ΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ

ΟΙ Προσπάθειες ΥΠΟτΑΓΗΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΣτΗΝ Γερμανία ΑΠΟ τΟΝ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ Μέχρι τΙΣ ΜέρΕΣ ΜΑΣ

Γράφει ο αλώπηξ

Όπως όλοι γνωρίζουμε πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο η Γαλλία ήταν η μεγαλύτερη ισχυρή αποικιακή Αυτοκρατορία, η οποία κυριαρχούσε και είχε αποκτήσει πολλές περιοχές, τόσο στην Ασία, όσο στην Αφρική, αλλά και σε άλλες περιοχές.

Παράλληλα η Γαλλία βρισκόταν σε συμμαχία με τις ισχυρές τότε Αυτοκρατορίας της Βρετανίας και της Ρωσίας, οι οποίες είχαν δημιουργήσει όπως ξέρουμε όλοι μαζί την μεγάλη συμμαχία Αντάντ ενάντια στην ισχυρή Γερμανία του β’ ράιχ.

Εννοείται φυσικά και η Γερμανία από την πλευρά της και δημιούργησε μια ισχυρή συμμαχία προκειμένου να μπορέσει να αντισταθεί σε αυτές τις μεγάλες δυνάμεις που είχε την ονομασία αρχικά τριπλή Συμμαχία Γερμανίας, Αυστροουγγαρίας, και Ιταλίας, αλλά μετά και Κεντρικές δυνάμεις όταν σε αυτή προσήλθαν οι Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπως επίσης και η Βουλγαρία.

Ήδη αυτοί οι συνασπισμοί ήρθαν γρήγορα σε σύγκρουση μεταξύ τους στο γνωστό σε όλους μας Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο κάτι το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα 3 χρόνια μεγάλων συγκρούσεων που εξάντλησαν και τους δύο αντιπάλους στον πόλεμο, ενώ με την είσοδο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, η Γερμανία να χάσει τον πόλεμο και αναγκαστεί στο τέλος να παραδοθεί.

Με τον πόλεμο αυτό οι γάλλιο πίστευαν ότι είχαν κερδίσει επιτέλους στην πατρίδα και είχαν καταφέρει να κερδίσουν και να εκδικηθούν τους Γερμανούς, οι οποίοι τους αρπάξει με την Κορσική και την Αλσατία στον γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1.871 μετά Χριστόν και τους ανάγκασε να επιβαρυνθούν και μία μεγάλη πολεμική αποζημίωση.

Οπότε για τους εκδικηθούν αλλά και να είναι σίγουροι ότι δεν θα ξανακαταφέρουν οι Γερμανοί να ενωθούν όπως έκαναν με τον Μπίσμαρκ και να τους φέρουν πάλι προβλήματα ή να τους επιτεθούν και να ξανακαταλάβουν εδάφη φρόντισαν να βάλουν και αυτοί στους τους Γερμανούς με τεράστια πολεμική αποζημίωση τους και τους πήραν πάρα πολλά μέρη, τόσο σημαντικά σε γερμανικό πληθυσμό, όσο επίσης και σε πρώτες ύλες και βιομηχανία και προσπάθησαν να διαλύσουν την Γερμανία σε πολλά κράτη, κάτι που δεν κατάφερε.

Φυσικά ή ήττα των Γερμανών επέφερε τάση για εκδίκηση για τους γάλους, όπως ακριβώς παλαιότερα και των Γάλλων από τους Γερμανούς στον γαλλοπρωσικό πόλεμο που αναφέραμε είχε φέρει μία τάση εκδίκησης των Γάλλων προς του Γερμανούς.

Στην ουσία προσπαθούσε και λογικό από την πλευρά της η Γαλλία η Γερμανία να διασπαστεί σε πολλά κράτη όπως ήταν κατά τον Μεσαίωνα και πριν και μετά το 30ετή Πόλεμο, προκειμένου να μην είναι ποτέ ξανά ισχυρή για να απειλήσει την δύναμη της.

Και παρόλο που κατά μεγάλο μέρος θα μπορούσε να πει κανείς ότι αδύναμη δημοκρατία της Βαϊμάρης όπως και κάποιες αποσχιστικές τάσεις για μικρό χρονικό διάστημα στην Βαυαρία και αλλού φαίνονταν ότι θα μπορούσαν ενισχύσουν αυτού τα σενάρια για τους Γάλλους, τελικά αυτό δεν συνέβη.

Αυτός ο επειδή ο στρατός όσο επίσης και ο λαός της Γερμανίας δεν ήθελαν κάτι τέτοιο, αλλά και κυρίως επειδή η αστική τάξη της περιοχής της εποχής φρόντισε να δώσει την στην εξουσία στα χέρια ενός χαρισματικού αλλά αδίστακτου και φανατικά απάνθρωπου πολιτικού, του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία.

Και όπως όλοι η γνωρίζουμε είχε σαν όραμα την ενοποίηση της Γερμανίας και να νικήσει τους εχθρούς της καταργώντας συνθήκη των Βερσαλλιών και να πάρει πίσω τα εδάφη και τον πληθυσμό όπου βρισκόταν με κάθε κόστος και χωρίς να τον νοιάζει τι θα έπρεπε να κάνεις στην συνέχεια για να επιτίθεται τους στόχους του.

Οπότε η Γαλλία η οποία επλήγη και αυτή όπως η Γερμανία, η Δυτική Ευρώπη και η Αμερική από το μεγάλο κραχ του 1929 μετά Χριστόν είχε αδυνατίσει πάρα πολύ τότε οικονομικά λόγω γεγονότων αυτών είχε αναγκαστεί να μειώσει πολύ τους εξοπλισμούς της και να κάνει λόγω της αδυναμίας της τα οικονομικά κάποιες συμφωνίες με τους Γερμανούς, τους οποίους μισούσε όπως αναφέραμε.

Οπότε όταν ήρθε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και η Γερμανία επιτεθήκαν στους Γάλλους και οι Γάλλοι ηττήθηκαν κατά κράτος, ενώ μέχρι τότε είχαν καταφέρει οι Γερμανοί να σχηματίσουν συμμαχίες τόσο στις επιχειρήσεις, όσο και στους την πολιτική ελίτ της Γαλλίας πολλούς συμπαθούντες προς αυτούς δωσίλογους, οι οποίες συνεργάσθηκαν με τους Γερμανούς, όσο και με τις αρχές κατοχής.

Άλλωστε και ο ίδιος ο στρατάρχης Πεταίν που ήταν ήρωας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο είχε πολεμήσει τους Γερμανούς ήταν αυτός ο οποίος με τον πρωθυπουργό Λαβάλ στην ουσία δημιούργησε το καθεστώς του βίσυ, ένα δωσιλογικό καθεστώς στους Γερμανούς, το οποίο βοήθησε πάρα πολύ στην γερμανική προσπάθεια και δημιουργήθηκε ένας γαλλογερμανικός Άξονας, στον οποίο βεβαίως ηγούταν οι Γερμανοί.

Φυσικά αυτό το καθεστώς εγκαθιδρύθηκε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, αφού πως όλοι γνωρίζουμε παρόλο που Γερμανοί οι άλλοι μια φορά κατάφεραν επιτεθούν και να καταλάβουν πολλά εδάφη στην Δυική Ευρώπη και στην συνέχεια στην ίδια την Ρωσία, σύντομα οι ΗΠΑ μπήκαν στον πόλεμο και μάλιστα με τους Ρώσους και τους βρετανούς και τους υπόλοιπους εναντίον των Γερμανών.

Πραγματικά στην περίπτωση αυτή οι Σύμμαχοι κατάφεραν τόσο στρατιωτικά και πολιτικά να νικήσουν τους Γερμανούς και στο τέλος του πολέμου να καταλάβουν το ίδιο το Βερολίνο και να το χωρίσουν στα δύο, όπως και την υπόλοιπη Γερμανία.

Έτσι η μεν Ανατολική Γερμανία και το Ανατολικό Βερολίνο έγιναν το κράτος της Ανατολικής Γερμανίας που ήταν κομμουνιστική, ενώ η Δυτική Γερμανία και το Δυτικό Βερολίνο πήγε στους δυτικούς και έγινε η Δυτική Γερμανία που ήταν θεωρητικά τουλάχιστον δημοκρατική, με πάρα πολλούς Ναζί μέσα, όπως φυσικά και Ανατολική.

Την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου ηγέτης της Γαλλίας έγινε ο ικανός στρατηγός Ντε Γκολ που είχε βοηθήσει πάρα πολύ στην απελευθέρωση της κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο από την Γερμανία και ήταν εθνικός ήρωας και ικανός πολιτικός και ηρωικός.

Ο Ντε γκολ κατά παράδοξο τρόπο , ενώ οι Γερμανοί για άλλη μία φορά διαιρεθεί λόγω του πολέμου, ενώ θα παίρνει κανείς να πιέσει όπως έκαναν παλιά οι Γάλλοι για τους διαιρέσουν όπως στον Μεσοπόλεμο, έκανε ακριβώς την αντίθετη κατάσταση.

Επειδή ο ίδιος δεν ήθελε να γίνει πόλεμος μεταξύ των δύο κρατών και από την άλλη δεν τα βρήκε με τους άλλους Συμμάχους, κυρίως τους Αμερικάνους, τους οποίους αντιπαθούσε και αντίθετα συμμάχησε με τους Γερμανούς του Αντενάουερ και σύνηψε μαζί τους μία θα έλεγε κανείς συμμαχία.

Η συμμαχία αυτή ονομάστηκε γαλλογερμανικός Άξονας και ήταν στην ουσία μία συμμαχία της Γαλλίας και της Γερμανίας για την διοίκηση τότε της ΕΟΚ που δεν ήταν τόσο δυνατή όπως στις μέρες μας η Ευρωπαϊκή Ένωση και τότε η αλήθεια ήταν τα δύο κράτη ήταν ίσα, αφού υπήρχε μόνο η Δυτική Γερμανία ως μέλος της τότε ΕΟΚ.

Αυτή κράτη δεν συγκρούσθηκαν καθόλου κατά τον Ψυχρό Πόλεμο κατά την οποίο προσπάθησε τόσο η Γαλλία, όσο και Γερμανία να δείξουν μετριοπάθεια στην σχέση μεταξύ τους, όσο επίσης και με την υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης και του κόσμο.

Εννοείται φυσικά ότι η Γερμανία για άλλη μία φορά που είχαν χάσει τον πόλεμο ήθελε να εκδικηθεί όπως έκανε στον Μεσοπόλεμο και να βρει την κατάλληλη περίοδο για να αναιρέσει όλες τις συνθήκες και τις απαγορεύσεις που σε επιβληθεί σε αυτή στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Κάτι που βρήκαν την ευκαιρία να κάνουν μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου και του Ψυχρού Πολέμου κατά το τέλος του οποίου έπεσε η ΕΣΣΔ και όλο τα Ανατολικό μπλοκ, το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, η Κόμεκον, όπως επίσης και η Ανατολική Γερμανία.

Αμέσως μετά την κατάρρευση της Ανατολικής Γερμανίας έγινε η ενοποίηση της Γερμανίας ξανά σε ένα ενιαίο κράτος υπό τον τότε χριστιανοδημοκράτη καγκελάριο της Γερμανίας Κολ και αυτή ξαναενώθηκε και ξαναέγινε σύντομα ξανά ισχυρή.

Και σιγά-σιγά έχοντας καταφέρει μετά από πολλές δεκαετίες αφού η ΕΟΚ ήταν γεμάτη από την ίδρυσή της από Ναζί ή δωσίλογους, τόσο Γερμανούς, όσο επίσης άλλους δωσίλογους συνεργάτες τους, οι οποίοι έκαναν την οικονομία της να βρίσκεται υπό τα γερμανικά συμφέροντα και να κυριαρχήσουν στην Ευρώπη.

Και παρόλο που στην αρχή προσπαθούσαν να το κάνουν αυτό τελείως αφανώς όταν έγινε η γνωστή οικονομική κρίση του 2008 μετά Χριστόν επέβαλαν οι Γερμανοί με την βία και απάτες σε όλους τους λαούς της Ευρώπης, ξεκινώντας από την πατρίδα μας την Ελλάδα με αντισυνταγματικά και αντεθνικά και προδοτικά μνημόνια και κατάφεραν έτσι είναι υποτάξουν για άλλη μία φορά την Ευρώπη, αυτή την φορά όχι με τα όπλα και τανκς, αλλά μέσω της οικονομίας και της απάτης και των τραπεζικών με τους οποίους συνεργάστηκαν.

Φυσικά εννοείται ότι ακριβώς την ίδια μοίρα είχε και η Γαλλία, η οποία αναγκάστηκε και αυτή για τους ίδιος ακριβώς λόγους να υποταχθεί στους Γερμανούς με τους διάφορους Προέδρους της που ακολούθησαν σε αυτή, τον Σαρκοζί, τον Ολάντ όπως επίσης και στις μέρες μας τον Μακρόν.

Και ο γαλλογερμανικός Άξονας που στον Ψυχρό Πόλεμο υπό την ηγεσία του Κάρολου Ντε γκολ ήταν ένας άξονας ισότητας και συνεργασίας μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας για άλλη μια φορά, υποβιβάστηκε στον άξονα υποταγής της Γαλλίας στην Γερμανία, όπως ακριβώς και κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και του δωσιλογικού καθεστώτος του βίσι που τώρα επανήλθε από ότι φαίνεται σε μια νέα μορφή τόσο στην Γαλλία σου και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Μένει να φανεί εάν για μία ακόμη φορά η Γαλλία θα απελευθερωθεί χάρη στην βοήθεια τόσο των Αμερικανών από την Δύση, όσο και των Ρώσων από την Ανατολή, οι οποία αυτή φορά στηρίζουν κινήματα πατριωτικά, εθνικιστικά, αντιευρωπαϊκά η ευρασιανικά, προκειμένου να ρίξουν τους ηγέτες του βαθέως κράτους στην Γερμανία και στις εξουσίες στις χώρες της Ευρώπης, λόγω χάρη στην Γαλλία υπό την Λεπέν ή τον Μπαρντελά, όπως και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης.

[Η υπόθεση της κλοπής του περιδέραιου στοίχισε πολύ πολιτικά και σε φήμη και σε δημοτικότητα και απαξίωσε τον Λουδοβίκο τον 16^ο και την Μαρία Αντουανέττα πριν την οριστική πτώση τους, όπως και η κλοπή των κοσμημάτων του Μεγάλου Ναπολέοντα από τον Λούρο στοίχισε πολύ πολιτικά και σε φήμη και σε δημοτικότητα και απαξίωσε τον Μακρόν και την σύζυγο του πριν την πιθανότατη οριστική πτώση τους]. 

Θα είναι άραγε αυτή η εξέλιξη των πραγμάτων στις μέρες μας; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, άλλα μόνο αν λάβουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα ως λαός θα αποφύγουμε τις οποίες κακοτοπιές και θα φέρουμε εκ νέου την πολυαγαπημένη μας πατρίδα σε μία κατάσταση ακμής και ευημερίας.

ΕΞΤΡΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ

Η Γερμανία βιώνει την... Θεία Δίκη: Τρόμος ότι χάθηκαν 1.236 τόνοι χρυσού αξίας 113 δισ. ευρώ από τα θησαυροφυλάκια των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ κρατούν όμηρο 1.236 τόνους χρυσού... Προάγγελος οικονομικής θύελλας... πνέει στην Γηραιά Ήπειρο... Η Γερμανία «πληρώνει» μάλλον τα όσα αισχρά βίωσε κάποτε η Ελλάδα...

Εν ολίγοις θεία Δίκη... Οι εξελίξεις στην διατλαντική συμμαχία παίρνουν πλέον ανησυχητική τροπή για τον αποκαλούμενο... Χρυσό Τρόμο: Πολιτικοί και φορείς στην Γερμανία ζητούν την άμεση επιστροφή 1.236 τόνων χρυσού από τα θησαυροφυλάκια της Νέας Υόρκης.

Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας Bild, η Ένωση Ευρωπαίων Φορολογουμένων, μαζί με μέλη των CDU/CSU, εκφράζουν ανοικτά φόβους ότι τα γερμανικά αποθέματα χρυσού μπορεί να κατασχεθούν ή να χρησιμοποιηθούν ως «όπλο» οικονομικής πίεσης από τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε περίπτωση μελλοντικής κρίσης ή διεθνούς σύγκρουσης.

Πρόκειται για πάνω από 1.200 τόνους χρυσού – δηλαδή περίπου το 1/3 του συνόλου των γερμανικών αποθεμάτων – τα οποία σήμερα παραμένουν αποθηκευμένα στα θησαυροφυλάκια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Νέας Υόρκης. Κι όμως: Αυτή η πρακτική, που καθιερώθηκε δεκαετίες πριν για λόγους ρευστότητας, αρχίζει να μοιάζει με παγίδα.

Τα ένοχα μυστικά της Νέας Υόρκης... Επί του παρόντος, ένα σημαντικό μέρος των αποθεμάτων χρυσού της Γερμανίας, περίπου 1.236 τόνοι (περίπου το 37% του συνόλου των 3.375 τόνων), φυλάσσονται στα θησαυροφυλάκια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Νέας Υόρκης.

Αυτή η τοποθέτηση δικαιολογούνταν ιστορικά από την ανάγκη να διασφαλιστεί η δυνατότητα γρήγορης μετατροπής του χρυσού σε δολάρια σε περίπτωση οικονομικής κρίσης ή επείγουσας ανάγκης για ρευστότητα. Ωστόσο, υπό τις τρέχουσες γεωπολιτικές συνθήκες, αυτή η περίσταση αρχίζει να εγείρει ανησυχίες μεταξύ των Γερμανών πολιτικών και των δημόσιων οργανισμών.

Ο Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Φορολογουμένων, Michael Jäger, απέστειλε ανοιχτές επιστολές στον επικεφαλής της Bundesbank, Joachim Nagel, και στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, Lars Klingbeil, στις οποίες εξέφρασε την ανησυχία του για την ασφάλεια των αποθεμάτων χρυσού στο εξωτερικό.

Επικαλέστηκε πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ Trump, οι οποίες πιστεύεται ότι υποδηλώνουν προσπάθειες άσκησης πολιτικής πίεσης στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ. Ο Trump έχει επικρίνει στο παρελθόν την Fed επειδή αρνείται να μειώσει το βασικό της επιτόκιο, κάτι που, σύμφωνα με τους επικριτές, υπονομεύει την αντίληψη της Fed για έναν ανεξάρτητο θεσμό.

Επιπλέον, η γερμανική πλευρά ανησυχεί ολοένα και περισσότερο για πιθανές αλλαγές στο πολιτικό τοπίο των ΗΠΑ. Υπάρχει κίνδυνος τα περιουσιακά στοιχεία ξένης κυβέρνησης που βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες να υποστούν πολιτικές πιέσεις ή ακόμη και δέσμευση, ειδικά σε περίπτωση διεθνών διαφορών.

Εκπρόσωποι του συντηρητικού στρατοπέδου στην Γερμανία άρχισαν μάλιστα να μιλάνε για μια πιθανή απειλή για ολόκληρη τη διατλαντική συμμαχία, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής καταστροφής της, εάν οι σχέσεις επιδεινωθούν.

Νωρίτερα, το 2013 μ.Χ., η Bundesbank είχε ήδη ξεκινήσει ένα πρόγραμμα επαναπατρισμού μέρους των αποθεμάτων χρυσού της, το οποίο θεωρήθηκε ως βήμα για την ενίσχυση της οικονομικής κυριαρχίας της χώρας.

Μέχρι το 2017 μ.Χ., η Γερμανία είχε ολοκληρώσει την επιστροφή περίπου 300 τόνων χρυσού από την Νέα Υόρκη και το Παρίσι, επιταχύνοντας μια διαδικασία που αρχικά αναμενόταν να διαρκέσει επτά χρόνια.

Σήμερα, τίθεται εκ νέου το ζήτημα της σκοπιμότητας αποθήκευσης ενός τόσο σημαντικού όγκου στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων εκτός Ευρώπης. Παρά τις διαβεβαιώσεις της Bundesbank ότι ο χρυσός που αποθηκεύεται στο εξωτερικό ελέγχεται τακτικά και είναι ασφαλής, δημόσιοι οργανισμοί και ορισμένοι πολιτικοί επιμένουν στην επανέναρξη της συζήτησης για αυτό το ζήτημα.

Κατά την άποψή τους, είναι σημαντικό να αποτραπεί μια κατάσταση κατά την οποία η Γερμανία θα χάσει τον έλεγχο των χρηματοοικονομικών της αποθεμάτων σε μια κρίσιμη στιγμή. Έτσι, η συζήτηση για την επιστροφή του γερμανικού χρυσού έχει επανέλθει στην επικαιρότητα και αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη επιθυμία της Γερμανίας να ενισχύσει την οικονομική της ανεξαρτησία στο πλαίσιο της παγκόσμιας αστάθειας.

Μήπως έχουν χαθεί οριστικά;  Σοκ και δέος προκαλεί ωστόσο στους διεθνείς οικονομικούς κύκλους το ενδεχόμενο αυτά τα αποθέματα να μην υπάρχουν πλέον. Δεν είναι η πρώτη τέτοια περίπτωση που ζητείται ο επαναπατρισμός των αποθεμάτων..

Η πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Angela Merkel ήθελε επίσης να επαναπατρίσει όλο το γερμανικό χρυσό πίσω στην Γερμανία, αλλά για κάποιο λόγο δεν τα κατάφερε. Τα γερμανικά αποθέματα από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Η Γερμανία έχει τα δεύτερα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού στον κόσμο (στα χαρτιά, τουλάχιστον).

Τα επίσημα αποθέματα της χώρας ανέρχονται σε 3.352 τόνους, πίσω μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες, 8.133 τόνους. Περίπου το 37% του χρυσού της Γερμανίας, 1.236 τόνοι, κατέχεται από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης.

Ο χρυσός μεταφέρθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες για φύλαξη στον απόηχο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η απειλή των σοβιετικών αρμάτων μάχης στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου ήταν μεγάλη.

Το 2013 μ.Χ., οι Γερμανοί πολιτικοί για πρώτη φορά άρχισαν να επαναπατρίζουν ποσότητες των αποθεμάτων από το πολύτιμο μέταλλο. Μέχρι το 2017 μ.Χ. ένα αξιοπρεπές μέρος των αποθεμάτων του πολύτιμου μετάλλου της χώρας είχε επιστραφεί στην κεντρική τράπεζα της Γερμανίας, κυρίως από την Γαλλία και την Αγγλία.

Μόνο περίπου 300 τόνοι από αυτούς προήλθαν από τη NY Fed, κάτι που μας φέρνει στο σήμερα, όταν περισσότερο από το ένα τρίτο του γερμανικού χρυσού βρίσκεται ακόμη στα θησαυροφυλάκια της NY Fed στο Μανχάταν.

Η αποθήκευση του... Το Fort Knox, η πιο προστατευμένη εγκατάσταση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αποθήκευση χρυσού βρίσκεται μέσα στην στρατιωτική βάση. Υπάρχουν τρεις περίμετροι ασφαλείας έξω, όλες κάτω από ρεύμα, κάθε ίντσα σαρώνεται από αισθητήρες κίνησης. Τέσσερις χιλιάδες στρατιώτες βρίσκονται συνεχώς σε μάχιμη υπηρεσία.

Η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία, η Ιταλία και η Ολλανδία διατηρούν σήμερα σημαντικό μέρος των αποθεμάτων τους σε χρυσό στις ΗΠΑ, αλλά πρόσφατα αποφάσισαν να επιστρέψουν τον χρυσό τους στη γη τους.

Γιατί; Πρώτα απ ' όλα, δεν θέλουν να πληρώνουν πια τους Αμερικανούς για αποθήκευση. Η τιμή για την υπηρεσία συνδέεται με την αξία του χρυσού και αυξάνεται συνεχώς τώρα, επομένως θα είναι φθηνότερο να αποθηκεύεται εγχώρια.

Δεύτερον, οι Ευρωπαίοι θέλουν να... τρομάξουν τον Trump, γιατί εδώ και καιρό κυκλοφορούν φήμες ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εκμεταλλεύονται τον χρυσό των άλλων. «Όταν αυτές οι χώρες επανακτήσουν αυτόν τον χρυσό, σίγουρα θα τον ελέγξουν.

Και αν τον επιστρέψουν, και δεν υπάρχει χρυσός, αλλά κάτι άλλο, δεν θα μπορούν να το κρύψουν, γιατί σε αυτή την περίπτωση θα αναλάβουν τέτοια ευθύνη, στην πραγματικότητα, για την απώλεια χρυσού», δήλωσε ο Lazar Badalov, αναπληρωτής καθηγητής στην Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου Rudn.

«Βόμβα» από αναλυτή: Ο χρυσός των ΗΠΑ έχει εκμισθωθεί – Το COMEX αλλάζει τους κανόνες, κοντά… η κατάρρευση του συστήματος. Η συντριπτική πλειονότητα του χρυσού διαπραγματεύεται με την μορφή χρηματιστηριακών συμβολαίων (paper contracts), σύμφωνα με τον αναλυτή Jim Rickards… Ειδικότερα, όπως επισημαίνεται, μόνο περίπου το 1% του χρυσού που διαπραγματεύεται σε χρηματιστήρια όπως το COMEX παραδίδεται φυσικά.

Ο Rickards συνεχίζει λέγοντας ότι τα χρηματιστήρια όπως το COMEX μπορούν να αλλάξουν τους κανόνες όποτε το επιθυμούν. Για παράδειγμα, όταν οι αδελφοί Hunt προσπάθησαν να ελέγξουν την αγορά αργύρου το 1980, το COMEX δεν τους επέτρεψε να παραλάβουν φυσικό μέταλλο.

Παρεμβαίνοντας στις «πρωταρχικές δυνάμεις». Όταν η συζήτηση στρέφεται στον χρυσό του Fort Knox, ο Jim δηλώνει ότι ο χρυσός βρίσκεται εκεί. Ωστόσο, η ανησυχία του είναι εάν αυτός ο χρυσός έχει εκμισθωθεί (σε χαρτιά, όχι φυσικά) σε τράπεζες πολύτιμων μετάλλων. «Μπορεί να έχεις 100 τόνους συναλλαγών σε “χρυσό-χαρτί”, οι οποίοι βασίζονται σε έναν μόνο φυσικό τόνο που το Υπουργείο Οικονομικών εκμίσθωσε στην JPMorganChase.»

Οι υποστηρικτές του χρυσού εδώ και καιρό υποψιάζονται ότι τράπεζες όπως η JPMorganChase και η Goldman Sachs έχουν «δανειστεί» ή «εκμισθώσει» χρυσό από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ. Είναι επίσης πιθανό αυτός ο χρυσός να έχει υποστεί πολλαπλή επαναυποθήκευση (rehypothecation), γεγονός που σημαίνει ότι πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως κατέχουν το ίδιο φυσικό μέταλλο.

Ο Jim επισημαίνει ότι όταν αρχίζουμε να κάνουμε ερωτήσεις για την εκμίσθωση του χρυσού, στην ουσία: «Παρεμβαίνουμε στις πρωταρχικές δυνάμεις». Στην συνέχεια εξηγεί την διαφορά μεταξύ κατανεμημένου (allocated) και μη κατανεμημένου (unallocated) χρυσού, και πώς λειτουργεί η διαδικασία της επαναυποθήκευσης (https://www.bankingnews.gr/ta-paraksena/articles/805879/xanoun-ti-gi-kato-apo-ta-podia-tous-oi-germanoi-apaitoyn-piso-1-236-tonous-xrysoy-apo-ta-thisavrofylakia-ton-ipa3/).

Χαστούκι για το Βερολίνο - Χωρίς έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ η Γερμανία. Η αποτυχία αυτή συνιστά σημαντικό πλήγμα για την διεθνή εικόνα της Γερμανίας και του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς.

Η Γερμανία δεν κατάφερε να εξασφαλίσει έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπως γνωστοποίησε την Τετάρτη, 3/6, η Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού, Αναλένα Μπέρμποκ.

Για την εκλογή απαιτούνταν ενισχυμένη πλειοψηφία δύο τρίτων από τα 193 κράτη-μέλη των Ηνωμένων Εθνών. Τελικά, η εκπροσώπηση της περιφερειακής ομάδας «Δυτικοευρωπαϊκών και άλλων κρατών» στο ισχυρότερο όργανο του ΟΗΕ θα περάσει σε Πορτογαλία και Αυστρία. Στην εν λόγω ομάδα αντιστοιχούν δύο έδρες, ενώ αυτή την φορά τρεις χώρες διεκδίκησαν την είσοδό τους.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε η Αναλένα Μπέρμποκ, η Πορτογαλία συγκέντρωσε 134 ψήφους, η Αυστρία 131 και η Γερμανία 104. Η υποψηφιότητα του Βερολίνου, όπως επισημαίνεται, θα έπρεπε να είχε αποσυρθεί εξαρχής, καθώς «δεν ήταν η σειρά του», ωστόσο κατατέθηκε κανονικά παρότι υπήρχε γνώση των άλλων δύο υποψηφιοτήτων.

Η αποτυχία αυτή συνιστά σημαντικό πλήγμα για την διεθνή εικόνα της Γερμανίας και του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, την ώρα που το Βερολίνο επιδιώκει ηγετικό ρόλο στην Ευρωπαϊκή πτέρυγα του ΝΑΤΟ, καθώς και στις εξελίξεις στην Ουκρανία και την Μέση Ανατολή.

Σημειώνεται ότι αρκετά κράτη ήταν αντίθετα με την γερμανική υποψηφιότητα, επικαλούμενα την στάση ανοχής έναντι του Ισραήλ για ιστορικούς λόγους. Παράλληλα, η Γερμανία δεν προχώρησε σε αναγνώριση του «παλαιστινιακού κράτους» και απείχε από την Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Παλαιστινιακό. Επιπλέον, της αποδίδεται ότι αντέδρασε με ήπιους τόνους στην επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, αλλά και στην Αμερικανική επέμβαση στην Βενεζουέλα.

Ο ρόλος και η λειτουργία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών συγκαταλέγεται στα κεντρικά όργανα του ΟΗΕ, με κύρια αποστολή την διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας. Στο πλαίσιο αυτό, έχει την δυνατότητα να λαμβάνει αποφάσεις που περιλαμβάνουν διπλωματικές παρεμβάσεις, επιβολή κυρώσεων ή την ανάπτυξη ειρηνευτικών αποστολών σε περιοχές κρίσης.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας αποτελείται από 15 μέλη συνολικά: Πέντε μόνιμα -Κίνα, Γαλλία, Ρωσία, Ηνωμένο Βασίλειο και ΗΠΑ- και δέκα μη μόνιμα, τα οποία εκλέγονται για θητεία δύο ετών. Τα πέντε μόνιμα μέλη διαθέτουν δικαίωμα βέτο, που τους επιτρέπει να εμποδίζουν την υιοθέτηση κρίσιμων αποφάσεων του Συμβουλίου (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7373713_hastoyki-gia-berolino-horis-edra-sto-symboylio-asfaleias-toy-oie-i-germania).

Στην σωστή πλευρά της Ιστορίας η Wagenknecht - Απορρίπτει το «τείχος προστασίας» απέναντι στο AfD. Η Sahra Wagenknecht απέρριψε το λεγόμενο πολιτικό «τείχος προστασίας» στην Γερμανία, το οποίο ουσιαστικά απαγορεύει την συνεργασία των κομμάτων με το AfD.

Η ιδρύτρια του κόμματος BSW, Sahra Wagenknecht, απέρριψε το «τείχος προστασίας» στην γερμανική πολιτική σκηνή, το οποίο ουσιαστικά απαγορεύει την συνεργασία μεταξύ πολιτικών κομμάτων και της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD).

Σε εκτενή συνέντευξη την Τρίτη 2 Ιουνίου, η Wagenknecht παρουσίασε την προσέγγισή της για τις επερχόμενες εκλογές στην Mecklenburg-Western Pomerania και στην Saxony-Anhalt, στις οποίες θα καλωσόριζε, μεταξύ άλλων προτάσεων, έναν «υπερκομματικό πρωθυπουργό της πολιτείας».

Η βασική ανησυχία της αριστερής κυριαρχίστριας Wagenknecht είναι ότι ο αποκλεισμός του AfD από την συμμετοχή στους θεσμούς του κράτους - επίσημος στόχος του «τείχους προστασίας» - αψηφά την βούληση των Γερμανών ψηφοφόρων.

Όταν ένα κόμμα λαμβάνει 30% έως 40% των ψήφων, δεν θα έπρεπε να αποκλείεται μόνιμα, «ανεξάρτητα από την στάση κάποιου απέναντι στις θέσεις του κόμματος». Γι’ αυτό κατήγγειλε την πολιτική αυτή ως «ηλίθια» και «αποτυχημένη».

Η «υγειονομική ζώνη» επικρίθηκε επίσης επειδή ωθεί σε συνεργασία κόμματα με σε μεγάλο βαθμό ασύμβατα πολιτικά προγράμματα, όλα με στόχο να κρατηθεί το AfD εκτός εξουσίας. Αυτό εξηγεί και την έκκλησή της για υπερκομματικούς Υπουργούς και Προέδρους ως λύση στο ίδιο πρόβλημα που προκύπτει από τις εκλογές σε επίπεδο κρατιδίων.

Το κλειδί της πρόσφατης συνέντευξης της Wagenknecht είναι ότι επιμένει, ενάντια στο ω, πως η βούληση των ψηφοφόρων πρέπει να γίνεται σεβαστή: «Πρέπει να παίρνεις στα σοβαρά το πώς αποφασίζουν οι άνθρωποι και ποιον ψηφίζουν, και δεν μπορείς απλώς να το παραμερίζεις, όπως έχει γίνει μέχρι τώρα» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879415/sti-sosti-plevra-tis-istorias-i-wagenknecht-aporriptei-to-teixos-prostasias-apenanti-sto-afdn/).

«Glenn Diesen: To ΝΑΤΟ καταρρέει – Οι Ευρωπαίοι θα το αντισταθμίσουν με πόλεμο στην Ρωσία, προκαλώντας πυρηνικό χτύπημα – Η προβλέψιμη κατάληξη της τρέλας».

Η ΝΑΤΟ ήταν πάντα ένα προσωρινό στρατιωτικό σύμφωνο. Τώρα, στην πολυπολική εποχή, έχει ξαναχάσει τον σκοπό του — και η κατάρρευσή του είναι αναπόφευκτη. Αυτό όμως δεν θα φέρει ειρήνη. Αντίθετα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες, παγιδευμένοι στην ρωσοφοβία, θα κλιμακώσουν τον πόλεμο κατά της Ρωσίας για να καλύψουν το κενό. Και η Μόσχα, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αποκαταστήσει την αποτροπή της, θα απαντήσει με πυρηνικό χτύπημα — πιθανότατα κατά της Γερμανίας.

Αυτή είναι η ψυχρή πρόβλεψη του Glenn Diesen (καθηγητή Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο της Νοτιοανατολικής Νορβηγίας), σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στις 13 Μαΐου 2026 μ.Χ. Δεν είναι προπαγάνδα. Είναι στρατηγική ανάλυση.

Γιατί η ΝΑΤΟ καταρρέει τώρα. Η ΝΑΤΟ γεννήθηκε για να αντιμετωπίσει την ΕΣΣΔ. Όταν η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε, η Συμμαχία έπρεπε να εξαφανιστεί. Αντίθετα, επινόησε έναν νέο σκοπό: την επιβολή της αμερικανικής μονοπολικότητας μέσω επεκτατισμού και επεμβάσεων («out of area or out of business»).

Αυτή η εποχή όμως τέλειωσε. Ο κόσμος είναι πλέον πολυπολικός. Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε σχετική παρακμή και δεν μπορούν να κυριαρχούν ταυτόχρονα σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή, Ανατολική Ασία και Δυτικό Ημισφαίριο. Θα μεταφέρουν το βάρος τους στην Ασία και τη δυτική τους ενδοχώρα. Η Ευρώπη μένει μόνη της, υπάκουη και στρατηγικά ορφανή.

Το λάθος των Ευρωπαίων: Κλιμάκωση για να καλύψουν το κενό. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, όμως, δεν είναι ορθολογικοί. Αντί να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα (ειρήνη με Ρωσία, κοινή ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας, διαφοροποίηση οικονομικών σχέσεων), επιλέγουν την ρωσοφοβία. Κάθε φωνή υπέρ της διπλωματίας συκοφαντείται ως «φιλορωσική προδοσία».

Καθώς η ΝΑΤΟ διαλύεται, οι Ευρωπαίοι θα κλιμακώσουν ακόμα περισσότερο τον πόλεμο κατά της Ρωσίας — για να αποδείξουν ότι υπάρχουν, για να κρύψουν την κατάρρευση. Θα συνεχίσουν να εξοπλίζουν την Ουκρανία, θα απειλούν με άμεση εμπλοκή, θα πιέζουν όλα τα κόκκινα όρια.

Η ρωσική αντίδραση: Πυρηνικό χτύπημα στην Γερμανία. Η Ρωσία, από την πλευρά της, βλέπει την αποτρεπτική της ισχύ να διαβρώνεται. Κάθε νέα κλιμάκωση από την Ευρώπη θα αντιμετωπίζεται ως υπαρξιακή απειλή. Ο Diesen προβλέπει ότι η Μόσχα, βλέποντας πως οι συμβατικές προειδοποιήσεις δεν πιάνουν, θα καταφύγει σε περιορισμένο πυρηνικό πλήγμα — πιθανότατα κατά της Γερμανίας, ως καρδιάς της Ευρωπαϊκής δύναμης. Όχι για να καταστρέψει την χώρα, αλλά για να τερματίσει τον πόλεμο.

Αυτή είναι η προβλέψιμη κατάληξη, γράφει ο Diesen. Όχι επειδή το θέλει κανείς, αλλά επειδή η τρέλα των Ευρωπαίων ηγετών δεν αφήνει άλλη διέξοδο. Το άρθρο του Diesen δεν είναι από κάποιο «σκοτεινό» site. Είναι μια ψύχραιμη, ακαδημαϊκής υφής ανάλυση από έναν αναγνωρισμένο γεωπολιτικό αναλυτή. Και η πρόβλεψή του είναι συνεπής με όσα βλέπουμε: ΝΑΤΟ σε παρακμή, Ευρώπη χωρίς στρατηγική ηγεσία, Ρωσία που εξαντλείται η υπομονή της, και πυρηνικά όπλα που ξαναγίνονται «λογικό» εργαλείο.

Η κατάρρευση της ΝΑΤΟ δεν είναι νίκη. Είναι η αρχή ενός ακόμα πιο επικίνδυνου παιχνιδιού. Ελπίζουμε ο Diesen να κάνει λάθος. Αλλά τα τελευταία χρόνια, οι προβλέψεις του ήταν τρομακτικά ακριβείς (https://www.triklopodia.gr/glenn-diesen-to-%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%cf%81%cf%81%ce%ad%ce%b5%ce%b9-%ce%bf%ce%b9-%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%89%cf%80%ce%b1%ce%af%ce%bf%ce%b9-%ce%b8%ce%b1-%cf%84//).

Ο Πρόεδρος του Ρουμανικού Λαού για το Εκλογικό Πραξικόπημα. Ο Ρουμάνος Πρόεδρος δικάζεται. Κατηγορείται ότι αποπειράθηκε να κάνει πραξικόπημα. Μια σατανική διαστρέβλωση της αλήθειας, όπως την περιγράφει ο ίδιος σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του.

Στις 24 Νοεμβρίου 2024 μ.Χ., ο Καλίν Γκεοργκέσκου, γνωστός επικριτής της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, κέρδισε τις προεδρικές εκλογές στην Ρουμανία. Οι δημοσκοπήσεις πριν από τον δεύτερο γύρο τον έδειχναν ως σαφή νικητή.

Τότε ξέσπασε το σκάνδαλο: Οι εκλογές κηρύχθηκαν άκυρες – ένα άνευ προηγουμένου γεγονός – και επαναλήφθηκαν, με τον Γκεοργκέσκου να αποκλείεται από την συμμετοχή στις εκλογές. Στην συνέχεια, αποσύρθηκε σε μεγάλο βαθμό από την δημόσια ζωή – ένα Σλοβακικό ΜΜ ενημέρωσης κατάφερε τώρα να πάρει μια εκτενή συνέντευξη μαζί του, αναφέρει το TKP.

Ο Γεωργέσκου έδωσε μια μακρά βιντεοσκοπημένη συνέντευξη στο Σλοβακικό μέσο ενημέρωσης Marker, και το Ρουμανικό περιοδικό Active News δημοσίευσε ένα γραπτό αντίγραφο της συνέντευξης. Ακολουθούν ορισμένα βασικά αποσπάσματα της συνέντευξης:

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σας έχουν απαγγελθεί κατηγορίες και θα δικαστείτε. Κατηγορείστε ότι οργανώσατε πραξικόπημα. Τι σημαίνει αυτό για εσάς; ■ Καλίν Γκεοργκέσκου: Αυτή δεν είναι μια κανονική, μια φυσιολογική δίκη. Είναι μια δίκη πολιτικής σκοπιμότητας. Αυτοί πραγματοποίησαν το πραξικόπημα, όχι εγώ και ούτε οι Ρουμάνοι ψηφοφόροι. Αγαπάμε την χώρα μας, γράφουμε ιστορία και στο τέλος θα κερδίσουμε.

Ωστόσο, το σύστημα είναι πολύ προσεκτικό ώστε να αποτρέψει την άνοδο στην εξουσία οποιονδήποτε άλλου εκτός αν είναι υπηρέτης αυτού του συστήματος. Ο απώτερος στόχος μου και η θέση μου είναι ακριβώς αυτά για τα οποία μίλησε ο Αβραάμ Λίνκολν: Η εξουσία προέρχεται από τον λαό, ανήκει στον λαό και πρέπει να ασκείται προς όφελος του λαού. Αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από ό,τι έχουμε δει τα τελευταία 35 χρόνια.

Ειλικρινά, δεν ήξερα το πώς θα αντιδρούσαν, αλλά ήμουν απολύτως σίγουρος ότι θα το έκαναν. Δεν μπορούσαν να αφήσουν την κατάσταση ως έχει και να αναγνωρίσουν την ήττα τους. Εμείς είχαμε κερδίσει, αυτοί είχαν χάσει — και δεν μπορούσαν να το παραδεχτούν αυτό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ας προχωρήσουμε βήμα βήμα. Μπορείτε να μας εξηγήσετε επακριβώς γιατί κατηγορείστε; ■ Καλίν Γκεοργκέσκου: Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες. Η βασική κατηγορία είναι ότι έθεσα σε κίνδυνο τη δημοκρατία και το σύνταγμα. Και ότι προσπάθησα να οργανώσω πραξικόπημα. Κέρδισα τον πρώτο γύρο των εκλογών και μετά υποτίθεται ότι ήθελα να πραγματοποιήσω το πραξικόπημα. (Γελώντας.) Είναι πράγματι γελοίο.

Είναι όλα γελοία. Για αυτούς είναι «παράξενο» το γεγονός να υπάρχει κάποιος ο οποίος δεν θα ακολουθεί τις εντολές & τις υποδείξεις τους. Σύμφωνα με τη λογική τους, αν ασχολείσαι με την πολιτική, πρέπει να είσαι διεφθαρμένος. Αν δεν είσαι, δεν έχεις καμία δουλειά να ασχολείσαι με την πολιτική. Μπορείς να μείνεις έξω από την πολιτική, αλλά όχι μέσα σε αυτήν.

Το να είσαι διεφθαρμένος είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να μπει κανείς στην πολιτική. Επειδή δεν είμαι «πολιτικά ορθός», σύμφωνα με τη δική τους οπτική γωνία είναι φυσιολογικό να μην μπορούν να δεχτούν κάποιον σαν εμένα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια ακριβώς είναι η βάση για την κατηγορία περί πραξικοπήματος; Ποια θα ήταν τα «αποδεικτικά στοιχεία»; ■ Καλίν Γκεοργκέσκου: Δεν υπάρχουν αποδείξεις. Εγώ και οι Ρουμάνοι ψηφοφόροι περιμένουμε ακόμα τουλάχιστον ένα αξιόπιστο αποδεικτικό στοιχείο για την ακύρωση των εκλογών. Δεν υπάρχει κανένα. Απλά δεν έχουν τίποτα τέτοιο.

Ούτε έχουν αποδείξεις εναντίον μου. Όλα αυτά είναι επίδειξη δύναμης. Θέλουν να αποδείξουν ότι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν, με το έτσι-θέλω. Αλλά αυτό δεν μπορεί να σβήσει την αλήθεια. Η αλήθεια δεν εξαφανίζεται. Περιμένει. Και εγώ περιμένω. Και η στιγμή της αλήθειας έρχεται πάντα στο ραντεβού της στο τέλος.

Φυσικά, λένε συνεχώς ψέματα, αλλά βλέπουμε την κατάσταση να αλλάζει παντού. Το διεθνές σύστημα αλλάζει. Δεν αφορά μόνο τη Ρουμανία, αλλά το ίδιο συμβαίνει στην Ευρώπη, ειδικά στις Βρυξέλλες, το Παρίσι και το Βερολίνο. Υπάρχουν πολλά μέρη όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν πλέον να ανεχθούν αυτό το καταπιεστικό σύστημα. Οι αλλαγές συμβαίνουν ταυτόχρονα σε πολλές χώρες.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σε άλλες χώρες, οι αλλαγές γίνονται μέσω εκλογών. Στη Ρουμανία, οι εκλογές ακυρώθηκαν. Αυτή είναι η διαφορά. ■ Καλίν Γκεοργκέσκου: Ναι, σωστά. Και είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο συμβαίνει στον κόσμο, όχι μόνο στην Ευρώπη. ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο φάκελος κατηγορίας αναφέρει επίσης ότι είστε «φασίστας, ρατσιστής, εξτρεμιστής και αντισημίτης». Έχετε κάνει ποτέ αντισημιτικές ή φασιστικές δηλώσεις;

Πρώτα απ’ όλα, εμείς οι Ρουμάνοι είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Για μένα είναι εξ ορισμού αδύνατο να είμαι ρατσιστής. (Χαμογελώντας.) Δεν έχουν απολύτως καμία απόδειξη για όλες αυτές τις κατηγορίες. Είναι γελοίο. Έπρεπε κάτι να επινοήσουν. Μόλις πετύχεις την υποστήριξη του λαού με ένα πρόγραμμα υπέρ της λαϊκής κυριαρχίας, αυτόματα γίνεσαι «φασίστας, ρατσιστής, αντισημίτης» στα μάτια τους.

Αυτές είναι οι ίδιες ετικέτες που αντιμετώπισε ο Πρόεδρος Τραμπ. Είναι απλά αντιγραφή και επικόλληση. Απλώς άλλαξαν το όνομα σε «Γκεοργκέσκου». ΕΡΩΤΗΣΗ: Σας εξέπληξε ο μεγάλος αριθμός ψήφων που πήρατε στον πρώτο γύρο τον Νοέμβριο του 2024 μ.Χ.;

■ Καλίν Γκεοργκέσκου: Ένιωσα την αντίδραση του κόσμου, ένιωσα την υποστήριξη του. Περίμενα ένα καλό αποτέλεσμα, αλλά όχι τόσο καλό. Έμεινα έκπληκτος και εγώ ο ίδιος. Αλλά ήμουν πεπεισμένος ότι η επιτυχία θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη στον δεύτερο γύρο. Κάθε μέρα, ένιωθα την υποστήριξη να αυξάνεται.

Ωστόσο, στις 6 Δεκεμβρίου 2024 μ.Χ., κήρυξαν τις εκλογές άκυρες. Αυτή ήταν κατάφωρη παραβίαση της δημοκρατίας και μια αντισυνταγματική πράξη. Τα ποσοστά αυξάνονταν συνεχώς και το γνώριζαν. Γι’ αυτό κήρυξαν άκυρες τις εκλογές.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο πυρήνας του σκανδάλου βρίσκεται στην περίοδο πριν από τον πρώτο γύρο. Ξαφνικά προέκυψαν υποψίες ότι η προεκλογική σας εκστρατεία συνδεόταν με μια επιχείρηση της ρωσικής επιρροής: ψεύτικους λογαριασμούς στο TikTok και στο Facebook που σας υποστήριζαν, αλλά στην πραγματικότητα διέδιδαν ρωσική προπαγάνδα. Λίγο αργότερα, αναφέρθηκε – μεταξύ των άλλων από το Politico – ότι δεν ήταν οι Ρώσοι πίσω από αυτό, αλλά οι Ρουμάνοι φιλελεύθεροι και η εταιρεία Kensington Communications. Τι γνωρίζετε ένα χρόνο μετά για όλη αυτή την επιχείρηση;

■ Καλίν Γκεοργκέσκου: Καταρχάς, δεν έχω καμία σχέση με τη Ρωσία. Το επαναλαμβάνω. Δεύτερον, είχαν ένα σχέδιο: Να υποστηρίξουν την δική μου εκστρατεία για να αποδυναμώσουν κάποιον άλλο και έτσι να βοηθήσουν τον δικό τους υποψήφιο.

Όμως, όταν με «βοήθησαν», και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι όλοι γνώριζαν πολύ καλά ότι το πρόγραμμά μου επικεντρωνόταν στην πραγματική λαϊκή κυριαρχία των Ρουμάνων, τον σεβασμό στις παραδόσεις, τη γη, τη γεωργία και τους φυσικούς πόρους, όλο αυτό το σχέδιο ναυάγησε.

Η επένδυσή τους βοήθησε περισσότερο την δική μου υποψηφιότητά μου παρά τους ίδιους. Μέχρι σήμερα δεν γνωρίζουμε όλες τις λεπτομέρειες. Γνωρίζουμε μόνο το όνομα της εταιρείας, τίποτα περισσότερο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ας μιλήσουμε για τη Ρωσία. Όλοι σας αποκαλούν «φιλορώσο». Είστε; ■ Καλίν Γκεοργκέσκου: Είμαι πατριώτης. ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί η Ρωσία συνεχίζει να εμφανίζεται;

■ Καλίν Γκεοργκέσκου: Αυτό είναι δικό τους πρόβλημα, όχι δικό μου. Είμαι στο πλευρό των πατριωτών. Στο πλευρό των ανθρώπων που αγαπούν τη χώρα τους. Έχω πει ότι σέβομαι τους ηγέτες που αγαπούν τνη χώρα τους – και αυτό περιλαμβάνει τον Πρόεδρο Τραμπ και τον Πρόεδρο Πούτιν. Αυτό είναι όλο. Δεν είναι δική μου δουλειά να προσπαθώ να διαβάσω τις σκέψεις τους.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο Μίρτσεα Γκεοάνα, πρώην Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ και πρώην Υπουργός Εξωτερικών, είπε ότι αν οι Ρώσοι μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο στη Ρουμανία, θα μπορούσαν να το κάνουν οπουδήποτε. Πιστεύουν πραγματικά οι Ρουμάνοι ότι οι Ρώσοι κρύβονται πίσω από όλη αυτή την ιστορία;

■ Καλίν Γκεοργκέσκου: Υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Αν ήταν αλήθεια ότι οι Ρώσοι μπορούν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα των εκλογών μέσω του TikTok, τότε δεν έχουμε πια δημοκρατία. Καμία δημοκρατία. Αν κάποιος πιστεύει πραγματικά ότι οι εκλογές σε μια δημοκρατία μπορούν να καθοριστούν από εξωτερικές παρεμβάσεις, τότε το σύστημα αυτό είναι άχρηστο. Όσον αφορά τον κύριο στον οποίο αναφερθήκατε, είναι ένας γνήσιος παγκοσμιοποιητής. Δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο να πούμε γι’ αυτό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η άποψή σας για τον πόλεμο στην Ουκρανία; Ποια είναι η αιτία του πολέμου και πώς θα πρέπει να τελειώσει; ■ Καλίν Γκεοργκέσκου: Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν αφορά την Ουκρανία. Αφορά το μέλλον της Ευρώπης. Αυτό είναι το πρώτο σημείο.

Δεύτερον, ο Πρόεδρος Τραμπ είπε ότι κάθε εβδομάδα πεθαίνουν 5.000 έως 7.000 άνδρες στην Ουκρανία. Αυτό είναι μια τραγωδία. Ο θάνατος κάθε ανθρώπου είναι μια τραγωδία. Κανείς δεν πρέπει να πεθαίνει έτσι. Ζούμε στην τρίτη χιλιετία. Θεωρώ όσους απαιτούν την συνέχιση του πολέμου «άρρωστα μυαλά». Ό,τι και να συνέβη στην αρχή, υπήρξε έλλειψη διαλόγου.

Δεν είμαστε ζώα, είμαστε άνθρωποι. Αν αρνείσαι τον διάλογο, αυτό σημαίνει ότι έχεις άλλη ατζέντα. Η ειρήνη πρέπει να επιβάλλεται, όχι να ικετεύεις για αυτήν. Δεν ρωτάς «αν θέλουμε ειρήνη». Απλά την επιβάλλεις (https://www.triklopodia.gr/%ce%bf-%cf%80%cf%81%cf%8c%ce%b5%ce%b4%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d-%ce%bb%ce%b1%ce%bf%cf%8d-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b5/).

Πορτογαλία: Μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Στόχος της κυβέρνησης η αύξηση της παραγωγικότητας και η ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης. Η κεντροδεξιά κυβέρνηση μειοψηφίας της Πορτογαλίας δήλωσε ότι θα τροποποιήσει το σχέδιο μεταρρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, προκειμένου να κατευνάσει τα συνδικάτα μετά την πρώτη γενική απεργία στη χώρα σε περισσότερα από δέκα χρόνια.

Η προτεινόμενη αναδιαμόρφωση περισσοτέρων από 100 άρθρων του κώδικα εργατικού δικαίου είναι ένα σημαντικό τμήμα της κυβερνητικής ατζέντας, που έχει στόχο αύξηση της παραγωγικότητας και ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης. Τα συνδικάτα υποστηρίζουν ότι ευνοεί τους εργοδότες εις βάρος των δικαιωμάτων των εργαζομένων και κάλεσε την περασμένη εβδομάδα στην πρώτη γενική απεργία από τον Ιούνιο του 2013 μ.Χ.

Έπειτα από συνάντηση με την ηγεσία του συνδικάτου-ομπρέλα UGT, η Υπουργός Εργασίας Μαρία ντο Ροζάριο Ραμάλιο, ανέφερε πως η κυβέρνηση είναι έτοιμη να καταλήξει σε συμβιβασμό. «Ήταν μια πολύ εποικοδομητική συνάντηση. Το θέμα δεν είναι η υποχώρηση, αλλά να έρθουν πιο κοντά οι θέσεις σε μια διαπραγμάτευση», δήλωσε αργά χθες (16/12) βράδυ στους δημοσιογράφους.

Η Ραμάλιο είπε πως η UGT θα καταθέσει επίσης προτάσεις για την επίτευξη συμβιβασμού. Ο γενικός γραμματέας της UGT Μάριο Μουράο, δήλωσε μετά τη συνάντηση, ότι είναι πιο αισιόδοξος σε ό,τι αφορά την προθυμία της κυβέρνησης να διαπραγματευθεί και μίλησε για θετική επανεκκίνηση, προς την κατεύθυνση μιας συμφωνίας.

Η μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων προβλέπει χαλάρωση των απολύσεων, χωρίς προειδοποίηση σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και άρση περιορισμών σε εξωτερικές αναθέσεις. Άλλα μέτρα περιλαμβάνουν περιορισμό δικαιωμάτων σε ευέλικτο ωράριο για τις θηλάζουσες μητέρες στα δύο χρόνια. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, η ωριαία παραγωγικότητα στην Πορτογαλία ανέρχεται στο 80,5% του μέσου όρου στην ΕΕ, η πέμπτη χαμηλότερη στους «27».

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) έχει πει πως οι αυστηροί εργασιακοί κανόνες προστατεύουν τις μόνιμες θέσεις εργασίας, όμως περιορίζουν την ευελιξία, ωθώντας νεώτερους ειδικευμένους εργαζόμενους προς επισφαλείς συμβάσεις, σε μια οικονομία όπου κυριαρχούν οι μικρές επιχειρήσεις, με αδύναμο μάνατζμεντ και χαμηλά επίπεδα καινοτομίας.

Το νομοσχέδιο αποτελεί αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα σε εργοδοτικές οργανώσεις και συνδικάτα, ένα υποχρεωτικό βήμα προτού κατατεθεί στο Κοινοβούλιο. Το ακροδεξιό κόμμα Chega, το μεγαλύτερο της αντιπολίτευσης, έχει υποστηρίξει ότι μπορεί να αποσύρει την υποστήριξή του αν δεν τροποποιηθεί, αν και προηγουμένως είχε τηρήσει διαφορετική στάση (https://www.zougla.gr/kosmos/portogalia-metarrythmisi-ton-ergasiakon-scheseon/).

Οι σκοτεινές προβλέψεις για την Ευρώπη του Ιταλού Υπουργού Άμυνας Κροσέτο. Η Σερβική εφημερίδα Novosti αναφέρεται στις απόψεις του Ιταλού Υουργού Άμυνας Guido Crosetto, για το μέλλον της Ευρώπης και γενικότερα της Δύσης.

«ΥΠΑΡΧΕΙ ένα μέρος του κόσμου που βρίσκεται πάνω από τον γκρεμό και δεν φαίνεται να το καταλαβαίνει ή να ανταποκρίνεται. Αυτό το μέρος του κόσμου είναι η Δύση μας, αποδυναμωμένη από βαθιά εγωιστική σκέψη και απαράδεκτες ανισότητες, χωρίς σοβαρό, βαθύ πολιτικό όραμα. Και ολοένα και περισσότερο άτεκνη. Και χωρίς μέλλον.»

Έτσι ανέλυσε την «παλιά, κουρασμένη Δύση» ο Γκουίντο Κροσέτο, Υπουργός Άμυνας της Ιταλίας, σε συνέντευξή του στην «Avenire», την οποία ανέφεραν πολλές ιταλικές εφημερίδες. «Το 2.100 μ.Χ., ο Ιταλικός πληθυσμός θα μειωθεί στα 35 εκατομμύρια, 40% λιγότερος από ό,τι σήμερα, ενώ ο αφρικανικός πληθυσμός θα φτάσει τα 3,7 δισεκατομμύρια. Η μέση ηλικία στην Ιταλία θα αυξηθεί στα 53 έτη, ενώ στην Αφρική θα είναι 17… Το ΑΕΠ θα μειωθεί, τα συστήματα υγείας δεν θα μπορούν να αντιμετωπίσουν τη γήρανση, οι συντάξεις δεν θα καταβάλλονται. Γι’ αυτό νομίζω ότι δεν μπορούμε να μείνουμε άπραγοι και να παρακολουθούμε» – απευθύνει έκκληση ο υπουργός.

Ο Κροσέτο σχολιάζει τη νέα στρατηγική εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ λέγοντας ότι «ο Τραμπ απλώς ξεκαθάρισε ότι η Ευρώπη του είναι ελάχιστα ή καθόλου χρήσιμη στον ανταγωνισμό με την Κίνα». Δίνει ιδιαίτερη προσοχή στο ΝΑΤΟ, στους «φίλους» των BRICS και στην επέκταση της άμυνας της ΕΕ στα Βαλκάνια, για την «αφύπνιση» της Δύσης.

«Δεν νομίζω ότι η Ρωσία θα ξεκινήσει πόλεμο εναντίον της Ευρώπης, αλλά ο φόβος των συναδέλφων από τις χώρες της Βόρειας και Ανατολικής Ευρώπης φαίνεται κάτι παραπάνω από βάσιμος στα μάτια τους, γι’ αυτούς το μόνο ερώτημα είναι πότε, όχι αν θα το κάνουν», λέει.

Ο Κροσέτο πιστεύει ότι χρειάζονται «μια νέα Ευρώπη και ένα νέο ΝΑΤΟ, πιο παγκόσμιο, που να βλέπει πολύ πέρα ​​από τον Ατλαντικό». «Η Ευρώπη των 27 χωρών είναι πολύ μικρή. Χρειάζεται μια ηπειρωτική άμυνα, η οποία να περιλαμβάνει χώρες που βρίσκονται σήμερα εκτός των συνόρων της ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Νορβηγία, την Αλβανία, τα Βαλκάνια» – πιστεύει ο Κροσέτο.

Ο Κροσέτο πιστεύει ότι «είναι απαραίτητος ένας βαθύς και γρήγορος μετασχηματισμός του ΝΑΤΟ σε μια δομή ικανή να εγγυηθεί μια συμμαχία για την παγκόσμια ειρήνη, ως ένοπλη αλλά δημοκρατική «πτέρυγα» του ανανεωμένου ΟΗΕ, η οποία θα ξεπερνούσε τον ρόλο ενός αμυντικού οργανισμού μόνο για την «ατλαντική» Δύση».

Επειδή το ΝΑΤΟ, όπως είναι σήμερα, έχει θεωρηθεί εδώ και δεκαετίες ως εχθρός των χωρών BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική), πρέπει αντίθετα να ανοιχτεί και να επεκταθεί-Πρέπει να σκέφτεται τον κόσμο, όχι μόνο ένα μέρος του – καταλήγει. Ο Κροσέτο φοβάται την αυξανόμενη βία, το ιδεολογικό και πολιτικό μίσος.

«Κάποιος, και δεν εννοώ κάποια συγκεκριμένη πολιτική παράταξη, βοηθά στην δημιουργία ενός κλίματος που θυμίζει την δεκαετία του 1.970 μ.Χ.  με την βία και την τρομοκρατία… Δεν θα ήθελα να βρεθώ ξαφνικά σε μια κατάσταση με τις «Ερυθρές Ταξιαρχίες της σύγχρονης εποχής» – καταλήγει ο Κροσέτο.

Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΤΑΝ Ο ΔΙΕΥΘΥΝΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΗΣ BLACKROCK ΠΟΥ ΕΛΕΓΧΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ROTHSCHILDS MIΛAEI ΓIA ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ, ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΜΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΝΕΟΠΤΩΧΩΝ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ!!! ΤΕΡΜΑ Ο ΛΑΪΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΚΑΝΙΒΑΛΙΚΟΣ ΚΑΤΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ΟΠΟΥ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ! ΛΑΡΙ ΦΙΝΚ ΤΗΣ BLACK ROCK ΣΤΟ ΝΤΑΒΟΣ : «ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ».

«Το σύστημα δεν έχει δώσει τίποτα στο κοινό εδώ και 30 χρόνια. Τώρα, η Τεχνητή Νοημοσύνη έρχεται να καταπιεί τους υπαλλήλους γραφείου!  Προετοιμαστείτε για την τελευταία μεγάλη καταστροφή του καπιταλισμού!», δήλωσε στην εναρκτήρια ομιλία του στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός, o Λάρι Φινκ, ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της BlackRock, πολυεθνικής εταιρείας διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων, με έδρα την Νέα Υόρκη, η οποία προβλέπεται να είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο, διαχειριζόμενη περιουσιακά στοιχεία που υπερβαίνουν τα 11 τρισεκατομμύρια δολάρια.

«Από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1.989 μ.Χ., έχει δημιουργηθεί ο μεγαλύτερος πλούτος στην ιστορία. Ωστόσο, αυτός ο πλούτος κατέληξε στις τσέπες μιας μικρής μειοψηφίας, κάτι αρκετό για να διαταράξει την κοινωνική ειρήνη. Καμία κοινωνία δεν μπορεί να αντέξει μια τέτοια άδικη κατανομή για πολύ.

Τελικά, το σύστημα θα ραγίσει», προέβλεψε ο μεγαλύτερος διαχειριστής περιουσιακών στοιχείων στον κόσμο, συνεχίζοντας:«Όπως η παγκοσμιοποίηση έπληξε τον εργάτη του εργοστασίου, η Τεχνητή Νοημοσύνη θα κάνει τώρα το ίδιο στους υπαλλήλους γραφείου, τους δικηγόρους και τους οικονομικούς αναλυτές. Δεν μιλάω για το μέλλον, μιλάω για το σήμερα!

Η τεχνητή νοημοσύνη απαιτεί τεράστια, ενεργοβόρα κέντρα δεδομένων.  Τα δισεκατομμύρια δολάρια που απαιτούνται για την υποδομή και το πρόσθετο ενεργειακό κόστος κατασκευής αυτών των κέντρων μεταφέρονται στο γενικό δίκτυο από τις εταιρείες διανομής ηλεκτρικής ενέργειας με την ονομασία “χρέωση υπηρεσίας” ή “επιβάρυνση”, που σημαίνει ότι αντικατοπτρίζονται άμεσα στους δικούς σας και τους δικούς μου λογαριασμούς.  Έτσι, ενώ φτιάχνετε τσάι στο σπίτι, συμβάλλετε στο κόστος του συστήματος που τροφοδοτεί την τεχνητή νοημοσύνη των γιγάντιων εταιρειών».

«Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να αποτρέψουμε την πλήρη κατάρρευση του συστήματος», συνόψισε ο Φινκ. «Πρέπει να μετατρέψουμε το κοινό από θύματα ή απλούς θεατές της ανάπτυξης σε συνεταίρους σε αυτόν τον νέο πλούτο. Διαφορετικά, ο θυμός που προκαλείται από την αδικία θα κατακλύσει ολόκληρο τον κόσμο» (https://oimos-athina.blogspot.com/2026/01/blackrock-rothschilds-miaei-ia.htmll).

Θέλει...πυρηνικά όπλα η Γερμανία! Tέλος η αιώνια ειρήνη, η Γερμανία δεν εμπιστεύεται τις ΗΠΑ, θέλει πυρηνικά όπλα – Το ΝΑΤΟ σε ρόλο πειρατή επιτίθεται στην Ρωσία! O Γιόσκα Φίσερ, αντικαγκελάριος και Υπουργός Εξωτερικών υπό τον "αξέχαατο" Σροέντερ, δήλωσε σε συνέντευξή του στην Tagesspiegel ότι η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να βασίζεται στις ΗΠΑ και πρέπει να αναπτύξει την δική της ατομική βόμβα!

Η Ευρώπη χρειάζεται τα δικά της πυρηνικά όπλα—για να «αποτρέψει μια επίθεση από έναν επιθετικό γείτονα». Αυτό, φυσικά, αναφέρεται στην Ρωσία—την απειλή από την οποία έχει σχεδιαστεί να προστατεύει η ατομική βόμβα, επειδή δεν υπάρχει πλέον καμία εμπιστοσύνη στην Αμερικανική «προστασία».

Αυτό συζητείται ανοιχτά στη Γερμανία—όχι, όχι ακόμα από τον Merz, αλλά από πρώην ηγέτες.  O Joska Fischer, αντικαγκελάριος και υπουργός Εξωτερικών υπό τον Schroeder, δήλωσε σε συνέντευξή του στην Tagesspiegel ότι η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να βασίζεται στις ΗΠΑ και πρέπει να αναπτύξει την δική της ατομική βόμβα: Ψευδαίσθηση η υποτιθέμενη αιώνια ειρήνη στην Ευρώπη – Γερμανία: Οι ΗΠΑ δεν είναι αξιόπιστες.

«Για πολύ καιρό, προσκολλιόμασταν στην ψευδαίσθηση της υποτιθέμενης αιώνιας ειρήνης στην Ευρώπη. Τώρα πρέπει να αντισταθμίσουμε αυτές τις ελλείψεις μέσω γρήγορου και ολοκληρωμένου επανεξοπλισμού. Θα το θεωρούσα σοβαρό λάθος αν η Γερμανία έβλεπε τα πυρηνικά όπλα ως εθνική πρόκληση. Η Ευρώπη πρέπει να το κάνει αυτό, επειδή οι αμερικανικές εγγυήσεις ασφάλειας δεν είναι πλέον αξιόπιστες από εδώ και στο εξής.

Η Γερμανία σίγουρα φέρει την ευθύνη για την ηγεσία στην Ευρώπη, αλλά πάντα μόνο σε συνεννόηση με άλλους. Η Γερμανία δεν πρέπει ποτέ ξανά να ενεργήσει μόνη της - ποτέ. Χρειαζόμαστε τους Ευρωπαίους εταίρους μας».

Η υποκρισία του Γιόσκα Φίσερ. Όλα είναι αξιοσημείωτα εδώ, ξεκινώντας από την προσωπικότητα του Γιόσκα Φίσερ που έκανε καριέρα διαμαρτυρόμενος κατά της ανάπτυξης νέων Αμερικανικών πυρηνικών πυραύλων στην Ευρώπη — ως ηγέτης των Πρασίνων (οι οποίοι επίσης αντιτάχθηκαν στην πυρηνική ενέργεια στη Γερμανία), εισήλθε στην Γερμανική Βουλή το 1.983 μ.Χ. Αυτό συνέβη κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και μιας διχασμένης Γερμανίας — πίστευε ότι οι Γερμανοί δεν έπρεπε να γίνουν όμηροι της αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ.

Επανεξετάζει τις ειρηνιστικές του απόψεις. Τέσσερις δεκαετίες αργότερα, ο Joska Fischer λέει ότι έχει επανεξετάσει τις ειρηνιστικές του απόψεις επειδή «οι καιροί έχουν αλλάξει, απειλούμαστε, πρέπει να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας», προσθέτοντας ότι ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα το έλεγε ποτέ αυτό, δηλαδή θα ζητούσε τη δημιουργία πυρηνικών όπλων. Τι άλλαξε στην Γερμανία, την Ευρώπη και τον κόσμο που ένας τόσο έμπειρος πρώην ειρηνιστής ασπάστηκε την ατομική βόμβα;

Η Γερμανία έχει ενωθεί και ηγήθηκε της διαδικασίας της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ενώνοντας την Ευρώπη γύρω από τον εαυτό της. Αυτό περιλαμβάνει τα κράτη της Βαλτικής, μέρος της πρώην ΕΣΣΔ - η οποία δεν υπάρχει πλέον.

Ούτε υπάρχει αντιπαράθεση μεταξύ δύο μπλοκ, του Δυτικού και του Ανατολικού, με επίκεντρο την Ευρώπη. Έχουμε, ας το επαναλάβουμε, μια ισχυρή Δύση που έχει υποτάξει ό,τι μπορεί, αλλά αντιμετωπίζει ανταγωνισμό, κυρίως οικονομικό, από την Κίνα και μη δυτικές χώρες.

Ναι, υπάρχουν προβλήματα εντός της ίδιας της Δύσης: ο Joska Fischer, για παράδειγμα, αντιπαθεί έντονα τον Trump, και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ολοένα και πιο σκληρές απέναντι στην Ευρώπη, ζητώντας μεταξύ άλλων εδαφικές παραχωρήσεις όπως η Γροιλανδία.

Το ΝΑΤΟ επικίνδυνη στρατιωτική συμμαχία. Αλλά ταυτόχρονα, η στρατιωτική συμμαχία με τη μορφή του ΝΑΤΟ παραμένει άθικτη και όχι μόνο παραμένει η ισχυρότερη στον κόσμο, αλλά προσπαθεί επίσης να επεκτείνει την επιρροή της σε περιοχές πολύ πέρα από τον Ατλαντικό, από τον Ινδο-Ειρηνικό έως την Ευρασία στο σύνολό της.

Η Ευρώπη βρίσκεται υπό την Αμερικανική πυρηνική ομπρέλα, και μια χώρα της ΕΕ, η Γαλλία, έχει επίσης τα δικά της πυρηνικά όπλα - που σημαίνει ότι η ΕΕ είναι ουσιαστικά μέλος της «πυρηνικής λέσχης».

Γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται την δική της πυρηνική βόμβα; Κατ' αρχάς, το Παρίσι δεν θέλει να μεταφέρει τις πυρηνικές του δυνάμεις στην Ευρωπαϊκή διοίκηση (η οποία δεν υπάρχει καν) και γενικά αντιτίθεται στη λήψη αποφάσεων σχετικά με την χρήση πυρηνικών όπλων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αλλά η Γαλλία είναι ο δεύτερος πυλώνας της ΕΕ μετά την Γερμανία. Χωρίς αυτήν, απλά δεν θα υπήρχε Ευρωπαϊκή Ένωση.

Εάν η ΕΕ δεν εμπιστεύεται την Αμερικανική πυρηνική ομπρέλα και δεν μπορεί να βασιστεί στα Γαλλικά πυρηνικά όπλα για την άμυνά της, τότε κινδυνεύει; Αλλά για ποιον - και ποια ΕΕ; Μια Γερμανική Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία θα μπορούσε, κατ' αρχήν, να υπάρξει χωρίς τη Γαλλία.

Μια γερμανική ΕΕ, η οποία θα επεκτεινόταν επίσης προς τα ανατολικά - προσπαθώντας να προσαρτήσει την Ουκρανία, τη Μολδαβία και την Λευκορωσία. Μια τέτοια επεκτεινόμενη Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται πραγματικά μια ατομική βόμβα, επειδή η επέκτασή της προς τα ανατολικά μπορεί να συμβεί μόνο εις βάρος της Ρωσίας, των εδαφών της και των συμφερόντων της.

Μια τέτοια Γερμανική ΕΕ δεν θέλει και δεν μπορεί να πολεμήσει άμεσα την Ρωσία, αλλά θέλει να ισοφαρίσει το πυρηνικό της οπλοστάσιο, επιτρέποντάς της να επεκτείνει περαιτέρω τα σύνορά της προς τα ανατολικά, απειλώντας την Ρωσία με πυρηνικό χτύπημα και περιμένοντας την επόμενη Ρωσική εξέγερση για να «αποαποικιοποιήσει την Ρωσία».

Ακούγεται λογικό; «Έλα τώρα», θα πει ο Joska Fischer, «μιλάω για κάτι εντελώς διαφορετικό. Για το πώς οι Ευρωπαίοι χρειάζονται την ατομική βόμβα για να περιορίσουν τη ρωσική επέκταση. Όχι οι Γερμανοί, αλλά όλοι οι Ευρωπαίοι μαζί — αλλιώς οι Ρώσοι θα μας απειλούν συνεχώς και θα προσπαθούν να αποσπάσουν κομμάτια της Ευρώπης. Και πάλι, διαστρεβλώνετε τα πάντα στη Ρωσία...»

Η Ρωσία δεν απειλεί κανένα . Το μόνο πρόβλημα είναι ότι οι Ρώσοι δεν απειλούν την Ευρώπη με κανέναν τρόπο — εμείς προσπαθούμε να σταματήσουμε την επέκτασή της προς ανατολάς. Το γεγονός ότι αυτή τη φορά πραγματοποιείται από αυτούς που ουσιαστικά είναι συμπατριώτες μας (δηλαδή, ανθρώπους που πραγματικά ανήκουν στον Ρωσικό κόσμο) στην Ουκρανία δεν αλλάζει τίποτα — η Ευρώπη παρακινεί, προμηθεύει όπλα, δίνει χρήματα, διεξάγει οικονομικό πόλεμο στην Ρωσία, απειλεί με αποκλεισμό.

Η Ευρώπη το παίζει θύμα. Και όλο αυτό το διάστημα, παρουσιάζει τον εαυτό της ως θύμα, τρομάζοντας τον ίδιο της τον πληθυσμό με ιστορίες για Ρώσους που σχεδιάζουν επιθέσεις στις χώρες της Βαλτικής, την Πολωνία, την Ρουμανία και τελικά φτάνουν στο Βερολίνο. Μια τέτοια Ευρώπη πραγματικά χρειάζεται την ατομική βόμβα — όχι για άμυνα, αλλά για να συνεχίσει την επίθεσή της.

Αλλά οι Αμερικανοί δεν πρόκειται να τους το δώσουν, ούτε οι Βρετανοί, και οι Γάλλοι δεν θέλουν να το μοιραστούν — έτσι αποδεικνύεται ότι οι Ευρωπαίοι, ή μάλλον οι Γερμανοί, μένουν χωρίς τα όπλα που είναι τόσο ζωτικής σημασίας για τη συνεχή επέκτασή τους. Γιατί λοιπόν να μην τα κατασκευάσουν; - Πυρηνική βόμβα σε τρία χρόνια. Επιπλέον, τεχνικά, η Γερμανία είναι ικανή να αποκτήσει μια πυρηνική βόμβα το πολύ σε τρία χρόνια.

Το πρόβλημα είναι ότι οι τεχνικές δυνατότητες δεν ευθυγραμμίζονται με τις γεωπολιτικές - κανείς δεν θα επιτρέψει στην Γερμανία να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, πράγμα που σημαίνει ότι θα αποκτήσει πραγματική στρατηγική ανεξαρτησία.  Δεν θα υπάρξει πανευρωπαϊκή συμφωνία σε αυτό - η Γαλλία και οι αγγλοσάξονες στην Ευρώπη θα είναι αντίθετοι.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι επίσης αντίθετοι, καθώς δεν έχουν καμία πρόθεση να αφήσουν τους Ευρωπαίους να πλέουν ανεξάρτητα.  Ας θυμηθούμε την Αγγλοσαξονική διατύπωση ότι το ΝΑΤΟ είναι απαραίτητο για να κρατήσει τους Γερμανούς υπό έλεγχο - αυτό ισχύει εξίσου και για την ΕΕ.

Αλλά ακόμη και αν η Γερμανία ανέπτυσσε ανεξάρτητα μια Ευρωπαϊκή πυρηνική βόμβα, θα έπρεπε να καθιερώσει μαζική παραγωγή, ικανή να παράγει εκατοντάδες, και στην συνέχεια χιλιάδες, πυρηνικές κεφαλές — χωρίς αυτό, θα ήταν αδύνατο να εκφοβιστεί πραγματικά η Ρωσία.

Αλλά αυτό δεν θα χρειαζόταν χρόνια, αλλά πολλές δεκαετίες (κατά τις οποίες η Ρωσία δεν θα παρέμενε σιωπηλός παρατηρητής).  Ωστόσο, ένα τέτοιο σενάριο είναι πρακτικά μη ρεαλιστικό. Επειδή μια στρατηγικά ανεξάρτητη και πυρηνικά εξοπλισμένη Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια φαντασίωση.

Η Ευρώπη θυμήθηκε το ...αδύναμο σημείο της Ρωσίας! Η εκδίκηση της Γαλλίας στην Ρωσία, κούφια. Το δεξαμενόπλοιο που εισέβαλαν οι γαλλικές ειδικές ναυτικές δυνάμεις σε διεθνή ύδατα στη Μεσόγειο δεν είχε καμία σχέση με την Ρωσία.

Και ο Πρόεδρος της Γαλλίας Macron δεν είχε άλλη επιλογή από το να αφήσει το πλοίο να φύγει. Το γιατί η δήθεν «τρομερή εκδίκηση» κατέρρευσε ή γιατί η Γαλλία να υποστεί ντροπή, είναι θέμα του στενού κύκλου του Γάλλου Προέδρου.

Το ΝΑΤΟ πάει θάλασσα. Αλλά το γιατί τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ μετατοπίζουν τώρα την αντιπαράθεσή τους με την Ρωσία στην θάλασσα είναι αναμφίβολα νέα εξέλιξη και οι Ρώσοι είναι έτοιμοι να το αντιμετωπίσουν. Ο Macron άρχισε να κυνηγάει το δεξαμενόπλοιο Grinch στο τέλος του δεύτερου δεκαήμερου τον Ιανουαρίου 2026 μ.Χ.

Από τη στιγμή που το πετρελαιοφόρο αναχώρησε, όπως ισχυρίστηκε ο ίδιος ο Macron, «από το Murmansk που είναι λιμάνι της Ρωσίας», οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες συμμετείχαν στην παρακολούθηση…η λέξη κλειδί εδώ είναι το «Murmansk».  Οι Βρετανοί, μάλιστα έκαναν δηλώσεις μόλις κατασχέθηκε το Grinch.

Η Βρετανία και οι 13 φίλοι της στο ΝΑΤΟ ξαφνικά ανησύχησαν για την «ασφάλεια της εμπορικής ναυτιλίας» στον κόσμο και ανακοίνωσαν ότι είχαν παραχωρήσει στον εαυτό τους το δικαίωμα να επιθεωρούν οποιοδήποτε πλοίο.  Πειρατική ανοησία. Υπό οποιαδήποτε σημαία. Με οποιαδήποτε νηολόγηση. Και ανεξάρτητα από την διαδρομή που ταξίδευαν αυτά τα πλοία.

Η Ρωσία ήταν ο αποδέκτης όλης αυτής της πειρατικής ανοησίας. Επειδή πρόκειται αποκλειστικά και μόνο για τον πολιτικό στόλο της Ρωσίας - φυσικά φοβούνται να ασχοληθούν άμεσα και άμεσα με πολεμικά πλοία - αυτό αποτελεί «απειλή» για την ειρήνη τους.

Δεν πρέπει να υπάρχουν καθόλου αυταπάτες: Έχοντας υποστεί μια κολοσσιαία και επαίσχυντη ήττα στον πόλεμο δι' αντιπροσώπων στο Donbass, ο «συνασπισμός των προθύμων» και οι κύριοι υποκινητές του - οι Βρετανοί και οι Γάλλοι - καίγονται από την επιθυμία να εκδικηθούν την Ρωσία στη θάλασσα.

Το Murmansk δεν επιλέχθηκε τυχαία. Το Murmansk δεν επιλέχθηκε ως σημείο εκκίνησης τυχαία. Η ανωτερότητα της ρωσικής ναυσιπλοΐας στην Αρκτική και την περιπολική περιοχή δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.  Μπορεί μόνο να γίνει αποδεκτή, έστω και με μια δόση ζήλιας.

Επομένως, οι εμπορικές θαλάσσιες διαδρομές που ελέγχονται από την Ρωσία, σύμφωνα με τους ευρωατλαντικούς στρατηγικούς αναλυτές, θα πρέπει να καταστούν επικίνδυνες για πλοία και σκάφη από άλλες χώρες.

Η ασφάλεια της διεθνούς ναυσιπλοΐας, εάν και όταν οι διαδρομές τέμνονται με Ρωσικά χωρικά ύδατα ή τις αποκλειστικές θαλάσσιες οικονομικές ζώνες της χώρας μας, θα πρέπει να αμφισβητηθεί. Και η προσέγγιση στα Βόρεια και βορειοδυτικά εμπορικά μας λιμάνια θα πρέπει να προκαλεί φόβο και ανησυχία. Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα νέο σε αυτές τις ενέργειες των ευρωατλαντικών στρατηγών.

Θέλουν να ελέγξουν τις θαλάσσιες διαδρομές. Η ιδέα τους -να σφραγίσουν τις εξόδους της Ρωσίας και να εμποδίσουν την πρόσβαση στα βόρεια λιμάνια της Ρωσίας - είναι πάνω από τετρακόσια χρόνια παλιά.  Και το πιο σημαντικό, είναι οι ίδιοι άνθρωποι που θέλουν να την σφραγίσουν. Είναι οι Βρετανοί. Είναι οι Σουηδοί. Και είναι οι Πολωνοί και τα κράτη της Βαλτικής που συνορεύουν με τα σύνορα.

Η ιδέα της επικεφαλής της ΕΕ, η οποία αποφάσισε να εξοπλίσει την κοινότητα με έναν στόλο παγοθραυστικών (δεν πρόκειται για αστείο, αλλά για επίσημη δήλωση), ταιριάζει απόλυτα με την έννοια της μείωσης της παρουσίας της Ρωσίας στη θάλασσα.

Από τον νότο, τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ είναι έτοιμα να βασιστούν στην Γαλλία, η οποία έχει ήδη καταφέρει να αυτοδιοριστεί ως χωροφύλακας στη Μεσόγειο, στον Βισκαϊκό Κόλπο και σε ολόκληρο το ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό. Και εδώ, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί δεν έχουν τίποτα εννοιολογικά ή στρατηγικά νέο να προσφέρουν. Είναι η ίδια παλιά πειρατική πρακτική ελέγχου του εμπορίου και των στρατιωτικών θαλάσσιων οδών.

Οι Ρώσοι έδιωξαν τους πάντες από το Murmansk. Και ακόμη περισσότερο από την Οδησσό.  Ως αποτέλεσμα όλων των πολέμων και των εισβολών, οι Ρώσοι έχτισαν μια από τις μεγαλύτερες ναυτικές δυνάμεις στον κόσμο από άποψη δυναμικού, χωρητικότητας και στρατιωτικής ισχύος.

Οι μάσκες έχουν πέσει. Και τώρα ήρθε η ώρα. Οι μάσκες έχουν πέσει. Οι αντίπαλοι της Ρωσίας έχουν σκιαγραφήσει τους στόχους τους. Έχοντας υποστεί μια ολοκληρωτική ήττα από στο Donbass, ετοιμάζονται να πολεμήσουν τους Ρώσους «στο βορρά» και, ίσως, και «στον Νότο» (https://www.pirinoslogios.com/post/%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B9-%CF%80%CF%85%CF%81%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%8C%CF%80%CE%BB%CE%B1-%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1).

Αρχίζει και ανεβάζει τα ποσοστά και στην Δυτική Γερμανία το AfD: Οι πολίτες θέλουν να συνεργαστούν μαζί τους. Αποκαλυπτικά τα ποσοστά στήριξης στην πλούσια Βάδη. Οι μισοί ψηφοφόροι στο νοτιοδυτικό Γερμανικό κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης θα ήθελαν να δούν τα άλλα κόμματα να δουλεύουν μαζί με την Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD), σύμφωνα με δημοσκόπηση του οργανισμού YouGov για λογαριασμό του Γερμανικού Πρακτορείου.

Οι αριθμοί ανακοινώθηκαν μερικές μόλις εβδομάδες πριν οι κάτοικοι αυτού του πλούσιου κρατιδίου προσέλθουν στις 8 Μαρτίου στις κάλπες, σε μια χρονιά κατά την οποία περιφερειακές εκλογές θα διεξαχούν σε πέντε από τα 16 ομόσπονδα Γερμανικά κρατίδια.

Η Εναλλακτική για την Γερμανία, ένα κόμμα της σκληρής Δεξιάς, ήρθε δεύτερη στις Γερμανικές εθνικές εκλογές του 2025 μ.Χ., καταγράφοντας το καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα στην ιστορία της. Η AfD έχει αυτή την στιγμή ευρύ προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις στα ανατολικογερμανικά κρατίδια της Σαξωνίας-Άνχαλτ και του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας.

Όμως ενώ η πρώην Ανατολική Γερμανία αποτελούσε από καιρό προπύργιο του κόμματος, η AfD καταγράφει τώρα κέρδη και στην Δυτική Γερμανία και βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην τρίτη θέση των δημοσκοπήσεων στη Βάδη-Βυρτεμβέργη με 20%.

 Τα κύρια Γερμανικά κόμματα έχουν αποκλείσει οποιαδήποτε συνεργασία με την AfD ενώ το κόμμα παρακολουθεί η υπηρεσία αντικατασκοπείας ως ύποπτη εξτρεμιστική οργάνωση, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και στην Βάδη-Βυρτεμβέργη. Όμως οι αριθμοί που φθάνουν απ’ αυτό το Νοτιοδυτικό κρατίδιο δείχνουν ότι η υποστήριξη των ψηφοφόρων στην πολιτική αυτή μειώνεται.

Περίπου 24% των ερωτηθέντων στην δημοσκόπηση είπαν ότι τα κόμματα θα πρέπει να αποφασίζουν κατά περίπτωση πώς θα αντιμετωπίσουν την AfD, ενώ 26% είπαν ότι θέλουν τα άλλα κόμματα να θεωρούν την AfD εν δυνάμει εταίρο τους σε ενδεχόμενο κυβερνητικό συνασπισμό (https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/arxizei-kai-anevazei-ta-pososta-kai-stin-dytiki-germania-to-afd-oi-polites-theloun-na-synergastoun-mazi-tous/ao).

 

Πλήρης ρήξη AfD: Γιατί το μέλλον της Γερμανίας είναι με τον Putin και όχι με τον Macron – Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι νεκρή, στροφή προς Ανατολάς.Ο Maximilian Krah βουλευτής στην Bundestag και από τα ηγετικά στελέχη της Εναλλακτικής για την Γερμανία (Alternative für Deutschland), εξετάζει τις συνέπειες και τις ευκαιρίες από την ανατροπή στα γεωπολιτικά δεδομένα που έχει φέρει το διαζύγιο του Donald Trump με την Ευρώπη και η επιστροφή στις ζώνες επιρροής.

Ο Donald Trump μετασχηματίζει τον κόσμο - σε αυτό δεν μπορεί να διαφωνήσει όποιος παρακολουθεί τις ραγδαίες εξελίξεις.  Η εξωτερική πολιτική δεν κρύβεται πλέον πίσω από νομικά προσχήματα - γίνεται πραγματιστική.

Δεν βασίζεται πια σε «αξίες», είτε αυτές είναι αριστερές-φιλελεύθερες-woke είτε νεοσυντηρητικές, και δεν δρα πλέον οικουμενικά μέσα από πολυμερείς δομές, αλλά μέσω διμερών συμφωνιών και ισορροπιών ισχύος (ειρήνη διά της ισχύος).

Αυτές λαμβάνουν υπόψη την συγκεκριμένη γεωγραφική, πολιτισμική, πολιτισμική, οικονομική και πολιτική κατάσταση στις μεγάλες περιφερειακές σφαίρες [Grossraeume] του κόσμου. Η Γερμανία μπορεί να επιτύχει σε αυτή τη νέα τάξη, αλλά σήμερα κυβερνάται από μια πολιτική ελίτ που δεν την κατανοεί διανοητικά, πόσο μάλλον ξέρει πώς να την αξιοποιήσει.

Αυτές είναι οι κεντρικές θέσεις του κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία το οποίο αναμένεται στο εγγύς μέλλον να συμμετάσχει σε κυβέρνηση και ετοιμάζεται για πλήρη ρήξη τόσο με το γερμανικό κατεστημένο όσο και με το κατεστημένο των Βρυξελλών.

Στο άρθρο του για νέα παγκόσμια τάξη που διαμορφώνει ο καταλύτης για της γεωπολιτικές εξελίξεις Donald Trump, ο Maximilian Krah βουλευτής στην Bundestag και από τα ηγετικά στελέχη της Εναλλακτικής για την Γερμανία (Alternative für Deutschland) εξετάζει τις συνέπειες και τις ευκαιρίες για τη Γερμανία και πώς μπορεί να ανακάμψει η χώρα από την οικονομική και πολιτική παρακμή.

Από την Ευρωπαϊκή Ένωση στην πραγματική Ευρώπη - Η Ουκρανική παγίδα . Επισημαίνει ότι η απόρριψη του πολυμερισμού ως δομής και του αριστερού φιλελευθερισμού ως περιεχομένου από τις ΗΠΑ πλήττει ευθέως την ΕΕ. Είναι προφανές ότι ο Trump δεν πιστεύει στην ΕΕ και ότι επιθυμεί μια νέα Ευρώπη. Αυτό περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα της AfD από το 2013 μ.Χ.

Ο μοχλός για την αναδιάρθρωση της Ευρώπης είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία. Οι Δυτικοευρωπαίοι έχουν αναγάγει τη στήριξη προς την Ουκρανία σε ζήτημα αρχής και πλέον είναι αιχμάλωτοι των ίδιων τους των μεγαλόστομων διακηρύξεων.

Τα αμερικανικά σχέδια ειρήνης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας περιλαμβάνουν, επομένως, πάντα άμεση πρόσβαση της Ουκρανίας στην αγορά της ΕΕ και ταχεία ένταξη στην Ένωση. Αφού οι Δυτικοευρωπαίοι έδιναν διαρκώς τέτοιες υποσχέσεις στην Ουκρανία, τώρα θα πρέπει να τις τηρήσουν.

Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Viktor Orban, από την πλευρά του, έχει δηλώσει ότι θα συμφωνήσει στην ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ μόνο εάν γίνει δεκτή και η Σερβία, κάτι που πιθανότατα θα επεκταθεί σε ολόκληρα τα Δυτικά Βαλκάνια. Ακόμη και σε περίπτωση εκλογικής ήττας του Orban την άνοιξη του τρέχοντος έτους, αυτή η ουγγρική θέση είναι πιθανό να διατηρηθεί.

Ωστόσο, η ΕΕ δεν μπορεί, στη σημερινή της μορφή, να αφομοιώσει μια διεύρυνση που θα περιλαμβάνει την Ουκρανία, πόσο μάλλον τα Δυτικά Βαλκάνια. Ιδίως η αγροτική πολιτική και η πολιτική συνοχής, που αντιστοιχούν σχεδόν στο 70% του προϋπολογισμού της ΕΕ, δεν θα μπορούν πλέον να εφαρμοστούν στη σημερινή τους μορφή.

Επιπλέον, η ΕΕ δεν θα μπορεί να λειτουργεί αποτελεσματικά έχοντας στο πλευρό της τη διαβόητα διεφθαρμένη Ουκρανία, της οποίας η περαιτέρω πολιτική εξέλιξη μετά τη συμφωνία ειρήνης είναι εντελώς απρόβλεπτη, ενώ θα διαθέτει και δικαίωμα veto στο Συμβούλιο.

Θα απαιτηθεί, επομένως, μεταρρύθμιση πριν από αυτή τη διεύρυνση, η οποία δεν θα οδηγήσει προς το παρόν σε περαιτέρω ολοκλήρωση, αλλά σε αποσύνθεση. Η ΕΕ θα είναι μεγαλύτερη, αλλά ταυτόχρονα θα υποβαθμιστεί στο καθεστώς μιας απλής οικονομικής κοινότητας χωρίς γεωπολιτικό αποτύπωμα.

Το πολιτικό εγχείρημα έχει τελειώσει, όχι μόνο λόγω της Ουκρανίας, αλλά και επειδή ορισμένα κράτη-μέλη προβλέψιμα θα προτιμήσουν καλές σχέσεις με την Ουάσιγκτον αντί με τις Βρυξέλλες, ή επειδή ευρωσκεπτικιστικά κόμματα θα κερδίσουν εκλογές.

Το κατεστημένο της εξωτερικής πολιτικής στο Βερολίνο δεν είναι προετοιμασμένο για αυτή την αλλαγή, επισημαίνει το ηγετικό στέλεχος της AfD. Αν ρωτήσει κανείς εκπροσώπους του κυβερνώντος ενιαίου κόμματος Χριστιανοδημοκρατών, Σοσιαλιστών και Πρασίνων για το όραμά τους για την Ευρώπη, αυτό είναι μια διαρκώς αυξανόμενη ολοκλήρωση της ΕΕ μέχρι ένα ευρωπαϊκό ομοσπονδιακό κράτος.

Σημειώνει ότι δεν αναγνωρίζεται το γεγονός ότι από τις τρεις μεγάλες οικονομικές περιοχές της Βόρειας Αμερικής, της Νοτιοανατολικής Ασίας και της Ευρώπης, η ΕΕ είναι εκείνη με τη χαμηλότερη ανάπτυξη, τη μικρότερη παραγωγη καινοτομίας αλλά τη μεγαλύτερη πυκνότητα ρυθμίσεων, ενώ ταυτόχρονα συρρικνώνεται δημογραφικά και δεν μπορεί καν να αμυνθεί .

Όμως κανείς δεν μπορεί να κυβερνά ενάντια στην πραγματικότητα, ούτε καν οι Γερμανοί πολιτικοί.\ Η ΕΕ δεν αποδίδει. Κατά συνέπεια, δεν θα μπορέσει να επιβιώσει από τις αναπόφευκτες αλλαγές που θα προκαλέσει η ειρήνη στην Ουκρανία. Η προτεινόμενη λύση του Ευρωπαϊκού πολιτικού κατεστημένου στο Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και το Παρίσι παραμένει εντός του συμβατικού πλαισίου.

Ενάντια στο γαλλογερμανικό άξονα. Υπάρχουν σχέδια ενίσχυσης της γαλλογερμανικής συνεργασίας. Αυτό θα δημιουργούσε μια λιγότερο ολοκληρωμένη αλλά μεγαλύτερη ΕΕ, με έναν πολιτικά ενοποιημένο γαλλογερμανικό πυρήνα. Η ιδέα αυτή συγκρούεται με την νέα Αμερικανική πολιτική και δεν είναι ούτε οικονομικά ούτε πολιτικά συμφέρουσα για την Γερμανία.

Η AfD θα είναι το μόνο κόμμα που θα απορρίψει αυτή την ιδέα και έτσι θα ευθυγραμμιστεί με την αμερικανική πολιτική για την Ευρώπη. Αυτό είναι πολύ εύκολο, διότι τα οικονομικά δεδομένα είναι εναντίον της ιδέας των ευρωκρατών. Η Γαλλία υποφέρει από ένα διαρθρωτικό δημοσιονομικό έλλειμμα.

Οι κρατικές δαπάνες της είναι υπερβολικά υψηλές. Το μερίδιο του κράτους στο ΑΕΠ ανέρχεται στο 57%. Το μεγαλύτερο κονδύλι είναι οι συντάξεις, στις οποίες δαπανάται περίπου το ένα τέταρτο του προϋπολογισμού, συμπεριλαμβανομένων και των συντάξεων στρατιωτικών, αστυνομικών κ.λπ.

Οι φόροι έχουν ήδη ξεπεράσει κάθε εύλογο όριο. Η συνολική απορρύθμιση, ιδίως της αγοράς εργασίας, καθώς και οι περικοπές στον προϋπολογισμό – και άρα στο μεγαλύτερο κονδύλι, τις συντάξεις – είναι αναπόφευκτες. Ωστόσο, καμία πολιτική παράταξη δεν είναι διατεθειμένη να το πράξει.

Αντιθέτως, τόσο η αριστερή αντιπολίτευση – από τον Melenchon – όσο και η δεξιά αντιπολίτευση – από τη Le Pen – επιθυμούν περαιτέρω αύξηση των κρατικών δαπανών, στο 64% και 63% του ΑΕΠ αντίστοιχα. Είναι αδιανόητο πώς μπορεί να μειωθεί το έλλειμμα στο υπάρχον πολιτικό πλαίσιο. Παράλληλα, η Γαλλία δεν μπορεί να συνεχίσει να δανείζεται λόγω των κριτηρίων του Maastricht.

Αν το έκανε, θα έπρεπε να αντιμετωπίσει αισθητά υψηλότερα επιτόκια, τα οποία δεν μπορεί να αντέξει. Εξαρτάται, επομένως, από το αν η Γερμανία θα αναλάβει εγγυήσεις για νέα χρέη ή θα καταβάλει άμεσες πληρωμές.

Μια πιθανή δικαιολόγηση θα μπορούσε να είναι, για παράδειγμα, η ανακήρυξη της γαλλικής πυρηνικής δύναμης («Force de Frappe») ως «ευρωπαϊκής», πράγμα που σε αυτή τη διάταξη θα σήμαινε: η Γερμανία πληρώνει, η Γαλλία διατάζει.

Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να ανεχθούν ένα τέτοιο «ευρωπαϊκό», δηλαδή πολυμερές, πυρηνικό σχέδιο, ιδίως επειδή θα στρεφόταν ξεκάθαρα κατά της νέας Pax Americana. Είναι επίσης απαράδεκτο για ένα πατριωτικό κόμμα όπως η AfD να στηρίζει μόνιμα το δημοσιονομικό έλλειμμα μιας εταίρου χώρας, είτε μέσω εγγυήσεων δανείων είτε μέσω πληρωμών.

Αυτή η λύση δεν έχει ούτε στρατηγική λογική: η Γαλλία δεν είναι αναπτυσσόμενη αγορά, αντιμετωπίζει σοβαρά εσωτερικά πολιτικά προβλήματα, δεν διαθέτει καινοτόμο βιομηχανία πέρα από την παραγωγή ειδών πολυτελείας και προσφέρει περιορισμένες προοπτικές. Ιστορικά, αυτή η λύση θα σήμαινε μια εθελοντική επιστροφή στον Ναπολέοντα, εναντίον του οποίου γεννήθηκε κάποτε η γερμανική εθνική ιδέα: μια Συνομοσπονδία του Ρήνου 2.0.

Η νέα Νοτιοανατολική Στρατηγική. Η Γερμανία πρέπει να αξιοποιήσει μόνη της την ευκαιρία που φέρνει ο Donald Trump και να γίνει ο καλύτερος φίλος της Αμερικής στην Ευρώπη. Η λύση σε αυτό είναι μια νέα «Νοτιοανατολική Στρατηγική», επισημαίνει ο Maximilian Krah. Ο παραδοσιακός χώρος απήχησης της γερμανικής πολιτικής και κουλτούρας είναι η Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Οι χώρες αυτών των περιοχών συνδέονται στενά με τη Γερμανία ιστορικά, πολιτισμικά και οικονομικά και, λόγω των μεταναστευτικών ροών των τελευταίων δεκαετιών, και δημογραφικά, σημειώνει ο βουλευτής της AfD. Η Γερμανία ήδη διαδραματίζει ηγετικό ρόλο για αυτές.

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία πρέπει να αποδεσμευτεί από την μονομερή στροφή προς τη Δύση που επιβλήθηκε από τη διαίρεση της Ευρώπης και να επανανακαλύψει τον κλασικό χώρο γερμανικής επιρροής. Συγκεκριμένα, η Γερμανία πρέπει να προσφέρει ηγεσία στις χώρες της Κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Αυτό περιλαμβάνει συνεργασία στους στρατιωτικούς και επιστημονικούς τομείς, ενθάρρυνση των γερμανικών επιχειρήσεων να επενδύσουν, στήριξη διασυνοριακών έργων υποδομής και forum πολιτικού συντονισμού, παρόμοια με το σχήμα του Visegrad για την λήψη αποφάσεων σε βασικά πολιτικά ζητήματα. Η αναπροσαρμογή της Ευρωπαϊκής πολιτικής της Γερμανίας προς τα νοτιοανατολικά ανοίγει επίσης τον δρόμο προς την Τουρκία, τον γεωστρατηγικό άσο των επόμενων δεκαετιών.

O κρίσιμος γεωπολιτικός ρόλος της Τουρκίας. Υπό την ηγεσία του Προέδρου Recep Tayyip Erdogan, η Τουρκία εξελίχθηκε σε ανεξάρτητη περιφερειακή δύναμη, επισημαίνει ο Krah. Εξηγεί ότι οικονομικά έχει ενισχυθεί θεαματικά. Λαμβάνοντας υπόψη τις ισοτιμίες αγοραστικής δύναμης, έχει ήδη ξεπεράσει την Ιταλία σε οικονομική παραγωγή και μέχρι το τέλος της δεκαετίας θα έχει ξεπεράσει και την Γαλλία.

Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, επηρεάζει την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία. Ειδικά στην Κεντρική Ασία διαδραματίζει ολοένα και πιο κεντρικό ρόλο ως ο δεύτερος μεγαλύτερος ξένος άμεσος επενδυτής μετά την Κίνα, εξισορροπώντας έτσι την κινεζική επιρροή, την οποία οι ΗΠΑ βλέπουν εξαιρετικά επικριτικά.

Σημειώνει ότι η Τουρκία βρίσκεται σε παρόμοια θέση με τη Γερμανία όσον αφορά τις σχέσεις με τις ΗΠΑ: υπάρχει η δυνατότητα σύναψης μιας ευνοϊκής συμφωνίας στη μεταπολυμερή τάξη και να γίνει «ο καλύτερος φίλος της Αμερικής» στην περιοχή της.

Λόγω της ιστορικά στενής εταιρικής σχέσης Γερμανίας-Τουρκίας, της σημαντικής τουρκικής μεταναστευτικής κοινότητας στην Γερμανία και παρόμοιων συμφερόντων εξωτερικής πολιτικής, η προοπτική στενής Γερμανοτουρκικής συνεργασίας είναι σχεδόν αυτονόητη.

Αν χαράξει κανείς μια γραμμή που συνδέει το Βερολίνο με την Άγκυρα στον χάρτη, αυτή αντιστοιχεί στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής στην Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη και οδηγεί σε μια συνεκτική ευρωπαϊκή στρατηγική. Αυτό θα έβρισκε εύκολα τη στήριξη τόσο των ΗΠΑ όσο και της Ρωσίας.

Η νέα γεωπολιτική Μεγάλη Περιοχή / Grossraum. Η Γερμανία θα συνέχιζε τις εξελίξεις της περιόδου πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως τις είχε αρχικά οραματιστεί ο Friedrich List, οι οποίες οδήγησαν σε μια άνευ προηγουμένου ανάπτυξη. Στρατηγικά, οι αναπτυσσόμενες οικονομίες και οι φυσικοί πόροι της Κεντρικής Ασίας ανοίγονται έτσι στις Ευρωπαϊκές επενδύσεις και στο εμπόριο μέσω της Τουρκίας.

Η ενσωμάτωση της Τουρκίας στις ευρωπαϊκές πολιτικές και οικονομικές δομές είναι επίσης σημαντική για την σταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής. Η Τουρκία υπήρξε παραδοσιακά παράγοντας στην περιοχή και διατηρεί ανθεκτικές σχέσεις με το Ισραήλ.

Μια Τουρκία που είναι οικονομικά ενταγμένη στη μετα-ΕΕ οικονομική ζώνη και προσανατολίζεται επίσης προς την Κεντρική Ασία δεν έχει στρατηγικό συμφέρον να έρθει σε συγκρούσεις με το Ισραήλ στη Συρία ή αλλού, αλλά θα συνάπτει συμφωνίες για την εξυπηρέτηση των δικών της σκοπών.

Από την αντίθεση στην Ρωσία στην συνεργασία. Επισημαίνει ότι η αλλαγή παραδείγματος που φέρνει ο Trump είναι πιο εμφανής στη στάση απέναντι στην Ρωσία. Ο Joe Biden είχε παράγοντες που είχαν μείνει diaνοητικά στον Ψυχρό Πόλεμο και ήθελαν να κερδίσουν τον αγώνα κατά της Σοβιετικής Ένωσης – εναντίον της Ρωσίας.

Για να το πετύχουν, προκάλεσαν την σύγκρουση στην Ουκρανία και η Ρωσία τους έκανε την χάρη να πέσει στην παγίδα. Αυτή η δυτική πολιτική ανάγκασε τη Ρωσία να γίνει ο μικρότερος εταίρος της Κίνας στην παγκόσμια πολιτική.

Όμως, επειδή δεν είναι η Ρωσία αλλά η Κίνα που αμφισβητεί τις ΗΠΑ οικονομικά, τεχνολογικά και πολιτικά, η νέα κυβέρνηση αναζητά τρόπους να εντάξει την Ρωσία στην νέα, μεταφιλελεύθερη Pax Americana.

Ο Henry Kissinger είχε κάποτε εξουδετερώσει την Σοβιετική Ένωση φέρνοντας την Κίνα, τότε την ασθενέστερη από τις τρεις παγκόσμιες δυνάμεις, στο πλευρό των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Trump θα παίξει αντίστροφη στρατηγική από τον Kissinger: θα ασκήσει πίεση στην Κίνα κερδίζοντας ξανά την Ρωσία ως εταίρο.

Τον διευκολύνει το γεγονός ότι η Ρωσία έχει αποδυναμωθεί σημαντικά. Η άνοδος της Τουρκίας δεν την εκτόπισε μόνο από τη Συρία, αλλά την έφερε και πίσω οικονομικά στην Κεντρική Ασία σε σχέση με την Κίνα και την Τουρκία.

Το Αζερμπαϊτζάν μετακινήθηκε από την Ρωσική στην τουρκική σφαίρα επιρροής και ακόμη και η φτωχή Αρμενία απομακρύνθηκε από την Ρωσία. Πιθανότατα, η Ρωσία θα χάσει και το Ιράν ως εταίρο στη Μέση Ανατολή.

Υποφέρει επίσης από δημογραφικά προβλήματα παρόμοια με εκείνα της Δυτικής Ευρώπης. Παραδοσιακά φοβάται ότι η Κίνα θα μπορούσε να καταλάβει την Σιβηρία. Της λείπουν τα χρήματα και η τεχνολογία για την εκμετάλλευση των τεράστιων ορυκτών της πόρων.

Στο πλαίσιο μιας ανανεωμένης εταιρικής σχέσης με τις ΗΠΑ, μπορεί να εξισορροπήσει την Κίνα, να εκμεταλλευτεί τους φυσικούς της πόρους και να ανακτήσει την θέση της στον κόσμο. Είναι προβλέψιμο - σημειώνειι ο Krah - ότι ο Trump θα κάνει στην Ρωσία μια «πρόταση που δεν μπορεί να αρνηθεί».

Οι χαμένοι θα είναι η Ουκρανία και οι Δυτικοευρωπαίοι, οι οποίοι αγκάλιασαν άθελα τους την υπόθεση της κυβέρνησης του Κιέβου και θα κληθούν τώρα να επωμιστούν το κόστος της ανοικοδόμησης, καθώς και την διαφθορά που την συνοδεύει.

Χαμένος θα είναι και η Πολωνία, η οποία αντλούσε ισχύ στην εξωτερική της πολιτική από την εχθρότητα προς την Ρωσία, αλλά θα χάσει τη σημασία της σε περίπτωση αμερικανο-ρωσικού συμβιβασμού.

Για την Γερμανία υπάρχει η ευκαιρία να οικοδομήσει πάνω στην παραδοσιακή εδώ και Αιώνες Γερμανο-Ρωσική συνεργασία, η οποία έχει και δημογραφική βάση λόγω της μετανάστευσης από την πρώην Σοβιετική Ένωση από την δεκαετία του 1.990 μ.Χ. και μετά. Σε μεγάλα τμήματα του Γερμανικού πληθυσμού υπάρχει επίσης συναισθηματική εγγύτητα προς την Ρωσία, τον πολιτισμό και τον λαό της, η οποία ανταποδίδεται και από την Ρωσική πλευρά.

Πάνω σε αυτό μπορεί να οικοδομηθεί μια νέα εταιρική σχέση στο πλαίσιο της Pax Americana του Trump, η οποία θα επιτρέψει επίσης την ανακατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Nordstream, εάν χρειαστεί με αμερικανικό κεφάλαιο.

Από το πολυπολικό συστήμα στο διπολικό. Η φιλελεύθερη, πολυμερής Αμερικανική ηγεμονία αποτελούσε απειλή για όποιον πίστευε στον δικό του δρόμο προς το μέλλον, βασισμένο στις τοπικές παραδόσεις.

Οι «αξίες» που χρησιμοποιούνταν για να δικαιολογηθεί η παγκόσμια πολιτική ισχύος μέχρι το τέλος των ετών του Biden ήταν αυτό που ο πάπας Ιωάννης Παύλος  II αποκάλεσε «κουλτούρα του θανάτου». Η νεοσυντηρητική απάντηση σε αυτό δεν ήταν παρά μια απάτη ετικέτας - τώρα αρχίζει το γεωπολιτικό παιχνίδι μοιράσματος του κόσμοι, καταλήγει ο Maximilian Krah (https://www.bankingnews.gr/analyseis-ektheseis/articles/852236/pliris-riksi-afd-giati-to-mellon-tis-germanias-einai-me-ton-putin-kai-oxi-me-ton-macron-i-evropaiki-enosi-einai-nekri-strofi-pros-anatolasnia).

Ανατροπή στην Γερμανία: Καταρρέει το «τείχος προστασίας» κατά του AfD - Οι ψηφοφόροι θέλουν συνεργασία CDU με εθνική Δεξιά. Νέα δημοσκόπηση δείχνει ότι η γερμανική κοινωνία είναι πλέον απόλυτα διχασμένη απέναντι στο «τείχος προστασίας» που αποκλείει την συνεργασία των παραδοσιακών κομμάτων με το AfD.

Το μακροχρόνιο «τείχος προστασίας» της Γερμανίας, βάσει του οποίου τα παραδοσιακά κόμματα της χώρας αποκλείουν την συνεργασία με το δεξιό πατριωτικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD), απομακρύνεται όλο και περισσότερο από ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος, καθώς νέα δημοσκόπηση δείχνει ότι οι ψηφοφόροι είναι πλέον ισομερώς διχασμένοι σχετικά με την άρνηση του κυβερνώντος CDU (Χρισταινοδημοκράτες) να συνεργαστεί με το πατριωτικό κόμμα.

Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση Deutschlandtrend της Infratest Dimap για ARD και Welt, το 47% των Γερμανών δηλώνει πλέον ότι ο αποκλεισμός της συνεργασίας του CDU/CSU με το AfD δεν είναι σωστός, ενώ το ίδιο ποσοστό δηλώνει ότι είναι σωστός. Αυτό σηματοδοτεί σημαντική μετατόπιση από τον Σεπτέμβριο του 2024 μ.Χ., με την αντίθεση σε αυτή την στάση να αυξάνεται κατά 12 μονάδες και την στήριξη να μειώνεται κατά 13 μονάδες.

Τα στοιχεία έρχονται ενώ το AfD παραμένει το ισχυρότερο κόμμα της Γερμανίας στις εθνικές δημοσκοπήσεις. Η Infratest Dimap δίνει το AfD αμετάβλητο στο 28%, μπροστά από το CDU/CSU στο 23%, με τους Πράσινους στο 14%, το SPD (Σοσιαλδημοκράτες) στο 13% και το κόμμα της αριστεράς στο 10%.

Το FDP και το BSW θα έμεναν και τα δύο κάτω από το όριο του 5% για είσοδο στο κοινοβούλιο. Η θέση του CDU εξακολουθεί να έχει σαφέστερη στήριξη μεταξύ των δικών της ψηφοφόρων, με το 62% των υποστηρικτών CDU/CSU να δηλώνει ότι ο αποκλεισμός συνεργασίας με το AfD είναι σωστός. Ωστόσο, η ευρύτερη εθνική εικόνα δείχνει ότι η πολιτική αυτή δεν υποστηρίζεται πλέον από σαφή πλειοψηφία της κοινής γνώμης.

Το χάσμα Ανατολής-Δύσης είναι ιδιαίτερα έντονο στο ζήτημα του AfD. Στην Δυτική Γερμανία, μια οριακή πλειοψηφία εξακολουθεί να στηρίζει τον αποκλεισμό συνεργασίας με το AfD, με 50% υπέρ και 45% κατά. Στην Ανατολική Γερμανία, όπου το AfD έχει χτίσει μερικά από τα ισχυρότερα ποσοστά του, σαφής πλειοψηφία αντιτίθεται στην στάση του CDU, με 58% κατά και 38% υπέρ.

Κρίση εμπιστοσύνης. Η δημοσκόπηση δείχνει επίσης μια βαθύτερη κρίση εμπιστοσύνης προς τα καθιερωμένα κόμματα της Γερμανίας. Μόνο οι μισοί ερωτηθέντες δήλωσαν ότι στηρίζουν το κόμμα της προτίμησης τους από πεποίθηση, ενώ το 46% είπε ότι η επιλογή του καθοδηγείται από απογοήτευση με τις εναλλακτικές. Όταν η ίδια ερώτηση τέθηκε το 2018 μ.Χ., το 61% είχε δηλώσει ότι η πεποίθηση ήταν ο βασικός λόγος για την κομματική του προτίμηση.

Η απογοήτευση αυτή είναι ιδιαίτερα έντονη μεταξύ των ψηφοφόρων του AfD. Η δημοσκόπηση έδειξε ότι το 57% των υποστηρικτών του AfD κινητοποιείται κυρίως από απογοήτευση απέναντι στα άλλα κόμματα, αν και το κόμμα καταγράφει επίσης ισχυρή αποδοχή του πολιτικού του προγράμματος μεταξύ της δικής του βάσης.

Τα ευρήματα έρχονται μετά από σειρά ισχυρών αποτελεσμάτων και δημοσκοπικών ενισχύσεων για το AfD, ιδιαίτερα στην Ανατολική Γερμανία. Τον περασμένο μήνα, ο πολιτικός του AfD René Stadtkewitz κέρδισε έκτακτες δημοτικές εκλογές στο Zehdenick του Brandenburg με 58,4% των ψήφων, γινόμενος ο πρώτος απευθείας εκλεγμένος δήμαρχος του κόμματος στο κρατίδιο.

Ξεχωριστές περιφερειακές δημοσκοπήσεις έχουν επίσης δείξει το κόμμα στο κατώφλι απόλυτων πλειοψηφιών στην Saxony και στην Saxony-Anhalt. Η συμπρόεδρος του AfD Alice Weidel παρουσίασε την τάση ως μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής αναδιάταξης, γράφοντας μετά από προηγούμενα δημοσκοπικά κέρδη: «Η πολιτική αλλαγή είναι αναπόφευκτη — θα βάλουμε ξανά τα συμφέροντα της χώρας μας και των πολιτών μας στην πρώτη γραμμή!»

Η πίεση προς το CDU εντείνεται από την βαθιά δυσαρέσκεια απέναντι στον καγκελάριο Friedrich Merz και την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Σύμφωνα με τα στοιχεία Deutschlandtrend που επικαλείται η Welt, μόνο το 16% των Γερμανών είναι ικανοποιημένο από την επίδοση του Merz, ενώ το 82% είναι δυσαρεστημένο.

Συνολικά, μόλις το 12% είναι ικανοποιημένο ή πολύ ικανοποιημένο από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, έναντι 87% που είναι λιγότερο ικανοποιημένο ή καθόλου ικανοποιημένο. Η οικονομική απαισιοδοξία βαραίνει επίσης έντονα το πολιτικό τοπίο. Η οικονομία είναι πλέον το κορυφαίο ζήτημα για τους ψηφοφόρους, μπροστά από τους πρόσφυγες και τη μετανάστευση.

Μόνο το 13% περιγράφει την οικονομική κατάσταση της Γερμανίας ως καλή, ενώ το 85% την χαρακτηρίζει λιγότερο καλή ή κακή. Μόλις το 6% αναμένει ότι θα είναι σε καλύτερη θέση σε έναν χρόνο, ενώ το 38% αναμένει επιδείνωση (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879846/anatropi-sti-germania-katarreei-to-teixos-prostasias-kata-tou-afd-oi-psifoforoi-theloun-synergasia-cdu-me-ethniki-deksia).

 

«Εφιάλτης» ανισότητας στη Γερμανία - Οι πλούσιοι θησαυρίζουν και η... φτώχεια θερίζει - Στα όρια της ένδειας 13 εκατ. πολίτες. Η Γερμανία συγκαταλέγεται στις χώρες με τους περισσότερους εκατομμυριούχους στον κόσμο.

Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και ο αριθμός τους συνεχίζει να αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Σύμφωνα με την νέα ετήσια έκθεση World Wealth Report, το 2025 μ.Χ. καταγράφηκε νέο ιστορικό υψηλό τόσο στον αριθμό των εκατομμυριούχων όσο και στον συνολικό πλούτο που κατέχουν παγκοσμίως. Βασικός μοχλός αυτής της αύξησης ήταν η άνοδος των χρηματιστηρίων, η οποία ενίσχυσε σημαντικά τις αποδόσεις των επενδύσεων. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο αριθμός των ανθρώπων με επενδύσιμο πλούτο άνω του ενός εκατομμυρίου δολαρίων αυξήθηκε αισθητά μέσα σε έναν χρόνο.

Μετά τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία, αλλά πριν την Κίνα. Η Γερμανία συγκαταλέγεται στις χώρες με τους περισσότερους εκατομμυριούχους στον κόσμο, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση διεθνώς, πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία, ενώ ακολουθεί η Κίνα. Οι τέσσερις αυτές χώρες συγκεντρώνουν σχεδόν τα δύο τρίτα των εκατομμυριούχων παγκοσμίως. Η έκθεση δείχνει επίσης ότι οι μεγαλύτερες αυξήσεις καταγράφονται στην κατηγορία των υπερπλουσίων, δηλαδή όσων διαθέτουν περιουσία δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων.

Συγκεκριμένα, περίπου 5.000 υπερπλούσιοι στην Γερμανία κατέχουν σχεδόν το ένα τέταρτο του συνολικού χρηματοοικονομικού πλούτου της χώρας. Την ίδια στιγμή, περίπου 66 εκατομμύρια πολίτες μοιράζονται λίγο περισσότερο από το ένα τρίτο του συνολικού πλούτου. Όπως σημειώνουν οι αναλυτές, η συγκέντρωση του πλούτου στην κορυφή συνεχίζει να αυξάνεται.

5.000 υπερπλούσιοι, 13 εκατομμύρια φτωχοί. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με στοιχεία άλλης πρόσφατης μελέτης, η φτώχεια στην Γερμανία έχει φτάσει επίσης στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων ετών. Περισσότεροι από 13 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ το σχετικό ποσοστό αυξάνεται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Τα στοιχεία αναζωπύρωσαν τη συζήτηση για τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου στην Γερμανία. Ο επικεφαλής του κόμματος της Αριστεράς, Jan van Aken, ζήτησε την επαναφορά φόρου περιουσίας για τους πολύ εύπορους πολίτες, υποστηρίζοντας ότι η αυξανόμενη συγκέντρωση πλούτου εντείνει το αίσθημα κοινωνικής ανισότητας και στερεί πολύτιμους πόρους από τις δημόσιες υπηρεσίες και τις τοπικές κοινωνίες.

Η αυξανόμενη ανισότητα ενδέχεται να έχει σοβαρές συνέπειες και για την οικονομία, εκτιμά η επικεφαλής του τμήματος οικονομικής συγκυρίας του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW),Geraldine Dany-Knedlik. Όπως επισημαίνει, τα νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα καταναλώνουν σχεδόν το σύνολο των χρημάτων που διαθέτουν, καθώς δεν έχουν ουσιαστικά κανένα περιθώριο αποταμίευσης.

Παράλληλα, η οικονομολόγος προειδοποιεί για τις επιπτώσεις πιθανών περικοπών στις κοινωνικές παροχές που εξετάζει η κυβέρνηση, μεταξύ των οποίων το επίδομα πολίτη (Bürgergeld), το επίδομα στέγασης και το γονικό επίδομα. Σύμφωνα με την Knedlik, οι περικοπές αυτές ενδέχεται να έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο στην οικονομία απ’ ό,τι εκτιμάται. Όπως τονίζει, κάθε ευρώ που αφαιρείται από την κοινωνική πρόνοια μεταφράζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε απώλεια κατανάλωσης, ενώ το ίδιο ποσό σε υψηλότερα εισοδήματα θα κατέληγε πιθανότατα σε κάποιας μορφής αποταμίευση (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879898/efialtis-anisotitas-sti-germania-oi-ploysioi-thisavrizoun-kai-i-ftoxeia-therizei-sta-oria-tis-endeias-13-ekat-polites-afd).

 

Τρίτη στο «κλαμπ των εκατομμυριούχων» η Γερμανία. Νέα έκθεση καταγράφει ιστορικό υψηλό σε εκατομμυριούχους και πλούτο στην Γερμανία, ανοίγοντας και πάλι την συζήτηση περί φορολόγησης των υπερπλουσίων.

Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και ο αριθμός τους συνεχίζει να αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Σύμφωνα με τη νέα ετήσια έκθεση World Wealth Report, το 2025 καταγράφηκε νέο ιστορικό υψηλό τόσο στον αριθμό των εκατομμυριούχων όσο και στον συνολικό πλούτο που κατέχουν παγκοσμίως.

Βασικός μοχλός αυτής της αύξησης ήταν η άνοδος των χρηματιστηρίων, η οποία ενίσχυσε σημαντικά τις αποδόσεις των επενδύσεων. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο αριθμός των ανθρώπων με επενδύσιμο πλούτο άνω του ενός εκατομμυρίου δολαρίων αυξήθηκε αισθητά μέσα σε έναν χρόνο.

Μετά τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία, αλλά πριν την Κίνα. Η Γερμανία συγκαταλέγεται στις χώρες με τους περισσότερους εκατομμυριούχους στον κόσμο, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση διεθνώς, πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία, ενώ ακολουθεί η Κίνα. Οι τέσσερις αυτές χώρες συγκεντρώνουν σχεδόν τα δύο τρίτα των εκατομμυριούχων παγκοσμίως. Η έκθεση δείχνει επίσης ότι οι μεγαλύτερες αυξήσεις καταγράφονται στην κατηγορία των υπερπλουσίων, δηλαδή όσων διαθέτουν περιουσία δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων.

Συγκεκριμένα, περίπου 5.000 υπερπλούσιοι στην Γερμανία κατέχουν σχεδόν το ένα τέταρτο του συνολικού χρηματοοικονομικού πλούτου της χώρας. Την ίδια στιγμή, περίπου 66 εκατομμύρια πολίτες μοιράζονται λίγο περισσότερο από το ένα τρίτο του συνολικού πλούτου. Όπως σημειώνουν οι αναλυτές, η συγκέντρωση του πλούτου στην κορυφή συνεχίζει να αυξάνεται.

5.000 υπερπλούσιοι, 13 εκατομμύρια φτωχοί. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με στοιχεία άλλης πρόσφατης μελέτης, η φτώχεια στην Γερμανία έχει φτάσει επίσης στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων ετών. Περισσότεροι από 13 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ το σχετικό ποσοστό αυξάνεται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Τα στοιχεία αναζωπύρωσαν την συζήτηση για την φορολόγηση του μεγάλου πλούτου στην Γερμανία.

Ο επικεφαλής του κόμματος της Αριστεράς, Γιαν φαν Άκεν, ζήτησε την επαναφορά φόρου περιουσίας για τους πολύ εύπορους πολίτες, υποστηρίζοντας ότι η αυξανόμενη συγκέντρωση πλούτου εντείνει το αίσθημα κοινωνικής ανισότητας και στερεί πολύτιμους πόρους από τις δημόσιες υπηρεσίες και τις τοπικές κοινωνίες.

Η αυξανόμενη ανισότητα ενδέχεται να έχει σοβαρές συνέπειες και για την οικονομία, εκτιμά η επικεφαλής του τμήματος οικονομικής συγκυρίας του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW), Γκεραλντίν Ντάνι-Κνέντλικ. Όπως επισημαίνει, τα νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα καταναλώνουν σχεδόν το σύνολο των χρημάτων που διαθέτουν, καθώς δεν έχουν ουσιαστικά κανένα περιθώριο αποταμίευσης.

Παράλληλα, η οικονομολόγος προειδοποιεί για τις επιπτώσεις πιθανών περικοπών στις κοινωνικές παροχές που εξετάζει η κυβέρνηση, μεταξύ των οποίων το επίδομα πολίτη (Bürgergeld), το επίδομα στέγασης και το γονικό επίδομα. Σύμφωνα με την Κνέντλικ, οι περικοπές αυτές ενδέχεται να έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο στην οικονομία απ’ ό,τι εκτιμάται.

Όπως τονίζει, κάθε ευρώ που αφαιρείται από την κοινωνική πρόνοια μεταφράζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε απώλεια κατανάλωσης, ενώ το ίδιο ποσό σε υψηλότερα εισοδήματα θα κατέληγε πιθανότατα σε κάποιας μορφής αποταμίευση (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/879914/triti-sto-klamp-ton-ekatommyrioyxon-i-germania).

Rheinmetall-Leonardo: Παραδόθηκαν τα πρώτα Lynx στον Ιταλικό στρατό. Η κοινοπραξία Leonardo Rheinmetall Military Vehicles παρέδωσε τα πρώτα τέσσερα TOMA Lynx KF41 στον Ιταλικό Στρατό στο Πολυλειτουργικό Κέντρο Πειραματισμού (Ce.Poli.Spe) στο Montelibretti, εγκαινιάζοντας επίσημα το πρόγραμμα A2CS.

Η παράδοση έρχεται μετά από μια αρχική σύμβαση που υπογράφηκε στα τέλη του περασμένου έτους για την απόκτηση 21 οχημάτων μάχης A2CS. Μιλώντας στην τελετή, ο Υπουργός Άμυνας Guido Crosetto δήλωσε: «Η διεθνής κατάσταση απαιτεί μια συνεχώς εξελισσόμενη Άμυνα, ικανή να διασφαλίσει την ασφάλεια της χώρας και να διαφυλάξει τα εθνικά συμφέροντα».

Και πρόσθεσε: «Σε αυτό το πλαίσιο έρχεται η παράδοση του τεθωρακισμένου οχήματος Lynx, αποτέλεσμα ιταλο-γερμανικής βιομηχανικής συνεργασίας, στον Ιταλικό Στρατό, με στόχο την ενίσχυση των χερσαίων συστημάτων μέσω της εισαγωγής υπερσύγχρονων πλατφορμών».

Ο Αρχηγός του Επιτελείου του Ιταλικού Στρατού, στρατηγός Carmine Masiello, δήλωσε: «Ο στρατός έχει σαφή κατεύθυνση και σαφώς καθορισμένες απαιτήσεις για τα νέα οχήματα για να επιταχύνει την πορεία «μηχανοποίησης» των Ενόπλων Δυνάμεων… Αυτό το όχημα θα αλλάξει ριζικά τον τρόπο που πολεμά ο στρατός».

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Leonardo, Roberto Cingolani, δήλωσε: «Η έναρξη των παραδόσεων των νέων τεθωρακισμένων οχημάτων αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο στο πρόγραμμα που υλοποιούμε με τον Ιταλικό στρατό». Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Rheinmetall, Armin Papperger, δήλωσε: «Με την παράδοση των πρώτων τεθωρακισμένων οχημάτων στις ιταλικές ένοπλες δυνάμεις, ανοίγουμε ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία επιτυχίας της οικογένειας οχημάτων Lynx».

Τα τέσσερα οχήματα που παραδόθηκαν είναι εξοπλισμένα με τον πύργο Lance 30 χιλιοστών της Rheinmetall, ο οποίος αργότερα θα αντικατασταθεί από τον πύργο Hitfist 30 χιλιοστών της Leonardo, ενώ τα υπόλοιπα 16 οχήματα στο πλαίσιο αυτής της σύμβασης θα εξοπλιστούν με το σύστημα Hitfist.

Το πρόγραμμα A2CS, παράλληλα με το νέο πρόγραμμα αρμάτων μάχης, αποσκοπεί στην ανανέωση του στόλου βαρέων οχημάτων του Ιταλικού Στρατού με εξαιρετικά ψηφιοποιημένες και συνδεδεμένες πλατφόρμες ικανές να λειτουργούν σε πολύπλοκα περιβάλλοντα πολλαπλών τομέων ((https://www.defence-point.gr/rheinmetall-leonardo-paradothikan-ta-prota-lynx-ston-italiko-strato).

 

Gerald Funke (Γερμανός Αντιστράτηγος): Στην αρχή θα έχουμε πολλούς νεκρούς σε πόλεμο Ευρώπης – Ρωσίας. Ο Gerald Funke τόνισε ότι η Γερμανία θα πρέπει να προετοιμαστεί για έναν δύσκολο πόλεμο με την Ρωσία καθώς θα έχει μεγάλο αριθμό απωλειών ειδικά στην αρχή…

Η Ρωσία θα μπορούσε να επιτεθεί στο ΝΑΤΟ μέσα σε τρία χρόνια, εκτίμησε ατεκμηρίωτα ο Αντιστράτηγος Gerald Funke, Αρχηγός του Επιτελείου της Κοινής Διοίκησης Υποστήριξης της Bundeswehr, σε συνέντευξή του στους Times.

Σύμφωνα με τον Gerald Funke, τις πρώτες ώρες της επίθεσης, τα Γερμανικά στρατεύματα θα βρεθούν στο επίκεντρο των μαχών. Η 45^η Ταξιαρχία Τεθωρακισμένων, με 4.800 άνδρες, που σταθμεύει στην Λιθουανία, θα εξαπολύσει αντεπίθεση, μετά την οποία 15.000 στρατιώτες θα μεταφερθούν από την Γερμανία στις πρώτες γραμμές.

Ο στρατηγός πρόσθεσε ότι δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες του ΝΑΤΟ θα φτάσουν στην συνέχεια σε γερμανικά λιμάνια στην Βόρεια Θάλασσα, από όπου θα μεταφερθούν Ανατολικά οδικώς και σιδηροδρομικώς.

Αυτές οι διαδρομές θα υπόκεινται σε δολιοφθορές και πυραυλικές επιθέσεις από την Ρωσία πιστεύει ο Gerald Funke. Ο Gerald Funke τόνισε ότι η Γερμανία θα πρέπει να προετοιμαστεί για έναν δύσκολο πόλεμο με την Ρωσία καθώς θα έχει μεγάλο αριθμό απωλειών ειδικά στην αρχή ((https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/852818/gerald-funke-germanos-antistratigos-stin-arxi-tha-exoume-polloys-nekroys-se-polemo-evropis-rosiass)…

 

Γερμανία: Η ακροδεξιά AfD θέλει να φτιάξει «ICE» στα ναζιστικά πρότυπα. Ζητά επίσης να απαγορευτεί η κυκλοφορία αιτούντων άσυλο τις νυκτερινές ώρες - SPD: «Η πρόταση της AfD είναι απάνθρωπη».

Το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) στην Βαυαρία προτείνει την δημιουργία μιας ειδικής μονάδας για απελάσεις και έλεγχο αιτούντων άσυλο, με άμεση αναφορά στην αμφιλεγόμενη αμερικανική υπηρεσία ICE (Immigration and Customs Enforcement).

Η νέα μονάδα με την ονομασία AFA (Asyl  Fahndungs und Abschiebegruppe), δηλαδή «Ομάδα Ασύλου, Αναζήτησης και Απελάσεων»,  αποσκοπεί στην αύξηση των απελάσεων, τον περιορισμό «καταχρήσεων του συστήματος ασύλου και την ενίσχυση της δημόσιας ασφάλειας», σύμφωνα με τα έγγραφα που δημοσιεύτηκαν από την Süddeutsche Zeitung.

Η AfD δεν περιορίζεται στους αιτούντες άσυλο: όπως αναφέρει η taz, η πρόταση της, περιλαμβάνει ακόμη και την απέλαση Γερμανών πολιτών που έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα ή ατόμων που θεωρούν ότι απέκτησαν τη γερμανική υπηκοότητα με «δόλια» μέσα.

Σε κλειστή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, η επικεφαλής Κάτριν Έμπνερ-Στάινερ πρότεινε ακόμη και απαγόρευση της νυχτερινής κυκλοφορίας για αιτούντες άσυλο, υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα αυξήσει την «δημόσια ασφάλεια».

Η πρόταση της AfD προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην Γερμανική πολιτική σκηνή. Ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας και πρόεδρος της CSU, Markus Söder, απέρριψε κατηγορηματικά την ιδέα, τονίζοντας ότι μια «αποκλειστικά κατασταλτική υπηρεσία τύπου “ICE” δεν έχει θέση στο κράτος και πως τέτοιες πρωτοβουλίες δημιουργούν ανασφάλεια και αποσταθεροποιούν την κοινωνία».

Πολλές φωνές από την αριστερά και κεντρώες δυνάμεις επισημαίνουν ότι η AfD προωθεί μια ρητορική αποκλεισμού και περιθωριοποίησης, που ενισχύει την εικόνα της ως «το κόμμα που θα εφαρμόσει αστυνομοκρατία και αυστηρότερους κανόνες μετανάστευσης».

SPD: «Η πρόταση της AfD είναι απάνθρωπη». Ο Ντιρκ Βίζε, κοινοβουλευτικός διευθυντής της κοινοβουλευτικής ομάδας του SPD στην Μπούντεσταγκ, απέρριψε επίσης την ιδέα του AfD ως «απάνθρωπη και αντιδημοκρατική».

«Ενώ ο κόσμος παρακολουθεί με τρόμο την αχαλίνωτη βία της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων των ΗΠΑ (ICE) στη Μινεάπολη και σε άλλες πολιτείες, αναρωτώμενος πώς το κράτος δικαίου μπορεί να αγνοείται τόσο απροκάλυπτα, το AfD βλέπει σοβαρά την ICE της Βαυαρίας ως πρότυπο για μια μελλοντική εθνική «αστυνομία απελάσεων»», δήλωσε στην Mediengruppe Bayern. «Κανείς δεν θέλει τις ανεξέλεγκτες μεθόδους μιας ICE στους δρόμους της Γερμανίας».

Η πρόταση της AfD έρχεται σε μια ιδιαίτερη χρονική στιγμή: στις 27 Ιανουαρίου, την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, όταν η Γερμανία και ο κόσμος τιμούν την μνήμη των θυμάτων του ναζισμού.Η ιδέα μιας ειδικής υπηρεσίας που στοχοθετεί ανθρώπους με βάση το καθεστώς ή την καταγωγή τους, προκαλεί ανατριχιαστικές ιστορικές συνειρμικές αναφορές στο ναζιστικό παρελθόν της Γερμανίας

Η AfD φαίνεται να αγνοεί ή να υποτιμά αυτή την συμβολική διάσταση, ενισχύοντας τον φόβο για κοινωνικό αποκλεισμό και ακραία μέτρα. Το εγχείρημα της AfD δεν είναι απλώς μια τεχνική διοικητική πρόταση. Είναι μια πολιτική δήλωση, που αξιοποιεί τον φόβο και την ανασφάλεια των πολιτών για να ενισχύσει την εκλογική της δύναμη.

Η σκληρή της ρητορική έχει ήδη προκαλέσει έντονες αντιπαραθέσεις στο κοινοβούλιο και εντός της κοινωνίας, θέτοντας ερωτήματα για τα όρια της δημοκρατικής αντιπαράθεσης και της πολιτικής υπευθυνότητας.

Εν μέσω της ανάμνησης των τραγικών συνεπειών του Ολοκαυτώματος, η AfD υπενθυμίζει ότι η ακροδεξιά ρητορική παραμένει αμετανόητη, προκαλώντας ανατριχίλα όταν τέτοιες προτάσεις εμφανίζονται ξανά στο προσκήνιο.

Η ιστορία επιμένει να μας διδάσκει ότι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δεν είναι μόνο ηθικό καθήκον, αλλά και ασπίδα απέναντι στην επανάληψη των λαθών του παρελθόντος (https://www.zougla.gr/kosmos/germania-i-akrodexia-afd-thelei-na-ftiaxei-ice-sta-nazistika-protypa/).

Η Κίνα προμηθεύεται το 50% του πετρελαίου της από την Μέση Ανατολή. Μια σύγκρουση εκεί θα μπλοκάρει το Στενό του Ορμούζ και θα προκαλέσει την κατάρρευση των οικονομιών της Ανατολικής Ασίας ─ Κίνας, Ιαπωνίας και Νότιας Κορέας.

Για να αντισταθμίσουν αυτό, οι ΗΠΑ θα πρέπει να ασφαλίσουν την Βενεζουέλα, τα αποθέματα πετρελαίου της οποίας θα μπορούσαν να αντισταθμίσουν την απώλεια. Αυτό εξηγεί την επιχείρηση απαγωγής κατά του Μαδούρο: Δεν είναι μια μεμονωμένη πράξη, αλλά μέρος μιας αλυσίδας γεγονότων που προετοιμάζουν μια μαζική σύγκρουση στην Μέση Ανατολή (https://www.triklopodia.gr/%ce%bf-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b9%cf%81%ce%ac%ce%bd-%cf%80%cf%85%cf%81%ce%bf%ce%b4%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%af-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%84%cf%81%ce%af%cf%84%ce%bf//).

 

Ιράν: Τι θα συμβεί αν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να επιτεθούν στην Τεχεράνη; Τα 7 σενάρια. Μια πινακίδα που απεικονίζει ένα κατεστραμμένο Αμερικανικό αεροπλανοφόρο και μια επιγραφή που αναγράφει: «Αν σπείρεις τον άνεμο, θα θερίσεις την θύελλα».

Οι ΗΠΑ φαίνεται να ετοιμάζονται να πλήξουν το Ιράν μέσα στις επόμενες ημέρες. Αν και οι πιθανοί στόχοι είναι σε μεγάλο βαθμό προβλέψιμοι, η έκβαση δεν είναι. H EE έβαλε στην λίστα με τις τρομοκρατικές οργανώσεις τους Φρουρούς της Επανάστασης - Έρχονται κυρώσεις στο Ιράν.

Έτσι, αν δεν επιτευχθεί κάποια συμφωνία της τελευταίας στιγμής με την Τεχεράνη και ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αποφασίσει να διατάξει τις Αμερικανικές δυνάμεις να επιτεθούν, τότε ποια είναι τα πιθανά αποτελέσματα; Σύμφωνα με το BBC, επτά είναι τα επικρατέστερα.

1. Στοχευμένες επιθέσεις ακριβείας - ελάχιστες απώλειες αμάχων - δημοκρατική μετάβαση. Οι Αμερικανικές δυνάμεις πραγματοποιούν περιορισμένες επιθέσεις ακριβείας που στοχεύουν στρατιωτικές βάσεις της Ισλαμικής Φρουράς της Επανάστασης (IRGC) και της μονάδας Basij – μιας παραστρατιωτικής δύναμης υπό τον έλεγχο της IRGC – καθώς και εγκαταστάσεις εκτόξευσης και αποθήκευσης βαλλιστικών πυραύλων και τοποθεσίες που συνδέονται με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Το ήδη εξασθενημένο καθεστώς ανατρέπεται, οδηγώντας τελικά σε μια «γνήσια δημοκρατία», που επιτρέπει την επιστροφή της Τεχεράνης στην διεθνή σκηνή.

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα... αισιόδοξο σενάριο: Οι στρατιωτικές επεμβάσεις της Δύσης στο Ιράκ, την Λιβύη - αλλά και πολλές άλλες χώρες - δεν οδήγησε σε ομαλή δημοκρατική μετάβαση. Αν και έθεσε τέλος σε βίαιες δικτατορίες, οδήγησε σε χρόνια χάους και αιματοχυσίας.

2. Το καθεστώς επιβιώνει αλλά γίνεται πιο μετριοπαθές. Αυτό θα μπορούσε σε γενικές γραμμές να αποτελεί το «μοντέλο της Βενεζουέλας», κατά το οποίο μια ταχεία και ισχυρή Αμερικανική παρέμβαση αφήνει το καθεστώς στην θέση του, αλλά σαφώς αποδυναμωμένο.

Στην περίπτωση του Ιράν, αυτό θα σήμαινε ότι η Ισλαμική Δημοκρατία θα επιβίωνε - κάτι που δεν θα ικανοποιούσε μεγάλο τμήμα του Ιρανικού πληθυσμού - αλλά θα αναγκαζόταν να περιορίσει τη δράση βίαιων πολιτοφυλακών σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή, να σταματήσει ή να περιορίσει τα πυρηνικά και βαλλιστικά της προγράμματα, καθώς και να χαλαρώσει την καταστολή των διαδηλώσεων στο εσωτερικό της χώρας. Και αυτό το σενάριο, ωστόσο, κρίνεται μάλλον απίθανο: Η ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας παραμένει αμετακίνητη και ανθεκτική σε κάθε αλλαγή εδώ και 47 χρόνια.

3. Το καθεστώς καταρρέει και η εξουσία πηγαίνει στον στρατό. Πολλοί θεωρούν ότι αυτό είναι το πιο πιθανό ενδεχόμενο. Αν και η δημοφιλία του καθεστώτος φθίνει και κάθε διαδοχικό κύμα διαδηλώσεων το αποδυναμώνει περαιτέρω, εξακολουθεί να υπάρχει ένα τεράστιο και διάχυτο κράτος ασφαλείας στο παρασκήνιο, το οποίο έχει άμεσο συμφέρον στην διατήρηση του status quo.

Οι βασικοί λόγοι για τους οποίους οι διαδηλώσεις μέχρι σήμερα δεν έχουν καταφέρει να ανατρέψουν το καθεστώς είναι ότι δεν έχουν σημειωθεί σημαντικές αναταράξεις στο εσωτερικό των ενόπλων δυνάμεων, ενώ όσοι βρίσκονται στην εξουσία είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν απεριόριστη βία για να παραμείνουν στην εξουσία.

Μέσα στην σύγχυση που θα ακολουθούσε τυχόν Αμερικανικά πλήγματα, είναι πιθανό το Ιράν να καταλήξει να κυβερνάται από μια ισχυρή στρατιωτική κυβέρνηση, αποτελούμενη σε μεγάλο βαθμό από στελέχη των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC).

4. Το Ιράν αντεπιτίθεται, με στόχο Αμερικανικές δυνάμεις και γειτονικές χώρες. Το Ιράν έχει δεσμευτεί να ανταποδώσει οποιαδήποτε Αμερικανική επίθεση, δηλώνοντας ότι «έχει το δάχτυλο στην σκανδάλη».

Είναι σαφές ότι δεν μπορεί να συγκριθεί με τη στρατιωτική ισχύ του αμερικανικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας, ωστόσο θα μπορούσε να εξαπολύσει επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πολλά από τα οποία είναι κρυμμένα σε σπήλαια, υπόγειες εγκαταστάσεις ή σε απομακρυσμένες ορεινές περιοχές.

Υπάρχουν εξάλλου Αμερικανικές βάσεις και εγκαταστάσεις διάσπαρτες κατά μήκος της Αραβικής πλευράς του Κόλπου, ιδίως στο Μπαχρέιν και το Κατάρ, ενώ το Ιράν θα μπορούσε επίσης, εάν το επέλεγε, να στοχοποιήσει κρίσιμες υποδομές οποιασδήποτε χώρας θεωρούσε ότι συνέπραξε σε αμερικανική επίθεση, όπως η Ιορδανία.

Η καταστροφική επίθεση με πυραύλους και drones στις πετροχημικές εγκαταστάσεις της Saudi Aramco το 2019 μ.Χ., η οποία αποδόθηκε σε φιλοϊρανική πολιτοφυλακή στο Ιράκ, έδειξε στους Σαουδάραβες πόσο ευάλωτοι ήταν στους Ιρανικούς πυραύλους.

Οι Αραβικές χώρες του Κόλπου που γειτνιάζουν με το Ιράν - όλες σύμμαχοι των ΗΠΑ - είναι εύλογα εξαιρετικά ανήσυχες αυτή την στιγμή, φοβούμενες ότι οποιαδήποτε αμερικανική στρατιωτική ενέργεια θα καταλήξει να στραφεί εναντίον τους.

5. Το Ιράν αντεπιτίθεται με νάρκες στον Κόλπο. Αυτό αποτελεί εδώ και καιρό μια πιθανή απειλή για την παγκόσμια ναυτιλία και τις προμήθειες πετρελαίου, ήδη από τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ την περίοδο 1980-88, όταν το Ιράν είχε πράγματι ναρκοθετήσει τις θαλάσσιες οδούς.

Τα στενά του Ορμούζ, το στενό πέρασμα μεταξύ Ιράν και Ομάν, αποτελούν ένα κρίσιμο σημείο διέλευσης, καθώς από εκεί διέρχεται περίπου το 20% των παγκόσμιων εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και μεταξύ 20% και 25% του πετρελαίου και των παραγώγων του. Το Ιράν έχει πραγματοποιήσει ασκήσεις ταχείας ανάπτυξης θαλάσσιων ναρκών. Εάν προχωρούσε σε μια τέτοια κίνηση, αυτό αναπόφευκτα θα επηρέαζε το παγκόσμιο εμπόριο και τις τιμές του πετρελαίου.

6. Το Ιράν αντεπιτίθεται, βυθίζοντας αμερικανικό πολεμικό πλοίο. Πρόκειται για το σενάριο κατά το οποίο το Ιράν εξαπολύει τόσο μεγάλο αριθμό drones υψηλής εκρηκτικής ισχύος και ταχύπλοων τορπιλακάτων εναντίον ενός ή περισσότερων στόχων, ώστε ακόμη και τα ισχυρά συστήματα εγγύς άμυνας του αμερικανικού Ναυτικού να μην μπορούν να τα εξουδετερώσουν όλα εγκαίρως.

Το Ναυτικό των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC Navy) έχει εδώ και καιρό αντικαταστήσει το συμβατικό Ιρανικό ναυτικό στον Κόλπο, μέρος του οποίου είχε διοικητές που είχαν εκπαιδευτεί ακόμη και στο Ντάρτμουθ την εποχή του Σάχη.

Τα Ιρανικά ναυτικά πληρώματα έχουν επικεντρώσει μεγάλο μέρος της εκπαίδευσής τους σε ανορθόδοξο ή «ασύμμετρο» πόλεμο, αναζητώντας τρόπους να υπερκεράσουν ή να παρακάμψουν τα τεχνολογικά πλεονεκτήματα που απολαμβάνει ο βασικός τους αντίπαλος, ο Πέμπτος Στόλος του αμερικανικού Ναυτικού.

Η βύθιση ενός Αμερικανικού πολεμικού πλοίου, σε συνδυασμό με την πιθανή αιχμαλωσία επιζώντων μελών του πληρώματός του, θα αποτελούσε τεράστια ταπείνωση για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν και το σενάριο αυτό θεωρείται απίθανο, το αντιτορπιλικό αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων USS Cole είχε υποστεί σοβαρές ζημιές από επίθεση αυτοκτονίας της Αλ Κάιντα στο λιμάνι του Άντεν το 2000 μ.Χ., με αποτέλεσμα τον θάνατο 17 Αμερικανών ναυτών. Νωρίτερα, το 1.987 μ.Χ., ένας Ιρακινός πιλότος μαχητικού αεροσκάφους εκτόξευσε κατά λάθος δύο πυραύλους Exocet εναντίον Αμερικανικού πολεμικού πλοίου, του USS Stark, σκοτώνοντας 37 ναύτες.

7. Το καθεστώς καταρρέει, αντικαθίσταται από χάος. Αυτός είναι ένας απολύτως πραγματικός κίνδυνος και αποτελεί μία από τις βασικές ανησυχίες γειτονικών χωρών όπως το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία. Πέρα από το ενδεχόμενο ενός εμφυλίου πολέμου - όπως εκείνων που γνώρισαν η Συρία, η Υεμένη και η Λιβύη - υπάρχει και ο κίνδυνος, μέσα στο χάος και τη σύγχυση, οι εθνοτικές εντάσεις να εξελιχθούν σε ένοπλες συγκρούσεις, καθώς Κούρδοι, Μπαλούτσι και άλλες μειονότητες θα επιχειρήσουν να προστατεύσουν τους δικούς τους ανθρώπους μέσα στο κενό εξουσίας.

Μεγάλο μέρος της Μέσης Ανατολής θα χαιρόταν σίγουρα να δει το τέλος της Ισλαμικής Δημοκρατίας - κανείς περισσότερο από το Ισραήλ, το οποίο έχει ήδη καταφέρει βαριά πλήγματα στους Ιρανικούς συμμάχους σε ολόκληρη την περιοχή. Ωστόσο, κανείς δεν θέλει να δει την μεγαλύτερη χώρα της Μέσης Ανατολής να βυθίζεται στο χάος, προκαλώντας μια ανθρωπιστική και προσφυγική κρίση.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος αυτή την στιγμή είναι ο Πρόεδρος Τραμπ, έχοντας συγκεντρώσει αυτή την ισχυρή στρατιωτική δύναμη κοντά στα σύνορα του Ιράν, να αποφασίσει ότι πρέπει να δράσει για να μην χάσει το κύρος του, οδηγώντας στην έναρξη ενός πολέμου χωρίς σαφές τελικό αποτέλεσμα και με δυνητικά καταστροφικές συνέπειες (https://www.ethnos.gr/World/article/396385/irantithasymbeianoihpaapofasisoynnaepitethoynsthntexeranhta7senariaml/).

Γερμανός ΥΠΟΙΚ: Βλέπει Ευρώπη «δύο ταχυτήτων» – Μερτς: «Ανάγκη να μετεξελιχθεί σε πολιτική δύναμη». Η Γερμανία προωθεί την ιδέα μιας Ευρώπης «δύο ταχυτήτων», με τις ισχυρότερες οικονομίες να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για ενίσχυση της αυτονομίας, της ανταγωνιστικότητας και της αμυντικής ισχύος, σε μια προσπάθεια να καταστεί η ΕΕ ουσιαστικός γεωπολιτικός παίκτης σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον.

Ο Γερμανός αντικαγκελάριος και Υπουργός Οικονομικών, Λαρς Κλινγκμπάιλ, τάχθηκε ανοιχτά υπέρ της προοπτικής μιας Ευρώπης «δύο ταχυτήτων», υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μεγαλύτερη αυτονομία και αποτελεσματικότητα.

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς επισήμανε ότι η Ευρώπη οφείλει να ενισχύσει τόσο την οικονομική όσο και τη στρατιωτική της ισχύ, ώστε να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα στη διεθνή σκηνή.

Οικονομική ισχύς και γεωπολιτική επιρροή. Μιλώντας την Τρίτη σε συνάντηση πολιτικών και επιχειρηματιών που διοργάνωσε η εφημερίδα Die Welt στο Βερολίνο, ο κ. Μερτς τόνισε ότι η Ευρώπη πρέπει να εξελιχθεί σε πολιτική δύναμη που διαμορφώνει τις παγκόσμιες εξελίξεις, τόσο σε οικονομικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο. Όπως σημείωσε, για να υλοποιηθούν τέτοια οράματα στη σημερινή παγκόσμια αβεβαιότητα, απαιτούνται βαθύτερες μορφές συνεργασίας, καθώς χωρίς οικονομικό δυναμισμό δεν μπορεί να υπάρξει γεωπολιτική επιρροή.

Η ανάγκη για αυτονομία και πρωτοβουλίες. Στην ίδια εκδήλωση, ο σοσιαλδημοκράτης αντικαγκελάριος και Υπουργός Οικονομικών Λαρς Κλινγκμπάιλ επανέλαβε ότι έχει φτάσει η στιγμή για μια Ευρώπη «δύο ταχυτήτων».

Όπως δήλωσε, είναι κρίσιμο η Ευρώπη να στηριχθεί στις δικές της δυνάμεις, με την Γερμανία, την Γαλλία και άλλους εταίρους να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για μια ισχυρότερη και πιο αυτόνομη Ένωση. Παραδέχθηκε ότι η σημερινή διεθνής συγκυρία είναι η πιο δραματική που έχει βιώσει, εξέφρασε όμως τη βεβαιότητα ότι τα προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν.

Συντονισμός των μεγάλων οικονομιών. Ο κ. Κλινγκμπάιλ ανακοίνωσε επίσης ότι, ενόψει της συνόδου κορυφής της 12ης Φεβρουαρίου, θα πραγματοποιήσει τηλεδιάσκεψη με τους υπουργούς Οικονομικών της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Πολωνίας, της Ισπανίας και της Ολλανδίας, με αντικείμενο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και των αμυντικών δυνατοτήτων. Όπως υπογράμμισε, οι έξι μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης μπορούν να λειτουργήσουν ως κινητήρια δύναμη.

Το σχέδιο των «έξι» και οι Ευρωπαϊκές προτεραιότητες. Νωρίτερα, το πρακτορείο Reuters μετέδωσε ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών έχει αποστείλει επιστολή στους ομολόγους του, στην οποία περιγράφει ένα νέο σχήμα συνεργασίας των έξι ισχυρότερων οικονομιών, με στόχο την προώθηση προτεραιοτήτων που θα ενισχύσουν την κυριαρχία, την ανθεκτικότητα και την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης.

Στην επιστολή του, ο κ. Κλινγκμπάιλ επισημαίνει ότι, σε ένα ολοένα και πιο απρόβλεπτο γεωπολιτικό περιβάλλον, η Ευρώπη πρέπει να γίνει ισχυρότερη και πιο ανθεκτική, ξεκαθαρίζοντας ότι η λογική του «συνεχίζουμε ως έχει» δεν αποτελεί επιλογή. Παρουσιάζει ένα τετραμερές σχέδιο, που περιλαμβάνει την ένωση των χρηματαγορών, την ενίσχυση του ευρώ, τον καλύτερο συντονισμό των αμυντικών επενδύσεων και την διασφάλιση πρώτων υλών.

Το ευρώ, η άμυνα και η γραφειοκρατία. Ο Γερμανός Υπουργός αναδεικνύει τον διεθνή ρόλο του ευρώ ως «ασφαλούς λιμανιού», βασισμένου στην προβλεψιμότητα και στο κράτος δικαίου, ενώ ζητά μείωση της γραφειοκρατίας και στενότερη συνεργασία μεταξύ των κρατών-μελών στον αμυντικό τομέα.

Παράλληλα, χαρακτηρίζει την άμυνα κορυφαία προτεραιότητα για τον επόμενο προϋπολογισμό της ΕΕ και μοχλό ανάπτυξης. Σύμφωνα με το Reuters, η σημερινή τηλεδιάσκεψη θεωρείται από το Βερολίνο η εναρκτήρια συνάντηση των έξι, με φυσική παρουσία να ακολουθεί στο περιθώριο του επόμενου Eurogroup.

Η φωνή των επιχειρήσεων. Στην συνάντηση της Die Welt, επιχειρηματίες εξέφρασαν έντονη ανυπομονησία για τους αργούς ρυθμούς λήψης αποφάσεων στη Γερμανία και την Ευρώπη. Ο διευθύνων σύμβουλος της Siemens, Ρόλαντ Μπους, κάλεσε τους πολιτικούς να «απελευθερώσουν την Ευρώπη», επενδύοντας σε υποδομές, κεφάλαια και προσέλκυση ταλέντων, χαρακτηρίζοντας απαράδεκτο το γεγονός ότι απαιτούνται έως και εννέα μήνες για την έκδοση βίζας σε αλλοδαπούς εργαζομένους. Όπως είπε, η μείωση της γραφειοκρατίας και η ψηφιοποίηση των διαδικασιών είναι απαραίτητες, με την βιομηχανία να αναλαμβάνει τα υπόλοιπα.

Από την πλευρά της Deutsche Bank, ο διευθύνων σύμβουλος Κρίστιαν Σέβινγκ ζήτησε ταχύτερη εναρμόνιση της εσωτερικής ευρωπαϊκής αγοράς, τονίζοντας ότι η Ευρώπη διαθέτει τη μεγαλύτερη αγορά στον κόσμο με 450 εκατομμύρια καταναλωτές και ότι η άρση των εμπορικών φραγμών θα αποτελούσε πραγματική δύναμη.

Λιγότερη τελειότητα, περισσότερη τόλμη. Ο επικεφαλής της Vodafone Γερμανίας, Μαρσέλ ντε Γκρουτ, σημείωσε ότι σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, όπου «ενεργούν πρώτα και ρυθμίζουν αργότερα», στην Ευρώπη συχνά συμβαίνει το αντίστροφο. Όπως είπε, η Ευρώπη πρέπει να γίνει πιο τολμηρή και λιγότερο γραφειοκρατική, ώστε να ανακτήσει την ευημερία της μέσω της τεχνολογίας, υπογραμμίζοντας ότι η πρόοδος, και όχι η τελειότητα, είναι αυτή που φέρνει την ανταγωνιστικότητα.

Γεωπολιτικές εξελίξεις και ευρωπαϊκές αξίες. Ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Axel Springer, Ματίας Ντέπφνερ, χαρακτήρισε τις πρόσφατες εξελίξεις γύρω από την Γροιλανδία ως «αχτίδα ελπίδας», εκτιμώντας ότι μια φαινομενικά δυστοπική κατάσταση μπορεί να λειτουργήσει ως αφύπνιση για την Ευρώπη, αλλά και για τη δημοκρατία συνολικά. Τόνισε, ωστόσο, ότι ούτε η Ευρώπη ούτε η Αμερική μπορούν να λύσουν μόνες τους τα προβλήματά τους μακροπρόθεσμα.

Τέλος, ο υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ ανέδειξε την αξιοπιστία και τη δικαιοσύνη ως τα βασικά πλεονεκτήματα της Ευρώπης στον διεθνή ανταγωνισμό, σημειώνοντας ότι στα ταξίδια του σε χώρες όπως η Ιαπωνία, η Ινδία, η Ινδονησία και η Βολιβία ακούει συχνά πως «η αξιοπιστία νικά την αυθαιρεσία» (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7351841_germanos-ypoik-blepei-eyropi-dyo-tahytiton-merts-anagki-na-metexelihthei-se-politiki).

Πολεμική τρέλα Γερμανών «σοφών» - Ενώ το Ουκρανικό διέλυσε την βιομηχανία τους, θέλουν γραμμές παραγωγής για τανκς και Taurus. Ο Friedrich Merz προειδοποίησε ότι για μεγάλα τμήματα της βιομηχανίας ο πολεμικός μετασχηματισμός είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου.

Η οικονομία της Γερμανίας είναι το μεγαλύτερο θύμα της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης της Ρωσίας στην Ουκρανία: Έχει μόλις και μετά βίας αναπτυχθεί από το 2022 μ.Χ., όταν ο Vladimir Putin διέταξε 200.000 στρατιώτες να περάσουν τα σύνορα.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, η χώρα έχει εν μέρει καταφέρει να απεξαρτηθεί από το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο – αλλά με την ανεργία πλέον κοντά στα τρία εκατομμύρια και με μεγάλες απώλειες σε βασικούς κλάδους όπως η αυτοκινητοβιομηχανία, καθώς ο εμπορικός πόλεμος του Donald Trump προκαλεί χάος στη μεταποιητική της βιομηχανία, η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης αντιμετωπίζει μία κρίση οικονομικού μοντέλου.

Ο Friedrich Merz, ο καγκελάριος της Γερμανίας, περιέγραψε τις άμεσες προκλήσεις σε επιστολή προς τους κυβερνητικούς του εταίρους στην Bundestag την περασμένη εβδομάδα. Προειδοποίησε ότι για μεγάλα τμήματα της βιομηχανίας είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου.

«Η κατάσταση της γερμανικής βιομηχανίας είναι σε ορισμένα σημεία εξαιρετικά κρίσιμη», προειδοποίησε. «Γίγαντες της βιομηχανίας καθώς και σημαντικός αριθμός μεσαίων και μικρών επιχειρήσεων αντιμετωπίζουν μεγάλες προκλήσεις, και σε πολλές εταιρείες χάνονται θέσεις εργασίας».

Ο Greg Clark, πρώην υπουργός Επιχειρήσεων του Ηνωμένου Βασιλείου, είχε παρατηρήσει το 2017 μ.Χ. ότι στην Γερμανία χρειάζονται τέσσερις ημέρες για να παραχθεί αυτό που στο Ηνωμένο Βασίλειο χρειάζονται πέντε ημέρες. Ήταν μια αιχμή για τα χαμηλά επίπεδα παραγωγικότητας της Βρετανίας. Όμως ο Merz προειδοποίησε την περασμένη εβδομάδα ότι η αύξηση της παραγωγικότητας της χώρας «δεν είναι πλέον αρκετά καλή».

Επικαλέστηκε τις «μεταβαλλόμενες παγκόσμιες οικονομικές συνθήκες», καθώς και το υψηλό κόστος εργασίας και την γραφειοκρατία, ότι κρατούν πίσω την ανάπτυξη. Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή η αδυναμία πρόκειται να συνεχιστεί στο προβλέψιμο μέλλον.

Παρά την πολυδιαφημισμένη έκρηξη δαπανών του Βερολίνου για άμυνα και υποδομές, η κεντρική τράπεζα της χώρας μείωσε την πρόβλεψή της για την ανάπτυξη του 2026 στο μόλις 0,6%. Το think tank Ifo προβλέπει παρόμοια επέκταση της οικονομικής δραστηριότητας, μόλις 0,8%. Άλλοι είναι πιο αισιόδοξοι, με ενδείξεις ότι το πακέτο τόνωσης των 500 δισ. ευρώ αρχίζει να αποδίδει.

Ο Holger Schmieding, επικεφαλής οικονομολόγος της Berenberg Bank, σημειώνει ότι οι εγχώριες παραγγελίες αρχίζουν να αυξάνονται, παρότι οι εξαγωγές παραμένουν αδύναμες. Η Berenberg επίσης αναμένει ότι η οικονομία θα αναπτυχθεί κατά ένα ισχνό 0,7% φέτος, με τις κυβερνητικές δαπάνες να αντιπροσωπεύουν πάνω από το μισό αυτής της αύξησης.

Ανάταξη της μεταποίησης μέσω της αμυντικής βιομηχανίας. Ο Moritz Schularick, πρόεδρος του think tank Kiel Institute for the World Economy (IfW), σε συνέντευξή του στην Neue Osnabrücker Zeitung εκφράζει ανησυχία για το κενό ηγεσίας στην πολιτική εξοπλισμών και προτείνει την υιοθέτηση ενεργητικής βιομηχανικής πολιτικής για την αναζωογόνηση της Γερμανικής οικονομίας μέσω της παραγωγής αμυντικού υλικού, την οποία χαρακτηρίζει «πολλαπλασιαστή θέσεων εργασίας».

«Αν θέλουμε η Ευρώπη να σταθεί σύντομα αυτόνομη στην άμυνα και να μην παραμείνει εξαρτημένη από το κίνημα MAGA (προέδρου Trump) που κυριαρχεί στις ΗΠΑ, ο Υπουργός Άμυνας Boris Pistorius πρέπει να λάβει εντολή να συνεργαστεί με ευρωπαϊκούς εταίρους ώστε να αντικαταστήσουμε ολοκληρωτικά την αμυντική βοήθεια των ΗΠΑ», δήλωσε ο Schularick.

Ο ίδιος τόνισε ότι πρέπει να οριστεί ένας ανώτατος συντονιστής εξοπλισμών, υπεύθυνος για τη διαχείριση επενδυτικών κεφαλαίων με στόχο την αντιμετώπιση της φερόμενης «ρωσικής απειλής». Ο Schularick θεωρεί ότι το ανενεργό παραγωγικό δυναμικό της Γερμανίας μπορεί να ανακατευθυνθεί στην παραγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων αρμάτων μάχης και πυραύλων Taurus.

Ο Schularick επικρίνει την αργή ανάπτυξη της παραγωγικής ικανότητας για αμυντικό εξοπλισμό από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία πριν από τέσσερα χρόνια. «Πόσοι πύραυλοι Taurus ολοκληρώνονται κάθε μήνα; Ούτε λίγοι…», σημείωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας το έλλειμμα σαφούς βιομηχανικής πολιτικής.

Κεντρικός σχεδιασμός. Σύμφωνα με τον ίδιο, η τρέχουσα βιομηχανική και οικονομική έρευνα στη Γερμανία και την ΕΕ έχει υπερβολικά επικεντρωθεί στον κεντρικό σχεδιασμό και την κρατική παρέμβαση, υποκαθιστώντας την αγορά.

Η πολιτική και τα κρατικά ινστιτούτα φαίνεται να ωθούν τη χώρα στην παραγωγή αμυντικών αγαθών, να μετατρέψει την αυτοκινητοβιομηχανία σε γραμμές παραγωγής όπλων, ενώ ταυτόχρονα αυξάνονται οι επιδοτήσεις και οι τεχνητά υψηλές τιμές για τα άλλα αγαθά.

Προειδοποιεί ότι η χώρα δεν έχει σχεδιάσει επαρκώς τι πρέπει να παραγάγει τα επόμενα χρόνια για να αποφευχθούν ελλείψεις σε περίπτωση πολέμου, ιδίως σε κρίσιμες τεχνολογίες όπως αυτόνομα συστήματα, δορυφόρους, τεχνητή νοημοσύνη και ρομποτική.

Ο Schularick θεωρεί ότι το ανταγωνιστικό μειονέκτημα της Γερμανίας οφείλεται εν μέρει στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και στην πολιτική της χώρας, που δρουν ως εσωτερικοί εχθροί. Παράλληλα, η ανάλυσή του αγνοεί την πραγματική στρατιωτική ικανότητα της Ρωσίας, την οποία δεν παρουσιάζει ικανή να πραγματοποιήσει εισβολή στην Ευρώπη.

Η δημιουργική καταστροφή. Ο οικονομολόγος Peter Bofinger – που έχει υπηρετήσει ως ένας από τους λεγόμενους «σοφούς» της Γερμανίας στο Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων – ανησυχεί ότι οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα επικεντρωθούν υπερβολικά στην επιδότηση παλαιών βιομηχανιών αντί στη στήριξη νέων.

«Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε έναν δυναμικό ψηφιακό τομέα», λέει. «Επίσης δεν έχουμε έναν πολύ ισχυρό χρηματοπιστωτικό τομέα όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, οπότε μεγάλο μέρος της ευημερίας μας εξαρτάται από τη μεταποίηση – και φυσικά αυτό τώρα δέχεται επίθεση από την Κίνα, η οποία μπορεί να παράγει τα ίδια πράγματα που παράγουμε εμείς, αλλά φθηνότερα».

Η ανησυχία του είναι ότι οι βουλευτές θα εστιάσουν υπερβολικά στις ενεργειακές επιδοτήσεις εις βάρος της καινοτομίας. «Η καινοτομία είναι ένα φωτεινό σημείο στη μάλλον γκρίζα και ομιχλώδη εικόνα της γερμανικής οικονομίας», λέει, με τα επίσημα στοιχεία να δείχνουν ότι οι θέσεις εργασίας που συνδέονται με την έρευνα και ανάπτυξη αυξάνονται.

Ο Bofinger λέει ότι η Γερμανία έχει μια χρυσή ευκαιρία καθώς υπερδιπλασιάζει τις στρατιωτικές της δαπάνες για να φτάσει τον στόχο του ΝΑΤΟ για δαπάνες 3,5% του ΑΕΠ. «Κατά την γνώμη μου, το κρυφό χαρτί είναι η αμυντική βιομηχανία, η οποία ιστορικά έχει στηρίξει κάθε είδους τεχνολογική καινοτομία», λέει.

Το παράδειγμα της πενικιλίνης... Αυτή είναι η ίδια συμβουλή που δίνει ο Paolo Surico από το London Business School, του οποίου το έργο έχει επηρεάσει υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Ο Surico υποστηρίζει ότι μερικές από τις καλύτερες καινοτομίες και εφευρέσεις προήλθαν από επενδύσεις στην άμυνα, συμπεριλαμβανομένων του GPS και ακόμη και του διαδικτύου. Αναφέρει το παράδειγμα της πενικιλίνης, η οποία ανακαλύφθηκε τυχαία από τον Σκωτσέζο επιστήμονα Sir Alexander Fleming το 1.928 μ.Χ.

Αναπτύχθηκε όμως περισσότερο από μια δεκαετία αργότερα, όταν ο Vannevar Bush – τότε σύμβουλος του Franklin Roosevelt, του προέδρου των ΗΠΑ κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – ζήτησε από εταιρείες να αυξήσουν την παραγωγή του φαρμάκου για χρήση από τον αμερικανικό στρατό.

Η Pfizer, τότε μια χημική εταιρεία, ανταποκρίθηκε στην πρόκληση και χρησιμοποίησε τεχνολογία για να παράγει αρκετή πενικιλίνη ώστε κάθε συμμαχικός στρατιώτης να έχει μια δόση την ημέρα της Απόβασης στην Νορμανδία.

Έτσι γεννήθηκε ένας φαρμακευτικός γίγαντας – και μάλιστα αυτός που ανέπτυξε και το εμβόλιο κατά της Covid. Ο Surico υποστηρίζει ότι η διοχέτευση χρημάτων στην έρευνα και ανάπτυξη, καθώς και σε όπλα και στρατιώτες, θα ήταν καλύτερη χρήση των δημόσιων πόρων και μια επένδυση στο μέλλον.

Για αυτόν τον λόγο, προτείνει ότι η επανάληψη παλιών αμυντικών τακτικών – όπως η στρατηγική του στόλου 600 πλοίων του Ronald Reagan στην δεκαετία του 1.980 μ.Χ.– είναι πιθανό να είναι λιγότερο αποτελεσματική σε έναν κόσμο όπου η πνευματική ισχύς μπορεί να αποφέρει περισσότερα οικονομικά οφέλη από την πυρηνική ισχύ. «Μπορείς να δημιουργήσεις δύο είδη αποτροπής», λέει ο Surico.

Τα δύο μοντέλα αποτροπής. «Την αποτροπή του Reagan που χτίζει πλοία ή την αποτροπή του John F. Kennedy [η κούρσα για το διάστημα] που φτάνει πρώτη στο φεγγάρι». Το επιχείρημά μου είναι ότι η αποτροπή του Kennedy δημιουργεί πολύ μεγαλύτερη ευημερία από εκείνη του Reagan». Ο Bofinger ελπίζει ότι η Γερμανία μπορεί να σταματήσει να προσκολλάται στο παρελθόν της.

«Αυτό που έχουμε αυτή τη στιγμή είναι παραδοσιακές κεϋνσιανές πολιτικές τόνωσης της ζήτησης με περισσότερες δαπάνες για υποδομές και κάποιες φοροελαφρύνσεις, γι’ αυτό οι περισσότεροι πιστεύουν ότι φέτος θα έχουμε περίπου 1% ανάπτυξη για να βγούμε από την στασιμότητα», επισημαίνει. Ωστόσο προειδοποιεί ότι αυτή η πρόσκαιρη ώθηση δεν θα διαρκέσει:

«Η μεγαλύτερη απειλή για την Γερμανική οικονομία είναι το κράτος να διοχετεύει υπερβολικά πολλά χρήματα προσπαθώντας να στηρίξει παλιές βιομηχανίες που αργά ή γρήγορα θα πεθάνουν». Ο Bofinger επισημαίνει ότι οι Γερμανοί πρέπει να πάρουν ένα μάθημα από τον Joseph Schumpeter.

Ο οικονομολόγος επινόησε τον όρο «δημιουργική καταστροφή» τη δεκαετία του 1.940 μ.Χ. για να τονίσει ότι η καινοτομία προκαλεί τον θάνατο καθιερωμένων επιχειρήσεων, επειδή ταυτόχρονα δημιουργεί νέες ευκαιρίες. «Αυτή την στιγμή έχουμε υπερβολικά πολύ Keynes και όχι αρκετό Schumpeter», λέει.

«Φυσικά, η καινοτομία δεν έρχεται από το πουθενά — χρειάζεται πραγματικά χρηματοδότηση — και αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η Γερμανία μπορεί να αναπτύξει την οικονομία της…». Η απελπισία στις παραπάνω αναλύσεις είναι εμφανής καθώς και ότι ο πόλεμος θα τεθεί ως αναπτυξιακό όχημα για την πάλαι ποτέ ... οικονομική αμαξοστοιχία της Ευρώπης (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/849353/polemiki-trela-germanon-sofon-to-oukraniko-katestrepse-ti-germaniki-viomixania-kai-tora-theloun-grammes-paragogis-gia-tethorakismena-kai-taurus/).

Αμόκ - Η Γερμανία ετοιμάζεται για πόλεμο με την Ρωσία έως το 2028 μ.Χ.- Χιλιάδες νεκροί και τραυματίες, θα κινητοποιηθεί όλος ο λαός. Η Γερμανία καταρτίζει σενάρια πλήρους πολέμου με την Ρωσία, με δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες του ΝΑΤΟ να διέρχονται από το έδαφός της, καθημερινές απώλειες και εκτεταμένες δολιοφθορές, με το στρατό και τις πολιτικές αρχές να προετοιμάζονται για συνθήκες που θυμίζουν τις πιο σκοτεινές ημέρες της πανδημίας.

Καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία εισέρχεται στο τέταρτο έτος του και η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» της Ρωσίας πλησιάζει στην αποφασιστική της καμπή, με την πλήρη κατάρρευση του ουκρανικού στρατού, η Ευρώπη προετοιμάζεται ενεργά για πόλεμο.

Ο στόχος της Ευρώπης είναι ένας: ο διαμελισμός και η κατάρρευση της Ρωσίας, προκειμένου να λεηλατήσει τους πόρους της. Για να το πετύχει αυτό, η άλλοτο πασιφίστρια Ευρώπη στρατιωτικοποιείται έντονα, προχωρώντας σε πολεμικούς εξοπλισμούς και προετοιμάζοντας τη κοινή γνώμη με τρομολαγνικά σενάρια περί επικείμενης Ρωσικής επίθεσης.

Ιδαίτερα αποκαλυπτικό είναι ένα δημοσίευμα της εφημερίδας «The Times», αναφορικά με τις πυρετώδεις πολεμικές προετοιμασίες της Γερμανίας για πόλεμο με τη Ρωσία μέσα στην επόμενη διετία!

Το σενάριο. Σύμφωνα με το σενάριο, η Ρωσία εξαπολύει έναν πλήρους κλίμακας επιθετικό πόλεμο κατά του ΝΑΤΟ και οι Γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις (Bundeswehr) βρίσκονται στο επίκεντρο των επιχειρήσεων από τις πρώτες κιόλας ώρες.

Μια μηχανοκίνητη ταξιαρχία πεζικού 4.800 στρατιωτών εξαπολύει επίθεση από προκεχωρημένη βάση στη Λιθουανία, ενώ μέσα σε λίγες ημέρες άλλοι 15.000 στρατιώτες ταχείας αντίδρασης μεταφέρονται εσπευσμένα στο μέτωπο.

Τις επόμενες εβδομάδες, δεκάδες χιλιάδες συμμαχικοί στρατιώτες φτάνουν στα γερμανικά λιμάνια της Βόρειας Θάλασσας, προκειμένου να προωθηθούν ανατολικά μέσω οδικών και σιδηροδρομικών αξόνων.

Οι μεταφορές αυτές πραγματοποιούνται υπό συνθήκες χάους, καθώς οι γραμμές ανεφοδιασμού πλήττονται από ρωσικές δολιοφθορές, κυβερνοεπιθέσεις, διακοπές ρεύματος και ενδεχομένως πυραυλικά πλήγματα μεγάλου βεληνεκούς.

Σύντομα, εκατοντάδες τραυματίες την ημέρα επιστρέφουν στην Γερμανία για νοσηλεία. Τα νοσοκομεία κατακλύζονται σε βαθμό που συγκρίνεται με τις πιο σκοτεινές στιγμές της πανδημίας του κορονοϊού! Αυτό το εφιαλτικό σενάριο είναι ακριβώς εκείνο για το οποίο προετοιμάζει την χώρα του ο αντιστράτηγος Gerald Funke, επικεφαλής της Διοίκησης Υποστήριξης των Γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων (UstgKdoBw), με χρονικό ορίζοντα μόλις δύο ή τρία χρόνια.

Τάξη στο χάος. Όπως δήλωσε σε συνέντευξη του στην εφημερίδα «The Times»: «Στο Αφγανιστάν είχα έναν δυστυχώς υψηλό, αλλά διαχειρίσιμο αριθμό τραυματιών. Τώρα όμως πρέπει να σχεδιάζω το ενδεχόμενο χιλίων τραυματισμένων στρατιωτών την ημέρα. Όσο πιο βαθιά μπαίνεις σε αυτό, τόσο πιο περίπλοκο γίνεται και τόσο πιο δύσκολο να το φανταστείς».

Με δύναμη 55.000 ατόμων - μεγαλύτερη από τους στρατούς πολλών ευρωπαϊκών κρατών - ο Funke ηγείται ενός τεράστιου μηχανισμού που περιλαμβάνει τα πάντα: από τη διακομιδή και περίθαλψη τραυματιών, την επίταξη πόρων από τον ιδιωτικό τομέα, μέχρι τη διασφάλιση εφοδιασμού, καυσίμων, τροφίμων και ενισχύσεων προς το μέτωπο.

Κεντρική αποστολή του είναι να διατηρήσει την Γερμανία ως τον βασικό λογιστικό κόμβο του Ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ, ακόμη κι αν αυξάνονται οι απώλειες, καταρρέουν δίκτυα μεταφορών, σημειώνονται μπλακάουτ και ρωσικοί πυρήνες σαμποτάζ δρουν στο εσωτερικό της χώρας.

«Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι η υβριδική διάσταση: σαμποτάζ, κοιμώμενα δίκτυα, στοχευμένες επιθέσεις. Δεν μπορώ να αποκλείσω τη χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς. Η υβριδική απειλή είναι εξαιρετικά υψηλή», τόνισε.

Κινητοποίηση της κοινωνίας. Ο Funke υπογράμμισε ότι η Γερμανία πρέπει να παραμείνει λειτουργικός κόμβος logistics, με εναλλακτικές διαδρομές ανεφοδιασμού σε περίπτωση κατάρρευσης βασικών αξόνων.

Ο ίδιος εντάχθηκε στον στρατό το 1983 μ.Χ., στα τελευταία χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, όταν η ΕΣΣΔ προετοιμαζόταν για προληπτικό πυρηνικό πλήγμα κατά τη διάρκεια της άσκησης «Able Archer» του ΝΑΤΟ.

Παρότι το μέτωπο έχει μετακινηθεί περίπου 1.000 μίλια ανατολικά - στα σύνορα της Πολωνίας, των χωρών της Βαλτικής και της Φινλανδίας - ο σύγχρονος πόλεμος με drones, κυβερνοόπλα, αισθητήρες και ηλεκτρονικό πόλεμο έχει αυξήσει δραματικά την ταχύτητα και την πολυπλοκότητα των επιχειρήσεων.

Παρ’ όλα αυτά, η Γερμανία επαναφέρει σε μεγάλο βαθμό την λογική του Ψυχρού Πολέμου, κινητοποιώντας όχι μόνο τον στρατό, αλλά και την κοινωνία, τις πολιτικές αρχές και τον ιδιωτικό τομέα. Πριν το 1.990 μ.Χ., η Δυτική Γερμανία διέθετε καθολική στρατολόγηση, μισό εκατομμύριο στρατιώτες και εξαιρετικά λεπτομερή σχέδια για κάθε πτυχή της ζωής σε καιρό πολέμου.

Όπως εξηγεί ο Funke, «ο καθένας ήξερε ακριβώς πού θα βρισκόταν, μέχρι και το συγκεκριμένο χαντάκι». Σήμερα, επιχειρείται η αναβίωση αυτής της φιλοσοφίας, προσαρμοσμένης στη σύγχρονη πραγματικότητα.

Πυρετώδεις προετοιμασίες. Οι Γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις ήδη σχεδιάζουν νέα συστήματα επίταξης φορτηγών, βαγονιών, τροφίμων και προσωπικού, ενώ υπογράφονται συμβάσεις με ιδιωτικές εταιρείες. Ταυτόχρονα, πραγματοποιούνται μεγάλης κλίμακας ασκήσεις σε πόλεις όπως το Αμβγούργο και περιοχές όπως η Βαυαρία, με προσομοιώσεις Ρωσικών επιθέσεων, ιατρικών εκκενώσεων και προστασίας θαλάσσιων και χερσαίων γραμμών ανεφοδιασμού.

Παρά τα προβλήματα και τα περιστατικά - όπως ο τραυματισμός στρατιώτη από αστυνομικό κατά την διάρκεια άσκησης - ο Funke θεωρεί ότι αυτά είναι αναπόφευκτο μέρος της προετοιμασίας της κοινωνίας για πόλεμο:

«Ο Putin δεν πρόκειται να πει: "Ξέρουμε ότι κάτι πήγε στραβά, πάρτε λίγο χρόνο να συνέλθετε"», κατέληξε, υπογραμμίζοντας ότι η προσαρμοστικότητα και ο αυτοσχεδιασμός θα είναι καθοριστικοί σε μια μελλοντική σύγκρουση μεγάλης κλίμακας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/852725/amok-i-germania-katartizei-sxedia-genikevmenou-polemou-me-ti-rosia-xiliades-nekroi-kai-travmaties-tha-kinitopoiithei-olos-o-laos).

Στα όπλα η Ευρωπαϊκή δεξιά - Η Weidel επιτίθεται στον Trump και οι Ρεπουμπλικάνοι απαντούν: Δικτατορία AfD στα πρότυπα Ρωσίας – Κίνας. Η Αμερικανική πολιτική σκηνή έχει στραφεί εναντίον της Γερμανικής Δεξιάς.

Σφοδρή κριτική από την Γερμανική AfD προς τον Trump για την πολιτική του στην Βενεζουέλα και την Γροιλανδία Η Αμερικανική πολιτική σκηνή έχει στραφεί εναντίον της Γερμανικής Δεξιάς, καθώς η συν-πρόεδρος της AfD, Weidel, εξέφρασε έντονη κριτική κατά του προεδρικού γραφείου των Η.Π.Α.

Η σκληρή αυτή κριτική, έρχεται μετά από τις δηλώσεις της, σχετικά με την εξωτερική πολιτική του Donald Trump, που επικεντρώνεται σε ζητήματα όπως η Βενεζουέλα και η Γροιλανδία. Η αναφορά προέρχεται από την ψηφιακή πλατφόρμα The Pioneer, η οποία είναι ευρέως αναγνωρίσιμη ανάμεσα σε ηγέτες και υπεύθυνους λήψης αποφάσεων στην Γερμανία. Η ρήξη σημειώθηκε κατά την διάρκεια συνέντευξης τύπου που παραχώρησε η Weidel στις 13 Ιανουαρίου, όπου δήλωσε:

«Ο Trump έχει παραβιάσει μια θεμελιώδη προεκλογική του υπόσχεση - να μην παρεμβαίνει σε άλλες χώρες». «Πρέπει να το εξηγήσει στους ψηφοφόρους του, αυτό πρέπει να ειπωθεί πολύ καθαρά», πρόσθεσε.

Η Weidel υποστήριξε ότι ο κύριος στόχος της αμερικανικής κυβέρνησης στη Βενεζουέλα και τη Γροιλανδία είναι η εξασφάλιση πόρων. «Ελπίζουμε μόνο ότι αυτό δεν θα διαταράξει τις διαπραγματεύσεις για την ειρήνη στην Ουκρανία», κατέληξε. Παρά το γεγονός ότι οι Ρεπουμπλικάνοι, και ιδιαίτερα οι υποστηρικτές του Trump, παραδοσιακά ευθυγραμμίζονται με την AfD, ορισμένοι έχουν πλέον στραφεί ανοιχτά εναντίον της Weidel.

Ο Wolfmeier, εκπρόσωπος των Ρεπουμπλικανών Overseas Germany, δήλωσε στην The Pioneer στις 15 Ιανουαρίου: «Είμαστε πολύ έκπληκτοι από την ανατροπή της κ. Weidel». Ο Wolfmeier κατηγόρησε τη Weidel ότι ενισχύει «τις ψευδείς αφηγήσεις του αριστερού Τύπου».

Αυτή η παραβίαση εμπιστοσύνης δεν θα μείνει χωρίς συνέπειες, είπε, θέτοντας το ερώτημα αν η Weidel μπορεί ακόμη να θεωρείται στενή συνεργάτης του Αμερικανού Αντιπροέδρου, JD Βανς… Πέρυσι, ο Βανς παρακολούθησε τη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, όπου είχε συνάντηση με τη Weidel, και τότε εξέφρασε ανοιχτά την κριτική του κατά του γερμανικού κατεστημένου και της λειτουργίας της γερμανικής δημοκρατίας, ειδικότερα αναφορικά με την αντιμετώπιση της AfD.

=Τους τελευταίους μήνες, αρκετοί πολιτικοί της AfD έχουν ταξιδέψει στις Η.Π.Α. για να συναντήσουν μέλη της MAGA ομάδας, προειδοποιώντας τους Ρεπουμπλικάνους ότι η γερμανική δημοκρατία απειλείται από τις κυβερνητικά ελεγχόμενες υπηρεσίες πληροφοριών που στοχεύουν την AfD.

Νωρίς τον Ιανουάριο, πιθανώς ως απάντηση σε αυτές τις ενδείξεις, η διοίκηση Τραμπ ανακοίνωσε ότι εξετάζει την επιβολή κυρώσεων κατά ανώτερων αξιωματούχων των γερμανικών υπηρεσιών πληροφοριών.

Η στήριξη των Ρεπουμπλικάνων προς την AfD παραμένει αβέβαιη μετά τις δηλώσεις της Weidel, που αποκάλυψαν τη διάσπαση της γερμανικής παράταξης σχετικά με την κατεύθυνση της εξωτερικής πολιτικής της, η οποία είναι χωρισμένη μεταξύ βουλευτών που ευνοούν έναν ευρασιατικό άξονα περιλαμβάνοντας τη Ρωσία και εκείνων που προσανατολίζονται διατλαντικά.

Η Weidel προσπαθεί να πλοηγηθεί ανάμεσα σε αυτές τις παρατάξεις και δεν είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη με καμία από αυτές. Ο εκπρόσωπος της AfD για θέματα άμυνας, Rüdiger Lukassen, που ανήκει στην διατλαντική πτέρυγα, εξέφρασε διαφορετική άποψη από τη Weidel.

Σχετικά με τη Βενεζουέλα, δήλωσε ότι το κόμμα υποστηρίζει «μια πολιτική εξωτερικών σχέσεων που βασίζεται σε συμφέροντα και ρεαλισμό. Με την σύλληψη του Βενεζουελάνου δικτάτορα, οι Η.Π.Α. υλοποιούν ακριβώς αυτό».

Ανέφερε επίσης ότι δεν βλέπει καμία απειλή για τις ειρηνικές προσπάθειες στην Ουκρανία, αλλά μάλλον μια ενίσχυση της αμερικανικής διαπραγματευτικής θέσης. Εν τω μεταξύ, μέλη των κυβερνητικών κομμάτων της Γερμανίας προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις εντάσεις της AfD με τους Ρεπουμπλικάνους.

Ο εκπρόσωπος πολιτικής της CDU/CSU, Jürgen Hart, δήλωσε στην The Pioneer: «Η CDU/CSU είναι ο μακροχρόνιος εταίρος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος». Περιέγραψε την AfD ως «ένα Trojan horse για δικτάτορες όπως ο Ρώσος Πρόεδρος Putin και ο Κινέζος Πρόεδρος Xi».

Αν «τα μέλη και οι γερουσιαστές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, με την μακρά τους παράδοση ελευθερίας και δημοκρατίας», το αναγνωρίσουν αυτό, «θα απομακρυνθούν από την AfD», κατέληξε ο Jürgen Hart (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/851249/sta-opla-i-evropaiki-deksia-i-weidel-epitithetai-ston-trump-kai-oi-repoumplikanoi-apantoyn-diktatoria-afd-sta-protypa-rosias-kinas%20m).

 

Πολεμική υστερία και στην Αυστρία - Σχέδιο παράτατης της θητείας λόγω «επιδείνωσης της ασφάλειας». Η Αυστριακή κυβέρνηση εξετάζει σοβαρά την παράταση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και της εκπαίδευσης εφέδρων, επικαλούμενη την επιδείνωση της ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Η Επιτροπή Στρατιωτικής Θητείας, που ιδρύθηκε από την Υπουργό Άμυνας της Αυστρίας Claudia Tanner, τάχθηκε υπέρ της παράτασης της διάρκειας της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και παρουσίασε σχετική έκθεση, όπως ανακοίνωσε το αυστριακό Υπουργείο Άμυνας.

Η έκθεση της Επιτροπής παρουσιάστηκε την Τρίτη 20 Ιανουαρίου, Ημέρα Στρατολόγησης. «Η συνολική κατάσταση ασφάλειας απαιτεί περαιτέρω ανάπτυξη των Αυστριακών Ομοσπονδιακών Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες, σύμφωνα με το ομοσπονδιακό σύνταγμα, πρέπει να είναι οργανωμένες ως στρατός εφέδρων.

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή Στρατιωτικής Θητείας συνιστά την αύξηση της συνολικής διάρκειας της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και της εκπαίδευσης εφέδρων, προκειμένου να διασφαλιστεί η μαχητική ετοιμότητα των ενόπλων δυνάμεων», αναφέρεται στην ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στον επίσημο ιστότοπο του Υπουργείου Άμυνας.

Από τις τρεις επιλογές που εξετάστηκαν, η επιτροπή συνέστησε το μοντέλο «Austria Plus», το οποίο προβλέπει οκτώ μήνες υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και δύο μήνες υποχρεωτικής εκπαίδευσης εφέδρων. Παρόμοιες αλλαγές προτείνονται και για το σύστημα εναλλακτικής πολιτικής υπηρεσίας.

«Αγαπητοί Αυστριακοί, σήμερα είναι μια ιστορική ημέρα. Πριν από λίγες ώρες, η Επιτροπή Στρατιωτικής Θητείας, την οποία ίδρυσα σύμφωνα με το κυβερνητικό πρόγραμμα, παρουσίασε τις προτάσεις της για τη μεταρρύθμιση της υποχρεωτικής στράτευσης. Αυτό σηματοδοτεί την έναρξη μιας συζήτησης για το πώς θα πρέπει να είναι η στρατιωτική θητεία στο μέλλον», δήλωσε η Claudia Tanner σε ανακοίνωσή της, βίντεο της οποίας διανεμήθηκε στους δημοσιογράφους από το Υπουργείο Άμυνας.

Η υπουργός δήλωσε ότι υποστηρίζει την επαναφορά της υποχρεωτικής υπηρεσίας εφέδρων μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής θητείας. Ανέφερε ότι, μετά την δημοσίευση της έκθεσης, θα ληφθεί απόφαση για το μελλοντικό μοντέλο στρατιωτικής θητείας μέσω διαβουλεύσεων μεταξύ των πολιτικών κομμάτων.

Δεν εξέφρασε προτίμηση υπέρ κάποιας συγκεκριμένης επιλογής, ωστόσο τόνισε ότι η ανάγκη μεταρρύθμισης του συστήματος στρατιωτικής θητείας δεν αμφισβητείται. Σήμερα, στην Αυστρία ισχύει καθολική υποχρεωτική στράτευση για τους άνδρες, με διάρκεια έξι μηνών. Εναλλακτικά, μπορούν να επιλέξουν πολιτική υπηρεσία διάρκειας εννέα μηνών. Οι γυναίκες στην Αυστρία δεν υπόκεινται σε υποχρεωτική στράτευση και μπορούν να υπηρετήσουν μόνο σε εθελοντική βάση.

Το ζήτημα της μεταρρύθμισης του συστήματος στρατολόγησης επανήλθε δυναμικά στο προσκήνιο την περίοδο 2024 μ.Χ.–2025 μ.Χ., στο πλαίσιο των συζητήσεων για την ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων της Ευρώπης (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/851261/polemiki-ysteria-kai-stin-afstria-sxedio-paratatis-tis-thiteias-logo-epideinosis-tis-asfaleias).

Σοκ… ο Merz προειδοποιεί για κραχ την Γερμανία – Διέρρευσε επιστολή στο κόμμα… θυμίζει Ελλάδα του 2009 μ.Χ. Προειδοποίηση για οικονομική κατάρρευση από τον καγκελάριο της Γερμανίας – και μετά… επιστροφή στον κρατικό παρεμβατισμό.

Σοκ έχει προκαλέσει η προειδοποίηση του καγκελαρίου της Γερμανίας, Friedrich Merz, ο οποίος βλέπει σοβαρή οικονομική κρίση, την ίδια στιγμή που επιμένει σε πολιτικές ενίσχυσης του κρατικού παρεμβατισμού και του κεντρικού σχεδιασμού.

Αυτό προκύπτει από επιστολή του προς τα μέλη του κυβερνητικού συνασπισμού, η οποία έχει γίνει γνωστή μόνο αποσπασματικά, αλλά αρκεί για να αποκαλύψει ότι –παρά τους δραματικούς τόνους– δεν σηματοδοτεί καμία ουσιαστική αλλαγή πορείας. Όπως ακριβώς συνέβαινε στην Ελλάδα το 2009 μ.Χ., λίγο πριν η χώρα μπει στην επώδυνη δεκαετία της κρίσης.

Στην επιστολή του προς τα κόμματα της Ένωσης και το SPD, ο Friedrich Merz καλεί σε έναν κοινό αγώνα απέναντι στην οικονομική κρίση και ζητά εκ νέου ένα «έτος μεταρρυθμίσεων», μετά το αποτυχημένο –όπως αποδείχθηκε– «φθινόπωρο μεταρρυθμίσεων» του προηγούμενου έτους.

Ωστόσο, για ακόμη μία φορά, η ρητορική πρωτοβουλία του καγκελάριου κινδυνεύει να χαθεί μέσα στις ισορροπίες του κυβερνητικού συνασπισμού, ο οποίος, υπό το δόγμα των πολιτικών «firewall», ωθεί τηn Γερμανία σε ιδεολογικές επιλογές που ακόμη και οι σοσιαλδημοκράτες της εποχής του Helmut Schmidt θα θεωρούσαν υπερβολικά απομακρυσμένες από την οικονομική λογική.

Η «ανακάλυψη» της κρίσης. Στο κείμενό του, ο Merz αναγνωρίζει –με έναν τόνο αιφνιδιασμένης συνειδητοποίησης– ότι οι απώλειες θέσεων εργασίας έχουν αρχίσει να εξαπλώνονται σε όλους τους κλάδους της οικονομίας και ότι η κατάσταση είναι δραματική.

Τονίζει ότι είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθούν συνθήκες νέας ανάπτυξης μέσω της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, της μείωσης της γραφειοκρατίας και του ενεργειακού κόστους και της αποτροπής αποσταθεροποίησης της αγοράς εργασίας. Πρόκειται για διαπιστώσεις που εδώ και χρόνια επαναλαμβάνουν αναλυτές και εκπρόσωποι της βιομηχανίας.

Ωστόσο, το πολιτικό και επικοινωνιακό περιβάλλον του Βερολίνου –ένα πυκνό πλέγμα ΜΚΟ και κυβερνητικά φιλικών μέσων– συντηρούσε την ψευδαίσθηση ότι η «πράσινη μετάβαση» στέφεται με επιτυχία.

Έτσι, μια κρίση που διαρκεί πάνω από επτά χρόνια και ξεκίνησε από τον πυρήνα της γερμανικής βιομηχανίας, μόλις τώρα φαίνεται να αποκτά επείγοντα χαρακτήρα στο γραφείο του καγκελάριου. Η αποβιομηχάνιση της Γερμανίας, όπως επισημαίνεται, δεν είναι νέο φαινόμενο. Τροφοδοτήθηκε από ιδεολογικά καθοδηγούμενες πράσινες πολιτικές, υπερρύθμιση και υπερφορολόγηση.

Αν και ο Merz φαίνεται να αναγνωρίζει το πρόβλημα, η λύση που προτείνει παραμένει η ίδια: περισσότερες επιδοτήσεις σε πολιτικά προωθούμενες «πράσινες» δομές, στήριξη μεγάλων βιομηχανιών με ισχυρή επικοινωνιακή επιρροή και εκκλήσεις για «αντοχή», συνοδευόμενες από έμμεση επίπληξη προς το Mittelstand.

Όσα δεν λέγονται. Εντυπωσιακή είναι η απουσία κρίσιμων θεμάτων από την επιστολή. Δεν γίνεται καμία αναφορά στο μεταναστευτικό χάος που, εδώ και μια δεκαετία, επιβαρύνει τα κοινωνικά συστήματα και την εσωτερική ασφάλεια. Δεν γίνεται λόγος για την αφελή πεποίθηση ότι μια σύνθετη οικονομία μπορεί να καθοδηγηθεί προς μια πράσινη σχεδιασμένη οικονομία, στο πρότυπο των πολιτικών του Robert Habeck.

Ούτε αναγνωρίζεται ότι το γερμανικό κοινωνικό κράτος έχει οδηγήσει σε φορολογικά και ασφαλιστικά βάρη που δεν είναι πλέον διεθνώς ανταγωνιστικά. Ακόμη και από τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ουκρανία, ο Merz αντλεί μόνο την θέση της απόλυτης και άνευ όρων στήριξης προς το Κίεβο, ανεξαρτήτως κόστους.

Κυβέρνηση χωρίς διόρθωση πορείας. Ο καγκελάριος έχει δείξει ήδη ότι είναι διατεθειμένος να κάνει κάθε παραχώρηση για να διατηρήσει τον κυβερνητικό συνασπισμό. Η μετονομασία του «citizen’s income» σε σχεδόν αμετάβλητη «basic security» θεωρείται χαρακτηριστικό παράδειγμα. Παράλληλα, η συζήτηση για ουσιαστική αλλαγή πολιτικής στο μεταναστευτικό έχει ουσιαστικά θαφτεί.

Στο μεταξύ, η οικονομία αιμορραγεί. Η Γερμανία χάνει κάθε χρόνο μεταξύ 60 και 100 δισ. ευρώ σε καθαρές άμεσες επενδύσεις, καθώς το κεφάλαιο «ψηφίζει με τα πόδια» απέναντι στις δυσμενείς συνθήκες.

Ως απάντηση, ο Merz προτείνει το λεγόμενο “Γερμανικό Fund”, ένα κρατικό επενδυτικό ταμείο που θα κατευθύνει ιδιωτικά κεφάλαια σε επιλεγμένους τομείς ανάπτυξης – μια ακόμη μορφή κεντρικού σχεδιασμού, αυτή την φορά με μανδύα καινοτομίας. Ο καγκελάριος αποφεύγει, τέλος, κάθε αναφορά στην επερχόμενη κρίση χρέους που προκλήθηκε από την αποδόμηση του «debt brake», μεταθέτοντας το βάρος στις επόμενες γενιές.

Σύμφωνα με την κριτική που ασκείται, ο Friedrich Merz λειτουργεί περισσότερο ως κεντρικός σχεδιαστής παρά ως υπέρμαχος της ordoliberal παράδοσης. Και όσο η Γερμανία συνεχίζει να πορεύεται με συνθήματα αντοχής και πολιτικά κατευθυνόμενες λύσεις, η μάχη απέναντι στην οικονομική παρακμή φαίνεται ολοένα και πιο δύσκολη (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/848575/sok-o-merz-proeidopoiei-gia-krax-ti-germania-dierrefse-epistoli-sto-komma-thymizei-ellada-tou-2009-quot).

Είναι σήμερα η Γερμανία προβατόσχημος λύκος; Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, αρχηγός των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών, εκλεκτός του Schäuble και αντίπαλος της Merkel, καταβάλλει κάθε προσπάθεια να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στο Ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό. Σημειωτέον ότι το 2018 μ.Χ., όταν οι διωκτικές αρχές της Γερμανίας ερεύνησαν την Black Rock για πιθανό ρόλο στην απάτη ψεύτικων επιστροφών φόρου (υπόθεση Cum-Ex) βρέθηκε ότι ο Μερτς ήταν μη-εκτελεστικός διευθυντής της Black Rock στην Γερμανία.

Ο Μερτς ξεκαθάρισε πρόσφατα ότι η Γερμανία σκοπεύει πλέον να υποκαταστήσει τις ΗΠΑ ως εγγυήτρια της Ευρωπαϊκής άμυνας. Και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να διαβουλευθεί με τις δύο Ευρωπαϊκές πυρηνικές δυνάμεις, την Βρετανία και την Γαλλία, προκειμένου να αναπροσαρμοστεί με “Γερμανική επίβλεψη” η πυρηνική ομπρέλα έναντι της Ρωσίας.

Κι ελπίζει κανείς ότι ο Macron θυμάται, ότι ο Charles de Gaulle αποφάσισε να κατασκευάσει την βόμβα όχι τόσο επειδή φοβόταν την Σοβιετική Ένωση (που τώρα πλέον εκλείπει) αλλά κυρίως για την ασφάλεια της Γαλλίας απέναντι στην Γερμανία. Στο ίδιο πνεύμα ο Μερτς δήλωσε ότι, αν χρειαστεί, πρέπει το ΝΑΤΟ να υποκατασταθεί από άλλη συλλογική αμυντική δομή, και μάλιστα με την συμμετοχή της Τουρκίας, ενώ παράλληλα άφησε να εννοηθεί ότι θα επιτρέψει την ενίσχυση της Ουκρανίας με προηγμένα επιθετικά όπλα όπως οι πύραυλοι Taurus που ο προκάτοχος του, Olaf Scholz, είχε αρνηθεί να παραχωρήσει στο καθεστώς Ζελένσκι.

Τί επιπτώσεις θα έχει ο επανεξοπλισμός της Γερμανίας. Και δεδομένου του επανεξοπλισμού της Γερμανίας σήμερα, αναρωτιέται κανείς πως εισπράττονται οι δηλώσεις Μερτς από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, μια και ο κίνδυνος που ελλοχεύει είναι η αναβίωση του Γερμανικού μιλιταρισμού. Νομίζει η Γερμανία ότι θα αντιμετωπίσει στρατιωτικά την Ρωσία; Ακούγεται φαιδρό. Νομίζει ότι θα αντιμετωπίσει στρατιωτικά τις ΗΠΑ ή την Κίνα; Ακόμα πιο κωμικό. Άρα, μόνο άλλες Ευρωπαϊκές χώρες μπορεί να αντιμετωπίσει στρατιωτικά η Γερμανία, και δεν θα είναι η πρώτη φορά…

Τον Δεκέμβριο 2025 μ.Χ. σε ανοιχτή επιστολή του, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Columbia Jeffrey Sachs απευθύνθηκε προς τον καγκελάριο της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς, καλώντας τον να μάθει ιστορία ώστε να μην την διαστρεβλώνει. Του υπενθύμισε ότι το 1.954 μ.Χ., η Σοβιετική Ένωση πρότεινε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ με στόχο να διατηρηθεί η ειρήνη στην Ευρώπη. Όμως οι χώρες του ΝΑΤΟ απέρριψαν την σοβιετική πρόταση. Ο Sachs στην επιστολή του εξηγεί στον Μερτς ότι από το 1.990 μ.Χ. οι βασικές ανησυχίες ασφάλειας της Ρωσίας έχουν επανειλημμένα παραβιαστεί.

Η Γερμανία πρωταγωνιστεί στο νέο Ψυχρό πόλεμο. Στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου, στο πλαίσιο της επανένωσης Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας, οι γερμανικές κυβερνήσεις έδωσαν στους σοβιετικούς και στην συνέχεια στους Ρώσους ηγέτες σαφέστατες διαβεβαιώσεις ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκτεινόταν ούτε μια ίντσα προς ανατολάς. Όμως το ΝΑΤΟ επεκτάθηκε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, εντάσσοντας χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, παρά τις αντίθετες υποσχέσεις της Δύσης και παρά την αντίδραση της Ρωσίας.

Ο Sachs υπενθυμίζει επίσης στον Μερτς ότι 1.999 μ.Χ. η Γερμανία συμμετείχε στον βομβαρδισμό της Σερβίας από το ΝΑΤΟ, χωρίς την άδεια του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Άρα το μήνυμα προς την Ρωσία ήταν ότι το ΝΑΤΟ χρησιμοποιεί βία πέρα από την επικράτειά του και αγνοώντας τις ρωσικές αντιρρήσεις. Μάλιστα, το 2008 μ.Χ. η Γερμανία αναγνώρισε την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, γεγονός που υπονόμευε την αρχή της εδαφικής ακεραιότητας.

Επίσης, ο Sachs αναφέρει ότι η Γερμανία δεν έφερε καμία αντίρρηση στις ΗΠΑ όταν αποσύρθηκαν μονομερώς από τη Συνθήκη για τους Αντιβαλλιστικούς Πυραύλους το 2002 μ.Χ., ούτε όταν προκλητικά ανέπτυξαν συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας στα σύνορα της Ρωσίας.

Και ο Sachs συνεχίζει αναφέροντας ότι η προσπάθεια της Δύσης για επέκταση του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία και στην Γεωργία, με επίσημη δήλωση στην Σύνοδο Κορυφής του Βουκουρεστίου το 2008 μ.Χ., παραβίαζε όλες τις κόκκινες γραμμές της Ρωσίας.

Ο Sachs στην επιστολή του υπενθυμίζει στον Μερτς ότι, τον Φεβρουάριο 2014 μ.Χ., το Βερολίνο με το Παρίσι και την Βαρσοβία μεσολάβησαν για την συμφωνία Μινσκ Ι μεταξύ του Προέδρου Ουκρανίας Γιανουκόβιτς και της αντιπολίτευσης.

Η βίαιη ανατροπή που ακολούθησε και η νέα κυβέρνηση που αναδύθηκε υποκινήθηκαν από τις ΗΠΑ. Η Γερμανία αναγνώρισε άμεσα και στήριξε το νέο πραξικοπηματικό καθεστώς, εγκαταλείποντας την συμφωνία Μινσκ-Ι που είχε η ίδια εγγυηθεί.

Στην δε δήθεν “διορθωτική” συμφωνία Μινσκ-II του 2015 μ.Χ., που δεν εφαρμόστηκε από την Ουκρανία επί επτά συναπτά έτη, η Γερμανία υποτίθεται ότι ήταν και πάλι εγγυήτρια δύναμη. Εν ολίγοις, η Γερμανία δεν φρόντισε για την εφαρμογή των πολιτικών διατάξεων καμιάς από τις συμφωνίες. Μάλιστα, η πρώην Καγκελάριος Merkel αναγνώρισε ότι οι συμφωνίες Μινσκ λειτούργησαν ως καθυστέρηση για να ενισχυθεί στρατιωτικά η Ουκρανία από την Δύση.

Σε αυτό το πλαίσιο η όλο και πιο σκληρή ρητορική της Γερμανίας και οι εκκλήσεις για όλο και περισσότερα όπλα προς την Ουκρανία, στην ουσία στοχεύουν στην λήθη του πρόσφατου παρελθόντος από τους Ευρωπαίους πολίτες και στην εξασφάλιση μιας μόνιμης αντιπαράθεσης με την Ρωσία. Και ο Sachs τονίζει: «Αρκετά με την προπαγάνδα. Σταματήστε να μιλάτε σαν ο πόλεμος να είναι αναπόφευκτος ή ενάρετος. Σταματήστε να αποπροσανατολίζετε την στρατηγική σκέψη με συμμαχίες εναντίον της Ρωσίας. Αρχίστε να ασχολείστε σοβαρά με την διπλωματία». Και ο Sachs καταλήγει; «Το πιο σημαντικό, Καγκελάριε Μερτς μάθε ιστορία, και να είσαι ειλικρινής σχετικά με αυτήν».

Κι εδώ θα πρόσθετα ότι με το ενδεχόμενο εισβολής του Trump στην Γροιλανδία και δεδομένης της αδυναμίας της ΕΕ να εξασφαλίσει αποτροπή, θα πρέπει ο Μερτς να ανασκευάσει την προπαγάνδα του, αν όχι να προστρέξει στην Ρωσία για την προστασία της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ.

Ο ναζισμός κάτω από την μάσκα. Ωστόσο, το πρόβλημα επανεξοπλισμού της Γερμανίας αφορά όλο τον πλανήτη. Η Γερμανία όχι μόνον είναι υπεύθυνη για τα 130 εκατομμύρια θύματα στους δύο παγκόσμιους πολέμους που προκάλεσε, αλλά και ποτέ δεν αποναζιστικοποιήθηκε σύμφωνα με τις διαπιστώσεις των Zachary and Katharina Gallant στο αποκαλυπτικό βιβλίο “Nazis All the Way Down. The Myth of the Moral Modern Germany” (2023 μ.Χ.).

Ακολουθώντας την πορεία των χρημάτων οι Gallant περιγράφουν την απάτη περί αποναζιστικοποίησης της Γερμανίας, προπαγάνδα που επιτρέπει στο Γερμανικό κοινό να μην αναλάβει τις ευθύνες του, και να μην κυνηγήσει τους Ναζί και τους απογόνους τους που ευδαιμονούν χάρις στα κλεμμένα.

Οι συγγραφείς αναφέρουν ότι το αφήγημα της σύγχρονης Γερμανίας ότι το βάρος του ναζισμού αφαιρέθηκε από κάθε πτυχή της Γερμανικής κοινωνίας και άφησε πίσω μια προοδευτική δημοκρατία αποτελεί απλή προπαγάνδα. Όπως είναι μύθος και ότι το οικονομικό θαύμα της μεταπολεμικής Γερμανίας οφείλεται σε σκληρή δουλειά και ευρηματικότητα.

Ακολουθώντας διαδρομές βρώμικου χρήματος, οι συγγραφείς δείχνουν ότι η γερμανική κοινωνία και οικονομία χτίστηκαν και χτίζονται στα κέρδη του ολοκαυτώματος και στις κλοπές περιουσιακών στοιχείων από τη ναζιστική πολεμική μηχανή.

Πολλές από τις μεγάλες εταιρείες της χώρας λειτουργούν με τον πλούτο που έκαναν κερδοσκοπώντας για το ναζιστικό καθεστώς. Η κληρονομιά του ναζισμού συνεχίζει να επηρεάζει τη γερμανική κοινωνία και πολιτική. Περιγράφουν μια από τις “μεγαλύτερες ανακατανομές περιουσίας της σύγχρονης εποχής”.

Επίσης οι Gallant αναδεικνύουν τον ρόλο που έπαιξαν οι ΗΠΑ στο να επιτρέψουν στους ναζί κερδοσκόπους να διατηρήσουν τις θέσεις ισχύος τους. Επιπλέον σημειώνουν ότι η Επιτροπή Προϋπολογισμού της Γερουσίας των ΗΠΑ εξακολουθεί να ερευνά την τράπεζα Credit Suisse η οποία ξέπλενε συστηματικά χρήματα για το Τρίτο Ράιχ και συγκάλυπτε την συνεργασία της με τους κληρονόμους της ναζιστικής Γερμανίας.

Κι εδώ καταλήγοντας θα πρόσθετα ότι, αν οι νικήτριες δυνάμεις μετά τον Α΄ΠΠ είχαν διαιρέσει στα δύο την Γερμανία, πιθανότατα θα είχαμε αποφύγει τον Β΄ΠΠ. Και δεδομένων όλων των ως άνω, η επανένωση των Γερμανιών ήταν μεγάλο λάθος και παραμένει μεγάλο πρόβλημα (https://slpress.gr/diethni/einai-simera-i-germania-provatosximos-likos/).

Ο ναζισμός κάτω από την μάσκα. Ωστόσο, το πρόβλημα επανεξοπλισμού της Γερμανίας αφορά όλο τον πλανήτη. Η Γερμανία όχι μόνον είναι υπεύθυνη για τα 130 εκατομμύρια θύματα στους δύο παγκόσμιους πολέμους που προκάλεσε, αλλά και ποτέ δεν αποναζιστικοποιήθηκε σύμφωνα με τις διαπιστώσεις των Zachary and Katharina Gallant στο αποκαλυπτικό βιβλίο “Nazis All the Way Down. The Myth of the Moral Modern Germany” (2023 μ.Χ.).

Ακολουθώντας την πορεία των χρημάτων οι Gallant περιγράφουν την απάτη περί αποναζιστικοποίησης της Γερμανίας, προπαγάνδα που επιτρέπει στο Γερμανικό κοινό να μην αναλάβει τις ευθύνες του, και να μην κυνηγήσει τους Ναζί και τους απογόνους τους που ευδαιμονούν χάρις στα κλεμμένα.

Οι συγγραφείς αναφέρουν ότι το αφήγημα της σύγχρονης Γερμανίας ότι το βάρος του ναζισμού αφαιρέθηκε από κάθε πτυχή της Γερμανικής κοινωνίας και άφησε πίσω μια προοδευτική δημοκρατία αποτελεί απλή προπαγάνδα. Όπως είναι μύθος και ότι το οικονομικό θαύμα της μεταπολεμικής Γερμανίας οφείλεται σε σκληρή δουλειά και ευρηματικότητα.

Ακολουθώντας διαδρομές βρώμικου χρήματος, οι συγγραφείς δείχνουν ότι η γερμανική κοινωνία και οικονομία χτίστηκαν και χτίζονται στα κέρδη του ολοκαυτώματος και στις κλοπές περιουσιακών στοιχείων από τη ναζιστική πολεμική μηχανή.

Πολλές από τις μεγάλες εταιρείες της χώρας λειτουργούν με τον πλούτο που έκαναν κερδοσκοπώντας για το ναζιστικό καθεστώς. Η κληρονομιά του ναζισμού συνεχίζει να επηρεάζει τη γερμανική κοινωνία και πολιτική. Περιγράφουν μια από τις “μεγαλύτερες ανακατανομές περιουσίας της σύγχρονης εποχής”.

Επίσης οι Gallant αναδεικνύουν τον ρόλο που έπαιξαν οι ΗΠΑ στο να επιτρέψουν στους ναζί κερδοσκόπους να διατηρήσουν τις θέσεις ισχύος τους. Επιπλέον σημειώνουν ότι η Επιτροπή Προϋπολογισμού της Γερουσίας των ΗΠΑ εξακολουθεί να ερευνά την τράπεζα Credit Suisse η οποία ξέπλενε συστηματικά χρήματα για το Τρίτο Ράιχ και συγκάλυπτε την συνεργασία της με τους κληρονόμους της ναζιστικής Γερμανίας.

Κι εδώ καταλήγοντας θα πρόσθετα ότι, αν οι νικήτριες δυνάμεις μετά τον Α΄ΠΠ είχαν διαιρέσει στα δύο την Γερμανία, πιθανότατα θα είχαμε αποφύγει τον Β΄ΠΠ. Και δεδομένων όλων των ως άνω, η επανένωση των Γερμανιών ήταν μεγάλο λάθος και παραμένει μεγάλο πρόβλημα.

Είναι σήμερα η Γερμανία προβατόσχημος λύκος; Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, αρχηγός των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών, εκλεκτός του Schäuble και αντίπαλος της Merkel, καταβάλλει κάθε προσπάθεια να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στο Ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό. Σημειωτέον ότι το 2018 μ.Χ., όταν οι διωκτικές αρχές της Γερμανίας ερεύνησαν την Black Rock για πιθανό ρόλο στην απάτη ψεύτικων επιστροφών φόρου (υπόθεση Cum-Ex) βρέθηκε ότι ο Μερτς ήταν μη-εκτελεστικός διευθυντής της Black Rock στην Γερμανία.

Ο Μερτς ξεκαθάρισε πρόσφατα ότι η Γερμανία σκοπεύει πλέον να υποκαταστήσει τις ΗΠΑ ως εγγυήτρια της ευρωπαϊκής άμυνας. Και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να διαβουλευθεί με τις δύο Ευρωπαϊκές πυρηνικές δυνάμεις, την Βρετανία και την Γαλλία, προκειμένου να αναπροσαρμοστεί με “Γερμανική επίβλεψη” η πυρηνική ομπρέλα έναντι της Ρωσίας.

Κι ελπίζει κανείς ότι ο Macron θυμάται, ότι ο Charles de Gaulle αποφάσισε να κατασκευάσει την βόμβα όχι τόσο επειδή φοβόταν την Σοβιετική Ένωση (που τώρα πλέον εκλείπει) αλλά κυρίως για την ασφάλεια της Γαλλίας απέναντι στην Γερμανία. Στο ίδιο πνεύμα ο Μερτς δήλωσε ότι, αν χρειαστεί, πρέπει το ΝΑΤΟ να υποκατασταθεί από άλλη συλλογική αμυντική δομή, και μάλιστα με την συμμετοχή της Τουρκίας, ενώ παράλληλα άφησε να εννοηθεί ότι θα επιτρέψει την ενίσχυση της Ουκρανίας με προηγμένα επιθετικά όπλα όπως οι πύραυλοι Taurus που ο προκάτοχος του, Olaf Scholz, είχε αρνηθεί να παραχωρήσει στο καθεστώς Ζελένσκι.

Τί επιπτώσεις θα έχει ο επανεξοπλισμός της Γερμανίας. Και δεδομένου του επανεξοπλισμού της Γερμανίας σήμερα, αναρωτιέται κανείς πως εισπράττονται οι δηλώσεις Μερτς από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, μια και ο κίνδυνος που ελλοχεύει είναι η αναβίωση του Γερμανικού μιλιταρισμού. Νομίζει η Γερμανία ότι θα αντιμετωπίσει στρατιωτικά την Ρωσία; Ακούγεται φαιδρό. Νομίζει ότι θα αντιμετωπίσει στρατιωτικά τις ΗΠΑ ή την Κίνα; Ακόμα πιο κωμικό. Άρα, μόνο άλλες Ευρωπαϊκές χώρες μπορεί να αντιμετωπίσει στρατιωτικά η Γερμανία, και δεν θα είναι η πρώτη φορά (https://slpress.gr/diethni/einai-simera-i-germania-provatosximos-likos/)…

Ένας από τους προορισμούς για τους φυγάδες Ναζί ήταν ο Καναδάς. Τουλάχιστον 900 Ναζί είναι γνωστό ότι έχουν φτάσει στον Καναδά. Ωστόσο, η καναδική κυβέρνηση συνέχισε να κρύβει τις ταυτότητές τους, αρνήθηκε να ανακαλέσει την υπηκοότητά τους ή να ασκήσει δίωξη. Ο Τριντό έχει καταγράψει την προστασία Ναζί εγκληματιών πολέμου όσο ήταν υπουργός Δικαιοσύνης το 1.967μ.Χ.

Ήταν μετά την κυβέρνησή του που η κυβέρνηση ακολούθησε μια σταθερή πορεία να κρατήσει μυστική την λίστα των Ναζί εγκληματιών στον Καναδά από το κοινό. Υπάρχουν πάνω από 1 εκατομμύριο άκρως απόρρητα έγγραφα για τους Ναζί στον Καναδά που η κυβέρνηση αρνείται να αποχαρακτηρίσει.

Ποιο είναι το κίνητρο για να προστατευτούν οι Ναζί από την δικαιοσύνη; Μήπως ο Τριντό έκανε χάρη στον στενό πρώην Ναζί φίλο του για να κρύψει την μυστικότητα; Μήπως πως ο σοσιαλιστής Ναζί Σμιτ και ο μαρξιστής Τριντό έγιναν γρήγορα φίλοι και ανέπτυξαν μια στενή σχέση. Αυτή η φιλία συνέδεσε περαιτέρω τον Καναδά με τον Γερμανικό στρατό.

Ο Σμιτ βοήθησε επίσης τον Τριντό στην εκστρατεία του για τη μεταρρύθμιση του συντάγματος του Καναδά. Σύμφωνα με το βιβλίο του Φρεντερίκ Μπαστιέν « Η Μάχη του Λονδίνου: Ο Τριντό, η Θάτσερ και η Αγώνας για το Σύνταγμα του Καναδά», ο Σμιτ έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να πείσει την Θάτσερ να υιοθετήσει το μέτρο του Τριντό για τον επαναπατρισμό του Συντάγματος του Καναδά. Ένας πρώην αξιωματικός των Ναζί βοήθησε έναν ριζοσπαστικό μαρξιστή να μεταμορφώσει ριζικά τον Καναδά.

Ο Τριντό έχει καταγράψει επίσημα ότι ο Σμιτ και η Δυτική Γερμανία είναι μεταξύ των « πιο αξιόπιστων φίλων » του Καναδά. Αυτή η σχέση, και η ατζέντα του Τριντό για το καφέ , έθεσαν τα θεμέλια για όσα συμβαίνουν τώρα υπό τον Κάρνεϊ. Έκανε την Γερμανία μια βιώσιμη εναλλακτική λύση στην αμερικανική στρατιωτική συνεργασία.

ΤΗ έννοια ενός μυστικού μητρώου ονομάτων που τηρείται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση έρχεται σε αντίθεση με την αντίληψή μας για τον Καναδά. Ενώ μπορεί κάποτε να υπήρχαν αρχεία λεγόμενων ανεπιθύμητων ή ύποπτων ανατρεπτικών, η πρακτική αυτή φαίνεται πλέον ξεπερασμένη.

Ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης για έναν ανεξάρτητο Καναδά. Εγγραφείτε στο ενημερωτικό δελτίο του The Walrus και λάβετε αξιόπιστη καναδική δημοσιογραφία απευθείας στα εισερχόμενά σας.

Υπάρχει όμως τουλάχιστον μία τέτοια λίστα —σύμφωνα με πληροφορίες, περίπου 900 ονόματα— που αποτελεί ένα από τα πιο καλά φυλαγμένα μυστικά της κυβέρνησης. Πρόκειται για ένα αρχείο φερόμενων ή υπόπτων εγκληματιών πολέμου και συνεργατών που πιστεύεται ότι βρήκαν καταφύγιο στον Καναδά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αυτά τα άτομα ερευνήθηκαν πριν από σχεδόν σαράντα χρόνια από την Επιτροπή Έρευνας για τους Εγκληματίες Πολέμου, με επικεφαλής τον συνταξιούχο πρόεδρο του Ανώτατου Δικαστηρίου του Κεμπέκ, Ζυλ Ντεσενές.

Η λεγόμενη Επιτροπή Ντεσενές ιδρύθηκε εν μέρει λόγω επίμονων φημών ότι ο Γιόζεφ Μένγκελε, ο σαδιστής Ναζί γιατρός στο Άουσβιτς, είχε εισέλθει και πιθανώς έζησε στον Καναδά στις αρχές της δεκαετίας του 1.960 μ.Χ. Όταν ο Ντεσενές εξέδωσε την τελική του έκθεση το 1.986 μ.Χ., τα παραρτήματα που απαριθμούσαν όσους ερευνήθηκαν δεν δημοσιοποιήθηκαν ποτέ.

Η Οτάβα αρνείται να αποχαρακτηρίσει την λίστα, όπως ανέφερε την περασμένη εβδομάδα η Globe and Mail , η οποία ενώθηκε με μια ομάδα οργανισμών για να υποβάλει αίτημα πρόσβασης σε πληροφορίες για τα ονόματα. Ο Μπέρνι Φάρμπερ, πρώην μέλος του Καναδικού Εβραϊκού Κογκρέσου και γιος ενός επιζώντος του Ολοκαυτώματος, χαρακτήρισε την απόφαση «ντροπιαστική κηλίδα».

ΤΗ έννοια ενός μυστικού μητρώου ονομάτων που τηρείται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση έρχεται σε αντίθεση με την αντίληψή μας για τον Καναδά. Ενώ μπορεί κάποτε να υπήρχαν αρχεία λεγόμενων ανεπιθύμητων ή ύποπτων ανατρεπτικών, η πρακτική αυτή φαίνεται πλέον ξεπερασμένη.

Ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης για έναν ανεξάρτητο Καναδά. Εγγραφείτε στο ενημερωτικό δελτίο του The Walrus και λάβετε αξιόπιστη καναδική δημοσιογραφία απευθείας στα εισερχόμενά σας.

Υπάρχει όμως τουλάχιστον μία τέτοια λίστα —σύμφωνα με πληροφορίες, περίπου 900 ονόματα— που αποτελεί ένα από τα πιο καλά φυλαγμένα μυστικά της κυβέρνησης. Πρόκειται για ένα αρχείο φερόμενων ή υπόπτων εγκληματιών πολέμου και συνεργατών που πιστεύεται ότι βρήκαν καταφύγιο στον Καναδά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αυτά τα άτομα ερευνήθηκαν πριν από σχεδόν σαράντα χρόνια από την Επιτροπή Έρευνας για τους Εγκληματίες Πολέμου, με επικεφαλής τον συνταξιούχο πρόεδρο του Ανώτατου Δικαστηρίου του Κεμπέκ, Ζυλ Ντεσενές.

Η λεγόμενη Επιτροπή Ντεσενές ιδρύθηκε εν μέρει λόγω επίμονων φημών ότι ο Γιόζεφ Μένγκελε, ο σαδιστής Ναζί γιατρός στο Άουσβιτς, είχε εισέλθει και πιθανώς έζησε στον Καναδά στις αρχές της δεκαετίας του 1.960 μ.Χ. Όταν ο Ντεσενές εξέδωσε την τελική του έκθεση το 1.986 μ.Χ., τα παραρτήματα που απαριθμούσαν όσους ερευνήθηκαν δεν δημοσιοποιήθηκαν ποτέ.

Η Οτάβα αρνείται να αποχαρακτηρίσει την λίστα, όπως ανέφερε την περασμένη εβδομάδα η Globe and Mail , η οποία ενώθηκε με μια ομάδα οργανισμών για να υποβάλει αίτημα πρόσβασης σε πληροφορίες για τα ονόματα. Ο Μπέρνι Φάρμπερ, πρώην μέλος του Καναδικού Εβραϊκού Κογκρέσου και γιος ενός επιζώντος του Ολοκαυτώματος, χαρακτήρισε την απόφαση «ντροπιαστική κηλίδα».

Μένει να φανεί αν αυτή είναι μια βιώσιμη μακροπρόθεσμη θέση για την κυβέρνηση. Το πέρασμα του χρόνου ούτε μείωσε το ενδιαφέρον του κοινού για το θέμα ούτε το κατέστησε λιγότερο επίκαιρο, όπως έδειξε περίτρανα το σκάνδαλο Yaroslav Hunka πέρυσι.

Πιεσμένος να δράσει μετά την τιμή του Hunka -του τότε ενενήντα οκτώ ετών πρώην εθελοντή των Waffen-SS- από το Κοινοβούλιο ως Καναδού και Ουκρανού ήρωα για την καταπολέμηση των Ρώσων στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο υπουργός Μετανάστευσης Marc Miller υπέδειξε ότι η κυβέρνηση θα δημοσιοποιήσει επεξεργασμένο ή διαβαθμισμένο υλικό που σχετίζεται με τον φάκελο.

Ενώ ο Χούνκα δεν έχει κατηγορηθεί ποτέ για εγκλήματα πολέμου, είναι γνωστό ότι κατατάχθηκε εθελοντικά σε μια ουκρανική μεραρχία των SS το 1.943 μ.Χ., ένα χρόνο αφότου η Συνδιάσκεψη του Βάνζεε των Ναζί έθεσε σε εφαρμογή την Τελική Λύση του Χίτλερ. Η μονάδα του Χούνκα συχνά ονομαζόταν Μεραρχία της Γαλικίας, αναφερόμενη στην περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης από την οποία προέρχονταν οι νεοσύλλεκτοί της.

Υπολογίζεται ότι 2.000 βετεράνοι της Μεραρχίας της Γαλικίας φέρονται να ήρθαν στον Καναδά το 1.950 μ.Χ. με ειδική άδεια της Καναδικής κυβέρνησης. Η Επιτροπή Deschênes διαπίστωσε ότι υπήρχαν ίσως έως και 600 πρώην μέλη της μονάδας που είχαν απομείνει στην χώρα στα μέσα της δεκαετίας του 1.980 μ.Χ.

Το κατά πόσον η Μεραρχία της Γαλικίας συμμετείχε σε εγκλήματα πολέμου είναι θέμα εκτεταμένης συζήτησης. Το δημοσιευμένο και δημόσιο πρώτο μέρος της τελικής έκθεσης της Επιτροπής Deschênes κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι κατηγορίες εναντίον της μονάδας δεν είχαν ποτέ τεκμηριωθεί και ότι τα μέλη είχαν ήδη ελεγχθεί από αξιωματούχους των Συμμάχων πριν από την είσοδό τους στον Καναδά.

Αλλά τέσσερις δεκαετίες νωρίτερα, το δικαστήριο της Νυρεμβέργης είχε ήδη διαπιστώσει ότι ολόκληρη η οργάνωση των SS -συμπεριλαμβανομένων εκδοχών όπως η Μεραρχία της Γαλικίας- ήταν μια εγκληματική επιχείρηση, συνένοχη στο Ολοκαύτωμα. Τα ευρήματα του Deschênes αντικρούστηκαν επίσης από τον Alti Rodal, έναν ιστορικό που προσλήφθηκε από την επιτροπή για να διερευνήσει τις συνθήκες που οδήγησαν στην παρουσία Ναζί εγκληματιών πολέμου στον Καναδά.

Σε ένα άρθρο του 1.987 μ.Χ. για το Canadian Dimension , ο δημοσιογράφος Sol Littman επικαλέστηκε τον Rodal, σημειώνοντας ότι ενώ Σοβιετικοί και Βρετανοί πράκτορες στάλθηκαν για να ελέγξουν την Μεραρχία της Γαλικίας για πιθανούς εγκληματίες πολέμου, και οι δύο δεν κατάφεραν να εκτελέσουν αποτελεσματικά το έργο. Ο Βρετανός πράκτορας, για παράδειγμα, δεν είχε ιστορικό της μονάδας που ερευνούσε, δεν είχε έγγραφα στα οποία να αναφερθεί και δεν μπορούσε να μιλήσει ουκρανικά.

Επιπλέον, όταν η Μεραρχία της Γαλικίας παραδόθηκε στις Συμμαχικές δυνάμεις το 1945, ήταν ένα συνονθύλευμα που αποτελούνταν από τους επιζώντες άλλων αποδεκατισμένων μονάδων των SS και τα πρώην μέλη των βοηθητικών αστυνομικών μονάδων που είχαν συσταθεί από τον κατοχικό γερμανικό στρατό.

Παρόλο που εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι ολόκληρη η μεραρχία συμμετείχε σε εγκλήματα πολέμου, είναι γνωστό ότι ορισμένα από τα μέλη της αποσύρθηκαν από μονάδες που πιστεύεται ότι ήταν ένοχες για τέτοιες πράξεις. Υπάρχουν επίσης στοιχεία που δείχνουν την συμμετοχή της μονάδας σε πολυάριθμες σφαγές - Πολωνών και πιθανώς και Εβραίων - μέχρι και την άνοιξη του 1.944 μ.Χ.

«Όταν η Επιτροπή Deschênes ήταν ενεργή πριν από σαράντα χρόνια, μπορούσε να βασιστεί μόνο σε στοιχεία που παρείχαν οι σοβιετικές αρχές», λέει ο John-Paul Himka, ομότιμος καθηγητής στο τμήμα ιστορίας και κλασικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα, του οποίου η έρευνα επικεντρώνεται στην Ουκρανία και το Ολοκαύτωμα.

«Σήμερα η Ουκρανία άνοιξε όλα τα αρχεία που προηγουμένως κρατούνταν μυστικά, συμπεριλαμβανομένων των αρχείων των Σοβιετικών οργάνων ασφαλείας και της τεκμηρίωσης από την Γερμανική κατοχή της Ουκρανίας.

Υπάρχουν επίσης πολύ περισσότερες μαρτυρίες Εβραίων και Πολωνών θυμάτων βίας από ό,τι υπήρχαν την δεκαετία του 1.980 μ.Χ. Επομένως, θα πρέπει να είναι δυνατό να επαληθευτεί ποια θέση κατείχαν τα άτομα που περιλαμβάνονται στην λίστα στο φάσμα της ενοχής και της αθωότητας».

Στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την πιθανή δημοσίευση των διαβαθμισμένων παραρτημάτων της επιτροπής, η Βιβλιοθήκη και τα Αρχεία του Καναδά (LAC) συμβουλεύτηκε αυτό το καλοκαίρι αυτό το καλοκαίρι αυτό που ονόμασε «διακριτή ομάδα ατόμων ή οργανισμών». Όπως ανέφερε ο David Pugliese της Ottawa Citizen , ούτε οι επιζώντες του Ολοκαυτώματος ούτε οι ακαδημαϊκοί κλήθηκαν να εκφράσουν την άποψή τους για το θέμα, ενώ εκπρόσωποι της ουκρανικής κοινότητας κλήθηκαν.

Κατά την διάρκεια των συναντήσεων, ορισμένοι από τους παρόντες ανησυχούσαν ότι η αποχαρακτηρισμός της υπόλοιπης τελικής έκθεσης θα μπορούσε να οδηγήσει σε ποινικές διώξεις, καθώς και σε βλάβη της φήμης.

Μετά το σκάνδαλο Hunka πέρυσι, το Progress Report ανέφερε ότι το Καναδικό Ινστιτούτο Ουκρανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα είχε λάβει πάνω από 1,4 εκατομμύρια δολάρια σε δωρεές και δωρεές αφιερωμένες σε μέλη της Μεραρχίας της Γαλικίας και σε ένα μέλος του Ουκρανικού Επαναστατικού Στρατού, ο οποίος συνεργάζεται με τους Ναζί.

Ένας άλλος βετεράνος, ο Peter Savaryn, ήταν πρύτανης του πανεπιστημίου και μάλιστα είχε λάβει και το Τάγμα του Καναδά. Τα ενδιαφερόμενα μέρη που συμβουλεύτηκε το LAC εξέφρασαν επίσης την ανησυχία τους ότι η δημοσιοποίηση των πληροφοριών θα μπορούσε να ενισχύσει τα συμφέροντα της ρωσικής προπαγάνδας, καθώς ο Βλαντιμίρ Πούτιν χαρακτήρισε τον πόλεμό του κατά της Ουκρανίας ως προσπάθεια αποναζιοποίησης.

Υπάρχει επίσης ένα στοιχείο επαναλαμβανόμενης ιστορίας εδώ. «Η ουκρανοκαναδική κοινότητα ήταν γενικά αντίθετη με την Επιτροπή Deschênes, θεωρώντας την ως μια σοβιετικής έμπνευσης επίθεση εναντίον των Ουκρανών στον Καναδά», λέει ο Himka.

Ένα email που έλαβε το The Walrus δείχνει ότι το Ουκρανοκαναδικό Κογκρέσο (UCC) είχε συγκεντρώσει 150.000 δολάρια για να ασκήσει νομική προσφυγή σε περίπτωση που η κυβέρνηση αποφάσιζε να δημοσιεύσει τα ονόματα.

Αν ποτέ συμβεί μια τέτοια αποκάλυψη, είναι απίθανο να οδηγήσει σε εκδόσεις ή δίκες για εγκλήματα πολέμου, προτείνει ο Himka. «Η συντριπτική πλειοψηφία των ατόμων που περιλαμβάνονται στη λίστα θα έχουν πλέον πεθάνει». Αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν πρέπει να γίνει.

«Πρώτον», λέει ο Himka, «οι ηγέτες της οργανωμένης ουκρανικής κοινότητας πρέπει να αντιμετωπίσουν το παρελθόν, των μεταναστών στον Καναδά που συμμετείχαν στα εγκλήματα της γερμανικής κατοχής.

Δεύτερον, η απόκρυψη των πλήρων αρχείων της Επιτροπής Deschênes προκαλεί μελέτη του ρόλου της καναδικής κυβέρνησης στην προστασία της φήμης εκείνων των Ουκρανών που ήταν συνεργάτες ή συμμετείχαν σε εγκλήματα».

Το μικρό κλιμάκιο που επιδιώκει να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την πλήρη διαφάνεια σε αυτό το αρχείο δεν κάνει καμία χάρη στην κοινότητά του. Η UCC, σύμφωνα με τον Himka, είναι μια σημαντική ομάδα άσκησης πίεσης.

Επιπλέον, λέει ο Himka, υπάρχει μια προσπάθεια από ορισμένα μέλη της οργανωμένης ουκρανικής κοινότητας να ξαναγραφτεί η ιστορία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν η UCC που συνέστησε να προσκληθεί ο Hunka για την επίσκεψη του Προέδρου Volodymyr Zelenskyy πέρυσι.

Ενώ ο Himka ελπίζει ότι η ουκρανοκαναδική κοινότητα θα καλωσορίσει την ανοιχτότητα σε αυτό το ζήτημα, η ευθύνη τελικά βαρύνει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Ο Καναδάς πρέπει να λογοδοτήσει για τις πράξεις του, παρελθούσες και παρούσες. Νωρίτερα φέτος, ο Miller δημοσίευσε ένα προηγουμένως ακέραιο τμήμα της Έκθεσης Rodal, καθώς και σχετικά κυβερνητικά υπομνήματα.

Οι πληροφορίες που περιέχονταν σε αυτήν αποκάλυψαν ότι η χώρα, από τον πόλεμο, είχε απορρίψει τουλάχιστον τέσσερα αιτήματα για την έκδοση υπόπτων για Ναζί. Αυτό περιελάμβανε ένα αίτημα, στο οποίο είχε αντιταχθεί ο πρώην πρωθυπουργός Pierre Elliott Trudeau υπό την ιδιότητά του ως Υπουργός Δικαιοσύνης στα τέλη της δεκαετίας του 1.960 μ.Χ., για την έκδοση ενός Λετονού που φέρεται να ήταν λοχαγός εκτελεστικού αποσπάσματος και συμμετείχε στις δολοφονίες άνω των 5.100 Εβραίων.

Ο Trudeau ανησυχούσε για το πώς η έκδοση θα επηρέαζε την κοινωνική συνοχή, υποστηρίζοντας ότι θα πυροδοτούσε εντάσεις μεταξύ των μεταπολεμικών μεταναστευτικών κοινοτήτων της Ανατολικής Ευρώπης.

Ο αποχαρακτηρισμός μέρους μιας φερόμενης ως ελαττωματικής έρευνας δεν είναι αρκετός. Οι αποτυχίες πολιτικής —από την εξαρχής άδεια εισόδου υπόπτων για εγκλήματα πολέμου στην χώρα μέχρι τους λόγους για τους οποίους αυτές οι πληροφορίες κρατήθηκαν κρυφές από το κοινό— αξίζουν διεξοδικό έλεγχο (https://thewalrus.ca/why-is-canada-protecting-the-names-of-suspected-nazis//is).

Μερτς - Μελόνι: Το νέο ισχυρό δίδυμο που αλλάζει τον χάρτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πολιτική κυριαρχία του Φρίντριχ Μερτς στην Γερμανία και η σταθερότητα της Τζόρτζια Μελόνι στην Ιταλία δημιουργούν έναν νέο συντηρητικό πόλο εξουσίας στις Βρυξέλλες, ανατρέποντας τις παραδοσιακές ισορροπίες (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7351011_merts-meloni-neo-ishyro-didymo-poy-allazei-ton-harti-tis-eyropaikis-enosis/).

Πρωτόκολλο στρατηγικής συνεργασίας Ιταλίας με Γερμανία. Ιταλία και Γερμανία, υπέγραψαν σήμερα πρωτόκολλο για κοινό σχέδιο δράσης των δυο χωρών, στα πλαίσια της διακυβερνητικής διάσκεψης στην οποία συμμετέχουν, σήμερα στην Ρώμη, η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μέρτς και είκοσι δυο, συνολικά υπουργοί, των δυο χωρών (https://www.defence-point.gr/protokollo-stratigikis-synergasias-italias-me-germania).

Οριστικό… Σε μετωπική με τον Trump οι Γερμανοί – Ζητούν να επιστρέψουν το χρυσό τους στο Βερολίνο, όλα θυμίζουν Μεσοπόλεμο. Η Γερμανία ζητά την επιστροφή του χρυσού από τις ΗΠΑ – Ρωγμές στην εμπιστοσύνη προς την Ουάσιγκτον (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/851957/oristiko-se-metopiki-me-ton-trump-oi-germanoi-zitoyn-na-epistrepsoun-to-xryso-tous-sto-verolino-ola-thymizoun-mesopolemo).

Ανατροπή, στον αέρα το αμυντικό σχέδιο της Γερμανίας - Υπό διάλυση και κατάρρευση η Bundeswehr Σκάνδαλο με νεοναζί σε ελίτ δυνάμεις, καταγγελίες για ξυλοδαρμούς και σεξουλικές παρενοχλήσεις στο στράτευμα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/851857/anatropi-ston-aera-to-stratiotiko-sxedio-tis-germanias-ypo-katarrefsi-i-bundeswehr).

Γερμανική αστυνομία δέχεται επίθεση.

Η αστυνομία στην Γερμανία δέχεται επιθέσεις, κυρίως από αλλοδαπούς. Το 2024 μ.Χ., η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εγκληματολογικής Αστυνομίας της Γερμανίας κατέγραψε 46.357 πράξεις βίας που επηρέασαν 106.875 αστυνομικούς, σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση του γερμανικού Υπουργείου Εσωτερικών. Αυτό αντιπροσωπεύει αύξηση 67,2% στον αριθμό των αστυνομικών που επηρεάστηκαν σε σύγκριση με το 2015 μ.Χ., ένα έτος που συνέπεσε με μεγάλη εισροή προσφύγων στην Γερμανία. Οι αλλοδαποί αποτελούν περίπου το 15% του συνολικού πληθυσμού και το 34,9% των δραστών. Περίπου το 87% των περιπτώσεων αφορούσε πράξεις αντίστασης ή σωματικές επιθέσεις. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, η βία περιλαμβάνει επίσης απειλές, εξαναγκασμό και εκούσια σωματική βλάβη. Η προσφυγική κρίση συνεχίζει να μεταμορφώνει ριζικά τη Γερμανία .

Είναι επικείμενη μια Γερμανίδα ισχυρή γυναίκα;

Το 49% των Γερμανών αναμένουν ότι ο κυβερνών συνασπισμός της χώρας θα διαλυθεί πριν από τη λήξη της θητείας του το 2029 μ.Χ/, σύμφωνα με δημοσκόπηση της YouGov σε 2.116 Γερμανούς που δημοσιεύθηκε χθες. Μόνο το 34% πιστεύει ότι θα καλύψει ολόκληρη τη θητεία του. Οι υπόλοιποι είναι αβέβαιοι. Εν τω μεταξύ, μια ξεχωριστή δημοσκόπηση για την Bild δείχνει ότι η ηγέτιδα του κόμματος Alternative für Deutschland, Alice Weidel, είναι το φαβορί για να διαδεχθεί τον καγκελάριο Friedrich Merz, με το 26% να λέει ότι θα την ήθελε ως καγκελάριο. Μόνο το 20% επέλεξε τη Merz. Το 12% επέλεξε τον αριστερό αντικαγκελάριο, Lars Klingbeil. Η νίκη όλων αυτών, με 31% των ψήφων, δεν ήταν «τίποτα από τα παραπάνω». Είναι ένα από τα «τίποτα» που ο Τρομπέτα αναμένει να γίνει ο επόμενος ισχυρός άνδρας της Γερμανίας, όχι ο Weidel. Αλλά η ισχυρή υποστήριξη για μια περιθωριακή προσωπικότητα και η απογοήτευση για το «τίποτα από τα παραπάνω» υπογραμμίζουν την απόρριψη των Γερμανών από την τρέχουσα γενιά πολιτικών του έθνους.».

 

Οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες θα διεξάγουν κυβερνοεπιθέσεις για να αποδυναμώσουν τις εχθρικές δυνάμεις.

ΤΤο προσχέδιο ενός νέου νόμου δίνει στην υπηρεσία πληροφοριών εξωτερικού της Γερμανίας την εξουσιοδότηση να εξαπολύει αντεπιθέσεις και επιχειρήσεις δολιοφθοράς για την απενεργοποίηση εχθρικών οπλικών συστημάτων, αποκαλύπτει μια ερευνητική έκθεση των WDR , NDR και Süddeutsche Zeitung . Οι σύγχρονες δυνάμεις έχουν γίνει σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένες από την τεχνολογία. Οι κυβερνοεπιθέσεις θα μπορούσαν να παραλύσουν την ικανότητα ενός έθνους να διεξάγει πόλεμο .

Βόμβα ΒΝ για Epstein: Ο Σαμαράς υποσχέθηκε στους Εβραίους να καταστρέψει την Χρυσή Αυγή - Σκοτεινή παρέμβαση στην Ελλάδα. Το απόσπασμα προέρχεται από email του David Harris (Executive Director, American Jewish Committee – AJC) και περιγράφει μια πολιτική παρέμβαση υψηλού επιπέδου στην Ελλάδα το 2013 μ.Χ.

Το 2013 μ.Χ. η Ελλάδα συγκλονίζεται από ένα πρωτοφανές κύμα διώξεων εναντίον του τρίτου κόμματος της Βουλής, της Χρυσής Αυγής. Ένα από τα στοιχεία που προξένησαν εντύπωση ήταν η αναστολή της χρηματοδότησης του δημοκρατικά εκλεγμένου κόμματος. Πολλοί αναρωτήθηκαν ποιος μπορεί να εισηγήθηκε στο πρωθυπουργικό επιτελείο μια τέτοια αντισυνταγματική πρόταση.

Και μάλλον η απάντηση έρχεται αρκετά χρόνια μετά. Την στιγμή που ο κόσμος συγκλονίζεται από τα στοιχεία των αρχείων του παιδεραστή Epstein, το μάτι του ΒΝ έπεσε σε ένα αρχείο με σαφείς αναφορές για ανάμειξη στην Ελλάδα και συγκεκριμένα γίνεται λόγος για τον οικονομικό στραγγαλισμό της Χρυσής Αυγής.

Έσκασε η βόμβα. To email αναφέρεται λίγο πριν την ψηφοφορία του Ελληνικού Κοινοβουλίου για την αναστολή κρατικής χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής. Υπενθυμίζει ότι η Χρυσή Αυγή είχε 18 από τις 300 έδρες, άρα δεν ήταν περιθωριακή δύναμη.

Τονίζει μάλιστα ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, δηλαδή ο Αντώνης Σαμαράς τότε, συναντήθηκε με μία και μόνο οργάνωση, η οποία χαρακτηρίζεται ως «friendly to Greece» και δεσμεύτηκε απέναντί της να καταπολεμήσει τον «ναζισμό».

Η οργάνωση αυτή κατονομάζεται ρητά ως AJC (American Jewish Committee). Το κρίσιμο σημείο δεν είναι η καταδίκη της Χρυσής Αυγής αυτή ήταν πολιτικά καθοδηγούμενη. Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιος συνομιλεί με ποιον, πότε, και με ποιο αφήγημα. Την ίδια στιγμή, η Χρυσή Αυγή: είχε 18 από τις 300 έδρες, δεν ήταν ένα περιθωριακό μόρφωμα, αλλά μια υπαρκτή πολιτική δύναμη εντός του κοινοβουλευτικού συστήματος.

Όταν κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις λαμβάνονται: Mετά από συναντήσεις με συγκεκριμένες διεθνείς οργανώσεις, με έμφαση όχι μόνο στο εσωτερικό αλλά και σε παγκόσμιες ατζέντες, τότε η δημόσια συζήτηση οφείλει να είναι πλήρης και διαφανής. Η πολιτική δεν κρίνεται μόνο στις ψηφοφορίες. Κρίνεται και στα παρασκήνια που προηγούνται.

Και μάλλον εδώ ο πρώην πρωθυπουργός έχει αποτύχει πλήρως. Για το πώς οργανώθηκε η δίωξη εναντίον των βουλευτών του 2012 μ.Χ. είχε μιλήσει και το δεξί χέρι του Αντώνη Σαμαρά τότε, στο περιβόητο βίντεο, Τάκης Μπαλτάκος (https://www.bankingnews.gr/politiki/articles/853930/vomva-vn-gia-epstein-o-samaras-yposxethike-stous-evraious-na-katastrepsei-ti-xrysi-avgi-skoteini-paremvasi-stin-ellada).

Πως τρέχουν έτσι τα πάντα; "Η ΕΕ θα διαλυθεί και θα ενωθεί σε πυρήνα 10 κρατών;" ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ  ΤΑ ΖΗΣΟΥΜΕ. ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΠΟΛΛΏΝ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ΒΟΡΡΑ - ΝΟΤΟΥ ΚΑΙ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΒΛ. ΕΛΛΑΔΑ - ΙΤΑΛΙΑ – ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ.

ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑΙΓΙΣΤΙΚΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΛΩΝΟΝΤΑΙ ΝΕΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΠΕΔΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ Η ΕΕ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΣΕ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΤΗΣ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΔΟΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ  ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΗΛΩΣΕΙΣ: Ζοφερό μήνυμα Draghi: Η Ευρώπη διαλύεται… πάρτε την εξουσία από τις κυβερνήσεις – Να γίνει ομοσπονδία για να σωθεί.

«Η ΕΕ πρέπει να γίνει γνήσια ομοσπονδία για να σταματήσει την παρακμή», είπε ο Draghi. Τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρουσε ο Mario Draghi, υποστηρίζοντας ότι η ΕΕ κινδυνεύει να βρεθεί ταυτόχρονα υποταγμένη, διχασμένη και αποβιομηχανοποιημένη, εάν δεν προχωρήσει σε βαθύτερη ενοποίηση και δεν μετασχηματιστεί σε μια «γνήσια ομοσπονδία».

Μιλώντας στο Βελγικό πανεπιστήμιο KU Leuven, όπου αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας, ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας και πρώην Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας υποστήριξε ότι το σημερινό διεθνές σύστημα έχει πλέον καταρρεύσει και ότι η Ευρώπη οφείλει να απαντήσει με θεσμική και πολιτική εμβάθυνση.

ΕΝΤΑΞΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΦΕΡΝΟΥΝ ΣΤΟ ΝΟΥ ΠΡΟΡΡΗΣΕΙΣ ΑΓΙΩΝ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΑΛΛΑΖΕΙ". Θα έρθει πρώτα ένα ψευτορωμαίικο , μην το πιστέψετε θα φύγει πίσω " ίσως μέσα στην προφητεία αυτή  του ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ βρίσκεται και η πρόθεση των δηλώσεων Draghi. "Η ΕΕ (τότε ΕΟΚ ) θα διαλυθεί και θα ενωθεί πάλι με  10 κράτη"  .. είναι μια μαρτυρία που ακούστηκε πριν χρόνια και αποδόθηκε στον ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ.

Όλα τα παραπάνω μπορούν  να ερμηνευθούν, όταν συμβούν αλλά η ερμηνεία της προφητείας του ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ είναι ότι δεν θα φύγουμε εμείς από το ψευτορωμαίικο, αλλά αυτό από μόνο του θα φύγει πίσω και θα πάει από εκεί που ήρθε δηλ. στις Βρυξέλλες. ΣΤΩΜΕΝ καλώς (https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2026/02/10.htmll, https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/853857/zofero-minyma-draghi-i-evropi-dialyetai-parte-tin-eksousia-apo-tis-kyverniseis-na-ginei-omospondia-gia-na-sothei).

 

Αύξηση ανεργίας στην Γερμανία: Η υψηλότερη των τελευταίων 12 ετών, με ποσοστό 6,6%. Κριτική από τα συνδικάτα προς την κυβέρνηση μετά και τις αναφορές του Μερτς για υπερτροφικό κοινωνικό κράτος και υποτιθέμενη «έλλειψη εργατικότητας» των Γερμανών.

Οαριθμός των ανέργων στην Γερμανία φτάνει τα 3,085 εκατομμύρια, όπως προκύπτει από τα τελευταία στοιχεία για τον μήνα Ιανουάριο που ανακοινώθηκαν την Παρασκευή. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο αριθμό των τελευταίων 12 ετών.

Το καταγεγραμμένο ποσοστό ανεργίας αυξάνεται στο 6,6%, έναντι 6,2% τον Δεκέμβριο του 2025 μ.Χ. Σημειωτέον πάντως ότι, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, την ίδια στιγμή και η παραοικονομία κυμαίνεται σε επίπεδα-ρεκόρ στη Γερμανία,φτάνοντας το 11,6% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ), σύμφωνα με το Deutsche Welle

Έντονη κριτική στην κυβέρνηση εκφράζει ο Σύνδεσμος των Γερμανικών Συνδικάτων (DGB), με αφορμή και τις πρόσφατες αναφορές του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς για υπερτροφικό κοινωνικό κράτος και για την υποτιθέμενη «έλλειψη εργατικότητας» των Γερμανών.

«Η αγορά εργασίας παραμένει στάσιμη» δηλώνει στο πρακτορείο dpa η Άνια Πίελ, μέλος του προεδρείου του DGB. «Ούτε οικονομική ανάπτυξη, ούτε νέες θέσεις εργασίας προκύπτουν όταν λοιδορούνται το κοινωνικό κράτος και οι εργαζόμενοι».

«Δομικοί» ή συγκυριακοί παράγοντες; Μία προσωρινή άνοδος της ανεργίας θεωρείται βέβαια σύνηθες φαινόμενο στις αρχές του χρόνου. Κατά συνέπεια, το μείζον ερώτημα είναι αν το αυξημένο ποσοστό του Ιανουαρίου θα παγιωθεί ή αν απλώς οφείλεται σε εποχικούς παράγοντες.

Την δεύτερη εκδοχή υποστηρίζει η Αντρέα Νάλες,επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Γραφείου Εργασίας και παλαιότερα Υπουργός Εργασίας, αλλά και επικεφαλής του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (SPD). «Ο πραγματικός αριθμός των ανέργων δεν εμφανίζεται αυξημένος σε σχέση με τον περασμένο Δεκέμβριο, αν αφαιρέσουμε τους συγκυριακούς παράγοντες», δηλώνει η ίδια.

Σε αυτούς περιλαμβάνονται η λήξη πολλών συμβάσεων εργασίας στα τέλη του έτους και κυρίως η μειωμένη δραστηριότητα λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών σε ζωτικούς τομείς της οικονομίας, όπως η γεωργία, οι κατασκευές και ο τουρισμός. Σύμφωνα με τη Νάλες, «η εξέλιξη δεν είναι θετική, αλλά δεν είναι και δραματική», ενώ πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα, μακροπρόθεσμα ή ακόμη και στα επόμενα πέντε χρόνια, θα είναι η έλλειψη εργαζομένων λόγω των δημογραφικών εξελίξεων.

Προειδοποιητικές απεργίες στο Δημόσιο. Στο μεταξύ, τα συνδικάτα εξαγγέλλουν προειδοποιητικές απεργίες στα μέσα μαζικής μεταφοράς από την Δευτέρα σε 150 πόλεις και κοινότητες της Γερμανίας. Παράλληλα θα διεξάγονται διαπραγματεύσεις για την βελτίωση των συνθηκών εργασίας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ενώ στο Βερολίνο, το Αμβούργο και την Βρέμη οι διαπραγματεύσεις θα αφορούν και μία νέα συλλογική σύμβαση εργασίας.

Η Κριστίνε Μπέλε, αντιπρόεδρος του συνδικάτου Verdi για τον τριτογενή τομέα, κάνει λόγο για τεράστια επιβάρυνση των εργαζομένων «λόγω του άστατου ωραρίου, της δουλειάς σε βάρδιες και της μόνιμης χρονικής πίεσης». Στο Βερολίνο θα απεργήσουν λεωφορεία, μετρό και τραμ, όχι όμως και ο προαστιακός σιδηρόδρομος (S-Bahn)-( https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7352308_ayxisi-anergias-sti-germania-i-ypsiloteri-ton-teleytaion-12-eton-me-pososto-66/).

Ο Βέμπερ υποστηρίζει την συγχώνευση των ρόλων του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ώστε η Ευρώπη να μπορεί να μιλάει με μία φωνή. Αυτό θα έδινε στην Ευρώπη έναν «παντοδύναμο Πρόεδρο», έγραψε το Politico.

Μετά τον Β΄ΠΠ πολλοι Ναζι εγκληματιες πολεμου διεφυγαν σε χωρες της Μεσης Ανατολης και της Λατινικης Αμερικης που τους δεχτηκαν, όπως ακριβως στις μερες μας πολλοι νεοναζι της Ουκρανιας, Εβραικης και μη καταγωγης καταφευγουν και βρισκουν ασυλο στο Ισραηλ στις μερες μας, ενώ τοσο στην πρωτη, οσο και στην δευτερη περιπτωση οι φιλοξενουμενοι χρησιμοποιηθηκαν από αυτους τους φιλοξενουσαν για δικους τους σκοπους. .

«Ε.Ε., μια τερατώδης οντότητα η οποία …πέφτει στην άβυσσο, έρχεται το τέλος!». «Ο χρόνος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δείχνει να εξαντλείται. Η Δύση, όπως διαμορφώνεται σήμερα, δεν φαίνεται πλέον να έχει ανάγκη αυτό το σχήμα πολιτικής και οικονομικής σύμπραξης.

Η ίδια η λειτουργία της ΕΕ αποκαλύπτει βαθιά δομικά αδιέξοδα, τα οποία θυμίζουν ιστορικά παραδείγματα ενώσεων που κατέρρευσαν όταν έπαψαν να εξυπηρετούν τον ρόλο για τον οποίο δημιουργήθηκαν». Αυτά επεσήμανε μεταξύ άλλων ο Ρώσος ιστορικός, φιλόσοφος και κοινωνικός επιστήμονας Αντρέι Φούρσοφ, συν-διαμορφωτής της έννοιας του «συστήματος Ρωσικής εξουσίας», μιλώντας στο κανάλι Eurasia24. Η ανάλυσή του εστιάζει στη μετάβαση σε μια νέα ιστορική φάση, όπου παλαιοί θεσμοί χάνουν την σημασία και την χρησιμότητά τους.

«Αν γυρίσουμε πίσω στην δεκαετία του 1.990 μ.Χ., αμέσως μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η μοίρα της Γιουγκοσλαβίας είχε κριθεί. Είχε σημασία για την Δύση όσο υπήρχε η Σοβιετική Ένωση. Ήταν μια χώρα που επέδειξε μια εναλλακτική εκδοχή του σοσιαλισμού. Για να μην αναφέρουμε ότι τη δεκαετία του 1950 μ.Χ., οι Βρετανοί, με την βοήθεια του Τίτο, δημιούργησαν το Κίνημα των Αδεσμεύτων», υπενθύμισε.

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση επίσης δεν είναι πλέον απαραίτητη. Δεν είναι τυχαίο ότι το τελευταίο δόγμα εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ αναφέρει συνεχώς ότι είναι απαραίτητες οι ατομικές σχέσεις με κάθε κράτος», επισήμανε.

«Η μοίρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σφραγισμένη. Από την άλλη πλευρά, κοιτάξτε την τρέχουσα Ευρωπαϊκή Ένωση – είναι μια εντελώς τερατώδης οντότητα, που πέφτει στην άβυσσο. Η υστερική στάση της ηγεσίας της αντανακλά αυτήν ακριβώς την κατάσταση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ξεθωριάζει από την ιστορία» (https://news12.gr/2025/12/22/%ce%b5-%ce%b5-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%8e%ce%b4%ce%b7%cf%82-%ce%bf%ce%bd%cf%84%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%ce%b7-%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b1-%cf%80/).

Αυξήθηκαν οι στρατιώτες της Bundeswehr στην Γερμανία. Ο στόχος του ΝΑΤΟ ωστόσο είναι ακόμη μακριά. Αριθμό – ρεκόρ για τα τελευταία 15 χρόνια έφθασαν οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις σε έμψυχο δυναμικό το 2025 μ.Χ., με περισσότερους από 184.000 στρατιώτες σε ενεργό υπηρεσία. Ο στόχος του ΝΑΤΟ ωστόσο είναι ακόμη μακριά.

Σύμφωνα με τον Υπουργό ‘Αμυνας Μπόρις Πιστόριους, τον Δεκέμβριο του 2025 μ.Χ. η Bundeswehr αριθμούσε 184.200 στρατιώτες – «το καλύτερο αποτέλεσμα στρατολόγησης τα τελευταία 15 χρόνια». Σε σχέση με το τέλος του 2024 μ.Χ., υπηρετούσαν 3.000 στρατιώτες περισσότεροι.

Οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις χρειάζονται ωστόσο ακόμη σχεδόν 80.000 στρατιώτες, με τον στόχο του ΝΑΤΟ να κάνει λόγο για 260.000 στρατιώτες ενεργού υπηρεσίας έως τα μέσα της δεκαετίας του 2030 μ.Χ.

Επιπλέον, η Γερμανία θα πρέπει έως τότε να έχει προσελκύσει 200.000 εφέδρους. Σημαντικό πρόβλημα της Bundeswehr παραμένει πάντως το υψηλό ποσοστό αποχώρησης από τις τάξεις της – σχεδόν το 25% των νέων που κατατάσσονται, στην πορεία εγκαταλείπει τον στρατό.

Προκειμένου η τάση να αναστραφεί, το υπουργείο Άμυνας σχεδιάζει μέτρα όπως η πιο διαφανής διαχείριση των προσδοκιών των νεοσυλλέκτων από την αρχή της θητείας τους, η παροχή κινήτρων και η προσφορά ουσιαστικής εκπαίδευσης κατά την διάρκεια της θητείας. Επιπλέον, οι δυσαρεστημένοι θα ενημερώνονται για εναλλακτικές επιλογές στρατιωτικής υπηρεσίας (https://www.zougla.gr/kosmos/afxithikan-oi-stratiotes-tis-bundeswehr-stin-germania/).

«Οι νεοναζί καταλαμβάνουν την εξουσία» - Σάλος στην Ουκρανία με την ισχυροποίηση του Biletskyi (Azov). Σύμφωνα με την Γερμανική Junge Welt, ο Oleksandr Syrskyi, Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, ενδέχεται να αντικατασταθεί από τον Andriy Biletskyi, ιδρυτή του Τάγματος Azov.

Ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, Oleksandr Syrskyi, ενδέχεται να αντικατασταθεί από τον Andriy Biletskyi, ιδρυτή του Τάγματος Azov, σύμφωνα με την Γερμανική δημοσίευση Junge Welt.

«Οι νεοναζί του Κιέβου καταλαμβάνουν την εξουσία. Τις τελευταίες μέρες, η Ουκρανία έχει γεμίσει με φήμες για πιθανή αντικατάσταση του Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, Oleksandr Syrskyi. <…> Δεν είναι δημοφιλής μεταξύ των στρατιωτών· θεωρείται βιαστής στρατιωτών. <…> Ωστόσο, ως διάδοχός του εξετάζεται ο Andriy Biletsky, νυν διοικητής του 3^ου Στρατιωτικού Σώματος.

Πρόκειται, για να το πούμε έτσι, για μια βελτιωμένη έκδοση του φασιστικού Τάγματος Azov, που ήταν ενεργό τις πρώτες μέρες μετά το Euromaidan το 2014», αναφέρει η δημοσίευση. Ταυτόχρονα, τονίζονται ιδιαίτερα οι εξτρεμιστικές απόψεις του υποψήφιου και δίνεται έμφαση στις ειδικές δραστηριότητες των υποτελών του.

«Ο Biletsky δεν κρύβει τις πολιτικές του φιλοδοξίες. Προέρχεται από τη σκηνή των υπερ-εθνικιστών του Kharkiv και υποστηρίζει το κίνημα Λευκής Υπεροχής, το οποίο υποστηρίζει ότι οι Ουκρανοί είναι η "μόνη Άρια φυλή στον κόσμο".

<…> Οι στρατιώτες του χρησιμοποιούνται ως "καθαριστές" όπου η κατάσταση γίνεται επικίνδυνη για την Ουκρανία και πραγματοποιούν εκκαθαρίσεις στο σώμα των αξιωματικών», επισημαίνουν οι συντάκτες του άρθρου (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/852117/oi-neonazi-katalamvanoun-tin-eksousia-salos-stin-oukrania-me-tin-isxyropoiisi-tou-biletskyi-azovys/).

Γερμανία: Καταλληλότερη για καγκελάριος και με διαφορά από τον Φ.Μερτς η Άλις Βάιντελ. Προηγείται στην τελευταία δημοσκόπηση. Εντυπωσιακά είναι τα ποσοστά αποδοχής που συγκεντρώνει στην Γερμανία η ηγέτης του AfΔ, Άλις Βάιντελ, σε ότι αφορά την καταλληλότητά της να γίνει καγκελάριος της Γερμανίας. Σε δημοσκόπηση του INSA, η Βάιντελ συγκεντρώνει 26%, ο νυν καγκελάριος Φ.Μερτς του CDU μόνο 20% και ο Λ.Κλινγκμπάιλ του SPD ένα πενιχρό 12%.

Το κόμμα AfD είναι γνωστό πως εδώ και αρκετούς μήνες δημοσκοπικά είναι πρώτο. Τώρα όμως προηγούνται και σε ένα πολύ σημαντικό ποιοτικό χαρακτηριστικό, το οποίο συνήθως όταν διεξάγονται εκλογές δίνει και την νίκη  (https://www.pronews.gr/kosmos/eyropaiki-enosi/germania-katalliloteri-gia-kagkelarios-kai-me-diafora-apo-ton-f-merts-i-alis-vaintel///).

Οι Ευρωπαίοι απογοητευμένοι – «Τα καλύτερα χρόνια πέρασαν», δείχνει δημοσκόπηση. Η πλειονότητα των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεωρεί ότι το ευρωπαϊκό μέλλον γίνεται ολοένα και πιο σκοτεινό. Σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι οι καλύτερες ημέρες ανήκουν στο παρελθόν και ότι οι επόμενες γενιές θα ζήσουν σε σαφώς δυσκολότερες συνθήκες. Την ίδια ώρα, αυξάνεται η απαίτηση προς τις πολιτικές ηγεσίες για πιο αποφασιστικές επιλογές με σαφή εθνικό προσανατολισμό.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 23 χώρες της ΕΕ από την εταιρεία επικοινωνιών FGS Global και δημοσιεύθηκε από το Politico. Σύμφωνα με τα ευρήματα, το 63% των ερωτηθέντων συμφωνεί με την διαπίστωση ότι «τα καλύτερα χρόνια μας έχουν περάσει», ενώ το 77% εκτιμά πως η ζωή στη χώρα του θα είναι πιο δύσκολη για την επόμενη γενιά.

Παράλληλα, το 65% των πολιτών θεωρεί ότι η χώρα του «βαδίζει προς τη λάθος κατεύθυνση», με το αίσθημα απαισιοδοξίας να είναι εντονότερο στην Κεντρική και την Δυτική Ευρώπη. Πιο απαισιόδοξη καταγράφεται η Γαλλία, όπου το 79% συμμερίζεται αυτή την άποψη, ενώ ακολουθούν το Βέλγιο με 74% και η Ουγγαρία με 73%.

Αντίθετα, μόνο σε τρεις χώρες –Πολωνία, Λιθουανία και Δανία– η πλειοψηφία των πολιτών εκτιμά ότι τα πράγματα κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση. Η Λιθουανία εμφανίζεται ως η πιο αισιόδοξη περίπτωση, καθώς μόλις το 38% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η χώρα του βρίσκεται σε λανθασμένη πορεία  ((https://news12.gr/2026/01/28/%ce%bf%ce%b9-%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%89%cf%80%ce%b1%ce%af%ce%bf%ce%b9-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%b3%ce%bf%ce%b7%cf%84%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bb/mas/).

Οικονομική κατάρρευση της Αυστρίας – Με επιδόματα ανεργίας οι λαθρομετανάστες, άδειασαν τα ταμεία. Η ανεργία στους μετανάστες που ήλθαν από την Συρία έχει σχεδόν διπλασιαστεί από το 2019 μ.Χ.

Το 43% όλων των ανέργων στη χώρα είναι μετανάστες, μετατρέποντας μια εδώ και καιρό διαφημιζόμενη υπόσχεση για «ειδικευμένο εργατικό δυναμικό» σε μια από τις πιο ορατές οικονομικές αποτυχίες της Ευρώπης. Τα στοιχεία της AMS σκιαγραφούν μια σκληρή εικόνα.

Η ανεργία στους μετανάστες από τη Συρία έχει σχεδόν διπλασιαστεί από το 2019 μ.Χ., η Βιέννη κατακλύζεται από την αυξανόμενη εξάρτηση από την κρατική βοήθεια και σχεδόν οι μισοί από τους γεννημένους στο εξωτερικό αναζητούντες εργασία έχουν μόνο βασική εκπαίδευση.

Μεγάλος αριθμός εξακολουθεί να μιλάει ελάχιστα ή καθόλου γερμανικά, ακόμη και μετά από περισσότερο από ένα χρόνο στη χώρα, καθιστώντας την ενσωμάτωση σχεδόν αδύνατη σε μια οικονομία που ήδη βρίσκεται σε ύφεση.

Δεν πρόκειται για μια προσωρινή έξαρση. Είναι μια δομική κατάρρευση που οφείλεται στις συνεχείς εισροές, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, τις αδύναμες γλωσσικές δεξιότητες και ένα σύστημα κοινωνικής πρόνοιας που έχει φτάσει στα όριά του.

Η Αυστρία έχει πλέον λιγότερους συνεισφέροντες, περισσότερα εξαρτώμενα άτομα και ένα κοινωνικό μοντέλο που απορροφά πιέσεις για τις οποίες δεν είχε ποτέ σχεδιαστεί να διαχειριστεί. Οι πολιτικοί υποσχέθηκαν ειδικευμένους εργάτες. Αυτό που βίωσε η Αυστρία είναι μια κρίση με πολύ σαφές στατιστικό πρόσωπο (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/841748/oikonomiki-katarrefsi-tis-afstrias-me-epidomata-anergias-oi-lathrometanastes-adeiasan-ta-tameia).

 

Σε πανικό οι Γερμαναράδες ετοιμάζουν πυρετωδώς καταφύγια πολέμου και λαγούμια όπως έκανε ο πατέρας τους ο Χίτλερ – Νέες οδηγίες σε 11.000 δήμους. Η σχετική οδηγία απεστάλη στα τέλη Νοεμβρίου στους περίπου 11.000 δήμους της χώρας. (https://romioitispolis.gr/se-paniko-oi-germanarades-etoimazoyn-pyretodos-katafygia-polemoy-kai-lagoymia-opos-ekane-o-pateras-toys-o-chitler-nees-odigies-se-11-000-dimoys/#goog_rewarded/).

Ναζιστική Ευρώπη των ελίτ! Όταν η αστυνομία προστατεύει το 1% που εχθρεύεται τους λαούς. Συγκλονιστικές εικόνες απο την πόλη Μπριβ όπου ο Μακρόν έστειλε την στρατοχωροφυλακή του για να διαλύσει τους αγρότες που αγωνίζονται για την επιβίωση τους απέναντι στις καταστροφικές για τους ίδιους αλλά και τους Ευρωπαϊκούς λαούς συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου Μercosur και με την Ινδία…

🔴 «Αυτοί που σας τρέφουν σέβονται εκείνους που μας προστατεύουν» δηλώνουν οι αγρότες στους παρατεταγμένους αστυνομικούς και γονατίζουν για να τραγουδήσουν τη Μασσαλιώτιδα, τον εθνικό ύμνο της Γαλλίας!

🔴Οι Βρυξέλλες επιχειρούν να κερδίσουν χρόνο με την εορταστική περίοδο ευελπιστώντας σε μια αποκλιμάκωση των κινητοποιήσεων πριν από την υπογραφή της συμφωνίας Mercosur στις 12 Ιανουαρίου στην Παραγουάη.

🔴Αν τα «καθρεφτάκια» με τις δήθεν ρήτρες διασφάλισης και τα μερικά εκατομμύρια που οι κατά τόπους ηγεσίες θα υποσχεθούν στους αγρότες, δεν εξαπατήσουν, τότε η εντολή που έχει δοθεί είναι η ευρωστρατοχωροφυλακή να περάσει στην άγρια καταστολή (https://romioitispolis.gr/nazistiki-eyropi-ton-elit-otan-i-astynomia-prostateyei-to-1-poy-echthreyetai-toys-laoys/).