ΗΓΕΤΕΣ ΠΟΥ ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΧΑΝ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΙΣΧΥΡΟΙ

ηγετες που αν και ειχαν κινητικα και αλλα προβληματα υγειας και καταφεραν παρολα αυτα  να γινουν ισχυροι

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Όπως είναι γνωστό η Ιστορία συχνά εξιδανικεύει την σωματική αρτιότητα των ηγετών. Ωστόσο, μια προσεκτικότερη ματιά αποκαλύπτει ότι αρκετές από τις ισχυρότερες μορφές της υπήρξαν άνθρωποι με σοβαρά κινητικά, σωματικά ή ψυχικά προβλήματα. Αντί να τους περιορίσουν, οι δυσκολίες αυτές συχνά διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα, τη στρατηγική σκέψη και την βούλησή τους για εξουσία και επιρροή.

Πιο γνωστή είναι του Φράνκλιν Ντ. Ρούζβελτ (Franklin D. Roosevelt). Ο 31^ος Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι ίσως η πιο διάσημη περίπτωση ηγέτη με κινητική αναπηρία. Το 1.921 μ.Χ., σε ηλικία 39 ετών, προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα, που τον παρέλυσε από την μέση και κάτω, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιεί αναπηρικό καροτσάκι και ειδικούς νάρθηκες καθόλη την διάρκεια της πολιτικής του καριέρας.

Παρά το κοινωνικό στίγμα της εποχής και τις δυσκολίες στην κινητικότητα, ο Ρούζβελτ επανεξελέγη τέσσερις φορές — μοναδικό φαινόμενο στην Αμερικανική ιστορία και οδήγησε τις ΗΠΑ μέσα από την Μεγάλη Ύφεση και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ο ιδιος εκμεταλλεύτηκε την προσωπική του δοκιμασία για να ενισχύσει την αντιληπτική δύναμη του πολιτικού ηγέτη, με το σθένος και την αποφασιστικότητα υπέρ των πολλών.

Ο Horatio Nelson, ο Ναύαρχος του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού που ήταν ηγετική μορφή του Ναυτικού κατά την διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων, υπέστη κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων σημαντικές τραυματικές απώλειες:

Έχασε το δεξί μάτι αρκετά νωρίς στην καριέρα του. Έχασε το δεξί χέρι στη μάχη του Trafalgar (1.805 μ.Χ.). Παρά την αναπηρία του, θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους ναυτικούς διοικητές στην ιστορία. Η στρατηγική του ευφυΐα, το θάρρος και η αφοσίωση στο καθήκον τον έκαναν εθνικό ήρωα της Βρετανίας.

Ο Götz von Berlichingen, ο Σιδεροχέρης Ιππότης. Ο Γερμανός ιππότης Götz von Berlichingen (1.480 μ.Χ.–1.562 μ.Χ.) έχασε το δεξί χέρι από βλήμα κατά τον Πόλεμο της Διαδοχής του Λάντχουτ, αλλά δεν εγκατέλειψε την πολεμική του καριέρα.

 Αντίθετα, χρησιμοποίησε μια πρωτοποριακή μεταλλική προσθετική χείρα («iron hand») που του επέτρεπε να κρατά αντικείμενα, άλογο ακόμα και να συνεχίσει να ηγείται ανδρών σε μάχη σε άλλους πολέμους.

Η ιστορία του έγινε τόσο διάσημη που ο μεγάλος Γερμανός συγγραφέας Γκαίτε έγραψε θεατρικό έργο για την ζωή του, με αποτέλεσμα τη διαχρονική του εικόνα ως σύμβολο αντοχής και αμείωτης αποφασιστικότητας.

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης (1.792 μ.Χ.–1.828 μ.Χ.), ήταν πρωτεργάτης της Φιλικής Εταιρείας και ηγετική μορφή στην αρχή της Ελληνικής Επανάστασης, αντιμετώπισε επανειλημμένες σωματικές ταλαιπωρίες και προβλήματα υγείας, εν μέρει λόγω τραυματισμών και των σκληρών συνθηκών της εκστρατείας στην Μολδοβλαχία. Παρά αυτά, έθεσε τα θεμέλια της οργανωμένης εξέγερσης και προκάλεσε την εξέγερση που οδήγησε στην ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ήταν Γερμανός πολιτικός Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είναι γνωστός στην μεταπολεμική πολιτική σκηνή της Γερμανίας, και βρίσκεται σε αναπηρικό αμαξίδιο από το 1.990 μ.Χ. λόγω απόπειρας δολοφονίας. Παρά την κινητική δυσκολία του, υπήρξε σημαντικός παράγοντας στην διαμόρφωση της γερμανικής και Ευρωπαϊκής πολιτικής τις τελευταίες δεκαετίες.

Υπήρξαν και άλλες σημαντικές προσωπικότητες που ενέπνευσαν που αν και δεν ήταν πάντα ηγέτες σε πολιτικό επίπεδο, υπάρξανε όμως  ιστορικές μορφές που με την επιρροή τους άλλαξαν αλλά πεδία δράσης:

Ο δε Stephen Hawking παρά την διάγνωση με ALS, που τον καθήλωσε σε καροτσάκι και του στέρησε την ικανότητα ομιλίας, έγινε ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς φυσικούς του 20^ου Αιώνα μ.Χ.

Άλλες σημαντικές προσωπικότητες με αναπηρίες που διαμόρφωσαν κοινότητες ήταν η Helen Keller,  εξέχουσα συγγραφέας και ακτιβίστρια παρά πλήρη τύφλωση και κώφωση. Πολλοί ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, όπως οι Max Starkloff, Robert Sampson, Alan Reich και Henry Viscardi Jr., έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών.

Ο Γενζέριχος (Geiseric), ο κουτσός βασιλιάς των Βανδάλων (περ. 389 μ.Χ.–477 μ.Χ.) που ήταν ιδρυτής του Βανδαλικού Βασιλείου στην Βόρεια Αφρική, ήταν χωλός από νεαρή ηλικία, πιθανότατα από τραυματισμό ή συγγενή πάθηση. Σε μια εποχή όπου η σωματική αδυναμία θεωρούνταν ασυμβίβαστη με τη βασιλεία, εκείνος ανέτρεψε κάθε προσδοκία.

Παρά την αναπηρία του οδήγησε τον λαό του από την Ισπανία στην Αφρική, δημιούργησε ναυτική υπερδύναμη, καταπίεσε ως αιρετικός αρειανιστής την πλειοψηφία των γηγενών Ορθοδόξων και λεηλάτησε την Ρώμη το 455 μ.Χ.

Η χωλότητα δεν τον έκανε λιγότερο επικίνδυνο· αντίθετα, τον ώθησε σε ψυχρή στρατηγική σκέψη, διπλωματία και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Ο Γενζέριχος είναι κλασικό παράδειγμα ηγέτη που κυβέρνησε με το μυαλό, όχι με το σώμα.

Ο Ίβαρ ο Ασπόνδυλος (Ivar the Boneless), ο γιος του Ράγκναρ Λόθμπροκ τον 9^ο  Αιώνα μ.Χ., ο πιο αμφιλεγόμενος από τους γιους του Ράγκναρ Λόθμπροκ, ο Ίβαρ έμεινε στην ιστορία γνωστός ως «Ασπόνδυλος».

Οι πηγές διαφωνούν για την φύση της αναπηρίας του, άλλοι λένε ότι ήταν μια πιθανή βαριά κινητική δυσλειτουργία ή σοβαρή οστική πάθηση (π.χ. οστεογένεση) και θεωρείται ένας από τους πιο έξυπνους και αδίστακτους αρχηγούς των Βίκινγκ.

Παρά την σωματική αδυναμία ηγήθηκε του Μεγάλου Ειδωλολατρικού Στρατού, κατέλυσε αγγλοσαξονικά βασίλεια και τρόμαξε ολόκληρη την Βρετανία. Ο Ίβαρ δεν βασίστηκε στην σωματική βία αλλά στην στρατηγική ιδιοφυΐα, στον ψυχολογικό πόλεμο και στην φήμη και τον τρόμο.  Η αναπηρία του τον μετέτρεψε από πολεμιστή σε αρχιστράτηγο.

Ο Κοζώνης, ο σωματοφύλακας του Ιωάννη Καποδίστρια ήταν αγωνιστής με σωματικές κακώσεις, αποτελεί παράδειγμα αφανή αλλά ουσιαστικό, δεν ηγήθηκε κράτους, αλλά προστάτευσε αποτυχημένα αφού δεν είχε χέρι τον πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδας.  Ανήκει στους ανθρώπους που, παρά τα τραύματα, συνέχισαν να υπηρετούν το κράτος με πίστη.

Ο μονόφθαλμος στρατηγός Moshe Dayan γεννήθηκε το 1.915 μ.Χ. και πέθανε το 1.981 μ.Χ. ήταν στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης του Ισραήλ, διοίκησε τις ένοπλες δυνάμεις σε κρίσιμες μάχες, όπως κατά την διάρκεια της Σουέζ κρίση και του Πόλεμος των Έξι Ημερών.

Έχασε το ένα μάτι σε ατύχημα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κάτι που του χάρισε το χαρακτηριστικό του μονόφθαλμου βλέμματος και είχε πολιτική καριέρα ως Υπουργός Άμυνας και σημαντικός διαπραγματευτής για το Ισραήλ και θεωρείται σύμβολο στρατηγικής διορατικότητας και στρατιωτικού θάρρους, αλλά και αντικείμενο διφορούμενης κριτικής για τις αποφάσεις του κατά τις συγκρούσεις με τους Άραβες γείτονες, κυρίως στον Πόλεμο των 6 Ημέρων το 1.967 μ.Χ.

Υπήρξαν και ηγέτες με ψυχικές ή «αόρατες» αναπηρίες, όπως ο Αβραάμ Λίνκολν που υπέφερε από  βαριά κατάθλιψη με περιόδους υπαρξιακής απελπισίας.  Αυτή η ευαισθησία τον έκανε βαθιά ανθρώπινο, του επέτρεψε να κατανοήσει το κόστος του Εμφυλίου και τον μετέτρεψε σε έναν από τους ηθικότερους ηγέτες της Ιστορίας.

Ο Τζον Φ. Κένεντι έπασχε από χρόνιους αφόρητους πόνους, την νόσο Addison και την εξάρτηση του από φαρμακευτική αγωγή. Παρόλα αυτά αντιμετώπισε την Κρίση των Πυραύλων και διατήρησε ψυχραιμία υπό ακραία πίεση

Συμπερασματικά η  Ιστορία δείχνει ξεκάθαρα ότι η ηγεσία δεν πηγάζει από την σωματική τελειότητα, αλλά από την αντοχή, το πνεύμα και την ικανότητα υπέρβασης. Οι ηγέτες αυτοί απέδειξαν ότι η αναπηρία —σωματική ή αόρατη— δεν είναι αδυναμία, αλλά συχνά πηγή δύναμης, βάθους και ιστορικού μεγαλείου.

Οι προσωπικότητες αυτές δείχνουν ότι η φυσική αναπηρία δεν αποτελεί εμπόδιο στην δημιουργία ισχυρών επιρροών και ηγεσίας. Αντίθετα, σε πολλές περιπτώσεις, οι δυσκολίες αυτές έγιναν πηγή επιμονής, στρατηγικής σκέψης και έμπνευσης για άλλους.

Θα είναι άραγε αυτή η εξέλιξη των πραγμάτων στις μέρες μας; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, άλλα μόνο αν λάβουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα ως λαός θα αποφύγουμε τις οποίες κακοτοπιές και θα φέρουμε εκ νέου την πολυαγαπημένη μας πατρίδα σε μία κατάσταση ακμής και ευημερίας.