ΚΑΚΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΜΠΝΕΥΣΤΕΙ ΣΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΒΙΒΛΙΑ, ΤΑΙΝΙΕΣ, ΣΕΙΡΕΣ ΚΑΙ ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ ΑΠΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΥΣ

κακοι που εχουν εμπνευστει σε ηλεκτρονικα παιχνιδια, βιβλια, ταινιες, σειρες και κινουμενα σχεδια απο ιστορικους δικτατορες και κακους

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Όπως είναι γνωστοί πολλοί ιστορικοί δικτάτορες και κακοί έχουν χρησιμοποιήσει ως Έμπνευση στην Σύγχρονη ποπ Κουλτούρα έχουν εμπνεύσει σε ηλεκτρονικά παιχνίδια, βιβλία, ταινίες, σειρές και κινούμενα σχέδια.

Η ποπ κουλτούρα έχει μια διαχρονική εμμονή με το Κακό. Από τους μεγάλους δικτάτορες και εγκληματίες της Ιστορίας μέχρι μυθοποιημένους τυράννους και «σκοτεινούς άρχοντες», οι δημιουργοί αντλούν έμπνευση από πραγματικά πρόσωπα για να χτίσουν αξέχαστους ανταγωνιστές σε ταινίες, βιβλία, σειρές, videogames και animation.

Το αποτέλεσμα είναι χαρακτήρες που, αν και φανταστικοί, κουβαλούν αναγνωρίσιμα ιστορικά χαρακτηριστικά: αυταρχισμό, λατρεία προσωπικότητας, ιδεολογικό φανατισμό και απανθρωπιά. Παρακάτω ακολουθεί ένα αναλυτικό ταξίδι στους πιο χαρακτηριστικούς «κακούς» της μυθοπλασίας και τα ιστορικά πρότυπα που τους ενέπνευσαν.

Πρωτα ο Αδόλφος Χίτλερ – το απόλυτο αρχέτυπο του σύγχρονου κακού. Ο Χίτλερ είναι ίσως το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο ιστορικό πρότυπο για φανταστικούς κακούς. Χαρακτηριστικά που μεταφέρονται στην μυθοπλασία:

Ο Χίτλερ είναι ίσως το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο ιστορικό πρότυπο για φανταστικούς κακούς. Χαρακτηριστικά που μεταφέρονται στην μυθοπλασία: Χαρισματικός αλλά παρανοϊκός ηγέτης Απόλυτος έλεγχος, προπαγάνδα, μαζική χειραγώγηση. Γενοκτονικές ιδεολογίες.

Χαρισματικός αλλά παρανοϊκός ηγέτης. Απόλυτος έλεγχος, προπαγάνδα, μαζική χειραγώγηση. Γενοκτονικές ιδεολογίες. Εμπνευσμένοι χαρακτήρες όπως ο Emperor Palpatine (Star Wars): άνοδος μέσω πολιτικής χειραγώγησης, μετατροπή δημοκρατίας σε Αυτοκρατορία.

Ο Red Skull (Marvel) με ναζιστική αισθητική και ιδεολογία. Ο Ganondorf (Zelda): δίψα για απόλυτη εξουσία και καταστροφή ολόκληρων λαών. Ο Wolfenstein series: ευθεία εναλλακτική ιστορία με ναζί ως απόλυτο κακό.

Ο Ιωσήφ Στάλιν – ο ψυχρός γραφειοκρατικός τύραννος. Ο Στάλιν ενέπνευσε κακούς που δεν βασίζονται στην θεατρικότητα, αλλά στον φόβο και τον μηχανισμό. Χαρακτηριστικά: Μαζικές εκκαθαρίσεις, παράνοια, έλεγχος μέσω κρατικού τρόμου, απρόσωπη βία.

Εμπνευσμένοι χαρακτήρες από αυτόν είναι ο Big Brother (1.984 μ.Χ. του Orwell): Απόλυτη παρακολούθηση και ιδεολογικός έλεγχος. The Party (V for Vendetta): Ολοκληρωτικό καθεστώς με προπαγάνδα. Bioshock Infinite – Comstock: ιδεολογικός φανατισμός και λατρεία προσωπικότητας.

Ο Μάο Τσε Τουνγκ – ο ιδεολόγος μαζικός τύραννος.  Η κληρονομιά του Μάο αποτυπώνεται σε κακούς που πιστεύουν πως η μαζική θυσία δικαιολογείται από έναν «ανώτερο σκοπό». Εμπνευσμένοι χαρακτήρες:

Ο Chairman Sheng (φανταστικά καθεστώτα sci‑fi): Απρόσωποι επαναστάτες και άλλοι τύραννοι. Fire Nation leadership (Avatar: The Last Airbender) με επεκτατισμός στο όνομα της τάξης και της προόδου.

Ο Μπενίτο Μουσολίνι – ο θεατρικός αυταρχικός ηγέτης. Η εικόνα του Μουσολίνι επηρέασε τον σχεδιασμό υπερβολικών, πομπωδών κακών. Εμπνευσμένοι χαρακτήρες: Ο Lord Farquaad (Shrek): μικρόσωμος τύραννος με λατρεία εξουσίας και ο SatAM Robotnik (Sonic): Φασιστική αισθητική, στρατιωτικός έλεγχος.

Ο Πολ Ποτ και γενοκτονικοί «καθαριστές». Ο Πολ Ποτ ενέπνευσε κακούς που θέλουν να «μηδενίσουν» τον κόσμο. Εμπνευσμένοι χαρακτήρες όπως ο Thanos (MCU): Μαζική εξόντωση ως «αναγκαίο κακό», οι  Hand of God cult leaders (Far Cry): ιδεολογικός μηδενισμός.

Ο δε. Πολ Ποτ που έριξε τον βασιλιά του Σιναχούκ και επέβαλε δικτατορία και μετά ο ίδιος έπεσε και πηρέ ξανά ο κανονικός βασιλιάς τον θρόνο του, όπως έγινε στην ταινία Σούπερ Μάριο με τον Κούπα που έριξε τον νόμιμο βασιλιά και τον έριξαν οι αδελφοί Μάριο και στο τέλος της ταινίας ο νόμιμος βασιλιάς πηρέ πίσω τον θρόνο του.

Υπήρχαν και ιστορικοί εγκληματίες και σαδιστές. Ο Βλαντ Γ΄ ο Παλουκωτής με τον  Dracula (λογοτεχνία, anime, games) και ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης που έγινε με τους Assassin χαρακτήρες σε manga, anime και games.

Υπαρχουν και κακοί εμπνευσμένοι από σύγχρονους δικτάτορες. Ο  President Snow (Hunger Games): μείγμα Στάλιν + αποικιοκρατικός αυταρχισμός. Ο Homelander (The Boys): λατρεία εικόνας και κατάχρηση εξουσίας.

Σε Animation & παιδικά έργα: το κακό με ιστορική ρίζα. Ο Scar (Lion King): δικτατορική κατάληψη εξουσίας. Ο Hades (Hercules): χαρισματικός δημαγωγός. Ο  Ozai (Avatar): Καθαρός επεκτατικός Αυτοκράτορας.

Συμπερασματικά η μυθοπλασία δεν εφευρίσκει το Κακό από το μηδέν· Το ανακυκλώνει, το μεταμορφώνει και το κάνει αναγνωρίσιμο. Οι ιστορικοί δικτάτορες και εγκληματίες προσφέρουν έτοιμα πρότυπα αυταρχισμού, φόβου και απανθρωπιάς.

Μέσα από videogames, ταινίες, σειρές και animation, το κοινό έρχεται αντιμέτωπο με γνώριμες απειλές — σε ασφαλή, αφηγηματική μορφή. Ίσως τελικά οι φανταστικοί κακοί να μας τρομάζουν τόσο, ακριβώς επειδή… τους έχουμε ξαναδεί στην πραγματική Ιστορία.

Ο Darth Vader (Star Wars) βασίζεται εν μέρει σε προσωπικότητες όπως Napoleon Bonaparte και τον στρατηγικό αυταρχισμό, καθώς και στο μοτίβο του «απομονωμένου ηγέτη που μετατρέπει προσωπικά τραύματα σε δύναμη».

Η φιλοσοφία της πειθαρχίας και η κεντρική στρατιωτική ηγεσία θυμίζει κανονιστικά ιστορικά πρόσωπα, χωρίς να είναι αντιγραφή, αλλά και από τους Σαμουράι της Ιαπωνικής ιστορικής κουλτούρας.

Ο Hannibal Lecter (Silence of the Lambs) εμπνεύστηκε από πραγματικούς κατά συρροή δολοφόνους, κυρίως Ted Bundy και Ed Gein. Η ενσωμάτωση της διανοητικής γοητείας με την φρικιαστική βία προέρχεται από μελέτες για την ψυχολογία ιστορικών δολοφόνων.

Η Cersei Lannister (Game of Thrones) παρόλο που είναι φανταστική, η Cersei αντλεί στοιχεία από βασίλισσες όπως Elizabeth I of England και Catherine de Medici: Πολιτική πονηριά, στρατηγική στα παλάτια, χρήση συμμαχιών. Η «κακία» είναι υπερβολική, αλλά οι βασικές στρατηγικές συμπεριφορές έχουν ιστορικό υπόβαθρο.

Πολλοί στρατιωτικοί ή πολιτικοί «κακοί» σε σειρές ή βιντεοπαιχνίδια βασίζονται σε στρατηγούς ή αυτοκράτορες όπως ο Genghis Khan – μοχθηρός κατακτητής, άκαρδος αλλά στρατηγικά αλάνθαστος, ο  Ivan the Terrible – σκληρός ηγεμόνας με μονοκρατορική λογική και ο  Napoleon Bonaparte – αδίστακτος στρατηγικός νικητής, αν και με ελαφρύτερη «τραγική πλευρά».

Ο Sephiroth στο Final Fantasy VII με τον Napoleon, Alexander the Great με μεγάλη στρατηγική ικανότητα, έντονη προσωπική τραγωδία. Ο Vaas Montenegro στο Far Cry 3 από πραγματικούς σύγχρονους πολέμαρχους/εγκληματίες και ψυχοπαθητικά στοιχεία, μοχθηρία, ρητορική έλξη.

Ο Big Boss/Solid Snake στο Metal Gear από τον Winston Churchill, Napoleon με στρατηγική, πολεμική αριστεία, ηγετικό χαρακτήρα. Ο Professor Moriarty στο  Sherlock Holmes σαν Napoleon και άλλους στρατηγικούς εγκληματίες με υπερνοημοσύνη, στρατηγική, εγκληματική μοχθηρία

Lord Voldemort  Harry Potter από Hitler, Rasputin (συμβολικά) με μοχθηρία, ολοκληρωτική ιδεολογία, εκδίκηση, στρατηγική. Ο Sauron    στο The Lord of the Rings από Genghis Khan και διάφοροι Αυτοκράτορες σαν κατακτητική φιγούρα και παντοδύναμο στρατηγικό αντίπαλο.

Συμπερασματικά, η μυθοπλασία δεν εφευρίσκει το Κακό από το μηδέν· το ανακυκλώνει, το μεταμορφώνει και το κάνει αναγνωρίσιμο. Οι ιστορικοί δικτάτορες και εγκληματίες προσφέρουν έτοιμα πρότυπα αυταρχισμού, φόβου και απανθρωπιάς.

Μέσα από videogames, ταινίες, σειρές και animation, το κοινό έρχεται αντιμέτωπο με γνώριμες απειλές — σε ασφαλή, αφηγηματική μορφή. Ίσως τελικά οι φανταστικοί κακοί να μας τρομάζουν τόσο, ακριβώς επειδή… τους έχουμε ξαναδεί στην πραγματική Ιστορία.

Θα είναι άραγε αυτή η εξέλιξη των πραγμάτων στις μέρες μας; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, άλλα μόνο αν λάβουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα ως λαός θα αποφύγουμε τις οποίες κακοτοπιές και θα φέρουμε εκ νέου την πολυαγαπημένη μας πατρίδα σε μία κατάσταση ακμής και ευημερίας.