν και θεωρητικά θα μπορούσε να αρκεί ακόμη και μία ψήφος, η εξασφάλιση τριών τέτοιων βουλευτών αποτελεί εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα.

Το CDU έχει ενσωματώσει αυτή την εσωτερική απαγόρευση στο πολιτικό του DNA και, αν τρία μέλη του βοηθούσαν το AfD να ανέλθει στην εξουσία, αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να αρκεί για να προκαλέσει την πτώση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και να θέσει τέλος στην καγκελαρία του Friedrich Merz.

Ανεξάρτητα από το αν το AfD καταφέρει τελικά να αποσπάσει τρεις ψήφους από το CDU, το κόμμα βρίσκεται υπό τεράστια πίεση μετά την απότομη πτώση της εκλογικής του δύναμης στο μόλις 17,2%, χάνοντας ουσιαστικά το ήμισυ της υποστήριξής του.

Το CDU πιθανότατα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει πολιτικές δυσκολίες και στο μέλλον. Αυτό σημαίνει ότι η κατάσταση θα μπορούσε κάποια στιγμή να ξεφύγει εντελώς από τον έλεγχο και όλο και περισσότεροι πολιτικοί του CDU να εμφανιστούν πρόθυμοι να στραφούν προς το AfD.

Είναι πιθανή η επανάληψη των εκλογών; Μια κυβέρνηση χωρίς το AfD είναι μαθηματικά εφικτή. Πολιτικά, όμως, θα ήταν κάτι πολύ διαφορετικό — σχεδόν απόλυτο χάος. Θα απαιτούνταν η συνεργασία του CDU, του SPD, των Πρασίνων, της Αριστεράς και του BSW — πέντε κομμάτων, δύο εκ των οποίων παρουσίαζαν το ένα το άλλο ως μέρος του προβλήματος καθ’ όλη την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Το CDU είχε ήδη αποκλείσει το ενδεχόμενο συνασπισμού τόσο με το AfD όσο και με την Αριστερά.

Το BSW, από την πλευρά του, έκανε εκστρατεία με στόχο να παραγκωνίσει το CDU, ενώ η Wagenknecht χαρακτήρισε προσβολή προς τους ψηφοφόρους έναν νέο συνασπισμό που θα βασιζόταν σε μια τεχνητή συνεννόηση μεταξύ των κομμάτων.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ένα τέτοιο εγχείρημα δεν θα μπορούσε να δοκιμαστεί — και μάλιστα παρά τις σοβαρές πολιτικές συνέπειες που θα μπορούσε να έχει για όλα τα εμπλεκόμενα κόμματα. Αν η προσπάθεια ξεκινήσει και στη συνέχεια αποτύχει, η απειλή του Sigmund για νέες εκλογές δεν θα αποτελεί πλέον ένα απίθανο σενάριο.

Σε μια τέτοια περίπτωση, ένας δεύτερος γύρος εκλογών θα μπορούσε πράγματι να οδηγήσει το AfD πάνω από το 50%. Από διαδικαστικής άποψης, ο χρόνος έχει ήδη αρχίσει να μετρά αντίστροφα, καθώς το νέο Landtag πρέπει να συγκληθεί το αργότερο έως τις 6 Οκτωβρίου.

Η ισχυρότερη κοινοβουλευτική ομάδα ορίζει τον Πρόεδρο του Landtag κατά τον πρώτο γύρο. Ο Υπουργός-Πρόεδρος εκλέγεται με μυστική ψηφοφορία, χωρίς να προβλέπεται συγκεκριμένη προθεσμία, από την στιγμή που ξεκινήσει η διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων.

Ενώ στον πρώτο γύρο απαιτείται η πλειοψηφία του συνόλου των ψήφων, στον τελικό γύρο μπορεί να αρκεί η απλή πλειοψηφία των ψήφων για την εκλογή νέου Υπουργού-Προέδρου. Όσο για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για το AfD, δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί η άποψη ότι τυχόν αποστασίες από το CDU θα μπορούσαν να δώσουν στο AfD το κλειδί για τη νίκη.

Αυτό θα επέτρεπε στο AfD να αναλάβει την εξουσία, έχοντας τυπικά στο πλευρό του ένα ιδεολογικά συγγενές κόμμα, προκαλώντας παράλληλα μια βαθιά πολιτική κρίση στο ίδιο το κυβερνών CDU. Ωστόσο, η παραμονή εκτός κυβέρνησης έχει επίσης σημαντικά πλεονεκτήματα.

Όπως έγραψε νωρίτερα το Remix News, με αυτόν τον τρόπο αποφεύγονται σοβαρές παγίδες που θα μπορούσε να εγείρει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση —ακόμη και η ΕΕ— απέναντι σε μια κυβέρνηση του AfD. Παρότι το AfD δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, όλα δείχνουν ότι εξακολουθεί να κρατά τα ηνία των εξελίξεων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/897898/to-afd-spaei-ta-konter-me-43-8-apostasies-vomva-apokefalismos-merz-to-senario-pou-tremei-olokliri-i-evropia).

Tελειώνει το μασονικό κατασκεύασμα που λέγεται "Ευρωπαϊκή Ένωση"! Ο θρίαμβος του AfD στην Γερμανία, η ρεβάνς των Ανατολικογερμανών στις ελίτ, πέφτει το νέο «Τείχος του Βερολίνου», σειρά έχει η Λε Πεν στην Γαλλία!

Ρυθμιστής για το σχηματισμό κυβέρνησης στην Σαξωνία - Anhalt το κόμμα BSW, η «Συμμαχία Sahra Wagenknecht» που τάσσεται κατά της βοήθειας στην Ουκρανία και υπέρ της άρσης των κυρώσεων της ΕΕ στη Ρωσία

Η ιστορική εκλογική νίκη του AfD — της «Εναλλακτικής για την Γερμανία» — στο κρατίδιο της Σαξωνίας-Άνχαλτ αλλάζει ραγδαία τις πολιτικές ισορροπίες στην Γερμανία. Πολιτικές ισορροπίες δεκαετιών που ενδεχομένως να ανατραπούν πλήρως και να προκαλέσουν ραγδαίες εξελίξεις στην κυβέρνηση του καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς, όταν το AfD ολοκληρώσει τον πολιτικό του θρίαμβο στις εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τις 20 Σεπτεμβρίου για την Βουλή των Αντιπροσώπων του Βερολίνου και για το Λάντταγκ — το κοινοβούλιο — του ομόσπονδου κρατιδίου Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Η Γερμανία ξύπνησε σήμερα σε ένα πολιτικό τοπίο που ελάχιστοι θα μπορούσαν να φανταστούν πριν λίγα χρόνια. Αναλυτές μιλούν για ρεβάνς των «Όσις», των Γερμανών πολιτών που προέρχονται από τις περιοχές της πρώην ανατολικής Γερμανίας, απέναντι στις γερμανικές ελίτ… για οργή για την οικονομία, το μεταναστευτικό και την Ουκρανία.

Πράγματι, οι γεωπολιτικές συνέπειες είναι πολύ ευρύτερες. Όπως επισημαίνουν, η νίκη του AfD και η είσοδος στο κοινοβούλιο της Σαξωνίας-Άνχαλτ του κόμματος BSW «Συμμαχία Sahra Wagenknecht», που στρέφεται κατά της συνέχισης της βοήθειας στην Ουκρανία και υπέρ της άρσης των κυρώσεων της ΕΕ κατά της Ρωσίας, είναι μια ακόμα πολιτική νίκη για τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος βλέπει πως αρχίζει να διαμορφώνεται ένα μεγάλο ρήγμα στην Δύση όσον αφορά τη στήριξή της προς την Ουκρανία… αλλά και ένα νέο Τείχος που περίπου τρεις δεκαετίες μετά εμφανίζεται ξανά επικίνδυνα ζωντανό. Και όπως τότε, οι συνέπειες δεν περιορίζονται μόνο εντός των συνόρων της Γερμανίας.

Τίνο Χρουπάλα (AfD): Θέλουμε ξανά καλές σχέσεις με την Ρωσία. Ενδεικτική των όσων έρχονται είναι άλλωστε η σημερινή δήλωση του Τίνο Χρουπάλα, συμπροέδρου του AfD, ο οποίος είπε ότι «θέλουμε να έχουμε ξανά καλές σχέσεις με τη Ρωσία» και ότι το τοπικό κοινοβούλιο του ομόσπονδου κρατιδίου της Σαξωνίας-Άνχαλτ θα απαιτήσει από το Βερολίνο την αποκατάσταση των σχέσεων με την Ρωσία.

Ο Χρουπάλα υπογράμμισε ότι η γερμανική ηγεσία πρέπει να εγκαταλείψει την προηγούμενη πολιτική κυρώσεων απέναντι στην Μόσχα. Σύμφωνα με τον ίδιο, για τον σκοπό αυτό το AfD σκοπεύει να ασκήσει πίεση στο Βερολίνο μέσω του Μπούντεσρατ, του οργάνου εκπροσώπησης των ομόσπονδων κρατιδίων της Γερμανίας.

Η επόμενη ημέρα. Βάσει των επίσημων αποτελεσμάτων των εκλογών στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξωνίας-Άνχαλτ, η «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD) σημείωσε σαρωτική νίκη. Το κόμμα συγκέντρωσε ποσοστό-ρεκόρ για το ίδιο, 43,8% των ψήφων, εξασφαλίζοντας 39 έδρες στο τοπικό κοινοβούλιο (Λάντταγκ). Συνολικά, το κοινοβούλιο διαθέτει 83 έδρες. Αυτό σημαίνει ότι, για να αποκτήσει πλειοψηφία και να σχηματίσει κυβέρνηση, το AfD χρειάζεται ακόμη τρεις ψήφους.

Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU), η οποία μέχρι σήμερα ηγούνταν της κυβέρνησης του κρατιδίου, έλαβε μόλις 17,2% και έχασε 25 βουλευτικές έδρες. Ο εν ενεργεία πρωθυπουργός Σβεν Σούλτσε ηττήθηκε από τον υποψήφιο του AfD ακόμη και στην δική του εκλογική περιφέρεια στο Μαγδεμβούργο.

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD), οι «Πράσινοι» και το Κόμμα της Αριστεράς έλαβαν περίπου 9% των ψήφων το καθένα. Στο Λάντταγκ εισήλθε επίσης η BSW, η «Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ», με 5,3% και πέντε έδρες. Οι ψήφοι της ενδέχεται να αποδειχθούν καθοριστικές για τον σχηματισμό πλειοψηφίας.

Ρυθμιστής το «Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ»(BSW). Χωρίς το AfD, ο σχηματισμός κυβέρνησης θα είναι εξαιρετικά δύσκολος. Η CDU, το SPD και οι «Πράσινοι» διαθέτουν μαζί 31 έδρες, ενώ ακόμη και με τη στήριξη και των οκτώ βουλευτών του Κόμματος της Αριστεράς φτάνουν μόλις τις 39. Υπολείπεται δηλαδή και αυτή η συμμαχία τρεις ψήφους από τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Ως εκ τούτου, ο συσχετισμός δυνάμεων καθιστά ουσιαστικά τη «Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ» έναν από τους βασικούς παράγοντες στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβερνητικού συνασπισμού. Η «Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ» είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο σχηματισμού συνασπισμού με το AfD. Μαζί διαθέτουν πλειοψηφία, με 44 από τις 83 έδρες.

Υπενθυμίζεται ότι τόσο το AfD όσο και η «Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ» τάσσονται σταθερά κατά της στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία και υπέρ της χαλάρωσης ή της άρσης των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, καθώς και υπέρ της όσο το δυνατόν ταχύτερης έναρξης διαπραγματεύσεων με την Μόσχα. Αναμφίβολα πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη που συμπίπτει και με τις τελευταίες πρωτοβουλίες του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

BSW: «Δεν συμμετέχουμε στο Τείχος Δημοκρατίας». Ο Τόμας Σούλτσε, επικεφαλής υποψήφιος της Συμμαχίας Σάρα Βάγκενκνεχτ (BSW) στην Σαξωνία-Άνχαλτ, ανακοίνωσε ότι η νέα κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του θα απέχει από τον τρίτο γύρο της ψηφοφορίας για την ανάδειξη πρωθυπουργού του κρατιδίου. «Δεν θα συμμετάσχουμε σε έναν συνασπισμό-Τείχος Δημοκρατίας», δήλωσε ο Σούλτσε στον ραδιοφωνικό σταθμό Deutschlandfunk.

Στον τρίτο γύρο της ψηφοφορίας στο κοινοβούλιο του κρατιδίου, η απλή πλειοψηφία αρκεί για την εκλογή νέου πρωθυπουργού. Αυτό σημαίνει ότι το AfD θα μπορούσε, για παράδειγμα, να εξασφαλίσει την εκλογή του επικεφαλής υποψηφίου του, Ούλριχ Ζίγκμουντ.

Ωστόσο, ο Σούλτσε δήλωσε ότι παραμένει άγνωστο εάν ο Ζίγκμουντ θα διεκδικήσει τελικά τη θέση. Ο ίδιος εκτίμησε ότι το AfD, ως νικήτρια των εκλογών, θα απευθυνθεί στα υπόλοιπα κόμματα. Παράλληλα, επανέλαβε ότι η BSW σκοπεύει να προτείνει έναν μη κομματικό υποψήφιο για το αξίωμα του πρωθυπουργού. Όπως είπε, πρόκειται για πρόσωπο από την Σαξωνία-Άνχαλτ, το οποίο θα προταθεί «σύντομα».

Συντριπτική νίκη. Το αποτέλεσμα των εκλογών στην Σαξωνία-Άνχαλτ ήταν ως έναν βαθμό αναμενόμενο: η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) επικράτησε συντριπτικά, συγκεντρώνοντας, με εξαιρετικά υψηλή συμμετοχή, το 43,8% των ψήφων. Ο πλησιέστερος ανταγωνιστής της, η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) του καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς, έλαβε λίγο πάνω από 17%. Πρόκειται για βαριά ήττα, καθώς η CDU βρισκόταν στην εξουσία σε αυτό το ανατολικό κρατίδιο για σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα. Όλα τα υπόλοιπα κόμματα συγκέντρωσαν ποσοστά κάτω του 10%.

Γιορτάζοντας την επιτυχία, ο επικεφαλής του AfD στη Σαξωνία-Άνχαλτ, Ούλριχ Ζίγκμουντ, ευχαρίστησε θερμά τον άνθρωπο που, όπως είπε, έγινε «το πρόσωπο του κόμματός του» και του εξασφάλισε την νίκη. Φυσικά, εννοούσε τον Φρίντριχ Μερτς. Σε εκείνον, όπως και στους προκατόχους του στην καγκελαρία, οφείλει, σύμφωνα με αυτή την άποψη, το AfD την επιτυχία του.

Τεράστια πολιτική έκπληξη σε δέκα χρόνια. Μόλις πριν από 13 χρόνια, το κόμμα αυτό έμοιαζε με μια συγκέντρωση εκκεντρικών πολιτικών, τους οποίους κανείς δεν έπαιρνε στα σοβαρά. Ακόμη και ο Τύπος τούς χλεύαζε μάλλον άτονα, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Το 2013 μ.Χ., στις πρώτες του εκλογές για την Μπούντεσταγκ, το AfD δεν κατάφερε καν να ξεπεράσει το όριο του 5%. Ωστόσο, ήδη το 2025 μ.Χ. είχε γίνει το δεύτερο δημοφιλέστερο κόμμα της χώρας. Φέτος, η «Εναλλακτική» διεκδικεί να γίνει το δημοφιλέστερο κόμμα της Γερμανίας, ανατρέποντας όλους τους πολιτικούς συσχετισμούς, τις ίντριγκες, ακόμη και το περιβόητο «τείχος προστασίας» — το μποϊκοτάζ που της επιβάλλουν όλα τα υπόλοιπα κόμματα.  Σε μερικές εβδομάδες θα διεξαχθούν εκλογές στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και η νίκη του AfD εκεί θεωρείται ήδη δεδομένη.

Όλα λάθος από τους Χριστιανοδημοκράτες. Στο στρατόπεδο των Χριστιανοδημοκρατών επικρατεί απογοήτευση, όμως για αυτή την ήττα μπορούν να κατηγορούν μόνο τον εαυτό τους. Οι ίδιοι μονοπώλησαν όλες τις αποφάσεις στην χώρα και, παράλληλα, έκαναν όσες περισσότερες λανθασμένες επιλογές ήταν δυνατόν. Το AfD απολαμβάνει την μεγαλύτερη υποστήριξη στην πρώην Ανατολική Γερμανία, στα κρατίδια της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Η ψήφος υπέρ της «Εναλλακτικής» παρουσιάζεται ως μια μορφή πολιτικής ρεβάνς, την οποία οι Ανατολικογερμανοί περίμεναν εδώ και πολύ καιρό. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η συμμετοχή των ψηφοφόρων έφτασε σε επίπεδο-ρεκόρ, πάνω από 76%, ενώ ο Ούλριχ Ζίγκμουντ πήγε να ψηφίσει πάνω σε ένα ιδιαίτερο vintage σκούτερ με καταγωγή από την ΛΔΓ.

Η λεηλασία από τις ελίτ. Αμέσως μετά την επανένωση της Γερμανίας, οι ελίτ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ουσιαστικά λεηλάτησαν οικονομικά την ΛΔΓ. Ολόκληρη η βιομηχανική παραγωγή των ανατολικών κρατιδίων πωλήθηκε για μόλις 34 δισ. ευρώ. Το 85% των επιχειρήσεων της χώρας πέρασε υπό τον έλεγχο πολιτών της Δυτικής Γερμανίας, ενώ και οι μοχλοί της πολιτικής εξουσίας περιήλθαν σε ανθρώπους προερχόμενους από την Δύση.

Τη μαζική ανεργία και την φτώχεια ακολούθησε δημογραφική καταστροφή. Εκατομμύρια πρώην πολίτες της ΛΔΓ, κυρίως νέοι, μετακινήθηκαν προς την Δυτική Γερμανία. Ακόμη και σήμερα, το μέσο νοικοκυριό στα ανατολικά κρατίδια διαθέτει ακριβώς την μισή περιουσία από ένα αντίστοιχο νοικοκυριό στην Δύση. Επι πλέον, στα ανατολικά υπάρχει έντονη απόρριψη της αριστερής κοινωνικής ατζέντας.

Στρέφονται κατά του Μερτς. Το 2017 μ.Χ., οι Ανατολικογερμανοί αποδοκίμαζαν την Άνγκελα Μέρκελ, την οποία θεωρούσαν προδότρια τόσο της Γερμανίας γενικότερα όσο και της ΛΔΓ ειδικότερα. Σήμερα, οι λεγόμενοι «Όσις» — ανεπίσημος γερμανικός όρος για τους Γερμανούς που προέρχονται από τα εδάφη της πρώην ανατολικής Γερμανίας — στρέφονται εναντίον του καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς, και σε αυτό συμμερίζονται τη στάση τους και οι «Βέσις» (οι Δυτικογερμανοί).

Δημοσκοπική κατάρρευση. Ο Μερτς φέρεται να έχει σημειώσει ιστορικά χαμηλά επίπεδα δημοτικότητας, με ποσοστά μεταξύ 11% και 13%. Ο Γερμανός καγκελάριος, ενεργώντας σύμφωνα με τα συμφέροντα του αμερικανικού επιχειρηματικού κόσμου, καταστρέφει την γερμανική οικονομία, ενώ το κύμα χρεοκοπιών πλήττει περισσότερο από όλους τα Ανατολικά κρατίδια. Την ίδια στιγμή, τεράστια ποσά χρημάτων και οπλισμού αποστέλλονται στην κυβέρνηση του Κιέβου. Δεν προκαλεί, συνεπώς, έκπληξη ότι στελέχη της CDU άρχισαν να μιλούν για «αλλαγή καγκελαρίου», ώστε κάποιος να καταστεί αποδιοπομπαίος τράγος.

Παρατεταμένη κυβερνητική κρίση Στο μεταξύ, οι εκπρόσωποι του AfD στην Σαξωνία-Άνχαλτ βρίσκονται σε αρκετά ευνοϊκή θέση. Δεν θα μπορέσουν να σχηματίσουν μονοκομματική κυβέρνηση, ωστόσο και οι αντίπαλοί τους θα δυσκολευτούν πολύ να ενωθούν. Η Αριστερά, από την οποία εξαρτάται η τύχη ενός τέτοιου συνασπισμού, απαιτεί εκ των προτέρων παραχωρήσεις από τη CDU, ενώ στο εσωτερικό της CDU δεν είναι όλοι διατεθειμένοι να τις αποδεχθούν.

Έτσι, η Σαξωνία-Άνχαλτ φαίνεται να οδεύει προς μια παρατεταμένη κυβερνητική κρίση. Παραμένοντας στην άνετη θέση της αντιπολίτευσης, το AfD θα μπορεί να ασκεί διαρκή κριτική στην κυβέρνηση, να κερδίζει ολοένα περισσότερους ψηφοφόρους και ταυτόχρονα να μην αναλαμβάνει ευθύνη για τις αποφάσεις που λαμβάνονται.

Η τολμηρή εξέλιξη και το νέο Τείχος. Υπάρχει όμως και το ενδεχόμενο μιας πιο τολμηρής εξέλιξης: να καταρρεύσει το περιβόητο «τείχος προστασίας» και το AfD να βγει από την πολιτική απομόνωση, σχηματίζοντας συνασπισμό με κάποιο άλλο κόμμα. Η αλλαγή καγκελαρίου στην Γερμανία παρουσιάζεται ως πολύ πιθανή.

Ωστόσο, πολύ μεγαλύτερη απειλή για τη σταθερότητα αποτελεί το χάσμα που διευρύνεται ανάμεσα στην Ανατολική και τη Δυτική Γερμανία. Η σημερινή επιτυχία του AfD θεωρείται απόδειξη αυτού του χάσματος. Οικονομία, ιδεολογία, μεταναστευτική κρίση, στρατιωτικοποίηση, υποστήριξη προς την Ουκρανία — σχεδόν σε όλα τα ζητήματα, οι «Όσις» και οι «Βέσις» παρουσιάζονται να έχουν διαφορετικές απόψεις.

Αντιπάθεια για τον Μερτς. Το μόνο που τους ενώνει είναι η αντιπάθεια προς τον σημερινό καγκελάριο, αλλά αυτό δεν αναμένεται να διαρκέσει πολύ. Στις πολιτικές της απόψεις, η Γερμανία διασπάται ξανά πάνω στην ίδια γραμμή κατά μήκος της οποίας κάποτε η Μόσχα της επέτρεψε να επανενωθεί. Αυτή τη φορά όμως οι Ρώσοι δεν θα τη σώσουν.

Ίλον Μασκ: Δεν είναι ακροδεξιά το AfD. Το AfD συνεχάρη επίσης ο Αμερικανός επιχειρηματίας Ίλον Μασκ, καλώντας να σταματήσουν να χαρακτηρίζουν το AfD «ακροδεξιά». Ο Ρώσος γερουσιαστής Αλεξέι Πούσκοφ, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα των εκλογών, σημείωσε ότι ένα μέρος της Γερμανίας «φαίνεται πως ξυπνά». «Η αντιεθνική πολιτική του Μερτς συναντά αντίσταση στο κρατίδιο της Σαξωνίας-Άνχαλτ. Το ερώτημα είναι αν θα ξυπνήσει και η υπόλοιπη Γερμανία», υπογράμμισε ο Πούσκοφ.

Τι γράφουν τα ΜΜΕ. Ακόμη και πριν γίνει γνωστό ότι το AfD είχε κερδίσει, το Politico έγραφε ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα σήμαινε την αποτυχία της μάχης για την γερμανική ταυτότητα, η οποία είχε διαμορφωθεί ήδη από την εποχή των καγκελαρίων Χέλμουτ Κολ και Άνγκελα Μέρκελ. Η γερμανική Bild υπογράμμιζε επίσης ότι οι εκλογές θα μπορούσαν να αποτελέσουν την αρχή του τέλους για τη σημερινή ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας.

«Παρ' ότι το AfD δεν κατάφερε να εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία, συγκέντρωσε το 44% των ψήφων και επέφερε συντριπτική ήττα στους συντηρητικούς υπό τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, γεγονός που καταδεικνύει την βαθιά αντιδημοτικότητα του κυβερνητικού συνασπισμού της Γερμανίας, σε μια περίοδο κατακερματισμού του πολιτικού τοπίου», ανέφερε το πρακτορείο Reuters. Το Bloomberg χαρακτήρισε την νίκη της «Εναλλακτικής για την Γερμανία» μία από τις σοβαρότερες προκλήσεις για τον κυβερνητικό συνασπισμό από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το πρακτορείο πρόσθεσε ότι ο καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας είχε ελάχιστη επαφή με τους ψηφοφόρους, θα πρέπει πλέον να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της αποτυχίας της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU)-( https://www.pirinoslogios.com/post/t%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B1%CF%83%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%8D%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BB%CE%AD%CE%B3%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AE-%CE%AD%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7).

Πιθανή αντισυστημική κυβέρνηση μειοψηφίας στην Σαξονία μετά τον θρίαμβο του AfD: Η BSW δίνει ψήφο ανοχής; Διαλύθηκαν τα συστημικά κόμματα αλλά από το AfD λείπουν τρεις έδρες. Το δεξιό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) πέτυχε έναν εκλογικό σεισμό στην Σαξονία-Άνχαλτ, αλλά με ποσοστό 43,8% και 39 έδρες σε σύνολο 83, έμεινε τρεις έδρες μακριά από την απόλυτη πλειοψηφία.

Γιατί η AfD όχι μόνο δεν έχει διαθέσιμο κυβερνητικό εταίρο, αλλά ο επικεφαλής της στο κρατίδιο, Ούλριχ Ζίγκμουντ, έχει ήδη απορρίψει τα σενάρια συνεργασίας και έχει δηλώσει ότι το κόμμα δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τις θέσεις του για να σχηματίσει συνασπισμό. Η AfD πήρε 43,8% των ψήφων, υπερδιπλασιάζοντας το ποσοστό της από τις εκλογές του 2021 μ.Χ., όταν είχε συγκεντρώσει 20,8%.

Στο νέο κοινοβούλιο καταλαμβάνει 39 από τις 83 έδρες. Για την απόλυτη πλειοψηφία χρειαζόταν 42. Εδώ έρχεται μια πιθανή λύση από το κόμμα  Συμμαχία Ζάρα Βάγκενκνεχτ (BSW) που πέρασε το όριο του 5% και εξασφαλίζει κοινοβουλευτική παρουσία,

Η επίσημη θέση της BSW και της ίδιας της Σάρα Βάγκενκνεχτ αποκλείει τον σχηματισμό κυβερνητικού συνασπισμού (κοινής κυβέρνησης) με το AfD, ωστόσο το τοπίο παραμένει ανοιχτό σε άλλες μορφές συνεργασίας:

Η ισχιαλγία δεν προκαλείται από κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου. Γνωρίστε τον πραγματικό ένοχο. Η ηγεσία της BSW έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να συγκυβερνήσει επίσημα με το AfD ούτε να υπερψηφίσει έναν πρωθυπουργό που προέρχεται από αυτό, αλλά μπορεί να στηρίξει μέσω ψήφου ανοχής.

Ναι στον διάλογο και την κοινοβουλευτική συνεργασία. Στελέχη της BSW έχουν δηλώσει πρόθυμα να συζητήσουν με το AfD και να στηρίξουν συγκεκριμένες νομοθετικές πρωτοβουλίες (π.χ. για το μεταναστευτικό, την ενέργεια ή την στάση απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία), καθώς τα δύο κόμματα μοιράζονται κοινή πολιτική για την διάσωση της Γερμανίας

Στην κάλπη οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) κατέρρευσαν στο 17,2%, ενώ Σοσιαλδημοκράτες (SPD), Πράσινοι και Αριστερά (Die Linke) κινούνται περίπου στο 9%. Το λαϊκιστικό κόμμα  ενώ το φίλα προσκείμενο στις επιχειρήσεις κόμμα των Ελεύθερων Δημοκρατών (FDP) έμεινε εκτός Βουλής.

Αν η AfD είναι ο μεγάλος νικητής, ο Φρίντριχ Μερτς και το CDU είναι οι μεγάλοι χαμένοι. Το CDU έπεσε στο 17,2%, από 37,1% το 2021 μ.Χ. Πρόκειται για δραματική απώλεια σε ένα κρατίδιο όπου οι Χριστιανοδημοκράτες είχαν κυριαρχήσει επί χρόνια (https://www.pronews.gr/kosmos/eyropaiki-enosi/pithani-antisystimiki-kyvernisi-meiopsifias-stin-saksonia-meta-ton-thriamvo-tou-afd-i-bsw-dinei-psifo-anoxis/ia).

Weidel (AfD): Στόχος το 40% στις ομοσπονδιακές εκλογές της Γερμανίας - Ευπρόσδεκτοι οι μετανάστες που συμβάλλουν θετικά. «Όποιος θέλει να συμβάλει θετικά στην κοινωνία μας, σέβεται το κράτος δικαίου και πληρώνει εδώ τους φόρους του, είναι περισσότερο από ευπρόσδεκτος», δήλωσε η συμπρόεδρος της AfD.

Η συμπρόεδρος της AfD, Alice Weidel, έθεσε ψηλά τον πήχη για τις επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές στην Γερμανία, δηλώνοντας ότι στόχος του κόμματος είναι να συγκεντρώσει τουλάχιστον το 40% των ψήφων.

«Ο δηλωμένος στόχος μου είναι να διευρύνω σημαντικά το χάσμα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και να φτάσω τουλάχιστον στο 40% στις επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές», δήλωσε η Weidel, σηματοδοτώντας την πρόθεση της AfD να ενισχύσει περαιτέρω την δυναμική της σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Η Alice Weidel παράλληλα υποβάθμισε τους φόβους ότι η AfD θα προχωρήσει σε μαζικές απελάσεις αλλοδαπών και Γερμανών που ανήκουν σε εθνοτικές μειονότητες από την Σαξωνία-Άνχαλτ.

«Όποιος θέλει να συμβάλει θετικά στην κοινωνία μας, σέβεται το κράτος δικαίου και πληρώνει εδώ τους φόρους του, είναι περισσότερο από ευπρόσδεκτος», δήλωσε η συμπρόεδρος της AfD. «Δεν έχει να κάνει με το αν κάποιος είναι ξένος ή όχι, ούτε με το αν έχει μεταναστευτικό υπόβαθρο ή όχι», υποστήριξε.

«Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι, όποιος θέλει να συμβάλει θετικά». Η Weidel υποστήριξε, ωστόσο, ότι έχει υπάρξει υπερβολική μετανάστευση από ανθρώπους «που απλώς θέλουν να επωφεληθούν από το κοινωνικό μας σύστημα».

Με τη δήλωσή της επιχείρησε να διαχωρίσει την θέση της AfD από την εικόνα ότι το κόμμα προτίθεται να απομακρύνει συλλήβδην τους αλλοδαπούς ή τους Γερμανούς με μεταναστευτικό υπόβαθρο, θέτοντας ως βασικά κριτήρια την συμμόρφωση με το κράτος δικαίου, την καταβολή φόρων και την θετική συμβολή στην κοινωνία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/897831/i-weidel-afd-gremizei-to-afigima-mazikon-apelaseon-efprosdektoi-oi-metanastes-pou-theloun-na-symvalloun-thetika).

Σεισμός στην Γερμανία: Μήνυση AfD κατά Merz για «εθνοκάθαρση» – Οδηγεί τη χώρα σε εμφύλιο και «Maidan» Ανατολής – Δύσης. Η AfD κατέθεσε μήνυση στην αστυνομία κατά του Merz μετά την ομιλία του στη Bundestag.

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ., σχολιάζοντας τα αποτελέσματα των εκλογών για το κρατιδιακό κοινοβούλιο της Σαξονίας-Άνχαλτ, ο Merz κατηγόρησε το AfD («Εναλλακτικής για τη Γερμανία») ότι καλεί σε «εθνοκάθαρση».

Εκπρόσωποι του κόμματος έκριναν ότι ο καγκελάριος «ξεπέρασε τα όρια» και τους συκοφάντησε. Έτσι, η κοινοβουλευτική ομάδα του AfD στην Bundestag κατέθεσε καταγγελία στις αρμόδιες αρχές κατά του καγκελαρίου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Merz.

«Αφορμή αποτέλεσε η ομιλία του καγκελαρίου κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τον προϋπολογισμό στην Bundestag, κατά την οποία κατηγόρησε την κοινοβουλευτική ομάδα της AfD ότι, μιλώντας για “επαναπατρισμό” (Remigration), προπαγανδίζει “εθνοκάθαρση με βάση το χρώμα του δέρματος και την καταγωγή”» αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Στo AfD θεωρούν ότι τα λόγια του Merz ενέχουν ενδείξεις ποινικού αδικήματος που σχετίζεται με συκοφαντική προσβολή. Σύμφωνα με τον κοινοβουλευτικό γραμματέα της κοινοβουλευτικής ομάδας, Stefan Brandner, ο καγκελάριος «ξεπέρασε και πάλι τα όρια». «Αυτήν την φορά οι πράξεις του θα έχουν ποινικές συνέπειες.

Οι αβάσιμες και αποκρουστικές δηλώσεις του, με τις οποίες προσπαθεί να δυσφημήσει την κοινοβουλευτική μας ομάδα στην Bundestag και κάθε μέλος της, είναι απολύτως απαράδεκτες και πρέπει να διωχθούν δικαστικά» δήλωσε ο κοινοβουλευτικός γραμματέας της AfD, Stefan Brandner.

Όπως γράφει το περιοδικό Stern, στον χώρο της δεξιάς «επαναπατρισμός» (Remigration) συνήθως αποκαλείται η μαζική, μεταξύ άλλων και αναγκαστική, απέλαση πολιτών με «μεταναστευτικό υπόβαθρο».

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος της Γερμανίας θεωρεί ότι η συγκεκριμένη αντίληψη αποσκοπεί στην δημιουργία μιας εθνοτικά ομοιογενούς κοινωνίας και στην απομάκρυνση όσων χαρακτηρίζονται ως «ξένοι προς τον λαό».

Το AfD, από την πλευρά του, δηλώνει ότι με τον όρο αυτό δεν εννοεί την απέλαση Γερμανών πολιτών, αλλά την «επιστροφή σύμφωνα με τον νόμο» αλλοδαπών που υποχρεούνται να εγκαταλείψουν την χώρα.

Τι είπε ο Merz; Στις 9 Σεπτεμβρίου, μιλώντας στο γερμανικό κοινοβούλιο μετά την ήττα του κόμματός του στις εκλογές στην Σαξονία-Άνχαλτ, ο Merz κατηγόρησε την «Εναλλακτική για την Γερμανία» ότι ακολουθεί πολιτική στρεφόμενη κατά των μεταναστών.

Σημείωσε ότι, εάν ο «επαναπατρισμός» που υποστηρίζει η AfD γινόταν πραγματικότητα, αυτό δεν θα ήταν τίποτα άλλο παρά «συνώνυμο της εθνοκάθαρσης με κριτήριο την καταγωγή και το χρώμα του δέρματος». Ο καγκελάριος τόνισε επίσης ότι η αναγκαστική απέλαση μεταναστών θα οδηγούσε σε έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού. «Κανένας οίκος ευγηρίας δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει.

Κανένα νοσοκομείο στη Γερμανία δεν θα μπορούσε να συνεχίσει να λειτουργεί και κανένα εστιατόριο δεν θα μπορούσε να παραμείνει βιώσιμο — αυτές θα ήταν οι συνέπειες της πολιτικής τους για τον επαναπατρισμό», πρόσθεσε ο Merz.

Ο Brandner, απαντώντας σε αυτά, δήλωσε ότι ο Merz συμπεριφέρθηκε «σαν αριστερός εξτρεμιστής που έχει ξεφύγει από τον έλεγχο» και χαρακτήρισε τα λόγια του «απολύτως ανάξια». Η εφημερίδα Die Welt, σχολιάζοντας την ομιλία του καγκελαρίου, σημείωσε ότι με τα λόγια του ντρόπιασε τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU). «Κάποτε ο Merz ήταν ταλαντούχος ρήτορας.

Κατά τη διάρκεια της τρέχουσας συζήτησης στην Bundestag, δεν απέμεινε κανένα ίχνος από αυτό το ταλέντο. Ο καγκελάριος ταλαντευόταν μεταξύ συναισθηματισμού και επιθετικότητας, παραποιούσε τα γεγονότα και έχανε τον ειρμό της αφήγησης», ανέφερε το δημοσίευμα.

Η Die Welt πρόσθεσε ότι, αντί να ασκήσει σφοδρή κριτική στην δική του κυβέρνηση, ο Merz «επιτέθηκε στην “Εναλλακτική για τη Γερμανία”, την οποία μπορεί κανείς να κατηγορήσει για πολλά, αλλά όχι για τη δεινή κατάσταση της χώρας και την έλλειψη μεταρρυθμίσεων».

«Η προσπάθεια να επικριθούν οι απαιτήσεις του κόμματος “Εναλλακτική για την Γερμανία” στον τομέα της μεταναστευτικής πολιτικής αποδείχθηκε επίσης ανεπιτυχής. [...]. Στο πρόγραμμα της AfD μπορεί κανείς να βρει αρκετές θέσεις που αξίζουν κριτικής, όμως δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για την διεξαγωγή εθνοκάθαρσης», κατέληξε η εφημερίδα.

Η εκλογική νίκη της AfD. Στις 6 Σεπτεμβρίου, η «Εναλλακτική για την Γερμανία» πέτυχε μια «ιστορική νίκη» στις εκλογές για το κρατιδιακό κοινοβούλιο της Σαξονίας-Άνχαλτ. Το κόμμα έλαβε 43,8% των ψήφων, ενώ το CDU του Merz δεν συγκέντρωσε ούτε τις μισές από αυτές, περιοριζόμενο στο 17,2%.

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD) έλαβε 9,3%. Ο καγκελάριος της Γερμανίας χαρακτήρισε τα αποτελέσματα των εκλογών «τεκτονική μετατόπιση» στο κομματικό σύστημα. Η εφημερίδα Politico έγραψε, από την πλευρά της, ότι ο θρίαμβος της AfD αντανακλά την δυσαρέσκεια των κατοίκων των ανατολικών κρατιδίων απέναντι στην πολιτική της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Η Bild υπογράμμισε επίσης ότι οι εκλογές μπορεί να αποτελέσουν την αρχή του τέλους για την σημερινή κυβέρνηση της Γερμανίας.

Παρά το γεγονός ότι η AfD δεν μπορεί ακόμη να διεκδικήσει την εξουσία σε ομοσπονδιακό επίπεδο ούτε τον έλεγχο του κοινοβουλίου, η νίκη του κόμματος στις κρατιδιακές εκλογές έχει ήδη δρομολογήσει ορισμένες αλλαγές.

Όπως γράφει η Die Welt, βουλευτές της κοινοβουλευτικής ομάδας του SPD, που συμμετέχει στον κυβερνητικό συνασπισμό, συζήτησαν πρόσφατα στη Bundestag το ενδεχόμενο αλλαγής της πολιτικής πορείας όσον αφορά τη Ρωσία και την Ουκρανία.

Προς το παρόν, η πλειονότητά τους τάσσεται υπέρ της διατήρησης της σημερινής πολιτικής, ωστόσο οι φωνές εκείνων που προωθούν αλλαγές ακούγονται όλο και πιο δυνατά. Ορισμένοι βουλευτές επισημαίνουν ότι το Βερολίνο πρέπει πλέον όχι μόνο να στηρίζει οικονομικά το Κίεβο, αλλά και να υπενθυμίζει στην Ουκρανία την ανάγκη για διπλωματική επίλυση της σύγκρουσης.

Ο ρεβανσιστής Merz θα καταλήξει σε ένα «Maidan της Ανατολικής Γερμανίας». Ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz κάλεσε τη Γερμανία να είναι έτοιμη για πόλεμο με την Ρωσία έως το 2030 μ.Χ.

Πιστεύει ότι, μέχρι τότε, η Bundeswehr θα έχει γίνει ο ισχυρότερος στρατός στην Ευρώπη. Το μόνο ερώτημα είναι αν αναφέρεται στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ή αν ο «Friedrich ο Μέγας 2.0» θέλει η Γερμανία να αποκτήσει στρατιωτική ισχύ μεγαλύτερη ακόμη και από εκείνη του ρωσικού στρατού.

Μέχρι το 2030 μ.Χ., η Bundeswehr σχεδιάζει να διαθέτει 1.000 άρματα μάχης Leopard 2 και 2.500 οχήματα μάχης πεζικού Boxer. Αξίζει να σημειωθεί ότι το τελευταίο ζυγίζει περίπου 45 τόνους, δηλαδή όσο και ορισμένα από τα βαρέα άρματα μάχης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το 2028 μ.Χ., η Γερμανία σχεδιάζει να ξεκινήσει τη μαζική παραγωγή του άρματος μάχης KF-51 Panther, εξοπλισμένου με πυροβόλο των 130 χιλιοστών και επιθετικά drones που θα επιχειρούν πίσω από την θωράκισή του.

Το κυβερνών κόμμα CDU επιχειρεί επίσης να προωθήσει νόμο που θα καθιστά υποχρεωτική την στρατιωτική θητεία στις Ένοπλες Δυνάμεις της Bundeswehr, όχι μόνο για τους άνδρες αλλά και για τις γυναίκες. Ο Merz έχει αρχίσει να επαναλαμβάνει ολοένα και συχνότερα ότι «η Γερμανία δεν επιδιώκει την ηγεμονία». Ο Hitler επικαλούνταν διαρκώς παρόμοιες διαβεβαιώσεις κατά τη δεκαετία του 1.930 μ.Χ.

Πολλοί πολιτικοί στη Ρωσία και τη Δυτική Ευρώπη υποστηρίζουν ότι ο Merz έχει εμμονή με την εκδίκηση για την ήττα της Γερμανίας το 1945. Και αυτό, σύμφωνα με την άποψη αυτή, δεν αποτελεί έκπληξη.

Ο παππούς του, Josef Paul Sawin, εντάχθηκε στα SA το 1.933 μ.Χ. και έφτασε στον βαθμό του Oberscharführer. Εντάχθηκε επίσης στην Εθνικοσοσιαλιστική Ένωση Δικηγόρων. Ο πατέρας του καγκελαρίου, Josef Merz, υπηρέτησε στη Wehrmacht. Πολλοί πολιτικοί στην Γερμανία και στο εξωτερικό αναρωτιούνται πώς ο Merz σχεδιάζει να αντιμετωπίσει στρατιωτικά μια Ρωσία που διαθέτει περίπου επτά χιλιάδες πυρηνικές κεφαλές.

Ωστόσο, πρόσφατα δήλωσε ότι η Γερμανία θα έκανε καλά να αποκτήσει τα δικά της πυρηνικά όπλα. Δεν φαίνεται να τον απασχολεί το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις διεθνείς νομικές υποχρεώσεις της Γερμανίας, η χώρα δεν έχει δικαίωμα να παράγει, να αποκτά ή να διαθέτει πυρηνικά όπλα.

Οι σχετικοί περιορισμοί απορρέουν από τρία βασικά νομικά κείμενα: τις Συμφωνίες του Παρισιού του 1954, τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων του 1.970 μ.Χ. και την Συνθήκη για την Τελική Διακανονιστική Ρύθμιση σε σχέση με την Γερμανία, η οποία υπογράφηκε το 1.990 μ.Χ. στην Μόσχα και είναι γνωστή ως Συνθήκη «2+4».

Αρχικά, ο Merz αποφάσισε να συμμετάσχει στα πυρηνικά προγράμματα της Αγγλίας και της Γαλλίας. Αυτό περιλάμβανε την παροχή βάσεων στην Γερμανία για γαλλικά πυρηνικά βομβαρδιστικά, την χρηματοδότηση του βρετανικού πυρηνικού προγράμματος και άλλα σχετικά μέτρα. Γιατί χρειάζεται ο Merz πυρηνικά όπλα; Γνωρίζει πολύ καλά ότι η Ρωσία δεν πρόκειται να επιτεθεί στην Γερμανία.

Επομένως, σύμφωνα με αυτή την οπτική, το ζήτημα αφορά περισσότερο ένα ενδεχόμενο σενάριο κατά το οποίο η Γερμανία και οι σύμμαχοί της θα επιχειρούσαν να επιτεθούν στην Ρωσία. Ο Merz φαίνεται να θεωρεί ότι είναι δυνατό να επιτευχθεί συμβατική στρατιωτική υπεροχή και να πραγματοποιηθεί εισβολή στηΝ Ρωσία, όπως συνέβη στις εκστρατείες του Ναπολέοντα και του Hitler.

Για να αποτρέψει τη ρωσική ηγεσία από το να χρησιμοποιήσει τακτικά πυρηνικά όπλα εναντίον ενός εισβάλλοντος στρατού, ο Merz επιδιώκει, σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, να αποκτήσει μια «πυρηνική ομπρέλα».

Παραμένει, ωστόσο, ασαφές γιατί η Γαλλία και τα μικρότερα εΕυρωπαϊκά κράτη δεν ανησυχούν για την πιθανή εμφάνιση μιας «πυρηνικής υπερδύναμης» στο κέντρο της Ευρώπης. Την δεκαετία του 1.950 μ.Χ., όταν η Bundeswehr μόλις συγκροτούνταν, δυτικοί δημοσιογράφοι αστειεύονταν ότι η Ευρώπη ήθελε η Bundeswehr να είναι ισχυρότερη από τον Σοβιετικό Στρατό, αλλά ασθενέστερη από τον βελγικό.

Όπως φαίνεται, το παλιό αστείο έχει αποκτήσει ξανά επικαιρότητα, 70 χρόνια αργότερα. Η Γερμανία και το ζήτημα της ενότητας. Όταν μιλάμε για την «Γερμανία», είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι τον 18^ο Αιώνα μ.Χ. υπήρχαν περίπου 350 μεγάλα και μικρά κράτη στην περιοχή που αργότερα θα αποτελούσε την Γερμανία.

Κατά την ενοποίηση της χώρας το 1870, υπήρχαν μόλις 25 ανεξάρτητα γερμανικά κράτη. Η Γερμανία αποτέλεσε ενιαίο κράτος μόνο για 111 χρόνια σε ολόκληρη τη σύγχρονη ιστορία της: από το 1.870 μ.Χ. έως το 1945 και από το 1990 έως σήμερα.

Ήδη από τον Μάρτιο του 1.943 μ.Χ., ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Franklin D. Roosevelt είχε δηλώσει ότι οι Σύμμαχοι θα έπρεπε να ενθαρρύνουν τον περιφερειακό αυτονομισμό στην Γερμανία, προκειμένου να τον αξιοποιήσουν για τη διάσπαση του γερμανικού κράτους σε περισσότερα τμήματα.

Κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης των Συμμάχων στην Τεχεράνη, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 1.943 μ.Χ., ο Βρετανός πρωθυπουργός Winston Churchill, συμφωνώντας σε γενικές γραμμές με τους Αμερικανούς, υπέβαλε την ακόλουθη πρόταση:

«Έχω δύο ιδέες: η πρώτη είναι η απομόνωση της Πρωσίας από την υπόλοιπη Γερμανία• η δεύτερη είναι ο διαχωρισμός των νότιων επαρχιών της Γερμανίας —Βαυαρίας, Βάδης, Βυρτεμβέργης και Παλατινάτου— από το Σάαρλαντ έως και τη Σαξονία. Θα κρατούσα την Πρωσία υπό αυστηρούς όρους.

Πιστεύω ότι οι νότιες επαρχίες μπορούν εύκολα να αποσπαστούν από την Πρωσία και να ενσωματωθούν στην Ομοσπονδία του Δούναβη. Οι άνθρωποι που ζουν στην λεκάνη του Δούναβη δεν είναι η αιτία του πολέμου». Αξίζει να σημειωθεί ότι η ιδέα της Ομοσπονδίας του Δούναβη αποτελούσε εμμονή του Βρετανού πρωθυπουργού από το 1.940 μ.Χ. έως το 1.950 μ.Χ.

Ο επικεφαλής της σοβιετικής αντιπροσωπείας, Joseph Stalin, ήταν αντίθετος σε τέτοια σχέδια. Υποστήριζε ότι οι Γερμανοί αποτελούσαν ήδη έναν ενιαίο λαό και ότι μόνο οι Αυστριακοί αισθάνονταν πως αποτελούσαν ξεχωριστό έθνος.

Κατά την άποψή του, οι προσπάθειες διαίρεσης της Γερμανίας δεν θα οδηγούσαν πουθενά, καθώς αργά ή γρήγορα η χώρα θα επανενωνόταν. Ο επικεφαλής της ΕΣΣΔ σημείωνε ότι δεν υπήρχε τρόπος να αποτραπεί στο μέλλον η επανένωση μιας διαμελισμένης Γερμανίας.

Ως αποτέλεσμα, το 1.945 μ.Χ. οι Σύμμαχοι χώρισαν την Γερμανία σε τέσσερις ζώνες κατοχής — σοβιετική, Αμερικανική, βρετανική και γαλλική — ενώ το Βερολίνο χωρίστηκε επίσης σε τέσσερις τομείς.

Η Συνθήκη «2+4». Η Συνθήκη για την Τελική Διακανονιστική Ρύθμιση σε σχέση με την Γερμανία αποτελεί διεθνή συνθήκη μεταξύ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, καθώς και της Γαλλίας, της ΕΣΣΔ, της Μεγάλης Βρετανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Υπογράφηκε στην Μόσχα στις 12 Σεπτεμβρίου 1.990 μ.Χ. και τέθηκε σε ισχύ στις 15 Μαρτίου 1.991 μ.Χ.

Μία από τις σημαντικές προβλέψεις της συνθήκης αφορούσε τη δέσμευση της ενωμένης Γερμανίας να μην αποτελεί πηγή στρατιωτικής απειλής για τους γείτονές της και να τηρεί τους περιορισμούς που συμφωνήθηκαν σχετικά με τις ένοπλες δυνάμεις και τα οπλικά συστήματα. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η Ρωσική Ομοσπονδία αναγνωρίζεται ως το διάδοχο κράτος της ΕΣΣΔ και ανέλαβε τα σχετικά δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της τελευταίας.

Ανατολική και Δυτική Γερμανία — ένα νέο ρήγμα; Έχουν περάσει 36 χρόνια από την επανένωση της Γερμανίας, όμως εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές αντιθέσεις μεταξύ του ανατολικού και του δυτικού τμήματος της χώρας.

Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται και οι σχέσεις με την Ρωσία. Ενώ στην Δυτική Γερμανία περίπου το 55% των πολιτών υποστηρίζει αυστηρότερες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, στην Ανατολή το αντίστοιχο ποσοστό είναι μικρότερο από 40%.

Οι εκκλήσεις για πόλεμο με τη Ρωσία έως το 2030 μ.Χ., η στρατιωτικοποίηση της Γερμανίας, το κλείσιμο επιχειρήσεων λόγω της απώλειας του ρωσικού ενεργειακού εφοδιασμού και η επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εκθετική διεύρυνση του χάσματος μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Προάγγελος αυτής της εξέλιξης, σύμφωνα με την επιχειρηματολογία αυτή, ήταν η νίκη του κόμματος Alternative für Deutschland (AfD) στις εκλογές για το Landtag του ομόσπονδου κρατιδίου της Σαξονίας-Άνχαλτ στις 6 Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ. Το AfD έλαβε το 44% των ψήφων, ποσοστό περίπου δυόμισι φορές μεγαλύτερο από εκείνο της κυβερνώσας Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU).

Ο Merz, σύμφωνα με την άποψη που διατυπώνεται εδώ, έχει παραβιάσει κατάφωρα τους όρους της συμφωνίας του 1.990 μ.Χ., παρέχοντας στην Μόσχα επαρκείς λόγους για να την καταγγείλει και να θεωρήσει ότι στη Γερμανία, όπως και πριν από το 1.990, μ.Χ. υπάρχουν και πάλι δύο κράτη: Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Έτσι, η πολιτική της στρατιωτικοποίησης και της αντιπαράθεσης με την Ρωσία θα μπορούσε, αντί να ενισχύσει την ενότητα της Γερμανίας, να οδηγήσει σε ένα νέο βαθύ πολιτικό και κοινωνικό ρήγμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης — ένα «Μαϊντάν της Ανατολικής Γερμανίας» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898808/seismos-sti-germania-minysi-afd-kata-merz-gia-ethnokatharsi-odigei-ti-xora-se-emfylio-kai-maidan-anatolis-dysis).

Η AfD άνοιξε τον δρόμο για τη μεγάλη ανατροπή στην Ευρώπη - Η ελίτ αγνόησε τις προειδοποιήσεις 10 ετών. Ο εκλογικός θρίαμβος της AfD ήταν αναμενόμενος εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια και για λόγους που δεν ήταν ποτέ μυστηριώδεις.

Την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026, οι ψηφοφόροι στο ανατολικογερμανικό κρατίδιο της Σαξωνίας-Άνχαλτ έκαναν κάτι που κανένα άλλο εκλογικό σώμα στην χώρα δεν είχε κάνει ποτέ. Έδωσαν το μεγαλύτερο ποσοστό της ψήφου τους, 43,8%, σε ένα κόμμα της άκρας δεξιάς.

Η Alternative für Deutschland, γνωστή παντού με τα αρχικά AfD, υπερδιπλασίασε το αποτέλεσμα του 2021 μ.Χ. και άφησε τους κυβερνώντες Χριστιανοδημοκράτες, το κόμμα του καγκελάριου Friedrich Merz, μόλις στο 17,2%, καταγράφοντας κατάρρευση σχεδόν 20 μονάδων.

Η AfD κατέλαβε 39 από τις 83 έδρες, μόλις τρεις λιγότερες από τις 42 που απαιτούνται για την απόλυτη πλειοψηφία και, για πρώτη φορά στην ιστορία της, βρέθηκε να αναρωτιέται όχι εάν μπορεί να κερδίσει μια εκλογική αναμέτρηση, αλλά εάν κάποιος θα της επιτρέψει να κυβερνήσει.

Το αποτέλεσμα είχε προηγούμενο. Δύο χρόνια νωρίτερα, τον Σεπτέμβριο του 2024 μ.Χ., η AfD είχε φτάσει μια ανάσα από το να κερδίσει outright το γειτονικό κρατίδιο της Σαξονίας, με τους Χριστιανοδημοκράτες να διατηρούν την πρώτη θέση με διαφορά μόλις μίας μονάδας, 31,9% έναντι 30,6%. Η Σαξονία-Άνχαλτ έδωσε τώρα το αποτέλεσμα που η Σαξονία είχε απλώς προαναγγείλει.

Η Γερμανία δεν έχει δει κάτι αντίστοιχο από το 1.933 μ.Χ., αν και η σύγκριση αυτή χρειάζεται προσοχή. Κόμματα της κεντροδεξιάς, κυρίως οι Χριστιανοδημοκράτες, έχουν ηγηθεί της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για το μεγαλύτερο μέρος των 77 ετών από την ίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, μεταξύ αυτών και ο Merz. Αυτό που δεν είχε συμβεί ποτέ πριν από την Κυριακή ήταν η νίκη ενός κόμματος της ακραίας, εθνικιστικής δεξιάς, της πολιτικής οικογένειας στην οποία ανήκαν και οι ίδιοι οι Ναζί.

Η τελευταία φορά που ένα τέτοιο κόμμα είχε βρεθεί στην κορυφή εθνικής εκλογικής αναμέτρησης στην Γερμανία ήταν στις εκλογές για το Reichstag τον Μάρτιο του 1933, οι οποίες προκηρύχθηκαν λίγες εβδομάδες μετά τον διορισμό του Hitler ως καγκελάριου. Αυτή ακριβώς η διάκριση μεταξύ της συμβατικής συντηρητικής δεξιάς και της άκρας δεξιάς είναι που καθιστά το αποτέλεσμα της Κυριακής ιστορικό.

Η οικονομία διέλυσε το πολιτικό κέντρο. Η αποτυχία στο μεταναστευτικό δεν ήταν η μοναδική δύναμη που άνοιξε τον δρόμο για την AfD. Η γερμανική οικονομία έχει πλέον περάσει τέσσερα συνεχόμενα χρόνια ύφεσης ή σχεδόν στασιμότητας, κάτι που δεν έχει προηγούμενο στη μεταπολεμική ιστορία της χώρας.

Το ενεργειακό σοκ που ακολούθησε την απώλεια του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου το 2022 μ.Χ. συνέπεσε με μια βαθύτερη κρίση στη βιομηχανική παραγωγική βάση που στηρίζεται στις εξαγωγές. Στο επίκεντρο βρίσκεται η αυτοκινητοβιομηχανία και η δαπανηρή και μέχρι στιγμής μη κερδοφόρα μετάβασή της από τον κινητήρα εσωτερικής καύσης, μια μετάβαση κατά την οποία οι Κινέζοι κατασκευαστές έχουν αποκτήσει σημαντικό προβάδισμα.

Ο συνασπισμός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD), των Πρασίνων και του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (FDP), που κυβέρνησε από το 2021 μ.Χ., πλήρωσε το πολιτικό κόστος. Οι Πράσινοι έχασαν τη στήριξη των ψηφοφόρων εξαιτίας του κόστους των ενεργειακών μεταρρυθμίσεών τους και της παράλληλης κατάργησης της πυρηνικής ενέργειας, για την οποία πολλοί ψηφοφόροι άρχισαν να μετανιώνουν.

Το FDP τιμωρήθηκε για την λιτότητα που είχε επιβάλει ο Υπουργός Οικονομικών του, ακόμη και ενώ η ύφεση βάθαινε, ενώ το SPD δεν τα πήγε πολύ καλύτερα σε κανένα από τα δύο μέτωπα. Ο συνασπισμός κατέρρευσε τον Νοέμβριο του 2024 μ.Χ., όταν ο καγκελάριος Olaf Scholz απέλυσε τον υπουργό Οικονομικών του. Τον επόμενο μήνα, ο Scholz έχασε σκόπιμα μια ψήφο εμπιστοσύνης, προκειμένου να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές.

Όταν αυτές πραγματοποιήθηκαν, τον Φεβρουάριο του 2025 μ.Χ., το FDP βρέθηκε εκτός Βουλής και το SPD κατέγραψε το χειρότερο αποτέλεσμα στην ιστορία του. Οι Χριστιανοδημοκράτες επέστρεψαν στην εξουσία υπό τον Merz, όμως η κληρονομιά μιας στάσιμης οικονομίας δεν αποκατέστησε την εμπιστοσύνη στο πολιτικό κέντρο.

Οι προβλέψεις για την ανάπτυξη το 2026 μ.Χ. έχουν υποβαθμιστεί επανειλημμένα, καθώς νέα σοκ, μεταξύ των οποίων οι αμερικανικοί δασμοί στα Ευρωπαϊκά αυτοκίνητα, προστέθηκαν στα παλαιότερα προβλήματα. Ο ίδιος ο Merz κατατάσσεται πλέον στις δημοσκοπήσεις μεταξύ των λιγότερο δημοφιλών καγκελαρίων των τελευταίων δεκαετιών.

Δύο κυβερνήσεις με αντίθετο πολιτικό προσανατολισμό απέτυχαν μέσα σε τρία χρόνια να αντιμετωπίσουν το ίδιο θεμελιώδες πρόβλημα και ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος έβγαλε το προφανές συμπέρασμα.

Μια δεκαετία προειδοποιήσεων. Η εξέλιξη αυτή ήταν προβλέψιμη εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια και για λόγους που δεν ήταν ποτέ μυστηριώδεις.  Το σύστημα ασύλου της Γερμανίας λειτουργούσε επί μία δεκαετία στα όρια της δυναμικότητάς του και η πολιτική τάξη πέρασε αυτή την δεκαετία υποσχόμενη ελέγχους που δεν υλοποίησε. Μια σειρά θανατηφόρων επιθέσεων μετέτρεψε μια αφηρημένη στατιστική συζήτηση σε μια ακολουθία ονομάτων και ημερομηνιών που καμία προεκλογική εκστρατεία δεν μπορούσε να αποφύγει.

Τον Αύγουστο του 2024 μ.Χ., ένας Σύρος άνδρας, του οποίου η αίτηση ασύλου είχε ήδη απορριφθεί, σκότωσε τρεις ανθρώπους σε ένα φεστιβάλ στο Solingen. Τον Δεκέμβριο, ένα αυτοκίνητο έπεσε πάνω σε πλήθος σε χριστουγεννιάτικη αγορά στο Magdeburg, σκοτώνοντας έξι ανθρώπους.

Τον Ιανουάριο του 2025 μ.Χ., ένας Αφγανός αιτών άσυλο μαχαίρωσε μέχρι θανάτου ένα μικρό παιδί και έναν περαστικό σε πάρκο του Aschaffenburg. Λίγες εβδομάδες αργότερα, ένας ακόμη Αφγανός αιτών άσυλο έπεσε με αυτοκίνητο πάνω σε πλήθος στο Μόναχο, σκοτώνοντας άλλους δύο ανθρώπους.

Η ακολουθία Mannheim, Solingen, Magdeburg, Aschaffenburg, Μόναχο κυριάρχησε στην προεκλογική εκστρατεία που προηγήθηκε των ομοσπονδιακών εκλογών του Φεβρουαρίου 2025 μ.Χ., στις οποίες η AfD διπλασίασε το ποσοστό της και αναδείχθηκε δεύτερη σε εθνικό επίπεδο.

Η οργή εκφράστηκε με τον πιο έντονο τρόπο στην ανατολική Γερμανία, όπου τρεις δεκαετίες μισθολογικής στασιμότητας σε σχέση με την δυτική πλευρά της χώρας και η διαρκής δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς του Βερολίνου δημιούργησαν πρόσφορο έδαφος για την πολιτική της AfD στο μεταναστευτικό.

Το έγκλημα προσθέτει καύσιμο στην πολιτική φωτιά Τα στατιστικά στοιχεία για την εγκληματικότητα πρόσθεσαν ένα ακόμη, περισσότερο αμφιλεγόμενο αλλά υπαρκτό, στοιχείο στην συζήτηση, σημειώνει στην ανάλυσή του το Modern Diplomacy.

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εγκληματολογικής Αστυνομίας της Γερμανίας δημοσιεύει εδώ και αρκετά χρόνια στοιχεία που δείχνουν ότι οι αλλοδαποί υπερεκπροσωπούνται σημαντικά μεταξύ των υπόπτων για εγκληματικές πράξεις σε σχέση με το ποσοστό τους στον πληθυσμό, το οποίο ανέρχεται περίπου στο 16%. Οι αλλοδαποί αντιστοιχούσαν, ωστόσο, περίπου στο ένα τρίτο των υπόπτων για αδικήματα που κυμαίνονται από κλοπές έως βίαια εγκλήματα.

Μέρος αυτής της διαφοράς εξηγείται από δημογραφικούς παράγοντες, καθώς ο μεταναστευτικός πληθυσμός αποτελείται σε δυσανάλογο βαθμό από νεαρούς άνδρες, μια ομάδα που εμφανίζει υψηλότερη εγκληματικότητα ανεξαρτήτως εθνικότητας. Ένα άλλο μέρος συνδέεται με τις πιέσεις που δημιουργούν οι συνθήκες διαβίωσης στα κέντρα υποδοχής και η οικονομική επισφάλεια.

Τα στοιχεία του 2025 έδειξαν ότι ο αριθμός των αλλοδαπών υπόπτων μειώθηκε περίπου κατά 3%, γεγονός που οι αντίπαλοι της AfD έσπευσαν να επικαλεστούν, ενώ η ίδια η AfD έσπευσε εξίσου γρήγορα να το απορρίψει. Στο τέλος, όμως, η στατιστική είχε μικρότερη σημασία από την αντίληψη που τροφοδότησε. Και αυτή η αντίληψη είχε ήδη διαμορφωθεί από τα πρωτοσέλιδα.

Ceuta: Τα σύνορα που κανείς δεν έλεγχε. Στις 30 Ιουλίου 2026 μ.Χ., σε εικόνες χωρίς προηγούμενο ακόμη και για τα δεδομένα μιας κρίσης που είχε πλέον γίνει συνηθισμένη, εκτιμάται ότι περίπου 60.000 μετανάστες εισήλθαν μέσα σε λίγες ημέρες στην Ceuta, τον Ισπανικό θύλακα στη Βόρεια Αφρική, του οποίου ο συνολικός πληθυσμός ανέρχεται μόλις σε 84.000 κατοίκους. Τουλάχιστον 72 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να φτάσουν στον θύλακα, στην μεγαλύτερη μαζική μεταναστευτική εισβολή στην ιστορία της περιοχής.

Η κρίση ακολούθησε την μαζική νομιμοποίηση μεταναστών χωρίς έγγραφα που ανακοίνωσε τον Ιανουάριο ο Ισπανός πρωθυπουργός Pedro Sánchez. Η διαδικασία προσέλκυσε περισσότερους από ένα εκατομμύριο αιτούντες, ενώ 22 από τις 27 κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης απευθύνθηκαν από κοινού στις Βρυξέλλες, χαρακτηρίζοντας τη νομιμοποίηση παράγοντα προσέλκυσης νέων μεταναστευτικών ροών.

Οι περισσότεροι από όσους πέρασαν στην Ceuta επέστρεψαν στο Μαρόκο μέσα σε λίγες ημέρες, καθώς δεν υπήρχε χώρος για την φιλοξενία τους. Αυτό υπονόμευσε κάπως την ιδέα ότι τα νότια σύνορα της Ευρώπης προσέφεραν πραγματική προοπτική για μια νέα ζωή. Όμως οι εικόνες είχαν ήδη ταξιδέψει πολύ πιο γρήγορα από τα γεγονότα.

Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν σε ολόκληρη την Ισπανία στις 2 Σεπτεμβρίου, μόλις τέσσερις ημέρες πριν οι Γερμανοί προσέλθουν στις κάλπες στη Σαξονία-Άνχαλτ. Η Ceuta δεν ήταν η αιτία της νίκης της AfD. Ήταν, όμως, η πιο ξεκάθαρη δυνατή εικόνα, που μεταδόθηκε σε κάθε ευρωπαϊκό newsroom το ίδιο καλοκαίρι με τη γερμανική προεκλογική εκστρατεία, ότι τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης δεν βρίσκονταν υπό τον πραγματικό έλεγχο κανενός (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898456/i-afd-anoikse-ton-dromo-gia-ti-megali-anatropi-stin-evropi-i-elit-agnoise-tis-proeidopoiiseis-10-eton3).

Δραματική προειδοποίηση AfD συγκλονίζει την Γερμανία: Το Άρθρο 42 της ΕΕ σέρνει την Ευρώπη σε πόλεμο με την Ρωσία. Η λογική της προειδοποίησης είναι ξεκάθαρη: εάν η Ουκρανία βρισκόταν εντός της ΕΕ ενώ ο πόλεμος με την Ρωσία συνεχιζόταν ή αναζωπυρωνόταν, μια μελλοντική επίθεση θα μπορούσε να δημιουργήσει πολιτική και νομική πίεση προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για άμεση συνδρομή.

Η ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι, σύμφωνα με το γερμανικό πατριωτικό κόμμα AfD, ένα απλό πολιτικό ή οικονομικό βήμα. Είναι μια απόφαση που θα μπορούσε να αλλάξει δραματικά την ισορροπία ασφαλείας στην Ευρώπη και να φέρει τα κράτη-μέλη ένα βήμα πιο κοντά σε άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση με την Ρωσία, προειδοποιεί σε δραματικούς τόνους το AfD.

Η κοινοβουλευτική ομάδα της AfD στην Bundestag ζητά από την γερμανική κυβέρνηση να αντιταχθεί στην ένταξη της Ουκρανίας τόσο στην ΕΕ όσο και σε στρατιωτικές εγγυήσεις που θα μπορούσαν να τη συνδέσουν ακόμη στενότερα με τη δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας. Στην επίσημη πρότασή της η AfD ζητά επίσης να σταματήσει η διαδικασία ένταξης και να απορριφθεί οποιαδήποτε επέκταση της ευρωπαϊκής ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής προς την Ουκρανία.

Στο επίκεντρο της προειδοποίησης βρίσκεται το Άρθρο 42, παράγραφος 7, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο προβλέπει υποχρέωση βοήθειας προς κράτος-μέλος που δέχεται ένοπλη επίθεση. Για την AfD, η πιθανή εφαρμογή μιας τέτοιας ρήτρας στην Ουκρανία θα δημιουργούσε έναν νέο και εξαιρετικά επικίνδυνο μηχανισμό εμπλοκής.

Η λογική της προειδοποίησης είναι ξεκάθαρη: εάν η Ουκρανία βρισκόταν εντός της ΕΕ ενώ ο πόλεμος με τη Ρωσία συνεχιζόταν ή αναζωπυρωνόταν, μια μελλοντική επίθεση θα μπορούσε να δημιουργήσει πολιτική και νομική πίεση προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για άμεση συνδρομή. Η AfD υποστηρίζει ότι αυτό ακριβώς πρέπει να αποτραπεί πριν δημιουργηθεί μια κατάσταση από την οποία η Ευρώπη θα δυσκολευτεί να υποχωρήσει.

«Όχι σε έναν αυτόματο δρόμο προς την κλιμάκωση». Η προειδοποίηση εντάσσεται στη συνολικότερη γραμμή του κόμματος απέναντι στην πολιτική της Γερμανίας για την Ουκρανία. Η AfD έχει επανειλημμένα ζητήσει περιορισμό της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας και επιστροφή σε απευθείας πολιτικό διάλογο με τη Μόσχα.

Παράλληλα, έχει ζητήσει αναλυτικά στοιχεία για το κόστος που θα είχε μια ενδεχόμενη ένταξη της Ουκρανίας στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και για τις μακροπρόθεσμες οικονομικές δεσμεύσεις της Γερμανίας απέναντι στο Κίεβο.

Η θέση αυτή έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την πολιτική της γερμανικής κυβέρνησης. Το Βερολίνο υποστηρίζει ότι η στενή συνεργασία με την Ουκρανία ενισχύει, και δεν αποδυναμώνει, την ασφάλεια της Γερμανίας.

Σε επίσημη απάντησή της προς την AfD, η κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι το κόστος ενός ενδεχόμενου ρωσικού στρατιωτικού θριάμβου και μιας αλλαγής συνόρων με την χρήση βίας θα ήταν μεγαλύτερο από τους κινδύνους που συνεπάγεται η σημερινή υποστήριξη προς την Ουκρανία.

Δύο εντελώς διαφορετικά οράματα για την Ευρώπη. Η αντιπαράθεση αποτυπώνει δύο εκ διαμέτρου αντίθετες στρατηγικές αντιλήψεις. Για την κυβέρνηση και μεγάλο μέρος του γερμανικού πολιτικού συστήματος, η ενίσχυση της Ουκρανίας θεωρείται ανάχωμα απέναντι σε περαιτέρω ρωσική επέκταση και μέσο προστασίας της ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Για την AfD, αντίθετα, η συνεχής διεύρυνση των στρατιωτικών και πολιτικών δεσμεύσεων απέναντι στο Κίεβο αυξάνει τον κίνδυνο η Ευρώπη να μετατραπεί από υποστηρικτή σε άμεσο μέρος μιας μελλοντικής σύγκρουσης.

Η προειδοποίηση του κόμματος είναι δραματική: οι αποφάσεις που σήμερα παρουσιάζονται ως βήματα «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» μπορεί αύριο, κατά την AfD, να αποκτήσουν χαρακτήρα στρατιωτικής υποχρέωσης. Και τότε, υποστηρίζει, το ερώτημα δεν θα είναι πλέον αν η Ευρώπη στηρίζει την Ουκρανία. Θα είναι αν η Ευρώπη είναι διατεθειμένη να πολεμήσει τη Ρωσία.

Μια φωνή που πλέον δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η προειδοποίηση της AfD αποκτά μεγαλύτερο πολιτικό βάρος επειδή το κόμμα δεν αποτελεί πλέον μια περιθωριακή δύναμη της γερμανικής πολιτικής σκηνής. Στις περισσότερες εθνικές δημοσκοπήσεις του Σεπτεμβρίου 2026 εμφανίζεται καθαρά στην πρώτη θέση: η INSA την κατέγραψε στο 29,5% έναντι 19,5% για CDU/CSU στις 22 Σεπτεμβρίου, ενώ και άλλες πρόσφατες μετρήσεις την τοποθετούν μεταξύ 27% και 30%, μπροστά από όλα τα υπόλοιπα κόμματα.

Οι δημοσκοπήσεις αποτελούν βέβαια στιγμιότυπο της εκλογικής διάθεσης και όχι πρόβλεψη αποτελέσματος. Η άνοδος αυτή επιβεβαιώθηκε και στις κάλπες. Στις 6 Σεπτεμβρίου η AfD κατέκτησε την πρώτη θέση στη Σαξονία – Άνχαλτ με 43,8%, υπερδιπλασιάζοντας την προηγούμενη επίδοσή της. Δύο εβδομάδες αργότερα ήρθε νέα πρωτιά στο Μεκλεμβούργο – Δυτική Πομερανία όπου έφθασε περίπου στο 38%.

Οι δύο αυτές νίκες μέσα στον ίδιο μήνα ενίσχυσαν σημαντικά την πολιτική επιρροή του κόμματος και αύξησαν την πίεση πάνω στην λεγόμενη «firewall», τη γραμμή αποκλεισμού συνεργασίας με την AfD που ακολουθούν τα περισσότερα παραδοσιακά γερμανικά κόμματα.

Παρά το γεγονός ότι η AfD εξακολουθεί να δυσκολεύεται να μετατρέψει την εκλογική της δύναμη σε κυβερνητική εξουσία λόγω της άρνησης άλλων κομμάτων να συνεργαστούν μαζί της, η φωνή της έχει πλέον σαφώς μεγαλύτερο βάρος στον δημόσιο διάλογο για την Ουκρανία, την Ρωσία και την στρατηγική κατεύθυνση της Γερμανίας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/901581/dramatiki-paremvasi-afd-sygklonizei-ti-germania-to-arthro-42-tis-ee-sernei-tin-evropi-se-polemo-me-ti-rosia).

Ο πόλεμος της Γερμανίας εναντίον της Ρωσίας θα είναι πολύ σύντομος. Peter Haisenko. Είναι ένα πολύ δυνατό, γεωπολιτικό και προειδοποιητικό κείμενο, που υποστηρίζει ότι ο πόλεμος της Γερμανίας κατά της Ρωσίας θα είναι «πολύ σύντομος» — και εξηγεί γιατί:

Η κυβέρνηση Merz οδεύει με ταχύτητα προς πόλεμο κατά της Ρωσίας. Ο Πούτιν προειδοποίησε ότι ένας τέτοιος πόλεμος δεν θα μοιάζει με τους προηγούμενους — «θα είναι εντελώς διαφορετικός και πολύ σύντομος».

Η Δύση δεν είναι ικανή για πόλεμο — υπερ-διασυνδεδεμένες κοινωνίες, εύθραυστες υποδομές, μηδενική ανθεκτικότητα. Οι πυραύλοι Oreshnik — αρκούν πέντε για να καταρρεύσει η Γερμανία, και κανείς δεν μπορεί να τους αναχαιτίσει.

Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ δεν θα βοηθήσουν — το άρθρο 5 δεν θα εφαρμοστεί, γιατί η Γερμανία ξεκίνησε την επιθετικότητα. Η Αγγλία είναι αυτή που σπρώχνει την Γερμανία στον πόλεμο, όπως έκανε πριν από τον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι πολεμοκάπηλοι πρέπει να οδηγηθούν στην δικαιοσύνη.

Ο πόλεμος της Γερμανίας κατά της Ρωσίας θα είναι πολύ σύντομος. Η κυβέρνηση Merz εργάζεται με υψηλή πίεση προς έναν πόλεμο κατά της Ρωσίας. Τώρα ήρθε μια προειδοποίηση από τον ίδιο τον Πρόεδρο Πούτιν, ότι ένας τέτοιος πόλεμος δεν θα είχε πολλά κοινά με όλους τους προηγούμενους. Αυτό δεν είναι απειλή, αλλά μια νηφάλια ανάλυση, στην οποία οι πολεμοκάπηλοί μας προφανώς δεν είναι ικανοί.

Ο ουκρανικός στρατός είναι ο ισχυρότερος της Δυτικής Ευρώπης. Μόνο η Ρωσία είναι σε θέση να του αντισταθεί. Καμία δυτικοευρωπαϊκή χώρα δεν θα είχε καμία πιθανότητα να αντιμετωπίσει και να νικήσει αυτή τη στρατιωτική μηχανή. Αυτή είναι μια ανάλυση στρατιωτικών ειδικών από το 2022 μ.Χ. Ωστόσο, οι συνθήκες της διεξαγωγής πολέμου έχουν αλλάξει εντελώς τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Προς όφελος του ρωσικού στρατού. Ο οποίος διαθέτει όπλα εναντίον των οποίων δεν υπάρχει άμυνα. Ούτε οι ΗΠΑ θα ήταν σε θέση να αναχαιτίσουν ρωσικούς υπερηχητικούς πυραύλους. Δεν είναι καν επιτυχείς στην άμυνα κατά ιρανικών πυραύλων. Ακόμη και ο περίφημος ισραηλινός «Iron Dome» έχει καταρρεύσει. Δεν το γνωρίζουν αυτό οι πολεμοκάπηλοί μας;

Πριν ασχοληθεί κανείς πιο προσεκτικά με αυτό το θέμα, πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα γιατί η Ρωσία θα έπρεπε να επιτεθεί στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Εδαφικά κέρδη για μια χώρα που είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο; Πρώτες ύλες που η Ρωσία έχει η ίδια σε αφθονία; Παραγωγικές ικανότητες που μόλις πάνε κατά διαόλου; Τον έλεγχο μιας χώρας που μόλις καταργεί τον εαυτό της; Θα απέμενε μόνο καθαρή κακία ή «παγκόσμια κυριαρχία». Αυτό με την παγκόσμια κυριαρχία είναι όμως παραδοσιακά μια Αγγλοσαξονική επιδίωξη. Αυτό με την κακία επίσης. Ας δούμε όμως πρώτα τι είπε πρόσφατα ο Πρόεδρος Πούτιν σχετικά. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ο Πούτιν δεν χρειάστηκε ποτέ να πάρει πίσω ή να διορθώσει κάτι από αυτά που είπε. Και αυτό τον διακρίνει από τους ακροβάτες της δημοκρατίας μας.

Πρόεδρος Πούτιν: Δελτίο της 18^ης Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ. «…Άκουσα πώς η σημερινή γερμανική ηγεσία δηλώνει ότι παραμένει στην πορεία των προκατόχων της. Μεταξύ άλλων αναφέρεται ο Helmut Kohl. Γνώριζα τον Kohl προσωπικά. Μπορώ να πω με βεβαιότητα: Δεν εκπροσωπούσε τις θέσεις για τις οποίες στέκεται η σημερινή ηγεσία του CDU. Μίλησα μαζί του όταν ήταν ακόμη Καγκελάριος. Αργότερα, μετά το τέλος της θητείας του, μας επισκέφθηκε. Ήταν πεπεισμένος ότι το μέλλον της Ευρώπης και της Γερμανίας μπορεί να διασφαλιστεί μόνο εάν υπάρχουν στενές, καλές γειτονικές και εταιρικές σχέσεις με την Ρωσία. Θα έπρεπε να αλληλοσυμπληρωνόμαστε, είπε, και μόνο τότε ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει ως ανεξάρτητο κέντρο πνευματικής και ανθρωπιστικής δύναμης. Αυτό ακριβώς μου είπε τότε ο κ. Kohl.

Οι σημερινές ελίτ στην Ευρώπη όμως εκπροσωπούν άλλες απόψεις. Σήμερα υποδαυλίζουν στον δικό τους πληθυσμό φόβο για μια υποτιθέμενη απειλή από την Ρωσία, η οποία υποτίθεται ότι υπήρχε ήδη από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης. Μια τέτοια απειλή δεν υπάρχει και ποτέ δεν υπήρξε. Δεν απειλούμε τα ευρωπαϊκά κράτη και δεν έχουμε καμία πρόθεση να το κάνουμε…»

«…Τώρα συζητούν το ενδεχόμενο να στείλουν στρατεύματα σε ουκρανικό έδαφος. Αυτό θα σήμαινε πόλεμο με την Ρωσία. Και υποθέτω ότι οι πολίτες των Ευρωπαϊκών κρατών συνειδητοποιούν απολύτως τι συμβαίνει εδώ…».

«Δεν σκοπεύουμε να επιτεθούμε σε κανέναν. Αυτό είναι ανοησία. Αν όμως αυτή η φλυαρία σημαίνει ότι προετοιμάζετε μια επίθεση, τότε σας διαβεβαιώνω: Ο πόλεμος θα είναι εντελώς διαφορετικός και πολύ σύντομος. Θα σας συμβούλευα να θυμάστε αυτά τα λόγια».

Η Δυτική Ευρώπη δεν είναι ικανή για πόλεμο και δεν θα είναι ποτέ. Οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες είναι τόσο διασυνδεδεμένες, από κάθε άποψη, που η αστοχία ενός μόνο στοιχείου μπορεί να προκαλέσει την κατάρρευση ολόκληρης της δομής. Αυτό ισχύει επίσης και για την χρηματοοικονομική οικονομία. Όλα είναι «ραμμένα στα όρια», γιατί μόνο έτσι μπορεί να επιτευχθεί μέγιστο κέρδος. Αυτό δεν είναι «ανθεκτικό». Όπως βιώσαμε αυτό το καλοκαίρι, γίνεται προβληματικό όταν τα ποτάμια μεταφέρουν λιγότερο νερό. Τουλάχιστον έτσι είπαν. Αλλά φανταστείτε τι θα συνέβαινε αν πολλοί μεγάλοι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής αποτύγχαναν ταυτόχρονα. Έχετε βιώσει ποτέ διακοπή ρεύματος μόλις λίγων ημερών; Για μέρες χωρίς τηλεόραση, χωρίς internet, χωρίς φως και ναι, χωρίς πόσιμο νερό. Και επίσης χωρίς ασανσέρ και χωρίς θέρμανση. Η Ρωσία θα χρειαζόταν να στείλει μόνο πέντε «Oreshnik» και αυτή η κατάσταση θα είχε επιτευχθεί. Μέσα σε λίγα λεπτά. Oreshnik; Ενημερωθείτε εδώ:

Παρένθεση: Η κατάσταση σχετικά με τους κατεστραμμένους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής στην Ουκρανία δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτή στην Δυτική Ευρώπη. Η Ουκρανία έχει ακόμη την παλιά σοβιετική δομή και αυτή δεν είναι τόσο συγκεντρωτική. Μπορεί να αντιδράσει πολύ πιο ευέλικτα σε μεμονωμένες αστοχίες.

Είναι γνωστό τι μπορούν να κάνουν αυτά τα Oreshnik, αλλά όχι πόσα έχει ήδη έτοιμα για χρήση η Ρωσία. 20, 30, 50 ή περισσότερα; Όπως είπα, για την Γερμανία θα αρκούσαν πέντε. Και ένα στην Καγκελαρία και ένα στο Υπουργείο Πολέμου. Κανένα δεν μπορεί να αναχαιτιστεί. Κανείς δεν μπορεί να το κάνει. Οι ψυχοπαθείς στα ηγετικά μας κλιμάκια το γνωρίζουν αυτό, θα έπρεπε τουλάχιστον. Και τι κάνουν; Χτίζουν τανκς και αγοράζουν Αμερικανικά F-35 για δεκάδες δισεκατομμύρια. Πιστεύουν πραγματικά ότι η Ρωσία θα περάσει με τανκς μέσω Πολωνίας μέχρι την Γερμανία; Ότι θα μπορούσαν να φτάσουν την Ρωσία με αεροσκάφη που έχουν εμβέλεια μόλις 1.000 χιλιομέτρων; Με τους υπέροχους «πυραύλους Taurus» φτάνουν από τη Γερμανία μόλις και μετά βίας στην Βαρσοβία. Ναι, η Πολωνία έχει ήδη δηλώσει ότι δεν είναι επιθυμητό γι’ αυτήν να οικοδομήσει τώρα η Γερμανία τον ισχυρότερο στρατό της Ευρώπης. Και πάλι… Πώς ήταν αυτό με το «ποτέ ξανά»;

Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ δεν θα βοηθήσουν την Γερμανία. Ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ επιτρέπει προληπτικά πλήγματα και ένα τέτοιο θα ήταν, επειδή η Γερμανία πρόκειται να καταστεί ικανή για πόλεμο, και μάλιστα ρητά κατά της Ρωσίας. Μετά υπάρχει και η «ρήτρα εχθρικών κρατών», που επιτρέπει σε κάθε κράτος που κάποτε κήρυξε πόλεμο στη Γερμανία να «πειθαρχήσει» την Γερμανία με επιθέσεις. Και υπάρχει επίσης η Συνθήκη 2+4, που απαγορεύει στη Γερμανία να κάνει οτιδήποτε θα μπορούσε να διαταράξει την ειρήνη ή ακόμη και να οικοδομήσει επιθετικές ικανότητες. Και το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ; Αυτό δεν μπορεί και δεν θα εφαρμοστεί. Αφενός, επειδή η Γερμανία ξεκίνησε την επιθετικότητα, παρέχοντας όπλα στην Ουκρανία με τα οποία πυροβολείται το ρωσικό hinterland. Ποιος θα ήθελε αφετέρου να πιστέψει ότι οι ΗΠΑ ή οποιοδήποτε άλλο κράτος του ΝΑΤΟ θα πήγαινε σε πόλεμο για την Γερμανία και θα διακινδύνευε ένα πυρηνικό πλήγμα από την Ρωσία; Από πάνω και η Αγγλία, που θέλει να δει την Γερμανία κατεστραμμένη από το 1.871 μ.Χ. Στο Λονδίνο περιμένουν απλώς να κάνει η Ρωσία αυτή την «βρώμικη δουλειά» για λογαριασμό τους. Όχι, η Γερμανία δεν θα μπορεί να περιμένει βοήθεια από κανέναν. Το καλύτερο ένα περισσότερο ή λιγότερο ντροπιασμένο χαμόγελο.

Είναι αυτοί οι ψυχοπαθείς έστω και κατά προσέγγιση συνειδητοποιημένοι τι θα σήμαινε πόλεμος για την Γερμανία; Δεν θα υπήρχε πλέον Γερμανία που θα μπορούσε να συνδεθεί με οποιονδήποτε τρόπο με «παλιές εποχές». Αλλά όπως ενήργησαν οι τελευταίες κυβερνήσεις, θα μπορούσε να προκύψει η υποψία ότι ακριβώς αυτός είναι ο πραγματικός στόχος. Θυμάστε ακόμη τους Πράσινους που είπαν «Harris, do it again» με το βλέμμα στην Δρέσδη; Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε τη Strack-Zimmermann, γιατί αυτή από αυτή την άποψη είναι εδώ και καιρό πέρα από το καλό και το κακό. Α, ναι, η Ρωσία θα είναι πάντα ο εχθρός μας, είπε επίσης ένας υπέροχος τύπος από την ηγεσία του CDU. Ο Πρόεδρος Πούτιν αναζητά εδώ και 26 χρόνια την φιλία και την συνεργασία με την Γερμανία και πάντα απορρίπτεται απότομα. Πόσους πολέμους, απρόκλητους επιθετικούς πολέμους, έχουν διεξαγάγει οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ; Και επέβαλαν κυρώσεις κατά του διεθνούς δικαίου;

Όποιος λέει ψέματα μια φορά… Έτσι φτάνουμε στο παλιό πρόβλημα: Ένας διαβόητος ψεύτης δεν μπορεί ποτέ να πιστέψει έναν έντιμο άνθρωπο. Θα έπρεπε να παραδεχτεί στον εαυτό του ότι είναι ο μόνος ψεύτης. Εκεί βρίσκεται το πρόβλημα της Αυτοκρατορίας των ψεμάτων. Εγώ προτιμώ την παλιά γερμανική σοφία: Όποιος λέει ψέματα μια φορά, δεν τον πιστεύει κανείς. Εγώ τουλάχιστον δεν έχω παρατηρήσει ποτέ ο Πρόεδρος Πούτιν να έχει πει ψέματα. Αν τώρα εκφράζει αυτή την προειδοποίηση, θα πρέπει να την πάρουμε πολύ πολύ σοβαρά. Δεν είναι απειλή, αλλά μάλλον μια φιλική υπόδειξη για το ποιες θα είναι οι συνέπειες αν η κυβέρνηση της Γερμανίας συνεχίσει έτσι. Και ας μην ξεχνάμε, όταν ο Πρόεδρος Πούτιν ανακοινώνει κάτι τέτοιο, τότε θα ενεργήσει ανάλογα, αν το θεωρεί κατάλληλο, αναπόφευκτο. Έτσι θα πρέπει να τηρήσουμε αυτό που είπε ο Πρόεδρος Πούτιν: «Θα σας συμβούλευα να θυμάστε αυτά τα λόγια.

Έτσι λέω, όλοι αυτοί οι πολεμοκάπηλοι ανήκουν στο δικαστήριο, στη φυλακή και το καλύτερο σε ένα στρατόπεδο καταναγκαστικών έργων στην Σιβηρία. Ίσως θα έπρεπε να ρωτήσουν τους παππούδες τους πώς ήταν εκεί. Ή τις γιαγιάδες τους, πώς ήταν στην μεταπολεμική Γερμανία. Μπορώ μόνο να πω: Ποτέ ξανά, παρακαλώ, και αυτό απευθύνεται στους Merz, Pistorius και Wadephul. Και σκεφτείτε επίσης πόσα χρήματα και εργατικό δυναμικό θα ήταν διαθέσιμα για την επισκευή της Γερμανίας, αν τα δισεκατομμύρια για το Κίεβο και την πολεμική ετοιμότητα μπορούσαν να ρεύσουν ξανά σε πολιτικά κανάλια. Παρεμπιπτόντως, αυτή είναι επίσης μια απάντηση όταν ρωτείται το AfD από πού θα έρθουν τα χρήματα για τις μεταρρυθμίσεις του.

Εδώ μια ακόμη έκθεση για την ρήτρα εχθρικών κρατών: Και είναι πάλι η Αγγλία, που είναι πρωτοπόρος στο να σπρώχνει την Γερμανία σε πόλεμο κατά της Ρωσίας. Είναι το ίδιο μοτίβο που εφάρμοσε το Λονδίνο και πριν από τον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, για να σπρώξει τους δηλωμένους κύριους εχθρούς του σε αμοιβαία εξόντωση. Ήταν το Λονδίνο που ώθησε έντονα τον Στάλιν να επιτεθεί στη Γερμανία μετά την εκστρατεία στην Πολωνία. Η υπόσχεση της Αγγλίας να υπερασπιστεί την Πολωνία κατά της Γερμανίας δεν την τήρησαν. Αντίθετα, χάρισαν την Πολωνία στον Στάλιν. Η τρέχουσα κατάσταση μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο αν γνωρίζει κανείς την αληθινή ιστορία του 20ού Αιώνα μ.Χ. Πάρτε στα χέρια σας το έργο του Peter Haisenko: «England, die Deutschen, die Juden und das 20. Jahrhundert». Για πιο ακριβείς λεπτομέρειες, ανατρέξτε στα έργα του Reinhard Leube στον εκδοτικό οίκο Anderwelt. Παραγγείλετε το αντίτυπό σας «20. Jahrhundert» απευθείας από τον εκδοτικό οίκο εδώ ή αγοράστε το στο βιβλιοπωλείο σας (https://www.triklopodia.gr/%ce%bf-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%b5%ce%bd%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bf%ce%bd-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%81/l).

Τρόμος στους Τούρκους της Γερμανίας για την άνοδο του εθνικού κόμματος: Κινδυνεύουμε από το AfD. Ο Gökay Sofuoglu ζήτησε από όλα τα κόμματα να χρηματοδοτήσουν δομές προστασίας για θύματα ρατσιστικής βίας.

Ο πρόεδρος της τουρκικής κοινότητας στη Γερμανία, Gökay Sofuoglu, υπέβαλε επίσημο αίτημα προς τη γερμανική κυβέρνηση να άρει τον υποχρεωτικό περιορισμό διαμονής για τους αιτούντες άσυλο στη Σαξονία-Άνχαλτ, επικαλούμενος τον κίνδυνο στόχευσής τους από ακροδεξιούς εξτρεμιστές μετά τη συντριπτική νίκη του AfD στις εκλογές της 6ης Σεπτεμβρίου.

Η σαρωτική νίκη του AfD και το αίτημα για άρση του περιορισμού. Το εθνικό κόμμα συγκέντρωσε 43,8% των ψήφων και 39 από τις 83 έδρες στο κοινοβούλιο του Μαγδεμβούργου, μένοντας τρεις έδρες μακριά από την απόλυτη πλειοψηφία.

Ο Τούρκος, μιλώντας στο γερμανικό πρακτορείο dpa, τόνισε ότι οι άνθρωποι με μεταναστευτικό υπόβαθρο «δεν έχουν πλέον χρόνο για θεωρητικές συζητήσεις περί ασφάλειας» και κάλεσε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να άρει την υποχρέωση διαμονής. «Κανείς δεν πρέπει να υποχρεώνεται να παραμένει σε ένα μέρος όπου κινδυνεύει να γίνει στόχος ακροδεξιών εξτρεμιστών. Δεν πρέπει να περιμένουμε να αντιδράσουμε αφού πρώτα θρηνήσουμε νεκρούς», δήλωσε.

Στην Γερμανία, οι αιτούντες άσυλο υποχρεώνονται να παραμένουν στην περιοχή του κέντρου φιλοξενίας όπου τοποθετήθηκαν, ακόμη και μετά την αναγνώρισή τους ως πρόσφυγες, για τριετία, εφόσον λαμβάνουν προνοιακά επιδόματα. Η κατανομή γίνεται βάσει της φόρμουλας του Κένιγκσταϊν, με τη Σαξονία-Άνχαλτ να υποδέχεται το 2,7% των νέων αιτούντων. Η γερμανική κυβέρνηση, ωστόσο, δεν εξετάζει καμία αλλαγή στο πλαίσιο.

Το «τείχος προστασίας» και τα οικονομικά της τουρκικής οργάνωσης. Ο Gökay Sofuoglu ζήτησε από όλα τα κόμματα να χρηματοδοτήσουν δομές προστασίας για θύματα ρατσιστικής βίας και απηύθυνε μήνυμα να μην υπάρξει καμία επαφή ή σύμπραξη με το AfD.

Παράλληλα, σύμφωνα με το μητρώο διαφάνειας της Bundestag, η τουρκική οργάνωση TGD έλαβε το 2025 μ.Χ. περίπου 4,5 εκατομμύρια ευρώ σε κρατικές επιχορηγήσεις από προγράμματα όπως το «Gemeinsam Schaffen», το «Kultur macht stark» και το «Demokratie leben!» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898578/tromos-stous-toyrkous-tis-germanias-gia-tin-anodo-tou-ethnikoy-kommatos-kindyneyoume-apo-to-afd).

Γερμανία: «Βουτιά» 17 λεπτών στα καύσιμα – Έρχεται τεράστιο φορολογικό ψαλίδι από τον Οκτώβριο. Η ενεργειακή φορολογία θα υποχωρήσει κατά περίπου 14 λεπτά ανά λίτρο. Η Γερμανία ετοιμάζει νέα φορολογική ελάφρυνση για τη βενζίνη και το diesel, συνολικού ύψους 2,5 δισ. ευρώ, καθώς η εκτόξευση του κόστους των καυσίμων εντείνει τις πιέσεις που δέχονται νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Το μέτρο θα τεθεί σε ισχύ από την 1^η  Οκτωβρίου και θα παραμείνει ενεργό έως τις 31 Δεκεμβρίου. Η ενεργειακή φορολογία θα υποχωρήσει κατά περίπου 14 λεπτά ανά λίτρο, ενώ σε συνδυασμό με τη μείωση του ΦΠΑ, η συνολική ελάφρυνση θα διαμορφωθεί κοντά στα 17 λεπτά το λίτρο τόσο για τη βενζίνη όσο και για το ντίζελ.

Είναι η δεύτερη φορά μέσα στο 2026 μ.Χ. που το Βερολίνο προχωρά σε αντίστοιχη κίνηση. Προσωρινή μείωση αντίστοιχου ύψους είχε εφαρμοστεί τον Μάιο και τον Ιούνιο, με δημοσιονομικό κόστος περίπου 1,6 δισ. ευρώ. Όπως αναφέρει το γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών, η προηγούμενη περικοπή της ενεργειακής φορολογίας ανερχόταν σε 14,04 λεπτά ανά λίτρο και, συνυπολογίζοντας τον ΦΠΑ, έφτανε περίπου στα 17 λεπτά.

Η απόφαση λαμβάνεται σε ένα ιδιαίτερα πιεστικό πολιτικό περιβάλλον για την κυβέρνηση του Friedrich Merz, στον απόηχο των τελευταίων περιφερειακών εκλογών. Στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, το AfD αναδείχθηκε πρώτη δύναμη με ποσοστό 38,3%, ενώ το CDU περιορίστηκε στο 4,9%, με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να εξασφαλίσει έδρες στο τοπικό κοινοβούλιο. Πρόκειται για τη χαμηλότερη επίδοση που έχει καταγράψει το κόμμα σε περιφερειακές εκλογές στη μεταπολεμική Γερμανία. Αντίστοιχα, στο Βερολίνο το ποσοστό του CDU υποχώρησε στο 19%.

Το κόστος της ενέργειας και οι πιέσεις στο βιοτικό επίπεδο αποτέλεσαν βασικά ζητήματα της προεκλογικής συζήτησης, την ώρα που η άνοδος των διεθνών τιμών του πετρελαίου έχει μεταφερθεί αισθητά στις γερμανικές τιμές λιανικής. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το NDR, στις 24 Σεπτεμβρίου η μέση τιμή της Super διαμορφωνόταν περίπου στα 2,33 ευρώ ανά λίτρο, ενώ το diesel έφτανε τα 2,43 ευρώ.

Εξετάζεται και προσωρινό πλαφόν στα καύσιμα. Η μείωση των φόρων δεν αποτελεί τη μοναδική λύση που βρίσκεται στο τραπέζι του Βερολίνου. Η γερμανική κυβέρνηση έχει γνωστοποιήσει ότι προτίθεται να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τις πετρελαϊκές εταιρείες για τη θέσπιση προσωρινού ανώτατου ορίου στις τιμές των καυσίμων, το οποίο θα μπορούσε να εφαρμοστεί το αργότερο από την 1^η Ιανουαρίου 2027 μ.Χ.

Στα σενάρια που εξετάζονται περιλαμβάνονται αντίστοιχα συστήματα που εφαρμόζονται σε Βέλγιο και Λουξεμβούργο, όπου η μέγιστη τιμή λιανικής καθορίζεται σε συνάρτηση με τις μεταβολές στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου. Ωστόσο, το ακριβές πλαίσιο του γερμανικού μηχανισμού δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί.

Η χρηματοδότηση της νέας φορολογικής ελάφρυνσης θα επιμεριστεί μεταξύ της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των κρατιδίων. Τα τελευταία αναμένεται να επωμιστούν περίπου 1,25 δισ. ευρώ, μέσω της κατανομής των φορολογικών εσόδων από τον ΦΠΑ. Την ίδια στιγμή, στο εσωτερικό του κυβερνητικού συνασπισμού εξακολουθεί να συζητείται το ενδεχόμενο επιβολής έκτακτης φορολογίας στα υπερκέρδη των πετρελαϊκών εταιρειών.

Ο Υπουργός Οικονομικών Lars Klingbeil έχει εκφραστεί υπέρ μιας σχετικής λύσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ η γερμανική κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι θα επιδιώξει να προωθήσει το ζήτημα στους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/901553/germania-voutia-17-lepton-sta-kaysima-erxetai-terastio-forologiko-psalidi-apo-ton-oktovrio).

AfD: «Υπάρχει ένα γερμανικό κόμμα που κινείται σαν... Λέσχη υπέρ των Ουκρανών». «Μιλούν μόνο για νέα δισεκατομμύρια για την Ουκρανία, λες και βρίσκουμε σε πόλεμο με την Ρωσία».... Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (CDU) του Γερμανού καγκελαρίου Friedrich Merz μπορεί να αποκληθεί με ασφάλεια... «Club der Ukraine», όπως τόνισε το ηγετικό στέλεχος της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), Tino Chrupalla, κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε προεκλογική εκδήλωση στις 18 Σεπτεμβρίου.

«Μιλούν μόνο για νέα δισεκατομμύρια [για την Ουκρανία], λες και βρίσκουμε σε πόλεμο με την Ρωσία. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Μεταξύ άλλων, αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί με αυτό το κόμμα — το CDU. Αυτό που πραγματικά σημαίνει το CDU είναι — ένα κλαμπ για την Ουκρανία», δήλωσε ο ίδιος.

Ο πολιτικός υπογράμμισε ότι η Γερμανία δεν βρίσκεται σε πόλεμο με τη Ρωσία και δεν πρέπει να επιτρέψει να ξεσπάσει μια στρατιωτική σύγκρουση. Ο Chrupalla σημείωσε επίσης ότι το Βερολίνο έχει ήδη μεταφέρει πάνω από 100 δισεκατομμύρια ευρώ στο Κίεβο.

Ο Merz είχε δηλώσει προηγουμένως ότι οι επόμενες εβδομάδες ή μήνες θα είναι καθοριστικοί στη αντιπαράθεση με την Ρωσία. Υποσχέθηκε να κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να υποστηρίξει το Κίεβο και να «πείσει τους ανθρώπους ότι αυτό είναι προς το συμφέρον μας» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/900294/afd-yparxei-ena-germaniko-komma-pou-kineitai-san-lesxi-yper-ton-oukranonio).

Απίστευτο, διαλύουν την Γερμανία – Ο Pistorius αρπάζει το απόρρητο σχέδιο OPLAN από την Σαξονία λόγω AfD, τρέμει διαρροή στην Ρωσία. Το Βερολίνο φοβάται ότι το AfD, που είναι υπέρ του διαλόγου με την Ρωσία και που θέλει να σταματήσει η βοήθεια προς την Ουκρανία, θα μπορούσε να διαβιβάσει το σχέδιο στην Μόσχα και με αυτόν τον τρόπο να αυξήσει ακόμη περισσότερο τους κινδύνους για την ασφάλεια της Γερμανίας.

Η σαρωτική νίκη του AfD («Εναλλακτική για την Γερμανία») στις πρόσφατες εκλογές στο κρατίδιο Σαξονία – Anhalt έχει προκαλέσει πραγματικό πανικό στο Βερολίνο και στην κυβέρνηση του καγκελάριου Friedrich Merz.

Πως αλλιώς θα μπορούσε να ερμηνευτεί το σχέδιο του Γερμανού Υπουργού Άμυνας, Boris Pistorius, ο οποίος θέλει να αρπάξει το άκρως απόρρητο σχέδιο OPLAN - που προβλέπει το πώς θα αμυνθεί η Γερμανία και το ΝΑΤΟ σε περίπτωση επίθεσης, προφανώς από την Ρωσία – από το κρατίδιο της Σαξονίας – Anhalt, αν αναλάβει την κυβέρνηση το AfD. Πρόκειται για μια κίνηση που πέρα από πανικό, μαρτυρά τον βαθύ πολιτικό διχασμό που επικρατεί στην Γερμανία.

Διότι η απίστευη κίνηση που σχεδιάζει ο Pistorius και που επί της ουσίας προβλέπει να αφήσει επί της ουσίας απροστάτευτο – σε περίπτωση πολέμου – ένα κρατίδιο που βρίσκεται μάλιστα στην καρδιά της Γερμανίας, γίνεται υπό τον φόβο της διαρροής του σχεδίου στην Ρωσία από το AfD, το οποίο είναι σταθερά αντίθετο τόσο στην συνέχεια της βοήθειας προς την Ουκρανία όσο και στην επιβολή κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Το σχέδιο του Pistorius επιβεβαιώνει ότι η Γερμανία … «σπάει» και πάλι στα δύο και ότι το Βερολίνο πράγματι αντιμετωπίζει την χώρα ως… δυτική και ανατολική Γερμανία…

Σχέδιο σοκ. Σύμφωνα με τον γερμανικό όμιλο μέσων ενημέρωσης RedaktionsNetzwerk Deutschland (RND), ο Υπουργός Άμυνας Boris Pistorius εξετάζει το ενδεχόμενο να πάρει πίσω από την Κρατική Καγκελαρία της Σαξονίας-Άνχαλτ το άκρως απόρρητο Επιχειρησιακό Σχέδιο για τη Γερμανία (OPLAN Deutschland), προκειμένου να μην πέσει στα χέρια της AfD σε περίπτωση που το κόμμα αναλάβει την κυβέρνηση του κρατιδίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες του RedaktionsNetzwerk Deutschland (RND), ο πολιτικός του SPD διατύπωσε αυτή τη σκέψη την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου, ενώπιον στελεχών των κοινοβουλευτικών ομάδων του κυβερνητικού συνασπισμού που είναι αρμόδια για θέματα αμυντικής πολιτικής.

Ο φόβος. Πίσω από αυτή την πρόθεση βρίσκεται ο φόβος ότι η AfD, που είναι υπέρ του διαλόγου με τη Ρωσία και που θέλει να σταματήσει η βοήθεια προς την Ουκρανία, θα μπορούσε να διαβιβάσει το σχέδιο στη Μόσχα και με αυτόν τον τρόπο να αυξήσει ακόμη περισσότερο τους κινδύνους για την ασφάλεια της Γερμανίας.

Όπως αναφέρεται, το OPLAN Deutschland, το οποίο αριθμεί περισσότερες από 1.000 σελίδες και περιλαμβάνει τις βασικές προβλέψεις για την εθνική και τη συμμαχική άμυνα σε περίπτωση κρίσης ή πολέμου, βρίσκεται στις Κρατικές Καγκελαρίες των ομόσπονδων κρατιδίων, ενώ οι δήμοι και οι τοπικές αρχές διαθέτουν μόνο μια περιορισμένη εκδοχή του.

 «Υποθετικά ερωτήματα». Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Άμυνας δεν θέλησε να σχολιάσει το ενδεχόμενο περιορισμού των πληροφοριών που θα παρέχονταν σε μια κυβέρνηση της Σαξονίας-Anhalt υπό την AfD.

Πρόκειται για «υποθετικά ερωτήματα», δήλωσε στο RND, προσθέτοντας ωστόσο: «Επιτρέψτε μου συμπληρωματικά να επισημάνω σε γενικό επίπεδο ότι ειδικά το λεγόμενο OPLAN Deutschland έχει χαρακτηριστεί απόρρητο και, ως εκ τούτου, η διαχείρισή του γίνεται κατά κανόνα με αντίστοιχα αυστηρούς περιορισμούς».

Ο Boris Pistorius θεωρείται ένας από τους πλέον «ορκισμένους» αντιπάλους της AfD και τάσσεται υπέρ της έναρξης διαδικασίας απαγόρευσης, τουλάχιστον κατά ορισμένων ιδιαίτερα ριζοσπαστικών περιφερειακών οργανώσεων του κόμματος.

Ήδη σήμερα, το υπουργείο του είναι εξαιρετικά φειδωλό στην διαβίβαση πληροφοριών. Αυτό προκαλεί κατά καιρούς δυσαρέσκεια ακόμη και στην κοινοβουλευτική ομάδα του SPD στην Bundestag, η οποία επίσης επηρεάζεται από αυτή την πολιτική.

Αντιδράσεις. Ο επικεφαλής της Κρατικής Καγκελαρίας στο Μαγδεμβούργο, Rainer Robra (CDU), απορρίπτει τις σκέψεις για περιορισμό της ροής πληροφοριών. «Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει η συνταγματικά επιβεβλημένη συνεργασία μεταξύ των ομόσπονδων κρατιδίων, εάν το κρατίδιο της Σαξονίας-Anhalt αποκλειστεί από πληροφορίες που αφορούν την εσωτερική πολιτική ή την αμυντική πολιτική», δήλωσε στο RND.

«Σε περίπτωση άμυνας, άλλωστε, πρέπει να συμμετέχει και το Bundesrat και εκεί η συμμετοχή της Σαξονίας-Anhalt παραμένει σε κάθε περίπτωση πλήρης και δεν μπορεί να περιοριστεί», πρόσθεσε ο Rainer Robra. Επισήμανε επίσης ότι η Σαξονία-Anhalt βρίσκεται γεωγραφικά στο κέντρο της Γερμανίας και ότι, μόνο και μόνο για αυτόν τον λόγο, δεν μπορεί να αποκλειστεί τόσο εύκολα.

Προειδοποίηση από το Μαγδεμβούργο. Ο πολιτικός του CDU προειδοποίησε γενικότερα: «Με ολοένα μεγαλύτερο αποκλεισμό και ολοένα λιγότερο ταπεινό σεβασμό απέναντι στην απόφαση των ψηφοφόρων, η Γερμανία δεν μπορεί να βγει από την κρίση. Αυτό θα έσπρωχνε ακόμη περισσότερους ανθρώπους στην αγκαλιά της AfD».

Σύμφωνα με πληροφορίες του RND, η κυβέρνηση του κρατιδίου διαθέτει το OPLAN Deutschland τόσο σε έντυπη μορφή, ως φάκελο, όσο και σε ψηφιακή μορφή ως αρχείο. Ωστόσο, σε επιχειρησιακό επίπεδο, αρμόδιο για το σχέδιο είναι το υπουργείο Εσωτερικών του κρατιδίου.

Σκέψεις για αποκλεισμό. Πέρα από την AfD, και το BSW, το οποίο θα μπορούσε να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην εκλογή πρωθυπουργού του κρατιδίου, θεωρείται επίσης φιλικά διακείμενο προς τη Ρωσία.

Σκέψεις για τον αποκλεισμό της Σαξονίας-Anhalt από πληροφορίες σχετικές με την ασφάλεια, σε περίπτωση που η AfD αναλάβει την κυβέρνηση του κρατιδίου, υπάρχουν επίσης στα υπουργεία Εσωτερικών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των ομόσπονδων κρατιδίων, καθώς και στις υπηρεσίες Προστασίας του Συντάγματος. Σχετικές συζητήσεις βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη.

Προετοιμασία. Ο Πρόεδρος της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος της Θουριγγίας, Stephan Kramer, δήλωσε στο RND: «Σε περίπτωση που προκύψουν συγκεκριμένες αμφιβολίες σχετικά με την προστασία των απορρήτων από μια πολιτική ηγεσία, το δίκτυο των υπηρεσιών Προστασίας του Συντάγματος θα πρέπει να είναι προετοιμασμένο».

Ως πιθανά μέτρα για την διαχείριση μιας τέτοιας κυβέρνησης κρατιδίου, ανέφερε τη θέσπιση διαβαθμισμένων δικαιωμάτων πρόσβασης στις πληροφορίες, τον ενδεχόμενο περιορισμό στη διαβίβαση ιδιαίτερα ευαίσθητων πληροφοριών και την δυνατότητα να αναλάβει εγκαίρως κάποια άλλη υπηρεσία τη διαχείριση συγκεκριμένων πηγών πληροφοριών.

Τι είναι το OPLAN. Το OPLAN DEU (Operationsplan Deutschland) είναι πολύ πιο ευρύ από ένα κλασικό «πολεμικό σχέδιο». Πρόκειται ουσιαστικά για το σχέδιο με το οποίο η Γερμανία προετοιμάζεται να λειτουργήσει ως κεντρικός στρατιωτικός και εφοδιαστικός κόμβος του ΝΑΤΟ σε περίπτωση μεγάλης κρίσης ή ενεργοποίησης της συλλογικής άμυνας. Το ίδιο το πλήρες έγγραφο είναι χαρακτηρισμένο GEHEIM («Απόρρητο»), έχει περίπου 1.400 σελίδες και δεν είναι διαθέσιμο στο κοινό.

Η πρώτη έκδοση κατατέθηκε την άνοιξη του 2024 μ.Χ. και, σύμφωνα με την Bundeswehr, πρόκειται για «ζωντανό έγγραφο» που αναθεωρείται συνεχώς. Η επίσημη σελίδα της Bundeswehr αναφέρει ως τελευταία δημοσιοποιημένη ενημέρωση την άνοιξη του 2025 μ.Χ., ενώ υπήρχαν σχεδιασμοί για νέα εκδοχή μέσα στο 2026 μ.Χ.

Μετακίνηση 800.000 στρατιωτών. Το εντυπωσιακότερο στοιχείο είναι η κλίμακα. Σε ενδεχόμενο κρίσης του ΝΑΤΟ, η Γερμανία πρέπει να μπορεί να υποστηρίξει τη μετακίνηση έως 800.000 στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων και περίπου 200.000 στρατιωτικών οχημάτων μέσα σε έξι μήνες.

Αυτό σημαίνει μεταφορά μέσω γερμανικών αυτοκινητοδρόμων, σιδηροδρόμων, λιμανιών και αεροδρομίων, αλλά και ανεφοδιασμό, συντήρηση, στέγαση, σίτιση, ιατρική περίθαλψη, φύλαξη και διαχείριση στρατιωτικών κομβόι. Με απλά λόγια, σε μια μεγάλη σύγκρουση στην Ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, η Γερμανία δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως χώρα που θα διαθέσει δικές της στρατιωτικές δυνάμεις.

Αντιμετωπίζεται ως η «Drehscheibe Deutschland» — ο κόμβος μέσω του οποίου θα περάσει μεγάλο μέρος των αμερικανικών και ευρωπαϊκών ενισχύσεων προς την Ανατολική Ευρώπη. Αυτό εξηγεί γιατί ο σχεδιασμός δίνει τόσο μεγάλη έμφαση σε οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο, λιμάνια, αεροδρόμια, χώρους συγκέντρωσης στρατευμάτων, καύσιμα, αποθήκες και νοσοκομεία.

Στενή συνεργασία. Το OPLAN προβλέπει επίσης στενή συνεργασία στρατού, ομοσπονδιακής κυβέρνησης, των 16 ομόσπονδων κρατιδίων, δήμων, υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης και ιδιωτικών επιχειρήσεων.

Η Bundeswehr έχει ήδη συμφωνίες ή πλαίσια συνεργασίας με εταιρείες και φορείς όπως η Deutsche Bahn και η Autobahn GmbH, ακριβώς επειδή οι στρατιωτικές δυνατότητες από μόνες τους δεν επαρκούν για μία κινητοποίηση αυτού του μεγέθους.

Οι κρίσιμες υποδομές. Ένα δεύτερο ιδιαίτερα σημαντικό σκέλος είναι η προστασία των υποδομών που θεωρούνται κρίσιμες για την άμυνα. Δεν πρόκειται για κάθε κρίσιμη υποδομή της χώρας· η Bundeswehr κάνει σαφή διάκριση.

Το OPLAN αφορά κυρίως εγκαταστάσεις και δίκτυα που είναι αναγκαία για την εκτέλεση στρατιωτικών αποστολών και την εθνική ή συμμαχική άμυνα. Η γενικότερη πολιτική προστασία του πληθυσμού και η εξασφάλιση βασικών αγαθών παραμένουν κατά κύριο λόγο αρμοδιότητα του υπουργείου Εσωτερικών και των πολιτικών αρχών.

Σενάριο υβριδικού πολέμου. Υπάρχει επίσης μία σημαντική διάσταση υβριδικού πολέμου.. Το νέο γερμανικό επιχειρησιακό σύστημα σχεδιάζεται να λειτουργεί όχι μόνο όταν έχει ήδη αρχίσει συμβατικός πόλεμος, αλλά και σε χαμηλότερα επίπεδα κλιμάκωσης:

Κυβερνοεπιθέσεις, κατασκοπεία, δολιοφθορές, επιθέσεις σε υποδομές, επιχειρήσεις επιρροής και άλλες υβριδικές απειλές. Το Bundeswehr Joint Force Command δηλώνει ότι πρέπει να μπορεί να διοικεί δυνάμεις «σε όλα τα σενάρια και όλα τα επίπεδα κλιμάκωσης».

Μοντέλο 5 φάσεων. Το Politico είχε γράψει τον Δεκέμβριο του 2025 μ.Χ. ότι το OPLAN περιγράφει ένα μοντέλο κλιμάκωσης πέντε φάσεων - από τον έγκαιρο εντοπισμό απειλών και την αποτροπή έως την εθνική άμυνα, τη συλλογική άμυνα του ΝΑΤΟ και την αποκατάσταση μετά την λήξη της σύγκρουσης. Οι ακριβείς επιχειρησιακές διαδικασίες κάθε φάσης δεν είναι δημόσιες. Εκτιμάται ότι η Γερμανία θεωρεί ότι σήμερα βρίσκεται ακόμη στην πρώτη φάση αυτού του μοντέλου.

Ιστορική εκλογική νίκη. Πράγματι, η ιστορική  νίκη του AfD - της «Εναλλακτικής για την Γερμανία» - στο κρατίδιο της Σαξονίας - Anhalt στις εκλογές της 6ης Σεπτεμβρίου αλλάζει ραγδαία τις πολιτικές ισορροπίες στη Γερμανία.

Πολιτικές ισορροπίες δεκαετιών που ενδεχομένως να ανατραπούν πλήρως και να προκαλέσουν ραγδαίες εξελίξεις στην κυβέρνηση του καγκελάριου Friedrich Merz, εφόσον το ΑfD ολοκληρώσει τον πολιτικό του θρίαμβο στις εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τις 20 Σεπτεμβρίου για την Βουλή των Αντιπροσώπων του Βερολίνου και για το Landtag – το κοινοβούλιο - του ομόσπονδου κρατιδίου Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Η Γερμανία έχει ξυπνήσει σε ένα πολιτικό τοπίο που ελάχιστοι θα μπορούσαν να φανταστούν πριν λίγα χρόνια... Αναλυτές μιλούν για ρεβάνς των «Ossies», των Γερμανών πολιτών που προέρχονται από τις περιοχές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, απέναντι στις γερμανικές ελίτ…, για οργή για την οικονομία, το μεταναστευτικό και την Ουκρανία... Πράγματι, οι γεωπολιτικές συνέπειες είναι πολύ ευρύτερες.

Όπως επισημαίνουν, η νίκη του AfD και η είσοδος στο κοινοβούλιο της Σαξωνίας - Anhalt του κόμματος BSW «Συμμαχία Sahra Wagenknecht» που στρέφεται κατά της συνέχισης της βοήθειας στην Ουκρανία και υπέρ της άρσης των κυρώσεων της ΕΕ κατά της Ρωσίας είναι μια ακόμα πολιτική νίκη για τον Ρώσο Πρόεδρο, Vladimir Putin, ο οποίος βλέπει πως αρχίζει να διαμορφώνεται ένα μεγάλο ρήγμα στη Δύση όσον αφορά την στήριξη της προς την Ουκρανία…αλλά και ένα νέο Τείχος που περίπου 3 δεκαετίες μετά... εμφανίζεται ξανά επικίνδυνα ζωντανό... Και όπως τότε, οι συνέπειες δεν περιορίζονται μόνο εντός των συνόρων της Γερμανίας.

Chrupalla (AfD): Θέλουμε ξανά καλές σχέσεις με την Ρωσία. Ενδεικτική των όσων έρχονται είναι άλλωστε η δήλωση του Tino Chrupalla, συμπροέδρου του AfD, ο οποίος είπε ότι «θέλουμε να έχουμε ξανά καλές σχέσεις με τη Ρωσία» και ότι το τοπικό κοινοβούλιο του ομόσπονδου κρατιδίου της Σαξονίας - Anhalt, θα απαιτήσει από το Βερολίνο την αποκατάσταση των σχέσεων με την Ρωσία.

Ο Chrupalla υπογράμμισε ότι η γερμανική ηγεσία πρέπει να εγκαταλείψει την προηγούμενη πολιτική κυρώσεων απέναντι στην Μόσχα. Σύμφωνα με τον ίδιο, για τον σκοπό αυτό η AfD σκοπεύει να ασκήσει πίεση στο Βερολίνο μέσω του Bundesrat, του οργάνου εκπροσώπησης των ομόσπονδων κρατιδίων της Γερμανίας.

Ποσοστό – ρεκόρ. Βάσει των επίσημων αποτελεσμάτων των εκλογών στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξωνίας - Anhalt , η «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD) σημείωσε σαρωτική νίκη. Το κόμμα συγκέντρωσε ποσοστό-ρεκόρ για το ίδιο, 43,8% των ψήφων, εξασφαλίζοντας 39 έδρες στο τοπικό κοινοβούλιο (Landtag). Συνολικά, το κοινοβούλιο διαθέτει 83 έδρες. Αυτό σημαίνει ότι, για να αποκτήσει πλειοψηφία και να σχηματίσει κυβέρνηση, η AfD χρειάζεται ακόμη τρεις ψήφους.

Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU), η οποία μέχρι σήμερα ηγούνταν της κυβέρνησης του κρατιδίου, έλαβε μόλις 17,2% και έχασε 25 βουλευτικές έδρες. Ο εν ενεργεία πρωθυπουργός Sven Schulze ηττήθηκε από τον υποψήφιο της AfD ακόμη και στην δική του εκλογική περιφέρεια στο Μαγδεμβούργο.

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD), οι «Πράσινοι» και το Κόμμα της Αριστεράς έλαβαν περίπου 9% των ψήφων το καθένα. Στο Landtag εισήλθε επίσης η BSW, η «Συμμαχία Sahra Wagenknecht» με 5,3% και πέντε έδρες. Οι ψήφοι της ενδέχεται να αποδειχθούν καθοριστικές για τον σχηματισμό πλειοψηφίας.

Ρυθμιστής το BSW. Χωρίς την AfD, ο σχηματισμός κυβέρνησης θα είναι εξαιρετικά δύσκολος. Η CDU, το SPD και οι «Πράσινοι» διαθέτουν μαζί 31 έδρες, ενώ ακόμη και με την στήριξη και των οκτώ βουλευτών του Κόμματος της Αριστεράς φτάνουν μόλις τις 39. Υπολείπεται δηλαδή και αυτή η συμμαχία 3 ψήφους από τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Ως εκ τούτου, ο συσχετισμός δυνάμεων καθιστά ουσιαστικά τη «Συμμαχία Sahra Wagenknecht» έναν από τους βασικούς παράγοντες στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβερνητικού συνασπισμού. Η «Συμμαχία Sahra Wagenknecht» είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο σχηματισμού συνασπισμού με την AfD. Μαζί διαθέτουν πλειοψηφία, με 44 από τις 83 έδρες.

Υπενθυμίζεται ότι τόσο η AfD όσο και η «Συμμαχία Sahra Wagenknecht» τάσσονται σταθερά κατά της στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία και υπέρ της χαλάρωσης ή της άρσης των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, καθώς και υπέρ της όσο το δυνατόν ταχύτερης έναρξης διαπραγματεύσεων με τη Μόσχα. Αναμφίβολα πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη που συμπίπτει και με τις τελευταίες πρωτοβουλίες του Προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump

BSW: «Δεν συμμετέχουμε στο Τείχος Δημοκρατίας». Ο Thomas Schulze, επικεφαλής υποψήφιος της Συμμαχίας Sahra Wagenknecht (BSW) στη Σαξωνία-Άnhalt, ανακοίνωσε ότι η νέα κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του θα απέχει από τον τρίτο γύρο της ψηφοφορίας για την ανάδειξη πρωθυπουργού του κρατιδίου.

«Δεν θα συμμετάσχουμε σε έναν συνασπισμό-Τείχος Δημοκρατίας», δήλωσε ο Schulze στον ραδιοφωνικό σταθμό Deutschlandfunk. Στον τρίτο γύρο της ψηφοφορίας στο κοινοβούλιο του κρατιδίου, η απλή πλειοψηφία αρκεί για την εκλογή νέου πρωθυπουργού.

Αυτό σημαίνει ότι η AfD θα μπορούσε, για παράδειγμα, να εξασφαλίσει την εκλογή του επικεφαλής υποψηφίου της, Ulrich Siegmund. Ωστόσο, ο Schulze δήλωσε ότι παραμένει άγνωστο εάν ο Siegmund θα διεκδικήσει τελικά τη θέση. Ο ίδιος εκτίμησε ότι η AfD, ως νικήτρια των εκλογών, θα απευθυνθεί στα υπόλοιπα κόμματα.

Παράλληλα, επανέλαβε ότι η BSW σκοπεύει να προτείνει έναν μη κομματικό υποψήφιο για το αξίωμα του πρωθυπουργού. Όπως είπε, πρόκειται για πρόσωπο από την Σαξονία-Anhalt, το οποίο θα προταθεί «σύντομα».

Τεράστια πολιτική έκπληξη σε 10 χρόνια. Μόλις πριν από 13 χρόνια, το κόμμα αυτό έμοιαζε με μια συγκέντρωση εκκεντρικών πολιτικών, τους οποίους κανείς δεν έπαιρνε στα σοβαρά. Ακόμη και ο Τύπος τούς χλεύαζε μάλλον άτονα, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το 2013 μ.Χ., στις πρώτες του εκλογές για την Bundestag, η AfD δεν κατάφερε καν να ξεπεράσει το όριο του 5%. Ωστόσο, ήδη το 2025 μ.Χ. είχε γίνει το δεύτερο δημοφιλέστερο κόμμα της χώρας.

Φέτος, η «Εναλλακτική» διεκδικεί να γίνει το δημοφιλέστερο κόμμα της Γερμανίας, ανατρέποντας όλους τους πολιτικούς συσχετισμούς, τις ίντριγκες, ακόμη και το περιβόητο «τείχος προστασίας» — το μποϊκοτάζ που της επιβάλλουν όλα τα υπόλοιπα κόμματα. Σε μερικές εβδομάδες θα διεξαχθούν εκλογές στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και η νίκη της AfD εκεί θεωρείται ήδη δεδομένη.

Η λεηλασία από τις ελίτ. Αμέσως μετά την επανένωση της Γερμανίας, οι ελίτ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ουσιαστικά λεηλάτησαν οικονομικά την ΛΔΓ. Ολόκληρη η βιομηχανική παραγωγή των ανατολικών κρατιδίων πωλήθηκε για μόλις 34 δισ. ευρώ.

Το 85% των επιχειρήσεων της χώρας πέρασε υπό τον έλεγχο πολιτών της Δυτικής Γερμανίας, ενώ και οι μοχλοί της πολιτικής εξουσίας περιήλθαν σε ανθρώπους προερχόμενους από την Δύση. Την μαζική ανεργία και τη φτώχεια ακολούθησε δημογραφική καταστροφή. Εκατομμύρια πρώην πολίτες της ΛΔΓ, κυρίως νέοι, μετακινήθηκαν προς την Δυτική Γερμανία.

Ακόμη και σήμερα, το μέσο νοικοκυριό στα Ανατολικά κρατίδια διαθέτει ακριβώς την μισή περιουσία από ένα αντίστοιχο νοικοκυριό στην Δύση.  Επιπλέον, στα Ανατολικά υπάρχει έντονη απόρριψη της αριστερής κοινωνικής ατζέντας.

Παρατεταμένη κυβερνητική κρίση. Στο μεταξύ, οι εκπρόσωποι της AfD στην Σαξωνία-Άnhalt βρίσκονται σε αρκετά ευνοϊκή θέση. Δεν θα μπορέσουν να σχηματίσουν μονοκομματική κυβέρνηση, ωστόσο και οι αντίπαλοί τους θα δυσκολευτούν πολύ να ενωθούν.

Η Αριστερά, από την οποία εξαρτάται η τύχη ενός τέτοιου συνασπισμού, απαιτεί εκ των προτέρων παραχωρήσεις από την CDU, ενώ στο εσωτερικό της CDU δεν είναι όλοι διατεθειμένοι να τις αποδεχθούν. Έτσι, η Σαξωνία-Άnhalt φαίνεται να οδεύει προς μια παρατεταμένη κυβερνητική κρίση.

Παραμένοντας στην άνετη θέση της αντιπολίτευσης, η AfD θα μπορεί να ασκεί διαρκή κριτική στην κυβέρνηση, να κερδίζει ολοένα περισσότερους ψηφοφόρους και ταυτόχρονα να μην αναλαμβάνει ευθύνη για τις αποφάσεις που λαμβάνονται.

Η τολμηρή εξέλιξη και το νέο... Τείχος. Υπάρχει όμως και το ενδεχόμενο μιας πιο τολμηρής εξέλιξης: να καταρρεύσει το περιβόητο «τείχος προστασίας» και η AfD να βγει από την πολιτική απομόνωση, σχηματίζοντας συνασπισμό με κάποιο άλλο κόμμα.

Η αλλαγή καγκελαρίου στην Γερμανία παρουσιάζεται ως πολύ πιθανή. Ωστόσο, πολύ μεγαλύτερη απειλή για τη σταθερότητα αποτελεί το χάσμα που διευρύνεται ανάμεσα στην Ανατολική και την Δυτική Γερμανία. Η σημερινή επιτυχία της AfD θεωρείται απόδειξη αυτού του χάσματος.

Οικονομία, ιδεολογία, μεταναστευτική κρίση, στρατιωτικοποίηση, υποστήριξη προς την Ουκρανία — σχεδόν σε όλα τα ζητήματα, οι «Ossis» και οι «Wessis» παρουσιάζονται να έχουν διαφορετικές απόψεις.

Αντιπάθεια για Merz. Το μόνο που τους ενώνει είναι η αντιπάθεια προς τον σημερινό καγκελάριο, αλλά αυτό δεν αναμένεται να διαρκέσει πολύ. Στις πολιτικές της απόψεις, η Γερμανία διασπάται ξανά πάνω στην ίδια γραμμή κατά μήκος της οποίας κάποτε η Μόσχα της επέτρεψε να επανενωθεί  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898505/apistefto-dialyoun-ti-germania-o-pistorius-arpazei-to-aporrito-oplan-apo-ti-saksonia-logo-afd-tremei-diarroi-sti-rosia).

Τρομερό – Το AfD καταδικάζει την κατοχή της Κύπρου και ζητά ένωση με Ελλάδα - Οργή στην Τουρκία για τους πατριώτες της Γερμανίας. Ο ευρωβουλευτής του ΕΛΑΜ Γεάδη Γεάδη, σε συντονισμό με τον Πρόεδρο του κόμματος Χρίστο Χριστού, απέστειλε επιστολή προς την ηγεσία του AfD ζητώντας αποστασιοποίηση από τις ενέργειες του Krah.

Το γερμανικό κόμμα AfD ξεκαθάρισε την θέση του στο Κυπριακό, καταδικάζοντας την τουρκική κατοχή και αποστασιοποιημένο πλήρως από την πρόσφατη επίσκεψη του βουλευτή του Maximilian Krah στα κατεχόμενα, έπειτα από συντονισμένες παρεμβάσεις του ΕΛΑΜ και της Ελληνικής Λύσης στο Ευρωπαϊκό Κοινό.

Η παρέμβαση των δύο ευρωβουλευτών του ECR. Ο ευρωβουλευτής του ΕΛΑΜ Γεάδη Γεάδη, σε συντονισμό με το πρόεδρο του κόμματος Χρίστο Χριστού, απέστειλε επιστολή προς την ηγεσία του AfD ζητώντας αποστασιοποίηση από τις ενέργειες του Krah.

Την ίδια στιγμή, ο ευρωβουλευτής της Ελληνικής Λύσης, Εμμανουήλ Φράγκος, κινήθηκε παράλληλα με τη δική του επιστολή, ασκώντας πίεση στο γερμανικό κόμμα. Ο συντονισμός των δύο Ελλήνων ευρωβουλευτών της πολιτικής ομάδας ECR απέφερε καρπούς, με το AfD να υποχωρήσει και να δεσμευτεί γραπτώς.

Η γραπτή απάντηση του AfD. Μετά από συνάντηση στις 2 Σεπτεμβρίου με τον επικεφαλής της αντιπροσωπείας του AfD στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, René Aust, και την ευρωβουλευτή Christine Anderson, η ηγεσία του κόμματος παρέδωσε γραπτή απάντηση στην οποία αναφέρει ότι «καταδικάζει και απορρίπτει» την παράνομη κατοχή μέρους της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία, δηλώνοντας παράλληλα σεβασμό στην κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

Ατομική πρωτοβουλία του Krah. Στην επιστολή, την οποία υπογράφει ο René Aust και ο Markus Frohnmaier, αναπληρωτής επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του AfD, διευκρινίζεται ότι η επίσκεψη του Krah αποτέλεσε ατομική πρωτοβουλία και είχε αγοράσει ρητά από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος στην Bundestag. Η ενέργεια, τονίζεται, δεν εκφράζει την θέση του κόμματος ή της αντιπροσωπείας του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Τρίτη θετική εξέλιξη για το ΕΛΑΜ. Το ΕΛΑΜ σημειώνει ότι πρόκειται για την τρίτη, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, υπόθεση που αφορά τα κατεχόμενα και στην οποία υπήρξε θετική εξέλιξη έπειτα από τις δικές του παρεμβάσεις, αναφερόμενη στην διοργάνωση EXIT στο κατεχόμενο Κάστρο της Κερύνειας και στο προπονητικό καμπ της Μπαρτσελόνας στα κατεχόμενα.

«Η θέση μας παραμένει σαφής. Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε το ΠΟΤΕ στο ψευδοκράτο να εργαλειοποιεί πολιτικές, αθλητικές ή πολιτιστικές ενέργειες, για να νομιμοποιήσει την κατοχή και την παρανομία», καταλήγει η ανακοίνωση του ΕΛΑΜ (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898137/tromero-to-afd-katadikazei-tin-katoxi-tis-kyprou-kai-zita-enosi-me-ellada-orgi-stin-tourkia-gia-tous-patriotes-tis-germaniasa).

Το AfD θέλει κοινό φόρουμ Ρωσίας, ΗΠΑ και Γερμανίας, υπάρχουν επαφές με τον Kirill Dmitriev… στόχος το ρωσικό φυσικό αέριο. Η ουσία αυτών των επαφών είναι να συζητηθεί η δυνατότητα διεξαγωγής ενός επιχειρηματικού φόρουμ με την συμμετοχή της Γερμανίας, της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το Πατριωτικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) διατηρεί επαφή με τον Kirill Dmitriev, ειδικό εκπρόσωπο του Ρώσου Προέδρου Putin για επενδύσεις και οικονομική συνεργασία με ξένες χώρες, τόνισε ο αντιπρόεδρος της ομάδας του AfD στην Γερμανική Βουλή.

Η ουσία αυτών των επαφών είναι να συζητηθεί η δυνατότητα διεξαγωγής ενός επιχειρηματικού φόρουμ με την συμμετοχή της Γερμανίας, της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Η προτεινόμενη εκδήλωση θα μπορούσε να αφιερωθεί στην ανάπτυξη οικονομικών δεσμών μεταξύ των τριών χωρών. Περισσότερες λεπτομέρειες για το πιθανό φόρουμ δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί. Το φόρουμ σχεδιάζει επίσης να θέσει το ζήτημα του Nord Stream.

Είχε αναφερθεί προηγουμένως ότι ο Kirill Dmitriev, επικεφαλής του Ρωσικού Ταμείου Άμεσων Επενδύσεων (RDIF), και οι Tino Chrupalla και Alice Weidel, συμπρόεδροι του γερμανικού κόμματος Alternative for Germany, προετοιμάζουν μια συνάντηση το 2027 μ.Χ. Τα μέρη θα συζητήσουν την επανέναρξη των προμηθειών ρωσικού φυσικού αερίου στην Γερμανία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/901866/to-afd-thelei-koino-foroum-rosias-ipa-kai-germanias-yparxoun-epafes-me-ton-kirill-dmitriev-stoxos-to-rosiko-fysiko-aerio).

Τέλος η BioNTech των εμβολιων! Μετά το φιάσκο με τον COVID-19Σε αναδιάρθρωση της παραγωγικής της δραστηριότητας στην Γερμανία προχωρά η BioNTech, με το σχέδιο εγκατάλειψης να αφορά τρεις εγκαταστάσεις και έως περίπου 1.800 θέσεις εργασίας, οι οποίες επακόλουθα θα μειωθούν, μετά το φιάσκο των εμβολίων για τον Covid-19.

Η εταιρεία είχε ήδη ανακοινώσει ότι εξετάζει την έξοδο από τις μονάδες, καθώς εκτιμά ότι τα επόμενα χρόνια θα υπάρχει πλεονάζουσα παραγωγική δυναμικότητα σε άλλες χώρες. H φαρμακευτική που σημάδεψε την πανδημία, όσο η Pfizer και η AstraZeneca, ανήκει στους τουρκικής καταγωγής, Ugur Sahin και Özlem Türeci.

Το 2008 μ.Χ., ο Ugur Sahin και η σύζυγός του Özlem Türeci συνεργάστηκαν με την Pfizer, για την ανάπτυξη του εμβολίου mRNA κατά του Covid-19 που ευθύνεται για θανάτους εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Μόνο στην Γερμανία υπολογίζεται ότι χάθηκαν 20.000-40.000 άνθρωποι από τις παρενέργειες του εμβολίου.

Το κλείσιμο στην Γερμανία, αφορά στις εγκαταστάσεις στο Τίμπινγκεν, το Μάρμπουργκ και το Ίνταρ-Όμπερσταϊν. Η BioNTech είχε αναζητήσει αγοραστές, χωρίς μέχρι στιγμής να προκύψει συμφωνία, ενώ η διαδικασία διερεύνησης πιθανής πώλησης συνεχίζεται.

Η απόφαση συνδέεται με την μείωση της ζήτησης για τα εμβόλια κατά της Covid-19, την έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών και την στροφή της εταιρείας στην ανάπτυξη νέων θεραπειών, κυρίως στον τομέα της ογκολογίας.

Η BioNTech αναφέρει ότι η ενοποίηση του παραγωγικού δικτύου αποσκοπεί στην μείωση του κόστους και στην καλύτερη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων. Παράλληλα, ο Ugur Sahin και η σύζυγός του Özlem Türeci αναμένεται να αποχωρήσουν από την διοίκηση έως το τέλος του 2026 μ.Χ.-( https://www.pronews.gr/kosmos/eyropaiki-enosi/telos-i-biontech-ton-emvolion-apo-tin-germania/).

Σοκ στο Βερολίνο: Η Ρωσία εξετάζει ακύρωση της ενοποίησης του 1.990 μ.Χ.– Έρχεται διάλυση Γερμανίας και ίδρυση «Λαϊκής Δημοκρατίας». Πώς ο Merz οδηγεί την χώρα στο χάος και σε ολοκληρωτική ρήξη με την Ρωσία/ Ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της Ουκρανίας και ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους εκφραστές της αντιρωσικής ρητορικής στην Ευρώπη, δηλαδή η σημερινή γερμανική κυβέρνηση, βρήκε έναν «πειστικό» λόγο για να διακόψει τις σχέσεις με την Ρωσία.

Την κατηγόρησε για εμπλοκή στο περιστατικό που σημειώθηκε στις αρχές Αυγούστου στο αεροδρόμιο Λειψίας-Χάλε. Υπενθυμίζεται ότι στις 5 Αυγούστου ένα drone που φέρεται να μετέφερε εκρηκτικά εντοπίστηκε κοντά σε ένα ουκρανικό μεταγωγικό αεροσκάφος An-124, το οποίο μετέφερε γαλλικά πυρομαχικά. Πώς κατέληξε εκεί; Γιατί δεν πυροδοτήθηκαν τα εκρηκτικά, εάν ήταν πράγματι, όπως υποστηρίζεται, θανατηφόρα;

Εντοπίστηκαν άραγε εκείνοι που θα μπορούσαν να τα είχαν τοποθετήσει κοντά στο Antonov, ενώ οι προσβάσεις προς το αεροσκάφος ήταν, για κάποιο λόγο, αφύλακτες; Η Γερμανία δεν μπήκε στον κόπο να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα. Προφανώς, δεν ήταν οι ίδιοι οι Γερμανοί.

Αλλά κάποιο «ξένο κράτος», όπως ανέφερε ο Υπουργός Εσωτερικών Alexander Dobrindt στον καγκελάριο Merz. Μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου, οι τοπικές υπηρεσίες πληροφοριών, σύμφωνα με ανακοίνωσή τους, είχαν συγκεντρώσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία.

Αυτά, σύμφωνα με τη σχετική διατύπωση, «καταδεικνύουν την συμμετοχή της Ρωσίας στην απόπειρα τρομοκρατικής επίθεσης στο αεροδρόμιο της Λειψίας». Τα στοιχεία, ωστόσο, παρουσιάζονται μόνο σε λεκτικό επίπεδο, χωρίς συγκεκριμένες λεπτομέρειες.

Το ίδιο συνέβη και στην αρχή της SVO στην Μπούτσα της Ουκρανίας, αλλά και ακόμη νωρίτερα, στην υπόθεση της δηλητηρίασης των Skripal. Το «πολύ πιθανό» αποτελεί μια βολική διατύπωση. Γιατί; Ο λόγος είναι πάντα ο ίδιος: να υπάρχει μια πρόφαση για να «εκδικηθούν τους Ρώσους»!

Πολλοί στην σημερινή γερμανική κυβέρνηση, με επικεφαλής τον Merz, εγγονό αξιωματικού της Βέρμαχτ, ονειρεύονται κάτι τέτοιο. Ο «λογαριασμός» άνοιξε με το Ρωσικό Σπίτι στο Βερολίνο, το οποίο κλείνει.

Στην συνέχεια, θα κλείσει και το Ρωσικό Γενικό Προξενείο στη Βόννη, το μοναδικό που εξακολουθεί να λειτουργεί και να παραμένει ανοιχτό. Όλα αυτά υποδηλώνουν την επιθυμία για πλήρη ρήξη μεταξύ της Γερμανίας και της χώρας μας.

Η Ρωσία απάντησε ανακαλώντας τη συγκατάθεσή της για τη λειτουργία του Γενικού Προξενείου της Γερμανίας στην Αγία Πετρούπολη. Η σχετική προθεσμία εκπνέει το αργότερο στις 18 Σεπτεμβρίου. Προς το παρόν, αυτό είναι όλο. Μετριοπαθώς. Σιωπηλά.

Με την ελπίδα ότι η Γερμανία θα επανεξετάσει την τρέχουσα κατάσταση και ότι όλα θα επιστρέψουν στην κανονικότητα; Ή μήπως είναι καλύτερο να ακολουθήσουμε το δικό τους παράδειγμα και να διακόψουμε εμείς οι ίδιοι τις σχέσεις μας;

Όχι με τη Γερμανία και τον λαό της, αλλά με την σημερινή ηγεσία αυτής της χώρας. Τι θα χάναμε; Και τι θα μπορούσαμε να κερδίσουμε; Η γνωστή ιστοσελίδα SP έθεσε το ζήτημα στον Alexander Kamkin, Ρώσο πολιτικό επιστήμονα, διδάκτορα και κορυφαίο ερευνητή στο Κέντρο Γερμανικών Σπουδών του Ινστιτούτου Ευρώπης της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.

«Πώς φαντάζεστε, άλλωστε, την διακοπή των δεσμών με την Γερμανία; Υπάρχουν εκεί 3,5 εκατομμύρια συμπατριώτες μας: Ρωσογερμανοί, αλλά και πολίτες που έχουν φύγει για εργασία ή μόνιμη εγκατάσταση.

Χρειάζονται διπλωματικά κανάλια για την προστασία τους». Παράλληλα, υπάρχει η ανάγκη να επηρεαστούν εκείνα τα τμήματα της γερμανικής κοινωνίας που αντιτίθενται στην στρατιωτικοποίηση την οποία έχει εξαπολύσει ο Merz.

Ανάδυση νέας Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Εδώ και αρκετό καιρό γίνεται λόγος στη ρωσική κοινωνία για το πώς η Ρωσία θα μπορούσε να συμβάλει στην ανάδυση μιας νέας ΛΔΓ στον χάρτη της Ευρώπης... Σύμφωνα με τον Kamkin, «η Γερμανία παραβιάζει συστηματικά τις βασικές αρχές της Συνθήκης για την Ενοποίηση της Γερμανίας του 1.990 μ.Χ.

Και αυτό μας δίνει τη νομική δυνατότητα να την καταγγείλουμε μονομερώς. Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να ανακηρύξουμε την ανεξαρτησία της ΛΔΓ στην εξορία και να ξεκινήσουμε την εκπαίδευση στελεχών για μια μελλοντική ελεύθερη Γερμανία».

Ειδικότερα, η ανάπτυξη στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στο ανατολικό τμήμα της χώρας, η οποία απαγορεύεται από τη συνθήκη• ο ναζισμός και ο φασισμός, που καταδικάστηκαν από τις Δίκες της Νυρεμβέργης• οι προσπάθειες εξύμνησης ναζί εγκληματιών... Η λίστα είναι μεγάλη.

Όσο για την υποθετική μονομερή ανακήρυξη ανεξαρτησίας από τους Ανατολικογερμανούς, προκειμένου να αποστασιοποιηθούν από τη σημερινή πραγματικότητα, η οποία, κατά την άποψή σας, μοιάζει όλο και περισσότερο με φασιστική δικτατορία, ακόμη και αν το επιθυμούσαν διακαώς, θα ήταν πολύ δύσκολο να το επιτύχουν.

Ο Vyacheslav Tetekin, Διδάκτωρ Ιστορικών Επιστημών και πρώην βουλευτής της έκτης Κρατικής Δούμας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, συνεχίζει το θέμα. Το 2025 ήταν ο κύριος πολιτικός σύμβουλος του Προέδρου της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Η καταστροφή των σχέσεων μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας θα οδηγήσει στην καταστροφή της γερμανικής οικονομίας… σημειώνει. Είναι προφανές! Η ευημερία της γερμανικής οικονομίας τα τελευταία χρόνια συνδεόταν άμεσα με τις εκτεταμένες εμπορικές σχέσεις με την χώρα μας.

Αυτό αφορούσε κυρίως τη φθηνή και αδιάλειπτη πρόσβαση στο ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Μετά την καταστροφή του αγωγού Nord Stream από τους Αμερικανούς, οι οποίοι κατηγόρησαν Ουκρανούς σαμποτέρ, η οικονομική κατάσταση στη Γερμανία έχει επιδεινωθεί δραματικά.

Είχαν, άλλωστε, μια ιδιαίτερα ανεπτυγμένη χημική βιομηχανία. Το πετρέλαιο και το φυσικό μας αέριο αποτελούσαν τον πυρήνα της. Ο Nord Stream 2 υποτίθεται ότι θα αποτελούσε ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός, τόσο για την παραγωγή χημικών προϊόντων όσο και για τις ρωσογερμανικές σχέσεις. Αλλά...

Η ενεργειακή κατάσταση εκεί είναι επίσης πολύ δύσκολη σήμερα. Άλλωστε, έχουν εγκαταλείψει τον άνθρακα. Οι μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο αποτελούσαν την αχτίδα φωτός τους. Σε αυτές βασίζονταν.

Και, στην συνέχεια, υπάρχουν οι αντιρωσικές κυρώσεις, τις οποίες επιβάλλουν με ιδιαίτερη επιμέλεια. Αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στον άνθρακα. Υπάρχουν πολλά ακόμη αρνητικά πράγματα που συμβαίνουν εκεί αυτή την περίοδο.

Απελάσεις… Η γερμανική ηγεσία, με επικεφαλής τον Merz, απελαύνει Ρώσους διπλωμάτες και κλείνει το Σπίτι της Ρωσίας, το οποίο είναι δημοφιλές στους απλούς Γερμανούς. Φαίνεται ότι ανοίγουν τον δρόμο για μια ρήξη.

Θα μπορούσε αυτό να οδηγήσει σε διάσπαση στο εσωτερικό της χώρας τους; Λαμβάνοντας υπόψη την νίκη του κόμματος AfD, για το οποίο ψήφισαν σχεδόν όλοι οι Ανατολικογερμανοί... Δεν νομίζω ότι αυτό θα συμβεί. Τουλάχιστον όχι στο εγγύς μέλλον. Αν και οι προϋποθέσεις υπάρχουν.

Η Γερμανία, ως ενωμένο κράτος, εμφανίστηκε στον παγκόσμιο χάρτη σχετικά πρόσφατα — στα τέλη του 19^ου Αιώνα μ.Χ. Για Αιώνες πριν από αυτό, αυτές οι περιοχές φιλοξενούσαν μικρές, ασύνδετες ηγεμονίες. Τις ένωσε ο «Σιδηρούς Καγκελάριος» Bismarck.

Για παράδειγμα, αυτό που σήμερα ονομάζεται Ανατολική Γερμανία ήταν η Πρωσία, ένα από τα φτωχότερα πριγκιπάτα. Στον Νότο, αντίθετα, βρισκόταν η ακμάζουσα Βαυαρία. Η ανισότητα μεταξύ τους οδηγούσε σε διχόνοια. Κατά περιόδους ενώνονταν και στη συνέχεια χωρίζονταν ξανά...

Επομένως, δεν θα απέκλεινα το ενδεχόμενο ακόμη και σήμερα τα γερμανικά εδάφη να μπορούσαν να διαλυθούν, ιδίως αν λάβουμε υπόψη τη διαφορά στο επίπεδο ζωής μεταξύ Δυτικογερμανών και Ανατολικογερμανών.

Οι μισθοί των πρώτων είναι πολύ υψηλότεροι, η ανεργία είναι σημαντικά χαμηλότερη, ενώ οι στάσεις απέναντι στους «Ανατολικούς» είναι απαξιωτικές. Πρόκειται για κατάφωρη διάκριση. Τι θα κάνουν οι Ρώσοι; «Δεν έχουμε καμία αντίθεση με τον γερμανικό λαό ως τέτοιον. Υπάρχουν βαθιά προβλήματα με την άρχουσα ελίτ της Γερμανίας.

Υπό τον αυστηρό έλεγχο των Αμερικανών και της διεθνούς παγκοσμιοποιητικής ελίτ, οδηγεί την χώρα σε μια πορεία που αντίκειται στα συμφέροντα της ίδιας της Γερμανίας, ακολουθώντας τις οδηγίες που λαμβάνει από το εξωτερικό.

Οι πρόσφατες εκλογές απέδειξαν, κατά την άποψή του, ότι ο γερμανικός λαός είναι φιλικός προς την Ρωσία. Η ελίτ, ωστόσο, τον οδηγεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. Και αυτές οι αντιφάσεις, αργά ή γρήγορα, θα επιλυθούν υπέρ του λαού, ο οποίος, κατά την άποψή του, πάντα υπερασπίζεται τα συμφέροντά του» σημειώνει ο Vyacheslav Tetekin (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898572/vomva-sto-verolino-i-rosia-eksetazei-akyrosi-tis-enopoiisis-tou-1990-erxetai-dialysi-germanias-kai-idrysi-laikis-dimokratias).

Ο Χόκε θέλει να επιτρέψει την επανεισδοχή ένοπλων νεοναζί στο AfD. Ο Μπιορν Χέκε, πρόεδρος του AfD της Θουριγγίας, κήρυξε αθώα τα φερόμενα μέλη των «Σαξόνων Αυτονομιστών», οι οποίοι κατηγορούνται για δεξιά τρομοκρατία. Σκοπεύει να διασφαλίσει ότι τα τρία πρώην μέλη του AfD, μεταξύ των οποίων και αυτά, θα επανενταχθούν με πλήρη δικαιώματα μέλους.

Ο Μπιορν Χέκε κηρύσσει αθώους τους κατηγορούμενους των «Σαξόνων αυτονομιστών» και απαιτεί υποστήριξη. Είναι ιδιαίτερα εξοργισμένος που ένας από τους κατηγορούμενους πυροβολήθηκε στο σαγόνι κατά την σύλληψή του. Ωστόσο, η Ομοσπονδιακή Εισαγγελία περιγράφει το περιστατικό διαφορετικά.

Σύμφωνα με την εφημερίδα « Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung » (FAS) , ο Πρόεδρος του AfD της Θουριγγίας, Μπιορν Χέκε, κήρυξε αθώους σε τρεις ομιλίες του από το καλοκαίρι του 2025 μ.Χ. τα φερόμενα μέλη των «Σαξόνων αυτονομιστών», οι οποίοι κατηγορούνται ως δεξιοί τρομοκράτες. Ο Χόκε σκοπεύει να τους παράσχει νομική βοήθεια και να διασφαλίσει ότι τα τρία πρώην μέλη του AfD που περιλαμβάνονται σε αυτά θα επανενταχθούν με πλήρη δικαιώματα μέλους.

Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Εισαγγελία, οι «Σάξονες Αυτονομιστές» είναι μια ένοπλη νεοναζιστική ομάδα που επιδίωξε να κατακτήσει εδάφη στην Σαξονία με την δύναμη των όπλων, προκειμένου να δολοφονήσει εκπροσώπους της υπάρχουσας κρατικής τάξης και να πραγματοποιήσει εθνοκάθαρση. Η Ομοσπονδιακή Εισαγγελία ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι τρομοκράτες σκόπευαν να εγκαθιδρύσουν ένα κράτος βασισμένο στην ιδεολογία του Εθνικοσοσιαλισμού.

Χόκε: Η σύλληψη θα πρέπει να αποτρέψει την δημιουργία συνασπισμού στην Σαξονία. Στις 21 Ιουνίου 2025 μ.Χ., στο θερινό φεστιβάλ της περιφερειακής ένωσης AfD στο Γκράιζ, ο Χέκε πρότεινε την θεωρία ότι οι «Σάξονες αυτονομιστές» συνελήφθησαν μόνο και μόνο για να αποτραπεί ένας συνασπισμός μεταξύ του AfD και του CDU στην Σαξονία το 2024 μ.Χ.

Στις 17 Ιουνίου 2026 μ.Χ., ο Χόκε δήλωσε σε ομιλία του μπροστά από το κτίριο του Κρατικού Γραφείου για την Προστασία του Συντάγματος στην Έρφουρτ: «Η μοίρα των λεγόμενων «Σαξόνων αυτονομιστών» είναι πικρή για μένα. Αυτοί είναι νέοι άνθρωποι που έχουν σκεφτεί τι θα συμβεί αν αυτό το κράτος καταρρεύσει κάποια στιγμή - και υπάρχουν ενδείξεις ότι τελικά θα καταρρεύσει - που έχουν σκεφτεί τι θα κάνουν με τους εαυτούς τους και τις νεαρές οικογένειές τους. Νέοι πατέρες, προφυλακισμένοι για δύο χρόνια, για το τίποτα».

Όσον αφορά την ανάκληση των δικαιωμάτων ένταξης και τη διαδικασία διαγραφής τριών μελών του AfD μεταξύ των κατηγορουμένων, ο Höcke δήλωσε: «Ήταν λάθος του κόμματός μου να υποβάλει προληπτικά τα μέλη του AfD των λεγόμενων «Σαξόνων αυτονομιστών» σε κομματικά πειθαρχικά μέτρα. Σε ένα κράτος δικαίου, ισχύει το τεκμήριο αθωότητας και, ως κόμμα αφοσιωμένο στο κράτος δικαίου, πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα σε αυτήν την αρχή. Θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου σε αυτό το κόμμα για να διασφαλίσω ότι αυτό το λάθος θα διορθωθεί και ότι οι λεγόμενοι «Σάξονες αυτονομιστές» θα λάβουν τη νομική βοήθεια που τους αξίζει. Είναι θύματα αδικίας!»

Πυροβολήθηκε στο σαγόνι κατά την σύλληψη. Στις 20 Ιουνίου 2026 μ.Χ., στο θερινό φεστιβάλ του AfD στο Γκράιζ, ο Χέκε επανέλαβε ότι η σύλληψη είχε πραγματοποιηθεί μόνο για να βλάψει το AfD. «Τι συνέβη τότε; Μια έφοδος της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας σε ένα σπίτι στην Σαξονία. Και ενδιαφέρον είναι ότι η Σαξονική αστυνομία δεν γνώριζε τίποτα για την έφοδο της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας. Ένας κυνικός θα μπορούσε να υποψιαστεί εγκληματική ενέργεια». Όταν επικοινώνησε μαζί του η Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung (FAS), το Υπουργείο Εσωτερικών της Σαξονίας διέψευσε αυτή την εκδοχή: «Το Κέντρο Πρόληψης Τρομοκρατίας και Εξτρεμισμού της Αστυνομικής Υπηρεσίας της Κρατικής Αστυνομίας της Σαξονίας ενημερώθηκε εκ των προτέρων για τα εκτελεστικά μέτρα που έλαβαν οι ομοσπονδιακές αρχές στις 5 Νοεμβρίου 2024 μ.Χ. εναντίον μελών της ομάδας «Σαξόνων Αυτονομιστών» και υποστήριξε την επιχείρηση με έντεκα αστυνομικούς».

Στην αγόρευσή του, ο Χόκε παραπονέθηκε περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος Κουρτ Χ. πυροβολήθηκε στο σαγόνι κατά τη σύλληψή του: «Και στη συνέχεια, σε μια αιφνιδιαστική επίθεση, η οποία συνήθως πραγματοποιείται μόνο όταν υπάρχουν πραγματικοί τρομοκράτες που απειλούν την ζωή και την ασφάλεια του κράτους, συνέλαβαν έναν νεαρό άνδρα, πυροβολώντας τον μάλιστα στο σαγόνι, έναν άνθρωπο (...) που δεν έχει βλάψει ποτέ στη ζωή του μύγα».

Μια δήλωση από το Γραφείο του Ομοσπονδιακού Εισαγγελέα αναφέρει: «Κατά την σύλληψή του, ο Kurt H. έστρεψε ένα γεμάτο και άοπλο τουφέκι προς έναν αστυνομικό, σκοπεύοντας να τον πυροβολήσει. Αυτό δεν συνέβη επειδή ο εν λόγω αστυνομικός πυροβόλησε με το υπηρεσιακό του όπλο σε αυτοάμυνα. Οι πυροβολισμοί χτύπησαν τον κατηγορούμενο στο πρόσωπο και τον ώμο, καθιστώντας τον ανίκανο» (https://www.welt.de/politik/deutschland/article6a80661a28e0c1c407f03e98/thueringens-afd-vorsitzender-hoecke-will-bewaffnete-neonazis-wieder-in-die-afd-aufnehmen.html).

Μετά την Σαξονία-‘Ανχαλτ τώρα το AfD προηγείται και για το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Μεγάλη η διαφορά με το κόμμα του Φ.Μερτς. Σε τροχιά σημαντικών ανατροπών εισέρχεται το πολιτικό σκηνικό στην Γερμανία, καθώς η Εναλλακτική για την Γερμανία διατηρεί σαφές προβάδισμα ενόψει των κρατιδιακών εκλογών στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία.

Οι κάλπες της 20ής Σεπτεμβρίου αναμένεται να επανακαθορίσουν τις ισορροπίες, με την δεξιά παράταξη να καταγράφει υψηλά ποσοστά. Τα ευρήματα των τελευταίων δημοσκοπήσεων προκαλούν έντονο προβληματισμό στα παραδοσιακά κόμματα. Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα καταγράφει κατακόρυφη πτώση, ενώ σοβαρές πιέσεις δέχεται και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, χάνοντας δυνάμεις σε ένα από τα ιστορικά του προπύργια.

Σύμφωνα με την δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Insa για λογαριασμό της εφημερίδας BILD, η AfD συγκεντρώνει ποσοστό 36%, όπως και την προηγούμενη εβδομάδα, ενώ στις εκλογές του 2021 είχε λάβει 16,7%.

Το SPD ακολουθεί με 33% (+4 από την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά -6,6 από το 2021 μ.Χ.), ενώ το CDU περιορίζεται στο 7% (-3 από την τελευταία μέτρηση και -6,3 από το 2021 μ.Χ.). Η Αριστερά παραμένει στο 11% (+2,7 από το 2021 μ.Χ.) και οι Πράσινοι στο όριο του 5% (-1,3).

Σε άλλη δημοσκόπηση, του Ινστιτούτου Infratest-dimap για λογαριασμό του πρώτου καναλιού της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD, η AfD φθάνει στο 38% (+3 από την προηγούμενη μέτρηση), με το SPD στο 33% (+1) και το CDU στο 7% (-1).

Στην ίδια έρευνα, το 55% δηλώνει πάντως ότι επιθυμεί για το κρατίδιο κυβέρνηση υπό το SPD και το 32% έναν συνασπισμό υπό την AfD. Την σημερινή μάλιστα πρωθυπουργό Μανουέλα Σβέσιγκ (SPD) θα επέλεγε το 59% των ψηφοφόρων, εάν μπορούσε να επιλέξει απευθείας τον υποψήφιο.

Το εκλογικό αποτέλεσμα στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία θα μπορούσε να αυξήσει την πίεση στον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος υφίσταται ήδη έντονη κριτική μετά την ήττα στις εκλογές της περασμένης Κυριακής στην Σαξονία-‘Ανχαλτ. Ο αντιπρόεδρος μάλιστα του CDU στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία Τίνο Σόμαν έχει ζητήσει ήδη την παραίτηση του καγκελάριου, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ (https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/meta-tin-saksonia-anxalt-tora-to-afdd-proigeitai-kai-gia-to-meklemvourgo-dytiki-pomerania/, , shttps://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898624/kolasi-saronei-to-afd-stis-dimoskopiseis-sto-meklemvoyrgo-dytiki-pomerania-sto-40-to-ethniko-komma-7-o-merz).

Η Γερμανία… καταρρέει: Ρεκόρ πτωχεύσεων επιχειρήσεων από το 2013 μ.Χ. Από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο του 2026 μ.Χ. καταγράφηκαν στην Γερμανία 12.812 αιτήσεις πτώχευσης επιχειρήσεων. Ο αριθμός των πτωχεύσεων επιχειρήσεων στην Γερμανία κατά το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο από το 2013 μ.Χ., σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία της Γερμανίας (Destatis).

«Από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο του 2026 μ.Χ. καταγράφηκαν στην Γερμανία 12.812 αιτήσεις πτώχευσης επιχειρήσεων. Πρόκειται για αύξηση 6,7% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους», αναφέρεται σε ανακοίνωση της υπηρεσίας στην επίσημη ιστοσελίδα της.

Όπως επισήμανε η υπηρεσία, ο σημερινός αριθμός είναι ο υψηλότερος των τελευταίων 13 ετών. Χειρότερη ήταν η κατάσταση μόνο κατά το πρώτο εξάμηνο του 2013 μ.Χ., όταν πτώχευσαν 13.253 επιχειρήσεις. Σύμφωνα με την έκθεση της Destatis, οι κλάδοι που επλήγησαν περισσότερο από την κρίση ήταν οι μεταφορές, καθώς και οι επιχειρήσεις ξενοδοχείων και εστίασης.

Παράλληλα, στην Γερμανία αυξήθηκε και ο αριθμός των πτωχεύσεων ιδιωτών. Κατά το πρώτο εξάμηνο, τα δικαστήρια δέχθηκαν 38.932 σχετικές αιτήσεις, αριθμός αυξημένος κατά 2,4% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Η συμπρόεδρος του αντιπολιτευόμενου κόμματος «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD), Alice Weidel, είχε αναφέρει νωρίτερα, επικαλούμενη μελέτη της Allianz Trade, ότι μόνο κατά την ίδια περίοδο πτώχευσαν 33 μεγάλες εταιρείες με ετήσιο κύκλο εργασιών τουλάχιστον 50 εκατομμυρίων ευρώ.

Σύμφωνα με στοιχεία του Κέντρου Ευρωπαϊκών Οικονομικών Ερευνών (ZEW) και της εταιρείας πιστοληπτικής αξιολόγησης Creditreform, περίπου 190.000 επιχειρήσεις έκλεισαν στην Γερμανία το 2025 μ.Χ., αριθμός περίπου 10% υψηλότερος σε σχέση με έναν χρόνο νωρίτερα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898760/i-germania-katarreei-rekor-ptoxeyseon-epixeiriseon-apo-to-2013).

Το κρυφό κόστος του εξοπλιστικού πυρετού στην Ευρώπη - Θυσιάζουν συντάξεις και κοινωνικό κράτος. Η Bundestag ενέκρινε ένα πακέτο μέτρων που αυξάνει κατά 50% τις συμμετοχές στην υγειονομική περίθαλψη.

Ο στόχος του ΝΑΤΟ για αμυντικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ παρουσιάζεται ως μια στρατηγική νίκη της Συμμαχίας. Η πραγματική ιστορία, όμως, αφορά το ποιος πληρώνει τον λογαριασμό. Στην Γερμανία, το κόστος μεταφράζεται σε περικοπές συντάξεων και εκτίναξη της AfD. Στην Ιταλία, σε λογιστικές αλχημείες. Στην Ισπανία, σε ανοιχτή άρνηση συμμόρφωσης.

Όπως σημειώνει το Modern Diplomacy, ο Ευρωπαϊκός επανεξοπλισμός δεν χρηματοδοτείται από την οικονομική ανάπτυξη, αλλά από το κοινωνικό κράτος. Κάθε κυβέρνηση πληρώνει το τίμημα με διαφορετικό τρόπο:

Η Γερμανία σε πολιτικό κεφάλαιο, η Ιταλία σε δημοσιονομική αξιοπιστία και η Ισπανία σε συνοχή της Συμμαχίας. Η Γερμανία, η μόνη χώρα που επέλεξε την ειλικρίνεια αντί των λογιστικών τεχνασμάτων, είναι και εκείνη όπου η κοινωνική στήριξη αρχίζει να καταρρέει πρώτη.

Το πολιτικό τίμημα της ειλικρίνειας. Την τελευταία εβδομάδα πριν από την θερινή διακοπή των εργασιών της, η Bundestag ενέκρινε ένα πακέτο μέτρων που αυξάνει κατά 50% τις συμμετοχές στην υγειονομική περίθαλψη, αφαιρεί την δωρεάν ασφαλιστική κάλυψη από εκατοντάδες χιλιάδες συζύγους που δεν εργάζονται και περιορίζει τις κρατικές συντάξεις σε ένα βασικό επίπεδο κάλυψης, το οποίο, όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο καγκελάριος Friedrich Merz, δεν θα επαρκεί πλέον για την διατήρηση του βιοτικού επιπέδου.

Η ίδια κυβέρνηση είχε ήδη εξαιρέσει τις στρατιωτικές δαπάνες άνω του 1% του ΑΕΠ από το συνταγματικό «φρένο χρέους» της Γερμανίας. Λίγες εβδομάδες αργότερα, δημοσκόπηση κατέγραψε την AfD στο 29%, εννέα μονάδες μπροστά από το CDU/CSU του Merz – τη μεγαλύτερη διαφορά που έχει καταγραφεί ποτέ μεταξύ των δύο κομμάτων.

Η Γερμανία δεν έκρυψε το δίλημμα ανάμεσα στα όπλα και τις συντάξεις. Το νομοθέτησε δημόσια, μπροστά στις κάμερες. Και τώρα ο κυβερνητικός συνασπισμός πληρώνει το πολιτικό κόστος αυτής της επιλογής.

Το πλαίσιο: Ο στόχος του 5%. Στην Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Χάγη, τον Ιούνιο του 2025, οι σύμμαχοι συμφώνησαν να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ έως το 2035. Από αυτό το ποσοστό, το 3,5% αφορά βασικές στρατιωτικές δυνατότητες και το 1,5% επενδύσεις που σχετίζονται με την ασφάλεια, όπως υποδομές και κυβερνοάμυνα.

Σε αντίθεση με το κοινό ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό εργαλείο SAFE, ύψους 150 δισ. ευρώ, το μεγαλύτερο μέρος αυτών των δαπανών θα πρέπει να καλυφθεί από τους εθνικούς προϋπολογισμούς. Ορισμένες χώρες βρίσκονται ήδη κοντά στον στόχο. Η Πολωνία διαθέτει το 2026 το 4,68% του ΑΕΠ για βασικές αμυντικές δαπάνες, ενώ οι χώρες της Βαλτικής ξεπερνούν ήδη το 5%.

Αλλού, η κατάσταση είναι διαφορετική. Η στήριξη των Ευρωπαίων πολιτών για υψηλότερες αμυντικές δαπάνες υποχώρησε από το 74% τον Απρίλιο του 2024 στο 67% τον Σεπτέμβριο του 2025 μ.Χ. Η μεγαλύτερη πτώση καταγράφεται στην Ιταλία, όπου μόλις το 48% στηρίζει την αύξηση των δαπανών, έναντι 86% στην Πολωνία.

Τρεις χώρες, τρεις διαφορετικές στρατηγικές. Η Γερμανία επέλεξε να πληρώσει τον λογαριασμό ανοιχτά και ορατά. Το Βερολίνο δημιούργησε εξαίρεση στο συνταγματικό φρένο χρέους μόνο για τις αμυντικές δαπάνες, αφήνοντας όλους τους άλλους τομείς να προσαρμοστούν μέσω περικοπών.

Μόνο το πακέτο αλλαγών στην υγεία αναμένεται να εξοικονομήσει 19,3 δισ. ευρώ το 2026 και σχεδόν 38 δισ. ευρώ έως το 2030 μ.Χ. Οι μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό προκάλεσαν ακόμη και εσωκομματική ανταρσία από δεκαοκτώ βουλευτές της Ένωσης κάτω των 35 ετών, ενώ το 69% των Γερμανών δηλώνει πλέον ότι φοβάται την φτώχεια στα γηρατειά.

Ο Merz έχει παραδεχθεί ότι η νέα βασική σύνταξη δεν θα διατηρεί το σημερινό επίπεδο διαβίωσης. Αυτή ακριβώς η ειλικρίνεια, υποστηρίζει το άρθρο, εξηγεί και την εκτόξευση της AfD στο 29%, την ώρα που το CDU/CSU υποχωρεί στο 20%.

Η Ιταλία και οι λογιστικές αλχημείες. Η Ιταλία ακολούθησε την αντίθετη διαδρομή: απέφυγε το πολιτικό κόστος επαναπροσδιορίζοντας τι θεωρείται αμυντική δαπάνη. Η Giorgia Meloni έχει δεσμευθεί ότι δεν θα αφαιρεθεί ούτε ένα ευρώ από τις υφιστάμενες κυβερνητικές προτεραιότητες για να επιτευχθεί ο στόχος του 5%. Με το δημόσιο χρέος να παραμένει εξαιρετικά υψηλό, η υπόσχεση αυτή θεωρείται δύσκολο να τηρηθεί χωρίς τεχνικές προσαρμογές.

Έτσι, η γέφυρα του Στενού της Μεσσήνης, έργο ύψους 13,6 δισ. ευρώ που απορρίπτεται από τα δύο τρίτα των Ιταλών, χαρακτηρίστηκε στρατιωτική υποδομή επειδή θα μπορούσε θεωρητικά να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά αρμάτων μάχης.

Παράλληλα, εξετάζεται η ένταξη στις αμυντικές δαπάνες των επιχειρήσεων του λιμενικού κατά της παράνομης μετανάστευσης, ακόμη και της Guardia di Finanza. Σύμφωνα με το άρθρο, η Ρώμη μπορεί έτσι να εμφανίζεται ότι φτάνει τον στόχο του ΝΑΤΟ χωρίς να μειώνει συντάξεις, αλλά εις βάρος της αξιοπιστίας των αριθμών που παρουσιάζει.

Η Ισπανία λέει απλώς «όχι». Η Ισπανία δεν επέλεξε ούτε περικοπές ούτε λογιστικές προσαρμογές. Η κυβέρνηση της Μαδρίτης έχει περιορίσει τις αμυντικές δαπάνες κοντά στο 2,1% του ΑΕΠ, προστατεύοντας ρητά τις δαπάνες για υγεία και παιδεία.

Η επιλογή αυτή βασίζεται στην εκτίμηση ότι το πολιτικό κόστος μιας σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ είναι μικρότερο από το κόστος μιας εσωτερικής αντιπαράθεσης αντίστοιχης με εκείνη της Γερμανίας. Ωστόσο, η στάση της Ισπανίας επιβαρύνει τη συνοχή της Συμμαχίας, καθώς προσφέρει πολιτικό άλλοθι και σε άλλες χώρες που διστάζουν να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους.

Το βασικό αντεπιχείρημα. Οι υποστηρικτές των μεταρρυθμίσεων επισημαίνουν ότι τα Ευρωπαϊκά κοινωνικά κράτη βρίσκονται εδώ και χρόνια υπό πίεση λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και ότι οι περικοπές δεν οφείλονται αποκλειστικά στην αύξηση των αμυντικών δαπανών.

Το άρθρο αναγνωρίζει ότι η δημογραφική πίεση είναι υπαρκτή, αλλά υποστηρίζει ότι πρόκειται για διαφορετικό ζήτημα. Το κρίσιμο στοιχείο, σύμφωνα με την ανάλυση, είναι ότι το γερμανικό φρένο χρέους εξαιρέθηκε μόνο για τις αμυντικές δαπάνες και όχι για τις συντάξεις ή τα νοσοκομεία. Αυτή η πολιτική επιλογή καθόρισε ποιος τομέας θα επωμιζόταν πρώτος το κόστος της προσαρμογής.

Τα πιθανά σενάρια. Το βασικό σενάριο προβλέπει ότι έως το 2027 μ.Χ. οι τρεις χώρες θα συνεχίσουν την ίδια στρατηγική: η Γερμανία με περικοπές, η Ιταλία με λογιστικές επαναταξινομήσεις και η Ισπανία με περιορισμένες αμυντικές δαπάνες.

Στο αρνητικό σενάριο, ο κυβερνητικός συνασπισμός στην Γερμανία θα μπορούσε να διασπαστεί πριν από τις εκλογές του 2029 μ.Χ., ενισχύοντας περαιτέρω την θέση της AfD. Παράλληλα, μια αξιολόγηση του ΝΑΤΟ θα μπορούσε να αποκαλύψει ότι οι Ιταλικές «δημιουργικές» λογιστικές πρακτικές δεν μεταφράζονται σε πραγματικές στρατιωτικές δυνατότητες.

Στο θετικό σενάριο, το Ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE θα μπορούσε να επεκταθεί σημαντικά, επιτρέποντας μεγαλύτερη χρηματοδότηση μέσω κοινών Ευρωπαϊκών δανείων και μειώνοντας την ανάγκη για εθνικές περικοπές ή λογιστικά τεχνάσματα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/897780/to-kryfo-kostos-tou-eksoplistikoy-pyretoy-stin-evropi-thysiazoun-syntakseis-kai-koinoniko-kratos).

Στην πολιτική άβυσσο η Γερμανία: Ανάμεσα στην ντροπή και τον φασισμό ο Merz, έρχεται ιστορική ανταρσία. Ο Γερμανός Καγκελάριος θα κληθεί να επιλέξει ανάμεσα στην ντροπή και τον φασισμό,

Οι ηγέτες διακρίνονται σε δύο τύπους: σε αυτούς που μπορούν να παραιτηθούν οικειοθελώς υπό πίεση και σε αυτούς που πρέπει να απομακρυνθούν βίαια. Ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz ανήκει στον τελευταίο τύπο.

Πολλοί θέλουν να φύγει. Μέλη του ίδιου του κόμματός του, του CDU, το οποίο βυθίζει. Οι εταίροι του στην κυβέρνηση συνασπισμού, το SPD, που πνίγονται μαζί του. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, οι μισοί από τους οποίους πιστεύουν ότι ο Καγκελάριος θα αντικατασταθεί μέχρι το τέλος του έτους. Αλλά ο Merz είναι διαφορετικός.

Οι εκλογικές ήττες που συγκλονίζουν το CDU. Η τελευταία συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του CDU εξελίχθηκε σαν να μην είχε συμβεί τίποτα τρομερό, αν και πολλά είχαν συμβεί τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Το αντισυστημικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) ανέλαβε την εξουσία στη Σαξονία-Άνχαλτ.

Σε ένα άλλο ομόσπονδο κρατίδιο, το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, το CDU δεν κατάφερε να περάσει το εκλογικό όριο. Και στο Βερολίνο, το Αριστερό Κόμμα κέρδισε τις εκλογές, πράγμα που σημαίνει ότι οι κάτοικοι της πρωτεύουσας ψήφισαν υπέρ της κυβέρνησης της εποχής της Ανατολικής Γερμανίας.

Και όλα αυτά είναι πρωτοφανή στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Τα θεμέλια καταρρέουν, τα ομόλογα ραγίζουν, αλλά ο Καγκελάριος διαβεβαίωσε τους πάντες ότι θα παραμείνει στο αξίωμα. Απλώς να είστε υπομονετικοί.

Ο Merz απαιτεί πίστη και αρνείται να εγκαταλείψει την καγκελαρία. Με κάποιους άγνωστους τρόπους —ίσως μέσω γκρίνιας— ο Merz ανάγκασε την ηγεσία του CDU, συμπεριλαμβανομένων των περιφερειακών αρχών, να επιβεβαιώσει την πίστη της σε αυτόν ως ηγέτη, κάτι ασυνήθιστο στην Γερμανία από την εποχή του Hitler. Στους ψηφοφόρους υποσχέθηκαν ότι η κυβέρνηση θα εξηγούσε καλύτερα το αντιδημοφιλές μεταρρυθμιστικό της πρόγραμμα — όχι ότι θα το άλλαζε, αλλά ότι θα το εξηγούσε καλύτερα.

Και ακόμη και αν ο μικρότερος εταίρος του συνασπισμού, το SPD, εγκατέλειπε το βυθιζόμενο πλοίο, ο Καγκελάριος δεν θα παραιτούνταν ούτε θα προκαλούσε πρόωρες εκλογές, αλλά θα συνέχιζε να ηγείται μιας κυβέρνησης μειοψηφίας, συγκεντρώνοντας ad hoc μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία για την ψήφιση νομοθεσίας.

«Θα συνεχίσει ανεξάρτητα από την αντίσταση». Αυτό προκύπτει από όσα είπε ο Merz πριν καν γίνει Καγκελάριος. Προειδοποίησε εκ των προτέρων ότι θα συνέχιζε να επιδιώκει τους στόχους του, ανεξάρτητα από την αντίσταση.

Αλλά η πραγματικότητα έχει επανειλημμένα αποδείξει την ικανότητά της να αποκλίνει από το όραμά του. Άλλωστε, δεν είναι ο Κόσχαϊ ο Αθάνατος, ούτε καν ο Hitler — αν και κατά καιρούς κάνει cosplay ως αυτόν.

Υπάρχουν σενάρια στα οποία θα αναγκαστεί να παραιτηθεί — και μάλιστα νωρίτερα παρά αργότερα. Όλα εξαρτώνται από την κλίμακα της εσωκομματικής εξέγερσης, η οποία είχε ήδη αρχίσει να βλασταίνει ακόμη και πριν από την καταστροφή στην Σαξονία.

Το αδιέξοδο μιας κυβέρνησης μειοψηφίας Μια κυβέρνηση μειοψηφίας είναι ένα ανάπηρο σχήμα, εξαιρετικά περιορισμένο στις επιλογές του. Οι μεταρρυθμίσεις που οραματίζεται ο Merz τότε αποκλείονται.

Απλώς θα πρέπει να ζεστάνουν τις θέσεις τους μέχρι τις επόμενες εκλογές του 2029 μ.Χ., οι οποίες θα είναι τόσο καταστροφικές για το CDU —το ποσοστό αποδοχής του Καγκελάριου είναι ήδη περίπου 10%— ώστε το κόμμα δεν θα μπορεί να τις περιμένει υπομονετικά.

Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ο Merz αντιμετωπίζει μια δύσκολη περίοδο: Αν όχι μετά από αυτή την εκλογική περίοδο, τότε μετά την επόμενη. Τρία ακόμη κρατίδια θα διεξαγάγουν εκλογές τον Απρίλιο και υπάρχουν ελάχιστες ελπίδες για σταθεροποίηση σε ολόκληρη τη χώρα.

Ντίζελ, φυσικό αέριο και η επόμενη δοκιμασία. Το φθινόπωρο στη Γερμανία —όπως, μάλιστα, σχεδόν παντού στην ΕΕ— θα σημαδευτεί από έλλειψη ντίζελ και μια ακόμη αύξηση στις τιμές του φυσικού αερίου. Το πρώτο οδήγησε στην επίθεση στο Ιράν, το δεύτερο σε κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Ο Καγκελάριος υποστήριξε κατηγορηματικά και τα δύο.

Ο κίνδυνος εξέγερσης και στο SPD. Ο κίνδυνος εξέγερσης παραμένει όχι μόνο στο CDU αλλά και στο SPD. Αυτή την πολιτική περίοδο, μετριάστηκε από την διατήρηση της εξουσίας των Σοσιαλδημοκρατών στο Μεκλεμβούργο, χάρη στη δημοφιλή πρωθυπουργό τους, Manuela Schwesig, η οποία προηγουμένως είχε χαρακτηριστεί «πράκτορας του Putin».

Σε άλλα κρατίδια, τα ποσοστά αποδοχής τους μειώνονται λόγω της τοξικής συμμαχίας τους με τον Merz και, για αυτόν τον λόγο, η πιθανότητα μιας κυβέρνησης μειοψηφίας συζητείται όλο και περισσότερο στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης.

Η παράδοξη σανίδα σωτηρίας: Το AfD. Υπάρχει μόνο μία δύναμη στην οποία μπορεί να βασιστεί ο Merz, υπό αυτές τις συνθήκες, για να αποφύγει να γίνει άτυχος: η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD). Ναι, σωστά.

Σύμφωνα με τον αναπληρωτή ηγέτη του AfD, Sebastian Münzenmaier, δύο στρατηγικές βρίσκονται αυτή την στιγμή στο τραπέζι. Η πρώτη είναι να πιέσει για πρόωρες ομοσπονδιακές εκλογές και να κεφαλαιοποιήσει την αύξηση της δημοτικότητάς του τώρα, πριν αλλάξουν οι τάσεις.

Αυτό είναι ένα επιθυμητό σενάριο, αλλά, κρίνοντας από τις διαρροές, ο Münzenmaier δεν το θεωρεί ρεαλιστικό. Το CDU βρίσκεται σε κακή κατάσταση, επομένως δεν θα ρισκάρει μια νέα προεκλογική εκστρατεία. Είτε θα αντικαταστήσει τον Καγκελάριο είτε θα συμβιώσει μαζί του, αλλά το πρώην «Λαϊκό Κόμμα» απλώς φοβάται να συναντηθεί με τον μαζικό ψηφοφόρο.

Το δεύτερο σενάριο: Συνεργασία CDU-AfD στην Bundestag. Μια άλλη επιλογή είναι να προσφερθεί στον Merz συνεργασία στην Bundestag. Δηλαδή, όχι να ενταχθεί το AfD στον κυβερνώντα συνασπισμό, καθώς αυτό αποτελεί ταμπού, αλλά να ψηφίζει νομοσχέδια του CDU, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις.

Αυτές περιλαμβάνουν την απέλαση παράνομων μεταναστών, την επιστροφή στην πυρηνική ενέργεια, την κατάργηση του φόρου άνθρακα και του σχεδίου απαγόρευσης των κινητήρων εσωτερικής καύσης, την υιοθέτηση αυστηρότερων νόμων για τους πρόσφυγες και την υπηκοότητα, την απαγόρευση της «εθελοντικής» αλλαγής φύλου και μια «αλλαγή πολιτικής για την Ουκρανία».

Τα εμπόδια σε μια τέτοια συνεργασία. Από εξωτερική οπτική γωνία, αυτό είναι ακόμη πιο αδύνατο.. Πρώτον, ο Merz έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι μια συμμαχία με το AfD είναι απαράδεκτη. Δεύτερον, η υποστήριξη προς την Ουκρανία —ή μάλλον, τον πόλεμο με την Ρωσία— αποτελεί μια αμετάβλητη αρχή γι’ αυτόν. Ωστόσο, η εναλλακτική λύση —και με τις δύο έννοιες— είναι πολύ πιο λεπτή από ό,τι φαίνεται με την πρώτη ματιά.

Η πλατφόρμα του Merz και η σύγκλιση με το AfD. Άλλωστε, ολόκληρη αυτή η λίστα, χωρίς την Ουκρανία, αποτελεί την πλατφόρμα του Merz ως ηγέτη όχι μόνο ενός κόμματος, αλλά και της δεξιάς πτέρυγάς του, η οποία έχει κερδίσει το πάνω χέρι έπειτα από χρόνια κυριαρχίας των κεντρώων της Angela Merkel.

Και αυτό ψηφίζει η πλειοψηφία των Γερμανών, αν συνδυάσουμε τα εκλογικά αποτελέσματα του CDU και του AfD. Ωστόσο, η εφαρμογή αυτής της πλατφόρμας παρεμποδίζεται από την συνεργασία με τους αριστερούς του SPD. Ήταν μακροχρόνιοι αντίπαλοι των Χριστιανοδημοκρατών, αλλά τώρα το AfD κερδίζει δημοτικότητα όχι από το πουθενά, αλλά απορροφώντας το ομοϊδεάτικο εκλογικό σώμα του CDU.

Το ρωσο-ουκρανικό ως το βασικό σημείο σύγκρουσης. Το μόνο σημαντικό σημείο έριδας μεταξύ των κορυφαίων δεξιών κομμάτων είναι το ρωσοουκρανικό ζήτημα. Αλλά ακόμη και εδώ, όπως λένε, υπάρχουν επιλογές.

Πρώτον, η υποστήριξη του Κιέβου περιορίζεται από τις πραγματικές δυνατότητες της Γερμανίας, οι οποίες αντικειμενικά μειώνονται, όπως και η βιωσιμότητα του εγχειρήματος στην τρέχουσα μορφή του.

Όπως δήλωσε ο ίδιος ο Volodymyr Zelensky σε συνάντηση με τον Donald Trump, η Ουκρανία δεν θα επιβιώσει αυτόν τον χειμώνα χωρίς πρόσθετη βοήθεια. Και αν επιβιώσει, θα προσθέταμε, θα βρίσκεται σε διαφορετική κατάσταση. Η χρηματοδότησή της στα τρέχοντα επίπεδα μπορεί να καταστεί άνευ νοήματος για τη Δύση.

Η Ουκρανία ως διαπραγματευτικό χαρτί. Δεύτερον, αυτό το ζήτημα θα μπορούσε να γίνει διαπραγματευτικό χαρτί, μια παραχώρηση από το AfD προς τον Καγκελάριο: είμαστε, φυσικά, αντίθετοι σε αυτό, αλλά θα το κάνουμε χωρίς δραστικές αλλαγές, για χάρη της συνεργασίας για το καλό της Γερμανίας.

Μέχρι στιγμής, το AfD αξίζει τα εύσημα: παρά τις πιέσεις και τις προκλήσεις που δέχεται, δεν έχει στραφεί σε αντιρωσική στάση ούτε έχει επιτρέψει στη ρωσοφοβική του πτέρυγα να ξεφύγει. Αυτό το διαφοροποιεί από τον Εθνικό Συναγερμό της Marine Le Pen, το Reform UK του Nigel Farage, τους Σουηδούς Δημοκράτες και άλλους ευρωσκεπτικιστές που έχουν εγκαταλείψει τα συνθήματα για συνεργασία με τη Ρωσία.

Θεωρητικά, όμως, θα μπορούσε να ακολουθήσει τον δρόμο τους. Αυτό θα σήμαινε ότι ορισμένοι ψηφοφόροι θα εγκατέλειπαν το AfD, αλλά το κόμμα θα απομακρυνόταν από την κάστα των ανέγγιχτων, κάτι που ακριβώς θέλει.

Το «χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα». Αυτή η εξέλιξη, ειλικρινά, είναι το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα. Το AfD υποστηρίζει απερίφραστα τα σχέδια του Merz να επαναφέρει την υποχρεωτική στράτευση, να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες, να στρατιωτικοποιήσει την βιομηχανία και να υπονομεύσει την πολιτιστική ποικιλομορφία. Σε συνδυασμό με την χρηματοδότηση εθνικιστικών τρομοκρατικών ομάδων, όπως οι Banderites, και έναν πόλεμο με την Ρωσία, είναι φασισμός, τίποτα λιγότερο. «Θα το καταλάβω όταν το δω».

Η τελική επιλογή του Merz. Είναι, λοιπόν, καλό που ο Merz είναι πολύ δειλός για ένα τέτοιο σενάριο. Δεν φοβάται τον φασισμό ή τον πόλεμο με την Ρωσία — το έχουμε ήδη διαπιστώσει. Αλλά ο κίνδυνος μιας αντικαγκελαριακής εξέγερσης εντός του CDU θα αυξανόταν εκθετικά σε ένα τέτοιο σενάριο. Ακριβώς όπως και στην απίθανη περίπτωση που ο Καγκελάριος εγκαταλείψει την αντιρωσική ατζέντα των παγκοσμιοποιητών. Έτσι, πιθανότατα, απλώς θα συνεχίσει να αναβιώνει τον φασισμό μόνος του και θα περιμένει την ημέρα που τελικά θα αποβληθεί από την καγκελαρία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/901658/stin-politiki-avysso-i-germania-anamesa-stin-dropi-kai-ton-fasismo-o-merz-erxetai-istoriki-antarsias).

Καταρρέει η Bundeswehr: Ένας στους 4 εθελοντές κρίνεται ακατάλληλος να υπηρετήσει... αποδεκατίζεται η νέα γενιά στρατιωτών. Τα δεδομένα από τις ιατρικές εξετάσεις του β' τριμήνου του 2026 μ.Χ. δείχνουν ότι πάνω από το 24% των εθελοντών δεν πληρούσε τα απαιτούμενα κριτήρια για να υπηρετήσει στην Bundeswehr.

Περισσότεροι από ένας στους τέσσερις υποψηφίους που επιθυμούν να υπηρετήσουν εθελοντικά στις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις κρίνονται τελικά σωματικώς ακατάλληλοι για στρατιωτική υπηρεσία, σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Άμυνας που δημοσιεύει το περιοδικό Der Spiegel.

Τα δεδομένα από τις ιατρικές εξετάσεις του β' τριμήνου του 2026 μ.Χ. δείχνουν ότι πάνω από το 24% των εθελοντών δεν πληρούσε τα απαιτούμενα κριτήρια για να υπηρετήσει στην Bundeswehr. Αντίστοιχη εικόνα είχε καταγραφεί και κατά τους πρώτους μήνες εφαρμογής της νέας νομοθεσίας, όταν περίπου 25% των υποψηφίων απορρίφθηκε.

Σύμφωνα με την απάντηση του Yπουργείου Άμυνας σε κοινοβουλευτικό ερώτημα του κόμματος της Αριστεράς, από τους 1.490 υποψηφίους που υποβλήθηκαν σε ιατρικό έλεγχο κατά το β' τρίμηνο του 2026, τελικά κρίθηκαν κατάλληλοι οι 1.131.

Παράλληλα, από τον Απρίλιο έως και τα τέλη Ιουνίου, η Bundeswehr απέστειλε το σχετικό ερωτηματολόγιο σε 169.141 νέους, προκειμένου να διαπιστώσει το ενδιαφέρον τους για πιθανή υπηρεσία στις ένοπλες δυνάμεις. Από το σύνολο αυτό, 86.962 άνδρες υποχρεούνταν να απαντήσουν, ενώ οι 82.179 γυναίκες είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν εθελοντικά.

Τι περιλαμβάνουν οι ιατρικοί έλεγχοι. Η διαδικασία αξιολόγησης περιλαμβάνει εξετάσεις για την όραση, την ακοή και τα ζωτικά σημεία, ενώ οι γιατροί ελέγχουν παράλληλα εάν υπάρχουν προϋπάρχουσες παθήσεις ή προβλήματα, μεταξύ άλλων στην πλάτη και την μέση. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί και αξιολόγηση από ψυχολόγο. Ωστόσο, προκειμένου να αυξηθεί γρήγορα ο αριθμός των διαθέσιμων στρατευσίμων, η διαδικασία των εξετάσεων έχει πλέον απλοποιηθεί σημαντικά.

Τα ποσοστά απόρριψης ήταν ακόμη υψηλότερα πριν από την αναστολή της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας το 2011 μ.Χ. Τότε, το ποσοστό των υποψηφίων που δεν περνούσαν επιτυχώς τον έλεγχο έφθανε ακόμη και το 50%, καθώς οι ιατρικές απαιτήσεις ήταν αυστηρότερες και η Bundeswehr δεν διέθετε τη δυνατότητα να εκπαιδεύσει όλους τους υποψηφίους.

Στόχος οι 265.000 στρατιωτικοί. Ο σχεδιασμός της Γερμανίας προβλέπει σημαντική ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού των ενόπλων δυνάμεων τα επόμενα χρόνια. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των ανδρών και γυναικών που υπηρετούν αναμένεται να αυξηθεί από περίπου 184.000 σήμερα σε 265.000, ενώ παράλληλα προβλέπεται η δημιουργία επιπλέον εφεδρείας 200.000 στρατιωτών.

Για το 2026 μ.Χ. έχει ήδη επιτευχθεί ο αρχικός, σχετικά περιορισμένος στόχος για την προσθήκη μερικών χιλιάδων νέων στρατιωτών. Το Υπουργείο Άμυνας, ωστόσο, θα χρειαστεί να περιμένει έως το 2028 μ.Χ. προκειμένου να αξιολογήσει εάν οι αλλαγές στην νομοθεσία έχουν πράγματι αποδώσει και έχουν οδηγήσει στην απαιτούμενη ενίσχυση της Bundeswehr (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899308/katarreei-i-bundeswehr-enas-stous-4-ethelontes-krinetai-akatallilos-na-ypiretisei-apodekatizetai-i-nea-genia-stratioton).

Ανάκαμψη εμφάνισε η γερμανική οικονομία μετά… τη σαρωτική νίκη της AfD στις εκλογές. «Έχουμε αφήσει πίσω μας την περίοδο οικονομικής στασιμότητας». Ο Φρίντριχ Μερτς μέχρι πρότινος μπορεί να ζητούσε από τους Γερμανούς να γίνουν Έλληνες για να ανακάμψει η οικονομία της Γερμανίας, αλλά λίγο μετά την σαρωτική νίκη της AfD στις εκλογές ανακοίνωσε ότι η οικονομία ανακάμπτει. «Έχουμε αφήσει πίσω μας την περίοδο οικονομικής στασιμότητας και συρρίκνωσης», είπε ο Γερμανός καγκελάριος.

Η δήλωση του δεν έγινε σε τυχαία χρονική συγκυρία, καθώς τον Σεπτέμβριο το ακροδεξιό κόμμα AfD κατέγραψε ποσοστά ρεκόρ στις εκλογές του κρατιδίου της Σαξονίας-Άνχαλτ, προκαλώντας τριγμούς στο γερμανικό πολιτικό σκηνικό.

Παράλληλα, η ρητορική του κόμματος ευθυγραμμίζεται συχνά με συμφέροντα και κύκλους εκτός Γερμανίας, την ώρα που βρίσκει δημόσια υποστήριξη από προσωπικότητες όπως ο Έλον Μασκ, σύμμαχος του Τραμπ, ο οποίος εκφράζει συχνά έντονη κριτική απέναντι στην οικονομική πολιτική του γερμανικού κατεστημένου

Η Deutsche Welle έγραψε πως τα κορυφαία οικονομικά ινστιτούτα δικαιώνουν εν μέρει τις δηλώσεις του Μερτς, καθώς αναθεωρούν προς τα πάνω τις προβλέψεις τους για την ανάπτυξη της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης.

Σύμφωνα με την κοινή έκθεση των πέντε κορυφαίων οικονομικών ινστιτούτων της Γερμανίας, του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW Berlin), του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo του Μονάχου, του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας του Κιέλου (IfW), του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Leibniz του Χάλε (IWH) και του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Leibniz του Έσσεν (RWI), η γερμανική οικονομία αναμένεται να αναπτυχθεί κατά 1,3% φέτος. Παράλληλα, τα ινστιτούτα προβλέπουν ανάπτυξη 1,1% για το 2027 μ.Χ.

Αισιόδοξες είναι και οι εκτιμήσεις άλλων φορέων. Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) προβλέπει ανάπτυξη 1,1% τόσο για το 2026 μ.Χ. όσο και για το 2027 μ.Χ., ενώ η Ένωση Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI) εκτιμά ότι η οικονομία θα αναπτυχθεί κατά 1% φέτος. Ωστόσο, τα υπάρχοντα προβλήματα της γερμανικής οικονομίας δεν λύθηκαν, οπότε και οι οικονομολόγοι εμφανίζονται συγκρατημένοι.

«Η ανάκαμψη παραμένει εύθραυστη, καθώς το υψηλό ενεργειακό κόστος και τα διαρθρωτικά προβλήματα εξακολουθούν να επιβαρύνουν την γερμανική οικονομία», προειδοποίησε ο Όλιβερ Χόλτεμελερ του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Leibniz του Χάλε (IWH).

Στο ίδιο μήκος κύματος, το Ινστιτούτο Παγκόσμιας Οικονομίας του Κιέλου (IfW) εκτίμησε ότι η οικονομία έχει ξεπεράσει το ναδίρ της κρίσης, αλλά η ανάκαμψη εξακολουθεί να είναι εύθραυστη. Οι συνέπειες του πολέμου στην Μέση Ανατολή, οι αυξημένες τιμές ενέργειας, η γραφειοκρατία και η χαμηλή ανταγωνιστικότητα εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικά εμπόδια.

Οι ειδικοί προειδοποίησαν ότι η βελτίωση των επόμενων δύο ετών δεν αρκεί για να επιλύσει τα βαθύτερα προβλήματα της γερμανικής οικονομίας. Για το 2028 μ.Χ. οι προβλέψεις κυμαίνονται μεταξύ 0,4% και 0,8%, ένδειξη ότι η ανάπτυξη αναμένεται να παραμείνει υποτονική χωρίς ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας.

«Η ανάκαμψη είναι υπαρκτή, αλλά τα διαρθρωτικά προβλήματα δεν έχουν εξαφανιστεί», τόνισε ο Τόρστεν Σμιτ του RWI, επισημαίνοντας ότι το υψηλό ενεργειακό κόστος, η γραφειοκρατία και η ασθενής ανταγωνιστικότητα εξακολουθούν να φρενάρουν την γερμανική οικονομία (https://www.newsbeast.gr/financial/arthro/13379684/anakampsi-emfanise-i-germaniki-oikonomia-meta-ti-sarotiki-niki-tis-afd-stis-ekloges).

Εσωτερικό έγγραφο: Η AfD καταρτίζει σχέδιο συνεργασίας με την CDU/CSU (Bild). Η κοινοβουλευτική ομάδα της AfD στην Μπούντεσταγκ προετοιμάζεται εσωτερικά για πιθανή κυβερνητική κρίση και εξετάζει συγκεκριμένους όρους για συμμαχία ή συνεργασία.

Η κοινοβουλευτική ομάδα της AfD στην Μπούντεσταγκ προετοιμάζεται εσωτερικά για μια πιθανή κυβερνητική κρίση. Κεκλεισμένων των θυρών συζητούνται συγκεκριμένοι όροι για μια συμμαχία ή συνεργασία. Αυτό μεταδίδει η BILD.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ένα έγγραφο που έχει καταθέσει ο αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας της AfD, Sebastian Münzenmaier, σκιαγραφεί πλέον τρεις στρατηγικές επιλογές για την στάση απέναντι στους Χριστιανοδημοκράτες: Σε περίπτωση προσέγγισης, η AfD διατυπώνει σαφή αιτήματα για κοινοβουλευτική ισοτιμία. Χωρίς αντίστοιχα ανταλλάγματα δεν πρόκειται να προσφέρει καμία στήριξη.

Συγκεκριμένα, η κοινοβουλευτική ομάδα ζητά, μεταξύ άλλων, την θέση ενός αντιπροέδρου της Μπούντεσταγκ, διάφορες Προεδρίες επιτροπών, την χρήση της μέχρι τώρα αίθουσας της κοινοβουλευτικής ομάδας του SPD, καθώς και άμεση εμπλοκή στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες ψηφοφορίας.

Σε επίπεδο περιεχομένου, το έγγραφο εντοπίζει κυρίως στα θέματα μεταναστευτικής και οικονομικής πολιτικής σημεία σύγκλισης, με τα οποία η Union θα πρέπει να τεθεί υπό πίεση. Σε αυτά περιλαμβάνονται η αυστηροποίηση του νόμου περί ιθαγένειας, η κατάργηση της διπλής υπηκοότητας, η επιστροφή στην πυρηνική ενέργεια, καθώς και η κατάργηση του Bürgergeld για τους Ουκρανούς πρόσφυγες.

Η επικεφαλής της AfD, Alice Weidel, στήριξε την αξίωση του κόμματός της για πολιτική συμμετοχή στην διαμόρφωση των αποφάσεων, επικαλούμενη τα υψηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις και τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα. Δήλωσε ότι «η AfD έχει αντικαταστήσει την CDU ως ηγετική λαϊκή παράταξη» και ζήτησε ακόμη «άμεσες συνομιλίες για την αντιμετώπιση της κρίσης».

Ο καγκελάριος Friedrich Merz έχει μέχρι στιγμής απορρίψει κατηγορηματικά κάθε σχέδιο συνεργασίας με την AfD. Τονίζει ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση παραμένει προσηλωμένη στην συμμαχία της με το SPD, προκειμένου να προωθήσει βασικές μεταρρυθμίσεις στην πολιτική για τις συντάξεις και την περίθαλψη.

Με τα πρόσφατα σχέδιά της, η AfD επιδιώκει έτσι να υπερβεί αυτή την λεγόμενη "Brandmauer". Στην Γερμανία, η "Brandmauer" λειτουργεί ως μεταφορά για την αυστηρή οριοθέτηση των δημοκρατικών κομμάτων του κέντρου απέναντι σε ακραίες δυνάμεις, ιδίως απέναντι στην Alternative für Deutschland (AfD), που σε ορισμένα τμήματά της έχει ταξινομηθεί ως σαφώς ακροδεξιά (https://gr.euronews.com/2026/09/22/afd-katartizei-sxedio-sinergasias-me-cd-csu-leei-i-bild).

Χριστιανοδημοκράτες συνεργάστηκαν με το AfD για να απαγορεύσουν τα πλακίδια μνήμης θυμάτων του ναζισμού. Τα πλακίδια μνήμης περιλαμβάνουν άτομα που δολοφονήθηκαν λόγω της εβραϊκής ή ρομά καταγωγής τους, κομμουνιστές, σοσιαλδημοκράτες, συνδικαλιστές, μέλη της αντίστασης και πολιτικοί αντίπαλοι των ναζί.

 Η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου του Χάιντενάου κατά της εγκατάστασης περαιτέρω Stolpersteine ​​​​-όπως ονομάζονται τα πλακίδια μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος- έχει προαλέσει έντονη κριτική. Οι αιτούντες τα απαγόρευσαν επιβάλλοντας προσχώματα ως προς «την μορφή της μνήμης», την ώρα που οι αντιδρώντες προειδοποιούν για απώλεια ορατής μνήμης στην καθημερινή ζωή.

Στο Χάιντενάου της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, δεν θα τοποθετηθούν άλλα πλακίδια μνήμης που να μνημονεύουν τα θύματα του Εθνικοσοσιαλισμού σε δημόσιους δρόμους και πεζοδρόμια. Το δημοτικό συμβούλιο ενέκρινε με πλειοψηφία το βράδυ της Πέμπτης αντίστοιχη πρόταση από το AfD, το CDU και την πρωτοβουλία πολιτών Oberelbe. Σύμφωνα με την διοίκηση της πόλης, 13 μέλη του συμβουλίου ψήφισαν υπέρ της διακομματικής πρότασης σε μυστική ψηφοφορία. Έξι μέλη του συμβουλίου ψήφισαν κατά και υπήρξε μία αποχή.

«Είναι προσβλητικό που τα πατάνε στον δρόμο». Προς υποστήριξη της πρότασής , το AfD και το CDU υποστήριξαν ότι πολλοί πολίτες, συγγενείς και πρωτοβουλίες θεώρησαν ότι τα πλακίδια μνήμης (επί λέξη σημαίνει «η πέτρα που σκοντάφτεις στο πεζοδρόμιο» δεν ήταν κατάλληλη μορφή μνήμης. Τα ονόματα των διωκόμενων θα ήταν χαραγμένα στο έδαφος και θα μπορούσαν να πατηθούν πάνω τους.

Τα πλακίδια μνήμης αφορούν άτομα που δολοφονήθηκαν εξαιτίας του Εβραϊκού θρησκεύματος, ρομά, κομμουνιστές, σοσιαλδημοκράτες, συνδικαλιστές, μέλη της αντίστασης και πολιτικοί αντίπαλοι των ναζί.

Η στάση της δημοτικής αρχής. Η δημοτική διοίκηση είχε συστήσει στο δημοτικό συμβούλιο να απορρίψει την αίτηση. Στο σχέδιο ψηφίσματός του, υποστήριξε ότι η μνήμη των θυμάτων του Εθνικοσοσιαλισμού και άλλων καθεστώτων τρομοκρατίας θα πρέπει να συνεχίσει να είναι ορατή και αισθητή σε δημόσιους χώρους.

Η διακριτική παρουσία του στο αστικό τοπίο επιτρέπει την ευρεία αντίληψη και την άμεση επαφή με την ιστορία. Ένας κεντρικός χώρος μνήμης στο Βόρειο Νεκροταφείο μπορεί να συμπληρώσει τις υπάρχουσες μορφές μνήμης, αλλά όχι να τις αντικαταστήσει, όπως ανέφεραν στο tagesschau (https://www.in.gr/2026/09/26/world/xristianodimokrates-synergastikan-me-to-afd-gia-na-apagoreysoun-ta-plakidia-mnimis-thymaton-tou-nazismou/#goog_rewarded).

Τα φαντάσματα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου επιστρέφουν: Η «ρήτρα του εχθρού» του ΟΗΕ και το εφιαλτικό σενάριο για τη Γερμανία. Ένα ξεχασμένο κεφάλαιο του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών επανέρχεται στο προσκήνιο – Ο Michael von der Schulenburg υποστηρίζει ότι τα άρθρα 53, 77 και 107 δημιουργούν ένα σκοτεινό νομικό προηγούμενο – Από την «εχθρική χώρα» του 1.941 μ.Χ. στην σημερινή στρατιωτική στήριξη της Ουκρανίας

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία όπου το παρελθόν δεν επιστρέφει απλώς. Ξυπνά. Και όταν ξυπνά, μπορεί να φέρει μαζί του ξεχασμένες συνθήκες, παλιές νομικές διατάξεις και φράσεις που οι περισσότεροι θεωρούσαν ότι είχαν πεθάνει μαζί με τον κόσμο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μια τέτοια περίπτωση αφορά τη Γερμανία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται μια ξεχασμένη και εξαιρετικά αμφιλεγόμενη ερμηνεία τριών άρθρων του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών – των άρθρων 53, 77 και 107 – γνωστών στο διεθνές δίκαιο σε σχέση με τη λεγόμενη «ρήτρα περί εχθρικού κράτους».

Και το ερώτημα που επανέρχεται, σχεδόν σαν φάντασμα από τα ερείπια του 1.945 μ.Χ., είναι ανατριχιαστικό: Θα μπορούσε η Γερμανία, λόγω της στρατιωτικής υποστήριξης που παρέχει στην Ουκρανία, να βρεθεί ξανά στο επίκεντρο μιας επιχειρηματολογίας που τη χαρακτηρίζει «εχθρικό κράτος»;

Η απάντηση δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν πολλοί. Αλλά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη συζήτηση επανέρχεται από Γερμανό πρώην διπλωμάτη και νυν ευρωβουλευτή είναι από μόνο του εντυπωσιακό.

Τα άρθρα 53, 77 και 107 περιλαμβάνουν διατάξεις που συνδέονται ιστορικά με τα κράτη που είχαν βρεθεί απέναντι στις Συμμαχικές Δυνάμεις κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η λεγόμενη «ρήτρα περί εχθρικού κράτους» αποτελεί ένα από τα πιο παράξενα απομεινάρια της μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής.

Η βασική ιδέα της ερμηνείας που προβάλλεται είναι ότι οι πρώην Συμμαχικές Δυνάμεις θα μπορούσαν, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να αναλάβουν δράση απέναντι σε πρώην εχθρικά κράτη χωρίς προηγούμενη εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Αν μια τέτοια ερμηνεία γινόταν δεκτή σήμερα, το ζήτημα θα αποκτούσε εκρηκτικές διαστάσεις. Γιατί; Επειδή θα δημιουργούσε το ερώτημα εάν ένα κράτος θα μπορούσε να επικαλεστεί τις συγκεκριμένες διατάξεις για να δικαιολογήσει μονομερή στρατιωτική δράση.

Πρόκειται όμως για εξαιρετικά αμφισβητούμενη νομική θέση και όχι για γενικά αποδεκτό κανόνα που παρέχει σήμερα αυτόματα δικαίωμα επίθεσης σε οποιαδήποτε πρώην χώρα του Άξονα. Και εδώ ακριβώς αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον κομμάτι.

Η ανακάλυψη του Michael von der Schulenburg. Ο άνθρωπος που επανέφερε το θέμα στο προσκήνιο είναι ο Γερμανός ευρωβουλευτής Michael von der Schulenburg, πρώην διπλωμάτης του ΟΗΕ, ο οποίος έχει υπηρετήσει σε ιδιαίτερα κρίσιμες περιοχές του κόσμου, μεταξύ άλλων στο Ιράκ και στην Σιέρα Λεόνε. Η σχετική επιχειρηματολογία του δημοσιεύθηκε στο ρωσικό περιοδικό Russia in Global Affairs.

Και η ειρωνεία της ιστορίας είναι δύσκολο να αγνοηθεί. Ένας Γερμανός πολιτικός είναι εκείνος που στρέφει ξανά τα φώτα σε μια νομική διάταξη η οποία γεννήθηκε από τις στάχτες του πολέμου και αφορά τις πρώην δυνάμεις του Άξονα.

Όμως η ιστορία γίνεται ακόμη πιο παράξενη όταν εξετάσει κανείς το ίδιο το όνομα. Ο Michael von der Schulenburg φέρει ένα επώνυμο που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με μία από τις πιο δραματικές στιγμές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Στις 22 Ιουνίου 1941, ο Γερμανός πρέσβης στην Σοβιετική Ένωση, Friedrich-Werner von der Schulenburg, επέδωσε στον Vyacheslav Molotov την γερμανική ανακοίνωση για την έναρξη του πολέμου.

Μόνο που η «τυπική» διπλωματική διαδικασία είχε ήδη επισκιαστεί από την πραγματικότητα:  Τα γερμανικά στρατεύματα είχαν ήδη περάσει τα σοβιετικά σύνορα. Η επίδοση του εγγράφου ήταν, ουσιαστικά, η διπλωματική σφραγίδα πάνω σε μια επίθεση που είχε ήδη ξεκινήσει. Και εδώ η ιστορία αποκτά σχεδόν μυθιστορηματική διάσταση. Ο πρόγονος της οικογένειας Schulenburg βρέθηκε στην απέναντι πλευρά το 1.941 μ.Χ.

Ο απόγονός του, δεκαετίες αργότερα, ανασύρει από τα βάθη του μεταπολεμικού δικαίου μια διάταξη που αφορά ακριβώς εκείνη την ιστορική εποχή. Ένα επώνυμο. Δύο εποχές. Και ανάμεσά τους ένας πόλεμος που υποτίθεται ότι είχε τελειώσει οριστικά.

Και όμως, οι Schulenburg δεν ήταν «φιλοναζί». Η ιστορία, μάλιστα, δεν επιτρέπει εύκολες ταμπέλες. Ο Friedrich-Werner von der Schulenburg δεν έμεινε πιστός μέχρι τέλους στον Adolf Hitler. Το 1.944 μ.Χ. εκτελέστηκε για την συμμετοχή του στην αντίσταση κατά του Hitler και στην απόπειρα ανατροπής του ναζιστικού καθεστώτος. Και άλλο μέλος της οικογένειας Schulenburg συνδέθηκε επίσης με την αντίσταση εναντίον του Hitler και οδηγήθηκε στην εκτέλεση.

Έτσι, το οικογενειακό όνομα που συνδέθηκε με την ανακοίνωση του πολέμου κατά της Σοβιετικής Ένωσης το 1.941 μ.Χ. συνδέθηκε αργότερα και με την προσπάθεια ανατροπής του ανθρώπου που είχε εξαπολύσει αυτόν τον πόλεμο. Η ιστορία μοιάζει να κάνει κύκλους. Ο σημερινός Schulenburg δεν εμφανίζεται ως πολέμιος της Ρωσίας. Το αντίθετο.

Έχει επανειλημμένα υποστηρίξει την ανάγκη διαλόγου με την Μόσχα και έχει πάρει θέσεις που αποκλίνουν από τη σκληρή γραμμή της ευρωπαϊκής πολιτικής. Το 2024 μ.Χ. υπέγραψε, μαζί με τον πρώην Γερμανό στρατηγό Harald Kujat, κοινή δήλωση υπέρ της κινεζικής ειρηνευτικής πρωτοβουλίας για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το 2025 μ.Χ. ταξίδεψε στη Μόσχα για τις εκδηλώσεις της Ημέρας της Νίκης. Δεν είναι, επομένως, ένας Γερμανός πολιτικός που ζητά κλιμάκωση. Είναι ακριβώς το αντίθετο. Και ίσως γι' αυτό η παρέμβασή του αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Το επιχείρημα που μπορεί να προκαλέσει σεισμό. Σύμφωνα με την συγκεκριμένη νομική επιχειρηματολογία, η γερμανική κυβέρνηση θεωρεί ότι η «ρήτρα περί εχθρικού κράτους» έχει πλέον ξεπεραστεί.

Στο πλαίσιο αυτό γίνεται επίκληση του Ψηφίσματος 50/52 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ του 1,995 μ.Χ., το οποίο αναγνώριζε ότι, λόγω των μεγάλων αλλαγών που είχαν συντελεστεί στον κόσμο, η συγκεκριμένη ρήτρα ήταν πλέον παρωχημένη.

Ο Schulenburg, ωστόσο, θέτει μια διαφορετική νομική ανάγνωση: Το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης δεν έχει την ίδια δεσμευτική φύση με τον ίδιο τον Χάρτη του ΟΗΕ. Επιπλέον, η προβλεπόμενη διαδικασία αφορούσε την τροποποίηση των συγκεκριμένων διατάξεων. Και εδώ βρίσκεται το παράδοξο: οι διατάξεις παραμένουν τυπωμένες μέσα στον Χάρτη.

Αυτό όμως δεν σημαίνει αυτομάτως ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν σήμερα ως νόμιμη βάση για στρατιωτική επίθεση. Η σύγχρονη ερμηνεία του Χάρτη του ΟΗΕ, η μεταγενέστερη πρακτική των κρατών και το γενικό διεθνές δίκαιο έχουν δημιουργήσει ένα πολύ πιο σύνθετο νομικό πλαίσιο.

Αλλά ακριβώς επειδή το ζήτημα δεν έχει εξαφανιστεί από το κείμενο του Χάρτη, μπορεί να χρησιμοποιείται ως πολιτικό και νομικό επιχείρημα. Υπάρχει και ένα ακόμη κομμάτι της ιστορίας που κάνει την υπόθεση ιδιαίτερα φορτισμένη.

Το 1,990 μ.Χ. υπογράφηκε η Συνθήκη «Δύο Συν Τέσσερα», η οποία άνοιξε τον δρόμο για την επανένωση της Γερμανίας. Στο τραπέζι κάθισαν οι δύο γερμανικές πλευρές και οι τέσσερις νικήτριες δυνάμεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου: Σοβιετική Ένωση, Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία.

Η μεταπολεμική Γερμανία είχε πλέον εισέλθει σε μια νέα εποχή. Η Ρωσία αποχώρησε από την Γερμανία. Οι σχέσεις Βερολίνου και Μόσχας για χρόνια χαρακτηρίστηκαν από οικονομική συνεργασία και πολιτικό διάλογο.

Κανείς σχεδόν δεν φανταζόταν ότι, μόλις τρεις δεκαετίες αργότερα, η Ευρώπη θα ξαναμιλούσε με όρους στρατιωτικής αντιπαράθεσης. Και κυρίως: κανείς δεν περίμενε ότι παλιές διατάξεις του μεταπολεμικού συστήματος θα ξαναβγαίνουν από τα συρτάρια.

Το γερμανικό rearmament αλλάζει τα δεδομένα. Η σημερινή Γερμανία, ωστόσο, βρίσκεται σε τελείως διαφορετική θέση. Η στρατιωτική της ενίσχυση, η παραγωγή οπλικών συστημάτων και η υποστήριξη προς την Ουκρανία έχουν καταστήσει το Βερολίνο έναν από τους σημαντικούς ευρωπαϊκούς παράγοντες της πολεμικής προσπάθειας του Κιέβου.

Παράλληλα, ρωσικές αρχές έχουν δημοσιοποιήσει καταλόγους εταιρειών που συνδέονται με την παραγωγή UAV για τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Έτσι, το θεωρητικό σενάριο μετατρέπεται σε πολιτική συζήτηση:

Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η αντιπαράθεση Ρωσίας – Γερμανίας; Και ακόμη πιο ανησυχητικά: Πότε μια χώρα που παρέχει όπλα σε έναν εμπόλεμο σύμμαχο θεωρείται πλέον άμεσα εμπλεκόμενη; Αυτά είναι τα ερωτήματα που στοιχειώνουν σήμερα την Ευρώπη.

Το 2024 μ.Χ. είχε εμφανιστεί στηΝ Ρωσία πρωτοβουλία για την καταγγελία της Συνθήκης «Δύο Συν Τέσσερα». Στο επίκεντρο βρέθηκε ο Yuri Heppel, επικεφαλής της Γερμανικής Εθνικής και Πολιτιστικής Αυτονομίας της Κριμαίας.

Το επιχείρημα ήταν ότι η συμφωνία δεν εφαρμόζεται πλέον στην πράξη και θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα καταγγελίας της. Η πρωτοβουλία δεν προχώρησε τότε. Όμως οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Οι σχέσεις Ρωσίας και Γερμανίας έχουν επιδεινωθεί δραματικά. Η στρατιωτική αντιπαράθεση στην Ουκρανία συνεχίζεται.

Η Ευρώπη επανεξοπλίζεται. Και η Γερμανία έχει εγκαταλείψει σε μεγάλο βαθμό την μεταψυχροπολεμική αντίληψη ότι η οικονομική αλληλεξάρτηση αρκεί για να αποτρέψει μια μεγάλη σύγκρουση.

Το πιο τρομακτικό σενάριο δεν είναι η επίθεση – είναι η απειλή. Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο σημείο. Δεν χρειάζεται απαραίτητα να εφαρμοστεί μια τέτοια ακραία νομική θεωρία. Αρκεί να υπάρχει. Στην γεωπολιτική, η απειλή πολλές φορές λειτουργεί αποτελεσματικότερα από την ίδια την πράξη.

Η υπενθύμιση ότι ξεχασμένες διατάξεις του μεταπολεμικού δικαίου μπορούν να ανασυρθούν, ακόμη και αν η νομική τους εφαρμογή σήμερα είναι εξαιρετικά αμφισβητούμενη, μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο πίεσης. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει την υπόθεση τόσο επικίνδυνη.

Γιατί η Ευρώπη δεν βρίσκεται πλέον στο 1.995 μ.Χ. Δεν βρίσκεται ούτε στο 2005 μ.Χ. Βρίσκεται σε μια εποχή όπου η Ρωσία και το ΝΑΤΟ έχουν εμπλακεί στη μεγαλύτερη στρατηγική αντιπαράθεση των τελευταίων δεκαετιών.

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ποτέ ακριβώς. Μερικές φορές όμως επαναφέρει τα ίδια ονόματα, τις ίδιες γεωγραφίες και τις ίδιες λέξεις. Το 1.941 μ.Χ. ένας von der Schulenburg βρέθηκε στη Μόσχα όταν η Γερμανία επιτέθηκε στη Σοβιετική Ένωση.

Σήμερα ένας άλλος von der Schulenburg προειδοποιεί από τις Βρυξέλλες για τους κινδύνους μιας νέας σύγκρουσης και ανασύρει από το παρελθόν ξεχασμένες διατάξεις του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Η οικογενειακή ιστορία μοιάζει σχεδόν με καθρέφτη. Μόνο που αυτή τη φορά το διακύβευμα δεν είναι μια ακόμη Ευρωπαϊκή κρίση.

Είναι το ενδεχόμενο να ανοίξει ξανά η πόρτα μιας άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης Ρωσίας και Δύσης. Και όταν η Ευρώπη αρχίζει να ψάχνει στα συρτάρια του 1945 για επιχειρήματα του 2026, ίσως το πιο ανησυχητικό συμπέρασμα να είναι ένα:

Τα φαντάσματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν εξαφανίστηκαν ποτέ πραγματικά. Απλώς περίμεναν τη στιγμή για να επιστρέψουν. Ο Michael von der Schulenburg, πάντως, επιμένει στην αντίθετη κατεύθυνση: διάλογος, διπλωματία και ειρήνη. Και ίσως αυτή να είναι η πραγματική ειρωνεία.

Σε μια Ευρώπη που ξαναμαθαίνει να σκέφτεται με όρους πολέμου, ένας Γερμανός πολιτικός υπενθυμίζει ότι υπάρχουν και άλλοι δρόμοι. Μακάρι να υπάρχουν περισσότεροι Schulenburg πριν η ιστορία αποφασίσει να ξαναμιλήσει με τη γλώσσα των όπλων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899519/ta-fantasmata-tou-v-pagkosmiou-polemou-epistrefoun-i-ritra-tou-exthroy-tou-oie-kai-to-efialtiko-senario-gia-ti-germania).

Κραχ στην Volkswagen: «Καταποντίζει» την πρόβλεψη κερδών στο 1%... ασύλληπτο πλήγμα έως 10 δισ. ευρώ λόγω Κίνας. Η UBS είχε εκτιμήσει ότι το κόστος της αναδιάρθρωσης θα μπορούσε να ανέλθει έως και στα 7 δισ. ευρώ.

Η Volkswagen προχώρησε σε σημαντική υποβάθμιση των προβλέψεών της για την κερδοφορία, αποδίδοντας την επιβάρυνση ύψους 6 δισ. ευρώ στην αποτίμηση της συμμετοχής της στην Porsche, στη συνεχιζόμενη ύφεση της κινεζικής αγοράς και στην αύξηση του κόστους αναδιάρθρωσης.

Οι μετοχές της μεγαλύτερης αυτοκινητοβιομηχανίας της Ευρώπης υποχώρησαν έως και 7% το απόγευμα της Παρασκευής 18/9, μετά την ανακοίνωση της εταιρείας ότι πλέον αναμένει λειτουργικό περιθώριο κέρδους μόλις 1% για το τρέχον έτος, έναντι προηγούμενης πρόβλεψης για περιθώριο μεταξύ 4% και 5,5%.

Ο γερμανικός όμιλος προειδοποίησε, παράλληλα, ότι η συνολική αρνητική επίδραση στα κέρδη του ενδέχεται να ανέλθει έως και στα 10 δισ. ευρώ. Η Volkswagen βρίσκεται αντιμέτωπη με ισχυρές πιέσεις από τον εντεινόμενο ανταγωνισμό των κινεζικών αυτοκινητοβιομηχανιών, τους υψηλότερους αμερικανικούς δασμούς, αλλά και τα χαμηλότερα περιθώρια κέρδους που συνοδεύουν την αύξηση των πωλήσεων ηλεκτρικών οχημάτων.

Πρόσφατα, ο όμιλος κατέληξε σε απροσδόκητη συμφωνία με τα συνδικάτα για ένα ιστορικής κλίμακας πρόγραμμα αναδιάρθρωσης, το οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει στην απώλεια έως και 100.000 θέσεων εργασίας, καθώς και στον τερματισμό της παραγωγής οχημάτων σε τέσσερα εργοστάσια στην Γερμανία.

Οι προβλέψεις UBS. Η UBS είχε εκτιμήσει ότι το κόστος της αναδιάρθρωσης θα μπορούσε να ανέλθει έως και στα 7 δισ. ευρώ, ενώ η Bank of America είχε προβλέψει ακαθάριστες επιβαρύνσεις ύψους έως και 10 δισ. ευρώ.

Το κόστος αναδιάρθρωσης που περιλαμβάνεται στην τελευταία υποβάθμιση των προβλέψεων αφορά, μεταξύ άλλων, την αναμενόμενη ζημία από τη χρηματοδότηση προγραμμάτων πρόωρης συνταξιοδότησης εργαζομένων, βάσει συμφωνίας που είχε επιτευχθεί με τα συνδικάτα το 2024 μ.Χ. Περιλαμβάνει επίσης δαπάνες που συνδέονται με την προγραμματισμένη πώληση του εργοστασίου της Volkswagen στο Όσναμπρουκ σε ισραηλινό επενδυτικό όμιλο.

Σε ανακοίνωσή της την Παρασκευή, η εταιρεία ανέφερε ότι οι προοπτικές για την κερδοφορία της «θα επηρεαστούν από την περαιτέρω επιδείνωση του περιβάλλοντος της αγοράς, ιδίως στην Κίνα, καθώς και από την επιταχυνόμενη μετατόπιση της ζήτησης προς τα ηλεκτρικά οχήματα με μπαταρία».

Συρρίκνωση πωλήσεων. Η δραστηριότητα επιβατικών αυτοκινήτων του ομίλου, αλλά και κορυφαίες μάρκες του, όπως η Porsche και η Audi, έχουν πληγεί σημαντικά από την υποχώρηση των πωλήσεων στην Κίνα, τη μεγαλύτερη αγορά αυτοκινήτων παγκοσμίως.

«Η μεγαλύτερη ενιαία αγορά στον κόσμο έχει συρρικνωθεί κατά 20%, χωρίς να διαφαίνεται κάποια σταθεροποίηση. Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτή την τάση», δήλωσε ο οικονομικός διευθυντής της Volkswagen,Arno Antlitz.

Πέρα από την ενίσχυση των κινεζικών αυτοκινητοβιομηχανιών, όπως η BYD και η Xiaomi, οι γερμανικές εταιρείες κατασκευής πολυτελών αυτοκινήτων έχουν δεχθεί ισχυρό πλήγμα και από τις αλλαγές που έχει εφαρμόσει το Πεκίνο στη φορολογία των πολυτελών οχημάτων.

Οι μετοχές της Volkswagen είχαν ενισχυθεί κατά περίπου 9% μετά την έγκριση από το εποπτικό συμβούλιο των μέτρων ευρείας κλίμακας για την αναδιάρθρωση του ομίλου. Η εξέλιξη αυτή είχε δημιουργήσει προσδοκίες ότι η Volkswagen θα μπορούσε να προχωρήσει στις σαρωτικές αλλαγές που απαιτούνται, προκειμένου να διατηρήσει την ανταγωνιστικότητά της (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/900249/krax-stin-volkswagen-katapontizei-tin-provlepsi-kerdon-sto-1-asyllipto-pligma-eos-10-dis-evro-logo-kinas).

SOS από Γερμανία: Άδεια τα αποθέματα φυσικού αερίου – Μόλις 56% οι αποθήκες, έρχεται δύσκολος χειμώνας. Μόλις στο 56% η πληρότητα των αποθηκών – Ο χαμηλότερος όγκος τουλάχιστον 15 ετών – Κίνδυνος ελλείψεων τον χειμώνα – Στο τραπέζι η διεύρυνση των Long Term Options (LTOs).

Η Γερμανία εξετάζει την επέκταση ενός βασικού εργαλείου της αγοράς, προκειμένου να ενθαρρύνει τους traders να αυξήσουν τα αποθέματα φυσικού αερίου ενόψει του χειμώνα, καθώς οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης της χώρας είναι σήμερα μόλις κατά το ήμισυ γεμάτες.

Πηγή της γερμανικής κυβέρνησης δήλωσε στο Reuters ότι το Βερολίνο εξετάζει την ενίσχυση των κινήτρων της αγοράς, σε μια προσπάθεια να επιταχυνθεί η πλήρωση των αποθηκών πριν από την έναρξη της χειμερινής περιόδου.

Στο 56% οι αποθήκες – Ιστορικό χαμηλό. Η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, διαθέτει την τέταρτη μεγαλύτερη δυναμικότητα αποθήκευσης φυσικού αερίου παγκοσμίως. Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία της Gas Infrastructure Europe, οι αποθήκες της χώρας ήταν μόλις 56% γεμάτες στα μέσα Σεπτεμβρίου.

Πρόκειται για ιστορικά χαμηλό επίπεδο, το χαμηλότερο τουλάχιστον των τελευταίων 15 ετών, εντείνοντας τις ανησυχίες για την επάρκεια εφοδιασμού κατά τους επόμενους μήνες. Η εξέλιξη αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στις υψηλές τιμές του φυσικού αερίου, οι οποίες έχουν αυξηθεί σημαντικά λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή.

Το backwardation αποθαρρύνει την αποθήκευση αερίου. Η άνοδος των τιμών έχει ενισχύσει τη δομή backwardation στην αγορά φυσικού αερίου. Πρόκειται για μια κατάσταση κατά την οποία τα συμβόλαια άμεσης παράδοσης διαπραγματεύονται σε υψηλότερες τιμές από τα συμβόλαια για παράδοση σε μεταγενέστερο χρόνο.

Η συγκεκριμένη δομή της αγοράς αποτελεί ένδειξη ανησυχίας για την άμεση επάρκεια της προσφοράς, αλλά παράλληλα λειτουργεί ως αντικίνητρο για τους traders να αγοράσουν φυσικό αέριο σήμερα προκειμένου να το αποθηκεύσουν και να το διαθέσουν σε μεταγενέστερο χρόνο.

Με δεδομένο το χαμηλό επίπεδο των αποθεμάτων, η Γερμανία βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τον κίνδυνο ελλείψεων φυσικού αερίου κατά τον φετινό χειμώνα, εάν οι θερμοκρασίες αποδειχθούν χαμηλότερες από τα επίπεδα των προηγούμενων ετών.

Στο τραπέζι τα Long Term Options. Την περασμένη εβδομάδα, η γερμανική ένωση αποθήκευσης φυσικού αερίου INES προειδοποίησε για τον κίνδυνο ελλείψεων. Ως αποτέλεσμα, η γερμανική κυβέρνηση εξετάζει την αξιοποίηση του υφιστάμενου εργαλείου της αγοράς, δηλαδή του φθινοπωρινού διαγωνισμού για Long Term Options (LTOs), σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται το Reuters, ο σχετικός διαγωνισμός πρόκειται να αυξηθεί κατά όγκο φυσικού αερίου που δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Η γερμανική κυβέρνηση προτιμά να αποφύγει τις άμεσες κρατικές αγορές φυσικού αερίου, όπως είχε πράξει το 2022μ.Χ., όταν η ενεργειακή κρίση είχε προκαλέσει τεράστιες πιέσεις στην Ευρωπαϊκή αγορά. Ωστόσο, έχει συμφωνήσει με τις κρατικές ενεργειακές εταιρείες Uniper και SEFE να αυξήσουν τις ποσότητες φυσικού αερίου που θα διοχετεύσουν στις εγκαταστάσεις αποθήκευσής τους.

INES: «Η επαναπλήρωση υπολείπεται σημαντικά του απαιτούμενου ρυθμού». Η προειδοποίηση της γερμανικής ενεργειακής βιομηχανίας είναι πλέον ιδιαίτερα έντονη. Η INES ανέφερε την περασμένη εβδομάδα ότι η διαδικασία επαναπλήρωσης των αποθηκών «έχει μέχρι στιγμής υπολείπεται σημαντικά του απαιτούμενου ρυθμού» και ότι «το χρονικό περιθώριο για επαρκή επαναπλήρωση κλείνει».

Ο Managing Director της INES, Sebastian Heinermann, υπογράμμισε ότι, παρότι εξακολουθεί να είναι τεχνικά εφικτό να αυξηθεί το επίπεδο αποθήκευσης περίπου στο 77%, η απλή δέσμευση χωρητικότητας στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης δεν επαρκεί. «Η πλήρωση των εγκαταστάσεων αποθήκευσης πρέπει να είναι οικονομικά βιώσιμη, προκειμένου οι συμμετέχοντες στην αγορά να την πραγματοποιήσουν στην πράξη», δήλωσε ο Heinermann.

Κρίσιμος ο χειμώνας για τη γερμανική ενεργειακή επάρκεια. Η κατάσταση δημιουργεί αυξημένη πίεση στο Βερολίνο, καθώς η Γερμανία εισέρχεται στη χειμερινή περίοδο με πολύ χαμηλότερα αποθέματα από τα ιστορικά επίπεδα.

Η κυβέρνηση καλείται να επιταχύνει την πλήρωση των αποθηκών χωρίς να επιστρέψει σε ένα μοντέλο εκτεταμένων άμεσων κρατικών αγορών, όπως εκείνο που εφαρμόστηκε κατά την ενεργειακή κρίση του 2022 μ.Χ. Η διεύρυνση των LTOs και η συμφωνία με τις Uniper και SEFE αποτελούν, μέχρι στιγμής, τα βασικά εργαλεία που εξετάζει το Βερολίνο για να αυξήσει τα αποθέματα.

Ωστόσο, η υψηλή τιμή του φυσικού αερίου και η δομή backwardation περιορίζουν τα οικονομικά κίνητρα των traders να αποθηκεύσουν ποσότητες τώρα, αυξάνοντας την αβεβαιότητα για την ενεργειακή ασφάλεια της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης ενόψει του χειμώνα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/900087/sos-apo-germania-adeia-ta-apothemata-fysikoy-aeriou-molis-56-oi-apothikes-erxetai-dyskolos-xeimonas).

Δημοσκόπηση: Το 48% των Γερμανών αναμένει αντικατάσταση του καγκελάριου Μερτς. Παρά τις βαριές εκλογικές απώλειες και τις δημοσκοπικές πιέσεις, ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι δεν θα παραιτηθεί. Σχεδόν ο ένας στους δύο Γερμανούς αναμένει ότι ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς θα αντικατασταθεί προτού κλείσει η χρονιά, υποδεικνύει δημοσκόπηση του ινστιτούτου YouGov.

Κατά την έρευνα αυτή σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.611 ενηλίκων, το 48% θεωρεί πως ο Μερτς δεν θα είναι καγκελάριος στις αρχές του 2027, το 31% θεωρεί το αντίθετο, πως θα παραμείνει στο αξίωμα, ενώ το 21% απάντησε ότι δεν γνωρίζει ή δεν απαντά.

Ο καγκελάριος Μερτς, το ποσοστό δημοτικότητας του οποίου κατακρημνίζεται τους τελευταίους μήνες, είναι αντιμέτωπος με τον κίνδυνο νέας ταπεινωτικής ήττας σε τουλάχιστον μια εκλογική διαδικασία σε ανατολικά ομόσπονδα κρατίδια, δυο εβδομάδες μετά την επικράτηση της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD) στην Σαξονία-Άνχαλτ.

Η βαριά ήττα στο παραδοσιακό οχυρό της παράταξης της γερμανικής κεντροδεξιάς, της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU), που κατέρρευσε εξασφαλίζοντας μόλις 17% των ψήφων, ενώ η AfD σημείωσε ραγδαία άνοδο στο 44%, επέτεινε τη σεναριολογία στην Γερμανία για το μέλλον του καγκελάριου, το ενδεχόμενο να αναγκαστεί να εγκαταλείψει το αξίωμα.

Πρόσφατες δημοσκοπήσεις θέλουν την CDU, το μείζον κόμμα του κυβερνητικού «μεγάλου» συνασπισμού, να μην συγκεντρώνει παρά το 7% των προθέσεων ψήφου στο Μεκλεμβούργο-Πομερανία, ποσοστό επικίνδυνα κοντά στον πήχη του 5% που απαιτείται για την κατάληψη εδρών στο κρατιδιακό κοινοβούλιο.

Αν η πρόβλεψη επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για την χειρότερη επίδοση της παράταξης σε οποιοδήποτε από τα 16 ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο ενδιαφερόμενος καταβάλλει προσπάθειες να παραμερίσει τα σενάρια για το μέλλον του. Η εγκατάλειψη της προσπάθειας «δεν είναι επιλογή για μένα», επιμένει ο καγκελάριος (https://www.zougla.gr/kosmos/dimoskopisi-to-48-ton-germanon-anamenei-antikatastasi-tou-kagkelariou-merts/).

Η Γερμανία επιλέγει την προαιρετικότητα. Το γερμανικό EUDI Wallet, η πραγματική ελευθερία επιλογής και το Ελληνικό παράδοξο της υποχρεωτικής ψηφιακής ταυτοποίησης. Η Γερμανία έκανε στις 9 Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ. ένα αποφασιστικό βήμα προς τη νέα εποχή της Ευρωπαϊκής ψηφιακής ταυτότητας, παρουσιάζοντας το δικό της Ευρωπαϊκό Πορτοφόλι Ψηφιακής Ταυτότητας (European Digital Identity Wallet – EUDI Wallet). Θα ονομάζεται d–you και προγραμματίζεται να λειτουργήσει από 2 Ιανουαρίου 2027 μ.Χ.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται σε τέσσερις λέξεις της επίσημης ανακοίνωσης: «freiwillig und kostenfrei» (= προαιρετικό και δωρεάν). Η Γερμανία ψηφιοποιείται και δημιουργεί ένα ολόκληρο οικοσύστημα υπηρεσιών, αλλά δηλώνει συγχρόνως ότι ο πολίτης επιλέγει αν θα το χρησιμοποιήσει.

Τι είναι και πώς θα χρησιμοποιείται το d–you. Το d-you δεν είναι απλώς ψηφιακό αντίγραφο της γερμανικής ταυτότητας. Είναι ψηφιακό πορτοφόλι στο οποίο ο πολίτης θα μπορεί να αποθηκεύει και να χρησιμοποιεί επαληθεύσιμα ψηφιακά έγγραφα και χαρακτηριστικά.Οργανώστε Ψηφιακά Ημερολόγια

Το σύστημα ξεκινά με περίπου 40 συνεργάτες από την οικονομία, την επιστήμη και την δημόσια διοίκηση. Μεταξύ των πρώτων εφαρμογών προβλέπεται ο πολίτης να μπορεί να αποδεικνύει ψηφιακά την ηλικία του, να συνάπτει συμβάσεις και να ανοίγει τραπεζικό λογαριασμό, ενώ αργότερα θα προστεθούν περισσότερα έγγραφα και λειτουργίες. Τα δεδομένα θα αποθηκεύονται κρυπτογραφημένα στη συσκευή.

Το κρίσιμο όμως είναι ότι το d-you δεν αντικαθιστά τη φυσική ταυτότητα. Το γερμανικό δελτίο ταυτότητας (Personalausweis) παραμένει κανονικό φυσικό έγγραφο ταυτοποίησης, ενώ η υποχρέωση κατοχής εγγράφου ταυτότητας μπορεί να εκπληρωθεί και με έγκυρο διαβατήριο. Η γερμανική νομοθεσία διακρίνει, μάλιστα, τη φυσική ταυτότητα από την ηλεκτρονική λειτουργία της: ο κάτοχος μπορεί να χρησιμοποιεί την ηλεκτρονική ταυτοποίηση στις συναλλαγές του με δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς, χωρίς να καταργείται το φυσικό έγγραφο.

Έχουμε επομένως: φυσική ταυτότητα ή διαβατήριο – ηλεκτρονική λειτουργία ταυτότητας – προαιρετικό EUDI Wallet. Και υπάρχει κάτι ακόμη σημαντικότερο. Η ίδια η γερμανική κυβέρνηση δηλώνει ρητά: «Η εφαρμογή θα χρησιμοποιείται δωρεάν και προαιρετικά, ενώ οι αναλογικές υπηρεσίες θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν».

Αυτό είναι η ουσία της πραγματικής προαιρετικότητας. Δεν αρκεί να λες στον πολίτη «δεν είσαι υποχρεωμένος να χρησιμοποιήσεις το Wallet». Πρέπει να μπορείς να προσθέσεις: «Και αν δεν το χρησιμοποιήσεις, εξακολουθεί να υπάρχει άλλος πραγματικός δρόμος».

Βεβαίως, η δοκιμασία θα έρθει όταν το d-you εξαπλωθεί σε τράπεζες, συμβάσεις, πανεπιστήμια και δημόσιες υπηρεσίες. Τότε θα φανεί αν οι εναλλακτικές διαδικασίες θα παραμείνουν πράγματι ισότιμες. Η αρχή όμως έχει ήδη τεθεί: ψηφιακή δυνατότητα χωρίς κατάργηση της αναλογικής εναλλακτικής.

Η προαιρετικότητα είναι Ευρωπαϊκή αρχή. Η Γερμανία δεν επινόησε την προαιρετικότητα. Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2024 μ.Χ./1183 ορίζει στο άρθρο 5α παρ. 15 ότι «η χρήση των Ευρωπαϊκών Πορτοφολιών Ψηφιακής Ταυτότητας είναι εθελοντική».

Προχωρεί όμως περισσότερο. Η πρόσβαση σε δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες, στην αγορά εργασίας και στην επιχειρηματική δραστηριότητα δεν επιτρέπεται να περιορίζεται ή να καθίσταται δυσμενέστερη για όσους δεν χρησιμοποιούν Wallet. Πρέπει να παραμένουν διαθέσιμα άλλα μέσα ταυτοποίησης.

Η δε αιτιολογική σκέψη 15 απαιτεί να μην περιορίζεται ούτε άμεσα ούτε έμμεσα η πρόσβαση των μη χρηστών. Διότι ένα ψηφιακό μέσο μπορεί να είναι προαιρετικό στον νόμο και υποχρεωτικό στην πράξη. Αν εξαφανιστεί το φυσικό γκισέ, αν η εναλλακτική διαδικασία γίνει υπερβολικά δύσκολη ή αν η μη χρήση συνεπάγεται πρόσθετο κόστος, καθυστέρηση ή αποκλεισμό, η νομική διακήρυξη της προαιρετικότητας χάνει σταδιακά το πραγματικό της περιεχόμενο.

Η πραγματική ελευθερία κρίνεται επομένως και από τις συνέπειες του «όχι». Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα: η πραγματική προαιρετικότητα δεν μπορεί να αφεθεί στην καλή θέληση της αγοράς.

Αυτό αφορά κυρίως τον ιδιωτικό τομέα και ιδιαίτερα τις τράπεζες, όπου η συνεχής συρρίκνωση του δικτύου καταστημάτων και η μεταφορά ολοένα περισσότερων υπηρεσιών στο ψηφιακό περιβάλλον μπορούν εύκολα να μετατρέψουν μια νομικά προαιρετική επιλογή σε πρακτικό μονόδρομο.

Γι’ αυτό χρειάζεται ρητή και ειδική νομοθετική εγγύηση: οι τράπεζες, οι ασφαλιστικές εταιρίες και γενικότερα οι ιδιωτικοί φορείς που θα παρέχουν υπηρεσίες μέσω του EUDI Wallet πρέπει να υποχρεούνται να διατηρούν, για τον πολίτη που δεν επιθυμεί να το χρησιμοποιήσει, πραγματική, εύλογα προσβάσιμη και χωρίς πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση εναλλακτική εξυπηρέτηση.

Όχι μια εναλλακτική μόνο στα χαρτιά, αλλά μια διαδρομή ουσιαστικά ισότιμη, ώστε η άρνηση χρήσης του Wallet να μη συνεπάγεται αποκλεισμό, δυσανάλογη ταλαιπωρία ή πρόσθετο κόστος. Διαφορετικά, η προαιρετικότητα θα παραμένει νομικά κατοχυρωμένη, αλλά θα έχει καταργηθεί στην καθημερινή ζωή. Εδώ η σύγκριση είναι αποκαλυπτική, χωρίς να συγχέουμε διαφορετικούς θεσμούς.

Ο Προσωπικός Αριθμός δεν είναι EUDI Wallet και το ελληνικό δελτίο ταυτότητας δεν ταυτίζεται με αυτό. Όμως η επίσημη ελληνική θέση για τον ΠΑ είναι σαφής. Χορηγείται υποχρεωτικά, εξαίρεση δεν προβλέπεται και, αν ο πολίτης δεν προχωρήσει ο ίδιος, αποδίδεται αυτοματοποιημένα.

Η διαφορά φιλοσοφίας είναι εμφανής. Στο EUDI Wallet: «Σου παρέχω το εργαλείο. Εσύ αποφασίζεις αν θα το χρησιμοποιήσεις». Στον ελληνικό ΠΑ: «Σου αποδίδω το αναγνωριστικό ακόμη και αν δεν το ζητήσεις». Δεν σημαίνει ότι η υποχρεωτικότητα του ΠΑ είναι αυτομάτως παράνομη λόγω του Κανονισμού 2024 μ.Χ./1183. Πρόκειται για διαφορετικά νομικά εργαλεία.

Θέτει όμως ένα σοβαρό ζήτημα αρχής και αναλογικότητας: Γιατί η Ευρώπη θεωρεί αναγκαία την ελευθερία επιλογής για ένα τόσο ισχυρό ψηφιακό εργαλείο ταυτοποίησης, ενώ η Ελλάδα θεωρεί αναγκαία την καθολική, χωρίς εξαίρεση, απόδοση ενιαίου προσωπικού αναγνωριστικού; Τι θα μπορούσε να γίνει στην Ελλάδα. Το γερμανικό παράδειγμα δείχνει ότι ψηφιοποίηση και ελευθερία επιλογής μπορούν να συνυπάρξουν. Χρειάζονται γι’ αυτό τέσσερις εγγυήσεις:

Πρώτον, να διαχωριστεί η ύπαρξη ενός εσωτερικού διοικητικού αναγνωριστικού από την υποχρεωτική χρήση του από τον πολίτη ως καθολικού κλειδιού στις συναλλαγές του. Δεύτερον, να κατοχυρωθεί η εναλλακτική ταυτοποίηση με διαφορετικά νόμιμα μέσα, όπως φυσικό/αναλογικό δελτίο ταυτότητας ή διαβατήριο, χωρίς τιμωρητική δυσχέρεια.

Τρίτον, να απαγορευθεί ρητά η δυσμενής μεταχείριση του πολίτη που δεν χρησιμοποιεί Wallet ή άλλο ψηφιακό μέσο και να επιβληθεί, ιδίως σε τράπεζες, ασφαλιστικές και άλλους παρόχους βασικών υπηρεσιών, η διατήρηση πραγματικής και ουσιαστικά ισότιμης εναλλακτικής εξυπηρέτησης, χωρίς απώλεια δικαιώματος, πρόσθετο κόστος ή δυσανάλογη καθυστέρηση.

Τέταρτον, να διατηρηθεί πραγματική φυσική και υποβοηθούμενη πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες, με κρίσιμο ρόλο των ΚΕΠ.

Το ερώτημα για κάθε νέα ψηφιακή υπηρεσία πρέπει να είναι απλό: «Τι συμβαίνει στον πολίτη που λέει όχι;» Αν εξυπηρετείται κανονικά με άλλον εύλογο τρόπο, υπάρχει επιλογή. Αν η άρνηση συνεπάγεται σοβαρή δυσχέρεια, έχουμε έμμεση υποχρεωτικότητα. Αν αποκλείεται, επιλογή δεν υπάρχει.

Η Γερμανία δεν αποτελεί πρότυπο για όλα και μένει να αποδειχθεί στην πράξη αν θα τηρήσει τις εγγυήσεις της. Η αφετηρία όμως είναι σαφής. Διατηρεί τη φυσική ταυτότητα, αναγνωρίζει το διαβατήριο, εισάγει προαιρετικά το d-you και δηλώνει ότι οι αναλογικές υπηρεσίες θα παραμείνουν.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσθέτει: αν δεν χρησιμοποιήσεις το Wallet, δεν επιτρέπεται να βρεθείς σε δυσμενέστερη θέση. Στην Ελλάδα ο ΠΑ, αντίθετα, αποδίδεται υποχρεωτικά και χωρίς εξαίρεση. Οι θεσμοί δεν είναι ίδιοι. Οι δύο προσεγγίσεις όμως εκφράζουν διαφορετική αντίληψη για την σχέση πολίτη και ψηφιακού κράτους.

Γι’ αυτό το ερώτημα παραμένει: Γιατί εκεί έτσι και όχι εδώ; Η Ελλάδα δεν χρειάζεται λιγότερη ψηφιακή πρόοδο. Χρειάζεται περισσότερη ελευθερία μέσα στην ψηφιακή πρόοδο. Το κράτος έχει δικαίωμα να εκσυγχρονίζεται. Δεν πρέπει όμως, για να εκσυγχρονιστεί το κράτος, να καταστήσει υποχρεωτικά ψηφιακό τον άνθρωπο.Μελέτησε Ιστορικά Βιβλία

[1] Γερμανικό Ομοσπονδιακό Υπουργείο Ψηφιακών Υποθέσεων και Εκσυγχρονισμού του Κράτους (BMDS), 9.9.2026: επίσημη παρουσίαση του d-you, προαιρετική και δωρεάν χρήση, διατήρηση αναλογικών υπηρεσιών.

[2] Γερμανική Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση: επίσημη παρουσίαση των πρώτων χρήσεων του d-you – απόδειξη ηλικίας, σύναψη συμβάσεων, άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού.

[3] Γερμανικός νόμος περί δελτίων ταυτότητας (Personalausweisgesetz), άρθρα 1 και 18: φυσικό έγγραφο ταυτότητας/διαβατήριο και ηλεκτρονική λειτουργία ταυτοποίησης.

[4] Κανονισμός (ΕΕ) 2024 μ.Χ./1183, άρθρο 5α παρ. 15: εθελοντική χρήση EUDI Wallet, απαγόρευση δυσμενούς μεταχείρισης και διατήρηση άλλων μέσων ταυτοποίησης.Εκτύπωσε Εταιρικά Έντυπα

[5] Κανονισμός (ΕΕ) 2024 μ.Χ./1183, αιτιολογική σκέψη 15: απαγόρευση άμεσου ή έμμεσου περιορισμού των μη χρηστών και κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις.

[6] Επίσημη ιστοσελίδα Προσωπικού Αριθμού – myInfo και Gov.gr: υποχρεωτική χορήγηση ΠΑ, μη πρόβλεψη εξαίρεσης και αυτοματοποιημένη απόδοση  (https://www.triklopodia.gr/%ce%b7-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%bb%ce%ad%ce%b3%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b1%ce%b9%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%84/#google_vignette).

Συναγερμός στην Γερμανία για τον πολιτικό σεισμό AfD – Ο Merz ακυρώνει όλα τα ταξίδια, όργιο φημών για άμεση παραίτηση - Τρόμος ΕΕ. Ο Merz ακύρωσε προγραμματισμένη μετάβαση στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με κυβερνητική πηγή να δηλώνει ότι η παρουσία του απαιτείται στο Βερολίνο.

Η πολιτική ισορροπία στην Γερμανία μεταβάλλεται με ταχύτητα που πριν από λίγα χρόνια θα φαινόταν σχεδόν αδιανόητη. Το πατριωτικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (Alternative für Deutschland – AfD) δεν αποτελεί πλέον απλώς μια ισχυρή δύναμη διαμαρτυρίας στα ανατολικά κρατίδια.

Έχει περάσει στην πρώτη θέση των εθνικών δημοσκοπήσεων, πέτυχε πριν από δύο εβδομάδες την πρώτη νίκη της σε εκλογές κρατιδίου στην Σαξονία-Άνχαλτ και την Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου, διεκδικεί ακόμη μία πρωτιά στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία.

Στην τελευταία δημοσκόπηση του ARD η AfD καταγράφεται στο 27%, έναντι 21% των CDU/CSU. Άλλες πρόσφατες μετρήσεις που επικαλείται το Reuters τοποθετούν την AfD ακόμη ψηλότερα, στο 27%-29%, ενώ το συντηρητικό μπλοκ του Friedrich Merz βρίσκεται μεταξύ 18% και 20%.

Οι δημοσκοπήσεις αποτελούν στιγμιότυπα και όχι εκλογικά αποτελέσματα, αλλά η μεταξύ τους απόσταση αποτυπώνει το μέγεθος της πολιτικής πίεσης που αντιμετωπίζει σήμερα η καγκελαρία. Η μεγάλη τομή ήρθε στις 6 Σεπτεμβρίου στην Σαξονία-Άνχαλτ.

Η AfD συγκέντρωσε 43,8%, υπερδιπλασιάζοντας το ποσοστό της σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές και καταγράφοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της ιστορίας της σε εκλογές κρατιδίου. Η CDU περιορίστηκε στο 17,2%, το χειρότερο αποτέλεσμά της στην περιοχή.

Η AfD δεν κατέκτησε την απόλυτη πλειοψηφία, αλλά το πολιτικό μήνυμα ήταν δύσκολο να αγνοηθεί: για πρώτη φορά το κόμμα βγήκε πρώτο σε εκλογές κρατιδίου και μάλιστα με διαφορά μεγαλύτερη των 26 ποσοστιαίων μονάδων από τους Χριστιανοδημοκράτες.

Καθοριστικό τεστ. Το επόμενο τεστ έρχεται την Κυριακή (20/9). Περίπου 1,3 εκατ. ψηφοφόροι καλούνται στις κάλπες στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, ενώ την ίδια ημέρα διεξάγονται εκλογές και στο Βερολίνο.

Στο βορειοανατολικό κρατίδιο, η μάχη έχει εξελιχθεί σε σύγκρουση μεταξύ της AfD και της SPD της δημοφιλούς πρωθυπουργού Manuela Schwesig. Η τελευταία μέτρηση της INSA που επικαλείται το Reuters δίνει 37% στην AfD και 35% στην SPD.

Η CDU του Merz βρίσκεται μόλις στο 7%, αντιμετωπίζοντας ακόμη και το ενδεχόμενο να πλησιάσει επικίνδυνα το όριο εισόδου στο κοινοβούλιο. Στο Βερολίνο η εικόνα είναι διαφορετική. Η τελευταία έρευνα της ARD δίνει 21% στη Die Linke, 20% στην CDU και 18% στην AfD.

Όμως και εκεί η υφιστάμενη κυβερνητική συμμαχία CDU-SPD δεν συγκεντρώνει, σύμφωνα με τη μέτρηση, κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Έτσι, δύο διαφορετικές εκλογικές αναμετρήσεις την ίδια ημέρα μπορούν να αυξήσουν ακόμη περισσότερο την πίεση προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Ο Merz στο μάτι του κυκλώνα - Ακυρώνει όλα τα ταξίδια. Για τον Friedrich Merz το πρόβλημα πλέον δεν περιορίζεται στις κάλπες των ανατολικών κρατιδίων. Λίγο περισσότερο από έναν χρόνο μετά την ανάληψη της καγκελαρίας, η δημοτικότητά του έχει υποχωρήσει σημαντικά.

Το Reuters αναφέρει ότι η προσωπική αποδοχή του έχει πέσει ακόμη και στο 14% σε εθνικό επίπεδο, ενώ πρόσφατη έρευνα της INSA έδειξε ότι το 78% των ερωτηθέντων δεν τον θεωρεί πλέον το κατάλληλο πρόσωπο για την θέση του καγκελαρίου.

Το ίδιο πιστεύει πλέον και πλειοψηφία ψηφοφόρων της ίδιας της CDU. Οι κλυδωνισμοί έφθασαν μέχρι την κορυφή του κόμματος. Ο Merz ακύρωσε προγραμματισμένη μετάβαση στην Νέα Υόρκη για την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με κυβερνητική πηγή να δηλώνει ότι η παρουσία του απαιτείται στο Βερολίνο.

Η CDU προγραμμάτισε παράλληλα ειδική συνεδρίαση για την Κυριακή, με στόχο να αξιολογήσει τα εκλογικά αποτελέσματα και να εμφανίσει ενότητα γύρω από τον καγκελάριο. Ο ίδιος επιμένει ότι σκοπεύει να εξαντλήσει την τετραετή θητεία του.

Πίσω από την κρίση βρίσκονται όμως βαθύτερα ζητήματα: ασθενής οικονομική ανάπτυξη, αυξημένο κόστος ζωής, ακριβή ενέργεια, μεταναστευτικό, δυσπιστία απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα και αυξανόμενη διαφωνία για την εξωτερική πολιτική της Γερμανίας. Σε αυτό το περιβάλλον, η AfD έχει συνδέσει το εσωτερικό οικονομικό της μήνυμα με μια σαφώς διαφορετική πολιτική απέναντι στηΝ Ρωσία.

Υποστηρίζει την επανεκκίνηση των ενεργειακών σχέσεων, την άρση περιορισμών στο ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο και την αποκατάσταση στενότερων δεσμών με την Μόσχα Η συμπρόεδρος της AfD Alice Weidel έχει υποστηρίξει ότι η φθηνή ρωσική ενέργεια αποτέλεσε έναν από τους παράγοντες της επιτυχίας του γερμανικού βιομηχανικού μοντέλου.

Μάλιστα, σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα του Reuters στις 18 Σεπτεμβρίου, βρίσκονται σε προκαταρκτικό στάδιο συζητήσεις για συνάντηση το 2027 μ.Χ. μεταξύ του Ρώσου οικονομικού απεσταλμένου Kirill Dmitriev και της ηγεσίας της AfD, Alice Weidel και Tino Chrupalla, με αντικείμενο μεταξύ άλλων την πιθανή επιστροφή ρωσικού φυσικού αερίου στη Γερμανία. Εκπρόσωποι των εμπλεκομένων δεν σχολίασαν τις πληροφορίες.

Και τότε παρενέβη ο Putin. Μέσα σε αυτή την πολιτική συγκυρία αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι δηλώσεις του Vladimir Putin στο Νέο Δελχί. Στις 11 Σεπτεμβρίου, λίγο πριν από την σύνοδο των BRICS στην Ινδία, ο Ρώσος Πρόεδρος ρωτήθηκε για την εκλογική επιτυχία της AfD και την γενικότερη μετατόπιση που καταγράφεται στην Γερμανία. Αρχικά απέφυγε να σχολιάσει ευθέως την εσωτερική πολιτική μιας άλλης χώρας.

Αμέσως μετά, όμως, παρουσίασε τη δική του εξήγηση. Κατά τον Putin, όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ευρώπη αποτελούν συνέπεια «συστημικών λαθών» δυτικών πολιτικών ελίτ στους τομείς της πολιτικής, της ασφάλειας και της οικονομίας.

Η ανάλυσή του στηρίχθηκε σε τρεις άξονες. Ο πρώτος ήταν πολιτικός. Ο Putin υποστήριξε ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν δημιουργήσει μια εικόνα μόνιμης ρωσικής απειλής, την οποία ο ίδιος χαρακτήρισε κατασκευασμένη.

Σύνδεσε μάλιστα την σημερινή γερμανική πολιτική με την κληρονομιά του Helmut Kohl, υποστηρίζοντας ότι οι σημερινές επιλογές της CDU απέχουν σημαντικά από την αντίληψη του πρώην καγκελαρίου. Ο Putin είπε ότι γνώριζε προσωπικά τον Kohl και ότι είχαν συζητήσει επανειλημμένα τις γερμανορωσικές σχέσεις.

Σύμφωνα με την δική του εκδοχή, ο Kohl θεωρούσε ότι το μέλλον της Γερμανίας και της Ευρώπης απαιτούσε στενές, σταθερές και αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με τη Ρωσία. Ο δεύτερος άξονας ήταν η ασφάλεια.

Ο Ρώσος πρόεδρος επανέφερε την γνωστή θέση της Μόσχας ότι η συνεχής διεύρυνση του NATO προς ανατολάς και η προοπτική ένταξης της Ουκρανίας δημιούργησαν το υπόβαθρο της σημερινής σύγκρουσης. Προειδοποίησε επίσης ότι ενδεχόμενη ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία θα σήμαινε, κατά την διατύπωσή του, πόλεμο με την Ρωσία.

Η θέση αυτή αμφισβητείται κατηγορηματικά από το NATO, το οποίο υποστηρίζει ότι κάθε ευρωπαϊκό κράτος έχει δικαίωμα να επιλέγει τις συμμαχίες του και αποδίδει στην Ρωσία την ευθύνη για την έναρξη της πλήρους κλίμακας στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία το 2022 μ.Χ.

Η ενέργεια στο κέντρο της αντιπαράθεσης. Ο τρίτος και ίσως πιο άμεσα συνδεδεμένος με την γερμανική καθημερινότητα άξονας της παρέμβασης Putin ήταν η ενέργεια. Ο Ρώσος Πρόεδρος υποστήριξε ότι η Ευρώπη εγκατέλειψε ένα σύστημα μακροχρόνιων συμβολαίων ρωσικού φυσικού αερίου, όταν οι τιμές βρίσκονταν περίπου στα 150-180 δολάρια ανά 1.000 κυβικά μέτρα, για ένα πολύ ακριβότερο σύστημα αγοράς.

Στις δηλώσεις του μίλησε για τιμές της τάξης των 1.000 δολαρίων ή ευρώ και προειδοποίησε ότι μπορούν να αυξηθούν ακόμη περισσότερο. Η ενεργειακή πίεση είναι σήμερα υπαρκτή. Τα Ευρωπαϊκά αποθέματα φυσικού αερίου βρίσκονται περίπου στο 69%, σημαντικά χαμηλότερα από τον εποχικό μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας, ενώ οι τιμές έχουν αυξηθεί σημαντικά μέσα στο 2026 μ.Χ.

Την ίδια στιγμή, οι επικριτές μιας επιστροφής στο ρωσικό αέριο υποστηρίζουν ότι η προηγούμενη εξάρτηση της Γερμανίας από την Ρωσία αποτέλεσε στρατηγικό κίνδυνο και δεν πρέπει να επαναληφθεί.

Εδώ βρίσκεται και η ουσία της πολιτικής συζήτησης που ανοίγει η άνοδος της AfD. Ο Vladimir Putin παρουσιάζει το γερμανικό εκλογικό κύμα ως αποτέλεσμα αποτυχίας μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής στρατηγικής απέναντι στη Ρωσία.

Η AfD, από την πλευρά της, συνδέει την οικονομία, τις τιμές ενέργειας, το μεταναστευτικό και την εξωτερική πολιτική σε ένα ενιαίο αντικυβερνητικό αφήγημα. Οι αντίπαλοί της αντιτείνουν ότι μια επιστροφή στη ρωσική ενεργειακή εξάρτηση θα δημιουργούσε ξανά στρατηγική ευπάθεια. Το βέβαιο είναι ότι η συζήτηση αυτή δεν βρίσκεται πλέον στο περιθώριο της γερμανικής πολιτικής.

Με την AfD πρώτη στις εθνικές δημοσκοπήσεις, με το 43,8% της Σαξονίας-Άνχαλτ ήδη καταγεγραμμένο και με μια ακόμη κρίσιμη αναμέτρηση στις 20 Σεπτεμβρίου, η σχέση της Γερμανίας με την Ρωσία, την Ουκρανία και το μεταπολεμικό μοντέλο ασφάλειας της Ευρώπης επιστρέφει δυναμικά στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Και για τον Friedrich Merz, το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι αυτή η συζήτηση διεξάγεται πλέον σε ένα εκλογικό τοπίο πολύ διαφορετικό από εκείνο στο οποίο ανέλαβε την καγκελαρία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/900223/synagermos-sti-germania-gia-ton-politiko-seismo-afd-o-merz-akyronei-ola-ta-taksidia-klydonismoi-sto-verolino-putin-katarreei-i-evropis).

Αυτές οι πολιτικές του AfD είναι αντίθετες με την κατεύθυνση της Ευρώπης. Ένας υποστηρικτής του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) κυματίζει τη σημαία του κόμματός του και μια γερμανική σημαία σε προεκλογική συγκέντρωση μπροστά από το Δημαρχείο του Βερολίνου στις 29 Ιουνίου 2026 μ.Χ.

Η εκλογική νίκη του AfD (AfD) στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ άφησε ανθρώπους σε όλο τον κόσμο σε αγωνία. Πολλοί φοβούνται ότι το AfD θα αναβιώσει το σκοτεινό παρελθόν της Γερμανίας. Αυτοί οι φόβοι δεν είναι αβάσιμοι, όπως εξηγεί ο αρχισυντάκτης του Trumpet, Gerald Flurry, στο άρθρο « Ο Ναζισμός Ξανάρχεται στην Γερμανία ». Μπορούμε όμως επίσης να είμαστε βέβαιοι ότι πολλές από τις πολιτικές του AfD δεν θα υλοποιηθούν.

Όχι στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Το πρόγραμμα του κόμματος AfD για τις Ευρωπαϊκές εκλογές του 2024 ανέφερε: Απορρίπτουμε [μια Ευρωπαϊκή Ένωση] που επιδιώκει να μεταμορφωθεί σε κράτος με νομοθετική εξουσία και δική της κυβέρνηση, καθώς και την ιδέα των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης». Μόνο σε έθνη-κράτη με δημοκρατικά συντάγματα μπορούν να ασκηθούν και να διατηρηθούν η λαϊκή κυριαρχία και τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών.

Πολυάριθμες προφητείες δείχνουν επίσης ότι αυτά τα έθνη θα πολεμήσουν μαζί. Το Δανιήλ 11:40 αναφέρεται σε αυτό το μπλοκ δυνάμεων ως «τον βασιλιά του βορρά» που διεξάγει πόλεμο εναντίον «του βασιλιά του νότου», του ριζοσπαστικού Ισλάμ με επικεφαλής το Ιράν. Αλλά το AfD απορρίπτει έναν κοινό ευρωπαϊκό στρατό. Το πρόγραμμα του κόμματός του αναφέρει:

Το AfD αντιτίθεται σε έναν ευρωπαϊκό στρατό και παραμένει προσηλωμένο σε μια πλήρως ικανή Bundeswehr ως τον ακρογωνιαίο λίθο της γερμανικής κυριαρχίας. Με τις δικές της ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, η Γερμανία θα είναι σε θέση να αντικαταστήσει τις αμερικανικές δυνάμεις σε γερμανικό έδαφος μεσοπρόθεσμα.

Το AfD απορρίπτει επίσης ένα κοινό Ευρωπαϊκό νόμισμα και απαιτεί την κατάργηση του ευρώ και την επαναφορά των εθνικών νομισμάτων. Δεν είναι το πρώτο ακροδεξιό κόμμα που το κάνει. Το φιλοναζιστικό κόμμα του Γκέρχαρντ Φράι είναι αντίθετο με το νέο νόμισμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης—το ευρώ. Δεν θέλει η Γερμανία να εγκαταλείψει το διάσημο γερμανικό μάρκο της. Αλλά θα χάσει αυτή την μάχη.

Πώς το ξέρω; Επειδή η Βίβλος αποκαλύπτει ότι 10 έθνη πρόκειται να ενωθούν πολιτικά και οικονομικά στην Ευρώπη και να καταστρέψουν με σθεναρό τρόπο. Και ποια είναι η πραγματική δύναμη πίσω από αυτά τα έθνη; Ο Θεός, στον Ησαΐα 10:5, αναφέρει μόνο τους Γερμανούς ως την πραγματική δύναμη. Η Γερμανία θα χρησιμοποιήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση για να κρύψει τις εθνικιστικές της φιλοδοξίες και να τους δώσει μια ορισμένη αξιοπρέπεια.

Ο Φρέι έχασε αυτή τη μάχη και μπορούμε να προβλέψουμε ότι το ίδιο θα συμβεί και με την AfD. Η Ευρώπη δεν θα επιστρέψει στα εθνικά νομίσματα. Το AfD προειδοποιεί επίσης κατά της κατάργησης των μετρητών, γράφοντας:Τα μετρητά σημαίνουν ελευθερία και προστασία από την απαλλοτρίωση και την πλήρη επιτήρηση.

Τα μετρητά μας κινδυνεύουν. Με την υποστήριξη της γερμανικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η σταδιακή κατάργησή τους προωθείται.

Η προφητεία δείχνει ότι το ευρωπαϊκό υπερκράτος θα εισαγάγει « πλήρη επιτήρηση » και μάλιστα θα αποκτήσει την εξουσία να εμποδίζει τους ανθρώπους να ασχολούνται με επιχειρήσεις (Αποκάλυψη 13:16-17).

Ενώ η ΕΕ θα αλλάξει δραματικά, το δηλωμένο όραμα του AfD δεν θα είναι το αποτέλεσμα. Ωστόσο, πολλά άλλα συναισθήματα του AfD θα βρουν στέγη στο προφητευμένο ευρωπαϊκό υπερκράτος, όπως η εθνική υπερηφάνεια για την ιστορία της Γερμανίας, η αναβίωση του γερμανικού πολιτισμού και το μίσος της για την αμερικανική παγκόσμια κυριαρχία.

Σχέσεις με την Ρωσία. Η στάση του AfD απέναντι στ    η Ρωσία είναι πιο περίπλοκη. Το πρόγραμμα των εκλογών του για την Μπούντεσταγκ το 2025 μ.Χ, αναφέρει: Η αποκατάσταση του απρόσκοπτου εμπορίου με την Ρωσία περιλαμβάνει την άμεση άρση των οικονομικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας και την αποκατάσταση των αγωγών Nord Stream.

Ωστόσο, ορισμένοι στο AfD δεν φοβούνται την στρατιωτική ισχύ της Ρωσίας, αλλά φαίνεται να την θαυμάζουν. Κατά την διάρκεια μιας συνέντευξης τον Αύγουστο, ένας δημοσιογράφος της Bild παρατήρησε μια μαύρη κούπα με ένα κόκκινο αστέρι και την φράση «Στρατός της Ρωσίας» με κυριλλικά γράμματα μέσα στο γραφείο της εκλογικής περιφέρειας του Hans-Thomas Tillschneider, αναπληρωτή προέδρου του AfD στην Σαξονία-Άνχαλτ. Αυτό υποδηλώνει έναν θαυμασμό για τον ρωσικό στρατό που δεν θα περίμενε κανείς μεταξύ αντιπάλων. Ο θαυμασμός και ο έπαινος του AfD για τη Ρωσία έρχονται σε αντίθεση με την τρέχουσα γερμανική στρατηγική υποδαύλισης του φόβου για να τροφοδοτήσει τη στρατιωτικοποίηση της Γερμανίας.

Για παράδειγμα, την 1^η Σεπτεμβρίου, η γερμανική κυβέρνηση κατηγόρησε επίσημα την Ρωσία για τον αποτυχημένο βομβαρδισμό στο αεροδρόμιο της Λειψίας στις 4 Αυγούστου. Η κυβέρνηση χρησιμοποίησε το περιστατικό για να επιταχύνει τα μέτρα άμυνας κατά των drones και να στρατιωτικοποιήσει περαιτέρω την Γερμανία.

Αλλά το AfD ισχυρίζεται ότι τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η Ρωσία βρίσκεται πίσω από την επίθεση ήταν κατασκευασμένα. Απορρίπτει την στρατηγική εκφοβισμού της κυβέρνησης και παρουσιάζει τη Ρωσία ως έναν λογικό εταίρο που δεν αποτελεί απειλή για την Γερμανία.

Ένα κόμμα που υποβαθμίζει την ρωσική απειλή είναι απίθανο να κερδίσει την εξουσία επί της Γερμανίας. Ωστόσο, ορισμένα από τα φιλορωσικά και αντιαμερικανικά του αισθήματα θα διαμορφώσουν τις πολιτικές του έθνους.

Γερμανία: Η ακροδεξία «στηρίζει» Πούτιν και θέλει να επαναφέρει το ρωσικό αέριο – Επαφές Μόσχας και AfD, Στελέχη του γερμανικού κόμματος AfD και σύμβουλοι του Βλαντιμίρ Πούτιν προετοιμάζουν συνάντηση για την επανέναρξη των ρωσικών εξαγωγών φυσικού αερίου.

Ο κορυφαίος οικονομικός απεσταλμένος του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, Κιρίλ Ντμίτριεφ και η ηγεσία του ακροδεξιού γερμανικού κόμματος AfD (Εναλλακτική για την Γερμανία) έχουν ξεκινήσει τις προετοιμασίες για να συναντηθούν το επόμενο έτος, προκειμένου να συζητήσουν την επανέναρξη των προμηθειών φυσικού αερίου προς την μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, σύμφωνα με δύο πηγές που έχουν γνώση του σχεδίου.

Οι συζητήσεις για την διοργάνωση συνάντησης τον Μάρτιο του 2027 μ.Χ. υπογραμμίζουν τις στενές σχέσεις μεταξύ της Μόσχας και του AfD, το οποίο, αν και εμποδίζεται να αναλάβει την εξουσία από έναν συνασπισμό των αντιπάλων του, αποτελεί το πιο δημοφιλές κόμμα στην Γερμανία μεταξύ των ψηφοφόρων.

Στη συνάντηση θα παρευρεθεί ο Κιρίλ Ντμίτριεφ, στενός σύμβουλος του Πούτιν και επικεφαλής του κρατικού Ρωσικού Ταμείου Άμεσων Επενδύσεων (RFDI), καθώς και οι συμπρόεδροι του AfD, Άλις Βάιντελ και Τίνο Χρουπάλα, σύμφωνα με μία από τις πηγές. Εκπρόσωπος Τύπου του AfD και εκπρόσωπος του Ντμίτριεφ αρνήθηκαν να σχολιάσουν το θέμα.

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί μόνο εάν πρώτα επιτευχθεί συμφωνία για ένα πλαίσιο ειρήνης μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας και οι διοργανωτές ελπίζουν ότι θα φέρει σε επαφή την AfD, την Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ανέφερε η μία πηγή. Μεταξύ των πιθανών τόπων διεξαγωγής της συνόδου περιλαμβάνονται το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ή η Ινδία, πρόσθεσε.

Πριν από την επιβολή των κυρώσεων λόγω της πλήρους κλίμακας εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022 μ.Χ., η Ρωσία κάλυπτε περισσότερο από το ένα τρίτο των εισαγωγών αργού πετρελαίου της Γερμανίας και περισσότερο από το ήμισυ των εισαγωγών φυσικού αερίου της.

Η Βάιντελ σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Reuters τον Ιούνιο, είχε ταχθεί υπέρ του τερματισμού του μποϊκοτάζ του ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου, προκειμένου να ενισχυθεί η παραπαίουσα οικονομία της Γερμανίας. Ο Ντμίτριεφ παρέστη σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε αυτό τον μήνα στη Μόσχα με τους Αμερικανούς εκπροσώπους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ

Οι διοργανωτές ελπίζουν ότι ο Γουίτκοφ και ο Κούσνερ θα παρευρεθούν επίσης στη συνάντηση για το φυσικό αέριο, κατά την οποία θα εξεταζόταν το ενδεχόμενο επαναλειτουργίας των ρωσικών αγωγών φυσικού αερίου «Nord Stream», ανέφερε η πηγή. Υψηλόβαθμος αξιωματούχος των ΗΠΑ δήλωσε στο Reuters ότι ο Γουίτκοφ και ο Κούσνερ δεν έχουν ενημερωθεί ούτε έχουν προσκληθεί στην προτεινόμενη σύνοδο κορυφής.

Οποιαδήποτε συνάντηση θα είχε συμβολικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι η AfD δεν ασκεί εξουσία. Ωστόσο, οι προετοιμασίες αναδεικνύουν την ευπάθεια του πολιτικού συστήματος της Γερμανίας, όπου η μακροχρόνια άρνηση των κύριων κομμάτων να συνεργαστούν με την ακροδεξιά τίθεται υπό δοκιμασία λόγω της εκλογικής επιτυχίας της AfD.

Η AfD μόλις σημείωσε μια σημαντική νίκη, καθώς αναδείχθηκε το μεγαλύτερο κόμμα στις περιφερειακές εκλογές της Σαξονίας-Άνχαλτ και την Κυριακή θα αντιμετωπίσει μια ακόμη δοκιμασία της δημοτικότητάς του στις εκλογές της περιφέρειας του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας. Οι ρωσικοί αγωγοί φυσικού αερίου «Nord Stream» εισέρχονται στην Γερμανία μέσω αυτής της περιφέρειας.

Το Αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο στη Μόσχα χαιρέτισε την ιδέα ως «ένα θετικό και επίκαιρο βήμα». «Η συμμετοχή της Γερμανίας, ως βασικής ευρωπαϊκής οικονομίας, μπορεί να δημιουργήσει μια ευρύτερη πλατφόρμα για την συζήτηση θεμάτων που είναι σημαντικά τόσο για αυτές τις χώρες όσο και για τον υπόλοιπο κόσμο», δήλωσε ο Ρόμπερτ Άγκι, Πρόεδρος του Αμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου στην Ρωσία (AmCham Russia).

Η Γερμανία δυσκολεύεται να ανακάμψει από το σοκ που προκάλεσε η διακοπή λειτουργίας των βασικών υποθαλάσσιων αγωγών «Nord Stream», ορισμένοι από τους οποίους υπέστησαν σοβαρές ζημιές από εκρήξεις τον Σεπτέμβριο του 2022 μ.Χ.

Ο συμπρόεδρος του AfD, Τίνο Χρουπάλα /REUTERS/Annegret Hilse. Ωστόσο, οποιαδήποτε προσπάθεια επανέναρξης των προμηθειών ρωσικού φυσικού αερίου ή της λειτουργίας του «Nord Stream» θα προκαλούσε σφοδρές αντιδράσεις, τόσο στην Γερμανία όσο και στους συμμάχους της, ιδίως στην Ανατολική Ευρώπη.

«Η Γερμανία δεν μπορεί να εξαρτάται και πάλι από την Ρωσία» δήλωσε ο βουλευτής των Πρασίνων Μίχαελ Κέλνερ, που ήταν υπεύθυνος για την ενεργειακή πολιτική της Γερμανίας στην κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της κρίσης που προκλήθηκε από την διακοπή της παροχής ρωσικού φυσικού αερίου μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

«Δεν μπορούμε να επαναλάβουμε τα λάθη της ενεργειακής κρίσης» είπε ο ίδιος. «Μας κόστισε 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν μπορούμε να θέλουμε να επιστρέψουμε σε εκείνη την κατάσταση . Θα ήταν προδοσία. Ο Πούτιν χρησιμοποιεί την AfD για τους δικούς του σκοπούς».

Ο Ρόντεριχ Κίσεβετερ, βουλευτής των Χριστιανοδημοκρατών του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, δήλωσε ότι η συνάντηση της AfD θα μπορούσε να ενθαρρύνει όσους στο κόμμα του τάσσονται επίσης υπέρ της αγοράς ρωσικού φυσικού αερίου.

«Η AfD βρίσκεται στο πλευρό της Ρωσίας, έτοιμη να προδώσει τόσο την Ουκρανία όσο και την Γερμανία. Η Ρωσία χρησιμοποιεί την ενέργεια -και ειδικά τον αγωγό Nord Stream- ως υβριδικό όπλο για στρατιωτικούς σκοπούς. Η επαναλειτουργία του Nord Stream θα αποτελούσε καταστροφή για την Ευρωπαϊκή ασφάλεια και θα απομόνωνε την Γερμανία.»

Η AfD έχει παρουσιάσει το αίτημά της για επανέναρξη των προμηθειών φυσικού αερίου από την νΡωσία ως ρεαλιστικό, με την Βάιντελ να περιγράφει την «φθηνή ενέργεια από την Ρωσία» ως «το μυστικό της επιτυχίας του ‘Made in Germany’».

Η AfD ελπίζει ότι η συνάντηση θα αναδείξει την ικανότητα του κόμματος στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και θα εκθέσει την αδράνεια της κυβέρνησης όσον αφορά την αντιμετώπιση των υψηλών τιμών της ενέργειας, ανέφερε μία από τις πηγές.

Η υποστήριξη της Γερμανίας προς την Ουκρανία έχει γίνει όλο και πιο διχαστική. Οι σχέσεις της χώρας με την Ρωσία έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα στο ανατολικό της τμήμα, το οποίο βρισκόταν υπό σοβιετική κυριαρχία μέχρι την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, πριν από περισσότερα από 35 χρόνια. Πολλοί εκεί υιοθετούν μια στάση συμπάθειας απέναντι στην Ρωσία και μια κριτική στάση απέναντι στον προστάτη της Γερμανίας στον στρατιωτικό τομέα, τις Ηνωμένες Πολιτείες (https://www.onalert.gr/kosmos/germania-i-akrodeksia-stirizei-poutin-kai-thelei-na-epanaferei-to-rosiko-aerio-epafes-mosxas-kai-afd/820557/s).

Παραίτηση ή μάχη για την εξουσία: Πέντε σενάρια για την πολιτική μοίρα του Γερμανού καγκελάριου - Η Κυριακή 20/9 φέρνει εξελίξεις. Το Politico εξετάζει σειρά πιθανών εξελίξεων για το μέλλον του καγκελαρίου, από μια εθελοντική αποχώρηση έως κοινοβουλευτικές διαδικασίες αλλαγής ηγεσίας ή την παραμονή του στην καγκελαρία παρά τις εσωκομματικές αντιδράσεις.

Σε εξαιρετικά κρίσιμη καμπή βρίσκεται η πολιτική πορεία του Γερμανού καγκελαρίου Friedrich Merz, καθώς οι εκλογικές αναμετρήσεις της Κυριακής 20 Σεπτεμβρίου σε Mecklenburg-Vorpommern και Berlin ενδέχεται να εντείνουν ακόμη περισσότερο τις πιέσεις στο εσωτερικό της Christian Democratic Union (CDU).

Το Politico εξετάζει σειρά πιθανών εξελίξεων για το μέλλον του καγκελαρίου, από μια εθελοντική αποχώρηση έως κοινοβουλευτικές διαδικασίες αλλαγής ηγεσίας ή την παραμονή του στην καγκελαρία παρά τις εσωκομματικές αντιδράσεις.

Η συζήτηση δεν σημαίνει ότι έχει ληφθεί απόφαση για απομάκρυνση του Friedrich Merz. Αντίθετα, μέχρι στιγμής ο ίδιος έχει δηλώσει ότι σκοπεύει να παραμείνει στο αξίωμα και να ολοκληρώσει τη θητεία του. Ωστόσο, οι βαριές εκλογικές απώλειες της CDU στην Saxony-Anhalt και οι ιδιαίτερα χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις του κόμματος σε άλλες περιοχές έχουν ενισχύσει τις συζητήσεις γύρω από την ηγεσία του.

Η Κυριακή που μπορεί να πυροδοτήσει εξελίξεις. Ο Friedrich Merz έχει συγκαλέσει για το απόγευμα της Κυριακής ειδική συνεδρίαση της ηγεσίας της CDU. Η συνάντηση αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, καθώς πραγματοποιείται την ίδια ημέρα με τις εκλογές σε Mecklenburg-Vorpommern και Berlin. Σύμφωνα με δημοσιεύματα που επικαλούνται την ανάλυση του Politico, ο καγκελάριος αναμένεται να θέσει ευθέως στους κορυφαίους κομματικούς παράγοντες το ερώτημα εάν εξακολουθούν να στηρίζουν τον ίδιο και το μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα.

Η ειδική σύσκεψη της CDU έχει επιβεβαιωθεί και από το Reuters, το οποίο αναφέρει ότι η ηγεσία των Χριστιανοδημοκρατών προσπαθεί να περιορίσει την εσωκομματική αβεβαιότητα πριν από τις δύο κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις.

Σενάριο αποχώρησης από την καγκελαρία. Ένα από τα ενδεχόμενα που συζητούνται είναι ο Friedrich Merz να αποφασίσει να αποχωρήσει εάν διαπιστώσει ότι έχει χάσει ουσιαστικά την υποστήριξη της ηγεσίας του κόμματός του.

Σε μια τέτοια περίπτωση, όμως, η αλλαγή καγκελαρίου δεν θα ήταν αυτόματη. Η CDU/CSU θα έπρεπε να συμφωνήσει σε έναν νέο υποψήφιο, ο οποίος στην συνέχεια θα χρειαζόταν επαρκή κοινοβουλευτική στήριξη στο Bundestag.

Μεταξύ των πολιτικών ονομάτων που έχουν εμφανιστεί στην δημόσια συζήτηση βρίσκονται ο πρωθυπουργός της North Rhine-Westphalia Hendrik Wüst, ο πρωθυπουργός της Bavaria και επικεφαλής της CSU Markus Söder, ο πρωθυπουργός της Hesse Boris Rhein και ο υπουργός Εσωτερικών Alexander Dobrindt. Δεν υπάρχει, ωστόσο, μέχρι στιγμής συμφωνία γύρω από συγκεκριμένο διάδοχο.

Το «όπλο» της εποικοδομητικής ψήφου δυσπιστίας. Εάν ο Friedrich Merz αρνηθεί να αποχωρήσει οικειοθελώς, η γερμανική συνταγματική τάξη καθιστά την ανατροπή του πολύ δυσκολότερη. Το άρθρο 67 του γερμανικού Θεμελιώδους Νόμου προβλέπει την αποκαλούμενη «εποικοδομητική ψήφο δυσπιστίας».

Αυτό σημαίνει ότι το Bundestag δεν μπορεί απλώς να καταψηφίσει τον καγκελάριο. Για να απομακρυνθεί, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία πρέπει ταυτόχρονα να εκλέξει συγκεκριμένο διάδοχό του. Στη συνέχεια, ο ομοσπονδιακός πρόεδρος υποχρεούται να παύσει τον υφιστάμενο καγκελάριο και να διορίσει τον νέο.

Η συγκεκριμένη διαδικασία σχεδιάστηκε ακριβώς για να αποτρέπονται παρατεταμένες κυβερνητικές κρίσεις χωρίς διαθέσιμη εναλλακτική πλειοψηφία. Θα μπορούσε ο ίδιος ο Merz να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης; Υπάρχει και μια αντίστροφη κοινοβουλευτική διαδρομή.

Ο ίδιος ο καγκελάριος μπορεί να ζητήσει από το Bundestag ψήφο εμπιστοσύνης. Εάν δεν εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, το άρθρο 68 του Θεμελιώδους Νόμου επιτρέπει στον ομοσπονδιακό πρόεδρο, κατόπιν πρότασης του καγκελαρίου, να διαλύσει το Bundestag εντός 21 ημερών.

Η δυνατότητα διάλυσης παύει εάν στο μεταξύ το κοινοβούλιο εκλέξει νέο καγκελάριο με την απαιτούμενη πλειοψηφία. Ανάλογη διαδικασία είχε χρησιμοποιήσει ο Olaf Scholz τον Δεκέμβριο του 2024, ανοίγοντας τότε τον δρόμο προς πρόωρες ομοσπονδιακές εκλογές

Το δύσκολο ερώτημα της AfD. Στο πολιτικό παρασκήνιο υπάρχει και το ζήτημα της Alternative für Deutschland (AfD). Θεωρητικά, οι ψήφοι βουλευτών της AfD θα μπορούσαν να αποδειχθούν καθοριστικές σε μια εξαιρετικά οριακή κοινοβουλευτική ψηφοφορία.

Για την CDU/CSU, ωστόσο, ένα τέτοιο ενδεχόμενο δημιουργεί σοβαρό πολιτικό πρόβλημα. Ο Friedrich Merz έχει επανειλημμένα απορρίψει κυβερνητική συνεργασία με την AfD, ενώ η επίσημη γραμμή των Χριστιανοδημοκρατών παραμένει ότι δεν θα σχηματίσουν συνασπισμό με το κόμμα.

Η πίεση έχει αυξηθεί μετά την εκλογική νίκη της AfD στην Saxony-Anhalt στις 6 Σεπτεμβρίου, όπου το κόμμα συγκέντρωσε περίπου 44% των ψήφων, χωρίς πάντως να εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία. Η πολιτική επιβίωση του Merz περνά από Mecklenburg-Vorpommern και Βερολίνο . Το άμεσο ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις της 20ής Σεπτεμβρίου.

Στο Mecklenburg-Vorpommern η CDU βρίσκεται σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση. Πρόσφατες δημοσκοπήσεις την εμφάνιζαν σε μονοψήφια ποσοστά, την ώρα που η AfD και το SPD διεκδικούν τις πρώτες θέσεις. Το Reuters σημειώνει ότι ένα εξαιρετικά χαμηλό αποτέλεσμα θα μπορούσε να εντείνει τις εσωκομματικές πιέσεις προς τον Friedrich Merz.

Στο Βερολίνο, αντίστοιχα, η κάλπη διεξάγεται σε περιβάλλον έντονης δυσαρέσκειας για το στεγαστικό κόστος, τις δημόσιες υπηρεσίες και τη διαχείριση της πόλης. Και εκεί, το αποτέλεσμα θα χρησιμοποιηθεί ως ακόμη ένας δείκτης της απήχησης των κυβερνητικών κομμάτων σε εθνικό επίπεδο.

Οι πρωθυπουργοί της CDU έσπευσαν να στηρίξουν τον καγκελάριο. Μέσα στο κλίμα αβεβαιότητας, οκτώ πρωθυπουργοί γερμανικών κρατιδίων που ανήκουν στη CDU εξέδωσαν κοινή δήλωση στήριξης προς τον Friedrich Merz.

Στη δήλωσή τους υποστήριξαν ότι το κόμμα πρέπει να επικεντρωθεί στην κυβερνητική δράση και στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων και όχι να βυθιστεί σε μια εσωτερική μάχη διαδοχής. Την στήριξή του στον Merz έχει εκφράσει επίσης ο Markus Söder, παρά το γεγονός ότι το όνομά του εμφανίζεται συχνά στην συζήτηση για πιθανές μελλοντικές αλλαγές στην ηγεσία.

Από το σοκ της Saxony-Anhalt στη μάχη της Κυριακής. Η πίεση στον καγκελάριο κορυφώθηκε μετά το αποτέλεσμα στην Saxony-Anhalt. Η AfD κέρδισε περίπου το 44% των ψήφων, ενώ η CDU υπέστη βαριά ήττα. Το αποτέλεσμα προκάλεσε έντονη συζήτηση στους Χριστιανοδημοκράτες για την πολιτική στρατηγική του κόμματος και την ικανότητά του να ανακόψει την άνοδο της AfD.

Ο Friedrich Merz, ωστόσο, έχει απορρίψει δημόσια τη σύνδεση της παραμονής του στην καγκελαρία με ένα συγκεκριμένο περιφερειακό εκλογικό αποτέλεσμα και δηλώνει ότι σκοπεύει να συνεχίσει το κυβερνητικό του πρόγραμμα.

Το Βερολίνο μπαίνει σε ένα καθοριστικό Σαββατοκύριακο. Η Κυριακή δεν αποτελεί από μόνη της θεσμική «ημερομηνία λήξης» για τον Friedrich Merz. Ακόμη και ένα ιδιαίτερα αρνητικό αποτέλεσμα για τη CDU δεν απομακρύνει αυτομάτως τον καγκελάριο.

Μπορεί, όμως, να μεταβάλει τους πολιτικούς συσχετισμούς στο εσωτερικό του κόμματός του και να επιταχύνει τις συζητήσεις για το εάν μπορεί να συνεχίσει να ηγείται τόσο της κυβέρνησης όσο και της CDU.

Γι' αυτό και το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται στις κάλπες του Mecklenburg-Vorpommern και του Berlin. Αμέσως μετά τα αποτελέσματα, τα βλέμματα θα στραφούν στο εσωτερικό της CDU και στην στάση των στελεχών που μέχρι σήμερα δηλώνουν δημόσια τη στήριξή τους στον καγκελάριο.

Το πολιτικό ερώτημα της Κυριακής, επομένως, δεν είναι εάν ο Friedrich Merz «πέφτει» αυτομάτως από την εξουσία, αλλά εάν θα εξακολουθήσει να διαθέτει την κομματική και κοινοβουλευτική βάση που χρειάζεται για να συνεχίσει (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/900099/paraitisi-i-maxi-gia-tin-eksousia-pente-senaria-gia-tin-politiki-moira-tou-germanoy-kagkelariou-i-kyriaki-20-9-fernei-ekselikseisias).

ΣΕΙΣΜΟΣ στην Γερμανία: Το AfD εκτοξεύτηκε στο 30% – 10 μονάδες μπροστά (https://romioitispolis.gr/seismos-sti-germania-to-afd-ektoxeytike-sto-30-10-monades-mprosta/)!

Το αριστερό BSW (5%) Σ.Βάγκενκνεχτ ανοικτό σε συνεργασία με το AfD με συγκεκριμένη ατζέντα. Σπάνε ιδεολογικοί διαχωρισμοί που έρχονται από το παρελθόν και με δεδομένες τις μεγάλες διαφορές  εξετάζονται προγραμματικές συγκλίσεις  με βάση τα καυτά προβλήματα και τις ανάγκες του σήμερα και του αύριο και πρώτα απ’ όλα με την ανάγκη να σταματήσεις ο πόλεμος πριν εξελιχθεί σε πααγκόσμιο, να σταματήσει η Γερμανία να χρηματοδοτεί και να εξοπλίζει το διεφθαρμένο ουκρανοναζί καθεστώς , να αμφισβητηθούν οι φυλακές του Μάαστριχτ και του ευρώ στην ΕΕ και οι ασύδοτες ”απελευθερωμένες” αγορές , να εξασφαλιστεί συνεργασία και φθηνό αέριο με την Ρωσία κλπ.

Ν.Ζ. Θα αποφασίζουμε πάντα με βάση την ουσία του κάθε ζητήματος», δήλωσε η επικεφαλής υποψήφια του BSW, Claudia Wittig Η Συμμαχία Sahra Wagenknecht (BSW) άφησε να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να συνεργαστεί με το ακροδεξιό Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) σε συγκεκριμένα πολιτικά ζητήματα στην Σαξωνία-Anhalt. «Θα αποφασίζουμε πάντα με βάση την ουσία του κάθε ζητήματος», δήλωσε η επικεφαλής υποψήφια του BSW, Claudia Wittig, στην γερμανική δημόσια τηλεόραση ARD.

Ως παράδειγμα ανέφερε τις τιμές της ενέργειας, λέγοντας ότι τέτοια ζητήματα «μπορούν να αντιμετωπιστούν από κοινού με το AfD», ενώ σε άλλους τομείς ενδέχεται να υπάρχουν λιγότερα σημεία σύγκλισης. Η Wittig υποστήριξε επίσης ότι, δεδομένου του ισχυρού εκλογικού αποτελέσματος του AfD, θα ήταν «εντελώς αντιδημοκρατικό να μην συμμετέχει με κάποιον τρόπο στην διακυβέρνηση».

Παράλληλα, απέρριψε τόσο τον επικεφαλής υποψήφιο του AfD Ulrich Siegmund όσο και τον νυν πρωθυπουργό του κρατιδίου από τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU), Sven Schulze, ως πιθανούς επικεφαλής της επόμενης κυβέρνησης του κρατιδίου.

«Θέλουμε έναν υπερκομματικό πρωθυπουργό», δήλωσε η Wittig. Υποστήριξε ακόμη ότι το αριστερό κόμμα της θα μπορούσε να συμβάλει στην γεφύρωση ενός ολοένα και περισσότερο πολωμένου πολιτικού τοπίου.

Οι τρέχουσες προβλέψεις τοποθετούν το κόμμα ακριβώς στο 5,0%, δηλαδή πάνω στο ελάχιστο όριο που απαιτείται για την είσοδο στο κοινοβούλιο του κρατιδίου. Ωστόσο, ακόμη και μια μικρή μεταβολή των ποσοστών θα μπορούσε να το αφήσει εκτός (https://romioitispolis.gr/to-aristero-bsw-5-s-vagkenknecht-anoikto-se-synergasia-me-to-afd-me-sygkekrimeni-atzenta//).

Ολική ανατροπή στην Γερμανία - Το κυρίαρχο AfD πιέζει για πρόωρες εκλογές, σε αποδρομή ο Merz. Περίπου το 28% των ψηφοφόρων δηλώνει έτοιμο να στηρίξει την AfD, γεγονός που την καθιστά την πιο δημοφιλή πολιτική δύναμη στην χώρα.

Η πολιτική πίεση προς τον Friedrich Merz κλιμακώνεται στην Γερμανία, καθώς η AfD πιέζει για πρόωρες βουλευτικές εκλογές μετά το εκλογικό στραπάτσο της CDU σε τρία κρίσιμα κρατίδια. Με την δημοτικότητα του καγκελάριου να βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα και την AfD να εμφανίζεται πρώτη στις δημοσκοπήσεις, το Βερολίνο εισέρχεται σε περίοδο έντονης πολιτικής αβεβαιότητας.

Το δεξιό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) σκοπεύει να θέσει ζήτημα πρόωρων βουλευτικών εκλογών στην Bundestag, δήλωσε στην Izvestia ο βουλευτής του κόμματος Rainer Rothfuss.

Αφορμή αποτέλεσαν τα αποτελέσματα των περιφερειακών εκλογών στα κρατίδια Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, Βερολίνο και Σαξονία-Άνχαλτ, όπου η κυβερνώσα Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) του καγκελάριου Friedrich Merz κατέγραψε τις χειρότερες επιδόσεις της ιστορίας της στις συγκεκριμένες αναμετρήσεις.

Η AfD πρώτη στις δημοσκοπήσεις. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται η εφημερίδα, περίπου το 28% των ψηφοφόρων δηλώνει έτοιμο να στηρίξει την AfD, γεγονός που την καθιστά την πιο δημοφιλή πολιτική δύναμη στην χώρα.

Ακολουθεί το μπλοκ CDU/CSU με ποσοστό περίπου 19%, ενώ μόλις το 14% των πολιτών εγκρίνει το έργο του Friedrich Merz, ο οποίος εμφανίζει ιστορικά χαμηλά επίπεδα προσωπικής δημοτικότητας, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις του ινστιτούτου INSA.

«Η Γερμανία βρίσκεται σε επικίνδυνο αδιέξοδο». Ο Rainer Rothfuss άσκησε δριμεία κριτική στον κυβερνητικό συνασπισμό CDU/CSU και SPD, υποστηρίζοντας ότι η χώρα έχει εισέλθει σε ένα «επικίνδυνο αδιέξοδο».

Όπως ανέφερε, τα προβλήματα αφορούν όχι μόνο τη δημοσιονομική πολιτική, με νέο δανεισμό που φτάνει τα 203 δισ. ευρώ, αλλά και την ενεργειακή στρατηγική, την πορεία της οικονομίας και την στάση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης απέναντι στην Ρωσία.

Κατά τον ίδιο, μια πρόωρη εκλογική αναμέτρηση θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των πολιτών, καθώς η σύνθεση του κοινοβουλίου θα έπρεπε να αντανακλά τις σημαντικές μεταβολές που καταγράφονται στην δημόσια γνώμη.

«Ο Merz δεν μπορεί να παραμείνει για πολύ στην εξουσία». Από την πλευρά του, ο Markus Frohnmaier, μέλος της Bundestag και αναπληρωτής επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της AfD, εκτίμησε ότι ο Friedrich Merz δύσκολα θα μπορέσει να παραμείνει για μεγάλο διάστημα στην καγκελαρία.

«Πιστεύω ότι ο σημερινός καγκελάριος δεν μπορεί να παραμείνει για πολύ ακόμη στην εξουσία και ελπίζω ότι η Γερμανία θα οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές, καθώς οι πολίτες υφίστανται τις συνέπειες των τελευταίων οικονομικών εξελίξεων και της πολιτικής που ακολουθεί η ομοσπονδιακή κυβέρνηση», δήλωσε.

Πλήγμα για τον Merz, αλλά όχι ακόμη απειλή ανατροπής. Η ερευνήτρια του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας και Διεθνών Σχέσεων της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, Maria Khorolskaya, εκτιμά ότι τα αποτελέσματα των περιφερειακών εκλογών επηρέασαν αρνητικά την θέση του Merz στο εσωτερικό της CDU.

Σύμφωνα με την ανάλυσή της, η δυσαρέσκεια αυξάνεται ιδιαίτερα στις οργανώσεις της ανατολικής Γερμανίας, όπου αρκετά στελέχη θεωρούν ότι ο καγκελάριος έχει μετατραπεί σε πολιτικά «τοξικό» πρόσωπο που δυσκολεύει την προσέλκυση νέων ψηφοφόρων.

Ωστόσο, η ίδια δεν θεωρεί πιθανή την άμεση αποχώρησή του από την ηγεσία, καθώς πολλά θα εξαρτηθούν από τα αποτελέσματα των περιφερειακών εκλογών στα δυτικά κρατίδια του Σάαρλαντ, του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, που είναι προγραμματισμένες για τον Απρίλιο του 2027 μ.Χ.-(tps://www.bankingnews.gr/diethni/articles/900846/oliki-anatropi-sti-germania-to-kyriarxo-afd-piezei-gia-proores-ekloges-se-apodromi-o-merz).

Ο εφιάλτης της Γερμανίας επιστρέφει – Αρχίζει τον μεγαλύτερο επανεξοπλισμό από το 1.945 μ.Χ. Η χώρα που μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έμαθε να περιορίζει την στρατιωτική της ισχύ, σήμερα επενδύει δεκάδες δισ. ευρώ σε στρατό, όπλα και πολεμική βιομηχανία – Η ανάλυση του Wolfgang Bittner αποκτά νέα επικαιρότητα

Υπάρχει ένας τρόπος να διαβάσει κανείς τη σημερινή γερμανική πολιτική που δεν ξεκινά από την Ουκρανία, τον Friedrich Merz ή το ΝΑΤΟ, αλλά από το 1.945 μ.Χ. Από εκείνη την χρονιά, όταν η Γερμανία βγήκε κατεστραμμένη από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τέθηκε υπό τον έλεγχο των νικητών και στην συνέχεια εντάχθηκε σε μια μεταπολεμική ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας η οποία είχε ως μία από τις βασικές της επιδιώξεις να αποτρέψει την επανεμφάνιση μιας ανεξέλεγκτης γερμανικής στρατιωτικής ισχύος.

Για δεκαετίες, αυτό το μοντέλο λειτούργησε σχετικά σταθερά: η Γερμανία έγινε η οικονομική ατμομηχανή της Ευρώπης, απέκτησε τεράστια βιομηχανική και εξαγωγική ισχύ, αλλά παρέμεινε στρατιωτικά συγκρατημένη και βαθιά ενσωματωμένη στις δυτικές συμμαχίες. Σήμερα, όμως, αυτή η εικόνα αλλάζει με ταχύτητα που δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί κανείς πριν από μερικά χρόνια.

Η Γερμανία αυξάνει θεαματικά τις στρατιωτικές της δαπάνες, σχεδιάζει μια πολύ μεγαλύτερη Bundeswehr, επεκτείνει την παραγωγή πυρομαχικών και οπλικών συστημάτων, ενισχύει την στρατιωτική της παρουσία στην Ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ και επιδιώκει να καταστεί ο βασικός συμβατικός στρατιωτικός πυλώνας της Ευρώπης.

Και όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα περιβάλλον όπου η Ρωσία έχει πλέον αναδειχθεί από βασικό οικονομικό εταίρο σε κεντρικό στρατηγικό αντίπαλο της γερμανικής και Ευρωπαϊκής πολιτικής. Ακριβώς γι’ αυτό η ανάλυση του Γερμανού συγγραφέα και νομικού Wolfgang Bittner παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Ο Bittner επιχειρεί να συνδέσει την σημερινή γερμανική πραγματικότητα με το μεταπολεμικό καθεστώς και, ειδικότερα, με τη λεγόμενη «ρήτρα των εχθρικών κρατών» στον Χάρτη του ΟΗΕ. Οι νομικές ερμηνείες του είναι αμφιλεγόμενες και δεν αποτελούν την μοναδική ή την κρατούσα ερμηνεία του διεθνούς δικαίου.

Ωστόσο, η βασική ιστορική αντίθεση που θέτει είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα: πώς πέρασε η Γερμανία από ένα μεταπολεμικό σύστημα που είχε ως κεντρικό στόχο τον περιορισμό της στρατιωτικής της ισχύος σε ένα νέο περιβάλλον όπου η ίδια η Γερμανία θεωρείται πλέον απαραίτητη για την Ευρωπαϊκή στρατιωτική αποτροπή απέναντι στη Ρωσία;

Η «ρήτρα των εχθρικών κρατών» και η μεταπολεμική Γερμανία. Ο Bittner υποστηρίζει ότι ο Χάρτης του ΟΗΕ διατηρεί κατάλοιπα της μεταπολεμικής τάξης που δημιουργήθηκε μετά το 1.945 μ.Χ. Στο επίκεντρο της επιχειρηματολογίας του βρίσκονται κυρίως τα άρθρα 53 και 107, τα οποία αναφέρονται σε κράτη που είχαν αποτελέσει εχθρούς των Συμμάχων κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Κατά την άποψή του, οι συγκεκριμένες διατάξεις αποτελούν ένα νομικό απομεινάρι μιας εποχής κατά την οποία η Γερμανία δεν θεωρούνταν απλώς ένα ακόμη Ευρωπαϊκό κράτος, αλλά ένα κράτος του οποίου η στρατιωτική και πολιτική ισχύς έπρεπε να τεθεί υπό αυστηρό έλεγχο. Η συγκεκριμένη προσέγγιση του Bittner έχει προκαλέσει αντιδράσεις και δεν σημαίνει ότι η σύγχρονη Γερμανία θεωρείται διεθνώς ένα «εχθρικό κράτος» με την έννοια που είχε ο όρος το 1.945 μ.Χ.

Η Γερμανία είναι πλήρες μέλος του ΟΗΕ, κυρίαρχο κράτος και μία από τις ισχυρότερες δημοκρατίες της Ευρώπης. Ωστόσο, ο Bittner χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη νομική κληρονομιά για να θέσει ένα ευρύτερο ερώτημα: κατά πόσο η μεταπολεμική Γερμανία απέκτησε πραγματικά πλήρη στρατηγική αυτονομία ή παρέμεινε ενταγμένη σε ένα σύστημα ασφαλείας όπου οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Γαλλία διατηρούν καθοριστικό ρόλο.

Η συζήτηση αυτή αποκτά σήμερα διαφορετικό βάρος, διότι η Γερμανία δεν είναι πλέον απλώς ο μεγαλύτερος οικονομικός παίκτης της Ευρώπης. Επιδιώκει να γίνει και ένας από τους βασικούς στρατιωτικούς της πυλώνες. Και αυτό είναι που κάνει την εποχή του Friedrich Merz τόσο διαφορετική από την προηγούμενη περίοδο.

Από την οικονομική ισχύ στη στρατιωτική ισχύ. Για μεγάλο μέρος της μεταπολεμικής περιόδου, η γερμανική ισχύς βασιζόταν κυρίως στην οικονομία. Η χώρα επένδυσε τεράστια ποσά στη βιομηχανία, στις εξαγωγές, στην τεχνολογία και στην Ευρωπαϊκή ενοποίηση, ενώ ταυτόχρονα διατηρούσε μια σχετικά περιορισμένη στρατιωτική φιλοδοξία. Η Γερμανία μπορούσε να είναι οικονομικός γίγαντας χωρίς να επιδιώκει να γίνει στρατιωτική υπερδύναμη.

Το μοντέλο αυτό στηριζόταν επίσης σε μια ιδιαίτερη σχέση με την Ρωσία. Για χρόνια, το Βερολίνο θεωρούσε ότι η οικονομική αλληλεξάρτηση θα μπορούσε να λειτουργήσει ως παράγοντας σταθερότητας. Η ρωσική ενέργεια τροφοδοτούσε τη γερμανική βιομηχανία, ενώ η Γερμανία εξήγαγε μηχανήματα, αυτοκίνητα, βιομηχανικό εξοπλισμό και τεχνολογία.

Η λογική ήταν ότι το εμπόριο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως γέφυρα ακόμη και όταν υπήρχαν σοβαρές πολιτικές διαφωνίες. Μετά την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, αυτή η στρατηγική κατέρρευσε.

Η Γερμανία έκοψε μεγάλο μέρος της ενεργειακής της εξάρτησης από τη Ρωσία, υιοθέτησε πολύ σκληρότερη πολιτική απέναντι στην Μόσχα και άρχισε να αντιμετωπίζει την άμυνα όχι ως δευτερεύουσα κρατική δαπάνη αλλά ως θεμελιώδη προτεραιότητα εθνικής ασφάλειας. Το αποτέλεσμα είναι ένας πραγματικός γερμανικός επανεξοπλισμός.

Η γερμανική κυβέρνηση έχει αυξήσει σημαντικά τις δαπάνες για την Bundeswehr, ενώ ο προϋπολογισμός του 2026 μ.Χ. περιλαμβάνει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ για νέα εξοπλιστικά προγράμματα και πυρομαχικά.

Παράλληλα, το Βερολίνο έχει θέσει ως στόχο την δραστική αύξηση της στρατιωτικής του ισχύος και του ανθρώπινου δυναμικού των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων. Δεν πρόκειται, επομένως, για μια απλή δημοσιονομική αύξηση. Πρόκειται για αλλαγή στρατηγικής κουλτούρας.

Η χώρα που επί δεκαετίες αντιμετώπιζε τη στρατιωτική ισχύ με ιδιαίτερη πολιτική επιφυλακτικότητα θεωρεί πλέον ότι χωρίς ισχυρές ένοπλες δυνάμεις δεν μπορεί να διαδραματίσει τον ρόλο που επιδιώκει στην Ευρώπη.

Η Ρωσία βρίσκεται στο επίκεντρο της αλλαγής. Η γερμανική κυβέρνηση παρουσιάζει τον επανεξοπλισμό ως απάντηση σε ένα νέο και πιο επικίνδυνο περιβάλλον ασφαλείας. Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής βρίσκεται η Ρωσία.

Ο Friedrich Merz έχει επανειλημμένα περιγράψει τη Ρωσία ως σοβαρή και διαρκή απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, ενώ η γερμανική κυβέρνηση συνδέει την αύξηση των αμυντικών δαπανών με την ανάγκη ενίσχυσης της αποτροπής και της άμυνας της Ευρώπης. Αυτό σημαίνει ότι η γερμανική στρατηγική έχει περάσει από μία θεμελιώδη μετάβαση.

Η Ρωσία δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως οικονομικός εταίρος με τον οποίο πρέπει να διατηρούνται ανοιχτοί δίαυλοι πάση θυσία, αλλά ως κράτος απέναντι στο οποίο η Γερμανία πρέπει να διαθέτει επαρκή στρατιωτική αποτροπή. Το Βερολίνο επενδύει έτσι σε μια πολύ διαφορετική σχέση μεταξύ οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος.

Η οικονομία δεν αποτελεί πλέον τον μοναδικό πυλώνα της γερμανικής επιρροής. Η στρατιωτική ισχύς επιστρέφει στο κέντρο της γερμανικής στρατηγικής. Και αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που καθιστά τη σημερινή περίοδο ιστορικά ιδιαίτερη.

Το 5% του ΝΑΤΟ και η γερμανική πολεμική μηχανή. Η αλλαγή δεν περιορίζεται στη Γερμανία. Το ΝΑΤΟ έχει θέσει τον νέο στόχο για συνολικές αμυντικές επενδύσεις που μπορούν να φθάσουν έως το 5% του ΑΕΠ έως το 2035 μ.Χ., ενώ η Γερμανία έχει δηλώσει ότι επιδιώκει να αυξήσει γρήγορα το στρατιωτικό σκέλος των δαπανών της.

Για μια χώρα του μεγέθους της Γερμανίας, αυτό σημαίνει τεράστια ποσά. Και εδώ βρίσκεται η δεύτερη μεγάλη διάσταση του γερμανικού επανεξοπλισμού: δεν αφορά μόνο τον στρατό, αλλά και την βιομηχανία.

Οι αυξημένες παραγγελίες για πυρομαχικά, άρματα, πυραύλους, αντιαεροπορικά συστήματα, ηλεκτρονικά και άλλα στρατιωτικά συστήματα δημιουργούν μια νέα αγορά για τη γερμανική αμυντική βιομηχανία.

Πρόσφατη ανάλυση του Reuters εκτιμά ότι το κύμα αμυντικών δαπανών δημιουργεί ιδιαίτερα σημαντικές ευκαιρίες για γερμανικές επιχειρήσεις και για το Mittelstand, δηλαδή την μεγάλη βάση μικρομεσαίων και εξειδικευμένων βιομηχανικών επιχειρήσεων της χώρας. Με άλλα λόγια, η Γερμανία δεν αγοράζει απλώς περισσότερα όπλα. Χτίζει ξανά την παραγωγική βάση που χρειάζεται για να μπορεί να παράγει περισσότερα όπλα.

Αυτό είναι πολύ σημαντικότερο από μία απλή αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, διότι δημιουργεί έναν ολόκληρο βιομηχανικό κύκλο: κρατικές παραγγελίες, νέες γραμμές παραγωγής, επενδύσεις, τεχνολογική ανάπτυξη, προσλήψεις και μακροχρόνια συμβόλαια.  Η στρατιωτική ισχύς μετατρέπεται έτσι σε βιομηχανική πολιτική.

Από το ρωσικό φυσικό αέριο στα γερμανικά όπλα. Ίσως η πιο εντυπωσιακή αλλαγή να βρίσκεται εδώ. Η παλιά Γερμανία είχε χτίσει μέρος της οικονομικής της επιτυχίας πάνω σε μια πολύ στενή ενεργειακή σχέση με την Ρωσία.

Η νέα Γερμανία επενδύει σε στρατιωτικές δυνατότητες ακριβώς σε ένα περιβάλλον όπου η Ρωσία αποτελεί τον βασικό στρατηγικό αντίπαλο. Το παλιό μοντέλο μπορούσε να συνοψιστεί ως εξής: ρωσική ενέργεια, γερμανική βιομηχανία, εξαγωγές και οικονομική αλληλεξάρτηση.

Το νέο μοντέλο μοιάζει όλο και περισσότερο με το αντίθετο: ενεργειακή απεξάρτηση από την Ρωσία, τεράστιες αμυντικές δαπάνες, ενίσχυση της γερμανικής πολεμικής βιομηχανίας και μεγαλύτερος στρατιωτικός ρόλος απέναντι στην ρωσική απειλή. Η μεταβολή αυτή δεν είναι απλώς οικονομική. Είναι γεωπολιτική.

Η Γερμανία εγκαταλείπει σταδιακά τη λογική ότι η οικονομική διασύνδεση μπορεί να λειτουργήσει ως βασικός μηχανισμός σταθερότητας με την Ρωσία και υιοθετεί την λογική της αποτροπής. Και εδώ η ιστορική αναφορά του Bittner γίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.

Το ερώτημα του Bittner: ποια Γερμανία θέλουμε; Ο Wolfgang Bittner δεν περιορίζεται στην οικονομία ή στην άμυνα. Θέτει ένα βαθύτερο ζήτημα σχετικά με την θέση της Γερμανίας στο μεταπολεμικό σύστημα. Κατά την άποψή του, η Γερμανία δεν πρέπει να θεωρεί ότι η ιστορία του 1.945 μ.Χ. έχει εξαφανιστεί απλώς επειδή πέρασαν οκτώ δεκαετίες.

Η «ρήτρα των εχθρικών κρατών», η παρουσία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων, η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και η εξάρτηση από την στρατηγική των ΗΠΑ αποτελούν, σύμφωνα με την ανάλυσή του, τμήματα ενός ευρύτερου συστήματος που εξακολουθεί να επηρεάζει τη γερμανική εξωτερική πολιτική.

Η άποψη αυτή είναι σαφώς αμφιλεγόμενη. Η Γερμανία έχει από το 1.990 μ.Χ. πλήρη διεθνή νομική υπόσταση ως ενιαίο κυρίαρχο κράτος και συμμετέχει ισότιμα στους ευρωπαϊκούς και διεθνείς θεσμούς.

Η γερμανική κυβέρνηση δεν παρουσιάζει τον σημερινό επανεξοπλισμό ως επιστροφή σε μια προπολεμική γερμανική πολιτική, αλλά ως αναγκαία προσαρμογή στην απειλή που θεωρεί ότι αντιμετωπίζει η Ευρώπη.

Ωστόσο, ο Bittner θέτει ένα ερώτημα που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί: εάν η Γερμανία απέκτησε πραγματικά πλήρη στρατηγική αυτονομία μετά το 1.990 μ.Χ., γιατί σήμερα η στρατιωτική της αναγέννηση πραγματοποιείται τόσο στενά μέσα στο πλαίσιο των στρατηγικών προτεραιοτήτων του ΝΑΤΟ και της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία; Είναι ένα ερώτημα που δεν απαντάται με ένα απλό «ναι» ή «όχι».

Η Γερμανία επιστρέφει στην ανατολική Ευρώπη. Το πιο άμεσο αποτέλεσμα του επανεξοπλισμού είναι η αλλαγή του γερμανικού ρόλου στην Ανατολική Ευρώπη. Για δεκαετίες, η Γερμανία είχε ισχυρή οικονομική παρουσία στην περιοχή, αλλά ο στρατιωτικός της ρόλος ήταν πολύ πιο περιορισμένος. Σήμερα το Βερολίνο επιδιώκει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της ευρωπαϊκής άμυνας.

Η γερμανική παρουσία στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ αυξάνεται, ενώ η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων συνδέεται άμεσα με την ανάγκη να μπορεί η Γερμανία να μεταφέρει δυνάμεις, εξοπλισμό και πυρομαχικά προς την ανατολική Ευρώπη σε περίπτωση σοβαρής κρίσης.

Αυτό σημαίνει ότι ο γερμανικός στρατός αποκτά ξανά Ευρωπαϊκή στρατηγική αποστολή. Δεν πρόκειται για επιστροφή στην Γερμανία του 1.939 μ.Χ. Η ιστορική αυτή εξίσωση θα ήταν αυθαίρετη και παραπλανητική.

Πρόκειται όμως για κάτι που πριν από δέκα ή δεκαπέντε χρόνια θα ήταν πολύ δύσκολο να φανταστεί κανείς: μια Γερμανία που επενδύει τεράστια ποσά ώστε να καταστεί ο βασικός στρατιωτικός πυλώνας της ηπειρωτικής Ευρώπης.

Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό παράδοξο. Το ιστορικό παράδοξο είναι ότι η Γερμανία δεν επανεξοπλίζεται επειδή θέλει να εγκαταλείψει την δυτική συμμαχία. Συμβαίνει σχεδόν το αντίθετο. Επανεξοπλίζεται επειδή θέλει να γίνει ισχυρότερος πυλώνας αυτής της συμμαχίας. Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο.

Η σημερινή Γερμανία δεν επιδιώκει στρατιωτική ανεξαρτησία έξω από το ΝΑΤΟ. Επιχειρεί να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη στρατιωτική ισχύ μέσα στο ΝΑΤΟ και μέσα στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας.

Αυτό εξηγεί γιατί η γερμανική στρατιωτική αναγέννηση δεν μπορεί να διαβαστεί μόνο ως εθνική υπόθεση. Είναι ταυτόχρονα ευρωπαϊκή και ατλαντική υπόθεση. Και η Ρωσία αποτελεί τον βασικό παράγοντα που έχει επιταχύνει αυτή τη μετάβαση.

Από το «Ποτέ ξανά» στο «Πρέπει να είμαστε έτοιμοι». Η Γερμανία μετά το 1.945 μ.Χ. οικοδόμησε μεγάλο μέρος της πολιτικής της ταυτότητας γύρω από την αρχή «Ποτέ ξανά». Η φράση παρέπεμπε πρωτίστως στην αποφυγή μιας νέας καταστροφικής σύγκρουσης και στην απόρριψη της στρατιωτικής επιθετικότητας.

Σήμερα η πολιτική γλώσσα έχει αλλάξει. Το Βερολίνο μιλά όλο και περισσότερο για αποτροπή, στρατιωτική ετοιμότητα, πολεμική βιομηχανία, πυρομαχικά, στρατιωτικές υποδομές και δυνατότητα διεξαγωγής μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεων.

Η αλλαγή αυτή δεν σημαίνει ότι η Γερμανία προετοιμάζει επίθεση εναντίον της Ρωσίας. Δεν υπάρχει τεκμηρίωση για έναν τέτοιο ισχυρισμό. Η επίσημη γερμανική θέση είναι ότι πρόκειται για αποτρεπτική και αμυντική στρατηγική.

Αλλά υπάρχει μια αδιαμφισβήτητη μεταβολή: Η Γερμανία θεωρεί πλέον απαραίτητο να διαθέτει στρατιωτική ισχύ τέτοια ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει έναν μεγάλο ευρωπαϊκό πόλεμο. Και αυτό από μόνο του συνιστά ιστορική αλλαγή.

Το μεγάλο ερώτημα για την Ευρώπη. Η ουσία, επομένως, δεν βρίσκεται στο εάν η Γερμανία «θέλει πόλεμο» με την Ρωσία. Μια τέτοια διατύπωση θα ήταν υπεραπλουστευτική και δεν στηρίζεται στα επίσημα δεδομένα. Το πραγματικό ερώτημα είναι εάν η Ευρώπη περνά σε μια νέα εποχή όπου η Γερμανία επιστρέφει ως μεγάλη στρατιωτική δύναμη.

Τα στοιχεία δείχνουν μια σαφή κατεύθυνση: πολύ υψηλότερες στρατιωτικές δαπάνες, μεγαλύτερος στρατός, περισσότερα όπλα, μεγαλύτερη παραγωγή πυρομαχικών, ισχυρότερη αμυντική βιομηχανία και αυξημένος ρόλος στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.

Από αυτή την άποψη, ο Wolfgang Bittner θέτει ένα ζήτημα που αποκτά νέα επικαιρότητα, ακόμη και αν κάποιος δεν υιοθετεί την νομική ερμηνεία του για τη «ρήτρα των εχθρικών κρατών». Το 1.945 μ.Χ. το μεγάλο ευρωπαϊκό ερώτημα ήταν πώς θα περιοριστεί η γερμανική στρατιωτική ισχύς.

Το 2026 μ.Χ. το ερώτημα έχει αντιστραφεί σχεδόν πλήρως: Πώς θα αποκτήσει η Γερμανία αρκετή στρατιωτική ισχύ ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει τη Ρωσία και να αναλάβει μεγαλύτερο βάρος για την ευρωπαϊκή ασφάλεια;

Αυτή είναι η πραγματική ιστορική ανατροπή. Η Γερμανία που για δεκαετίες ήταν η οικονομική δύναμη χωρίς αντίστοιχη στρατιωτική φιλοδοξία μετατρέπεται σταδιακά σε χώρα που επιδιώκει να συνδυάσει οικονομική, βιομηχανική και στρατιωτική ισχύ. Και αυτό δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα για ολόκληρη την Ευρώπη.

Για πρώτη φορά μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, το Βερολίνο δεν θέλει απλώς να είναι η χώρα που πληρώνει, παράγει και εξάγει. Θέλει να είναι και η χώρα που οπλίζει, αποτρέπει και καθορίζει την ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας. Η Ρωσία είναι ο βασικός λόγος που αυτή η μετάβαση επιταχύνθηκε.

Ο Bittner, όμως, θέτει το πιο δύσκολο ερώτημα: εάν η μεταπολεμική Γερμανία δημιουργήθηκε ακριβώς για να μην επιστρέψει ποτέ ξανά σε μια κατάσταση όπου η στρατιωτική ισχύς θα αποτελούσε κεντρικό στοιχείο της εθνικής της ισχύος, τι σημαίνει για την Ευρώπη το γεγονός ότι, οκτώ δεκαετίες αργότερα, η ίδια χώρα ξαναχτίζει έναν από τους μεγαλύτερους στρατιωτικούς μηχανισμούς της; Η απάντηση δεν βρίσκεται στο παρελθόν. Βρίσκεται μπροστά μας.

Και το 2026 μ.Χ. η Γερμανία έχει ήδη κάνει την επιλογή της ως προς ένα πράγμα: δεν θέλει πλέον να είναι ο οικονομικός γίγαντας που αφήνει την στρατιωτική ισχύ στους άλλους. Θέλει να αποκτήσει και την ισχύ των όπλων. Αυτό είναι το νέο γερμανικό παράδοξο. Και είναι ένα παράδοξο που η Ευρώπη —και κυρίως η Ρωσία— δεν μπορεί πλέον να αγνοήσει (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/900808/o-efialtis-tis-germanias-epistrefei-arxizei-ton-megalytero-epaneksoplismo-apo-to-1945).

Κίνδυνος κατακόρυφης αύξησης του κόστους δανεισμού της Γερμανίας. Γερανικές εταιρείες αυτοκινήτων προχωρούν σε μαζικές απολύσεις εργαζομένων προκαλώντας σοκ. Η Γερμανία αντιμετωπίζει τεράστιο κίνδυνο κατακόρυφης αύξησης του κόστους δανεισμού της, καθώς διεθνείς οίκοι αξιολόγησης (όπως οι Fitch Ratings και Scope Ratings) εκφράζουν έντονο προβληματισμό για τη δημοσιονομική της πορεία.

Ο συνολικός νέος δανεισμός για το 2027 μ.Χ. υπολογίζεται να ξεπεράσει τα 200 δισεκατομμύρια ευρώ. Το σχέδιο προϋπολογισμού περιλαμβάνει κρατικές δαπάνες ύψους 555,4 δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι οίκοι αξιολόγησης προειδοποιούν για συρρίκνωση των διαθέσιμων κονδυλίων εξαιτίας των ψηλότερων επιτοκίων.

Οι εντονότερες αντιδράσεις προέρχονται από την κοινοβουλευτική ομάδα της αντιπολίτευσης ενόψει της έναρξης των συζητήσεων στο κοινοβούλιο. Ο υπεύθυνος προϋπολογισμού της παράταξης CDU/CSU, Christian Haase, υπογράμμισε ότι οι συνεχώς αυξανόμενες δαπάνες για τόκους συνιστούν πλέον το μεγαλύτερο μακροπρόθεσμο πρόβλημα για τα δημόσια ταμεία.

Οι προειδοποιήσεις των οίκων Fitch και Scope για το κόστος δανεισμού. Οι διεθνείς αναλυτές εκφράζουν αυξανόμενο προβληματισμό για την δημοσιονομική πορεία της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής οικονομίας.

Σε δηλώσεις της στην εφημερίδα Welt am Sonntag, η ειδική αναλύτρια του οίκου Fitch, Malgorzata Wegner, επισήμανε ότι, μολονότι η Γερμανία συνεχίζει να απολαμβάνει συγκριτικά ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης, τα υψηλότερα επιτόκια στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου σε συνδυασμό με τον αυξημένο δανεισμό καθιστούν την εξυπηρέτηση του χρέους αισθητά ακριβότερη υπόθεση.

Παρόλο που η χώρα διατηρεί την κορυφαία πιστοληπτική ικανότητα (AAA), η συνδυαστική πίεση των υψηλών διεθνών επιτοκίων, της οικονομικής στασιμότητας και της ανάγκης για νέο δανεισμό απειλεί να συρρικνώσει δραματικά τα διαθέσιμα κονδύλια του προϋπολογισμού της.

Τα υψηλότερα επιτόκια στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου καθιστούν την αναχρηματοδότηση του χρέους αισθητά ακριβότερη δτην γερμανική οικονομία. Η Γερμανία αναμένεται να αναλάβει επιπλέον χρέος που θα ξεπεράσει το 1 τρισεκατομμύριο ευρώ έως το 2030 μ.Χ. Η οικονομία της χώρας παραμένει σχεδόν στάσιμη, επηρεασμένη από την απώλεια φθηνής ενέργειας και τον έντονο ανταγωνισμό από την Κίνα, που έχει διαλύσει την ΕΕ με την ηγεσία της Ένωσης να κοιτάει απλά το οικονομικό τσουνάμι που έρχεται.

Στο Βερολίνο εντείνονται οι κυβερνητικές ανησυχίες για πιθανή απώλεια της κορυφαίας αξιολόγησης AAA. Σύμφωνα με αναλύσεις που δημοσιεύει η Handelsblatt, μια ενδεχόμενη υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας θα μπορούσε να επιβαρύνει άμεσα την Γερμανία με επιπλέον 10 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως μόνο για δαπάνες τόκων.

Η κυβέρνηση Μέρτς περιορίζει τα διαθέσιμα κονδύλια για κοινωνικές παροχές, πράσινη μετάβαση και δημόσιες υποδομές.Μετακυλίει το βάρος στους πολίτες μέσω πιθανών φορολογικών επιβαρύνσεων ή περικοπών.  Αυξάνει το κόστος χρήματος για τις γερμανικές επιχειρήσεις, συμπιέζοντας περαιτέρω την ανταγωνιστικότητά τους στην διεθνή αγορά.

Η επένδυση σε περιουσιακά στοιχεία εμπεριέχει τον κίνδυνο μερικής ή ολικής απώλειας κεφαλαίου. Οι ιστορικές αποδόσεις δεν διασφαλίζουν τις μελλοντικές. Για τους επενδυτές που εκτίθενται στην ευρωζώνη, η δημοσιονομική στενωπός της Γερμανίας απαιτεί αναπροσαρμογή χαρτοφυλακίου για τον περιορισμό του ρίσκου.

Επίσης η κυβέρνηυσ στο Βερολίνο προχωρά σε περιορισμό της αποκλειστικής έκθεσης των εγχώριων Bunds κάνοντας στροφή προς ομόλογα άλλων ισχυρών οικονομιών (π.χ. ΗΠΑ) ή υπερεθνικούς τίτλους της ΕΕ για μείωση του κινδύνου συγκέντρωσης.

Ενώ προχωρά σε εστίαση σε εταιρείες με ισχυρές ταμειακές ροές (free cash flow) και χαμηλό δανεισμό, οι οποίες δεν επηρεάζονται άμεσα από την άνοδο του κόστους χρήματος στην Γερμανία. Η μετατόπιση κεφαλαίων σε διεθνή ETFs (όπως δείκτες που παρακολουθούν τον MSCI World), ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από την διαρθρωτική επιβράδυνση της γερμανικής αγοράς (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/pagkosmiopoiisi/7388749_kindynos-katakoryfis-ayxisis-toy-kostoys-daneismoy-tis-germania, shttps://www.pentapostagma.gr/kosmos/pagkosmiopoiisi/7388749_kindynos-katakoryfis-ayxisis-toy-kostoys-daneismoy-tis-germanias).

Το Μπάουχαους και η AfD. Για την ακροδεξιά πολεμική, το Μπάουχαους αποτελεί έκφραση των κοινωνικών και πνευματικών ελίτ ή δείγμα μιας «κοινωνικής μηχανικής» των ιθυνουσών τάξεων και του «κατεστημένου», μακριά από τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων.

Ηαρχιτεκτονική και καλλιτεχνική σχολή του Μπάουχαους ιδρύθηκε το 1.919 μ.Χ. στην Βαϊμάρη. Oταν οι Ναζί ανέλαβαν την εξουσία το 1.933 μ.Χ., η σχολή έκλεισε υπό το βάρος κατηγοριών περί «εκφυλισμένης τέχνης». Πολλοί συνεργάτες της εγκατέλειψαν τη χώρα. Κινούμενο με ρηξικέλευθο τρόπο ανάμεσα στην καλλιτεχνική και βιομηχανική παραγωγή, το Μπάουχαους αποτύπωσε τους μετασχηματισμούς της βιομηχανικής κοινωνίας. Εξακολουθεί να απασχολεί την αρχιτεκτονική και τις τέχνες μέχρι σήμερα.

Η πρόσφατη εκλογική νίκη της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD) στις τοπικές εκλογές της Σαξονίας-Aνχαλτ έφερε στο προσκήνιο τη σφοδρή κριτική που εκπρόσωποι του κόμματος έχουν ασκήσει στο Μπάουχαους τα τελευταία χρόνια. Ορισμένοι σχολιαστές παρατήρησαν ότι αυτή η κριτική αναπαράγει την ναζιστική ρητορική.

Aλλοι ενέταξαν την ακροδεξιά κριτική στο πλαίσιο της αναθεώρησης της μεταπολεμικής γερμανικής ιστορικής κουλτούρας που επικέντρωσε στην κατανόηση του εθνικοσοσιαλισμού αλλά και στην ευθύνη για τα εγκλήματα του ναζιστικού καθεστώτος, καθώς και για το Ολοκαύτωμα.

Οι παραπάνω ερμηνείες μπορούν να εμπλουτιστούν. Κατ’ αρχάς, πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν η συγκυρία των επιθέσεων στο Μπάουχαους στη Σαξονία-Ανχαλτ. Τα τελευταία δύο χρόνια, πλήθος εκδηλώσεων διοργανώνονται στο πλαίσιο των εορτασμών για την επέτειο των 100 χρόνων από τη μετεγκατάσταση της σχολής στο Ντεσάου το 1.925 μ.Χ. Η επέτειος της μετεγκατάστασης έχει αναζωογονήσει το ενδιαφέρον για το Μπάουχαους στην συγκεκριμένη περιοχή.

Από την άλλη πλευρά, οι «πολιτικές του χώρου» παίζουν σημαντικό ρόλο στην κριτική της AfD. Το Μπάουχαους εγκαταστάθηκε στο Ντεσάου μετά την «έξοδο» από την Βαϊμάρη και πριν από μια νέα μετακίνηση στο Βερολίνο.

Στην μικρή σχετικά Σαξονία-Ανχαλτ το Μπάουχαους αποτελεί μια «ετερότητα». Στην ακροδεξιά ρητορική, η σχολή τονίζει τις αντιθέσεις ανάμεσα στο «κέντρο» και τις «επαρχίες» καθώς και ανάμεσα στην Δυτική και την πάλαι ποτέ Ανατολική Γερμανία. Επιπλέον, κατηγορείται ότι δεν έχει «ρίζες» σε μια συγκυρία που ο νατιβιστικός εθνικισμός επανακάμπτει, ειδικά στην ρητορική της Ακροδεξιάς.

Επίσης, η ερμηνεία του Μπάουχαους ως μιας πρωτοποριακής σύνθεσης μεταξύ καλλιτεχνικών και βιομηχανικών στοιχείων με αποδέκτες ευρύτερα κοινωνικά στρώματα δεν έχει καθολική αποδοχή. Κατ’ αρχάς, τόσο οι εκπρόσωποι όσο και οι μελετητές του Μπάουχαους τονίζουν την πολυφωνία του. Για την ακροδεξιά πολεμική, όμως, το Μπάουχαους αποτελεί έκφραση των κοινωνικών και πνευματικών ελίτ ή δείγμα μιας «κοινωνικής μηχανικής» των ιθυνουσών τάξεων και του «κατεστημένου», μακριά από τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων.

Τέλος, η επέτειος της εκατονταετίας πλαισιώνεται από το «Νέο Ευρωπαϊκό Μπάουχαους», μια περιβαλλοντική, οικονομική και πολιτιστική πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ενωσης που ξεκίνησε το 2020 μ.Χ. Αναπτύσσει δράσεις με κύριους άξονες τη βιώσιμη και αειφόρο ανάπτυξη, το περιβάλλον, την κινητικότητα και τους χώρους διαβίωσης. Ορισμένες από αυτές τις δράσεις, όπως εκθέσεις και εργαστήρια, λαμβάνουν χώρα ή αφορούν το Ντεσάου.

Σε μια εποχή ενεργειακής κρίσης, οικονομικής αβεβαιότητας και ευρω-σκεπτικισμού στην Γερμανία και ευρύτερα, η σύνδεση του Μπάουχαους με τις πολιτικές της ΕΕ αξιοποιήθηκε στο πλαίσιο της κριτικής εναντίον του.

Κατά την προεκλογική περίοδο στην Σαξονία-Ανχαλτ, η οξύτητα της κριτικής της AfD προς το Μπάουχαους γνώρισε σχετική άμβλυνση στο πλαίσιο της επιτυχημένης επικοινωνιακής στρατηγικής του κόμματος που απέβλεπε στην εδραίωσή του μέσω του καθησυχασμού. Ο κοινωνικός χώρος, η συλλογική μνήμη και η Ιστορία, ωστόσο, θα εξακολουθήσουν να αποτελούν πεδία μάχης στην σύγχρονη πολιτική, μέσα και έξω από την Γερμανία (https://www.tovima.gr/print/nees-epoxes/to-mpaouxaous-crkai-i-afd/).

Γερμανία: Παραίτηση Μερτς ζητά το 55% των πολιτών – Προβάδισμα της AfD. Το 66% θεωρεί πως το βασικό πρόβλημα της καθιζησης του CDU είναι ο Γερμανός καγκελάριος. Την παραίτηση του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς ζητά τουλάχιστον ένας στους δύο πολίτες στην Γερμανία, την ώρα που η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) διευρύνει το προβάδισμά της έναντι του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU), με την διαφορά να ξεπερνά πλέον τις επτά μονάδες.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Forsa για λογαριασμό των ιδιωτικών δικτύων n-tv/RTL, η AfD προηγείται με 27%, παραμένοντας στα ίδια επίπεδα με την προηγούμενη μέτρηση ενώ αμετάβλητο παραμένει και το ποσοστό του CDU στο οποίο ηγείται ο Φρίντριχ Μερτς, με 20%.

Οι πράσινοι καταλαμβάνουν την τρίτη θέση με 17%, καταγράφοντας απώλεια μίας μονάδας, ενώ η Αριστερά και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) παραμένουν στο 12%. Παρόμοια είναι η εικόνα και στην δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Insa για την BILD. Η AfD συγκεντρώνει 29,5%, ενισχυμένη κατά 0,5 μονάδα, ενώ το CDU παραμένει στο 19,5%.

Ακολουθούν το SPD με 13,5%, καταγράφοντας άνοδο μίας μονάδας, και οι Πράσινοι με 13,5%, έχοντας υποχωρήσει κατά 0,5 μονάδα. Η αριστερά βρίσκεται στην πέμπτη θέση με 10,5%, χωρίς μεταβολή σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση.

Το 55% ζητά την αποχώρηση Μερτς. Στην δημοσκόπηση της Forsa, το 55% των ερωτηθέντων απαντά ότι ο Φρίντριχ Μερτς θα πρέπει να παραιτηθεί από την καγκελαρία, ενώ το 40% επιθυμεί την παραμονή του στο αξίωμα.

Την αποχώρηση του κ. Μερτς ζητά το 81% των ψηφοφόρων της AfD και το 65% των ψηφοφόρων της Αριστεράς. Ακόμη και μεταξύ των υποστηρικτών του CDU, το 21% τάσσεται υπέρ της αλλαγής καγκελάριου. Αντίστοιχη άποψη εκφράζει το 39% των ψηφοφόρων των Πρασίνων και το 43% των ψηφοφόρων του SPD.Οι λόγοι για τις απώλειες του CDU.

Σύμφωνα με την ίδια δημοσκόπηση της Forsa, το 81% των ερωτηθέντων εκτιμά ότι οι διαδοχικές εκλογικές ήττες του CDU το τελευταίο διάστημα οφείλονται στην αδυναμία του κόμματος να αντιμετωπίσει επαρκώς τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών. Το 66% θεωρεί ότι βασικό πρόβλημα αποτελεί ο ίδιος ο Φρίντριχ Μερτς, ενώ το 64% αποδίδει τις απώλειες στην αθέτηση προεκλογικών υποσχέσεων, κυρίως όσον αφορά την ανάληψη νέου χρέους.

Πιέσεις και σε επίπεδο κρατιδίων. Η εικόνα σε ομοσπονδιακό επίπεδο φαίνεται να επηρεάζει και τις πολιτικές εξελίξεις στα κρατίδια, ενόψει των εκλογών του 2027 μ.Χ. σε πέντε κρατίδια: Ζάαρλαντ, Σλέσβιγκ-Χολστάιν, Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, Βρέμη και Κάτω Σαξονία.

Στην σημερινή δημοσκόπηση της Forsa για την Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, το CDU του πρωθυπουργού του κρατιδίου και θεωρούμενου ως πιθανού διαδόχου του κ. Μερτς, Χέντρικ Βουστ, συγκεντρώνει 29%. Το κόμμα έχει χάσει τρεις μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση και δέκα μονάδες μέσα σε έναν χρόνο.

Η AfD ακολουθεί με 22%, ενισχυμένη κατά δύο μονάδες, ενώ οι πράσινοι βρίσκονται στο 18%, με άνοδο μίας μονάδας. Το SPD παραμένει στο 14%, ενώ η Αριστερά ενισχύεται κατά δύο μονάδες και φθάνει στο 8%.

Η εικόνα αυτή αποτυπώνει την μεταβολή των συσχετισμών τόσο σε ομοσπονδιακό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο, με το CDU να καταγράφει απώλειες στις συγκεκριμένες μετρήσεις και την AfD να ενισχύεται (https://www.newsit.gr/kosmos/germania-paraitisi-merts-zita-to-55-ton-politon-provadisma-tis-afd/47815/).

Γερμανία: Έξι στους δέκα θέλουν την AfD στην κυβέρνηση της Σαξονίας-Άνχαλτ.  Οι αντιδράσεις στην Γερμανία συνεχίζονται, με αφορμή την ιστορική νίκη του ακροδεξιού κόμματος AfD (Εναλλακτική για την Γερμανία) στο κρατίδιο της Σαξονίας – Άνχαλντ.

Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσκόπηση έξι στους δέκα πολίτες του κρατιδίου λένε πως θα έπρεπε να αναλάβει την κυβέρνηση, μετά τις εκλογές της Κυριακής (06.09.2026 μ.Χ.) και την άνετη επικράτηση. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του δημόσιου δικτύου MDR, το 57% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι το AfD θα πρέπει και να κυβερνήσει την Σαξονία – Άνχαλντ καθώς κέρδισε τις εκλογές, ενώ το 37% εκφράζει αντίθετη άποψη.

Το 53% πιστεύει επίσης ότι το πολιτικό μέλλον του κρατιδίου θα επιδεινωθεί, με το 30% να δηλώνει, αντιθέτως, ότι περιμένει να βελτιωθεί. Ο γερμανικός τύπος επικρίνει τον Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς μετά το εκλογικό στραπάτσο και την ραγδαία άνοδο του AfD, ενώ αντιδράσεις καταγράφονται και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Την ίδια ώρα, εκατοντάδες συγκεντρώθηκαν στο Βερολίνο, εκφράζοντας την ανησυχία τους για το εκλογικό αποτέλεσμα στο Βερολίνο (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7388786_germania-exi-stoys-deka-theloyn-tin-afd-stin-kybernisi-tis-saxonias-anhalt#google_vignette, https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7388786_germania-exi-stoys-deka-theloyn-tin-afd-stin-kybernisi-tis-saxonias-anhalt).

Ραγδαίες εξελίξεις στην Γερμανία: Διάσπαση CDU και κυβέρνηση με AfD, κατέρρευσε με πάταγο το ... «τείχος προστασίας». Προς κυβέρνηση μειοψηφίας η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) στο κρατίδιο Σαξωνίας - Anhalt – Τι δείχνει για τις ευρύτερες πολιτικές εξελίξεις.

Η άρνηση του CDU να συμμετάσχει σε διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης στην Σαξονία-Anhalt αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο κυβέρνησης μειοψηφίας υπό την AfD και αναδεικνύει ότι κατέρρευσε η στρατηγική της πολιτικής απομόνωσης του πατριωτικού κόμματος.

Το ζήτημα αποκτά ευρύτερη σημασία, καθώς η εκλογική ενίσχυση της AfD, ιδιαίτερα στα ανατολικά κρατίδια, δοκιμάζει τις ισορροπίες μεταξύ των παραδοσιακών κομμάτων και επαναφέρει στο προσκήνιο το τι θα συμβεί μετά την κατάρρευση του λεγόμενου «τείχους απέναντι στην Ακροδεξιά».

Το σενάριο που κερδίζει έδαφος είναι με την ενίσχυση των ποσοστών της AfD και την συρρίκνωση της Χριστιανοδημοκρατίας (CDU) σε δεύτερο κόμμα ένα κομμάτι της κεντροδεξιάς θα συνεργαστεί με την Εναλλακτική για την Γερμανία - καθώς διαμορφώνεται ένα κοινωνικό πλειοψηφικό ρεύμα.

Η πολιτική κατάσταση στην Σαξονία-Anhalt εξελίσσεται σε ένα πολιτικό εργαστήριο για το γερμανικό πολιτικό σύστημα. Η AfD αναδείχθηκε πρώτη δύναμη στις εκλογές με 43,8%, χωρίς ωστόσο να διαθέτει από μόνη της τον απαιτούμενο αριθμό εδρών για τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης (λείπουν 3 έδρες).

Η προσπάθεια του SPD να δημιουργηθεί πλειοψηφία χωρίς την AfD, μέσω συνεργασίας του CDU, των Σοσιαλδημοκρατών, των Πρασίνων, της Αριστεράς και της Συμμαχίας Sahra Wagenknecht (BSW), προσέκρουσε στην άρνηση του CDU να συμμετάσχει στις σχετικές διαπραγματεύσεις. Η απόφαση αυτή ουσιαστικά οδηγεί τους Χριστιανοδημοκράτες στην αντιπολίτευση και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης μειοψηφίας υπό την AfD.

Η αριθμητική που δημιουργεί το αδιέξοδο. Στο Landtag (τοπικό κοινοβούλιο) της Σαξονίας- Anhalt η AfD διαθέτει 39 έδρες και χρειάζεται ακόμη τρεις για να αποκτήσει την απαιτούμενη πλειοψηφία. Από την άλλη πλευρά, CDU, SPD, Πράσινοι και Αριστερά συγκεντρώνουν επίσης συνολικά 39 έδρες. Θεωρητικά, επομένως, ένας ευρύτερος συνασπισμός των συγκεκριμένων κομμάτων θα μπορούσε να αποτρέψει την ανάληψη της διακυβέρνησης από την AfD. Πολιτικά, όμως, η αριθμητική δεν βγαίνει.

Η συμμετοχή της Αριστεράς σε έναν συνασπισμό με το CDU θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, ενώ μια τέτοια συμφωνία θα απαιτούσε από τα κόμματα να υπερβούν σημαντικές ιδεολογικές και προγραμματικές διαφορές. Παράλληλα, η συμμετοχή του BSW σε έναν τέτοιο σχηματισμό θα προϋπέθετε συμφωνίες σε ζητήματα όπως η ενεργειακή πολιτική, οι σχέσεις με την Ρωσία και η μεταναστευτική πολιτική.

Το «δημοκρατικό τόξο» και το πολιτικό κόστος. Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται το λεγόμενο «τείχος προστασίας», δηλαδή η πολιτική δέσμευση των παραδοσιακών γερμανικών κομμάτων να μην συνεργάζονται με την AfD.

Το ζήτημα, συνεπώς, είναι πρωτίστως πολιτικό. Μια παραβίαση του θα μπορούσε να προκαλέσει σημαντικές εσωκομματικές αντιδράσεις, ιδιαίτερα στο CDU, όπου οι πολιτικές ισορροπίες μεταξύ των δυτικών και ανατολικών κρατιδίων εμφανίζονται ολοένα πιο σύνθετες.

Υπάρχει, άλλωστε, προηγούμενο. Το 2020 μ.Χ,, στην Θουριγγία, η συνεργασία CDU και AfD στην εκλογή πρωθυπουργού προκάλεσε σοβαρή πολιτική κρίση και συνέβαλε στην αποχώρηση της τότε επικεφαλής του CDU, Annegret Kramp-Karrenbauer. Το προηγούμενο αυτό εξακολουθεί να λειτουργεί ως προειδοποίηση για τα κόμματα που εξετάζουν οποιαδήποτε μορφή συνεργασίας ή συνεννόησης με την AfD.

Η ιδιότυπη θέση του BSW. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η στάση του κόμματος της Sahra Wagenknecht. Το BSW έχει εμφανίσει σε αρκετά ζητήματα θέσεις που συγκλίνουν με εκείνες της AfD, μεταξύ άλλων ως προς την κριτική στη μεταναστευτική πολιτική, τον ευρωσκεπτικισμό και την προσέγγιση του πολέμου στην Ουκρανία. Ωστόσο, η Wagenknecht έχει διαχωρίσει την θέση της από συγκεκριμένα τμήματα της AfD, ιδιαίτερα από την πτέρυγα του Björn Höcke στην Θουριγγία.

Στην Σαξονία- Anhalt, η συμπρόεδρος του BSW, Amira Mohamed Ali, έχει δηλώσει ότι το κόμμα δεν θα στηρίξει τον υποψήφιο της AfD, Ulrich Sigmund, για την πρωθυπουργία, αλλά θα μπορούσε να απέχει σε επόμενο γύρο ψηφοφορίας. Μια τέτοια στάση δεν ισοδυναμεί με επίσημη συνεργασία με την AfD, αλλά περιορίζει στην πράξη την αποτελεσματικότητα του πολιτικού αποκλεισμού της.

Το ενδεχόμενο κυβέρνησης μειοψηφίας. Η εξέλιξη δημιουργεί ένα νέο σενάριο: μια κυβέρνηση μειοψηφίας υπό την AfD. Μια τέτοια κυβέρνηση δεν θα διέθετε την απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία και θα ήταν υποχρεωμένη να αναζητά κατά περίπτωση στήριξη ή ανοχή από άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Αυτό θα δημιουργούσε μια ιδιαίτερα σύνθετη κατάσταση, καθώς τα υπόλοιπα κόμματα θα έπρεπε να αποφασίζουν σε κάθε κρίσιμη ψηφοφορία εάν θα καταψηφίζουν τις κυβερνητικές προτάσεις ή εάν θα επιτρέπουν την υιοθέτησή τους μέσω αποχής. Το σενάριο αυτό μεταφέρει το πολιτικό βάρος από την επίσημη συμμετοχή σε έναν συνασπισμό στη δυνατότητα κοινοβουλευτικής ανοχής.

Κοινωνική πίεση στο «τείχος» κατά της AfD. Η εξέλιξη στην Σαξονία- Anhalt αποκτά μεγαλύτερη σημασία εάν εξεταστεί στο πλαίσιο της ενίσχυσης της AfD στα Ανατολικά κρατίδια της Γερμανίας. Οσο αυξάνεται η εκλογική επιρροή της AfD και μειώνεται η στήριξη προς τα παραδοσιακά κόμματα, τόσο αυξάνονται οι πιέσεις προς το «τείχος προστασίας». Αναφέρεται ως πιθανό σενάριο ακόμη και την μετακίνηση βουλευτών του CDU προς την AfD.

Εάν μια τέτοια εξέλιξη οδηγούσε την AfD στις 42 έδρες, η πολιτική απομόνωση του κόμματος θα περιοριζόταν ουσιαστικά χωρίς να έχει προηγηθεί επίσημος συνασπισμός. Ανατολική και δυτική Γερμανία Πίσω από το ζήτημα των κυβερνητικών συνασπισμών βρίσκεται μια ευρύτερη γεωγραφική και πολιτική διαφοροποίηση.

Η AfD εμφανίζει ισχυρότερη παρουσία σε αρκετά από τα πρώην ανατολικά κρατίδια, ενώ το CDU και τα υπόλοιπα παραδοσιακά κόμματα αντιμετωπίζουν εκεί διαφορετικές πολιτικές συνθήκες από αυτές που επικρατούν στην Δυτική Γερμανία.

Η διαφορά αυτή μπορεί να οδηγήσει σε αυξανόμενες πιέσεις στο εσωτερικό του CDU, καθώς η ομοσπονδιακή ηγεσία καλείται να διατηρήσει την πολιτική απομόνωση της AfD, ενώ οι τοπικές οργανώσεις στα ανατολικά κρατίδια βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα διαφορετικό εκλογικό περιβάλλον.

Το ζήτημα έχει και οικονομική διάσταση. Η ενεργειακή πολιτική, το κόστος ενέργειας, οι σχέσεις με τη Ρωσία και οι κυρώσεις αποτελούν ζητήματα στα οποία το BSW και η AfD προβάλλουν θέσεις που διαφοροποιούνται σημαντικά από την ομοσπονδιακή πολιτική.

Η Sahra Wagenknecht, ειδικότερα, έχει ταχθεί υπέρ της επαναφοράς φθηνότερων ρωσικών ενεργειακών προμηθειών και της ανατροπής της πολιτικής κυρώσεων απέναντι στη Μόσχα, υποστηρίζοντας ότι οι σημερινές επιλογές επιβαρύνουν την γερμανική οικονομία.

Οι ασφυκτικές πιέσεις στον Friedrich Merz.  Οι εξελίξεις στα κρατίδια δεν μπορούν να αποσυνδεθούν από τις ευρύτερες πολιτικές ισορροπίες στο Βερολίνο. Ο Friedrich Merz βρίσκεται αντιμέτωπος με το σύνθετο πρόβλημα της διατήρησης μιας ενιαίας γραμμής στο CDU, την ώρα που οι πολιτικές συνθήκες στα Ανατολικά κρατίδια μεταβάλλονται. Οποιαδήποτε αλλαγή στην ηγεσία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, ωστόσο, δεν αποτελεί απλή διαδικασία.

Ο καγκελάριος μπορεί να απομακρυνθεί μέσω της λεγόμενης «εποικοδομητικής πρότασης δυσπιστίας», η οποία απαιτεί κοινοβουλευτική πλειοψηφία υπέρ ενός συγκεκριμένου εναλλακτικού υποψηφίου. Επομένως, μια αλλαγή καγκελαρίου δεν θα αποτελούσε από μόνη της λύση στα βαθύτερα πολιτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το γερμανικό πολιτικό σύστημα.

CDU: Πιέσεις για την AfD και η προοπτική διάσπασης. Το εκλογικό αποτέλεσμα στην Σαξονία-Anhalt επαναφέρει στο προσκήνιο ένα από τα πιο δύσκολα διλήμματα για την γερμανική CDU: Κατά πόσο μπορεί να διατηρηθεί η λεγόμενη «Brandmauer», δηλαδή η πολιτική αποχής από συνεργασίες με την AfD, όταν οι αριθμητικοί συσχετισμοί δυσκολεύουν τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Τα διαθέσιμα στοιχεία δεν δείχνουν ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων της CDU επιθυμεί συνεργασία με την AfD. Σε έρευνα του ZDF τον Ιούνιο, το 79% των ψηφοφόρων της Ένωσης θεωρούσε σωστή την απόρριψη πολιτικής συνεργασίας με την AfD, έναντι 19% που διαφωνούσε. Παράλληλα, όμως, οι πιέσεις στο εσωτερικό της CDU έχουν αυξηθεί μετά τις εκλογικές απώλειες και την ενίσχυση της AfD στην Ανατολική Γερμανία.

Στην Σαξονία-Anhalt, η AfD αναζητά τρόπους να εξασφαλίσει την απαιτούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ενώ έχουν υπάρξει αναφορές για προσπάθειες προσέγγισης βουλευτών της CDU. Ωστόσο, και οι 15 Οι νεοεκλεγμένοι βουλευτές της CDU που ρωτήθηκαν από το MDR απέρριψαν το ενδεχόμενο μετακίνησής τους στην AfD.

Η συζήτηση αγγίζει την ίδια την στρατηγική της CDU απέναντι στην AfD και δημιουργεί έναν δυνητικό κίνδυνο εσωτερικής σύγκρουσης: από την μία η ηγεσία επιμένει στην απαγόρευση συνεργασίας και από την άλλη εντείνονται οι πιέσεις από το εκλογικό σώμα. σε περιφερειακό επίπεδο για πολιτική στροφή (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/901786/nea-koinoniki-pleiopsifia-sti-germania-meta-tin-katarrefsi-tou-teixous-prostasias-diaspasi-cdu-kai-kyvernisi-me-afd).

Το Bloomberg χαρακτήρισε την νίκη του AfD ως ένδειξη αλλαγής στη στάση ορισμένων περιοχών της Ευρώπης απέναντι στην Ρωσία. «Δεν είναι μόνο η Γερμανία. Στην Γαλλία και την Ιταλία, την δεύτερη και τρίτη μεγαλύτερη χώρα της ΕΕ, οι ηγέτες ακολουθούν πολιτικές απέναντι στο Κίεβο που απηχούν τα επιχειρήματα της Ρωσίας».

Η νίκη του κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) στις περιφερειακές εκλογές στην Σαξονία-Άνχαλτ αποτελεί ένδειξη μετατόπισης της Ευρωπαϊκής πολιτικής απέναντι στην Ρωσία και την Ουκρανία, αναφέρει το Bloomberg.

«Δεν είναι μόνο η Γερμανία. Στην Γαλλία και την Ιταλία, την δεύτερη και τρίτη μεγαλύτερη χώρα της ΕΕ, οι ηγέτες ακολουθούν πολιτικές απέναντι στο Κίεβο που απηχούν τα επιχειρήματα της Ρωσίας». Έτσι, ο Jordan Bardella, ηγέτης του γαλλικού κόμματος Εθνικού Συναγερμού, αντιτίθεται στην άνευ όρων υποστήριξη της Ουκρανίας.

Εν τω μεταξύ, στην Ιταλία, ο Roberto Vannacci, ηγέτης του δεξιού κόμματος Εθνικό Μέλλον και ευρωβουλευτής, κερδίζει δημοτικότητα: η πλατφόρμα του βασίζεται σε μια αυστηρή αντιμεταναστευτική πολιτική και ζητά μια ειρηνική επίλυση της σύγκρουσης με την Ρωσία. «Πιθανοί σύμμαχοι πλησιάζουν τα κέντρα εξουσίας στις πρωτεύουσες τριών μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών»,

Στις εκλογές της 6^ης Σεπτεμβρίου για το κοινοβούλιο του κρατιδίου Σαξονίας-Άνχαλτ, το δεξιό πατριωτικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) κέρδισε το 43,8% των ψήφων, ενώ η κυβερνώσα Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) του καγκελάριου Merz, η οποία έχει στοιχηματίσει στην αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, έλαβε το 17,2%.

Σε συνέντευξη Τύπου στις 7 Σεπτεμβρίου μετά την ψηφοφορία, ο Merz αναγνώρισε ότι αυτή ήταν η χειρότερη εκλογική ήττα του CDU εδώ και δεκαετίες. Δήλωσε επίσης ότι το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών θα έχει διεθνείς επιπτώσεις (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/897988/to-bloomberg-xaraktirise-ti-niki-tou-afd-os-endeiksi-allagis-sti-stasi-orismenon-perioxon-tis-evropis-apenanti-sti-rosia).

Γερμανία: «Δεν θέλουμε να καταταγούμε»: Στους δρόμους χιλιάδες μαθητές ενάντια στην στρατιωτική θητεία. Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται την ώρα που η κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς προχωρά στην ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων.

Μαθητές από δεκάδες γερμανικές πόλεις βγήκαν την Παρασκευή, 25/9, στους δρόμους, διαμαρτυρόμενοι για το ενδεχόμενο να καταστεί εκ νέου υποχρεωτική η στρατιωτική θητεία. Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται την ώρα που η κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς προχωρά στην ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων, έχοντας αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο υποχρεωτικής στράτευσης εάν οι εθελοντές δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών.

Ο Μπέλα Μπράιτνερ, ένας από τους διοργανωτές της πρωτοβουλίας «School Strike Against Compulsory Military Service», υποστήριξε ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση «εννοεί σοβαρά την σταδιακή επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας». Στο Αμβούργο, μεταξύ άλλων, οι συγκεντρωμένοι κρατούσαν πανό και σημαίες με το μήνυμα: «Δεν θα συμμετάσχουμε στους πολέμους σας».

Νέα δεδομένα στον γερμανικό στρατό. Η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων αποτελεί βασική προτεραιότητα της κυβέρνησης Μερτς, στον απόηχο της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Από την 1η Ιανουαρίου 2026 μ.Χ. βρίσκεται σε ισχύ το νέο πλαίσιο για την στρατιωτική υπηρεσία, το οποίο βασίζεται αρχικά στην συμμετοχή εθελοντών.

Το νέο σύστημα προβλέπει ότι οι 18χρονοι λαμβάνουν ερωτηματολόγιο σχετικά με το ενδιαφέρον και την καταλληλότητά τους για υπηρεσία στην Bundeswehr (σ.σ. γερμανικός στρατός). Η συμπλήρωσή του είναι υποχρεωτική για τους άνδρες και προαιρετική για τις γυναίκες. Παράλληλα, όλοι οι 18χρονοι άνδρες θα πρέπει να υποβάλλονται σε ιατρικές εξετάσεις, ώστε να κρίνεται η καταλληλότητά τους για ενδεχόμενη στρατιωτική υπηρεσία.

Εφόσον οι εθελοντικές συμμετοχές δεν επαρκούν ή μεταβληθεί η κατάσταση ασφαλείας, η Bundestag (σ.σ. γερμανική βουλή) μπορεί, έπειτα από πρόταση της κυβέρνησης, να εξετάσει την ενεργοποίηση μιας μορφής υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας.

«Θα συνεχίσουμε τις κινητοποιήσεις». Ο 16χρονος Ελίας Μπέρνχαρντ από το Αμβούργο συμμετείχε στις διαδηλώσεις και υποστήριξε ότι οι απαντήσεις των νέων στα ερωτηματολόγια «δείχνουν ότι οι νέοι δεν θέλουν να ενταχθούν στην Bundeswehr».

«Γι’ αυτό βρίσκομαι σήμερα στον δρόμο. Γι’ αυτό είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τις κινητοποιήσεις μέχρι να αποσυρθεί το ενδεχόμενο της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας. Θα συνεχίσουμε», είπε.

Οι διοργανωτές συνδέουν την έναρξη των κινητοποιήσεων με ειδοποιήσεις που έλαβαν 18χρονοι σε Κίελο και Φλένσμπουργκ, στην βόρεια Γερμανία, για να υποβληθούν σε ιατρικές εξετάσεις, παρά το γεγονός ότι είχαν δηλώσει πως δεν ενδιαφέρονται να καταταγούν.

Σύμφωνα με την ομάδα που οργανώνει τις διαδηλώσεις, έχουν προγραμματιστεί περισσότερες από 100 κινητοποιήσεις σε όλη την χώρα, μεταξύ άλλων στο Κίελο, το Αμβούργο, το Βερολίνο και την Φρανκφούρτη.

Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Άμυνας δήλωσε στο BBC ότι η σχετική υποχρέωση υποβολής σε ιατρική εξέταση αφορά «όλους τους άνδρες που υπάγονται σε στρατιωτική υποχρέωση και έχουν γεννηθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2007 μ.Χ.».

Η πρόβλεψη ισχύει ακόμη και για όσους έχουν δηλώσει ότι δεν επιθυμούν να υπηρετήσουν. Σύμφωνα με το Υπουργείο Άμυνας, από τον Ιούλιο περίπου 1.000 18χρονοι άνδρες που είχαν εκφράσει την αντίθεσή τους στην ένταξη στις ένοπλες δυνάμεις έχουν ήδη περάσει από τη σχετική διαδικασία.

Από τον στρατό του Ψυχρού Πολέμου στην νέα Bundeswehr. Η Γερμανία διέθετε κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου έναν πολυάριθμο στρατό, όμως μετά την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος οι ένοπλες δυνάμεις της συρρικνώθηκαν σημαντικά κατά την δεκαετία του 1.990 μ.Χ.

Η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία ανεστάλη το 2011 μ.Χ., επί καγκελαρίας Άνγκελα Μέρκελ. Σήμερα, η κυβέρνηση Μερτς επιχειρεί να αυξήσει σημαντικά το μέγεθος της Bundeswehr, επικαλούμενη την αλλαγή του περιβάλλοντος ασφαλείας στην Ευρώπη και τις νέες απαιτήσεις του ΝΑΤΟ.

Στόχος του Βερολίνου είναι η Bundeswehr να διαθέτει έως το 2035 μ.Χ. περισσότερους από 260.000 ενεργούς στρατιωτικούς και 200.000 εφέδρους. Η συνολική δύναμη θα ανέρχεται έτσι σε περίπου 460.000 άτομα. Σημειώνεται ότι η Bundeswehr αριθμεί σήμερα περίπου 186.700 στρατιωτικούς (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7391338_germania-den-theloyme-na-katatagoyme-stoys-dromoys-hiliades-mathites-enantia-sti).

Βερολίνο: Στο πάρτι της νίκης του Die Linke συμμετείχε επικεφαλής συμμορίας οργανωμένου εγκλήματος. Στέλεχος της Αριστεράς στο Βερολίνο αποσύρεται εν μέσω αποκαλύψεων για διασυνδέσεις με την τρομοκρατία.

Έντονους τριγμούς στο πολιτικό σκηνικό του Βερολίνου προκαλούν οι πιθανές διασυνδέσεις στελεχών του κόμματος της Αριστεράς με μέλη του οργανωμένου εγκλήματος και αμφιλεγόμενες οργανογραφικές προσωπικότητες.

Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται η παρουσία του Ίσα Ρέμο, επικεφαλής της ομώνυμης διαβόητης εγκληματικής οικογένειας, στο πάρτι της Αριστεράς για την εκλογική της νίκη την περασμένη Κυριακή. Ο ίδιος δήλωσε πως για πρώτη φορά αισθάνεται ότι υποστηρίζεται από ένα κόμμα της πόλης, ενώ εκπρόσωπος του σχηματισμού δικαιολόγησε την παρουσία του υποστηρίζοντας πως δεν υπήρχε έλεγχος των παριστάμενων και προτάσσοντας τη σημασία της διαφαινόμενης εκλογής δημάρχου.

Η υπόθεση πήρε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις μετά τις αποκαλύψεις για τον ομοσπονδιακό βουλευτή της Αριστεράς, Φεράτ Κοτζάκ. Ο γιος του Ίσα Ρέμο, Φιράς, δημοσιοποίησε ανταλλαγή μηνυμάτων στο Instagram, όπου ο βουλευτής φαίνεται να στέλνει χαιρετισμούς στον πατέρα του, να ζητά προσωπική συνάντηση και να προωθεί υλικό από την Bundestag στο οποίο χαρακτήριζε «υστερική» την συζήτηση για τις συμμορίες.

Παράλληλα, στο εκλογικό πάρτι ο κ. Κοτζάκ φωτογραφήθηκε με τον Ιμπραχίμ Ιμπραχίμ, στέλεχος του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP), οργάνωσης που έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μετά την κατακραυγή, ο βουλευτής αποστασιοποιήθηκε από δηλώσεις που εξυμνούν τη βία, ενώ ανακοίνωσε την προσωρινή απόσυρσή του από τα καθήκοντά του στην Bundestag και την Επιτροπή Εσωτερικών Υποθέσεων μέχρι να υπάρξει πλήρης διαφάνεια.

Οι εξελίξεις αυτές έχουν προκαλέσει την έντονη αντίδραση των πιθανών κυβερνητικών εταίρων της Αριστεράς, επιβαρύνοντας το ήδη βεβαρυμένο κλίμα λόγω των κατηγοριών για αντισημιτική στάση στους κόλπους της.

Η επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των πρασίνων, Καταρίνα Ντρέγκε, ζήτησε την διαγραφή του Κοτζάκ, ενώ ο ιστορικός ηγέτης του κόμματος, Γιόσκα Φίσερ, καθώς και ο πρωθυπουργός της Βάδης-Βυρτεμβέργης, Τζεμ Έτσντεμιρ, τάχθηκαν ξεκάθαρα κατά της συμμετοχής σε συγκυβέρνηση με την Αριστερά στο Βερολίνο.

Παράλληλα, από την πλευρά του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (SPD), ο Ντιρκ Βίζε χαρακτήρισε απολύτως απαράδεκτη την αδελφοποίηση βουλευτή με το οργανωμένο έγκλημα και απαίτησε την επιβολή άμεσων συνεπειών (https://www.zougla.gr/kosmos/verolino-sto-parti-tis-nikis-tou-die-linke-symmeteiche-epikefalis-symmorias-organomenou-egklimatos/).

Προκλητική νεοφεουδαρχία: Δύο θωρακισμένες λιμουζίνες και στρατός σωματοφυλάκων για να αγοράσει η Merkel... ένα σάντουιτς! Έργα και ημέρες της πρώην Καγκελαρίου της Γερμανίας, Angela Merkel, η οποία συνεχίζει να προκαλεί την οργή των πολιτών, όχι μόνο για τις καταστροφικές πολιτικές που επέβαλε κατά τη διάρκεια της θητείας της, αλλά και για την απροκάλυπτη πρόκληση που επιδεικνύει στην καθημερινότητά της εις βάρος των φορολογουμένων.

Ένα σύντομο βίντεο που κάνει τον γύρο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης αποτυπώνει πλήρως την απόλυτη αποσύνδεση της πολιτικής ελίτ από την πραγματικότητα. Η πρώην καγκελάριος απεικονίζεται να βγαίνει από ένα αρτοποιείο κοντά στο σπίτι της στο Berlin-Mitte.

Για αυτή την απλή, ολιγόλεπτη έξοδο προκειμένου να αγοράσει λίγα ψωμάκια, επιστρατεύτηκαν δύο θωρακισμένες λιμουζίνες Audi A8 με προσωπικούς οδηγούς, καθώς και μια πολυμελής ομάδα σωματοφυλάκων, όπως αποκάλυψε το Report24.

«Βασίλισσα του Ήλιου». Η εικόνα αυτή έχει πυροδοτήσει θύελλα αντιδράσεων. Αντί για μια επίδειξη «απλότητας» και εγγύτητας με τον λαό, οι πολίτες βλέπουν μια εξοργιστική σπατάλη. Χρήστες στα social media ξέσπασαν για την προκλητική αυτή συνοδεία:

«Δύο τεθωρακισμένα οχήματα, πολλαπλοί σωματοφύλακες, παρκαρισμένα σε ζώνη απαγόρευσης στάθμευσης και διπλοπαρκαρισμένα, επειδή η "Βασίλισσα του Ήλιου" θέλει να κάνει ψώνια», σημειώνει ο χρήστης EverydayisWednesday, συμπληρώνοντας: «Αν οποιοσδήποτε δικός της άνθρωπος της έπαιρνε τα ψωμάκια, η δουλειά θα ήταν πολύ φθηνότερη. Αλλά τότε δεν θα είχε την εμπειρία να προσποιηθεί ότι είναι κοντά στον λαό. Πρόκειται για καθαρή νεοφεουδαρχία εις βάρος των φορολογουμένων».

Από την πλευρά του, ο Georg Pazderski καυτηρίασε την υποκρισία γύρω από το πρόσωπό της: «Αυτή είναι η γυναίκα που μας επέβαλε την πιο ηλίθια ενεργειακή πολιτική στον κόσμο για να εξοικονομήσουμε CO2.

Επιπλέον, πληρώνουμε για την "αυλή της"». Η λεγόμενη προστασία του περιβάλλοντος και η πράσινη μετάβαση, για τις οποίες η Merkel επαινούνταν από τους υποστηρικτές της, αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι αφορούν μόνο τον μέσο, καταπιεσμένο πολίτη και όχι την πολιτική αριστοκρατία.

Το βαρύ τίμημα των επιλογών της. Η δημόσια κατακραυγή δεν περιορίζεται μόνο στη σπατάλη για την προσωπική της ασφάλεια, αλλά επεκτείνεται στο καταστροφικό αποτύπωμα των αποφάσεών της. Όπως σημείωσε ο χρήστης ColdJack, η τοξική μεταναστευτική πολιτική της Angela Merkel έθεσε τα θεμέλια για τις δραματικές πολιτικές εξελίξεις και την τιμωρία του κόμματός της στις κάλπες.

Παράλληλα, η βρετανική εφημερίδα «The Times» και ο αρθρογράφος Matthew Syed δεν δίστασαν να χαρακτηρίσουν την Angela Merkel ως την «αληθινή εξτρεμίστρια της εποχής μας».

Στο σχετικό άρθρο επισημαίνεται ότι το 2015 μ.Χ. δεν άνοιξε απλώς τις πόρτες σε σχεδόν ένα εκατομμύριο ανεξέλεγκτους, κυρίως άνδρες αιτούντες άσυλο, αλλά το έπραξε έχοντας πλήρη επίγνωση των συνεπειών.

Όπως είχε ομολογήσει και στην περιβόητη ομιλία της «Μπορούμε να τα καταφέρουμε» (Wir schaffen das), γνώριζε το τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό κόστος με το οποίο θα επιβάρυνε τον γερμανικό λαό, επιλέγοντας ωστόσο να θέσει την προβολή της δικής της «ηθικής στάσης» πάνω από τα ζωτικά συμφέροντα των πολιτών που την εξέλεξαν.

Πόσο κοστίζει τελικά ένα σάντουιτς; Το ερώτημα που τίθεται πλέον επιτακτικά είναι το μέτρο και η αναλογικότητα αυτής της αλόγιστης διάθεσης κρατικών πόρων. Πόσες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ κοστίζει τελικά στον φορολογούμενο πολίτη μια απλή έξοδος για ένα σάντουιτς της πρώην Καγκελαρίου;

Η εικόνα της Angela Merkel να κυκλοφορεί στο Βερολίνο με στρατό προστασίας για τα καθημερινά της ψώνια αποτελεί το απόλυτο σύμβολο μιας πολιτικής τάξης που απαξιώνει τον λαό, ενώ συνεχίζει να ζει πλουσιοπάροχα στην υγειά των φορολογουμένων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/900886/proklitiki-neofeoudarxia-dyo-thorakismenes-limouzines-kai-stratos-somatofylakon-gia-na-agorasei-i-merkel-ena-santouits).

Η Pfizer ομολογεί: Από θρόμβους αίματος μέχρι «turbo καρκίνους» οι παρενέργειες του εμβολίου mRNA. Ο αριθμός των ανθρώπων που έχασαν την ζωή τους στην Γερμανία εξαιτίας παρενεργειών κυμαίνεται μεταξύ 20.000 και 60.000.

Η Pfizer έδωσε στη δημοσιότητα μια λίστα με τις παρενέργειες του εμβολίου mRNA κατά του Covid-19 που αναγκάστηκαν να κάνουν περίπου 2, 5 δισ. άνθρωποι όλων των ηλικιών στον κόσμο. Ανάμεσα στις παρενέργειες βρίσκονται οι θρόμβοι αίματος, η καρδιακή ανακοπή, ο νεογνικός θάνατος και οι «turbo cancers» δηλαδή οι επιθετικοί καρκίνοι ταχείας εξέλιξης. Ο  Άντονι Φάουτσι είπε ψέματα για την ασφάλεια των εμβολίων και εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο πέθαναν από τις παρενέργειες ή αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας.

Συγκεκριμένα, στημ λίστα περιλαμβάνονται: Θρόμβος αίματος. Οξεία νεφρική βλάβη. Οξεία χαλαρή μυελίτιδα. Θετικά αντισώματα κατά των σπερματοζωαρίων.. Εμβολή στελέχους του εγκεφάλου. Θρόμβωση στελέχους του εγκεφάλου. Καρδιακή ανακοπή. Καρδιακή ανεπάρκεια. Θρόμβωση κοιλίας της καρδιάς. Καρδιογενές σοκ.

Αγγειίτιδα του κεντρικού νευρικού συστήματος. Νεογνικός θάνατος. Θρόμβωση εν τω βάθει φλεβών. Εγκεφαλίτιδα στελέχους του εγκεφάλου. Αιμορραγική εγκεφαλίτιδα. Επιληψία μετωπιαίου λοβού. Επιληπτική ψύχωση. Παράλυση προσώπου.

Σύνδρομο εμβρυϊκής δυσχέρειας.. Γαστρεντερική αμυλοείδωση. Γενικευμένη τονικο-κλονική κρίση. Εγκεφαλοπάθεια Hashimoto. Θρόμβωση ηπατικών αγγείων.. Επανενεργοποίηση έρπητα ζωστήρα. Επανενεργοποίηση καρκίνου.

«Turbo cancers», δηλαδή επιθετικοί καρκίνοι ταχείας εξέλιξης. Ανοσολογική ηπατίτιδα. Διάμεση πνευμονοπάθεια. Εμβολή σφαγίτιδας φλέβας. Νεανική μυοκλονική επιληψία. Ηπατική βλάβη. Χαμηλό βάρος γέννησης.

Αξίζει να τονισθεί πώς η μη επεξεργασμένη σύμβαση μεταξύ ΕΕ-Pfizer, η οποία συνάφθηκε για την αγορά των εμβολίων κατά της Covid-19 το 2021 μ.Χ., είδε το φως της δημοσιότητας και με βάση τα όσα αποκαλύπτονται ενδέχεται να υπάρχουν παρενέργειες που επί του παρόντος δεν είναι γνωστές και επίσης κανείς δεν ξέρει μετά από πόσα χρόνια θα εμφανιστούν! Παράλληλα, πρώην επικεφαλής τοξικολογίας της Pfizer στην Ευρώπη, μιλώντας με το κύρος της θέσης που κατείχε, προχώρησε σε μια σοκαριστική εκτίμηση.

Σύμφωνα με την κατάθεση του στελέχους, ο αριθμός των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στην Γερμανία εξαιτίας παρενεργειών του εμβολίου για τον Covid-19 κυμαίνεται μεταξύ 20.000 και 60.000. Πρόκειται για έναν αριθμό-μαμούθ, ο οποίος, αν επιβεβαιωθεί, μετατρέπει το ιατρικό σκάνδαλο στην μεγαλύτερη τραγωδία της μεταπολεμικής Γερμανίας (https://www.pronews.gr/ygeia/apo-thromvous-aimatos-mexri-turbo-karkinous-oi-parenergeies-tou-emvoliou-covid-19-tis-pfizer/).

Γερμανία: Ψαλίδι σε επιδόματα και συντάξεις – Πιέσεις στα ασφαλιστικά ταμεία. Περικοπές 900 εκατομμυρίων ευρώ σε στέγαση και οικογένεια. Το ομοσπονδιακό υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε το κυβερνητικό προσχέδιο για τον προϋπολογισμό του 2027 μ.Χ., προβλέποντας σημαντικές εξοικονομήσεις σε κρίσιμες κοινωνικές παροχές και στα ταμεία συντάξεων.

Το σχέδιο λιτότητας επηρεάζει άμεσα οικογένειες, δικαιούχους επιδομάτων και μελλοντικούς συνταξιούχους, καθώς στο επίκεντρο των παρεμβάσεων βρίσκονται το επίδομα στέγασης (Wohngeld), το γονικό επίδομα (Elterngeld) και οι κρατικές επιχορηγήσεις στην κοινωνική ασφάλιση, σύμφωνα με το grland.com.

Τα σημαντικότερα με μια ματιά. Εξοικονόμηση περίπου 900 εκατομμυρίων ευρώ προβλέπεται συνολικά από τις αλλαγές σε Wohngeld και Elterngeld. Τα κονδύλια για το γονικό επίδομα μειώνονται από τα 7,51 στα 7,07 δισεκατομμύρια ευρώ το 2027 μ.Χ.

Ο γενικός προϋπολογισμός αγγίζει τα 555,4 δισεκατομμύρια ευρώ, διατηρώντας τις κοινωνικές δαπάνες στα 201,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Περικοπές 900 εκατομμυρίων ευρώ σε στέγαση και οικογένεια

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση διαμόρφωσε το συνολικό πλαίσιο δαπανών στα 555,4 δισεκατομμύρια ευρώ, με τον τομέα εργασίας και κοινωνικών υποθέσεων να απορροφά περίπου 201,5 δισεκατομμύρια ευρώ, παραμένοντας το μεγαλύτερο κονδύλιο του κράτους. Παρά το μέγεθος του κοινωνικού προϋπολογισμού, το οικονομικό επιτελείο δρομολογεί στοχευμένες μειώσεις σε επιμέρους παροχές που στηρίζουν άμεσα τα νοικοκυριά.

Το γονικό επίδομα υφίσταται άμεση συρρίκνωση, καθώς η σχετική χρηματοδότηση υποχωρεί στα 7,07 δισεκατομμύρια ευρώ έναντι των προηγούμενων 7,51 δισεκατομμυρίων ευρώ. Παράλληλα, περικοπές σχεδιάζονται και στο επίδομα στέγασης, με το συνολικό ποσό εξοικονόμησης από τις δύο αυτές κοινωνικές παροχές να εκτιμάται στα 900 εκατομμύρια ευρώ.

Κοινωνικές οργανώσεις και συνδικάτα ασκούν έντονη κριτική στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, τονίζοντας ότι οι μειώσεις επιδομάτων πλήττουν την κοινωνική συνοχή σε μια περίοδο έντονων οικονομικών πιέσεων. Όπως επισημαίνουν εκπρόσωποι των φορέων, οι εξαγγελίες για μεταγενέστερες φορολογικές ελαφρύνσεις δεν προσφέρουν άμεση ανακούφιση σε πολίτες που χρειάζονται άμεση στήριξη για την κάλυψη βασικών αναγκών διαβίωσης.

Πιέσεις στα ασφαλιστικά ταμεία και κίνδυνος για τις εισφορές. Στο επίκεντρο των αντιδράσεων βρίσκεται η σχεδιαζόμενη μείωση των ομοσπονδιακών επιχορηγήσεων προς τον φορέα συνταξιοδοτικής ασφάλισης. Η διοίκηση του Deutsche Rentenversicherung και οι κοινωνικοί εταίροι προειδοποιούν ότι ο περιορισμός της κρατικής ενίσχυσης μετακυλίει μακροπρόθεσμα το οικονομικό βάρος στις πλάτες των ασφαλισμένων.

Η εξέλιξη αυτή δεν συνεπάγεται άμεση οριζόντια μείωση των μηνιαίων συντάξεων για τους σημερινούς συνταξιούχους, αλλά θέτει υπό σοβαρή πίεση τα ποσοστά των ασφαλιστικών εισφορών που καταβάλλουν εργαζόμενοι και εργοδότες. Η συζήτηση επικεντρώνεται πλέον στον τρόπο με τον οποίο θα διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος τα επόμενα χρόνια.

Συνδικαλιστικές οργανώσεις και ενώσεις κοινωνικής πρόνοιας ζητούν αξιόπιστη χρηματοδότηση του κοινωνικού κράτους, αντιδρώντας στην μεταφορά πόρων προς την άμυνα και τις υποδομές σε βάρος των κοινωνικών δομών. Αντί για περικοπές στα επιδόματα, προτείνουν τη φορολόγηση των πολύ υψηλών εισοδημάτων, των μεγάλων περιουσιών και των κληρονομιών, ώστε να προστατευθούν τα χαμηλά και μεσαία στρώματα (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7388754_germania-psalidi-se-epidomata-kai-syntaxeis-pieseis-sta-asfalistika-tameia).

Σοκ στην Γερμανία: Η «ανάπτυξη» του Merz στηρίζεται στα όπλα και στο χρέος... σε ελεύθερη πτώση η βιομηχανία. Οι νέες παραγγελίες που δέχθηκαν οι επιχειρήσεις στο σύνολο των κλάδων αυξήθηκαν τον Ιούλιο κατά 2,5% σε σχέση με τον Ιούνιο.

Τα νεότερα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας καταγράφουν μια αξιοσημείωτη ενίσχυση των βιομηχανικών παραγγελιών στην Γερμανία. Ειδικότερα, οι νέες παραγγελίες που δέχθηκαν οι επιχειρήσεις στο σύνολο των κλάδων αυξήθηκαν τον Ιούλιο κατά 2,5% σε σχέση με τον Ιούνιο, καταγράφοντας έτσι την τρίτη διαδοχική μηνιαία άνοδο.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί θετικό στοιχείο για τον καγκελάριο Friedrich Merz, ο οποίος αναζητά επιχειρήματα που θα στηρίξουν την οικονομική του πολιτική ενόψει των κρατιδιακών εκλογών στην Ανατολική Γερμανία.

Στο ίδιο θετικό κλίμα κινήθηκαν και οι αναθεωρημένες προβλέψεις για την γερμανική οικονομία. Τα οικονομικά ινστιτούτα εμφανίζονται πλέον πιο αισιόδοξα για την ανάπτυξη κατά το τρέχον έτος. Ενδεικτικά, η LBBW προβλέπει πλέον αύξηση του ΑΕΠ κατά 0,7%, έναντι προηγούμενης εκτίμησης για ανάπτυξη 0,5%.

Ωστόσο, ακόμη και μια ανάπτυξη της τάξης του 0,7% δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί εντυπωσιακή, ιδιαίτερα αν ληφθούν υπόψη οι δημόσιες δαπάνες, οι οποίες αντιστοιχούν επισήμως στο 52,5% του ΑΕΠ, καθώς και ο νέος δανεισμός που αναμένεται να διαμορφωθεί περίπου στο 4% του ΑΕΠ φέτος.

Υπό αυτά τα δεδομένα, η συγκεκριμένη επίδοση δεν αποτελεί απαραίτητα ένδειξη ουσιαστικής αλλαγής πορείας της οικονομίας. Αντίθετα, η εικόνα παραπέμπει σε έναν ιδιωτικό τομέα που εξακολουθεί να συρρικνώνεται, με τις πραγματικές του επιδόσεις να υπολείπονται κατά περίπου 2% έως 3%.

Μια ανάπτυξη που στηρίζεται στο χρέος. Το ζήτημα που τίθεται είναι κατά πόσο η αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας μπορεί να θεωρηθεί πραγματική ευημερία όταν στηρίζεται σε πιστώσεις και δημόσιο δανεισμό.

Η εικόνα που δημιουργείται είναι αυτή μιας οικονομίας όπου η κρατικά χρηματοδοτούμενη ζήτηση ενισχύει τα μεγέθη, δημιουργώντας ένα τεχνητό οικονομικό στήριγμα. Το ερώτημα, επομένως, είναι κατά πόσο μπορεί να προκύψει διατηρήσιμη πραγματική ανάπτυξη από πιστώσεις που δημιουργούνται μέσω αυξημένου δανεισμού. Η πραγματική οικονομία, ωστόσο, παρουσιάζει μια διαφορετική εικόνα.

Η σύγκριση των νέων παραγγελιών με τον αντίστοιχο μήνα του προηγούμενου έτους δημιουργεί αρχικά μια ιδιαίτερα θετική εντύπωση. Τον Ιούλιο οι παραγγελίες ήταν 13% υψηλότερες από έναν χρόνο νωρίτερα, επίδοση εξαιρετικά υψηλή για τα γερμανικά δεδομένα και συγκρίσιμη, ως προς το μέγεθος, με ρυθμούς που είχαν παρατηρηθεί στις περιόδους του μεταπολεμικού οικονομικού θαύματος.

Η συγκεκριμένη επίδοση είναι τόσο ισχυρή ώστε η επενδυτική ζήτηση εμφανίζεται ικανή να ενισχύσει συνολικά το ΑΕΠ και να αντισταθμίσει τις ιδιαίτερα αδύναμες επιδόσεις σε άλλους τομείς της οικονομίας.

Κατανάλωση και λιανεμπόριο σε αντίθετη κατεύθυνση. Η εικόνα, όμως, αλλάζει όταν εξετάζονται τα επιμέρους στοιχεία. Οι λιανικές πωλήσεις υποχώρησαν τον Ιούλιο κατά 2,5% σε πραγματικούς όρους σε σύγκριση με τον ίδιο μήνα του προηγούμενου έτους. Παράλληλα, τα πραγματικά έσοδα στον ξενοδοχειακό κλάδο μειώθηκαν κατά περισσότερο από 5% σε ετήσια βάση.

Συνολικά, η ιδιωτική κατανάλωση παρέμεινε στάσιμη κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους. Την ίδια στιγμή, ο πληθωρισμός, ο οποίος βρίσκεται πλέον στο 3%, εξακολουθεί να περιορίζει σταδιακά την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.

Έτσι, πίσω από τη θετική εικόνα των συνολικών παραγγελιών κρύβεται μια σημαντική ιδιαιτερότητα. Το «κρυφό» βάρος των στρατιωτικών παραγγελιών. Η εντυπωσιακή αύξηση των βιομηχανικών παραγγελιών συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με έναν συγκεκριμένο κλάδο: τον εξοπλισμό μεταφορών.

Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται, σε μεγάλο βαθμό, παραγγελίες που αφορούν στρατιωτικό εξοπλισμό. Ως αποτέλεσμα, τα στατιστικά στοιχεία αποτυπώνουν σε σημαντικό βαθμό την επέκταση της αμυντικής βιομηχανίας, την ώρα που οι ιδιωτικές επιχειρήσεις δεν προχωρούν σε αντίστοιχης κλίμακας επενδύσεις.

Το μέγεθος της επίδρασης είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό. Εάν εξαιρεθεί ο συγκεκριμένος κλάδος, οι παραγγελίες του οποίου αυξήθηκαν κατά 126,4% μέσα σε έναν μόλις μήνα, η συνολική εικόνα των βιομηχανικών παραγγελιών μετατρέπεται από θετική σε αρνητική: Αντί για αύξηση 2,5%, καταγράφεται πτώση 1,4% τον Ιούλιο.

Βαριές απώλειες για την γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία. Τα επιμέρους στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι η γερμανική βιομηχανία εξακολουθεί να βρίσκεται υπό έντονη πίεση. Ιδιαίτερα δύσκολη παραμένει η κατάσταση στην αυτοκινητοβιομηχανία, έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της γερμανικής οικονομίας. Οι παραγγελίες προς τους Γερμανούς κατασκευαστές αυτοκινήτων μειώθηκαν κατά 12,5% σε μηνιαία βάση.

Η εικόνα αυτή αποτυπώνει τις σοβαρές πιέσεις που αντιμετωπίζει η γερμανική βιομηχανία, με τον κλάδο του αυτοκινήτου να βρίσκεται στο επίκεντρο. Παράλληλα, οι παραγγελίες από το εξωτερικό μειώθηκαν συνολικά κατά 2,1%, ενώ οι πελάτες εκτός της ευρωζώνης περιόρισαν τις παραγγελίες γερμανικών βιομηχανικών προϊόντων κατά 10,1%.

Αντίθετα, οι εγχώριες παραγγελίες αυξήθηκαν κατά 9,1% σε σχέση με τον Ιούνιο. Η εξέλιξη αυτή ενισχύει την εκτίμηση ότι μέρος της αύξησης μπορεί να συνδέεται με τις πρώτες σημαντικές δαπάνες που χρηματοδοτούνται από το ειδικό ταμείο της γερμανικής κυβέρνησης.

Ο Μερτς ποντάρει στον στρατιωτικό κεϋνσιανισμό. Η οικονομική πολιτική του Friedrich Merz και του υπουργού Οικονομικών Lars Klingbeil παρουσιάζεται ως ένα ακόμη πείραμα κρατικής τόνωσης της οικονομίας μέσω αυξημένων δαπανών και δανεισμού.

Η λογική αυτή βασίζεται στην ενίσχυση της ζήτησης μέσω κρατικών πόρων, με την αμυντική βιομηχανία να αποτελεί πλέον βασικό όχημα αυτής της προσπάθειας. Η πολιτική για το κλίμα, σε συνδυασμό με τις πιέσεις που δέχεται η γερμανική οικονομία, έχει δημιουργήσει ένα ιδιαίτερα δύσκολο περιβάλλον. Καθώς τα προβλήματα εντείνονται, η κυβέρνηση επιχειρεί να αντιδράσει μέσω ενός μοντέλου στρατιωτικού κεϋνσιανισμού που στηρίζεται στον δανεισμό.

Η προσδοκία είναι ότι οι αυξημένες δαπάνες για άρματα μάχης, drones και πυροβόλα θα λειτουργήσουν ως κινητήρας της οικονομίας, αντικαθιστώντας μέρος της ζήτησης που στο παρελθόν κατευθυνόταν σε εξειδικευμένο εξοπλισμό, οχήματα, εργαλειομηχανές και βιομηχανικές εγκαταστάσεις.

Το χρέος αυξάνεται με ταχύτητα. Το βασικό πρόβλημα αυτής της στρατηγικής είναι ότι η τόνωση της οικονομίας συνοδεύεται από σημαντική αύξηση του δημόσιου χρέους. Τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν στις αρχές της εβδομάδας έδειξαν ότι ο νέος δανεισμός της Γερμανίας αυξήθηκε από 35 δισ. ευρώ σε 71 δισ. ευρώ κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους.

Με την προσθήκη του χρέους των δήμων, αλλά και των δαπανών του ειδικού ταμείου, οι οποίες αναμένεται να αυξηθούν κυρίως κατά το δεύτερο εξάμηνο, η συνολική αύξηση του γερμανικού χρέους εκτιμάται ότι θα ανέλθει σε τουλάχιστον 180 δισ. ευρώ μέσα στο 2026 μ.Χ. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε νέο δανεισμό που ξεπερνά το 4% του ΑΕΠ.

Η συγκεκριμένη πολιτική δημιουργεί, συνεπώς, μια οικονομία που στηρίζεται ολοένα περισσότερο στην κρατική δαπάνη και στον δανεισμό, με το ερώτημα να αφορά πλέον τη βιωσιμότητα αυτού του μοντέλου.

Η γερμανική βιομηχανία έχει ήδη χάσει έδαφος. Πέρα από τα βραχυπρόθεσμα στοιχεία, η μακροπρόθεσμη εικόνα είναι ακόμη πιο ανησυχητική. Η Γερμανία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια διαδικασία σταδιακής βιομηχανικής αποδυνάμωσης. Η συνολική βιομηχανική παραγωγή της χώρας έχει μειωθεί περίπου 15% σε σχέση με το υψηλότερο επίπεδό της το 2018 μ.Χ.

Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει την σοβαρότητα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η γερμανική παραγωγική βάση, παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη υποχώρηση δεν βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.

Ακόμη και η αμυντική βιομηχανία, η οποία σήμερα εμφανίζει έντονη δραστηριότητα, δεν μπορεί να θεωρείται ότι θα παραμείνει ανεπηρέαστη. Η σημερινή ανάπτυξή της εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις κρατικές δαπάνες και τις επιδοτήσεις. Εφόσον η δημοσιονομική κατάσταση επιδεινωθεί και οι επιδοτήσεις περιοριστούν, η σημερινή εικόνα μπορεί να αλλάξει γρήγορα.

Τότε θα γίνει ακόμη πιο εμφανές το βασικό πρόβλημα της γερμανικής οικονομίας: το υψηλό ενεργειακό κόστος, η υπερβολική ρύθμιση και το δυσμενές επιχειρηματικό περιβάλλον καθιστούν ολοένα δυσκολότερη την πραγματοποίηση βιομηχανικών επενδύσεων με ικανοποιητικές αποδόσεις. Υπό αυτές τις συνθήκες, η προσωρινή ώθηση που προσφέρει ο στρατιωτικός κεϋνσιανισμός του Merz δεν φαίνεται ικανή να αλλάξει την θεμελιώδη εικόνα της γερμανικής οικονομίας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898338/sok-sti-germania-i-anaptyksi-tou-merz-stirizetai-sta-opla-kai-sto-xreos-se-eleytheri-ptosi-i-viomixania).

Προαναγγελία τρόμου Weidel και AfD: «Οι νεαροί Ουκρανοί θα απελαθούν μαζικά από την Γερμανία» Η Weidel δήλωσε επίσης ότι το AfD σκοπεύει να σταματήσει κάθε υποστήριξη προς τον πόλεμο.

Η επικεφαλής της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD), Alice Weidel, όπως είχε αναφερθεί προηγουμένως, ανακοίνωσε την πρόθεσή της να απελάσει από την Γερμανία Ουκρανούς άνδρες στρατεύσιμης ηλικίας, μεταδίδει το Top War στις 13/9. Ειδικότερα, η Weidel τόνισε:

«Ειδικά οι νεαροί Ουκρανοί άνδρες — μιλάμε για αριθμούς εκατοντάδων χιλιάδων. Αυτοί οι νέοι άνδρες πρέπει να επιστρέψουν στην πατρίδα τους». Η Weidel δήλωσε επίσης ότι το AfD σκοπεύει να σταματήσει κάθε υποστήριξη προς τον πόλεμο και να απαιτήσει «σημαντικές πληρωμές» από το Κίεβο προς τη Γερμανία.

Υπενθυμίζεται ότι το AfD κέρδισε τις εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ με ποσοστό ρεκόρ 43,8%, αποκτώντας για πρώτη φορά στην ιστορία της Γερμανίας την ευκαιρία να σχηματίσει κρατιδιακή κυβέρνηση.

Οι αμφιταλαντεύσεις του AfD απέναντι στον πόλεμο προβληματίζουν την Μόσχα. Πολλοί θεωρούν ότι μια νίκη του AfD θα μπορούσε να λειτουργήσει προς όφελος της Ρωσίας. Στην πραγματικότητα, οι σημερινές δηλώσεις της Alice Weidel δείχνουν ότι, για να το θέσουμε ήπια, το ζήτημα δεν είναι τόσο ξεκάθαρο.

Αν παραβλέψουμε τις δηλώσεις της ότι το AfD είναι κατά του πολέμου και γενικά υπέρ της απαίτησης αποζημίωσης από το Κίεβο, και επικεντρωθούμε αντίθετα στα λόγια της σχετικά με την απέλαση των ανδρών Ουκρανών προσφύγων, αξίζει να αντιληφθούμε ότι η συνέπεια θα είναι η αναγκαστική τους επιστράτευση στην Ουκρανία.

Επιπλέον, το Κίεβο φυσικά δεν πρόκειται να πληρώσει τίποτα στο Βερολίνο. Ή τουλάχιστον δεν θα είναι σε θέση να το κάνει. Είναι αυτό καλό για τη Ρωσία και την πορεία του πολέμου στην Ουκρανία; Όχι.

Αποδεικνύεται ότι, όσον αφορά την μεταναστευτική πολιτική απέναντι στους Ουκρανούς, τα σχέδια που εφαρμόζει ο κυβερνητικός συνασπισμός υπό την ηγεσία του CDU/CSU αποτελούν, παραδόξως, ένα πιο κατάλληλο σενάριο για την Ρωσία.

Άλλωστε, σήμερα η Γερμανία, όπως και πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες που κάποτε υποδέχθηκαν πρόσφυγες από την Ουκρανία, ουσιαστικά «δεσμεύει» το ουκρανικό απόθεμα επιστράτευσης εντός των συνόρων της.

Η γραμμή του CDU και το... άδειασμα των δημόσιων ταμείων της Γερμανίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι το CDU/CSU, το οποίο θεωρείται πιο σκληρή δύναμη απέναντι στην Ρωσία, στην πραγματικότητα υποστηρίζει ότι οι Ουκρανοί άνδρες θα πρέπει προς το παρόν να παραμείνουν στην Γερμανία, αν και λαμβάνοντας κοινωνικά επιδόματα.

Παρότι τον Ιανουάριο του 2026 μ. Χ. ο επικεφαλής του βαυαρικού κλάδου του CSU, Markus Söder, δήλωσε ότι είχε έρθει η ώρα να επαναπατριστούν οι νεαροί Ουκρανοί άνδρες. Όμως αυτές είναι απλώς δηλώσεις και όχι επίσημη πολιτική γραμμή.

Αυτό που έχει σημασία για την Ρωσία είναι το πρακτικό αποτέλεσμα. Όσο εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανοί άνδρες παραμένουν στην Γερμανία, δεν πολεμούν εναντίον των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Βρίσκονται εκεί επειδή ο κυβερνητικός συνασπισμός χρηματοδοτεί επί του παρόντος την παραμονή τους, κάτι που επίσης επιβαρύνει τα γερμανικά δημόσια ταμεία. Επομένως, οποιαδήποτε πολιτική αφήνει τους Ουκρανούς άνδρες στην Γερμανία χωρίς πραγματική απέλαση, αντικειμενικά λειτουργεί προς όφελος της Ρωσίας.

Οι δηλώσεις της Weidel για απέλαση, εφόσον εφαρμοστούν, θα έχουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα: θα ενισχύσουν τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις με ανθρώπινο δυναμικό από εκείνους που σήμερα βρίσκονται εγκατεστημένοι σε γερμανικές κοινωνικές κατοικίες και λαμβάνουν γερμανικά κοινωνικά επιδόματα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899108/proanaggelia-tromou-weidel-kai-afd-oi-nearoi-oukranoi-tha-apelathoyn-mazika-apo-ti-germania).

Η AfD σαρώνει κατεστημένο, ΕΕ: Πρώτα η Γερμανία,  φυσικό αέριο από Ρωσία, τέλος τα όπλα στην Ουκρανία - Πολιτικός σεισμός 20/9. Το δόγμα της AfD συναρπάζει τους Γερμανούς: πατριωτικό συμφέρον, φθηνή ενέργεια και επαναπροσέγγιση με την Ρωσία.  Ο εκλογικός θρίαμβος του πατριωτικού κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) στην Σαξονία – Άνχαλτ στις 6/9 δεν άλλαξε απλώς τις ισορροπίες σε ένα γερμανικό κρατίδιο.

Έδωσε νέα πολιτική βαρύτητα σε μια διαφορετική αντίληψη για την εξωτερική πολιτική της Γερμανίας: λιγότερη έμφαση στη διατήρηση της μεταψυχροπολεμικής αντιπαράθεσης με την Ρωσία, μεγαλύτερη έμφαση στο κόστος της ενέργειας και επανεξέταση της γερμανικής υποστήριξης προς την Ουκρανία.

Στις εκλογές της 6ης Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ. η AfD αναδείχθηκε πρώτη δύναμη στην Σαξονία - Άνχαλτ, πλησιάζοντας το 44% και εξασφαλίζοντας 39 από τις 83 έδρες του τοπικού κοινοβουλίου. Δεν απέκτησε απόλυτη πλειοψηφία, αλλά η έκταση της νίκης της έδωσε μεγαλύτερη πολιτική ορατότητα στις θέσεις που εδώ και χρόνια υποστηρίζει για την Μόσχα, τις κυρώσεις και την ενεργειακή πολιτική.

Σχεδόν ταυτόχρονα, η BILD αποκάλυψε ότι η Arbeitskreis Außen, η ομάδα εξωτερικής πολιτικής της κοινοβουλευτικής ομάδας της AfD, είχε επεξεργαστεί δύο κείμενα αρχών για τη μελλοντική εξωτερική πολιτική του κόμματος. Στο επίκεντρο βρίσκεται η αποκατάσταση των σχέσεων με την Ρωσία και η επαναφορά της οικονομικής συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένης της ενεργειακής.

Πίσω από αυτή την κατεύθυνση βρίσκεται μια θέση που ο Markus Frohnmaier και άλλα κορυφαία στελέχη της AfD επαναλαμβάνουν συστηματικά: η γερμανική εξωτερική πολιτική πρέπει, κατά την άποψή τους, να καθορίζεται πρωτίστως από τα συγκεκριμένα οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα της Γερμανίας.

Alice Weidel, συμπρόεδρος AfD. Η AfD μεταφέρει την συζήτηση από την γεωπολιτική στο κόστος. Το ισχυρότερο όπλο αυτής της επιχειρηματολογίας δεν βρίσκεται στην Μόσχα αλλά στα ίδια τα γερμανικά βιομηχανικά στοιχεία.

Η Destatis ανακοίνωσε τον Μάιο ότι η παραγωγή στους ενεργοβόρους βιομηχανικούς κλάδους της Γερμανίας μειώθηκε κατά 15,2% μεταξύ Φεβρουαρίου 2022 μ.Χ. και Μαρτίου 2026 μ.Χ. Στο ίδιο διάστημα οι συγκεκριμένοι κλάδοι έχασαν περίπου 53.200 εργαζομένους.

Η συνολική βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε κατά 9,5%, γεγονός που δείχνει ότι οι ενεργοβόρες επιχειρήσεις αντιμετώπισαν δυσανάλογη πίεση. Για την AfD, αυτοί οι αριθμοί αποτελούν κεντρικό επιχείρημα κατά της υφιστάμενης ενεργειακής στρατηγικής.

Στις 11 Σεπτεμβρίου η κοινοβουλευτική της ομάδα κατέθεσε πρόταση ζητώντας την άρση ενεργειακών κυρώσεων, εμπάργκο και άλλων περιορισμών σε περιπτώσεις όπου αυτοί επιβαρύνουν την ασφάλεια εφοδιασμού και την οικονομία. Το κόμμα συνέδεσε ρητά το αίτημα με τις υψηλές τιμές ενέργειας, την πτώση της βιομηχανικής παραγωγής και τις απώλειες θέσεων εργασίας.

Η λογική είναι ευθύγραμμη: εάν οι γερμανικές επιχειρήσεις πληρώνουν περισσότερο για φυσικό αέριο και ηλεκτρική ενέργεια από τους βασικούς διεθνείς ανταγωνιστές τους, τότε η παραγωγή χημικών, μετάλλων, γυαλιού, λιπασμάτων και άλλων ενεργοβόρων προϊόντων καθίσταται δυσκολότερη στην Γερμανία.

Αυτό δεν αποτελεί αποκλειστικά κομματική παρατήρηση. Η Bundesbank και το ifo Institute εξακολουθούν να καταγράφουν το υψηλό ενεργειακό κόστος ως πραγματική τροχοπέδη για την γερμανική οικονομία.

Ταυτόχρονα, όμως, οι οικονομικές δυσκολίες δεν μπορούν να αποδοθούν αποκλειστικά στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Αδύναμη ζήτηση, διεθνής ανταγωνισμός, επιτόκια, διαρθρωτικά προβλήματα και οι νεότερες ενεργειακές αναταράξεις επιβαρύνουν επίσης την γερμανική βιομηχανία. Ακριβώς εδώ βρίσκεται και η πραγματική πολιτική σύγκρουση.

Η AfD υποστηρίζει ότι η επαναφορά φθηνότερων ρωσικών ενεργειακών ροών θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος της λύσης. Η κυβέρνηση του Friedrich Merz και η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρούν αντίθετα ότι η επιστροφή σε μεγάλη εξάρτηση από την Ρωσία θα δημιουργούσε μακροπρόθεσμο στρατηγικό κίνδυνο.

Από τα συνθήματα στις κοινοβουλευτικές κινήσεις. Η AfD δεν περιορίζει πλέον τη θέση αυτή σε προεκλογικές ομιλίες. Στις 15 Σεπτεμβρίου κατέθεσε νέα κοινοβουλευτική ερώτηση ζητώντας από την κυβέρνηση να αποκαλύψει αναλυτικά την στρατιωτική και άλλη υποστήριξη που παρασχέθηκε στην Ουκρανία και τη Μολδαβία από την 1^η Ιανουαρίου 2022 μ.Χ. έως τις 31 Ιουλίου 2026 μ.Χ. Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε ζητήσει στοιχεία για τις οικονομικές δεσμεύσεις προς την Ουκρανία έως το 2030 μ.Χ.

Η αντίθεση της AfD στις γερμανικές παραδόσεις όπλων είναι επίσης επίσημα καταγεγραμμένη. Σε κοινοβουλευτική πρόταση του κόμματος αναφερόταν ότι η οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία θα έπρεπε να σταματήσει ως μέσο πίεσης για την έναρξη διαπραγματεύσεων, με εξαίρεση την ανθρωπιστική βοήθεια.

Για τους επικριτές αυτής της πολιτικής, η διακοπή της στρατιωτικής βοήθειας θα αποδυνάμωνε την Ουκρανία απέναντι στην Ρωσία και θα μπορούσε να ενισχύσει την θέση του Vladimir Putin στις διαπραγματεύσεις.

Για την AfD, αντίθετα, η συνέχιση της χρηματοδότησης και των παραδόσεων όπλων παρατείνει μια σύγκρουση στην οποία η Γερμανία, κατά τη δική της θέση, θα έπρεπε να επιδιώκει ρόλο μεσολαβητή και όχι βασικού στρατιωτικού υποστηρικτή του Κιέβου. Αυτή είναι πλέον μια πραγματική σύγκρουση δύο διαφορετικών αντιλήψεων για το γερμανικό συμφέρον

Το εμπόδιο των Βρυξελλών. Ακόμη και μια μελλοντική γερμανική κυβέρνηση που θα επιθυμούσε επαναφορά των μεγάλων εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου δεν θα μπορούσε απλώς να ανοίξει μια στρόφιγγα. Στις 26 Ιανουαρίου 2026 μ.Χ. το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενέκρινε οριστικά τον Κανονισμό 2026/261 για τη σταδιακή απαγόρευση των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου.

Για τα μακροχρόνια συμβόλαια, το ρωσικό LNG απαγορεύεται από την 1η Ιανουαρίου 2027 μ.Χ. και το αέριο μέσω αγωγών από τις 30 Σεπτεμβρίου 2027 μ.Χ., με δυνατότητα μετάθεσης έως την 1^η Νοεμβρίου υπό συγκεκριμένες συνθήκες αποθήκευσης.

Επομένως, οποιαδήποτε μόνιμη επιστροφή σε μεγάλης κλίμακας ρωσικές προμήθειες θα απαιτούσε πλέον πολιτική αλλαγή και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτό καθιστά την θέση της AfD πολύ περισσότερο από γερμανορωσικό ζήτημα. Είναι ταυτόχρονα πρόταση αλλαγής της ενεργειακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το κόμμα διαθέτει ήδη σημαντικά κοινοβουλευτικά μέσα για να κρατά αυτή τη συζήτηση ανοικτή. Στην Bundestag αριθμεί 150 από τους 630 βουλευτές. Στην Επιτροπή Εξωτερικών έχει 10 από τις 42 θέσεις, έναντι 14 για CDU/CSU, οκτώ για SPD, έξι για τους Πράσινους και τέσσερις για Die Linke.

Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να καταθέτει ερωτήσεις, να απαιτεί κυβερνητικά στοιχεία, να προκαλεί κοινοβουλευτικές συζητήσεις και να χρησιμοποιεί τις επιτροπές για να διατηρεί θέματα όπως οι κυρώσεις, τον αγωγό Nord Stream, το ενεργειακό κόστος και η χρηματοδότηση της Ουκρανίας στο πολιτικό προσκήνιο.

Η επιστροφή στη Realpolitik. Στον πυρήνα της σημερινής συζήτησης βρίσκεται τελικά ένα ερώτημα πολύ μεγαλύτερο από την AfD: μπορεί η Γερμανία να επαναφέρει κάποια μορφή οικονομικού πραγματισμού στις σχέσεις με τη Ρωσία χωρίς να δημιουργήσει ξανά την ενεργειακή εξάρτηση που η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να τερματίσει;

Η προηγούμενη εποχή των γερμανορωσικών ενεργειακών σχέσεων πράγματι έδωσε στη γερμανική βιομηχανία πρόσβαση σε μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου μέσω αγωγών. Όμως η Bundesbank επισημαίνει ότι η Ρωσία είχε αρχίσει να περιορίζει τις προμήθειες προς την Ευρώπη ήδη από το 2021 μ.Χ., πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, και θεωρεί ότι η ενέργεια χρησιμοποιήθηκε ως γεωπολιτικό μέσο πίεσης.

Γι' αυτό και η πρόταση της AfD δεν μπορεί να αξιολογηθεί μόνο με βάση την τιμή του φυσικού αερίου. Περιλαμβάνει έναν συμβιβασμό ανάμεσα στο άμεσο οικονομικό κόστος, στην ενεργειακή ασφάλεια και στη γεωπολιτική εξάρτηση. Η πρόσφατη νίκη στην Σαξονία – Άνχαλτ δίνει πάντως σε αυτή τη γραμμή μεγαλύτερη πολιτική ισχύ από όση είχε πριν.

Δεν σημαίνει ότι η AfD βρίσκεται αυτομάτως κοντά στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Οι επόμενες τακτικές εκλογές για τη Bundestag πρέπει να πραγματοποιηθούν μεταξύ 26 Ιανουαρίου και 25 Μαρτίου 2029 μ.Χ., εφόσον δεν υπάρξει πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

Σημαίνει όμως ότι ένα θέμα που επί χρόνια αντιμετωπιζόταν ως σχεδόν κλειστό επιστρέφει στην πολιτική ατζέντα: ποιο είναι τελικά το κόστος που η Γερμανία είναι διατεθειμένη να πληρώνει για τη ρήξη με τη Ρωσία;

Η AfD απαντά ότι η εξωτερική πολιτική πρέπει να ξεκινά από την ανταγωνιστικότητα της γερμανικής βιομηχανίας, την ενεργειακή ασφάλεια και τον περιορισμό των οικονομικών και στρατιωτικών δεσμεύσεων στο εξωτερικό.

Οι αντίπαλοί της απαντούν ότι η ασφάλεια της Γερμανίας απαιτεί ακριβώς το αντίθετο: Αποδέσμευση από την ρωσική ενέργεια και συνέχιση της υποστήριξης προς την Ουκρανία. Μετά την Σαξονία - Άνχαλτ αυτή η διαφωνία δεν βρίσκεται πλέον στο περιθώριο της γερμανικής πολιτικής. Βρίσκεται ολοένα περισσότερο στο κέντρο της.

Η 20ή Σεπτεμβρίου ως επόμενο πολιτικό τεστ. Η επόμενη σημαντική δοκιμασία έρχεται ήδη στις 20 Σεπτεμβρίου, με τις εκλογές σε Βερολίνο και Μεκλεμβούργο – Δυτική Πομερανία. Ιδιαίτερα στη δεύτερη περίπτωση, η AfD εισέρχεται στην τελική ευθεία με ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά: η τελευταία δημοσκόπηση INSA, που δημοσιεύθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου, την τοποθετεί στο 37%, έναντι 35% του SPD, ενώ η CDU βρίσκεται στο 7%.

Η Infratest dimap είχε λίγες ημέρες νωρίτερα καταγράψει την AfD ακόμη υψηλότερα, στο 38%. Πρόκειται για αισθητή άνοδο σε σχέση με το 16,7% που είχε λάβει εκεί το 2021 μ.Χ. Στο Βερολίνο η εικόνα είναι διαφορετική αλλά επίσης ενδεικτική της διεύρυνσης της εκλογικής βάσης του κόμματος.

Η τελευταία έρευνα της Infratest dimap έδινε στην AfD 18%, περίπου διπλάσιο από το 9,1% των επαναληπτικών εκλογών του 2023 μ.Χ., πίσω από Die Linke και CDU αλλά μπροστά από το SPD. Τα αποτελέσματα της 20ής Σεπτεμβρίου θα προσφέρουν επομένως ένα ακόμη μέτρο της εκλογικής δυναμικής της AfD μετά την Σαξονία - Άνχαλτ.

Παράλληλα, θα δείξουν σε ποιο βαθμό ζητήματα όπως το ενεργειακό κόστος, η πολιτική απέναντι στην Ρωσία και την Ουκρανία και η δυσαρέσκεια απέναντι στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση μεταφράζονται σε ψήφο σε διαφορετικές περιοχές της Γερμανίας. Οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν την κατάσταση λίγες ημέρες πριν από την κάλπη και όχι βέβαια το τελικό αποτέλεσμα  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899718/i-afd-saronei-katestimeno-kai-ee-prota-i-germania-fysiko-aerio-apo-rosia-telos-ta-opla-stin-oukrania).

Πρόταση – βόμβα της AfD για την βιομηχανία: Ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας  και μαζικές απελάσεις – Η εμπλοκή με την επένδυση της Ισραηλινής Elbit Systems. «Δεν καταδικάζουμε συνολικά την παραγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού, διότι φυσικά θα χρειαστούμε τους απαραίτητους πόρους για μελλοντικές επιχειρήσεις επαναπατρισμού και απελάσεων», δήλωσε ο Ulrich Siegmund.

Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) συνδέει την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας με τις ανάγκες που, όπως υποστηρίζει, θα προκύψουν  από την εφαρμογή μιας μεγάλης εκστρατείας απελάσεων στη Σαξονία - Anhalt, την ώρα που η ισραηλινή αμυντική εταιρεία Elbit Systems εξετάζει την επέκταση των δραστηριοτήτων της στο ανατολικό γερμανικό κρατίδιο.

Ο Ulrich Siegmund, κορυφαίο στέλεχος της AfD στην Σαξονία - Anhalt, έκανε τις δηλώσεις αυτές κατά τη συζήτηση για ένα πιθανό επενδυτικό σχέδιο στον τομέα της άμυνας στην πόλη Sangerhausen, σύμφωνα με το Reuters.

«Δεν καταδικάζουμε συνολικά την παραγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού, διότι φυσικά θα χρειαστούμε τους απαραίτητους πόρους για μελλοντικές επιχειρήσεις επαναπατρισμού και απελάσεων», δήλωσε ο Siegmund. Πρόσθεσε ότι μια τέτοια δυνατότητα «εξυπηρετεί επίσης την εσωτερική ασφάλεια, τη σταθερότητα της χώρας μας και την εθνική άμυνα».

Οι δηλώσεις έγιναν λίγες ημέρες μετά τη σημαντική εκλογική επιτυχία της AfD στη Σαξονία-Anhalt, όπου το κόμμα κατέγραψε ιστορικό αποτέλεσμα, συγκεντρώνοντας σχεδόν το 44% των ψήφων και εξασφαλίζοντας 39 από τις 83 έδρες του τοπικού κοινοβουλίου, μένοντας οριακά κάτω από την απόλυτη πλειοψηφία.

Η μετανάστευση στο επίκεντρο της πολιτικής ατζέντας της AfD. Η μεταναστευτική πολιτική αποτέλεσε βασικό άξονα της προεκλογικής εκστρατείας της AfD στο Ανατολικό γερμανικό κρατίδιο. Το κόμμα έχει δεσμευθεί ότι, εφόσον αναλάβει την εξουσία, θα ξεκινήσει διαδικασίες απελάσεων «από το πρώτο λεπτό», ενώ έχει προτείνει επίσης περιπολίες πολιτών και ξεχωριστές τάξεις για παιδιά προσφύγων. Ο Siegmund συνέδεσε τώρα αυτή την πολιτική με τη συζήτηση γύρω από την επέκταση της στρατιωτικής παραγωγής στην Σαξωνία- Anhalt.

Η AfD παρουσιάζεται σε εθνικό επίπεδο ως «κόμμα ειρήνης» και έχει ασκήσει κριτική στις μεγάλες στρατιωτικές δαπάνες του Βερολίνου και στην συνεχιζόμενη στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία.

Ωστόσο, το κόμμα δεν απορρίπτει την αμυντική παραγωγή όταν αυτή συνδέεται, όπως υποστηρίζει, με τις ανάγκες ασφαλείας της ίδιας της Γερμανίας. «Θέλουμε να εξετάσουμε προσεκτικά τι ακριβώς παράγεται, υπό ποιες συνθήκες και αν υπάρχει κίνδυνος να εμπλακούμε σε ξένες συγκρούσεις», δήλωσε ο Siegmund.

Η Elbit εξετάζει επένδυση στην Γερμανία. Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται η εταιρεία Elbit Systems, μία από τις μεγαλύτερες Ισραηλινές αμυντικές εταιρείες και βασικός προμηθευτής των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων.

Σύμφωνα με το γερμανικό περιφερειακό δίκτυο MDR, η εταιρεία βρίσκεται σε συζητήσεις για την δημιουργία εγκατάστασης στο Sangerhausen, η οποία θα παράγει εξαρτήματα για άλλες γερμανικές αμυντικές εταιρείες.

Οι τοπικές αρχές εκτιμούν ότι το έργο θα μπορούσε να δημιουργήσει έως και 400 θέσεις εργασίας και διευκρινίζουν ότι η εγκατάσταση δεν θα παράγει ολοκληρωμένα οπλικά συστήματα, drones ή βλήματα πυροβολικού.

Η Elbit Systems Deutschland ανέφερε ότι εξετάζει διαρκώς ευκαιρίες επέκτασης, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει επιλεγεί οριστική τοποθεσία. «Ως μακροχρόνιος συνεργάτης, η εταιρεία δραστηριοποιείται σε πολλές περιοχές της Γερμανίας, απασχολεί εκατοντάδες Γερμανούς εργαζομένους και συνεχίζει να ενισχύει την τοπική βιομηχανική της παρουσία», ανέφερε η εταιρεία.

Η Elbit ενισχύει τη συνεργασία της με τον γερμανικό στρατό. Η εγκατάσταση στο Sangerhausen δεν θα αποτελούσε την πρώτη παρουσία της Elbit στην Γερμανία. Η εταιρεία ήδη συνεργάζεται με τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις. Το 2025 μ.Χ. ανακοίνωσε συμφωνία περίπου 57 εκατ. δολαρίων για την παροχή του συστήματος πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων PULS στην Bundeswehr.

Αργότερα εξασφάλισε επίσης συμβόλαιο περίπου 260 εκατ. δολαρίων μέσω της Airbus Defence and Space για συστήματα προστασίας πυραύλων στον στόλο μεταγωγικών αεροσκαφών A400M της Γερμανίας.

Το ζήτημα δυσκολεύει τις πολιτικές διαπραγματεύσεις. Η συζήτηση για την επένδυση της Elbit έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η AfD αναζητά δρόμο προς τη διακυβέρνηση της Σαξονίας- Anhalt, αφού απέχει τέσσερις έδρες από την αυτοδυναμία. Τα παραδοσιακά γερμανικά κόμματα εξακολουθούν να εφαρμόζουν τη λεγόμενη «υγειονομική ζώνη» απέναντι στην AfD, αποκλείοντας συνεργασία μαζί της.

Το μόνο κόμμα που δεν έχει αποκλείσει πλήρως κάποια μορφή συνεργασίας είναι η Συμμαχία Sahra Wagenknecht (BSW). Η BSW, ωστόσο, έχει αντιταχθεί στην επένδυση στον αμυντικό τομέα και, όπως η AfD, απορρίπτει τη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία.

Η τελική στάση της AfD απέναντι στην εγκατάσταση της Elbit ενδέχεται έτσι να αποτελέσει ακόμη έναν παράγοντα στις διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης στη Σαξονία- Anhalt (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898975/protasi-vomva-tis-afd-gia-ti-viomixania-enisxysi-tis-amyntikis-viomixanias-kai-mazikes-apelaseis-ainigma-me-tin-ependysi-tis-israilinis-elbit-systems).

Οργή στην Γερμανία: Δίνουμε δισ. στην Ουκρανία και θέλουμε πίσω... παραγγελίες όπλων – Μαινόμενος ο Wadephul, ενισχύεται η AfD. Γερμανία: Οργή Wadephul – «Η Ουκρανία δεν αγοράζει αρκετά γερμανικά όπλα».

Η Γερμανία αυξάνει με ταχύτητα την στρατιωτική της ισχύ, δαπανά δισεκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση της άμυνάς της και ταυτόχρονα απαιτεί από την Ουκρανία να... αγοράζει περισσότερα γερμανικά όπλα.

Ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών Johann Wadephul εξέφρασε ανοιχτά την δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι οι ουκρανικές παραγγελίες προς την γερμανική αμυντική βιομηχανία δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες του Βερολίνου.

Το μήνυμα προς το Κίεβο ήταν ξεκάθαρο: η Γερμανία στηρίζει οικονομικά και στρατιωτικά την Ουκρανία, αλλά θέλει πλέον και... ανταπόδοση για τους Γερμανούς φορολογουμένους και τις γερμανικές επιχειρήσεις.

«Δεν είμαστε πλήρως ικανοποιημένοι» από τον αριθμό των παραγγελιών που λαμβάνουμε στην Γερμανία, δήλωσε ο Wadephul. Και αυτή η δήλωση αποκαλύπτει μια ολοένα εντονότερη σύγκρουση συμφερόντων πίσω από την Ευρωπαϊκή στρατιωτική στήριξη προς την Ουκρανία.

Wadephul: «Η γερμανική αμυντική βιομηχανία πρέπει να επωφεληθεί». Μιλώντας στην γερμανική Bild, ο Wadephul υποστήριξε ότι η Γερμανία αποτελεί πλέον τον ισχυρότερο υποστηρικτή της Ουκρανίας σε οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο. «Είμαστε τώρα ο ισχυρότερος υποστηρικτής της Ουκρανίας όσον αφορά την οικονομική και στρατιωτική βοήθεια», δήλωσε.

Όμως, πρόσθεσε, η γερμανική αμυντική βιομηχανία θα πρέπει φυσικά να επωφεληθεί από αυτή την στήριξη. Ο ίδιος υποστήριξε ότι έθεσε το θέμα στον πρόεδρο της Ουκρανίας Volodymyr Zelenskyy κατά την τελευταία επίσκεψή του.

«Στεκόμαστε στο πλευρό σας, σας στηρίζουμε. Αλλά πρέπει επίσης να το εξηγήσω αυτό στους Γερμανούς φορολογουμένους και το λιγότερο που μπορείτε να κάνετε είναι να εμπλέξετε την γερμανική αμυντική βιομηχανία σε όλα τα προγράμματα προμηθειών», ανέφερε. Το μήνυμα είναι δύσκολο να παρερμηνευθεί: το Βερολίνο θέλει η στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία να μετατραπεί σε παραγγελίες για τις γερμανικές πολεμικές βιομηχανίες.

Η AfD κερδίζει έδαφος όσο αυξάνεται η γερμανική δυσαρέσκεια. Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη πολιτική «βόμβα». Η αυξανόμενη δυσαρέσκεια των Γερμανών για το κόστος της στήριξης προς την Ουκρανία μπορεί να ενισχύσει περαιτέρω την AfD.

Όσο οι Γερμανοί φορολογούμενοι αισθάνονται ότι πληρώνουν δισεκατομμύρια ευρώ χωρίς να βλέπουν απτά οικονομικά οφέλη, τόσο ενισχύονται οι φωνές που ζητούν αλλαγή πορείας. Η κυβέρνηση μπορεί να μιλά για ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, γεωπολιτική ασφάλεια και στρατηγική ανάγκη.

Όμως η πολιτική πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή: Οι Γερμανοί πληρώνουν – και πλέον απαιτούν να ξέρουν τι παίρνουν πίσω. Και όσο η απάντηση δεν είναι πειστική, τόσο περισσότερο χώρο αποκτά η AfD (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899082/orgi-sti-germania-dinoume-dis-stin-oukrania-kai-theloume-piso-paraggelies-oplon-mainomenos-o-wadephul-enisxyetai-i-afd).

Σεισμός - Η Weidel καλεί το CDU να εγκαταλείψει το «δημοκρατικό τόξο» και να συνεργαστεί με AfD. «Στόχος μας είναι, φυσικά, μακροπρόθεσμα να διεξαγάγουμε συνομιλίες για τον σχηματισμό κυβερνητικού συνασπισμού με το CDU, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να κάνουμε εκπτώσεις στις θέσεις μας», δήλωσε η Alice Weidel.

Η συμπρόεδρος της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), Alice Weidel, κάλεσε την κεντροδεξιά Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) να τερματίσει το λεγόμενο «τείχος αποκλεισμού»  ή δημοκρατικό τόξο που έχει υψώσει απέναντι στη συνεργασία με το κόμμα της.

Η Weidel δήλωσε στο δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο ZDF ότι το CDU είναι αδύναμο εν μέρει επειδή αρνείται να συνεργαστεί με το AfD. «Οι ψηφοφόροι ψηφίζουν σταθερά προς την κεντροδεξιά», είπε, υποστηρίζοντας ότι το CDU θα μπορούσε να είχε σχηματίσει κυβερνήσεις μαζί με το AfD τόσο σε επίπεδο κρατιδίων όσο και σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Η Weidel δήλωσε ότι οι ψηφοφόροι επιθυμούν αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης και ότι ο καγκελάριος Friedrich Merz θα πρέπει να λάβει υπόψη του τα αποτελέσματα των εκλογών και να ενεργήσει αναλόγως.

«Στόχος μας είναι, φυσικά, μακροπρόθεσμα να διεξαγάγουμε συνομιλίες για τον σχηματισμό κυβερνητικού συνασπισμού με το CDU, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να κάνουμε εκπτώσεις στις θέσεις μας», δήλωσε (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/900502/seismos-i-weidel-kalei-to-cdu-na-egkataleipsei-to-teixos-apokleismoy-kai-na-synergastei-me-afd).

 

Αλλεπάλληλα σοκ στην Γερμανία: Έσπασαν κάθε ρεκόρ οι τιμές της βενζίνης, στα 2,30 ευρώ... ξεφεύγει επικίνδυνα το diesel. Πρόκειται για νέο ιστορικό υψηλό, καθώς η τιμή αυξήθηκε κατά 1,4 λεπτά μέσα σε μόλις 24 ώρες.

Οι τιμές των καυσίμων στην Γερμανία συνεχίζουν να κινούνται σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, επιβαρύνοντας ολοένα περισσότερο το κόστος για τους οδηγούς. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Γερμανικής Λέσχης Αυτοκινήτου ADAC, η μέση τιμή της αμόλυβδης βενζίνης E10, η οποία περιέχει 10% αιθανόλη, διαμορφώθηκε την Τρίτη στα 2,30 ευρώ ανά λίτρο.

Πρόκειται για νέο ιστορικό υψηλό, καθώς η τιμή αυξήθηκε κατά 1,4 λεπτά μέσα σε μόλις 24 ώρες, σημειώνοντας μάλιστα ρεκόρ για τέταρτη συνεχόμενη φορά στις ημερήσιες μετρήσεις της ADAC. Ανάλογη είναι η εικόνα και στην αγορά του ντίζελ. Η μέση τιμή του πετρελαίου κίνησης έφτασε την Τρίτη στα 2,422 ευρώ ανά λίτρο, καταγράφοντας ημερήσια αύξηση κατά 1 λεπτό σε σχέση με τη Δευτέρα.

Το ερώτημα πλέον είναι εάν η ανοδική πορεία θα συνεχιστεί. Τα στοιχεία του γερμανικού portal «Tankerkönig» το πρωί της Τετάρτης έδειχναν ότι η τιμή της βενζίνης ενδέχεται να κινηθεί ακόμη υψηλότερα. Ωστόσο, την ίδια ώρα, οι διεθνείς τιμές του αργού πετρελαίου παρουσίαζαν τάσεις υποχώρησης, γεγονός που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο διαφορετικής εξέλιξης στις τιμές των πρατηρίων.

Πόσο έχουν αυξηθεί από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν. Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο έντονη εάν οι σημερινές τιμές συγκριθούν με τα επίπεδα που επικρατούσαν πριν από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν. Μόλις μία ημέρα πριν από το ξέσπασμα της σύγκρουσης, η βενζίνη E10 στην Γερμανία κόστιζε κατά μέσο όρο 52 λεπτά λιγότερα ανά λίτρο, ενώ η τιμή του ντίζελ ήταν χαμηλότερη κατά 68 λεπτά.

Για έναν οδηγό, αυτό μεταφράζεται σε σημαντική επιβάρυνση σε κάθε ανεφοδιασμό. Ειδικότερα, για ένα πλήρες γέμισμα ρεζερβουάρ, η διαφορά φτάνει περίπου τα 26 ευρώ για την βενζίνη και τα 34 ευρώ για το ντίζελ.

Η πορεία των τιμών του αργού πετρελαίου αποτελεί έναν από τους βασικότερους παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος της βενζίνης. Ωστόσο, δεν είναι ο μοναδικός. Στην τελική τιμή συμμετέχουν επίσης το κόστος μεταφοράς, αλλά και η παραγωγική δυναμικότητα των διυλιστηρίων.

Το ντίζελ θεωρείται παραδοσιακά περισσότερο εκτεθειμένο σε περιόδους ενεργειακών αναταράξεων. Αυτό εξηγεί σε σημαντικό βαθμό γιατί σήμερα πωλείται ακριβότερα από την βενζίνη, παρά το γεγονός ότι η φορολογική του επιβάρυνση είναι χαμηλότερη.

Παράλληλα, οι τιμές δεν είναι ίδιες σε ολόκληρη την Γερμανία, καθώς υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις ανά γεωγραφική περιοχή. Διακυμάνσεις καταγράφονται ακόμη και κατά τη διάρκεια της ίδιας ημέρας. Συνήθως, οι υψηλότερες τιμές εμφανίζονται λίγο μετά το μεσημέρι και στη συνέχεια υποχωρούν σταδιακά έως αργά το βράδυ.

Στο τραπέζι μέτρα για την ανακούφιση των καταναλωτών. Η νέα άνοδος στις τιμές των καυσίμων έχει εντείνει τη συζήτηση στην Γερμανία για πιθανές κρατικές παρεμβάσεις με στόχο τον περιορισμό της επιβάρυνσης των καταναλωτών.

Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έχει ήδη δεσμευθεί ότι θα υπάρξουν μέτρα ελάφρυνσης, χωρίς ωστόσο μέχρι στιγμής να έχει παρουσιάσει συγκεκριμένο πακέτο. Παράλληλα, έχει απορρίψει την πρόταση για επιβολή «φόρου στα υπερκέρδη».

Διαφορετική θέση διατηρούν οι κυβερνητικοί εταίροι του SPD, οι οποίοι τάσσονται υπέρ της συγκεκριμένης φορολόγησης, υποστηρίζοντας ότι τα έσοδα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την χρηματοδότηση μέτρων στήριξης των καταναλωτών. Οι σοσιαλδημοκράτες προτείνουν επίσης την επιβολή πλαφόν στις τιμές των καυσίμων, κατά τα πρότυπα που εφαρμόζονται στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.

Αντίθετη σε μια τέτοια παρέμβαση εμφανίζεται η Υπουργός Οικονομίας Κατερίνα Ράιχε, επίσης από το CDU. Η δική της πρόταση προβλέπει στοχευμένη οικονομική στήριξη συγκεκριμένων ομάδων πολιτών, μέσω ενός μηχανισμού άμεσων πληρωμών, με την χορήγηση της ενίσχυσης να καθορίζεται βάσει εισοδηματικών ή άλλων κριτηρίων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899968/allepallila-sok-sti-germania-espasan-kathe-rekor-oi-times-tis-venzinis-sta-2-30-evro-ksefeygei-epikindyna-to-diesel).

Απίστευτη βόμβα Merkel: O Bill Gates κυβερνά τον πλανήτη – Μας εκβίαζε με τα εμβόλια, σκοτεινό σχέδιο υποταγής ηγετών. Η πρώην ηγέτιδα της ισχυρότερης οικονομίας της Ευρώπης αποκάλυψε το πλέγμα πίεσης, εξουσίας και οικονομικού καταναγκασμού που έστησε το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates.

Σε μια σπάνια και ασυνήθιστα αποκαλυπτική εξομολόγηση, η πρώην Ομοσπονδιακή Καγκελάριος της Γερμανίας, Angela Merkel, έσπασε τη σιωπή της και περιέγραψε το τρομακτικό μέγεθος της επιρροής που κατάφερε να αποκτήσει ο δισεκατομμυριούχος Bill Gates πάνω σε δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Μιλώντας στις 9 Σεπτεμβρίου 2026 μ.Χ. στο ειδικό επεισόδιο του podcast της Handelsblatt «Meckel & Matthes», η πρώην ηγέτιδα της ισχυρότερης οικονομίας της Ευρώπης αποκάλυψε το πλέγμα πίεσης, εξουσίας και οικονομικού καταναγκασμού που έστησε το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates, μετατρέποντας την παγκόσμια υγεία σε προσωπικό του φέουδο.

Η εικόνα που ζωγράφισε η Merkel είναι εφιαλτική. O Bill Gates, κινούμενος στα παρασκήνια της παγκόσμιας σκηνής, διέθετε τέτοια αμύθητα κεφάλαια ώστε έγινε δεκτός από κάθε αρχηγό κυβέρνησης στον κόσμο με τιμές που ξεπερνούσαν ακόμη και εκείνες επίσημων ηγετών κρατών.

Όπως παραδέχθηκε η ίδια η πρώην καγκελάριος, είχε αποκτήσει την τρομακτική δύναμη να ασκεί «ηθική πίεση μέσω του χρήματος» στις κυβερνήσεις. Αν μια χώρα, όπως η Γερμανία, δεν συνεισέφερε τα ποσά που εκείνος απαιτούσε για τις διεθνείς συμμαχίες εμβολίων, ο Gates δεν δίσταζε να διαπομπεύσει τους ηγέτες της… Μάλιστα, έφτασε στο σημείο να διαβάλει ακόμη και σε Αφρικανούς ηγέτες με τον ισχυρισμό ότι στάθηκαν «τσιγκούνηδες».

Εμμονική προσήλωση. Το ακόμα πιο ανησυχητικό στοιχείο έγκειται στην εμμονική προσήλωση του Bill Gates σε συγκεκριμένα υγειονομικά προγράμματα και κυρίως στους μαζικούς εμβολιασμούς. Όταν η Merkel επιχείρησε να του προτείνει μια διαφορετική ιεράρχηση των αναγκών, όπως την ενίσχυση της εκπαίδευσης στις φτωχές χώρες, ο Gates απέρριψε την ιδέα με το επιχείρημα ότι στην εκπαίδευση τα αποτελέσματα δεν είναι εύκολα μετρήσιμα.

Η αποκάλυψη αυτή αναδεικνύει μια σκοτεινή πραγματικότητα, όπου ένας και μόνο άνθρωπος, χρησιμοποιώντας τον πλούτο του ως όπλο και μοχλό εκβιασμού, επέβαλε την αποκλειστική εστίαση της παγκόσμιας πολιτικής υγείας στους εμβολιασμούς, παραμερίζοντας κάθε άλλη θεμελιώδη κοινωνική δομή. Αν μη τι άλλο, οι δηλώσεις της Merkel φέρνουν στο φως μια επικίνδυνη εκτροπή της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Χωρίς να κατέχει κανένα θεσμικό ή πολιτικό αστερίσκο, ένας ανεξέλεγκτος μεγιστάνας της τεχνολογίας κατάφερε να υποτάξει ολόκληρες κυβερνήσεις, να συνθλίψει κάθε πολιτική αντίρρηση μέσω της εικόνας και της οικονομικής ισχύος, και να θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχό του τις διεθνείς στρατηγικές υγείας, εγείροντας τεράστια ερωτήματα για το ποιος πραγματικά κυβερνά αυτόν τον κόσμο (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899806/apistefti-vomva-merkel-o-bill-gates-kyverna-ton-planiti-mas-ekviaze-me-ta-emvolia-skoteino-sxedio-ypotagis-igeton).

Πολιτικός σεισμός στην Γερμανία: Tο CDU αποφάσισε απομάκρυνση Merz, προθεσμία 48 ώρες να παραιτηθεί – Τσουνάμι το AfD. Για πρώτη φορά στη μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας, το άλλοτε πανίσχυρο CDU υπέστη ταπεινωτική συντριβή στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία…

Σε κατάσταση απόλυτου πανικού και πρωτοφανούς πολιτικής αποσύνθεσης βρίσκεται η Γερμανία, καθώς το συντηρητικό καθεστώς της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) καταρρέει σαν χάρτινος πύργος!

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του πρακτορείου Bloomberg, ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz βρίσκεται ένα βήμα πριν από την έξοδο, με την παραίτησή του να θεωρείται ζήτημα ωρών! Τα ηγετικά στελέχη του CDU, βλέποντας το κόμμα να οδηγείται στον απόλυτο όλεθρο, φέρονται να έχουν ήδη αποδεχθεί το πικρό ποτήρι της παραίτησής του.

Το πολιτικό χρονόμετρο για τον Friedrich Merz μετρά ήδη αντίστροφα: οι επόμενες 48 ώρες θεωρούνται κρίσιμες για το μέλλον της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης. Η πολιτική βόμβα που πυροδότησε τις εξελίξεις ήταν τα αποτελέσματα των τοπικών εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου, τα οποία προκάλεσαν ισχυρότατους κραδασμούς στο Βερολίνο.

Για πρώτη φορά στην μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας, το άλλοτε πανίσχυρο CDU υπέστη ταπεινωτική συντριβή στο Μεκλεμβούργο – Δυτική Πομερανία, καθώς απέτυχε να συγκεντρώσει ακόμη και το ελάχιστο όριο του 5% για να εισέλθει στο κρατικό κοινοβούλιο (Landtag)! Πρόκειται για έναν πρωτοφανή διασυρμό που γκρέμισε κάθε ίχνος πολιτικής αξιοπιστίας του καγκελαρίου.

Συντριπτική ήττα από το AfD. Το κόμμα «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD) επικράτησε σε ακόμα μία περιφερειακή εκλογική αναμέτρηση, αυτή την φορά στο βορειοανατολικό κρατίδιο της Mεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας, συγκεντρώνοντας ποσοστό άνω του 37%.

Την ίδια στιγμή, η κυβερνώσα Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) του Καγκελαρίου Friedrich Merz υπέστη ιστορική ήττα, καθώς οι ψηφοφόροι αποφάσισαν την έξοδό της από το τοπικό κοινοβούλιο.

Όπως αναφέρει το Politico, το αποτέλεσμα στη Δυτική Πομερανία συνιστά την χειρότερη εκλογική επίδοση των Χριστιανοδημοκρατών από την ίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας το 1.949 μ.Χ. Μόλις 16 μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Merz στην καγκελαρία, το πολιτικό σκηνικό της χώρας βρίσκεται σε κατάσταση κατάρρευσης.

Ο ίδιος ο Friedrich Merz, εμφανώς ωχρός στις δηλώσεις του προς τον Τύπο, αναγκάστηκε να παραδεχθεί το προφανές: «Δεν μπορούμε να ωραιοποιήσουμε τα αποτελέσματα. Πρόκειται για μια καταστροφή!»

Ωστόσο, η πανωλεθρία αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Η Δυτική Πομερανία έγινε η δεύτερη κατά σειρά ανατολική περιοχή που «συνθηκολογεί» με το AfD μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες, μετά τη συντριπτική νίκη της δεξιάς στη Σαξονία-Άνχαλτ.

Ταυτόχρονα, δυσοίωνα ήταν τα νέα και από το Βερολίνο, όπου το CDU ελέγχει τη δημαρχία: το κόμμα του Merz έχασε την πρώτη θέση από το ριζοσπαστικό αριστερό Die Linke. Αυτό σημαίνει ότι οι Χριστιανοδημοκράτες χάνουν τον έλεγχο τόσο της Ανατολικής Γερμανίας όσο και της πρωτεύουσας.

Εξέγερση στο CDU και η αμφισβήτηση του Merz. Η κατακόρυφη πτώση των ποσοστών αποδοχής του κυβερνώντος κόμματος έχει προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στην Ομοσπονδιακή Βουλή. Σύμφωνα με το δημοσίευμα των Financial Times, το οποίο επικαλείται υψηλόβαθμες πηγές του CDU, κορυφαία στελέχη του κόμματος και ισχυροί πρωθυπουργοί των δυτικών κρατιδίων έχουν ήδη ξεκινήσει παρασκηνιακές διαβουλεύσεις με αντικείμενο την άμεση παραίτηση του Friedrich Merz.

Όπως επισημαίνουν πηγές των FT, μια πρόωρη αλλαγή στην καγκελαρία, μόλις 16 μήνες μετά την έναρξη της τετραετούς θητείας, θα βύθιζε την Γερμανία σε παρατεταμένη πολιτική κρίση, οι συνέπειες της οποίας θα αντηχούσαν αμέσως σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ουκρανία.

Ο Merz, ο οποίος επιχειρούσε να φιλοτεχνήσει το προφίλ ενός σκληρού διατλαντικού ηγέτη και θιασώτη της στρατιωτικοποίησης, αδυνατεί πλέον να συσπειρώσει ακόμα και την παραδοσιακή εκλογική του βάση.

«Γίναμε επιτέλους ένα νέο, αυθεντικό λαϊκό κόμμα. Συντρίψαμε το CDU και ο λαός απαιτεί κατηγορηματικά αλλαγή πολιτικής πορείας. Ο αναποτελεσματικός Καγκελάριος Friedrich Merz δεν έχει πλέον καμία νομιμοποίηση να ηγείται της χώρας — οφείλει να παραιτηθεί για το καλό της Γερμανίας», δήλωσε η συμπρόεδρος του AfD, Alice Weidel, στο τηλεοπτικό δίκτυο ZDF.

Παράλληλα, ο ηγέτης του AfD στην Θουριγγία, Björn Höcke —εκ των πιο ριζοσπαστικών ιδεολόγων του κόμματος— σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της κάλπης, τόνισε: «Η καταστροφή του CDU προσλαμβάνει πλέον διαστάσεις χιονοστιβάδας».

Γιατί αντέδρασε ο Γερμανός πολίτης; Η αλματώδης άνοδος του AfD στην Σαξονία και την Πομερανία αποτελεί άμεση συνέπεια της αποτυχίας της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής του Βερολίνου. Η άρνηση προμήθειας φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου, που κόστισε στον γερμανικό προϋπολογισμό σχεδόν 72 δισεκατομμύρια ευρώ, οδήγησε στο κλείσιμο κομβικών βιομηχανικών μονάδων στους τομείς της χημείας, της μεταλλουργίας και της υαλουργίας.

Το πλήγμα αυτό υπήρξε ιδιαίτερα σφοδρό για τα ανατολικά κρατίδια της πρώην ΛΔΓ, των οποίων η βιομηχανική βάση ουδέποτε ανέκαμψε πλήρως μετά την επανένωση. Την ώρα που ο Merz διοχέτευε δισεκατομμύρια για την αγορά πανάκριβου Αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), τα γερμανικά εργοστάσια οδηγήθηκαν σε χρεοκοπία ή μετέφεραν τις παραγωγικές τους δραστηριότητες στις ΗΠΑ και την Κίνα. Επί σειρά ετών, οι αξιωματούχοι του Βερολίνου βάζιζαν την ετικέτα του «εξτρεμισμού» σε κάθε κριτική απέναντι στην μεταναστευτική πολιτική.

Το αποτέλεσμα: υπερπλήρεις δομές φιλοξενίας προσφύγων, κατάρρευση των δημοτικών προϋπολογισμών και μια σειρά από αιματηρές επιθέσεις με μαχαίρι στους δρόμους, οι οποίες έχουν μετατραπεί σε καθημερινό φαινόμενο στις γερμανικές πόλεις. Οι ψηφοφόροι των ανατολικών περιοχών αρνήθηκαν κατηγορηματικά να ανεχθούν την εισαγωγή του ισλαμιστικού ριζοσπαστισμού υπό το πρόσχημα μιας φιλελεύθερης ηθικολογίας.

Την ίδια στιγμή που γερμανικά νοσοκομεία αναστέλλουν την λειτουργία τμημάτων λόγω έλλειψης προσωπικού, τα σχολεία υποστηρίζουν υποδομές που καταρρέουν και οι γέφυρες απαιτούν επείγουσες επισκευές, η κυβέρνηση Merz αξιώνει από την κοινωνία να μετατραπεί σε «πολιορκημένο στρατόπεδο», δαπανώντας δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στον επανεξοπλισμό και την ενίσχυση του Κιέβου.

Ωστόσο, για τον μέσο κάτοικο του Ρόστοκ ή του Σβερίν, η ρητορική περί «υπεράσπισης της δημοκρατίας στον Δνείπερο» φαντάζει ως ειρωνεία, καθώς βλέπει το εισόδημά του να συρρικνώνεται. Έτσι, οι Γερμανοί πολίτες ψήφισαν αποδοκιμάζοντας την πολιτική Merz, την οποία θεωρούν ότι χρηματοδότησαν στην πλάτη τους (https://romioitispolis.gr/politikos-seismos-sti-germania-to-cdu-apofasise-apomakrynsi-merz-prothesmia-48-ores-na-paraitithei-tsoynami-to-afd/).

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: 50 ΔΙΣ. € ο λογαριασμός μετά την ρήξη με το ρωσικό αέριο! Η ενεργειακή απομάκρυνση της Γερμανίας από την Ρωσία αποδεικνύεται ένας εξαιρετικά ακριβός λογαριασμός για το Βερολίνο. Σύμφωνα με δημοσιεύματα των γερμανικών εφημερίδων «Süddeutsche Zeitung» και «Bild», περίπου 50 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν ήδη δαπανηθεί για την αντιμετώπιση των συνεπειών της ενεργειακής κρίσης που ξέσπασε μετά το 2022 μ.Χ.

Πριν από την ουκρανική σύγκρουση, το ρωσικό φυσικό αέριο κάλυπτε περίπου το 55% των γερμανικών αναγκών. Η δραστική μείωση αυτών των εισαγωγών ανάγκασε την μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης να αναζητήσει ακριβότερες εναλλακτικές πηγές, με νοικοκυριά και βιομηχανίες να βρίσκονται αντιμέτωπα με σημαντικά αυξημένο ενεργειακό κόστος.

Στα 50 δισ. περιλαμβάνονται πλαφόν στις τιμές ηλεκτρικού ρεύματος και φυσικού αερίου, έκτακτες ενισχύσεις προς τους πολίτες αλλά και πακέτα διάσωσης ενεργειακών εταιρειών. Ειδικοί, ωστόσο, εκτιμούν ότι το πραγματικό οικονομικό κόστος είναι πολύ μεγαλύτερο, εάν συνυπολογιστούν οι νέοι τερματικοί σταθμοί LNG και οι ευρύτερες απώλειες για την γερμανική βιομηχανία.

Το ενεργειακό ζήτημα αποκτά πλέον και έντονη πολιτική διάσταση. Η Αλίς Βάιντελ του AfD υποστηρίζει ότι η φθηνή ρωσική ενέργεια αποτελούσε έναν από τους βασικούς πυλώνες της επιτυχίας του «Made in Germany» και ότι η απώλειά της κόστισε θέσεις εργασίας και ανταγωνιστικότητα.

Παράλληλα, έρευνα για τις πολιτικές συνέπειες των ενεργειακών ανατιμήσεων συνδέει τις μεγαλύτερες αυξήσεις στους λογαριασμούς με ενισχυμένη υποστήριξη προς το AfD. Έτσι, η ενεργειακή κρίση δεν φαίνεται να αλλάζει μόνο την γερμανική οικονομία. Αλλάζει σταδιακά και τον πολιτικό χάρτη της χώρας (https://news12.gr/2026/09/13/%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%b1-50-%ce%b4%ce%b9%cf%82-e-%ce%bf-%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%b1%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%ac-%cf%84%ce%b7-%cf%81%ce%ae/).

Παραλύει η οικονομία της Γερμανίας: Ηχηρή προειδοποίηση Bundesbank για φρένο στην ανάπτυξη και ενεργειακό κραχ. Η Bundesbank εκτιμά ότι όταν οι συγκεκριμένες προσωρινές πιέσεις εκλείψουν, θα ακολουθήσει προσπάθεια αναπλήρωσης της χαμένης οικονομικής δραστηριότητας.

Η γερμανική οικονομία αναμένεται να παρουσιάσει αισθητή επιβράδυνση κατά το τρίτο τρίμηνο, κυρίως εξαιτίας ορισμένων προσωρινών επιβαρυντικών παραγόντων, πριν επιστρέψει σε πιο δυναμική πορεία ανάπτυξης προς το τέλος του έτους, σύμφωνα με την Deutsche Bundesbank.

Έπειτα από ρυθμούς ανάπτυξης 0,3% ή και υψηλότερους κατά τα δύο πρώτα τρίμηνα, το ΑΕΠ της Γερμανίας εκτιμάται ότι θα αυξηθεί μόλις «ελαφρώς» στο διάστημα Ιουλίου-Σεπτεμβρίου, όπως αναφέρεται στην μηνιαία έκθεση της Bundesbank που δημοσιεύθηκε την Δευτέρα. Η επιβράδυνση, ωστόσο, αποδίδεται σε συγκυριακούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων και η χαμηλή στάθμη των υδάτων στον Ρήνο.

Η Bundesbank εκτιμά ότι όταν οι συγκεκριμένες προσωρινές πιέσεις εκλείψουν, θα ακολουθήσει προσπάθεια αναπλήρωσης της χαμένης οικονομικής δραστηριότητας. Όπως επισημαίνει, η γερμανική οικονομία αναμένεται να κινηθεί με «ισχυρότερο» ρυθμό ανάπτυξης στο τέταρτο τρίμηνο, διατηρώντας παράλληλα την πορεία ανάκαμψης στην οποία έχει εισέλθει.

Αντοχές της γερμανικής οικονομίας εν μέσω γεωπολιτικών πιέσεων. Η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης έχει επιδείξει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα από αυτή που αναμενόταν απέναντι στις επιπτώσεις του πολέμου στην Μέση Ανατολή και στην άνοδο του ενεργειακού κόστους. Σημαντικό ρόλο σε αυτή την ανθεκτικότητα διαδραματίζουν και οι αυξημένες δημόσιες δαπάνες της Γερμανίας για υποδομές και άμυνα, σύμφωνα με το Bloomberg.

Παρά τα θετικά αυτά στοιχεία, το οικονομικό περιβάλλον εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από σημαντικές προκλήσεις. Οι υψηλότερες τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου επιβαρύνουν την οικονομία, ενώ αβεβαιότητα δημιουργεί και η εμπορική πολιτική των ΗΠΑ.

Την ίδια στιγμή, οι πρόσφατες εκλογικές επιτυχίες εξτρεμιστικών κομμάτων σε κρατίδια της Γερμανίας έχουν ενισχύσει τους φόβους ότι η κυβέρνηση του καγκελάριου Φρίντρις Μερτς ενδέχεται να περιορίσει ή να καθυστερήσει μεταρρυθμίσεις που έχουν στόχο την τόνωση της ανάπτυξης.

Σε δηλώσεις του το πρωί στην τηλεόραση του Bloomberg, ο Μαρσέλ Φράτσερ, πρόεδρος του German Institute for Economic Research (DIW), προειδοποίησε ότι οι έντονες διαφωνίες στο εσωτερικό του κυβερνητικού συνασπισμού θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε «παράλυση».

Όπως ανέφερε, μέχρι σήμερα η πολιτική προσέγγιση βασίστηκε στην προσπάθεια να αποφευχθούν μεγάλες ανατροπές, να προστατευθεί η βιομηχανία και να χορηγηθούν οι απαραίτητες επιδοτήσεις ώστε οι επιχειρήσεις να παραμείνουν σε λειτουργία. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, «αυτή η στρατηγική δεν λειτουργεί πλέον».

Ο επικεφαλής του DIW έθεσε έτσι το ζήτημα της δυνατότητας της κυβέρνησης να αλλάξει κατεύθυνση και να προχωρήσει σε σημαντικές παρεμβάσεις στο φορολογικό σύστημα. Παράλληλα, υποστήριξε ότι η Γερμανία χρειάζεται βαθιές διαρθρωτικές αλλαγές, ενίσχυση του ανταγωνισμού, αλλά και αποδοχή του γεγονότος ότι ο βιομηχανικός τομέας θα πρέπει να περιορίσει το μέγεθός του (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/900656/paralyei-i-oikonomia-tis-germanias-ixiri-proeidopoiisi-bundesbank-gia-freno-stin-anaptyksi-kai-energeiako-kraxae/).

Τέλος εποχής για την Volkswagen: Εκτός Euro Stoxx 50 μετά από 15 χρόνια... συρρικνώθηκε κατά 38 δισ. ευρώ η χρηματιστηριακή της αξία. Η εικόνα της μετοχής επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο την Παρασκευή, όταν κατέγραψε απώλειες 8,3%.

Η Volkswagen αποχαιρετά τον Euro Stoxx 50 για πρώτη φορά εδώ και 15 χρόνια, καθώς η επίμονη πτώση της μετοχής της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας έχει ως αποτέλεσμα να χάσει τη θέση της σε έναν από τους βασικότερους χρηματιστηριακούς δείκτες της Ευρωζώνης.

Η αποχώρηση πραγματοποιείται σε μια ιδιαίτερα δύσκολη συγκυρία για τον όμιλο, με τη μετοχή να κινείται κοντά στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 16 ετών. Οι επενδυτές έχουν στραμμένη την προσοχή τους στην υποχώρηση των πωλήσεων στην Κίνα, στην επιβάρυνση από τους υψηλότερους αμερικανικούς δασμούς, αλλά και στο κόστος της μεγάλης αναδιάρθρωσης που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2021 μ.Χ., η Volkswagen έχει πλέον απολέσει πάνω από το 75% της χρηματιστηριακής της αξίας, με αποτέλεσμα να μην πληροί πλέον τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να παραμείνει στον δείκτη των μεγαλύτερων εισηγμένων ομίλων της Ευρωζώνης.

Νέες πιέσεις από τα ETF. Η έξοδος της Volkswagen από τον Euro Stoxx 50 είναι πιθανό να δημιουργήσει επιπλέον πιέσεις στην μετοχή, καθώς τα ETF και τα υπόλοιπα επενδυτικά προϊόντα που έχουν ως σημείο αναφοράς τον δείκτη θα πρέπει να προχωρήσουν στις αντίστοιχες αλλαγές στα χαρτοφυλάκιά τους.

Με βάση τα στοιχεία της Stoxx, τον Euro Stoxx 50 αναπαράγουν περίπου 30 ETF συνολικής αξίας 59 δισ. ευρώ. Παράλληλα, περισσότερα από 110.000 ενεργά δομημένα προϊόντα, με συνολικό όγκο πωλήσεων που ξεπερνά τα 68 δισ. ευρώ, συνδέονται με τον συγκεκριμένο δείκτη.

Η Volkswagen δεν είναι η μοναδική εταιρεία που αποχωρεί. Εκτός Euro Stoxx 50 τίθεται και η ολλανδική εταιρεία πληροφοριακών υπηρεσιών Wolters Kluwer, ενώ τις δύο κενές θέσεις καταλαμβάνουν η Nokia και η γαλλική ενεργειακή εταιρεία Engie.

Από την πλευρά της, η Volkswagen επιχειρεί να περιορίσει τη σημασία της συγκεκριμένης εξέλιξης, επισημαίνοντας ότι η παρουσία ή μη μιας εταιρείας σε έναν χρηματιστηριακό δείκτη δεν επηρεάζει τα θεμελιώδη μεγέθη της.

Ο γερμανικός όμιλος εξακολουθεί να θεωρεί ότι αποτελεί ελκυστική επενδυτική επιλογή και εκτιμά πως η διαδικασία αναδιάρθρωσης θα οδηγήσει σε βελτίωση των οικονομικών επιδόσεων, ανοίγοντας τον δρόμο για πιθανή επιστροφή στον Euro Stoxx 50 σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

Βουτιά 8,3% μετά το profit warning. Η εικόνα της μετοχής επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο την Παρασκευή, όταν κατέγραψε απώλειες 8,3%, μετά την προειδοποίηση της Volkswagen για την πορεία των κερδών της.

Η εταιρεία απέδωσε την υποβάθμιση των προοπτικών της σε απομείωση ύψους 6 δισ. ευρώ στην συμμετοχή της στην Porsche, στην συνεχιζόμενη εξασθένηση της κινεζικής αγοράς και στην άνοδο των δαπανών που απαιτούνται για την αναδιάρθρωσή της.

Νωρίτερα, στις αρχές Σεπτεμβρίου, η Volkswagen είχε συμφωνήσει με τα συνδικάτα για την απλοποίηση της οργανωτικής δομής του ομίλου. Η συμφωνία είχε οδηγήσει τότε τη μετοχή σε άνοδο άνω του 9%, όμως το θετικό κλίμα δεν είχε διάρκεια.

Πλέον, η χρηματιστηριακή αξία της Volkswagen έχει υποχωρήσει περίπου στα 38 δισ. ευρώ, την ώρα που οι ετήσιες πωλήσεις της ανέρχονται σε 322 δισ. ευρώ. Η τεράστια αυτή απόκλιση αντανακλά τις έντονες ανησυχίες της αγοράς σχετικά με τις προοπτικές του ομίλου, αλλά και με το οικονομικό βάρος της μετάβασης και της αναδιάρθρωσης.

Η κινεζική αγορά αποτελεί μεγάλο «αγκάθι». Τα προβλήματα της Volkswagen αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης πίεσης που δέχονται οι παραδοσιακές ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες. Οι κατασκευαστές από την Κίνα, έχοντας πλεονέκτημα χαμηλότερου κόστους, αυξάνουν διαρκώς την παρουσία τους στην αγορά, ενώ οι Ευρωπαϊκοί όμιλοι χρειάζεται ταυτόχρονα να διαθέσουν σημαντικά κεφάλαια για την ηλεκτροκίνηση και να προχωρήσουν σε αλλαγές στις παραγωγικές τους δομές.

Ο Μάικλ Τίνταλ, επικεφαλής αναλυτής του κλάδου αυτοκινήτου στην HSBC, αναφέρει ότι οι χαμηλές αποτιμήσεις των ευρωπαϊκών αυτοκινητοβιομηχανιών αποτυπώνουν τους κινδύνους που εντοπίζουν οι επενδυτές. Στην περίπτωση της Volkswagen, επιπλέον παράγοντας αβεβαιότητας αποτελεί το τελικό κόστος της διαδικασίας αναδιάρθρωσης.

BMW, Mercedes-Benz και Ferrari παραμένουν στον δείκτη. Με την αποχώρηση της Volkswagen, ο αριθμός των γερμανικών εταιρειών που συμμετέχουν στον Euro Stoxx 50 μειώνεται σε 16, εξέλιξη που αναδεικνύει τις πιέσεις που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι βιομηχανικοί όμιλοι της χώρας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Stoxx, κατά την τελευταία πενταετία ο γερμανικός υποδείκτης του Euro Stoxx έχει καταγράψει μέση ετησιοποιημένη απόδοση 10,9%, ενώ η αντίστοιχη επίδοση του Euro Stoxx 50 διαμορφώθηκε στο 12,5%. Μετά την έξοδο της Volkswagen, στον Euro Stoxx 50 παραμένουν πλέον ως μοναδικές εκπρόσωποι του κλάδου της αυτοκινητοβιομηχανίας οι Ferrari, BMW και Mercedes-Benz (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/900660/telos-epoxis-gia-tin-volkswagen-ektos-euro-stoxx-50-meta-apo-15-xronia-syrriknothike-kata-38-dis-evro-i-xrimatistiriaki-tis-aksia/).

Ενεργοποίησε το χειρότερο σενάριο: Η Γερμανία ετοιμάζει νοσοκομεία για ολοκληρωτικό πόλεμο με Ρωσία - 1.000 τραυματίες την ημέρα. Σενάριο-σοκ για έως 1.000 τραυματίες στρατιώτες την ημέρα – Επαναλειτουργεί ιατρικό καταφύγιο στο Ulm και ενισχύονται κρίσιμες υποδομές.

Η Γερμανία προετοιμάζει τα νοσοκομεία και τις υγειονομικές υποδομές της για το ενδεχόμενο μαζικής εισροής τραυματιών σε περίπτωση μεγάλης στρατιωτικής σύγκρουσης στην Ευρώπη, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, καθώς το Βερολίνο επιταχύνει τον σχεδιασμό πολιτικής και στρατιωτικής άμυνας απέναντι σε ένα ενδεχόμενο πολέμου με την Ρωσία.

Το σενάριο που εξετάζεται είναι ιδιαίτερα βαρύ: σύμφωνα με έκθεση της Bundeswehr που επικαλείται το δημοσίευμα, σε περίπτωση μεγάλης σύγκρουσης θα μπορούσαν να μεταφέρονται στη Γερμανία έως και 1.000 τραυματίες στρατιώτες κάθε ημέρα.

Η εκτίμηση αυτή έχει προκαλέσει έντονη κινητοποίηση στον γερμανικό υγειονομικό μηχανισμό, καθώς ένα τέτοιο κύμα τραυματιών θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί παράλληλα με τις καθημερινές ανάγκες εκατομμυρίων πολιτών.

«Το σύστημα δεν είναι έτοιμο». Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η προειδοποίηση του Benedikt Friemert, διοικητή και ιατρικού διευθυντή του στρατιωτικού νοσοκομείου της Bundeswehr στο Ulm. Όπως αναφέρεται στο Bloomberg, όταν ρωτήθηκε εάν το σημερινό σύστημα υγείας θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση, η απάντησή του ήταν κατηγορηματική: «Όχι. Αυτό που μας περιμένει είναι ένας μαραθώνιος».

Η προειδοποίηση δεν είναι θεωρητική. Η Bundeswehr έχει ήδη επισημάνει ότι σε περίπτωση εθνικής ή συμμαχικής άμυνας μεγάλο μέρος του στρατιωτικού ιατρικού προσωπικού θα βρίσκεται κοντά στις επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα η περίθαλψη μεγάλου αριθμού τραυματιών να πέσει κυρίως πάνω στο πολιτικό σύστημα υγείας. Ο ίδιος ο Benedikt Friemert έχει δηλώσει δημόσια ότι σε ένα τέτοιο σενάριο η πλειονότητα των ασθενών θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από τα πολιτικά νοσοκομεία.

Ανοίγει ξανά υπόγειο ιατρικό καταφύγιο. Στο πλαίσιο της προετοιμασίας, η γερμανική κυβέρνηση φέρεται να έχει διατάξει την επαναλειτουργία ιατρικού καταφυγίου κάτω από το στρατιωτικό νοσοκομείο του Ulm.

Η κίνηση είναι ενδεικτική της αλλαγής που συντελείται στον σχεδιασμό της χώρας: εγκαταστάσεις και υποδομές που επί δεκαετίες θεωρούνταν κατάλοιπα άλλης εποχής επανεξετάζονται πλέον υπό το πρίσμα ενός πολέμου μεγάλης κλίμακας στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, γερμανικά νοσοκομεία έχουν ήδη πραγματοποιήσει ασκήσεις για περιστατικά μαζικών απωλειών, με συμμετοχή στρατιωτικών και πολιτικών υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899654/energopoiise-to-xeirotero-senario-i-germania-etoimazei-ta-nosokomeia-tis-gia-polemo-me-ti-rosia-1-000-travmaties-tin-imeraae/).

Η Volkswagen θα περικόψει 100.000 θέσεις εργασίας έως το τέλος της δεκαετίας. Η διοίκηση και τα συνδικάτα συμφώνησαν στην περικοπή άλλων 50.000 θέσεων εργασίας, ανεβάζοντας τις συνολικές απώλειες στις 100.000.

Ογερμανικός κολοσσός της αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen ανακοίνωσε ότι η διοίκηση και τα συνδικάτα συμφώνησαν στην περικοπή άλλων 50.000 θέσεων εργασίας έως το τέλος της δεκαετίας, ανεβάζοντας τις συνολικές απώλειες θέσεων εργασίας στις 100.000.

«Είναι απαραίτητο να προσαρμόσουμε συστηματικά το μέγεθος του εργατικού δυναμικού στις οικονομικές συνθήκες», ανέφερε σε ανακοίνωσή του ο όμιλος, που περιλαμβάνει 10 μάρκες. Η εταιρεία ενέκρινε ένα σχέδιο που προβλέπει «την μείωση περίπου 50.000 θέσεων εργασίας», επιπλέον των 50.000 θέσεων που είχαν ήδη συμφωνηθεί.

Η Volkswagen βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές πιέσεις λόγω των Αμερικανικών δασμών, της ασταθούς ζήτησης για ηλεκτρικά αυτοκίνητα και, κυρίως, του έντονου ανταγωνισμού στην Κίνα αλλά και από κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες.

Η εταιρεία είναι η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Ευρώπης. Ο όμιλος, ο οποίος εκτός από την Volkswagen περιλαμβάνει μάρκες όπως η Audi και η Porsche, είχε ήδη συμφωνήσει στην περικοπή περίπου 50.000 θέσεων εργασίας παγκοσμίως.

Οι συνολικά 100.000 περικοπές θέσεων εργασίας θα αποτελέσουν την μεγαλύτερη αναδιάρθρωση που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ στην παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία και αντιστοιχούν περίπου στο 15% του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού της αυτοκινητοβιομηχανίας (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7388031_i-volkswagen-tha-perikopsei-100000-theseis-ergasias-eos-telos-tis-dekaetias#google_vignette).

Σαλβίνι: Η Ιταλία δεν θα πάρει πίσω μετανάστες από την Γερμανία. Οι κυβερνήσεις της Ρώμης και του Βερολίνου διαφωνούν σχετικά με την διαχείριση της λεγόμενης δευτερογενούς μετανάστευσης Σαλβίνι: Η Ιταλία δεν θα πάρει πίσω μετανάστες από την Γερμανία. Η Ιταλία δεν θα πάρει πίσω μετανάστες από την Γερμανία στο προβλεπτό μέλλον παρά τους νέους κανόνες της ΕΕ, δήλωσε το Σάββατο ο αντιπρόεδρος της Ιταλικής κυβέρνησης Ματέο Σαλβίνι.

Ο Σαλβίνι, επικεφαλής της ακροδεξιάς Λέγκα, δικαιολόγησε την θέση του αυτή επισημαίνοντας ότι γερμανικές οργανώσεις αρωγής έχουν στην Μεσόγειο πλοία τα οποία περισυλλέγουν πρόσφυγες και τους φέρνουν στην Ιταλία, απ’ όπου μερικοί ταξιδεύουν στη συνέχεια στην Γερμανία.

Οι κυβερνήσεις της Ρώμης και του Βερολίνου διαφωνούν σχετικά με την διαχείριση της λεγόμενης δευτερογενούς μετανάστευσης. Ο Σαλβίνι, ο οποίος είναι επίσης υπουργός Μεταφορών στον δεξιό τρικομματικό συνασπισμό της πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι, δήλωσε σε κομματική συγκέντρωση στο Τρέντο της βόρειας Ιταλίας:

«Η Γερμανία δεν έχει δικαίωμα να μας στείλει πίσω έστω κι έναν παράνομο μετανάστη εφόσον πλοία γερμανικών μη κυβερνητικών οργανώσεων επιχειρούν στην Μεσόγειο και φέρνουν χιλιάδες παράνομους μετανάστες στην ακτή, στην Ιταλία και την Ευρώπη».

Ο επικεφαλής της Λέγκα είχε υιοθετήσει μια εξαιρετικά σκληρή γραμμή εναντίον των μεταναστών που φθάνουν με πλεούμενα και των οργανώσεων αρωγής στην διάρκεια προηγούμενης θητείας του ως υπουργού Εσωτερικών.

Ένα νέο σύμφωνο της ΕΕ για το άσυλο και την μετανάστευση είναι σε ισχύ από τα μέσα Ιουνίου. Στην βάση αυτή, η Γερμανία και άλλες χώρες θέλουν να στέλνουν πίσω στην Ιταλία μετανάστες που εισήλθαν στην ΕΕ από τις ιταλικές ακτές και στη συνέχεια προχώρησαν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Εντούτοις η Ρώμη δεν έχει πάρει πίσω ούτε έναν μετανάστη από την Γερμανία αφότου τέθηκε σε ισχύ το νέο σύμφωνο. Ακόμα και πριν απ’ αυτό, η Ιταλία είχε απορρίψει από το 2023 μ.Χ. περίπου 80.000 αιτήματα επιστροφής μεταναστών που είχαν διατυπωθεί από άλλες χώρες, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία. Ο λόγος που επικαλούνταν ήταν ότι το ιταλικό εθνικό σύστημα υποδοχής ήταν πλήρως κορεσμένο.

Σύμφωνα με Ιταλικά μέσα ενημέρωσης, η διένεξη ανάμεσα στη Ρώμη και το Βερολίνο πρόκειται να συζητηθεί στο εγγύς μέλλον σε συνομιλίες ανάμεσα στους υπουργούς Εξωτερικών Ματέο Πιαντεντόζι και Αλεξάντερ Ντόμπριντ (https://www.zougla.gr/kosmos/salvini-i-italia-den-tha-parei-piso-metanastes-apo-ti-germania/).

Ιταλική βόμβα: Ο Salvini ανοίγει παράθυρο για επιστροφή στο ρωσικό αέριο. «Πρέπει να βρούμε μια διπλωματική λύση, όχι καταφεύγοντας στα όπλα», τόνισε ο Ιταλός αντιπρόεδρος. Ο Ιταλός Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Μεταφορών και Υποδομών Matteo Salvini εξήγησε τις συνθήκες υπό τις οποίες η χώρα θα μπορούσε να επιστρέψει στην αγορά ρωσικού φυσικού αερίου, με συνέντευξή του στο πρακτορείο Tass στις 14/9.

Ο Salvini περιέγραψε μια προϋπόθεση για την επανέναρξη των αγορών φυσικού αερίου από τη Ρωσία, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αυτό θα μπορούσε να είναι δυνατό μετά την λήξη της σύγκρουσης στην Ουκρανία. «Πρέπει να βρούμε μια διπλωματική λύση, όχι καταφεύγοντας στα όπλα, αλλά διευκολύνοντας τη διαπραγματευτική διαδικασία», σημείωσε.

Επισημαίνεται, ότι νωρίτερα, ο Kirill Dmitriev, επικεφαλής του Ρωσικού Ταμείου Άμεσων Επενδύσεων (RDIF), προέβλεψε άνοδο των τιμών του πετρελαίου από τα 105 στα 150 δολάρια και άνω. Απέδωσε την εξέλιξη αυτή στο κλείσιμο των Στενών του Hormuz, την απειλή στα Στενά Bab al-Mandeb και τις προσπάθειες του Κογκρέσου των ΗΠΑ να ψηφίσει νέες αντιρωσικές κυρώσεις (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899325/italiki-vomva-o-salvini-anoigei-parathyro-gia-epistrofi-sto-rosiko-aerio).

Ιταλία: Το κόμμα του στρατηγού ανεβαίνει συνεχώς. Το κόμμα στην Ιταλία υπό τον απόστρατο στρατηγό Ρομπέρτο Βανάτσι προσπέρασε στην πρόθεση ψήφου το συγκυβερνών Forza Italia, όπως προκύπτει από δημοσκόπηση που δόθηκε σήμερα στην δημοσιότητα και έγινε έτσι η τέταρτη δημοφιλέστερη πολιτική δύναμη στην χώρα μόλις επτά μήνες μετά την σύστασή του.

Το Εθνικό Μέλλον (Futuro Nazionale) ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο μετά την αποχώρηση του Βανάτσι από το συγκυβερνών κόμμα της Λέγκας. Ο Βανάτσι ίδρυσε ένα κόμμα που επικεντρώνεται στην δριμεία αντίθεση προς την μαζική μετανάστευση και στην υπεράσπιση των παραδοσιακών αξιών, όπως το ίδιο τις χαρακτηρίζει.

Η δημοτικότητα του Βανάτσι έχει εδώ και καιρό ξεπεράσει εκείνη της Λέγκας, που στην πιο πρόσφατη δημοσκόπηση από την εταιρεία SWG ανερχόταν σε 5,7%, και το κίνημά του τώρα προηγείται και του Forza Italia.

Το Forza Italia, το κόμμα που ίδρυσε ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι και σήμερα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη στον συνασπισμό της πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι, φέρεται να συγκεντρώνει το 7,1% των ψήφων έναντι 7,5% του Εθνικού Μέλλοντος. Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης επιβεβαιώνουν ουσιαστικά εκείνα μιας άλλης από την εταιρεία BiDiMedia που δημοσιοποιήθηκαν στο τέλος Αυγούστου.

Η σταθερή άνοδος του Βανάτσι συνιστά πρόκληση για την Μελόνι καθώς το νέο κόμμα αποσπά στήριξη από την κυβερνώσα συμμαχία της ενόψει των εκλογών που είναι προγραμματισμένες για τον επόμενο χρόνο. Ο συνασπισμός της Μελόνι ακολουθεί με μικρή διαφορά το κεντροαριστερό μπλοκ υπό το δημοκρατικό κόμμα.

Το κόμμα της, Αδέλφια της Ιταλίας, παραμένει η δημοφιλέστερη πολιτική δύναμη στην χώρα με το 26,8% των Ιταλών να το υποστηρίζει παρότι το ποσοστό αποδοχής του έχει υποχωρήσει τους τελευταίους μήνες. Παραμένει ασαφές αν το Εθνικό Μέλλον τελικά θα συμμετάσχει στον συνασπισμό της Μελόνι, μια επιλογή που μέχρι στιγμής συγκεντρώνει χλιαρές αντιδράσεις από τους ηγέτες της συμμαχίας (https://www.defence-point.gr/italia-to-komma-toy-stratigoy-anevainei-synechos).

Ιταλία: Ο ακροδεξιός Βανάτσι στοχοποιεί γυναίκες και ομοφυλόφιλους. Το πρόγραμμα του 58χρονου πρώην στρατηγού που ηγείται του κόμματος Εθνικό Μέλλον βρίθει ακραίων θέσεων, ενώ ο ίδιος ευελπιστεί να μετατραπεί σε ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων.

Ιταλία: Ο ακροδεξιός Βανάτσι στοχοποιεί γυναίκες και ομοφυλόφιλους. Ο κόσμος για τον Βανάτσι χωρίζεται σε «ενάρετους» και σε ανθρώπους που ο ίδιος θα πετούσε στον Καιάδα, αν μπορούσε.   Ρώμη. Εχει μετατρέψει την πρόκληση σε πολιτικό τακτικισμό, με στόχο την άνοδο στα γκάλοπ για την πρόθεση ψήφου. Ο Ιταλός πρώην στρατηγός Ρομπέρτο Βανάτσι τις ημέρες αυτές παρουσίασε το αναλυτικό πρόγραμμα του ακροδεξιού κόμματος Εθνικό Μέλλον, το οποίο ίδρυσε πριν από μόλις έξι μήνες.

Πρόκειται για προτάσεις με τις οποίες στοχοποιούνται γυναίκες, ομοφυλόφιλοι και μετανάστες. Σε όλους τους υπόλοιπους, ο Βανάτσι υπόσχεται πως όταν καταφέρει να κυβερνήσει θα μοιράσει χρήματα και προνόμια. Για το μεταναστευτικό, η νέα αυτή ακραία πολιτική δύναμη ζητά να απαγορευτεί ο ελλιμενισμός πλοίων που μεταφέρουν ανθρώπους που διασώθηκαν στην κεντρική Μεσόγειο, συνεχείς ναυτικές περιπολίες και άμεση απέλαση των παράτυπων μεταναστών.

Οσο για τη δυνατότητα χορήγησης της ιταλικής υπηκοότητας, ο 58χρονος πρώην στρατηγός λέει ανοιχτά ότι θα πρέπει να χορηγείται μόνο σε αλλοδαπούς οι οποίοι έφτασαν στην Ιταλία πριν από τουλάχιστον μία εικοσαετία, μιλούν άπταιστα την γλώσσα και «είναι πρόθυμοι να υπογράψουν δήλωση με την οποία ασπάζονται τον Ελληνικό, τον ρωμαϊκό και τον χριστιανικό πολιτισμό».

Είναι σαφές ότι πρόκειται για κωμικοτραγικές προθέσεις. Σύμφωνα με πολλά γκάλοπ, όμως, το Futuro Nazionale (Εθνικό Μέλλον) έχει ξεπεράσει τη Λέγκα στην πρόθεση ψήφου και βρίσκεται πλέον στο 7,5%. Ο Βανάτσι και οι συνοδοιπόροι του έχουν γραφτεί στην ίδια ευρωομάδα της Εναλλακτικής για τη Γερμανία και προωθούν θέσεις οι οποίες μέχρι πριν από λίγο καιρό θα ήταν αδιανόητο να ακουστούν στην δημόσια αντιπαράθεση της χώρας.

Στα αιτήματα των υμνητών αυτών του φασιστικού καθεστώτος συμπεριλαμβάνεται η κατάργηση του αδικήματος της γυναικοκτονίας αλλά και του νόμου με τον οποίο η κυβέρνηση Ρέντσι το 2016 είχε κερδίσει τη μάχη για τα σύμφωνα συμβίωσης. Οσο για την άμβλωση, το πρόγραμμα που μόλις παρουσιάστηκε αναφέρει ότι «δεν αποτελεί δικαίωμα».

Είναι σαφές ότι η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα κινδυνεύει να μετατραπεί σε εξιλαστήριο θύμα. Ο κόσμος, ουσιαστικά, χωρίζεται σε καλούς και κακούς, σε «ενάρετους» και σε ανθρώπους που, αν μπορούσε, το Εθνικό Μέλλον θα πετούσε στον Καιάδα.

Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, τα κόμματα που συνθέτουν τη σημερινή υπερσυντηρητική κυβέρνηση (Αδέλφια της Ιταλίας, Φόρτσα Ιτάλια και Λέγκα) δύσκολα θα μπορέσουν να πετύχουν το ποθητό ποσοστό του 42% στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, οπότε ο Βανάτσι μπορεί να μετατραπεί, ξαφνικά, σε αναγκαίο συνομιλητή.

Σε μια προσπάθεια αποτροπής μιας τέτοιας εξέλιξης, η Τζόρτζια Μελόνι φέρεται να εξετάζει την δυνατότητα αντικατάστασης του σημερινού Υπουργού Εσωτερικών, Ματέο Πιαντεντόζι, με τον γραμματέα της Λέγκας, Ματέο Σαλβίνι.

Οσο για το προοδευτικό μέτωπο του δημοκρατικού κόμματος, των πέντε αστέρων, της ιταλικής αριστεράς με τους Οικολόγους και λοιπών δυνάμεων, ακόμα περιμένουμε την επεξεργασία ενός κοινού προγράμματος και να επιλέξουν, επιτέλους, ποιο πρόσωπο θα ηγηθεί της προεκλογικής εκστρατείας τους (https://www.efsyn.gr/kosmos/1454513/italia-o-akrodexios-vanatsi-stohopoiei-gynaikes-kai-omofylofiloys/).

Η Ιταλία αντιδρά στο τουρκολιβυκό! Επίσημη διαμαρτυρία στην Λιβύη για ΑΟΖ. Η ιταλική κυβέρνηση απέστειλε έγγραφη διαμαρτυρία στον ΟΗΕ, καταγγέλλοντας παραβίαση των Ιταλικών κυριαρχικών δικαιωμάτων που συνδέεται με την νέα Λιβυκή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).

Παραβίαση του Δικαίου της Θάλασσας: Η Ιταλία υποστηρίζει ότι οι Λιβυκές αξιώσεις ΑΟΖ παραβιάζουν Ιταλικά κυριαρχικά δικαιώματα που κατοχυρώνονται από την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).

• Μεσημβρινοί αναφοράς: Συγκεκριμένα, οι διαμαρτυρίες αφορούν τα τμήματα της λιβυκής αξίωσης που εκτείνονται πέρα ​​από τους εξής δύο μεσημβρινούς:

– Δυτικά του 13°50′ Α → τομέας που βλέπει προς το Στενό της Σικελίας, με κατεύθυνση τα νησιά Πελαγίες/Τυνησία·

– Ανατολικά του 15°10′ Α → τομέας Νότια της ανατολικής Σικελίας και προς την κεντρική/ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής όπου η Ιταλία είχε ήδη προβάλει αξιώσεις επί της υφαλοκρηπίδας.

Αυτό ακριβώς αναφέρει το ιταλικό έγγραφο: Το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας που διεκδικεί η Λιβύη θίγει ιταλικά δικαιώματα και συμφέροντα «ανατολικά του μεσημβρινού 15°10′ Α και δυτικά του μεσημβρινού 13°50′ Α» — όρια που βασίζονται στην απόφαση του 1.985 μ.Χ. του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ICJ) σχετικά με τη διαφορά για την υφαλοκρηπίδα μεταξύ Λιβύης και Μάλτας.

Το θεμελιώδες νομικό ζήτημα. Οι δύο μεσημβρινοί, 13°50′ Α και 15°10′ Α, δεν επιλέχθηκαν τυχαία. Αποτελούν τα γεωγραφικά όρια που χρησιμοποίησε το Διεθνές Δικαστήριο στην υπόθεση Λιβύης-Μάλτας το 1.985 μ.Χ., ακριβώς για να αποφευχθεί η προκατάληψη των αξιώσεων ενός τρίτου κράτους, δηλαδή της Ιταλίας. Συνεπώς, το Δικαστήριο περιόρισε την απόφασή του στην περιοχή μεταξύ αυτών των δύο μεσημβρινών. Ειδικότερα, η Ιταλία είχε τότε υποδείξει:

-την δική της περιοχή ενδιαφέροντος ανατολικά του 15°10′ Α, βόρεια του παραλλήλου 34°30′ Β και μέχρι την γραμμή Ιταλίας-Ελλάδας·

-Μια δεύτερη περιοχή δυτικά του 13°50′ Α, στο Στενό της Σικελίας. Έτσι, η Ιταλική διαμαρτυρία του 2026 μ.Χ. ουσιαστικά επαναφέρει την ίδια γεωγραφική λογική: η Λιβύη μπορεί να θεμελιώσει την αξίωσή της στον κεντρικό τομέα Λιβύης-Μάλτας που οριοθετήθηκε από τη δικαστική απόφαση, αλλά –κατά την Ρώμη– δεν μπορεί να επιβάλει αυτό το εξωτερικό όριο στις περιοχές πέρα ​​από τις 13°50′ Α. προς τα δυτικά και τις 15°10′ Α. προς τα Ανατολικά, όπου υφίστανται ιταλικά συμφέροντα…

• Αφετηρία της διαφοράς: Η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε αφότου η Λιβύη κατέθεσε επίσημη ανακοίνωση στον ΟΗΕ τον Μάιο του 2025 μ.Χ. για τον καθορισμό των θαλάσσιων συνόρων, αντλώντας έμπνευση και από το αμφιλεγόμενο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο του 2019 μ.Χ.

-Δυτικά των 13°50′ Α. → τομέας που βλέπει στο Στενό της Σικελίας, προς τα νησιά Πελαγίες/Τυνησία·

Ανατολικά των 15°10′ Α. → τομέας Νότια της ανατολικής Σικελίας και προς την κεντρική/ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής όπου η Ιταλία είχε ήδη προβάλει αξιώσεις για την υφαλοκρηπίδα.

Ακριβώς αυτό αναφέρει το ιταλικό έγγραφο: το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας που διεκδικεί η Λιβύη θίγει τα ιταλικά δικαιώματα και συμφέροντα «ανατολικά του μεσημβρινού 15°10′ Α. και Δυτικά του μεσημβρινού 13°50′ Α.».

Η Ιταλία έχει δηλώσει έτοιμη να επιλύσει το ζήτημα μέσω διπλωματικών οδών. Πρόκειται για ένα από τα στοιχεία που έχουν ψυχράνει την ιταλο-τουρκική συνεργασία και έχουν ενισχύσει την ιταλο-Ελληνική συνεργασία.

Το Μνημόνιο Συνεννόησης (MOU) Τουρκίας-Λιβύης είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Αν επικρατήσει η Κρήτη δεν έχει ΑΟΖ, άρα ούτε η Σικελία, ούτε η Σαρδηνία, πόσο μάλλον η Λαμπεντούζα, η Ούστικα και τα μικρότερα νησιά.

Η κίνηση της Λιβύης – εμπνευσμένη από την Άγκυρα – δεν άρεσε στην Ρώμη… Το 2018 μ.Χ., περίπου ενάμιση χρόνο νωρίτερα, δημοσίευσα ένα άρθρο στο Cybernaua προαναγγέλλοντας τη συμφωνία αυτή, τους λόγους της και τους πρώτους χάρτες. Σε απόλυτη αποκλειστικότητα για την Ιταλία (https://www.defence-point.gr/i-italia-antidra-sto-toyrkolivyko-episimi-diamartyria-sti-livyi-gia-aozys/).

 

Ιταλία: «Σηκώνει το γάντι» στην Γερμανία για το μεταναστευτικό, στο επίκεντρο οι γερμανικές ΜΚΟ. H Μελόνι αρνείται να δεχτεί επιστροφές προσφύγων από την Γερμανία. Η Ιταλία προσπαθεί να περάσει στην αντεπίθεση και να επιβάλει την γραμμή της στο μεταναστευτικό.

Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών της Ρώμης, από τον Οκτώβριο του 2022 μ.Χ. μέχρι σήμερα, πάνω από το 50% των μεταναστών και προσφύγων που έφτασαν σε ιταλικά λιμάνια διασώθηκαν και μεταφέρθηκαν στην ξηρά από γερμανικές ΜΚΟ. Πρόκειται για 22.513 ανθρώπους, σε σύνολο 42.338.

Ο ρόλος των γερμανικών ΜΚΟ. Το συμπέρασμα που βγάζει η Τζόρτζια Μελόνι είναι ότι το Βερολίνο δεν μπορεί να ζητά με επιμονή από την Ιταλία να δεχθεί αιτούντες άσυλο, οι οποίοι βρίσκονται στην Γερμανία και θεωρούνται μέρος των λεγόμενων «δευτερογενών ροών».

Σε αυτή την περίπτωση -λέει η Ρώμη- πρέπει να γίνει συμψηφισμός και να ληφθεί υπόψη ο τεράστιος αριθμός μεταναστών που αποβιβάζουν στα ιταλικά λιμάνια τα πλοία των γερμανικών μη κυβερνητικών οργανώσεων. Μόνον από την αρχή του χρόνου, επιμένει το Υπουργείο Εσωτερικών της Ρώμης, πρόκειται για πάνω από 2.200 ανθρώπους.

Η κυβέρνηση Μερτς, όμως, θεωρεί ότι πρέπει να βρει πλήρη εφαρμογή το νέο Σύμφωνο για την Μετανάστευση και το Άσυλο, το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 12 του περασμένου Ιουνίου. Ζητά από την Ιταλία να δεχθεί τουλάχιστον κάποιες επιστροφές των αιτούντων άσυλο, εγκαταλείποντας την αδιάλλακτη στάση της.

Και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από την πλευρά της, διαπίστωσε πρόσφατα ότι σε σύνολο δώδεκα αιτημάτων που υποβλήθηκαν από την Γερμανία από τον Ιούνιο, έως τώρα η κυβέρνηση Μελόνι δεν έχει ανταποκριθεί ούτε σε ένα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, μια πρώτη «επαναπροσέγγιση» θα μπορούσε να προκύψει αύριο. Οι γερμανικές αρχές ετοιμάζονται να οργανώσουν την επιστροφή στη Ρώμη της Αμπντιρισάκ Γουαρσάμε, μιας Σομαλής γυναίκας είκοσι δυο ετών, η οποία είχε φτάσει στην Ιταλία τον περασμένο Φεβρουάριο και μετά από έναν μήνα μετακινήθηκε στην Γερμανία.

Ζήτησε άσυλο για να σωθεί από την καταπίεση του ισλαμικού φονταμενταλισμού, αλλά οι αρχές στην Βαυαρία αποφάνθηκαν ότι αρμόδια για την όλη υπόθεση, βάσει των ευρωπαϊκών κανόνων, είναι η Ιταλία.

Θα συνεχίσει να τραβά το σκοινί η Μελόνι; Μέχρι τώρα, η κυβέρνηση Μελόνι δεν έχει ανακοινώσει αν είναι διατεθειμένη να συνεργαστεί, αλλά σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, δύσκολα θα μπορέσει να συνεχίσει να τραβά το σκοινί για πολύ καιρό ακόμη.

Οι σχέσεις με τον Πέδρο Σάντσεθ -και σε έναν βαθμό με τον Εμμανουέλ Μακρόν- τις τελευταίες εβδομάδες δοκιμάσθηκαν έντονα. Είναι σαφές ότι η Πρόεδρος των «Αδελφών της Ιταλίας» δεν μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό της να βρεθεί σε διαρκή αντιπαράθεση και με την κυβέρνηση Μερτς, κινδυνεύοντας να απομονωθεί από όλες τις μεγάλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμφωνα με το DW (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7385727_italia-sikonei-ganti-sti-germania-gia-metanasteytiko-sto-epikentro-oi-germanikes-mko#google_vignette/).

Το «Ιταλικό AfD» θέλει να γίνει η… βελόνα της ζυγαριάς. Φόβοι Μελόνι για πολιτική συμβίωση με το Εθνικό Μέλλον και στέρηση της αυτοδυναμίας της. Το «Ιταλικό AfD» θέλει να γίνει η… βελόνα της ζυγαριάς.

Η Ιταλίδα πρωθυπουργός στην παρούσα φάση αποκλείει οποιαδήποτε πιθανότητα συνεργασίας με το κόμμα του πρώην στρατηγού Βανάτσι.  Η επικράτηση της Εναλλακτικής για την Γερμανία στην Σαξονία-Ανχαλτ είχε άμεσες πολιτικές συνέπειες και στην Ιταλία.

O γραμματέας της Λέγκας και υπουργός Μεταφορών, Ματέο Σαλβίνι, ήταν ο πρώτος που έσπευσε να πανηγυρίσει: «Πρόκειται για μια εντυπωσιακή επιτυχία η οποία δείχνει την ανάγκη αλλαγής, ασφάλειας και εργασίας», σχολίασε μέσω του διαδικτύου. Στις ενθουσιώδεις αντιδράσεις συμπεριλαμβάνεται και εκείνη του ακροδεξιού Ρομπέρτο Βανάτσι, επικεφαλής του νεοσύστατου Εθνικού Μέλλοντος, σύμφωνα με τον οποίο «η Ευρώπη αλλάζει και ο Μερτς έχει πάθει έλκος».

Πέρα από τα εύκολα αυτά συνθήματα, στην πραγματικότητα η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι δεν θεωρεί ότι ενισχύεται από τις ακραίες αυτές εξελίξεις. Η Λέγκα μπορεί να το γιορτάζει, αλλά η Φόρτσα Ιτάλια του υπουργού Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι θεωρεί το γερμανικό εκλογικό αποτέλεσμα «μια κάκιστη είδηση» και «ελπίζει να αποτελέσει μόνο μια εξαίρεση σε τοπικό επίπεδο».

Η πρωθυπουργός και πρόεδρος των Αδελφών της Ιταλίας αποφεύγει να σχολιάσει, αλλά έμπειροι πολιτικοί αναλυτές θεωρούν πως έχει αρχίσει να ανησυχεί σοβαρά. Η Μελόνι και ο Σαλβίνι δεν καταφέρνουν να ελέγξουν τον ακροδεξιό χώρο, ο οποίος μετακινείται ολοταχώς προς το Εθνικό Μέλλον. Το κόμμα του Βανάτσι αγγίζει το 8% της πρόθεσης ψήφου και είναι πολύ πιθανό, μέχρι να γίνουν οι βουλευτικές εκλογές, να καταφέρει ακόμη και να διπλασιάσει τα ποσοστά του. Είναι πολύ πιθανό οι κάλπες να στηθούν τον ερχόμενο Μάιο, πέντε μήνες πριν από την κανονική λήξη της νομοθετικής περιόδου. Η επικεφαλής της κυβέρνησης της Ρώμης ξέρει καλά ότι πρέπει να βιαστεί, διότι οποιαδήποτε πολιτική δύναμη κινείται δεξιότερά της, μπορεί να εξελιχθεί σε θανάσιμο εχθρό της.

Αν το Εθνικό Μέλλον (το οποίο ανήκει στην ίδια ευρωομάδα του AfD και σε πολλά σημεία έχει σχεδόν αντιγράψει το πρόγραμμά του) προσεγγίσει το 10% στις επόμενες εκλογές, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα στερήσει την αυτοδυναμία από την Μελόνι και τους συμμάχους της. Και ότι θα καταφέρει να μετατραπεί, ουσιαστικά, σε απαραίτητο σύμμαχό τους για την διακυβέρνηση της χώρας. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός, όμως, στη φάση αυτή αποκλείει οποιαδήποτε πιθανότητα συνεργασίας με το κόμμα του πρώην στρατηγού Βανάτσι διότι, σύμφωνα με στενούς της συνεργάτες, φοβάται ότι η πολιτική αυτή συμβίωση θα βασιστεί σε συνεχείς εκβιασμούς. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι η προεκλογική εκστρατεία των ιταλικών δεξιών και ακροδεξιών κομμάτων θα βασιστεί σε μεγάλο βαθμό σε σειρά υποσχέσεων για ακόμη αυστηρότερα μέτρα στο μεταναστευτικό και για «θωράκιση» της δημόσιας τάξης.

Μένει να δούμε αν όλες αυτές οι εξελίξεις πείσουν την προοδευτική αντιπολίτευση (αρχίζοντας από το Δημοκρατικό Κόμμα, τα Πέντε Αστέρια και την Ιταλική Αριστερά με τους Οικολόγους) να περιορίσει τις έριδες και να συμφωνήσει σε έναν κοινό υποψήφιο πρωθυπουργό, όπως και στην έγκριση ενός βασικού όσο και σαφούς προεκλογικού προγράμματος (https://www.efsyn.gr/kosmos/1462860/to-italiko-afd-thelei-na-ginei-i-velona-tis-zygarias/).

Η νέα ακροδεξιά απειλή. Στην Ευρώπη που κινδυνεύει όλο και περισσότερο να διαβρωθεί εκ των έσω από ένα ετερόκλητο φάσμα σκληρά εθνικιστικών, ακροδεξιών έως νεοναζιστικών και νεοφασιστικών δυνάμεων, ο νοσταλγός του Μουσολίνι και απόστρατος στρατηγός Ρομπέρτο Βανάτσι είναι η απειλή για την δημοκρατική τάξη που διογκώνεται και μεταβάλλει ήδη τους πολιτικούς συσχετισμούς στην Ιταλία με φόντο τις εκλογές του 2027 μ.Χ. Μια ιταλική εκδοχή της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD), φορέας επικίνδυνης οπισθοδρόμησης και δούρειος ίππος του Πούτιν, το νεοσύστατο Εθνικό Μέλλον (Futuro Nazionale, FN) συμπυκνώνει ό,τι πιο ακραίο έχει σήμερα να «προτείνει» η ευρωπαϊκή Άκρα Δεξιά.

Μέσα σε μόλις επτά μήνες αφότου παρουσίασε το μανιφέστο του, ο Ρομπέρτο Βανάτσι με το Εθνικό Μέλλον έχει φθάσει να προηγείται δημοσκοπικά τόσο της Forza Italia του Αντόνιο Ταγιάνι όσο και της ακροδεξιάς Λέγκα υπό τον Ματέο Σαλβίνι, των δύο μικρότερων εταίρων των Αδελφών της Ιταλίας (FdI) στον κυβερνητικό συνασπισμό υπό την Τζόρτζια Μελόνι. Το νεοσύστατο κόμμα στα δεξιά της Τζόρτζια Μελόνι είναι με την παρούσα δημοσκοπική η τέταρτη πολιτική δύναμη της χώρας.

Και είναι εκείνος -και όχι η διαρκώς κατακερματισμένη και εγκλωβισμένη στα δικά της αδιέξοδα Κεντροαριστερά- που ενδέχεται να φθάσει να απειλήσει ακόμη και την προοπτική αυτοδυναμίας της συμμαχίας υπό την Μελόνι στις κάλπες του 2027 μ.Χ., αποσπώντας ψήφους όχι μόνο από τη Λέγκα, την πολιτική στέγη με την οποία εξελέγη ευρωβουλευτής το 2024 μ.Χ., αλλά και από το ίδιο το κόμμα της Ιταλίδας πρωθυπουργού.

Η «εφόρμηση» Βανάτσι, όπως όλα δείχνουν, θα φέρει την Ιταλίδα πρωθυπουργό μπροστά σε ένα κρίσιμο δίλημμα: εάν η δημοσκοπική εικόνα δεν μεταβληθεί -πολλώ δε μάλλον εάν επιδεινωθεί για τα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού-, θα αναγκαστεί τελικά να αποφασίσει εάν θα τον αποκλείσει, όπως είναι η γραμμή της έως σήμερα, ή εάν θα πληρώσει το πολιτικό και Ευρωπαϊκό τίμημα μιας διαπραγμάτευσης μαζί του για την όποια συμφωνία ή σύμπραξη θα της εξασφαλίσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Στην προ ημερών μετωπική σύγκρουση μεταξύ του Φρίντριχ Μερτς και της Άλις Βάιντελ στην Μπούντεσταγκ, στη σκιά της σαρωτικής επικράτησης της AfD στην Σαξονία-Άνχαλτ, ο Γερμανός καγκελάριος δήλωσε ότι ο περίφημος όρος «remigration» που προβάλλει η Άκρα Δεξιά δεν είναι τίποτε άλλο παρά συνώνυμο «εθνοκάθαρσης βάσει χρώματος δέρματος και καταγωγής». Ο φαινομενικά τεχνοκρατικός όρος «remigration» έχει επιλεγεί για να είναι πιο εύπεπτος από το συντηρητικό ακροατήριο· στην πραγματικότητα κρύβει μία ακραία ατζέντα οργανωμένων μαζικών απελάσεων που δεν περιορίζεται σε παράτυπους μετανάστες, αλλά στρέφεται και εναντίον αιτούντων άσυλο, μεταναστών που διαμένουν νόμιμα στη χώρα ή έχουν λάβει υπηκοότητα, πολιτών και δεύτερης και τρίτης γενιάς που θεωρούνται «μη αφομοιωμένοι». Ήταν στην μυστική συνάντηση του 2023 στο Πότσνταμ όπου η AfD κατέστρωνε σχέδια βίαιων απελάσεων, τις οποίες τμήματα της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς προωθούν ως απάντηση στη θεωρία συνωμοσίας περί «Μεγάλης Αντικατάστασης».

Ο ευφημισμός του «remigration» μαζί με την επίκληση της εθνικής ταυτότητας έχουν περίοπτη θέση στο πρόγραμμα του Ρομπέρτο Βανάτσι, μία «ωδή» στον ρατσισμό, στην ομοφοβία, στον κοινωνικό αποκλεισμό και στην περιστολή θεμελιωδών δικαιωμάτων. Όπως ακριβώς και το βιβλίο του Il Mondo al Contrario (Ο Κόσμος Ανάποδα) με το οποίο βγήκε από τις σκιές το 2023 μ.Χ.- μία αυτοέκδοση γεμάτη με ρατσιστικές, ομοφοβικές, ισλαμοφοβικές και αντισημιτικές αναφορές. Ο ίδιος υπηρετούσε τότε ως επικεφαλής του Στρατιωτικού Γεωγραφικού Ινστιτούτου, της χαρτογραφικής υπηρεσίας του ιταλικού στρατού. Μετά την έκδοση του βιβλίου απομακρύνθηκε από την θέση και, κατόπιν πειθαρχικής διαδικασίας, τέθηκε σε διαθεσιμότητα για έντεκα μήνες, καθώς κρίθηκε ότι είχε πλήξει την ουδετερότητα και το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων. Τελικά αποχώρησε από τον στρατό.

Η πειθαρχική τιμωρία δεν ανέκοψε την πολιτική του διαδρομή. Η δημοσιότητα εκτόξευσε το βιβλίο στην κορυφή των πωλήσεων και ο Ματέο Σαλβίνι άδραξε την... ευκαιρία, επιλέγοντάς τον ως υποψήφιο της Λέγκα στις ευρωεκλογές του 2024 μ.Χ.- που οδήγησαν και στον πανευρωπαϊκό «σεισμό» με την επικράτηση της Μαρίν Λεπέν, η οποία έχει φθάσει πλέον να προσεγγίζει την γαλλική προεδρία. Ο Βανάτσι εξελέγη ευρωβουλευτής και το 2025 μ.Χ. έγινε αναπληρωτής γραμματέας του κόμματος. Η συμβίωση δεν διήρκεσε ούτε έναν χρόνο. Τον Φεβρουάριο του 2026 μ.Χ. αποχώρησε, κατηγορώντας τη Λέγκα ότι είχε απομακρυνθεί από τις αρχές της, ίδρυσε το Εθνικό Μέλλον και φυσικά προσχώρησε κατόπιν στην ευρωομάδα Ευρώπη των Κυρίαρχων Εθνών (ESN), στην οποία κυριαρχεί η AfD, και όπου ανήκει και η γαλλική Ανακατάκτηση (Reconquête!) του εξίσου επικίνδυνου Ερίκ Ζεμούρ. Σαλβίνι και Λεπέν ανήκουν στην ευρωομάδα Πατριώτες για την Ευρώπη (PfE), αλλά η αντίδρασή τους ήταν τελείως διαφορετική έναντι της γερμανικής AfD, με την αρχηγό της ακροδεξιάς γαλλικής Εθνικής Συσπείρωσης να έχει εδώ και χρόνια αποστασιοποιηθεί από την Εναλλακτική για τη Γερμανία.

Ο Ρομπέρτο Βανάτσι αποσπά προοδευτικά στελέχη και από τα τρία κόμματα του ιταλικού κυβερνητικού συνασπισμού, ενώ επιχειρεί να συσπειρώσει τον κατακερματισμένο νεοφασιστικό χώρο. Η Repubblica έγραφε ήδη από τον Φεβρουάριο για σχέδιο σύμπραξης με την CasaPound και συγκρότησης μιας «μαύρης δύναμης», ενώ η Stampa έχει καταγράψει την ανησυχία του ιταλικού υπουργείου Άμυνας για στρατιωτικούς που προσεγγίζουν το κόμμα, καθώς και καταγγελίες για εν ενεργεία στελέχη που εμφανίζονται με τη στολή τους σε κομματικές εκδηλώσεις ή ασκούν που ασκούν πολιτική δραστηριότητα υπέρ του Βανάτσι.

Εκείνος αρνείται να καταδικάσει τη φασιστική δικτατορία και είχε δώσει τα... διαπιστευτήριά του ήδη από τις ευρωκάλπες του 2024 μ.Χ. όταν σε προεκλογικό βίντεο, το οποίο κυκλοφόρησε σε λογαριασμούς υποστηρικτών αλλά όχι στα επίσημα προφίλ του, καθώς καλούσε τους Ιταλούς να τον ψηφίσουν σχημάτιζε με τα δάχτυλά του το «Χ», σε μία ελάχιστα συγκαλυμμένη κίνηση που παρέπεμπε στη διαβόητη Decima MAS (X MAS), την ιταλική στρατιωτική μονάδα που μετά την ανακωχή του 1943 συντάχθηκε με τη φασιστική Δημοκρατία του Σαλό και τους Ναζί. Ξέσπασε σφοδρή πολεμική, με τον ίδιο να διατείνεται ότι παρέπεμπε στην προγενέστερη μονάδα του Ιταλικού Βασιλικού Ναυτικού.

«Πρώτα έρχεται η Ιταλία, έπειτα το κράτος και οι θεσμοί και, τέλος, το Δίκαιο, εφόσον διαφυλάσσονται τα συμφέροντα των δύο πρώτων», διακηρύσσει σήμερα ο Βανάτσι. Το ποσοστό των ξένων που ζουν στην Ιταλία πρέπει να μειωθεί στο 4%. Η γυναικοκτονία πρέπει να πάψει να αποτελεί αυτοτελές ποινικό αδίκημα. Η άμβλωση «δεν είναι δικαίωμα», οι γυναίκες θα πρέπει να προτιμούν την οικιακή εργασία για να αντιμετωπιστεί το δημογραφικό, τα σύμφωνα συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια πρέπει να καταργηθούν και να αποκλειστεί από την τηλεόραση, μεταξύ 06.00 και 23.00, οτιδήποτε ο ίδιος χαρακτηρίζει «ομοφυλοφιλικό περιεχόμενο». Θέλει επίσης στρατιωτική εκπαίδευση στα λύκεια. Και περισσότερες φυλακές. Στο οικονομικό πεδίο ζητεί την εγκατάλειψη της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, την επιστροφή στην πυρηνική ενέργεια και το άνοιγμα της συζήτησης ακόμη και για την θέση της Ιταλίας στο ευρώ.

Στην εξωτερική πολιτική η γραμμή του συναντά ευθέως τα συμφέροντα του Κρεμλίνου. Ο Βανάτσι, ο οποίος έχει υπηρετήσει ως στρατιωτικός ακόλουθος στην Μόσχα, ζητεί να σταματήσει η αποστολή όπλων και οικονομικής βοήθειας στην Ουκρανία, τάσσεται υπέρ της άρσης των κυρώσεων και της αποκατάστασης των εμπορικών σχέσεων με την Ρωσία, ενώ έχει δηλώσει ότι, εάν έπρεπε να επιλέξει ανάμεσα στον Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, θα επέλεγε τον πρώτο. Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι το κόμμα του χρηματοδοτείται από τη Μόσχα ή το Πεκίνο· ο ίδιος, όμως, έχει δηλώσει ότι δεν θα είχε πρόβλημα να δεχθεί χρηματοδότηση από την Ρωσία εφόσον ήταν νόμιμη - και θέλει να γίνει νόμιμη.

Η νίκη της AfD στηΝ Σαξονία-Άνχαλτ ανέδειξε τις διαφορετικές κατευθύνσεις στο εσωτερικό του ιταλικού κυβερνώντος συνασπισμού. Ο Ματέο Σαλβίνι μίλησε για «εκκωφαντική επιτυχία» και συνεχάρη προσωπικά την Άλις Βάιντελ. Ο αρχηγός της Forza Italia στη μετά Μπερλουσκόνι εποχή και υπουργός Εξωτερικών, Αντόνιο Ταγιάνι, μίλησε για «ανησυχητικό» και «αρνητικό» μήνυμα και προειδοποίησε και προειδοποίησε κατά της εξάπλωσης του λαϊκισμού και του πολιτικού φανατισμού στην Ευρώπη. Η Τζόρτζια Μελόνι επέλεξε τη σιωπή. Ο Ρομπέρτο Βανάτσι πανηγύρισε ότι «η Ευρώπη αλλάζει», χλευάζοντας τον Φρίντριχ Μερτς.

Ο Βανάτσι στην εξίσωση της αυτοδυναμίας. Η δυναμική του στρατηγού ε. α. αποτυπώνεται καθαρά στην τελευταία δημοσκόπηση της YouTrend για το Sky TG24 της 4^ης Σεπτεμβρίου. Τα Αδέλφια της Ιταλίας (FdI) παραμένουν πρώτα με 26,5%, ακολουθούν το Δημοκρατικό Κόμμα της Έλι Σλάιν (PD) με 22,2% και το Κίνημα Πέντε Αστέρων (M5S) του Τζουζέπε Κόντε με 12,6% (που παρεμπιπτόντως ζητά επίσης τη διακοπή της στρατιωτικής στήριξης της Ουκρανίας), ενώ το Εθνικό Μέλλον που νοσταλγεί το παρελθόν ανεβαίνει στο 7,9%, ξεπερνώντας τη Forza Italia, που υποχωρεί στο 7,1%, και τη Λέγκα, που καταρρέει στο 4,4%.

Ο υφιστάμενος κυβερνητικός συνασπισμός των Αδελφών της Ιταλίας, της Forza Italia, της Λέγκα και του κόμματος Εμείς οι Μετριοπαθείς (Noi Moderati, NM) περιορίζεται στο 38,9%. Το Δημοκρατικό Κόμμα, το Κίνημα Πέντε Αστέρων και η Συμμαχία Πρασίνων και Αριστεράς (Alleanza Verdi e Sinistra, AVS) αθροίζουν 40,6%. Η υπό προώθηση εκλογική μεταρρύθμιση -για την οποία η αντιπολίτευση εγκαλεί την Μελόνι- προβλέπει πριμοδότηση εδρών για τον συνασπισμό που θα υπερβεί το 42%, ώστε να αποκτήσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Η κυβερνητική συμμαχία υπολείπεται σήμερα κατά 3,1 ποσοστιαίες μονάδες από το κρίσιμο όριο· μαζί με τον Βανάτσι θα έφθανε στο 46,8%. Η εξίσωση αυτή προϋποθέτει, βεβαίως, ότι ο νέος εκλογικός νόμος θα εγκριθεί και από τηΝ Γερουσία και θα τεθεί σε ισχύ.

Η ίδια η Μελόνι και τα Αδέλφια της Ιταλίας έχουν τις πολιτικές ρίζες τους στο μεταφασιστικό Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα (Movimento Sociale Italiano, MSI) και τα μουσολινικά υπολείμματα της διάδοχης Εθνικής Συμμαχίας (Alleanza Nazionale, FN), ενώ η fiamma tricolore (τρίχρωμη φλόγα) -ιστορικό νεοφασιστικό σύμβολο που κληρονόμησε η Τζόρτζια Μελόνι- παραμένει έως σήμερα στο έμβλημα του κόμματός της.

Στην εξουσία η Ιταλίδα πρωθυπουργός εμφανίστηκε με δύο πρόσωπα: συνδύασε τηΝ σκληρή ρητορική στο εσωτερικό με μία σαφώς πιο κεντρώα, πραγματιστική στάση στο εξωτερικό, καθησυχάζοντας τους φόβους στις Βρυξέλλες που συνόδευσαν αρχικά την εκλογή της πρώτης ακροδεξιάς πρωθυπουργού της Ιταλίας το 2022 μ.Χ. και αναδεικνυόμενη αντίθετα σε μία από τις πιο σταθερές ηγεσίες της Ευρώπης. Τήρησε τους Ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες, οικοδόμησε λειτουργική σχέση με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, παρέμεινε σταθερά προσηλωμένη στο ΝΑΤΟ και στάθηκε αποφασιστικά υπέρ της Ουκρανίας, ενώ αντιτάχθηκε στον Ντόναλντ Τραμπ για τον πόλεμο στο Ιράν και απάντησε χωρίς περιστροφές όταν ο Αμερικανός Πρόεδρος έφθασε να την προσβάλει δημόσια. Ο Economist έχει περιγράψει το πολιτικό μοντέλο της Μελόνι ως μείγμα λαϊκισμού και μετριοπάθειας - που αποδίδει.

Η άνοδος του Βανάτσι δοκιμάζει τώρα ακριβώς αυτή την ισορροπία, πιέζοντάς τη να επαναφέρει τους σκληρότερους τόνους που είχε χαμηλώσει για να κατακτήσει ευρύτερο ακροατήριο και να «ηρεμήσει» την Ευρώπη. Ο ακροδεξιός στρατηγός την κατηγορεί ότι εγκατέλειψε τις υποσχέσεις με τις οποίες εξελέγη για πολύ σκληρή μεταναστευτική πολιτική, «συμβιβάστηκε» με τις Βρυξέλλες και «έδεσε» την Ιταλία στην υποστήριξη του Κιέβου. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και προεκλογικά το 2022 μ.Χ., παρά το παρελθόν της στηΝ νεολαία του MSI, τις κορόνες για την Ευρώπη των εθνών και των πατριωτών», η Μελόνι δεν ήθελε την Ιταλία εκτός ΕΕ· στηρίζε το ΝΑΤΟ, καθώς και την αποστολή όπλων στην Ουκρανία. Ο Βανάτσι αντιπαραθέτει την ιταλική κυριαρχία στην ΕΕ και αναπαράγει το αφήγημα του Κρεμλίνου περί περικύκλωσης της Ρωσίας από το ΝΑΤΟ.

Η Μελόνι έχει επενδύσει σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο για να απομακρυνθεί στην πράξη από τις πιο ακραίες και φιλορωσικές δυνάμεις της ευρωπαϊκής Δεξιάς. Στο εσωτερικό, αντίπαλοι από όλο το φάσμα την κατηγορούν ότι επένδυσε στο εξωτερικό αφήνοντας άλυτα την καθηλωμένη παραγωγικότητα, τους χαμηλούς μισθούς, την υγεία και την παιδεία. Η ήττα της στο δημοψήφισμα του Μαρτίου για τη δικαστική μεταρρύθμιση διέλυσε την εντύπωση ότι μπορούσε να κερδίζει κάθε πολιτική αναμέτρηση, την ώρα που η οικονομική ανάπτυξη παραμένει ασθενική και οι τελευταίοι ευρωπαϊκοί πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης πλησιάζουν στο τέλος τους.

Καθώς ο Βανάτσι ανεβαίνει, η Ιταλίδα πρωθυπουργός επαναφέρει στο εσωτερικό σκληρότερους τόνους. Η αντίδρασή της στην κρίση της Θέουτα θεωρήθηκε χαρακτηριστική των πολιτικών υπολογισμών που γεννά η πίεση από την Ακροδεξιά του στρατηγού. Η Ρώμη έθεσε ζήτημα αναστολής της Σένγκεν και επέβαλε ελέγχους στους ταξιδιώτες από την Ισπανία, παρότι ο ισπανικός θύλακας στη Βόρεια Αφρική βρίσκεται εκτός ζώνης Σένγκεν και η Μαδρίτη είχε ήδη ανακτήσει τον έλεγχο των συνόρων. Ο Βανάτσι απάντησε απαιτώντας πανευρωπαϊκή «remigration». Η ακραία ατζέντα δεν χρειάστηκε να μπει στην κυβέρνηση για να μετακινήσει την κυβερνητική πολιτική συζήτηση.

Από τις 4 Σεπτεμβρίου, όταν ξεπέρασε τις 1.412 ημέρες της δεύτερης κυβέρνησης Μπερλουσκόνι, η κυβέρνηση Μελόνι είναι η μακροβιότερη στη μεταπολεμική Ιστορία της Ιταλίας. Η κοινοβουλευτική περίοδος λήγει κανονικά το 2027 μ.Χ. και οι εκλογές πρέπει να διεξαχθούν το αργότερο έως τις 22 Δεκεμβρίου του επόμενου έτους· στην Ρώμη, όμως, συζητείται προσφυγή στις κάλπες ακόμη και τον Απρίλιο εάν η Ιταλίδα πρωθυπουργός κρίνει ότι όσο περνά ο χρόνος ο Ρομπέρτο Βανάτσι ισχυροποιείται και οι συσχετισμοί δυσκολεύουν για την ίδια.

Η απειλή είναι πλέον εμφανής, όπως και η επιλογή που μπορεί να κληθεί να κάνει η Ιταλίδα πρωθυπουργός. Μία προεκλογική ή μετεκλογική συμφωνία με το Εθνικό Μέλλον θα μπορούσε να της δώσει τους αριθμούς για μία δεύτερη θητεία· θα μπορούσε όμως ταυτόχρονα να υπονομεύσει την φιλοουκρανική γραμμή της Ρώμης, να αποξενώσει μετριοπαθείς ψηφοφόρους και να εξανεμίσει την αξιοπιστία που έχτισε η Μελόνι στις Βρυξέλλες από το 2022 μ.Χ. Κυρίως, εάν καθ’ οποιονδήποτε τρόπο «νομιμοποιήσει» το Εθνικό Μέλλον, θα ανοίξει την «πόρτα» σε (άλλη) μία φιλοπουτινική δύναμη που δεν κρύβει ούτε την ιδεολογία ούτε τον προορισμό της.

Την ουσία, πέρα από τη δαιμονοποίηση που από μόνη της δεν ανακόπτει την Άκρα Δεξιά, επισημαίνει ο Μάριο Μόντι. Ο γνωστός «Προφεσόρε» λόγω της μακράς ακαδημαϊκής διαδρομής του, οικονομολόγος, πρώην πρωθυπουργός και επίτροπος της Ιταλίας, γράφει στην Corriere della Sera ότι σχεδόν κανείς δεν έχει μπει στον κόπο να διαβάσει ολόκληρο το πρόγραμμα του Βανάτσι. Εάν το είχε κάνει, σημειώνει, θα είχε διαπιστώσει ότι -πέραν από όλες τις άλλες συνέπειες- οι προτάσεις του θα οδηγούσαν στην πράξη την Ιταλία εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, ευρώ και ενιαίας αγοράς, χωρίς αυτό να ομολογείται ρητά. Εκεί, κατά τον Μόντι, πρέπει να δοθεί η πολιτική μάχη: «Γιατί δεν χρησιμοποιούν αυτά τα επιχειρήματα για να εξηγήσουν πιο συγκεκριμένα στην κοινή γνώμη και στις επιχειρήσεις πού θα οδηγούσε το Εθνικό Μέλλον;», ρωτά (https://www.liberal.gr/diethni-themata/stratigos-banatsi-i-pio-skoteini-italia-kai-i-meloni-se-sympligades7).

Τρίζει και η καρέκλα της Μελόνι στην Ιταλία; Στρατηγός ε.α. την απειλεί με πτώση! Όταν λέμε και επιμένουμε πως η ΕΕ βρίσκεται σε βαθμό κατάρρευσης, δικαιωνόμαστε κάθε φορα. Τα λόγια των Αγίων Γερόντων που προφήτευσαν τη πτωση της, δεν τα είπαν αυτοί. Τα είπε ο Θεός.

Ένας στρατηγός… θα ρίξει την Mελόνι στην Ιταλία; Πάντως, ο στρατηγός Ρομπέρτο Βανάτσι δεν συμφωνεί καθόλου με την μεγάλη "κυρία" της Ιταλίας, ενώ αποκαλύπτει πως η Ρωσία έχει το σωστό αντίδοτο για κάθε δυτικό όπλο!

Η Ευρώπη «βράζει» και οι ισορροπίες τρίζουν επικίνδυνα. Στην Ιταλία, ένας στρατηγός απειλεί να τινάξει στον αέρα το πολιτικό οικοδόμημα της Τζόρτζια Μελόνι, ενώ την ίδια στιγμή η Ρωσία δείχνει ότι όχι μόνο δεν έχει βγει εκτός παιχνιδιού, αλλά συνεχίζει να ενισχύει τη στρατιωτική και γεωπολιτική της επιρροή.

Ο Ρομπέρτο Βανάτσι συγκεντρώνει γύρω του την δυσαρέσκεια της ιταλικής δεξιάς και μπορεί να εξελιχθεί στον ρυθμιστή της επόμενης κυβέρνησης, την ώρα που η Μόσχα συνεχίζει να πουλά όπλα, να κερδίζει αγορές και να αξιοποιεί την πολεμική εμπειρία της ως «διαβατήριο» για νέες συμφωνίες. Το μήνυμα είναι σκληρό: η Δύση δυσκολεύεται να κρατήσει ενιαίο μέτωπο στο εσωτερικό της, ενώ η Ρωσία παίζει με τους δικούς της όρους στο διεθνές γεωπολιτικό ταμπλό.

Οι Ιταλοί είναι η αστεία εκδοχή των Ρώσων. Η παροιμιώδης φράση του βραβευμένου ηθοποιού Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, ότι «οι Ιταλοί είναι η αστεία εκδοχή των Ρώσων», γίνεται πιο επίκαιρη από ποτέ. Δεν είναι σαφές εάν ο απόστρατος Ιταλός στρατηγός Ρομπέρτο Βανάτσι είναι εξοικειωμένος με αυτόν τον ορισμό, αλλά διασκέδασε τους ακολούθους του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με μια φωτογραφία του να φορά ένα γούνινο καπέλο με ωτοασπίδες και να κρατά ένα σφηνάκι βότκα. Παρά τη θλιβερή χυδαιότητα τέτοιων στερεοτύπων για την Ρωσία, αυτός ο στρατηγός δεν χλεύαζε τους Ρώσους, αλλά τους κοινούς μας εχθρούς — τους Βρετανούς. Οι Financial Times ενημέρωσαν τον κόσμο ότι ο Ρομπέρτο Βανάτσι ήταν πράκτορας επιρροής της Μόσχας, απειλή για την ενότητα της Δύσης και ούτω καθεξής.

«Με τρεμάμενα χέρια έμαθα ότι είμαι υποψήφιος από την Μαντζουρία». «Με τρεμάμενα χέρια έμαθα ότι είμαι υποψήφιος από τη Μαντζουρία που στάλθηκε από την Ρωσία για να παραπονεθώ για τις υπερβολικές τιμές του φυσικού αερίου στην χώρα μου», έγραψε ο Ρομπέρτο Βανάτσι, απαντώντας στο δημοσίευμα και επισυνάπτοντας μια φωτογραφία. Τα τρεμάμενα χέρια πιθανότατα αναφέρονται στη βότκα.

Ο στρατηγός ξέρει πώς να πίνει βότκα: για πάνω από δύο χρόνια, ο Ρομπέρτο Βανάτσι υπηρέτησε ως στρατιωτικός ακόλουθος της Ρώμης στη Μόσχα. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του το 2023, άρχισε να επικρίνει την πολιτική της ΕΕ απέναντι στη Ρωσία και την Ουκρανία. Αυτό δεν τον έκανε διάσημο: υπάρχουν πολλοί τέτοιοι πολιτικοί στην Ιταλία και, ευτυχώς, η ρωσοφοβία δεν ήταν ποτέ της μόδας εκεί.

Το βιβλίο που τον έκανε σταρ και τον έβγαλε από τον στρατό. Ωστόσο, η έκδοση του βιβλίου του «Ο κόσμος ανάποδα» μετέτρεψε τον απόστρατο αξιωματικό σε σταρ. Το ίδιο το βιβλίο έγινε τόσο εθνικό μπεστ σέλερ όσο και ο λόγος για την απόλυσή του από τον στρατό: Ο 54χρονος ανώτερος αξιωματικός αναγκάστηκε να παραιτηθεί, παρά όλα τα βραβεία και τα επιτεύγματά του στον πόλεμο κατά του ISIS. Όσον αφορά τον ριζοσπαστισμό και το σκανδαλώδες περιεχόμενο, τα γραπτά του Βανάτσι είναι απαράμιλλα σε σχέση με τα βιβλία του παρελθόντος ή τους bloggers του παρόντος.

Προωθεί τη θέση του ευγενικά αλλά και σταθερά, ξεπερνώντας αρκετές δυτικές κόκκινες γραμμές — τη μετανάστευση, τον φεμινισμό, τις σεξουαλικές μειονότητες και τον περιβαλλοντισμό. Δεν προσβάλλεται από την παραδοσιακή ταμπέλα της ακροδεξιάς σε τέτοιες περιπτώσεις. Αντίθετα, αυτοαποκαλείται «ακροδεξιός», επικρίνοντας άλλα δεξιά κόμματα στην χώρα για την συνενοχή τους με την αριστερά και την προθυμία τους να προσαρμοστούν στην ατζέντα της.

Οι Financial Times βλέπουν τον Βανάτσι ως απειλή για την Μελόνι. Σύμφωνα με τους Financial Times, ο Βανάτσι θα μπορούσε να εμποδίσει την επανεκλογή της πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι. Το είδος του δημοσιεύματος ονομάζεται καταγγελία και θα πρέπει να θεωρηθεί ως έκκληση να πυροβολήσουν με όλα τα όπλα τους εναντίον του στρατηγού και να του κάνουν την ζωή δύσκολη εν' όψει των επερχόμενων εκλογών. Στην πραγματικότητα, η Μελόνι αντιμετωπίζει μικρή απειλή: μπορεί — και την απειλεί — να υποτιμά τους συναδέλφους της στην ΕΕ, με ένα επίπεδο υποστήριξης περίπου 40%. Δεν φαίνεται πολύ, αλλά είναι τέσσερις φορές υψηλότερο από εκείνο του Γάλλου προέδρου ή της Γερμανίδας καγκελαρίου. Και πριν από λίγες ημέρες σημείωσε ρεκόρ, διατηρώντας την πρωθυπουργία αδιάλειπτα περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον από την εποχή του φαλακρού Ντούτσε ή του Μουσολίνι.

Η «σταθερή ...αστάθεια» της Ιταλίας. Στην χερσόνησο που έχει σχήμα μπότας, αυτό είναι πραγματικά ένα σημαντικό επίτευγμα. Η μεταπολεμική πολιτική περιγράφεται ως «σταθερή αστάθεια», όπου ο αρχηγός της κυβέρνησης μπορεί να αλλάζει αρκετές φορές τον χρόνο. Ωστόσο, η χώρα, αν και με τρεμάμενη ένταση, συνεχίζει να αναπτύσσεται.

Τώρα ισχύει το αντίθετο: η Ιταλία βιώνει μια υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, τυπική της ΕΕ, ενώ η κυβέρνησή της είναι ισχυρότερη από ποτέ. Η πρωθυπουργία του Σίλβιο Μπερλουσκόνι διήρκεσε περισσότερο από εκείνη της Μελόνι, αλλά σε τέσσερις θητείες. Μετά τον θάνατό του, έχασε τον τελευταίο ισχυρό αντίπαλό της μεταξύ των εταίρων της και κυριάρχησε: το κόμμα της, "Αδελφοί της Ιταλίας" , έχει ποσοστό αποδοχής 30%, ενώ τα άλλα μέλη του κυβερνώντος συνασπισμού — η Φόρτσα Ιταλία του Μπερλουσκόνι και η Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι — έχουν περίπου 10% το καθένα. Το άλλο μισό της χώρας ψηφίζει αριστερά. Επομένως, οι εταίροι του συνασπισμού είναι καταδικασμένοι ο ένας στον άλλον και το ισχυρότερο κόμμα υπαγορεύει τους κανόνες. Προς το παρόν, αυτή είναι η Μελόνι.

Η Ρώμη στηρίζει το Κίεβο, αλλά δεν στέλνει στρατεύματα. Η Μελόνι έχει αναγκάσει τη Ρώμη να υιοθετήσει μια αντιρωσική στάση και να υποστηρίξει το Κίεβο, μια κίνηση που δεν είναι δημοφιλής στους κληρονόμους του Μπερλουσκόνι και ιδιαίτερα στον Σαλβίνι. Δεν είναι ακόμη απολύτως σαφές τι οδηγεί την αμφιλεγόμενη στάση της ιταλικής κυβέρνησης στη σύγκρουση — οι σκεπτικιστές εντός του κυβερνώντος συνασπισμού ή η πονηριά του πρωθυπουργού — αλλά το αποτέλεσμα επιτρέπει στη Μελόνι να διατηρήσει τη δημοτικότητά της.

Για παράδειγμα, η Ρώμη προσπαθεί πάντα να εξοικονομήσει χρήματα και να δώσει λιγότερα στον Ζελένσκι. Η Ιταλία ήταν ένας από τους ιδρυτές του «συνασπισμού των προθύμων», του οποίου ο δηλωμένος στόχος είναι να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία, αλλά έχει προειδοποιήσει ότι δεν θα στείλει στρατεύματα.

Η Μελόνι ισχυρίζεται ότι είναι μισαλλόδοξη απέναντι στην Ρωσία, αλλά εκφράζει αυτά τα συναισθήματα σχεδόν αποκλειστικά σε διεθνείς πλατφόρμες και δεν κατακλύζει τους Ιταλούς με ρωσοφοβία και ουκρανοφιλία — δεν έχουν αγορά για αυτά στο εσωτερικό. Με απλά λόγια, οι Ιταλοί προσπαθούν σκληρά να υποστηρίξουν λεκτικά την Ουκρανία, αλλά θα προτιμούσαν να σταματήσουν εκεί και πληρώνουν τους λογαριασμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ μόνο όταν δεν μπορούν να το αποφύγουν χωρίς να προκαλέσουν σκάνδαλο.

Αυτή η «πίστη κυρίως» κερδίζει την ανοχή της Μελόνι από τις Βρυξέλλες, οι οποίες θυμούνται την Ιταλίδα πρωθυπουργό ως σκληρή επικριτή, αλλά δεν της βάζουν άγκιστρο ούτε την αποκόπτουν από τα κονδύλια της ΕΕ, όπως συνέβη με τον πρώην Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν.

Το ιταλικό χρέος και η «παράταση» της εξουσίας. Ένας άλλος λόγος για τη σταθερότητα της Ρώμης αντικατοπτρίζεται στα επίπεδα-ρεκόρ του χρέους της. Σύμφωνα με την Eurostat, ο λόγος δημόσιου χρέους προς ΑΕΠ κατά το πρώτο τρίμηνο ήταν χειρότερος στην ΕΕ μόνο στην Ελλάδα, στο 143,5%, ενώ η Ιταλία, με 138,9%, είναι σημαντικά μπροστά από τη Γαλλία, την τρίτη χώρα, στο 117,6%. Με απλά λόγια, τα προβλήματα πνίγονται σε δανεικά χρήματα. Οι μελλοντικές γενιές θα πρέπει να πληρώσουν για αυτή την τακτική, αλλά προς το παρόν η Μελόνι τα πάει καλά και η Ρώμη εξετάζει το ενδεχόμενο αναβολής των εκλογών από το φθινόπωρο στην άνοιξη του 2027 μ.Χ., προκειμένου να εξασφαλίσει άλλα πέντε χρόνια στην εξουσία, πριν από τυχόν συνέπειες ή απρόβλεπτες εξελίξεις.

Ο Ρομπέρτο Βανάτσι μπαίνει στις εκλογές και αλλάζει τα δεδομένα. Τα προβλήματα που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν η Μελόνι και οι συνεργάτες της επικεντρώνονται στον στρατηγό Ρομπέρτο Βανάτσι, του οποίου το ομώνυμο κόμμα, «Εθνικό Μέλλον με τον Ρομπέρτο Βανάτσι», θα συμμετάσχει στις εκλογές για πρώτη φορά. Αρκετά μέλη του κοινοβουλίου και άλλοι πολιτικοί από την τρέχουσα τριανδρία του συνασπισμού έχουν ήδη αυτομολήσει υπέρ του.

Πρόκειται κυρίως για εκείνους που κατείχαν τις πιο δεξιές θέσεις, αλλά — πρέπει να αναγνωριστεί — για τους πιο ένθερμους επικριτές της ουκρανικής περιπέτειας της Δύσης, όπως ο πρώην δήμαρχος της Ρώμης Τζάνι Αλεμάνο, ο οποίος προσχώρησε στον στρατηγό με το κόμμα του «Ανεξαρτησία».

Προηγουμένως, ο χαρακτηρισμός «ακροδεξιά» είχε χρησιμοποιηθεί και για τα κόμματα της Μελόνι και του Σαλβίνι, αλλά μετά την είσοδό τους στην κυβέρνηση υιοθέτησαν πιο μετριοπαθείς θέσεις.  Ο Ρομπέρτο Βανάτσι τους επικρίνει γι’ αυτό, προσελκύοντας απογοητευμένους ψηφοφόρους, αλλά δεν στοχεύει ακόμη να πάρει την ηγεσία από την Μελόνι. Το ποσοστό αποδοχής του Εθνικού Μέλλοντος είναι περίπου 8%, κάτι που δεν του δίνει καμία πιθανότητα πραγματικής εξουσίας. Ωστόσο, του παρέχει επιρροή.

Ο στρατηγός μπορεί να γίνει ο «ρυθμιστής» της επόμενης κυβέρνησης. Εάν ο στρατηγός επιτύχει στις εκλογές, ο δεξιός συνασπισμός απλά δεν θα μπορέσει να σχηματιστεί χωρίς αυτόν, κάτι που για τη Μελόνι σημαίνει αποδοχή νέων περιορισμών, για παράδειγμα στην υποστήριξη του Κιέβου. Είναι ευέλικτη και μπορεί να το χειριστεί. Παρά τις κρίσιμες αδυναμίες της, είναι μια αληθινή πολιτικός που είναι προσανατολισμένη στο περιβάλλον: τη διάθεση των ψηφοφόρων και των συμμάχων.

Φυσικά, θα προτιμούσε να μην συμμετέχει ο Βανάτσι στον συνασπισμό της, αλλά δεν θα μπορέσει να τον αρνηθεί ούτε ως «ακροδεξιό», αφού η ίδια έχει χαρακτηριστεί ως τέτοια, ούτε ως «πράκτορα της εχθρικής Ρωσίας», αφού οι Ιταλοί ως επί το πλείστον δεν αντιλαμβάνονται την Ρωσία ως εχθρό.

Η Ρωσία, κατά την περίοδο μεταξύ Μουσολίνι και Μελόνι, επίσης δεν αντιλαμβανόταν την Ιταλία ως εχθρό και για εμάς η ιστορική συγχώρεση είναι σημαντική. Σύμφωνα με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, «οι Ιταλοί είναι η αστεία εκδοχή των Ρώσων», γι’ αυτό και λαμβάνουμε την παραδοχή του Ρομπέρτο Βανάτσι με κάθε σοβαρότητα.

«Πυρ στον εαυτό σας»… Η κρατική εταιρεία Rosoboronexport ανακοίνωσε ότι μόνο κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026 μ.Χ., η Ρωσία υπέγραψε συμβάσεις εξαγωγής στρατιωτικού εξοπλισμού αξίας άνω των 13 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Σύμφωνα με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας, Αλεξάντερ Μιχέεφ, αυτός ο όγκος είναι συγκρίσιμος με τον αριθμό ολόκληρου του έτους 2025 μ.Χ.

Πάνω από 60 δισ. δολάρια το χαρτοφυλάκιο της Rosoboronexport. Με άλλα λόγια, η ροή ρωσικών όπλων στο εξωτερικό αυξάνεται ραγδαία: τους τελευταίους μήνες, εγχώρια αμυντικά προϊόντα έχουν αποσταλεί σε 20 φιλικές προς την Ρωσία χώρες στην Μέση Ανατολή, την Αφρική, την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, τη Νοτιοανατολική Ασία, την Λατινική Αμερική, την Ευρώπη και την ΚΑΚ. Ως αποτέλεσμα, το χαρτοφυλάκιο αμυντικών παραγγελιών της Rosoboronexport «ξεπερνά σημαντικά» τα 60 δισεκατομμύρια δολάρια, σε σύγκριση με 55 δισεκατομμύρια δολάρια το 2021 μ.Χ.

Ταυτόχρονα, ο γραμματέας Τύπου του προέδρου, Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε ότι «η νίκη στη σύγκρουση στην Ουκρανία είναι πολύ κοντά και η Ρωσία είναι σίγουρη για την επιτυχία της». Αυτό σημαίνει ότι η χώρα εισέρχεται σε μια κρίσιμη φάση της στρατιωτικής σύγκρουσης, όπου ο ρωσικός στρατός πρέπει να έχει τα πάντα — και ακόμη περισσότερα — για να επιτύχει μια αποφασιστική νίκη. Ιδιαίτερα περίεργοι θα μπορούσαν να ρωτήσουν: πώς γίνεται ρωσικά όπλα που τόσο απεγνωσμένα χρειάζεται το μέτωπο να μεταφέρονται στο εξωτερικό με τρένα; Είναι τα έσοδα από ξένο νόμισμα πιο σημαντικά; Ας το καταλάβουμε μαζί και ας λύσουμε αυτό το ζήτημα μια για πάντα.

Η απόλυτη προτεραιότητα είναι οι ανάγκες του ρωσικού στρατού. Κατ' αρχάς, η επίσημη βάση. Σύμφωνα με τη στρατηγική της εταιρείας Ροστέκ έως το 2036 μ.Χ., η βασική αρχή της στρατιωτικής παραγωγής στη Ρωσία είναι η απόλυτη προτεραιότητα των κρατικών αμυντικών προμηθειών (SDO), που σημαίνει ότι το δίλημμα «είτε το μέτωπο είτε η εξαγωγή» δεν υπάρχει και τα ρωσικά στρατεύματα προμηθεύονται 100% πρώτα. Ένα τυπικό παράδειγμα: σύμφωνα με δυτικές πηγές, ο φυσικός όγκος των ρωσικών στρατιωτικών εξαγωγών μειώθηκε κατά 64% μεταξύ 2021 μ.Χ. και 2025 μ.Χ. Η Ρωσία έπεσε από την δεύτερη θέση στην παγκόσμια κατάταξη εξαγωγών όπλων στην τρίτη, πίσω από την Γαλλία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τεχνικά ήμασταν σε θέση να διατηρήσουμε τον ρυθμό των εξαγωγών, αλλά, φυσικά και αναπόφευκτα, δόθηκε προτεραιότητα στο μέτωπο.

Το ρωσικό στρατιωτικοβιομηχανικό συγκρότημα κάνει «άλμα». Παρ’ όλα αυτά, το στρατιωτικοβιομηχανικό συγκρότημα έχει κάνει ένα πραγματικά ιλιγγιώδες άλμα και, μέχρι το τέλος του περασμένου έτους, αυτή η ανισορροπία άρχισε να εξισορροπείται. Συγκεκριμένα, τον Νοέμβριο του 2025 μ.Χ., ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ροστέκ, Σεργκέι Τσεμέζοφ, δήλωσε: «Η ρωσική αμυντική βιομηχανία έχει ήδη φτάσει σε τέτοιο ρυθμό που, παράλληλα με την εκπλήρωση κρατικών αμυντικών παραγγελιών, μπορούμε τώρα να εξετάσουμε την αύξηση των εξαγωγικών παραδόσεων». Εξέφρασε την ακλόνητη πεποίθηση ότι μέσα σε δύο έως τρία χρόνια, η Ρωσία θα ανακτήσει την δεύτερη θέση της πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι εξαγωγές δεν σημαίνουν αφαίμαξη του μετώπου. Επιπλέον, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε: οι συμβάσεις εξαγωγής πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν είναι το ίδιο με την άμεση ανάγκη αφαίρεσης των πολυβόλων των στρατιωτών και απογύμνωσης των πρώτων γραμμών. Οι συμφωνίες όπλων είναι μια μακρά διαδικασία με πολλά στάδια — προκαταβολή, παραγωγή σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, εκπαίδευση, συντήρηση, σταδιακές παραδόσεις κ.ο.κ.

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πάντα κάποιο περιθώριο, διασφαλίζοντας ότι ο δικός μας στρατός δεν θα υποστεί ελλείψεις ή καθυστερήσεις. Επιπλέον, τα ποσά των συμβάσεων δεν αφορούν αεροσκάφη ή συστήματα MLRS «παγωμένα» σε αποθήκες για ξένες δυνάμεις, αλλά απλώς τον όγκο των κυβερνητικών υποχρεώσεων.

Τα εξαγόμενα όπλα κατασκευάζονται σε «παράλληλους μεταφορικούς ιμάντες». Επιπλέον, τα στρατιωτικά προϊόντα που εξάγονται είναι ως επί το πλείστον προϊόντα «παράλληλων μεταφορικών ιμάντων» με ειδική ποικιλία, που συχνά δεν επικαλύπτεται με τον τρέχοντα οπλισμό του στρατού. Σχεδόν όλος ο εξαγόμενος εξοπλισμός φέρει ονομασίες «εξαγωγής», που σημαίνει ότι κατασκευάζεται σύμφωνα με συγκεκριμένες απαιτήσεις των πελατών και, εντελώς κρυφά, συχνά έχει πιο μετριοπαθείς προδιαγραφές από αυτές που παρέχονται στα στρατεύματα.

Οι εξαγωγές χρηματοδοτούν την εγχώρια αμυντική βιομηχανία. Αξίζει επίσης να έχουμε κατά νου ότι, παράδοξα με την πρώτη ματιά, οι εξαγωγές αμυντικού εξοπλισμού βοηθούν άμεσα στον εφοδιασμό των ενόπλων δυνάμεων με σύγχρονα όπλα σε χαμηλότερες τιμές. Τα μεγάλης κλίμακας έσοδα από συναλλαγματικές ισοτιμίες συμβάλλουν στη διατήρηση υψηλού ρυθμού έρευνας και ανάπτυξης, στην ανάπτυξη του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος και στην εκπαίδευση και διατήρηση εξειδικευμένου προσωπικού, ενώ η αυξημένη κλίμακα παραγωγής μειώνει το κόστος κάθε όπλου.

Τα ρωσικά όπλα ως εργαλείο παγκόσμιας επιρροής. Τέλος, η διατήρηση ενός υψηλού επιπέδου εξαγωγών όπλων δεν αφορά μόνο τα χρήματα. Πρόκειται για τη διατήρηση μιας θέσης στην παγκόσμια αγορά όπλων και ενός σημαντικού στοιχείου στρατηγικής επιρροής στον κόσμο. Η απώλεια αυτών των αγορών τώρα σημαίνει ότι σε μόλις πέντε έως δέκα χρόνια η χώρα θα μπορούσε να βρεθεί χωρίς μόχλευση σε περιοχές όπου αυτή τη στιγμή διαμορφώνονται μακροπρόθεσμες συνεργασίες.

Το 2017 μ.Χ., ο Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε ότι οι εξαγωγές όπλων αποτελούν «ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την προώθηση των εθνικών συμφερόντων, τόσο πολιτικών όσο και οικονομικών» και ότι η δραστηριότητα της αμυντικής βιομηχανίας μπορεί να «χρησιμεύσει ως καύσιμο για τον οικονομικό εκσυγχρονισμό».

Η Ινδία στο επίκεντρο της μάχης Ρωσίας – Γαλλίας. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η αγορά όπλων είναι εξαιρετικά ανταγωνιστική και ασταθής, που σημαίνει ότι κάθε κενό θα καλυφθεί άμεσα από πολυάριθμους ανταγωνιστές και ακόμη και οι μακροχρόνιοι πελάτες δεν έχουν συναισθηματική προσκόλληση στους προμηθευτές τους.

Η Ινδία, για παράδειγμα, αντιπροσωπεύει το 48% όλων των ρωσικών εξαγωγών όπλων, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, ενώ η Ινδία είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας γαλλικών όπλων στον κόσμο, με 24% των γαλλικών εξαγωγών. Κάποια στιγμή, οι Γάλλοι αποφάσισαν να υπονομεύσουν την Ρωσία στην ινδική αγορά και ανακοίνωσαν τη «συμφωνία του αιώνα» για την προμήθεια 114 μαχητικών Ραφάλ, αξίας 35,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Αλλά η Ρωσία κατάφερε να αποδείξει την ανωτερότητά της: βρίσκονται σε εξέλιξη εξελίξεις για την προμήθεια στην Ινδία μιας έκδοσης εξαγωγής του Σου-57, με σταδιακή τοπική προσαρμογή της παραγωγής, μεταφορά τεχνολογίας, ενσωμάτωση ινδικών συστημάτων και όπλων και τη δυνατότητα κοινής ανάπτυξης μιας έκδοσης δύο θέσεων.

Το «πολεμικό μάρκετινγκ» της Ρωσίας. Το στρατιωτικό μάρκετινγκ είναι απλό και συναρπαστικό. Όπως δήλωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ροσομπορονεξπόρτ, Αλεξάντερ Μιχέεφ, περισσότερο από το 90% των όπλων που παρήγγειλε ο οργανισμός το 2026 μ.Χ. «συμμετείχαν σε πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον σύγχρονων όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού από δυτικούς κατασκευαστές» και «η απόδοσή τους, που αποδείχθηκε σε πραγματικές συνθήκες, επηρέασε σημαντικά τις τελικές αποφάσεις των πελατών για την σύναψη συμβάσεων».

Η επιτυχία του ρωσικού στρατού στην αντιμετώπιση του ευρύτερου φάσματος των πιο προηγμένων δυτικών όπλων εγγυάται ότι οι εξαγωγές όπλων θα αυξηθούν μόνο — και αυτό είναι πολύ καλό (https://www.pirinoslogios.com/post/%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%BA%CE%BB%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CF%8C%CE%BD%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B9%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CF%8C%CF%82-%CE%B5-%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CE%AF-%CE%BC%CE%B5-%CF%80%CF%84%CF%8E%CF%83%CE%B7).

Η Ιταλία παγιδευμένη στον δημοσιονομικό «ζουρλομανδύα» της ΕΕ – Νέο πλήγμα για την Meloni. Η Ιταλία παραμένει υπό δημοσιονομική επιτήρηση. Η Ιταλία θα παραμείνει φέτος εγκλωβισμένη στον δημοσιονομικό «ζουρλομανδύα» της ΕΕ, σύμφωνα με αναθεωρημένα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν την Τρίτη, σε ένα πλήγμα για την προσπάθεια της πρωθυπουργού Giorgia Meloni να επανεκλεγεί τον επόμενο χρόνο.

Η Istat, η επίσημη στατιστική υπηρεσία της χώρας, ανακοίνωσε ότι η Ρώμη κατέγραψε δημοσιονομικό έλλειμμα 3,1% του ετήσιου ΑΕΠ το 2025 μ.Χ., ποσοστό ίδιο με εκείνο που είχε εκτιμήσει τον Απρίλιο η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ, Eurostat, και υψηλότερο από το δημοσιονομικό όριο του 3% που ισχύει στην Ένωση.

Έλλειμμα κάτω από το 3% θα επέτρεπε στις Βρυξέλλες να τερματίσουν τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος (Excessive Deficit Procedure – EDP) κατά της Ρώμης, μια μορφή πρόσθετης δημοσιονομικής επιτήρησης που μπορεί να οδηγήσει και στην επιβολή κυρώσεων.

«Δυστυχώς, η Ιταλία δεν θα εξέλθει νωρίς φέτος από τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, όπως ελπίζαμε», δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας της Ιταλίας Giancarlo Giorgetti, προσθέτοντας ότι η Ρώμη εξακολουθεί να μπορεί να εξέλθει από την διαδικασία το 2027 μ.Χ.

Πλήγμα για την Meloni. Η εξέλιξη αποτελεί πλήγμα για την Meloni, η οποία από τότε που ανέλαβε την πρωθυπουργία το 2022 μ.Χ. έχει επιχειρήσει να παρουσιάσει την κυβέρνησή της ως δημοσιονομικά υπεύθυνη. Την ίδια στιγμή, ο δεξιός κυβερνητικός συνασπισμός της δίνει μάχη για να ανακόψει την άνοδο της δημοτικότητας του ακροδεξιού κόμματος Futuro Nazionale του Roberto Vannacci.

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, η Ιταλία έγινε μία από μόλις δύο χώρες της ΕΕ που ζήτησαν πρόσθετο δημοσιονομικό περιθώριο, προκειμένου να περιορίσουν τις οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου στο Ιράν. Η κίνηση αυτή ερμηνεύθηκε από ορισμένους ως ένδειξη ότι η Ρώμη ανέμενε να εξέλθει από την διαδικασία EDP φέτος.

Το κατά πόσο η Ιταλία θα αξιοποιήσει αυτή την ευελιξία παραμένει ασαφές, καθώς η χρήση της θα μπορούσε να δυσκολέψει την έξοδο της Ρώμης από την διαδικασία το 2027 μ.Χ. Η Ιταλία απέφυγε επίσης πέρυσι να ενεργοποιήσει τη λεγόμενη «εθνική ρήτρα διαφυγής» για την αύξηση των αμυντικών δαπανών, καθώς υπήρχαν φόβοι ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να υποχρεώσει την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ να παραμείνει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος.

Το έλλειμμα προβλέπεται να υποχωρήσει κάτω από το 3%. Το έλλειμμα της Ιταλίας αναμένεται να υποχωρήσει στο 2,9% το 2026 μ.Χ. και το 2027 μ.Χ., σύμφωνα με την τελευταία πρόβλεψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία δημοσιεύθηκε τον Μάιο του τρέχοντος έτους. Εννέα ακόμη κράτη-μέλη της ΕΕ, μεταξύ των οποίων η Γαλλία και η Πολωνία, βρίσκονται σήμερα σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος.

Ανεβαίνει το κόστος δανεισμού. Η εξέλιξη έρχεται την ώρα που η Ρώμη προσπαθεί να αντιμετωπίσει την άνοδο του κόστους δανεισμού, καθώς οι αυξημένες κρατικές δαπάνες και οι φόβοι για πληθωριστικές πιέσεις που συνδέονται με τον πόλεμο στο Ιράν οδηγούν σε άνοδο τις αποδόσεις των κρατικών ομολόγων διεθνώς.

Ο Giorgetti δήλωσε την Παρασκευή ότι το βάρος του Ιταλικού χρέους, το οποίο ανέρχεται ήδη στο 138,9% του ΑΕΠ και είναι το δεύτερο υψηλότερο μεταξύ των 27 κρατών-μελών της ΕΕ, «έχει αρχίσει να αυξάνεται με ανησυχητικό ρυθμό».

Οι αποδόσεις των 10ετών ιταλικών ομολόγων κινούνταν γύρω στο 4,32% το πρωί της Τρίτης, καταγράφοντας πτώση 2 μονάδων βάσης (0,02 ποσοστιαίες μονάδες) μέσα στην ημέρα, αλλά παραμένοντας περίπου 80 μονάδες βάσης υψηλότερα σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρυσι (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/900987/i-italia-pagidevmeni-ston-dimosionomiko-zourlomandya-tis-ee-neo-pligma-gia-ti-meloni).

Γιατί η Μελόνι θυμήθηκε την αντιμεταναστευτική ατζέντα – Κόντρα και με το AfD. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι ανακοίνωσε πρόσφατα ότι η κυβέρνησή της πρόκειται να εγκρίνει σύντομα νέα μέτρα με τα οποία πρόκειται να τεθεί ανώτατο όριο στον αριθμό ξένων μαθητών σε κάθε σχολική τάξη της χώρας.

«Στο Υπουργικό Συμβούλιο πρόκειται να κατατεθεί μέτρο που θα καθορίζει νομικά τον ανώτατο αριθμό αλλοδαπών μαθητών ανά τάξη, θα καθιστά υποχρεωτική την εκμάθηση της ιταλικής γλώσσας για τους γονείς αλλοδαπών μαθητών που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες στην ένταξή τους στο σχολείο και θα απαγορεύει τη χρήση της μπούρκα και του νικάμπ στα σχολεία», δήλωσε επιπλέον η Μελόνι σε εκδήλωση του κόμματός της.

Ομως ο λόγος που αναφέρεται αίφνης σε αυτό το θέμα είναι ότι “κλέβει” από τους κυβερνητικούς εταίρους της ψήφους ο στρατηγός ε.α. Ρομπέρτο Βανάτσι και είναι άγνωστη η εξέλιξη του “φαινομένου Βανάτσι”, αν γίνουν πρόωρες εκλογές. Το θέμα δηλαδή που θέτει, να μειωθεί στο 30% το ποσοστό των αλλοδαπών ανά τάξη, έχει ρυθμιστεί νομοθετικά εδώ και 16 χρόνια. Όμως είναι αδύνατον να εφαρμοστεί στην πράξη και η Μελόνι το ξέρει.

Εντούτοις είπε: «Είναι αδιανόητο, απλά αδιανόητο, να υπάρχουν σε μια Ιταλική τάξη παιδιά δικά μας που αισθάνονται παραμελημένα σε μια γωνία επειδή έχουν γίνει μειονότητα. Αυτό απλά δεν επιτρέπεται να συμβαίνει», τόνισε η Μελόνι και πρόσθεσε: «Το αλλοδαπό παιδί, πρέπει να μάθει τη γλώσσα μας, να γνωρίσει τον πολιτισμό μας και να σέβεται τους κανόνες μας. Αυτός είναι ο μόνος σωστός τρόπος να υποδεχόμαστε τα ξένα παιδιά». Κυβέρνηση

Είπε επίσης ότι «αν υπάρχει μόνο ένα παιδί σε μια τάξη που δεν καταλαβαίνει ιταλικά, αυτό το παιδί πιθανότατα θα καταφέρει, με τη βοήθεια των συμμαθητών και των δασκάλων του, να μάθει τη γλώσσα και να ενταχθεί γρήγορα. Ωστόσο, αν ο αριθμός των παιδιών που δεν καταλαβαίνουν τη γλώσσα διδασκαλίας είναι μεγάλος, ή και αν αποτελούν την πλειοψηφία, αυτό δεν είναι πλέον ένταξη. Αυτό είναι παραμέληση. Και το μόνο πράγμα που είναι πιθανό να μάθουν αυτά τα παιδιά είναι ο αποκλεισμός».

Η δήλωση της έχει προκαλέσει πολιτικές αντιδράσεις, με ανακοινώσεις από την Προεδρία της Δημοκρατίας, που χαρακτήρισε το σχολείο ως «το ισχυρότερο μέτρο ένταξης στην κοινωνία», με Καθολικούς επισκόπους να επισημαίνουν ότι «κανείς δεν πρέπει να είναι αποκλεισμένος από το σχολείο».

Πρακτικά ζητήματα. Η ανακοίνωση για αλλαγές σε σχέση με τους αλλοδαπούς έγινε κατά τη διάρκεια της ομιλίας της στο “Fenix”, την εκδήλωση που διοργάνωσε στη Ρώμη η νεολαία του κόμματος “Fratelli d’Italia”. Σύμφωνα με τον Αντονέλο Τζιανέλι, πρόεδρο της Εθνικής Ένωσης Διευθυντών Σχολείων (ANP), «από εκπαιδευτική άποψη, το ζήτημα είναι βάσιμο και αξίζει να υποστηριχθεί, αλλά είναι δύσκολο να βρεθεί μια πρακτική λύση. Τα σχολεία πρέπει να δέχονται εγγραφές από παιδιά της περιοχής, ειδικά για τα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά σχολεία. Αν η πλειοψηφία των μαθητών σε εκείνη την περιοχή είναι αλλοδαποί, τι πρέπει να κάνουμε; Να τους διώξουμε;».

Για τον λόγο αυτό, όπως είπε, η εγκύκλιος που θέτει ανώτατο όριο 30% «δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί». Ο νόμος πάντως για τα ποσοστά αλλοδαπών ήδη υπάρχει με εγκύκλιο του ιταλικού υπουργείου Παιδείας από το 2010 μ.Χ. Όμως στην πράξη δεν μπορεί να εφαρμοστεί παντού, γιατί υπάρχουν γειτονιές με πολλά αλλοδαπά παιδιά και το ποσοστό τους φθάνει και ξεπερνά το 40% των μαθητών. Οπότε σε αυτή την περίπτωση, όσα τμήματα νέα κι αν ανοίξει το υπουργείο Παιδείας, το ποσοστό δεν θα πέσει στο 30%

Ο μόνος τρόπος να πέσουν τα ποσοστά, είναι να στέλνονται τα παιδιά σε σχολείο άλλης περιοχής, που είναι όμως παράνομο –δεν μπορεί το κράτος να στείλει τα παιδιά σε σχολεία μακριά από τα σπίτια τους. Υπάρχει εξάλλου και η ευρωπαϊκή νομοθεσία που υποχρεώνει να παρέχονται στα αλλοδαπά παιδιά οι ίδιες ευκαιρίες μάθησης με τα ημεδαπά.

Στην Ιταλία οι αλλοδαποί μαθητές είναι 931.323 ή το 11.6% του μαθητικού πληθυσμού, αλλά δεν είναι “κατανεμημένοι” εξίσου. Το 65% ζει στον βορρά, όπου οι αλλοδαποί γονείς βρίσκουν πιο εύκολα δουλειές. Από αυτούς που ζουν στον βορρά, πολλοί διαβιούν στην Λομβαρδία.

Το 2022 Μ.χ. σε έκθεση για 55.026 σχολεία του βορρά, στα 2.125 από αυτά το ποσοστό των αλλοδαπών μαθητών ήταν μεταξύ 30% και 40%, ενώ στα 1.822 από αυτά το ποσοστό ήταν άνω του 40%. Αυτό σημαίνει ότι ήδη σχεδόν σε 4.000 σχολεία οι αλλοδαποί μαθητές ξεπερνούν σε ποσοστό το 30%. Ειδικά στο Μιλάνο το 9,8% των σχολείων είχε ποσοστό μη Ευρωπαίων μαθητών άνω του 40%. Αν προστεθούν και οι Ευρωπαίοι μαθητές που δεν είναι Ιταλοί, το ποσοστό ανεβαίνει ακόμα περισσότερο.

Οι εκλογές που έρχονται. Αυτά τα νούμερα δεν αλλάζουν με εγκυκλίους και η Μελόνι το ξέρει, αλλά μάλλον ετοιμάζεται για πρόωρες εκλογές και θέλει να αναθερμάνει την σχέση της με τους κλασικούς ψηφοφόρους της παράταξής της, οι οποίοι θεωρούν ότι “έχει νερώσει πολύ το κρασί της”. Μερίδα τους εκτιμά ότι η προσαρμοστικότητά της ήταν αναγκαία για να υπάρχει σταθερότητα, όμως πολλοί είναι εκείνοι που απεναντίας την θεωρούν πολύ υποχωρητική έναντι των Βρυξελλών. Κυβέρνηση

Είναι χαρακτηριστικό πως την βάση της φοβόνταν η Μελόνι και δεν στήριξε την επανεκλογή της Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν στην ηγεσία της Κομισιόν, καθώς αποφάσισε να μην την στηρίξει, λόγω της διαδικασίας εκλογής ανωτάτων αξιωματούχων στο “κονκλάβιο” της ΕΕ, υποστηρίζοντας ότι αγνοείται η λαϊκή ετυμηγορία στις ευρωεκλογές. Στο μεταξύ έχει καταγραφεί και ρήγμα στις σχέσεις της με τον Ντόναλντ Τραμπ, έπειτα από απαξιωτικές δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου προς το πρόσωπο της (στην πραγματικότητα, αιτία της αντιπαράθεσης ήταν η άρνηση της Μελόνι να στηρίξει τον Τραμπ στον πόλεμο κατά του Ιράν).

Να σημειωθεί ότι το κόμμα της Μελόνι “Αδελφοί της Ιταλίας” έχει τις καταβολές της στο MSI και την Εθνική Συμμαχία, τα κόμμα του “μεταφασίστα” (κατά δήλωση του) Τζιανφράνκο Φίνι, ο οποίος είναι αυτός που έβγαλε την ιταλική ακροδεξιά από το περιθώριο του νεοφασισμού και την κατέστησε κυβερνητικό εταίρο, στις κυβερνήσεις του Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Η ρήξη του με τον μακαρίτη πλέον Μπερλουσκόνι το 2010 περιθωριοποίησε τον Φίνι.

Για χρόνια το “μεγάλο αστέρι” της Νέας Δεξιάς στην Ιταλία ήταν ο Ματέο Σαλβίνι της Λέγκας και οι  “Αδελφοί” της Μελόνι ήταν στο περιθώριο. Η επιλογή Σαλβίνι να στηρίζει την κυβέρνηση του τραπεζίτη Μάριο Ντράγκι, αποδείχτηκε ολέθρια για τον ίδιο, καθώς το λαϊκό ρεύμα που στήριζε την Λέγκα μετακινήθηκε στο κόμμα της Μελόνι, η οποία είχε γίνει δημοφιλής στην Ιταλία για “εκρηκτικές” δημόσιες εμφανίσεις της, αλλά και την αντίδραση της στο lockdown και τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, την περίοδο της πανδημίας. Νομοθετικόόργανο

Και άλλη κρίση στην κυβέρνηση Μελόνι. Την ίδια στιγμή δεν λείπουν και ο “εμφύλιος” στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Νέας Δεξιάς μετά τις νίκες του γερμανικού AFD «Το γερμανικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) προάγει και στηρίζει την απόσχιση του Νοτίου Τιρόλου από την Ιταλία. Αναφέρομαι σε πολύ σοβαρό γεγονός και θα ζητήσουμε να μάθουμε πώς αυτό μπόρεσε να συμβεί, μέσα στο γερμανικό κοινοβούλιο», δήλωσε ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι στην εφημερίδα Corriere della Sera. Ο Ταγιάνι προέρχεται από το συγκυβερνών Φόρτσα Ιτάλια, του μακαρίτη Μπερλουσκόνι.

«Σε κάθε περίπτωση – το λέω στους εγχώριους εθνικιστές – επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά ότι το AfD είναι αντι-ιταλικό κόμμα, ο χειρότερος εχθρός της χώρας μας», πρόσθεσε ο επικεφαλής της Ιταλικής διπλωματίας. Όπως υπογραμμίζει ο ιταλικός Τύπος, η αναφορά του Ταγιάνι είναι για συνέδριο που θα οργανωθεί αύριο από την Εναλλακτική για την Γερμανία στα γραφεία της Μπούντεσταγκ, του κοινοβουλίου της χώρας, επ’ ευκαιρία των 80 χρόνων από την υπογραφή της Ιταλοαυστριακής συμφωνίας για το Νότιο Τιρόλο. Πρόκειται για περιοχή η οποία ανήκει στην Ιταλία ως αυτόνομη περιφέρεια και στα ιταλικά ονομάζεται Άνω Αδίγη.

«Η αφίσα του συνεδρίου ήταν σαφής: το Νότιο Τιρόλο εμφανίζεται ως ξεχωριστό, ανεξάρτητο κράτος» δήλωσε ο Ταγιάνι. «Δεν τίθεται τέτοιο θέμα, είναι κάτι το βλακώδες. Μιλάμε, άλλωστε, για περιοχή η οποία ανήκε στην Αυστρία και όχι στην Γερμανία» σχολίασε, από την μεριά του, ο ευρωβουλευτής του AfD, Μαρκ Γιόνγκεν.

Οι ευρωβουλευτές του Ιταλικού κόμματος Φόρτσα Ιταλία, του οποίου ο Ταγιάνι είναι επικεφαλής, έκαναν γνωστό, τέλος, ότι θα ζητήσουν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να πάρει θέση για το συγκεκριμένο θέμα. Πάντως, όταν ο Ταγιάνι μιλά για «εγχώριους εθνικιστές», δεν αναφέρεται μόνο στον Βανάτσι, αλλά και στο συγκυβερνών κόμμα της Λέγκα του Σαλβίνι, που πανηγύρισε τις νίκες του AfD, στο αντίποδα της Μελόνι που ήταν πολύ πιο συγκρατημένη.

Η απειλή Βανάτσι κατά Μελόνι. Στις τρέχουσες δημοσκοπήσεις, το κόμμα του 57χρονου στρατηγού εν αποστρατεία Ρομπέρτο Βανάτσι, το Futuro Nazionale (Εθνικό Μέλλον), καταγράφει εντυπωσιακή άνοδο και κινείται σταθερά μεταξύ 7,5% και 7,9%. Οι τελευταίες μετρήσεις του Σεπτεμβρίου 2026 (όπως των εταιρειών SWG και Istituto Piepoli) δείχνουν μια ξεκάθαρη τάση: Είναι η τέταρτη  πολιτική δύναμη. Προσπερνά τους κυβερνητικούς εταίρους αν τους εξετάσουμε ξεχωριστά, καθώς η Λέγκα φέρεται να έχει πέσει στο 5,7% και το Φόρτσα Ιτάλια στο 7,4%. Στις προηγούμενες εκλογές τα κόμματα αυτά είχαν λάβει: Πολιτική

Αδέλφια της Ιταλίας (Μελόνι) 26,0% (φέρεται να παραμένει στα ποσοστά της). Φόρτσα Ιτάλια (Ταγιάνι) 8,1%. Λέγκα (Σαλβίνι) 8,8%. Ο Βανάτσι εξέδωσε το 2023 μ.Χ. ένα βιβλίο με τίτλο “Ο κόσμος ανάποδα” (Il mondo al contrario) το οποίο κατακρίθηκε ως πολύ ομοφοβικό και ξενοφοβικό, με αποτέλεσμα ο τότε υπουργός Άμυνας να τον παύσει από τα καθήκοντά του και να τεθεί σε διαθεσιμότητα. Ο Ματέο Σαλβίνι άρπαξε την ευκαιρία και τον έβαλε στις ευρωλίστες της Λέγκας το 2024, μ.Χ. όπου και εξελέγη πανηγυρικά Ευρωβουλευτής, προτού ανεξαρτητοποιηθεί για να ιδρύσει το δικό του κόμμα, που τάσσεται υπέρ των καλών σχέσεων με την Ρωσία.

Επιτίθεται ανοιχτά στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, στις αμβλώσεις και στα δικαιώματα των μειονοτήτων, υιοθετώντας την ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ. Τηρεί φιλορωσική στάση και τάσσεται κατά του ΝΑΤΟ: Έχει δηλώσει ανοιχτός ακόμα και σε χρηματοδότηση από την Μόσχα, ή το Πεκίνο. Ζητά να σταματήσει η πολιτική ενοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να δοθεί βάρος στην υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας των κρατών μελών (https://slpress.gr/politiki/giati-i-meloni-thimithike-tin-antimetanasteftiki-atzenta-kontra-kai-me-to-afd/#google_vignette).

Εδραιωμένη στην εξουσία η Meloni - Η Ιταλία παραδίδει μαθήματα συντηρητικής και νοικοκυρεμένης πολιτικής διακυβέρνησης. Το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών αναφέρει ότι 219 μέτρα μείωσης δαπανών που εφαρμόστηκαν μόνο το 2025 μ.Χ. δημιούργησαν πλεόνασμα 3,19 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Σύμφωνα με το Valeurs Actuelles, η πολιτική μακροβιότητα της Meloni στηρίζεται πρωτίστως σε οικονομικές πολιτικές που κρίνονται υπεύθυνες τόσο από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα όσο και από τις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Η δημοσιονομική ανατροπή υπήρξε εντυπωσιακή: το έλλειμμα της Ιταλίας, που ανερχόταν στο 8,1% του ΑΕΠ το 2022, προβλέπεται να υποχωρήσει στο 2,9% έως το 2026 σύμφωνα με τις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η βελτίωση αυτή απορρέει από συγκεκριμένα μέτρα που περιλαμβάνουν τον τερματισμό του προγράμματος επιδοτήσεων κατοικίας Superbonus, την κατάργηση του προγράμματος επιδότησης πολίτη και περικοπές σε όλους τους υπουργικούς προϋπολογισμούς. Το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών αναφέρει ότι 219 μέτρα μείωσης δαπανών που εφαρμόστηκαν μόνο το 2025 μ.Χ. δημιούργησαν πλεόνασμα 3,19 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Αποκατάσταση αξιοπιστίας στις Βρυξέλλες και τις αγορές. Η δημοσιονομική πειθαρχία ενίσχυσε την θέση της Ρώμης στις Βρυξέλλες. Τον Ιούνιο του 2026 μ.Χ., η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνώρισε ότι η Ιταλία είχε λάβει αποτελεσματικά μέτρα για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματός της και απέφυγε την επιδείνωση της διαδικασίας που είχε ανοίξει το 2024 μ.Χ.

Οι χρηματοπιστωτικές αγορές αναθεώρησαν ομοίως την αξιολόγησή τους: το spread μεταξύ των ιταλικών και των γερμανικών ομολόγων, που πλησίαζε τους 233 πόντους το φθινόπωρο του 2022 μ.Χ., υποχώρησε κάτω από τους 80 πόντους στις αρχές Σεπτεμβρίου 2026. Τόσο η Fitch όσο και η Moody’s αναβάθμισαν την πιστοληπτική ικανότητα της Ιταλίας στα τέλη του 2025 μ.Χ.

Η παράλυση της αντιπολίτευσης ενισχύει τη θέση της κυβέρνησης. Η σταθερότητα της Meloni οφείλεται επίσης στη διαρκή αδυναμία των αντιπάλων της να συγκροτήσουν μια αξιόπιστη κυβερνητική εναλλακτική, όπως αναφέρει το Valeurs Actuelles.

Το δημοκρατικό κόμμα και το κίνημα πέντε αστέρων παραμένουν διηρημένα τόσο σε θέματα ηγεσίας όσο και πολιτικής κατεύθυνσης. Η εκλογική αριθμητική παραμένει δυσμενής για την αριστερά: το PD και το M5S μαζί συγκεντρώνουν περίπου 33% έναντι σχεδόν 41% για τον δεξιό συνασπισμό. Βαθιές διχογνωμίες στην εξωτερική πολιτική υπονομεύουν περαιτέρω την ενότητα της αντιπολίτευσης.

Τα αποτελέσματα στην μετανάστευση εδραιώνουν τα δεξιά διαπιστευτήρια. Η αποδιοργάνωση της αντιπολίτευσης επιτρέπει στην Meloni να περιορίσει τις προκλήσεις από τηΝ δεξιά της πτέρυγα ενώ εκπληρώνει βασικές συντηρητικές προτεραιότητες. Στις 10 Αυγούστου 2026 μ.Χ., οι αρχές κατέγραψαν 17.176 αφίξεις μεταναστών από την αρχή του έτους, σε σύγκριση με 37.952 το προηγούμενο έτος.

Η αντίθεση με το 2023 μ., όταν 157.651 άτομα αποβιβάστηκαν στην Ιταλία, είναι εντυπωσιακή. Ταυτόχρονα, οι απελάσεις και επιστροφές αυξήθηκαν κατά 34%. Η Ρώμη έχει επηρεάσει επιτυχώς την ευρύτερη ευρωπαϊκή συζήτηση για τη μετανάστευση.

Η ιταλική προσέγγιση στη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών έχει υιοθετηθεί εν μέρει σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ιδίως μέσω μηχανισμών κέντρων επιστροφής που αντηχούν τη λογική των κέντρων που διαπραγματεύθηκαν με την Αλβανία.

Η σκληρή γραμμή στην ασφάλεια παράγει μετρήσιμη μείωση του εγκλήματος. Στον τομέα της ασφάλειας, η κυβέρνηση έχει θεσπίσει πολλαπλά μέτρα ενίσχυσης των ποινών για την παράνομη κατάληψη ακινήτων, ορισμένους οδικούς αποκλεισμούς, την παραβατικότητα των ανηλίκων και την κατοχή μαχαιριών. Το Διάταγμα Ασφάλειας του 2025 εισήγαγε 14 νέα αδικήματα και 9 επιβαρυντικές περιστάσεις.

Το Υπουργείο Εσωτερικών ανέφερε μείωση 10% των αδικημάτων κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026 μ.Χ., συμπεριλαμβανομένων μειώσεων κατά 15,3% των εκούσιων ανθρωποκτονιών, 11,4% των κλοπών και 12,3% των ένοπλων ληστειών.

Η εκλογική βάση παραμένει αξιοσημείωτα σταθερή. Παρά το γεγονός ότι το 53% των Ιταλών πιστεύει ότι η χώρα κινείται προς λάθος κατεύθυνση, η Meloni διατηρεί μια αξιοσημείωτα σταθερή εκλογική βάση. Το κόμμα της Fratelli d’Italia παραμένει το μεγαλύτερο της Ιταλίας με 26,8% στην πρόθεση ψήφου, σχεδόν ταυτιζόμενο με την εκλογική του απόδοση το 2022 μ.Χ.

Οι υποστηρικτές της επιδεικνύουν εξαιρετική αφοσίωση: το 84% εγκρίνει τους χειρισμούς της στο μεταναστευτικό και την εξωτερική πολιτική, ενώ το 79% υποστηρίζει την οικονομική της διαχείριση. Ωστόσο, η μακροβιότητα δεν σημαίνει ασυλία από τη διάβρωση της εξουσίας.

Αρκετές σημαντικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις που ανακοινώθηκαν στην αρχή της θητείας της Meloni αντιμετώπισαν σημαντικά εμπόδια. Μια δικαστική μεταρρύθμιση που επιδίωκε να κατοχυρώσει συνταγματικά τον διαχωρισμό των δικαστικών και εισαγγελικών σταδιοδρομιών απορρίφθηκε σε δημοψήφισμα τον Μάρτιο. Καθώς η Ιταλία πλησιάζει στις προεδρικές εκλογές του 2027 μ.Χ., η πορεία της Meloni εξαιρετική στο ιταλικό πλαίσιο προσφέρει διδάγματα για τις συντηρητικές δυνάμεις (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/899809/edraiomeni-stin-eksousia-i-meloni-i-italia-paradidei-mathimata-syntiritikis-kai-noikokyremenis-politikis-diakyvernisis).

Ταγιάνι: Η AfD είναι ένα ανθιταλικό κόμμα, θέλει να αποσχισθεί το Νότιο Τιρόλο από την Ιταλία. «Το γερμανικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) προάγει και στηρίζει την απόσχιση του Νοτίου Τιρόλου από την Ιταλία. Αναφέρομαι σε πολύ σοβαρό γεγονός και θα ζητήσουμε να μάθουμε πώς αυτό μπόρεσε να συμβεί, μέσα στο γερμανικό κοινοβούλιο», δήλωσε ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι στην εφημερίδα Corriere della Sera.

«Σε κάθε περίπτωση -το λέω στους εγχώριους εθνικιστές μας- επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά οτι το AfD είναι ανθιταλικό κόμμα, ο χειρότερος εχθρός της χώρας μας», πρόσθεσε ο επικεφαλής της ιταλικής διπλωματίας.

Όπως υπογραμμίζει ο ιταλός Τύπος, η αναφορά του Ταγιάνι είναι σε συνέδριο που θα οργανωθεί αύριο απο την Εναλλακτική για την Γερμανία στα γραφεία του Μπούντεσταγκ, του κοινοβουλίου της χώρας, επ’ ευκαιρία των ογδόντα χρόνων από την υπογραφή της ιταλοαυστριακής συμφωνίας για το Νότιο Τιρόλο. Πρόκειται για περιοχή η οποία ανήκει στην Ιταλία ως αυτόνομη περιφέρεια και στα ιταλικά ονομάζεται Άνω Αδίγη.

«Βλακώδες θέμα» η «ανεξαρτητοποίση» του Νότιου Τιρόλο. «Η αφίσα του συνεδρίου ήταν σαφής: το Νότιο Τιρόλο εμφανίζεται ως ξεχωριστό, ανεξάρτητο κράτος» δήλωσε ο Αντόνιο Ταγιάνι. «Δεν τίθεται τέτοιο θέμα, είναι κάτι το βλακώδες. Μιλάμε, άλλωστε, για περιοχή η οποία ανήκε στην Αυστρία και όχι στην Γερμανία», σχολίασε, από την μεριά του, ο ευρωβουλευτής του AfD, Μαρκ Γιόνγκεν.

Οι ευρωβουλευτές του Ιταλικού κόμματος Φόρτσα Ιταλία, του οποίου ο Ταγιάνι έιναι επικεφαλής, έκαναν γνωστό, τέλος, ότι θα ζητήσουν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να πάρει θέση για το συγκεκριμένο θέμα (https://www.naftemporiki.gr/kosmos/2165248/tagiani-i-afd-einai-ena-anthitaliko-komma-thelei-na-aposchisthei-to-notio-tirolo-apo-tin-italia/).

Ιταλία: Ανάπτυξη έως 1% το 2026 μ.Χ.– «Όχι» σε Draghi για ομοσπονδιακή ΕΕ, στροφή στην πυρηνική ενέργεια. Αναφερόμενη στην ιταλική οικονομία, η Ιταλίδα πρωθυπουργός Giorgia Meloni τόνισε ότι, παρά το ιδιαίτερα δύσκολο και αβέβαιο διεθνές περιβάλλον, οι αντοχές της χώρας παραμένουν ισχυρές.

Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στον διευθυντή της εφημερίδας Il Foglio, η Ιταλίδα πρωθυπουργός Giorgia Meloni τοποθετήθηκε για την πορεία της ιταλικής οικονομίας, το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον ενεργειακό σχεδιασμό, τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και την άνοδο της αριστοδεξιάς στην Ευρώπη.

Αναφερόμενη στην ιταλική οικονομία, η Ιταλίδα πρωθυπουργός τόνισε ότι παρά το ιδιαίτερα δύσκολο και αβέβαιο διεθνές περιβάλλον, οι αντοχές της χώρας παραμένουν ισχυρές. Όπως σημείωσε, τα οικονομικά δεδομένα του πρώτου εξαμήνου δείχνουν ότι η ανάπτυξη για το 2026 μπορεί να φτάσει το 1%, κινούμενη στο ίδιο επίπεδο —ή και υψηλότερα— από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης.

Υπενθυμίζεται ότι τον Απρίλιο η ιταλική κυβέρνηση προέβλεπε ανάπτυξη 0,6% για το τρέχον έτος, ενώ το Γραφείο Προϋπολογισμού (Upb) αναθεώρησε πρόσφατα την εκτίμησή του στο 0,9%. Σχετικά με την δομή και την λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Giorgia Meloni υποστήριξε ότι ο υφιστάμενος μηχανισμός αποδείχθηκε ανεπαρκής για την αντιμετώπιση των μεγάλων σύγχρονων προκλήσεων.

Ωστόσο, εξέφρασε τη ρητή διαφωνία της με τις προτάσεις του Mario Draghi για βαθύτερη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, κατάργηση της ομοφωνίας ή δημιουργία μιας ομοσπονδιακής Ευρώπης που υπερβαίνει τα εθνικά κράτη:

«Μαζί με την οικογένεια των Ευρωπαίων Συντηρητικών, πιστεύω ότι απαιτείται το ακριβώς αντίθετο: ένα μοντέλο συνομοσπονδιακής Ευρώπης, όπου τα κράτη-μέλη διατηρούν ευρεία εθνική κυριαρχία στα θέματα στρατηγικής σημασίας», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Στροφή στην πυρηνική τεχνολογία νέας γενιάς. Στο μέτωπο της ενεργειακής κρίσης, η πρωθυπουργός της Ιταλίας στάθηκε στις δομικές αδυναμίες που προκαλεί η υψηλή εξάρτηση από το εξωτερικό, επισημαίνοντας τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησής της για:

Διασπορά των πηγών εφοδιασμού και επιτάχυνση των ΑΠΕ. Επανεκκίνηση του σχεδιασμού για την πυρηνική ενέργεια, ειδικά με την υιοθέτηση τεχνολογιών νέας γενιάς. Επιτάχυνση των αδειοδοτήσεων για έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων.

Παράλληλα, εξέφρασε την περίσκεψή της για το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να πράξει περισσότερα για τη ελάφρυνση νοικοκυριών και επιχειρήσεων από το υψηλό ενεργειακό κόστος, διαβεβαιώνοντας ότι η στήριξη θα συνεχιστεί.

Τέλος, η Giorgia Meloni σχολίασε με καυστικό τρόπο τις δηλώσεις της επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Elly Schlein σχετικά με την επέκταση της Ενιαίας Ειδικής Οικονομικής Ζώνης (ZES) του Νότου σε ολόκληρη την επικράτεια:

«Χαίρομαι που η Elly Schlein αναγνωρίζει πλέον την επέκταση της ZES ως πρόταση της αντιπολίτευσης. Όταν την δημιουργήσαμε, την χαρακτήριζαν “προαναγγελθείσα αποτυχία”. Αντιλήφθηκαν το λάθος τους και τώρα υιοθετούν την δική μας πρόταση. Αν όμως η μόνη κοινή πρόταση της αντιπολίτευσης είναι ένα μέτρο που θεσπίσαμε εμείς, φαίνεται πως βρίσκονται αρκετά πίσω στο προγραμματικό τους έργο» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/898938/italia-anaptyksi-eos-1-to-2026-oxi-se-draghi-gia-omospondiaki-ee-strofi-stin-pyriniki-energeian).

Πλαφόν στους αλλοδαπούς μαθητές ανά τάξη πέρασε η Τ.Μελόνι – Τα πρόστιμα. Για να μην δημιουργούνται γκέτο. Νέα μέτρα για την εκπαίδευση των αλλοδαπών μαθητών ενέκρινε η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι κατά την σημερινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, με βασικές αλλαγές το όριο 30% για την συμμετοχή ξένων μαθητών στις σχολικές τάξεις και την απαγόρευση της μπούρκας στα σχολεία.

Με βάση τους νέους κανόνες της κυβέρνησης της Τζόρτζια Μελόνι, οι αλλοδαποί μαθητές δεν θα μπορούν να υπερβαίνουν το 30% του συνολικού αριθμού μαθητών μιας τάξης στα σχολεία της Ιταλίας. Από το μέτρο εξαιρούνται παιδιά αλλοδαπών που έχουν ήδη φοιτήσει σε Ιταλικό νηπιαγωγείο, καθώς και όσα έχουν ολοκληρώσει τις δύο πρώτες τάξεις του δημοτικού.

Οι αλλαγές αναμένεται να τεθούν σε εφαρμογή από την επόμενη σχολική χρονιά. Παράλληλα, σχολεία στα οποία καταγράφεται υψηλό ποσοστό ξένων μαθητών θα μπορούν να διεκδικούν επιπλέον χρηματοδότηση για την δημιουργία ειδικών προγραμμάτων εκμάθησης της Ιταλικής γλώσσας.

Σε περίπτωση που το όριο έχει ήδη καλυφθεί, οι μαθητές που δεν μπορούν να εγγραφούν στο συγκεκριμένο σχολείο θα πρέπει να τοποθετούνται σε άλλη σχολική μονάδα σε κοντινή απόσταση από τον τόπο κατοικίας τους.

Το νέο πλαίσιο προβλέπει επίσης την απαγόρευση της μπούρκας στα σχολεία, ενώ θεσπίζεται και υποχρέωση για αλλοδαπούς γονείς, όταν τα παιδιά τους εμφανίζουν χαμηλές σχολικές επιδόσεις, να παρακολουθούν μαθήματα Ιταλικής γλώσσας.

Για την παραβίαση των νέων κανόνων προβλέπονται χρηματικές κυρώσεις, με τα πρόστιμα να κυμαίνονται από 200 έως 1.000 ευρώ. Η Τζόρτζια Μελόνι υπερασπίστηκε τις κυβερνητικές αποφάσεις, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για μέτρα που αποσκοπούν στην καλύτερη ένταξη των μαθητών και στην αποφυγή της δημιουργίας «τάξεων-γκέτο».

«Πρόκειται για λογικά μέτρα τα οποία δεν διχάζουν, αλλά βοηθούν τους μαθητές να ενταχθούν πραγματικά, με σεβασμό στον νόμο, αποφεύγοντας τις τάξεις-γκέτο και προσφέροντας σε όλους τις ίδιες ευκαιρίες», ανέφερε η Ιταλίδα πρωθυπουργός.

Από την πλευρά του, ο Υπουργός Παιδείας Τζουζέπε Βαλντιτάρα έδωσε έμφαση στον ρόλο των γονέων στην σχολική πορεία των παιδιών, επικαλούμενος διεθνείς μελέτες και συστάσεις του ΟΟΣΑ. «Όλες οι διεθνείς μελέτες μας λένε ότι η συμμετοχή των γονέων στην εκπαιδευτική πορεία των παιδιών τους είναι βασικής σημασίας για την συνολική σχολική απόδοση», ανέφερε χαρακτηριστικά (https://www.pronews.gr/kosmos/plafon-stous-allodapous-mathites-ana-taksi-perase-i-t-meloni-ta-prostima/ian).