ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΙΚΡΕΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 21

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΙΚΡΕΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 21

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Ως γνωστόν, ο περισσότερος κόσμος γνωρίζει μόνο τα σημαντικότερα και διασημότερα περιστατικά και προσωπικότητες της ιστορίας, τα οποία την επηρέασαν και διαμόρφωσαν σημαντικά με τις πράξεις τους, και των οποίων πολλές φορές ο βίος και οι πράξεις μοιάζουν καταπληκτικά. Όμως υπάρχουν και λιγότερο γνωστές ιστορικές ομοιότητες προσώπων και γεγονότων στην ιστορία που διαμόρφωσαν σημαντικά σε αυτή. Κάποιες από αυτές αναφέρονται και στο παρόν άρθρο.

Έτσι, ο Γώγος Μπακόλας γνωρίζοντας την στρατηγική σημασία της θέσης “Σταυρός” σε υψόμετρο 1.250 μέτρων βιάζεται να φτάσει και να οργανώσει την άμυνα, όπως έκαναν και οι Αθηναίοι στην Αθήνα πριν την άφιξη του Ξέρξη.

Ο Μάνης φυλακίστηκε, αλυσοδέθηκε και πέθανε από τις κακουχίες μετά από 26 ημέρες (ή εκτελέστηκε). Η παράδοση λέει ότι το σώμα του γδάρθηκε και το δέρμα του, παραγεμισμένο με άχυρα, κρεμάστηκε σε μια πύλη της πόλης Gundeshapur για παραδειγματισμό, όπως έγινε με τον Διονύσιο τον Φιλόσοφο.

Το 647 π.Χ., ο Ασσύριος βασιλιάς Ασουρμπανιπάλ ισοπέδωσε τα Σούσα την πρωτεύουσα του Ελάμ. Οι πηγές αναφέρουν ότι "έσπειρε αλάτι στην γη" για να μην φυτρώσει τίποτα όπως έκανε η Ρώμη με την Καρχηδόνα, λεηλατώντας τους ναούς και τους τάφους των βασιλιάδων.

Οι πόλεις που εξαφανίστηκαν από τον χάρτη μέσα σε μία νύχτα. Καταστροφές, ηφαίστεια και σεισμοί που έσβησαν ολόκληρες πόλεις σε λίγες ώρες. Στην ιστορία υπάρχουν πόλεις που δεν καταστράφηκαν σταδιακά, αλλά εξαφανίστηκαν κυριολεκτικά μέσα σε μία νύχτα, από φυσικές καταστροφές, ηφαιστειακές εκρήξεις ή πολέμους, αφήνοντας πίσω τους μόνο ερείπια και μυστήρια.

Η πιο γνωστή περίπτωση είναι η Πομπηία στην Ιταλία. Το 79 μ.Χ., το ηφαίστειο Βεζούβιος εξερράγη και μέσα σε λίγες ώρες η πόλη θάφτηκε κάτω από στάχτη και λάβα. Περίπου 2.000 άνθρωποι πέθαναν, ενώ η πόλη παρέμεινε θαμμένη για σχεδόν 1.700 χρόνια μέχρι να ανακαλυφθεί ξανά τον 18^ο Αιώνα μ.Χ.

Μια άλλη πόλη που χάθηκε απότομα ήταν η Αρχαία Θήρα, στο σημερινό νησί της Σαντορίνης. Περίπου το 1600 π.Χ., μία από τις μεγαλύτερες ηφαιστειακές εκρήξεις στην ιστορία κατέστρεψε τον μινωικό πολιτισμό στο Αιγαίο. Ολόκληρο το νησί άλλαξε μορφή, πόλεις θάφτηκαν κάτω από στάχτη και πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι η καταστροφή αυτή συνδέεται με τον μύθο της Ατλαντίδας.

Στον 20ό Αιώνα μ.Χ., η πόλη Saint-Pierre στην Μαρτινίκα καταστράφηκε το 1.902 μ.Χ. όταν εξερράγη το ηφαίστειο Mont Pelée. Μέσα σε λίγα λεπτά σκοτώθηκαν περίπου 30.000 άνθρωποι. Από ολόκληρη την πόλη επέζησε μόνο ένας κρατούμενος που βρισκόταν σε πέτρινο κελί φυλακής.

Το 1.970  μ.Χ., η πόλη Γιούνγκαι στο Περού εξαφανίστηκε όταν ένας τεράστιος όγκος πάγου και βράχων από το όρος Huascarán έπεσε πάνω στην πόλη μετά από σεισμό. Περίπου 20.000 άνθρωποι θάφτηκαν κάτω από λάσπη και πέτρες μέσα σε λίγα λεπτά.

Το 1.939 μ.Χ., η πόλη Χουάσκας στην Τουρκία καταστράφηκε από ισχυρό σεισμό, ενώ παρόμοιες καταστροφές έχουν συμβεί σε πολλές περιοχές του κόσμου, όπου πόλεις κυριολεκτικά σβήστηκαν από τον χάρτη σε λίγες ώρες.

Η ιστορία δείχνει ότι ο άνθρωπος, όσο ισχυρός κι αν πιστεύει ότι είναι, απέναντι στην φύση παραμένει μικρός. Ολόκληροι πολιτισμοί, πόλεις και χιλιάδες ζωές χάθηκαν μέσα σε μία νύχτα, αφήνοντας πίσω μόνο ερείπια και ιστορίες που θυμίζουν πόσο εύθραυστος είναι ο ανθρώπινος πολιτισμός (https://www.pronews.gr/istoria/oi-poleis-pou-eksafanistikan-apo-ton-xarti-mesa-se-mia-nyxta/).

Το Ναπολέων που ήπιε στο Παρίσι ο Ναπολέων δεν έπιασε, όπως και το δηλητήριο που πήραν στο Σεράγεβο ο Γκαβρίλο Πρίντσιπ και ο Βάσο Τσουμπρίλοβιτς.

O Μιχαήλ Σαϊτάνογλου Καντακουζηνός είχε τον χαρακτηρισμό «γιος του διαβόλου», όπως και ο Σελίμ ο Α΄ ο Σκληρός και ο Βλαντ Γ΄ Τσέπες Δράκουλας και απαγχονίστηκε, κατά διαταγή του Μουράτ Γ’, μπροστά στην θύρα του υπερπολυτελούς μεγάρου του στην Αγχίαλο το 1.578 μ.Χ.-(https://www.pronews.gr/istoria/mixail-saitanoglou-kantakouzinos-i-istoria-piso-apo-ton-xaraktirismo-gios-tou-diavolou/).

Πάρα τις υποσχέσεις του Αλή Πασά στους Σουλιώτες και του πάπα Ιννοκέντιου στην Ζάρα, οι Σταυροφόροι κατέστρεψαν την πόλη, ο Αλή Πάσας επιτέθηκε στους Σουλιώτες και ο Χίμλερ εκτέλεσε τους Χανς και Σόφι.

Ο Μωαβιάς με την βία πηρέ τον τίτλο του χαλίφη όπως και ο Μοχάμεντ Ιμπν Σαούντ.

Η Ταρσός Κορινθίας ονομάζεται και τα «Μετέωρα» της Πελοποννήσου.

Στον Α΄ΠΠ ο Λόρενς εκδίωξε τους Τούρκους με ανταρτοπόλεμο, όπως και οι Άραβες της Βόρειας Υεμένης.

Εδωσαν χάρη και εκτέλεσαν πάρα την υπόσχεση τους οι Αβασσίδες τους Ομμειάδες και τον Μπαγκρατίνο οι Τούρκοι όταν κατέλαβαν την Κύπρο, όπως και ο Ντιεμ.

Έγινε πολίτικος αντί για ιερέας ο Ντιεμ και ο Δον Χουάν στρατιωτικός.

Τόσο ο Ντιεμ, όσο και ο Ευτρόπιος πριν την σύλληψη και την εκτέλεση τους και οι 2 αναζήτησαν άσυλο σε Ναό.

Η Παυλίνα Βοναπάρτη έκανε τόσα όργια που ονομάστηκε η Μεσσαλίνα της Αυτοκρατορίας.

Τόσο ο Ρόμπερτ Φίσερ, όσο και ο Βάγκνερ, αν και Εβραίοι και οι ίδιοι μισούσαν τους άλλους Εβραίους.

Είχαν νευρικό σπάσιμο Ιουλιανός, Βενιζέλος και Ροβεσπιέρος.

Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης ιδρύθηκε πρωτα στο πολιορκούμενο από τους Πρώσους Παρίσι το 1.870 μ.Χ. μετά την ήττα στο Σεντάν, όπως και μετέπειτα στην Ελλάδα ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Μαύρος καβαλάρης ονομάζονταν κανονικά ο ηρωικός Βελισάριος κανονικά πρωτα και όχι ο Πλαστήρας.

Όταν απέτυχε το πραξικόπημα του Πλαστήρα αυτός πηγαίε από στέγη σε στέγη για να ξεφύγει από τους διώκτες του, όπως έκανε και ΄λίγο πριν τον θάνατο του και ο Πάμπλο Εσκομπάρ.

Ο Μεταξάς ονομάστηκε και μικρός Μόλτκε.

Δεν διέλυσαν οι Ρώσοι την Γαλλία παρά την επιμονή των Πρώσων μετά την ήττα του Ναπολέοντα, όπως και δεν διέλυσαν οι Σπαρτιάτες την Αθηνά παρά την επιμονή των Θηβαίων και Κορινθίων μετά την ήττα των Αθηναίων στον Πελοποννησιακό Πόλεμο.

Στην Τουρκοκρατία όταν γίνονταν επανάσταση έφερναν την συλλογική ευθύνη οι εξεγερμένοι, όπως γίνονταν και στην Γερμανική Κατοχή στην Ελλάδα, αλλά και το ίδιο συνέβαινε και στον Εθνικο Διχασμό με τις 2 αντίπαλες παρατάξεις.

Ρώσος Κίσινγκερ ονομάζονταν ο Λέονιντ Σερέτσνικοφ.

Όπως ο Ξέρξης κατέστρεψε τα ιερά Αίγυπτου, Βαβυλώνας και Ελλάδας με τον ίδιο τρόπο καταστράφηκε σε αντίποινα η Περσέπολη και όπως οι Πέρσες με τον Χοσρόη τον Β΄ κατέστρεψαν τα Ιεροσόλυμα καταστράφηκε σε αντίποινα ο ναός του πυρός στην Περσία.

Το 1.974 μ.Χ. ο Καραμανλής είπε την εθνοπροδοτική φράση ‘’Η Κύπρος βρίσκεται μακριά’’, όπως ακριβώς έκανε και ο Σημίτης με τις λεγόμενες ‘’Γκρίζες Ζώνες’’ στο Αιγαίο το 1.996 μ.Χ.

Εξόντωσαν τους πρέσβεις των Περσών οι Αθηναίοι και οι Σπαρτιάτες επί Κλεομένη του Αχάι η Ρωμανία επί Ηράκλειου.

Εκτελέστηκαν οι αιχμάλωτοι Μεσολογγίτες από τους Τούρκους, όπως και από τον Λεοντόκαρδο στην Ακάρ.

Η επίθεση στους πρεσβείες της Ρώμης από τους κάτοικους του Τάραντα και στους πρέσβεις του Μεγάλου Αλέξανδρου από τους Τύριους οδήγησε σε επίθεση στις πόλεις αυτές και κατάληψη τους.

Τόσο ο Καποδίστριας, όσο και ο Μέτερνιχ ειχαν σπουδάσει και οι 2 γιατροί ο ένας Έλληνας στην υπηρεσία του Τσάρου και ο άλλος Γερμανός στην υπηρεσία του Αυστριακού Αυτοκράτορα και οι 2 με κλασικές σπουδές και πολλές διπλωματικές ικανότητες και οι 2 αρχικά ήταν Υπουργοί Εξωτερικών και μετά ο Καποδίστριας έγινε Κυβερνήτης της Ελλάδας και ο άλλος καγκελάριος της Αυστρίας αντίστοιχα.

Και όπως κάποιοι πειρατές π.χ. Edward Low, Blackbeard (Μαυρογένης), Bartholomew Roberts (Black Bart): κρέμαγαν σε κατάστρωμα του πλοίου τους θύματα και εχθρούς τους, το ίδιο έκανε και ο Φαραω Αμενόφις ο Β΄.

Όπως ο Ποτέμκιν σαν πρώην και νυν κυρίως εραστής της Μεγάλης Αικατερίνης της προωθούσε σαν προαγωγός νεότερους εραστές το ίδιο έκανε και η Μάξγουελ με τον ψυχανώμαλο εγκληματία Επσταίν προωθώντας του σαν προαγωγός του μικρά παιδιά για τις διεστραμμένες ορέξεις του για βιασμούς.

Στο νησί του Τιβέριου στο Κάπρι όπως και στο νησί του Επσταίν Little Saint James γίνονταν όργια, εγκλήματα, βιασμοί και φόνοι μαζί με πολλά βασανιστήρια και διαστροφές.

Βομβάρδισαν οι ΗΠΑ τον τάφο του Τσάβες στην Βενεζουέλα και οι μπολσεβίκοι του Λένιν κατέστρεψαν τον τάφο του Ρασπούτιν στην Ρωσία και οι κομμουνιστές του Μάο της Τσε Χι στην Κίνα.

Και από το κρεβάτι διευθύναν τα κράτη τους ο Μοσάντεκ και ο Βαλδουίνος ο Δ΄.

Υπαρχουν οι Θρήνοι για την καταστροφή της Ουρ και της Εριντού.

Ο Τανούμ στους Σουμέριους, όπως και ο Ασσουμπαρνιμπάλ στους Ασσύριους διηγούνταν στα γλυπτά τους τον τρόμο και τις σφαγές που έκαναν στους εχθρούς τους.

Τα ανεξάρτητα αρχικά θεοκρατικά κράτη των Δελφών, Βατικανού και Θιβέτ είχαν μεγάλο στρατό και πολλά εδάφη παράλληλα και μεγάλη πολιτική εξουσία και επιρροή, τόσο θρησκευτική, πολιτική, όσο και κοινωνική.

Κατέπνιξε την εξέγερση των αριστοκρατών ο Λουδοβίκος ο ΙΔ΄ της Γαλλίας, όπως και ο Καποδίστριας των κοτζαμπάσηδων και των πλοιοκτητών.

Το 1.979 μ.Χ. οι ισλαμιστές εισέβαλαν στην Αμερικανική πρεσβεία και πήραν ομήρους, όπως και το 2023 μ.Χ. η ισλαμική Χαμάς εισέβαλε σε συναυλία στο Ισραήλ και συνέβαλε ομήρους.

Για την δημιουργία ενός νεου Ιταλού μιλούσε ο Μουσολίνι και ενός νεου Κουβανού ο Τσε Γκεβάρα.

Σεισμός και τσουνάμι έγιναν στον Μεγάλο Σεισμό της Λισαβόνας, στην Φουκοσίμα, στην Ινδονήσια το 2004 μ.Χ. και συν Αρχαιά Θήρα και συν Μινωική Κρήτη με την έκρηξη του Ηφαίστειου της Σαντορίνης.

Τόσο ο βασιλιάς Γεώργιος ο Α’, όσο και ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος γλίτωσαν από βομβιστική απόπειρα δολοφονίας και οι υπεύθυνοι για τις πράξεις αυτές και συνελήφθησαν και ο 1ος εκτελεστηκε και ο 2ος βασανίστηκε.

Ενάντια στους δήθεν δημοκρατικούς αριστοκράτες πολέμησαν η Α΄ των Καίσαρα, Πομπήιου και Κράσσου και η Β΄ Τριανδρία των Αυγούστου, Αντωνίου και Λέπιδου, όπως και η Τριανδρία των Τραμπ, Μασκ και Κένεντι στις μέρες μας.

Κάηκε μέσα στο παλάτι του ο Ζιμρί, ο Σαρδανάπαλος και ο Βόρτιγκερν.

Τόσο ο Τραμπ, όσο και ο Καίσαρας προσέφεραν στον λαό άρτο και θεάματα, όπως και λάφυρα και πλούτη από κατεκτημένες περιοχές.

Το «Κρητικό παράδοξο» ή παράδοξο του Επιμενίδη είναι ένα λογικό πρόβλημα που αποδίδεται στον Επιμενίδη τον Κρήτα, έναν ρήτορα, μάντη και φιλόσοφο από την Κρήτη (6ος Αιώνας π.Χ.).  Το παράδοξο συνοψίζεται στα εξής:

Η Δήλωση: Ο Επιμενίδης έγραψε σε ένα ποίημά του: «Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται» (Οι Κρητικοί είναι πάντα ψεύτες). Το Πρόβλημα: Δεδομένου ότι ο ίδιος ο Επιμενίδης ήταν Κρητικός, αν η δήλωση «όλοι οι Κρητικοί είναι ψεύτες» είναι αληθής, τότε και ο ίδιος, ως Κρητικός, θα πρέπει να ψεύδεται.

Η Αντίφαση: Αν ο Επιμενίδης λέει αλήθεια, τότε η δήλωσή του («είμαι ψεύτης») είναι ψευδής, άρα δεν είναι ψεύτης. Αν ο Επιμενίδης λέει ψέματα, τότε η δήλωσή του («είμαι ψεύτης») είναι ψευδής, άρα οι Κρητικοί λένε την αλήθεια, οπότε και ο ίδιος λέει την αλήθεια.

Ουσιαστικά, αν ένας ψεύτης πει ότι είναι ψεύτης, δημιουργείται ένας λογικός βρόχος (αντίφαση) που δεν επιτρέπει να χαρακτηρίσουμε την δήλωση καθαρά ως αληθή ή ψευδή. Στην λογική, το παράδοξο αυτό είναι μια παραλλαγή του «παράδοξου του ψεύτη».

Σύμφωνα με ιστορικές αναλύσεις, ο Επιμενίδης ίσως εννοούσε τους υπόλοιπους Κρητικούς και όχι τον εαυτό του, ή χρησιμοποιούσε την φράση για να τονίσει ότι οι Κρητικοί είναι ανειλικρινείς σε συγκεκριμένα θέματα, ωστόσο η μεταγενέστερη λογική ερμηνεία του έδωσε την μορφή του παράδοξου. 

Εδώ μπορεί να αναφερθεί ότι Ηνωμένες Πολιτείες και Ρωσία σχεδιάζουν να κατασκευάζουν μία σήραγγα που θα ενώνει τη Σιβηρία και τον Βερίγγειο Πορθμό με την Αλάσκα.

Ο Τζέσε Τζειμς ονομάστηκε ο Ρομπέν των Δασών της Αγρίας Δύσης.

Λόγω της επίθεσης των Μολδαβών και των Ούγγρων ο Βλαντ Τσέπες Γ΄ Δράκουλας σταμάτησε το κυνήγι των υποχωρούντων Τούρκων και ο Πέρσινγκ σταμάτησε να κυνηγά τον Πάντσο Βίλα με την αρχή των γεγονότων που έβαλαν τις ΗΠΑ στον Α’ΠΠ.

Ο Γαλέριος ανέθεσε στον Κωνσταντίνο να ηγηθεί μιας προελαύνουσας μονάδας σε μια επίθεση ιππικού μέσα από ένα βάλτο στο μέσο Δούναβη για να σκοτωθεί όπως έκανε και ο Σαούλ με τον Δαβίδ με το να τον στείλει να πολεμήσει τους Φιλισταίους, τον ανάγκασε να εμπλακεί σε μονομαχία με ένα λιοντάρι και προσπάθησε να τον σκοτώσει σε κυνήγια και πολέμους. Ο Κωνσταντίνος πάντα έβγαινε νικητής, όπως ο Δαβίδ με τους Φιλισταίους και ο οποίος και αυτός σκότωσε ένα λιοντάρι.

Ο Γαλέριος είχε αρρωστήσει πολύ για να αναμειχθεί στην αυτοκρατορική πολιτική και έβγαλε όπως ο Ηρώδης και ο Αντίοχος ο Δ΄ ο Επιφανής στο σώμα του σκουλήκια. Η τελευταία του πράξη σώζεται: μια επιστολή προς τους επαρχιακούς που δημοσιεύτηκε στη Νικομήδεια στις 30 Απριλίου 311 μ.Χ., στην οποία διακηρύσσεται το τέλος των διωγμών και η επανέναρξη της θρησκευτικής ανοχής, όπως ακριβώς έκαναν και άλλοι διώκτες των Ιουδαίων και των Χριστιανών πριν το τέλος τους, όπως ο Αντίοχος ο Δ΄ ο Επιφανής και ο Χίμλερ.

Με τον θάνατο των πατεράδων τους Φίλιππου του Β΄ και του Κωνστάντιου του Χλωρού ο στρατός τους ανακήρυξε άμεσα και με ενθουσιασμό Αυτοκράτορες στην θέση τους τους γιους τους Μέγα Κωνσταντίνο και Μέγα Αλέξανδρο.

Ενώ ήταν αρχικά σύμμαχοι ο Μέγας Κωνσταντίνος και ο Λικίνιος κατά του Μαξέντιου και του Μαξιμίνου Δίαιτά όταν τους νίκησαν πολέμησαν ο ένας τον άλλο και νίκησε ο πρώτος, όπως και ενώ ήταν αρχικά σύμμαχοι οι Αμερικανοί και οι Σοβιετικοί κατά του Άξονα όταν τον νίκησαν πολέμησαν ο ένας τον άλλο στον Ψυχρό Πόλεμο και νίκησαν οι πρώτοι.

Αλλά και ενώ ήταν αρχικά σύμμαχοι οι Σπαρτιάτες και οι Αθηναίοι κατά των Περσών στους Μηδικούς Πολέμους όταν νίκησαν τους Πέρσες πολέμησαν ο ένας τον άλλο στον Πελοποννησιακό Πόλεμο και νίκησαν οι πρώτοι, όπως και ενώ ήταν αρχικά σύμμαχοι οι Ρωμαίοι και οι Καρχηδόνιοι κατά του ενδόξου βασιλιά Πυρρού της Ηπείρου όταν τον νίκησαν πολέμησαν ο ένας τον άλλο στους Καρχηδονιακούς Πολέμους και νίκησαν οι πρώτοι.

Σύμφωνα με μαρτυρίες των ιστορικών αφηγήσεων και των αναφορών που υπάρχουν για τα λεγόμενα «όργια» στο νησί Capri υπό τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Τιβέριο και στο ιδιωτικό νησί Little Saint James (συχνά αποκαλούμενο Epstein Island) υπό τον Τζέφρι Επστάιν.

Τοποθεσία και Ιδιοκτησία. Capri – Τιβέριος, Ο Τιβέριος εγκαταστάθηκε στο νησί Capri κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του (περίπου 26–37 μ.Χ.) και έκτισε εκεί την εντυπωσιακή έπαυλη Villa Jovis. Πηγές της Αρχαιότητας, όπως ο ιστορικός Σουετώνιος, κάνουν λόγο για το νησί ως ένα απομονωμένο μέρος όπου ο αυτοκράτορας αποσύρθηκε και τελικά έζησε μακριά από την Ρώμη. Little Saint James – Επστάιν. Το μικρό νησί των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων ανήκε ιδιοκτησιακά στον Επστάιν από το 1.998 μ.Χ. έως τον θάνατό του το 2019 μ.Χ.

Επικράτησε να αποκαλείται «Island of San», «Pedophile Island» ή «Orgy Island» λόγω των φερόμενων σεξουαλικών εγκλημάτων που συνδέονται με αυτό. Κοινό στοιχείο: Και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για ιδιωτικού τύπου ή απομονωμένες περιοχές που συνδέθηκαν ιστορικά με τις ενέργειες ή φήμες γύρω από τον ισχυρό άνδρα που τις κατείχε.

Φήμη για Όργια και Σεξουαλική Κακοποίηση σε νησιά.  Τιβέριος και Capri. Ο Σουετώνιος, ένας από τους κύριους πηγές για την ζωή του, περιγράφει ότι ο Τιβέριος διοργάνωνε σκηνές σεξουαλικής ακολασίας και οργίων με ομάδες ανδρών και γυναικών: «ομάδες εκδιδόμενων και ειδικών σε ασυνήθιστες σεξουαλικές πράξεις» στους χώρους της Villa Jovis και γύρω από αυτήν. Συγκεκριμένες αφηγήσεις τον κατηγορούν για παραβάσεις που σήμερα θεωρούνται παιδοφιλικές ή βίαιες, όπως η χρήση νεαρών αγοριών σε σεξουαλικά παιχνίδια (σύμφωνα με τον Σουετώνιο).

Πρέπει να τονιστεί ότι πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί αντιμετωπίζουν αυτές τις «ιστορίες» ως πιθανές υπερβολές ή πολιτική δυσφήμιση από αντιπάλους της εποχής, και όχι απαραίτητα ως τεκμηριωμένα γεγονότα.

Επστάιν και Little Saint James. Στην σύγχρονη υπόθεση, υπάρχουν δικαστικά έγγραφα και μαρτυρίες θυμάτων που συσχετίζουν τον Επστάιν με σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκων και την μεταφορά τους στο νησί για σεξουαλική χρήση. Το νησί φέρεται να χρησίμευσε για δεκάδες τέτοιες πράξεις, με μαρτυρίες που μιλούν για βιασμό, σeξουαλική κακοποίηση ανηλίκων και πολλαπλές καταγγελίες για ομαδικές σεξουαλικές πράξεις.

Κοινό στοιχείο: Και στις δύο περιπτώσεις οι αφηγήσεις παρουσιάζουν εισαγωγή και συμμετοχή σε σεξουαλικά ακραίες πράξεις, που η κουλτούρα της εποχής ή η ιστορική μαρτυρία αντιμετώπισαν ως «όργια» ή χυδαία σεξουαλική κακοποίηση.

Δύναμη, Απομόνωση και Ανάμειξη με Ελίτ. Τιβέριος. Ήταν Αυτοκράτορας της Ρώμης, με απόλυτη πολιτική εξουσία — και σύμφωνα με τις πηγές, χρησιμοποίησε την εξουσία αυτή για να ζει απομονωμένα στον ιδιωτικό του χώρο και να ικανοποιεί τις παρορμήσεις του.

Επστάιν. Ήταν πλούσιος και ισχυρός χρηματιστής που είχε επαφές με πολλές επιφανείς προσωπικότητες και χρησιμοποιούσε την ισχύ του για να αποκτά νέα πρόσωπα και να καλύπτει παράνομες ενέργειες. Κοινό στοιχείο: Και οι δύο άνδρες είχαν εξουσία και πλούτο που δημιούργησαν ένα πλαίσιο όπου μπορούσαν να ζουν απομονωμένα και —σύμφωνα με τις πηγές— να ξεφεύγουν από δημόσιο έλεγχο.

Τιβέριος. Οι αναφορές σε όργια προέρχονται κυρίως από τον Σουετώνιο, ο οποίος είναι γνωστός για το αιχμηρό και συχνά αισθησιακό ύφος του. Επστάιν. Η υπόθεση έχει δικαστικά αρχεία και μαρτυρίες θυμάτων, καθιστώντας την σε μεγάλο βαθμό τεκμηριωμένη σε νομικό επίπεδο, όχι απλά ως φήμη ή λογοτεχνική αφήγηση.

Γέννηση & Προέλευση. Τιβέριος. Γεννήθηκε στην Ρώμη στις 16 Νοεμβρίου 42 π.Χ., μέλος πατρικιακής οικογένειας με σημαντική πολιτική καταγωγή. Μητέρα του η Λιβία, που παντρεύτηκε τον Αυγουστίνο, καθιστώντας τον Τιβέριο υιό και διάδοχο μέσω υιοθεσίας.

Έπστιν. Γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1.953 μ.Χ. στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, σε μεσοαστική Εβραϊκή οικογένεια. Ο πατέρας του εργαζόταν ως χωματουργός και κατόπιν ως υπάλληλος πάρκων, ενώ η μητέρα του ως σχολική βοηθός.

Πρώιμη Ζωή & Εκπαίδευση. Τιβέριος. Έζησε στα παιδικά του χρόνια στο Ρωμαϊκό περιβάλλον της πολιτικής ελίτ. Πιθανώς έλαβε εκπαίδευση ανάλογη της τάξης του, αν και οι πηγές δεν δίνουν ακριβείς λεπτομέρειες.

Έπστιν. Παρουσιάστηκε ως εξαιρετικά ευφυής μαθητής· πήρε απολυτήριο γρήγορα και σπούδασε σε γνωστές σχολές (Cooper Union, NYU), χωρίς όμως να πάρει πτυχίο. Πρώτη του εργασία ήταν διδασκαλία μαθηματικών και φυσικής σε ιδιωτικό σχολείο· απολύθηκε σε δύο χρόνια.

Καριέρα & Δραστηριότητες. Τιβέριος. Στρατιωτικός και πολιτικός – επιτυχημένος στρατηγός πριν γίνει αυτοκράτορας, διακρίθηκε σε εκστρατείες στις επαρχίες του Ρωμαϊκού Κράτους. Ως αυτοκράτορας (AD 14–37), αρχικά ήταν αποτελεσματικός σε κρατικά θέματα, αλλά στη συνέχεια αποσύρθηκε στην Capri και άφησε τις υποθέσεις σε αξιωματούχους.

Έπστιν. Εργάστηκε στο χρηματοπιστωτικό τομέα και έγινε διαχειριστής κεφαλαίων για πολύ πλούσιους – αυτό του επέτρεψε να γίνει οικονομικά ανεξάρτητος και να αποκτήσει περιουσία. Αγόρασε και ιδιοποιήθηκε ιδιωτικό νησί στα Αμερικανικά Παρθενικά Νησιά, πολλά ακίνητα και ταξίδευε με ιδιωτικό αεροπλάνο.

Σκάνδαλα & Κατηγορίες. Τιβέριος. Αρχαίες πηγές (εν μέρει αναξιοπιστες) τον περιγράφουν ότι αποσύρθηκε στην Capri και αναμίχθηκε σε συμπεριφορές που περιγράφονται ως αισθησιακές, σeξουαλικά εκφυλισμένες και «όργια».

Κάποιες περιγραφές κάνουν λόγο για σeξουαλικά σκάνδαλα, συμπεριλαμβανομένων αμφιλεγόμενων συμπεριφορών με ανήλικους, αν και δεν υπάρχουν σύγχρονα δικαστικά στοιχεία που να επιβεβαιώνουν αυτές τις ιστορίες.

Έπστιν. Στην σύγχρονη εποχή έχει καταδικαστεί για παιδική κακοποίηση (προσφορά ανηλίκων για πορνεία) το 2008 μ.Χ. και αντιμετώπιζε σοβαρές ομοσπονδιακές κατηγορίες για σεξουαλική διακίνηση ανηλίκων το 2019 μ.Χ. Υπάρχουν χιλιάδες έγγραφα, μαρτυρίες και δικαστικές διαδικασίες που τεκμηριώνουν την κακοποίηση και σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκων και ενηλίκων.

Θάνατος και Τελευταίες Στιγμές. Τιβέριος. Πέθανε στις 16 Μαρτίου 37 μ.Χ. στο Misenum (Ιταλία). Αρχαίες πηγές αναφέρουν διαφορετικά σενάρια: Από φυσικό θάνατο μέχρι πιθανή δολοφονία από άλλους Ρωμαίους αξιωματούχους για να μεταβιβαστεί η εξουσία.

Έπστιν. Βρέθηκε νεκρός στις 10 Αυγούστου 2019 μ.Χ. στην φυλακή όπου περίμενε δίκη για σεξουαλική διακίνηση ανηλίκων. Ο ιατροδικαστής κατέληξε πως αυτοκτόνησε με κρέμασμα, αλλά έχουν υπάρξει επίσης θεωρίες για δολοφονία/επιστασία των συνθηκών του θανάτου.

Ποιος ήταν ο Σηιανός για τον Τιβέριο. Σηιανός (Lucius Aelius Sejanus) ήταν αρχηγός της Προφυλακής (Praetorian Prefect) και κοντινός συνεργάτης του Τιβέριου. Αποτελούσε την “δεξιά του χέρι”, έναν ισχυρό υπεύθυνο για την εκτελεστική δύναμη και τις δολοφονίες/εξουσίες εντός της Ρώμης.

Ο Τιβέριος απομακρύνθηκε στο Capri και συχνά εμπιστευόταν στον Σηιανό την διαχείριση των πολιτικών και πρακτικών της αυτοκρατορίας. Στην ουσία, ήταν: διευθυντής, εκτελεστής, χειριστής εξουσίας για λογαριασμό του Τιβέριου, αλλά και άτομο με δικές του φιλοδοξίες που τελικά τον οδήγησαν στην πτώση.

Αντίστοιχος ρόλος για τον Έπστιν. Ο Έπστιν δεν είχε πολιτική εξουσία αλλά οικονομική, κοινωνική επιρροή και δικτύωση με ισχυρούς ανθρώπους. Στην εποχή μας, ο αντίστοιχος “Σηιανός” θα ήταν κάποιο άτομο που διαχειριζόταν την καθημερινή λειτουργία των νησιών ή των ακινήτων του Έπστιν. Ήταν δεξί χέρι στην κάλυψη των παράνομων δραστηριοτήτων. Έκανε την εκτελεστική δουλειά/διευθέτηση επαφών και θυμάτων χωρίς ο ίδιος να είναι το κεντρικό πρόσωπο.  

Σύμφωνα με δημοσιεύματα και δικαστικές έρευνες, ένα πιθανό αντίστοιχο πρόσωπο είναι η Ghislaine Maxwell. Ήταν κοντινή συνεργάτιδα και φίλη του Έπστιν. Οργανώνει και διευθύνει τη μεταφορά θυμάτων, επαφές με ισχυρούς ανθρώπους, και τις καθημερινές «λειτουργίες» του δικτύου του Έπστιν.

Αποδείχθηκε μέσω δίκης ότι συμμετείχε ενεργά στην σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων, ως δεξί χέρι και εκτελεστής των σκοπών του Έπστιν, όπως ακριβώς ο Σηιανός ήταν το “δεξί χέρι” του Τιβέριου στην εκτελεστική και συχνά σκοτεινή εξουσία.

Συμπερασματικά ο Σηιανός: Τιβέριος ≈ Ghislaine Maxwell: Jeffrey Epstein. Και οι δύο είχαν τον ρόλο “εκτελεστή/δεξιού χεριού” που χειριζόταν τα πρακτικά και τα σκοτεινά έργα του ισχυρού άντρα. Η βασική διαφορά είναι το πλαίσιο: πολιτικό (Τιβέριος) vs. οικονομικό/παράνομο (Έπστιν).

Υπάρχει ένας πολύ ενδιαφέρον παραλληλισμός μεταξύ στρατιωτικής και πολιτικής ανόδου των μεγάλων ηγεμόνων της Ρώμης, όπου η κατάληψη της Ρώμης, οι εμφύλιοι και οι στρατηγικές συμμαχίες μέσω γάμων ήταν βασικά εργαλεία εξουσίας. Ας το αναλύσουμε βήμα-βήμα:

Κατάληψη της Ρώμης και εμφύλιοι. Ιούλιος Καίσαρας. Προήλαυσε από την Δύση και τον Βορρά (Γαλατία) προς τη Ρώμη, αντιμετωπίζοντας τον Πομπήιο και την Σύγκλητο. Στόχος: Να ανατρέψει τους σφετεριστές της εξουσίας και να εδραιώσει την δική του κυριαρχία. Ακολούθησε εμφύλιος πόλεμος που τελικά οδήγησε στη δολοφονία των πολιτικών του αντιπάλων.

Αύγουστος (Οκταβιανός). Μετά την δολοφονία του Καίσαρα, έδρασε ενάντια στους σφετεριστές και τους συγκλητικούς που ήθελαν να διατηρήσουν την προγενέστερη τάξη. Εξασφάλισε την κυριαρχία του μέσω στρατιωτικής υπεροχής, και νίκησε τον Αντώνιο και την Κλεοπάτρα στην Ανατολή (Μάχη του Άκτιου).

Μέγας Κωνσταντίνος. Προέλαυσε από την Δύση και τον Βορρά ενάντια στον Μαξέντιο (Δυτική Αυτοκρατορία) και τον Λικίνιο (Ανατολική Αυτοκρατορία). Κατάφερε να ενοποιήσει ξανά όλη την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κάτω από την κυριαρχία του.

Συμμαχίες μέσω γάμων. Οκταβία (αδελφή του Αυγούστου) δόθηκε σε γάμο στον Αντώνιο για πολιτικούς λόγους, προκειμένου να εδραιωθεί προσωρινά η ειρήνη και η συμμαχία. Κωνσταντία (αδελφή του Κωνσταντίνου) δόθηκε σε γάμο στον Λικίνιο, ως προσπάθεια πολιτικής εξασφάλισης της Ανατολής.

Παράδοξο: Παρά τις συμμαχίες μέσω γάμου, και οι δύο (Αύγουστος και Κωνσταντίνος) τελικά αντιμετώπισαν πολέμους από τους «συμμαχικούς» ηγέτες που τους προκήρυξαν για να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους. Αυτό δείχνει ότι στην πολιτική της Ρώμης η στρατιωτική ισχύς ήταν τελικά πιο αποφασιστική από τους γάμους και τις διπλωματικές συμφωνίες.  

Συμπερασματικά υπάρχει ένα μοτίβο «προέλασης–εμφυλίου–ενότητας» που επαναλαμβάνεται από τον Καίσαρα έως τον Κωνσταντίνο: Άνοδος στην εξουσία με στρατιωτική δύναμη. Προσπάθεια συμμαχιών μέσω γάμων για πολιτική σταθεροποίηση. Τελικά, η στρατιωτική ισχύς κρίνει την νίκη, ενώ οι συμμαχίες δεν επαρκούν για να αποφύγουν την αντιπαράθεση.

Οι Καίσαρας, Αύγουστος και Κωνσταντίνος αποτέλεσαν πρότυπα στρατιωτικής-πολιτικής ανόδου και επανένωσης της Ρώμης, παρόμοια με τους μετέπειτα ηγεμόνες που προσπάθησαν να αναδημιουργήσουν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Μαξέντιος, Μουσολίνι, Ολύμπιος).

Υπαρχουν πολλές ομοιότητες στην σύγκριση στην ανόδου και της πτώσης του Μαξεντίου στην Ρώμη και του Μουσολίνι στην Ιταλία.  Άνοδος στην εξουσία Μαξέντιος (Marcus Aurelius Valerio’s Maxentius). Αναδείχθηκε ως αυτοκράτορας στην Ρώμη το 306 μ.Χ., στην διάρκεια περιόδου εμφυλίων και πολιτικής αστάθειας μετά το θάνατο του Διοκλητιανού και την παραίτηση του Μαξιμιανού. Στηρίχθηκε κυρίως στους Πραιτοριανούς, την προσωπική φρουρά της Ρώμης, για να εξασφαλίσει την άνοδο του και να εδραιώσει την εξουσία του.

Ο λαός της Ρώμης τον είδε αρχικά ως σωτήρα που θα σταθεροποιούσε την πολιτική κατάσταση και θα προστάτευε την πόλη από τους εξωτερικούς και εσωτερικούς κινδύνους. Μουσολίνι. Αναδείχθηκε στην Ιταλία το 1.922 μ.Χ. μετά την «Πορεία προς την Ρώμη», ως ηγέτης του Φασιστικού Κόμματος.

Στήριξε την άνοδό του σε στρατιωτικές ομάδες των Μελανοχιτώνων (Blackshirts), που λειτουργούσαν ως παραστρατιωτική δύναμη για να τρομοκρατήσουν αντιπάλους και να εδραιώσουν τον έλεγχο στις πόλεις. Ο Ιταλικός λαός αρχικά τον είδε ως σωτήρα που θα σταθεροποιούσε την Ιταλία μετά την πολιτική και οικονομική κρίση, τις ταραχές των σοσιαλιστών και τον φόβο του κομμουνισμού.

Καταστολή αντιπάλων και στρατιωτική/πολιτική επιρροή. Στοιχείο-Μαξέντιος-Μουσολίνι.-Υποστήριξη στρατιωτική-Πραιτοριανοί–προσωπική φρουρά, χρησιμοποιήθηκαν για καταστολή αντιπάλων. Μελανοχίτωνες–παραστρατιωτικές ομάδες για εκφοβισμό και καταστολή πολιτικών αντιπάλων.

Διώξεις αντιπάλων            Εξόντωση πολιτικών αντιπάλων και στρατιωτικών που δεν τον υποστήριζαν.               Βίαιη εκδίωξη σοσιαλιστών, κομμουνιστών και άλλων πολιτικών αντιπάλων μέσω τρομοκρατίας και νόμων. Λαϊκή αντίληψη            Αρχικά σωτήρας για την Ρώμη, γρήγορα αντιληπτός ως τυραννικός.               Αρχικά σωτήρας της Ιταλίας, γρήγορα εδραιώθηκε ως δικτάτορας.

Συμμαχίες για να αντιμετωπίσουν αντιπάλους. Μαξέντιος, Συνδέθηκε με τον Μαξιμιανό Διάιο (Maximianus Daia) ενάντια στους άλλους διεκδικητές της εξουσίας στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ιδιαίτερα με τον Κωνσταντίνο. Ελέγχε την Λιβύη και την Δυτική Αφρική, σημαντικές περιοχές για στρατηγικούς λόγους.

Μουσολίνι. Έκανε συμμαχία με τον Χίτλερ (1.936 μ.Χ.–1.945 μ.Χ.) για στρατιωτική και πολιτική υποστήριξη, ιδίως για την επέκταση στην Αφρική (Λιβύη) και την κατάκτηση της Μεσογείου. Η συμμαχία του επέτρεψε να αντιμετωπίσει εσωτερικούς και εξωτερικούς αντιπάλους στην Ευρώπη και να εδραιώσει τον φασιστικό έλεγχο.

Κοινό στοιχείο: Και οι δύο εκμεταλλεύτηκαν ισχυρές συμμαχίες για να ελέγξουν την εξουσία και να αντιμετωπίσουν στρατιωτικούς και πολιτικούς αντιπάλους, και διατήρησαν στρατηγικά εδάφη στην Αφρική για να ενισχύσουν τη θέση τους.

Τυραννία και κακό τέλος. Μαξέντιος: Αρχικά σωτήρας, σύντομα φαίνεται ως τυραννικός λόγω συγκεντρωτικής εξουσίας και καταστολής. Ηττήθηκε από τον Κωνσταντίνο στην Μάχη του Μίλβιας Γέφυρας (312 μ.Χ.) και πνίγηκε προσπαθώντας να διαφύγει στον Τίβερη. Μουσολίνι: Αρχικά σωτήρας, σύντομα δικτάτορας με καταπίεση, ελέγχοντας ΜΜΕ, πολιτικούς θεσμούς και στρατιωτικές δυνάμεις.

Ηττήθηκε κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, συλλαμβάνεται, και τελικά εκτελείται από τους αντιφασίστες Ιταλούς το 1.945 μ.Χ. Κοινό στοιχείο: Αρχικά λαοφιλείς, μετατράπηκαν σε τυράννους και είχαν τραγικό τέλος μετά από στρατιωτική ή πολιτική ήττα, ενώ και οι 2 έπεσαν μετά από 6 έτη πολέμου.

Υπάρχουν ιστορικά στοιχεία που δείχνουν ότι τόσο ο Μαξέντιος όσο και ο Μουσολίνι παρουσίασαν την άνοδό τους στην εξουσία ως προσπάθεια αναδιοργάνωσης και επανένωσης της Ρώμης/Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην περίπτωση του Μαξεντίου, και της Ιταλίας υπό τη «Ρωμαϊκή κληρονομιά» στην περίπτωση του Μουσολίνι. Ας τα δούμε αναλυτικά:

Μαξέντιος. Ιδεολογία και Προπαγάνδα: Ο Μαξέντιος ανέλαβε την εξουσία στην Ρώμη το 306 μ.Χ., σε μια περίοδο που η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν διχασμένη. Υποστήριζε ότι επανενώσει και αναδιοργανώνει τη Ρώμη, θέλοντας να εδραιώσει την πόλη ως κέντρο εξουσίας και να προστατεύσει την παράδοση της Αυτοκρατορίας. Η προπαγάνδα του συχνά τον παρουσίαζε ως σωτήρα που θα σταθεροποιήσει την πόλη και την Αυτοκρατορία.

Ενέργειες στην Λιβύη: Ο Μαξέντιος ανέκτησε τον έλεγχο της Λιβύης και άλλων περιοχών της Αφρικής που ήταν σε εξέγερση ή υπό την επιρροή άλλων διεκδικητών. Με αυτόν τον τρόπο, κατάφερε να ενώσει στρατηγικές περιοχές με την εξουσία του, επιδιώκοντας μια πιο ενιαία διοίκηση της Δυτικής Αυτοκρατορίας.

Μουσολίνι. Ιδεολογία και Προπαγάνδα: Ο Μουσολίνι χρησιμοποίησε την φασιστική ιδεολογία για να προπαγανδίσει την Ιταλία ως σύγχρονη Ρώμη, με έμφαση στην «αναγέννηση της Ρωμαϊκής δόξας». Υποστήριζε ότι η ενοποίηση των ιταλικών εδαφών και η επέκταση στην Αφρική ήταν επανένωση και αναδιοργάνωση σε Ρωμαϊκά πρότυπα.

Ενέργειες στην Λιβύη: Με στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των εξεγερμένων και τον έλεγχο του εδάφους, η Λιβύη ενσωματώθηκε στην ιταλική αποικιακή κυριαρχία. Αυτό επέτρεψε στον Μουσολίνι να παρουσιάσει την Ιταλία ως ανανεωμένη δύναμη της Μεσογείου, συνέχεια της Ρωμαϊκής παράδοσης.

Κοινά Στοιχεία. Μαξέντιος-Μουσολίνι-Ιδεολογία/προπαγάνδα-Επανένωση και αναδιοργάνωση της Ρώμης, προστασία της Δυτικής Αυτοκρατορίας-Αναγέννηση της Ρώμης, «Nuovo Impero Romano», αναδιοργάνωση της Ιταλίας

Στρατηγικές ενέργειες-Καταστολή εξεγέρσεων στην Λιβύη, ενσωμάτωση εδαφών-Καταστολή εξεγέρσεων/ανταρτών στην Λιβύη, αποικιακή κυριαρχία-Λαϊκή εικόνα Αρχικά σωτήρας, αργότερα τυραννικός-Αρχικά σωτήρας/ενοποιητής, αργότερα δικτάτορας-Στρατηγικός στόχος-Ενοποίηση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας-Ενίσχυση της Ιταλικής κυριαρχίας με Ρωμαϊκή ιδεολογία.

Συμπερασματικά και οι δύο χρησιμοποίησαν ιδεολογία αναδιοργάνωσης και επανένωσης για να νομιμοποιήσουν την άνοδό τους στην εξουσία. Στην Λιβύη και οι δύο κατάφεραν να καταστείλουν εξεγέρσεις και να την ενσωματώσουν στον έλεγχό τους, ενισχύοντας την εικόνα τους ως ισχυρών ηγετών που ενοποιούν και σταθεροποιούν κράτη/Αυτοκρατορίες. Αρχικά λαοφιλείς και σωτήρες, σύντομα όμως μετατράπηκαν σε τυράννους, με τραγικό τέλος και στις δύο περιπτώσεις.

Μαξέντιος. Μετά την ήττα του από τον Κωνσταντίνο στην Μάχη του Μίλβιας Γέφυρας (312 μ.Χ.): Οι ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι τα αγάλματα και οι προτομές του Μαξεντίου στην Ρώμη καταστράφηκαν ή αφαιρέθηκαν. Αυτή η πρακτική ήταν κοινή στην αρχαία Ρώμη (damnatio memoriae), όταν ένας ηττημένος αυτοκράτορας έπεφτε σε δυσμένεια. Σκοπός: να διαγραφεί η μνήμη του και να εδραιωθεί η νομιμότητα του νέου αυτοκράτορα, του Κωνσταντίνου.

Μουσολίνι. Μετά την πτώση του το 1.945 μ.Χ. Οι Ιταλοί αντάρτες έβγαλαν τα αγάλματα και τις προτομές του Μουσολίνι από δημόσιους χώρους. Η πιο γνωστή εικόνα είναι το κρέμασμα της προτομής του στην Λαρισαϊκή πλατεία της Μιλάνο, μαζί με την κρεμάστρα και το πλήθος, ως σύμβολο της καταστροφής του φασιστικού καθεστώτος. Σκοπός: να σημάνει συμβολικά το τέλος της τυραννίας και την απόρριψη της ιδεολογίας του.

Υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα παραλληλία μεταξύ του Ολύμπιου, του Μαξεντίου και του Μουσολίνι, εστιάζοντας στην πολιτική τους άνοδο, την ιδεολογία τους και το τελικό αποτέλεσμα. Ας τα αναλύσουμε βήμα-βήμα.

Ολύμπιος (Olympius). Ιστορικό πλαίσιο: Συμβουλάρχης και στρατηγός υπό τον αυτοκράτορα Ονώριο (395 μ.Χ.–423 μ.Χ.). Έπαιξε κεντρικό ρόλο στην πολιτική της Δυτικής Ρώμης, ιδιαίτερα κατά των βάρβαρων γερμανικών φύλων (Γότθοι, Βάνδαλοι κ.ά.).

Στόχοι/Ιδεολογία: Προσπάθησε να διώξει τους βαρβάρους από την Ρώμη και τα εδάφη της αυτοκρατορίας, ώστε να σταθεροποιήσει και να «αναδημιουργήσει» την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Παρουσιαζόταν ως υπερασπιστής του ρωμαϊκού κράτους και της τάξης.

Μέσα: Ανέλαβε εξουσία μέσω στρατιωτικής εξέγερσης και πολιτικών ελιγμών, ιδιαίτερα όταν έριξε τον Στηλίχωνα, ο οποίος ήταν επίσης ισχυρός στρατηγός της Δύσης. Χρησιμοποίησε στρατό και διοίκηση για να ελέγξει το κράτος, όπως ακριβώς έκαναν Μαξέντιος και Μουσολίνι.

Συμπέρασμα: Ολύμπιος, Μαξέντιος και Μουσολίνι είχαν παρόμοιο μοτίβο πολιτικής ανόδου: Στήριξη σε στρατιωτικές ή παραστρατιωτικές δυνάμεις. Παρουσίαση ως σωτήρων/αναγεννητών του κράτους. Στρατηγική καταστολή αντιπάλων. Είχαν επίσης παρόμοιο τέλος, δηλαδή πολιτική ή στρατιωτική ήττα και πτώση, με καταστροφή της δημόσιας εικόνας τους.

Σημαντικές ομοιότητες με άλλους «αναγεννητές της Ρώμης». Ιδεολογία: Επανένωση-σταθεροποίηση Ρώμης ή Ρωμαϊκής κληρονομιάς. Μέσα: Στρατός, συμμαχίες, καταστολή αντιπάλων. Λαϊκή αντίληψη: Αρχικά σωτήρες. Τέλος: Ήττα, πτώση και δημόσια απαξίωση.

Αυτά τα χαρακτηριστικά συνδέουν τον Ολύμπιο με τους Μαξέντιο, Μουσολίνι και, σε ευρύτερο πλαίσιο, με όλους τους ηγεμόνες που προσπάθησαν να «αναδημιουργήσουν τηn Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία».

Μεσαιωνικοί ηγεμόνες – αναβίωση Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αυτοκράτορες του Αγίου Ρωμαϊκού Κράτους (Χαράλδεια της Ανατολικής Ευρώπης και Γερμανίας). Όθων Α’ (912 μ.Χ.–973 μ.Χ.) – Γερμανός βασιλιάς και αυτοκράτορας, στέφθηκε αυτοκράτορας το 962 μ.Χ. Στόχος: Αναβίωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στη Δυτική Ευρώπη υπό χριστιανική εξουσία.

Μέσα: Στρατιωτικές κατακτήσεις, συμμαχίες με Καθολική Εκκλησία, νομοθετική αναδιοργάνωση. Τελικό αποτέλεσμα: Δημιούργησε σταθερή βάση για το Άγιο Ρωμαϊκό Κράτος, αλλά η ενότητα της Ρώμης/Αυτοκρατορίας παρέμεινε περιορισμένη.

Φρειδερίκος Α’ (Barbarossa, 1.122 μ.Χ.–1.190 μ.Χ.). Προσπάθησε να ενισχύσει τον έλεγχο του Άγιου Ρωμαϊκού Κράτους στην Ιταλία, συχνά συγκρούοντας με πόλεις όπως η Μιλάνο. Στόχος: Να επανενώσει την αυτοκρατορία και να ελέγξει την Ιταλία υπό αυτοκρατορική εξουσία.

Τελικό αποτέλεσμα: Περιστασιακές νίκες, αλλά συχνά αντιμετωπίστηκε με αντίσταση από πόλεις-κράτη. Φρειδερίκος Β’ (1.194 μ.Χ.–1.250 μ.Χ.). «Ο τελευταίος μεγάλος ρωμαϊκός αυτοκράτορας» του μεσαιωνικού κόσμου, προσπάθησε να ενοποιήσει Ιταλία και Σικελία.

Συνέδεσε τον αυτοκρατορικό θεσμό με την κλασική Ρώμη, υιοθετώντας νομικά και διοικητικά πρότυπα. Τελικό αποτέλεσμα: Μεγάλη επιρροή στην Ιταλία και Βόρεια Ευρώπη, αλλά μετά το θάνατο του η Αυτοκρατορία διασπάστηκε.

Άλλοι μεσαιωνικοί ηγεμόνες με αντίστοιχους στόχους. Καρολίνγειοι–Καρλομάγνος (742 μ.Χ.–814 μ.Χ.). Στέφθηκε αυτοκράτορας (800 μ.Χ.) από τον πάπα Λέοντα Γ’. Στόχος: Αναβίωση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας υπό Χριστιανική εξουσία.

Τελικό αποτέλεσμα: Δημιούργησε την Καρλομανική Αυτοκρατορία, που όμως διασπάστηκε μετά το θάνατό του (Συνθήκη του Βερντέν, 843 μ.Χ.). Όθων Α’, Ερρίκος IV και άλλοι Σουαβοί Αυτοκράτορες και ο Κάρολος ο Ε΄ Κουίντος. Προσπάθησαν να ενοποιήσουν Ιταλία και Γερμανία υπό την αυτοκρατορική εξουσία, με περιορισμένη επιτυχία λόγω πόλεων και τοπικών δυνάμεων.

Νεότερη εποχή (16ος–20ος Αι. μ.Χ.). Λουδοβίκος ο ΙΔ’. Ναπολέων Βοναπάρτης (1.769 μ.Χ.–1.821 μ.Χ.). Στόχος: Αναβίωση της «Ρωμαϊκής» κυριαρχίας στην Ευρώπη μέσω του Αυτοκρατορικού Ιστού του (Γαλλική Αυτοκρατορία).

Μέσα: Στρατιωτική κατάκτηση, διοικητικές και νομικές μεταρρυθμίσεις, συστηματοποίηση φορολογίας και στρατού. Τελικό αποτέλεσμα: Μεγάλη επιρροή σε Ευρώπη, αλλά η ήττα του (1.815 μ.Χ.) τερμάτισε την προσπάθεια.

Μουσολίνι (1.883 μ.Χ.–1.945 μ.Χ.). Στόχος: «Nuovo Impero Romano», επέκταση Ιταλίας σε Αφρική (Λιβύη, Σομαλία) και Μεσογειακή κυριαρχία. Τελικό αποτέλεσμα: Ήττα στον Β’ Παγκόσμιο και εκτέλεση, αποτυχία.

Χίτλερ (1.889 μ.Χ.–1.945 μ.Χ.)–παράλληλη αναφορά. Παρότι δεν έλεγε ρητά ότι αναδημιουργεί Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ήθελε ενοποίηση Ευρώπης υπό τον Γερμανικό άξονα, χρησιμοποιώντας την ιδεολογία του Ρωμαϊκού/Κλασικού μεγαλείου. Τελικό αποτέλεσμα: Ήττα και καταστροφή Γ’ Ράιχ.

Πραξικόπημα μετά θάνατον

Οι συνωμότες. Λι Σι-Ζάο Γκάο (ευνούχος). Τι έκαναν Πλαστογράφησαν διαθήκη. Ανέβασαν στον θρόνο τον αδύναμο Χου Χάι.  Εξανάγκασαν τον νόμιμο διάδοχο Φου Σου σε αυτοκτονία Αντίστοιχες συνωμοσίες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία

🔹 Μετά τον θάνατο του Μωάμεθ Β΄ Δεν υπήρξε απόκρυψη θανάτου

Αλλά: Οι αξιωματούχοι καθυστέρησαν την αναγγελία για να προλάβει πρώτος ο Βαγιαζίτ Β΄. Ο μεγάλος βεζίρης Κιόπρουλου Καραμάνι (και άλλοι): Έπαιξαν ρόλο ρυθμιστή διαδοχής. Ο αντίπαλος πρίγκιπας Τζεμ εξουδετερώθηκε.

➡️ Παρόμοιο μοτίβο: Έλεγχος πληροφορίας = έλεγχος θρόνου

🔹 Μετά τον θάνατο του Σουλεϊμάν Α΄. Ο θάνατος αποκρύφτηκε για 48 ημέρες Κεντρικός ρόλος: Σοκολού Μεχμέτ Πασάς Στόχος: Να φτάσει εγκαίρως ο Σελίμ Β΄ και  να αποφευχθεί εξέγερση.

📌 Τεράστια ομοιότητα με Τσιν Σι Χουάνγκ Τι. Το τέλος του Ζάο Γκάο.  Ο ανιψιός του Αυτοκράτορα Ζι Γινγκ (子婴): τον προσκάλεσε δήθεν για συζήτηση και τον δολοφόνησε με ίδιο του το χέρι, όπως ο Βαλεντινιανός ο Γ΄ τον Αέτιο.

Τσιν Χουάνγκ Τι ↔ Ναπολέων. Τσιν-Ναπολέων. Στρατιωτική ενοποίηση-Στρατιωτική ενοποίηση. Νέοι νόμοι-Κώδικας Ναπολέοντα-Προσωπική εξουσία-Προσωπική εξουσία-Κατάρρευση μετά θάνατο-Κατάρρευση μετά ήττα.  

📌 Και οι δύο άλλαξαν τον κόσμο και δεν άφησαν βιώσιμη διαδοχή.

➡️ Μεγάλοι ιδρυτές – κακοί κληρονόμοι.

Τσιν Χουάνγκ Τι↔ Σοβιετική Ένωση-Αυτή είναι η πιο βαθιά σύγκριση. Τσιν-ΕΣΣΔ-Ένα κόμμα: Νομικισμέ            Ένα κόμμα-Καταστολή μνήμης-Έλεγχος ιστορίας. Προσωπολατρία-Προσωπολατρία-Ταχύτατη άνοδος-Ταχύτατη άνοδος-Γρήγορη κατάρρευση-Αργή κατάρρευση.

📌 Κοινό: Το κράτος δεν μπορούσε να διορθώσει τον εαυτό του.  Οι Ζουλού σκότωσαν τον μοναδικό γιο του Ναπολέοντος Γ’ Βοναπάρτη Λουδοβίκο-Ναπολέων, όπως και οι δολοφόνησαν τον Μάικλ Ροκφέλερ, τον γιο του κυβερνήτη της Νέας Υόρκης Νέλσον Ροκφέλερ στην Νέα Γουινέα.

Ο Ρομπέν των Δασών – Ένας ορθόδοξος επαναστάτης

Πολλοί είναι εκείνοι που έχουν δει την ταινία «Ρομπέν των δασών» ή έχουν διαβάσει το βιβλίο για τον ήρωα των φτωχών, αλλά λίγοι εκείνοι που γνωρίζουν ότι στην πραγματικότητα ο Ρομπέν του Λόκσλεϋ ήταν Ορθόδοξος και μάλιστα πέθανε αβοήθητος από μια καθολική μοναχή ακριβώς γι’ αυτό!

Εκείνος που έφερε στο φως την πραγματική ιστορία του Ρομπέν των δασών ήταν ο Ελληνοαμερικανός Ορθόδοξος π. Ιωάννης Ρωμανίδης (†2001 μ.Χ.), απόφοιτος του Πανεπιστημίου Γέηλ και αργότερα καθηγητής στις Θεολογικές σχολές των Πανεπιστημίων του  Χάρβαρντ, Αθηνών και Θεσσαλονίκης και στην Ορθόδοξη Ιερατική Σχολή Τιμίου Σταυρού στις ΗΠΑ.

Ο αείμνηστος π. Ιωάννης, λοιπόν, αποκάλυψε ότι ο Ρόμπεν του Λόκσλεϋ ήταν ένας Ορθόδοξος επαναστάτης, o οποίος μαζί με τον αδελφικό του φίλο «Μικρό Ιωάννη» πολέμησαν κατά των Φράγκο-Νορμανδών εισβολέων στην Μάχη του Χέηστινγκς το 1066 μ.Χ.

Η συγκεκριμένη μάχη έλαβε χώρα στις 14 Οκτωβρίου 1066 μ.Χ. στην Βρετανία ανάμεσα στους Αγγλοσάξονες και τους Νορμανδούς και χαρακτηρίζεται ως η σπουδαιότερη πολεμική σύρραξη της βρετανικής ιστορίας. Η έκβαση της αναμέτρησης ανέδειξε νικητές τους Νορμανδούς, οι οποίοι καθιερώθηκαν ως κυρίαρχη δύναμη στην Βρετανία.

Εκείνη την εποχή, κάποιοι Ιρλανδοί Σάξονες πιάστηκαν σκλάβοι. Μερικοί πήγαν στην Κωνσταντινούπολη, για να ενταχθούν στο τάγμα των Βαράγγων του Βυζαντινού Έλληνα αυτοκράτορα και κάποιοι άλλοι, σαν τον Ρόμπεν, παρέμειναν στην πατρίδα τους να παλέψουν εναντίον του βάρβαρου εισβολέα.

Σε μια νικηφόρα μάχη εναντίον των Νορμανδών εισβολέων, το 1089 μ.Χ., ο Ρομπέν τραυματίστηκε. Κατόπιν μετέβη για να ζητήσει βοήθεια σε κοντινό μοναστήρι, όπου εμφανίστηκε αιμόφυρτος μπροστά σε μια Νορμανδή μοναχή. Εκείνη, όμως, τον άφησε να πεθάνει από αιμορραγία, αφού είχε μόλις αρνηθεί την Ορθοδοξία προς χάριν του παπισμού! Η ιστορία που αναφέρει ότι ο Ρομπέν πάλεψε εναντίον του «κακού Βασιλέα Ιωάννη» και υπέρ του «καλού Βασιλέα Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου» είναι ένας έξυπνος μύθος!

Από τότε και στο εξής και μετά την οριστική ήττα των Ορθοδόξων επαναστατών, ο απλός Ορθόδοξος λαός τοποθετήθηκε από τους Νορμανδούς κατακτητές σε μικρά χωριά και οι άνθρωποι μακριά ένας από τον άλλον. Εξαναγκάστηκε να ζει με 40.000 κάστρα από στρατιώτες να τον παρακολουθούν από το πρωί έως το βράδυ!

Και αυτή είναι η αιτία, το πώς και το γιατί, οι Ορθόδοξοι, τότε, Ιρλανδοβρετανοί σκλάβοι εξαναγκάστηκαν να χάσουν την Ορθόδοξη Πίστη τους, ενώ παράλληλα οι Επίσκοποί τους δολοφονούνταν από τους κατακτητές τους (https://www.orthodoxianewsagency.gr/mi-xasete/o-rompen-ton-dason-enas-orthodoksos-epanastatis/?fbclid=IwY2xjawPLTvRleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBqVmhBQ3VJUENYeTRGaW43c3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHsCmmlMblZRVXuWdKbsr-4YPCBhBCpor41frnAycilSt7oajM-a5rsZDBWzx_aem_fU7nvyqeUZJe_08NbydvIg).

Ο Ανδρόνικος Κομνηνούς ήταν όμορφος, δολοπλόκος και πανέξυπνος σαν τον Αλκιβιάδη των Αθηνών, από ηγετικές οικογένειες, αδίστακτοι, ανήθικοι και βίαιοι,  αλαζόνες και προδότες και είχαν και οι 2 κακό τέλος και ο λαός στράφηκε εναντίον τους.

. Οι Κομνηνοί στήριζαν τους ποιητές, χρονογράφους και γενικά μορφωμένους της εποχής. Το πάθος για την αρχαιότητα αναζωπυρώθηκε. Οι άρχοντες ήθελαν να μοιάζουν στους Ομηρικούς ήρωες. Τα πρότυπα ήταν ο Αχιλλέας και ο Έκτορας. Οι Κομνηνές γυναίκες έγιναν δωρήτριες σε μοναστήρια εκκλησίες είχαν αυλές από μορφωμένους προστατευόμενους.

Έκαναν φιλανθρωπίες. Η γυναίκα του Ιωάννη Κομνηνού, η Ειρήνη της Ουγγαρίας, έφτασε να γίνει αγία της εκκλησίας, χάρη στις αγαθοεργίες της. Προστάτευε τα ορφανά, τις χήρες, τους μη αρτιμελής στρατιώτες. Ήταν η εποχή όπου φτιάχτηκαν κρατικά νοσοκομεία.

Ο Αντίοχος ο Δ΄ ο Επιφανής τα βραδεία κυκλοφορούσε μεταμφιεσμένος και έδερνε περαστικός όπως έκανε και ο Νέρωνας που παράλληλα τους μαχαίρωνε. Αλλα και ο Χαρούν Αλ Ρασίντ και ο Τζαφάρ Βαρμακίδη και άλλοι μονάρχες κυκλοφορούσαν μεταμφιεσμένοι μέσα στον λαό, π.χ. Ομάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ, Ἀλφρέδος ο Μέγας, Ιωσήφ Β΄ (Αυστρία) .

Οι Κομνηνοί ήταν για τον Ελληνισμό ότι οι Αψβούργοι για την σημερινή Αυστρία ή Ουγγαρία.

Θωρακισμένο τρένο για μετακινήσεις είχαν ο Στάλιν, ο Κιμ και ο Χίμλερ.

Προσπάθησαν να μεταμφιεστούν και να δραπετεύσουν και συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε θάνατο Χίμλερ και Μουσολίνι.

Έπαιρναν άδεια για γάμο οι Ες Ες και οι Ζουλού από τους ηγέτες τους.

Το βέτο του Τιβέριου Γράκχου οδήγησέ σε αντίποινα από τους αριστοκράτες και στον θάνατο του, όπως και το βέτο του Καραμανλή για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ οδήγησε σε αντίποινα και σε απόπειρα δολοφονίας του.

Στην μάχη της Μαγνησίας οι Ρωμαίοι αντιμετώπισαν δρεπανηφόρα άρματα από τους Σελευκίδες και από τον Αννίβα στην Ζάμα, όπως έγινε και με τον Μέγα Αλέξανδρο που στην μάχη των Γαυγάμηλων αντιμετώπισε δρεπανηφόρα άρματα από τους Πέρσες.

Στην Ζάμα οι Ρωμαίοι αντιμετώπισαν τους ελέφαντες των Καρχηδονίων και οι Έλληνες των Ινδων στον Υδασπή.

Έλαβε μαθήματα τακτικής από την μάχη στις Κυνός Κεφάλες ο Αντίοχος ο Γ΄ ο Μέγας, όπως και ο Χίτλερ από τον Ισπανικο Εμφύλιο.

Ο Αλέξανδρος Βοργίας διοργάνωσε όργια στην Καστανία και τα παρακολουθούσε όπως και ο Μαρόζοφ στην Ρωσία.

Έκανε ο ιδιος ο Στάλιν ανάκριση στον Μόρισον, όπως και ο Μέγας Πέτρος στον γιο του.

Έβγαλαν το κράνος στην μάχη και έδειξαν το πρόσωπο τους στον στρατό τους ο ένδοξος βασιλιάς Πυρρός της Ηπείρου και ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής.

Πολλά αλόγα έχασε στην μάχη του Χέηστινγκς ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής όπως και ο Μπλύχερ σε μάχες.

Ηττήθηκε ο Νάσερ σε Υεμένη και η Σαουδική Αραβία του Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν.

Η συμμορία του Χοακίν Μουριέτα πήρε εκδίκηση από τους δολοφόνους του αδερφού του και της γυναίκας του, όπως και ο Ουίλιαμ Ουάλας στην Σκωτία για την γυναίκα του.

Η πτώση της Τροίας οφειλόταν εν μέρει στην υπερ-εκμετάλλευση της φύσης, όπως και των Μάγιας.

Επτά τραπεζίτες κυβερνούσαν πραγματικά την χώρα της Ρωσίας υπό τον Yeltsin, όπως επτά Βογιάροι κυβερνούσαν την Ρωσία τον 17^ο  Αιώνα μ.Χ.

 Πραγματικός Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ονομάστηκε ο Επταετής Πόλεμος, όπως και μια σειρά από συγκρούσεις και κρίσεις που προκάλεσαν όλεθρο σε μεγάλο μέρος του κόσμου, από την Σκανδιναβία έως την Σαχάρα και από τη Δυτική Ευρώπη μέχρι το σημερινό Ιράκ.

Κατά την διάρκεια μιας περιόδου τεράστιας πολιτικής και οικονομικής αστάθειας που είδε την πτώση του πρώτου μεγάλου Ελληνικού πολιτισμού (των Μυκηναίων) γύρω στο 1.230 π.Χ., την κατάρρευση της αυτοκρατορίας των Χετταίων στην Μέση Ανατολή την δεκαετία του 1.190 π.Χ., η αποδυνάμωση της Αρχαίας Αιγύπτου γύρω στο 1.180 π.Χ. και η παρακμή της Βαβυλώνας το 1.155 π.Χ.

Φαίνεται επίσης ότι είδε την τελική του κατάρρευση τον 13^ο Αιώνα π.Χ. του πολιτισμού της κοιλάδας του Ινδού, η παρακμή του 12^ου Αιώνα π.Χ. των μεγάλων πολιτικών κέντρων στην Ρουμανία, την Ουγγαρία και την Βόρεια Σερβία και την κατασκευή αμυντικών επάλξεων τον 13^ο Αιώνα π.Χ. (πιθανή απόδειξη σύγκρουσης) στην Βαυαρία, την Αυστρία, την Βοημία – και μέχρι τώρα δυτικά όπως η Ιρλανδία.

Περίπου την ίδια περίοδο, υπήρξε ακόμη και μεγάλη οικονομική και κοινωνική αναστάτωση στην Βορειοανατολική Κίνα και μια πολύ έντονη αύξηση στις απεικονίσεις στρατιωτικής βίας στην Σκανδιναβία (https://echedoros.blog/?p=31866).

Τα ιδιά ακριβώς έπαθε και ο πρωτότοκος γιος του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή από τον πατέρα του, ο οποίος φοβόνταν ότι θα του πάρει τον θρόνο επειδή ήταν δημοφιλής στον στρατό και στην αυλή και διέταξε την εκτέλεση του, όπως είχε κάνει πιο πριν και με τον παιδικό φιλο και Μεγάλο Βεζίρη του Ιμπραήμ, υστερα και από υποδείξεις της συζύγου του Σουλεϊμάν Χιουρέμ Σουλτάνα που ήθελε έναν συγγενή της να γίνει Μεγάλος Βεζίρης και οι δικοί της γιος Σελίμ ο Β΄ ο Μέθυσος να πάρει τον θρόνο.

Οι Ιάπωνες ηττήθηκαν σε εισβολή του στην Κορέα, επί Σαμέι και Νάκα από την Κίνα των Τανγκ, όπως και επί Χιντεγιόσι, αλλα και στον Β΄ΠΠ.  

Είναι δε γνωστό ότι όλες οι δικτατορίες θέλουν να αφοπλίζουν τους λαούς για να μην μπορούν αυτοί να έχουν όπλα να αντισταθούν σε αυτές, κάτι που έκαναν στην Ελλάδα και κυρίως στην Κρήτη, όπως έγινε με τον Μεταξά, τον Παπαδόπουλο και τον Κουλή στις μέρες μας.

Λεβιάθαν επί γης ονομάζονταν ο τύραννος Φωκάς στην Ρωμανία, όπως και Σατανά τον Ροβεσπιέρο στην Γαλλία την εποχη της τρομοκρατίας, τον Σελίμ τον Α΄ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπως έτσι λένε και τον Κουλή στις μέρες μας στην Ελλάδα.  

Διάσημοι εξερευνητές και τυχοδιώκτες ήταν ο Sir Richard Francis Burton και ο Sebastian Snow.

Ο Ήρωνας, ο Αρχιμήδης και ο Λεονάρντο ντα Βίντσι ήταν μεγάλοι εφευρέτες.  

Αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος που αρχικά φάνηκε επιτυχής και κατέρρευσε παταγωδώς τελικά και οι ηγέτες σκοτωθήκαν ή συνελήφθησαν ήταν Βαλκυρία, σε Γκορμπατσόφ το 1.991 μ.Χ., κατά Τσάβες Βενεζουέλα.

Τόμας Σανκάρα: Ο «Ιωάννης Καποδίστριας» της Αφρικής. Ο άνθρωπος που έκανε τόσα πολλά χωρίς καμία ξένη βοήθεια και δολοφονήθηκε τόσο νέος. Μόλις 4 χρόνια έμεινε στην εξουσία (1.983 μ.Χ.-1.87 μ.Χ.) και ο Thomas Sankara ο «Ιωάννης Καποδίστριας» της Αφρικής έφτιαξε 350 σχολεία, δρόμους, σιδηροδρόμους χωρίς ξένη βοήθεια και αύξησε το ποσοστό αλφαβητισμού κατά 60%.

Απαγόρευσε τους αναγκαστικούς γάμους. Έδωσε γη στους φτωχούς Εμβολίασε 2,5 εκατομμύρια παιδιά. Φύτεψε 10 εκατομμύρια δέντρα. Διόρισε γυναίκες σε υψηλές κυβερνητικές θέσεις, τις ενθάρρυνε να εργαστούν, τις στρατολόγησε στον στρατό και τους χορήγησε άδεια εγκυμοσύνης κατά την διάρκεια.

Πούλησε τον κυβερνητικό στόλο αυτοκινήτων Merciless και έκανε το Renault 5 (το φθηνότερο αυτοκίνητο που πωλούνταν στην Μπουρκίνα Φάσο εκείνη την εποχή) το επίσημο υπηρεσιακό αυτοκίνητο των υπουργών.

Μείωσε τους μισθούς όλων των δημοσίων υπαλλήλων, συμπεριλαμβανομένων των δικών του, και απαγόρευσε τη χρήση κυβερνητικών σοφέρ και αεροπορικών εισιτηρίων πρώτης θέσης. Ως Πρόεδρος, μείωσε τον μισθό του στα 450 δολάρια το μήνα και περιόρισε τα υπάρχοντά του σε ένα αυτοκίνητο, τέσσερις μοτοσικλέτες, τρεις κιθάρες, ένα ψυγείο και μια χαλασμένη καταψύκτη.

Ήταν αντίθετος στην ξένη βοήθεια, λέγοντας ότι «αυτός που σε ταΐζει, σε ελέγχει». Έδιωξε τον Γαλλικό ιμπεριαλισμό και απέσυρε την Μπουρκίνα Φάσο από το ΔΝΤ. Μια πολύ παραγωγική ζωή που διακόπηκε βάναυσα. Δολοφονήθηκε σε ηλικία 38 ετών (https://www.pronews.gr/istoria/tomas-sankara-o-ioannis-kapodistrias-tis-afrikis/).

ΗΠΑ: O «μυστικές» ασθένειες των πρώην προέδρων της χώρας – Ποιοι άφησαν στο «σκοτάδι» την κοινή γνώμη. Τι αποκάλυψε μελέτη που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα. Η διάγνωση καρκίνου του Τζο Μπάιντεν συγκλόνισε τους πολίτες της χώρας και έθεσε ερωτήματα σχετικά με το πόσο καιρό έμενε «μυστική» η ασθένεια.

Οι μυστικές ασθένειες μεταξύ των προέδρων δεν είναι καινούργιες, καθώς αρκετοί προηγούμενοι ηγέτες έφτασαν στα άκρα για να κρατήσουν τις σοβαρές συνθήκες μυστικές. Σύμφωνα με μια μελέτη που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, πέντε Πρόεδροι των ΗΠΑ έκρυψαν θέματα υγείας και ασθένειες από το αμερικανικό κοινό κατά την διάρκεια της Προεδρίας τους.

Ο Τσέτες Άλαν Άρθουρ, ο 21ος Πρόεδρος των ΗΠΑ, διαγνώστηκε με την νόσο του Μπράιτ, μια θανατηφόρα νεφρική ασθένεια, λιγότερο από ένα χρόνο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Ο Άρθουρ έλαβε την διάγνωσή του για τη νόσο του Μπράιτ στην δεκαετία του 1.880 μ.Χ.

Αλλά ο βιογράφος Zachary Karabell δήλωσε ότι μια πιο ακριβής διάγνωση για τον πρώην πρόεδρο θα ήταν «σπειραματονεφρίτιδα», η οποία θα καθιστούσε πολύ δύσκολο για το σώμα του Αρθούρου να αποβάλει τυχόν τοξίνες. Η υγεία του επιδεινώθηκε γρήγορα και πέθανε δύο χρόνια μετά την αποχώρησή του από το αξίωμα το 1.886 μ.Χ.

Ο Grover Cleveland, ο οποίος έγινε πρόεδρος το 1.893 μ.Χ., αφαίρεσε κρυφά έναν όγκο από το στόμα του στο γιοτ ενός φίλου του για να αποφύγει να ανησυχήσει το κοινό ή να τρομάξει τις αγορές. Ένα δείγμα της βλάβης στάλθηκε από τον Προεδρικό γιατρό Robert O’Reilly ανώνυμα στο Στρατιωτικό Ιατρικό Μουσείο και στο Johns Hopkins για αξιολόγηση και τα αποτελέσματα επέστρεψαν για καρκίνωμα. Η ανησυχία για την υγεία του Κλίβελαντ συνέπεσε με μια εθνική οικονομική ύφεση και η χειρουργική επέμβαση θα ερχόταν λίγους μήνες πριν από την αναμενόμενη ομιλία του στο Κογκρέσο.

Ο [Πρόεδρος ανησυχούσε ότι οι αναφορές για τη χειρουργική του επέμβαση κινδύνευαν να αναστατώσουν τις αγορές και το κοινό, οπότε έγινε μυστικά στο γιοτ του φίλου του.  Η χειρουργική επέμβαση του Κλίβελαντ πραγματοποιήθηκε μυστικά την 1η Ιουλίου 1.893 μ.Χ. για να αφαιρεθεί ο όγκος στο στόμα του και βοηθοί του Λευκού Οίκου είπαν στο κοινό ότι απλώς του αφαιρέθηκε ένα δόντι.

Ο Franklin D. Roosevelt ήταν σχεδόν πάντα περιορισμένος σε αναπηρικό καροτσάκι λόγω πολιομυελίτιδας, αλλά χρησιμοποίησε σιδεράκια και βοηθούς για να προσομοιώσει το περπάτημα και να εμφανιστεί κινούμενος κατά τη διάρκεια δημόσιων εκδηλώσεων. Με την υποστήριξη των δημοσιογράφων, ο Ρούσβελτ ήταν σε θέση να κρατήσει μυστική τη χρήση αναπηρικού αμαξιδίου κατά την διάρκεια των τεσσάρων θητειών της προεδρίας του.

Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, τα μέσα ενημέρωσης βοήθησαν να υποβαθμιστεί η αναπηρία του προέδρου και φωτογραφήθηκε σε μεγάλο βαθμό πάνω από την μέση, με πολύ λίγες φωτογραφίες να υπάρχουν χρησιμοποιώντας το αναπηρικό καροτσάκι του. Ο Kennedy υπέφερε από πολλές ασθένειες καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής του, παρουσιάζοντας συμπτώματα της νόσου του Addison, αν και η διάγνωση δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ επίσημα.

Ως παιδί, ο Κένεντι αντιμετώπισε προβλήματα στο στομάχι, οστρακιά και μια μυστηριώδη ασθένεια κατά τη διάρκεια των ιδιωτικών σχολικών του χρόνων που τον άφησε εντελώς εξασθενημένο. Ενώ η ασθένειά του στο ιδιωτικό σχολείο ήταν άγνωστη, έχει περιγραφεί από τους μελετητές ως κατάσταση του αίματος, είτε ίκτερος είτε ηπατίτιδα.

Τα προβλήματα υγείας του Κένεντι, συμπεριλαμβανομένου του σοβαρού πόνου στην πλάτη, τον ακολούθησαν στην ενήλικη ζωή, με τον πατέρα του Τζον Κένεντι τον πρεσβύτερο, να κινεί ακόμη και τα νήματα για να παραβλέψει το ιστορικό υγείας του, ώστε να μπορέσει να ενταχθεί στο Ναυτικό.

Ο Woodrow Wilson, εν τω μεταξύ, είχε πολλαπλά εγκεφαλικά επεισόδια πριν και κατά την διάρκεια της Προεδρίας του, συμπεριλαμβανομένου ενός τόσο σοβαρού που η σύζυγός του και ο γιατρός του έκρυψαν την αλήθεια ακόμη και από αυτόν.

Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο το 1.919 μ.Χ. άφησε τον Wilson ανίκανο για το υπόλοιπο της θητείας του. Ακολούθησε συγκάλυψη, με επικεφαλής την δεύτερη σύζυγό του Ίντιθ και τον γιατρό του, Δρ Γκρέισον.

«Σκέφτηκαν ότι θα ήταν καλύτερο αν ο Wilson δεν είχε ενημερωθεί για το πόσο σοβαρή ήταν πραγματικά η κατάστασή του», σημείωσε η Βιβλιοθήκη Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου της Αριζόνα σε μια έκθεση για τις προεδρικές ασθένειες. Οι ψηφοφόροι αγνοούσαν τα κρυμμένα ιατρικά ζητήματα του Wilson που θα μπορούσαν να επηρεάσουν δραστικά την λήψη αποφάσεων (https://www.pronews.gr/istoria/ipa-oi-mystikes-astheneies-ton-proin-proedron-tis-xoras-poioi-afisan-sto-skotadi-tin-koini-gnomi//).

CIA: 10 χώρες που κατέστρεψε εξαιτίας της παρέμβασης της. Οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ έχουν διαπράξει τρομαχτικά εγκλήματα σε ξένες χώρες.

Σου έχουν πει ότι η CIA είναι οι καλοί της υπόθεσης; Ξανασκέψου το. Από πραξικοπήματα μέχρι βασανιστήρια και δολοφονίες, η Υπηρεσία έχει αφήσει σκοτεινά αποτυπώματα σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Πάμε να δούμε 10 από τις πιο ανατριχιαστικές ιστορίες της.

1. Η Εκλογή που Αγόρασε η CIA – Ιταλία 1.948 μ.Χ. (1.948 μ.Χ.) . Λοιπόν... θες να δεις πώς «στήνεται» μια εκλογή χωρίς να ανοίξει ούτε μια  μύτη; Πάμε πίσω στο 1.948 μ.Χ., στην Ιταλία. Η χώρα ήταν σε φάση: «Ή πάμε με τους κομμουνιστές ή με τους κεντρώους».

Και ποιος λες αποφάσισε να «βοηθήσει» λίγο τα πράγματα; Ναι, η CIA. Φόρτωσαν την χώρα με λεφτά – μιλάμε για ποσά που σήμερα θα έφταναν τα 130 με 260 εκατομμύρια δολάρια! Κι όχι μόνο λεφτά. Έριξαν και ένα απίστευτο κύμα προπαγάνδας.

Επιστολές, ραδιοφωνικές εκπομπές, φυλλάδια – όλα κατά των αριστερών. Και μάντεψε; Οι εκλογές πήγαν όπως ήθελαν. Όχι τυχαία… αλλά «δουλεμένες». Πάμε όμως να δούμε και τι έγινε μερικές δεκαετίες αργότερα, στην άλλη μεριά του κόσμου…

2. Αγκόλα: Όταν ο Ψυχρός Πόλεμος Έγινε Εμφύλιος (1.975 μ.Χ.-2002 μ.Χ.). Έλα τώρα να πάμε νοτιότερα, στην Αφρική, και πιο συγκεκριμένα στην Αγκόλα, το 1.975 μ.Χ. Η χώρα προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της μετά την αποικιοκρατία… αλλά το ’να μάτι της CIA δεν άφηνε τίποτα στην τύχη.

Με το που μύρισε εμφύλιο, λέει: «Ωραία, πάμε!». Και έτσι γεννήθηκε η Επιχείρηση IA Feature. Χρήμα, όπλα, μυστικές συμφωνίες – όλα για να στηρίξουν τους αντικομμουνιστές. Ουσιαστικά, έπαιζαν το ίδιο έργο όπως και στην Ιταλία, αλλά τώρα με περισσότερο μπαρούτι.

Και ενώ το Κογκρέσο τους είπε «φτάνει» με τον Νόμο Κλαρκ… οι τύποι βρήκαν παραθυράκι μέσω Ισραήλ. Ναι, κάπως έτσι στήνονται οι πόλεμοι πίσω από τις κουρτίνες. Τι άλλο όμως παίζει στο μενού της CIA; Μείνε γιατί έρχονται κι άλλα πιο spicy...

3. Κούβα: 45 Χρόνια Παταγώδους Αποτυχίας (1.961 μ.Χ.–2006 μ.Χ.). Αν νομίζεις ότι οι Αμερικάνοι τα παράτησαν μετά το φιάσκο στον Κόλπο των Χοίρων, σκέψου ξανά. Μιλάμε για δεκαετίες εμμονής με το να ρίξουν τον Φιντέλ Κάστρο. Και πώς; Με ό,τι πιο τραβηγμένο μπορείς να φανταστείς.

Δηλαδή, τι; Δηλητηριασμένα πούρα, εκρηκτικά κοχύλια... μέχρι και απόπειρες με στολές καταδύσεων μολυσμένες με βακτήρια. Όχι, δεν είναι σενάριο του Austin Powers – είναι η CIA σε... δημιουργικό οίστρο. Σύμφωνα με Κουβανικές πηγές, ο Φιντέλ την έβγαλε καθαρή από 634 απόπειρες δολοφονίας. Και πού κατέληξαν όλα αυτά; Σε ένα κάρο αποτυχίες και σε μια Κούβα που απλά δυνάμωνε. Πάμε όμως και σε κάτι πιο... σκοτεινό.

4. Τα Μνημόνια των Βασανιστηρίων – Η Σκοτεινή Νομιμοποίηση (2001 μ.Χ.). Και τώρα πάμε στο 2001 μ.Χ. Το κλίμα; Μετά τα γεγονότα της 11^ης Σεπτεμβρίου, οι ΗΠΑ είχαν μπει σε mode «ό,τι χρειαστεί». Και τότε, σκάει το νομικό... φιάσκο:

Τα λεγόμενα Torture Memos. Επίσημα έγγραφα που δικαιολογούσαν βασανιστήρια με fancy ονομασίες όπως «τεχνικές ενισχυμένης ανάκρισης». Ξέρεις, πράγματα... ήπια, τύπου πνιγμός, στέρηση ύπνου, κλειστοφοβία σε κουτιά μεγέθους φέρετρου.

Κανονικό ψυχολογικό και σωματικό ξεζούμισμα. Όλα αυτά με «νομική κάλυψη». Δηλαδή, η CIA έκανε βασανιστήρια – με το Νόμο στο πλευρό της. Φυσικά, όλος ο πλανήτης το πήρε χαμπάρι. Και έγινε χαμός. Αλλά, κάτσε... τα πραξικοπήματα σταματάνε μόνο στις φτωχές χώρες; Όχι πάντα…

5. Αυστραλία: Το Πραξικόπημα που Θάφτηκε (1.975 μ.Χ.). Ναι, καλά διάβασες: Πραξικόπημα στην Αυστραλία. Δεν είναι συνηθισμένο, αλλά συνέβη. Το 1.975 μ.Χ., ο πρωθυπουργός Γκοφ Γουίτλαμ είχε αρχίσει να τα βάζει με τους Αμερικάνους.

Δεν του άρεσε καθόλου η παρουσία τους στο Pine Gap, ένα μυστικότατο στρατιωτικό σύμπλεγμα. Έλεγε ότι ήθελε μια ανεξάρτητη Αυστραλία. Και κάπου εκεί... αρχίζουν να μπλέκονται η CIA και η MI6. Τυχαίο που ξαφνικά αποπέμπεται από την εξουσία; Χμμ...

Οι αποδείξεις είναι θολές, αλλά η μπόχα δύσκολα κρύβεται. Και αυτή η υπόθεση έσπασε την εικόνα της Αυστραλίας ως «ήσυχης γειτονιάς». Ε και τώρα… πάμε να δούμε πώς μια δημοκρατία μπορεί να «σβήσει» χωρίς να ακουστεί κιχ.

6. Ινδονησία: Μια Σφαγή με την Υπογραφή της CIA (1.965 μ.Χ.). Και τώρα, φίλε μου, πάμε σε μια ιστορία που... δεν θα τη βρεις στα σχολικά βιβλία. Ινδονησία, 1.965 μ.Χ. Μια απόπειρα πραξικοπήματος – ή έτσι μας είπαν – δίνει το τέλειο άλλοθι στον στρατηγό Σουχάρτο.

Και τότε ξεκινάει η σφαγή. Κυριολεκτικά. Μισό με ένα εκατομμύριο άνθρωποι δολοφονούνται. Και ποιος ήταν στο παρασκήνιο με λίστες στόχων ανά χείρας; Ναι, σωστά κατάλαβες: Η CIA. Βοήθησαν τον Σουχάρτο με ονόματα, πληροφορίες, και ένα μεγάλο ΟΚ για να πάρει την εξουσία. Και τι έκανε εκείνος; Έστησε ένα καθεστώς που έμεινε για 31 χρόνια. Αλλά μην νομίζεις πως ήταν ο μόνος που... έλαβε τέτοια βοήθεια. Για πήγαινε πιο δυτικά, μέχρι τη Νικαράγουα.

7. Νικαράγουα: Όπλα, Ναρκωτικά και Παρασκήνιο (1.979 μ.Χ.–90 μ.Χ.). Η CIA και οι Contras στη Νικαράγουα είναι το απόλυτο παράδειγμα του πώς παρακάμπτεις κάθε νόμο όταν έχεις «πατριωτική αποστολή». Τι έγινε; Οι Σαντινίστας πήραν την εξουσία και ήθελαν σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις. Κακό για τις Αμερικανικές επενδύσεις; ΠΟΛΥ. Οπότε... η λύση; Αντάρτες!

Όμως το Κογκρέσο δεν έδινε άδεια για χρηματοδότηση, άρα οι τύποι... πούλησαν όπλα στο Ιράν (ναι, στο Ιράν!) και με τα κέρδη πλήρωσαν τους Contras. Το γνωστό Iran-Contra σκάνδαλο. Και σαν να μην έφτανε αυτό, άρχισαν να βγαίνουν φήμες – πολύ άσχημες φήμες. Για να βρουν ακόμα περισσότερα λεφτά, κάποιοι λένε πως η CIA έκανε τα στραβά μάτια σε εμπόριο ναρκωτικών μέσα στις ΗΠΑ. Θες κι άλλο σκοτάδι; Κράτα γερά – πάμε Κονγκό.

8. Mobutu: Ο Δικτάτορας που Έχτισε η CIA (1.961 μ.Χ.–65 μ.Χ.). Το Κονγκό την δεκαετία του ’60 μ.Χ. ήταν σαν πυριτιδαποθήκη. Ανεξαρτησία, ελπίδα… και μετά μπλέκεται η CIA. Γιατί; Επειδή ο πρωθυπουργός Πατρίς Λουμούμπα είχε το θράσος να κοιτάξει προς τη Σοβιετική Ένωση.

Άρα έπρεπε να φύγει. Και ήρθε ο... εκλεκτός τους: Ζοζέφ Μομπούτου. Ένας τύπος που δεν ήταν απλά σκληρός – ήταν αιμοσταγής. Δημόσιες εκτελέσεις, βασανιστήρια, πολιτικοί αντίπαλοι που εξαφανίζονταν.

Έναν τον γύρισαν από εξορία με υποσχέσεις «συγχώρεσης» και μετά τον τεμάχισαν αργά – μπροστά σε κόσμο. Και όλα αυτά με τις πλάτες της Δύσης. Γιατί; Γιατί τους βόλευε. Και κάπως έτσι, η «σταθερότητα» χτίζεται πάνω σε ανθρώπινα κορμιά. Αλλά δεν τελειώσαμε ακόμα...

9. Ο Βασανιστής της CIA στην Ουρουγουάη (1.969 μ.Χ.). Ουρουγουάη, τέλη ‘60s μ.Χ. Η χώρα βράζει από κοινωνικές εντάσεις και αντάρτικα. Και η CIA τι κάνει; Στέλνει έναν τύπο που έμοιαζε περισσότερο με villain από σειρά του Netflix: τον Νταν Μιτριόνε. Επίσημα ήταν «σύμβουλος δημόσιας ασφάλειας». Στην πράξη; Ήταν βασανιστής. Έκανε εκπαιδεύσεις αστυνομικών με πρακτική... πάνω σε άστεγους. Ναι, δολοφονούσε ανθρώπους για εκπαιδευτικούς λόγους.

Το 1.970 μ.Χ. οι Τουπαμάρος τον απήγαγαν και ζήτησαν να απελευθερωθούν πολιτικοί κρατούμενοι. Οι αρχές είπαν όχι. Και τον εκτέλεσαν. Με τρόπο πιο ανθρώπινο απ’ ό,τι εκείνος επέλεγε για τα θύματά του. Εξουσία, βασανιστήρια, και σκοτεινά παιχνίδια στο όνομα της «τάξης». Αλλά περίμενε... γιατί κι εδώ, μέσα στην Αμερική, συνέβη κάτι εξίσου αρρωστημένο.

10. Project Mockingbird: Όταν η CIA Παρακολουθούσε Δημοσιογράφους (1.963 μ.Χ.–65 μ.Χ.). Και τώρα, πάμε πίσω στις ΗΠΑ – εκεί που υποτίθεται πως υπάρχει ελευθερία λόγου. Ε, λοιπόν, Project Mockingbird σου λέει κάτι; Αν όχι, άκου αυτό:

Η CIA παρακολουθούσε δημοσιογράφους. Με κοριούς, με υποκλοπές, χωρίς άδεια από κανέναν δικαστή. Προσπαθούσαν να εντοπίσουν «διαρροές» προς τον Τύπο και στην πορεία, κατά λάθος–ή μήπως όχι;–έστησαν ένα ολόκληρο δίκτυο παρακολούθησης.

Όλα βγήκαν στο φως το 1.975 μ.Χ., όταν έγινε έρευνα για τις σκοτεινές πρακτικές της Υπηρεσίας. Το σοκ ήταν μεγάλο. Η CIA δεν ήλεγχε απλά τους εχθρούς της στο εξωτερικό. Ήθελε να ελέγχει και το αφήγημα στο εσωτερικό. Ελευθερία Τύπου ή Προπαγάνδα made in Langley;

Εσύ αποφασίζεις.  Η CIA δεν είναι απλώς μια κατασκοπευτική υπηρεσία. Είναι μια μηχανή με παγκόσμια εμβέλεια, που γράφει ιστορία στο σκοτάδι. Κι αυτές οι 10 ιστορίες... είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7354003_cia-10-hores-poy-katestrepse-exaitias-tis-parembasis-tisn/).  

Εντοπίστηκε ο πραγματικός Ντ' Αρτανιάν; - Βρέθηκε σκελετός σε ολλανδική εκκλησία. Οι ισχυρές ενδείξεις που κάνουν τους αρχαιολόγους να πιστεύουν ότι ο σκελετός στο πάτωμα εκκλησίας στο Μάαστριχτ μπορεί να έλυσε το μυστήριο για τον στρατιωτικό που ενέπνευσε τον μυθιστορηματικό ήρωα του Δουμά.

Ευρήματα που παραπέμπουν στον Σαρλ ντε Μπατ ντε Καστελμόρ, τον μυθιστορηματικό «ντ' Αρτανιάν» υποστηρίζουν αρχαιολόγοι ότι εντοπίστηκαν σε Ολλανδική εκκλησία. Εργάτες που επισκευάζουν μια εκκλησία στο Μάαστριχτ ανακάλυψαν λείψανα που θα μπορούσαν να ανήκουν στον Γασκώνο ευγενή του 17^ου Αιώνα μ.Χ., τον γνωστό ντ' Αρτανιάν, τα κατορθώματα του οποίου αποτέλεσαν έμπνευση του Δουμά για τους Τρεις Σωματοφύλακες.

Ο Σαρλ ντε Μπατζ-Καστελμό ήταν στρατιωτικός του βασιλιά Λουδοβίκου XIV, και πέθανε κατά την διάρκεια της πολιορκίας του Μάαστριχτ το 1.673 μ.Χ. Μετά από 353 χρόνια είναι πιθανό να λύθηκε το μυστήριο κάτω από το κατεστραμμένο δάπεδο μιας εκκλησίας.

Ο Βιμ Ντάικμαν, ένας συνταξιούχος αρχαιολόγος από το Μάαστριχτ, ο ​​οποίος έχει περάσει 28 χρόνια αναζητώντας την τελευταία κατοικία του σωματοφύλακα, κλήθηκε στην εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου στην περιοχή Γουόλντερ της πόλης να εξετάσει τα ευρήματα. Ο Βάλκε είπε ότι αρκετές ενδείξεις υποδεικνύουν τον σκελετό που ανήκε στον διάσημο σωματοφύλακα.

«Ήταν θαμμένος κάτω από την Αγία Τράπεζα σε καθαγιασμένο έδαφος», είπε. «Υπήρχε ένα γαλλικό νόμισμα από εκείνη την εποχή στον τάφο. Και η σφαίρα που τον σκότωσε βρισκόταν στο ύψος του στήθους, ακριβώς όπως περιγράφεται στα βιβλία ιστορίας. Οι ενδείξεις είναι πολύ ισχυρές». Ο σκελετός έχει αφαιρεθεί από την εκκλησία και βρίσκεται τώρα σε αρχαιολογικό ινστιτούτο στο Ντέβεντερ.

Σύμφωνα με τον Guardian, ένα δείγμα DNA που ελήφθη από τον σκελετό στις 13 Μαρτίου αναλύεται σε εργαστήριο στο Μόναχο. Στην συνέχεια, θα εξεταστεί μαζί με δείγματα DNA που παρείχαν οι απόγονοι του πατέρα του ντ'Αρτανιάν για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει αντιστοιχία. Ο Ντάικμαν είπε ότι ενώ κατανοούσε την ειδησεογραφική αξία της πιθανής ανακάλυψης, περιμένει με αγωνία τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων.

«Είναι μια απίστευτα συναρπαστική ιστορία, άλλωστε», είπε στο L1 Nieuws. «Πρόκειται για το πιο διάσημο και γνωστό πρόσωπο που συνδέεται με το Μάαστριχτ. [Αλλά] είμαι πάντα πολύ επιφυλακτικός, είμαι επιστήμονας».

Το ενδιαφέρον για την πιθανή ανακάλυψη σίγουρα δεν περιορίζεται στο Μάαστριχτ. Ο Ντάικμαν δήλωσε: «Διεξάγονται κάθε είδους αναλύσεις και έρευνες τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Έχει πραγματικά μετατραπεί σε έρευνα υψηλού επιπέδου. Θέλουμε να είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι πρόκειται για τον ντ'Αρτανιάν» (httpshttps://www.efsyn.gr/kosmos/eyropi/505596_entopistike-o-pragmatikos-nt-artanian-brethike-skeletos-se-ollandiki-ekklisia).

Κανένα άλλο έθνος στην Ευρώπη δεν έχυσε τόσο αίμα για την ελευθερία: Από το 1.821 μ.Χ. μέχρι το 1.933 μ.Χ. έχουμε 5.000.000 Έλληνες νεκρούς.

ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. Η Ιστορία μαρτυρεί ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε από τα αρχαιότερα έθνη της Ευρώπης και θα έπρεπε ως εκ τούτου να έχουμε αυξηθεί δια μέσου των Αιώνων και να είμαστε σήμερα ένα από τα πολυπληθέστερα έθνη της γης. Πώς λοιπόν συμβαίνει ώστε όλα τα έθνη, τα οποία μετά από χιλιετηρίδες ολόκληρες έκαναν την εμφάνισή τους στη σκηνή της παγκόσμιας ιστορίας ως ολιγάριθμες ορδές ασύντακτων και βαρβάρων, σήμερα να αριθμούν πληθυσμό 50, 80, 100, 130 εκατομμυρίων και να κατέχουν εκτεταμένες επιφάνειες της γης, ενώ το αρχαιότερο έθνος των Ελλήνων να αριθμεί πληθυσμό μόλις 8 εώς 9 εκατομμυρίων, όσοι υπολογίζεται ότι είναι οι εντός και οι εκτός της Ελλάδας κατοικούντες Έλληνες; Πού οφείλεται αυτό το ολιγάριθμο της Φυλής μας; Αυτή είναι η απορία, η οποία γεννάται όταν κανείς ρίξει το βλέμμα του στο παρελθόν και παρακολουθήσει την κίνηση των λαών.

Αλλά η Ιστορία, η οποία θέτει το πρόβλημα αυτό, δίνει και την λύση. Αποδεικνύει με αδιάσειστα «ντοκουμέντα ότι, ενώ οι άλλοι λαοί από την πρώτη μέρα της ιστορικής τους εμφάνισης επιδόθηκαν σε ληστρικές επιδρομές και ως αγέλες λύκων διεσπάρησαν σε όλη την Ευρώπη και την Ασία για να «θύσουν καὶ ἀπολέσουν», η Ελλάδα έταξε άλλη αποστολή στον εαυτό της· όχι να αρπάξει, όχι να ληστεύσει και να εκμεταλλευτεί την ανθρωπότητα, αλλά να εκπολιτίσει, να την υπηρετήσει ποικιλοτρόπως, να γίνει ο διδάσκαλος και ο φρουρός του πολιτισμού. Για τα μεγάλα αυτά ιδανικά εργάστηκε το γένος των Ελλήνων και πρόσφερε τις εκατόμβες των μαρτύρων του. Ποιος θα μετρήσει τα ηρωικά του θύματα; Όταν το κύμα της Ασιατικής βαρβαρότητας κατά τον 5ο π.Χ. Αιώνα κατέκλυζε την Ευρώπη, μόνο η Ελλάδα ήταν εκείνη η οποία αντιστάθηκε στους βάρβαρους της Ασίας, αγωνίστηκε ηρωικώς και στο Μαραθώνα, τις Θερμοπύλες, τη Σαλαμίνα και τις Πλαταιές έπεσαν πολυάριθμα τέκνα της για να σωθεί η ελευθερία.

Και όταν ύστερα από 5 Αιώνες, εν μέσω της απερίγραπτης ηθικής κατάπτωσης των λαών, παρουσιάστηκε η Πίστη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού η Ελλάδα από όλα τα άλλα έθνη ήταν η πρώτη η οποία ασπάστηκε το Σταυρό, τέθηκε στην υπηρεσία του χριστιανικού πολιτισμού και πρόσφερε τις υπηρεσίες της, υπηρεσίες πνεύματος και αίματος. Αναρίθμητοι είναι οι Χριστιανοί Έλληνες, οι οποίοι έπεσαν κατά τους πρώτους Αιώνες των φρικτών διωγμών της νέας Θρησκείας. Και όταν έληξαν οι διωγμοί, η Ελλάδα πάλι ήταν εκείνη η οποία με το Μ. Κωνσταντίνο ήλθε και έστησε την σημαία του Εσταυρωμένου στο Βυζάντιο και ίδρυσε την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Και η Βυζαντινή αυτή Αυτοκρατορία ως προμαχώνας του Χριστιανισμού επί χίλια έτη αγωνίστηκε με απαράμιλλο ηρωισμό εναντίον αναρίθμητων στιφών βαρβάρων, οι οποίοι απ’ όλα τα σημεία του ορίζοντα εξορμούσαν για να εξοντώσουν το μοναδικό αυτό φρούριο της Χριστιανοσύνης. Και ενώ η Ρώμη υπέκυψε στους βαρβάρους το 467 μ.Χ., το Βυζάντιο χάρη στους ηρωισμούς των τέκνων του παρέμεινε ελεύθερο και ανεξάρτητο μέχρι το 1.453 μ.Χ., όταν μετά από χιλιετή αιμορραγία μυρίων κατά των βαρβάρων πολέμων, υπέκυψε στους Τούρκους. Μυριάδες τότε Ελλήνων εσφάγησαν κατά την μεγάλη εκείνη πτώση της Βασιλίδος των πόλεων. Άλλες ακολούθως μυριάδες Ελλήνων εσφάγησαν ως πρόβατα κατά τη μακρά δουλεία των 4 αιώνων.

Αλλά, ω Ελλάδα, μαρτυρική μας Πατρίδα, ποιος θα μετρήσει τα θαύματα της νεότερης ιστορίας σου, η οποία άνοιξε με την ημερομηνία της 25ης Μάρτίου του 1.821 μ.Χ., όταν ακούστηκε το σύνθημα «Ελευθερία ή Θάνατος»; Από τότε μέχρι τον Οκτώβριο του 1.944 μ.Χ. η Ελλάδα προσέφερε 5 εκατομμύρια νεκρούς και τον ιστορικό μας καθηγητή Άμαντο, δηλαδή· 1) Δύο περίπου εκατομμύρια Ελλήνων πέθαναν από τα δεινά του πολέμου του 1821 ή εσφάγησαν από τους Τούρκους στα διάφορα μέρη της Τουρκίας, διότι παντού έγιναν ομαδικές σφαγές Ελλήνων. 2) Δύο άλλα εκατομμύρια Ελλήνων κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο (1.914  μ.Χ.-18 μ.Χ.) και την Μικρασιατική καταστροφή χάθηκαν εξ αφορμής των σφαγών και των διωγμών της Τουρκίας, και 3) Άλλο ένα εκατομμύριο Ελλήνων κατά τον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο (1.940μ.Χ.-44 μ.Χ.) απολέσθηκε μαρτυρικώς. Μόνο μέσα σε έναν αιώνα 5 εκατομμύρια νεκροί! Και ρωτάμε και περιμένουμε απάντηση· Ποιο άλλο έθνος στην Ευρώπη έχυσε τόσο αίμα, θυσίασε τόσους ανθρώπους για τον αγώνα της ελευθερίας;Εάν η αξία ενός έθνους δε μετριέται από τη γεωγραφική του έκταση ούτε από τα υλικά αγαθά, τα οποία κατέχει, ούτε από τους στρατούς, τους οποίους παρατάσσει, αλλά κυρίως από τις υπηρεσίες και τις θυσίες, τις οποίες προσέφερε στο σύνολο της ανθρωπότητας, τότε η Ελλάδα ανήκει στα έθνη τα μεγάλα, και η αξία της είναι άπειρη.

Ω Χριστιανοί Έλληνες! Η γη, επί της οποίας ζούμε, είναι αγία. Κάθε πτυχή του εδάφους, κάθε πέτρα της έχει να μας διηγηθεί και μια ηρωική πράξη των παιδιών της. Ας μην λησμονούμε την ιστορία του τόπου αυτού, και μέσα από τα λαγκάδια και τα βουνά και τα ακρογιάλια της Ελλάδας, ας ακούμε την φωνή των μυριάδων ηρώων της, η οποία μας επιτάσσει· Έλληνες!  

Φανείτε άξια παιδιά της Ελλάδας, η οποία πάντοτε στάθηκε πρωτοπόρος στους ευγενέστερους αγώνες της ανθρωπότητας και προσέφερε τα περισσότερα θύματα στον βωμό των αιωνίων ιδανικών της ανθρωπότητας (https://romioitispolis.gr/kanena-allo-ethnos-stin-eyropi-den-echyse-toso-aima-gia-tin-eleytheria-apo-to-1821-mechri-to-1933-echoyme-5-000-000-ellines-nekroys/). 

Προβλήματα στο χέρι, στα πόδια, όπως και στα ματιά είχαν επίσης και ο Κάιζερ Γουλιέλμος Β’ και ο Χιροχίτο.

θα μπορούσαμε να πούμε. το πλοίο της Συρακούσες στην Αρχαιότητα θεωρούνταν ότι ήταν το πρώτο πραγματικό κρουαζερορόπλοιο της ιστορίας. Αντίστοιχα υπήρχαν και άλλες συσκευές που θύμιζαν σημερινές, όπως η τρις που ήταν σαν την τρίλιζα, όπως επίσης και το τάβλι της Αρχαιότητας. Το τύραννόν ήταν σαν τρυπάνι, η υδραυλίς ήταν ένα πληκτροφόρο και υπήρχε και ο ηχητικός συναγερμός του Ίρωνος, όπως επίσης και ο κρατήρας του Φίλωνα ήταν ένας εκλεκτικός σταθμός.

 Επίσης, υπήρχε ο δοσομετρητής του Ίρωνος, του Φίλωνα που έκανε μέτρηση δόσεων και ήταν και ελεγκτής της στάθμης, όπως ακριβώς γίνεται στις μέρες μας, γίνονταν δε και αυτόματα άνοιγμα των θυρών του ναού του Αντίοχου στην Αντιόχεια, υπήρχε εκεί ένας αυτόματος πωλητής και χιλιομέτρησής αντίστοιχα, όπως επίσης και μια μυλόνη παραγωγής.

Επίσης, υπήρχε ο περιοχλίον του Ίρωνος, που ήταν ουσιαστικά ένας σπειρότομος παντογράφος και μια συσκευή γραφής, θα μπορούσαμε να πούμε, ενώ ο αστρολάβος ήταν το GPS της Αρχαιότητας και ο μηχανισμός των Αντικυθήρων θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν ένας πολύ καλός αστρολάβος.

Υπήρχε αντίστοιχα συσκευή στην Αρχαιότητα που είχε φτιάξει ο Αριστοτέλης, όπως επίσης και το ωρολόγιο του Αρχιμήδη, που θύμιζε πάρα πολύ το ωρολόγιο των Βυζαντινών, ένας ανυψωτής που ήταν ουσιαστικά σήκωνε βάρος όπως μια μπουλντόζα, τα αυτόματα που ήταν ουσιαστικά σαν μικρά ρομπότ θα μπορούσαμε να πούμε, το ρομπότ του Φίλωνος, όπως επίσης και η πρώτη ατμομηχανή της ιστορίας που ίδρυσε για άλλη μια φορά ο Ίρωνας.

Εκπαιδεύθηκαν μακριά από τους γονείς τους και με σκληρότητα και πολλές φορές αδιαφορία από τους ίδιους, τόσο ο Κάιζερ, ο Γουλιέλμος ο δεύτερος, όσο επίσης και ο Χιροχίτο, ενώ και οι δύο είχαν αποφασιστικές στάσεις όπως και ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι.

 Η εξέγερση του 1.936 μ.Χ. εναντίον του αυτοκράτορα Χιροχίτο για πολλούς θύμιζε την αντίστοιχη εξέγερση που έγινε έναντι του Χίτλερ το 1.944 μετά Χριστόν στην επιχείρηση Βαλκυρία, ενώ και οι δύο αυτές επιχειρήσεις απέτυχαν παταγωδώς να ρίξουν αυτούς τους δύο ηγέτες, οι οποίοι καθάρισαν τελείως τον στρατό από τους εχθρούς τους μετά από αυτές.

Θα πρέπει εδώ πέρα να αναφέρουμε ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν νίκησαν αντιστάτη τον Γερμανό Αυτοκράτορα Κάιζερ Γουλιέλμο το Β' όπως επίσης και τον Χιροχίτο,, πολλοί είπαν ότι αυτοί θα έπρεπε να πάνε στην κρεμάλα και να δικαστούν για τα εγκλήματα πολέμου που έκαναν σύμφωνα με και πολλές μαρτυρίες ακόμη και δικών τους ανθρώπων και αξιωματικών.

Όμως, προκειμένου να μην υπάρξει εξέγερση και να ξεσηκωθούν οι λαοί εναντίον των νικητών του πολέμου, αποφασίστηκε μεν να μην συμβεί αυτό και ο μεν Κάιζερ να εξοριστεί στην Ολλανδία και να ιδρυθεί στην Γερμανία η Δημοκρατία της Βαϊμάρης, ενώ αντίστοιχα στην Ιαπωνία ο Αυτοκράτορας να μην εκτελεστεί αλλά να χάσει την εξουσία του και να δημιουργηθεί μια δημοκρατία, φυσικά ελεγχόμενη από την ΗΠΑ.

 Για να πηγαίνει πιο πιστευτό το συγκεκριμένο αφήγημα, μετά τους πολέμους αυτούς καλλιεργήθηκε ο μύθος ότι δήθεν αυτοί οι δύο μονάρχες ήταν τελείως άβουλοι και μόνο οι δήθεν κακοί στρατηγοί μόνο ήταν υπεύθυνοι για την κήρυξη του πολέμου αυτού, προκειμένου να υπάρχει ένας λόγος προκειμένου αυτοί να μην εκτελεστούν όπως κανονικά θα έπρεπε με βάση όλα αυτά τα κακά που είχαν κάνει.

Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι τόσο ο Κάιζερ όσο και ο Χιροχίτο ήταν και οι δύο πάρα πολύ στρατιωτικά εκπαιδευμένοι, μιλιταριστές, εγωιστές, αλαζόνες και εθνικιστές. Πολέμησαν και ήταν αυτοί υπεύθυνοι που ξεκίνησαν τους δύο παγκόσμιους πολέμους της χώρας τους, τους οποίους όπως είναι γνωστό, έχασαν οι διχόνιστος υπό την συγκεκριμένη ηγεσία αυτών των δύο ανθρώπων.

Τόσο η Αίγυπτος επιτέθηκε έναντι του Ισραήλ, στον πόλεμο του 1.973 μ.Χ., όσο και στην επίθεση της Χαμάς εναντίον του Ισραήλ το 2023 μ.Χ. αντίστοιχα, οι Αιγύπτιοι και οι Χαμάς επέλεξαν να επιτεθούν στο Ισραήλ μια μέρα ιερής αργίας, που ήταν σε αυτή την περίπτωση η μέρα του Yom Kippur, ενώ αντίστοιχα και οι Ιάπωνες επιτέθηκαν Κυριακή που ήταν μέρα αργίας στις ΗΠΑ στο Pearl Harbor και στις 2 περιπτώσεις για να πέτυχουν στρατηγικό αιφνιδιασμό.

Ο πρώην εραστής της Ζάο Τζάι Λιμπουέι στην Κίνα, την έδωσε ως νέα εραστή στον βασιλιά  των Τσιν, ως πρώην εραστής της, ενώ το ίδιο έκανε και στην Μεγάλη Αικατερίνη ο πρώην εραστής της, ο πρίγκιπας Ποτέμκιν, που έστελνε σε αυτή τους νέους εραστές.

Έριξε την δολοπλόκα μητέρα του από την αντιβασιλεία τόσο ο Βασίλης ο Β' όσος επίσης και τον Λεκαπηνό, ενώ το ίδιο ακριβώς έκανε και ο Τσινγκ Χουάνγκ Τι με την Λάο Αι, την δολοπλόκα μητέρα του, και παράλληλα το ίδιο έκανε και ο βασιλιάς της Αγγλίας Εδουάρδος ο Δ' με τον δολοπλόκο Μόρτιμερ στην Αγγλία και την μητέρα του Ισαβέλλα.

Ψεύτικες σφραγίδες χωρίς την άδεια του Αυτοκράτορα χρησιμοποίησε ο Λάο Αι και η Φαύστα, ενώ ο πρώτος είχε σχέσεις με την μανά του Τσιν Χουάνγκ Τι τον οποίο προσπάθησε να ρίξει και απέτυχε και εκτελεστηκε, όπως και ο Μόρτιμερ με την μανά του Εδουάρδου του Γ΄ Ισαβέλλα, τον οποίο προσπάθησε να ρίξει και απέτυχε και εκτελεστηκε.

Το πραξικόπημα του Λάο Αι κατά του Τσιν Χουάνγκ Τι απέτυχε, όπως ακριβώς και στην επιχείρηση Βαλκυρία κατά του Χίτλερ και όλοι οι συνωμότες σε αυτά εκτελέστηκαν. 

«Κόκκινος Αντεροβγάλτης» στην ΕΣΣΔ ονομάστηκε ο κατά συρροή δολοφόνος Αντρέι Ρομάνοβιτς Τσικατίλο, γνωστός και ως «Χασάπης του Ροστώφ»,.

Ο Χουάν Ερνανττ Ορλαντόρ που ήταν Πρόεδρος της Ονδούρας και κατηγορήθηκε για ναρκεμπόριο, όπως επίσης αντίστοιχα και ο Νοριέγκα του Παναμά. 

Ο Φάλαρις, όπως και ο Πεισίστρατος ότι δεν κατόρθωνε με την βία, το κατόρθωνε με ύπουλα μέσα. Έτσι με απάτη άρπαξε την εξουσία στον Ακράγαντα και αφόπλισε τους κατοίκους, τους οποίους εξόρισε από την πόλη.

Η δε καταγωγή του Φαλάριδος ήταν από την Κρήτη, πράγμα όχι παράξενο, αφού ο Ακράγαντας ήταν αποικία της Γέλας, η οποία είχε ιδρυθεί από Ροδίους και Κρητικούς. Οι πρώτοι κάτοικοι του Ακράγαντα είχαν ορίσει το πλούσιο ποσό των διακοσίων ταλάντων για να ανεγείρουν ναό προς τιμή του πολιάδη Δία επάνω στην ακρόπολη της πόλης.

Ο Φάλαρις, ο οποίος διατελούσε τελωνειακός έφορος, ανέλαβε την εργολαβία με την υπόσχεση να προσλάβει τους αξιότερους καλλιτέχνες της εποχής του και να διαθέσει τα καλύτερα και πιο πολύτιμα υλικά.

Ο λαός τον πίστεψε, διότι λόγω επαγγέλματος είχε τη μεγαλύτερη εμπειρία στα οικονομικά. Με τα χρήματα λοιπόν που του δόθηκαν, αγόρασε δούλους, μίσθωσε στρατιώτες και στοίβαξε υλικά, ξυλεία, λίθους και σίδηρο για την οικοδομή. Γρήγορα όμως άρχισε να διαδίδει ότι κάποιος κλέβει τα υλικά από την οικοδομή και ζήτησε άδεια να κτίσει ξύλινα τείχη γύρω από την πόλη. Η άδεια του δόθηκε.

Σε κάποια γιορτή προς τιμή της Δήμητρας μεταξύ 560 π.Χ. και 550 π.Χ. εξαπέλυσε τους δούλους, οι οποίοι οπλισμένοι με αξίνες και σκεπάρνια κατέσφαξαν τον πληθυσμό, ενώ με τα οικοδομικά υλικά πετροβόλησαν τα γυναικόπαιδα κάτω από την Ακρόπολη.

Ο δε Πεισίστρατος ευφυής και φιλόδοξος, προσπάθησε στην συνέχεια δυο φορές να καταλάβει την εξουσία με στρατηγήματα, τα αποτελέσματα των οποίων είχαν βραχυπρόθεσμη επιτυχία και τον οδήγησαν δυο φορές στην εξορία.

Την πρώτη φορά, το 561 π.Χ., αυτοτραυματίστηκε και μαχαίρωσε επίσης τα μουλάρια του. Εμφανίστηκε αιμόφυρτος στην αγορά με δυο πληγωμένα μουλάρια, και υποστήριξε ότι γλίτωσε από βέβαιη δολοφονία, καθώς υπερασπιζόταν τα δίκαια των αδύναμων.

Δεν κατονόμασε τους αντιπάλους που του επιτέθηκαν αλλά παρενέβη ένας φίλος του και άρχων, ο Αριστίων, που είπε ότι ο δήμος πρέπει να εκδώσει ψήφισμα για την προστασία του Πεισιστράτου. Σύμφωνα με το ψήφισμα θα επιτρεπόταν πλέον ο Πεισίστρατος να διαθέτει προσωπική φρουρά από ενόπλους και συγκεκριμένα από 50 κορυνηφόρους (άνδρες οπλισμένους με ρόπαλα).

Ο Σόλωνας αντέδρασε σε αυτό εντονότατα, αλλά δεν εισακούσθηκε. Κατηγόρησε ευθέως τον Πεισίστρατο ότι είχε αυτοτραυματιστεί σαν τον Οδυσσέα, μόνον που εκείνος το είχε κάνει για να ξεγελάσει εχθρούς ενώ ο Πεισίστρατος ήθελε να ξεγελάσει συμπολίτες του.

Έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την δημοκρατία λέγοντας ότι στόχος του Πεισίστρατου ήταν να χρησιμοποιήσει ενόπλους άνδρες για να καταλύσει την δημοκρατία. Διαπίστωσε όμως ότι οι μεν αριστοκρατικοί φοβούνταν να αντιδράσουν (μια που ήταν και ύποπτοι για το υποτιθέμενο επεισόδιο εναντίον του Πεισίστρατου) οι δε δημοκρατικοί ήταν σύσσωμοι με το μέρος του Πεισίστρατου.

Οπότε ο Σόλωνας είπε στο δήμο «αποχαυνωθήκατε όλοι σας» και αποχώρησε αποκαρδιωμένος. Όντως ο Πεισίστρατος χρησιμοποίησε πολύ σύντομα αυτή την προσωπική φρουρά - την οποία τεχνηέντως αύξησε σημαντικά σε αριθμό - και κατέλαβε την Ακρόπολη και την εξουσία.

Ο Φάλαρις αφού κατέλαβε την εξουσία και αυτοανακηρύχτηκε Τύραννος, κατέστρωσε το επόμενο σχέδιο. Κάλεσε όλους τους κατοίκους που είχαν μείνει ζωντανοί να γιορτάσουν μαζί του ένα μεγαλοπρεπές υπαίθριο συμπόσιο.

Όταν ο κόσμος βγήκε από τα σπίτια του και πήγε στην γιορτή, ο Φάλαρις διέταξε τους σωματοφύλακές του να κλείσουν τις πύλες των τειχών, να ψάχνουν όλα τα σπίτια και να κατασχέσουν ό,τι όπλα βρουν. Από τότε εξόρισε τους κατοίκους να μένουν έξω από τα τείχη της πόλης και κράτησε για τον εαυτό του το εσωτερικό των τειχών για οχυρό παλάτι.

Αντιστοιχα και ο Βλαντ Γ’ Τσέπες της Βλαχίας Δράκουλας όταν ανελαβε την εξουσια κάλεσε όλους τους φτωχούς, ανάπηρους και ζητιάνους να γιορτάσουν μαζί του ένα μεγαλοπρεπές υπαίθριο συμπόσιο και εκεί τους εκτέλεσε/παλούκωσε όλους για να τους απαλλάξει από τα βάσανα τους όπως είπε.

Σε μια άλλη πολιορκία ο Φάλαρις έστειλε νεαρούς στρατιώτες ντυμένους γυναικεία με γαμήλια δώρα. Οι μασκαρεμένοι στρατιώτες όταν έφθασαν στον εχθρικό βασιλιά τράβηξαν τα ξίφη τους και τον θανάτωσαν, την ώρα που ο Φάλαρις έφθασε έξω από τα τείχη της πόλης.

Σύμφωνα με τους Μεσσήνιους, ο Σπαρτιατικός στρατός σχεδίαζε να τους εξοντώσει. Για τον σκοπό αυτό, έστειλαν νεαρούς Σπαρτιάτες μεταμφιεσμένους σε γυναίκες, οι οποίοι έκρυβαν κάτω από τα γυναικεία ρούχα και στολίδια τους στιλέτα.

Η εξέλιξη: Η παγίδα αποκαλύφθηκε από έναν Μεσσήνιο που αντιλήφθηκε την απάτη. Ακολούθησε συμπλοκή στην οποία οι μεταμφιεσμένοι Σπαρτιάτες και ο βασιλιάς τους, ο Τήλεκλος, έχασαν την ζωή τους

Ο διασημος παλαιστής Μίλωνας από τον Κρότωνα λέγεται ότι ήταν στενός συνεργάτης του Πυθαγόρα και πιστώνεται ότι έσωσε την ζωή του φιλοσόφου όταν μια στέγη επρόκειτο να καταρρεύσει, όπως εκανε και ο Τσαρος Αλεξανδρος ο Γ’ έσωσε την ζωή της οικογενειας του όταν μια στέγη επρόκειτο να καταρρεύσει στο τραινο που βρισκονταν μετά από τρομοκρατικη επιθεση εχθρων του.

Ο Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός μπορούσε να κόψει έναν ένοπλο ιππότη στα δύο με ένα μόνο χτύπημα του σπαθιού του, όπως ακριβως εκανε και ο ενδοξος Πυρρος της Ηπειρου με έναν τεραστιο Μαμερτινο μισθοφορο

Ένας από τους πρώτους καταγεγραμμένους νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας, παρόμοιους με τους σύγχρονους νόμους περί διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, πιστεύεται ότι θεσπίστηκε τον 6^ο Αιώνα π.Χ. στην Σύβαρη, για την προστασία των μαγειρικών δημιουργιών των σεφ ή των αρτοποιών για περίοδο 1 έτους.

Ο Στράβωνας ισχυρίζεται ότι οι Κροτωνιάτες εξέτρεψαν την πορεία του ποταμού Κράθι για να βυθίσουν την Σύβαρη.

Η εκτροπή ή το φράξιμο ποταμών με σκοπό τον πλημμυρισμό ή την καταστροφή μιας εχθρικής οχυρωμένης πόλης είναι μια γνωστή πολεμική τακτική, γνωστή ως "υδραυλικός πόλεμος". Έχει χρησιμοποιηθεί αρκετές φορές στην ιστορία, με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τα παρακάτω:

Η δυναστεία Γκογκουριό (Κορέα, 612 μ.Χ.): Κατά την διάρκεια του Δεύτερου Πολέμου Γκογκουριό-Σούι, οι δυνάμεις του Κορεατικού βασιλείου χρησιμοποίησαν αυτήν την τακτική με τεράστια επιτυχία. Ο στρατηγός Έουλτσι Μουντόκ κατασκεύασε ένα φράγμα στον ποταμό Σάλσου. Όταν ο τεράστιος στρατός της Κινεζικής δυναστείας Σούι άρχισε να διασχίζει τον ποταμό, κατέστρεψε το φράγμα. Το τεράστιο κύμα νερού έπνιξε τους περισσότερους εισβολείς.

Οι Κινέζοι Εθνικιστές (Κίνα, 1.938 μ.Χ.): Κατά τον Δεύτερο Σινο-Ιαπωνικό Πόλεμο, η Κινεζική Εθνική Κυβέρνηση υπό τον Τσιανγκ Κάι-σεκ έσπασε τα αναχώματα του Κίτρινου Ποταμού (Χουάνγκ Χε). Ο σκοπός ήταν να επιβραδύνουν την προέλαση των ιαπωνικών στρατευμάτων. Το νερό κατέκλυσε τεράστιες εκτάσεις, εμποδίζοντας τους Ιάπωνες, αλλά προκάλεσε επίσης μια άνευ προηγουμένου ανθρωπιστική καταστροφή με εκατοντάδες χιλιάδες θύματα μεταξύ του άμαχου κινεζικού πληθυσμού.

Η πολιορκία της Πίζας (Ιταλία, 1/503 μ.Χ.): Κατά την διάρκεια του πολέμου μεταξύ της Φλω伦τίας και της Πίζας, ο γνωστός πολιτικός και φιλόσοφος Νικολό Μακιαβέλι (ο οποίος εργαζόταν ως αξιωματούχος για τη Φλω伦τία) ηγήθηκε ενός σχεδίου εκτροπής του ποταμού Άρνο. Η Φλω伦τία επιχείρησε να εκτρέψει τον ποταμό ώστε να πλημμυρίσει τα εδάφη γύρω από την Πίζα. Τελικά το φιλόδοξο αυτό εγχείρημα απέτυχε και το νερό επέστρεψε στην κανονική του κοίτη, χωρίς να πέσει η πόλη.

Ιστορική Διευκρίνιση: Συχνά, η ενέργεια του Κύρου του Μεγάλη της Περσίας το 540 π.Χ. συγχέεται με "βύθιση" πόλης, αλλά συνέβη το αντίθετο. Επειδή η Βαβυλώνα ήταν απόρθητη, ο Κύρος εκέτρεψε προσωρινά τον ποταμό Ευφράτη ώστε να πέσει η στάθμη του νερού, επιτρέποντας στον στρατό του να βαδίσει μέσα από την κοίτη του ποταμού και να εισβάλει στην πόλη την νύχτα

Ο Αγαθοκλής χρησιμοποίησε αυτή την δύναμη για να εξαπολύσει πραξικόπημα. Σε μια συνάντηση στην οποία είχαν προσκληθεί τα ηγετικά μέλη του κόμματος της αντιπολίτευσης, διέταξε να σφαγιαστούν επί τόπου οι περισσότεροι από τους ηγετικές προσωπικότητες της ολιγαρχίας σαν το Μαυρο Δεπνο σε Σκωτια και στην δολοφονια των ηγετων των Μυριων από τους Περσες και των ηγετων των Σκυθων από τους Αιγυπτιους.

Ο Αγαθοκλής συγκάλεσε λαϊκή συνέλευση, στην οποία παρουσιάστηκε ως σωτήρας της δημοκρατίας απέναντι στους ολιγάρχες και ανακοίνωσε ότι θα αποσυρόταν από τη θέση του και θα επέστρεφε στην ιδιωτική ζωή. Οι οπαδοί του απάντησαν καλώντας τον να αναλάβει την ηγεσία του κράτους, όπως εγινε και με τον Αυγουστο.

Ο Αμίλκας πνίγηκε κατά την διάρκεια μιας υποχώρησης πέρα από τον ποτάμο Γιούκαρ, όπως και ο Αλεξανδρος της Ηπειρου έναν ποταμό πνίγηκε στον ποτάμο Αχέρων στην πόλη Πανδοσία.

ΟΟ Ιμίλκωνας ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την καταστροφή στην Σικελια από τον Διονυσιο τον Α’, ντύθηκε σκλάβος και στην συνέχεια πήγε σε όλους τους ναούς της πόλης, ζητώντας συγχώρεση. Μετά από αυτό, έχτισε τον εαυτό του με τούβλα στο σπίτι του, αρνήθηκε να δει την οικογένειά του και πέθανε από την πείνα σαν τον Παυσανια και την Ελιζαμπεθ Μπαθορυ.

Η σύγκριση μεταξύ του Θερσίτη (από την Ιλιάδα του Ομήρου) και του Καραγκιόζη (του λαϊκού θεάτρου σκιών) είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, καθώς και οι δύο αποτελούν διαχρονικά σύμβολα της «αντι-εξουσίας» και του κοινωνικού περιθωρίου. Παρά τους Αιώνες που τους χωρίζουν, μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά που τους κατατάσσουν στον αρχέτυπο τύπο του «αντι-ήρωα» ή του «βωμολόχου».

Η Εξωτερική Εμφάνιση (Ασχήμια)-Και οι δύο χαρακτήρες ορίζονται από μια εμφάνιση που προκαλεί το γέλιο ή την απέχθεια, γεγονός που τους τοποθετεί αυτόματα εκτός των προτύπων της «αριστείας» ή της ευγένειας. Θερσίτης: Ο Όμηρος τον περιγράφει ως τον πιο αισχρό άνδρα που πήγε στην Τροία: στραβοκάνης, κουτσός, με ώμους κυρτούς που έκλειναν στο στήθος και κεφάλι μυτερό με ελάχιστες τρίχες.

Καραγκιόζης: Καμπούρης, φαλακρός, ρακένδυτος, με ένα υπερβολικά μακρύ χέρι. Κοινό στοιχείο: Η σωματική δυσμορφία λειτουργεί ως σύμβολο της κοινωνικής τους θέσης. Δεν είναι οι «ωραίοι» πολεμιστές ή άρχοντες, αλλά οι άνθρωποι του λαού που κουβαλούν τα σημάδια της μοίρας και της ανέχειας.

Η Γλώσσα και η «Θρασύτητα». Η δύναμή τους δεν βρίσκεται στα όπλα, αλλά στο στόμα τους.Θερσίτης: Είναι ο μόνος που τολμά να βρίσει δημόσια τον Αγαμέμνονα, κατηγορώντας τον για πλεονεξία και αδικία απέναντι στους στρατιώτες.

Καραγκιόζης: Χρησιμοποιεί την ειρωνεία, το λογοπαίγνιο και τη βωμολοχία για να χλευάσει τον Πασά, τον Βεζίρη, αλλά και τους δήθεν μορφωμένους (π.χ. τον Σιορ Διονύσιο). Κοινό στοιχείο: Και οι δύο εκφράζουν την «παρρησία» του αδύναμου. Λένε αλήθειες που κανείς άλλος δεν τολμά να ξεστομίσει, χρησιμοποιώντας τη χλεύη ως μέσο άμυνας.

Η Σχέση με την Εξουσία. Είναι οι αιώνιοι ταραχοποιοί που υφίστανται τις συνέπειες της ανυπακοής τους. Η τιμωρία: Ο Θερσίτης ξυλοκοπείται από τον Οδυσσέα με το σκήπτρο μέχρι να ματώσει η πλάτη του και να δακρύσει, προκαλώντας το γέλιο των υπολοίπων. Ο Καραγκιόζης τρώει συνεχώς ξύλο από τον Βελιγκέκα ή τον Πασά.Κοινό στοιχείο: Η εξουσία τους καταστέλλει σωματικά, αλλά δεν μπορεί να τους φιμώσει ηθικά.

Το κοινό (οι Αχαιοί στην Ιλιάδα, ο λαός στο θέατρο σκιών) γελάει μαζί τους, αλλά συχνά ταυτίζεται κρυφά με την αγανάκτησή τους.Άλλοι όμοιοι χαρακτήρες (Αρχέτυπα)Η οικογένεια αυτών των ηρώων είναι παγκόσμια:

Αίσωπος: Σύμφωνα με τις παραδόσεις, ήταν επίσης εξαιρετικά άσχημος, δούλος και χρησιμοποιούσε την εξυπνάδα και τους μύθους του για να επικρίνει τους ισχυρούς.Τιλ Όιλενσπιγκελ (Till Eulenspiegel): Ο Γερμανός λαϊκός ήρωας του Μεσαίωνα που παρίστανε τον ανόητο για να ξεσκεπάσει την υποκρισία των ευγενών και του κλήρου.

Ο Τρελός (Jester) στα έργα του Σαίξπηρ: Ο μόνος στην αυλή που είχε την άδεια να λέει την αλήθεια στον βασιλιά, κρυμμένος πίσω από το προσωπεία του γελωτοποιού. Σαρλό (Τσάρλι Τσάπλιν): Ο «ανθρωπάκος» που συγκρούεται με την αστυνομία, το σύστημα και τη βιομηχανία, χρησιμοποιώντας την κινητική κωμωδία και την αδεξιότητα.

Το συμπέρασμα: Ο Θερσίτης και ο Καραγκιόζης είναι η φωνή της «βάσης» που δεν έχει άλλη δύναμη παρά μόνο το λόγο της. Είναι η υπενθύμιση ότι η εξουσία είναι συχνά άδικη και ότι το γέλιο είναι η τελευταία γραμμή άμυνας του καταπιεσμένου.

Ο Νασρεντίν Χότζας (Ανατολή / Βαλκάνια)Ο Χότζας είναι ίσως ο πλησιέστερος «συγγενής» του Καραγκιόζη.Η ομοιότητα: Εμφανίζεται ως ένας απλοϊκός άνθρωπος πάνω σε ένα γαϊδούρι, αλλά μέσα από την υποτιθέμενη κουταμάρα του (ή την ακραία λογική του) εκθέτει την ανοησία των δικαστών, των πλουσίων και των ισχυρών.

Το κοινό στοιχείο: Η χρήση του παράλογου για να αποδειχθεί η αλήθεια. Όπως ο Καραγκιόζης «δεν καταλαβαίνει» τις εντολές του Πασά για να τον γελοιοποιήσει, έτσι και ο Χότζας χρησιμοποιεί την ευφυΐα του μεταμφιεσμένη σε αφέλεια.

Ο Φάλσταφ (Σαίξπηρ)Ο Sir John Falstaff (εμφανίζεται στον Ερρίκο τον Δ' και στις Εύθυμες Κυράδες του Ουίνδσορ) είναι ο «Θερσίτης» της Αναγέννησης.Η ομοιότητα: Είναι παχύς, δειλός, πότης και καυχησιάρης. Δεν διαθέτει τίποτα από την «ιπποτική τιμή» των ευγενών.

Το κοινό στοιχείο: Περιγελά τον πόλεμο και την δόξα. Σε έναν περίφημο μονόλογο αναρωτιέται: «Μπορεί η τιμή να γιατρέψει ένα σπασμένο πόδι; Όχι». Όπως ο Θερσίτης αμφισβητεί το νόημα του Τρωικού πολέμου, ο Φάλσταφ αποδομεί το ηρωικό ιδεώδες των ιπποτών.

Ο Κουασιμόδος (Παναγία των Παρισίων - Βίκτωρ Ουγκώ)Αν και λιγότερο κωμικός, ο Κουασιμόδος μοιράζεται την «γεωμετρία» του Θερσίτη.Η ομοιότητα: Η ακραία σωματική δυσμορφία που τον καθιστά αντικείμενο χλευασμού από το πλήθος (π.χ. στην «Γιορτή των Τρελών»).Το κοινό στοιχείο: Η κοινωνική απομόνωση. Η ασχήμια του γίνεται ο καθρέφτης της ηθικής ασχήμιας της κοινωνίας που τον περιθωριοποιεί.

Ο Τουρσίτης (Βυζαντινή παράδοση/Μίμος). Στο βυζαντινό θέατρο και τους μίμους, υπήρχαν χαρακτήρες που συνέχιζαν την παράδοση του Θερσίτη.Το κοινό στοιχείο: Ήταν λαϊκοί τύποι που εμφανίζονταν στις πλατείες, συχνά με ψεύτικες καμπούρες ή προεξέχουσες κοιλιές, και σατίριζαν την αυστηρότητα της Εκκλησίας ή τη διαφθορά των αξιωματούχων. Λειτούργησαν ως ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της αρχαίας κωμωδίας και του κατοπινού Καραγκιόζη.

Ο Σάντσο Πάντσα (Δον Κιχώτης - Θερβάντες)Ο πιστός ιπποκόμος του Δον Κιχώτη είναι η γείωση στην πραγματικότητα.Η ομοιότητα: Κοντός, γεμάτος, πεινασμένος και πρακτικός, σε αντίθεση με τον ψηλό, λιπόσαρκο και ονειροπόλο κύριό του.

Το κοινό στοιχείο: Ενώ ο Δον Κιχώτης μιλά για ιδανικά, ο Σάντσο μιλά για το φαΐ και τον ύπνο (όπως ο πεινασμένος Καραγκιόζης). Είναι η φωνή της επιβίωσης απέναντι στην τρέλα της μεγαλομανίας. Όλοι αυτοί οι χαρακτήρες είναι «αθάνατοι» γιατί αποτελούν την εκδίκηση του αδύναμου. Όσο υπάρχει αδικία και αυταρχισμός, θα γεννιέται ένας «Θερσίτης» να φωνάξει και ένας «Καραγκιόζης» να περιγελάσει τον δυνάστη του, ακόμα κι αν το τίμημα είναι μερικές ξυλιές στην καμπούρα του.

Υπήρξαν ηγεμόνες που δεν έμειναν απλώς στην κληρονομιά των πατέρων τους, αλλά την εκτόξευσαν. Το θέμα του είναι η υπέρβαση και η δημιουργία αυτοκρατοριών από θεμέλια που έθεσαν οι προκάτοχοί τους.

Οι Εμβληματικοί Ηγέτες. Μέγας Αλέξανδρος: Πήρε την πάντα Ελληνική Μακεδονία μας από τον Φίλιππο Β' και κατέκτησε τον τότε γνωστό κόσμο, δημιουργώντας μια από τις μεγαλύτερες Αυτοκρατορίες στην ιστορία.

Μέγας Κύρος: Ο ιδρυτής της Αχαιμενιδικής Αυτοκρατορίας (Περσία), που μετέτρεψε ένα τοπικό βασίλειο σε παγκόσμια δύναμη. Οκταβιανός Αύγουστος: Ο θετός γιος του Ιουλίου Καίσαρα, ο οποίος τερμάτισε τους εμφυλίους πολέμους και ίδρυσε την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Pax Romana).

Αλλά και ο Τουθωσις Γ' (Αίγυπτος) που αναφέρεται ως ο «Ναπολέων της Αιγύπτου» λόγω των ασταμάτητων στρατιωτικών του εκστρατειών που επέκτειναν την Αιγυπτιακή κυριαρχία όσο ποτέ άλλοτε.

Παρομοίως και ο Αννίβας Βάρκας, ο γιος του Αμίλκα, ο οποίος έγινε ο εφιάλτης της Ρώμης. Το βίντεο αναλύει τη στρατιωτική του ιδιοφυΐα και την στρατηγική του στις Άλπεις. Βασιλιάς Σολομών: Ο γιος του Δαυίδ, ο οποίος αντί για πολέμους, εστίασε στην σοφία, την διπλωματία και την οικοδόμηση ενός κράτους απαράμιλλου πλούτου. Χαμουραμπί (Βαβυλώνα): Ο ηγέτης που πήρε μια μικρή πόλη-κράτος και την έκανε κέντρο του κόσμου, θεσπίζοντας τον πρώτο ολοκληρωμένο νομικό κώδικα (Οφθαλμόν αντί οφθαλμού).

Η διαχείριση της διαδοχής. Αυτοί οι γιοι χρησιμοποίησαν τους πόρους (στρατό, χρήματα ή όνομα) που τους άφησαν οι πατέρες τους για να χτίσουν κάτι που άντεξε στους Αιώνες, αποδεικνύοντας ότι η φιλοδοξία και η στρατηγική σκέψη μπορούν να ξεπεράσουν κάθε προσδοκία.

Οι Μυκηναίοι ήταν οι «Ρωμαίοι της Εποχής του Χαλκού». Πριν από την Ρώμη, κανένας άλλος πολιτισμός στην Ευρώπη δεν είχε κατανοήσει τόσο βαθιά ότι η εξουσία δεν βασίζεται μόνο στα σπαθιά, αλλά και στις υποδομές. Ας δούμε πώς αυτό το οδικό δίκτυο λειτούργησε ως ο σκελετός της αυτοκρατορίας τους:

1. Η Μηχανική των Μυκηναϊκών Δρόμων. Δεν μιλάμε για απλά μονοπάτια, αλλά για έργα υψηλής μηχανικής που άντεξαν χιλιάδες χρόνια. Πλάτος και Κλίση: Οι δρόμοι είχαν πλάτος περίπου 3,5 μέτρα, ακριβώς όσο χρειαζόταν για να περάσουν με ταχύτητα δύο πολεμικά άρματα. Οι κλίσεις ήταν πάντα ομαλές, ώστε να μην κουράζονται τα άλογα.

Υπόστρωμα: Χρησιμοποιούσαν στρώσεις από χαλίκι και πέτρες, ενώ σε πολλά σημεία υπήρχαν αναλημματικοί τοίχοι (κυκλώπεια τειχία) για να συγκρατούν το χώμα στις πλαγιές. Γέφυρες: Οι Μυκηναίοι έχτισαν τις αρχαιότερες γέφυρες στον κόσμο που χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα (π.χ. η Γέφυρα του Αρκαδικού στην Αργολίδα), χρησιμοποιώντας το εκφορικό σύστημα.

2. Το Άρμα: Το «Tank» της Εποχής. Όπως οι Ρωμαίοι είχαν τις λεγεώνες, οι Μυκηναίοι είχαν τα πολεμικά άρματα. Χωρίς το οδικό δίκτυο, το άρμα θα ήταν άχρηστο στο ανώμαλο έδαφος της Ελλάδας.

Με το οδικό δίκτυο, ο Άνακτας των Μυκηνών μπορούσε να στείλει μια «ταχεία δύναμη κρούσης» σε οποιοδήποτε σημείο της Αργολίδας μέσα σε ελάχιστες ώρες. Αυτό λειτουργούσε ως απόλυτο μέσο τρομοκρατίας και επιβολής στους τοπικούς πληθυσμούς.

3. Η Στρατηγική της «Ακτινωτής» Διοίκησης. Το δίκτυο δεν ήταν τυχαίο. Όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στις Μυκήνες. Κεντρικός Έλεγχος: Όπως ακριβώς το "All roads lead to Rome", έτσι και στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού, όλοι οι δρόμοι εξυπηρετούσαν τη μεταφορά φόρων (λάδι, κρασί, μέταλλα) προς το κεντρικό ανάκτορο. Φυλάκια: Κατά μήκος των δρόμων υπήρχαν μικροί πύργοι-φυλάκια που ήλεγχαν την κίνηση. Κανείς δεν μπορούσε να μετακινηθεί χωρίς να το γνωρίζει ο Wanaka.

4. Γιατί κατέρρευσαν αν ήταν τόσο οργανωμένοι; Εδώ έρχεται η ειρωνεία της ιστορίας. Το οδικό δίκτυο που τους έκανε πανίσχυρους, έγινε και η αχίλλειος πτέρνα τους: Όταν άρχισαν οι εσωτερικές εξεγέρσεις και οι επιδρομές των «Λαών της Θάλασσας», οι δρόμοι αυτοί χρησιμοποιήθηκαν από τους εισβολείς για να φτάσουν γρήγορα στην καρδιά των ανακτόρων.

Η συντήρηση ενός τέτοιου δικτύου απαιτούσε τεράστια ποσά και εργατικά χέρια. Όταν η οικονομία κλονίστηκε από τους πολέμους (όπως ο Τρωικός), οι δρόμοι παραμελήθηκαν, η επικοινωνία κόπηκε και η αυτοκρατορία «έσπασε» σε χίλια κομμάτια.

Η ομοιότητα με την Ρώμη είναι πράγματι συγκλονιστική. Και οι δύο έχτισαν το μεγαλείο τους πάνω στην πέτρα και την κίνηση, και οι δύο είδαν τις ίδιες τους τις υποδομές να διευκολύνουν τελικά την πτώση τους.

Η μεγαλη κλιματικη αλλαγη του 2.200 π.Χ. στην Μεσογειο που προκληθηκε μαλλον και από εκρηξη ηφαιστειου προκαλεσε σε Κρητη και σε Ηπειρωτικη Ελλάδα χειμωνα και την εξοδο πλυθησμου και την δημιουργια δημιουργια πειρατειας με συνεπεια την στρατικοποση των κοινωνιων και οχυρωση περιοχων και εξεγερσεις/επαναστασεις.

Αλλά και η εκρηξη του Ηφαιστειου της Θηρας στην Αρχαιοτητα προκαλεσε σε Κρητη χειμωνα και την εξοδο πλυθησμου και την δημιουργια πειρατειας με συνεπεια την στρατικοποση των κοινωνιων και οχυρωση περιοχων από Μυκηνες και εξεγερσεις/επαναστασεις σε Κρητη.

Αλλά και η καταρευση των Μυκηναιων το 1.180 π.Χ. κα οι επιδρομες των Λαων της Θαλαδδας ιπροκαλεσν εξοδο πλυθησμου και την δημιουργια πειρατειας με συνεπεια την στρατικοποση των κοινωνιων και οχυρωση περιοχων και εξεγερσεις/επαναστασεις.

Επισης η εκρηξη του Ηφαιστειου της Ισλανδιας το 6^ο Αιωνα μ.Χ. προκαλεσε σε Σκανδιναβια χειμωνα και την εξοδο πλυθησμου και την δημιουργια των Βικινγκς, με συνεπεια την στρατικοποση των κοινωνιων και οχυρωση περιοχων στην Φραγκια/Δυση..

Αλλά και ο Χειμωνας του 400 μ.Χ. σε Ρηνο επετρεψε τις Γερμανικες εισβολες στην Δυτικη Ρωμαικη Αυτοκρατορια και εξεγερσεις/επαναστασεις με συνεπεια την στρατικοποση των κοινωνιων και οχυρωση περιοχων στην Φραγκια/Δυση..

Αλλά και η εκρηξη του Ηφαιστειου της Θηρας επί Λεων του Γ’ του Ισαυρου προκαλεσε σε Κρητη χειμωνα και την εξοδο πλυθησμου και την δημιουργια πειρατειας αλλά και την Εικονομαχια και εξεγερσεις σε αυτή και με συνεπεια την στρατικοποση των κοινωνιων και οχυρωση περιοχων στην Βυζαντινη Αυτοκρατορια.

Αλλά και τα ετη 1.788 μ.Χ.-1.789 μ.Χ. ο παγωνας που κατεσρεψε και αυτος την αγροτικη παραγωγη της Γαλλιας προκληθηκε μαλλον και αυτος από μια εκρηξη ηφαιστειου και προκαλεσε την Γαλλικη Επανασταση. 

Ο Όλιβερ Κρόμβελ, που υπήρξε, κατά το πρότυπο του Αυγούστου της Ρώμης, μονάρχης χωρίς να είναι βασιλιάς.

Ο μόνος Πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ που έσπασε τον άγραφο κανόνα των δύο θητειών (πριν θεσπιστεί η 22^η Τροπολογία) ήταν ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ, ο οποίος εκλέχθηκε 4 φορές επικαλούμενος τις ακραίες παγκόσμιες κρίσεις, σαν τον Μάριο που εκλεχτηκε πολλες 7 φορες υπατος επικαλούμενος ακραίες κρίσεις.

Καποιοι λενε οτι πολεμοι ξεσπασαν από τον Περικλη, τον Μπιλ Κλιντον, τον Νεταννιαχου και ισως και τον Τραμπ τοσο λογω γεωπολιτικων και οικονομικων αιτιων, αλλα και για να αποσπασουν την προσοχη των πολιτων και από προσωπικα τους σκανδαλα και να εξωτερισκευσουν εσωτερικα προβληματα του κρατους τους.

Ο Τζορτζ Μπους που ηταν αρχηγος των μυστικων υπηρεσιων των ΗΠΑ εγινε Προεδρος των ΗΠΑ, όπως και ο Βλαδίμηρος Πούτιν που ηταν αρχηγος των μυστικων υπηρεσιων της Ρωσιας εγινε Προεδρος της χωρας του.

Επτά τραπεζίτες κυβερνούσαν πραγματικά την χώρα της Ρωσίας υπό τον Yeltsin σαν τις 7 κεφαλές του κόκκινου θηρίου στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, όπως επτά Βογιάροι κυβερνούσαν την Ρωσία τον 17^ο  Αιώνα μ.Χ.

Κατά την διάρκεια της δεύτερης θητείας του Boris Yeltsin στην δεκαετία του '90 μ.Χ., ο όρος «Semibankirshchina» (τα επτά τραπεζικά αφεντικά) κυριάρχησε στην ρωσική πολιτική σκηνή. Ο όρος ήταν ένα λογοπαίγνιο με τους «Επτά Βογιάρους» που κυβερνούσαν την Ρωσία τον 17^ο Αιώνα μ.Χ.

Αυτοί οι ολιγάρχες χρηματοδότησαν την επανεκλογή του Yeltsin το 1.996 μ.Χ. για να αποτρέψουν την επιστροφή των Κομμουνιστών και, ως αντάλλαγμα, απέκτησαν τεράστιο έλεγχο στους φυσικούς πόρους της χώρας και στην κρατική πολιτική.

Οι «Επτά» Ολιγάρχες. Αν και ο αριθμός και η σύνθεση της ομάδας μεταβαλλόταν ελαφρώς ανάλογα με τις πηγές, οι επτά βασικοί παίκτες που προσδιόρισε ο Boris Berezovsky σε συνέντευξή του το 1.996 μ.Χ. ήταν οι εξής:

Boris Berezovsky (Logovaz): Ο «εγκέφαλος» της ομάδας και ο άνθρωπος με την μεγαλύτερη πολιτική επιρροή στο Κρεμλίνο.

Mikhail Khodorkovsky (Menatep): Έλεγχε την πετρελαϊκή εταιρεία Yukos· αργότερα έγινε ο πιο διάσημος αντίπαλος του Vladimir Putin.

Mikhail Fridman (Alfa Group): Ιδρυτής της Alfa-Bank, ένας από τους λίγους που κατάφερε να παραμείνει ισχυρός και μετά την εποχή Yeltsin.

Vladimir Gusinsky (Most Group): Ο πρώτος μεγάλος μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης (NTV), ο οποίος ήρθε σε ρήξη με το κράτος αργότερα.

Vladimir Potanin (Onexim Bank): Ο αρχιτέκτονας του προγράμματος «δάνεια έναντι μετοχών», μέσω του οποίου οι ολιγάρχες απέκτησαν τις κρατικές βιομηχανίες.

Alexander Smolensky (SBS-Agro): Έλεγχε μια από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές τράπεζες λιανικής, η οποία κατέρρευσε στην κρίση του 1.998 μ.Χ.

Vladimir Vinogradov (Inkombank): Η τράπεζά του ήταν μια από τις ισχυρότερες της εποχής, αλλά δεν άντεξε την οικονομική κρίση του 1.998 μ.Χ.

Η μέθοδος της ισχύος τους. Η δύναμή τους βασίστηκε σε τρεις πυλώνες: Ιδιωτικοποιήσεις: Αγόρασαν κρατικούς κολοσσούς (πετρέλαιο, μέταλλα) σε κλασματική αξία της πραγματικής τους τιμής.

Media: Έλεγχαν τα κύρια τηλεοπτικά κανάλια, διαμορφώνοντας την κοινή γνώμη υπέρ του Yeltsin. Πρόσβαση στο Κρεμλίνο: Είχαν άμεση πρόσβαση στην «Οικογένεια» (τον στενό κύκλο συμβούλων και συγγενών του Yeltsin).

Σημείωση: Η κυριαρχία τους τερματίστηκε απότομα με την άνοδο του Vladimir Putin στην εξουσία το 2000 μ.Χ., ο οποίος τους έθεσε το τελεσίγραφο: «Κρατήστε τα πλούτη σας, αλλά μείνετε έξω από την πολιτική». Όσοι δεν συμμορφώθηκαν (όπως ο Berezovsky και ο Khodorkovsky) κατέληξαν στην εξορία ή στην φυλακή.

Η περίοδος των «Επτά Βογιάρων» (ρωσικά: Semiboyarshchina) αναφέρεται στην ομάδα των Ρώσων ευγενών που ανέλαβαν την διακυβέρνηση της Ρωσίας το 1.610 μ.Χ., κατά την διάρκεια της «Εποχής των Αναστατώσεων» (Time of Troubles).

Αφού καθαίρεσαν τον Τσάρο Βασίλειο Δ΄, οι επτά αυτοί άνδρες σχημάτισαν ένα προσωρινό συμβούλιο, το οποίο τελικά αναγνώρισε τον Πολωνό πρίγκιπα Βλαδίσλαο ως Τσάρο, οδηγώντας στην Πολωνική κατοχή της Μόσχας.

Τα μέλη του συμβουλίου των Επτά Βογιάρων:

Πρίγκιπας Fyodor Mstislavsky: Ο ηγέτης της ομάδας και ο πιο έμπειρος πολιτικός, ο οποίος προέδρευε του συμβουλίου.

Πρίγκιπας Ivan Vorotynsky: Ένας έμπειρος στρατιωτικός και διπλωμάτης.

Πρίγκιπας Andrey Trubetskoy: Μέλος μιας από τις πιο ισχυρές αριστοκρατικές οικογένειες της εποχής.

Πρίγκιπας Vasily Golitsyn: Γνωστός για τις διπλωματικές του ικανότητες (αιχμαλωτίστηκε αργότερα από τους Πολωνούς).

Πρίγκιπας Ivan Romanov: Θείος του μετέπειτα πρώτου Τσάρου της δυναστείας των Ρομανόφ, Μιχαήλ.

Ivan Sheremetev: Εκπρόσωπος μιας εκ των παλαιότερων οικογενειών βογιάρων.

Fyodor Sheremetev: Συγγενής του παραπάνω, ο οποίος έπαιξε ρόλο-κλειδί στην εκλογή του Μιχαήλ Ρομανόφ το 1.613 μ.Χ.

Η ιστορική σημασία. Η διακυβέρνησή τους θεωρείται από την ρωσική ιστοριογραφία ως μια περίοδος εθνικής κρίσης. Η απόφασή τους να συνεργαστούν με τους Πολωνούς εισβολείς και να τους επιτρέψουν την είσοδο στο Κρεμλίνο προκάλεσε την λαϊκή οργή, η οποία τελικά οδήγησε:

Στην δημιουργία του Δεύτερου Λαϊκού Στρατού υπό τους Μίνιν και Ποζάρσκι. Στην εκδίωξη των Πολωνών από την Μόσχα το 1.612 μ.Χ. Στην άνοδο της δυναστείας των Ρομανόφ το 1.613 μ.Χ., η οποία κυβέρνησε την Ρωσία μέχρι την Επανάσταση του 1.917 μ.Χ.

Η σύγκριση που κάνουν πολλοί με τους «Επτά Τραπεζίτες» της δεκαετίας του 1.990 μ.Χ. πηγάζει από την αίσθηση ότι και στις δύο περιπτώσεις, μια μικρή ελίτ εκμεταλλεύτηκε το κενό εξουσίας για να ελέγξει την μοίρα της χώρας.

Η Ελισάβετ την Α’ ίδρυσε την Βρετανική Αυτοκρατορία και η Ελισάβετ η Γ’ είδε την Βρετανική Αυτοκρατορία να διαλύεται.

Ο Γρηγόριος Νακότας σε μία μάχη έχασε το δεξί του μάτι όπως και ο Μοσέ Νταγιάν.

Οι προηγούμενες Aμερικανικές απόπειρες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιχειρήσει τρεις φορές στο παρελθόν να αγοράσουν την Γροιλανδία – και κάθε φορά η απάντηση ήταν αρνητική. 1.867 μ.Χ. – Η πρώτη διερεύνηση Μετά την αγορά της Αλάσκας από την Ρωσία, επί Προεδρίας Άντριου Τζόνσον, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξέτασε σοβαρά την απόκτηση της Γροιλανδίας και της Ισλανδίας. Η σκέψη είχε στρατηγικά και εμπορικά κίνητρα, ωστόσο δεν κατατέθηκε ποτέ επίσημη πρόταση και το σχέδιο εγκαταλείφθηκε σιωπηρά.

1946 μ.Χ. – Η επίσημη πρόταση του Ψυχρού Πολέμου Επί Προεδρίας Χάρι Τρούμαν, οι ΗΠΑ προσέφεραν 100 εκατομμύρια δολάρια σε χρυσό στην Δανία, θεωρώντας την Γροιλανδία κρίσιμη για την άμυνα του Ατλαντικού και της Αρκτικής απέναντι στην Σοβιετική Ένωση. Η Δανία απέρριψε την πρόταση, αλλά επέτρεψε μόνιμη Αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην βάση Θούλη.

2019 μ.Χ. – Η απόπειρα Τραμπ και η ρήξη Κατά την πρώτη του θητεία, ο Τραμπ έθεσε δημόσια το ενδεχόμενο αγοράς της Γροιλανδίας, παρουσιάζοντάς το ως «στρατηγική συζήτηση». Η Κοπεγχάγη απάντησε ότι «η Γροιλανδία δεν είναι προς πώληση», με τον Αμερικανό πρόεδρο να ακυρώνει επίσημη επίσκεψη στην Δανία.

«Ποιος είναι ο στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών; Το έχουν πει», είπε ο Maduro στην συνέντευξη.

«Να αρπάξουν όλο το πετρέλαιο της Βενεζουέλας... τον χρυσό, τις σπάνιες γαίες».

Την τύχη του Νοριέγκα φαίνεται να έχει και ο Νικολάς Μαδούρο, ο οποίος κυβερνά αυταρχικά την Βενεζουέλα από το 2023 μ.Χ. Ο Μαδούρο νίκησε πέρυσι τις νεότερες εκλογές στην χώρα του, ωστόσο η κυβέρνησή του κατηγορήθηκε για νοθεία. Έκτοτε οι εσωτερικές ταραχές εντάθηκαν, με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να εξαπολύει απειλές έναντι του Μαδούρο και του καθεστώτος του.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής πραγματοποίησαν με επιτυχία ένα πλήγμα μεγάλης κλίμακας έναντι της Βενεζουέλας και του ηγέτη της, του Προέδρου Νικολάς Μαδούρο, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε μαζί με την σύζυγό του και μεταφέρθηκαν εκτός της χώρας» εξήγησε ο Τραμπ.

Από την πλευρά της, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας ανακοίνωσε πως δεν γνωρίζει που βρίσκεται αυτήν την στιγμή ο Μαδούρο. Αμερικανοί αξιωματούχοι ανέφεραν ότι η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε από την ίδια μονάδα που είχε αναλάβει το 2019 μ.Χ. την αποστολή εξόντωσης του πρώην ηγέτη του Ισλαμικού Κράτους, Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι.

Η Delta Force θεωρείται μία από τις πλέον απόρρητες και αποτελεσματικές ειδικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών και χρησιμοποιείται αποκλειστικά σε επιχειρήσεις υψηλής στρατηγικής σημασίας.

Το αεροδρόμιο του Καράκας τέθηκε υπό τον έλεγχο των Αμερικανικών δυνάμεων και πλέον ετοιμάζεται για να υποδεχθεί μεταγωγικά αεροπλάνα που μεταφέρουν νέες δυνάμεις και εξοπλισμό.

Ακριβώς όπως είχαν κάνει οι Ρώσοι κατά την έναρξη της δικής τους ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης τον Φεβρουάριο του 2022 μ.Χ., όταν είχαν καταλάβει το αεροδρόμιο του Γκοστομέλ στο Κίεβο.

Γερμανός είναι και ο Προέδρος της Χιλής, όπως και στην Ρουμανία, ενώ παλαιοτέρα ο Φουτζιμόρι στο Περού ειχε Ιαπωνική καταγωγή.

Η Γερμάνια στον Α’ΠΠ συμμάχησε με την Οθωμανική Αυτοκρατορία που κυριαρχούσε σε Μεσοποτάμια, Αρμένια και στην Αραβία, με έμμεσο τρόπο στον Β΄ΠΠ, ενώ και στις μέρες μας αντιστοιχα οι Γερμανοί έχουν συμμαχήσει με την Τουρκιά που έχει επεκταθεί σε Συρία, Ιράκ, Αρτσάχ και Λιβύη, με όπλα και βοήθεια ξανά από την Γερμανία.

Και όπως η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν ισλαμική και χαλιφάτο, ο Ερντογάν για άλλη μια φορά θέλει μαζί με τον Τζολάνι στην Συρία, Σαουδική Αραβία και Κατάρ να δημιουργήσει ξανά το ισλαμικό Χαλιφάτο, όμως και αυτοί μπορούν να πάθουν ότι και οι Τούρκοι στον Α΄ΠΠ, αλλα και ο Μπαγκάντι και ο ISIS στην Συρία από την Ρωσία, δηλαδή πλήρη καταστροφή.

Ο ιδιος ο Σαίξπηρ αναγκάστηκε να παίξει την Λαίδη Μάκβεθ στον Μάκβεθ επειδή δεν επιτρέπονταν τότε γυναίκες να παίζουν θέατρο και ο πρωταγωνιστής πέθανε από αρρώστια, όπως και στην Αρχαιά Ελλάδα ο Αριστοφάνης αναγκάστηκε να παίξει τον ρολό του Κλέωνα επειδή κάνεις δεν ήθελε να παίξει τον ρολό του τότε ηγέτη της Αθήνας ενώ και τότε δεν επιτρέπονταν τότε γυναίκες να παίζουν θέατρο. 

Ο αόρατος στρατηγός της Ελλάδας, ο Αντιστράτηγος Βασίλειος Γιαννόπουλος ήταν ο άνθρωπος που μπήκε μόνος στο στρατηγείο του εχθρού ντυμένος ζητιάνος, όπως και ο Βλαντ Γ’ Τσέπες Δράκουλας μπήκε στο στρατόπεδο του Μωάμεθ του Β΄.

 Από το 1.987 μ.Χ. έως το 1.995 μ.Χ., ο Βασίλειος Γιαννόπουλος υπηρέτησε την Ελλάδα εκεί όπου η σιωπή είναι όπλο και το παραμικρό λάθος πληρώνεται με την ίδια σου την ζωή, μέσα στο στόμα του λύκου, στο έδαφος του αντιπάλου. Ως επιχειρησιακός πράκτορας της ΚΥΠ, έδρασε στην Τουρκία, μόνος, αόρατος, αποφασισμένος και σύντομα ήρθε η στιγμή που η ιστορία θα κρατούσε την ανάσα της.

Κατά την διάρκεια μεγάλης στρατιωτικής άσκησης της 4^ης Τουρκικής Στρατιάς, της διαβόητης «Στρατιάς του Αιγαίου», εκεί όπου δοκιμάζονταν πραγματικά επιθετικά σχέδια κατά της Ελλάδας και των νησιών της, ένας Έλληνας βρισκόταν ήδη μέσα. Διέσχισε νύχτα τον κόλπο του Ντογάν.

Αποβιβάστηκε αθόρυβα στο Ντογάνμπεη. Μεταμφιεσμένος, μόνος ανάμεσα στον εχθρό, μπήκε στο στρατόπεδο. Πέρασε σκηνές, φυλάκια, υπαίθρια καταλύματα και έφτασε εκεί όπου δεν έπρεπε να φτάσει κανείς. Στο ίδιο το στρατηγείο.

Χάρτες. Επιχειρησιακά σχέδια. Απόρρητα έγγραφα. Στοιχεία που αποκάλυπταν προθέσεις, στόχους, σενάρια πολέμου και σαν σφραγίδα τόλμης, οι φωτογραφίες των ανώτατων αξιωματικών του αντιπάλου  την στιγμή της απόλυτης ανυποψίας. Και ύστερα… σιωπή. Έφυγε όπως ήρθε. Χωρίς ίχνη. Χωρίς θόρυβο. Χωρίς να τον αντιληφθεί κανείς (https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2026/01/blog-post_991.html//).

Ο Χίτλερ όπως και ο ηγέτης των Ταιπινγκ Χον Σι Χουαν απέτυχαν και οι 2, ο πρώτος εξετάσεις στην σχολή καλό τεχνών και ζωγραφικής και ο δεύτερος προκειμένου να γίνει σύμβουλος του κράτους και γραφέας απέτυχε και αυτός τρεις φορές εξετάσεις τους και δύο αποφάσισαν μετά να ιδρύσουν δύο φανατικά κινήματα με φανατικούς ποδόσεις που σε ακολουθούσαν χρησιμοποιώντας βία και πόλεμο και ξεκινώντας μία σύγκρουση που ξεκίνησε και σκότωσε δεκάδες εκατομμύρια νεκρών ενώ και οι δύο τελικά η τήθηκαν από την Δύση και στο τέλος αυτοκτόνησαν όταν λέμε ότι θα έχαναν τον πόλεμο τον οποίο ξεκίνησαν κατά των εχθρών τους.

Επίσης η Ταιπινγκ όπως ο ISIS και οι Ταλιμπάν κατέστρεφαν πάρα πολύ αντίπαλο αγάλματα εχθρών τους ακόμη και τους τάφους τους. Τέλος θα πρέπει να αναφερθεί ότι τόσο το πτώμα του αρχηγού των Ταιπινγκ Χον Σι Χουαν. όπως επίσης και το κρανίο του ξεθαφτηκαν και βεβηλώθηκαν μετά θάνατον από τους εχθρούς τους όπως συνέβη και με το σώμα και το κρανίο του Αδέλφου Χτλερ, ενώ το ίδιο ακριβώς έπαθε και στην Αγγλία το πτώμα του Κροομβελ, αλλά επίσης και διαμελισμένο σώμα του ήρωα της Σκωτίας Ουιλιαμ Ουαλας.

Το 1.903 μ.Χ. το Βρετανικο, Γαλλικο και Γερμανικο ναυτικο απεκλεισαν την Βενεζουελα λογω των χρεων της επιβαλλοντας της ναυτικο αποκλεισμο, όπως εκαναν οι Αγγλογαλοι στην Ελλαδα σε Κριμαικο Πολεμο και Εθνικο Διχασμο, ενώ η Γερμανια ηθελε να καταλαβει εδαφος της χωρας για να δημιουργησει μια βαση στην Λατινικη Αμερικη, κατι που απετραπη χαρις στην επεμβαση των ΗΠΑ, απειλες και διαπραγματευσεις από τον Αμερικανο Προεδρο Θεοδωρο Ρουζβλετ. 

«Κάστρο του Αετού»: To μυστηριώδες βυζαντινό μνημείο που προκαλεί ανατριχίλα – Οι μαυροφορεμένοι άντρες που χάνονται στο σκοτάδι, όπως ακριβώς και οι Δροσουλίτες στο Φραγκοκάστελου στα Σφακιά στην Κρήτη στην Ελλάδα. Μυστικά που προκαλούν δέος έφεραν στο φως οι πολυετείς έρευνες των Τούρκων αρχαιολόγων στο «Κάστρο του Αετού», που δεσπόζει υπερήφανα εδώ και 800 χρόνια στα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης.

Τα θεϊκά σημάδια στο Aydos Kalesi, όπως το αποκαλούν οι Τούρκοι, αποκαλύπτουν νέα ιερά και όσια που κρύβει στα σπλάχνα της η Βυζαντινή γη, μόλις λίγες μέρες μετά την μεγάλη ανακάλυψη του μυστικού τούνελ που οδηγεί σε ένα «αόρατο» παρεκκλήσι στην Παναγία Σουμελά, στην Τραπεζούντα.

Το «Κάστρο του Αετού», που έχει περίμετρο 120 μέτρα, δεσπόζει σε έναν λόφο στην Ανατολική πλευρά της Πόλης, σε ύψος 325 μέτρων. Χτίστηκε τον 13^ο Αιώνα μ.Χ. και από αυτό οι Βυζαντινοί επιτηρούσαν την παραλιακή οδό και την ευρύτερη περιοχή. Από εκεί ξεκίνησε ουσιαστικά η πτώση της Αυτοκρατορίας, αφού οι Οθωμανοί το κατέκτησαν το 1.328 μ.Χ.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι ήταν πολύ μεγαλύτερο και ότι αυτό που απέμεινε ως σήμερα είναι ένα μικρό μέρος του. Το κάστρο ήταν ανέκαθεν ένας τόπος μυστηρίου για τον οποίο ελάχιστα γνώριζαν οι αρχαιολόγοι, που εδώ και επτά χρόνια επιδίδονται σε έναν αγώνα για να ανακαλύψουν τι κρύβουν οι λίθινες κατασκευές που έχει καλύψει η πυκνή βλάστηση.

Συνολικά, στον τόπο αναδύεται μια ιδιαίτερη αίσθηση δέους και μυστηρίου. Αλλωστε, η πρόσβαση στο κάστρο είναι εφικτή μόνο μέσω χωματόδρομων, κάτι που το κρατάει απομονωμένο ακόμη και σήμερα. «Παρουσίες» Οι Τούρκοι αρχαιολόγοι είχαν στρέψει έντονα την προσοχή τους σε αυτό το κάστρο, καθώς το συνοδεύουν φήμες για περίεργες «παρουσίες» μαυροφορεμένων ανδρών!

Οι μαρτυρίες, οι οποίες τους προκαλούν ανατριχίλα, κάνουν λόγο για σκιές ανδρών που εμφανίζονται εκεί με περίεργο τρόπο και εξαφανίζονται το ίδιο μυστηριωδώς στο σκοτάδι, χωρίς κανείς να μπορεί να εξηγήσει τι είδους οντότητες είναι και τι σημαίνει η παρουσία τους στον χώρο.

Έπειτα από όλα αυτά τα χρόνια ερευνών, οι ερευνητές έμειναν έκπληκτοι μπροστά στην θέα τριών μικρών εκκλησιών, του τάφου μιας γυναίκας και άλλων σημαντικών ευρημάτων που κρύβουν σύμβολα της Ορθοδοξίας που κάνουν τους Τούρκους να τρέμουν.

Εκείνα που σκόρπισαν αμηχανία στους Τούρκους ήταν ο χάλκινος τελετουργικός σταυρός που χρησιμοποιούσαν οι ιερείς στις λειτουργίες, όταν ακόμη κυμάτιζε στην πόλη η σημαία με τον βυζαντινό δικέφαλο αετό, όπως επίσης και ένα κλειδί που βρήκαν και κανείς δεν γνωρίζει ποια κρυφή πόρτα ανοίγει.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο άλυτο μυστήριο είναι η ταυτότητα της μυστηριώδους γυναίκας, η σορός της οποίας βρέθηκε στον βυζαντινού τύπου τάφο που ανακαλύφθηκε στο κάστρο. Η ηλικία της υπολογίζεται από τους ειδικούς μεταξύ 20 και 29 ετών.

Βρισκόταν επί αιώνες θαμμένη μέσα στο κάστρο, χωρίς κανείς να γνωρίζει την ύπαρξη του τάφου και είναι περίεργο ότι ήταν η μοναδική «ένοικος» σε όλο αυτόν τον τεράστιο χώρο! Ποια να ήταν, άραγε, η σχέση της με το κάστρο, γιατί ήταν η μοναδική που ετάφη εκεί, μήπως επιλέχθηκε αυτή η θέση για να μη βεβηλωθεί η τελευταία κατοικία της και αν ναι, πόσο σημαντική ήταν;

Ο αναπληρωτής διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου της Πόλης Rahmi Sal περιέγραψε και τα υπόλοιπα ευρήματα, που περιλαμβάνουν δύο δεξαμενές νερού το οποίο διοχετευόταν στους οικισμούς μέσω καναλιών που είχαν σκαφτεί στον βράχο, την κεντρική εκκλησία με εμβαδόν 20×13,50 μέτρων και μικρά δωμάτια με διάφορα τελετουργικά αντικείμενα θρησκευτικού συμβολισμού, όπως και ποσότητες σιταριού και οσπρίων. Τα τουρκικά ΜΜΕ δημοσίευσαν εκτενή ρεπορτάζ και φωτογραφίες από τα αποτελέσματα των ερευνών με τους τίτλους που κυριαρχούν να κάνουν λόγο για την κρυφή δύναμη της Κωνσταντινούπολης!

Τα μυστικά του κάστρου που ήρθαν στο φως λίγες μέρες μετά τον μικρό ναό που έκρυβε η Παναγία Σουμελά του Πόντου υπενθυμίζουν σε όλους τα ιερά της Ορθοδοξίας που κρατά φυλαγμένα η γη. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Τούρκοι επιστήμονες έχουν επιδοθεί σε εκτεταμένες έρευνες σε κάθε Βυζαντινό μνημείο και κανείς δεν ξέρει τι ακόμα θα αποκαλύψει και ποια σημάδια θα φανερώσει η Βυζαντινή γη (https://romioitispolis.gr/kastro-toy-aetoy-to-mystiriodes-vyzantino-mnimeio-poy-prokalei-anatrichila-oi-mayroforemenoi-antres-poy-chanontai-sto-skotadi/#google_vignette/).

Μεγάλη ανακάλυψη: Βρέθηκαν οι κατασκευαστές των αγαλμάτων στο Νησί του Πάσχα! Τα Μοάι είναι οι εμβληματικοί πέτρινοι κολοσσοί που βρίσκονται στο Νησί του Πάσχα, γνωστό και ως Ράπα Νούι, μια επαρχία της Χιλής.

Οι ερευνητές θεωρούν ότι έλυσαν το μυστήριο το Νησιού του Πάσχα και ότι βρήκαν ποιος έχτισε τελικά τις εμβληματικές πέτρινες κεφαλές πριν από 900 χρόνια και μάλλον δεν προέρχονται από πολλές και διαφορετικές φυλές. Στο παρελθόν, οι ερευνητές υπέθεταν ότι τα αγάλματα, βάρους 12 έως 80 τόνων, θα απαιτούσαν τις συνδυασμένες προσπάθειες εκατοντάδων εργατών για την κατασκευή και την μετακίνηση.

 Νέα αρχαιολογικά στοιχεία ωστόσο δείχνουν ότι τα αγάλματα, γνωστά ως Μοάι, δεν σκαλίστηκαν από μία και μόνο ισχυρή φυλή. Αντ’ αυτού, κάθε Μοάι σκαλιζόταν από μια μικρή φυλή ή από μια μεμονωμένη οικογένεια, με μόλις τέσσερα έως έξι άτομα να εργάζονται σε ένα μόνο άγαλμα.

Τα Μοάι είναι οι εμβληματικοί πέτρινοι κολοσσοί που βρίσκονται στο Νησί του Πάσχα, γνωστό και ως Ράπα Νούι, μια επαρχία της Χιλής. Αποτελούν ένα μοναδικό πολιτιστικό φαινόμενο και είναι κατασκευασμένα από τοπική ηφαιστειακή πέτρα, με ύψος που μπορεί να φτάσει τα 12 μέτρα και βάρος δεκάδων τόνων.

Η μεταφορά και η τοποθέτησή τους αποτελούν ακόμα ένα αίνιγμα, με την UNESCO να έχει χαρακτηρίσει το Εθνικό Πάρκο Ράπα Νούι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Χρησιμοποιώντας ένα νέο τρισδιάστατο μοντέλο του κύριου λατομείου του νησιού, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν 30 μοναδικά «εργαστήρια» όπου κατασκευάζονταν τα αγάλματα.

Κάθε φυλή διαπίστωσαν, φαινόταν να έχει το δικό της μοναδικό καλλιτεχνικό στυλ, εξειδικευμένες τεχνικές και προτιμώμενες τοποθεσίες εκσκαφής. Οι αρχαιολόγοι είχαν προηγουμένως υποθέσει ότι οι κεφαλές στο Νησί του Πάσχα είχαν κατασκευαστεί από μια οργανωμένη κεντρική αρχή.

Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν τώρα ότι το νησί δεν ήταν πολιτικά ενιαίο, κάτι που το καθιστά απίθανο. Αντ’ αυτού, οι ερευνητές πιστεύουν ότι μεμονωμένες οικογενειακές ομάδες ή φυλές θα είχαν κατασκευάσει τα δικά τους κεφάλια Μοάι.

Κάθε φυλή λειτουργούσε τα δικά της εργαστήρια και είχε ξεχωριστές τεχνικές και καλλιτεχνικά στυλ. Τέσσερις έως έξι γλύπτες μπορεί να εργάζονταν πάνω σε ένα Μοάι ταυτόχρονα. Άλλα 10 με 20 μέλη της φυλής μπορεί να παρείχαν υποστήριξη κατασκευάζοντας σχοινιά, εργαλεία και φέρνοντας προμήθειες.

Ο επικεφαλής συγγραφέας, καθηγητής Καρλ Λίπo, του Πανεπιστημίου Binghamton, λέει: «Βλέπουμε ξεχωριστά εργαστήρια που ευθυγραμμίζονται με διαφορετικές ομάδες φυλών που εργάζονται εντατικά στους τομείς τους».

Οι επιστήμονες έχουν συνδυάσει 22.000 φωτογραφίες του λατομείου Ράπα Νούι, όπου βρίσκονται εκατοντάδες κεφάλια, σε ένα ενιαίο τρισδιάστατο μοντέλο. Η παραγωγή Μοάι στο Ράπα Νούι ξεκίνησε γύρω στον 13ο αιώνα, καθώς οι πολυνησιακές κοινότητες άρχισαν να σκαλίζουν ολοένα και μεγαλύτερα μνημεία.

Μέχρι την άφιξη των πρώτων Δυτικών εξερευνητών τον 1700, υπήρχαν σχεδόν 1.000 αγάλματα διάσπαρτα σε όλο το νησί , με πολλά περισσότερα να βρίσκονται μερικώς ολοκληρωμένα μέσα στο λατομείο Rano Raraku. Ωστόσο, το πώς και γιατί αυτή η νησιωτική κοινότητα επένδυσε τόσο τεράστιους πόρους στην κατασκευή αυτών των μνημείων παραμένει ένα μυστήριο.

«Το λατομείο είναι σαν την αρχαιολογική Ντίσνεΐλαντ», λέει ο καθηγητής Λίπο. «Ήταν πάντα αυτός ο θησαυρός πληροφοριών και πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά είναι αξιοσημείωτα ελλιπώς τεκμηριωμένος.» Σε μια νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLoS One, ο καθηγητής και οι συνάδελφοί του προσπάθησαν να λύσουν αυτό το παζλ δημιουργώντας έναν λεπτομερή ψηφιακό χάρτη του λατομείου.

Χρησιμοποιώντας ένα drone, οι ερευνητές τράβηξαν περίπου 22.000 φωτογραφίες του χώρου και τις ένωσαν σε ένα ενιαίο τρισδιάστατο μοντέλο που μπορεί να εξερευνήσει ο καθένας. Εκτός από την διατήρηση του χώρου για μελλοντική μελέτη, αυτός ο απίστευτος χάρτης αποκάλυψε επίσης μερικές εκπληκτικές λεπτομέρειες που παρέμειναν κρυφές από προηγούμενες μελέτες.

Ο καθηγητής Λίπο λέει: «Μπορείτε να δείτε πράγματα που στην πραγματικότητα δεν θα μπορούσατε να δείτε στο έδαφος. Μπορείτε να δείτε κορυφές και πλευρές και περιοχές στις οποίες δεν θα μπορούσατε ποτέ να φτάσετε με τα πόδια».

Είναι σημαντικό ότι αυτό αποκάλυψε πόσο διαφορετικό ήταν στην πραγματικότητα κάθε εργαστήριο. Για παράδειγμα, τα Μοάι συνήθως σκαλίζονταν βελτιώνοντας πρώτα τις λεπτομέρειες του προσώπου πριν σκιαγραφήσουν το κεφάλι και το σώμα.

 Άλλοι όμως σκάλισαν πρώτα ολόκληρο το τετράγωνο πριν ξεκινήσουν στην πρόσοψη, ενώ άλλοι δούλεψαν πλαγίως. Ομοίως, ορισμένα Μοάι φέρουν τα ξεχωριστά σημάδια ενός μοναδικού καλλιτεχνικού οράματος, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που έχουν μια ιδιαίτερα θηλυκή εμφάνιση. Τριάντα διαφορετικά εργαστήρια υπήρχαν στο Νησί του Πάσχα. Τα εργαστήρια φαίνεται επίσης να χωρίζονταν λόγω των φυσικών χαρακτηριστικών του βράχου και όχι λόγω των γεωγραφικών περιοχών.

Οι ερευνητές λένε ότι αυτό δείχνει ότι η πρόσβαση στο λατομείο δεν ελέγχονταν από μία μόνο αρχή, αλλά μάλλον ότι μεμονωμένες ομάδες διαπραγματεύονταν μεταξύ τους. Αυτά τα ευρήματα αμφισβητούν την άποψη ότι μεγάλα μνημεία όπως τα Μοάι αποτελούν απόδειξη μιας μεγάλης, ισχυρής ιεραρχίας που κινητοποίησε πολλούς ανθρώπους σε ένα μόνο έργο.

Αυτό υποστηρίζει έναν αυξανόμενο αριθμό στοιχείων που αποδεικνύουν ότι η κατασκευή και η μετακίνηση των Μοάι δεν θα απαιτούσε τόσο πολλή εργασία όσο πίστευαν οι προηγούμενοι ερευνητές.

Στο παρελθόν, οι άνθρωποι πίστευαν ότι τα Μοάι σύρονταν στις πλάτες τους από το λατομείο στις τελικές τους θέσεις, κάτι που θα απαιτούσε τεράστια προσπάθεια. Αλλά σε μια πρόσφατη μελέτη, ανθρωπολόγοι διαπίστωσαν ότι οι κάτοικοι του Ράπα Νούι πιθανότατα χρησιμοποιούσαν σχοινιά για να κουνούν τα αγάλματα σε σχήμα ζιγκ-ζαγκ.

Δένοντας σχοινιά εκατέρωθεν του κεφαλιού και τραβώντας τα μπρος-πίσω, τα Μοάι μπορούν να κουνηθούν από την μία πλευρά στην άλλη και να μετακινηθούν προς τα εμπρός με μια κίνηση «περπατήματος».

Αυτή η τεχνική θα επέτρεπε σε μικρές ομάδες ανθρώπων να μετακινούν τα τεράστια Μοάι σε μεγάλες αποστάσεις με σχετικά μικρή προσπάθεια. Οι πέτρινες κεφαλές μετακινούνταν στην συνέχεια κατά μήκος ειδικά κατασκευασμένων «δρόμων Μοάι», οι οποίοι συνέδεαν το λατομείο με τον τελικό τους προορισμό.

Κατασκευασμένοι με πλάτος περίπου 4,5 μέτρα με κοίλο προφίλ, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το συγκεκριμένο σχήμα αυτών των δρόμων βοήθησε στη σταθεροποίηση των κεφαλών και τους έκανε πιο πιθανό να μετακινηθούν προς τα εμπρός.

Χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό τρισδιάστατης μοντελοποίησης και πραγματικών πειραμάτων, ο καθηγητής Λίπο και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν προηγουμένως ότι μπορούσαν να «περπατήσουν» ένα Μοάι με μόλις 18 άτομα. Αυτή η μέθοδος αποδείχθηκε τόσο εύκολη που οι άνθρωποι χρειάζονταν να τραβήξουν τα σχοινιά μόνο με το ένα χέρι για να ξεκινήσει το λίκνισμα.

Αυτό υποστηρίζει την ιδέα ότι τα Μοάι δημιουργήθηκαν και μετακινήθηκαν από πολύ μικρότερο αριθμό ανθρώπων από ό,τι πίστευαν προηγουμένως οι επιστήμονε. Αυτό αποτελεί περαιτέρω απόδειξη ότι η παραγωγή τους πιθανότατα έλαβε χώρα σε μικρή κλίμακα, με μόνο λίγους ανθρώπους να χρειάζεται να συμμετέχουν ανά πάσα στιγμή.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η κατασκευή ενός μοάι θα χρειαζόταν μόνο τέσσερις έως έξι γλύπτες και μόλις 10 έως 20 επιπλέον άτομα για τη μεταφορά προμηθειών και την βοήθεια στην παραγωγή εργαλείων και σχοινιών.

Αυτό έχει νόημα, καθώς οι ανθρωπολόγοι πιστεύουν ότι το Ράπα Νούι δεν ήταν πολιτικά ενωμένο, αλλά αποτελούνταν από πολλές μικρές και ανεξάρτητες οικογενειακές ομάδες. Ο καθηγητής Λίπο λέει: «Όταν εξετάζουμε την ικανότητα των ανθρώπων να μετακινούν γιγάντια αγάλματα, δεν χρειάζονται τόσοι πολλοί άνθρωποι για να το κάνουν».

«Έτσι ώστε να συνδέει πραγματικά όλες τις κουκκίδες μεταξύ του αριθμού των ανθρώπων που χρειάζονται για να μετακινηθούν τα αγάλματα, του αριθμού των τοποθεσιών, της κλίμακας στην οποία λαμβάνει χώρα η λατόμηση και, στη συνέχεια, της κλίμακας των κοινοτήτων».

Χρονολόγιο. 13^ος Αιώνας μ.Χ. : Το Νησί του Πάσχα (Ράπα Νούι) αποικίζεται από Πολυνήσιους ναυτικούς. Ξεκινά η κατασκευή ορισμένων τμημάτων των μνημείων του νησιού. Αρχές 14^ου έως μέσα 15^ου Αιώνα μ.Χ.:

Ραγδαία αύξηση των κατασκευών. 1.600 μ.Χ.: Η ημερομηνία που θεωρούνταν εδώ και καιρό ως η ημερομηνία παρακμής του πολιτισμού του Νησιού του Πάσχα. Η κατασκευή ήταν σε εξέλιξη. 1770: Ισπανοί ναυτικοί αποβιβάζονται στο νησί. Το νησί βρίσκεται σε καλή λειτουργική κατάσταση.

1.722 μ.Χ.: Ολλανδοί ναυτικοί αποβιβάζονται στο νησί για πρώτη φορά. Τα μνημεία χρησιμοποιούνταν για τελετουργίες και δεν παρουσίαζαν κανένα στοιχείο κοινωνικής παρακμής. 1.774 μ.Χ.: Ο Βρετανός εξερευνητής Τζέιμς Κουκ φτάνει στο Ράπα Νούι. Το πλήρωμά του περιέγραψε ένα νησί σε κρίση, με αναποδογυρισμένα μνημεία (https://www.pronews.gr/istoria/megali-anakalypsi-entopistikan-oi-kataskeyastes-ton-agalmaton-sto-nisi-tou-pasxa/).

Νέο Ντοκιμαντέρ: Η Ανάλυση DNA Καταρρίπτει τον Μύθο ότι ο Χίτλερ ήταν Εβραίος.

Ένα νέο βρετανικό ντοκιμαντέρ επανέφερε μια από τις πιο επίμονες φήμες για τον Αδόλφο Χίτλερ στην σφαίρα της μυθοπλασίας. Επί δεκαετίες, τόσο οι αντίπαλοι όσο και οι υπερασπιστές του ναζιστικού καθεστώτος ισχυρίζονταν επανειλημμένα ότι ο Χίτλερ είχε εβραϊκή καταγωγή, συνήθως μέσω μιας υποτιθέμενης σύνδεσης που αφορούσε την γιαγιά του από την πλευρά του πατέρα του. Η δημοσίευση του «DNA του Χίτλερ: Σχέδιο ενός Δικτάτορα» έχει πλέον αποφέρει τα πιο άμεσα γενετικά στοιχεία που έχουν εξεταστεί ποτέ. Τα αποτελέσματα είναι ξεκάθαρα: το DNA του Χίτλερ δείχνει Αυστριακή-γερμανική καταγωγή, χωρίς ίχνος Εβραϊκής καταγωγής.

Οι δημιουργοί της ταινίας απέκτησαν πρόσβαση σε ένα δείγμα υφάσματος βουτηγμένου στο αίμα, κομμένο τον Μάιο του 1.945 μ.Χ. από τον καναπέ όπου ο Χίτλερ αυτοκτόνησε στο Führerbunker . Οι ερευνητές επαλήθευσαν την αυθεντικότητα του δείγματος συγκρίνοντας το χρωμόσωμα Υ με αυτό ενός ζωντανού άνδρα συγγενή. Μόλις επιβεβαιώθηκε, πραγματοποίησαν μια ευρύτερη ανάλυση που εντόπισε γενετικούς δείκτες που συνδέονται με το σύνδρομο Kallmann, μια αναπτυξιακή διαταραχή που επηρεάζει την εφηβεία. Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει σχόλια από ιστορικούς και ψυχολόγους που αξιολογούν αυτά τα ευρήματα χωρίς να δικαιολογούν τα εγκλήματα του Χίτλερ. Δηλώνουν σαφώς ότι οι ιατρικές παθήσεις δεν μπορούν να εξηγήσουν την ναζιστική εκστρατεία γενοκτονίας ή την βιομηχανική δολοφονία έξι εκατομμυρίων Εβραίων,αναφέρει το israel365news.com

Το ντοκιμαντέρ ασχολείται επίσης με την ιστορία του φερόμενου ως Εβραίου παππού του Χίτλερ, έναν ισχυρισμό που επαναλαμβάνεται από Σοβιετικούς προπαγανδιστές, περιθωριακούς συγγραφείς και πρόσφατα από τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ. Οι ιστορικοί έχουν προ πολλού απορρίψει αυτή την ιστορία. Δεν υπάρχει καταγραφή Εβραϊκής οικογένειας με το όνομα Φρανκενμπέργκερ στο Γκρατς την εποχή που η γιαγιά του Χίτλερ ζούσε εκεί, καθώς στους Εβραίους απαγορεύτηκε να διαμένουν στην πόλη. Το μόνο άτομο που παρουσίασε ποτέ αυτόν τον ισχυρισμό ως γεγονός ήταν ο Χανς Φρανκ, ένας ανώτερος αξιωματούχος των Ναζί που έγραφε υπό την θανατική καταδίκη στη Νυρεμβέργη. Η νέα ανάλυση DNA ενισχύει αυτό που οι σοβαροί ιστορικοί έχουν πει εδώ και καιρό: η φήμη δεν είχε καμία βάση σε αποδεικτικά στοιχεία.

Η Βίβλος δίνει μια αιχμηρή απάντηση σχετικά με τον κίνδυνο που διατρέχουν οι ψευδείς ιστορίες. «Midvar sheker tirchak — να φυλάσσεσαι μακριά από ψεύτικες ιστορίες» (Έξοδος 23:7). Οι Σοφοί εξηγούν ότι τα ψέματα διαρκούν επειδή εξυπηρετούν έναν σκοπό για όσους τα επαναλαμβάνουν, όχι επειδή περιέχουν αλήθεια.

Για σχεδόν έναν Αιώνα, ο ισχυρισμός της υποτιθέμενης Εβραϊκής καταγωγής του Χίτλερ έχει χρησιμοποιηθεί για να συγχέει την ευθύνη, να αποδυναμώνει την ενοχή και να διαστρεβλώνει την αφήγηση του εβραϊκού πόνου. Στην σύγχρονη εποχή, η φήμη έχει χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσει πολιτικές ατζέντες, συμπεριλαμβανομένης της προσπάθειας της Ρωσίας να χαρακτηρίσει τον πόλεμό της στην Ουκρανία ως μια εκστρατεία «αποναζιστικοποίησης».

Επιστρέφοντας σε επαληθεύσιμα γεγονότα, το νέο ντοκιμαντέρ αφαιρεί χώρο για αυτές τις διαστρεβλώσεις. Δεν υπάρχει κρυφός Εβραίος παππούς, καμία μυστική καταγωγή. Υπήρχε μόνο ένας Αυστριακός Γερμανός που έχτισε ένα πολιτικό κίνημα πάνω στον δολοφονικό αντισημιτισμό. Τα γενετικά ευρήματα υπονομεύουν όσους προσπαθούν να ανακυκλώσουν αυτόν τον μύθο για πολιτικό κέρδος και επιβεβαιώνουν ό,τι έχει ήδη καταδείξει το ιστορικό αρχείο.

Η δύναμη αυτής της στιγμής δεν έγκειται στις εντυπωσιακές λεπτομέρειες σχετικά με την ιατρική κατάσταση του Χίτλερ, οι οποίες δεν μπορούν να φωτίσουν τις ρίζες του κακού του. Έγκειται στην αποκρυπτογράφηση μιας φήμης που επιμένει για σχεδόν έναν Αιώνα. Η αποκάλυψη ενός ψεύδους δεν αλλάζει το παρελθόν, αλλά ενισχύει την ακεραιότητα του τρόπου με τον οποίο το παρελθόν αφηγείται (https://corfiatiko.blogspot.com/2025/11/dna.html).

Σενάριο σοκ - Πράκτορες της CIA έδωσαν εντολή για την δολοφονία του John F. Kennedy. Πολλοί από τους αξιωματικούς της Υπηρεσίας Μυστικών Υπηρεσιών που απέτυχαν να προστατεύσουν τον Kennedy παρέμειναν στη θέση τους λέει ο πρώην πράκτορας της CIA, Τζον Κυριακού.

Καθώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποχαρακτηρίζει τα αρχεία για την δολοφονία του Αμερικανού προέδρου, John F. Kennedy (1.961 μ.Χ.-1.963 μ.Χ.), ο δημοσιογράφος και πρώην πράκτορας της CIA, Τζον Κυριακού υποστηρίζει ότι πίσω από αυτήν την ενέργεια βρίσκονταν… πράκτορες της CIA.

Αναφερόμενος στον αποχαρακτηρισμό των εγγράφων ο Κυριακού επισημαίνει ότι το Κογκρέσο έχει ζητήσει τον αποχαρακτηρισμό των εγγράφων από το 1.992 μ.Χ., αλλά οι διαδοχικοί πρόεδροι – ο George H. W. Bush, Clinton, George W. Bush, Obama, Trump και Biden – αρνήθηκαν να τα αποκαλύψουν.

«Τώρα, επιτέλους, θα μπορέσουμε να δούμε τι περιέχεται σε αυτά τα έγγραφα» αναφέρει ο Κυριακού, ο οποίος συμφωνεί με την άποψη ότι οι Αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες απέτυχαν να προστατεύσουν τον πρόεδρο Kennedy.

Απέτυχαν οικτρά εκείνη την μέρα. Η Υπηρεσία Μυστικών Υπηρεσιών απέτυχε να προστατεύσει πολλούς προέδρους, με πιο πρόσφατο τον Donald Trump. Αλλά απέτυχαν επίσης το 1.884 μ.Χ. όταν δολοφονήθηκε ο Πρόεδρος Harrison και το 1.901 μ.Χ. όταν δολοφονήθηκε ο Πρόεδρος McKinley.

Πολλοί από τους αξιωματικούς της Υπηρεσίας Μυστικών Υπηρεσιών που απέτυχαν να προστατεύσουν τον Kennedy παρέμειναν στην θέση τους. Μόνο λίγοι απολύθηκαν» αναφέρει ο πρώην πράκτορας της CIA.

Ερωτηθείς για το εάν πιστεύει την επίσημη εκδοχή ότι δηλαδή ο Lee Oswald ήταν αυτός που σκότωσε τον Kennedy, ο Κυριακού λέει ότι πιθανότατα ο Oswald ήταν αυτός που πάτησε την σκανδάλη. «Αλλά πιστεύω ότι κάποια άτομα από την CIA τον έβαλαν να το κάνει.

Υπάρχουν ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία ότι ο Lee Oswald δεν έδρασε μόνος του. Ακόμα και ο E. Howard Hunt ένας από τους διαρρήκτες του Watergate, είπε στον γιο του στο κρεβάτι του θανάτου ότι ήταν μέρος της συνωμοσίας για την δολοφονία του John F. Kennedy» λέει ο Κυριακού.

Σε ερώτηση γιατί θεωρεί ότι τα έγγραφα σχετικά με την δολοφονία του Robert Kennedy που πρόκειται και αυτά να αποχαρακτηριστούν, «θα είναι πολύ πιο ενδιαφέροντα από αυτά για τον JFK», ο Κυριακού υπογραμμίζει ότι «γνωρίζουμε πολύ λιγότερες λεπτομέρειες για την δολοφονία του RFK». «Ελπίζω ότι η τελική αποδέσμευση θα λύσει τις απορίες σχετικά με τον λεγόμενο «δεύτερο σκοπευτή» και αν η CIA ή το FBI είχαν κάπως εμπλακεί» είπε ο Κυριακού (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/837859/senario-sok-praktores-tis-cia-edosan-entoli-gia-ti-dolofonia-tou-john-f-kennedy).

Η Ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα συγκρούσεων που έληξαν μέσα σε λίγες ώρες, όταν ο βασιλιάς ή ο αρχηγός ενός στρατού συνελήφθη ή σκοτώθηκε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το 1.896 μ.Χ., όταν ο πόλεμος μεταξύ της Βρετανίας και του Σουλτανάτου της Ζανζιβάρης διήρκεσε μόλις μισή ώρα, όπως και η εισβολή και απαγωγή του Μαδούρο από την Βενεζουέλα.

Ο Σουλτάνος Khalid bin Barghash αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το νησί μετά τον βρετανικό βομβαρδισμό του παλατιού του, γεγονός που οδήγησε στην άμεση κατάρρευση της αντίστασης των ενόπλων δυνάμεών του. «Κόψε το κεφάλι του φιδιού και το σώμα θα ακολουθήσει». Πρόκειται για μια από τις παλαιότερες στρατιωτικές αρχές, που εφαρμόζεται από την αυγή του πολέμου.(https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/848032/o-trump-zilepse-ti-stratigiki-tou-megalou-aleksandrou-maduro-opos-dareios-kai-o-xrisimos-ilithios-gia-tin-ora-zelenskymo).

Πήραν την εξουσία από τους στρατηγούς του αφού πρώτα τους εξόντωσαν τόσο ο Χίτλερ, όσο και ο Στάλιν αλλά και ο Χομεϊνί.

Ο Κλείτος ονομάστηκε και νέος Ποσειδώνας όπως επίσης και ο Έλληνας ναύαρχος των Νορμανδών Μαργαριτόνε του Μπρίντεζι ή αλλιώς Μαργαρίτης.

Στις Αιδούς Μαρτίου δηλαδή 15 Μάρτη δολοφονηθήκαν τόσο ο Καίσαρας, όσο επίσης και ο Οδάκραος

Έκαψε την μισή Ρώμη προκειμένου να φτιάξει τον οίκο του ο Νέρωνας, όπως επίσης και το 1/4 κατέστρεψε από την πόλη του Βουκουρεστίου ο Τσαουτσέσκου προκειμένου φτιάξει το παλάτι του.

Χημικά χρησιμοποιήσαν στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο οι δύο αντίπαλες πλευρές όπως αντίστοιχα και οι δύο πλευρές στον πόλεμο Ιράν και Ιράκ.

Η ιστορία του τζόγου και των τυχερών παιχνιδιών στην αρχαία Ελλάδα, από τα ζάρια και τους αστραγάλους έως τα πρώτα επιτραπέζια

Η αγάπη των αρχαίων Ελλήνων για τα παιχνίδια. Από τις ομηρικές μαρτυρίες καταλαβαίνουμε πως οι αρχαίοι Έλληνες απολάμβαναν τα παιχνίδια τύχης και τον τζόγο. Παιχνίδια όπως οι αστράγαλοι, τα ζάρια (κυβεία), το μονά-ζυγά και η οστρακίνδα διασκέδαζαν ανθρώπους όλων των κοινωνικών τάξεων. Τυχερά Παιχνίδια και Τζόγος στην Αρχαία Ελλάδα δεν ήταν μόνο μέσο διασκέδασης αλλά και στοιχείο της καθημερινής ζωής, με πολλά από αυτά να επιβιώνουν και να εξελίσσονται σε σημερινές μορφές παιχνιδιών.

Η ιστορία των ζαριών και των αστραγάλων. Οι Αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν αστραγάλους, δηλαδή οστά από ζώα, για να παίζουν παιχνίδια τύχης. Αργότερα κατασκεύασαν πήλινα ή χάλκινα ζάρια (κυβεία). Τα ζάρια δεν τα έριχναν με το χέρι αλλά μέσα σε ένα μικρό αγγείο που λεγόταν κήθιον. Οι παίκτες προσπαθούσαν να φέρουν τους καλύτερους συνδυασμούς, με ονομασίες που συχνά τιμούσαν θεούς ή ζώα.

Παλαμήδης και εφευρέσεις παιχνιδιών. Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, ο ήρωας Παλαμήδης επινόησε τα ζάρια κατά την πολιορκία της Τροίας. Οι αρχαίοι συγγραφείς συχνά απέδιδαν την εφεύρεση των παιχνιδιών τύχης σε ηρωικές μορφές ή θεούς.

Η κοινωνική διάσταση του τζόγου. Ο τζόγος και τα παιχνίδια τύχης ήταν διαδεδομένα σε όλες τις κοινωνικές ομάδες. Σε κάποιες περιόδους, οι αρχές απαγόρευαν τον τζόγο, όμως αυτό δεν μείωνε την δημοφιλία του. Πολλές φορές, οι παίκτες συγκεντρώνονταν σε ειδικούς χώρους, που είχαν συχνά κακή φήμη.

Στοιχήματα και αγώνες ζώων. Τα στοιχήματα στην Αρχαία Ελλάδα περιλάμβαναν συχνά αγώνες ζώων, όπως κοκορομαχίες και ορτυγομαχίες. Τα στοιχήματα σε ζώα και άλλα παιχνίδια τύχης διατηρούσαν αμείωτο το ενδιαφέρον των παικτών και προκαλούσαν μεγάλο πάθος.

Το τάβλι και άλλα επιτραπέζια. Το τάβλι, γνωστό ως τηλία στην αρχαιότητα, και άλλα επιτραπέζια παιχνίδια ήταν επίσης διαδεδομένα. Η παράδοση του επιτραπέζιου παιχνιδιού συνεχίστηκε στην ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή, με ονομασίες όπως τάμπουλα και τάβλιον. Τυχερά παιχνίδια: από την Αρχαιότητα ως σήμερα

Η αγάπη για τα τυχερά παιχνίδια και τον τζόγο φαίνεται πως παραμένει αναλλοίωτη από την . Αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Οι άνθρωποι συνεχίζουν να αναζητούν την τύχη τους μέσα από το παιχνίδι, διατηρώντας μια συνήθεια που ενώνει τις γενιές (https://romioitispolis.gr/i-istoria-toy-tzogoy-kai-ton-tycheron-paichnidion-stin-archaia-ellada-apo-ta-zaria-kai-toys-astragaloys-eos-ta-prota-epitrapezia/).   

Ο μύθος με τον τάφο του Τζένγκις Χαν: Γιατί σκοτώνονται όσοι τον αναζητούν -Άγνωστο και πού είναι Οι ιστορικοί ακόμη εικάζουν για τις συνθήκες του θανάτου του και τον τόπο ταφής του όπως λέγεται ότι συνέβη με όσους άνοιξαν τους τάφους των Φαραω και όσους άνοιξαν τον τάφο του Ταμερλάνου .

Ο Τζένγκις Χαν πέθανε το 1.227 μ.Χ., ως ηγεμόνας της μεγαλύτερης συνεχόμενης χερσαίας αυτοκρατορίας στην ανθρώπινη ιστορία. Κανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκονται τα λείψανά του. Όχι επειδή οι ερευνητές δεν έψαξαν, αλλά επειδή όλα δείχνουν ότι ο ίδιος φρόντισε να πάρει το μυστικό στον τάφο του. Και φρόντισε ώστε κανείς να μην το ανακαλύψει.

Ο Τεμουτζίν — ο άνθρωπος που κέρδισε τον τίτλο Τζένγκις Χαν, «Ηγεμόνας των Ηγεμόνων» — υπήρξε ο πιο επιτυχημένος στρατιωτικός κατακτητής που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Η αυτοκρατορία που ίδρυσε και επέκτειναν οι απόγονοί του κάλυπτε περίπου 9,5 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια, από τον Ειρηνικό έως την κεντρική Ευρώπη.

Οι ιστορικοί ακόμη εικάζουν για τις συνθήκες του θανάτου του και τον τόπο ταφής του. Δύο πράγματα είναι βέβαια: πέθανε το καλοκαίρι του 1.227 μ.Χ. κατά την διάρκεια εκστρατείας εναντίον της δυναστείας των Δυτικών Σια στη βόρεια Κίνα και επιθυμούσε να ταφεί μυστικά, χωρίς κανένα ορατό σημάδι.

Ένας θάνατος για τον οποίο σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό. Το «Μυστικό Χρονικό των Μογγόλων» — η μοναδική πρωτότυπη και σύγχρονη Μογγολική πηγή για την ζωή του Τζένγκις Χαν — αφιερώνει μία μόνο πρόταση στον θάνατό του: «Στο Έτος του Αγριόχοιρου, ο Τζένγκις Χαν ανέβηκε στον ουρανό». Το χρονικό δεν λέει τίποτα περισσότερο.

Μεταγενέστεροι ιστορικοί έχουν καλύψει αυτό το κενό με εικασίες: πτώση από άλογο, βέλος στο γόνατο, ελονοσία, πανώλη. Σύγχρονοι ιστορικοί έχουν προσθέσει την υπόθεση της βουβωνικής πανώλης, η οποία θα μπορούσε να έχει πλήξει τα στρατεύματα στο στρατόπεδο κατά την διάρκεια της πολιορκίας.

Η αιτία θανάτου είναι το δεύτερο μυστήριο — το πρώτο παραμένει ο τόπος ταφής. Σκόπιμη μυστικότητα: Ο νόμος της αιματηρής σιωπής. Σύμφωνα με την Μογγολική προφορική παράδοση και ιστορικές πηγές, ο Τζένγκις Χαν θάφτηκε σύμφωνα με τις επιθυμίες του, χωρίς κανένα ορατό σημάδι του τάφου.

Η νεκρική πομπή λέγεται ότι ταξίδεψε από την Κίνα πίσω στην Μογγολία, σκοτώνοντας όποιον συναντούσε στον δρόμο για να παραμείνει μυστική η διαδρομή. Μετά την ταφή, οι στρατιώτες που μετέφεραν το σώμα εκτελέστηκαν.

Έπειτα εκτελέστηκαν και οι στρατιώτες που είχαν εκτελέσει την νεκρική πομπή. Χιλιάδες άλογα λέγεται ότι ποδοπάτησαν το έδαφος πάνω από τον τάφο, ώστε η επιφάνεια να μοιάζει με αδιάφορη στέπα. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ένας ποταμός εκτράπηκε πάνω από τον τάφο για να σβηστεί οριστικά κάθε ίχνος. Η τοποθεσία επιλέχθηκε σκόπιμα σε φυσικό περιβάλλον χωρίς κτίρια ή πέτρες.

Είτε αυτές οι ιστορίες είναι ακριβείς είτε υπερβολικές δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί. Όμως η συνέπειά τους σε διαφορετικές πηγές δείχνει ότι η σκόπιμη μυστικότητα ήταν πραγματική και εκτεταμένη. Ο Μάρκο Πόλο, που ταξίδεψε στην Μογγολία στα τέλη του 13ου αιώνα — λιγότερο από πενήντα χρόνια μετά τον θάνατο του Τζένγκις Χαν — έγραψε ότι οι ίδιοι οι Μογγόλοι δεν γνώριζαν πού βρισκόταν ο τάφος.

Μπουρχάν Χαλντούν: Ιερό βουνό και απαγορευμένη ζώνη. Η πλειονότητα των ιστορικών και αρχαιολόγων συμφωνεί ότι η πιο πιθανή τοποθεσία ταφής είναι η περιοχή γύρω από το όρος Μπουρχάν Χαλντούν στα Όρη Χεντί της βορειοανατολικής Μογγολίας. Το βουνό είχε βαθιά προσωπική και πνευματική σημασία για τον Τζένγκις Χαν: όταν ήταν νέος το επισκέφθηκε, προσευχήθηκε στον θεό του ουρανού Τένγκρι και, σύμφωνα με τα χρονικά, αναφώνησε κάτω από ένα δέντρο στην πλαγιά του: «Τι όμορφη θέα. Θάψτε με εδώ όταν πεθάνω».

Το Μπουρχάν Χαλντούν είναι από το 2015 μ.Χ. Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO με την ονομασία «Το Μεγάλο Όρος Μπουρχάν Χαλντούν και το Ιερό Τοπίο του». Η είσοδος είναι αυστηρά ελεγχόμενη: παραδοσιακά αποκλείονται οι γυναίκες, οι ερευνητές χρειάζονται ειδικές κρατικές άδειες και η πρόσβαση δίνεται συνήθως μόνο σε σαμάνους και Μογγόλους αξιωματούχους. Η προστασία της UNESCO και η Μογγολική νομοθεσία ουσιαστικά αποκλείουν οποιαδήποτε αρχαιολογική έρευνα στο ίδιο το βουνό.

Εκστρατείες του Στάλιν, η κατάρα του Ταμερλάνου και ο φόβος. Η πολιτική έχει περιπλέξει την αναζήτηση ακόμη και στη σύγχρονη ιστορία. Η Σοβιετική Ένωση υπό τον Στάλιν — ενδιαφερόμενη για τους μεγάλους κατακτητές της ασιατικής ιστορίας — έστειλε αρκετές αποστολές στην περιοχή του Μπουρχάν Χαλντούν. Καμία δεν επέστρεψε με αποτελέσματα.

Το παρανοϊκό υπόβαθρο αυτών των αποστολών έδωσε στον μύθο μια σχεδόν μεταφυσική διάσταση. Το 1.941 μ.Χ., ο Στάλιν άνοιξε τον τάφο ενός άλλου κατακτητή της Κεντρικής Ασίας, του Ταμερλάνου, στην Σαμαρκάνδη. Τρεις ημέρες αργότερα, η Γερμανία εισέβαλε στην Σοβιετική Ένωση. Ο θρύλος λέει ότι στον τάφο υπήρχε επιγραφή που προειδοποιούσε να μην ανοιχτεί. Η τύχη των Σοβιετικών άλλαξε μόνο όταν ο Ταμερλάνος επανενταφιάστηκε τον Νοέμβριο του 1.942 μ.Χ.— και λίγο μετά οι Σοβιετικοί κέρδισαν στο Στάλινγκραντ. Το γεγονός ότι οι αποστολές του Στάλιν δεν βρήκαν ποτέ τον τάφο του Τζένγκις Χαν απέκτησε έτσι έναν μυθικό χαρακτήρα «προστασίας».

Σύγχρονη τεχνολογία χωρίς πρόσβαση στον στόχο. Ο φωτογράφος και ερευνητής του National Geographic Άλμπερτ Λιν, από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο, ηγήθηκε του «Valley of the Khans Project» το 2015 μ.Χ.— μιας φιλόδοξης προσπάθειας μη επεμβατικής χαρτογράφησης της περιοχής του Μπουρχάν Χαλντούν με δορυφορικές εικόνες, drones, γεωραντάρ και συμμετοχική ανάλυση. Χιλιάδες εθελοντές εξέτασαν δορυφορικές εικόνες και εντόπισαν ανωμαλίες στο έδαφος. Το έργο εντόπισε αρκετές ενδιαφέρουσες περιοχές, αλλά χωρίς φυσική πρόσβαση στην απαγορευμένη ζώνη, τα στοιχεία παραμένουν ανεπιβεβαίωτα.

Το 2004 μ.Χ., αρχαιολόγοι ανακάλυψαν αυτό που ερμήνευσαν ως παλάτι του Τζένγκις Χαν περίπου 150 μίλια ανατολικά της Ουλάν Μπατόρ. Η ανακάλυψη μετατόπισε τη συζήτηση για την πιθανή τοποθεσία ταφής — ο τάφος πρέπει να βρισκόταν σε απόσταση που να συνδέεται με το παλάτι. Αλλά ούτε αυτό το στοιχείο οδήγησε σε οριστική λύση.

Γιατί πολλοί φοβούνται να ψάξουν; Ο φόβος της αναζήτησης δεν είναι μόνο συμβολικός. Ο Μογγολικός πολιτισμός διατηρεί βαθύ σεβασμό στις επιθυμίες του Τζένγκις Χαν εδώ και αιώνες — και αυτή η επιθυμία ήταν σαφής. Στην Μογγολία, όπου ο Τζένγκις Χαν είναι εθνικό σύμβολο αντίστοιχο με τις σημαντικότερες ιστορικές μορφές άλλων πολιτισμών, η ιδέα της διατάραξης του τάφου είναι ευαίσθητη πολιτικά και πολιτισμικά. Μια ενεργή αρχαιολογική αναζήτηση θα συναντούσε αντίσταση από μέρος της κοινωνίας που θεωρεί την τήρηση της τελευταίας του επιθυμίας ηθική υποχρέωση και όχι ξεπερασμένη παράδοση.

Δύο Μογγολικά κείμενα του 17^ου Αιώνα μ.Χ.— το «Ερντενίν Τομπτσί» και το «Αλτάν Τομπτσί» — ισχυρίζονται ακόμη ότι το φέρετρο του Τζένγκις Χαν δεν περιείχε σώμα. Αν αυτό ίσχυε, τότε ολόκληρη η αναζήτηση θα ήταν κυνήγι ενός συμβολικού κενού τάφου. Αλλά και αυτή η εκδοχή παραμένει ανεπιβεβαίωτη παράδοση.

Σχεδόν 800 χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Τζένγκις Χαν παραμένει πιστός στον εαυτό του: ο πιο επιδραστικός άνθρωπος της εποχής του, του οποίου το μεγαλύτερο μυστήριο αντιστέκεται σε κάθε προσπάθεια αποκάλυψης (https://corfiatiko.blogspot.com/2026/06/blog-post_434.html).

Ο Ναπολέων υπήρξε ηγέτης, ο οποίος εγκατέλειψε σε πεδία μάχης δύο στρατιές, στην Αίγυπτο και στη Ρωσία, για να σώσει το τομάρι του.

Ο φιλοσημιτισμός του Ντούτσε αντικατοπτριζόταν ακόμη και στην προσωπική και ερωτική του ζωή, καθώς γνωρίζουμε ότι είχε τουλάχιστον δύο Εβραίες φίλες». Θυμίζει εδώ όχι μόνο την Εβραία ερωμένη του Άντολφ Άιχμαν στην Βιέννη, αλλά και τις Εβραίες συζύγους σχεδόν όλων των ηγετών του φιλοναζιστικού καθεστώτος στην Κροατία.

Η πρώτη από τις Εβραίες ερωμένες του Μουσολίνι, μεταξύ 1.900 μ.Χ. και 1.910 μ.Χ., ήταν η Αντζέλικα Μπαλαμπάνοφ ή Μπαλαμπάνοβα (1.878 μ.Χ.-1.965 μ.Χ.), μια μπολσεβίκη ακτιβίστρια που έγινε γραμματέας της Κομιντέρν (Κομμουνιστική Τρίτη Διεθνής) από το 1.919 μ.Χ. έως το 1.920 μ.Χ. Υπάρχει μια όμορφη φωτογραφία της που την δείχνει να επισκέπτεται τον πρώτο πρωθυπουργό του Ισραήλ, Ντέιβιντ Μπεν Γκουριόν, στο Τελ Αβίβ το 1.962 μ.Χ.

Η άλλη Εβραία φίλη που κατονόμασε ο Ντολμπώ ήταν η Μαργκερίτα Σαρφάτι (.1880 μ.Χ.-1.961 μ.Χ.), η οποία συνέβαλε στο φασιστικό περιοδικό Gerarchia και έγραψε το Dux (1.925 μ.Χ.), μια κολακευτική βιογραφία του Μουσολίνι. 

Οι θεωρίες που τελικά αποδείχθηκαν αληθινές. Παρακολουθήσεις, μυστικά προγράμματα και επιχειρήσεις που αποκαλύφθηκαν χρόνια μετά. Στην ιστορία υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις όπου γεγονότα που αρχικά θεωρούνταν θεωρίες συνωμοσίας αποδείχθηκαν αργότερα πραγματικά, όταν αποκαλύφθηκαν επίσημα έγγραφα.

Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι το πρόγραμμα μαζικών παρακολουθήσεων της NSA. Για χρόνια υπήρχαν υποψίες ότι οι μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούσαν τηλεφωνικές επικοινωνίες και ηλεκτρονικά μηνύματα. Το 2013 μ.Χ. αποκαλύφθηκε από τον Έντουαρντ Σνόουντεν ότι πράγματι υπήρχαν προγράμματα συλλογής δεδομένων από εκατομμύρια πολίτες σε όλο τον κόσμο.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η Επιχείρηση Northwoods, σχέδιο του Αμερικανικού Πενταγώνου το 1.962 μ.Χ., το οποίο προέβλεπε σκηνοθετημένες επιθέσεις ώστε να δικαιολογηθεί πόλεμος. Το σχέδιο τελικά δεν εφαρμόστηκε, αλλά αποκαλύφθηκε δεκαετίες μετά από αποχαρακτηρισμένα έγγραφα.

Επίσης, αποκαλύφθηκε η Επιχείρηση Gladio στην Ευρώπη, μυστικό δίκτυο που δημιουργήθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο για την αντιμετώπιση πιθανής σοβιετικής εισβολής. Η ύπαρξη του δικτύου παρέμεινε μυστική μέχρι το 1.990 μ.Χ., όταν αποκαλύφθηκε επίσημα στην Ιταλία.

Άλλες θεωρίες που αποδείχθηκαν αληθινές αφορούσαν μυστικές δοκιμές πυρηνικών όπλων, πειράματα με χημικά και βιολογικά όπλα, αλλά και μυστικά αεροσκάφη όπως το SR-71 Blackbird, που για χρόνια θεωρούνταν φήμες Αυτές οι περιπτώσεις δείχνουν ότι ορισμένες φορές γεγονότα που φαίνονται απίθανα μπορεί τελικά να αποδειχθούν πραγματικά, κάτι που εξηγεί γιατί πολλές θεωρίες συνεχίζουν να υπάρχουν μέχρι σήμερα (https://www.pronews.gr/x-files/oi-theories-pou-telika-apodeixthikan-alithines/viv).

Η σύλληψη και εκτέλεση του Μαργαριτόνε από τον Ερρίκο ΣΤ’ έγινε όπως η σύλληψη και εκτέλεση των ηγετών των Μυρίων από τους Πέρσες.

Ο Νορμανδός Ναύαρχος Ελληνικής καταγωγής Μαργαριτόνε του Μπρίντεζι/Μαργαρίτης ή Μαργαριτώνης ονομάζονταν ‘’Νέος Ποσειδώνας’’ και η Μεγάλη Αικατερίνη ΄΄Αθηνά του Βορρά΄΄.

Οι Έλληνες στρατιώτες ταλαιπωρήθηκαν στην έρημο της Γεδρωσίας και στην Αλμυρά έρημο στον Σαγγάριο.

Οι ψευδο-Δημήτριοι σφετεριστές Α’ και Β’ όπως και ο σφετεριστής Αλέξιος Δ’ Άγγελος ζήτησαν όλοι προδίδοντας την χωρά τους από ξένους βάρβαρους εχθρούς και εισβολείς της Πολωνούς και Σταυροφόρους αντίστοιχα υπό τους Σιγμούνδο Γ’ και τον Δόγη Δάνδολο να τους βοηθήσουν να κατακτήσουν τον θρόνο από τους σφετεριστές Αλέξιο Γ’ και Μπόρις Γκουντούνοφ με αντάλλαγμα την υποταγή των κρατών τους, την σκλαβιά και εξαθλίωση του λαού τους και την αρπαγή της γης και του πλούτου του Έθνους από τους ξένους και την επιβολή νέων φορών και την υποταγή της Ορθοδοξίας στον παναιρετικό πάπα της Ρώμης που υποστήριξε πλήρως και τις 2 αυτές επιθέσεις και την βεβήλωση Εκκλησιών από τους εισβολείς και βασανιστήρια και σφαγές.

Όμως παρόλο που οι εισβολείς κατάφεραν να καταλάβουν Πόλη/2^η Ρώμη και Μόσχα/3^η Ρώμη αντιστοιχα χάρις στους ικανούς στρατηγούς και ηγέτες Αλέξιο Στρατηγόπουλος και Δημήτριο Ποζάρσκι και Κούσμα Μήνιν οι εισβολείς εκδιωχθήκαν, οι πόλεις αυτές απελευθερώθηκαν και νέοι Αυτοκράτορες ανακηρύχτηκαν ο Μιχαήλ Παλαιολόγος και ο Μιχαήλ Ρωμανόφ σε αυτές αντιστοιχα. 

Πέρασαν μπροστά από την κλίνη του ετοιμοθάνατου πολυαγαπημένου τους ηγέτη οι στρατιώτες του πάντα Έλληνα Μεγάλου Αλέξανδρου και του Βασίλειου του Β’ Βουλγαροκτόνου της πάντα Ελληνικής Μακεδονικής δυναστείας της πάντα Ελληνικής Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας.

Όπως ο Ηρόστρατος έκαψε τον ναό της Αρτέμιδας στην Έφεσο για να μήνι το όνομα του στην ιστορία, έτσι και ο Νέρωνας έκαψε την Ρώμη για να την δει να καίγεται για να εμπνευστεί να γράψει ένα τραγούδι για την πτώση και το κάψιμο της Τροίας.

Οι ευσεβείς/φανατικοί Σιδεροκέφαλοι στην Αγγλία είχαν τον Κρόμβελ επικεφαλής και στην Γαλλία οι ευσεβείς Γάλλοι ιππότες την Ιωάννα της Λορένης.

Όλοι οι δρόμοι της Ιταλίας και της Αυτοκρατορίας οδηγούσαν στην Ρώμη όπως και της Πελοποννήσου στις Μυκήνες.

Όλες οι προαναφερόμενες ιστορικές αναφορές σε πρόσωπα και γεγονότα, που εξελίχθηκαν με παρόμοιο τρόπο, είναι μόνο λίγες από τις πολλές που συνέβησαν στον διάβα των Αιώνων, και συνέλαβαν σημαντικά στην διαμόρφωση της ιστορίας όπως την γνωρίζουμε σήμερα.