ΤΑ ΠΙΘΑΝΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΗΠΑ ΚΑΙ ΙΣΡΑΗΛ

Τα πιθανα αντιποινα του ιραν στην επιθεση ηπα και ισραηλ

Γράφει ο αλώπηξ

Όπως είναι γνωστό στις μέρες μας και συγκεκριμένα στον ιόνιο του 2025 μετά Χριστόν τόσο το Ισραήλ όσο και Αμερικανοί χτύπησαν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν με σκοπό να τις καταστρέψουν, ενώ προσπάθησαν παράλληλα ανεπιτυχώς να ρίξουν και το καθεστώς του και να επιβάλλουν το φιλικό σε αυτούς γιο τους Σάχη ξανά στην εξουσία.

Το Ιράν το οποίο άντεξε τις αρχικές επιθέσεις των εχθρών του ενώ φαίνεται παρά τα ισχυρά χτυπήματα να μην έχουν καταστραφεί οι πυρηνικές του εγκαταστάσεις και τα υλικά που είχες τα έχει μεταφέρει αυτά σε άλλες κρυφές τοποθεσίες για την ανάπτυξη πυρηνικών δυνατοτήτων εντός του Ιράν.

Πραγματικά ενώ τόσο οι δυτικοί, όσο επίσης και το Ισραήλ πίστευαν ότι το καθεστώς θα κατέληγε μετά από κάποια χτυπήματα, αλλά αυτό με την βοήθεια των συμμάχων του Ρώσων και Κινέζων έχει αντέξει με θαυμαστό τρόπο ως τώρα και αντίθετα αυτού που φαίνεται οικονομία να καταστρέφεται, όπως επίσης και πολλές πόλεις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, κυβερνητικά κτίρια, το χρηματιστήριο, η βουλή, ακόμη λένε και πηγές εξόρυξης φυσικού αερίου στην Μαύρη Θάλασσα, ακόμη και το πυρηνικό εργοστάσιο στην Ντιμόνα στο Ισραήλ.

Και παρόλο που δέχτηκε ένα τόσο ισχυρό χτύπημα από την Δύση και το Ισραήλ, το Ιράν αντέχει και μάλιστα όπως λένε πολλοί αναλυτές ετοιμάζεται να την επιτεθεί και να επιβάλλει και αυτό τους δικούς του κανόνες, όπως επίσης και τιμωρίες τους εχθρούς του με την βοήθεια των συμμάχων του.

Πραγματικά δεν είναι κάτι φανταστικό αυτό το σενάριο αφού το Ιράν έχει πράγματι αρκετές δυνατότητες και επιλογές προκειμένου να τιμωρήσει στους δυτικού και το Ισραήλ και να τους κάνει να αποχωρήσουν από την χώρα του και να εγκαταλείψουν τα σχέδια τους εναντίον του.

Καταρχάς το Ιράν έχει την δυνατότητα  και το δικαίωμα αφού του επιτέθηκαν άδικα οι δυτικοί και οι Ισραηλινοί χωρίς αποδείξεις να κλείσει καταρχάς τα Στενά του Ορμούζ από τα οποία διέρχεται το παγκόσμιο πετρέλαιο σχεδόν σε 30 με 40% προς τα κράτη της γης.

Εάν συμβεί κάτι τέτοιο όπως είναι φυσιολογικό και όλοι καταλαβαίνουμε, εάν τα περισσότερα κράτη της γης και κυρίως η Δύση που προμηθεύεται πετρέλαιο από τις περιοχές αυτές χάσουν αυτές τις δυνατότητες τώρα που προμηθεύονται το πανάκριβο Αμερικάνικο lng, όπως επίσης έχουμε χάσει και το φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο και πετρέλαιο, το αποτέλεσμα θα είναι μία πλήρη οικονομική καταστροφή για τις χώρες αυτές.

Η κατάσταση αυτή θα προκαλούσε μία τέτοια ύφεση ένα σωστό πετρελαϊκό σοκ σαν το 1.973 μετά Χριστόν και του 1.979 μετά Χριστόν και η ανεργία θα αυξανόταν σε τεράστιο βαθμό στις χώρες της Δύσης, θα υπήρχε και οικονομικό κραχ σαν το 1.929 μ.Χ. με πολλά δισεκατομμύρια ανέργων αι πιθανότατα πολλές κυβερνήσεις της Δύσης θα κατέρρεαν και πιθανότητα των πατριώτες και εθνικιστικές θα ανέρχονταν στην εξουσία.

Αλλά παράλληλα το Ιράν θα χρησιμοποιούσε και τους Χούθι στην Υεμένη προκειμένου να κλείσει και τα Στενά της Ερυθράς Θάλασσας και του Άντεν όπως επίσης και του Σουέζ από αυτό έρχονταν έσοδα και δεν θα έχει αυτό έσοδα και με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε να καταρρεύσει έμμεσα και την οικονομία της Αιγύπτου, ενώ αν έπεφτε το καθεστώς του Σίσι και να επανέλθουν πιθανώς στην εξουσία ξανά οι Αδελφή Μουσουλμάνοι (https://alophx.blogspot.com/2024/02/blog-post_91.html).

Φυσικά εδώ θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το Ιράν έχει ήδη δηλώσει ότι ακόμη και σε περίπτωση πολέμου τα Κινέζικα, όσο όπως επίσης και τα ρωσικά πλοία θα μπορούν να εισέρχονται ελεύθερα από τον Κόλπο του Ορμούζ και τον Περσικό Κόλπο, σε αντίθεση με αυτά της Δύσης και των συμμάχων της και του Ισραήλ.

{Είναι ενδιαφέρον εδώ να πούμε ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν έχουν συγκρουστεί και άλλη μία φορά για το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και την μεταφορά πετρελαίου από την περιοχή αυτή τόσο το 2025 μετά Χριστόν, όσο επίσης και στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ του 1.980 μετά Χριστόν με 1.988 με τα Χριστόν. 

Επίσης το Ιράν έχει την ικανότητα να χρησιμοποιήσει και πολλούς συμμάχους του στην περιοχή όπως είναι λόγου χάρη είχες πολλά στον Λίβανο και στην γάζα και στην Δυτική Όχθη να χτυπήσεις από αυτές τις πλευρές το Ισραήλ.

Επίσης μπορεί να στηρίξει τις οργανώσεις αυτές με χρήματα και χθες να πραγματοποιήσουν και πολλές βομβιστικές επιθέσεις ή επιθέσεις αυτοκτονίας εντός του Ισραήλ, όπως επίσης και εντός δυτικών χρόνων που ιστορίζουν τον πόλεμο του Ιράν αλλά και σε βάσεις των Αμερικανών στην συγκεκριμένη περιοχή.

Στην ουσία με αυτό τον τρόπο θα μπορούσαν να ξεκινήσουν πολλές τρομοκρατικές επιθέσεις τόσο στις χώρες της Μέσης Ανατολής, όσο επίσης και στην Δύση γενικότερα και να επιφέρει ένα μεγάλο χάος και ακόμα και κήρυξη στρατιωτικού νόμου στις χώρες αυτές.

Εννοείται φυσικά ότι εκτός από τις βάσεις και τους βομβιστές αυτοκτονίας θα μπορούσα να αυτές να χτυπηθούν και με πάρα πολλούς πυραύλους τους οποίους διαθέτει το Ιράν σε πολύς μεγάλου βαθμό και  Drones, τους οποίους φυσικά εάν χρειαστεί θα προμηθεύεται και από το συμμάχους του όπως το έχουν υποσχεθεί αυτή λόγου χάρη η Κίνα, η Ρωσία, η βόρεια Κορέα, το Πακιστάν, η Τουρκία και άλλες μουσουλμανικές χώρες.

Επίσης το Ιράν ανέφερε ότι οποιοσδήποτε Αμερικανός πολίτης στην Μέση Ανατολή και αλλού μετά την επίθεση των Αμερικανών είναι νόμιμος στόχος για το Ιράν, όπως και σημαίνει ότι θα μπορούσε να δολοφονήσουν ακόμη και ισχυρούς Αμερικανούς πολιτικούς ηγέτες όπως και Ισραηλινούς σε ανταπόδοση για το φόνο του Ραίσι, του Σουλεϊμάνι και πολλών άλλα αξιωματούχων πρόσφατα με την Αμερικανική επίθεση στο Ιράν.

Φυσικά το ίδιο θα μπορούσε να ισχύσει και για τις χώρες της Αραβίας, οι οποίες πιθανότατα θα υποστήριζαν μία επίθεση της Αμερικής και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν αφού και στην περίπτωση αυτή θα μπορούσε να σκοτωθούν οι ηγέτες αυτού.

Αν δεν π.Χ. η Σαουδική Αραβία υποστήριζε τα χτυπήματα εναντίον του Ιράν, το Ιράν θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει τους σιίτες που είναι μειονότητα στην χώρα αυτή, αλλά βρίσκονται στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας για να ξεσηκωθούν και να τις καταστρέψουν στον χώρο αυτό και με τον τρόπο να καταστραφεί οικονομία της χώρας αυτής και να γίνει ένας εμφύλιος, ο οποίος θα κάνει την συγκεκριμένη χώρα να φύγει από τον πόλεμο αυτό.

Θα μπορούσε επίσης στο Ιράν να χτυπήσει και να καταστρέψει σε όσες Αραβικές χώρες υποστηρίξουν το Ισραήλ και την Δύση τις πετρελαϊκές και πυρηνικές εγκαταστάσεις και με αυτό τον τρόπο να καταστραφεί οικονομία τους για μετάβαση της μετά το πετρέλαιο και αυτές να καταρρεύσουν οικονομικά και κοινωνικά και ο λαός τους να ξεσηκωθεί εναντίον τους.

Παράλληλα το Ιράν στα σύνορα του με το Ιράκ προς στην Σαουδική Αραβία έχει συγκεντρώσει πολύ μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις και θα μπορούσε εύκολα να προελάσει προς τις χώρες αυτές και στις Σαουδική Αραβία ακόμη πιο μέσα μέχρι την πρωτεύουσα της Μεδίνα και Μέκκα χωρίς να σταματήσει πως έκανε από το Κουβέιτ ο Σαντάμ Χουσεΐν όταν προέλαυσε και αυτός  προς στην Σαουδική Αραβία, αλλά τελικά γύρισε πίσω.

Επίσης θα μπορούσε με τον στρατό του το Ιράν να προελάσει και προς την Συρία μέσω Ιράκ που είναι σύμμαχος του και να ρίξει το καθεστώς του Τζολάνι, αλλα εν συνεχεία και προς τον Λίβανο και από εκεί με τους φρουρούς της Επανάστασης και με τον στρατό του να βρει πάλι χερσαία σύνορα και να χτυπήσει ξανά το Ισραήλ.

Κάποια άλλοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι το Ιράν έχει πάρει από την Ρωσία και την Κίνα την τεχνολογία του ηλεκτρονικού παλμού ή emp, την οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει για να θέσει εκτός λειτουργίας τα ηλεκτρονικά συστήματα των Αμερικανών στην Μέση Ανατολή και αλλού (π.χ. ΕΕ ,και Ισραήλ) και να τους αιφνιδιάσει μετά στις επιθέσεις τους.

Το Ιράν μπορεί επίσης με τον στόλο του και τους πυραύλους του να χτυπήσει και την Αμερικανική ναυτική βάση Diego Garcia στον Ινδικό ωκεανό και με τον τρόπο αυτό και τα αεροπλανοφόρα και να μην υπάρχει πια ικανός Αμερικάνικος στόλος για να χτυπήσει το Ιράν από την περιοχή του Ινδικού και του Κόλπου.

Είδη ο πρώην Πρόεδρος της Ρωσίας Μενβέντεφ έχει δηλώσει ότι υπάρχουν κράτη τα οποία θέλουν να δώσουν πυρηνικά στο Ιράν για να σταματήσει ο πόλεμος και πραγματικά μετά από λίγο διάστημα ο  ηγέτης της βόρειας Κορέας   Kim Jong-Un δήλωσε ότι θέλει όντως να δώσει πυρηνικά στο Ιράν, ενώ και ο ηγέτης του Πακιστάν είπε ότι αν χτυπηθεί το Ιράν με πυρηνικά, το Πακιστάν θα χτυπήσει και αυτό με πυρηνικά ττου Ισραήλ.

Επίσης μέσω της συμμαχίας Ιράν και Πακιστάν και Κίνας αλλά και Αφάνισαν θα μπορούσαν πολλοί ισλαμιστές μισθοφόροι και εθελοντές από άλλα μουσουλμανικά κράτη να εισέλθουν μέσα στο Ιράν και να πολεμήσουν τυχόν δυτικούς, ή και Ισραηλινούς στρατιώτες και κομάντος που θα είναι μέσα σε αυτό, εννοώ η ίδια ακριβώς μπορεί να γίνει επίσης να γίνει και από τα κοινό σύνορα που έχουν που έχει η χώρα αυτή με την Τουρκία, αλλά επίσης και το Ιράκ.

Θα είναι άραγε αυτή η εξέλιξη των πραγμάτων στις μέρες μας; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, άλλα μόνο αν λάβουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα ως λαός θα αποφύγουμε τις οποίες κακοτοπιές και θα φέρουμε εκ νέου την πολυαγαπημένη μας πατρίδα σε μία κατάσταση ακμής και ευημερίας.

ΕΞΤΡΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ

Ο ΤΡΑΜΠΑΝΙΑΧΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΒΡΩΜΙΚΑ: ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΜΕΤΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ ΣΕ ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΤΟ ΓΕΙΤΟΝΙΚΟ ΙΡΑΚ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΡΩΣΟ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΟ. Ο ΡΩΣΟΣ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ Ο ΤΡΑΜΠ ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΟΥ ISIS ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΤΕΘΕΙ ΣΤΟ ΙΡΑΝΚΟΥΝ.

RT.com αναφέρει ότι οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν Σύρους τζιχαντιστές που συνδέονται με το ISIS ως πληρεξούσια δύναμη εναντίον του Ιράν.

Η έκθεση αναφέρει τον επικεφαλής της Ρωσικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας Αλεξάντρ Μπόρτνικοφ ως πηγή για την ιστορία. Αυτή είναι μια ιστορία που δεν θα δείτε να αναφέρεται στην Δύση, όπου τα εταιρικά μέσα ενημέρωσης ελέγχονται αυστηρά από το σύμπλεγμα στρατιωτικών-βιομηχανικών-μυστικών υπηρεσιών.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του RT, οι τζιχαντιστές, που πολέμησαν για το Ισλαμικό Κράτος (IS, πρώην ISIS) και άλλες τρομοκρατικές ομάδες, μεταφέρονται από φυλακές στην Συρία σε ειδικά στρατόπεδα στο Ιράκ, δήλωσε ο Μπόρτνικοφ την Τρίτη κατά την διάρκεια συνάντησης των αρχηγών ασφαλείας από την Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών (ΚΑΚ) στην περιοχή Ιρκούτσκ της Ρωσίας. «Η ιστορία του Ισλαμικού Κράτους ξεκίνησε με παρόμοια Ιρακινά συγκροτήματα φυλακών υπό την προστασία των υπηρεσιών πληροφοριών του δυτικού συνασπισμού», δήλωσε.

Οι ενέργειες των δυτικών υπηρεσιών κατασκοπείας αποτελούν επίσης κίνδυνο για την Ρωσία και τα συνδεδεμένα με αυτήν έθνη όπως η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, η Λευκορωσία, το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν, καθώς οι απελευθερωμένοι τρομοκράτες «περιλαμβάνουν άτομα από χώρες της ΚΑΚ που πολέμησαν στο Ισλαμικό Κράτος και άλλες τρομοκρατικές ομάδες και αργότερα κατέληξαν σε Συριακές φυλακές», προειδοποίησε ο Μπόρτνικοφ.

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο σε όλη την Μέση Ανατολή, αλλά και στις χώρες καταγωγής τους, είπε. «Αναμφίβολα, η κλιμάκωση της Ιρανικής σύγκρουσης και η εμπλοκή ενός αυξανόμενου αριθμού μερών σε αυτήν απειλεί να αποσταθεροποιήσει ολόκληρο τον ισλαμικό κόσμο», τόνισε ο Ρώσος επικεφαλής ασφαλείας.

Αυτή είναι μια τεράστια ιστορία γιατί ο Πρόεδρος Τραμπ ισχυριζόταν εδώ και καιρό, ήδη από το 2016 μ.Χ. και με κάποια αξία, ότι ο πρώην Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα και η Υπουργός Εξωτερικών του Χίλαρι Κλίντον ήταν υπεύθυνοι για την δημιουργία της ισλαμικής τρομοκρατικής δύναμης που τελικά μεταμορφώθηκε σε ISIS.

Ο Ομπάμα και η Κλίντον, με την βοήθεια του αείμνηστου γερουσιαστή Τζον Μακέιν, ήθελαν να εξοπλίσουν και να εκπαιδεύσουν μια σουνιτική μουσουλμανική μαχητική δύναμη και να την χρησιμοποιήσουν για να ανατρέψουν τον Πρόεδρο της Συρίας Μπασούρ αλ Άσαντ στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας.

Τώρα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του RT, η ίδια η κυβέρνηση του Τραμπ μπορεί να αναβιώσει το παλιό σχέδιο του Ομπάμα να χρησιμοποιήσει μια σουνιτική ισλαμική τρομοκρατική οργάνωση εναντίον ενός σιιτικού καθεστώτος που θεωρεί απειλή για το Ισραήλ. Η μόνη διαφορά είναι ότι το ISIS στρέφεται τώρα εναντίον του Ιράν αντί της Συρίας.

Ο Τραμπ την περασμένη εβδομάδα παραδέχτηκε σε συνέντευξη του στον Sean Hannity του Fox News ότι ξεκίνησε τον πόλεμο εναντίον του Ιράν κυρίως για λογαριασμό του Ισραήλ και των συμμάχων των ΗΠΑ κρατών του Κόλπου.

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε «μεγάλες πολεμικές επιχειρήσεις» κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, με μαζικά κοινά χτυπήματα ΗΠΑ-Ισραήλ με στόχο στρατιωτικές, κυβερνητικές και υποδομές.

Μετά την ανακοίνωση κατάπαυσης του πυρός δύο εβδομάδων, οι αρχικές συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν στο Πακιστάν τον Απρίλιο απέτυχαν να καταλήξουν σε ειρηνευτική συμφωνία. Ο Τραμπ ανακοίνωσε αργότερα την παράταση της κατάπαυσης του πυρός και την συνέχιση του αποκλεισμού των ΗΠΑ μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις «με τον ένα ή τον άλλο τρόπο».

Μιλά ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν. Μια δήλωση που δημοσιεύτηκε στον επίσημο λογαριασμό X του Ιρανού Ανώτατου Ηγέτη Μοτζτάμπα Χαμενεΐ και διαβάστηκε στην Ιρανική κρατική τηλεόραση την Τρίτη ανέφερε ότι οι χώρες της Μέσης Ανατολής «δεν θα χρησιμεύουν πλέον ως ασπίδες για τις Αμερικανικές βάσεις» ως αποτέλεσμα του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν.

«Το χέρι του χρόνου δεν γυρίζει πίσω», ανέφερε η δήλωση που αποδίδεται στον Χαμενεΐ. «Η Αμερική δεν θα έχει πλέον ασφαλές καταφύγιο για αταξίες και την δημιουργία στρατιωτικών βάσεων στην περιοχή». Την Τρίτη, οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν αυτό που αποκάλεσαν «χτυπήματα αυτοάμυνας» στο νότιο Ιράν ως απάντηση στην κλιμάκωση των εντάσεων και των απειλών.

Ο Τραμπ φαίνεται επίσης να έχει διευρύνει το πεδίο εφαρμογής οποιασδήποτε πιθανής ειρηνευτικής συμφωνίας για τον πόλεμο του Ιράν, λέγοντας την Τρίτη ότι το Ιράν και οι Άραβες γείτονές του - συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ, του Κουβέιτ και άλλων - πρέπει να ενταχθούν στις Συμφωνίες του Αβραάμ και να κάνουν ειρήνη με το Ισραήλ.

Εν τω μεταξύ, η Τεχεράνη συνεχίζει να εμποδίζει τα πλοία των συμμάχων της Ουάσιγκτον να πλέουν μέσω των Στενών του Ορμούζ, τα οποία αντιπροσωπεύουν περίπου το 25% του παγκόσμιου εμπορίου αργού πετρελαίου, ενώ οι ΗΠΑ διατηρούν τον δικό τους αποκλεισμό των Ιρανικών λιμανιών. Και οι μέσες τιμές του φυσικού αερίου σε εθνικό επίπεδο έχουν εκτοξευθεί κοντά στα 5 δολάρια το γαλόνι στις ΗΠΑ, κάτι που δεν προμηνύεται καλό για τους Ρεπουμπλικάνους ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.

Την Δευτέρα, ο κορυφαίος διαπραγματευτής του Ιράν Mohammad Bagher Ghalibaf και ο Υπουργός Εξωτερικών Abbas Araghchi φέρεται να έφτασαν στην Ντόχα για συνομιλίες με τον πρωθυπουργό του Κατάρ σχετικά με μια πιθανή ειρηνευτική συμφωνία με τις ΗΠΑ.

Αλλά και οι δύο πλευρές υποβάθμισαν τις ελπίδες για οποιαδήποτε άμεση πρόοδο, καθώς ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο είπε ότι η Ουάσιγκτον ήταν πρόθυμη να δώσει στην διπλωματία μια ευκαιρία πριν αποφασίσει εάν θα αντιμετωπίσει το Ιράν με «άλλο τρόπο».

Ο εκπρόσωπος του Ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών Esmaeil Baghaei δήλωσε την Δευτέρα ότι το γεγονός ότι οι πλευρές μπόρεσαν να καταλήξουν σε κοινό έδαφος για κάποιο θέμα «δεν σημαίνει ότι επίκειται η υπογραφή συμφωνίας».

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Εξακολουθώ να λέω, όλη η συζήτηση για μια ειρηνευτική συμφωνία ισοδυναμεί με καπνό και καθρέφτες. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξακολουθούν να φλέγονται για μια αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη και δεν θα ησυχάσουν μέχρι να την αποκτήσουν.  Οι ειρηνευτικές συνομιλίες είναι απλώς μια τακτική καθυστέρησης για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να επανεξοπλιστούν και να ανασυνταχθούν για μια άλλη επίθεση πλήρους κλίμακας.

Με σχεδόν όλους τους στρατιωτικούς συμβούλους να προειδοποιούν ότι μια χερσαία εισβολή στο Ιράν θα οδηγούσε σε λουτρό αίματος για τα αμερικανικά στρατεύματα, φαίνεται τώρα ότι ο Τραμπ επιστρέφει στην παλιά στρατηγική του Όμάπμα να χρησιμοποιεί σουνίτες μουσουλμάνους τρομοκράτες για να επιτεθεί σε ένα έθνος του οποίου η ηγεσία αρνείται να υποκύψει στην θέληση της Αυτοκρατορίας των ΗΠΑ.

Το ανεξάρτητο ρεπορτάζ μου μπορεί να συνεχιστεί μόνο με την υποστήριξη εσάς, των αναγνωστών μου, γι' αυτό σκεφτείτε να γίνετε συνδρομητής επί πληρωμή ή να κάνετε μια δωρεά οποιουδήποτε μεγέθους στο GiveSendGo μου. Όσοι προτιμούν να στείλουν μια επιταγή μπορούν να το κάνουν c/o Leo Hohmann, PO Box 291, Newnan, GA 30264. Σας ευχαριστώ για την απαραίτητη υποστήριξη (https://oimos-athina.blogspot.com/2026/06/blog-post_742.htmlio).

 

Ποιο το σχέδιο του Ισραήλ στην Αργεντινή; Συγκλονιστική Αποκάλυψη . Ιδιοκτήτης 175 εταιρειών, μεταξύ άλλων αλυσίδων εστιατορίων και της ποδοσφαιρικής ομάδας της Τότεναμ – αυτοανακηρυγμένης «Στρατός των YID» – ο πολύ μυστικοπαθής δισεκατομμυριούχος Joe Lewisσπεκουλάρει στην αγορά συναλλάγματος σε συνεργασία με τον φίλο του George Soros.

Οι αρχές της Αργεντινής αναρωτιούνται τι συμβαίνει με τη μαζική αγορά γης από βρετανό δισεκατομμυριούχο στην Παταγονία και τις «διακοπές» που περνάνε δεκάδες χιλιάδες Ισραηλινοί στρατιώτες στις ιδιοκτησίες του.

Στο δέκατο ένατο αιώνα, η βρετανική κυβέρνηση είχε διστάσει να εγκαταστήσει το Ισραήλ στη σημερινή Ουγκάντα, την Αργεντινή ή στη Παλαιστίνη. Πράγματι, η Αργεντινή ελεγχόταν τότε από το Ηνωμένο Βασίλειο και, με πρωτοβουλία του Γάλλου ΒαρώνουMaurice de Hirsch, είχε γίνει καταφύγιο για τους Εβραίους που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τα πογκρόμ στην Κεντρική Ευρώπη.

Τον εικοστό αιώνα, μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα κατά του στρατηγού Juan Perón, δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου της χώρας, αναπτύχθηκε ένα αντισημιτικό ρεύμα στο κόρφο του στρατού. Δημοσίευσε ένα φυλλάδιο που κατηγορούσε το νέο Κράτος του Ισραήλ ότι προετοίμαζε εισβολή στην Παταγονία, το λεγόμενο «Σχέδιο Αντίνια».

Φαίνεται σήμερα ότι αν και η ακροδεξιά της Αργεντινή είχε υπερβάλει για τα γεγονότα στη δεκαετία του ’70 μ.Χ., υπήρξε όντως ένα Ισραηλινό σχέδιο αποίκησης (και όχι εισβολής) της Παταγονίας. Όλα άλλαξαν με τον πόλεμο των Μαλβίνων (Φώκλαντ) το 1982. Την εποχή εκείνη η αργεντινική στρατιωτική χούντα προσπαθούσε να ανακτήσει τα νησιά Μαλβίνες (Φώκλαντ), Νότια Γεωργία και τους Νότιους Νήσους Σάντουιτς, υπό βρετανική κατοχή κατά την άποψή της για ενάμιση Αιώνα.

Ο ΟΗΕ αναγνωρίζει την νομιμότητα της αξίωσης της Αργεντινής, αλλά το Συμβούλιο Ασφαλείας καταδικάζει τη χρήση βίας για την επανάκτηση αυτών των εδαφών. Το διακύβευμα είναι τεράστιο επειδή τα χωρικά ύδατα αυτών των αρχιπελαγών δίνουν πρόσβαση σε όλο τον πλούτο της Ηπείρου της Ανταρκτικής.

Στο τέλος του πολέμου, ο οποίος σκότωσε περισσότερους από 1.000 ανθρώπους (οι βρετανικοί επίσημοι αριθμοί είναι σημαντικά μειωμένοι), το Λονδίνο επέβαλε μια ιδιαίτερα σκληρή συνθήκη ειρήνης στο Μπουένος Άιρες.

Οι ένοπλες δυνάμεις του περιορίζονται στην απλούστερη έκφρασή τους. Προπαντός, ο έλεγχος του νότιου εναέριου χώρου της επικράτειάς τους και της Ανταρκτικής αποσύρθηκε από την δικαιοδοσία τους προς όφελος της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (Royal Air Force ) και πρέπει να ενημερώνουν το Ηνωμένο Βασίλειο για όλες τις δραστηριότητές τους.

Το 1.992 μ.Χ. και το 1.994 μ.Χ. δύο μυστηριώδεις επιθέσεις, ιδιαίτερα θανατηφόρες και καταστροφικές, κατέστρεψαν διαδοχικά την ισραηλινή πρεσβεία και την έδρα της Εβραϊκής ένωσης AMIA. Η πρώτη έγινε καθώς οι Ισραηλινοί αρχηγοί των υπηρεσιών πληροφοριών στην Λατινική Αμερική μόλις είχαν φύγει από το κτίριο.

Η δεύτερη έγινε στο πλαίσιο της κοινής έρευνας Αιγύπτου-Αργεντινής για τους βαλλιστικούς πυραύλους Condor. Την ίδια περίοδο, το κύριο εργοστάσιο των Condor εκρήγνυται, ενώ οι γιοι των προέδρων Carlos Menem και Hafez al-Assad πεθαίνουν σε ατυχήματα. Οι διάφορες έρευνες θα οδηγήσουν σε μια σειρά χειραγωγήσεων.

Μετά το καταλογισμό της Συρίας ως ένοχη, ο εισαγγελέας Αλμπέρτο ​​Nisman στρέφεται κατά του Ιράν που κατηγορεί ως εγκέφαλος των δύο βομβιστικών επιθέσεων και κατά της Χεζμπολάχ που υποτίθεται ότι τις εκτέλεσε.

Η πρώην περονίστρια πρόεδρος Cristina Kirchner κατηγορείται ότι διαπραγματεύτηκε το τέλος της δίωξης κατά του Ιράν σε αντάλλαγμα για φτηνές τιμές πετρελαίου. Ο εισαγγελέαςNisman βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του και η πρόεδρος Kirchner κατηγορήθηκε για υψηλή προδοσία. Ωστόσο, αργότερα, ένα δραματικό απρόοπτο γεγονός κατέστρεψε όλα όσα νομίζαμε ότι γνωρίζαμε: το FBI των ΗΠΑ παρέδωσε αναλύσεις DNA που πιστοποιούν την απουσία ανάμεσα στα θύματα του υποτιθέμενου τρομοκράτη και την παρουσία μιας σορού που δεν ταυτοποιήθηκε ποτέ. 25 χρόνια αργότερα, δεν γνωρίζουμε πλέον τίποτα για αυτές τις επιθέσεις.

Τον 21^ο Αιώνα μ.Χ., εκμεταλλευόμενα τα πλεονεκτήματα που τους προσφέρει η συνθήκη του πολέμου των Μαλβίνων (Φώκλαντ), το Ηνωμένο Βασίλειο και το Ισραήλ ξεκίνησαν ένα νέο σχέδιο στην Παταγονία.

Ο Βρετανός δισεκατομμυριούχος Joe Lewis αποκτά τεράστια εδάφη στη νότια Αργεντινή και ακόμη στην γειτονική Χιλή. Οι ιδιοκτησίες του καλύπτουν πολλές φορές το μέγεθος του κράτους του Ισραήλ. Βρίσκονται στην Γη του Πυρρός (Tierra del Fuego), στο ακραίο νότιο μέρος της ηπείρου. Περικυκλώνει μεταξύ άλλων το Lago Escondido, αποτρέποντας τη πρόσβαση του, παρά μιας δικαστικής απόφασης.

Ένα ιδιωτικό αεροδρόμιο, με διάδρομο προσγείωσης 2 χιλιομέτρων, χτίζεται από τον δισεκατομμυριούχο για να δέχεται πολιτικά και στρατιωτικά αεροπλάνα μεταφορών. Μετά το πόλεμο των Μαλβίνων (Φώκλαντ), ο ισραηλινός στρατός διοργάνωσε «στρατόπεδα διακοπών (ή κατασκηνώσεις)» (sic) για τους στρατιώτες του στην Παταγονία. Κάθε χρόνο, 8-10.000 στρατιώτες του Ισραήλ περνάνε δύο εβδομάδες στην γη του Joe Lewis.

Αν και στην δεκαετία του ’70 μ.Χ., ο Αργεντινός στρατός είχε γνωστοποιήσει ότι παρατήρησε την κατασκευή 25.000 κενών κατοικιών, δημιουργώντας το μύθο του Σχεδίου Andinia, σήμερα φέρεται ότι εκατοντάδες χιλιάδες έχουν κατασκευαστεί.

Είναι αδύνατο να ελεγχθεί η κατάσταση των εργασιών, δεδομένου ότι αυτές οι γαίες είναι ιδιωτικές και το Google Earth έχει εξουδετερώσει τις δορυφορικές φωτογραφίες της περιοχής, όπως συμβαίνει με τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Ατλαντικής Συμμαχίας. Η γειτονική Χιλή έχει παραχωρήσει μια υποβρύχια βάση στο Ισραήλ. Σήραγγες έχουν σκαφτεί για την επιβίωση στον πολικό χειμώνα.

Οι Ινδιάνοι Μαπούτσε που κατοικούν την Παταγονία, τόσο την αργεντινική όσο και τη χιλιανή, βρέθηκαν προ έκπληξη όταν έμαθαν την επανενεργοποίηση στο Λονδίνο τηςResistencia Ancestral Mapuche (Προγονική Αντίσταση των Μαπούτσε – RAM), μιας μυστηριώδους οργάνωσης διεκδίκησης της ανεξαρτησίας. Πρώτα κατηγορήθηκε ότι ήταν μια παλιά ένωση που είχε ανακτηθεί από τις μυστικές υπηρεσίες της Αργεντινής, η RAMθεωρείται πλέον από την αριστερά ως νομιμοποιημένο αποσχιστικό κίνημα, αλλά όχι οι ηγέτες των Μαπούτσε που θεωρούνται ως πρωτοβουλία που χρηματοδοτείται από τονGeorge Soros.

Στις 15 Νοεμβρίου 2017 μ.Χ., το Ναυτικό έχασε την επαφή με το υποβρύχιο ARA San Juan , το οποίο τελικά κηρύχτηκε ότι συνετρίβη στην θάλασσα. Είναι ένα από τα δύο ντηζελο-ηλεκτρικά υποβρύχια TR 1700 που αποτελούσαν την επίστεψη του Αργεντινικού στρατού. Η Προπαρασκευαστική Επιτροπή για την οργάνωση της Συνολικής Απαγόρευσης των Πυρηνικών Δοκιμών (CTBTO) ανακοίνωσε ότι κατέγραψε ένα ασυνήθιστο ακουστικό φαινόμενο στον Ατλαντικό, κοντά στην περιοχή όπου το Σαν Χουάν είχε στείλει το τελευταίο του σήμα.

Η κυβέρνηση παραδέχτηκε τελικά ότι το υποβρύχιο πραγματοποιούσε μια απροσδιόριστη «μυστική αποστολή», για την οποία είχε ενημερώσει το Λονδίνο. Ενώ ο αμερικανικός στρατός είχε ξεκινήσει έρευνες, το ρωσικό ναυτικό έστειλε ένα μη επανδρωμένο υποβρύχιο ικανό να εξερευνήσει το βυθό της θάλασσας σε βάθος 6.000 μέτρων το οποίο δεν βρήκε τίποτα. Το Σαν Χουάν πιθανώς εξερράγη. Ο Τύπος της Αργεντινής είναι πεπεισμένος ότι είτε χτύπησε μια νάρκη είτε έχει καταστραφεί από μια εχθρική τορπίλη.

Είναι αδύνατο σήμερα να προσδιοριστεί εάν το Ισραήλ έχει ξεκινήσει ένα πρόγραμμα εκμετάλλευσης της Ανταρκτικής ή αν δημιουργεί μια εφεδρική βάση οπισθοδρόμησης σε περίπτωση ήττας στην Παλαιστίνη (https://romioitispolis.gr/poio-to-schedio-toy-israil-stin-argentini-2/).

Τρομερή ανατροπή - Ξαφνικά Ιράν και Αφγανιστάν από ορκισμένοι εχθροί έγιναν πιστοί σύμμαχοι - Το μυστικό που τους ένωσε. Από την οπτική του Ιράν, η στήριξη της σταθερότητας στο Αφγανιστάν δεν είναι θέμα ιδεολογίας, αλλά στρατηγικής επιβίωσης.

Τις προηγούμενες μέρες το Ιράν φιλοξένησε μια σημαντική περιφερειακή συνάντηση για το Αφγανιστάν, στην οποία συμμετείχαν αντιπροσωπείες των γειτονικών χωρών—Ιράν, Πακιστάν, Κίνα, Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν, Τουρκμενιστάν, καθώς και η Ρωσία.

Η κυβέρνηση του Αφγανιστάν επέλεξε να μην συμμετάσχει, επικαλούμενη δικούς της λόγους, αφήνοντας τους περιφερειακούς παίκτες να διαμορφώσουν την συζήτηση για την ασφάλεια και την πολιτική σταθερότητα της χώρας.

Στις δηλώσεις του, ο Υπουργός Εξωτερικών του Ιράν τόνισε ότι η σταθερότητα στο Αφγανιστάν αποτελεί αναγκαιότητα για την περιφερειακή ασφάλεια, ενώ η κοινή ανακοίνωση του Ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών υπογράμμισε την σημασία της ενίσχυσης αυτής της σταθερότητας. Η κατάρρευση της κυβέρνησης του Αφγανιστάν τον Αύγουστο του 2021 μ.Χ. και η ανάδειξη της νέας κυβέρνησης στην Καμπούλ προκάλεσαν ανησυχίες για περαιτέρω επιδείνωση της ασφάλειας.

Οι φόβοι για ένα δεύτερο εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στους Ταλιμπάν και την πρώην Βόρεια Συμμαχία ήταν διάχυτοι, όμως το νέο καθεστώς κατόρθωσε να ελέγξει γρήγορα τη χώρα και να αποτρέψει την κλιμάκωση μιας μεγάλης εσωτερικής σύγκρουσης.

Κατά την δεκαετία του 1.990 μ.Χ., οι έντονες μάχες ανάμεσα στους Ταλιμπάν (Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν) και την Βόρεια Συμμαχία υπήρξαν καταστροφικές. Η Βόρεια Συμμαχία, που πλέον έχει επανεμφανιστεί ως Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης υπό τον Ahmad Massoud, δεν έχει σημαντική παρουσία σήμερα, ενώ επιδιώκει να ανακτήσει τον έλεγχο από τους Ταλιμπάν.

Ιράν και Ταλιμπάν - Μία σχέση που άλλαξε. Η σχέση Ιράν–Ταλιμπάν έχει διαμορφωθεί ιστορικά από περιόδους έντασης και συνεργασίας. Στην δεκαετία του 1.990 μ.Χ., το Ιράν υποστήριζε την αδύναμη και διαιρεμένη κυβέρνηση των Mujahideen υπό τον Burhanuddin Rabbani και τον Ahmad Shah Massoud ενώ συνδεόταν στενά με τις σιιτικές κοινότητες του Αφγανιστάν. Οι Ταλιμπάν, που υποστήριζαν ότι απελευθερώνουν την χώρα από διαφθορά και χάος, θεωρούνταν αρχικά από το Ιράν με βαθύ σκεπτικισμό.

Η δολοφονία Ιρανών διπλωματών στη βόρεια επαρχία Balkh οδήγησε σε σοβαρή επιδείνωση των σχέσεων. Η αμερικανική εισβολή του 2001 προκάλεσε έναν νέο γύρο συνεργασίας μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, με την Μόσχα να μην αντιτίθεται στην εγκαθίδρυση της νέας κυβέρνησης στην Καμπούλ.

Ωστόσο, η επιδείνωση των σχέσεων ΗΠΑ–Ιράν και η αμερικανική εισβολή στο Ιράκ οδήγησαν το Ιράν να υποστηρίζει σταθερά την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων. Σταδιακά, το Ιράν ανέπτυξε επαφές και με τους Ταλιμπάν, φιλοξενώντας διαπραγματεύσεις και συμμετέχοντας σε διπλωματικές συζητήσεις πριν από την αμερικανική αποχώρηση.

Το 2021 μ.Χ., η αποχώρηση των ΗΠΑ χαρακτηρίστηκε από το Ιράν ως στρατιωτική αποτυχία για την Ουάσινγκτον και ως ευκαιρία για μακροπρόθεσμη ειρήνη. Από τότε, οι σχέσεις Ιράν – Ισλαμικού Εμιράτου παραμένουν θετικές, με σταδιακή ανάπτυξη πολιτικής και οικονομικής συνεργασίας.

Παράλληλα, το Ιράν έχει περιορίσει την υποστήριξη στην Εθνική Αντίσταση, διατηρώντας μόνο περιορισμένες επαφές, καθώς η κατάσταση στο έδαφος δείχνει σαφή κυριαρχία της νέας κυβέρνησης. Γιατί το Ιράν υποστηρίζει τη σταθερότητα στο Αφγανιστάν. Η στρατηγική του Ιράν δεν είναι ιδεολογική, αλλά πρακτική και καθορίζεται από τέσσερις κύριους παράγοντες:

1. Η απειλή του ISIS-Khorasan: Το ISIS εμφανίστηκε στο Αφγανιστάν το 2014 μ.Χ. και διεξήγαγε πολλαπλές επιθέσεις. Η νέα κυβέρνηση του 2021 μ.Χ. κατόρθωσε να μειώσει δραστικά την παρουσία του.

Το Ιράν θεωρεί τη σταθερή στάση του Αφγανιστάν έναν κρίσιμο παράγοντα για την προστασία της δικής του ασφάλειας. Μια αφγανική αστάθεια και η παρουσία του ISIS θα αποτελούσαν άμεση απειλή για το Ιράν.

2. Προσφυγικό ζήτημα: Το Ιράν φιλοξενεί εκατομμύρια Αφγανούς πρόσφυγες.

Η ανανεωμένη αστάθεια στο Αφγανιστάν θα μπορούσε να προκαλέσει νέο κύμα προσφύγων, επιβαρύνοντας οικονομικά και κοινωνικά το Ιράν. Οι προσπάθειες για περιορισμό της μετανάστευσης μέσω φραγμάτων και επιστροφών συνδέονται άμεσα με την σταθερότητα της χώρας.

3. Αφγανική αγορά: Το Αφγανιστάν, λόγω πολέμου και περιορισμένης ανάπτυξης, αποτελεί σημαντική αγορά για το Ιράν, ιδιαίτερα σε περιόδους δυτικών κυρώσεων.

Το 2024 μ.Χ., οι εξαγωγές του Ιράν προς το Αφγανιστάν ανήλθαν σε περίπου 3,143 δισ. δολάρια, ενώ η πρόσβαση σε αυτή την αγορά αποτελεί κρίσιμο οικονομικό μοχλό. Ασταθές Αφγανιστάν θα απειλούσε εμπορικά συμφέροντα και θα επιβάρυνε περαιτέρω την οικονομία.

4. Ζήτημα νερού: Οι κοινές υδάτινες πηγές αποτελούν ευαίσθητο θέμα. Η σταθερότητα και η τήρηση των συμφωνιών από τις αφγανικές αρχές εξασφαλίζει τα συμφέροντα του Ιράν, αποτρέποντας ενδεχόμενη ενεργειακή και υδρευτική κρίση.

Πρακτική στρατηγική υψηλής ευφυΐας. Από την οπτική του Ιράν, η στήριξη της σταθερότητας στο Αφγανιστάν δεν είναι θέμα ιδεολογίας, αλλά στρατηγικής επιβίωσης. Η σταθερότητα διασφαλίζει την ασφάλεια κατά του ISIS, περιορίζει προσφυγικές ροές, διασφαλίζει πρόσβαση στην αφγανική αγορά και προστατεύει τα υδάτινα συμφέροντα.

Η διατήρηση θετικών σχέσεων με το Ισλαμικό Εμιράτο, παρά την μη επίσημη αναγνώριση, αποτελεί ένα παράδειγμα ρεαλιστικής, προσαρμοσμένης πολιτικής που προτεραιοποιεί την σταθερότητα και την ασφάλεια πάνω από ιδεολογικές συγκρούσεις.

Συνολικά, η στρατηγική του Ιράν απέναντι στο Αφγανιστάν υπογραμμίζει ότι σε μια περιοχή γεμάτη συγκρούσεις, η ρεαλιστική προσέγγιση και η συνεργασία με τους επί τόπου φορείς εξουσίας μπορούν να αποφέρουν οφέλη όχι μόνο για την εθνική ασφάλεια, αλλά και για την σταθερότητα ολόκληρης της περιφέρειας.

Η Ρωσία ως διαμεσολαβητής. Η Ρωσία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην αποκατάσταση και ενίσχυση των σχέσεων Ιράν–Αφγανιστάν, αξιοποιώντας την εμπειρία και την επιρροή της στην Κεντρική Ασία για να προωθήσει μια πιο σταθερή και συνεργατική περιφερειακή πολιτική.

Η Μόσχα, ανησυχώντας για την αυξανόμενη αστάθεια στην περιοχή και την πιθανή εξάπλωση εξτρεμιστικών ομάδων όπως το ISIS-Khorasan, επιδίωξε να λειτουργήσει ως διαμεσολαβητής μεταξύ Τεχεράνης και Καμπούλ.

Από το 2021 και μετά, η Ρωσία φιλοξένησε και υποστήριξε πολυμερείς συναντήσεις και φόρουμ στα οποία συμμετείχαν η Τεχεράνη, η Καμπούλ, καθώς και άλλες χώρες της Κεντρικής Ασίας, προκειμένου να διασφαλιστεί η ειρηνική συνύπαρξη και η συνεργασία σε κρίσιμα ζητήματα όπως η ασφάλεια των συνόρων, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας και η διαχείριση μεταναστευτικών ροών.

Η ρωσική διπλωματία ανέδειξε δύο βασικούς άξονες: πρώτον, την ανάγκη για πολιτικό διάλογο και σταδιακή προσέγγιση ανάμεσα στο Ιράν και το Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν, και δεύτερον, την ενίσχυση οικονομικών και εμπορικών δεσμών μεταξύ των δύο χωρών.

Μέσω της Μόσχας, η Τεχεράνη και η Καμπούλ κατάφεραν να υπερβούν παλαιές αμφιβολίες και να δημιουργήσουν ένα πλαίσιο συνεργασίας που ανταποκρίνεται τόσο στις περιφερειακές προκλήσεις όσο και στις εθνικές στρατηγικές τους επιδιώξεις.

Η ρωσική παρέμβαση ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη στο να διασφαλίσει ότι η νέα κυβέρνηση του Αφγανιστάν αντιμετωπίζεται ως πρακτικός εταίρος, παρά την έλλειψη πλήρους διεθνούς αναγνώρισης. Η Μόσχα χρησιμοποίησε τη θέση της ως περιφερειακής υπερδύναμης για να καθησυχάσει την Τεχεράνη ότι η συνεργασία με τους Ταλιμπάν δεν θα διακινδύνευε τα συμφέροντα του Ιράν.

Συνολικά, η Ρωσία επέδειξε ρεαλιστική και στρατηγική διπλωματία, όχι μόνο για να ενισχύσει τις σχέσεις Ιράν–Αφγανιστάν, αλλά και για να προωθήσει την ευρύτερη περιφερειακή σταθερότητα, περιορίζοντας την δυτική επιρροή και αποτρέποντας την εξάπλωση εξτρεμιστικών απειλών που θα μπορούσαν να επηρεάσουν άμεσα τόσο την Ρωσία όσο και τους περιφερειακούς εταίρους της (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/845496/tromeri-anatropi-giati-iran-kai-afganistan-apo-orkismenoi-exthroi-eginan-pistoi-symmaxoi).

Η Συρία φλέγεται ξανά – Συγκρούσεις Δρούζων με τις δυνάμεις του Al Sharaa. Στις 29 Νοεμβρίου, η κλιμάκωση επεκτάθηκε στις περιοχές που ελέγχονται από τους Δρούζους. Μια έντονη μάχη για την εξουσία ξέσπασε τις τελευταίες εβδομάδες στο αμφιλεγόμενο συριακό κατεστημένο του al-Suwayda, με την Εθνική Φρουρά να συλλαμβάνει δεκάδες άτομα, μεταξύ των οποίων και τον Δρούζο Σεΐχη Raed al-Mutni, σε μια φερόμενη προσπάθεια της ισλαμιστικής κυβέρνησης να ελέγξει την επαρχία.

Η Εθνική Φρουρά είχε δημιουργηθεί τον Αύγουστο από ένοπλες ομάδες Δρούζων υπό την καθοδήγηση του πνευματικού ηγέτη της κοινότητας στην Συρία, Σεΐχη Hikmat al-Hijri, λίγο μετά την αιματηρή επίθεση των κυβερνητικών δυνάμεων και συμμάχων Βεδουίνων στο al-Suwayda τον Ιούλιο, που στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 3.000 ανθρώπους, εκ των οποίων περίπου ένα τρίτο ήταν Δρούζοι πολίτες.

Εκατοντάδες άλλοι φέρονται να απήχθησαν. Την περίοδο εκείνη το Ισραήλ παρενέβη για να προστατεύσει τους Δρούζους, επικαλούμενο ιστορικούς δεσμούς. Η μάχη έληξε με εκεχειρία που διαπραγματεύτηκε η Ουάσινγκτον.

Περισσότερες από 30 πόλεις των Δρούζων στις βόρειες και δυτικές περιοχές της al-Suwayda παραμένουν υπό τον έλεγχο των κυβερνητικών δυνάμεων, οι οποίες έχουν επιβάλει μερικό αποκλεισμό στην επαρχία. Οι εντάσεις παρέμεναν υψηλές από τον Ιούλιο και τις τελευταίες εβδομάδες οι συγκρούσεις μεταξύ Εθνικής Φρουράς και κυβερνητικών δυνάμεων έγιναν πιο συχνές.

Στις 29 Νοεμβρίου, η κλιμάκωση επεκτάθηκε στις περιοχές που ελέγχονται από τους Δρούζους, με την Εθνική Φρουρά να πραγματοποιεί επιχείρηση ασφαλείας και να συλλαμβάνει τουλάχιστον πέντε άτομα, όλοι Δρούζοι, ανάμεσά τους και ο Σεΐχης Raed al-Mutni. Ένα βίντεο που έδειχνε τον al-Mutni να υφίσταται κακοποίηση κατά την διάρκεια της σύλληψής του προκάλεσε οργή στην επαρχία.

Συνωμοσία. Η Εθνική Φρουρά δήλωσε ότι είχε αποτρέψει μια συνωμοσία της κυβέρνησης και «ορισμένων ξένων παραγόντων» για την κατάληψη της al-Suwayda, χαρακτηρίζοντας τη συνωμοσία ως πράξη προδοσίας που στόχευε στην βία κατά των γυναικών, των παιδιών και της γης των Δρούζων. Ωστόσο, η κατάσταση κλιμακώθηκε περαιτέρω.

Στις 2 Δεκεμβρίου, ο al-Mutni και ένας άλλος κρατούμενος, ο Maher Falhout, πέθαναν ενώ βρίσκονταν υπό κράτηση της Εθνικής Φρουράς, με αναφορές να μιλούν για αυτοκτονία, βασανιστήρια ή εκτέλεση. Την ίδια ημέρα, το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανέφερε την σύλληψη δεκάδων ακόμη ατόμων.

Το τοπικό ενημερωτικό μέσο Al-Suwayda 24, που υποστήριζε την Εθνική Φρουρά και τον al-Hijri, καταλήφθηκε από μέλος που υποστηρίζει τη Δαμασκό, με αποτέλεσμα την απέλαση όλων των δημοσιογράφων και ακτιβιστών της περιοχής. Ο ποιητής και συγγραφέας Maher Sharaf al-Din, στενός προς τον al-Hijri, κατηγόρησε την κυβέρνηση, το Κατάρ και την Τουρκία για εμπλοκή στην υποτιθέμενη συνωμοσία.

Η συνωμοσία που περιέγραψε ο Sharaf al-Din θυμίζει την τακτική που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση για την επίθεση στο al-Suwayda τον Ιούλιο. Τότε, δυνάμεις της Δαμασκού εισέβαλαν υποτίθεται για να επιλύσουν συγκρούσεις μεταξύ Druze και Βεδουίνων, αλλά σύντομα ενώθηκαν και επιτέθηκαν κατά των Druze.

Αν και ο al-Hijri έχει επανειλημμένα ζητήσει το δικαίωμα αυτοδιάθεσης για τους Δρούζους και διατηρεί επαφή με το Ισραήλ, η κυβέρνηση δεν φαίνεται διατεθειμένη για διαπραγματεύσεις, αναζητώντας τρόπους στρατιωτικής ανακατάληψης της επαρχίας χωρίς συμβιβασμούς. Η ένταση στο al-Suwayda παραμένει αυξημένη, ενώ οι συγκρούσεις συνεχίζονται, θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/842040/i-syria-flegetai-ksana-sygkroyseis-droyzon-me-tis-dynameis-tou-al-sharaa).

Όχι Γεωπολιτική – Θρησκευτική Εσχατολογία: Ο Πόλεμος στο Ιράν Είναι Γραμμένος στην Τορά.

Ο Πόλεμος που Γράφτηκε Πριν από Χιλιετίες. Όταν ακούμε για τον πόλεμο στο Ιράν, το μυαλό μας πηγαίνει αυτόματα στο Στενό του Ορμούζ, στις τιμές του πετρελαίου, στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, στην γεωπολιτική ισορροπία. Και όλα αυτά είναι αληθινά — αλλά δεν είναι η αλήθεια. Είναι το επιφανειακό στρώμα μιας πολύ βαθύτερης δραματουργίας.

Γιατί αυτός ο πόλεμος — όπως υποστηρίζει ο Γάλλος αναλυτής Ματιέ Μπιζ, που ζει στη Ρωσία από το 2012 μ.Χ. και έχει αποκτήσει ρωσική υπηκοότητα — δεν είναι απλώς ένας πόλεμος. Είναι μια εσχατολογική περιπέτεια που βασίζεται σε αρχαίες βιβλικές ιστορίες, οι οποίες για σημαντικό τμήμα της ισραηλινής και αμερικανικής πολιτικής ηγεσίας δεν είναι μύθος — είναι οδηγός δράσης. Και το πιο τρομακτικό δεν είναι ότι κάποιοι πιστεύουν σε αυτές τις ιστορίες. Το τρομακτικό είναι ότι κυβερνούν με αυτές.

Ο Πρώτος Πυλώνας: Αμαλήκ. Στο Βιβλίο της Εξόδου, ο Αμαλήκ είναι ο αιώνιος εχθρός — ένας εχθρός χωρίς λόγο, χωρίς αιτία, απλά κακός εξ ορισμού. Και η εντολή που δίνεται στον Ισραήλ είναι σαφέστατη: «Θα εξαλείψεις το όνομα του Αμαλήκ από την γη. Μην το ξεχνάς!» Στο Α’ Βασιλειών, η εντολή γίνεται ακόμα πιο ρητή: Θανάτωση ανδρών, γυναικών, παιδιών, βρεφών — ακόμα και ζώων. Πέρα από την γενοκτονία. Ένα ολικό σβήσιμο.

Και εδώ πρέπει να σταματήσουμε να κοιτάμε την ιστορία με μάτια σύγχρονου ανθρώπου. Γιατί τον Οκτώβριο του 2023 μ.Χ., ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου — κυριολεκτικά, δημοσίως, ενώπιον του κόσμου — αναφέρθηκε στον Αμαλήκ όταν διέταξε την είσοδο στην Γάζα. Και το επανέλαβε τον Μάρτιο του 2026 μ.Χ. σχετικά με το Ιράν: «Θυμόμαστε τι μας έκανε ο Αμαλήκ. Θυμόμαστε και ενεργούμε.»

Δεν πρόκειται για ρητορική. Πρόκειται για πολιτική αναφορά σε βιβλική διαταγή εξόντωσης. Και όταν ένας ηγέτης με πυρηνικά όπλα μιλάει με αυτή την γλώσσα, δεν μιλάει στη φαντασία. Μιλάει σε έναν κόσμο που πιστεύει ότι εκτελεί θεϊκή διαταγή.

Ο Δεύτερος Πυλώνας: Εσθήρ. Η ιστορία της Εσθήρ διαδραματίζεται στην Περσική Αυτοκρατορία — δηλαδή στο σημερινό Ιράν. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Στην ιστορία, ο Αμάν — απόγονος των Αμαληκιτών που δεν εξοντώθηκαν — γίνεται μέγας βεζίρης στην περσική αυλή και σχεδιάζει την εξόντωση των Εβραίων. Αλλά η Εσθήρ, μια Εβραία ορφανή που έγινε βασίλισσα, καταφέρνει να ανατρέψει τα σχέδιά του.

Το αποτέλεσμα: οι Εβραίοι εξοντώνουν τους εχθρούς τους στην Περσία. Και αυτό γιορτάζουν κάθε χρόνο κατά το Πουρίμ — μια γιορτή που συμβολίζει την νίκη του εκλεκτού λαού επί των εχθρών του στην περσική γη. Τώρα, σκεφτείτε: σε ποια χώρα βρίσκεται σήμερα η Περσία; Στο Ιράν. Και ποια χώρα επιτίθεται σήμερα στο Ιράν; Το Ισραήλ. Και σύμφωνα με ποιο αφήγημα; Το αφήγημα της Εσθήρ.

Η ανάλυση του Μπιζ υπογραμμίζει κάτι κρίσιμο: το επίπεδο διείσδυσης των Ισραηλινικών μυστικών υπηρεσιών στο Ιράν δεν εξηγείται μόνο από στρατιωτική ικανότητα. Εξηγείται από μια βαθιά, ιστορική, σχεδόν βιβλική εμμονή — την ανάγκη να επαναληφθεί η ιστορία της Εσθήρ. Η αποτελεσματικότητα της Μοσάντ στο Ιράν είναι ασύλληπτη — και ίσως γιατί δεν αντιμετωπίζει το Ιράν ως γειτονικό κράτος, αλλά ως Περσία της Εσθήρ. Ένας χώρος που πρέπει να κατακτηθεί — πάλι.

Ο Τρίτος Πυλώνας: Γωγ και Μαγώγ. Στο Βιβλίο του Ιεζεκιήλ, ο Γωγ και ο Μαγώγ αποτελούν έναν συνασπισμό εθνών που επιτίθενται στο ανοικοδομημένο Ισραήλ — και τελικά καταστρέφονται από τον Θεό. Μετά την καταστροφή τους, χτίζεται ο νέος Ναός, εμφανίζεται ο Μεσσίας, και το Ισραήλ βασιλεύει.

Και τώρα κοιτάξτε τον χάρτη: από τη μια πλευρά, Ισραήλ και Ηνωμένες Πολιτείες. Από την άλλη, Ιράν — με σιωπηλή στήριξη από Ρωσία και Κίνα. Ισλάμ, Ορθοδοξία, Βουδισμός, Ζωροαστρισμός — μια πολυθρησκευτική συμμαχία απέναντι σε ένα κράτος που ορίζει τον εαυτό του με βιβλικούς όρους. Δεν μοιάζει με τον Γωγ και τον Μαγώγ;

Τώρα, πρέπει να είμαστε δίκαιοι: η Ρωσία έχει εκατομμύρια Εβραίους που ζουν στο Ισραήλ, και η Κίνα είναι πολύ πραγματιστική για να εμπλακεί άμεσα σε έναν τέτοιο πόλεμο. Δεν θα δράσουν άμεσα κατά του Ισραήλ — τουλάχιστον όχι απευθείας.

Αλλά αυτό που μετράει δεν είναι τι θα κάνουν αυτοί. Μετράει τι πιστεύει η άλλη πλευρά. Και οι Σιωνιστές — Ισραηλινοί και Αμερικανοί — φαίνεται να έχουν πειστεί ότι βλέπουν ακριβώς αυτό: την βιβλική τελική μάχη να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια τους.

Οι Προφήτες της Αποκάλυψης. Δεν λείπουν τα παραδείγματα. Ο Πιτ Χέγσεθ — ο σημερινός Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ — έχει χαρακτηρίσει κάθε στάδιο της δημιουργίας του Ισραήλ «θαύμα». Ένα θαύμα — ένα γεωπολιτικό γεγονός, όχι μια διπλωματική συμφωνία, αλλά θαύμα. Δηλαδή, κάτι που προέρχεται άμεσα από τον Θεό.

Ο Μάικ Χάκαμπι — ο αμερικανός πρεσβευτής στο Ισραήλ — δήλωσε σε συνέντευξη ότι «θα ήταν μια χαρά αν τα έπαιρναν όλα» — αναφερόμενος στους Ισραηλινούς και την Μέση Ανατολή. Ολόκληρη η περιοχή. Από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη — όπως ακριβώς περιγράφεται στην Τορά για τα σύνορα του Μεγάλου Ισραήλ. Και όταν ο ίδιος ο Νετανιάχου μιλάει για «Αμαλήκ» και «θυμόμαστε και ενεργούμε» — ποιος ακόμα μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτός ο πόλεμος είναι απλώς γεωπολιτικός;

Η Μεγάλη Αντίφαση. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αποκαλούν σταθερά το Ιράν «θεοκρατία» — και πράγματι, το Ιράν είναι μια ισλαμική δημοκρατία με θρησκευτική ηγεσία. Αλλά τα ίδια μέσα αποκαλούν το Ισραήλ «την μόνη δημοκρατία στην Μέση Ανατολή». Και εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη υποκρισία.

Γιατί όταν ένα κράτος εμπνέεται από την Τορά για να εξαπολύσει πόλεμο, όταν ο πρωθυπουργός του παραπέμπει δημοσίως σε βιβλικές εντολές εξόντωσης, όταν οι σύμμαχοί του μιλούν για «θαύματα» και «Μεγάλο Ισραήλ» — αυτό δεν είναι δημοκρατία. Είναι μια μεταμφιεσμένη θεοκρατία που καλύπτεται πίσω από δυτικούς θεσμούς και δυτική ρητορική.

Όπως γράφει ο Μπιζ, μεγάλο μέρος της Τορά — και ιδιαίτερα του Ταλμούδ — μοιάζει περισσότερο με πολιτικό σχέδιο παρά με θρησκευτικό κείμενο. Και όταν ένα πολιτικό σχέδια χρονολογείται από χιλιετίες και ηγέτες εφαρμόζουν σήμερα, στο 2026 μ.Χ., βιβλικές διαταγές με σύγχρονα όπλα — τότε ο κόσμος έχει πρόβλημα.

Τι Σημαίνει Αυτό για Εμάς; Ακόμα κι αν το Ιράν κερδίσει στην τρέχουσα σύγκρουση — κάτι που δεν φαίνεται πιθανό — το πρόβλημα δεν λύνεται. Γιατί για όσους πιστεύουν ότι εκτελούν θεϊκή διαταγή, μια ήττα είναι απλώς μια αναβολή. Οι Αμαληκίτες εξοντώθηκαν — αλλά ο Αμάν γεννήθηκε. Ο Γωγ και ο Μαγώγ καταστράφηκαν — αλλά το βιβλίο λέει ότι θα ξαναέρθουν.

Η ιστορία γράφεται επανειλημμένα — και όσοι θεωρούν τον εαυτό τους εκτελεστές βιβλικών προφητειών δεν θα σταματήσουν ποτέ. Γιατί για αυτούς, δεν υπάρχει «πολιτική λύση». Υπάρχει μόνο η εκπλήρωση της προφητείας.

Και αυτό — ακριβώς αυτό — είναι ο πιο επικίνδυνος πόλεμος που διεξάγεται σήμερα. Όχι γιατί είναι ισχυρός στρατιωτικά. Αλλά γιατί είναι ανίκητος ρητορικά. Γιατί δεν μπορείς να διαπραγματευτείς με κάποιον που πιστεύει ότι εκτελεί την θέληση του Θεού (https://www.triklopodia.gr/%cf%8c%cf%87%ce%b9-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b8%cf%81%ce%b7%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b5%cf%83%cf%87%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bb/o).

Edi Rama στην Κνεσέτ: Τα γόνατά μου τρέμουν δίπλα στον Netanyahu, το 3^ο παιδί μου θα γίνει Eβραίος. «Όταν άλλοι παρέδωσαν τους Εβραίους τους στις Αρχές, οι Αλβανοί τους έδωσαν ασφαλές καταφύγιο», δήλωσε ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Edi Rama (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/852552/edi-rama-stin-kneset-ta-gonata-mou-tremoun-dipla-ston-netanyahu-to-3o-paidi-mou-tha-ginei-evraiosy).

Συμφωνία - μαμούθ μεταξύ Πακιστάν και Haftar για την πώληση κινεζικών μαχητικών στην Λιβύη. Οι δυνάμεις του Haftar θα αποκτήσουν 16 μαχητικά JF-17, αεροσκάφη που έχουν αναπτυχθεί από κοινού από το Πακιστάν και την Κίνα, καθώς και 12 εκπαιδευτικά αεροσκάφη Super Mushak για βασική εκπαίδευση πιλότων.

Το Πακιστάν κατέληξε σε συμφωνία άνω των 4 δισ. δολαρίων για την πώληση στρατιωτικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων μαχητικών αεροσκαφών που έχουν αναπτυχθεί από κοινού με την Κίνα, στις δυνάμεις του στρατηγού Khalifa Haftar στη Λιβύη, σύμφωνα με το Reuters που επικαλείται το Middle East Eye.

Η συμφωνία ενδέχεται να μεταβάλει δραστικά τις στρατιωτικές ισορροπίες στη βορειοαφρικανική χώρα, η οποία παραμένει διχασμένη: Ο Haftar και ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός (LNA) ελέγχουν το ανατολικό τμήμα, ενώ στη δυτική Λιβύη κυριαρχεί η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Τρίπολης υπό τον πρωθυπουργό Abdul Hamid Dbeibeh.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η συμφωνία οριστικοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στη Βεγγάζη, κατά τη διάρκεια επίσκεψης του αρχηγού των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων, στρατάρχη Asim Munir, ο οποίος συναντήθηκε με τον γιο του Haftar και πιθανό διάδοχό του, Saddam Haftar.

«Κάντε τις ένοπλες δυνάμεις σας όσο το δυνατόν πιο ισχυρές, γιατί οι ένοπλες δυνάμεις εγγυώνται την ύπαρξη των κρατών», φέρεται να δήλωσε ο Munir. Σε βίντεο από την ομιλία του προς αξιωματικούς του LNA, ο Πακιστανός στρατιωτικός ηγέτης χαρακτήρισε την Λιβύη «γη των λιονταριών», παραπέμποντας στον ιστορικό αγωνιστή Omar al-Mukhtar, σύμβολο της αντίστασης κατά της ιταλικής κατοχής την δεκαετία του 1.920 μ.Χ. και 1.930 μ.Χ.

Μαχητικά JF-17 και εκπαίδευση πιλότων. Έγγραφο της συμφωνίας που είδε το Reuters αναφέρει ότι οι δυνάμεις του Haftar θα αποκτήσουν 16 μαχητικά JF-17, αεροσκάφη που έχουν αναπτυχθεί από κοινού από το Πακιστάν και την Κίνα, καθώς και 12 εκπαιδευτικά αεροσκάφη Super Mushak για βασική εκπαίδευση πιλότων.

Πακιστανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η υλοποίηση της συμφωνίας θα εκτείνεται σε διάστημα δυόμισι ετών και θα περιλαμβάνει εξοπλισμό ξηράς, θάλασσας και αέρα. Το συνολικό κόστος ενδέχεται να φτάσει τα 4,6 δισ. δολάρια, καθιστώντας τη μεγαλύτερη εξαγωγή όπλων στην ιστορία του Πακιστάν.

Ούτε η κυβέρνηση της Τρίπολης ούτε οι δυνάμεις του Haftar διαθέτουν σήμερα αξιόλογη πολεμική αεροπορία. Ο Haftar επιχείρησε ανεπιτυχώς να καταλάβει την Τρίπολη το 2019 μ.Χ., με την στήριξη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Σαουδικής Αραβίας, της Αιγύπτου και της Ρωσίας.

Η Τουρκία παρενέβη στρατιωτικά υπέρ της κυβέρνησης της Τρίπολης, αποστέλλοντας μισθοφόρους και drones Bayraktar TB2, ενώ έκτοτε διατηρεί χιλιάδες στρατιώτες στη δυτική Λιβύη και έχει συνάψει αμφιλεγόμενη συμφωνία θαλάσσιας οριοθέτησης. Ρευστές συμμαχίες και γεωπολιτικοί κλυδωνισμοί. Η Λιβύη παραμένει πεδίο έμμεσων συγκρούσεων από την ανατροπή του Muammar Gaddafi το 2011 μ.Χ., παρά το εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ.

Αν και παλαιότερα οι γραμμές αντιπαράθεσης μεταξύ χωρών του Κόλπου και της Τουρκίας ήταν σαφείς, τα τελευταία χρόνια οι συμμαχίες γίνονται όλο και πιο ρευστές.  Τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία έχουν ενισχύσει τις σχέσεις τους με την Τρίπολη, ενώ η Τουρκία έχει επιχειρήσει άνοιγμα προς τον Haftar μέσω του γιου του.

Παράλληλα, οι σχέσεις της οικογένειας Haftar με την Αίγυπτο έχουν δοκιμαστεί λόγω της συνεργασίας τους με τις παραστρατιωτικές Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (RSF) στο Σουδάν. Σύμφωνα με πληροφορίες, δυνάμεις προσκείμενες στον Haftar έχουν εμπλακεί σε διασυνοριακές επιχειρήσεις στην περιοχή του Νταρφούρ.

Η απόφαση του Πακιστάν να πουλήσει όπλα στον Haftar ενδέχεται να προκαλέσει τριβές με την Τουρκία, παρά τις στενές διπλωματικές και στρατιωτικές σχέσεις των δύο χωρών. Η Άγκυρα στηρίζει το Ισλαμαμπάντ στη διαμάχη του με την Ινδία για το Κασμίρ και αποτελεί τον τρίτο μεγαλύτερο προμηθευτή όπλων του Πακιστάν, μετά την Κίνα.

Το Πακιστάν ως ανερχόμενος εξαγωγέας όπλων. Η οικονομικά πιεσμένη Πακιστανική κυβέρνηση επιδιώκει να ενισχύσει τις εξαγωγές αμυντικού υλικού, αξιοποιώντας την πρόσφατη πολεμική εμπειρία των ενόπλων δυνάμεών της σε σύγκρουση με την Ινδία τον Μάιο.

Παράλληλα, οι σχέσεις του Πακιστάν με τις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν βελτιωθεί αισθητά μετά την επιστροφή του Donald Trump στον Λευκό Οίκο. Ο Πακιστανός πρωθυπουργός Shehbaz Sharif πρότεινε μάλιστα τον Trump για το Νόμπελ Ειρήνης τον Οκτώβριο, από την Αίγυπτο, κατά την τελετή υπογραφής εκεχειρίας για τη Γάζα.

Ο στρατάρχης Munir, που θεωρείται ο ισχυρότερος παράγοντας στο Πακιστανικό σύστημα εξουσίας, έχει ήδη συναντηθεί δύο φορές με τον Αμερικανό Πρόεδρο μέσα στο έτος και αναμένεται να επισκεφθεί εκ νέου τον Λευκό Οίκο για συνομιλίες σχετικά με την Γάζα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/851362/symfonia-mamoyth-metaksy-pakistan-kai-haftar-gia-tin-polisi-kinezikon-maxitikon-sti-livyi/).

 

Αποκάλυψη: Αυτό είναι το σκοτεινό deal Δένδια - Katz – Το «πολεμοκάπηλο» Ισραήλ σέρνει την Ελλάδα σε σύρραξη με την Τουρκία. Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας είδε τον Ισραηλινό ομόλογό του Israel Katz, σε μια συνάντηση που σύμφωνα με πληροφορίες του ΒΝ ξεπέρασε τα τυπικά διπλωματικά όρια.

Μια σκοτεινή και εξαιρετικά επικίνδυνη συμφωνία μεταξύ Ελλάδος και Ισραήλ φαίνεται να υφαίνεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, στην πλάτη του Ελληνικού λαού, που θα κληθεί να πληρώσει τη νύφη…

Το παρασκήνιο της συνάντησης Δένδια – Katz αποκαλύπτει κάτι πολύ περισσότερο από «αμυντική συνεργασία»: αποκαλύπτει ένα γεωπολιτικό στοίχημα υψηλού ρίσκου, στο οποίο το πολεμοκάπηλο Ισραήλ φέρεται να ωθεί την Ελλάδα σε ρόλο προκεχωρημένου φυλακίου απέναντι στην Τουρκία.

Πίσω από μεγάλες λέξεις όπως «αποτροπή» και «ασφάλεια», αναδύεται το ερώτημα που προκαλεί τρόμο: ποιος αποφάσισε ότι η Ελλάδα πρέπει να σύρεται σε μια πιθανή σύρραξη για λογαριασμό τρίτων – και με ποιο τίμημα;

Ειδικότερα, όπως αναφέρουν και οι Τούρκοι, μπροστά στην εκρηκτική άνοδο της στρατιωτικής και τεχνολογικής ισχύος της Τουρκίας και της απειλής που αυτή συνιστά, Αθήνα και Τελ Αβίβ έρχονται πιο κοντά.

Στην ελληνική πρωτεύουσα, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας είδε τον Ισραηλινό ομόλογό του Israel Katz, σε μια συνάντηση που σύμφωνα με πληροφορίες του ΒΝ ξεπέρασε τα τυπικά διπλωματικά όρια και άγγιξε τον πυρήνα μιας νέας, βαθιάς στρατηγικής συμμαχίας.

Κεντρικό ζήτημα της συνάντησης ήταν η ενίσχυση των στρατιωτικών και τεχνολογικών δυνατοτήτων της γείτονος και τα μέτρα ανάσχεσης που θα μπορούσαν να ληφθούν απέναντι στην αναθεωρητική Άγκυρα.

Αν μη τι άλλο, η πρόταση που κατέθεσε το Ισραήλ προς την Αθήνα ήταν μια ολοκληρωμένη στρατηγική προσφορά συνεργασίας, με σαφές μήνυμα: η απειλή είναι κοινή και η απάντηση πρέπει να είναι συντονισμένη.

Το Ισραήλ φέρνει «στρατηγικό πακέτο» στην Αθήνα. Σύμφωνα με ρεπορτάζ μας που αποκαλύπτει παρασκηνιακές πτυχές της συνάντησης, η Ελλάδα επιδιώκει να αυξήσει δραστικά την αποτρεπτική της ισχύ έναντι της Τουρκίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Israel Katz φέρεται να έφτασε στην Αθήνα με μια συνολική στρατηγική πρόταση, η οποία περιλαμβάνει προηγμένα οπλικά συστήματα, τεχνολογίες αιχμής και βαθύτερη επιχειρησιακή συνεργασία.

Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στην προσφορά ισραηλινών στρατιωτικών τεχνολογιών, οι οποίες έχουν αναπτυχθεί στο Τελ Αβίβ και έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί σε επιχειρήσεις και επιθέσεις κατά του Ιράν. Οι τεχνολογίες αυτές φέρεται να έχουν σχεδιαστεί ώστε να ενσωματωθούν στα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη F-35.

Στόχος είναι: η αύξηση των επιθετικών δυνατοτήτων των αεροσκαφών, η ενίσχυση των δυνατοτήτων συλλογής πληροφοριών και η βελτίωση της επιβιωσιμότητας των F-35 σε περιβάλλοντα υψηλής ηλεκτρομαγνητικής απειλής.

Παράλληλα, εξετάζεται η προμήθεια των πυραύλων RAMPAGE καθώς και των κιτ καθοδήγησης SPICE, ενισχύοντας δραστικά τη φονικότητα και την ακρίβεια των ελληνικών αεροπορικών πληγμάτων.

Οι βαλλιστικοί πύραυλοι LORA στο τραπέζι. Ένα από τα πιο ευαίσθητα και αποκαλυπτικά σημεία της συνάντησης ήταν η συζήτηση για τους βαλλιστικούς πυραύλους LORA. Σύμφωνα με την αξιολόγηση που περιλαμβάνεται στο ρεπορτάζ:

«Οι πύραυλοι LORA προσφέρουν τη δυνατότητα πλήγματος με εξαιρετικά υψηλή ακρίβεια σε στρατηγικό βάθος και θεωρούνται άμεσο αντίδοτο στο αναπτυσσόμενο πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων της Τουρκίας».

Το Ισραήλ εμφανίζεται πρόθυμο να συζητήσει όλες τις επιλογές, ακόμη και το ενδεχόμενο κοινής παραγωγής σε πρώτη φάση, εφόσον η Ελλάδα εκδηλώσει ενδιαφέρον για την προμήθεια επαρκούς αριθμού πυραύλων.

Στο τραπέζι βρίσκεται επίσης η δημιουργία μιας ολοκληρωμένης αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής ασπίδας, ικανής να αντιμετωπίζει απειλές κάθε τύπου: από μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) και πυραύλους κρουζ, έως βαλλιστικούς πυραύλους. Το πακέτο περιλαμβάνει τα συστήματα: Την σφεντόνα του Δαυίδ, τα Barak MX, τα Spyder, καθώς και τα συστήματα βαλλιστικής άμυνας Arrow.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ελλάδα βρίσκεται πολύ κοντά στην υπογραφή κρίσιμων στοιχείων αυτού του πακέτου, στο πλαίσιο της στρατηγικής της για δραστική ενίσχυση της εθνικής αεράμυνας. Η συνεργασία επεκτείνεται και στην καταπολέμηση των drones, έναν τομέα όπου η Τουρκία έχει αποκτήσει σαφές προβάδισμα.

Η σύμβαση για τα πυραυλικά συστήματα PULS και ένα ολοκληρωμένο πακέτο πυρομαχικών αναμένεται να οριστικοποιηθεί σύντομα. Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά: «Η συνεργασία περιλαμβάνει την πιθανή ενσωμάτωση ισραηλινών τεχνολογιών κατά των drones σε εγχώριες ελληνικές λύσεις, όπως το KENTAVROS, με στόχο την αντιμετώπιση τουρκικών UAV και σμηνών μη επανδρωμένων πλατφορμών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο». Στο πλαίσιο αυτό, καταγράφεται στενή και διαρκώς εντεινόμενη συνεργασία μεταξύ Τελ Αβίβ και Αθήνας.

«Ασπίδα και σπαθί» απέναντι στην Άγκυρα. Το άρθρο καταλήγει με μια ιδιαίτερα φορτισμένη εκτίμηση: «Η Ελλάδα και το Ισραήλ λαμβάνουν αναπόφευκτα προφυλάξεις απέναντι στην αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Μεσόγειο. Μαζί με το Τελ Αβίβ, η Αθήνα λειτουργεί ταυτόχρονα ως ασπίδα και ως σπαθί απέναντι στην Άγκυρα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».

Το μήνυμα είναι σαφές: ο φόβος της Τουρκίας δεν απλώς έφερε Ελλάδα και Ισραήλ κοντά - εγκαινιάζει μια νέα, σκληρή αρχιτεκτονική ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο, με συνέπειες που μόλις αρχίζουν να διαφαίνονται (https://www.bankingnews.gr/amyna-diplomatia/articles/851493/apokalypsi-afto-einai-to-skoteino-deal-dendia-katz-to-polemokapilo-israil-sernei-tin-ellada-se-syrraksi-me-tin-tourkia).

 

Οι ΗΠΑ αποχωρούν σήμερα επισήμως από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, παρά τις διεθνείς εκκλήσεις. Οι ΗΠΑ αποχωρούν σήμερα επισήμως από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ, WHO), παρά τις προειδοποιήσεις ότι η κίνηση αυτή θα πλήξει την υγεία τόσο στην χώρα όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά και αψηφώντας αμερικανικό νόμο που προβλέπει ότι η Ουάσινγκτον είναι υποχρεωμένη να καταβάλει στην υπηρεσία του ΟΗΕ τα 260 εκατ. δολάρια σε συνεισφορές που της οφείλει.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε την αποχώρηση της χώρας του από τον ΠΟΥ την πρώτη ημέρα της δεύτερης θητείας του στην προεδρία, τον Ιανουάριο του 2025 μ.Χ., μέσω εκτελεστικού διατάγματος. Με βάση την αμερικανική νομοθεσία η Ουάσινγκτον οφείλει να ενημερώσει την υπηρεσία του ΟΗΕ έναν χρόνο πριν την αποχώρησή της και να αποπληρώσει τυχόν οφειλές.

Σήμερα εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ δήλωσε ότι η αποτυχία του ΠΟΥ να περιορίσει, να διαχειριστεί και να μοιραστεί πληροφορίες κόστισε στις ΗΠΑ τρισεκατομμύρια δολάρια και πρόσθεσε ότι ο Τραμπ πάγωσε οποιαδήποτε μεταφορά αμερικανικών κρατικών κεφαλαίων, υποστήριξης ή πόρων στον ΠΟΥ.

«Ο Αμερικανικός λαός έχει πληρώσει ήδη υπερβολικά χρήματα σε αυτό τον οργανισμό και αυτό το οικονομικό πλήγμα υπερβαίνει κάθε προκαταβολή για οποιεσδήποτε χρηματικές υποχρεώσεις προς τον οργανισμό», επεσήμανε ο εκπρόσωπος.

Απίθανη η άμεση επιστροφή. Στην διάρκεια του περασμένου έτους ειδικοί στην παγκόσμια υγεία κάλεσαν τις ΗΠΑ να επανεξετάσουν την απόφασή τους, ενώ πιο πρόσφατα την ίδια έκκληση απηύθυνε και ο γενικός γραμματέας του ΠΟΥ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους.

«Ελπίζω οι ΗΠΑ να το ξανασκεφτούν και να επιστρέψουν στον ΠΟΥ», δήλωσε ο Τέντρος στους δημοσιογράφους νωρίτερα τον Ιανουάριο. «Η απόσυρση από τον ΠΟΥ αποτελεί απώλεια για τις ΗΠΑ και απώλεια για τον υπόλοιπο κόσμο», πρόσθεσε.

Ο ΠΟΥ επεσήμανε εξάλλου ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν καταβάλει ακόμη τα τέλη που οφείλουν για το 2024 μ.Χ. και το 2025 μ.Χ. Οι χώρες μέλη του ΠΟΥ πρόκειται να συζητήσουν την αμερικανική αποχώρηση και πώς θα την διαχειριστούν τον Φεβρουάριο, επεσήμανε εκπρόσωπός του.

Σε δηλώσεις του στο Reuters από το παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός ο Μπιλ Γκέιτς – επικεφαλής του ιδρύματος Γκέιτς και σημαντικός δωρητής πρωτοβουλιών υγείας και του έργου του ΠΟΥ—σχολίασε ότι δεν αναμένει οι ΗΠΑ να επανεξετάσουν την απόφασή τους βραχυπρόθεσμα.

«Δεν πιστεύω ότι οι ΗΠΑ θα επιστρέψουν στον ΠΟΥ στο άμεσο μέλλον», εκτίμησε, ενώ πρόσθεσε ότι, εφόσον του δοθεί η ευκαιρία να προωθήσει την ιδέα αυτή, θα το πράξει. «Ο κόσμος χρειάζεται τον ΠΟΥ», υπογράμμισε.

Η αποχώρηση των ΗΠΑ έχει προκαλέσει οικονομική κρίση στον ΠΟΥ, γεγονός που τον ανάγκασε να μειώσει στο ήμισυ την ομάδα διαχείρισης και να περιορίσει το έργο του. Παράλληλα θα αναγκαστεί να απολύσει περίπου το ένα τέταρτο των εργαζομένων του ως τα μέσα του έτους. Η Ουάσινγκτον ήταν παραδοσιακά ο σημαντικότερος δωρητής της υπηρεσίας, συνεισφέροντας περίπου το 18% της συνολικής της χρηματοδότησης.

Στη διάρκεια του προηγούμενου έτους ο ΠΟΥ συνέχιζε να μοιράζεται πληροφορίες με τις ΗΠΑ, όμως τώρα δεν είναι ξεκάθαρο αν και τι είδους συνεργασία θα συνεχίσει να έχει με την Ουάσινγκτον. Ειδικοί στην υγεία έχουν επισημάνει ότι ενδεχόμενη διακοπή της συνεργασίας εγείρει κινδύνους τόσο για τις ΗΠΑ, όσο και για τον ΠΟΥ και τον υπόλοιπο κόσμο.

«Η απόσυρση των ΗΠΑ από τον ΠΟΥ ενδέχεται να αποδυναμώσει συστήματα και συνεργασίες στα οποία βασίζεται ο κόσμος για να εντοπίζει, να προλαμβάνει και να αντιμετωπίζει υγειονομικές απειλές», εκτίμησε η Κέλι Χένινγκ επικεφαλής του προγράμματος δημόσιας υγείας του Bloomberg Philanthropies, μια μη κυβερνητική οργάνωση με έδρα τις ΗΠΑ (https://www.skai.gr/news/world/pagkosmios-organismos-ygeias-oi-ipa-apoxoroun-simera-episimos).

Αναβρασμός στην Μέση Ανατολή - Η Συρία σχεδιάζει επίθεση στον Λίβανο: «Θα εκδικηθούμε την Hezbollah». Η κατάσταση στον Λίβανο οξύνεται καθώς η Συρία φαίνεται να σχεδιάζει στρατιωτική δράση εναντίον του Hezbollah, χρησιμοποιώντας μισθοφόρους.

Ο Λίβανος ανησυχεί όλο και περισσότερο ότι δεν θα μείνει αλώβητος σε περίπτωση σύγκρουσης μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, και ότι η Συρία, όχι το Ισραήλ, θα μπορούσε να αναλάβει δράση εναντίον της Hezbollah, όπως μετέδωσε το Al Akhbar στις 5 Φεβρουαρίου.

Σύμφωνα με το λιβανέζικο μέσο, η ανησυχία αυξήθηκε μετά από πληροφορίες που έλαβαν υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του Λιβάνου, οι οποίες έδειχναν ότι ο Πρόεδρος της Συρίας, Ahmed al-Sharaa, δήλωσε σε πρόσφατη κλειστή συνάντηση με ανώτερους αξιωματούχους: «Τώρα είναι η σειρά της Hezbollah, και δεν θα ξεχάσουμε την εκδίκησή μας».

Ασφαλείς πηγές τόνισαν ότι αυτή η δήλωση εντάσσεται σε ευρύτερο πλαίσιο προετοιμασιών στα σύνορα και ρητορικής κινητοποίησης, που υποδηλώνει προμελετημένη πρόθεση να εκμεταλλευτεί οποιαδήποτε περιφερειακή εξέλιξη, ειδικά οποιαδήποτε αντιπαράθεση με το Ιράν, για να ανοίξει ένα νέο μέτωπο προς τον Λίβανο από την ανατολική πύλη.

Οι πηγές σημείωσαν ότι η ρητορική αυτή «βασίζεται εν μέρει σε ένα πολιτικό κλίμα που είχε καθιερωθεί προηγουμένως από τον ίδιο τον Sharaa, μετά την συνάντησή του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Donald Trump, τον Δεκέμβριο, όταν ανακοίνωσε την ένταξη της Συρίας στην εκστρατεία κατά της τρομοκρατίας».

Αυτό παρείχε, όπως τονίζεται, πολιτική κάλυψη για οποιαδήποτε μετέπειτα στρατιωτικά ή ασφαλιστικά μέτρα, ειδικά κατά ομάδων που οι ΗΠΑ θεωρούν αντιπάλους. Προετοιμάζονται οι μισθοφόροι.  Η απόσυρση των Κούρδων στην Ανατολική Συρία έστειλε μήνυμα στον Sharaa ότι η Ουάσινγκτον υποστηρίζει μια ενωμένη Συρία υπό την διοίκησή του, ή τουλάχιστον δεν αντιτίθεται.

Αυτό έδωσε στη Δαμασκό μεγαλύτερη ευχέρεια κινήσεων και ενίσχυσε την πεποίθηση ότι οποιαδήποτε στρατιωτικά μέτρα υπό την ομπρέλα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας δεν θα αντιμετωπίσουν σοβαρή αντίθεση από τις ΗΠΑ, ειδικά αν στοχεύουν σε εχθρικές προς την Ουάσινγκτον ομάδες.

Οι πηγές αποκάλυψαν επίσης ότι οι ανησυχίες εντάθηκαν με την παρατήρηση ασυνήθιστης στρατιωτικής ανάπτυξης στα συρο-λιβανέζικα σύνορα, περιλαμβανομένων μονάδων από Τσετσενία, Ουζμπεκιστάν, Ουιγούρους και άλλες ομάδες με αιματηρό ιστορικό.

Ταυτόχρονα, οι δυνάμεις αυτές μετακινήθηκαν από μέτωπα που ελέγχονταν προηγουμένως από τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), εγείροντας ερωτήματα για τον ρόλο τους στα ανατολικά σύνορα. Οι πηγές τόνισαν ότι «η εισαγωγή ομάδων ειδικευμένων σε σφαγές στο θέατρο επιχειρήσεων δεν είναι λεπτομέρεια, αλλά πολύ επικίνδυνο δείκτη».

Κατηγορίες. Μετά την ανατροπή του καθεστώτος του Bashar al-Assad, βασικού συμμάχου της Hezbollah, οι δυνάμεις της νέας σουνιτικής κυβέρνησης της Συρίας ενεπλάκησαν σε δύο γύρους αιματηρών συγκρούσεων με Λιβανέζικα σιιτικά φύλα που συνδέονται με την οργάνωση. Παρά την άρνηση της Hezbollah για εμπλοκή, η οργάνωση κατηγορήθηκε.

Ακολούθησαν κατασχέσεις όπλων που υποτίθεται προορίζονταν για την Hezbollah, ενώ η Δαμασκός κατηγόρησε τον Λίβανο για φιλοξενία αξιωματικών του προηγούμενου καθεστώτος, επαναφέροντας κατηγορίες εναντίον της Hezbollah.

Τον τελευταίο μήνα, η Συρία ανακοίνωσε ότι συνέλαβε πυρήνα συνδεδεμένο με την οργάνωση που φέρεται να ευθύνεται για επιθέσεις σε στρατιωτικό αεροδρόμιο κοντά στην Δαμασκό, όπου σύντομα μπορεί να αναπτυχθούν Αμερικανικές δυνάμεις.

Η Hezbollah αρνήθηκε οποιαδήποτε δράση εντός Συρίας. Πόλεμος πλήρους κλίμακας. Η αναφορά του Al Akhbar δείχνει σημαντική στροφή της στάσης του Sharaa απέναντι στην Hezbollah, σε αντίθεση με τον Αύγουστο, όταν δήλωνε ότι είχε αποφασίσει να «ξεπεράσει τις πληγές που του προκάλεσε η Hezbollah».

Η κλιμάκωση από τις ΗΠΑ κατά του Ιράν και η συνεχής πίεση του Ισραήλ ενδέχεται να ενθάρρυναν τον Sharaa να υιοθετήσει πιο επιθετική στάση. Ωστόσο, η καταπολέμηση της Hezbollah φαίνεται περισσότερο ως πρόσχημα για επέμβαση στον Λίβανο, παρά ως τελικός στόχος.

Παλαιότερα δημοσιεύματα ανέφεραν ότι ο Sharaa επιθυμεί να προσαρτήσει μέρη του Λιβάνου, όπως την βόρεια σουνιτική πόλη λιμάνι Tripoli, σε αντάλλαγμα για παραχώρηση μέρους των κατεχόμενων συριακών Υψιπέδων του Golan στο Ισραήλ.

Η επέμβαση σε τέτοιο μέγεθος θα μπορούσε να προκαλέσει σύγκρουση με ολόκληρο τον Λίβανο, ακόμη και με δυνάμεις που σήμερα αντιτίθενται στην Hezbollah, όπως δεξιές χριστιανικές πολιτικές ομάδες (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/855017/anavrasmos-sti-mesi-anatoli-i-syria-sxediazei-epithesi-ston-livano-tha-ekdikithoyme-tin-hezbollah/).

 

Αναβρασμός στην Μέση Ανατολή - Η Συρία σχεδιάζει επίθεση στον Λίβανο: «Θα εκδικηθούμε την Hezbollah». Η κατάσταση στον Λίβανο οξύνεται καθώς η Συρία φαίνεται να σχεδιάζει στρατιωτική δράση εναντίον του Hezbollah, χρησιμοποιώντας μισθοφόρους. (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/855017/anavrasmos-sti-mesi-anatoli-i-syria-sxediazei-epithesi-ston-livano-tha-ekdikithoyme-tin-hezbollah/).

 

Ιδού τα ντοκουμέντα - Η Τουρκία εξοπλίζει τους ισλαμιστές της Συρίας με τεθωρακισμένα οχήματα. Νέα στοιχεία δείχνουν ότι η Τουρκία έχει προμηθεύσει την Ισλαμιστική Κυβέρνηση της Συρίας με εκατοντάδες τεθωρακισμένα οχήματα.

Νέα ντοκουμέντα που έρχονται στο φως της δημοσιότητας αποκαλύπτουν την έκταση της εμπλοκής της Τουρκίας στην εξελισσόμενη συριακή τραγωδία, καθώς η Άγκυρα φαίνεται ότι έχει προμηθεύσει τις δυνάμεις της Ισλαμιστικής Κυβέρνησης της Συρίας με σημαντικό αριθμό θωρακισμένων οχημάτων.

Παρότι οι πρώτες ενδείξεις για αυτές τις προμήθειες εμφανίστηκαν πέρυσι, οι πρόσφατες επιχειρήσεις της κυβέρνησης κατά των κουρδικών Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) αποκάλυψαν ότι ο αριθμός των τουρκικής κατασκευής θωρακισμένων οχημάτων που παραδόθηκαν στις δυνάμεις της κυβέρνησης ενδέχεται να φτάνει ακόμη και τις εκατοντάδες!

Οι προμήθειες περιλάμβαναν θωρακισμένα τακτικά οχήματα Cobra και Cobra II, κατασκευασμένα από την Otokar, καθώς και οχήματα Amazon, ανθεκτικά σε νάρκες και ενέδρες, κατασκευασμένα από την BMC Otomotiv.

Επιπλέον, οι δυνάμεις της κυβέρνησης προμηθεύτηκαν μεταγωγικά θωρακισμένα οχήματα Ejder 6×6, κατασκευασμένα από την Nurol Makina. Τα οχήματα Ejder 6×6, τα οποία δεν είναι εξοπλισμένα με όπλα, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά κατά την επίθεση της κυβέρνησης στις κουρδικές γειτονιές της πόλης Χαλέπι στη βόρεια Συρία μεταξύ 6 και 10 Ιανουαρίου. Οχήματα Cobra παρατηρήθηκαν επίσης στην πόλη πριν από την επίθεση.

Το Ejder 6×6, βάρους 18 τόνων, διαθέτει σχήμα θωράκισης V για αυξημένη προστασία από νάρκες και αυτοσχέδιες εκρηκτικές συσκευές, με επιχειρησιακή εμβέλεια 700 χιλιομέτρων και μέγιστη ταχύτητα 120 χλμ/ώρα. Το Cobra έχει παρόμοιο σχεδιασμό, αλλά είναι πολύ πιο ελαφρύ, με βάρος λίγο πάνω από 6 τόνους. Το 4×4 όχημα έχει επιχειρησιακή εμβέλεια 752 χιλιομέτρων και μέγιστη ταχύτητα 115 χλμ/ώρα.

Όλα τα υπόλοιπα οχήματα εντοπίστηκαν αργότερα κατά την εκτεταμένη επίθεση που εξαπέλυσε η κυβέρνηση κατά των SDF στην Βορειοανατολική Συρία στις 13 Ιανουαρίου. Η επίθεση σταμάτησε στις 20 Ιανουαρίου με την ανακοίνωση τετραήμερης εκεχειρίας.

Τα οχήματα Amazon, εξοπλισμένα με τηλεχειριζόμενους πύργους όπλων, εμφανίστηκαν κυρίως στην πόλη Raqqa και την ύπαιθρο της, καθώς και στη βόρεια ύπαιθρο της al-Hasakah και στην ανατολική ύπαιθρο του Χαλεπίου.

Ταυτόχρονα, οχήματα Cobra II εμφανίστηκαν στην Νότια και ανατολική ύπαιθρο της al-Hasakah. Και τα δύο 4×4 οχήματα διαθέτουν επίσης θωράκιση V. Το Amazon, βάρους άνω των 14 τόνων, έχει εμβέλεια 600-800 χιλιομέτρων και μέγιστη ταχύτητα 120 χλμ/ώρα ενώ το Cobra II, βάρους 12 τόνων, έχει εμβέλεια 700 χιλιομέτρων και μέγιστη ταχύτητα 110 χλμ/ώρα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/851736/idoy-ta-dokoumenta-i-tourkia-eksoplizei-tous-islamistes-tis-syrias-me-tethorakismena-oximata-vid).

 

Συναγερμός στην Μέση Ανατολή - Σε κατάσταση επιφυλακής το Ιράκ, αναπτύσσει τεθωρακισμένα στα σύνορα με την Συρία. Η μαζική ανάπτυξη ιρακινών αρμάτων μάχης στα σύνορα με την Συρία αποκαλύπτει φόβο για γενικευμένη αποσταθεροποίηση, καθώς οι συγκρούσεις στην Βορειοανατολική Συρία, οι επιθέσεις κατά των Κούρδων SDF και η διαφυγή κρατουμένων του ISIS δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα.

Ο ιρακινός στρατός ανέπτυξε αμερικανικής κατασκευής άρματα μάχης M1A1 SA Abrams και Ρωσικής κατασκευής T-90S κατά μήκος των συνόρων με την Συρία, σε μια επίδειξη ισχύος που αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη ανησυχία της Βαγδάτης για τις εξελίξεις στην γειτονική χώρα.

Η ανάπτυξη αυτή πραγματοποιήθηκε εν μέσω επίθεσης των δυνάμεων της ισλαμιστικής μεταβατικής κυβέρνησης της Συρίας κατά των Κουρδικών Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF). Σύμφωνα με αναφορές, εξαιτίας των συγκρούσεων δραπέτευσαν πολλοί κρατούμενοι του ISIS που κρατούνταν στην Βορειοανατολική Συρία, γεγονός που προκαλεί σοβαρό συναγερμό στην περιοχή.

Καθώς οι επιχειρήσεις κατά των SDF κλιμακώθηκαν τις τελευταίες ημέρες, το Ιράκ ανέπτυξε μαζικές ενισχύσεις στα σύνορα: Στρατός, δυνάμεις ασφαλείας, Μονάδες Λαϊκής Κινητοποίησης (PMF), αλλά και δυνάμεις της αυτόνομης περιοχής του Κουρδιστάν.

Φωτογραφίες που εμφανίστηκαν στο διαδίκτυο στις 21 Ιανουαρίου δείχνουν άρματα Abrams και T-90S να κινούνται κατά μήκος της συνοριακής γραμμής. Συγκεκριμένα, διακρίνονται επτά Abrams και πέντε T-90S, τα οποία φαίνεται να ανήκουν σε μία ενιαία ίλη αρμάτων.

Ο Ιρακινός στρατός διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους στόλους αρμάτων στην περιοχή: περίπου 100 Abrams, 73 T-90S, πάνω από 478 T-72 και περίπου 150 παλαιότερα T-55 Σοβιετικής προέλευσης. Τις τελευταίες ημέρες, κορυφαίοι Ιρακινοί αξιωματούχοι - μεταξύ τους ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός Mohammad al-Sudani, ο Υπουργός Άμυνας Thabit al-Abbasi και ο υπουργός Εσωτερικών Abdul Amir Al-Shammari — επισκέφθηκαν τα σύνορα με τη Συρία και επιθεώρησαν τις αναπτυγμένες δυνάμεις.

Παρότι το Ιράκ διατηρεί καλές σχέσεις με τη συριακή κυβέρνηση και ο al-Sudani επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον πρόεδρο Ahmed al-Sharaa στις 20 Ιανουαρίου, η μεγάλη στρατιωτική συγκέντρωση δείχνει έντονη καχυποψία και προετοιμασία για κάθε ενδεχόμενο.

Το Ιράκ διαθέτει σαφώς περισσότερα στρατεύματα και πολύ καλύτερο εξοπλισμό από τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις. Ωστόσο, μετά την πτώση του καθεστώτος του Bashar al-Assad, εργάζεται συστηματικά για την περαιτέρω ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεών του, με έμφαση στον στόλο αρμάτων.

Ήδη έχει αναπτύξει πρόσθετα θωρακισμένα πακέτα αντι-drone για τα T-90S, εξετάζει αναβαθμίσεις για τα Abrams και, σύμφωνα με πληροφορίες, διαπραγματεύεται με την Νότια Κορέα την αγορά τουλάχιστον 250 αρμάτων K2 Black Panther - μια συμφωνία που θα υπερδιπλασίαζε τον αριθμό σύγχρονων αρμάτων στον ιρακινό στρατό.

Παρότι μια άμεση σύγκρουση μεταξύ Ιρακινών και Συριακών δυνάμεων θεωρείται απίθανη, περιορισμένες αψιμαχίες στα σύνορα δεν αποκλείονται. Την ίδια στιγμή, το ISIS αναμένεται να επιχειρήσει εκ νέου διείσδυση στο Ιράκ, με την σιωπηρή ή ενεργή υποστήριξη ριζοσπαστικών ισλαμιστικών στοιχείων εντός της Συριακής εξουσίας - ένα σενάριο που κρατά ολόκληρη την περιοχή σε κατάσταση συναγερμού.

Οι δυνάμεις της κυβέρνησης έχουν επίσης εντοπιστεί να χρησιμοποιούν αμφίβια θωρακισμένα οχήματα V-150, κατασκευής των ΗΠΑ από την Cadillac Gage. Τα οχήματα αυτά, πιθανότατα προμηθευμένα από την Τουρκία, εμφανίστηκαν στη νότια και ανατολική ύπαιθρο της al-Hasakah, καθώς και στην ανατολική ύπαιθρο του Χαλεπίου.

Μετά την πτώση του καθεστώτος του πρώην Προέδρου Bashar al-Assad, η Τουρκία αναδείχθηκε ως κύριος σύμμαχος της νέας κυβέρνησης, η οποία σχηματίστηκε από ισλαμιστές αντάρτες που είχε υποστηρίξει επί χρόνια, με την Άγκυρα να διαδραματίζει πλέον ηγετικό ρόλο στην ανασυγκρότηση των δυνάμεων της χώρας.

Έκθεση του Bloomberg τον Οκτώβριο αποκάλυψε τα σχέδια της Τουρκίας να εξοπλίσει τις κυβερνητικές δυνάμεις στη Συρία με προηγμένα όπλα, συμπεριλαμβανομένων θωρακισμένων οχημάτων, drones, πυροβολικού, πυραύλων και συστημάτων αεράμυνας.

Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι η Τουρκία έχει προμηθεύσει την κυβέρνηση με οποιοδήποτε άλλο στρατιωτικό εξοπλισμό πέρα από ελαφρά όπλα, μερικούς αναχαιτιστές drones και θωρακισμένα οχήματα, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει σύντομα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/851707/synagermos-sti-mesi-anatoli-se-katastasi-epifylakis-to-irak-anaptyssei-tethorakismena-sta-synora-me-ti-syria-vid).

Ραγδαίες εξελίξεις στην Μέση Ανατολή - Η Ιορδανία εξοπλίζει τους ισλαμιστές στην Συρία. Η Ιορδανία παρέδωσε στην Συρία μεγάλο αριθμό θωρακισμένων οχημάτων Fighter-2, ενισχύοντας την Γενική Υπηρεσία Ασφαλείας. Η Ιορδανία προμήθευσε την Συρία με μεγάλο αριθμό θωρακισμένων οχημάτων APC 79 Fighter-2, τα οποία κατασκευάζονται στο βασίλειο από την Shell Armored Vehicles.

Βίντεο που δείχνουν μια παρτίδα θωρακισμένων Fighter-2 να εισέρχονται στην Συρία από την Ιορδανία μέσω του συνοριακού περάσματος Nassib εμφανίστηκαν τον Αύγουστο του προηγούμενου έτους. Ένα δεύτερο βίντεο με άλλη παρτίδα δημοσιεύθηκε διαδικτυακά τον Φεβρουάριο. Μια ακόμη παρτίδα εντοπίστηκε σε φωτογραφίες από τις 4 Φεβρουαρίου.

Κατασκευασμένο πάνω στο σασί του Toyota Land Cruiser 79, το Fighter-2 διαθέτει κινητήρα 4,5L V8 Turbo diesel και μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων. Παρέχει προστασία από πυρά μικρών όπλων έως το επίπεδο B6 και έχει οκταθέσια διαμόρφωση, περιλαμβανομένων θέσεων για τον οδηγό και τον διοικητή.

Ωστόσο, αυτά τα οχήματα δεν παραδόθηκαν στον νέο συριακό στρατό, αλλά στην Γενική Υπηρεσία Ασφαλείας (GSS) του Υπουργείου Εσωτερικών. Οι δυνάμεις της GSS, που αναπτύχθηκαν στις κουρδικές περιοχές της Βορειοανατολικής Συρίας στις 2 και 3 Φεβρουαρίου, βάσει συμφωνίας με τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, εξοπλίστηκαν με οχήματα Fighter-2.

Η Ιορδανία ήταν μία από τις πρώτες χώρες που στήριξαν την Συριακή Μεταβατική Κυβέρνηση που σχηματίστηκε από ισλαμιστές αντάρτες που ανέτρεψαν το καθεστώς του πρώην Προέδρου Bashar al-Assad. Με την προμήθεια θωρακισμένων οχημάτων στις κυβερνητικές δυνάμεις, το βασίλειο θέτει εαυτόν ως στρατηγικό εταίρο άμυνας και ασφάλειας της χώρας.

Από την πλευρά του, ο συριακός στρατός έχει λάβει πολύ βαρύτερα θωρακισμένα οχήματα από την Τουρκία κατά την διάρκεια του προηγούμενου έτους. Η Άγκυρα έχει ηγηθεί της ανασυγκρότησης των στρατιωτικών δυνατοτήτων της χώρας.

Οι προμήθειες περιλάμβαναν τα θωρακισμένα τακτικά οχήματα Cobra και Cobra II της Otokar, τα οχήματα ανθεκτικά σε νάρκες Amazon της BMC Otomotiv και τα θωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού Ejder 6×6 της Nurol Makina. Ο στρατός έχει επίσης χρησιμοποιήσει υδροφόρα θωρακισμένα V-150 της αμερικανικής Cadillac Gage, που πιθανότατα παρασχέθηκαν από την Τουρκία.

Παρότι οι πρόσφατες προμήθειες από Τουρκία και Ιορδανία βελτίωσαν τις επιχειρησιακές δυνατότητες των συριακών στρατιωτικών και δυνάμεων ασφαλείας, η χώρα δεν έχει αναπληρώσει τα προηγμένα επιθετικά και αμυντικά όπλα που καταστράφηκαν από το Ισραήλ μετά την πτώση του καθεστώτος Assad. Η Συρία παραμένει χωρίς ουσιαστική αεροπορία ή ναυτικό, ενώ ο εναέριος χώρος της είναι εκτεθειμένος, χωρίς στρατιωτικά ραντάρ ή αντιαεροπορική προστασία.

Το πρόγραμμα πυραύλων έχει επίσης εξουδετερωθεί, και τα περισσότερα βαρέα όπλα που παραμένουν σε χρήση από τις χερσαίες δυνάμεις είναι παρωχημένα και σε κακή τεχνική κατάσταση. Το Ισραήλ δεν πρόκειται πιθανώς να επιτρέψει την ανακατασκευή αυτών των δυνατοτήτων, ακόμα κι αν η Συρία αποδεχθεί συμφωνία ασφαλείας. Στην πραγματικότητα, η αποτροπή της απόκτησης προηγμένων συστημάτων αποτελεί μία από τις αυστηρές προϋποθέσεις οποιασδήποτε συμφωνίας (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/854565/ragdaies-ekselikseis-sti-mesi-anatoli-i-iordania-eksoplizei-tous-islamistes-sti-syria).

Πραγματικά ασύλληπτο - Πώς οι ΗΠΑ … βοήθησαν το Ιράν - Διαλύθηκε ο συνασπισμός κατά των Houthi. Πώς η διάλυση της αμερικανικής αρχιτεκτονικής ασφαλείας στον Περσικό Κόλπο ενισχύει το Ιράν. Οι Αμερικανοί έχουν την ικανότητα να επιδεικνύουν δύναμη, όχι όμως να τη μετατρέπουν σε μακροπρόθεσμη στρατηγική ευφυΐα.

Η ιστορία της σταδιακής κατάρρευσης της φιλοαμερικανικής συμμαχίας στον Περσικό Κόλπο αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η υπερεπέμβαση, η κοντόφθαλμη πολιτική και η απουσία συνεκτικού σχεδίου οδηγούν όχι στη σταθερότητα, αλλά στην ενίσχυση των αντιπάλων – πρωτίστως του Ιράν.

Από την «ενιαία αραβική συμμαχία» στον εσωτερικό πόλεμο. Ο πόλεμος στην Υεμένη ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2015 μ.Χ. ως μια ενιαία αραβική προσπάθεια, με την υποστήριξη των ΗΠΑ, ενάντια στους αντάρτες Houthi. Ωστόσο, αυτό που παρουσιαζόταν ως κοινό μέτωπο, αποδείχθηκε εύθραυστο και τεχνητό.

Σήμερα, η σύγκρουση έχει μετατραπεί σε έναν έμμεσο αλλά σαφή ανταγωνισμό μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ). Τα ΗΑΕ, διαβλέποντας τη σταδιακή αποχώρηση και την απώλεια ηγεμονικού ρόλου της Ουάσιγκτον στην περιοχή, αποφάσισαν να κινηθούν αυτόνομα.

Στήριξαν ενεργά το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο (STC/UPS) στην Υεμένη, το οποίο επιδιώκει την ανεξαρτησία του νότου – τη στιγμή που στον βορρά οι Houhi έχουν ήδη επιτύχει μια de facto απόσχιση.

Τον Δεκέμβριο, με την άμεση στρατιωτική υποστήριξη των Εμιράτων, οι δυνάμεις του STC κατέλαβαν στρατηγικής σημασίας και πλούσιες σε υδρογονάνθρακες επαρχίες όπως το Hadramaut και το Mahra, καθώς και κομβικά λιμάνια: Aden, Muqalla και Socotra. Τα διεθνή μέσα άρχισαν ανοιχτά να μιλούν για τη γέννηση ενός νέου κράτους στα ερείπια της Υεμένης.

Η Σαουδαραβική αντεπίθεση και η ταπεινωτική υποχώρηση των Εμιράτων. Η Σαουδική Αραβία, που μέχρι τότε έλεγχε το Aden αντέδρασε καθυστερημένα αλλά βίαια Ξεκίνησε αεροπορικές επιδρομές κατά των «αυτονομιστών», δηλώνοντας ότι υπερασπίζεται τη «νόμιμη κυβέρνηση» της Υεμένης.

Παράλληλα, το Ριάντ έδωσε τελεσίγραφο στο Abu Dhabi: αποχώρηση όλων των δυνάμεων εντός 24 ωρών, επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης 90 ημερών και ναυτικός αποκλεισμός των λιμανιών για 72 ώρες, ακυρώνοντας στην πράξη τη μεταξύ τους αμυντική συμφωνία. Τα ΗΑΕ, χωρίς χερσαία σύνορα με την Υεμένη και με σαφώς περιορισμένες στρατιωτικές δυνατότητες έναντι της Σαουδικής Αραβίας, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν.

Το υπουργείο Άμυνας των Εμιράτων ανακοίνωσε την απόσυρση των δυνάμεων «για την ασφάλεια του προσωπικού, λόγω αυξημένων κινδύνων και ανοιχτής σύγκρουσης εντός της συμμαχίας». Στις 9 Ιανουαρίου, το STC αυτοδιαλύθηκε και ο ηγέτης του κατέφυγε στα ΗΑΕ.

Πραγματικά κερδισμένοι Ιράν και Houthi. Το αποτέλεσμα όλων αυτών δεν είναι η αποκατάσταση της σταθερότητας, αλλά το ακριβώς αντίθετο. Οι Houthi, με την στήριξη της Τεχεράνης, είναι οι μεγάλοι ωφελημένοι. Καθώς οι πρώην σύμμαχοι μετατρέπονται σε αντιπάλους και εξαντλούνται σε μεταξύ τους συγκρούσεις μέσω πληρεξουσίων, το Ιράν αποκτά χρόνο, χώρο και επιρροή.

Η αμερικανική πολιτική των τελευταίων δεκαετιών – από την υποδαύλιση της Αραβικής Άνοιξης μέχρι την βεβιασμένη δημιουργία συμμαχιών χωρίς πραγματική συνοχή – δημιούργησε ένα τεράστιο κενό ισχύος στην Υεμένη. Ένα κενό που ούτε το Ριάντ ούτε το Abu Dhabi μπόρεσαν να καλύψουν χωρίς να συγκρουστούν μεταξύ τους.

Μπαχρέιν: O επόμενος κρίκος που σπάει. Οι επιπτώσεις, όμως, δεν περιορίζονται στην Υεμένη. Σύμφωνα με το γαλλικό μέσο Dark Box, σαουδαραβικά στρατεύματα της λεγόμενης «Ασπίδας Ισχύος» αποχώρησαν από το Μπαχρέιν, φερόμενα να στηρίζονται μέχρι πρότινος από τα ΗΑΕ.

Η αποχώρησή τους ανοίγει εκ νέου τον δρόμο για την ενεργοποίηση της σιιτικής πλειοψηφίας της χώρας, με σαφή υποστήριξη από το Ιράν. Οι αναλυτές μιλούν για μια «αναγκαστική περεστρόικα» στον Περσικό Κόλπο.

Οι εντάσεις μεταξύ Ριάντ και Abu Dhabi δεν περιορίζονται πλέον στο πετρέλαιο, στα σύνορα ή στην Υεμένη και το Σουδάν, αλλά αγγίζουν τον ίδιο τον πυρήνα της κυριαρχίας και της περιφερειακής ηγεμονίας. Η εποχή της συναίνεσης έχει τελειώσει• μια ανοιχτή μάχη για την ηγεσία της νέας περιφερειακής τάξης έχει ξεκινήσει.

Ο Αμερικανικός στόλος σε επισφαλή θέση. Το πιο ανησυχητικό για την Ουάσιγκτον είναι ότι στο Μπαχρέιν βρίσκεται η βασική ναυτική βάση του 5^ου Στόλου των ΗΠΑ. Κάθε αποσταθεροποίηση της χώρας επηρεάζει άμεσα τις Αμερικανικές στρατιωτικές δυνατότητες και αυξάνει δραματικά τους κινδύνους για την ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο – μια περιοχή ήδη εξαιρετικά εύθραυστη.

Η Αμερικανική πολιτική στον Περσικό Κόλπο αποδεικνύει ότι η ωμή ισχύς, χωρίς στρατηγικό βάθος και κατανόηση των τοπικών δυναμικών, όχι μόνο αποτυγχάνει, αλλά λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής αστάθειας. Και μέσα σε αυτό το χάος, το Ιράν αναδεικνύεται σταθερά ως ο πιο υπομονετικός και τελικά ο πιο κερδισμένος παίκτης (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/849341/panigyrizei-to-iran-dialythike-o-synaspismos-kata-houthi-katerrefse-to-sxedio-ipa-ston-persiko-kolpo).

Πρόταση βόμβα Τράμπ για συνεργασία ΗΠΑ-Συρίας για την αντιμετώπιση της Χεζμπολάχ στον Λίβανο χωρίς το Ισραήλ! Άποψή μας είναι ότι ο Τράμπ σκέφτεται την λύση του αφοπλισμού της Χεζμπολάχ, είτε  μέσω της ένταξης στελεχών της στις Συριακές ένοπλες Δυνάμεις, στα πρότυπα της συμφωνίας ένταξης σε αυτές των Κούρδων του SDF, είτε μέσω οικονομικής προσφοράς σε αυτά.

Ρηξικέλευθη πρόταση  ρίχνει στο τραπέζι ο Αμερικανός Πρόεδρος Τράμπ για επίλυση του αδιεξόδου αντιμετώπισης της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, χωρίς την διεξαγωγή πολεμικών επιχειρήσεων από το Ισραήλ, σύμφωνα με Διεθνές Ισραηλινό ΜΜΕ το οποίο αναφέρει:

Πρόταση βόμβα Τράμπ για συνεργασία ΗΠΑ-Συρίας για την αντιμετώπιση της Χεζμπολάχ στον Λίβανο. «Αν το Ισραήλ δεν μπορεί να κάνει την δουλειά χωρίς να τους σκοτώσει όλους, η Συρία θα πρέπει να το κάνει»

Ο Τραμπ λέει ότι θεωρεί τον πόλεμο του Λιβάνου ως έναν ήσσονος σημασίας πόλεμο και μια αρένα στην οποία η Συρία μπορεί να αντιμετωπίσει την Χεζμπολάχ σε συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, εάν το Ισραήλ υπό τον Νετανιάχου δεν μπορεί να κυριαρχήσει.

«Εάν το Ισραήλ δεν μπορεί να κάνει την δουλειά χωρίς να σκοτώσει όλους τους άλλους, η Συρία θα πρέπει να κάνει τη δουλειά», δήλωσε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σε διμερή συνάντηση με τον Εμίρη του Κράτους του Κατάρ την Τρίτη.

"Το Ισραήλ πολεμά την Χεζμπολάχ για πάρα πολύ καιρό και πάρα πολλοί άνθρωποι σκοτώνονται. Δεν χρειάζεται να γκρεμίζετε μια πολυκατοικία κάθε φορά που ψάχνετε για κάποιον, επειδή υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σε αυτές τις πολυκατοικίες και δεν είναι όλοι Χεζμπολάχ, μπορώ να σας πω", είπε ο πρόεδρος.

«Πρότεινα στο Ισραήλ να αφήσει την Συρία να φροντίσει την Χεζμπολάχ, γιατί για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, νομίζω ότι θα έκαναν καλύτερη δουλειά αν το έκαναν». Έπαινοι  Τράμπ για τον  τζιναχντιστή Πρόεδρο της Συρίας, Αχμέντ αλ-Σαράα!. Στην συνέχεια, ο Τραμπ επαίνεσε τον Πρόεδρο της Συρίας, Αχμέντ αλ-Σαράα, λέγοντας: "Έχει συμμαζέψει αυτή την χώρα πολύ γρήγορα, είναι πολύ ικανός και είναι πολύ καλός για μένα. Προστάτεψε όλα όσα ζήτησα".

«Χωρίς τις ΗΠΑ δεν θα υπήρχε Ισραήλ. Ο Μπίμπι πρέπει να είναι πιο υπεύθυνος στον Λίβανο». Αμερικανός Πρόεδρος: " Χωρίς εμένα, δεν θα υπήρχε Ισραήλ-Τώρα ο Bibi πρέπει να είναι πιο υπεύθυνος σε σχέση με τον Λίβανο". Όταν ρωτήθηκε αν ήταν απογοητευμένος με τον Νετανιάχου, απάντησε: «Όχι, έχουμε μια εξαιρετική σχέση»

Ο Πρόεδρος συνέχισε, λέγοντας: "Χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα υπήρχε Ισραήλ. Χωρίς εμένα, δεν θα υπήρχε Ισραήλ , γιατί κανένας άλλος πρόεδρος δεν ήταν διατεθειμένος να κάνει αυτό που έκανα εγώ. Είχα μια εξαιρετική σχέση με τον Bibi, αλλά τώρα ο Bibi πρέπει να είναι πιο υπεύθυνος σε σχέση με τον Λίβανο».

Ο Τράμπ με την  πρότασή του αυτή για εμπλοκή της Συρίας με την συνεργασία των ΗΠΑ για αντιμετώπιση της απειλής της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, χωρίς εμπλοκή του Ισραήλ , αποσκοπεί στα εξής:

Πρώτον επιχειρεί ο Αμερικανός Πρόεδρος να περιχαρακώσει την εύθραυστη συμφωνία του με το Ιράν, χωρίς να έχει την δαμόκλεια σπάθη μιας νέας στρατιωτικής επίθεσης του Ισραήλ κατά της Χεζμπολάχ και αντίστροφα που θα την διαλύσει. Δεύτερον επιχειρεί βάζοντας την Συρία στο παιγνίδι της αντιμετώπισης της Χεζμπολάχ να πριμοδοτήσει μια ειρηνική επίλυση του προβλήματος στον Λίβανο, αφού το πρόβλημα είναι όντως τεράστιο.

Η Χεζμπολάχ είναι όντως κράτος εν κράτη στον Λίβανο, έχοντας διεισδύσει στην πολιτική ζωή της χώρας με βουλευτές και υπουργούς ακόμη στην κυβέρνηση, έχει πολλά στελέχη στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας που πρόσκεινται σε αυτήν και τέλος είναι βαρύτερα εξοπλισμένη από τον στρατό του Λιβάνου.

Κατά συνέπεια ο αφοπλισμός της από την κυβέρνηση και τον στρατό του Λιβάνου είναι ανέφικτος, ενώ θα οδηγήσει σε εμφύλιο πόλεμο. Από την άλλη το Ισραήλ στο πλαίσιο της αυτοάμυνάς του θέλει να καθαρίσει την απειλή της Χεζμπολάχ εναντίον του και γιαυτό προβαίνει σε διεξαγωγή χτυπημάτων-επιθέσεων εναντίον της στον Λίβανο.

Όλα αυτά οδηγούν σε έναν φαύλο κύκλο αίματος μεταξύ  στρατιωτικών δυνάμεων Ισραήλ-Χεζμπολάχ αλλά και αθώων  Ισραηλινών και Λιβανέζων πολιτών. Με ποιο τρόπο  όμως σκέφτεται ο Τράμπ ότι ο τουρκόφιλος  τζιχαντιστής Αχμέντ αλ-Σαράα της Συρίας  θα λύσει το πρόβλημα της Χεζμπολάχ στον Λίβανο;

Άποψή μας είναι ότι ο Τράμπ σκέφτεται την λύση του αφοπλισμού της Χεζμπολάχ, είτε  μέσω της ένταξης στελεχών της στις Συριακές ένοπλες Δυνάμεις, στα πρότυπα της συμφωνίας ένταξης σε αυτές των Κούρδων του SDF, είτε μέσω οικονομικής προσφοράς σε αυτά. Αυτό βέβαια κρύβει έναν θανάσιμο κίνδυνο, να τους χρησιμοποιήσει ως όπλο κατά του Ισραήλ μελλοντικά η Συρία, με προτροπή της Τουρκίας και του Ερντογάν (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/enoples-syrraxeis/7375912_protasi-bomba-tramp-gia-synergasia-ipa-syrias-gia-tin-antimetopisi#google_vignette).

Ωμή παραδοχή από Ισραήλ: Ιστορικό φιάσκο η επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν -  Αναπόφευκτη η νέα σύγκρουση, φωτιά στην Μέση Ανατολή. Ο πόλεμος και ιδιαίτερα οι βαριές ομοβροντίες πυραύλων που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν προς το Ισραήλ, αύξησαν τον φόβο και το άγχος στο Ισραήλ.

Ο 12ήμερος πόλεμος μεταξύ Ιράν και Ισραήλ τον Ιούνιο του 2025 μ.Χ. σηματοδότησε την πιο έντονη κλιμάκωση μέχρι σήμερα στην συνεχιζόμενη αντιπαράθεση μεταξύ των δύο κρατών. Παρά την σχετικά σύντομη διάρκειά του, ο πόλεμος είχε αποσταθεροποιητική επίδραση στην Ισλαμική Δημοκρατία λόγω της επιτυχίας της εναρκτήριας επίθεσης του Ισραήλ, της απόφασης των Ηνωμένων Πολιτειών να συμμετάσχουν στην εκστρατεία και των ζημιών που υπέστησαν τα κρίσιμα στρατηγικά συστήματα του Ιράν - ιδίως το πυρηνικό του πρόγραμμα και το οπλοστάσιο πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς.

Από το τέλος του πολέμου, το Ιράν έχει εμπλακεί σε μια συνεχή διαδικασία άντλησης διδαγμάτων από τα σοβαρά κενά που αποκαλύφθηκαν στις αποτρεπτικές και αμυντικές ικανότητες της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Η ιρανική ηγεσία σίγουρα γνωρίζει την ανάγκη για βελτιώσεις και προσαρμογές στο δόγμα εθνικής ασφάλειας. Ωστόσο, προς το παρόν, αυτό δεν φαίνεται επαρκές για να επιφέρει μια θεμελιώδη αλλαγή στην Ιρανική στρατηγική.

Φαίνεται ότι το Ιράν προτιμά να κάνει προσαρμογές εντός του υπάρχοντος πλαισίου βρίσκοντας αποδεκτές λύσεις στα κενά που έχουν αποκαλυφθεί παρά να εισάγει σημαντικές αλλαγές στη συνολική του στρατηγική.

Σε κάθε περίπτωση, η νέα πραγματικότητα στο Ιράν που δημιουργήθηκε από τον πόλεμο χαρακτηρίζεται από αστάθεια και είναι αμφίβολο εάν το τρέχον status quo μπορεί να διαρκέσει για πολύ. Αυτό επιδεινώνεται από την αυξανόμενη πιθανότητα ενός λανθασμένου υπολογισμού μεταξύ Ιράν και Ισραήλ που θα οδηγούσε σε νέες συγκρούσεις ή σε αποφάσεις υψηλού κινδύνου από το Ιράν τόσο στο πυρηνικό ζήτημα όσο και στο περιφερειακό μέτωπο.

Το παρόν υπόμνημα επιδιώκει να εξετάσει τα διδάγματα που αντλεί το Ιράν από τον πόλεμο και τις επιπτώσεις του σε τέσσερις κύριους τομείς: το πυρηνικό πρόγραμμα, τα στρατηγικά στρατιωτικά συστήματα, την περιφερειακή αρένα και την εγχώρια σκηνή —και να αξιολογήσει πώς ο πόλεμος έχει επηρεάσει την έννοια της εθνικής ασφάλειας του Ιράν. Επιπλέον, περιλαμβάνει ένα σύνολο συστάσεων πολιτικής που αποσκοπούν στο να εμποδίσουν ή τουλάχιστον να καθυστερήσουν τις προσπάθειες του Ιράν να ανοικοδομήσει τις στρατηγικές του δυνατότητες, μεταξύ των οποίων πρωτίστως το πυρηνικό πρόγραμμα και τον φιλοϊρανικό άξονα στην περιοχή, και να μειώσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τον κίνδυνο αναζωπύρωσης των συγκρούσεων.

Ο 12ήμερος πόλεμος μεταξύ Ιράν και Ισραήλ τον Ιούνιο του 2025 μ.Χ. σηματοδότησε την πιο έντονη κλιμάκωση μέχρι σήμερα στην συνεχιζόμενη αντιπαράθεση μεταξύ των δύο κρατών. Παρά τη σχετικά σύντομη διάρκειά του, ο πόλεμος είχε αποσταθεροποιητική επίδραση στην Ισλαμική Δημοκρατία λόγω της επιτυχίας της εναρκτήριας επίθεσης του Ισραήλ, της απόφασης των Ηνωμένων Πολιτειών να συμμετάσχουν στην εκστρατεία και των ζημιών που υπέστησαν τα κρίσιμα στρατηγικά συστήματα του Ιράν - ιδίως το πυρηνικό του πρόγραμμα και το πυραυλικό του οπλοστάσιο μεγάλου βεληνεκούς.

Το σοκ στο Ιράν αντικατοπτρίζεται στο όνομα που δόθηκε στον πόλεμο - «ο Επιβεβλημένος Πόλεμος» - ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε προηγουμένως για να περιγράψει την οκταετή σύγκρουση μεταξύ Ιράν και Ιράκ τη δεκαετία του 1.980 μ.Χ.

Όπως ακριβώς ο πόλεμος Ιράν-Ιράκ διαμόρφωσε το δόγμα ασφάλειας και την εθνική ψυχή του Ιράν, αυτός ο πρόσφατος πόλεμος είναι επίσης πιθανό να αφήσει ένα διαρκές αποτύπωμα στη στρατιωτική και ασφαλιστική στάση του Ιράν, καθώς και στην πολιτική, περιφερειακή και εγχώρια αρένα του...

Είναι δύσκολο να υπερεκτιμηθεί η σημασία του 12ήμερου πολέμου μεταξύ Ιράν και Ισραήλ. Ο πόλεμος σηματοδότησε όχι μόνο την πιο σοβαρή κορύφωση μέχρι στιγμής στην συνεχιζόμενη αντιπαράθεση μεταξύ των δύο κρατών, αλλά και το πιο τραυματικό γεγονός για το Ιράν από το τέλος του πολέμου Ιράν-Ιράκ το 1988.

Ο πόλεμος, και ιδιαίτερα οι βαριές ομοβροντίες πυραύλων που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν προς το Ισραήλ, αύξησαν επίσης τον φόβο και το άγχος στο Ισραήλ - το οποίο είχε ήδη τραυματιστεί από τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου και την συνεχιζόμενη εκστρατεία σε επτά μέτωπα.

Μετά τον πόλεμο, προέκυψε μια συζήτηση σχετικά με τα αποτελέσματά του. Ο πρωθυπουργός Netanyahu περιέγραψε το αποτέλεσμα του πολέμου με το Ιράν ως «ιστορική νίκη που θα μείνει για γενιές».

Δήλωσε ότι το Ισραήλ είχε καταφέρει να εξαλείψει δύο άμεσες υπαρξιακές απειλές: την απειλή εξόντωσης από πυρηνικές βόμβες και την απειλή εξόντωσης από 20.000 βαλλιστικούς πυραύλους, και ότι το Ισραήλ είχε καταφέρει «συντριπτικά χτυπήματα στο κακό καθεστώς» στην Τεχεράνη...

Ο Πόλεμος του Αμ Καλαβί (Ανερχόμενου Λιονταριού) μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, ο οποίος διήρκεσε από τις 13 Ιουνίου έως τις 24 Ιουνίου 2025 μ.Χ., ήταν η πρώτη άμεση αντιπαράθεση πλήρους κλίμακας μεταξύ των δύο χωρών.

Ξεκίνησε από το Ισραήλ με φόντο τις αποτυχημένες διαπραγματεύσεις μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον για την επίτευξη βελτιωμένης πυρηνικής συμφωνίας• τις ανησυχητικές εξελίξεις στον τομέα του οπλισμού στο πλαίσιο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, οι οποίες προκάλεσαν ανησυχίες ότι η Τεχεράνη θα μπορούσε να μειώσει τον χρόνο που απαιτείται για την παραγωγή της πρώτης πυρηνικής εκρηκτικής συσκευής, την ταχεία πρόοδο στην ανάπτυξη δυνάμεων του πυραυλικού προγράμματος του Ιράν και ένα ιστορικό παράθυρο ευκαιρίας που άνοιξε μετά την ήττα της Hezbollah το καλοκαίρι του 2024 μ.Χ,, την κατάρρευση του καθεστώτος Assad, την καταστροφή των συστημάτων αεράμυνας του Ιράν σε ισραηλινή επιδρομή στα τέλη Οκτωβρίου 2025 μ.Χ. και άλλες επιχειρησιακές περιστάσεις...

Την παραμονή του πολέμου, το Ιράν ήταν ένα κράτος με πυρηνικό κατώφλι, με την ικανότητα να ολοκληρώσει τον εμπλουτισμό του υπάρχοντος αποθέματος ουρανίου του στο 90% - υλικό κατάλληλο για σχάσιμα όπλα - μέσα σε λιγότερο από δύο εβδομάδες από τη λήψη απόφασης, και πιθανώς μόνο λίγους μήνες μακριά από την επίτευξη μιας αρχικής στρατιωτικής πυρηνικής ικανότητας. Αυτή η ικανότητα είχε σκοπό να παρέχει αποτροπή εναντίον των εχθρών του και να χρησιμεύσει ως ασφαλιστήριο συμβόλαιο για την επιβίωση του καθεστώτος.

Παρ 'όλα αυτά, ο ηγέτης του Ιράν απέφυγε να διατάξει την απόβαση στα πυρηνικά όπλα, προφανώς από ανησυχία ότι μια τέτοια κίνηση θα έσυρε το Ιράν σε στρατιωτική αντιπαράθεση με το Ισραήλ και -ακόμα χειρότερα- με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Για χρόνια, το Ιράν προτιμούσε τη σταδιακή και ασφαλέστερη πρόοδο στην πυρηνική γραμμή έναντι της ταχύτερης δυνατής οδού... Οι επανειλημμένες δηλώσεις του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών για την ετοιμότητά τους να χτυπήσουν ξανά το Ιράν έχουν ενισχύσει, κατά την άποψη της Τεχεράνης, την ανάγκη ενίσχυσης των προετοιμασιών για την πιθανότητα μελλοντικών επιθέσεων.

Από το τέλος του πολέμου, το Ιράν έχει εντείνει τις προσπάθειες για την ανοικοδόμηση και αναβάθμιση των στρατιωτικών του συστημάτων -ιδίως των πυραυλικών του δυνάμεων και των δυνατοτήτων αεράμυνας- στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μια πιθανή ανανέωση των εχθροπραξιών.

Τις τελευταίες δεκαετίες, η ανάπτυξη στρατηγικών στρατιωτικών δυνατοτήτων από το Ιράν, συμπεριλαμβανομένων βαλλιστικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV), παράλληλα με το δίκτυο πληρεξουσίων του, τη χρήση τρομοκρατίας και τις κυβερνοδυναμίες του, του επέτρεψε να αντισταθμίσει τις συμβατικές στρατιωτικές του αδυναμίες.

Το ποικίλο πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν είναι άμεση συνέπεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ, ο οποίος υπογράμμισε την ανάγκη για βελτιωμένη αποτροπή και αυτονομία. Από την οπτική γωνία του Ιράν, οι βαλλιστικοί πύραυλοι προσφέρουν ένα προσβάσιμο, γρήγορο και αποτελεσματικό μέσο αποτροπής, προβολής ισχύος και τιμωρίας...

Αν και τα όρια της ισχύος του Ιράν στην ενεργοποίηση του περιφερειακού δικτύου που είχε υφάνει εδώ και χρόνια ήταν ήδη εμφανή τους μήνες που προηγήθηκαν του Πολέμου των 12 Ημερών - κυρίως από την ήττα της Hezbollah από το Ισραήλ και την κατάρρευση του καθεστώτος Assad στη Συρία - ο πόλεμος υπογράμμισε περαιτέρω την κατάρρευση του δόγματος των πληρεξουσίων.

Η έννοια της «προωθημένης άμυνας», που σχεδιάστηκε για να εξουδετερώσει τις απειλές για την εθνική ασφάλεια του Ιράν όσο το δυνατόν πιο μακριά από τα σύνορά του μέσω της χρήσης πληρεξουσίων, τελικά δεν εμπόδισε το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες να χτυπήσουν άμεσα το Ιράν...

Η εγχώρια αρένα στο Ιράν μετά τον πόλεμο. Η επιθυμία να διασφαλιστεί η επιβίωση του καθεστώτος έναντι εσωτερικών και εξωτερικών απειλών αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για την Ισλαμική Δημοκρατία και κεντρικό μοχλό του δόγματος ασφαλείας της.

Συνεπώς, παρόλο που οι εξελίξεις στην εσωτερική σκηνή του Ιράν κατά τη διάρκεια και μετά τον πόλεμο δεν συνδέονται άμεσα με αλλαγές στη στρατηγική του, δεν μπορούν να αγνοηθούν σε καμία συζήτηση για την έννοια της εθνικής ασφάλειας της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Το Ισραήλ δεν έθεσε την ανατροπή του καθεστώτος στο Ιράν ως στόχο του πολέμου, ο οποίος είχε ως κύριο στόχο να προκαλέσει σοβαρή και σημαντική ζημιά στο πυρηνικό πρόγραμμα και στο οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων...

Την παραμονή της γιορτής του Σουκότ το 2025 μ.Χ., ο πρώην Υπουργός Άμυνας κατάφερε να προκαλέσει μια μικρή θύελλα αντιδράσεων όταν προειδοποίησε για τις Ιρανικές προθέσεις να επιτεθεί στο Ισραήλ. Σε μια ανάρτηση στον λογαριασμό του X, ο Λίμπερμαν έγραψε ότι όποιος πιστεύει ότι το επεισόδιο με το Ιράν έχει τελειώσει κάνει «λάθος και παραπλανητικό» και ότι οι Ιρανοί εργάζονται ήδη δυναμικά για να ενισχύσουν τις στρατιωτικές τους δυνατότητες.

Κάλεσε τους Ισραηλινούς πολίτες να επιδείξουν ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διάρκεια της γιορτής και να παραμείνουν κοντά σε προστατευμένους χώρους.

Μετά τα σχόλιά του, τα οποία προκάλεσαν δημόσιο συναγερμό, ένας αξιωματούχος ασφαλείας διευκρίνισε ότι δεν υπήρξε καμία αλλαγή στις οδηγίες και ότι δεν αναμένεται κανένα ασυνήθιστο γεγονός που να αφορά τους Ιρανούς στο εγγύς μέλλον. Ένας άλλος Ισραηλινός αξιωματούχος κατηγόρησε τον Λίμπερμαν για αβάσιμη εκφοβισμό που αποσκοπούσε μόνο στην προσέλκυση πρωτοσέλιδων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/845824/omi-paradoxi-apo-israil-istoriko-fiasko-i-epithesi-ton-ipa-sto-iran-anapofefkti-i-nea-sygkrousi-fotia-sti-mesi-anatolitia)...

Βράζει ο κόσμος - Αιφνίδια στρατιωτική ένταση στην Βόρεια Αφρική - Συναγερμός στην Αλγερία, ενισχύεται με 400 τανκς το Μαρόκο. Οι Αλγερινές Ένοπλες Δυνάμεις, αν και διατηρούν ισχυρό αποτρεπτικό προσανατολισμό έναντι πιθανών παρεμβάσεων του ΝΑΤΟ –με νωπή ακόμη τη μνήμη της Λιβύης το 2011 μ.Χ.– έχουν ως βασική χερσαία απειλή το Μαρόκο, έναν από τους στενότερους στρατηγικούς εταίρους της Δύσης στην Βόρεια Αφρική.

Η απόφαση του υπουργείου Άμυνας του Μαρόκου να εξετάσει την προμήθεια έως και 400 αρμάτων μάχης K2 Black Panther από την Νότια Κορέα δεν αποτελεί μια απλή τεχνική αναβάθμιση των χερσαίων του δυνάμεων.

Αντίθετα, πρόκειται για μια κίνηση με βαθύτατες γεωπολιτικές συνέπειες, η οποία συνδέεται άμεσα με την αιφνίδια όξυνση της στρατιωτικής έντασης στα σύνορα με την Αλγερία και με μια ευρύτερη στρατηγική αναδιάταξη ισχύος στην Βόρεια Αφρική.

Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν είναι. Η επίσκεψη του Μαροκινού υπουργού Βιομηχανίας και Εμπορίου, Ryad Mezzour, στη Σεούλ τον Απρίλιο του 2025 μ.Χ, και η επίσημη έκφραση ενδιαφέροντος για το K2 σηματοδοτούν την πρόθεση της Ραμπάτ να μεταβεί σε ποιοτικά ανώτερη στρατιωτική ισχύ, ικανή να επιβάλει τετελεσμένα στο χερσαίο πεδίο – κυρίως απέναντι στην Αλγερία.

Η στρατιωτική διάσταση της έντασης. Το Μαρόκο διαθέτει σήμερα περίπου 650 άρματα μάχης, εκ των οποίων περισσότερα από τα μισά θεωρούνται τεχνολογικά ξεπερασμένα. Τα M60, ακόμη και κατά την δεκαετία του 1.970 μ.Χ., κρίνονταν παρωχημένα, ενώ τα κινεζικής προέλευσης Type 90 II και τα αμερικανικά M1A1 Abrams –παρά την βαριά θωράκιση– χαρακτηρίζονται από υψηλό κόστος συντήρησης και περιορισμένη ευελιξία στο σύγχρονο πεδίο μάχης.

Η απόκτηση 400 K2 Black Panther θα επέτρεπε στο Μαρόκο να αποσύρει σχεδόν ολοκληρωτικά τον απαρχαιωμένο στόλο του και να αποκτήσει το πιο σύγχρονο και ικανό άρμα μάχης στην αφρικανική ήπειρο, δημιουργώντας ένα σαφές πλεονέκτημα έναντι της Αλγερίας, ιδίως σε ενδεχόμενες χερσαίες συγκρούσεις στα αμφισβητούμενα σύνορα.

Η Αλγερία στο στόχαστρο μιας νέας στρατηγικής πίεσης. Για την Αλγερία, οι μαροκινές εξοπλιστικές κινήσεις αποτελούν άμεση απειλή. Οι Αλγερινές Ένοπλες Δυνάμεις, αν και διατηρούν ισχυρό αποτρεπτικό προσανατολισμό έναντι πιθανών παρεμβάσεων του ΝΑΤΟ –με νωπή ακόμη τη μνήμη της Λιβύης το 2011 μ.Χ.– έχουν ως βασική χερσαία απειλή το Μαρόκο, έναν από τους στενότερους στρατηγικούς εταίρους της Δύσης στην Βόρεια Αφρική.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε ραγδαία μετά την ανατροπή του συριακού κράτους το 2024 μ.Χ. από δυνάμεις υποστηριζόμενες από την Δύση, την Τουρκία και το Ισραήλ, εξηγεί το Military Watch Magazine.

Έκτοτε, πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι οι ίδιοι δρώντες επιδιώκουν να εντείνουν την πίεση προς την Αλγερία, θεωρώντας την έναν από τους τελευταίους πυλώνες ανεξάρτητης στρατηγικής στην περιοχή. Η ενίσχυση των στρατιωτικών δεσμών Μαρόκου – Ισραήλ και Μαρόκου – Τουρκίας επιβεβαιώνει αυτή την τάση.

Ενώ η αεροπορική υπεροχή του Μαρόκου έναντι της Αλγερίας αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω, η είσοδος των K2 στο πεδίο μάχης θα μετατοπίσει δραστικά την ισορροπία ισχύος στο έδαφος, κάτι που μέχρι σήμερα αποτελούσε σχετικό πλεονέκτημα της Αλγερίας.

Το K2 ως «game changer». Το K2 Black Panther δεν είναι απλώς ένα ακόμη άρμα μάχης. Πρόκειται για το πιο προηγμένο άρμα ΝΑΤΟϊκών προδιαγραφών παγκοσμίως, με χαρακτηριστικά που το καθιστούν ιδιαίτερα επικίνδυνο σε περιφερειακές συγκρούσεις υψηλής έντασης.

Ο αυτόματος γεμιστής μειώνει το πλήρωμα κατά 25% και αυξάνει δραματικά τον ρυθμό πυρός. Η δυνατότητα έμμεσων βολών, που του επιτρέπει να λειτουργεί ακόμη και ως αυτοκινούμενο πυροβολικό, είναι σχεδόν μοναδική.

Το ραντάρ χιλιοστομετρικής ζώνης λειτουργεί ως σύστημα προειδοποίησης προσέγγισης πυραύλων, ενώ σε συνδυασμό με αισθητήρες laser και πλευρικού ανέμου, προσφέρει εξαιρετική ακρίβεια και ικανότητα εγκλωβισμού στόχων.

Η θερμική κάμερα με δυνατότητα «lock-on» επιτρέπει την παρακολούθηση στόχων σε αποστάσεις έως και 9,8 χιλιομέτρων – αποστάσεις που μετατρέπουν το πεδίο μάχης σε μονόπλευρο σφαγείο για παλαιότερα άρματα.

Η αλγερινή απάντηση και τα περιορισμένα περιθώρια. Η Αλγερία βασίστηκε επί δεκαετίες στην Ρωσική αμυντική βιομηχανία. Πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος χρήστης αρμάτων T-90 παγκοσμίως, με περισσότερα σε υπηρεσία ακόμη και από τον ρωσικό στρατό. Ωστόσο, οι καθυστερήσεις στο πρόγραμμα T-14 Armata και η γενικότερη στασιμότητα της ρωσικής τεχνολογίας στα άρματα μάχης έχουν περιορίσει τις επιλογές της.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η Αλγερία ενδέχεται να επιταχύνει τον εκσυγχρονισμό των T-90 με Κινεζική συνδρομή ή να στραφεί στην προμήθεια νεότερων κινεζικών αρμάτων, όπως το Type 100, το οποίο φέρεται να έχει εισέλθει σε υπηρεσία την περίοδο 2024–2025.

Μια επικίνδυνη μετατόπιση ισχύος. Η ενίσχυση του μαροκινού στρατού με K2 Black Panther δεν είναι μια απομονωμένη εξοπλιστική επιλογή. Είναι μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής περικύκλωσης και πίεσης της Αλγερίας, σε μια περίοδο όπου η περιφερειακή σταθερότητα στη Βόρεια Αφρική κρέμεται από μια κλωστή. Η αιφνίδια ένταση στα σύνορα δεν αποτελεί προοίμιο ειρήνης, αλλά προειδοποίηση.

Αν η ισορροπία ισχύος ανατραπεί βίαια, η Αλγερία θα αναγκαστεί να απαντήσει – και τότε η Βόρεια Αφρική κινδυνεύει να μετατραπεί στο επόμενο μεγάλο γεωπολιτικό μέτωπο, με συνέπειες που θα ξεπεράσουν κατά πολύ τα σύνορα της περιοχής.

Οι ρίζες της σύγκρουσης και η κληρονομιά της αποικιοκρατίας - Ο Πόλεμος της Άμμου. Η ένταση μεταξύ Αλγερίας και Μαρόκου δεν είναι ούτε πρόσφατο φαινόμενο ούτε αποτέλεσμα συγκυριακών πολιτικών αποφάσεων.

Πρόκειται για μια βαθιά, πολυεπίπεδη και ιστορικά φορτισμένη αντιπαράθεση, η οποία έχει τις ρίζες της στην αποαποικιοποίηση της Βόρειας Αφρικής και εξελίχθηκε σε στρατηγική σύγκρουση για ηγεμονία, ασφάλεια και γεωπολιτικό προσανατολισμό. Το πρώτο μεγάλο ρήγμα εμφανίστηκε αμέσως μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας το 1962.

Τα σύνορα που κληροδότησε η γαλλική αποικιοκρατία δεν αναγνωρίστηκαν ποτέ πλήρως από το Μαρόκο, το οποίο διεκδίκησε περιοχές της δυτικής Αλγερίας, θεωρώντας τες ιστορικά «μαροκινές». Η διαφωνία αυτή οδήγησε στον λεγόμενο Πόλεμο της Άμμου το 1.963 μ.Χ.– μια σύντομη αλλά καθοριστική σύγκρουση που παγίωσε την αμοιβαία δυσπιστία.

Για την Αλγερία, η υπεράσπιση των συνόρων αποτέλεσε θεμέλιο της κρατικής της υπόστασης. Για το Μαρόκο, η αποτυχία επέκτασης των εδαφών του ερμηνεύθηκε ως στρατηγική ήττα που δεν ξεχάστηκε ποτέ.

Η Δυτική Σαχάρα είναι ο πυρήνας της σύγκρουσης. Η Δυτική Σαχάρα αποτελεί μέχρι σήμερα τον κεντρικό άξονα της αντιπαράθεσης. Από το 1.975 μ.Χ., όταν η Ισπανία αποχώρησε από την περιοχή, το Μαρόκο προχώρησε στην προσάρτησή της, αντιμετωπίζοντάς την ως αναπόσπαστο τμήμα της επικράτειάς του. Η Αλγερία, από την άλλη πλευρά, υποστήριξε –και συνεχίζει να υποστηρίζει– το Μέτωπο Πολισάριο και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του σαχαραουί λαού. Η διαφωνία αυτή δεν είναι απλώς ιδεολογική.

Η Δυτική Σαχάρα διαθέτει τεράστια στρατηγική αξία, λόγω των πλούσιων κοιτασμάτων φωσφορικών αλάτων, της αλιείας και της γεωγραφικής της θέσης στον Ατλαντικό. Για το Μαρόκο, ο έλεγχος της περιοχής ενισχύει την θέση του ως περιφερειακής δύναμης. Για την Αλγερία, η αποτροπή αυτής της εξέλιξης αποτελεί ζήτημα στρατηγικής ισορροπίας.

Αντίθετοι γεωπολιτικοί προσανατολισμοί. Η σύγκρουση βαθαίνει ακόμη περισσότερο λόγω των διαμετρικά αντίθετων διεθνών συμμαχιών των δύο χωρών. Το Μαρόκο έχει επιλέξει σταθερά την στενή στρατηγική σύμπλευση με την Δύση, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ, καθώς και –τα τελευταία χρόνια– με το Ισραήλ. Η αναγνώριση από την Ουάσιγκτον της Μαροκινής κυριαρχίας στην Δυτική Σαχάρα αποτέλεσε κομβικό σημείο αυτής της σχέσης.

Η Αλγερία, αντίθετα, ακολούθησε μια πολιτική στρατηγικής αυτονομίας, με ισχυρούς δεσμούς με την Ρωσία, την Κίνα και χώρες του Παγκόσμιου Νότου. Αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως ανάχωμα απέναντι στη δυτική στρατιωτική και πολιτική διείσδυση στην Βόρεια Αφρική.

Το κλείσιμο των συνόρων και η «ψυχρή σύγκρουση». Τα χερσαία σύνορα μεταξύ των δύο χωρών παραμένουν κλειστά από το 1994, δημιουργώντας μια κατάσταση διαρκούς «ψυχρής σύγκρουσης». Δεν υπάρχουν διπλωματικές σχέσεις, δεν υπάρχει ουσιαστικός διάλογος και κάθε στρατιωτική κίνηση της μίας πλευράς ερμηνεύεται από την άλλη ως εχθρική πράξη.

Σε αυτό το πλαίσιο, η απόφαση του Μαρόκου να αποκτήσει άρματα K2 Black Panther δεν αντιμετωπίζεται από την Αλγερία ως απλή αμυντική αναβάθμιση, αλλά ως ευθεία πρόκληση και πιθανή προετοιμασία για επιβολή τετελεσμένων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/850783/vrazei-o-kosmos-aifnidia-stratiotiki-entasi-sti-voreia-afriki-synagermos-stin-algeria-enisxyetai-me-tanks-to-maroko).

Η Τουρκία χτίζει Αυτοκρατορικό ναυτικό – Το Ισραήλ απαντά με «αόρατο φρούριο» – Ποιος υπερτερεί αυτή την στιγμή αναμεσά τους; Ένα ισραηλινό δημοσίευμα επιχειρεί μια λεπτομερή σύγκριση μεταξύ του τουρκικού και του Ισραηλινού ναυτικού, παρουσιάζοντας δύο εντελώς διαφορετικές φιλοσοφίες: από τη μία πλευρά μια δύναμη βασισμένη σε αριθμητική υπεροχή και προβολή ισχύος, από την άλλη μια δύναμη που επενδύει σε τεχνολογία, αμυντική θωράκιση και εξειδικευμένες αποστολές.

Όπως ισχυρίζονται οι Ισραηλινοί, η Τουρκία έχει δημιουργήσει έναν στόλο με εντυπωσιακή μάζα: 16 φρεγάτες, 12 υποβρύχια και το αεροπλανοφόρο Anadolu, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη το πρόγραμμα MUGEM για κατασκευή νέου αεροπλανοφόρου 60.000 τόνων.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αυτός ο στόλος έχει σχεδιαστεί για έλεγχο θαλάσσιων περιοχών, αποκλεισμούς και συνοδεία δεξαμενόπλοιων σε μεγάλες αποστάσεις, με έμφαση στη βιομηχανική αυτονομία και την προβολή ισχύος, όπως φάνηκε στην Λιβύη.

Αντίθετα, το Ισραήλ διαθέτει μικρότερο αλλά εξαιρετικά εξειδικευμένο στόλο. Η ραχοκοκαλιά του αποτελείται από 4 πλοία Saar 6 (κλάση Defender), 3 Saar 5 και υποβρύχια Dolphin/Dragon. Όπως υποστηρίζουν οι Ισραηλινοί, τα Saar 6 θεωρούνται από τα πιο προστατευμένα πλοία παγκοσμίως σε σχέση με το μέγεθός τους, χάρη σε συστήματα όπως το Naval Dome και ο Barak 8, που προσφέρουν ισχυρή άμυνα κατά πυραύλων και drones.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα υποβρύχια: τα Dolphin και Dragon διαθέτουν πρόωση ανεξάρτητη από αέρα και προηγμένα συστήματα πληροφοριών, επιτρέποντας μακροχρόνια παραμονή σε εχθρικά ύδατα χωρίς εντοπισμό. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το Ισραήλ υπερέχει επίσης στον ηλεκτρονικό πόλεμο, με δυνατότητα «τυφλώματος» ραντάρ και διαταραχής καθοδήγησης εχθρικών όπλων.

Το Ισραήλ εστιάζει στην προστασία στρατηγικών υποδομών (πλατφόρμες φυσικού αερίου) και στην αποτροπή θαλάσσιας τρομοκρατίας, ενώ η Τουρκία φαίνεται να προσανατολίζεται σε κλασικό ναυτικό πόλεμο και έλεγχο εμπορικών οδών, με δυνατότητα βέτο σε έργα όπως ο EastMed.

Συνοψίζοντας, όπως αναφέρει το Ισραηλινό κείμενο, η Τουρκία βασίζεται σε αριθμητική υπεροχή και προβολή ισχύος, ενώ το Ισραήλ επενδύει σε ποιότητα, τεχνολογία και αμυντική θωράκιση. Στην Μεσόγειο, η μία πλευρά είναι η «μάζα» και η άλλη το «δύσκολο καρύδι» – και η ισορροπία παραμένει αβέβαιη.

Η Τουρκία διαθέτει έναν σαφώς μεγαλύτερο στόλο σε αριθμό πλοίων, με 16 φρεγάτες, 12 υποβρύχια και το αεροπλανοφόρο Anadolu, ενώ προχωρά σε κατασκευή ακόμα μεγαλύτερου αεροπλανοφόρου 60.000 τόνων, δίνοντας έμφαση στην προβολή ισχύος και τον έλεγχο εκτεταμένων θαλάσσιων περιοχών.

Αντίθετα, το Ισραήλ βασίζεται σε μικρότερο αλλά υψηλής τεχνολογίας στόλο, με 4 πλοία Saar 6, 3 Saar 5 και υποβρύχια Dolphin/Dragon, που ξεχωρίζουν για την προηγμένη αμυντική θωράκιση (Naval Dome, Barak 8), την ικανότητα μακροχρόνιας κρυφής παρουσίας και την υπεροχή στον ηλεκτρονικό πόλεμο.

Σύμφωνα με το Ισραηλινό δημοσίευμα, ενώ η Τουρκία υπερτερεί σε μάζα και εφοδιαστική αυτονομία, το Ισραήλ αντισταθμίζει με ποιοτική υπεροχή, εξειδικευμένες αποστολές προστασίας ενεργειακών υποδομών και δυσκολία εντοπισμού, δημιουργώντας μια ισορροπία όπου η αριθμητική υπεροχή συναντά την τεχνολογική ακρίβεια (https://romioitispolis.gr/i-toyrkia-chtizei-aytokratoriko-naytiko-to-israil-apanta-me-aorato-froyrio-poios-yperterei-ayti-tin-stigmi-anamesa-toys/).

Ανατροπή στην Μέση Ανατολή - Η Συρία αποστρατιωτικοποιεί το Νότιο τμήμα της χώρας, συμφωνία με ΗΠΑ και Ισραήλ. Ισραήλ και Συρία συμφώνησαν υπό Αμερικανική εποπτεία σε έναν «μηχανισμό επικοινωνίας» που θα συντονίζει πληροφορίες, στρατιωτική αποκλιμάκωση και εμπορικές δραστηριότητες.

Η εφαρμογή του σχεδίου ενδέχεται να περιορίσει ουσιαστικά τον έλεγχο της Δαμασκού στο νότιο τμήμα της χώρας και να ανοίξει τον δρόμο για στρατιωτική και οικονομική επιρροή του Ισραήλ στην περιοχή

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στο διπλωματικό τοπίο της Μέσης Ανατολής, καθώς χθες (6/1) έγινε γνωστό πως Ισραήλ και Συρία συμφώνησαν να δημιουργήσουν έναν μηχανισμό που θα διευκολύνει την αποκλιμάκωση, την διπλωματία και τις εμπορικές ευκαιρίες μεταξύ των δύο χωρών.

Η προκαταρκτική συμφωνία επιτεύχθηκε κατά την δεύτερη ημέρα των συνομιλιών στο Παρίσι, στις οποίες μεσολάβησαν άμεσα οι Ηνωμένες Πολιτείες. Μια κοινή δήλωση των δύο χωρών και των ΗΠΑ ανέφερε ότι οι συνομιλίες οδήγησαν στην δημιουργία ενός «μηχανισμού σύντηξης» — ενός «αφιερωμένου κυττάρου επικοινωνίας» που θα «διευκολύνει τον άμεσο και συνεχή συντονισμό σε θέματα ανταλλαγής πληροφοριών, στρατιωτικής αποκλιμάκωσης, διπλωματικής εμπλοκής και εμπορικών ευκαιριών υπό την εποπτεία των Ηνωμένων Πολιτειών».

Ο κοινός μηχανισμός θα χρησιμεύει επίσης ως μέσο για την ταχεία επίλυση διαφορών, προστίθεται στη δήλωση, που εκδόθηκε από την Ουάσιγκτον. Σύμφωνα με την δήλωση, οι συνομιλίες «επικεντρώθηκαν στον σεβασμό της κυριαρχίας και της σταθερότητας της Συρίας, της ασφάλειας του Ισραήλ και της ευημερίας και των δύο χωρών», και τόσο η Συρία όσο και το Ισραήλ επανέλαβαν «την δέσμευσή τους να επιδιώξουν την επίτευξη διαρκών ρυθμίσεων ασφαλείας και σταθερότητας για τις δύο χώρες».

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες επαινούν αυτά τα θετικά βήματα και παραμένουν δεσμευμένες να υποστηρίξουν την εφαρμογή αυτών των κατανοήσεων, ως μέρος ευρύτερων προσπαθειών για την επίτευξη διαρκούς ειρήνης στην Μέση Ανατολή», ανέφερε η δήλωση.

«Όταν οι κυρίαρχα έθνη συνεργάζονται με σεβασμό και παραγωγικό τρόπο, η ευημερία θα απελευθερωθεί», προστέθηκε. Η κοινή δήλωση «αντανακλά το πνεύμα της μεγάλης συνάντησης της ημέρας και την αποφασιστικότητα των πλευρών να γυρίσουν μια νέα σελίδα στις σχέσεις τους για το όφελος των μελλοντικών γενεών», δήλωσαν οι τρεις χώρες.

Μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Το Αμερικανικό πρακτορείο Axios ανέφερε, επικαλούμενο Αμερικανό αξιωματούχο, ότι ο κοινός μηχανισμός που προτάθηκε από τις ΗΠΑ θα εδρεύει στην Αμμάν της Ιορδανίας και θα εργάζεται για την ανταλλαγή πληροφοριών και τον συντονισμό στρατιωτικής αποκλιμάκωσης υπό την εποπτεία των ΗΠΑ στην Νότια Συρία.

Σύμφωνα με το Axios, κάθε πλευρά θα στείλει εκπροσώπους στο σύνδεσμο επικοινωνίας για να επικεντρωθεί σε διπλωματικές, στρατιωτικές, πληροφοριακές και εμπορικές συζητήσεις. «Ο συντονιστικός μηχανισμός θα είναι η κινητήρια δύναμη της διαδικασίας, και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι ο μόνιμος μεσολαβητής», είπε ο Αμερικανός αξιωματούχος στο δημοσίευμα.

Η ιστοσελίδα ειδήσεων πρόσθεσε ότι η προτεινόμενη οικονομική ζώνη θα περιλαμβάνει ανεμογεννήτριες, γεωργικό τομέα, «το καλύτερο χιονοδρομικό κέντρο της Μέσης Ανατολής» και την κοινότητα Δρούζων, γνωστή για την φιλοξενία της. Ο Αμερικανός αξιωματούχος είπε ότι οι περιφερειακοί εταίροι είχαν ήδη δεσμευτεί για την χρηματοδότηση του έργου, αλλά αρνήθηκε να κατονομάσει χώρες.

Επιπλέον, Ισραηλινός αξιωματούχος είπε στην ειδησεογραφική ιστοσελίδα ότι το Ισραήλ και η Συρία συμφώνησαν επίσης να αρχίσουν να λαμβάνουν μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης. «Και οι δύο χώρες εξέφρασαν την επιθυμία να καταλήξουν σε συμφωνία ασφαλείας υπό το όραμα του Προέδρου Trump για την Μέση Ανατολή», δήλωσε ο αξιωματούχος.

Πιέσεις από ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ, πηγή από την Συρία κοντά στον ισλαμιστή Πρόεδρο Ahmed al-Sharaa αναφέρθηκε στο Κανάλι 12 του Ισραήλ ότι η πίεση των Αμερικανών δημιούργησε «εύφορο έδαφος για πιθανή πρόοδο προς μια συμφωνία ασφαλείας με το Ισραήλ».

«Οι ενδείξεις από τη συριακή πλευρά δείχνουν θετική κατεύθυνση στην πορεία διαμόρφωσης μιας συμφωνίας ασφαλείας που θα δώσει απάντηση στις απαιτήσεις και των δύο πλευρών, χωρίς την ανάγκη [ισραηλινής] στρατιωτικής παρουσίας εντός της Συρίας», αναφέρθηκε.

«Φαίνεται ότι οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για μια γρήγορη συμφωνία. Είμαστε έτοιμοι να παρέχουμε στην ισραηλινή πλευρά εγγυήσεις ασφαλείας που θα είναι αποδεκτές από όλους, σε αντάλλαγμα για την αποχώρησή της από Συριακό έδαφος. Αυτό είναι ένα βήμα που ταυτόχρονα δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας για το Ισραήλ και την Συρία».

Η πηγή σημείωσε, ωστόσο, ότι η Συρία δεν έχει συμβιβαστεί στη θέση της για τη Suwayda, όπου το Ισραήλ έχει ζητήσει το άνοιγμα «ανθρωπιστικού διαδρόμου» για τη στήριξη της κοινότητας Δρούζων εκεί.

«Το ζήτημα θα λυθεί μεταξύ των ντόπιων, χωρίς όπλα ή εξωτερική υποστήριξη. Φαίνεται ότι από την Ισραηλινή πλευρά υπάρχουν ενδείξεις ότι συμφωνούν κατ’ αρχήν σε αυτό το θέμα», πρόσθεσε η πηγή. Άλλη συριακή πηγή κοντά στον Sharaa είπε στο i24NEWS του Ισραήλ ότι η Συρία επίσης δεν αντιτίθεται στο άνοιγμα ισραηλινού γραφείου σύνδεσης στη Δαμασκό.

Την ίδια στιγμή, το Reuters ανέφερε ότι η Συρία θεωρεί ότι οποιαδήποτε συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει την επανενεργοποίηση της συμφωνίας αποχώρησης του 1.974 μ.Χ. και την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων στις θέσεις που κατείχαν πριν από την πτώση του καθεστώτος του πρώην Προέδρου Bashar al-Assad.

Σε δήλωση που εκδόθηκε αργότερα την ίδια ημέρα, το γραφείο του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu είπε ότι οι συνομιλίες με τη Συρία «πραγματοποιήθηκαν ως μέρος του οράματος του Προέδρου Trump για την προώθηση της ειρήνης στη Μέση Ανατολή».

Το Ισραήλ «τόνισε τη σημασία της διασφάλισης της ασφάλειας των πολιτών του και της πρόληψης απειλών κατά των συνόρων του», σύμφωνα με τη δήλωση, η οποία πρόσθεσε ότι οι διαπραγματευτές του Ισραήλ τόνισαν επίσης την «δέσμευση της χώρας για προώθηση της περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, καθώς και την ανάγκη προώθησης της οικονομικής συνεργασίας προς όφελος και των δύο χωρών».

Πλήρης παράδοση. Ο κοινός μηχανισμός που προτάθηκε από τις ΗΠΑ είναι πολύ παρόμοιος με αυτόν που συμφώνησαν η Παλαιστινιακή Αρχή και το Ισραήλ στο πλαίσιο των Συμφωνιών του Όσλο την δεκαετία του 1.990 μ.Χ.

Παρόμοια με ό,τι συνέβη στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, η συμφωνία πιθανόν να καταλήξει να παρέχει στο Ισραήλ πλήρη έλεγχο ασφαλείας πάνω σε μια αποστρατικοποιημένη Νότια Συρία, συμπεριλαμβανομένων των επαρχιών Suwayda, Daraa, Qunitra και Rif Dimashq.

Επιπλέον, οι επενδύσεις που υποσχέθηκαν οι ΗΠΑ, ειδικά στον γεωργικό τομέα, θα μπορούσαν να βοηθήσουν το Ισραήλ να εγκαθιδρύσει οικονομικό έλεγχο στο νότιο τμήμα της Συρίας, πιθανώς διευκολύνοντας μελλοντική εγκατάσταση στην περιοχή.

Έτσι, είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι η συμφωνία, αν εφαρμοστεί, θα περιορίσει ουσιαστικά τον έλεγχο της Δαμασκού στο Νότιο τμήμα της Συρίας, ακόμα κι αν το Ισραήλ αποχωρήσει από κάποια σημεία.

Ακόμη δεν είναι σαφές τι θα λάβει ο Sharaa και οι ισλαμιστές σύμμαχοί του σε αντάλλαγμα για την παραχώρηση ολόκληρου του Νότιου τμήματος. Η πιο πιθανή απάντηση είναι προστασία και από τις δύο πλευρές, ΗΠΑ και Ισραήλ (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/848619/anatropi-sti-mesi-anatoli-i-syria-paradidei-to-noto-sto-israil-symfonia-me-ipa).

Η Δαμασκός ετοιμάζει πλήρη εκδίωξη του Ρωσικού στρατού από την Βόρεια Συρία. Η Ρωσική βάση El-Qamishli στην Βόρεια Συρία θα είναι η πρώτη που θα γίνει και επίσημα «πλήρως συριακή», διώχνοντας οριστικά του στρατιώτες του Πούτιν.

Στρατεύματα της νέας Συριακής κυβέρνησης εισήλθαν και επίσημα σε περιοχές της Βόρειας Συρίας που μέχρι πρότινος ελέγχονταν από τις φιλο-Κουρδικές Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF). Σε αυτό το τμήμα της συριακής επικράτειας βρίσκεται μεταξύ άλλων η αεροπορική βάση El-Qamishli, η οποία χρησιμοποιείται ακόμη από τις Ρωσικές ένοπλες δυνάμεις.

Πληροφορίες διάφορων αμυντικών μέσων υποστηρίζουν πως η Δαμασκός βρίσκεται ένα βήμα πριν ζητήσει από την Μόσχα την οριστική αποχώρηση των δυνάμεών τους από την εν λόγω στρατιωτική εγκατάσταση, η οποία μάλιστα απέχει απόσταση αναπνοής από τα τουρκικά σύνορα.

Αποχωρούν οι Ρώσοι από την Βόρεια Συρία; Αναλυτικότερα και σύμφωνα με πηγές, το ζήτημα θα τεθεί υπό συζήτηση στην Ρωσική πλευρά αφότου η κυβέρνηση του αλ Σαράα (πρώην αλ Τζολάνι) ολοκληρώσει την επίσημη προσάρτηση της Βόρειας επαρχίας Αλ Χάσακα (εκεί βρίσκεται η βάση El-Qamishli) στο συριακό κράτος. Για να το καταφέρει αυτό θα πρέπει πρώτα να αποχωρήσουν όλες οι κουρδικές ένοπλες δυνάμεις από το σημείο.

«Πιστεύω πως θα ζητηθεί από τους Ρώσους να εγκαταλείψουν πλήρως την El-Qamishli. Τώρα δεν έχουν καμιά δουλειά εκεί» δήλωσε Σύριος ειδικός, προσθέτοντας πως ακόμη και οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν μειώσει την στρατιωτική τους παρουσία στην Βορειοανατολική Συρία (και κατ' επέκταση την υποστήριξή τους προς τους Κούρδους).

Όσο για την ίδια την αεροπορική βάση El-Qamishli, να σας υπενθυμίσουμε πως αποδείχθηκε καίριας σημασίας για τις Ρωσικές δυνάμεις στην Συρία μετά την ανατροπή του καθεστώτος του πρώην Σύριου Προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024 μ.Χ. Σε αυτήν την εγκατάσταση είχαν μετακινηθεί αρκετά ρωσικά στρατεύματα από διάφορα σημεία της χαοτικής τότε Συρίας.

Παρά την ανατροπή του φιλο-Ρώσου αλ Άσαντ, ο ρωσικός στρατός συνεχίζει να διατηρεί παρουσία στην αεροπορική βάση El-Qamishli μέχρι και σήμερα. «Η El-Qamishli είναι πολύ χρήσιμη για την Μόσχα, αφού λειτουργεί ως μία εναλλακτική επιλογή για την Ρωσική αεροπορική βάση του Κχμεϊμίμ στην δυτική Συρία. Η βάση χρησιμοποιείται συχνά ως κόμβος για πτήσεις ανάμεσα στην Ρωσία και την Αφρική» πρόσθεσε ο Σύριος ειδικός.

Αν και το τελευταίο έτος λάμβαναν χώρα τακτικά διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Μόσχα και στην Δαμασκό για το μέλλον της εγκατάστασης, όλα δείχνουν πως η Ρωσία δεν θα αποτελεί τμήμα αυτού του μέλλοντος (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/mesi-anatoli/7350810_i-damaskos-etoimazei-pliri-ekdioxi-toy-rosikoy-stratoy-apo-tin-boreia).

Ισραήλ: Ιδού οι αποδείξεις συνεργασίας Τουρκίας – Χαμάς. Σε μια αιχμηρή παρέμβαση, ο Υπουργός Διασποράς του Ισραήλ αμφισβητεί ανοιχτά την Τουρκία ως αξιόπιστο ειρηνευτικό εταίρο για την Γάζα, καταγγέλλοντας στενούς δεσμούς με την Χαμάς.

Επικαλούμενος αποκαλυπτικό φωτογραφικό υλικό, υπογραμμίζει την συνάντηση του Μοχάμεντ Ισμαήλ Νταρουίς με ανώτατους Τούρκους διπλωμάτες, γεγονός που ερμηνεύει ως αδιάψευστη απόδειξη «άμεσης συνεργασίας». Η Ισραηλινή πλευρά ενισχύει το επιχείρημά της, αναφερόμενη σε πρόσφατη επαφή του Χακάν Φιντάν με την ηγεσία της οργάνωσης.

Βασιζόμενος στην έρευνα του Κέντρου JCAP, ο Υπουργός προειδοποιεί την διεθνή κοινότητα πως η τουρκική δραστηριότητα υπονομεύει τη σταθερότητα στην περιοχή, καθιστώντας την Άγκυρα μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης.

Στην ανάρτηση του αναφέρει τα εξής: «Όποιος εξακολουθεί να θεωρεί την Τουρκία ως νόμιμο περιφερειακό εταίρο, ειδικά στο πλαίσιο ενός ειρηνευτικού πλαισίου για την Γάζα, θα πρέπει να εξετάσει προσεκτικά αυτές τις φωτογραφίες.

Δείχνουν τον Μοχάμεντ Ισμαήλ Νταρουίς, επικεφαλής του Συμβουλίου Σούρα της Χαμάς και διάδοχο του Ισμαήλ Χανίγιε, μαζί με τον Υφυπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, ανώτερα στελέχη της Χαμάς και έναν πρώην Γενικό Πρόξενο της Τουρκίας στην Ιερουσαλήμ. Αυτό αποτελεί σαφή απόδειξη της άμεσης συνεργασίας της Τουρκίας με την Χαμάς.

Αυτή η πραγματικότητα ενισχύθηκε περαιτέρω χθες το βράδυ από την συνάντηση μεταξύ του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν και του ηγέτη της Χαμάς, Χαλίλ αλ Χάγια. Ευχαριστούμε το Κέντρο Εφαρμοσμένης Πολιτικής JCAP της Ιερουσαλήμ για την αποκάλυψη αυτού σε πραγματικό χρόνο μέσω της συνεχιζόμενης έρευνας και παρακολούθησης της τουρκικής δραστηριότητας στην Ιερουσαλήμ. Η Τουρκία δεν έχει θέση σε κανένα ειρηνευτικό πλαίσιο για την Γάζα» ((https://www.defence-point.gr/israil-idoy-oi-apodeixeis-synergasias-toyrkias-chamas).

 

“Ναζί-Σιωνιστές” Πυρπολούν την Χριστιανική πόλη Ταϊμπέχ. Ο Αρχιεπίσκοπος Βιγκάνο Καταγγέλει τους «Χριστιανο-Σιωνιστές» ως Δουλοπρεπείς. Εβραίοι τρομοκράτες από παράνομους ισραηλινούς οικισμούς επιτέθηκαν ξανά στην αρχαία χριστιανική πόλη Ταϊμπέχ, βάζοντας φωτιά στα καλλιεργούμενα χωράφια και επιχείρησαν να κάψουν τα σπίτια, ενώ αναφέρθηκαν και πυροβολισμοί εναντίον αμάχων, αναφέρει το LifeSite.

Αυτό είναι το τελευταίο επεισόδιο βίας στην Ταϊμπέχ, μια αμιγώς χριστιανική πόλη που βρίσκεται στη Δυτική Όχθη η οποία έχει γίνει στόχος συνεχών τρομοκρατικών επιθέσεων λόγω της κατασκευής ενός νέου ισραηλινού οικισμού εποίκων σε κοντινή απόσταση, από τον οποίο εξαπολύονται αυτές οι επιθέσεις.

Ο Ιχάμπ Χασάν, ένας Παλαιστίνιος Χριστιανός ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ανέφερε ότι Ισραηλινοί τρομοκράτες «βάζουν φωτιά σε χωράφια, πετάνε βόμβες μολότοφ σε σπίτια και επιχειρούν να βάλουν φωτιά στο βενζινάδικο του χωριού».

Επικαλούμενος πηγές εντός της ίδιας της πόλης, ο Χασάν έγραψε ότι οι κάτοικοι είναι «τρομοκρατημένοι» επειδή «πυρκαγιές περιβάλλουν το χωριό και οι σιωνιστές έποικοι έχουν ανοίξει πυρ εναντίον σπιτιών και αμάχων», αναφέροντας ότι ο ισραηλινός στρατός, ο οποίος έχει καθήκον βάσει του διεθνούς δικαίου να προστατεύει αυτούς τους αμάχους, «έχει κάνει επιδρομή στο χωριό και ρίχνει χειροβομβίδες κρότου-λάμψης».

Η Ταϊμπέχ, που αναφέρεται στο Ιερό Ευαγγέλιο του Ιωάννη (Ιωάννης 11:54 ) ως πόλη «Εφραίμ», ο τόπος όπου ο Ιησούς Χριστός κατέφυγε πριν από το Πάθος Του, έχει υποστεί επανειλημμένες τρομοκρατικές επιθέσεις από Ισραηλινούς εποίκους τον τελευταίο χρόνο.

Τον Ιούλιο του 2025 μ.Χ., έποικοι μασκοφόροι έφιπποι έβοσκαν βοοειδή σε ιδιωτική γη, έβαλαν φωτιές κοντά στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του 5^ου Αιώνα μ.Χ. και στο χριστιανικό νεκροταφείο, κατέστρεψαν γεωργικές εκτάσεις και τρομοκράτησαν τους κατοίκους.

Τοπικοί ιερείς των Ελληνορθόδοξων, των Λατινικών και των Μελχιτικών εκκλησιών περιέγραψαν μια συνεχιζόμενη «πολιορκία», που στόχευε στον οικονομικό στραγγαλισμό του πληθυσμού έτσι ώστε να αναγκαστούν να εκτοπιστούν ή να μεταναστεύσουν. Οι επίσκοποι των Αγίων Τόπων (Πατριάρχες και Επικεφαλής των Εκκλησιών της Ιερουσαλήμ) καταδίκασαν το «κλίμα ατιμωρησίας», κατηγορώντας τις ισραηλινές αρχές ότι διευκολύνουν επανειλημμένες τρομοκρατικές επιθέσεις Ισραηλινών εποίκων εναντίον Χριστιανών και άλλων Παλαιστινίων και ζητώντας διεθνή παρέμβαση και να λογοδοτήσουν οι ισραηλινές αρχές για τις πράξεις τους.

Αυτές τις συνεχιζόμενες επιθέσεις, οι οποίες έχουν ενταθεί σημαντικά από την έναρξη του γενοκτονικού πολέμου αντιποίνων του Ισραήλ στην Λωρίδα της Γάζας τον Οκτώβριο του 2023, τις έχουν καταδικάσει σε υψηλό επίπεδο ορισμένοι υψηλά ιστάμενοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι.

Τον Ιούλιο του 2024 μ.Χ., ο πρώην πρωθυπουργός Εχούντ Όλμερτ επιβεβαίωσε τον ισχυρισμό των επισκόπων ότι η σημερινή ισραηλινή κυβέρνηση πράγματι υποστήριζε τρομοκρατικές επιθέσεις Εβραίων εποίκων εναντίον ιθαγενών Παλαιστινίων, συμπεριλαμβανομένων και των Χριστιανών, που έχουν σαν στόχο την εθνοκάθαρση της περιοχής μέσω της εξάλειψης των μη Εβραίων.

«Προειδοποιώ τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου: πλησιάζει η μέρα που θα εκδοθούν εντάλματα σύλληψης εναντίον σας για τα εγκλήματα που διαπράττει καθημερινά το Ισραήλ στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια (την Δυτική Όχθη), με την υποστήριξη της κυβέρνησής σας, ενώ εσείς σκόπιμα κάνετε τα στραβά μάτια», έγραψε ο Όλμερτ σε κύριο άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Haaretz τον Ιούλιο του 2024 μ.Χ. «Εγκλήματα διαπράττονται εδώ καθημερινά, όχι από στρατιώτες και όχι εναντίον στρατιωτών, αλλά από ταραξίες που είναι Ισραηλινοί πολίτες, που μισούν τους Άραβες, με σαφή πρόθεση να τους εκδιώξουν από τα σπίτια τους και τα χωριά όπου έχουν ζήσει όλη τους την ζωή».

Στην συνέχεια, τον Αύγουστο πριν από δύο χρόνια, η εφημερίδα Times of Israel ανέφερε ότι ο Ronen Bar, επικεφαλής του Shin Bet (του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας του Ισραήλ), είχε προειδοποιήσει ότι «η εβραϊκή τρομοκρατία που διαπράττεται από βίαιους εποίκους και οι ενέργειες του Υπουργού Εθνικής Ασφάλειας Itamar Ben-Gvir στο Όρος του Ναού προκαλούν ανυπολόγιστη ζημιά στο Ισραήλ».

Τον περασμένο Μάρτιο, η Ισραηλινή βουλευτής Meirav Cohen εκφώνησε ομιλία στην Κνεσέτ καταδικάζοντας την «εβραϊκή τρομοκρατία» που εντείνεται στη Δυτική Όχθη, όπου «χωριά δέχονται επιθέσεις, κοινότητες εκδιώσσονται σκόπιμα από τα σπίτια τους, πρόβατα σφάζονται, οπωρώνες καίγονται και άνθρωποι δέχονται επιθέσεις απλώς και μόνο επειδή είναι Άραβες».

Η κα Κόεν κατηγόρησε περαιτέρω τους ισραηλινούς κυβερνητικούς αξιωματούχους ότι διευκολύνουν αυτά τα εγκλήματα αποκρύπτοντας αποδεικτικά στοιχεία, ενθαρρύνοντάς τα ή διασφαλίζοντας ότι «οι τρομοκράτες δεν συλλαμβάνονται· όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι υπεύθυνοι για αυτήν την τρομοκρατία όχι λιγότερο από τους τρομοκράτες στα βουνά».

Επιπλέον, στα τέλη Ιανουαρίου, ο πρώην Ισραηλινός Υπουργός Άμυνας Μοσέ Γιααλόν καταδίκασε τους «Εβραίους που διαπράτουν πογκρόμ όταν επιτίθενται στους Παλαιστίνιους» στην Δυτική Όχθη, θρηνώντας ότι «κανένας Εβραίος τρομοκράτης δεν έχει συλληφθεί» για την διάπραξη αυτών των συνεχιζόμενων εγκλημάτων.

«Η ιδεολογία της «εβραϊκής υπεροχής»… έχει κυριαρχήσει στην ισραηλινή κυβέρνηση» και «θυμίζει τη ναζιστική φυλετική θεωρία», γράφει ο Μοσέ Γιααλόν στο X. «Με την βία που ασκείται κατά των Παλαιστινίων, αυτή η ιδεολογία μεταμορφώνει τους Ισραηλινούς σε «Εβραιο-Ναζί», συνεχίζει ο πρώην Υπουργός Άμυνας του Εβραϊκού Κράτους.

Η πόλη Ταϊμπέχ έχει γίνει στόχος θανάσιμων επιθέσεων από Ισραηλινούς εποίκους. Οι συνεχιζόμενες επιθέσεις από Εβραίους εποίκους τρομοκρατούν χριστιανικές πόλεις στη Δυτική Όχθη, των οποίων οι ιερείς ζήτησαν βοήθεια κατά τη διάρκεια της πολιορκίας πριν από μήνες.

Τις τελευταίες ημέρες, ο ισραηλινός στρατός επιτέθηκε σε Παλαιστίνιους Χριστιανούς και Μουσουλμάνους που γιόρταζαν την εορτή του Αγίου Γεωργίου σε Χριστιανικό μοναστήρι νότια της Βηθλεέμ, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.

Πριν από δύο μήνες, ο Βοηθός Επίσκοπος Γουίλιαμ Σομάλι του Λατινικού Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων δήλωσε ότι από την αρχή του έτους, «οι επιθέσεις εναντίον Χριστιανών στη Δυτική Όχθη έχουν πολλαπλασιαστεί».

Ο Αρχιεπίσκοπος Βιγκάνο εξέφρασε επίσης την άποψή του για την τύχη της Ταϊμπέχ, η οποία βασανίζεται από τους Εβραίους τρομοκράτες, επισημαίνοντας πώς η υπόθεση αναδεικνύει τη διαφθορά ενός συγκεκριμένου τμήματος Χριστιανισμού που ήταν & είναι στενά προσκολλημένος στα σιωνιστικά συμφέροντα.

«Η βαρβαρότητα του Ισραήλ εναντίον των Χριστιανών της Ταϊμπέχ — της τελευταίας πλήρως Χριστιανικής κοινότητας στην Παλαιστίνη — εκθέτει απερίφραστα την αντιχριστιανική εχθρότητα των Σιωνιστών. Διαψεύδει κάθε ισχυρισμό περί συμμαχίας ή συμπάθειας του Σιωνισμού προς τον Χριστιανισμό», γράφει ο αρχιεπίσκοπος.

«Η δουλοπρέπεια των λεγόμενων «Χριστιανο-Σιωνιστών», που είναι πρόθυμοι να αποκρύψουν τη σφαγή των αδελφών τους αντί να διακόψουν τους θρησκευτικούς, πολιτικούς και οικονομικούς δεσμούς με τους δήμιούς τους, αφήνει κάποιον άναυδο και αηδιασμένο», καταλήγει, επισημαίνοντας άμεσα το πρόβλημα του «Χριστιανικού Σιωνισμού», μιας έκφρασης που είναι από μόνη της θεολογικά και ιστορικά αντιφατική, η ουσία της οποίας έχει τελικά φτάσει στο αποκορύφωμά της τους τελευταίους μήνες.

Πριν από λίγες ημέρες, ένας εορτασμός της Παναγίας στην Ταϊμπέχ διακόπηκε από τις ισραηλινές αρχές. Ο εορτασμός συνεχίστηκε μόνο μετά την παρέμβαση του Καρδιναλίου Πιερμπατίστα Πιτζαμπάλα.

Η προσάρτηση της Δυτικής Όχθης, που θεωρείται η πραγματική ανταμοιβή του Ισραήλ για την τρέχουσα κρίση, βρίσκεται στο ραντάρ του εβραϊκού κράτους εδώ και αρκετό καιρό. Στρατιωτικές εισβολές παρατηρήθηκαν στις αρχές του έτους μετά την έκρηξη αρκετών λεωφορείων, και λίγο πριν από αυτό, είχαν πραγματοποιηθεί αεροπορικές επιδρομές που οδήγησαν σε σφαγή στο Τουλκάρμ. Πριν από δύο χρόνια, υπήρξε το περιστατικό με Ισραηλινούς κομάντος να εισέρχονται σε νοσοκομείο της Δυτικής Όχθης μεταμφιεσμένοι σε γυναίκες.

Τον Φεβρουάριο του 2024 μ.Χ., οι υπουργοί του Νετανιάχου παρευρέθηκαν σε μια συνέλευση για τον εορτασμό του αποικισμού, η οποία γιορτάστηκε με ξέφρενο χορό με μουσική tunza-tunza. Σε μια παράξενη ταπείνωση που προκλήθηκε στις ΗΠΑ, πριν από δύο μήνες το ισραηλινό κοινοβούλιο (η Κνεσέτ) ψήφισε υπέρ της σιωνιστικής «κυριαρχίας» στην Δυτική Όχθη, ακριβώς τη στιγμή που ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς βρισκόταν σε επίσκεψη, λέγοντας ότι «προσβλήθηκε» από το «ηλίθιο κόλπο».

Ο Τραμπ δήλωσε στην συνέχεια ότι θα αποσύρει την χρηματοδότηση προς το Ισραήλ εάν προσαρτήσει την Δυτική Όχθη. Ο Αμερικανός Πρόεδρος, σε αντίθεση με τις επιθυμίες των σιωνιστών Υπουργών κατά την εκλογή του, δεν φαίνεται να θέλει να παραχωρήσει στο Εβραϊκό κράτος την ένωση (άνσλους) αυτού που οι Ισραηλινοί αποκαλούν «Ιουδαία και Σαμάρεια» (https://www.triklopodia.gr/%ce%bd%ce%b1%ce%b6%ce%af-%cf%83%ce%b9%cf%89%ce%bd%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ad%cf%82-%cf%80%cf%85%cf%81%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%8d%ce%bd-%cf%84%ce%b7-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84/#google_vignettel).

 

H μεγάλη προδοσία – Το επικίνδυνο Εβραϊκό «τρίγωνο» Trump, Ellison, Netanyahu – Πώς το Ισραήλ καταλαμβάνει τα αμερικανικά ΜΜΕ. Η συζήτηση που διεξάγεται στη δημόσια σφαίρα δεν αφορά φυσικά μόνο το Ισραήλ, αφορά την γενικότερη συγκέντρωση εξουσίας στα μέσα ενημέρωσης.

Καθώς δεν φαίνεται ορατό τέλος στο «Βατερλώ» του Αμερικανού Πρόεδρου στο Hormuz και στον πόλεμο με το Ιράν, κανείς στις ΗΠΑ δεν αναγνωρίζει άλλο κίνητρο για αυτή την αδιέξοδη περιπέτεια από την επιρροή του Εβραϊκού λόμπι στον Λευκό Οίκο.

Πέρα από τις καταγγελίες ακόμη και για κατασκοπία στο Πεντάγωνο από την Mossad, αλλά και τις κρυφές αμυντικές συμφωνίες και την υποσχεθείσα σύγκλιση των στρατιωτικών δυνάμεων το Ισραήλ θέλει να έχει κυρίαρχο ρόλο στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης.

Η τελευταία δεκαετία και ιδιαίτερα η περίοδος μετά τον πόλεμο στην Γάζα έχει αναζωπυρώσει μια παλιά συζήτηση: Ποιος επηρεάζει την Αμερικανική ενημέρωση και ποια συμφέροντα διαμορφώνουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο παρουσιάζονται οι διεθνείς εξελίξεις;

Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης βρίσκεται πλέον ο Larry Ellison. Ο ιδρυτής της Oracle δεν είναι απλώς ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο. Είναι ένας επιχειρηματίας με βαθιές σχέσεις τόσο με τον Donald Trump όσο και με τον Benjamin Netanyahu, ενώ ταυτόχρονα η οικογένειά του εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους μιντιακούς παράγοντες στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η Washington Post περιέγραψε πρόσφατα την οικογένεια Ellison ευρισκόμενη στο επίκεντρο μιας «άνευ προηγουμένου μιντιακής αυτοκρατορίας», με παρουσία σε τηλεοπτικά δίκτυα, κινηματογραφικά στούντιο, πλατφόρμες streaming και ενδεχομένως σε νέες ψηφιακές υποδομές ενημέρωσης.

Η ίδια εφημερίδα σημείωσε ότι ο Donald Trump και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησής του έχουν εκφραστεί δημόσια με ιδιαίτερα θετικό τρόπο για την οικογένεια Ellison, την ώρα που εξελίσσονται κρίσιμες ρυθμιστικές διαδικασίες που αφορούν μεγάλες συμφωνίες στον χώρο των media.

Το τρίγωνο εξουσίας  Η σύμπτωση αυτών των εξελίξεων έχει οδηγήσει πολλούς αναλυτές να μιλούν για τη διαμόρφωση ενός νέου τριγώνου ισχύος: Trump, Netanyahu και Ellison. Η σχέση του Larry Ellison με τον Benjamin Netanyahu είναι μακρόχρονη και ξεπερνά κατά πολύ τις συνηθισμένες επαφές μεταξύ επιχειρηματιών και πολιτικών.

Το όνομα του Ellison εμφανίστηκε ακόμη και στον κατάλογο πιθανών μαρτύρων στις δικαστικές υποθέσεις διαφθοράς που αντιμετώπισε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός. Δημοσιεύματα ανέφεραν επίσης ότι ο Ellison προσέφερε στον Netanyahu θέση στην Oracle μετά την αποχώρηση του από την εξουσία, ενώ οι δύο οικογένειες διατηρούν προσωπικές σχέσεις εδώ και χρόνια. Παράλληλα, ο Ellison μετακινήθηκε πολιτικά προς τον Donald Trump.

Αν και στο παρελθόν δεν ανήκε στον στενό πυρήνα των Ρεπουμπλικανών μεγιστάνων, τα τελευταία χρόνια εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους συμμάχους του Αμερικανού προέδρου. Σύμφωνα με πλήθος δημοσιεύματα της Washington Post, οι επαφές των δύο ανδρών είναι συχνές και η σχέση τους έχει αποκτήσει στρατηγικό χαρακτήρα.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η σύγκλιση αυτή πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία η πολιτική Trump στη Μέση Ανατολή βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στις θέσεις της ισραηλινής δεξιάς την ώρα που δεν φαίνεται να υπηρετεί κάποιο εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ.

Κατά την πρώτη του θητεία, ο Trump αναγνώρισε την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ, μετέφερε εκεί την αμερικανική πρεσβεία και αναγνώρισε την ισραηλινή κυριαρχία στα Υψίπεδα του Golan. Στην δεύτερη θητεία του, η στρατηγική αυτή όχι μόνο συνεχίστηκε αλλά διευρύνθηκε.

H διαμόρφωση ενός στρατηγικού άξονα. Οι εξελίξεις του 2025 μ.Χ. και του 2026 μ.Χ. έδειξαν ότι η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ εξακολουθούν να λειτουργούν σε μεγάλο βαθμό ως ενιαίος στρατηγικός άξονας έναντι του Ιράν και των περιφερειακών του συμμάχων. Παρά τις κατά καιρούς εντάσεις μεταξύ Trump και Netanyahu, το Reuters σημειώνει ότι η συνεργασία τους παραμένει στενή, ακόμη και όταν διαφωνούν σε επιμέρους τακτικά ζητήματα.

Η πολιτική αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για την συζήτηση γύρω από τα αμερικανικά ΜΜΕ. Από την έναρξη του πολέμου στη Γάζα, μεγάλο μέρος της αμερικανικής κοινής γνώμης άρχισε να αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα κάλυπταν τις εξελίξεις.

Δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί και πρώην στελέχη μέσων ενημέρωσης υποστήριξαν ότι υπήρχε συστηματική τάση ευνοϊκής παρουσίασης των ισραηλινών θέσεων και περιορισμένης προβολής των παλαιστινιακών απωλειών. Η συζήτηση αυτή δεν αφορά φυσικά μόνο το Ισραήλ. Αφορά τη γενικότερη συγκέντρωση εξουσίας στα μέσα ενημέρωσης.

Όταν ένας μικρός αριθμός δισεκατομμυριούχων ελέγχει τηλεοπτικά δίκτυα, κινηματογραφικά στούντιο, πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης και εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, το ερώτημα της επιρροής γίνεται αναπόφευκτο. Η περίπτωση της οικογένειας Ellison είναι χαρακτηριστική. Η εξαγορά της Paramount και η επιρροή στο CBS προκάλεσαν ανησυχία ακόμη και μέσα στις ίδιες τις δημοσιογραφικές αίθουσες σύνταξης.

Ρεπορτάζ της Washington Post περιγράφουν έντονο προβληματισμό μεταξύ δημοσιογράφων του CBS σχετικά με τη μελλοντική κατεύθυνση του δικτύου και το κατά πόσο θα διατηρηθεί η παραδοσιακή δημοσιογραφική του ανεξαρτησία.

Οι επικριτές αυτής της εξέλιξης υποστηρίζουν ότι δεν πρόκειται απλώς για μια επιχειρηματική επένδυση. Θεωρούν ότι δημιουργείται ένα δίκτυο στο οποίο πολιτική ισχύς, τεχνολογική ισχύς και μιντιακή ισχύς συγκεντρώνονται γύρω από πρόσωπα που συμμερίζονται κοινές γεωπολιτικές προτεραιότητες.

Σε αυτό το πλαίσιο, η στενή σχέση του Ellison με τον Netanyahu αποκτά βαρύνουσα σημασία. Δεν είναι τυχαίο ότι μέρος της αμερικανικής αριστεράς αλλά και ανεξάρτητοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν το Ισραήλ «ελέγχει» τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης.

Το ερώτημα είναι αν έχει διαμορφωθεί ένα δίκτυο επιχειρηματιών, επενδυτών, λόμπι, δωρητών και μιντιακών ιδιοκτητών που ασκεί δυσανάλογη επιρροή στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονται ζητήματα που αφορούν το Ισραήλ.

Η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη.. Υπάρχουν σαφή στοιχεία που αναδεικνύουν ότι πρόσωπα με ισχυρούς δεσμούς με την ισραηλινή πολιτική και οικονομική ελίτ αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη επιρροή στον αμερικανικό χώρο ενημέρωσης. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης Ellison.

Η οικογένεια Ellison δεν βρίσκεται μόνο στην κορυφή της βιομηχανίας λογισμικού. Βρίσκεται πλέον και στον πυρήνα του αμερικανικού μιντιακού συστήματος. Γι’ αυτό και η συζήτηση γύρω από τον Larry Ellison έχει πάψει να αφορά απλώς έναν δισεκατομμυριούχο της Silicon Valley.

Αφορά το πώς διαμορφώνεται η πληροφορία, ποιοι καθορίζουν την πολιτική ατζέντα και ποιος τελικά επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο οι Αμερικανοί αντιλαμβάνονται τον κόσμο, τη Μέση Ανατολή και τον ίδιο τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών σε αυτήν. Από την Oracle στην τεχνητή νοημοσύνη: η οικονομική διάσταση της επιρροής Η πολιτική επιρροή του Larry Ellison δεν μπορεί να γίνει κατανοητή χωρίς να εξεταστεί η οικονομική ισχύς της Oracle.

Η εταιρεία που ίδρυσε το 1.977 μ.Χ. εξελίχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους παρόχους λογισμικού βάσεων δεδομένων στον κόσμο, εξυπηρετώντας κυβερνήσεις, τράπεζες, στρατιωτικούς οργανισμούς και πολυεθνικές επιχειρήσεις.

Σήμερα η Oracle συγκαταλέγεται στους βασικούς παίκτες της παγκόσμιας αγοράς cloud computing, ανταγωνιζόμενη κολοσσούς όπως η Amazon Web Services, η Microsoft Azure και η Google Cloud.

Η χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας έχει εκτοξευθεί τα τελευταία χρόνια, κυρίως χάρη στον πυρετό της τεχνητής νοημοσύνης. Οι επενδυτές στοιχηματίζουν ότι η Oracle θα αποτελέσει έναν από τους βασικούς προμηθευτές υποδομών για τα μεγάλα μοντέλα AI, καθώς οι εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης απαιτούν τεράστιες υπολογιστικές δυνατότητες και κέντρα δεδομένων μεγάλης κλίμακας.

Η άνοδος αυτή έχει μετατρέψει τον Ellison σε έναν από τους μεγαλύτερους ωφελημένους της επανάστασης της AI. Η προσωπική του περιουσία αυξήθηκε κατά εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια μέσα σε λίγα χρόνια, φέρνοντάς τον στην κορυφή της παγκόσμιας λίστας δισεκατομμυριούχων.

Ταυτόχρονα, η Oracle συνάπτει πλήθος συμβάσεις με το αμερικανικό δημόσιο. Η εταιρεία έχει εξασφαλίσει συμβάσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων με ομοσπονδιακές υπηρεσίες, το Υπουργείο Άμυνας και υπηρεσίες πληροφοριών, γεγονός που την καθιστά κρίσιμο προμηθευτή του Αμερικανικού κράτους.

Αυτή η διαπλοκή επιχειρηματικής ισχύος, κρατικών συμβάσεων και πολιτικών σχέσεων αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους για τους οποίους πολλοί αναλυτές αντιμετωπίζουν τον Ellison όχι απλώς ως επιχειρηματία αλλά ως παράγοντα στρατηγικής επιρροής. Η είσοδος της οικογένειας Ellison στον χώρο των media δεν αφορά μόνο την τηλεόραση.

Η Paramount διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα χαρτοφυλάκια περιεχομένου παγκοσμίως, με παρουσία στην ενημέρωση, στην ψυχαγωγία, στον κινηματογράφο και στις ψηφιακές πλατφόρμες. Το CBS παραμένει ένας από τους σημαντικότερους τηλεοπτικούς οργανισμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες, με εκατομμύρια θεατές και ισχυρή επιρροή στην διαμόρφωση της πολιτικής ατζέντας.

Η ισχύς της πληροφορίας. Σε μια εποχή όπου η πληροφορία έχει μετατραπεί σε οικονομικό και γεωπολιτικό «περιουσιακό στοιχείο», η απόκτηση πρόσβασης σε τόσο ισχυρές πλατφόρμες θεωρείται από πολλούς αναλυτές εξίσου σημαντική με την κατοχή ενεργειακών ή τεχνολογικών υποδομών. Η σύγκλιση τεχνολογίας, τεχνητής νοημοσύνης, κρατικών συμβάσεων και μέσων ενημέρωσης γύρω από τους ίδιους επιχειρηματικούς κύκλους δημιουργεί ένα νέο μοντέλο εξουσίας.

Πρόκειται για ένα μοντέλο στο οποίο η οικονομική ισχύς δεν μεταφράζεται μόνο σε πλούτο αλλά και σε δυνατότητα διαμόρφωσης της δημόσιας συζήτησης. Αυτός είναι ο λόγος που η υπόθεση Ellison προκαλεί τόσο έντονο ενδιαφέρον στην Ουάσιγκτον. Για τους επικριτές του δεν πρόκειται απλώς για μία ακόμη εξαγορά μέσων ενημέρωσης. .

Πρόκειται για ένα ακόμη βήμα στην συγκέντρωση οικονομικής, πολιτικής και επικοινωνιακής ισχύος στα χέρια μιας εξαιρετικά περιορισμένης ομάδας προσώπων που υπηρετούν έναν στόχο αντίθετο με τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ (https://romioitispolis.gr/h-megali-prodosia-to-epikindyno-evraiko-trigono-trump-ellison-netanyahu-pos-to-israil-katalamvanei-ta-amerikanika-mme/).

Το Ισλαμικό ΝΑΤΟ. Η εντατικοποίηση της  Ισραηλινο-τουρκικής αντιπαλότητας στην Συρία  αποτελεί ήδη ανησυχία για το Ισραήλ, ειδικά εάν η Τουρκία αξιοποιήσει την πιθανή ένταξη  σε μια  πακιστανο-σαουδαραβική συμμαχία  για να ενθαρρύνει αυτά τα κράτη, και ενδεχομένως  την Αίγυπτο, που είναι υποψήφιο μέλος, να αυξήσουν την πίεση σε αυτήν.

Αυτό το αναδυόμενο «ισλαμικό ΝΑΤΟ», ενθαρρυμένο από τις νίκες στην  Νότια Υεμένη  και τη Συρία, θα μπορούσε να επεκτείνει την στρατιωτική συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας και ίσως της Ιορδανίας, και τελικά στην Κεντρική Ασία, συμπεριλαμβανομένου του Καζακστάν, με τρόπους που θα απειλούσαν τόσο το Ισραήλ όσο και την Ρωσία.

Η εδραίωση της τουρκικής επιρροής στην Συρία ενισχύει ένα νεοσύστατο στρατιωτικό μπλοκ εντός της Ούμμα και υποστηρίζει την ανάδυση ενός νέου πόλου στο σταυροδρόμι της Αφρο-Ευρασίας, εάν τα υποψήφια μέλη της επισημοποιήσουν τους δεσμούς τους.

Οι ΗΠΑ φαίνεται να το εγκρίνουν σιωπηρά αυτό, πιθανώς θεωρώντας ένα «ισλαμικό ΝΑΤΟ» αραβικών, πακιστανικών και τουρκικών κρατών ως την απόλυτη σφήνα που θα κρατήσει το Ανατολικό Ημισφαίριο διαιρεμένο, δεδομένης της γεωστρατηγικής του θέσης και των εγγενών τριβών του με  την Ρωσία ,  την Ινδία, το Ισραήλ, την  ΕΕ και  την υποσαχάρια Αφρική (https://corfiatiko.blogspot.com/2026/01/blog-post_236.htmlrkia).

Οι ΗΠΑ αποχωρούν από το Ιράκ μετά από 25 χρόνια κατοχής και 5.000 νεκρούς Αμερικανούς! Θα διατηρήσουν μια μικρή στρατιωτική δύναμη στα Νότια της χώρας και στο Ιρακινό Κουρδιστάν. Το υπουργείο Άμυνας του Ιράκ ανακοίνωσε σήμερα Σάββατο (17/1) πώς οι αμερικανικές δυνάμεις αποχώρησαν μετά από 25 χρόνια κατοχής από την αεροπορική βάση Άιν αλ Άσαντ!

Το 2024 μ.Χ., η Ουάσιγκτον και η Βαγδάτη κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με τα σχέδια για την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από το Ιράκ και την μετάβαση σε μια διμερή σχέση ασφάλειας, αλλά η πρόσφατη κρίση με το Ιράν επέσπευσε την υλοποίησή της. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε ότι χιλιάδες στρατιώτες θα αποχωρούσαν έως τον Σεπτέμβριο του 2025 μ.Χ., ενώ οι υπόλοιποι θα αποχωρούσαν έως το τέλος του 2026 μ.Χ.

Η Αµερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2001 μ.Χ.  βασίστηκε στο ψέμα περί «ανάπτυξης όπλων μαζικής καταστροφής» από το καθεστώς του Σαντάμ Χουσείν και κατέστησε τελικά το Ιράκ από βασικό ανάχωμα στην επαναστατική θεοκρατική κυβέρνηση του Ιράν σε χώρα αυτή έναν πιστό σύµµαχο της Τεχεράνης, κύριο εχθρό σήµερα των Ηνωµένων Πολιτειών, βασικά λόγω επικράτησης της σιιτικής πλειοψηφίας των κατοίκων.

Σύμφωνα με έρευνα του αμερικανικού Brown University, οι θάνατοι (αμάχων και ενόπλων) στο Ιράκ (από τον πόλεμο του 2003 μ.Χ.) και στην Συρία (από την εμπλοκή των ΗΠΑ το 2014 μ.Χ.), που συνδέονται άμεσα με τις πολεμικές επιχειρήσεις, φτάνουν στις 650.0000 με 750.000 περιλαμβανομένων και των νεκρών από τον πόλεμο με τον ISIS.

Σύμφωνα με ιρακινά μέσα, στις 4 Ιανουαρίου 150 φορτηγά των ΗΠΑ αναχώρησαν προς τις βάσεις Ατ Τανφ στην Συρία και Χαρίρ στο Ερμπίλ του Ιρακινού Κουρδιστάν. Μετέφεραν στρατιωτικό προσωπικό και εξοπλισμό μάχης.

Συνολικά θα απομείνουν περί τις 8-10.000 στρατιώτες στα νότια και στο Κουρδιστάν, ενώ οι ΗΠΑ «μετρούν» 5.000 νεκρούς σε αυτά τα 25 χρόνια κατοχής της αραβικής χώρας. Συνταγματάρχης του ιρακινού στρατού επιβεβαίωσε την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από την βάση, αναφέροντας ότι παρέμειναν μερικοί στρατιώτες λόγω ορισμένων λογιστικών προβλημάτων.

Δεν έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες για λόγους ασφαλείας. Τυπικά η πλήρης αναχώρηση επισπεύστηκε εξαιτίας της κλιμάκωσης ανάμεσα σε ΗΠΑ/Ισραήλ και Ιράν. Η αποχώρηση είχε αποφασιστεί γιατί ο Στρατός των ΗΠΑ δεν ήταν ασφαλής από πιθανές ιρανικές επιθέσεις, όπως και επιθέσεις των σιιτικών πολιτοφυλακών.

Η Άιν αλ Άσαντ φιλοξένησε για χρόνια τις αμερικανικές και συμμαχικές τους δυνάμεις και έχει επανειλημμένα αποτελέσει στόχο ένοπλων ομάδων που υποστηρίζονται από το Ιράν κατά τη διάρκεια περιόδων αυξημένων περιφερειακών εντάσεων, συμπεριλαμβανομένης της περιόδου μετά την δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Κασέμ Σολεϊμάνι από τις ΗΠΑ το 2020 μ.Χ., επί Προεδρίας Τραμπ.

Η σημαντικότερη επίθεση συνέβη στις 8 Ιανουαρίου, με την διεξαγωγή πυραυλικής επίθεσης στην στρατιωτική βάση Άιν αλ Άσαντ ως αντίδραση του Ιράν στην δολοφονία του υποστράτηγου Χατζ Κασέμ Σολεϊμάνι από τις αμερικανικές δυνάμεις κοντά στο αεροδρόμιο της Βαγδάτης σε επίθεση με drone.

Σύμφωνα με το Ιρακινό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Υποστράτηγος Αμπντούλ Αμίρ Ρασίντ Γιαραλάχ, επέβλεψε σήμερα την κατανομή των καθηκόντων και αρμοδιοτήτων μεταξύ των διαφόρων κλάδων και σχηματισμών στην αεροπορική βάση Αΐν αλ-Ασάντ, μετά την αποχώρηση των Αμερικανικών δυνάμεων και την ανάληψη του πλήρους ελέγχου της βάσης από τον Ιρακινό Στρατό. Στην βάση τοποθετήθηκε η 65^η Ταξιαρχία Ειδικών Δυνάμεων και τα συντάγματά της, καθώς και η Αεροπορία και η Αεροπορία Στρατού οι οποίες θα διασφαλίσουν την άμυνα της βάσης (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/oi-ipa-apoxoroun-apo-to-irak-meta-apo-25-xronia-katoxis/).

ΝΤΙΜΟΝΑ. ΜΠΟΥΜ ΜΠΟΥΜ!!. Το Ιράν χτύπησε τον μεγαλύτερο πυρηνικό σταθμό του Ισραήλ την Ντιμόνα…Η ΠΙΟ ΜΑΥΡΗ ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ.. Κι εκεί που θα πίνετε το τσάι σας θ΄ακούσετε πως το Ιράν χτύπησε τα πυρηνικά του Ισραήλ..!

Τσαχάλ: ”ο απολογισμός θα είναι βαρύς” ΔΕΚΑΔΕΣ ΝΕΚΡΟΙ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ. Κατέβασε ρολά το Ισραήλ λόγω ακτινοβολίας; Κλειστά σχολεία και Βουλή!! ΝΤΙΜΟΝΑ. ΜΠΟΥΜ ΜΠΟΥΜ!!. Το Ιράν χτύπησε τον μεγαλύτερο πυρηνικό σταθμό του Ισραήλ την Ντιμόνα…Η ΠΙΟ ΜΑΥΡΗ ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ..

ΝΤΙΜΟΝΑ. ΜΠΟΥΜ ΜΠΟΥΜ!!. Το Ιράν χτύπησε τον μεγαλύτερο πυρηνικό σταθμό του Ισραήλ την Ντιμόνα…Κι εκεί που θα πίνετε το τσάι σας θ΄ακούσετε πως το Ιράν χτύπησε τα πυρηνικά του Ισραήλ..Πολλαπλές εκρήξεις αναφέρθηκαν στην Ντιμόνα, Νεγκέβ.

Φαίνεται ότι ο Σαμψών άλλαξε στρατόπεδο.. μετά των αλλοφύλων.. Πολυάριθμοι νεκροί και τραυματίες στη Ντιμόνα του Ισραήλ, μετά την έκρηξη Ιρανικού βαλλιστικού πυραύλου. Toυλάχιστον 22 τραυματίες άγνωστος ο αριθμός νεκρών.. Ένας ιρανικός βαλλιστικός πύραυλος έπληξε την πόλη Ντιμόνα, την καρδιά του πυρηνικού προγράμματος του Ισραήλ.

Ο απολογισμός έχει ήδη επιβεβαιωθεί από τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης: τουλάχιστον 20 τραυματίες, καταστροφές κτιρίων. Το Ιράν αναλαμβάνει την ευθύνη: στοχευμένη επίθεση σε άμεσα αντίποινα για την Ισραηλινή επίθεση στις πυρηνικές εγκαταστάσεις της Νατάνζ.

Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις κάνουν λόγο για «μερική αναχαίτιση»… αλλά οι εικόνες που κυκλοφορούν ευρέως αποδεικνύουν το αντίθετο: ο πύραυλος διέσχισε τον ουρανό και χτύπησε το έδαφος.

Η Ντιμόνα, το πιο μυστικό πυρηνικό καταφύγιο του Ισραήλ, στοχοποιήθηκε εν μέσω πολέμου. Νέος απολογισμός Ισραηλινές Υπηρεσίες Επειγόντων Περιστατικών: “Στην Ντιμόνα, υπάρχουν 7 νεκροί και 39 τραυματίες. Επιχειρήσεις διάσωσης βρίσκονται σε εξέλιξη.” Επλήγησαν διάφορα σημεία..

Τα δεδομένα γεωγραφικής τοποθεσίας δείχνουν ότι Ιρανικός πύραυλος έφτασε και χτύπησε ένα καταφύγιο βομβών που βρίσκεται κοντά στην Ντιμόνα. Για το χτύπημα στην πόλη Arad: “ο απολογισμός κινδυνεύει να είναι βαρύς “,δηλώνει ο Olivier Rafowicz,γαλλόφωνος εκπρόσωπος τύπου της Τσαχάλ.

To πιθανότερο περί τους 20 οι νεκροί..ήδη έχουν ανασύρει 10.. πολλοί είναι ακόμη κάτω από τα συντρίμμια. Νετανιάχου:΄”είναι μια πολύ δύσκολη νύχτα”. Ανεξάρτητες πηγές μιλούν για 20 κτίρια που κατέρρευσαν όχι 8 που λένε.. αληθινός σεισμός. τι έγινε.. Δεν θα μάθουμε ποτε.. 1300 διασώστες επιχειρούν.. σταρτιωτικά ελικόπτερα κάνουν συνεχείς διακομιδές.

➡️ Αυτή η ακριβής επίθεση υποδηλώνει έντονα ότι οι Ιρανικές μυστικές υπηρεσίες είχαν αξιόπιστες πληροφορίες που έδειχναν ότι επιστήμονες ή βασικό προσωπικό του ισραηλινού πυρηνικού προγράμματος ενδέχεται να βρίσκονται ή να βρίσκουν καταφύγιο σε αυτό το καταφύγιο βομβών, που βρίσκεται μόλις περίπου δέκα χιλιόμετρα από την πυρηνική εγκατάσταση της Ντιμόνα.

Νέος απλογισμός. Αναφορές κάνουν λόγο για πάνω από 100 Ισραηλινούς νεκρούς στην περιοχή Arad στο Νότ Negev καθώς κατέρρευσε 8οροφη πολυκατοικία. Στα συντρίμμια οι σωροί.. Για 200 τραυματίες και 6 νεκρούς άλλες αναφορές πλήρη σύγχιση είναι και η λογοκρισία. Τεράστια καταστροφή..

4 με 8 κτίρια έχουν ολοσχερώς ισοπεδωθεί. Ελικόπτερα συνεχίζουν να καταφθάνουν στην Ντιμόνα για διακομιδές.. Δεκάδες οι καταπλακωμένοι αγνοούμενοι κάτω από ερείπια.. Kαι τα διυλιστήρια της Χάιφα παρανάλωμα πυρός. Συνεχίζεται η Ιρανική επίθεση στην Ντιμόνα, με νέο υλικό να καταγράφει την στιγμή που πύραυλος πλήττει την περιοχή στην έρημο Νεγκέβ, στο Νότιο Ισραήλ.

Βίντεο δείχνει άμεσο χτύπημα κοντά στην Ντιμόνα, εντείνοντας τις ανησυχίες για την ασφάλεια της περιοχής. Η Ντιμόνα βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Ιορδανία και φιλοξενεί το Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών του Νεγκέβ, μία από τις πιο κρίσιμες και ευαίσθητες εγκαταστάσεις του Ισραήλ.

Η περιοχή θεωρείται κομβικής σημασίας για το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας όπως αναφέρει και το Anadolu, γεγονός που καθιστά κάθε επίθεση ιδιαίτερα επικίνδυνη για την γεωπολιτική ισορροπία. «Η στόχευση της Ντιμόνα αποτελεί ένα στρατηγικό και ψυχολογικό σημείο καμπής στην σύγκρουση, καθώς πλήττει ένα ιστορικό κέντρο του ισραηλινού πυρηνικού προγράμματος», αναλύει ο Ζεράρ Βεσπιέρ. FRANCEINFOTV

Ήδη άνοιξε έρευνα από Τσαχάλ γιατί απέτυχε η αναχαίτιση και έγινε η καταστροφή. Τι γνωρίζει η ΔΟΑΕ για το «κέντρο πυρηνικών ερευνών» του Ισραήλ, το οποίο δεν επιτρέπεται να επιθεωρήσει, επειδή κάτι τέτοιο θα ήταν αντισημιτικό;

ΔΟΑΕ – Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας: Η ΔΟΑΕ γνωρίζει αναφορές για περιστατικό στην πόλη Ντιμόνα του Ισραήλ, που αφορά πρόσκρουση πυραύλου, και δεν έχει λάβει καμία ένδειξη για ζημιά στο κέντρο πυρηνικών ερευνών Νεγκέβ. Οι πληροφορίες από τα περιφερειακά κράτη δείχνουν ότι δεν υπάρχει μη φυσιολογική ακτινοβολία;

To ίδιο καθησυχαστικοί ήταν για χτύπημα που δέχθηκαν τα πυρηνικά του Ιράν νωρίτερα. Κλειστά αύριο τα σχολεία σε όλο το Ισραήλ άρα έχει φύγει ακτινοβολία. Κλειστή και η Βουλή. Κατεβάζει ρολά το Ισραήλ.

”To Iran εκδικείται και στοχεύει τα πυρηνικά του Ισραήλ”. Το Ισραηλινό Υπουργικό συμβούλιο πραγματοποιεί έκτακτη τηλεφωνική συνεδρίαση μετά τις ιρανικές επιθέσεις στην Αράντ και την Ντιμόνα, σύμφωνα με τον Noam Amir του Channel 14.

Σε μήνυμα που δημοσιεύτηκε στο X, ο Πρόεδρος του Ιρανικού Κοινοβουλίου, Mohammad Bagher Ghalibaf, δήλωσε ότι η αποτυχία του Ισραήλ να αναχαιτίσει τον ιρανικό πύραυλο που εκτοξεύτηκε στην Ντιμόνα το βράδυ απέδειξε ότι ο ουρανός πάνω από το Εβραϊκό κράτος ήταν «ανυπεράσπιστος» (https://attikanea.info/%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BC-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BC-%CF%84%CE%BF-%CE%B9%CF%81%CE%AC%CE%BD-%CF%87%CF%84%CF%8D%CF%80%CE%B7%CF%83%CE%B5-%CF%84/).

 

Al – Arabiya: 60 μέρες θα διαρκέσουν οι διαπραγματεύσεις των ΗΠΑ με Ιράν, μετά πόλεμος – IRGC: Fake news. Το Al-Arabiya έχει κατά το παρελθόν κατηγορηθεί για ανακριβείς αναφορές σχετικά με τις συνομιλίες μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.

Δημοσίευμα του Al-Arabiya υποστηρίζει ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, έχει ενημερώσει τους μεσολαβητές πως οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν δεν θα διαρκέσουν περισσότερο από 60 ημέρες και ότι, σε περίπτωση μη επίτευξης συμφωνίας, υπάρχει το ενδεχόμενο επανέναρξης του πολέμου.

Η πληροφορία δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα και η αξιοπιστία της αμφισβητείται από αρκετούς αναλυτές, καθώς το Al-Arabiya έχει κατά το παρελθόν κατηγορηθεί για ανακριβείς αναφορές σχετικά με τις συνομιλίες μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.

Εφόσον η συγκεκριμένη προθεσμία ισχύει, αναλυτές εκτιμούν ότι μετά την λήξη της μπορούν να προκύψουν τέσσερα βασικά σενάρια: Παράταση των διαπραγματεύσεων, επανέναρξη των στρατιωτικών συγκρούσεων, μια προσωρινή περίοδος έντασης χωρίς πόλεμο ή συνομιλίες, ή μια παρατεταμένη φάση αβεβαιότητας με αμοιβαίες απειλές αλλά χωρίς σαφή διπλωματική ή στρατιωτική εξέλιξη.  Η εξέλιξη των διαπραγματεύσεων αναμένεται να καθορίσει εάν οι δύο πλευρές θα οδηγηθούν σε συμφωνία ή σε νέα κλιμάκωση της κρίσης (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/880128/al-arabiya-60-meres-tha-diarkesoun-oi-diapragmateyseis-ton-ipa-me-iran-meta-polemos-irgc-fake-news).

Χάος στην Ασία - Το Πακιστάν θα βυθιστεί στον εμφύλιο εάν δολοφονηθεί ο Imran Khan - Ανησυχία για τα πυρηνικά όπλα. Διεθνείς αναλυτές και κύκλοι εντός Πακιστάν εκφράζουν ανησυχίες ότι η κυβέρνηση, με τη nστήριξη του στρατού, ενδέχεται να προετοιμάζεται για τηn φυσική εξόντωση του Imran Khan στην φυλακή, γεγονός που απειλεί να οδηγήσει την χώρα σε εμφύλιο πόλεμο (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/842659/xaos-stin-asia-to-pakistan-tha-vythistei-ston-emfylio-ean-dolofonithei-o-imran-khan-anisyxia-gia-ta-pyrinika-opla).

“Στρατός 100.000 τζιχαντιστών στην Συρία με ευλογίες Τραμπ-Ερντογάν”. Ίδρυση στρατού 100 χιλ. τζιχαντιστών τρομοκρατών υπό τον Πρόεδρο της Συρίας Τζολάνι ή Αλ Σάρα για την εξυπηρέτηση των στόχων των ΗΠΑ και του Ερντογάν.

Οι ΗΠΑ άλλαξαν στάση και “άδειασαν” τους Κούρδους στην Συρία καθώς ο Ερντογάν έκανε μια πολύ ελκυστική πρόταση στον Τράμπ την οποία αυτός αποδέχθηκε. Να ιδρυθεί ένας στρατός τζιχαντιστών υπό τον Τζολάνι ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον των σιιτικών ερεισμάτων του Ιράν στην περιοχή και στην συνέχεια εναντίον του Ιρανικού καθεστώτος.!!!

Ο Τράμπ το δέχθηκε και για το λόγο αυτό κάλεσε τον Τζολάνι τον περασμένο Νοέμβριο στις ΗΠΑ. Για τον λόγο αυτό αμέσως μετά είδαμε τις εξελίξεις εναντίον των Κούρδων στην Συρία. Αυτός ο στρατός τζιχαντιστών μπορεί να χρησιμοποιηθεί και εναντίον του Ισραήλ ή άλλων χωρών της περιοχής και έτσι επιβεβαιώνεται άρθρο μου για την εισαγωγή τζιχαντιστών τουρκόφωνων Ουιγούρων από την Κίνα για αύξηση του αριθμού. Πολύ σοβαρή αρνητική εξέλιξη για την περιοχή (https://www.defence-point.gr/quot-stratos-100-000-tzichantiston-stin-syria-me-eylogies-tramp-erntogan-quot-vid#goog_rewarded)…

“Στρατός 100.000 τζιχαντιστών στην Συρία με ευλογίες Τραμπ-Ερντογάν”. Ίδρυση στρατού 100 χιλ. τζιχαντιστών τρομοκρατών υπό τον Πρόεδρο της Συρίας Τζολάνι ή Αλ Σάρα για την εξυπηρέτηση των στόχων των ΗΠΑ και του Ερντογάν.

Οι ΗΠΑ άλλαξαν στάση και “άδειασαν” τους Κούρδους στην Συρία καθώς ο Ερντογάν έκανε μια πολύ ελκυστική πρόταση στον Τράμπ την οποία αυτός αποδέχθηκε. Να ιδρυθεί ένας στρατός τζιχαντιστών υπό τον Τζολάνι ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον των σιιτικών ερεισμάτων του Ιράν στην περιοχή και στην συνέχεια εναντίον του Ιρανικού καθεστώτος.!!!

Ο Τράμπ το δέχθηκε και για το λόγο αυτό κάλεσε τον Τζολάνι τον περασμένο Νοέμβριο στις ΗΠΑ. Για το λόγο αυτό αμέσως μετά είδαμε τις εξελίξεις εναντίον των Κούρδων στην Συρία. Αυτός ο στρατός τζιχαντιστών μπορεί να χρησιμοποιηθεί και εναντίον του Ισραήλ ή άλλων χωρών της περιοχής και έτσι επιβεβαιώνεται άρθρο μου για την εισαγωγή τζιχαντιστών τουρκόφωνων Ουιγούρων από την Κίνα για αύξηση του αριθμού. Πολύ σοβαρή αρνητική εξέλιξη για την περιοχή (https://www.defence-point.gr/quot-stratos-100-000-tzichantiston-stin-syria-me-eylogies-tramp-erntogan-quot-vid#goog_rewarded /).

Ιδού τα ντοκουμέντα - Η Τουρκία εξοπλίζει τους ισλαμιστές της Συρίας με τεθωρακισμένα οχήματα. Νέα στοιχεία δείχνουν ότι η Τουρκία έχει προμηθεύσει την Ισλαμιστική Κυβέρνηση της Συρίας με εκατοντάδες τεθωρακισμένα οχήματα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/851736/idoy-ta-dokoumenta-i-tourkia-eksoplizei-tous-islamistes-tis-syrias-me-tethorakismena-oximata-vid).

Συναγερμός στην Μέση Ανατολή - Σε κατάσταση επιφυλακής το Ιράκ, αναπτύσσει τεθωρακισμένα στα σύνορα με την Συρία. Η μαζική ανάπτυξη ιρακινών αρμάτων μάχης στα σύνορα με την Συρία αποκαλύπτει φόβο για γενικευμένη αποσταθεροποίηση, καθώς οι συγκρούσεις στην Βορειοανατολική Συρία, οι επιθέσεις κατά των Κούρδων SDF και η διαφυγή κρατουμένων του ISIS δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/851707/synagermos-sti-mesi-anatoli-se-katastasi-epifylakis-to-irak-anaptyssei-tethorakismena-sta-synora-me-ti-syria-vid).