ΟΙ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΤΩΝ ΙΡΛΑΝΔΩΝ, ΤΩΝ ΑΡΑΒΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΡΕΤΑΝΩΝ, ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΙΤΙΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ

ΟΙ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΤΩΝ ΙΡΛΑΝΔΩΝ, ΤΩΝ ΑΡΑΒΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΡΕΤΑΝΩΝ, ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΙΤΙΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Όπως είναι γνωστό, η Ιρλανδία είναι μία καθολική χώρα, την οποία η Μεγάλη Βρετανία την κατέλαβε όταν ηταν Αγγλικού βασίλειο υπό την ηγεσία του Όλιβερ Κρόμβελ και είχε μία πάρα πολύ άσχημη και βίαιη κα τακτική δράση στην χώρα αυτή για πάρα πολλούς Αιώνες, χωρίς φυσικά εννοείται όλα αυτά να γίνονται με την θέληση του Ιρλανδικού λαού.

Σαν όλα αυτά να μην ήταν αρκετά πέρα από την καταπίεση που εφάρμοσαν οι Βρετανοί στους Ιρλανδούς, παράλληλα οι Βρετανοί εποίκησαν το Βόρειο τμήμα της με Άγγλους προτεστάντες εποίκους και με όσους Ιρλανδούς συνεργάστηκαν με τους Βρετανούς κατακτητές.

Στην συνέχεια οι Βρετανοί προκειμένου να αποδυναμώσουν την αντίσταση στην Ιρλανδών που ξεκίνησε κατά των Βρετανών προκειμένου αυτήν αποκτήσουν αυτοί ξανά την ανεξαρτησία τους, ξεκίνησε τον 18^ο μ.Χ. Αιώνα, ενώ οι κατακτητές προκάλεσαν ακόμα και τεχνητό λιμό (της πατάτας), ο οποίος σκότωσε σχεδόν 2 εκατομμύρια Ιρλανδούς ενώ αλλά περίπου 2 εκατομμύρια αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην Αμερική λόγω της φτώχειας της πείνας και των αρρωστιών αυτής για να σωθούν.

Η κατάσταση προκάλεσε πολλές αντιδράσεις στην Ιρλανδία και δημιουργήθηκε ένα ένοπλο αντάρτικο κίνημα, προκειμένου να προωθήσει την ελευθερία της χώρας αυτής από την Μεγάλη Βρετανία, ενώ αυτό γιγαντώθηκε με ηγέτη τον Κόλινς και τον Βαλέρα, οι οποίοι ξεκίνησαν τον κυρίως αγώνα κατά των Βρετανών εν μέσω του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Βρετανία τότε, λόγω του συγκεκριμένου πολέμου, υπέστη και αρκετή πίεση από τον συνεχή ανταρτοπόλεμο τον Ιρλανδών και προέβη σε πράξεις μεγάλης αντεκδίκησης και σφαγών κατά την διάρκεια του, προκειμένου να τους σταματήσει.

Παρόλα αυτά οι Ιρλανδοί με τον αγώνα τους αυτό κατάφεραν μετά από συντονισμένες μάχες να επιτύχουν την ανεξαρτησία του Νότιου τμήματος της χώρας τους, που ελευθερώθηκε και είναι γνωστή ως Έιρε, ενώ το Βόρειο τμήμα το οποίο ήταν κατά βάση προτεσταντικό (αν και σε αυτό υπήρχε μία πόλη μεγάλη καθολική μειονότητα) παρέμεινε στους Βρετανούς κατακτητές.

{Όπως ακριβώς και στην πάντα Ελληνική Κύπρο μας, η ηρωική ΕΟΚΑ υπό την ηγεσία του Γρίβα Διγενή με ικανό ανταρτοπόλεμο σχεδόν γονάτισε την Μεγάλη Βρετανία μετά τον Β΄ΠΠ επί Ψυχρού Πολέμου, αλλά με την προδοσία των πολίτικων στην Κύπρο τότε αντί για ένα ελεύθερο ανεξάρτητο κράτος, δημιουργήθηκε ένα προτεκτοράτο και δυσλειτουργικό κράτος από τις Μεγάλες Δυνάμεις, ενώ μετά την προδοσία των χουντικών και του Καραμανλή μετέπειθα, οι Τούρκοι (με την βοήθεια των Βρετανών και των ΗΠΑ του Κίσινγκερ) εισέβαλαν και κατέλαβαν το Βόρειο τμήμα της το 1.974 μ.Χ.-(https://alophx.blogspot.com/2017/09/1974-2016.html, https://alophx.blogspot.com/2017/04/1974.html)}.

Στην εξέλιξη αυτή συμφώνησε παρόλο που αρχικά ήταν αντίθετος και ο Κόλινς και αυτό δημιούργησε μία μεγάλη αντιπαλότητα με τον Βαλέρα που αρνήθηκε να αποδεχθεί αυτή την εξέλιξη και υποστήριξε ότι θα έπρεπε ο αγώνας των Ιρλανδών στην Βόρεια Ιρλανδία συνεχιστεί μέχρι να απελευθερωθεί και να ενωθεί ξανά με την ελεύθερη Ιρλανδία σε ένα ελεύθερο ενιαίο Ιρλανδικό κράτος.

Σύντομα ξέσπασε ένας μεγάλος εμφύλιος εν μέσω των φατριών της Ιρλανδίας, στον οποίο ο Κόλινς σκοτώθηκε και δημιουργήθηκε στην συνέχεια ένας νέος IRA (οργάνωση απελευθέρωσης της Ιρλανδίας, μετά τον πρώτο IRAN εν μέσω Α’ΠΠ), ο οποίος συνέχισε τον ανταρτοπόλεμο.

Εκτός όμως από ανταρτοπόλεμο η οργάνωση αυτή χρησιμοποιούσε επίσης και την τρομοκρατία, τόσο στο Λονδίνο, στην Μεγάλη Βρετανία, όπως επίσης και στην ίδια την Βόρεια Ιρλανδία, ενώ χρηματοδοτούνταν τόσο από τους Ιρλανδούς του εξωτερικού και της διασποράς, ενώ επειδή ο IRA είχε αριστερή ιδεολογία την περίοδο εκείνη, υποστηρίζονταν και από την Σοβιετική ένωση.

Αυτή η κατάσταση συνεχίστηκε καθόλη την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, αφού οι Σοβιετικοί υποστήριζαν τους Ιρλανδούς, προκειμένου να πιέσουν τους Βρετανούς, όπως ακριβώς έκαναν και οι Γερμανοί στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

Όμως και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις, δηλαδή των Γερμανών στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και της Σοβιετικής Ένωσης στον Ψυχρό Πολέμου, οι ενισχύσεις από τις χώρες αυτές έπαυσαν σύντομα όταν αυτές ηττήθηκαν και διαλύθηκαν και άρχισαν συνομιλίες για άλλη μια φορά μεταξύ των δύο μερών της Ιρλανδίας.

Τότε επειδή ο IRA έλαβε δια μέρος της διαπραγματεύσεις (υπό τον τότε Προέδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, Ιρλανδικής καταγωγής ο ίδιος) έχοντας ως πολιτικό κόμμα Σιν Φέιν, αποσχίστηκε ένα κομμάτι της, το οποίο αρνήθηκε την όποια συνεννόηση με το Βόρειο κομμάτι της Ιρλανδίας και συνέχισε τις επιθέσεις εναντίον των Βρετανών.

Αυτό το κομμάτι του IRA σύντομα αποφάσισε και αυτό να καταθέσει τα όπλα και στις μέρες μας υπάρχει κυβέρνηση του αριστερού άλλοτε Σιν Φέιν και για την διατηρείται ειρήνη στην Βόρεια Ιρλανδία, στην οποία οι καθολικοί λόγω της γέννησης πολλών παιδιών αυξάνονται ραγδαία.

Πολλοί αναμένουν ότι μέσα στα επόμενα χρόνια στην βόρεια Ιρλανδία, όπου άλλοτε οι καθολικοί σφάζονταν με βιαιότητα και μίσος με τους προτεστάντες, λόγω της μεγάλης αύξησης τους, θα καταφέρουν να γίνουν σταδιακά η πλειοψηφία της χώρας και σε ένα μελλοντικό δημοψήφισμα θα ψηφίσουν την ένωση με την υπόλοιπη Ιρλανδία και με τον τρόπο αυτό η Ιρλανδία θα ενωθεί ξανά μετά και πολλούς Αιώνες σε ένα νέο ενιαίο κράτος.

Η ιστορία της Ιρλανδίας θυμίζει σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό την ιστορία της Παλαιστίνης και των Αράβων, τους οποίους ως γνωστόν μετά την κατάκτηση τους από τους Τούρκους, ιδίως στην περιοχή της Παλαιστίνης, τους κατέκτησαν στην συνέχεια μετά τον Α΄ΠΠ κυρίως οι Βρετανοί (και σε μικρότερο βαθμό οι Γάλλοι).

Αυτοί άσκησαν μία σκληρή κατακτητική πολιτική και απολυτή καταπόνηση στους κατακτημένους Άραβες και ταυτόχρονα προώθησαν κατά την διάρκεια του Μεσοπόλεμου τον εποικισμό της Παλαιστίνης, υλοποιώντας τα σχέδια του ιδρυτή του Σιωνισμού Θεόδωρου Χερτσλ στην περιοχή (https://alophx.blogspot.com/2023/11/blog-post.html),  επιτρέποντας σε πολλούς Εβραίους εποίκους να εγκατασταθούν σε αυτή, κάτι το οποίο τους έφερε σε άμεση σύγκρουση με τους Άραβες που ζούσαν για Αιώνες στην περιοχή και άρχισαν σύντομα βίαιες συγκρούσεις μεταξύ τους.

Οι συγκρούσεις των Αράβων με τους Εβραίους στην Βρετανική και υπό κατοχή Παλαιστίνη συνεχίστηκαν και εν μέσω του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, στον οποίο Άραβες υπό τον μεγάλο Μουφτή της Ιερρουσαλήμ-Χουσέινι σημάχησαν ενάντια στους Βρετανούς με τους Γερμανούς.

Οι Άραβες με την επιλογή τους αυτή βρέθηκαν στην πλευρά των ηττημένων όταν έληξε ο πόλεμος αυτός, ενώ λόγω του Ολοκαυτώματος στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αποφασίστηκε η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, όπως και ενός Παλαιστινιακού κράτους στα εδάφη της πρώην Βρετανικής Παλαιστίνης, από τα οποία ύστερα από μικρό χρονικό διάστημα η Βρετανία αποχώρησε.

Με την αποχώρηση των Βρετανών ξεκίνησε όμως ο πρώτος Άρα ισραηλινός Πόλεμος, στον οποίο οι Άραβες ηττήθηκαν και το Ισραήλ κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της Παλαιστίνης και σχεδόν μισό εκατομμύριο Παλαιστίνιοι εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους, κάτι το οποίο αποτέλεσε την Νάκμπα (καταστροφή) όπως είναι γνωστή στον Παλαιστινιακό λαό (https://alophx.blogspot.com/2017/07/blog-post_68.html, https://alophx.blogspot.com/2023/10/blog-post_17.html).

Σχεδόν άμεσα ξεκίνησε ένα κίνημα αντίστασης ενάντια στους Ισραηλινού κατακτητές, υποστηριζόμενο τόσο από τον Άραβα ηγέτη της Αιγύπτου, τον Παναραβιστή Νάσερ, όπως επίσης και από τους Παλαιστινίους της διασποράς, κάτι το οποίο όμως δεν έφερε πολλά αποτελέσματα.

Η κατάσταση για τους Παλαιστίνιους επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο μετά τον πόλεμο τον 6 ημερών το 1.967 μ.Χ., στον οποίο οι Άραβες ηττήθηκαν για άλλη μία φορά και άλλοι 300.000 Παλαιστίνιοι, ενώ έγινε κατάληψη της Δυτικής όχθης, της Ιερουσαλήμ και της Γάζας, ενώ όσοι Παλαιστίνιοι εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους και το κει σε διάφορες χώρες, ενώ οι Ισραηλινοί ξεκίνησαν τον εποικισμό και των εδαφών αυτών.

Εκείνη την περίοδο άρχισε να δραστηριοποιείται πιο έντονα και σε μεγαλύτερο βαθμό η οργάνωση για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης, την Φατάχ, μετά από μία αρχική προσωρινή ηγεσία, σύντομα υπό την ηγεσία του Αραφάτ, η οποία ξεκίνησε ανταρτοπόλεμο εναντίον των Ισραηλινών.

Ο πόλεμος ενάντια στην Ισραηλινή κατοχή συνεχίστηκε για πολλές δεκαετίες, όπως και πόλεμοι Αράβων και Ισραήλ στον Λίβανο και σε άλλες περιοχές, ενώ πιο σημαντικός ηταν ο πόλεμος Αράβων και Ισραήλ το 1.973 μ.Χ.

ΟΙ Παλαιστίνιοι όλο αυτό το χρονικό διάστημα, συνέχισαν το πόλεμο εναντίον του Ισραήλ, ενώ προχώρησαν και σε τρομοκρατικές επιθέσεις, όπως λόγου χάρη υπό τον Αμπού Νιντάλ, που χρηματοδοτούνταν από τον Σαντάμ Χουσεΐν και τον Μαομάρ Καντάφι.

Καθόλη την διάρκεια του Ψυχρού πολέμου, επειδή η Φατάχ είχε τότε μία θεωρούμενη αριστερή ιδεολογία, υποστηρίζονταν από την Σοβιετική Ένωση και το Ανατολικού μπλοκ με όπλα, χρήμα και διπλωματική στήριξη, όμως με την διάλυση της αυτής, η στήριξη έπαψε οριστικά (όπως έγινε και με το θεωρούμενο αριστερό ανταρτικό κίνημα των Κούρδων του Οτσαλάν).

Επίσης ένα πολύ μεγάλο λάθος των Παλαιστινίων και του Αραφάτ ήταν ότι στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, αυτός υποστήριξε τον Σαντάμ που ηταν εναντίον των υπόλοιπων Αράβων, κάτι το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα να χάσει την υποστήριξή και την χρηματοδότηση του από αυτούς.

Συνέπεια αυτής της τακτικής ήταν να αρχίσουν να δίνονται χρήματα, οπλισμός και «εθελοντές» και  μισθοφόροι σε μία άλλη οργάνωση, στην ισλαμική Χαμάς, όπως επίσης και στην Χεζμπολάχ στον Λίβανο, οι οποίες αποφάσισαν να συνεχίσουν με ακόμη πιο δυναμικό τρόπο τον ανταρτοπόλεμο και τις τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον του εποικιστικού/κατακτητικού κράτους του Ισραήλ.

Η εξέλιξη αυτή βοήθησε στην επιβολή των λεγόμενων συμφωνιών του Όσλο, μεταξύ του Αραφάτ και του Ράμπιν, αναγκαστικά αφού πια ο Αραφάτ δεν είχε πια ισχυρούς υποστηρικτές και χρηματοδότες, ενώ αυτές προέβλεπαν αρχικά ένα αυτόνομο και σταδιακά ανεξάρτητο μελλοντικά Παλαιστινιακό κράτος, όμως η δολοφονία του Ραμπίν έβαλε τέλος σε όλες αυτές τις προσπάθειες.

Από την άλλη όταν ο Αραφάτ και η οργάνωση του έγιναν κυβέρνηση του Παλαιστινιακού λαού, γνωστή ως PLO, έχασαν πια την επαναστατική τους ορμή ενάντια στο Ισραήλ και προσπάθησαν να κάνουν συμβιβασμούς, οι οποίοι δεν ήταν ανεκτοί και ευχάριστοι στον Παλαιστινιακό λαό.

Αυτό είχε ως ένα αποτέλεσμα να πέσει ακόμα περισσότερο δημοτικότητά του, ενώ μετά τον θάνατο/δολοφονία του Αραφάτ και την ανάληψη της ηγεσίας της οργάνωσης από τον δωσίλογο παλαιστίνιο πρωθυπουργό Μαχμούτ Αμπάς, η PLO έχασε κάθε υπόληψη στον Παλαιστινιακό λαό.

Άλλη μία προσπάθεια που έγινε για ειρήνη στην περιοχή και την δημιουργία δύο κρατών έγινε από τον τότε Προέδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, από τον Αραφάτ και τον τότε πρωθυπουργό του Ισραήλ Εχούντ Μπαράκ.

Αλλά και αυτή έπεσε στο κενό, διότι ούτε οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες θα επέστρεφαν ποτέ ξανά στα εδάφη τους, ούτε θα αποζημιωνόταν, οι εποικισμοί θα παρέμεναν και η Ιερουσαλήμ, είτε θα χωριζόταν στα δύο, είτε θα γινόταν κάτι που απέρριπτε τελείως ο Παλαιστινιακός λαός και αναγκάστηκε να κάνει και ο Αραφάτ.

Με τον θάνατο/δολοφονία του Αραφάτ άρχισε ένας άγριος εμφύλιος μεταξύ της οργάνωσης της Φατάχ του Αμπάς και της Χαμάς, στον οποίο νίκησε η δεύτερη στην Γάζα και η πρώτη συνέχισε να έχει υπό τον έλεγχο της η Φατάχ, με την βοήθεια του Ισραήλ και στην ουσία το Παλαιστινιακό κράτος χωρίστηκε στα δύο.

Σαν να μην ήταν όλα αυτά αρκετά, το 2006 μ.Χ. συνέβη και ο πόλεμος μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ, στον οποίο βγήκε νικήτρια η δεύτερη, ενώ το 2023 μ.Χ. συνέβη και ο πόλεμος Ισραήλ Χαμάς, ο οποίος συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας, ενώ στην Γάζα γίνονται πάρα πολλά εγκλήματα πολέμου από το Ισραήλ πέρα από τους εποικισμούς.

Παράλληλα λόγω του πολέμου αυτού ξεκίνησαν ξανά και μάχες μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ, της με την εκ νέου ρίψη πυραύλων από κάθε πλευρά, ενώ μετά το Πάσχα το χτύπημα εναντίον των Ισραηλινών από την Χεζμπολάχ στα υψώματα του Γκολάν, το Ισραήλ αποφάσισε να εκδικηθεί με πολύ συντριπτικό τρόπο.

Και αυτό το έκανε αφενός χτυπώντας και σκοτώνοντας τον υπεύθυνο για την επίθεση στο Γκολάν μέσα στον Λίβανο, ενώ στο Ιράν κατάφερε να σκοτώσει τον ηγέτη της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγιε (του οποίου πιο πριν είχε σκοτώσει το μεγαλύτερο μέρος της οικογενείας του), κάτι το οποίο εξόργισε τελείως τους Ιρανούς, οι οποίοι αποφάσισαν να απαντήσουν άμεσα.

Στην ουσία το Ισραήλ, όπως έκανε και με τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, προσπαθεί όπως τότε, όπως με την πτώση του Σαντάμ (και μετά του Καντάφι), να πέσει και να καταστραφεί οποίο κράτος και ηγεσία υποστήριζε τους Παλαιστινίους και αυτοί αποδυναμωμένοι και χωρίς στήριξη να υποταχτούν στα σχέδια του Ισραήλ και της Δύσης, ενώ θέλει να κάνει το ίδιο και να ρίξει από την εξουσία καυτούς ισλαμιστές ηγέτες του Ιράν, με πόλεμο ή με «χρωματιστή επανάσταση», δηλαδή από ένα πραξικόπημα οργανωμένο από την Δύση και τις ΜΚΟ του Σόρος.

Δηλαδή το Ισραήλ θέλει να ρίξεις την ηγεσία του Ιράν με σκοπό να βάλει στην θεση της μία δωσίλογη φιλοδυτική και φιλοισραηλινοί κυβέρνηση σαν του Σάχη παλαιοτέρα, η οποία θα εγκαταλείψει τους Παλαιστινίους, τόσο την Χαμάς, όσο και την Φατάχ, την ισλαμική τζιχάντ και την Χεζμπολάχ, ενώ και αυτές αποδυναμωμένες και χωρίς υποστήριξη και εφοδιασμό (από Ιράν, αλλά και την Τουρκία αν οι δυτικοί και το Ισραήλ ρίξουν τον Ερντογάν και τους ισλαμιστές από την ηγεσία της Τουρκίας), είτε θα υποταχτούν, είτε θα διαλυθούν.

Και με τον τρόπο αυτό, το Ισραήλ θα επιβάλει με τη βία τους όρους του και την δήθεν «ειρήνη» του στην περιοχή της Παλαιστίνης, της Μέσης Ανατολής και της Ιερουσαλήμ και να εδραιώσει όλους τους εποικισμούς του στην Δυτική Όχθη, κάνοντας ουσιαστικά με τον τρόπο αυτό, την Παλαιστίνη για πάντα ένα υποτελές κράτος στο Ισραήλ.

Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος για τον οποίο προωθήθηκαν παλαιότερα οι δήθεν συμφωνίες ειρήνης της Αιγύπτου με το Ισραήλ, όπως επίσης και της Ιορδανίας και αργότερα οι λεγόμενες «Συμφωνίες του Αβραάμ» από τον Αμερικάνο Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και το γαμπρό του, τον Ισραηλινού στην καταγωγή Τζάρεντ Κούσνερ.

[Την ίδια στιγμή, Ρίγος! Το Ισραήλ στοχεύει με 100 πυρηνικές κεφαλές όλες τις Αραβικές πρωτεύουσες. Ισραήλ: Ο κακός της ιστορίας που έγινε το απόλυτο όπλο του διαβόλου. Προσπάθειες και πιέσεις για να μην γενικευτεί η σύγκρουση στην ευρύτερη περιοχή (https://romioitispolis.gr/rigos-to-israil-stocheyei-me-100-pyrinikes-kefales-oles-tis-aravikes-proteyoyses/, https://www.youtube.com/watch?v=5VGyv9V3FR8&t=25s).

Ισχυρισμός σοκ - Το Ισραήλ θα χτυπήσει το τέμενος του al-Aqsa και μετά θα επιτεθεί στην Τουρκία - Το είχε κάνει και η Ελλάδα. Η Δύση επιτέθηκε στην Τουρκία μέσω της Ελλάδας και θα το ξανακάνει, είπε ο επικεφαλής σύμβουλος του Προέδρου Erdogan, Yiğit Bulut (https://www.bankingnews.gr/amyna-diplomatia/articles/760872/isxyrismos-sok-to-israil-tha-xtypisei-to-temenos-tou-al-aqsa-kai-meta-tha-epitethei-stin-tourkia-to-eixe-kanei-kai-i-ellada).

Εδώ μπορεί να αναφερθεί ότι επίσημο σύνταγμα δεν έχουν τα κράτη του Ισραήλ και της Γερμανίας.

Κράτη που έχουν την τεχνογνωσία και αν θέλουν μπορούν να κατασκευάσουν πυρηνικά όπλα είναι το Ιράν, η Ουκρανία, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, η Βόρεια Κορέα, η Τουρκία λένε κάποιοι με την Βραζιλία και την Αργετινή, όπως και η Νότια Αφρική (https://alophx.blogspot.com/2017/07/blog-post_69.html), ενώ οι χώρες αυτές μπορεί να δεχτούν επιθέσεις από γειτονικά εχθρικά κράτη για να αποτρέψουν μία τέτοια εξέλιξη, όπως π.χ. το Ισραήλ που επιτέθηκε για τον λόγο αυτό σε πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Ιράκ το 1.981 μ.Χ. (https://alophx.blogspot.com/2017/07/1981.html, https://alophx.blogspot.com/2021/11/blog-post.html, https://alophx.blogspot.com/2024/01/blog-post_59.html, https://alophx.blogspot.com/2024/04/blog-post_22.html) και στην Συρία το 2007 μ.Χ. και λέγεται ότι σχεδιάζει να κάνει το ίδιο στις μέρες μας με το Ιράν].

Θα είναι άραγε αυτή η εξέλιξη των πράγματων στις μέρες μας; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, άλλα μόνο αν λάβουμε όλα τα καταλληλά μέτρα ως λαός θα αποφύγουμε τις οποίες κακοτοπιές και θα φέρουμε εκ νέου την πολυαγαπημένη μας πατρίδα σε μία κατάσταση ακμής και ευημερίας.

ΕΞΤΡΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ

Ένα βήμα από το μεγαλύτερο πετρελαϊκό σοκ στην ιστορία –  Το βαρέλι στα 300 δολ, με το μαχαίρι στον λαιμό η παγκόσμια οικονομία. Η παγκόσμια οικονομία δεν θα αντέξει ένα τέτοιο ενεργειακό σοκ με το βαρέλι να εκτοξεύεται στα 300 δολάρια.

Οι γεωπολιτικές εντάσεις και τα καυτά πολεμικά σημεία του πλανήτη απειλούν να εκτοξεύσουν το πετρέλαιο στα 300 δολάρια ανά βαρέλι. Τα Στενά του Hormuz είναι μια στενή θαλάσσια λωρίδα που συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τον υπόλοιπο κόσμο. Είναι ο μοναδικός πιο σημαντικός ενεργειακός διάδρομος στον κόσμο και δεν υπάρχει εναλλακτική διαδρομή.

Πέντε από τις 10 κορυφαίες χώρες παραγωγής πετρελαίου στον κόσμο - η Σαουδική Αραβία, το Ιράν, το Ιράκ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ - συνορεύουν με τον Περσικό Κόλπο, όπως και το Κατάρ, ο μεγαλύτερος εξαγωγέας υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) παγκοσμίως.

Θα προκληθεί χάος. Τα Στενά του Hormuz είναι η μόνη θαλάσσια διαδρομή τους προς τον ανοιχτό ωκεανό και τις παγκόσμιες αγορές. Σύμφωνα με την Διοίκηση Ενεργειακών Πληροφοριών των ΗΠΑ, πάνω από το 40% των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου (περίπου 21 εκατομμύρια βαρέλια) διέρχονται καθημερινά από τα Στενά. Ισοδυναμούν με περισσότερα από 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια πετρελαίου ημερησίως.

Και αυτό δεν λαμβάνει υπόψη την τεράστια ποσότητα LNG - περίπου το 33% των ημερήσιων εξαγωγών LNG στον κόσμο - και άλλων αγαθών που διέρχονται από τα Στενά. Είναι δύσκολο να υπερεκτιμηθεί η σημασία των Στενού του Hormuz για την παγκόσμια οικονομία.

Εάν διαταραχθεί η ναυτιλία σε εκείνο το σημείο θα προκληθεί άμεσο και παγκόσμιο οικονομικό χάος καθώς οι τιμές της ενέργειας θα εκτοξευθούν στα ύψη. Χάρη στην επιβλητική γεωγραφία και την τεχνογνωσία του στον αντισυμβατικό και ασύμμετρο πόλεμο, το Ιράν μπορεί να κλείσει τα Στενά και κανείς δεν μπορεί κάνει πολλά γι’ αυτό.

Το γεωπολιτικό ατού του Ιράν. Είναι το γεωπολιτικό ατού του Ιράν. Οι αναλυτές πιστεύουν ότι θα χρειαστούν εβδομάδες για να ανοίξει τα Στενά ξανά ο αμερικανικός στρατός, αλλά κανείς δεν ξέρει πραγματικά αν θα είναι τελικά επιτυχής η προσπάθεια. Το πολεμικό παιχνίδι Millennium Challenge 2002 μ.Χ. υποδηλώνει ότι δεν θα είναι.

Οι Αμερικανοί στρατηγοί γνώριζαν αυτή την κατάσταση εδώ και δεκαετίες. Αλλά κανείς δεν έχει βρει έναν ρεαλιστικό τρόπο για να εξουδετερώσει την ισχύ του Ιράν στα Στενά. Το Ιράν είναι ξεκάθαρο ότι θα κλείσει τα Στενά σε περίπτωση που το Ισραήλ ή οι ΗΠΑ το επιτεθούν.

Με άλλα λόγια, το Ιράν κρατάει ένα μαχαίρι στο λαιμό της παγκόσμιας οικονομίας. Οι ΗΠΑ έχουν προσπαθήσει να ανατρέψουν την ιρανική κυβέρνηση από την Επανάσταση του 1979 – εδώ και περισσότερα από 40 χρόνια.

Ο έλεγχος του Ιράν στα στενά του Hormuz χρησίμευε πάντα ως μεγάλος αποτρεπτικός παράγοντας για τις φιλοδοξίες των ΗΠΑ για αλλαγή καθεστώτος και τα σχέδια εισβολής. Τώρα, το Ιράν και οι ΗΠΑ κατευθύνονται προς μια αντιπαράθεση που σχεδόν σίγουρα θα διαταράξει την περιοχή.

Το ενδεχόμενο ξέσπασμα ενός τεράστιου περιφερειακού πολέμου στην Μέση Ανατολή θα μπορούσε να αναγκάσει τις ΗΠΑ να δράσουν εναντίον του Ιράν αυτή τη φορά. Εάν ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν - ένα όλο και πιο πιθανό ενδεχόμενο - δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το Ιράν θα κλείσει τα Στενά.

Το πετρελαϊκό σοκ σε αριθμούς. Το να ονομαστεί αυτό μια σοβαρή διακοπή του εφοδιασμού πετρελαίου θα είναι μια μεγάλη υποτίμηση της κατάστασης. Αρκεί να αναλογιστεί κάποιος το εξής: Κατά το πρώτο πετρελαϊκό σοκ το 1.973 μ.Χ., περίπου 5 εκατομμύρια βαρέλια αφαιρέθηκαν από την παγκόσμια αγορά πετρελαίου.

Η ημερήσια παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου ήταν περίπου 56 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα εκείνη την εποχή, πράγμα που σημαίνει ότι περίπου το 9% της προσφοράς εξαφανίστηκε. Οι τιμές του πετρελαίου σχεδόν τετραπλασιάστηκαν. Κατά την διάρκεια του δεύτερου πετρελαϊκού σοκ το 1.979 μ.Χ., περίπου 4 εκατομμύρια βαρέλια αφαιρέθηκαν από την παγκόσμια αγορά πετρελαίου.

Η ημερήσια παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου ήταν περίπου 67 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα εκείνη την εποχή, πράγμα που σημαίνει ότι περίπου το 6% της προσφοράς εξαφανίστηκε. Οι τιμές του πετρελαίου σχεδόν τριπλασιάστηκαν.

Κατά την διάρκεια του τρίτου πετρελαϊκού σοκ το 1.990 μ.Χ., περίπου 4,3 εκατομμύρια βαρέλια αφαιρέθηκαν από την παγκόσμια αγορά πετρελαίου. Η ημερήσια παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου ήταν περίπου 66 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα εκείνη την εποχή, πράγμα που σημαίνει ότι περίπου το 7% τέθηκε εκτός προσφοράς.

Οι τιμές του πετρελαίου υπερδιπλασιάστηκαν. Εάν το Ιράν έκλεινε τα στενά του Hormuz, θα αφαιρούσε από την παγκόσμια αγορά 21 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου. Σήμερα, η παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου είναι περίπου 94 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, πράγμα που σημαίνει ότι περίπου το 22% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου θα μπορούσε να τεθεί εκτός.

Θα πρόκειται για το μεγαλύτερο πετρελαϊκό σοκ που έχει δει ποτέ ο κόσμος. Εάν ο πόλεμος με το Ιράν συνεχιστεί και η Τεχεράνη κλείσει τα στενά του Hormuz η επίδραση στην τιμή του πετρελαίου θα είναι τουλάχιστον τόσο σοβαρή όσο ήταν κατά τη διάρκεια του πετρελαϊκού σοκ του 1973 μ.Χ., όπου οι τιμές του πετρελαίου ανέβηκαν 4 φορές.

Μια παρόμοια κίνηση σήμερα θα μπορούσε να εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου πάνω από τα 300 δολάρια το βαρέλι. Ωστόσο και αυτή θεωρείται μία συντηρητική εκτίμηση διότι το κλείσιμο των Στενών θα προκαλούσε πολύ μεγαλύτερο εφοδιαστικό σοκ από το πετρελαϊκού embargo του ΟΠΕΚ το 1.973 μ.Χ.-(https://www.bankingnews.gr/energeia/articles/753746/ena-vima-apo-to-megalytero-petrelaiko-sok-stin-istoria-to-vareli-ftanei-ta-300-dol-kai-i-pagkosmia-oikonomia-exei-to-maxairi-ston-laimo).

ΕΞΤΡΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Σιωνισμός ως φασιστική ιδεολογία και κίνημα. Οι Σχέσεις του Σιωνισμού με την Ναζιστική Γερμανία (του Faris Yahya Glubb).

Δημοσιεύτηκε από το Παλαιστινιακό Ερευνητικό Κέντρο στην Βηρυτό το 1.978 μ.Χ., μόλις τέσσερα χρόνια πριν λεηλατηθεί και στη συνέχεια βομβαρδιστεί από τις σιωνιστικές δυνάμεις κατά την διάρκεια της κατοχής του Λιβάνου, το δοκίμιο με τίτλο «Σχετικά με τις Σιωνιστικές Σχέσεις με την Ναζιστική Γερμανία»…

Έχουν περάσει περισσότερα από σαράντα χρόνια από την δημοσίευση αυτού του συνοπτικού και δυνατού βιβλίου, και έχει παραμείνει σε μεγάλο βαθμό απαρατήρη και μη αναγνωρισμένο. Ωστόσο, έχει ουσιαστικό διάβασμα γιατί το ιστορικό πλαίσιο που παρέχει δείχνει ότι ο Σιωνισμός είναι μια αναμφισβήτητα φασιστική ιδεολογία και κίνημα, από την συνεργασία του με τις ευρωπαϊκές φασιστικές δυνάμεις μέχρι σήμερα, και καθ’ όλη την διάρκεια της εκστρατείας γενοκτονικής βίας κατά των Παλαιστινίων που ξεκίνησαν πριν από περισσότερα από 75 χρόνια.

Οι σχέσεις μεταξύ του Σιωνισμού και της ναζιστικής Γερμανίας μπορούν επομένως να διαβαστούν με δύο αλληλένδετους τρόπους: 1) για τα ιστορικά στοιχεία σχετικά με την ιστορία του σιωνιστικού κινήματος και 2) ως μια μελέτη που εμπλέκεται στην ιδεολογική μάχη κατά του Σιωνισμού, αντιμετωπίζοντας την ρατσιστική και ψευδή αυτο-αναπαράσταση που το απεικονίζει ως κίνημα για την σωτηρία όλου του Εβραϊκού λαού.

Το εξώφυλλο του βιβλίου αναφέρει τον συγγραφέα ως Faris Yahya, αλλά ένα ένθετο κολλημένο μέσα αποκαλύπτει ότι αυτό είναι το ψευδώνυμο του Faris Glubb, μιας συναρπαστικής αλλά ελάχιστα γνωστής επαναστατικής φιγούρας της οποίας η ζωή και το έργο έχουν επίσης παραμεληθεί.

Γεννημένος στον Godfrey Glubb στην Ιερουσαλήμ το 1.939 μ.Χ., ο Faris είναι γιος του John Bagot Glubb – πιο γνωστού ως Glubb Pasha – και της Murial Rosemary Forbes. Ο πατέρας του, διάσημος Βρετανός στρατιώτης, ήταν διοικητής της Αραβικής Λεγεώνας, της στρατιωτικής δύναμης του βρετανικού προτεκτοράτου της Υπερορδανίας (το Βασίλειο της Ιορδανίας από το 1.946 μ.Χ.) από το 1.939 μ.Χ. μέχρι την απόλυσή του το 1.956 μ.Χ.

Ευαγγελικός Χριστιανός και αφοσιωμένος υπηρέτης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας , ο Glubb Sr. ονόμασε τον γιο του από τον Godfrey de Bouillon, τον πρώτο ηγεμόνα του Βασιλείου των Σταυροφόρων της Ιερουσαλήμ. Αλλά η ζωή του θα ακολουθούσε ήταν μια πολύ διαφορετική τροχιά από αυτή του πατέρα του και του συνονόματου: μια ζωή αφιερωμένη στην παλαιστινιακή υπόθεση και στον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα.

Μια πλήρης βιογραφία των πολλών πτυχών της ζωής του Glubb είναι πέρα από το πεδίο αυτής της ανασκόπησης, αλλά είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε πώς ενεπλάκη στην παλαιστινιακή υπόθεση παρά τη δυτική του εκπαίδευση για να κατανοήσουμε πλήρως το πλαίσιο του βιβλίου και τα κίνητρα του συγγραφέα του.

Γεννημένος στην Παλαιστίνη, μεγαλωμένος στην Ιορδανία και εμποτισμένος με την αραβική γλώσσα από τη γέννησή του, ο Godfrey έγινε γνωστός ως Faris από νεαρή ηλικία. Αυτό το όνομα, που σημαίνει ιππότης στα Αραβικά, του δόθηκε από τον Αμπντουλάχ Α’, τον Εμίρη της Τρανιορδανίας, με τον οποίο ο πατέρας του συνεργαζόταν στενά για πολλά χρόνια. Μεγαλωμένος σε ένα μιλιταριστικό περιβάλλον, περικυκλωμένος από στρατεύματα Βεδουίνων της Αραβικής Λεγεώνας, ο Glubb βρισκόταν συχνά στην παρέα του πατέρα του, ντυμένος με ένα ειδικά κατασκευασμένο αντίγραφο της στολής της δύναμης, «με το shamagh».

Ως νεαρό αγόρι το 1.947 μ.Χ.-48 μ.Χ., ο Glubb είδε από πρώτο χέρι τον αντίκτυπο της σιωνιστικής εθνοκάθαρσης της Παλαιστίνης, ή Nakba, όταν τα ορφανά Παλαιστινιόπουλα τέθηκαν στη φροντίδα της οικογένειας από πρόσφυγες που εκδιώχθηκαν από σιωνιστικές πολιτοφυλακές.

Δύο από αυτά τα παιδιά υιοθετήθηκαν και μεγάλωσαν οι γονείς του Glubb ως αδέρφια του. Ο ίδιος του ο γιος, Mark Glubb, πιστεύει ότι το να δει κανείς από πρώτο χέρι τον καταστροφικό αντίκτυπο της Nakba ήταν η ώθηση για την δια βίου δέσμευση του Glubb στην παλαιστινιακή υπόθεση.

Μιλώντας εξίσου άπταιστα Αραβικά και Αγγλικά, ο Glubb αγωνίστηκε να προσαρμοστεί όταν στάλθηκε σε οικοτροφείο στην Βρετανία και έφυγε από το Wellington College για να ενταχθεί στην ιορδανική στρατιωτική αντιπροσωπεία στο Λονδίνο.

Η άφιξή του στην Βρετανία το 1.951 μ.Χ. καλύφθηκε από τον τοπικό Τύπο. Στην εικονογραφημένη εφημερίδα του Λονδίνου The Sphere, υπό τον τίτλο «Ο γιος του διοικητή της αραβικής λεγεώνας φτάνει στο Λονδίνο», ένας νεαρός Glubb απεικονίζεται «φέροντας μια αραβική κόμμωση καθώς βγαίνει από το αεροπλάνο του στο αεροδρόμιο του Λονδίνου».

Ασπάστηκε το Ισλάμ σε ηλικία 18 ετών, αλλά σύμφωνα με τον γιο του Mark, ο Glubb είχε αισθανθεί μουσουλμάνος πολύ πριν από την επίσημη μεταστροφή του στο τέμενος al-Azhar στο Κάιρο. Αφού εγγράφηκε και στη συνέχεια εγκατέλειψε το Exeter College του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ο Glubb σπούδασε στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών στο Λονδίνο, όπου συμμετείχε στην φιλο-οργάνωση Παλαιστινίων.

Μετά τις σπουδές του, ο Glubb παρέμεινε στο Λονδίνο και συνέχισε να γράφει και να οργανώνεται πολιτικά. Το 1.966 μ.Χ. έγινε γραμματέας του Κινήματος για την Αποικιακή Ελευθερία, μιας μεγάλης αντιιμπεριαλιστικής ομάδας υπεράσπισης που ιδρύθηκε το 1.954 μ.Χ. από έναν αριθμό Εργατικών βουλευτών που, σε αντίθεση με την πλειοψηφία του κόμματός τους και των ηγετών του, υποστήριξαν την ανεξαρτησία των βρετανικών αποικιών.

Ο Glubb ήταν ιδιαίτερα ενεργός στην υποστήριξη της αντιιμπεριαλιστικής αντίστασης στη βρετανική παρουσία στο Ομάν και σε ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο. Έγινε γραμματέας της Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ομάν και μίλησε δημόσια κατά της βρετανικής ιμπεριαλιστικής βίας στον Κόλπο, μεταξύ άλλων ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στην Νέα Υόρκη.

Πράγματι, είναι σαφές από τα αρχεία του Foreign Office ότι οι δραστηριότητες του Glubb απασχολούσαν σοβαρά το Βρετανικό κράτος και, σε συνέντευξή του στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 1.965 μ.Χ., ο Glubb ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή είχε θέσει το θέμα σε παρενόχληση από τις βρετανικές αρχές και ότι είχε αποδείξεις ότι η αλληλογραφία του είχε ανοίξει.

Ο Glubb επιμελήθηκε και δημοσίευσε το περιοδικό της Επιτροπής, Free Oman, για αρκετά χρόνια και κράτησε μια αποφασιστικά αντιιμπεριαλιστική και επαναστατική στάση στις σελίδες του, δημιουργώντας συνδέσεις μεταξύ των καταπιεσμένων εντός και εκτός της χώρας.

Παρά την σημασία και τη σχετική φήμη των δραστηριοτήτων του εκείνη την εποχή, ο Glubb είναι μια παραμελημένη φιγούρα και οι λίγες αναφορές που εμφανίζονται στο δημόσιο τομέα είναι συχνά αρνητικές ή συγκαταβατικές, μια μοίρα που συχνά επιφυλάσσεται σε όσους τολμούν να πάνε ενάντια στο κόκκο της Δυτικής ιμπεριαλισμός.

Σε ένα σκωπτικό προφίλ του Glubb και της Επιτροπής που δημοσιεύθηκε το 1.963 μ.Χ., ο Guardian αποκάλεσε το Free Oman «φύλλο προπαγάνδας της Αιγύπτου» για την υποστήριξή του στον Αιγύπτιο πρόεδρο Nasser και, ενώ τόνισε ότι η «προσωπική ακεραιότητα» του Glubb δεν αμφισβητείται, τον μειώνει σε «χλωμό, φθαρμένο και ελαφρώς γενειοφόρο νεαρό άνδρα» που, αν και υποστήριξε «την υπόθεση με προφανή ειλικρίνεια», δεν πήγε ποτέ στο Ομάν.

Εκτός από το ενδιαφέρον του για το Ομάν και τον Κόλπο, ο Glubb ήταν επίσης ενεργός στους κύκλους αλληλεγγύης της Παλαιστίνης. Τον Μάιο του 1.966 μ.Χ., έδωσε μια ενθουσιώδη ομιλία στο συνέδριο για την Ημέρα της Παλαιστίνης που διοργανώθηκε στο Λονδίνο από την Γενική Ένωση Αράβων Φοιτητών στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία.

Παρουσιαζόμενος από τον Πρόεδρο της Ένωσης ως ένα «γνωστό και αγαπημένο πρόσωπο σε όλη τη Μέση Ανατολή… που για 11 χρόνια υπηρέτησε τα αραβικά απελευθερωτικά κινήματα», ο Glubb τοποθέτησε ξεκάθαρα την Παλαιστίνη σε ένα αντιιμπεριαλιστικό πλαίσιο, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορούσε να θεωρηθεί μεμονωμένα, αλλά μάλλον ως «μέρος του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα, τόσο στον αραβικό κόσμο όσο και στο ευρύτερο πλαίσιο ολόκληρης της ανθρώπινης φυλής ενάντια στον ιμπεριαλισμό, που κατευθύνεται από τον πιο επικίνδυνο εχθρό της ανθρωπότητας, τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Ο Glubb τόνισε επίσης ότι ενώ λυπάται για την «βάρβαρη μεταχείριση» που είχαν επιφέρει οι Ευρωπαϊκές χώρες στους Εβραίους στην Ευρώπη, πρέπει να δηλωθεί ξεκάθαρα ότι «Ο Αραβικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για τα εγκλήματα που διαπράττει η Ευρωπαϊκή βαρβαρότητα και ότι η Αποζημίωση για τα θύματα… πρέπει να γίνει από τα ίδια τα Ευρωπαϊκά έθνη και όχι από τον αραβικό λαό».…….

Η Αποζημίωση για τα θύματα… πρέπει να γίνει από τα ίδια τα ευρωπαϊκά έθνη και όχι από τον αραβικό λαό». Μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών (ή Naksa, όπως είναι γνωστό στα αραβικά) τον Ιούνιο του 1.967 μ.Χ., ο Glubb έφυγε από την Τυνησία, όπου είχε περάσει αρκετό καιρό διδάσκοντας και εκπέμποντας μετά την εγκατάλειψη του Λονδίνου, και επέστρεψε στην Ιορδανία, την χώρα των παιδικών του χρόνων.

Ένα καυστικό προφίλ του Glubb που δημοσιεύτηκε στο The Detroit Jewish News τον επόμενο χρόνο αναφέρει ότι: «Ο πόλεμος του Ιουνίου μεταξύ των Αράβων και των Ισραηλινών είχε μεγάλη επίδραση πάνω μου. Πάντα πίστευα ότι οι Άραβες ήταν ο λαός μου.

Όταν είδα τις εικόνες των Ιορδανών που απανθρακώθηκαν από τις Ισραηλινές βόμβες και τους πρόσφυγες να ξεχύνονται στην γέφυρα Άλενμπι, ήξερα ότι ανήκω εδώ!». Μια εξίσου μη κολακευτική αναφορά που δημοσιεύτηκε στο δεξιό ταμπλόιντ The News of the World αργότερα εκείνο το έτος ανέφερε ότι ο Glubb είχε γίνει «προπαγανδιστής σκουπιδιών» στο ραδιόφωνο του Αμμάν και ήταν «πιο Άραβας από τους Άραβες».

Μάλιστα, εκτός από τη δημοσιογραφική του δουλειά, ο Glubb, πίσω στην Ιορδανία, δίδαξε σε σχολείο για Παλαιστίνιους πρόσφυγες και ενίσχυσε τους δεσμούς του με το νεοσύστατο παλαιστινιακό επαναστατικό κίνημα που εδρεύει εκεί.

Μετά τα γεγονότα του Μαύρου Σεπτέμβρη το 1.970 μ.Χ., όταν, μετά τη στρατιωτική τους ήττα από το ιορδανικό κράτος σε συνεργασία με τον δυτικό ιμπεριαλισμό, η PLO και άλλες παλαιστινιακές ομάδες αναγκάστηκαν να φύγουν για τον Λίβανο, ο Glubb τους ακολούθησε και πήγε στην Βηρυτό.

Στην πρωτεύουσα του Λιβάνου, ο Glubb συμμετέχει περαιτέρω στον αγώνα. Συνεχίζει το δημοσιογραφικό του έργο για τον Τύπο και ιδεολογική μάχη κατά του Σιωνισμού. Με αυτή την βαθιά συγγένεια για την παλαιστινιακή υπόθεση, ο Glubb παρήγαγε έρευνα και συγγραφή με στόχο να υποστηρίξει τον αγώνα και συμμετείχε στις ιδεολογικές μάχες που αντιμετώπιζε.

Το βιβλίο του «Σιωνιστικές σχέσεις με την ναζιστική Γερμανία» γράφτηκε σε μια εποχή που η ιστορία της συνεργασίας μεταξύ της Ναζιστικής Γερμανίας και του Σιωνιστικού κινήματος συγκαλύφθηκε και καταπνίγηκε από το τελευταίο, γεγονός που δείχνει «σε ποιο βαθμό το σιωνιστικό κίνημα έχει επιτύχει στην τέχνη της προπαγάνδας . Ε

ίκοσι πέντε χρόνια μετά τη δημοσίευσή του, δύο Ισραηλοσιωνιστές συγγραφείς περιέλαβαν τις Σιωνιστικές Σχέσεις του Glubb με τη Ναζιστική Γερμανία στο άρθρο τους με τίτλο «Perceptions of the Holocaust in Palestinian Public Discourse» και περιόρισαν το επιχείρημά του σε απλούς ισχυρισμούς, ζωγραφίζοντας μια ρατσιστική εικόνα των Παλαιστινίων και τους υποστηρικτές ως αντισημιτικούς αρνητές του Ολοκαυτώματος.

Η θέση τους δείχνει πώς οποιαδήποτε προσπάθεια εντός του παλαιστινιακού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος να οριοθετηθεί και να εξηγηθεί η ιστορική πραγματικότητα του Σιωνισμού αντιμετωπίζεται συστηματικά με κατηγορίες για φανατισμό και αντισημιτισμό.

Η θέση τους δείχνει πώς οποιαδήποτε προσπάθεια εντός του παλαιστινιακού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος να οριοθετηθεί και να εξηγηθεί η ιστορική πραγματικότητα του Σιωνισμού αντιμετωπίζεται συστηματικά με κατηγορίες για φανατισμό και αντισημιτισμό.

Ο Glubb γνώριζε καλά ότι αυτή η τακτική, συμπεριλαμβανομένης της καταστολής της ιστορικής γνώσης, είχε ως αποτέλεσμα την «ευρεία άγνοια της κοινής γνώμης» για την ιστορία της συνεργασίας των Ναζί-Σιωνιστών, ή αυτό που αλλιώς αποκαλεί «η συμμαχία της ευκολίας».

Υπογραμμίζοντας την «σιωνιστική τάση να χαρακτηρίζει οποιαδήποτε μη σιωνιστική ή αντισιωνιστική άποψη ως «αντισημιτική» και σε μια προφανή προσπάθεια να αποφύγει τέτοιες κατηγορίες, ο Glubb επέλεξε να χρησιμοποιήσει έγγραφα για την μελέτη του «που προέρχονται αποκλειστικά από Εβραίους».

Άλλα ιστορικά έργα έχουν γραφτεί για τη σχέση Ναζί-Σιωνισμού τις δεκαετίες από τότε που γράφτηκε η μελέτη του Glubb, κυρίως από τους Lenni Brenner και Joseph Massad, αλλά γενικά παραμένουν στο περιθώριο της γνώσης και της ευαισθητοποίησης του κοινού.

Ο Glubb αφιερώνει το πρώτο του κεφάλαιο στην εγκαθίδρυση «της κοινής φιλοσοφικής θεμελίωσης μεταξύ Σιωνισμού και αντισημιτισμού», δηλαδή της κοινής αρχής σύμφωνα με την οποία ο εβραϊκός λαός δεν είναι αφομοιωμένος σε μη εβραϊκές κοινωνίες και αποτελεί μια αποκλειστική φυλετική ομάδα.

Αυτό το κοινό φιλοσοφικό θεμέλιο μεταξύ του Σιωνισμού και του αντισημιτισμού έχει διαδραματιστεί συγκεκριμένα στην ιστορία, αφού το σιωνιστικό κίνημα έχει ανοιχτά συνεργαστεί με ρατσιστικές δυνάμεις στην Ευρώπη και ζήτησε την υποστήριξή τους από τη δημιουργία του.

Για τον Glubb, αυτό καταδεικνύεται σε ένα από τα ιδρυτικά κείμενα του Σιωνισμού, The Jewish State (1.896 μ.Χ.), στο οποίο ο Theodor Herzl δηλώνει ότι «οι κυβερνήσεις όλων των χωρών που επηρεάζονται από τον αντισημιτισμό θα ενδιαφέρονται έντονα να μας βοηθήσουν να αποκτήσουμε την κυριαρχία που θέλουμε.”

Σχετικά με τους διπλωματικούς στόχους του Χερτζλ να κερδίσει υποστήριξη για το Σιωνιστικό κίνημα, ο Γκλούμπ δείχνει πώς απηύθυνε έκκληση σε εξέχουσες αντισημιτικές προσωπικότητες σε όλη την Ευρώπη, από την τσαρική Ρωσία μέχρι την Βρετανία. Στην Ρωσία, ο Herzl απηύθυνε έκκληση σε αντισημιτικούς πολιτικούς όπως ο Wenzel von Plehve, οι οποίοι «υποστήριξαν το σιωνιστικό σχέδιο εκδίωξης των Εβραίων από την Ευρώπη».

Ωστόσο, «τα πιο σημαντικά θεμέλια που έθεσε ο Herzl για τις μελλοντικές επιτυχίες του Σιωνισμού ήταν οι αντισημιτικοί κύκλοι στη Βρετανία», όπου υποστήριξε και ενθάρρυνε τις προσπάθειες της βρετανικής δεξιάς να απαγορεύσει την εβραϊκή μετανάστευση στην χώρα.

Ο Glubb βασίζεται στον αντισιωνιστή Εβραίο στοχαστή Moshe Menuhin, ο οποίος ισχυρίζεται ότι «για όλο το πλήθος των ρατσών και των αντιδραστικών που κυβερνούν την Ευρώπη, ο Herzl είχε μια αγαπημένη υπόσχεση: ο Σιωνισμός θα διέλυε όλα τα επαναστατικά και σοσιαλιστικά στοιχεία μεταξύ των Εβραίων. Ο Σιωνισμός ξεκίνησε και αναπτύχθηκε ως μια αντιδραστική πολιτική ιδεολογία, η οποία ευθυγραμμίστηκε και εγγυήθηκε τα συμφέροντα της ευρωπαϊκής άρχουσας τάξης.

Ο Σιωνισμός ξεκίνησε και αναπτύχθηκε ως μια αντιδραστική πολιτική ιδεολογία, η οποία ευθυγραμμίστηκε και εγγυήθηκε τα συμφέροντα της ευρωπαϊκής άρχουσας τάξης. Μετά τον θάνατο του Χερτσλ το 1.904 μ.Χ., οι προσπάθειές του συνεχίστηκαν από τον Χάιμ Βάιζμαν, του οποίου η εκστρατεία για το Σιωνιστικό κίνημα βασίστηκε επίσης σε μια πολιτική ιδεολογία που ήταν ταυτόχρονα ιμπεριαλιστική και αντισημιτική.

Στο πρώτο σημείο, η επιβολή ενός σιωνιστικού κράτους –ή αυτό που ο πρώτος Βρετανός κυβερνήτης της Ιερουσαλήμ περιέγραψε ως «ένα μικρό πιστό εβραϊκό Ulster σε μια θάλασσα δυνητικά εχθρικού αραβισμού»– θεωρήθηκε από τους Βρετανούς αξιωματούχους ως μέσο για να διασφαλιστεί ο έλεγχος της αυτοκρατορίας τους στην περιοχή.

Η Διακήρυξη Μπάλφουρ του 1.917 μ.Χ. έκανε πράξη την υπόσχεση της Βρετανίας να ιδρύσει ένα Σιωνιστικό κράτος στην Παλαιστίνη και «παρακινήθηκε ως εκ τούτου από έναν συνδυασμό αυτοκρατορικών φιλοδοξιών και αντισημιτικών προκαταλήψεων εκ μέρους των δεξιών πολιτικών που εξέδωσαν».

Όπως τόνισε ο Fiez Sayegh, η Διακήρυξη Balfour συντάχθηκε στα Αγγλικά, Γαλλικά και Ισπανικά. Όπως ο Fiez Sayegh, ο ιδρυτής του εκδότη του Glubb, της Παλαιστίνης Το Ερευνητικό Κέντρο, έγραψε το 1.965 μ.Χ., η συμμαχία μεταξύ του Βρετανικού ιμπεριαλισμού και της σιωνιστικής αποικιοκρατίας ήταν μια «αμοιβαία ευκολία και ανάγκη».

Η ιστορική πραγματικότητα των σιωνιστικών-ναζιστικών σχέσεων. Καθιερώνοντας τους φιλοσοφικούς και ιστορικούς δεσμούς μεταξύ του Σιωνισμού και του αντισημιτισμού, ο Glubb ανοίγει το δρόμο για τη μελέτη της σχέσης μεταξύ του σιωνιστικού κινήματος και της ναζιστικής Γερμανίας.

Το υπόλοιπο της εργασίας εξετάζει την σχέση μεταξύ του Σιωνισμού και της Ναζιστικής Γερμανίας κατά την διάρκεια των δεκαετιών του 1.930 μ.Χ. και του 1.940 μ.Χ. και στην συνέχεια αναλύει τις προσπάθειες της σιωνιστικής οντότητας να διαγράψει αυτήν την ιστορία από την δεκαετία του 1.950 μ.Χ. έως την δεκαετία του 1.970 μ.Χ., ήταν μέρος μιας ευρύτερης εκστρατείας για την αποκατάσταση της εικόνας του Ισραήλ ως ένα προοδευτικό, αντιφασιστικό σχέδιο που αντιπροσωπεύει μια αντίθεση στον ναζισμό.

Σε αντίθεση με αυτή την αφήγηση, το δοκίμιο On Sionist Relations with Nazi Germany προτείνει ότι η συνεργασία του Σιωνισμού με τον φασισμό δεν ήταν τυχαία και στιγμιαία, αλλά ήταν μέρος των ίδιων των θεμελίων του.

Στο κεφάλαιο «The Commonalities Between Sionism and Nazism», ο Glubb καταδεικνύει ότι το σιωνιστικό κίνημα, όπως και ο ναζισμός, ασπάστηκε την αφομοίωση, δηλαδή την ιδέα ότι οι Εβραίοι δεν μπορούσαν να αφομοιωθούν στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Αυτή η κοινή φιλοσοφία της αφομοίωσης εξηγεί πώς ένας «πεπεισμένος Ναζί όπως ο Adolf Eichmann μπόρεσε να διατηρήσει εγκάρδιες σχέσεις με τους Σιωνιστές και να αυτοχαρακτηριστεί ως φιλοσιωνιστής, ενώ παρέμεινε πιστός στη ναζιστική ιδεολογία».

Όπως έγραψε ένας αξιωματικός των πληροφοριών των SS σε μια εφημερίδα του Ναζιστικού Κόμματος το 1.935 μ.Χ., «Η [ναζιστική] κυβέρνηση βρίσκεται σε πλήρη συμφωνία με τον…σιωνισμό [και] την… απόρριψη όλων των ιδεών αφομοίωσης».

Ο Σιωνισμός είναι ένα μαζικό κίνημα που στοχεύει να εμποδίσει τους Εβραίους να ενσωματωθούν στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Ακόμη και πριν από την κατάληψη της Γερμανίας από τους Ναζί, φέρεται να παρέλασαν στο Μπρεσλάου (τώρα Βρότσλαβ) το 1.932 μ.Χ., τρομοκρατώντας τον Εβραϊκό πληθυσμό και φωνάζοντας «αφήστε τους Εβραίους να πάνε στην Παλαιστίνη». Για τον Glubb, η άνοδος του Σιωνισμού στη δεκαετία του 1.930 μ.Χ. ήταν μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής πάλης μεταξύ των δυνάμεων της αντίδρασης και των δυνάμεων της προόδου:

«Ο Σιωνισμός σίγουρα επωφελήθηκε από το γεγονός ότι η άνοδος του Χίτλερ οδήγησε στη συντριβή των κύριων αντιπάλων του για την ιδεολογική ηγεσία. των Γερμανοεβραίων». Λίγους μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Χίτλερ, ο επικεφαλής της Γερμανικής Σιωνιστικής Ομοσπονδίας δήλωσε: «Σήμερα υπάρχει μια μοναδική ευκαιρία να κάνουμε τους Εβραίους της Γερμανίας να εμμείνουν στην Σιωνιστική ιδέα».

Το επόμενο κεφάλαιο της μελέτης του Glubb επικεντρώνεται στη δημιουργία οικονομικών σχέσεων μεταξύ του Σιωνιστικού κινήματος και της Ναζιστικής Γερμανίας μέσω της Συμφωνίας Ha’avara στη δεκαετία του 1.930 μ.Χ.

Μέσω αυτής της συμφωνίας, οι Ναζί εξουσιοδοτούσαν τους Γερμανούς Εβραίους να μεταφέρουν την πρωτεύουσά τους στην Παλαιστίνη με τη μεταφορά 140 εκατομμυρίων μάρκων συνολικά (που ισοδυναμεί με περίπου 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια το 2021 μ.Χ.). Αυτές οι συμφωνίες διευκόλυναν τον αποικισμό της Παλαιστίνης και υπονόμευσαν την παγκόσμια απάντηση στο μποϊκοτάζ των εβραϊκών επιχειρήσεων του ναζιστικού καθεστώτος: «

Οι Εβραίοι σε πολλά μέρη του κόσμου ήλπιζαν ότι με το μποϊκοτάζ των γερμανικών αγαθών θα μπορούσαν να δείξουν την αλληλεγγύη τους στον καταπιεσμένο συνάδελφό τους. -Θρησκευόμενοι και ίσως πιέζουν το ναζιστικό καθεστώς να αμβλύνει τις διώξεις. Η σιωνιστική υπογραφή της Ha’ava ουσιαστικά σαμποτάρει αυτήν την ελπίδα».

Η Σιωνιστική Ομοσπονδία της Γερμανίας όχι μόνο έσπασε το αντιναζιστικό μποϊκοτάζ εγκαθιδρύοντας οικονομικές σχέσεις με το ναζιστικό καθεστώς, αλλά «έφθασε στο σημείο να καθησυχάσει έναν ανώτερο ναζιστικό αξιωματούχο ότι η προπαγάνδα καλούσε σε μποϊκοτάζ της Γερμανίας, όπως είναι συχνά που πραγματοποιείται σήμερα είναι στην ουσία εντελώς αντισιωνιστική».

Χάρη σε αυτή την σχέση, οι Ναζί μπόρεσαν να επιτύχουν δύο στόχους: πρώτον, να αποδυναμώσουν τον αντίκτυπο του αντιφασιστικού μποϊκοτάζ στην Γερμανική οικονομία και δεύτερον, να «διευκολύνουν την αναχώρηση των Εβραίων από το Ράιχ στην Παλαιστίνη».

Η Συμφωνία Ha’avara «έφθασε σε επίπεδο ρεκόρ το 1.937 μ.Χ., δύο χρόνια μετά την υιοθέτηση των νόμων της Νυρεμβέργης», με τις πράξεις μεταφοράς να ανέρχονται σε 31.407.501 μάρκα μόνο εκείνη τη χρονιά. Για τον Glubb, αυτό δείχνει την συσχέτιση μεταξύ της σιωνιστικής ανόδου και της αντισημιτικής επίθεσης: «ειρωνικά, τα προνόμια που είχε αποκτήσει το σιωνιστικό κίνημα από την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία αυξήθηκαν πράγματι με τους νόμους της Νυρεμβέργης, ενώ η κατάσταση των Γερμανών Εβραίων συνέχισε να επιδεινώνεται». Τελικά, αυτές οι συμφωνίες δημιούργησαν «το ατυχές προηγούμενο […] της θυσίας των συμφερόντων των εβραϊκών μαζών στην Ευρώπη προς όφελος των σιωνιστικών πολιτικών φιλοδοξιών».

Ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό των σιωνιστικών σχέσεων με τη ναζιστική Γερμανία είναι η έμφαση στο πώς το σιωνιστικό κίνημα συνεργάστηκε με το ναζιστικό καθεστώς σε βάρος της πλειοψηφίας του εβραϊκού λαού. Αντί να αφιερώσει τους πόρους του στην καταπολέμηση του ναζισμού, ο Glubb υποστηρίζει ότι το σιωνιστικό κίνημα ήταν αποφασισμένο να διευκολύνει το σχέδιο εποικισμού στην Παλαιστίνη, ανεξάρτητα από το ανθρώπινο κόστος.

Για να το αποδείξει αυτό, ο Glubb βασίζεται στο έργο του David Kimche, ο οποίος, πριν γίνει αναπληρωτής διευθυντής της Mossad, συνέγραψε ένα βιβλίο με θέμα τον παράνομο αποικισμό στην Παλαιστίνη τη δεκαετία του 1.930 μ.Χ.

Εκείνη την εποχή, το ναζιστικό κόμμα υποστήριξε το σιωνιστικό κίνημα στην δημιουργία ειδικών σχολείων αγροτικής εκπαίδευσης για «Εβραίους πρωτοπόρους», προκειμένου να προετοιμαστούν για τον σιωνιστικό αποικισμό στην Παλαιστίνη και την Εβραϊκή μετανάστευση από την Γερμανία.

Αυτές οι προσπάθειες καθοδηγήθηκαν από Σιωνιστές απεσταλμένους – επίσημους εκπροσώπους της «Ένωσης Κοινοτικών Οικισμών» – οι οποίοι δημιούργησαν σχέσεις με τα SS και την Γκεστάπο. Επικαλούμενος τον Kimche, ο Glubb αφηγείται πώς ένας σιωνιστής απεσταλμένος έλαβε ακόμη και υλική υποστήριξη από έναν ανώτερο αξιωματούχο των Ναζί, τον Adolf Eichmann, ο οποίος «του παρείχε αγροκτήματα και γεωργικό εξοπλισμό».

Μάλιστα, ο Kimche γράφει ότι «μέχρι το τέλος του 1.938 μ.Χ., περίπου χίλιοι νέοι Εβραίοι εκπαιδεύονταν σε αυτά τα στρατόπεδα που παρείχαν οι Ναζί». Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι ο Glubb επισημαίνει ότι η Ένωση Κοινοτικών Εποικισμών «οδήγησε τις εργασίες για την ίδρυση και την ενίσχυση των κιμπούτζ», οικισμών στην Παλαιστίνη που είχαν «παραστρατιωτικό χαρακτήρα».

Επιπλέον, ο Glubb υποστηρίζει ότι η σιωνιστική ηγεσία της ρεβιζιονιστικής πολιτοφυλακής Irgun στην Παλαιστίνη συνεργάστηκε επίσης με τις ευρωπαϊκές φασιστικές δυνάμεις συνάπτοντας «συμφωνίες συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων στρατοπέδων εκπαίδευσης για σιωνιστές πρωτοπόρους, με το άγριο αντιεβραϊκό καθεστώς της Πολωνίας». Ο Glubb δεν υποδηλώνει ότι αυτές οι προσπάθειες του Σιωνιστικού κινήματος ήταν απλώς ένα μέσο για έναν σκοπό. Αντιθέτως, γράφει:

Τα δύο φαινόμενα του αντισημιτισμού και της συμμαχίας των Σιωνιστών μαζί του, με την ελπίδα να τον χρησιμοποιήσουν ως την «κινητήρια δύναμη» που χρειάζονταν, δεν μπορούν να διαχωριστούν πλήρως. Αντέδρασαν αμοιβαία το ένα στο άλλο, όπως αναπόφευκτα συμβαίνει μεταξύ δύο πολιτικών δυνάμεων που η σχέση τους είναι αυτή της στενής επαφής, είτε σε αντιπαράθεση είτε σε συνεργασία.

Εάν ο αντισημιτισμός και ο φασισμός είχαν επιρροή στον Σιωνισμό κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο φασιστικός χαρακτήρας του Σιωνισμού δεν ήταν ποτέ πιο κραυγαλέος από την προσέγγισή του στην εβραϊκή αντίσταση στην Ευρώπη.

Στο κεφάλαιο πέντε, «The Ghetto Revolts», ο Glubb αποτίει φόρο τιμής στην εβραϊκή αντιφασιστική αντίσταση. Κοιτάζει το γκέτο της Βίλνα, ένα από τα πρώτα μέρη όπου οι Εβραίοι κρατούμενοι αντιλήφθηκαν το σχέδιο γενοκτονίας των Ναζί. Αν και «πραγματοποίησαν ενέργειες δολιοφθοράς κατά των Ναζί […] οι ελπίδες τους για μια μαζική εξέγερση δεν υλοποιήθηκαν», εν μέρει λόγω του Jacob Gens, ενός ρεβιζιονιστή σιωνιστή και αρχηγού μιας δύναμης της αστυνομίας του γκέτο που έπαιξε κεντρικό ρόλο στην την καταστολή και την αποδυνάμωση της εβραϊκής αντίστασης της Βίλνας.

Με εντολή των Ναζί, χρησιμοποίησε εκβιασμό για να αναγκάσει τον κομμουνιστή ηγέτη της αντίστασης, Ίτζικ Βίτενμπεργκ, να παραδοθεί στους Ναζί. Σχετικά με την αντίθεση του Σιωνισμού στη μαχητική αντίσταση στον ναζισμό, ο Glubb προσθέτει: «Η ιστορία δεν καταγράφει καμία διακήρυξη εξέγερσης από το σιωνιστικό κίνημα κατά του ναζισμού στην Ευρώπη».

Ο Glubb αποτίει φόρο τιμής σε προσωπικότητες όπως ο Witenberg, που έδωσαν τη ζωή τους για να αντισταθούν στον φασισμό. Γράφει: «Παρά την βοήθεια που παρείχαν οι σιωνιστές ηγέτες στις προσπάθειες των Ναζί να συντρίψουν την Εβραϊκή αντίσταση, οι αντιρατσιστές Εβραίοι επέδειξαν μεγάλη εφευρετικότητα παρέχοντας στον εαυτό τους τα μέσα για να αμυνθούν.».

Αυτή η ανάμνηση της Εβραϊκής αντίστασης στον ναζισμό είναι μια ισχυρή πτυχή της μελέτης του Glubb, καθώς τιμά τα πολλά θύματα του ευρωπαϊκού φασισμού των οποίων η ιστορία και η μνήμη του σιωνιστικού σχεδίου τόσο ευθαρσώς προσπάθησε να συμμετάσχει στην υποστήριξη του φασισμού αποικιοκρατίας.

Η σχέση του σιωνιστικού κινήματος με τον φασισμό υπόκειται σε πολύ σκεπτικισμό και διαμάχη, γεγονός το οποίο γνώριζε και ο ίδιος ο Glubb και το οποίο πιθανώς τον ώθησε να κάνει το ερώτημα: «Οι πολλοί Σιωνιστές ηγέτες που συνεργάστηκαν με τον ναζισμό με διάφορους τρόπους ενεργούσαν ως άτομα. ή ως αξιωματούχοι που εφαρμόζουν την σιωνιστική πολιτική;

Σε αυτή την ερώτηση, ο Glubb απαντά ότι αν και υπήρχαν “μεμονωμένοι Σιωνιστές που έσπασαν με την παραδοσιακή σιωνιστική πολιτική και συμμετείχαν σε εξεγέρσεις κατά των Ναζί”, αυτές οι εξεγέρσεις δεν περιλάμβαναν ποτέ “τη συνεργασία του Σιωνισμού σε διεθνές επίπεδο”. Γράφει ότι:

[A]στα ανώτερα κλιμάκια του κινήματος τα ανώτερα μέλη του Σιωνιστικού κινήματος, ιδιαίτερα εντός της Εβραϊκής Υπηρεσίας, οι ηγέτες της οποίας περίμεναν τον πόλεμο σε ασφαλή καταφύγια για να γίνουν η μελλοντική ισραηλινή κυβέρνηση, δεν υπήρξε διαίρεση απόψεων. Κανένα σαφές κάλεσμα για εξέγερση κατά του ναζισμού δεν προήλθε από αυτούς τους ηγέτες, ούτε αναφέρεται ότι προσπάθησαν, για παράδειγμα, να περάσουν λαθραία όπλα στους μαχητές του γκέτο που τα χρειάζονταν τόσο απεγνωσμένα.

Οι σιωνιστικές σχέσεις με την ναζιστική Γερμανία καταρρίπτουν τον ισχυρισμό ότι το σιωνιστικό κίνημα αγνοούσε την εξόντωση του εβραϊκού λαού. Επιπλέον, αμφισβητεί τον ισχυρισμό ότι το κίνημα δεν διέθετε επαρκείς πόρους για να βοηθήσει τους Εβραίους που αντιμετωπίζουν την εξόντωση των Ναζί. Όπως σημειώνει ο Glubb, «το μόνο μέλημα του Σιωνιστικού κινήματος ήταν να εξασφαλίσει τον στόχο του για κρατική συγκρότηση στην Παλαιστίνη».

Για να επιδείξει αυτά τα ιστορικά επιχειρήματα, ο Glubb γράφει για τον εξέχοντα Σιωνιστή ηγέτη Yitzhak Greenbaum, ο οποίος, κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τέθηκε επικεφαλής μιας επιτροπής διάσωσης για τη διάσωση των Ευρωπαίων Εβραίων. Ο Γκρίνμπαουμ έγινε αργότερα ο πρώτος υπουργός Εσωτερικών του Ισραήλ. Κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, διακήρυξε:

Όταν έρχονται σε εμάς με δύο σχέδια – τη διάσωση των μαζών των Εβραίων στην Ευρώπη ή την λύτρωση της γης [στην Παλαιστίνη] – ψηφίζω, χωρίς δισταγμό, υπέρ της εξαγοράς της γης. Όσο περισσότερο μιλάμε για τη σφαγή του λαού μας, τόσο περισσότερο ελαχιστοποιούμε τις προσπάθειές μας να ενισχύσουμε και να προωθήσουμε τον Εβραϊσμό της γης.

Αν ήταν δυνατόν σήμερα να αγοράσουμε δέματα τροφίμων (για Εβραίους που πεινούσαν υπό το ναζιστικό καθεστώς) με χρήματα από την Keren Hayesod (United Jewish Appeal) για να τα στείλουμε μέσω της Λισαβόνας, θα κάναμε κάτι τέτοιο; Όχι! Και για άλλη μια φορά όχι!

Οποιοδήποτε αίτημα για πόρους από την Εβραϊκή Υπηρεσία για να βοηθήσει τους Ευρωπαίους Εβραίους ήταν, για τον Greenbaum, στην πραγματικότητα μια «αντισιωνιστική πράξη». Τέτοια γενοκτονικά αισθήματα είναι επίσης παρόντα στη συζήτηση του Chaim Weizmann για το Ολοκαύτωμα, στην οποία περιγράφει τους Ευρωπαίους Εβραίους ως «σκόνη, οικονομική και ηθική σκόνη σε έναν σκληρό κόσμο».

Τα λόγια και οι πράξεις των Greenbaum και Weizmann δεν αποτελούν εξαίρεση. Σε ένα άλλο παράδειγμα που παρείχε ο Glubb, μαθαίνουμε την άθλια ιστορία του Rudolf Kastner, επικεφαλής της επιτροπής διάσωσης της Εβραϊκής Υπηρεσίας στη Βουδαπέστη, ο οποίος έκανε μυστικές συμφωνίες με τους Ναζί, όπως ο Eichmann, και «τους βοήθησε να εξοντώσουν το μεγαλύτερο μέρος των Ούγγρων Εβραίων σε αντάλλαγμα για την άδεια να διασωθούν περισσότεροι από 600 εξέχοντες Σιωνιστές και να τους μεταφερθούν στην Παλαιστίνη».

Οι ενέργειες του Κάστνερ αντικατοπτρίζουν αυτό που ο Solomon Shonfeld, τον οποίο αναφέρει ο Glubb, αποκαλεί «ακρογωνιαίος λίθος της σιωνιστικής πολιτικής: επιλεκτικότητα». Αυτό το χαρακτηριστικό παρέμεινε μετά τη δημιουργία του σιωνιστικού κράτους όπου, το 2022 μ.Χ., το ένα τρίτο των επιζώντων του Ολοκαυτώματος ζει σε συνθήκες φτώχειας. Όπως είπε ένας συνεντευξιαζόμενος το 2014 μ.Χ.:

«Βλέπαμε τους επιζώντες του Ολοκαυτώματος ως έναν πολύ αδύναμο πληθυσμό…[ήμασταν] πολύ διαφορετικοί από αυτούς. Ήμασταν δυνατοί και δεν θα επιτρέψαμε στους εαυτούς μας να βρεθούμε σε αυτή την θέση».

Η δίκη Κάστνερ και η προσπάθεια του Ισραήλ να σβήσει την ιστορία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1,950 μ.Χ., ο Rudolf Kastner είχε γίνει εκπρόσωπος του Ισραηλινού Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας και εξέχον μέλος του πολιτικού κόμματος Mapai.

Έτσι, όταν αποκαλύφθηκε η συνεργασία του με τους Ναζί από τον ερασιτέχνη δημοσιογράφο και ξενοδόχο Malchiel Greenwald το 1.952 μ.Χ., η ισραηλινή κυβέρνηση κατηγόρησε τον Greenwald για συκοφαντική δυσφήμιση και εργάστηκε για να συγκαλύψει την υπόθεση. Το πόρισμα του δικαστή Benjamin Halevi, ο οποίος αθώωσε τον Greenwald για συκοφαντική δυσφήμιση το 1.955 μ.Χ., αξίζει να αναφερθεί αναλυτικά:

Η θυσία των ζωτικών συμφερόντων της πλειοψηφίας των Εβραίων, προκειμένου να σωθούν οι προύχοντες, ήταν το θεμελιώδες στοιχείο της συμφωνίας μεταξύ του Κάστνερ και των Ναζί. Αυτή η συμφωνία καθόρισε τη διαίρεση του έθνους σε δύο άνισα στρατόπεδα, ένα μικρό κομμάτι αξιόλογων, που οι Ναζί υποσχέθηκαν στον Κάστνερ να σώσουν, αφενός, και την συντριπτική πλειοψηφία των Ούγγρων Εβραίων τους οποίους οι Ναζί όρισαν για θάνατο, αλλού.

Επιτακτική προϋπόθεση για τη διάσωση του πρώτου στρατοπέδου από τους Ναζί ήταν να μην παρέμβει ο Κάστνερ στη δράση των Ναζί κατά του άλλου στρατοπέδου και να μην τους εμπόδιζε να το εξοντώσουν. Ο Κάστνερ πληροί αυτήν την προϋπόθεση.

Η συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής Διάσωσης της Εβραϊκής Υπηρεσίας και των εξολοθρευτών των Εβραίων παγιώθηκε στη Βουδαπέστη και τη Βιέννη. Τα καθήκοντα του Κάστνερ ήταν αναπόσπαστο μέρος των SS. Εκτός από το Τμήμα Εξολόθρευσης και το Τμήμα Λεηλασίας, τα Ναζιστικά SS άνοιξαν ένα Τμήμα Διάσωσης με επικεφαλής τον Κάστνερ.

Ο Κάστνερ έφτασε ακόμη και στο σημείο να υπερασπιστεί τον στρατηγό των SS Kurt Becher, επίτροπο όλων των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης, ενάντια σε οποιαδήποτε κατηγορία για εγκλήματα πολέμου. Δεν το έκανε αυτό ως άτομο αλλά, σύμφωνα με τον με τα δικά του λόγια, «εκ μέρους της Εβραϊκής Υπηρεσίας και του Παγκόσμιου Εβραϊκού Κογκρέσου».

Ο Becher αθωώθηκε και αφέθηκε ελεύθερος χάρη στην παρέμβαση του Kastner. Επικαλούμενος το Perfidy του Ben Hecht, ο Glubb προσθέτει ότι ο Becher έγινε αργότερα πρόεδρος πολλών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένης της εταιρείας του Cologne-Handel Gesellschaft, η οποία έκανε «καλές δουλειές με την ισραηλινή κυβέρνηση».

Ενθαρρυμένος από την επιτυχία του στη μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση, ο δικηγόρος του Γκρίνβαλντ, Σμούελ Ταμίρ, συγκέντρωσε νέα στοιχεία εναντίον του Κάστνερ και προσπάθησε να τον δικάσει για συνεργασία με τους Ναζί.

Ωστόσο, πριν ξεκινήσει αυτή η δεύτερη δίκη, ο Kastner δολοφονήθηκε από τον Zeev Eckstein, έναν πρώην «μυστικό πράκτορα που πληρώθηκε από τις υπηρεσίες πληροφοριών της ισραηλινής κυβέρνησης».

Μια παρόμοια μοίρα είχε τότε ο δημοσιογράφος Moshe Keren, ο οποίος είχε γράψει εκτενώς για την υπόθεση Kastner και είχε ζητήσει να δικαστεί: αφού ταξίδεψε στην Γερμανία για να πάρει συνέντευξη από τον Becher, ο Keren βρέθηκε νεκρός στο ξενοδοχείο του, πέθανε επίσημα από καρδιακή προσβολή .

Ο Glubb τοποθετεί αυτούς τους θανάτους στο ευρύτερο πλαίσιο των προηγούμενων προσπαθειών της Ισραηλινής κυβέρνησης να προστατεύσει και να αθωώσει τον Kastner, φτάνοντας στο σημείο να διορίσει τον γενικό εισαγγελέα για να τον υπερασπιστεί.

Μόνο όταν χάθηκε η μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση κατά του Γκρίνγουαλντ και μια άλλη δυνητικά ακόμη πιο επιζήμια υπόθεση εμφανίστηκε στον ορίζοντα, ο Κάστνερ και τα μυστικά που πιθανότατα θα αποκάλυπτε η μετέπειτα ανάκρισή του έγιναν τόσο βάρος που έπρεπε να εξαλειφθεί. Πριν από τη δολοφονία του Κάστνερ, αποκαλύφθηκε ότι προς το τέλος του πολέμου είχε κανονίσει μια συμφωνία για τη διαφυγή όχι μόνο του Μπέχερ, αλλά και του διάσημου Άντολφ Άιχμαν.

Έτσι, ο Glubb επαναπροσδιορίζει τη διάσημη σύλληψη, τη δίκη και την επακόλουθη εκτέλεση του Άιχμαν το 1.962 μ.Χ. ως έναν τρόπο για την ισραηλινή κυβέρνηση να θάψει “για άλλη μια φορά όλα τα δυσάρεστα πράγματα που είχε φέρει στο φως η υπόθεση Κάστνερ” – και τα δύο ως θέαμα δημόσιας προπαγάνδας που προοριζόταν να επιβεβαιώσει την επίσημη αφήγηση του Σιωνισμού ως προστάτη όλων των Εβραίων και ως άμεσου μέσου για να εξασφαλιστεί ότι η οικεία γνώση του Άιχμαν για την σχέση του Σιωνιστικού κινήματος με τους Ναζί θα εξαφανιζόταν μαζί του.

Ιστορική έρευνα για μια ιδεολογική αντιπαράθεση – Glubb’s Legacy. Οι Σιωνιστικές Σχέσεις με την Ναζιστική Γερμανία είναι ένα μικρό βιβλίο, μόνο ογδόντα πέντε σελίδων. Δεδομένης της πολυπλοκότητας και της ευαισθησίας του θέματος, ο Glubb κάνει μια εντυπωσιακή δουλειά συνοψίζοντας το επιχείρημά του πειστικά, χρησιμοποιώντας μια σειρά πηγών από Εβραίους συγγραφείς όπως ο αντισιωνιστής Moshe Menuhin, του οποίου οι απόψεις έχουν -και παραμένουν- παραμελημένες και λογοκριμένες.

Εξίσου σημαντικό, ενώ το κείμενο του Glubb είναι ένα έντονο ιστορικό κατηγορητήριο για τους δεσμούς του σιωνιστικού κινήματος με τον ναζισμό, μνημονεύει επίσης την εβραϊκή αντιφασιστική αντίσταση.

Το συμπέρασμα του βιβλίου απεικονίζει το συνολικό του περιεχόμενο. Σε μερικές συνοπτικές σελίδες, ο Glubb επιβεβαιώνει τα κεντρικά του επιχειρήματα: η φασιστική έννοια της «άριας φυλής» είναι παρούσα στη σιωνιστική ιδεολογία, ιδιαίτερα δεδομένης της «παραμέλησης του σιωνιστικού κινήματος των ηλικιωμένων που δεν μπορούσαν να συνεισφέρουν τέτοια στην οικοδόμηση του Σιωνισμού κατάσταση”; ότι η συνεργασία μεταξύ Σιωνιστών και Ναζί «δεν ήταν ατομική παρέκκλιση αλλά αντανάκλαση της επίσημης σιωνιστικής πολιτικής». ότι το Σιωνιστικό κίνημα δεν οργάνωσε ποτέ διαρκή αντίσταση στον ναζισμό, επειδή «ήταν μη Σιωνιστές Εβραίοι ιδιώτες και οργανώσεις που ανέλαβαν την πρωτοβουλία και την ευθύνη για αυτόν τον αγώνα εναντίον τους».

Μπροστά στην σκόπιμη απόκρυψη της ιστορίας του από τον Σιωνισμό, οι Σιωνιστικές Σχέσεις με την Ναζιστική Γερμανία είναι ταυτόχρονα ένα ιστορικό διορθωτικό και ένα ζωτικής σημασίας εργαλείο στην υπηρεσία του αντισιωνιστικού και αντιφασιστικού αγώνα. Ως διορθωτικό, ο Glubb παρέχει ιστορικά στοιχεία για την ιστορία του Σιωνιστικού κινήματος και, κατ’ επέκταση, διευκρινίζει την ιστορική σχέση του Σιωνισμού με τις αντιδραστικές πολιτικές δυνάμεις σε όλη την Ευρώπη.

Αυτή η ιστορική σαφήνεια μπορεί να χρησιμεύσει για να ενημερώσει και να ενοποιήσει τη σύγχρονη ανάλυση του Σιωνιστικού σχεδίου και της σχέσης του με σύγχρονες εκδηλώσεις φασισμού όπως το νεοναζιστικό κίνημα των Αζοφών στην Ουκρανία….

Ως πολιτικό πόρο, οι Σιωνιστικές Σχέσεις με την Ναζιστική Γερμανία κινητοποιούν την ιστορική έρευνα για μια ιδεολογική αντιπαράθεση με το Ισραήλ και το σιωνιστικό κίνημα στο σύνολο του, και ειδικότερα με την αυτομυθοποίηση του Ισραήλ ως προοδευτικής δύναμης που εκπροσωπεί τα συμφέροντα του εβραϊκού λαού σε όλο τον κόσμο.

Ίσως αυτό που είναι πιο συναρπαστικό στο κείμενο του Glubb είναι ότι η ιστορική του ανάλυση παρέχει μια εικόνα για τον Σιωνισμό και τον σημερινό φασιστικό χαρακτήρα του. Αυτό που μπορούμε να συμπεράνουμε από το βιβλίο του είναι ότι ο Σιωνισμός δεν ήταν ένα προοδευτικό κίνημα που ξινίστηκε στην πορεία.

Από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, το Σιωνιστικό κίνημα ήταν αντιδραστικό και ευθυγραμμισμένο με καπιταλιστικές, ιμπεριαλιστικές, αντισημιτικές, δεξιές και φασιστικές δυνάμεις. Είναι χάρη στις σχέσεις του με αυτές τις δυνάμεις που διατηρήθηκε ο Σιωνισμός.

Και είναι χάρη στις συνεργασίες με τις αντιδραστικές δυνάμεις σήμερα που το σιωνιστικό κίνημα συνεχίζει να επιβιώνει. Καθώς το γράφω, γινόμαστε μάρτυρες της γενοκτονικής εκστρατείας που διεξάγουν το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες κατά του Παλαιστινιακού λαού στην πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας, η οποία έχει ήδη σκοτώσει περισσότερους από 9.000 Παλαιστίνιους [περισσότερους από 40.000 σήμερα Hui, NdT], έχει καταστρέψει το 50% των στεγαστικές υποδομές και εκτόπισαν περισσότερους από ένα εκατομμύριο ανθρώπους.

Έριξαν 6.000 βόμβες στην Γάζα σε 6 ημέρες, περισσότερες από αυτές που έριξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο Αφγανιστάν σε έναν χρόνο. Εδώ και μήνες σκοτώνουν ένα παλαιστίνιο παιδί κάθε 15 λεπτά. Εξάλειψαν ολόκληρες οικογένειες από προσώπου γης. Και όλα αυτά τα έκαναν κάτω από τη σημαία της φασιστικής μάντρας του Σιωνισμού ότι «οι αδύναμοι καταρρέουν, σφάζονται και διαγράφονται από την ιστορία».

Έτσι, όλοι το έχουμε δει: «Ο σιωνισμός είναι φασισμός – ακριβώς». Όταν οι αντίπαλοι του Σιωνισμού διακηρύσσουν ότι το Ισραήλ είναι μια φασιστική οντότητα, λένε μια ιστορική αλήθεια, μια αλήθεια που το Ισραήλ συνεχίζει να δείχνει στον κόσμο. Βρίσκουμε τις ρίζες του φασισμού στην αποικιοκρατία και το Ισραήλ είναι το κορυφαίο ζωντανό παράδειγμα αυτής της ιστορικής θέσης.

Το 2004 μ.Χ., ο Glubb πέθανε τραγικά σε τροχαίο ατύχημα στο Κουβέιτ, όπου ζούσε και εργαζόταν ως δημοσιογράφος στο Kuwait News Agency από το 1.994 μ.Χ. Έκτοτε, οι πολλές συνεισφορές του στην παλαιστινιακή υπόθεση, τόσο με λόγια όσο και με πράξεις, έχουν παραμείνει σε μεγάλο βαθμό άγνωστες.

Εκτός από το να τιμάμε τον Glubb τονίζοντας τα σημαντικά έργα του, όπως οι Σιωνιστικές Σχέσεις με την Ναζιστική Γερμανία, ο καταλληλότερος τρόπος για να τον τιμήσουμε είναι να χρησιμοποιήσουμε και να επεκτείνουμε το έργο του στον συνεχιζόμενο και επείγοντα αγώνα που αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στον αγώνα. ενάντια στον σιωνισμό και τον ιμπεριαλισμό.

Ο Samar al-Saleh είναι διδακτορικός φοιτητής ιστορίας και Μέσης Ανατολής και Ισλαμικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Ο Louis Allday είναι συγγραφέας και ιστορικός και ο ιδρυτικός συντάκτης του Liberated Texts. Παράρτημα. Μεταγραφή της ομιλίας του Faris Glubb στο 14ο Συνέδριο για την Ημέρα της Παλαιστίνης της Γενικής Ένωσης Αράβων Φοιτητών στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, 1.966 μ.Χ:

Αδελφέ Πρόεδρε, αδελφοί και αδελφές, το πρόβλημα της Παλαιστίνης δεν είναι μεμονωμένο πρόβλημα. Αυτό είναι μέρος του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα, τόσο στον αραβικό κόσμο όσο και στο ευρύτερο πλαίσιο του αγώνα όλης της ανθρωπότητας ενάντια στον ιμπεριαλισμό, με επικεφαλής τον πιο επικίνδυνο εχθρό της ανθρωπότητας, τον ιμπεριαλισμό. Απλά πρέπει να κοιτάξετε έναν χάρτη για να το δείτε. Αν κοιτάξετε έναν χάρτη, θα παρατηρήσετε ότι ανάμεσα στην Αφρική και την Ασία βρίσκεται ένα μικρό κομμάτι εδάφους σε σχήμα στιλέτου.

Αυτή είναι η Παλαιστίνη που καταλαμβάνεται από τους Σιωνιστές. Είναι αυτό το μικρό έδαφος σε σχήμα στιλέτου που χωρίζει τις δύο ηπείρους, την Αφρική και την Ασία. Αρκεί να κοιτάξει κανείς την ιστορία του παλαιστινιακού προβλήματος και να εξετάσει το σκεπτικό των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για να καταλάβει την αληθινή φύση αυτού του προβλήματος, που προκύπτει από τον ιμπεριαλισμό.

Όλοι γνωρίζουμε την ιστορία, πώς το σιωνιστικό κράτος επιβλήθηκε στην Παλαιστίνη μετά την Διακήρυξη Μπάλφουρ, μετά τον βρετανικό ιμπεριαλισμό στη Μέση Ανατολή και τον Βρετανό στρατηγό Άλενμπι, όταν μπήκε στην Ιερουσαλήμ και κατέλαβε την Παλαιστίνη με τον Βρετανικό στρατό, δήλωσε: «Κέρδισα η τελευταία μάχη των Σταυροφοριών».

Ο Άλενμπι μίλησε πολύ νωρίς, η τελευταία μάχη των Σταυροφοριών μένει να γίνει. Αλλά η μάχη στην οποία αναφέρθηκε ο Άλενμπι ήταν μόνο ένα στάδιο σε μια συνεχή διαδικασία που συνεχίστηκε από τις ημέρες των Σταυροφοριών, κατά την οποία τα Ευρωπαϊκά έθνη προσπάθησαν να επιβάλουν την κυριαρχία τους στους λαούς της Ασίας και της Αφρικής.

Και τώρα ας δούμε το είδος του συλλογισμού που χρησιμοποιεί η ιμπεριαλιστική προπαγάνδα σχετικά με το παλαιστινιακό πρόβλημα. Όσοι από εμάς διαβάζουμε τον βρετανικό ή τον αμερικανικό Τύπο θα βλέπουμε συνεχώς αυτά τα λόγια:

Οι Άραβες πρέπει να αποδεχτούν ένα τετελεσμένο γεγονός, ότι η εγκαθίδρυση της σιωνιστικής κατοχής της Παλαιστίνης είναι κάτι που δεν μπορεί να αλλάξει, είναι ένα από τα γεγονότα της ιστορίας που πρέπει να αποδεχτούμε.

Αλλά αν κοιτάξουμε την ιστορία, θα δούμε πολλές περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι αρνήθηκαν να δεχτούν αυτά τα τετελεσμένα γεγονότα και, αρνούμενοι να δεχτούν αυτά τα τετελεσμένα, κατάφεραν να τα νικήσουν ή να τα αναιρέσουν. Παρέθεσα τις σταυροφορίες του Άλενμπι.

 Οι ίδιοι οι Σταυροφόροι καθιέρωσαν ένα τετελεσμένο γεγονός στην Παλαιστίνη δημιουργώντας ένα κράτος εκεί που διήρκεσε για περισσότερο από έναν Αιώνα, αλλά επειδή ο λαός της περιοχής αρνήθηκε να αποδεχθεί αυτήν την κυριαρχία, αυτό το τετελεσμένο γεγονός έχει πλέον διαγραφεί.

Στον Αλγερινό λαό είπαν ότι ήταν τετελεσμένο γεγονός ότι ήταν μέρος της Γαλλίας, το οποίο αρνήθηκαν να δεχτούν, και έχω το μεγάλο προνόμιο να πω ότι πέρασα μερικά από τα πιο ευτυχισμένα της ζωής μου για να υπηρετήσω τον ευγενή Αλγερινό λαό στον αγώνα τους να ανατρέψουν αυτό το δόγμα σύμφωνα με το οποίο η Αλγερία ήταν μέρος της Γαλλίας, και ότι ήταν μεγάλη μου τιμή να κάνω μια μικρή συνεισφορά στον αλγερινό αγώνα για ανεξαρτησία.

Και τώρα βλέπουμε επίσης ότι οι λευκοί άποικοι στη Νότια Αφρική λένε στον Αφρικανικό λαό να αποδεχθεί την κυριαρχία των λευκών ως τετελεσμένο γεγονός, κάτι που και ο Αφρικανικός λαός αρνείται να κάνει.

Γιατί αυτό το πρόβλημα της Παλαιστίνης, η σιωνιστική κατοχή της Παλαιστίνης, είναι κάτι που δεν πρέπει να δεχθούμε ως τετελεσμένο γεγονός; Ας δούμε τι μας ζητούν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στη συγκεκριμένη περίπτωση. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις δεν ζητούν απλώς από τον αραβικό λαό να προσφέρει φιλοξενία στους Εβραίους.

Για Αιώνες, οι Εβραϊκές κοινότητες ζούσαν στον αραβικό κόσμο σε συνθήκες αξιοπρέπειας και ισότητας, όπου οι Εβραίοι είχαν πρόσβαση στα υψηλότερα αξιώματα, ακόμη και στο βαθμό του υπουργού στον αραβικό κόσμο, ενώ οι Ευρωπαίοι οργάνωσαν τα προβλήματα και έστελναν Εβραίους σε θαλάμους αερίων στο το όνομα του ανώτερου Ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Είμαι ο πρώτος που λυπάμαι, και έχω λυπηθεί πολλές φορές, την βάρβαρη μεταχείριση που έχουν επιφέρει οι ευρωπαϊκές χώρες στους Εβραίους της Ευρώπης, αλλά το λέω και θα συνεχίσω να το λέω, ότι ο Αραβικός λαός δεν ευθύνεται για τα εγκλήματα που διέπραξε η Ευρωπαϊκή βαρβαρότητα και ότι η αποζημίωση στα θύματα της Ευρωπαϊκής βαρβαρότητας πρέπει να πληρωθεί από τα ίδια τα Ευρωπαϊκά έθνη και όχι από τον αραβικό λαό και ότι οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές και οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές, προσπαθώντας να επιβάλουν αυτό το τετελεσμένο στον αραβικό λαό , αποφεύγουν την ευθύνη τους για τις σφαγές και τις απανθρωπιές που διέπραξαν εναντίον του εβραϊκού λαού στην Ευρώπη.

Ας μην ξεγελαστεί κανείς από αυτή την κατάσταση: το λάθος είναι ευρωπαϊκό, το τίμημα το πλήρωσαν ένα εκατομμύριο, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι στην Παλαιστίνη, που δεν συμμετείχαν στα εγκλήματα του Χίτλερ ή των προκατόχων του σε όλη την ιστορία των λεγόμενων ευρωπαϊκών πολιτισμός.

Ο αραβικός λαός δεν έχει καμία φυσική προκατάληψη εναντίον των Εβραίων, και πρέπει να κοιτάξει κανείς την ιστορία του για να το συνειδητοποιήσει, αλλά υπάρχει ένα πράγμα εναντίον του οποίου ο αραβικός λαός είναι προκατειλημμένος, και κατά του οποίου, νομίζω, η προκατάληψη κάθε ανθρώπου είναι βλέποντας ένα κομμάτι της επικράτειάς του να καταλαμβάνεται από μια ξένη δύναμη και να δίνεται σε κάποιον άλλο και τους αρχικούς του κατοίκους να εκδιώκονται. Αυτό είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που θα ήθελαν να πιστέψετε οι υπηρεσίες προπαγάνδας των ιμπεριαλιστών.

Και γιατί τότε οι ιμπεριαλιστές υιοθετούν αυτές τις τακτικές, γιατί ασχολούνται τόσο με τη διατήρηση του σιωνιστικού κράτους; Σας έχω ήδη επισημάνει τους γεωγραφικούς παράγοντες αυτής της κατάστασης: το γεγονός ότι το σιωνιστικό κράτος χωρίζει την Ασία από την Αφρική και κόβει τον αραβικό κόσμο στα δύο. Το σιωνιστικό κράτος είναι επίσης πολύ χρήσιμο για τον δυτικό ιμπεριαλισμό, ως δόλωμα για στρατιωτική και πολιτική ανατροπή σε όλες τις Ηπείρους της Αφρικής και της Ασίας.

Αν αμφιβάλλετε για αυτό, απλώς κοιτάξτε πίσω δέκα χρόνια στο 1.956 μ.Χ. για να δείτε τον ρόλο που έπαιξε ο Σιωνισμός στις προσπάθειες των Βρετανών και Γάλλων ιμπεριαλιστών να ανακτήσουν τον έλεγχο της Αιγύπτου.

Η πολύ θαρραλέα αντίσταση του λαού της Αιγύπτου, σήμερα της Ενωμένης Αραβικής Δημοκρατίας, εναντίον αυτής της εισβολής είναι παράδειγμα για όλους μας στον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα και δείχνει πολύ καθαρά τη φύση των στόχων του ιμπεριαλισμού στην Αφρική και στην Ασία. Και τώρα πρέπει να κοιτάξουμε στο μέλλον.

Πρέπει να σκεφτούμε την κατεύθυνση που θα ακολουθήσουμε. Αυτή την στιγμή βρισκόμαστε αντιμέτωποι με αυτήν την κατάσταση μιας ιμπεριαλιστικής βάσης στην καρδιά της Μέσης Ανατολής, που χωρίζει την Αφρική από την Ασία, η οποία αποτελεί απειλή όχι μόνο για τον Αραβικό λαό, αλλά και για κάθε απελευθερωτικό αγώνα στον κόσμο που αντιστέκεται στον ιμπεριαλισμό. Και αυτό για το οποίο πρέπει ξεκάθαρα να εργαστούμε είναι η ανατροπή όλου του ιμπεριαλισμού, πρέπει να αναγνωρίσουμε πολύ καθαρά ποιος είναι ο εχθρός μας.

Εχθρός μας είναι ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός που καθοδηγείται από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και το παλαιστινιακό πρόβλημα μας το δείχνει ξεκάθαρα, γιατί αυτό το σιωνιστικό κράτος υπάρχει από το 1.948 μ.Χ. χάρη στα χρήματα και την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών – είναι παιδί των Ηνωμένων Πολιτειών..

Επομένως, ας μην εξετάσουμε αυτό το πρόβλημα μεμονωμένα, αλλά ας αναγνωρίσουμε ότι οι λαοί του κόσμου, Άραβες και μη, και οι Βρετανοί εδώ που γνωρίζουν την πραγματικότητα της κατάστασης, πρέπει να αναγνωρίσουν πολύ καθαρά ποιος είναι και ποιος πρέπει διεξάγουν ανελέητο πόλεμο μέχρι να ηττηθεί ο ιμπεριαλισμός.

Και τώρα, αδέρφια και αδελφές, έχω να πω μια λέξη για την ειρήνη, αγαπώ την ειρήνη, αλλά αγαπώ ένα είδος ειρήνης, αγαπώ την ειρήνη της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας, την ειρήνη όπου κανείς δεν ξέρει ότι μπορεί να είναι ασφαλής, γνωρίζει ότι τα υπάρχοντά τους δεν απειλούνται από κάποιον ισχυρότερο. Δεν μου αρέσει η ηρεμία του νεκροταφείου. Αλλά ειρήνη με αξιοπρέπεια, ειρήνη με ελευθερία, μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την εξάλειψη της αιτίας του πολέμου που είναι ο ιμπεριαλισμός (https://dimpenews.com/2024/08/19/%ce%bf-%cf%83%ce%b9%cf%89%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%89%cf%82-%cf%86%ce%b1%cf%83%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b9%ce%b4%ce%b5%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%b1/).

Χαμάς: «Οι μαχητές μας δεν παραδίνονται». Ταξιαρχίες Αλ-Κασάμ: «Δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο της Αντίστασης η έννοια της παράδοσης». Η ένοπλη πτέρυγα της Χαμάς, οι Ταξιαρχίες Αλ‑Κασάμ, ανακοίνωσε ότι οι μαχητές της που βρίσκονται στην περιοχή της πόλης Ράφα — η οποία τελεί, σύμφωνα με Ισραηλινές αναφορές, υπό τον έλεγχο του Ισραήλ — δεν θα παραδοθούν στις ισραηλινές δυνάμεις.

Η δήλωση αυτή έρχεται καθώς η εκεχειρία που έχει τεθεί σε ισχύ μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς βρίσκεται σε επικίνδυνη φάση. Η ανακοίνωση ήρθε σε μια στιγμή που οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της οργάνωσης και του Ισραήλ, με τη μεσολάβηση της Αιγύπτου και του Κατάρ, δείχνουν να κρέμονται από μια κλωστή, απειλώντας να τινάξουν στον αέρα την εκεχειρία που ισχύει εδώ και περίπου έναν μήνα.

Σύμφωνα με πηγές που παρακολουθούν τις διαπραγματεύσεις, προχθές Πέμπτη, εκπρόσωποι των μεσολαβητών ανέφεραν στο πρακτορείο Reuters ότι η Χαμάς είχε εξετάσει πρόταση σύμφωνα με την οποία οι μαχητές στην Ράφα θα παρέδιδαν τα όπλα τους σε αντάλλαγμα με την μετακίνησή τους σε άλλες περιοχές της Λωρίδας της Γάζας, στο πλαίσιο Αιγυπτιακής μεσολάβησης. Παρόλα αυτά, η σημερινή ανακοίνωση της Ταξιαρχίας Αλ-Κασάμ καταδεικνύει ότι η κίνηση αυτή δεν έχει γίνει αποδεκτή.

Η πρόταση της Αιγύπτου και οι όροι της. Η Αιγυπτιακή πρόταση, σύμφωνα με μία από τις πηγές — ανώτερο στέλεχος αιγυπτιακών υπηρεσιών ασφαλείας —, προέβλεπε: Ασφαλές πέρασμα από την Ράφα, παράδοση των όπλων των μαχητών στην Αίγυπτο, αποκάλυψη των θέσεων των σηράγγων (τούνελ) που χρησιμοποιείται από τη Χαμάς για να αυτές να καταστραφούν.

Ωστόσο, η Χαμάς στην ανακοίνωσή της κατηγορεί ευθέως το Ισραήλ για εμπλοκή — σημειώνοντας ότι “οι μαχητές αμύνονται” και δεν θα παραδοθούν. Η κρίσιμη ανθρωπιστική εικόνα στην Γάζα. Παράλληλα, η κατάσταση στην Γάζα επιδεινώνεται. Παλαιστινιακές και ανθρωπιστικές υπηρεσίες επισημαίνουν ότι μετά την κατάπαυση του πυρός φτάνει βοήθεια με το σταγονόμετρο στους πληθυσμούς που έχουν υποστεί εκτεταμένες καταστροφές στο πλαίσιο των ισραηλινών επιθέσεων δύο ετών.

Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP), μόνο το μισό της αναγκαίας ποσότητας τροφίμων εισέρχεται στον θύλακα, ενώ οι Παλαιστινιακές αρχές εκτιμούν ότι η τελική ποσότητα της βοήθειας κυμαίνεται στο 1/4 έως 1/3 του αναμενόμενου όγκου.

Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP) αναφέρει ότι μόλις η μισή από την αναγκαία ποσότητα τροφίμων εισέρχεται στον θύλακα, ενώ οι παλαιστινιακές αρχές υπολογίζουν ότι φτάνει μόλις το ένα τρίτο της απαιτούμενης.

«Δεν έχουμε τίποτα. Οι σκηνές μας έχουν διαλυθεί, δεν υπάρχει καθαρό νερό ούτε τρόφιμα. Φοβόμαστε ότι δεν θα αντέξουμε τον χειμώνα», λέει η 52χρονη Μανάλ Σάλεμ από τον καταυλισμό του Χαν Γιουνίς.

Η απάντηση του Ισραήλ. Το Ισραήλ από την πλευρά του υποστηρίζει ότι τηρεί τις δεσμεύσεις του βάσει της συμφωνίας της εκεχειρίας, η οποία προβλέπει κατά μέσο όρο 600 φορτηγά βοήθειας ημερησίως για την Γάζα. Ωστόσο, Ισραηλινοί αξιωματούχοι κατηγορούν την Χαμάς ότι εκτρέπει και κλέβει την ανθρωπιστική βοήθεια πριν φτάσει στους δικαιούχους — κάτι που η Χαμάς αρνείται κατηγορηματικά.

Η στάση της Χαμάς στην Ράφα θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως στρατηγική κίνηση: διατηρεί ένα σημαντικό πλεονέκτημα διαπραγμάτευσης αναφορικά με τις σήραγγες και την μετακίνηση πληθυσμού, ενώ ταυτοχρόνως «δεν παραδίδει» — ένας τρόπος να διαφυλάξει το κύρος της και να επιβεβαιώσει την παρουσία της.

Σε αυτό το πλαίσιο, η κρίση στην ανθρωπιστική βοήθεια λειτουργεί ως ισχυρό πολιτικό και επικοινωνιακό όπλο: η εικόνα της ανθρωπιστικής κατάρρευσης ενισχύει τις διεθνείς πιέσεις στο Ισραήλ και τους μεσολαβητές.

Από την άλλη πλευρά, το Ισραήλ αντιμετωπίζει ένα διπλό πρόβλημα: Πρώτον, την αύξηση της διεθνούς κατακραυγής για την κατάσταση στη Γάζα· και δεύτερον, έναν αξιοπρεπή διαπραγματευτικό εταίρο, καθώς  η Χαμάς  που δεν φαίνεται διατεθειμένη να υποχωρήσει στην παράδοση όπλων χωρίς σαφή ανταλλάγματα δεν νοείται ως τέτοιος σύμφωνα με το Τελ Αβίβ.

Η κατάσταση στην Ράφα μπορεί να καταστεί η «αχίλλειος πτέρνα» της εκεχειρίας. Εάν η μετακίνηση των μαχητών ή η παράδοση των όπλων δεν προχωρήσει, η συμφωνία μπορεί να μην αντέξει — γεγονός που ανοίγει τον δρόμο για νέο γύρο σύγκρουσης.

Εύθραυστη ισορροπία. Με τις συνομιλίες να βρίσκονται σε τέλμα και την Ράφα να μετατρέπεται ξανά σε πεδίο πιθανής ανάφλεξης, η εκεχειρία φαίνεται να κρέμεται από μια λεπτή κλωστή — πιο λεπτή κι από τις σκηνές των προσφύγων που καταρρέουν στον άνεμο.

Η μεσολάβηση του Καΐρου και της Ντόχας παραμένει ενεργή, αλλά, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά Αιγύπτιος αξιωματούχος στο Independent Arabia, «όσο οι δύο πλευρές διαπραγματεύονται με τα όπλα στο χέρι, η ειρήνη δεν θα βρει διέξοδο ούτε μέσα από τα τούνελ ούτε πάνω από το έδαφος» (https://www.zougla.gr/kosmos/chamas-oi-machites-mas-den-paradinontai/).

 

Ο Κινέζος Νοστράδαμος κάνει τέσσερις ανατριχιαστικές νέες προβλέψεις για τον πόλεμο στο Ιράν.

Λίγοι άνθρωποι που σπουδάζουν ιστορία για να ζήσουν περιμένουν να γίνουν διαδικτυακές διασημότητες. Ακόμα λιγότεροι αποκαλούνται ο επόμενος Νοστράδαμος. Και σχεδόν κανένας από αυτούς δεν βρίσκεται στην θέση να παρακολουθεί, σε πραγματικό χρόνο, καθώς αρχίζουν να εκτυλίσσονται οι συγκεκριμένες καταστροφές για τις οποίες προειδοποίησαν.

Κι όμως, εκεί ακριβώς βρίσκεται ο Jiang Xueqin τον Μάιο του 2026 μ.Χ.– ένας εκπαιδευτικός με έδρα το Πεκίνο, με κανάλι στο YouTube, ιστορικό που έχει εκπλήξει εκατομμύρια ανθρώπους και τέσσερις νέες προβλέψεις που κάνουν τις προηγούμενες προβλέψεις του να φαίνονται σχεδόν αισιόδοξες.

Το φόντο όλων αυτών δεν είναι υποθετικό. Ένας πόλεμος διεξάγεται. Οι ναυτιλιακές οδοί του Στενού του Ορμούζ αμφισβητούνται. Οι συνομιλίες για την κατάπαυση του πυρός βρίσκονται σε αδιέξοδο. Και στη μέση ενός κόσμου που αναζητά όποιον μπορεί να εξηγήσει τι θα συμβεί στη συνέχεια, ένας άντρας με μια κάμερα και έναν πίνακα έχει προσελκύσει ένα κοινό που θα ζήλευαν τα μεγάλα ειδησεογραφικά δίκτυα. Η πρόσφατη εμφάνισή του στο podcast The Diary of a CEO , με παρουσιαστή τον επιχειρηματία Steven Bartlett, ξεπέρασε τα πέντε εκατομμύρια προβολές τις πρώτες τρεις ημέρες διαδικτυακής προβολής, σύμφωνα με ρεπορτάζ του American Community Media .

Αυτό που κάνει την προσοχή πιο δύσκολο να αγνοηθεί είναι το ιστορικό πίσω από αυτήν. Μπροστά στις κάμερες, πριν από τα viral βίντεο, παρουσίασε μια συγκεκριμένη ακολουθία γεγονότων το 2024 μ.Χ. Δύο από αυτά τα γεγονότα έχουν πλέον συμβεί. Το τρίτο, το πιο ανησυχητικό από τα τρία, παραμένει άλυτο αλλά ολοένα και πιο αξιόπιστο. Τώρα φτιάχνει άλλα τέσσερα. Κανένα από αυτά δεν είναι εύκολο να το ακούσει κανείς.

Ποιος είναι ο Jiang Xueqin; Ο Jiang Xueqin, που αποκαλείται από ορισμένους «Κινέζος Νοστράδαμος», γεννήθηκε το 1.976 μ.Χ. και είναι Κινεζοκαναδός εκπαιδευτικός και σχολιαστής. Συμμετείχε σε εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις στην Κίνα κατά τη δεκαετία του 2000 μ.Χ. και εργάζεται από το 2022 μ.Χ. ως καθηγητής φιλοσοφίας στο λύκειο Moonshot Academy στο Πεκίνο. Δεν είναι μόνιμος ερευνητής καθηγητής σε πανεπιστήμιο. Αυτή η διάκριση έχει σημασία και οι επικριτές την έχουν επανειλημμένα αναφέρει.

Το 2024 μ.Χ., ο Jiang δημιούργησε το κανάλι στο YouTube Predictive History, αρχικά σκοπεύοντας να καταγράψει τα μαθήματά του για να τα επανεξετάζουν οι μαθητές. Περιγράφει τη μεθοδολογία του ως εφαρμογή δομικής ιστορικής ανάλυσης, θεωρίας παιγνίων και εννοιών εμπνευσμένων από τη φανταστική «ψυχοϊστορία» του Isaac Asimov για την ερμηνεία και την πρόβλεψη γεωπολιτικών εξελίξεων.

Ο Τζιανγκ αποφοίτησε από το Yale College με πτυχίο Αγγλικής Λογοτεχνίας το 1.999 μ.Χ. Σε αντίθεση με τους παραδοσιακούς μάντεις, ο Τζιανγκ δεν ισχυρίζεται ότι διαθέτει υπερφυσικές ικανότητες. Οι προβλέψεις του προέρχονται από πολιτική ανάλυση, ιστορικά πρότυπα και οικονομικούς δείκτες. Επειδή ορισμένες από τις προηγούμενες προειδοποιήσεις του φαινόταν να προβλέπουν παγκόσμια αστάθεια, οι διαδικτυακοί σχολιαστές άρχισαν να τον αποκαλούν «Νοστράδαμο της Κίνας», συγκρίνοντάς τον με τον διάσημο Γάλλο αστρολόγο του 16ου αιώνα.Πολιτική

Το κανάλι του στο YouTube, Predictive History, έχει προσελκύσει πάνω από 2,5 εκατομμύρια συνδρομητές σε περίπου ένα χρόνο. Αυτός ο αριθμός είναι εντυπωσιακός για ένα κανάλι που βασίζεται σε γεωπολιτικές διαλέξεις, αν και αντανακλά μια ευρύτερη μετατόπιση στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι καταναλώνουν την ανάλυση σε περιόδους κρίσης.

Οι τρεις προβλέψεις που ξεκίνησαν όλα. Ο Τζιανγκ είναι περισσότερο γνωστός για τρεις «μεγάλες προβλέψεις» που έκανε τον Μάιο του 2024 μ.Χ., όταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν ήταν ακόμη στο αξίωμα. Η πρώτη ήταν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα κέρδιζε τις προεδρικές εκλογές αργότερα εκείνο το έτος. Η δεύτερη πρόβλεψη ήταν η κλιμάκωση της σύγκρουσης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν σε έναν πόλεμο πλήρους κλίμακας. Η τρίτη πρόβλεψή του ήταν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ξεκινούσαν πόλεμο εναντίον του Ιράν και τελικά θα έχαναν, με αυτή την ήττα να αναδιαμορφώνει ριζικά το γεωπολιτικό τοπίο.

Το επεισόδιο του «Iran Trap» από το 2024 μ.Χ. προσέλκυσε την διεθνή προσοχή επειδή προέβλεψε την επανεκλογή του Τραμπ και την κλιμάκωση της εμπλοκής των ΗΠΑ σε μια σύγκρουση με το Ιράν. Οι δύο πρώτες από αυτές τις προβλέψεις έχουν επαληθευτεί από το 2026 μ.Χ.

Ενώ ορισμένα μέσα ενημέρωσης χαρακτήρισαν την διάλεξη του Τζιανγκ για το Ιράν ως προφητική, άλλα επέκριναν τις προβλέψεις επειδή βασίζονταν σε επιλεκτικές ιστορικές αναλογίες, δεν παρουσίαζαν το έργο του στη θεωρία παιγνίων και βασίζονταν σε μη ελέγξιμες υποθέσεις. Η India Today σημείωσε επίσης ότι η γεωπολιτική του ανάλυση παραλείπει κατάφωρα την κινεζική εξωτερική  πολιτική και τα εσωτερικά προβλήματα της Κίνας, παρά το γεγονός ότι διαμένει στη χώρα. Αυτές είναι εύλογες κριτικές και οι αναγνώστες θα πρέπει να τις έχουν υπόψη τους.

Η Σύγκρουση που Έβαλε το Όνομά του στον Χάρτη. Από τις 28 Φεβρουαρίου 2026 μ.Χ., οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ βρίσκονται σε πόλεμο με το Ιράν και τους περιφερειακούς συμμάχους του. Η σύγκρουση ξεκίνησε όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν αεροπορικές επιδρομές στο Ιράν, στοχεύοντας στρατιωτικές και κυβερνητικές εγκαταστάσεις και δολοφονώντας αρκετούς Ιρανούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ. Οι αιφνιδιαστικές επιθέσεις εξαπολύθηκαν κατά τη διάρκεια διαπραγματεύσεων μεταξύ του Ιράν και των ΗΠΑ σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Στις 28 Φεβρουαρίου 2026 μ.Χ., οι Αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις εξαπέλυσαν σχεδόν 900 επιθέσεις σε 12 ώρες, στοχεύοντας Ιρανικούς πυραύλους, αεροπορική άμυνα, στρατιωτικές υποδομές και ηγεσία. Το αρχικό κύμα σκότωσε τον Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ και δεκάδες άλλους αξιωματούχους.

Το Ιράν απάντησε με πυραυλικές επιθέσεις και επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο Ισραήλ, στις αμερικανικές βάσεις και στις αραβικές χώρες που είναι σύμμαχοι των ΗΠΑ στη Δυτική Ασία, καθώς και με το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ, διαταράσσοντας το παγκόσμιο εμπόριο. Οι οικονομικές συνέπειες ήταν σοβαρές. Σύμφωνα με την ζωντανή κάλυψη του CNN , οι Αμερικανοί καταναλωτές αντιμετωπίζουν πλήγμα 37 δισεκατομμυρίων δολαρίων από την απότομη αύξηση των τιμών της βενζίνης και του ντίζελ από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, με δεδομένα που προέρχονται από το Iran War Energy Cost Tracker που αναπτύχθηκε από ερευνητές στο Εργαστήριο Κλιματικών Λύσεων του Πανεπιστημίου Brown. Από τις 11 Μαΐου, η αύξηση αυτή ανέρχεται σε περισσότερα από 284 δολάρια ανά νοικοκυριό.

Από τις 11 Μαΐου 2026 μ.Χ., η ειρήνη παραμένει άπιαστη. Ο Πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι η εκεχειρία με το Ιράν βρίσκεται σε «μαζική υποστήριξη ζωής» αφού απέρριψε την απάντηση της Τεχεράνης στην τελευταία ειρηνευτική πρόταση των ΗΠΑ. Οι αναλυτές έχουν περιγράψει την τρέχουσα κατάσταση ως αδιέξοδο στο οποίο ο θερμός πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν έχει σταματήσει, αλλά οι υποκείμενες εντάσεις παραμένουν και θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε ανανεωμένη εχθρότητα ανά πάσα στιγμή.

Ελλείψει μόνιμης συμφωνίας, ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν μετατρέπεται σε πόλεμο φθοράς παρά το τεράστιο οικονομικό κόστος του. Αυτό, υποστήριξε ο Τζιανγκ πριν από μήνες, είναι ακριβώς αυτό που περίμενε.

Τι είπε ο Τζιανγκ για τον πόλεμο στο Ιράν. Πριν παρουσιάσει τις τέσσερις νέες προβλέψεις του, ο Jiang επανεξέτασε την κεντρική του θέση σχετικά με την ίδια την σύγκρουση κατά την διάρκεια του podcast «Ημερολόγιο ενός Διευθύνοντος Συμβούλου».

Υποστήριξε ότι η αμερικανική κοινωνία «δεν έχει την πολιτική βούληση, δεν έχει την παραγωγική ικανότητα, δεν έχει την ανοχή κινδύνου» για να πολεμήσει αυτόν τον πόλεμο στο Ιράν και ότι η Αμερική θέλει να διεξάγει τη σύγκρουση «όσο το δυνατόν φθηνότερα, όσο το δυνατόν πιο εύκολα και όσο το δυνατόν πιο γρήγορα».Πολιτική

Μιλώντας για την τρέχουσα κατάσταση του πολέμου, ο Τζιανγκ δήλωσε: «Δεδομένης της ανάλυσής μου για την εξέλιξη του πολέμου, πιστεύω ότι το Ιράν έχει πολύ περισσότερα πλεονεκτήματα έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών. Η πραγματικότητα είναι, αυτή τη στιγμή, ότι πρόκειται για έναν πόλεμο φθοράς μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, και οι Ιρανοί προετοιμάζονται εδώ και 20 χρόνια για αυτή την σύγκρουση».

Υποστήριξε ότι ο θάνατος του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν ενίσχυσε μόνο την ιρανική αποφασιστικότητα αντί να την διαλύσει. Η ερμηνεία του για τη στρατηγική θέση του Ιράν βασίζεται στη γεωγραφία και το έδαφος. Το Ιράν αποτελεί μια τεράστια πρόκληση, υποστηρίζει ο Τζιανγκ, με χιλιάδες μίλια ορεινής περιοχής που μπορούν να κρύψουν στρατεύματα, όπλα και βάσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Ισχυρίζεται ότι «το Ιράν είναι ένα φρούριο» ικανό να παραλύσει την παγκόσμια οικονομία ελέγχοντας το Στενό του Ορμούζ.

Αυτή η εκτίμηση έχει πλέον υποστήριξη από αναλυτές που βρίσκονται πολύ έξω από την τροχιά του Τζιανγκ. Δύο μήνες μετά την έναρξη της σύγκρουσης, ο Τραμπ και ο Νετανιάχου δεν έχουν υπό τον έλεγχό τους μια ιρανική κυβέρνηση διάδοχο, καμία Ιρανική παράδοση για να τερματιστεί ο πόλεμος και καμία στρατιωτική οδό προς την νίκη. Σύμφωνα με μια γνωμοδότηση του Μαΐου 2026 μ.Χ. που δημοσιεύθηκε από το Al Jazeera , ο μόνος δρόμος που φαίνεται να ακολουθούν οι ΗΠΑ είναι μια υποχώρηση. Η ιρανική κυβέρνηση δεν διασπάστηκε.

Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, αντί να αποκεφαλιστεί, αναδύθηκε με μια ενισχυμένη εσωτερική διοίκηση και έναν διευρυμένο ρόλο στην αρχιτεκτονική εθνικής ασφάλειας. Στο podcast, ο Jiang έδωσε επίσης την αυστηρή εκτίμηση ότι απλά δεν μπορεί να δει το τέλος του πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν αυτή τη στιγμή.

Οι τέσσερις νέες προβλέψεις. Πρόβλεψη 1: Ένας Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος και μια Τρίτη Θητεία Τραμπ. Η πρώτη νέα πρόβλεψη του Jiang είναι ότι «θα υπάρξει ένας εμφύλιος πόλεμος στις ΗΠΑ και ο Τραμπ θα κερδίσει μια τρίτη θητεία». Όταν ρωτήθηκε για το αν μια τρίτη θητεία θα ήταν συνταγματικά παράνομη, απάντησε: «Υπάρχουν πράγματα που είναι αντισυμβατικά και ανήθικα. Και λάθος και κακόβουλα και επικίνδυνα. Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που είναι παράνομα. Η απόκτηση Τραμπ για τρίτη θητεία δεν είναι παράνομη».Καθημερινή Ενημέρωση

Ο Τζιανγκ άφησε να εννοηθεί ότι ο Τραμπ μπορεί να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για τρίτη θητεία επικαλούμενος τις εξουσίες έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση πολέμου, λέγοντας: «Δεδομένου του ιστορικού του Τραμπ, δεδομένης της προσωπικότητάς του, νομίζω ότι θέλει πολύ μια τρίτη θητεία. Και νομίζω ότι θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να εξασφαλίσει μια τρίτη θητεία. Αυτός είναι ένας άνθρωπος που είναι εθισμένος στην προσοχή».Καθημερινή Ενημέρωση

Αυτός είναι ένας από τους πιο αμφισβητούμενους ισχυρισμούς του Jiang. Το πλαίσιό του βασίζεται σε ιστορικό προηγούμενο και σε αυτό που περιγράφει ως λογική της θεωρίας παιγνίων και όχι σε νομική ανάλυση. Χαρακτηρίζει την τρέχουσα κυβέρνηση των ΗΠΑ ως «Κράτος Μαφίας» όπου η προσωπική αφοσίωση αντικαθιστά τη θεσμική στρατηγική και προβλέπει ότι αυτή η διάβρωση της δημόσιας διοίκησης και της στρατιωτικής γραφειοκρατίας θα οδηγήσει σε μια οριστική «εσωτερική κατάρρευση» της διοικητικής ικανότητας μέχρι τα τέλη του 2026 μ.Χ.

Πρόβλεψη 2: Μια «Μεγάλη Συμφωνία» μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. Η δεύτερη πρόβλεψη του Jiang είναι ότι θα υπάρξει μια «μεγάλη συμφωνία» μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας. Εξήγησε: «Ο κόσμος αναμένει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα θα εμπλακούν σε πόλεμο κάποια στιγμή για την Ταϊβάν. Η Κίνα πιθανότατα είναι ευχαριστημένη με την Αμερική ως ηγεμόνας του κόσμου, επειδή πρέπει να επενδύσει τόσο μεγάλο μέρος των πόρων της στην μάχη αυτών των πολέμων. Η Κίνα θα προσπαθήσει να τριγωνοποιήσει την Ρωσία και τις ΗΠΑ».

Αυτή η πρόβλεψη έχει άμεσο πραγματικό πλαίσιο. Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν ταξίδεψε στο Πεκίνο για συνομιλίες «για τις περιφερειακές και διεθνείς εξελίξεις» με τον Κινέζο ομόλογό του στις αρχές Μαΐου, σηματοδοτώντας την πρώτη πρόσωπο με πρόσωπο συνάντηση μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών από την έναρξη του πολέμου. Μια περιφερειακή πηγή δήλωσε επίσης στο CNN ότι η πρόοδος στις συνομιλίες για την κατάπαυση του πυρός με το Ιράν είναι απίθανο να προχωρήσει σημαντικά μέχρι να συναντηθεί ο Τραμπ με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ.

Το επιχείρημα του Jiang είναι ουσιαστικά ότι η Κίνα δεν θα πολεμήσει άμεσα τις ΗΠΑ, αλλά αντίθετα θα εκμεταλλευτεί την σύγκρουση για να αποσπάσει παραχωρήσεις, να σταθεροποιήσει το εμπόριο και να επεκτείνει την επιρροή της χωρίς να ρίξει ούτε μια βολή. Η ανάλυσή του υποδηλώνει ότι ένας μεγάλος πόλεμος που θα εμπλέκει το Ιράν θα μπορούσε να προκαλέσει την κατάρρευση των κρατών του Κόλπου και την άσχετη θέση της Ευρώπης, με τα Στενά του Ορμούζ και την Ταϊβάν να προσδιορίζονται ως οι δύο «τελικοί δείκτες» ενός ολοκληρωτικού φαινομένου ντόμινο.

Πρόβλεψη 3: Η άνοδος ενός κράτους επιτήρησης μέσω τεχνητής νοημοσύνης. Η τρίτη πρόβλεψη του Jiang απομακρύνεται από τους στρατούς και εισέρχεται στην καθημερινή ζωή. Υποστηρίζει ότι το χάος της συνεχιζόμενης γεωπολιτικής σύγκρουσης θα επιταχύνει κάτι που χτίζεται σιωπηλά εδώ και χρόνια: την κατασκευή μιας ολοκληρωμένης αρχιτεκτονικής ψηφιακής επιτήρησης που οι κυβερνήσεις μπορούν να χρησιμοποιήσουν για την παρακολούθηση, τον έλεγχο και τον οικονομικό περιορισμό των πολιτών τους.

Ο καθηγητής δήλωσε ότι για τον μέσο άνθρωπο, αυτή η μετατόπιση «σημαίνει δύο πράγματα. Σημαίνει ψηφιακή ταυτότητα και ψηφιακό νόμισμα. Αυτό θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να παρακολουθεί όλα όσα κάνετε στο διαδίκτυο και να ελέγχει όλες τις οικονομικές συναλλαγές».

Δεν πρόκειται απλώς για έναν εικασιακό ισχυρισμό. Η υποδομή που περιγράφεται ήδη κατασκευάζεται σε κοινή θέα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του NPR , ο Jeramie D. Scott, ανώτερος σύμβουλος και διευθυντής του Προγράμματος Επιτήρησης και Εποπτείας στο Κέντρο Πληροφοριών Ηλεκτρονικού Απορρήτου, προειδοποίησε ότι οι αγορές δεδομένων από την κυβέρνηση χωρίς ένταλμα «συμβάλλουν σε μια συνεχώς επεκτεινόμενη υποδομή επιτήρησης από τον ιδιωτικό τομέα που μας βυθίζει σε μια δυστοπική κοινωνία επιτήρησης». Ξεχωριστά, μια ανάλυση του 2026 μ.Χ. που δημοσιεύτηκε από το The Conversation επιβεβαίωσε ότι στις 18 Μαρτίου 2026 μ.Χ., ο διευθυντής του FBI, Kash Patel, επιβεβαίωσε στο Κογκρέσο ότι το FBI αγοράζει δεδομένα Αμερικανών από μεσίτες δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων των ιστορικών τοποθεσίας, για την παρακολούθηση Αμερικανών πολιτών.

Ο μακροχρόνιος αγώνας για τον περιορισμό της εξουσίας της κυβέρνησης να ελέγχει τις τηλεφωνικές κλήσεις, τα email και τα μηνύματα κειμένου των Αμερικανών χωρίς ένταλμα έχει αποκτήσει νέα επείγουσα σημασία λόγω των ανησυχιών ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα επεκτείνει δραματικά την ικανότητα επιτήρησης των κρατών.Καθημερινή Ενημέρωση

«Μερικά από αυτά τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, με τα διαθέσιμα δεδομένα, μπορούν ουσιαστικά να παρακολουθούν πού έρχεστε, πού πηγαίνετε, πού εργάζεστε, πόσα κερδίζετε, ποιον γνωρίζετε, πολιτικές πεποιθήσεις, σελίδες στο Facebook, λογαριασμούς στο Twitter», δήλωσε εκπρόσωπος του Due Process Institute στο NBC News. Η πρόβλεψη του Jiang εδώ αφορά λιγότερο το αν αυτή η τεχνολογία θα έρθει και περισσότερο την ταχύτητα με την οποία οι συνθήκες πολέμου θα μπορούσαν να επιταχύνουν την υιοθέτησή της.

Πρόβλεψη 4: Δεν διαφαίνεται τέλος για τον πόλεμο στο Ιράν. Η τέταρτη πρόβλεψη συνδέεται με την σύγκρουση που βρίσκεται στο επίκεντρο όλων αυτών. Ο Τζιανγκ δήλωσε: «Δεδομένης της ανάλυσής μου για το πώς εξελίσσεται ο πόλεμος, νομίζω ότι το Ιράν έχει πολύ περισσότερα πλεονεκτήματα έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών. Η πραγματικότητα είναι, αυτή την στιγμή, ότι πρόκειται για έναν πόλεμο φθοράς μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, και οι Ιρανοί προετοιμάζονται εδώ και 20 χρόνια για αυτή τη σύγκρουση».

Η ανάλυσή του για το γιατί επιμένει αυτό το αδιέξοδο βασίζεται στη λογική των πόρων και στους ιστορικούς κύκλους. Σημείωσε ότι το Ιράν διεξάγει αυτό που χαρακτήρισε ως «εξερευνητικές πορείες» και υποστήριξε ότι «αυτό που κάνουν οι Ιρανοί είναι να διεξάγουν πόλεμο εναντίον ολόκληρης της παγκόσμιας οικονομίας» μέσω του κλεισίματος του Στενού του Ορμούζ.

Τα οικονομικά της σύγκρουσης υποστηρίζουν αυτή την ερμηνεία. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Al Jazeera σχετικά με την παγωμένη σύγκρουση , το Ινστιτούτο Quincy εκτίμησε το κόστος της Ουάσιγκτον κατά τον πρώτο μήνα του πολέμου σε μεταξύ 20 και 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η ίδια έκθεση σημείωσε ότι μια μεγάλης κλίμακας χερσαία επιχείρηση στο Ιράν παρόμοια με την εισβολή στο Ιράκ το 2003 μ.Χ. θα απαιτούσε τουλάχιστον 500.000 άτομα προσωπικό και περίπου 55 δισεκατομμύρια δολάρια ανά μήνα, ή περισσότερα από 650 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Όταν ξεκίνησε το 2026 μ.Χ., το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ θεωρούνταν αδιανόητο. Τώρα, το αδιανόητο συμβαίνει εδώ και περισσότερες από δέκα συνεχόμενες εβδομάδες. Ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν μπορεί ήδη να χαρακτηριστεί ως «παγωμένος», αλλά αυτό το σενάριο «χωρίς πόλεμο χωρίς συμφωνία» έχει πολύ υψηλό κόστος και για τα δύο μέρη, σύμφωνα με τον Mehran Kamrava, ειδικό σε θέματα Ιράν στο Πανεπιστήμιο Georgetown στο Κατάρ.

«Το Ιράν δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά να μπλοκάρει τα λιμάνια του επ’ αόριστον και ούτε οι ΗΠΑ μπορούν να διατηρήσουν έναν επ’ αόριστον αποκλεισμό του Ιράν», είπε, προσθέτοντας ότι μια βραχυπρόθεσμη «παγωμένη» σύγκρουση δεν μπορεί να συνεχιστεί για αρκετούς μήνες ή χρόνια.

Γιατί οι αναλυτές προτρέπουν για προσοχή. Οποιαδήποτε ειλικρινής ανάγνωση του προφίλ του Jiang απαιτεί την αναγνώριση των όσων έχουν θέσει οι επικριτές. Το Free Press περιέγραψε τον Jiang ως θεωρητικό συνωμοσίας που έχει προωθήσει θεωρίες μέσω του καναλιού του στο YouTube σχετικά με μυστικές κοινωνίες που ελέγχουν τον δυτικό κόσμο. Σύμφωνα με την South China Morning Post, ορισμένες από τις διαλέξεις του «στρέφονται σε πασίγνωστες θεωρίες συνωμοσίας για σκιώδεις μυστικές κοινωνίες».

Ενώ οι δύο πρώτες σημαντικές προβλέψεις του έχουν πλέον επαληθευτεί, η τρίτη, μια ζοφερή πρόβλεψη σχετικά με την τελική έκβαση του πολέμου για τις Ηνωμένες Πολιτείες, παραμένει αντικείμενο έντονης παγκόσμιας συζήτησης. Σε αντίθεση με άλλους προγνωστικούς παράγοντες, ο Jiang δεν βασίζεται σε αστρικούς χάρτες ή μυστικισμό. Οι προβλέψεις του βασίζονται σε μια μεθοδολογία γεωπολιτικών προβλέψεων και ιστορικών κύκλων. Αλλά η μεθοδολογία από μόνη της δεν επικυρώνει τα συμπεράσματα.

Ενώ πολλοί θεωρούν την ανάλυση του διορατική, άλλοι λένε ότι τέτοιες προβλέψεις παραμένουν εικασίες. Η διαφορά μεταξύ της αναγνώρισης προτύπων και της γνήσιας προνοητικότητας είναι κάτι που μόνο ο χρόνος μπορεί να επιλύσει, και το ιστορικό αρχείο των προγνωστικών, ακόμη και των ασυνήθιστα ακριβών, σπάνια είναι τόσο καθαρό όσο το παρουσιάζουν τα ιογενή μέσα ενημέρωσης.

Η άνοδος του Jiang αντικατοπτρίζει επίσης τα ολοένα και πιο θολά όρια μεταξύ ανάλυσης, πρόβλεψης και ψυχαγωγίας στο διαδίκτυο. Πολλοί από τους ισχυρισμούς του, συμπεριλαμβανομένων των προβλέψεων για την επέκταση του παγκόσμιου πολέμου, τις στρατιωτικές στρατολογήσεις και την κατάρρευση των υφιστάμενων γεωπολιτικών συστημάτων, παραμένουν εικασίες και αμφισβητούνται έντονα.

Τι να κάνετε με όλα αυτά. Οι τέσσερις προβλέψεις που παρουσίασε ο Jiang στο podcast “Ημερολόγιο ενός CEO” σχηματίζουν μια συνεκτική, αν και ανησυχητική, θέση: μια εγχώρια  πολιτική κρίση στις Ηνωμένες Πολιτείες που επιταχύνεται προς μια συνταγματική αντιπαράθεση· μια ήσυχη στρατηγική συμφωνία μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου που αποφεύγει τον άμεσο πόλεμο αλλά αναδιαμορφώνει την παγκόσμια ισχύ· μια σταθερή επέκταση των υποδομών επιτήρησης που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη, στις οποίες οι κυβερνήσεις παγκοσμίως θα δυσκολευτούν να αντισταθούν· και ένας πόλεμος στο Ιράν που δεν έχει ορατή απόκλιση και του οποίου το κόστος θα αυξηθεί μέχρι η μία ή η άλλη πλευρά να ξεμείνει από κάτι που δεν μπορεί να αντικαταστήσει.Πολιτική

Αυτό που κάνει αυτές τις προβλέψεις να ληφθούν σοβαρά υπόψη δεν είναι ο μυστικισμός ή η διαδικτυακή διασημότητα. Ανεξάρτητοι αναλυτές, γεωπολιτικοί θεσμοί και δεδομένα σε πραγματικό χρόνο επιβεβαιώνουν ήδη σημαντικά μέρη του δομικού επιχειρήματος. Ο πόλεμος κατά του Ιράν που ξεκίνησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου 2026 μ.Χ., φαίνεται ολοένα και πιο πιθανό να καταλήξει σε μια Αμερικανική υποχώρηση, όπως υποστήριξε το τμήμα γνώμης του Al Jazeera τον Μάιο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να συνεχίσουν τον πόλεμο χωρίς να προκαλέσουν καταστροφικές συνέπειες.

Το αν οι υπόλοιπες προβλέψεις του Jiang θα επιβεβαιωθούν είναι κάτι που μόνο τα επόμενα δύο χρόνια θα απαντήσουν. Το πιο χρήσιμο πράγμα που μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε αναγνώστης αυτή την στιγμή είναι να παρακολουθεί τους ισχυρισμούς του για τα γεγονότα καθώς εξελίσσονται, με καθαρά μάτια και μια σταθερή κατανόηση του τι έχει κάνει σωστά, τι έχει κάνει λάθος, και πού η γραμμή μεταξύ αυστηρής ανάλυσης και συνωμοσιολογικής υπερβολής τείνει να θολώνει. Με βάση τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα σήμερα, αυτή η γραμμή διατρέχει κατευθείαν την μέση του έργου του. Ακολουθήστε τα γεγονότα. Μην πανικοβάλλεστε. Και μην τα απορρίπτετε (https://www.triklopodia.gr/%ce%bf-%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82-%ce%bd%ce%bf%cf%83%cf%84%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b1%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%ad%cf%83%cf%83%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%82/).

Διεθνής σάλος – Ναρκοκράτος η Τουρκία: Παγκόσμιος κόμβος κάθε είδους εγκλήματος, μαφιόζοι και εγκληματίες με διασυνδέσεις στην κυβέρνηση. Εκβιασμοί, παράνομο εμπόριο όπλων, κόμβος διακίνησης.

Η Τουρκία αναδεικνύεται ως κρίσιμος κρίκος στις παγκόσμιες οδούς διακίνησης κοκαΐνης μεταξύ της Λατινικής Αμερικής και των Ευρωπαϊκών, Ρωσικών και Καυκάσιων αγορών, ενώ κατατάσσεται μεταξύ των χωρών με υψηλά επίπεδα οργανωμένου εγκλήματος και περιορισμένη ανθεκτικότητα, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Οργανωμένου Εγκλήματος 2025 μ.Χ. που δημοσιεύθηκε από την Παγκόσμια Πρωτοβουλία κατά του Διεθνικού Οργανωμένου Εγκλήματος με έδρα την Γενεύη.

Ο δείκτης του 2025 μ.Χ. αποδίδει στην Τουρκία βαθμολογία εγκληματικότητας 7,20, κατατάσσοντάς την 10η μεταξύ 193 χωρών, τρίτη στην Ασία και δεύτερη στη Δυτική Ασία, αντανακλώντας μια επιδείνωση σε σύγκριση με το 2023 μ.Χ.

Η κατάταξη μεταξύ των 10 κορυφαίων σημαίνει ότι η Τουρκία συγκαταλέγεται στις χώρες με τα υψηλότερα επίπεδα οργανωμένου εγκλήματος παγκοσμίως. Η βαθμολογία ανθεκτικότητας της χώρας ανέρχεται στο 3,96, κατατάσσοντάς την 131^η παγκοσμίως, 25^η στην Ασία και όγδοη στην Δυτική Ασία.

Ο δείκτης μετρά την εγκληματικότητα μέσω της παρουσίας 15 παράνομων αγορών και της επιρροής ομάδων οργανωμένου εγκλήματος, ενώ η ανθεκτικότητα αντικατοπτρίζει την ικανότητα μιας χώρας να τις αντιμετωπίσει μέσω της διακυβέρνησης, της δικαιοσύνης και της κοινωνίας των πολιτών.

«Αυτοκινητόδρομος» διακίνησης ναρκωτικών η Τουρκία. Σύμφωνα με την έκθεση για την Τουρκία, η χώρα παραμένει βασικός διάδρομος για την ηρωίνη που προέρχεται από το Αφγανιστάν και μεταφέρεται στις ευρωπαϊκές αγορές κατά μήκος της βαλκανικής οδού.

Παρόλο που οι κατασχέσεις ηρωίνης έχουν μειωθεί από το 2022 μ.Χ., συνεχίζουν να κατάσχονται σημαντικές ποσότητες. Κουρδικές και συριακές ομάδες κυριαρχούν σε αυτήν την αγορά, με αυξανόμενη συμμετοχή ξένων δικτύων.

Η έκθεση αναφέρει επίσης τον αυξανόμενο ρόλο της Τουρκίας στο παγκόσμιο εμπόριο κοκαΐνης, λειτουργώντας ως γέφυρα μεταξύ της Λατινικής Αμερικής και των Ευρωπαϊκών, Ρωσικών και Καυκάσιων αγορών.

Οι τουρκικές οργανώσεις τύπου μαφίας συνεργάζονται με καρτέλ της Λατινικής Αμερικής, ενώ ορισμένα άτομα που συνδέονται με το κράτος, έχουν συνεταιριστεί με δίκτυα εμπορίας ανθρώπων. Η καλλιέργεια και η εμπορία κάνναβης είναι ευρέως διαδεδομένες, ιδιαίτερα στις νοτιοανατολικές επαρχίες όπως το Ντιγιαρμπακίρ και το Μπινγκόλ.

Η κάνναβη παραμένει το ναρκωτικό που καταναλώνεται περισσότερο στην εγχώρια αγορά και τα κέρδη συνδέονται με διάφορες εγκληματικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου του (παράνομου στην Τουρκία) Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK). Η εμπορία συνθετικών ναρκωτικών, ιδίως Captagon και μεθαμφεταμίνης, έχει επεκταθεί ραγδαία.

Η Τουρκία χρησιμεύει τόσο ως χώρα διέλευσης όσο και ως χώρα περιορισμένου προορισμού, με κατασχέσεις κατά μήκος των συριακών συνόρων και στην Κωνσταντινούπολη. Ιρανικές ομάδες έχουν συχνά εμπλακεί στην παραγωγή μεθαμφεταμίνης σε τουρκικές πόλεις.

Χώρα – αρχιμαφιόζος. Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι ο ρόλος της Τουρκίας στο οργανωμένο έγκλημα εκτείνεται πέρα από την εμπορία ναρκωτικών, περιλαμβάνοντας την εμπορία ανθρώπων, το λαθρεμπόριο όπλων και παραποιημένων προϊόντων, τα οικονομικά εγκλήματα και την απάτη μέσω διαδικτύου, καθώς και τα περιβαλλοντικά αδικήματα και τα αδικήματα που σχετίζονται με τους πόρους.

Η εμπορία ανθρώπων στην Τουρκία παραμένει μια σημαντική ανησυχία. Η χώρα χρησιμεύει τόσο ως προορισμός όσο και ως κέντρο διέλευσης, με τα περισσότερα θύματα να είναι αλλοδαποί, συμπεριλαμβανομένων Σύρων, Ουζμπέκων, Αφγανών και Κιργιζίων.

Η εκμετάλλευση λαμβάνει μορφές όπως η καταναγκαστική εργασία, η σεξουαλική κακοποίηση και ο καταναγκαστικός γάμος. Οι γυναίκες και τα κορίτσια από τη Συρία είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στις παραμεθόριες περιοχές.

Οι αναφορές αναφέρουν επίσης εμπορία οργάνων και εκμετάλλευση μέσω εικονικών γάμων. Η Τουρκία εξακολουθεί να αποτελεί βασική οδό για την παράνομη διακίνηση μεταναστών, λόγω της στρατηγικής της θέσης και του μεγάλου προσφυγικού πληθυσμού.

Η παράνομη διακίνηση συνεχίζεται κατά μήκος των οδών της ανατολικής Μεσογείου και των Δυτικών Βαλκανίων, και ένας αυξανόμενος αριθμός Τούρκων υπηκόων επιχειρεί παράτυπη είσοδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα δίκτυα έχουν επεκταθεί σε διεθνές επίπεδο, εμπλέκοντας ομάδες από τη Συρία, την Κεντρική Ασία και την Αφρική.

Εκβιασμοί, παράνομο εμπόριο όπλων, κόμβος διακίνησης. Ο εκβιασμός έχει επανεμφανιστεί εν μέσω οικονομικών προκλήσεων. Ομάδες οργανωμένου εγκλήματος στοχοποιούν υπερχρεωμένα άτομα και νόμιμες επιχειρήσεις, συχνά χρησιμοποιώντας απειλές και βία. Ορισμένες ομάδες φέρονται να χρησιμοποιούν ιδιωτικές εταιρείες ασφαλείας για να ασκούν εκφοβισμό σε χώρους νυχτερινής ζωής και διασκέδασης.

Η Τουρκία παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στο παγκόσμιο παράνομο εμπόριο όπλων, λειτουργώντας ως χώρα προέλευσης, διέλευσης και προορισμού. Όπλα τουρκικής προέλευσης έχουν διακινηθεί στην Ευρώπη, την Αφρική και τη Νότια Αμερική.

Στο εσωτερικό, η παράνομη κατοχή πυροβόλων όπλων συμβάλλει στην αυξανόμενη ένοπλη βία. Οι Αρχές έχουν κατασχέσει δεκάδες χιλιάδες μη καταχωρημένα όπλα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από παράνομα εργοστάσια όπλων.

Η έκθεση προσδιορίζει την Τουρκία ως μία από τις κορυφαίες πηγές και κέντρο διανομής παραποιημένων προϊόντων στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων ενδυμάτων, φαρμακευτικών προϊόντων, ηλεκτρονικών ειδών και καλλυντικών.

Η εγχώρια ζήτηση έχει αυξηθεί λόγω του πληθωρισμού και της φτώχειας. Παραποιημένα προϊόντα πωλούνται σε αστικές και τουριστικές αγορές και στο διαδίκτυο. Παρά τις περιοδικές επιχειρήσεις επιβολής του νόμου, η αγορά παραμένει ανθεκτική.

Απάτες παντός είδους και παντός χώρου. Τα οικονομικά εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένης της απάτης, της υπεξαίρεσης και της φοροδιαφυγής, είναι ευρέως διαδεδομένα. Σε υποθέσεις υψηλού προφίλ εμπλέκονται δημόσιοι αξιωματούχοι και επιχειρηματίες.

Μια έρευνα του 2024 μ.Χ. αποκάλυψε ένα δίκτυο απάτης στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης που χρησιμοποιούσε αρχεία ασθενών βρεφών για να διεκδικήσει πλαστές πληρωμές κοινωνικής ασφάλισης. Τα οικονομικά εγκλήματα που ενεργοποιούνται μέσω του κυβερνοχώρου, όπως το ηλεκτρονικό ψάρεμα (phishing) και η κλοπή ταυτότητας, αυξάνονται.

Η χρήση μη αδειοδοτημένου λογισμικού και η διαδικτυακή πειρατεία έχουν καταστήσει την Τουρκία ευάλωτη σε επιθέσεις ransomware και κακόβουλου λογισμικού. Τόσο εγχώριες όσο και ξένες κυβερνοομάδες δραστηριοποιούνται στη χώρα, συμπεριλαμβανομένων ατόμων που έχουν εκπαιδευτεί στην Ρωσία.

Οι «νονοί» με τις κρατικές άκρες. Οι οργανώσεις τύπου μαφίας στην Τουρκία έχουν εξελιχθεί σε αποκεντρωμένα δίκτυα που δραστηριοποιούνται σε πολλαπλές παράνομες αγορές, από την εμπορία ναρκωτικών και την παράνομη διακίνηση ανθρώπων έως τα διαδικτυακά τυχερά παιχνίδια και τους εκβιασμούς.

Περισσότερες από δύο ντουζίνες ομάδες λειτουργούν σε εθνικό επίπεδο και οι συμμαχίες μεταξύ προσώπων με έδρα την Κωνσταντινούπολη, διαμορφώνουν το εγκληματικό τοπίο. Η έκθεση επισημαίνει επίμονους ισχυρισμούς για διασυνδέσεις μεταξύ του οργανωμένου εγκλήματος και προσώπων που έχουν ενσωματωθεί στο κράτος.

Αξιωματούχοι έχουν αναφερθεί σε αναφορές για φερόμενη εμπλοκή σε λαθρεμπόριο, εμπόριο ναρκωτικών, όπλων και παραποιήσεων, καθώς και για αποδοχή δωροδοκιών σε συνοριακά περάσματα. Παρά τον δημόσιο έλεγχο, η λογοδοσία παραμένει περιορισμένη.

Ξένες εγκληματικές οργανώσεις από τα Βαλκάνια, την Ρωσία, την Κεντρική Ασία και την Λατινική Αμερική δραστηριοποιούνται επίσης στην Τουρκία, εκμεταλλευόμενες τη στρατηγική γεωγραφία και το χρηματοπιστωτικό της σύστημα.

Ξέπλυμα χρήματος και στοχοποίηση ΜΜΕ. Η αφαίρεση της Τουρκίας από τη γκρίζα λίστα της Ομάδας Χρηματοοικονομικής Δράσης το 2024 μ.Χ. αναφέρεται ως θετικό βήμα προς την συμμόρφωση με τα παγκόσμια πρότυπα καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

Ωστόσο, οι ευπάθειες εξακολουθούν να υπάρχουν λόγω των παράνομων χρηματοοικονομικών ροών από ναρκωτικά, λαθρεμπόριο και εμπορία καυσίμων. Η οικονομική αστάθεια που προκαλείται από τον πληθωρισμό, την υποτίμηση του νομίσματος και τις άτυπες αγορές συνεχίζει να διευκολύνει το οργανωμένο έγκλημα.

Η αδύναμη επιβολή των κανονιστικών ρυθμίσεων και η αντιληπτή ανισότητα στο δικαστικό σύστημα διαβρώνουν περαιτέρω την εμπιστοσύνη. Σύμφωνα με την έκθεση, τα ΜΜΕ λειτουργούν υπό ισχυρή κρατική επιρροή και οι δημοσιογράφοι που κάνουν λόγο για διαφθορά ή εγκλήματα αντιμετωπίζουν λογοκρισία ή δίωξη.

Ένας νόμος που ποινικοποιεί αυτό που οι αρχές ορίζουν ως «παραπληροφόρηση» έχει χρησιμοποιηθεί για να φιμώσει τους επικριτές της κυβέρνησης και να περιορίσει τις φωνές της αντιπολίτευσης, ειδικά κατά τις προεκλογικές περιόδους (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/838198/diethnis-salos-narkokratos-i-tourkia-pagkosmios-komvos-kathe-eidous-egklimatos-mafiozoi-kai-egklimaties-me-diasyndeseis-stin-kyvernisi).

 

Επέστρεψαν οι πειρατές της Σομαλίας – Oι σχέσεις τους με τους Χούθι. Η επίσημη ανακοίνωση των ανταρτών Χούθι της Υεμένης ότι έχουν σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον εμπορικών πλοίων δημιουργεί αισιοδοξία για ομαλοποίηση της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα και επανέναρξη των διελεύσεων από την διώρυγα του Σουέζ, όπως επιθυμεί και η Αίγυπτος. Ωστόσο, η “αναζωπύρωση” της πειρατείας ανοιχτά των ακτών της Σομαλίας δημιουργεί νέα εστία ανησυχίας για την Ναυτιλία.

Η ανακοίνωση των Χούθι για άρση του λεγόμενου αποκλεισμού τους στα Ισραηλινά λιμάνια και την διακοπή των επιθέσεων σε εμπορικά πλοία περιλήφθηκε στο τέλος μιας επιστολής που αναρτήθηκε στο “X” (πρώην twitter) και στάλθηκε στη στρατιωτική πτέρυγα της Χαμάς, από το νεοδιορισμένο αρχηγό του επιτελείου των Χούθι, Γιούσεφ Χασάν Αλ-Μαντάνι.

Οι επιθέσεις των Χούθι, που ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2023 μ.Χ. και στοίχισαν την ζωή σε τουλάχιστον εννέα ναυτικούς, ενώ βυθίστηκαν τέσσερα εμπορικά πλοία, ανάγκασαν το παγκόσμιο εμπόριο να ανακατευθυνθεί γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, αυξάνοντας τα ναύλα και τους χρόνους παραδόσεων.

Μόνο στο διάστημα μεταξύ 1^ης Αυγούστου 2024 μ.Χ. και 31^ης Ιουλίου 2025 μ.Χ., σύμφωνα με έκθεση εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τη Υεμένη, οι Χούθι πραγματοποίησαν τουλάχιστον 25 επιθέσεις σε εμπορικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Κόλπο του Άντεν. Πάντως, ο Αλ-Μαντάνι αναφέρει στην επιστολή του ότι εάν η σύγκρουση στην Γάζα συνεχιστεί, οι Χούθι θα εξετάσουν το ενδεχόμενο επανέναρξης των δικών τους επιχειρήσεων.

Και ενώ από την έναρξη της εκεχειρίας μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ, στις 10 Οκτωβρίου, δεν έχουν πραγματοποιηθεί νέες επιθέσεις από τους Χούθι, μια εστία κινδύνου “αναζωπυρώνεται” στην περιοχή της Αραβικής Θάλασσας, ανοιχτά των ακτών της Σομαλίας, με την επανεμφάνιση των πειρατών.

Οι απόπειρες πειρατικών επιθέσεων στα ανοικτά της Σομαλίας, μετά τον Μάρτιο του 2024 μ.Χ., σπανίζουν. Τότε το Ινδικό Ναυτικό διέσωσε με επιτυχία τα 17 μέλη του πληρώματος του με σημαία Μάλτας φορτηγού πλοίου μεταφοράς χύδην φορτίου (bulk carrier) “Ruen”, το οποίο είχε καταληφθεί από Σομαλούς πειρατές και κρατήθηκε για τρεις μήνες.

Η επιτυχημένη επιχείρηση τελείωσε με τη σύλληψη 35 πειρατών, που μεταφέρθηκαν στην Βομβάη της Ινδίας για να δικαστούν και αποδείχτηκε αρκετή για να καταστείλει την σύντομη επανεμφάνιση των πειρατικών ομάδων της Σομαλίας που επιδίωκαν κατάληψη πλοίων για να αποσπάσουν λύτρα.

Μάλιστα, από τον περασμένο Απρίλιο δεν καταγράφτηκε περιστατικό πειρατικής επίθεσης ανοιχτά της Σομαλίας, σε αντίθεση με άλλες περιοχές της Ασίας. Αυτή η “εκεχειρία” τελείωσε στις 28 Οκτωβρίου, όταν δύο μικρά ξύλινα ιστιοφόρα αλιευτικά δέχτηκαν επίθεση στα ανοιχτά του Γκαράντ. Το ένα από αυτά, εκτιμάται ότι είναι ιρανικό, καταλήφθηκε από πειρατές και χρησιμοποιήθηκε ως μητρικό πλοίο σε ένα 8ημερο διαδοχικών πειρατικών επιθέσεων εναντίον εμπορικών πλοίων.

Αναζωπύρωση της πειρατείας. Η πρώτη ανεπιτυχής επίθεση έγινε στις 2 Νοεμβρίου εναντίον του ισπανικού αλιευτικού αλιείας τόνου “Intertuna Tres”. Ακολούθησε, την επόμενη μέρα, απόπειρα κατάληψής του με σημαία Νήσων Κέϊμαν δεξαμενόπλοιου “Stolt Sagaland”. Σε αυτό επιχείρησαν να επιβιβαστούν τέσσερις ένοπλοι πειρατές, ενώ βρισκόταν ανοιχτά του Μογκαντίσιου, αλλά απομακρύνθηκαν μετά την ανταλλαγή πυρών με την ομάδα ασφαλείας του πλοίου.

Την Πέμπτη 6/11 έγινε επίθεση στο ελληνόκτητο δεξαμενόπλοιο μεταφοράς παραγώγων πετρελαίου “Hellas Aphrodite”, ενώ βρισκόταν περίπου 700 ναυτικά μίλια ανοιχτά του Μογκαντίσου. Οι πειρατές οπλισμένοι με μικρά όπλα και χειροβομβίδες κατάφεραν να επιβιβαστούν στο πλοίο, διατηρώντας το υπό τον έλεγχό τους για περίπου 30 ώρες.

Όμως, μετά από μεγάλη επιχείρηση του Ινδικού ναυτικού και των ευρωπαϊκών ναυτικών δυνάμεων της περιοχής, οι πειρατές αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν και απελευθερώθηκαν οι 24 ναυτικοί, μέλη του πληρώματος.

Την Παρασκευή 7/11, σύμφωνα με το Διεθνές Ναυτιλιακό Γραφείο που παρακολουθεί την πειρατεία, έγινε ανεπιτυχής προσπάθεια, στην ίδια περιοχή, όπου είχε δεχτεί επίθεση το “Hellas Aphrodite”, να καταληφθεί ένα υγραεριοφόρο.

 Σύμφωνα με κάποια δημοσιεύματα, ήταν το με σημαία Νήσων Μάρσαλ “Al Thumama”, που ταξίδευε από το Κατάρ στην Πολωνία μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας και κατάφερε με κατάλληλες κινήσεις να αποφύγει το πειρατικό ταχύπλοο, το οποίο προσπαθούσε να το προσεγγίσει.

Όπως επισημάνθηκε σε ανάλυση που δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική έκδοση της έγκυρης βρετανικής εφημερίδας Lloyd’s List, η αναζωπύρωση της πειρατείας θέτει στο προσκήνιο της ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των Χούθι και της οργάνωσης Αλ-Σαμπάαμπ, που φέρεται να συνδέεται με την Αλ Κάιντα και επιδιώκει να ανατρέψει την κυβέρνηση της Σομαλίας.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, πολλές εκθέσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ έχουν συνδέσει τη χρηματοδότηση της Αλ-Σαμπάαμπ με την δράση πειρατικών ομάδων, που δρουν στα ελεγχόμενα από αυτήν εδάφη, με την σύναψη συμφωνιών συνεργασίας για ένα μερίδιο των εσόδων από τα λύτρα.

Αυτή η σχέση φαίνεται να έχει γίνει πιο εκτεταμένη τον τελευταίο χρόνο, με την Αλ-Σαμπάαμπ να αυξάνει τους δεσμούς της με πειρατικές δραστηριότητες στον Κόλπο του Άντεν και ανοικτά των ακτών της Σομαλίας, ενώ παράλληλα ενισχύεται η πολύπλευρη συνεργασία με τους Χούθι.

Η πιο πρόσφατη έκθεση της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για την Υεμένη, που δημοσιεύτηκε τον περασμένο μήνα (17.10.2025 μ.Χ.) αναφέρει ότι η συνεργασία των δύο αντάρτικων ομάδων περιλαμβάνει λαθρεμπόριο όπλων, τεχνική εκπαίδευση, κυρίως σε σχέση με επιχειρησιακές τακτικές, και ανταλλαγή υλικοτεχνικής υποστήριξης.

Η Επιτροπή σημειώνει ότι η εμπορία όπλων «αποτελεί σημαντική πηγή εσόδων για τους Χούθι», αλλά «η συνεργασία με την Αλ-Σαμπάμπ δεν γίνεται απλώς για συναλλακτικά οφέλη· αποτελεί επίσης μέρος μιας στρατηγικής των Χούθι για την άσκηση αυξανόμενης επιρροής στην περιοχή».

Σύμφωνα με τους ναυτιλιακούς αναλυτές, η εμφάνιση μιας επίσημης συμμαχίας με το κίνημα των Χούθι για την αύξηση των πειρατικών δραστηριοτήτων και της χρηματοδότησης, σε αντάλλαγμα για όπλα και τεχνογνωσία, έχει την δυνατότητα να αυξήσει σημαντικά το προφίλ κινδύνου της ναυτιλίας στην περιοχή, ακόμη και καθώς οι επιθέσεις των Χούθι σταμάτησαν μετά την κατάπαυση του πυρός στην Γάζα (https://slpress.gr/diethni/epestrepsan-oi-peirates-tis-somalias-oi-sxeseis-tous-me-tous-xouthi/).

Ισλαμικός άξονας. Γεωπολιτική ανατροπή στην Ασία: Ισλαμικός άξονας Τουρκίας - Πακιστάν - Μπαγκλαντές απειλεί την Ινδία. Η Τουρκία επιχειρεί να ηγηθεί του μουσουλμανικού κόσμου, δημιουργώντας έναν Ισλαμικό άξονα με Πακιστάν και Μπαγκλαντές κατά της Ινδίας, ανατρέποντας τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ασία.

Η Τουρκία φαίνεται πως δεν αρκείται πλέον στον ρόλο μιας περιφερειακής δύναμης· επιδιώκει συστηματικά να αυτοπροβληθεί ως ηγετική δύναμη ολόκληρου του μουσουλμανικού κόσμου. Υπό την προεδρία του Recep Tayyip Erdoğan, η Άγκυρα επιδιώκει να επαναφέριε την ιδέα της «ισλαμικής ενότητας» υπό τουρκική καθοδήγηση.

Το σχέδιο αυτό πλέον ενσωματώνεται ακόμη και στον κρατικό προϋπολογισμό του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, με ειδική μνεία σε θέματα όπως το Kashmir, που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αποκλειστικό ενδιαφέρον του Πακιστάν.

Στις 18 Νοεμβρίου, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Hakan Fidan, παρουσίασε τον προϋπολογισμό του ΥΠΕΞ στο κοινοβούλιο, επαναλαμβάνοντας τους τόνους του Προέδρου Erdoğan στον ΟΗΕ: πίεση στην Ινδία για την επίλυση του ζητήματος του Kashmir μέσω διαπραγματεύσεων με το Πακιστάν και «σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο», ενώ έξω από τα Ηνωμένα Έθνη έχει καταγγείλει μαζικές «σφαγές» Μουσουλμάνων από Ινδούς.

Ο ρόλος του Diyanet. Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, η Τουρκία αξιοποιεί το Diyanet, την επίσημη Τουρκική Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων, ως εργαλείο διεθνούς πολιτικής και θρησκευτικής διείσδυσης.

Το Diyanet έχει αυξήσει δραματικά τον προϋπολογισμό του (από $1,3 δισ. σε $3,18 δισ. το 2023) και λειτουργεί ως κρατικός οργανισμός υπό τον Erdoğan, διαχειριζόμενο χιλιάδες τζαμιά εντός και εκτός Τουρκίας, εκπαιδευτικά προγράμματα, φιλανθρωπικές δραστηριότητες και θρησκευτικές υποδομές που ενισχύουν την επιρροή της Τουρκίας σε όλο τον μουσουλμανικό κόσμο.

Μέσω αυτής της στρατηγικής, η Τουρκία έχει δημιουργήσει στενές σχέσεις με το Jamaat-e-Islami (JeI) στο Μπαγκλαντές, το οποίο μετά το πραξικόπημα κατά της Sheikh Hasina τον Αύγουστο του 2024, αναβαθμίστηκε σε βασικό συνεργάτη της Άγκυρας στην περιοχή.

Ο Erdoğan παρέχει οικονομική, υλική και ιδεολογική υποστήριξη σε ισλαμιστικές οργανώσεις και δίκτυα madrasa, ενώ Τούρκοι αξιωματούχοι επισκέπτονται τα γραφεία του JeI στη Dhaka και συμμετέχουν σε στρατιωτική εκπαίδευση.

Στρατιωτική συνεργασία Το Πακιστάν αποτελεί τον επιχειρησιακό πυρήνα αυτής της συμμαχίας, λαμβάνοντας τουρκικά drones Bayraktar, κορβέτες Ada-class, και συμμετέχοντας σε τακτικές κοινές στρατιωτικές ασκήσεις. Παράλληλα, το Μπαγκλαντές αγοράζει πλήθος τουρκικού στρατιωτικού εξοπλισμού, όπως οχήματα Otokar Kobra II, ρουκέτες TRG-300 MLRS, drones Bayraktar TB2 και άρματα Tulpar, ενώ χιλιάδες στρατιωτικοί και αστυνομικοί εκπαιδεύονται σε τουρκικές στρατιωτικές σχολές. Η Άγκυρα υποστηρίζει επίσης την κατασκευή δύο στρατιωτικών συγκροτημάτων σε Chittagong και Narayanganj, παρέχοντας τεχνολογία, χρηματοδότηση και συμπαραγωγή.

Ισλαμικός άξονας. Συνδυάζοντας στρατιωτική, οικονομική και ιδεολογική επιρροή, Τουρκία, Πακιστάν και Μπανγκλαντές συγκροτούν έναν άτυπο «Ισλαμικό άξονα» στην περιοχή της Νότιας Ασίας. Η Ινδία πλέον αντιμετωπίζει έναν νέο στρατηγικό κίνδυνο: ένα μέτωπο εχθρικών κρατών με τουρκική σφραγίδα, ισλαμιστική ιδεολογία και αυξανόμενη στρατιωτική ισχύ.

Υπάρχουν ήδη αναφορές ότι οι δύο βασικοί κατηγορούμενοι για πρόσφατη έκρηξη κοντά στο Red Fort στο Δελχί, Dr Umar Mohammed και Dr Muzammil, καθοδηγούνταν από έναν χειριστή με έδρα την Άγκυρα (ψευδώνυμο «Ukasa»).

Παρά την αυξανόμενη επιρροή, η Τουρκία αντιμετωπίζει σημαντικά εμπόδια. Η στήριξη της Μουσουλμανικές Αδελφότητας και άλλων ισλαμιστικών κινημάτων έχει προκαλέσει ένταση με χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό παραμένει αμφίρροπο, με ισχυρές αντιπολιτευόμενες και κοσμικές δυνάμεις που αμφισβητούν την ιδεολογία του Erdoğan.

Παράλληλα, οι οικονομικές δυσκολίες, η υποτίμηση της λίρας, ο πληθωρισμός και η διαρροή μορφωμένων στελεχών περιορίζουν την ικανότητα της Τουρκίας να επεκτείνει απεριόριστα την επιρροή της.

Παρόλα αυτά, η Άγκυρα κατορθώνει να δημιουργεί μια πραγματικότητα που αλλάζει την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή: η Ινδία πρέπει πλέον να λογαριάζει έναν ισχυρό, εξοπλισμένο και ιδεολογικά ευθυγραμμισμένο άξονα στα ανατολικά της σύνορα.

Η διείσδυση της Τουρκίας στην Νότια Ασία, συνδυασμένη με στρατιωτικές παραδόσεις, ιδεολογική προπαγάνδα και διεθνή διπλωματική υποστήριξη, θέτει τις βάσεις για ενδεχόμενη σύγκρουση ή νέο είδος πολέμου δι' αντιπροσώπων στην περιοχή  (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/841934/geopolitiki-anatropi-stin-asia-islamikos-aksonas-tourkias-pakistan-bagklantes-apeilei-tin-india).

 

Η υποστήριξη των Αμερικανών για το Ισραήλ υποχωρεί σε ιστορικό χαμηλό σύμφωνα με έρευνα. Περίπου το 40% πιστεύει ότι οι ενέργειες του Ισραηλινού Στρατού στην Γάζα ισοδυναμούν με γενοκτονία σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση.

Η συμπάθεια για το Ισραήλ έναντι της Παλαιστίνης μεταξύ των Αμερικανών έχει καταρρεύσει σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Big Data Poll (BDP). Η δημοσκόπηση πραγματοποίησε συνεντεύξεις με 2.005 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους. Το 29,1% δήλωσε ότι τάσσεται υπέρ του Ισραήλ, ενώ το 21,4% εξέφρασε υποστήριξη στους Παλαιστίνιους.

Σχεδόν το 30% δήλωσε ότι δεν συμμερίζεται καμία από τις δύο πλευρές της σύγκρουσης, κάτι που το BDP ερμηνεύει ως «σαφή ένδειξη αυξανόμενης κόπωσης λόγω της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης».

Σύμφωνα με την BDP, η συμπάθεια για το Ισραήλ αυξήθηκε στο 54% λίγο μετά την αιφνιδιαστική επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 μ..Χ., η οποία σκότωσε περίπου 1.200 Ισραηλινούς και προκάλεσε την εκστρατεία βομβαρδισμού και την χερσαία εισβολή του Ισραήλ στην Γάζα.

Η υποστήριξη προς το Ισραήλ έχει έκτοτε μειωθεί καθώς ο αριθμός των νεκρών στην Γάζα έχει αυξηθεί. Σχεδόν 70.000 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί στην Γάζα από τον Οκτώβριο του 2023 μ.Χ., σύμφωνα με τοπικούς υγειονομικούς αξιωματούχους.

Η δημοσκόπηση της BDP δείχνει ότι σχεδόν το 40% των εγγεγραμμένων Αμερικανών ψηφοφόρων πιστεύει ότι οι ενέργειες του Ισραήλ συνιστούν γενοκτονία, ενώ σχεδόν το 30% δήλωσε ότι διαφωνεί με αυτό.

Μια εκεχειρία τέθηκε σε ισχύ τον περασμένο μήνα, μετά την οποία η Χαμάς επέστρεψε τους τελευταίους εναπομείναντες εν ζωή Ισραηλινούς ομήρους που είχαν συλληφθεί κατά την επίθεση του 2023 μ.Χ. σε αντάλλαγμα για Παλαιστίνιους κρατούμενους (https://www.pronews.gr/kosmos/i-ypostiriksi-ton-amerikanon-gia-to-israil-ypoxorei-se-istoriko-xamilo-symfona-me-ereyna/).

 

Εφιάλτης για Τουρκία – Διέρρευσαν στοιχεία αξιωματούχων και στελεχών Άμυνας στη Mossad – Σφίγγει ο κλοιός, όλα θυμίζουν… Hezbollah. Οι τουρκικές αρχές χαρακτήρισαν τις ενέργειες των ΗΑΕ ως «στρατιωτική και πολιτική κατασκοπεία»…

Σε υψηλό επίπεδο συναγερμού βρίσκεται η Τουρκία, μετά την αποκάλυψη από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΜΙΤ), σε συνεργασία με την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία (TEM) της Τουρκικής Εθνικής Αστυνομίας, εκτεταμένης επιχείρησης κατασκοπείας που θυμίζει τις μεθόδους της Mossad κατά της Hezbollah στον Λίβανο.

Η επιχείρηση, που έλαβε χώρα το πρωί της 25^ης Νοεμβρίου 2025 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη, είχε ως στόχο τέσσερα άτομα που φέρονται να συνδέονται με την υπηρεσία πληροφοριών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (UAE).

Όπως έγινε γνωστό, οι ύποπτοι χρησιμοποιούσαν ψεύτικα προφίλ και τηλεφωνικές γραμμές που αποκτήθηκαν από τουρκική εταιρεία κινητής τηλεφωνίας για να συλλέξουν ευαίσθητα δεδομένα προσωπικού και ανώτατων Τούρκων αξιωματούχων που εργάζεται σε κρίσιμους κυβερνητικούς θεσμούς, όπως η αμυντική βιομηχανία και το Υπουργείο Εξωτερικών.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Γενικής Εισαγγελίας της Κωνσταντινούπολης, τρεις από τους τέσσερις ύποπτους με καταγωγή από τα ΗΑΕ συνελήφθησαν, ενώ για τον τέταρτο, που βρίσκεται στο εξωτερικό, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης.

Ωστόσο, λίγο αργότερα, με απευθείας κρατική παρέμβαση, η Αρχιεισαγγελία Κωνσταντινούπολης τροποποίησε την αρχική ανακοίνωση αφαιρώντας κάθε αναφορά στην εμπλοκή των ΗΑΕ, γεγονός που προκάλεσε αναδίπλωση των τουρκικών ΜΜΕ.

Καταπώς γίνεται αντιληπτό, η Άγκυρα επιχειρεί να κουκουλώσει το ζήτημα, ενώ προσπαθεί να διαπιστώσει σε ποιον βαθμό η Mossad έχει καταφέρει να διεισδύσει σε κρίσιμα δεδομένα ανωτάτων κρατικών στελεχών και υψηλόβαθμων αξιωματούχων της τουρκικής Αμυντικής Βιομηχανίας – μια πιθανότητα που, αν επιβεβαιωθεί, θα αποτελέσει πλήγμα-σοκ για την εθνική ασφάλεια της χώρας.

Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, η έρευνα συνεχίζεται με εντατικούς ρυθμούς, ενώ έχουν ήδη κατασχεθεί αποδεικτικά στοιχεία που αποκαλύπτουν τη στρατηγική των ξένων μυστικών υπηρεσιών στην Τουρκία – δυστυχώς, για τους Τούρκους πολύ αργά.

Οι τουρκικές αρχές χαρακτήρισαν τις ενέργειες των ΗΑΕ ως «στρατιωτική και πολιτική κατασκοπεία» υπογραμμίζοντας ότι οι δραστηριότητες στόχευαν καίριους τομείς της χώρας. Η χρονική στιγμή της επιχείρησης δείχνει τις εντάσεις στις σχέσεις Τουρκίας–ΗΑΕ, παρά την πρόσφατη οικονομική συνεργασία. Εν προκειμένω αξίζει να σημειωθεί πως οι σχέσεις των μυστικών υπηρεσιών των ΗΑΕ με τη Mossad είναι ΑΡΙΣΤΕΣ.

Και εύλογα, η εξέλιξη αυτή έχει σημάνει συναγερμό, καθώς υπενθυμίζει ότι η πρόσβαση της Mossad σε βιογραφικά στοιχεία στελεχών της Hezbollah, αλλά και ανώτατων κρατικών αξιωματούχων του Ιράν, είχε οδηγήσει πριν από λίγους μήνες στην εξουδετέρωσή τους.

Μέθοδοι. Αξιοσημείωτο λοιπόν είναι ότι οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν (ψεύτικα προφίλ, τοπικοί συνεργάτες και μιμητικές επικοινωνίες) θυμίζουν προηγούμενες επιχειρήσεις που στοχοποιούσαν την Mossad ή οργανώσεις όπως η Hezbollah (σ.σ. κάπως έτσι το Ισραήλ κατάφερε να ανατινάξει τα χέρια 3.000 μαχητών της Hezbollah, αλλά και να επιφέρει καίρια χτυπήματα σκοτώνοντας ανώτατα στελέχη της σιιτικής οργάνωσης).

Σύμφωνα με ειδικούς αναλυτές, η Τουρκία φαίνεται πλέον να αντιμετωπίζει ένα δίκτυο ξένης επιρροής που λειτουργεί με σχεδόν «στρατιωτική ακρίβεια», απειλώντας ευαίσθητους τομείς της εθνικής ασφάλειας. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η είδηση προκάλεσε κύμα ανησυχίας και έντονων σχολίων.

Στην πλατφόρμα X, χρήστες αναφέρουν τα ΗΑΕ ως «παράγοντα που βγαίνει κάτω από κάθε πέτρα», ενώ άλλοι κάνουν αναφορές στην προγενέστερη δήλωση του Προέδρου Erdogan ότι «οι Άραβες δεν μας πρόδωσαν». Η υπόθεση αυτή ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στις επιχειρήσεις κατασκοπείας στην Τουρκία…

Και παρά το σαφές μήνυμα προς κάθε ξένη μυστική υπηρεσία ότι η MIT και η TEM δεν θα ανεχθούν καμία απειλή που μπορεί να πλήξει την εθνική ασφάλεια της χώρας, μάλλον το σύστημα ασφαλείας της Τουρκίας είναι διάτρητο. Όπως φαίνεται, το ενδεχόμενο ενός «σκληρού πλήγματος» στην Τουρκία φαίνεται πλέον πιο πιθανό από ποτέ… Άλλωστε πολλά μας θυμίζουν… την μοίρα της Hezbollah στο Λίβανο (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/840593/efialtis-gia-tourkia-dierrefsan-stoixeia-aksiomatoyxon-kai-stelexon-amynas-sti-mossad-sfiggei-o-kloios-ola-thymizoun-hezbollah).

Έντονες φήμες εδώ και ημέρες: Το Εμιράτο της Σάρτζα ετοιμάζεται για απόσχιση από τα ΗΑΕ; Αν συνέβαινε θα έκοβε την πρόσβαση των ΗΑΕ στην Αραβική Θάλασσα και την Φουτζέιρα. Εντείνονται οι φήμες τις τελευταίες ημέρες ότι το Εμιράτο της Σάρτζα εξετάζει πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο απόσχισης από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με τις στοιχηματικές αγορές να δίνουν ολοένα και μεγαλύτερες πιθανότητες σε ένα τέτοιο σενάριο.

Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν, εσωτερικές εντάσεις και διαφορετικές προτεραιότητες μεταξύ των εμιράτων έχουν φτάσει σε οριακό σημείο. Η Σάρτζα, γνωστή για την πιο συντηρητική και πολιτιστική της ταυτότητα, φέρεται να μην συμφωνεί πλέον με την κυρίαρχη γραμμή του Άμπου Ντάμπι και του Ντουμπάι.

Αν επιβεβαιωθούν οι φήμες, θα πρόκειται για ιστορικό πλήγμα στην ενότητα των ΗΑΕ, που ιδρύθηκαν το 1.971 μ.Χ. ως ομοσπονδία. Μία πιθανή απόσχιση θα μπορούσε να πυροδοτήσει ντόμινο και σε άλλα εμιράτα, αλλάζοντας ριζικά τον χάρτη της Αραβικής Χερσονήσου και την ισορροπία δυνάμεων στον Κόλπο.

Επιπλέον, ενισχύει τις φήμες το γεγονός ότι στη Σάρτζα υπάρχει σημαντικός σιιτικός πληθυσμός, σε αντίθεση με τα κυρίως σουνιτικά υπόλοιπα εμιράτα. Αυτό δημιουργεί έναν φυσικό συσχετισμό με το Ιράν, το οποίο είναι η μεγάλη σιιτική δύναμη της περιοχής. Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι μία ενδεχόμενη απόσχιση θα μπορούσε να φέρει την Σάρτζα πολύ πιο κοντά στην Τεχεράνη, αλλάζοντας δραματικά τις ισορροπίες στον Περσικό Κόλπο και δημιουργώντας νέες συμμαχίες.

Παράλληλα ο πλήρης χάρτης των Εμιράτων δείχνει γιατί η Σάρτζα είναι εξαιρετικά σημαντική στρατηγικά για την έξοδο του πετρελαίου στην Αραβική Θάλασσα, ανατολικά των Στενών του Ορμούζ Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για την περιοχή, με γεωπολιτικές εντάσεις να κορυφώνονται.

Το εμιράτο της Σαρτζά είναι η πιο συντηρητική, πολιτιστική και ισλαμική περιοχή της χώρας, με την πολιτική του ηγεσία να αντιτίθεται ανοιχτά στην ευθυγράμμιση της πρωτεύουσας Άμπου Ντάμπι με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Μία από τις συνέπειες της σύγκρουσης με το Ιράν ήταν να αποδειχθεί οριστικά ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν την ικανότητα να υπερασπιστούν αποτελεσματικά το έδαφος των ΗΑΕ, ενισχύοντας περαιτέρω αυτή την αντίθεση στις στρατιωτικές σχέσεις με το σιωνιστικό μπλοκ.

Σε μια πρόσφατη κίνηση, ο Εμίρης της Σαρτζά εξέδωσε διατάγματα για τη δημιουργία μιας πιο ανεξάρτητης δικαστικής αρχής στο εμιράτο (εκτός ορισμένων ομοσπονδιακών πτυχών), σηματοδοτώντας επίσημα τη δυσαρέσκειά του με τις πολιτικές του Άμπου Ντάμπι.

Επίσημα, ο εμίρης Σεΐχης Σουλτάν μπιν Μουχάμαντ Αλ Κασίμι, κυβερνήτης της Σαρτζά, εκφωνεί ομιλίες υπερασπιζόμενος την εθνική ενότητα των ΗΑΕ. Ωστόσο, στο παρασκήνιο, φήμες δείχνουν την επιθυμία του να ανακηρύξει ανεξαρτησία και να δημιουργήσει τη Δημοκρατία της Σαρτζά.

Εάν αυτό συμβεί και δημιουργηθεί η Δημοκρατία της Σαρτζά, ολόκληρη η γεωπολιτική της Μέσης Ανατολής θα επαναπροσδιοριστεί ριζικά, όπου οι χώρες που θεωρούνται «τεχνητές», κυβερνώνται με σιδερένια γροθιά από μοναρχίες που παραμένουν στην εξουσία μέσω της επιρροής των ΗΠΑ στην περιοχή, θα έχουν μετρημένες μέρες.

Αυτό είναι ένα σαφές σημάδι της κατάρρευσης του συστήματος των πετροδολαρίων, το οποίο εξαρτάται άμεσα από την συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και των χωρών του Κόλπου για να διατηρηθεί. Με την ανεξαρτησία ενός από τα εμιράτα, η ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή θα μετατοπιστεί και ενδεχομένως θα ενθαρρύνει περισσότερους λαούς/έθνη να εξεγερθούν ενάντια στην κυριαρχία των μοναρχιών και των τεχνητών κρατών που δημιούργησαν οι ΗΠΑ και η Αγγλία στην περιοχή, τα οποία χρονολογούνται από την εποχή του βρετανικού αποικισμού.

Εν τω μεταξύ, εντείνονται οι πληροφορίες ότι η Σαουδική Αραβία είναι έτοιμη να αναπτύξει στρατεύματα στην στρατηγική «ζώνη εξόδου» της Σάρτζα, σε περίπτωση που προχωρήσει το σενάριο απόσχισης. Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται ως προσπάθεια του Ριάντ να ελέγξει τις εξελίξεις και να αποτρέψει το χάος στον Κόλπο, ενώ παράλληλα ενισχύει την δική του επιρροή στην περιοχή (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/entones-fimes-edo-kai-imeres-to-emirato-tis-sartza-etoimazetai-gia-aposxisi-apo-ta-iae/).

Ο αρχικατάσκοπος και ο ξάδελφος του Assad σχεδιάζουν ανατροπή του Al Saraa στην Συρία – Ο ρόλος της Ρωσίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αρχικατάσκοπος, σε συνεργασία με τον ξάδελφο του Assad, φαίνεται να σχεδιάζει μια στρατηγική ανατροπή του μεταβατικού Προέδρου Al Saraa.

Στην δίνη της συνεχιζόμενης πολιτικής αναταραχής στη Συρία, νέες αποκαλύψεις φέρνουν στο φως σχέδια που μπορούν να αλλάξουν ριζικά το πολιτικό σκηνικό της χώρας. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αρχικατάσκοπος, σε συνεργασία με τον ξάδελφο του Assad, φαίνεται να σχεδιάζει μια στρατηγική ανατροπή του μεταβατικού Προέδρου Al Saraa, εντείνοντας την ήδη τεταμένη κατάσταση στην περιοχή.

Στο παρασκήνιο αυτής της επικίνδυνης σκακιέρας, η Ρωσία φέρεται να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο, επηρεάζοντας τόσο τις κινήσεις των πρωταγωνιστών όσο και τις διεθνείς ισορροπίες γύρω από τη συριακή κρίση.

Ειδικότερα, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Reuters, πιστοί στον Bassar al Assad, που διέφυγαν από την Συρία μετά την πτώση του, διοχετεύουν εκατομμύρια δολάρια σε δεκάδες χιλιάδες μαχητές, ελπίζοντας να προκαλέσουν εξεγέρσεις εναντίον της νέας κυβέρνησης και να ανακτήσουν μέρος της χαμένης τους επιρροής.

Ο Assad, που διέφυγε στην Ρωσία τον Δεκέμβριο, έχει σε μεγάλο βαθμό αποδεχθεί την εξορία στη Μόσχα, λένε τέσσερα άτομα κοντά στην οικογένεια. Ωστόσο, άλλα ανώτατα στελέχη από τον στενό του κύκλο, συμπεριλαμβανομένου του αδελφού του, δεν έχουν αποδεχτεί την απώλεια της εξουσίας.

Δύο από τους άνδρες που ήταν κάποτε πιο κοντά στον Assad, ο υποστράτηγος Kamal Hassan και ο δισεκατομμυριούχος Rami Mahloof, ανταγωνίζονται για την δημιουργία πολιτοφυλακών στην παράκτια Συρία και στον Λίβανο, αποτελούμενων από μέλη της μειονότητας Αλαουιτών τους οποίους συνδέει μακροχρόνια η οικογένεια Assad, όπως διαπίστωσε το Reuters.

Συνολικά, οι δύο άνδρες και άλλες φατρίες που διεκδικούν την εξουσία χρηματοδοτούν περισσότερους από 50.000 μαχητές, ελπίζοντας να κερδίσουν την πίστη τους. Ο αδελφός του Assad, Maher, που βρίσκεται επίσης στη Μόσχα και εξακολουθεί να ελέγχει χιλιάδες πρώην στρατιώτες, δεν έχει ακόμη δώσει χρήματα ή εντολές, δήλωσαν τα τέσσερα άτομα κοντά στους Assad.

Ένα από τα βραβεία για τον Hasan και τον Mahloof είναι ο έλεγχος ενός δικτύου 14 υπόγειων διοικητικών δωματίων που χτίστηκαν γύρω από την παράκτια Συρία προς το τέλος της κυριαρχίας του Assad, καθώς και αποθήκες όπλων.

Δύο αξιωματικοί και ένας περιφερειάρχης της Συρίας επιβεβαίωσαν την ύπαρξη αυτών των κρυφών δωματίων, λεπτομέρειες των οποίων εμφανίζονται σε φωτογραφίες που είδε το Reuters. Ο Hassan, που ήταν επικεφαλής της στρατιωτικής μυστικής υπηρεσίας του Bassar, τηλεφωνεί ασταμάτητα και στέλνει ηχητικά μηνύματα σε διοικητές και συμβούλους.

Σε αυτά, εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για την απώλεια επιρροής και περιγράφει μεγαλόπνοα σχέδια για το πώς θα κυβερνούσε την παράκτια Συρία, όπου ζει η πλειονότητα των Αλαουιτών και ήταν η προηγούμενη βάση εξουσίας του Assad.

Ο Mahloof, ξάδελφος των Assad, χρησιμοποίησε κάποτε την επιχειρηματική του αυτοκρατορία για να χρηματοδοτήσει τον δικτάτορα κατά την διάρκεια του εμφυλίου, μόνο για να έρθει σε ρήξη με τους πιο ισχυρούς συγγενείς του και να καταλήξει υπό πολυετή κατ’ οίκον περιορισμό. Τώρα παρουσιάζεται σε συνομιλίες και μηνύματα ως μεσσιανική φιγούρα που θα επιστρέψει στην εξουσία μετά από μια αποκαλυπτική τελική μάχη.

Ο Hassan και ο Μακλούφ δεν απάντησαν σε αιτήματα για σχόλια για την παρούσα αναφορά. Ο Bassar και ο Maher Assad δεν κατέστη δυνατόν να εντοπιστούν. Το Reuters επιδίωξε επίσης σχόλια από τους αδελφούς Assad μέσω διαμεσολαβητών, οι οποίοι δεν απάντησαν. Από την εξορία τους στην Μόσχα, ο Hassan και ο Mahloof οραματίζονται μια διαιρεμένη Συρία και ο καθένας επιδιώκει τον έλεγχο των περιοχών με πλειονότητα Αλαουιτών.

Και οι δύο έχουν ξοδέψει εκατομμύρια δολάρια σε ανταγωνιστικές προσπάθειες για την συγκρότηση δυνάμεων, διαπίστωσε το Reuters. Οι αναπληρωτές τους βρίσκονται στην Ρωσία, τον Λίβανο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Για να αντιμετωπίσει τους συνωμότες, η νέα κυβέρνηση της Συρίας αναπτύσσει έναν άλλο πρώην πιστό στον Assad – έναν παιδικό φίλο του νέου προέδρου Ahmed al Saraa, που έγινε ηγέτης παραστρατιωτικών για τον Assad και στη συνέχεια άλλαξε πλευρά κατά τη διάρκεια του πολέμου όταν ο δικτάτορας στράφηκε εναντίον του. Το καθήκον αυτού του ανθρώπου, Halid al Ahmad, είναι να πείσει τους πρώην στρατιώτες και πολίτες Αλαουίτες ότι το μέλλον τους ανήκει στη νέα Συρία.

«Αυτό είναι μια συνέχεια του αγώνα για την εξουσία του καθεστώτος Assad», δήλωσε ο Ansar Sanhood, ερευνητής που μελετά την δικτατορία για περισσότερα από δέκα χρόνια. «Ο ανταγωνισμός συνεχίζεται τώρα, αλλά αντί να στόχος είναι η ικανοποίηση του Assad, η προσοχή επικεντρώνεται στην εύρεση του διαδόχου του και στον έλεγχο της κοινότητας των Αλαουιτών».

Οι λεπτομέρειες των σχεδίων βασίζονται σε συνεντεύξεις με 48 άτομα που έχουν άμεση γνώση των ανταγωνιστικών σχεδίων. Όλοι μίλησαν υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας. Το Reuters εξέτασε επίσης οικονομικά στοιχεία, επιχειρησιακά έγγραφα και ανταλλαγές ηχητικών και γραπτών μηνυμάτων.

Ο περιφερειάρχης της παράκτιας περιοχής Ταρτούς, Ahmed al Sami, δήλωσε ότι οι συριακές αρχές είναι ενήμερες για τις γενικές γραμμές των σχεδίων και έτοιμες να τα αντιμετωπίσουν. Επιβεβαίωσε επίσης την ύπαρξη του δικτύου των διοικητικών δωματίων, αλλά είπε ότι έχει εξασθενήσει.

«Είμαστε βέβαιοι ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι αποτελεσματικό, δεδομένης της έλλειψης ισχυρών εργαλείων στο πεδίο και των περιορισμένων δυνατοτήτων τους», είπε ο al-Sami στο Reuters απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με τη συνωμοσία.

Το Υπουργείο Εσωτερικών του Λιβάνου και το Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών δεν απάντησαν σε αιτήματα για σχόλια. Ένας αξιωματούχος των ΗΑΕ δήλωσε ότι η κυβέρνησή του δεσμεύεται να αποτρέψει τη χρήση του εδάφους της για «όλες τις μορφές παράνομων χρηματοοικονομικών ροών».

Μια εξέγερση θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει τη νέα κυβέρνηση της Συρίας, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι περιφερειακές δυνάμεις υποστηρίζουν τον Σαράα, τον πρώην διοικητή της αλ-Κάιντα που ανέτρεψε τον Assad τον Δεκέμβριο και τώρα πλοηγείται σε ένα διαιρεμένο πολιτικό τοπίο.

Θα υπήρχε ο κίνδυνος να ανάψει ένας ακόμη γύρος φονικής θρησκευτικής βίας, που έχει ταράξει την νέα Συρία τον τελευταίο χρόνο. Προοπτικές. Για την ώρα, οι προοπτικές μιας επιτυχημένης εξέγερσης φαίνονται περιορισμένες. Οι Hassan και Makhlouf βρίσκονται σε έντονη αντιπαράθεση μεταξύ τους.

Οι ελπίδες τους να κερδίσουν υποστήριξη από τη Ρωσία, που κάποτε ήταν ο πιο ισχυρός πολιτικός και στρατιωτικός υποστηρικτής του Assad, εξασθενούν. Πολλοί Αλαουίτες στη Συρία, που επίσης υπέφεραν υπό τον Assad, δεν τους εμπιστεύονται. Και η νέα κυβέρνηση εργάζεται για να εμποδίσει τα σχέδιά τους.

Σε μια σύντομη δήλωση ως απάντηση στα ευρήματα του Reuters, ο κύριος Αλαουίτης εκπρόσωπος της κυβέρνησης, al-Ahmad, δήλωσε ότι «το έργο της επούλωσης –της εξάλειψης του σεχταριστικού μίσους και της τιμής των νεκρών– παραμένει ο μοναδικός δρόμος προς μια Συρία που μπορεί να συμφιλιωθεί με τον εαυτό της».

Ο Hassan ισχυρίζεται ότι ελέγχει 12.000 μαχητές, ενώ ο Makhlouf ισχυρίζεται ότι ελέγχει τουλάχιστον 54.000, σύμφωνα με τα εσωτερικά έγγραφα των φατριών τους. Οι διοικητές στο πεδίο δήλωσαν ότι οι μαχητές πληρώνονται ελάχιστα και παίρνουν χρήματα από δύο πλευρές. Οι εξόριστοι δεν φαίνεται να έχουν κινητοποιήσει ακόμα δυνάμεις.

Το Reuters δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει τους αριθμούς των μαχητών ούτε να προσδιορίσει συγκεκριμένα σχέδια δράσης. Ο κυβερνήτης της Tartous, Al-Shami, δήλωσε ότι οι πιθανοί μαχητές αριθμούν δεκάδες χιλιάδες.

Οι άνθρωποι που βρίσκονται πιο κοντά στους συνωμότες δήλωσαν ότι γνωρίζουν πως δεκάδες χιλιάδες Αλαουίτες της Συρίας θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν βίαια αντίποινα αν υλοποιήσουν τα σχέδιά τους κατά της νέας ηγεσίας στην οποία κυριαρχούν σουνίτες.

Η νέα κυβέρνηση ανέλαβε την εξουσία αφού αναδείχθηκε νικήτρια πριν από ένα χρόνο στον σχεδόν 14ετή εμφύλιο πόλεμο, που βύθισε τη χώρα σε σεχταριστικό αιματοκύλισμα. Τον Μάρτιο, σχεδόν 1.500 πολίτες σκοτώθηκαν κατά μήκος της μεσογειακής ακτής από δυνάμεις που συνδέονται με την κυβέρνηση, μετά από μια αποτυχημένη εξέγερση σε μια αλαουϊτική πόλη. Τόσο ο Hassan όσο και ο Makhlouf υποσχέθηκαν να προστατεύσουν τους Αλαουίτες της Συρίας.

Η οργή των Αλαουιτών προς τη νέα κυβέρνηση εκδηλώθηκε στις 25 Νοεμβρίου, όταν χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους στην Homs και τις παραλιακές πόλεις. Ζήτησαν περισσότερη αυτονομία, την απελευθέρωση κρατουμένων και την επιστροφή των απαχθεισών γυναικών.

Οι διαδηλώσεις αυτές σηματοδότησαν τις πρώτες μεγάλες διαδηλώσεις που είχε δει η Συρία μετά την πτώση του Assad. Ούτε ο Makhlouf ούτε ο Hassan ήταν πίσω από τις διαδηλώσεις, αλλά ένας κληρικός που αντιτίθεται και στους δύο και κάλεσε δημόσια τον κόσμο να διαδηλώσει ειρηνικά.

Ο Makhlouf επιτέθηκε στον κληρικό την επόμενη μέρα με ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, λέγοντας: «όλες αυτές οι κινητοποιήσεις θα φέρουν μόνο συμφορά, γιατί ο καιρός δεν είναι ακόμη ώριμος». Ένας από τους κορυφαίους στρατιωτικούς συντονιστές του Hassan είπε στο Reuters ότι ο αγώνας είναι ο μόνος τρόπος για να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια των Αλαουιτών.

«Είμαστε τυχεροί που μόνο αυτός ο αριθμός των ανθρώπων μας έχει πεθάνει μέχρι τώρα», είπε ο συντονιστής, πρώην αξιωματικός στρατιωτικής πληροφοριών της εποχής Assad που βρίσκεται τώρα στον Λίβανο. «Ίσως χιλιάδες ακόμα θα πεθάνουν, αλλά η σέχτα πρέπει να προσφέρει πρόβατα για θυσία» για να υπερασπιστεί την κοινότητα.

Σύμφωνα με έγγραφα του Ιανουαρίου 2025 που είδε το Reuters, οι δυνάμεις Assad σχεδίασαν αρχικά να δημιουργήσουν μια παραστρατιωτική δύναμη 5.780 μαχητών και να τους εφοδιάσουν από τα υπόγεια διοικητικά κέντρα. Πρόκειται ουσιαστικά για μεγάλες αποθήκες εξοπλισμένες με όπλα, ηλιακή ενέργεια, ίντερνετ, συσκευές GPS και ασύρματους πομποδέκτες.

Δεν προέκυψε κάτι από εκείνο το πρώιμο σχέδιο, και οι αίθουσες διοίκησης –κατά μήκος μιας γραμμής στη παράκτια Συρία, περίπου 180 χιλιόμετρα από βορρά προς Nότο– παραμένουν λειτουργικές αλλά ουσιαστικά ανενεργές, σύμφωνα με δύο άτομα που έχουν γνώση αυτών και φωτογραφίες που είδε το Reuters.

Μία φωτογραφία έδειχνε ένα δωμάτιο με πέντε στοιβαγμένα κιβώτια, τρία από τα οποία ήταν ανοιχτά για να αποκαλύψουν μια συλλογή από AK-47, πυρομαχικά και χειροβομβίδες. Το δωμάτιο περιείχε επίσης τρεις επιτραπέζιους υπολογιστές, δύο tablet, ένα σετ ασυρμάτων και μια power bank. Στο κέντρο υπήρχε ένα ξύλινο τραπέζι με έναν μεγάλο χάρτη από πάνω.

Για τους σχεδιαστές της πλεκτάνης, «αυτό το δίκτυο είναι το Νησί του Θησαυρού, και όλοι είναι πλοία που προσπαθούν να φτάσουν σε αυτό», είπε ένα από τα άτομα, ένας διοικητής που παρακολουθεί την ετοιμότητα των αιθουσών. Ο Al-Sami, ο κυβερνήτης της Ταρτούς, είπε ότι το δίκτυο είναι πραγματικό αλλά δεν αποτελεί μεγάλο κίνδυνο.

«Αυτά τα κέντρα έχουν εξασθενήσει σημαντικά από την απελευθέρωση», είπε. «Δεν υπάρχει ανησυχία για τη συνέχιση της ύπαρξής τους». Καθώς ανώτατοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι και κορυφαίοι κυβερνητικοί παράγοντες διέφυγαν στο εξωτερικό τον Δεκέμβριο του 2024, πολλοί μεσαίου επιπέδου διοικητές παρέμειναν στη Συρία.

Οι περισσότεροι κατέφυγαν στις παράκτιες περιοχές που κυριαρχούνται από Αλαουίτες, μια μουσουλμανική μειονότητα που αποτελεί λίγο περισσότερο από το 10% του πληθυσμού της Συρίας. Αυτοί οι αξιωματικοί άρχισαν να στρατολογούν μαχητές, σύμφωνα με έναν συνταξιούχο διοικητή που συμμετείχε στην προσπάθεια.

«Το πιο γόνιμο έδαφος ήταν ο στρατός», είπε ο συνταξιούχος διοικητής. «Χιλιάδες νεαροί από την σέχτα είχαν στρατευθεί στον στρατό, που διαλύθηκε τον Δεκέμβριο, και ξαφνικά βρέθηκαν εκτεθειμένοι». Έπειτα ήρθε η αποτυχημένη εξέγερση στις 6 Μαρτίου.

Μία μονάδα Αλαουιτών που λειτουργούσε ανεξάρτητα έστησε ενέδρα στις δυνάμεις ασφαλείας της νέας συριακής κυβέρνησης στην αγροτική Λατάκια, σκοτώνοντας 12 άνδρες και αιχμαλωτίζοντας περισσότερους από 150, σύμφωνα με έναν ταξίαρχο που συμμετείχε στην ενέδρα και έκτοτε έχει φύγει για τον Λίβανο.

Η νέα συριακή κυβέρνηση αναφέρει ότι εκατοντάδες από τις δυνάμεις ασφαλείας της σκοτώθηκαν στις μάχες που ακολούθησαν – ένας ισχυρισμός που σε μεγάλο βαθμό επιβεβαιώνεται από μαχητές που ήταν πιστοί στον Assad.

Ο ταξίαρχος είπε ότι 128 δυνάμεις υπέρ του Assad σκοτώθηκαν στην εξέγερση, η οποία καταπνίγηκε από τη νέα κυβέρνηση. Η ανταρσία πυροδότησε αντίποινα που σκότωσαν σχεδόν 1.500 Αλαουίτες. Οι εξόριστοι υποστηρικτές του Assad δεν ξεκίνησαν ούτε ηγήθηκαν της εξέγερσης, σύμφωνα με τους αξιωματικούς που ήταν εκεί, αλλά εκείνες οι ημέρες σηματοδότησαν μια καμπή. Άρχισαν να οργανώνονται.

Μια οικογενειακή διαμάχη του Assad. Στις 9 Μαρτίου, ο Mahloof άρχισε να αυτοαποκαλείται «Το Αγόρι της Ακτής», δηλώνοντας σε μια ανακοίνωση ότι του είχε ανατεθεί μια θεϊκή αποστολή να βοηθήσει τους Αλαουίτες. «Επέστρεψα, και ευλογημένη να είναι η επιστροφή», έλεγε η ανακοίνωση. Δεν ανέφερε ότι βρισκόταν στην Μόσχα.

Ο Mahloof κυριάρχησε στην οικονομία της Συρίας για περισσότερες από δύο δεκαετίες, με περιουσιακά στοιχεία που η Βρετανική κυβέρνηση εκτιμούσε σε πάνω από ένα δισεκατομμύριο δολάρια σε διάφορους τομείς όπως τηλεπικοινωνίες, κατασκευές και τουρισμός.

Χρησιμοποίησε τα χρήματά του για να χρηματοδοτήσει μονάδες του συριακού στρατού και συμμαχικές πολιτοφυλακές κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου που ξέσπασε το 2011 μ.Χ. Όταν η νίκη του Assad φάνηκε βέβαιη το 2019 μ.Χ., ο Mahloof ζήτησε δημόσια να του αναγνωριστεί η συνεισφορά.

Λίγο μετά, ο Assad κατάσχεσε τις επιχειρήσεις του Mahloof, προφανώς επειδή ήταν χρεωμένες στο κράτος, και τον έθεσε υπό πολυετή κατ’ οίκον περιορισμό. Ο Mahloof διέφυγε στον Λίβανο σε ένα ασθενοφόρο τη νύχτα της 8ης Δεκεμβρίου 2024 μ.Χ., καθώς η Δαμασκός έπεφτε στα χέρια των ανταρτών του Saraa.

Ο αδερφός του Mahloof, Ehab, προσπάθησε επίσης να φύγει εκείνη τη νύχτα με τη Maserati του, αλλά πυροβολήθηκε μέχρι θανάτου κοντά στα σύνορα και του κλάπηκαν εκατομμύρια δολάρια μετρητά που μετέφερε, σύμφωνα με τέσσερις στενούς συνεργάτες της οικογένειας και έναν τελωνειακό υπάλληλο με άμεση γνώση των γεγονότων.

Το Reuters δεν μπόρεσε να επαληθεύσει ανεξάρτητα τα γεγονότα εκείνης της νύχτας. Ο Mahloof ζει τώρα σε έναν ιδιωτικό όροφο σε πολυτελές ξενοδοχείο Radisson στη Μόσχα υπό αυστηρή ασφάλεια, σύμφωνα με εννέα βοηθούς και συγγενείς. Παραθέτει συχνά αποσπάσματα από το Κοράνι.

Είπαν ότι έγινε βαθιά θρησκευόμενος κατά τη διάρκεια του κατ’ οίκον περιορισμού, χρησιμοποιώντας τον χρόνο στην απομόνωση για να γράψει μια τριλογία για την μουσουλμανική παράδοση και ερμηνεία. Το Radisson στην Μόσχα και η έδρα της ομάδας στις Βρυξέλλες δεν απάντησαν σε αίτημα για σχόλιο.

Σύμφωνα με τις αναρτήσεις του Makhlouf στο Facebook και τα μηνύματα WhatsApp προς συνεργάτες του, πιστεύει ότι ο Θεός του έδωσε χρήματα και επιρροή ώστε να παίξει έναν μεσσιανικό ρόλο σε μια σιιτική προφητεία που αφορά την μάχη της Αρμαγεδδώνας στη Δαμασκό.

Στην ερμηνεία του, η αποκάλυψη θα έρθει μετά το τέλος της θητείας του Αμερικανού Προέδρου Donald Trump. Δημόσια αποκαλεί τον Sharaa «Al Sufyani», τον κύριο κακό της προφητείας, ο οποίος πεθαίνει όταν μια ρωγμή στην γη καταπίνει τον στρατό του.

Χρησιμοποιώντας έμπιστους διαχειριστές επιχειρήσεων στον Λίβανο, τα ΗΑΕ και τη Ρωσία, ο Makhlouf μεταφέρει χρήματα σε αξιωματικούς Αλαουιτών για μισθούς και εξοπλισμό, σύμφωνα με έναν χρηματοοικονομικό διευθυντή και αποδείξεις και πίνακες μισθοδοσίας που είδε το Reuters.

Τα έγγραφα δείχνουν ότι τα χρήματα διοχετεύονται μέσω δύο εξέχοντων Σύρων αξιωματικών που ξανασυναντήθηκαν με τον Makhlouf στη Μόσχα: τον Suhail Hassan και τον Qahtan Khalil, οι οποίοι είχαν και οι δύο τον βαθμό του υποστράτηγου.

Ο Hassan και ο Khalil ισχυρίστηκαν ότι δημιούργησαν μια δύναμη για τον Makhlouf που αριθμούσε συνολικά, όπως είπαν, 54.053 εθελοντές μαχητές, συμπεριλαμβανομένων 18.000 αξιωματικών, οργανωμένων σε 80 τάγματα και ομάδες εντός και γύρω από τις πόλεις Homs, Hama, Tartous και Latakia. Ωστόσο, πολλοί στρατιώτες που είχαν καταταγεί υπό τον Assad εγκατέλειψαν τον αγώνα όταν κατέρρευσε η κυβέρνησή του.

Ο αξιωματούχος των ΗΑΕ δήλωσε ότι η κυβέρνηση διατηρεί αυστηρή εποπτεία στους οικονομικούς της τομείς και υποστηρίζει πλήρως «τις προσπάθειες της Συρίας για την προστασία της ασφάλειας, της σταθερότητας και της κυριαρχίας της σε όλα τα εδάφη». Ένας από τους χρηματοοικονομικούς του διαχειριστές είπε στο Reuters ότι ο Makhlouf έχει ξοδέψει τουλάχιστον 6 εκατομμύρια δολάρια για μισθούς.

Οι πίνακες μισθοδοσίας και οι αποδείξεις που δημιουργήθηκαν από οικονομικούς βοηθούς του Makhlouf στον Λίβανο ισχυρίζονταν ότι ξόδεψε 976.705 δολάρια τον Μάιο και ότι μια ομάδα 5.000 μαχητών έλαβε 150.000 δολάρια τον Αύγουστο.

Οι συνολικοί αριθμοί της δύναμης είναι πραγματικοί, σύμφωνα με πέντε ηγέτες στρατιωτικών ομάδων στην Συρία που πληρώνονται από τον Makhlouf και ηγούνται περίπου ενός πέμπτου των ακολούθων του. Αλλά η χρηματοδότηση του Makhlouf δεν καλύπτει πλήρως τις ανάγκες τους, φτάνοντας μόνο σε 20 έως 30 δολάρια τον μήνα ανά μαχητή.

Επιπλέον, το προσωπικό του Makhlouf έχει προσπαθήσει να παρέχει όπλα. Έχουν χαρτογραφήσει την πιθανή θέση δεκάδων κρυφών αποθηκών που κρύφτηκαν κατά την εποχή του Assad, συνολικής αξίας μερικών χιλιάδων όπλων, σύμφωνα με διαγράμματα που είδε το Reuters.

Αυτά τα αποθέματα είναι ξεχωριστά από τους κρυφούς χώρους διοίκησης. Έχουν επίσης συζητήσει με λαθρέμπορους στη Συρία για νέα όπλα. Άτομα που γνωρίζουν τις συζητήσεις δήλωσαν ότι δεν ήξεραν αν τα νέα όπλα αγοράστηκαν ή παραδόθηκαν πραγματικά.

Συνολικά, οι πέντε τοπικοί στρατιωτικοί ηγέτες δήλωσαν ότι διοικούν περίπου 12.000 άνδρες σε διάφορα στάδια ετοιμότητας. Ένας από αυτούς είπε στο Reuters ότι ο χρόνος για δράση δεν έχει ακόμη έρθει.

Ένας άλλος από τους πέντε διοικητές κορόιδεψε τον Makhlouf, λέγοντας ότι προσπαθεί να αγοράσει πίστη με «ψίχουλα χρημάτων». Οι πέντε δήλωσαν ότι είχαν λάβει χρήματα τόσο από τον Makhlouf όσο και από τον Hassan, τον αρχηγό των μυστικών υπηρεσιών. Δεν θεωρούσαν πρόβλημα την επικαλυπτόμενη πληρωμή.

«Χιλιάδες Αλαουίτες, είτε πρώην Σύροι στρατιώτες είτε πολίτες που απολύθηκαν από κρατικές θέσεις, ζουν σε ακραία φτώχεια», είπε ένας από τους άνδρες. «Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να παίρνεις λίγα χρήματα από αυτούς τους καρχαρίες που μας απομυζούσαν για χρόνια».

«Να είστε υπομονετικοί». Ο Hassan διηύθυνε το στρατιωτικό σύστημα κράτησης της δικτατορίας Assad, το οποίο ήταν διαβόητο για την εκβίαση κρατουμένων, σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ το 2024 για το σύστημα.

Έρευνα του Reuters διαπίστωσε ότι ο Hassan πρότεινε την μετακίνηση ενός ομαδικού τάφου που περιείχε χιλιάδες πτώματα το 2018 στην έρημο Dhumair έξω από την Δαμασκό, για να αποκρυβεί η έκταση των φρικαλεοτήτων της κυβέρνησης Assad.

Αποκηρυγμένος από τον καταρρέοντα στρατό του Assad, ο Hassan κατέφυγε στην πρεσβεία των ΗΑΕ στη Δαμασκό και στη συνέχεια βρήκε καταφύγιο στην πρεσβεία της Ρωσίας τον Δεκέμβριο του 2024 μ.Χ. για σχεδόν δύο εβδομάδες. Εκεί εξοργίστηκε με όσα θεωρούσε κακή μεταχείριση από τους οικοδεσπότες του: του παρείχαν ένα μόνο δωμάτιο με μια σκληρή καρέκλα για να καθίσει.

«Ο Kamal Hassan δεν είναι άνθρωπος που κάθεται σε ξύλινη καρέκλα για μέρες!» είπε σε ένα μήνυμα φωνής στο WhatsApp προς τον στενό κύκλο του την άνοιξη, όπως ανασκόπησε το Reuters. Ο Hassan, τελικά, εγκαταστάθηκε σε μια τριώροφη βίλα στα προάστια της Μόσχας.

Από τότε, είδε τον Maher al-Assad μία φορά και διατηρεί στενές σχέσεις με τους Ρώσους προστάτες του Bashar. Σύμφωνα με τον συντονιστή των επιχειρήσεων του Hassan στον Λίβανο, ο Hassan έχει ξοδέψει 1,5 εκατομμύριο δολάρια από τον Μάρτιο για 12.000 μαχητές σε Συρία και Λίβανο.

«Να είσαι υπομονετικός, λαέ μου, και μην παραδώσεις τα όπλα σου. Εγώ θα επαναφέρω την αξιοπρέπειά σου», είπε σε άλλο μήνυμα φωνής στο WhatsApp τον Απρίλιο, που φαινόταν ότι απευθυνόταν σε διοικητές.

Στα μέσα της χρονιάς, μια φιλανθρωπική οργάνωση με το όνομα «Ανάπτυξη Δυτικής Συρίας» ανακοίνωσε τη δημιουργία της και δήλωσε ότι χρηματοδοτήθηκε από «τον Σύρο πολίτη Υποστράτηγο Kamal Hassan».

Τρεις αξιωματικοί συνδεδεμένοι με τον Hassan και ένας διαχειριστής της οργάνωσης την περιέγραψαν ως ανθρωπιστική κάλυψη ώστε ο Hassan να αποκτήσει επιρροή μεταξύ των Αλαουιτών. Τον Αύγουστο, η φιλανθρωπική οργάνωση πλήρωσε 80.000 δολάρια για τη στέγαση 40 οικογενειών Αλαουιτών Σύρων, σύμφωνα με ανακοίνωση για την πρώτη της δράση.

Τον ίδιο μήνα, ο Hassan έστειλε 200.000 δολάρια μετρητά σε 80 αξιωματικούς στον Λίβανο, σύμφωνα με έγγραφο μισθοδοσίας που είδε το Reuters. Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, ο Hassan επίσης προσέλαβε περίπου 30 χάκερ που είχαν συνδεθεί με το στρατιωτικό του τμήμα πληροφοριών.

Οι εντολές τους ήταν να διεξάγουν κυβερνοεπιθέσεις κατά της νέας κυβέρνησης και να φυτεύουν κακόβουλο λογισμικό στα συστήματα υπολογιστών της. Μέχρι τον Σεπτέμβριο, τα δεδομένα της συριακής κυβέρνησης που ο μηχανικός είπε ότι η ομάδα του έκλεψε πωλούνταν στο dark web από 150 έως 500 δολάρια.

Ο μηχανικός δήλωσε ότι ο πρώην αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών Hassan σχεδιάζει μια πολυδιάστατη επίθεση για να ανακτήσει τη θέση του στη Συρία. «Ο Υποστράτηγος Kamal ξέρει ότι ο πόλεμος δεν είναι μόνο στο έδαφος αλλά σε κάθε μέτωπο», είπε.

Ο άλλος Assad. Πιθανός βασικός παράγοντας στις προσπάθειες υποκίνησης εξέγερσης είναι ο Maher al-Assad, ο νεότερος αδελφός του πρώην δικτάτορα. Ο Maher ελέγχει τόσο μια επιχειρηματική αυτοκρατορία όσο και την ισχυρότερη μονάδα του συριακού στρατού, την 4η Τεθωρακισμένη Μεραρχία.

Υπό την καθοδήγησή του, σύμφωνα με έρευνα του αμερικανικού think tank New Lines Institute, η μεραρχία απέκτησε δύναμη και οικονομική ανεξαρτησία που την καθιστούσε κράτος εντός κράτους – σε σημείο τέτοιο ώστε να δεχτεί κυρώσεις από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ανώτερος διοικητής της μεραρχίας, τώρα στον Λίβανο, δήλωσε ότι η οικονομική αυτοκρατορία του Maher παραμένει σε μεγάλο βαθμό ενεργή, εκτός από τις φερόμενες πωλήσεις Captagon, ενός αμφεταμινούχου φαρμάκου.

Τα περιουσιακά στοιχεία του πιστεύεται ότι είναι κρυμμένα σε εξωχώριες εταιρείες εντός και εκτός Συρίας. Ο διοικητής είπε ότι ενώ ο Bashar al-Assad επικεντρώνεται στην ιδιωτική του ζωή και τις επιχειρήσεις του, ο Maher εξακολουθεί να επιθυμεί επιρροή στην Συρία.

Ο νεότερος αδελφός δεν μπορεί να φανταστεί πώς τα παιδιά του Hafez al-Assad, του ιδρυτή της δικτατορίας, θα μπορούσαν να αναγκαστούν να φύγουν από τη Συρία, είπε. «Η οικογένεια θεωρεί τον Hafez al-Assad ως θεό, και ο Maher προσπαθεί να χτίσει πάνω σε αυτό, αλλά μέχρι τώρα δεν έχει προχωρήσει πολύ», είπε στρατιωτικός διοικητής.

Δύο αξιωματικοί της μεραρχίας λένε ότι πολλοί από τους 25.000 μαχητές της, τόσο εντός όσο και εκτός Συρίας, εξακολουθούν να θεωρούν τον Maher al-Assad διοικητή τους και ότι μπορεί να τους κινητοποιήσει αν δώσει την εντολή.

Ο Makhlouf δεν αναζητά την στήριξη των Assad: Δημόσια, έχει κοροϊδέψει τους ξαδέλφους του ως «φυγάδες». Ο Hassan, βασιζόμενος σε χρόνια προσωπικών δεσμών και συνεργασίας με τους Assad, ζητά τη στήριξη του Maher, σύμφωνα με τρεις ανώτερους αξιωματούχους και από τις δύο πλευρές.

Η Ρωσία μέχρι στιγμής έχει κρατήσει αποστάσεις από τους Hassan και Makhlouf, σύμφωνα με έξι άτομα με άμεση γνώση των προσπαθειών των εξόριστων να κερδίσουν την υποστήριξη του Κρεμλίνου.

Ενώ η Μόσχα φιλοξενεί τους εξόριστους, η ρωσική κυβέρνηση ήταν σαφής ότι η προτεραιότητά της είναι η πρόσβαση στις στρατιωτικές βάσεις που εξακολουθεί να λειτουργεί στην παράκτια Συρία. Στην προσπάθεια να κερδίσουν τη ρωσική βοήθεια, βασικό πρόσωπο είναι ένας ανώτερος Σύρος αξιωματικός, ο Ahmed al-Malla, ο οποίος έχει ρωσική υπηκοότητα.

Ο al-Malla μεσολάβησε σε ανεπίσημες συναντήσεις στη Μόσχα από τον Μάρτιο μεταξύ Ρώσων αξιωματούχων και των δύο αναπληρωτών του Hassan και του Makhlouf που βρίσκονται στην Ρωσία, σύμφωνα με χειρόγραφες σημειώσεις από μια συνάντηση που είδε το Reuters. Σύμφωνα με τις σημειώσεις, οι Ρώσοι είπαν στους εξόριστους: οργανωθείτε και αφήστε μας να δούμε τα σχέδιά σας.

Ο al-Malla δεν απάντησε σε αιτήματα για σχόλιο σχετικά με τον ρόλο του ως μεσολαβητή. Αλλά οι συναντήσεις μεταξύ Ρώσων αξιωματούχων και των εξόριστων συριακών φατριών έχουν γίνει σπάνιες, δήλωσαν δύο άτομα με άμεση γνώση του προγραμματισμού τους.

Είπαν ότι δεν υπήρξε καμία από τότε που ο Πρόεδρος Sharaa επισκέφθηκε τη Μόσχα τον Οκτώβριο για να εξασφαλίσει την υποστήριξη του Κρεμλίνου. Κατά την επίσκεψη, ο Sharaa έθεσε το ζήτημα του Hassan και του Makhlouf στη ρωσική κυβέρνηση, είπε ο al-Shami, ο κυβερνήτης της Tartous.

Ο al-Shami είπε ότι η Ρωσία – και, ξεχωριστά, ο Λίβανος – «έδειξαν την προθυμία τους να αυξήσουν τον συντονισμό και να αποτρέψουν οποιαδήποτε δραστηριότητα αυτών των ατόμων εντός των εδαφών τους».

Δεν είχε γνώση για τυχόν συναντήσεις που μπορεί να είχαν οι συνωμότες με Ρώσους αξιωματούχους. Ένας από τους διπλωμάτες είπε ότι η συνάντηση του Sharaa στο Κρεμλίνο «έστειλε σήμα στους Αλαουίτες αντάρτες: Δεν υπήρχε κανείς στο εξωτερικό που να ερχόταν να τους σώσει».

Υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Makhlouf, των οποίων οι επιχειρηματικοί λογαριασμοί έχουν παγώσει λόγω διεθνών κυρώσεων, αντιμετωπίζει προβλήματα ρευστότητας. Οι μισθοί του Οκτωβρίου δεν έχουν φτάσει ακόμα.

Ο άνθρωπος στο έδαφος. Από τις δολοφονίες του Μαρτίου, η κυβέρνηση της Δαμασκού βασίζεται σε ένα σημείο επαφής για να αντιμετωπίσει τις συνωμοσίες: τον Khaled al-Ahmad, παιδικό φίλο του Προέδρου Sharaa. Αλαουίτης, ο al-Ahmad ήταν κάποτε στον στενό κύκλο του Assad.

Υπηρέτησε ως σκιώδης διπλωμάτης και ως ιδρυτής των Δυνάμεων Εθνικής Άμυνας, της μεγαλύτερης παραστρατιωτικής οργάνωσης του Assad. Όπως ο Makhlouf, ο al-Ahmad πίστευε ότι ήταν υπεύθυνος για τη νίκη του Assad στον εμφύλιο πόλεμο. Ο Assad του φέρθηκε περίπου όπως και στον ξάδερφό του, αφαιρώντας του προνόμια.

Ο al-Ahmad έφυγε για την Κύπρο και στη συνέχεια, το 2021, επισκέφθηκε τη βορειοδυτική Συρία, στην περιοχή Idlib, για να συναντηθεί με τον παλιό του φίλο Sharaa. Συζήτησαν το σχέδιο του Sharaa να ανατρέψει τον Assad, που υλοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2024 μ.Χ.

Το Reuters εξέτασε φωνητικά μηνύματα στο WhatsApp από τον al-Ahmad στα τέλη του 2024 μ.Χ., στα οποία έλεγε σε σημαντικούς στρατιωτικούς αξιωματούχους ότι ήταν μάταιο να παραμείνουν πιστοί στον Assad και υποσχόταν επιείκεια αν τον εγκατέλειπαν και απέτρεπαν ένα αιματοκύλισμα.

Σε δήλωσή του στο Reuters, ο al-Ahmad είπε ότι ο στόχος του καθώς η κυβέρνηση έπεφτε τον Δεκέμβριο ήταν να αποτραπεί περαιτέρω αιματοχυσία, αλλά παραδέχτηκε ότι δεν μπόρεσε να «σώσει πλήρως τους Σύρους από περαιτέρω απώλειες ή από τις θρησκευτικές σκιές που συνεχίζουν να σκοτεινιάζουν την κοινωνία μας».

Σήμερα ο al-Ahmad είναι ο ισχυρότερος Αλαουίτης της Συρίας, κινούμενος μεταξύ ενός ρετιρέ στην Βηρυτό με θέα την θάλασσα και μιας οχυρωμένης βίλας στην Δαμασκό. «Ο ρόλος του θεωρείται κρίσιμος για την καλλιέργεια εμπιστοσύνης μεταξύ της αλαουϊτικής κοινότητας και της νέας κυβέρνησης», είπε ο al-Shami, κυβερνήτης της Tartous.

Τέσσερις βοηθοί είπαν ότι ο al-Ahmad χρηματοδοτεί και συντονίζει την δημιουργία θέσεων εργασίας και την οικονομική ανάπτυξη, γιατί πιστεύει ότι αποτελούν την λύση στην υψηλή ανεργία που ακολούθησε την πτώση του Assad, όταν ο στρατός διαλύθηκε και οι Αλαουίτες έχασαν κυβερνητικές θέσεις.

Στα τέλη Οκτωβρίου, το Υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε την σύλληψη μιας παράκτιας ομάδας που είπε ότι χρηματοδοτούνταν από τον Makhlouf και που σχεδίαζε να δολοφονήσει δημοσιογράφους και ακτιβιστές.

Συνολικά, είπε ο κυβερνήτης της Tartous, al-Shami, ο αριθμός των συλλήψεων ατόμων συνδεδεμένων με τον Makhlouf και τον Hassan ήταν δεκάδες. Κατά μήκος της ίδιας ακτής, εξοπλισμός συγκεντρώνεται σιωπηλά σε υπόγειους χώρους. Θα είναι έτοιμοι όταν χρειαστεί, είπε, αλλά μέχρι στιγμής δεν βλέπει πλευρά που αξίζει να επιλεγεί (https://romioitispolis.gr/o-archikataskopos-kai-o-xadelfos-toy-assad-schediazoyn-anatropi-toy-al-saraa-sti-syria-o-rolos-tis-rosias//).

ΟΗΕ προειδοποιεί Ελλάδα: «Σέρνεστε σε βρώμικο πόλεμο για την ηγεμονία... του Ισραήλ» - «O Netanyahu θα σας προδώσει». «Το Ισραήλ επέλεξε εσάς και πρόκειται να εκμεταλλευτεί τους φόβους και την ανασφάλειά σας», προειδοποιεί η αξιωματούχος του ΟΗΕ.

H Ειδική Εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών προέβη σε μία σοκαριστική προειδοποίηση προς την χώρα μας, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την τυφλή ένταξη της Ελλάδας στο άρμα και τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς του Ισραήλ.

Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την Ελλάδα για να προωθήσει τους περιφερειακούς του στόχους και θα εκμεταλλευτεί τους φόβους της, δήλωσε πιο συγκεκριμένα η ανώτατη αξιωματούχος του ΟΗΕ για θέματα Μέσης Ανατολής, Francesca Albanese.

«Νομίζετε ότι εσείς επιλέξατε το Ισραήλ… δεν το νομίζω», δήλωσε η ίδια. «Το Ισραήλ επέλεξε εσάς και πρόκειται να εκμεταλλευτεί τους φόβους και την ανασφάλειά σας», όπως μεταδίδει το Al Jazeera. Το Ισραήλ επέλεξε την Ελλάδα για να προωθήσει τις περιφερειακές του φιλοδοξίες και θα εκμεταλλευτεί τους Ελληνικούς φόβους και την ανασφάλεια για να το πετύχει, δήλωσε η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για την Παλαιστίνη.

«Οι Έλληνες νομίζουν ότι το Ισραήλ θα τους προστατεύσει από την τουρκική επιθετικότητα, αλλά...». Μιλώντας σε παρουσίαση του νέου της βιβλίου, «When the World Sleeps: Stories, Words and Wounds of Palestine», στον κινηματογράφο Τριανόν στην Αθήνα, η Francesca Albanese προειδοποίησε ότι ορισμένοι κύκλοι στην Ελλάδα έχουν «λάθος αντίληψη» για τη συμμαχία τους με το Ισραήλ.

«Νομίζετε ότι επιλέξατε το Ισραήλ για να εξασφαλίσετε ειρήνη από τον αιώνιο εχθρό σας. Δεν το νομίζω», είπε η Francesca Albanese. «Το Ισραήλ σας διάλεξε. Το Ισραήλ σας επέλεξε και πρόκειται να εκμεταλλευτεί τους φόβους και την ανασφάλειά σας, γιατί αυτό κάνει το Ισραήλ για να προωθήσει την περιφερειακή του ηγεμονία».

Η επικίνδυνη «ισραηλοποίηση» της Ελλάδας. Στην εκδήλωση συμμετείχε επίσης ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος παρατήρησε ότι η Ελλάδα «αποτελεί το μεγαλύτερο παράδειγμα "ισραηλοποίησης"… περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα στην Ευρώπη».

Η Francesca Albanese επέκρινε συγκεκριμένα τις Ελληνικές αρχές για την συνεργασία τους με το Ισραήλ στην αναχαίτιση του ανθρωπιστικού στόλου Sumud, που κατευθυνόταν προς την Γάζα, στα ανοικτά της Κρήτης την Παρασκευή 1/5.

«Το γεγονός ότι οι ελληνικές αρχές πηγαίνουν χέρι-χέρι με τους Ισραηλινούς για να σταματήσουν μια ανθρωπιστική αποστολή είναι μεγάλο ατόπημα», τόνισε. Διεθνής διασυρμός για την Ελλάδα - Anadolu: «Αφωνία Μητσοτάκη για την ισραηλινή επιχείρηση στην Κρήτη»

Εντωεμταξύ, εν μέσω εντεινόμενων συζητήσεων για το αν η επίθεση του Ισραήλ στον παγκόσμιο στόλο «Sumud» πραγματοποιήθηκε εν γνώσει της Αθήνας, οι Ελληνικές αρχές δεν έχουν προβεί σε καμία δήλωση που να αποσαφηνίζει την κατάσταση, τονίζει το τουρκικό πρακτορείο Anadolu.

Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μετά την επίθεση του ισραηλινού στρατού στην Flotilla «Sumud», η οποία κατευθυνόταν προς την Γάζα για να σπάσει τον αποκλεισμό και να παραδώσει ζωτική ανθρωπιστική βοήθεια. Η επίθεση σημειώθηκε περίπου 600 ναυτικά μίλια από τον παλαιστινιακό θύλακα και λίγα μίλια μακριά από τα Ελληνικά χωρικά ύδατα.

Σε ανάρτηση της ακτιβιστικής ομάδας «March to Gaza Greece» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναφέρεται ότι «το Ισραήλ επιτέθηκε στην Freedom Flotilla με την άμεση συνδρομή της Ελλάδας. Τα σκάφη του στόλου αποκλείστηκαν παράνομα στην ζώνη έρευνας και διάσωσης της Ελλάδας, ενώ η Ελληνική Ακτοφυλακή παρακολουθούσε αμέτοχη».

«Ο στόλος μας δέχεται επίθεση δυτικά της Κρήτης στην ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης. Στρατιωτικά ταχύπλοα, που ισχυρίζονται ότι είναι "ισραηλινά", πλησιάζουν τα σκάφη της Global Sumud Flotilla, στοχεύοντάς τα με λέιζερ και όπλα. Οι επιβάτες διατάσσονται να μεταβούν στην πλώρη του σκάφους και να γονατίσουν με τα χέρια στο πάτωμα», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο ακτιβιστής Ιάσονας Αποστολόπουλος, ο οποίος συμμετείχε και στην προηγούμενη αποστολή του στόλου τον Σεπτέμβριο του 2025 μ.Χ.

Τα σήματα που αγνόησε το Ελληνικό λιμενικό και η άλωση των Ελληνικών υδάτων από τις IDF  Σύμφωνα με τον ακτιβιστή, παρά τα σήματα κινδύνου MAYDAY από μεγάλο αριθμό σκαφών, η Ελληνική ακτοφυλακή δεν έχει ανταποκριθεί. «Οι Ελληνικές αρχές θα έπρεπε να είχαν παρέμβει αμέσως και να διασφαλίσουν την ασφάλεια των ανθρώπων που έστειλαν σήμα SOS», δήλωσε ο ίδιος.

Ένας άλλος Έλληνας ακτιβιστής, που σχεδίαζε να ενσωματωθεί στον στόλο στις 3 Μαΐου και επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του, δήλωσε στο Anadolu ότι η Ελλάδα ενδέχεται να εμπλέκεται ενεργά. «Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι συνέβη. Καλέσαμε το Υπουργείο Ναυτιλίας, αλλά δεν λάβαμε σαφή απάντηση.

Ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: τα σήματα κινδύνου που εστάλησαν από τα σκάφη ήταν εντός της ζώνης SAR (έρευνας και διάσωσης) της Ελλάδας και η Ελλάδα το γνώριζε. Παρά ταύτα, δεν παρασχέθηκε έγκαιρη βοήθεια στα σκάφη», ανέφερε (https://www.bankingnews.gr/amyna-diplomatia/articles/872801/oie-proeidopoiei-ellada-serneste-se-vromiko-polemo-gia-tin-igemonia-tou-israil-o-netanyahu-tha-sas-prodosei/).

Οι ΗΠΑ ανασύστησαν την οθωμανική Αυτοκρατορία: Τουρκικά στρατεύματα στην Παλαιστίνη για πρώτη φορά μετά το 1.917 μ.Χ.! Και παραδέχθηκε έμμεσα την διαφθορά Νετανιάχου προαναγγέλλοντας... την απονομή χάριτος από τον Ισραηλινό Πρόεδρο!

Πολύ άσχημα για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μ.Νετανιάχου, αλλά και για το Ισραήλ και τον ελληνο-ισραηλινό αμυντικό άξονα της Ανατολικής Μεσογείου, τελείωσε η συνάντηση του πρώτου με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ν.Τραμπ στην έκτη κατά σειρά συνάντησή τους εφέτος.

Ο Αμερικανός ηγέτης: Πρώτον ανέδειξε την Τουρκία και τον Ρ.Τ.Ερντογάν ως καθοριστικό παράγοντα ειρήνευσης (!) στην Μέση Ανατολή Δεύτερον, αποδέχθηκε την πρόταση της Άγκυρας για ανάπτυξη τουρκικών στρατευμάτων στην Γάζα! Αν συμβεί αυτό η Τουρκία επιστρέφει εκεί από όπου εκδιώχθηκε (ως οθωμανική αυτοκρατορία) το 1.917 μ.Χ. κατά την διάρκεια του Α’ΠΠ!

Ανήγγειλε την «απονομή χάριτος» στον Μ.Νετανιάχου για τις υποθέσεις διαφθοράς που κατηγορείται, παραδεχόμενος ουσιαστικά την ενοχή του και ετοιμάζοντας την διαδοχή του!

Προκάλεσε ένα άνευ προηγουμένου πλήγμα στον Ελληνο-Ισραηλινό άξονα κατά της Άγκυρας, δημιουργώντας πολλά ερωτήματα για το μέλλον: Αν «καθάρισε» έτσι τον Μ.Νετανιάχου, ο οποίος, καλώς ή κακώς, διεφθαρμένος ή όχι, είναι ο βασικός «κρίκος» της Ελληνο-Ισραηλινής αμυντικής συνεργασίας, τι μπορεί να περιμένει η Αθήνα και ο Κ.Μητσοτάκης;

Ο Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε λοιπόν να αποδοθεί προεδρική χάρη για τις κατηγορίες διαφθοράς οι οποίες βαραίνουν τον Μ.Νετανιάχου και για τις οποίες υπάρχουν μία σειρά από δίκες ανοιχτές (για μίζες σε διάφορα στρατιωτικά προγράμματα με κυριότερο όλων τα γερμανικά υποβρύχια Type 212) και είπε μάλιστα ότι «μίλησε γι’ αυτό το θέμα με τον πρόεδρο του Ισραήλ, ο οποίος τον διαβεβαίωσε πως έρχεται η συγκεκριμένη εξέλιξη σύντομα».

Και εν συνεχεία επαίνεσε «τον καλό του φίλο Ρ.Τ.Ερντογάν» έχοντας στο πλευρό τον εχθρό του, τον Μ.Νετανιάχου! Ο οποίος Ρ.Τ.Ερντογάν είναι σφοδρός πολέμιος του Ισραήλ και φυσικά του νυν πρωθυπουργού του!

Και -απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου- για το «εάν έχει πρόβλημα να υπάρξουν τουρκικές δυνάμεις στην Γάζα ως εγγυητές της τάξης και της νομιμότητας» απάντησε ότι «Αυτό είναι κάτι που δεν έχω κανένα πρόβλημα να κάνει ο φίλος μου Ερντογάν», ανασυστήνοντας, ουσιαστικά την οθωμανική αυτοκρατορία, μια προσπάθεια την οποία είχε καταδικάσει ο Μ.Νετανιάχου στις δηλώσεις του με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κ.Μητσοτάκη!

Συγκεκριμένα είπε: «Έχω μια εξαιρετική σχέση με τον Πρόεδρο Ερντογάν και θα το συζητήσουμε. Και αν είναι καλή, νομίζω ότι είναι καλό. Η Τουρκία ήταν εξαιρετική. Και εκείνος ήταν, ξέρετε, εξαιρετικός. Κατά τη γνώμη μου, ήταν πολύ καλός». Ποιος να πει τώρα, ότι έγινε όλο αυτό στην Γάζα για να επιστρέψουν οι Τούρκοι στα εδάφη της Παλαιστίνης μετά από 108 χρόνια «ως εγγυητές της τάξης και της νομιμότητας»!

Να βάλουμε στην εξίσωση και την Κύπρο που έχει «εκτεθεί» τόσο πολύ με το Ισραήλ, στην αγωνία αναζήτησης κάποιου συμμάχου (λόγω γεωστρατηγικής αδυναμίας της Ελλάδας από το 2009 και εγκατάλειψης της στρατηγικής σχέσης με την Ρωσία, ειδικά από την νυν ηγεσία), που πραγματικά το ερώτημα είναι πλέον «Και τώρα τι γίνεται;».

Με τις ΗΠΑ να αποδέχονται διά των χειλέων του Αμερικανού προέδρου, ακόμα και την επιστροφή των Τούρκων στην Παλαιστίνη, αφαιρώντας την Γάζα από το Ισραήλ, ποιος θα σώσει την Κύπρο; Ιστορικά να πούμε ότι η οθωμανική-τουρκική κυριαρχία στην Παλαιστίνη διήρκεσε από το 1.517 μ.Χ. έως το 1.917 μ.Χ.!

Κατά τα λοιπά, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, κατά την διάρκεια της υποδοχής του Μπενιαμίν Νετανιάχου στο Μαρ-α-Λάγκο στο Μαϊάμι αποκάλυψε ότι οι ΗΠΑ «χτύπησαν» μία αποβάθρα στην Βενεζουέλα, όπου φορτώνονταν ναρκωτικά σε σκάφη.

Αυτή θα είναι η πρώτη γνωστή περίπτωση που οι ΗΠΑ πραγματοποιούν επιχειρήσεις σε ξηρά στην Βενεζουέλα από τότε που ξεκίνησε η εκστρατεία πίεσης κατά της κυβέρνησης του Προέδρου Νικολά Μαδούρο (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/oi-ipa-anasystisan-tin-othomaniki-aytokratoria-tourkika-strateymata-tha-anaptyxthoun-meta-to-1917-stin-palaistini/).

Γιατί ο Ν.Τραμπ αποφάσισε να κάνει την Τουρκία ηγέτιδα δύναμη στον ισλαμικό κόσμο. Μία επιστροφή των τουρκικών-«οθωμανικών» στρατευμάτων στην Παλαιστίνη 108 χρόνια μετά την τελευταία τους παρουσία αποτελεί δυσάρεστη εξέλιξη Αυτό από μόνο του είναι μία ιστορική εξέλιξη άνευ προηγουμένου.

Ο βασικός λόγος είναι ότι αυτή την στιγμή η Τουρκία δεν έχει κανέναν εχθρό και οι αραβικές, οι τουρκόφωνες, οι και οι ευρασιατικές μουσουμανικές χώρες την εμπιστεύονται για διαμεσολαβητή τους. Η Τουρκία αυτή την στιγμή είναι αρεστή από τις μουσουλμανικές χώρες της Αφρικής μέχρι και την… Μαλαισία.

Επηρεάζει δηλαδή πάνω από ενάμιση δισ. ανθρώπους γιατί δούλεψε με μεθοδικότητα πάνω σε αυτό τα τελευταία 20 χρόνια. Έχει άμεση συμμαχία με το Κατάρ, την ισλαμιστική πλέον Συρία και με την τουρκόφιλη Λιβύη.

Μάλιστα στην Λιβύη, έχει υπό πλήρη έλεγχο την κυβέρνηση Α.Ντμπεϊμπά (ο οποίος είναι φυλετικά Τούρκος όπως ήταν και ο προκάτοχός του Φ.Σάρατζ), που διοικεί το δυτικό τμήμα και είναι διεθνώς αναγνωρισμένη και θέτει πλέον υπό την επιρροή της και το ανατολικό τμήμα που έχει διοικείται από τον στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ και την οικογένειά του.

Η Άγκυρα έχει αποκαταστήσει τις σχέσεις της με τα ΗΑΕ και την Σαουδική Αραβία, χώρες με τις οποίες έχει συνάψει συμφωνίες πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων και έχει έρθει πολύ κοντά και με την Αίγυπτο, η οποία προτιμάει να διατηρεί στρατηγικές σχέσεις με την Τουρκία παρά με την Ελλάδα.

Τα ανταλλάγματα που μπορεί να πάρει το Κάιρο είναι πάρα πολλά και ταυτόχρονα μέσω του Ρ.Τ.Ερντογάν διατηρείται ένας έλεγχος στην Μουσουλμανική Αδελφότητα (η οποία επί της ουσίας είναι το πολιτικό σκέλος του ISIS όπως παλιότερα το Σιν Φέιν ήταν το πολιτικό σκέλος του ΙRA στην Β.Ιρλανδία). Η Τουρκία έχει λύσει ακόμα και το επί πολλές δεκαετίες μεγαλύτερο πρόβλημά της που ήταν η ένοπλη σύγκρουση με το κουρδικό PKK, το οποίο δεν υπάρχει πλέον και ουσιαστικά αυτοδιαλύθηκε.

Με λίγα λόγια, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, στα μάτια του Τραμπ φαίνεται ως η χώρα με τα «μηδενικά προβλήματα» (αυτό που ευαγγελίζονταν κάποτε ο πρώην ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου), με τις πολλές συμμαχίες και ως η μόνη που μπορεί να περιφέρεται ανενόχλητη μέσα σε ολόκληρο(όχι μέρος του) τον αραβικό κόσμο

Μάλιστα δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος Ν.Τραμπ, αναφερόμενος στα F-35 είπε ότι είναι πολύ πιθανό να τα πάρει η Τουρκία και εν πάσει περιπτώσει προς αυτή την κατεύθυνση κινείται.

O νόμος CAATSA (Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act – Νόμος για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής μέσω Κυρώσεων) απαγορεύει κάτι τέτοιο λόγω της κατοχής και επιχειρησιακής λειτουργίας από την Τουρκία, των ρωσικών S-400, αλλά πολλά μπορεί να αλλάξουν και πολλές «εξαιρέσεις» μπορούν να επικαλεστούν οι Αμερικανοί όταν το θέλουν.

Βέβαια, όλα αυτά δείχνουν ότι το Ελληνικό λόμπι είναι απλός μία θεωρία και στην πράξη ανύπαρκτο ενώ το Ισραηλινό λόμπι που είναι πραγματικά ισχυρό έχει χάσει την δυναμική του και όλα αυτά οφείλονται εν πολλοίς στα όσα έγιναν στον πόλεμο στην Γάζα.

Φυσικά μέγιστη εμπιστοσύνη στην Τουρκία, έχει και η παλαιστινιακή Χαμάς και για να λυθεί το πρόβλημα του αφοπλισμού της ο Τραμπ γνωρίζει ότι μόνο με την Τουρκία μπορεί να γίνει αυτό. Λόγω της Γάζας σε κομβικό σημείο έχει φτάσει και ό,τι αφορά το μέλλον του Ισραηλινού πρωθυπουργού Β.Νετανιάχου.

Παρά το γεγονός ότι ο Ν.Τραμπ τον θεωρεί φίλο του, έχει πάρει την απόφαση να τον «καθαρίσει» για να σταματήσει να ανακινείται διαρκώς το ζήτημα της σφαγής στην Γάζα και των 70.000 νεκρών Παλαιστινίων.

Πιέζει όμως και του έχει εξασφαλίσει, ως φαίνεται, προεδρική χάρη για να γλιτώσει την καταδίκη στα δικαστήρια που έρχονται. Άλλωστε όσο διαρκούσε ο πόλεμος στην Γάζα, ο Νετανιάχου έμενε αλώβητος καθώς δεν προχωρούσε η δικονομική διαδικασία. Τώρα όμως δεν υπάρχει κανένα κώλυμα.

Η Τουρκία λοιπόν, με άνεση θα τοποθετήσει στρατό στην Γάζα, καλοδεχούμενη από τους Παλαιστίνιους, ουσιαστικά στην «καρδιά» του Ισραήλ και έχει το πλεονέκτημα ότι δεν μπορεί κατηγορηθεί από κανέναν ότι «παίζει» το παιχνίδι του Τελ Αβίβ (κάτι το οποίο εύκολα θα γίνονταν στα χρόνια της κεμαλικής Τουρκίας). Έτσι ο Ν.Τραμπ λύνει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εποχής και δυστυχώς με αυτό τον τρόπο αναβαθμίζεται η Τουρκία σε υπερθετικό βαθμό.

Το πρόβλημα πλέον το έχει και η Ελλάδα, η οποία για πολλά χρόνια επένδυσε τα πάντα στην συμμαχία της με το Ισραήλ. Πώς μπορεί να αντιδράσει; Θα πρέπει να βρει σημεία σύγκλισης με τους «διαδόχους» του Νετανιάχου.

Γιατί η εποχή Νετανιάχου φτάνει στο τέλος της (κάτι το οποίο θα γίνονταν έτσι και αλλιώς κάποτε) και η βραχύβια πρωθυπουργία του Ναφτάλι Μπένετ, έδειξε ότι δεν έχει την ίδια γνώμη για την έλληνο-ισραηλινή συμμαχία το σύνολο του ισραηλινού πολιτικού συστήματος. Για όποιον δεν το θυμάται, ο Ναφτάλι Μπένετ είχε επιχειρήσει «να τα βρει» με την Τουρκία απλά δεν πρόλαβε να το κάνει.

Έτσι και συμβεί μία γεωστρατηγική μετατόπιση των συμφερόντων του Ισραήλ στο άμεσο μέλλον, τότε οι κινήσεις της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδος θα αποδειχθούν ολέθριες και εσφαλμένες. Σε ό,τι αφορά την Γάζα ας φανταστεί κάποιος την εικόνα της επιστροφής τουρκικών-«οθωμανικών» στρατευμάτων στην Παλαιστίνη 108 χρόνια μετά την τελευταία τους παρουσία.

Αυτό από μόνο του είναι μία ιστορική εξέλιξη άνευ προηγουμένου, όπως κι αν το δει κανείς. Στην Αθήνα πρέπει να κινηθούν γρήγορα. Πρέπει επίσης να καταλάβουν ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, ειδικά σε ό,τι αφορά τους άλλους.

Έχουν συνηθίσει από τους εαυτούς τους, να είναι μονίμως δεδομένοι και δυστυχώς θέλουν να πιστεύουν ότι έτσι θα είναι θα είναι και οι υπόλοιποι. Όμως τίποτα δεν κρατάει για πάντα και επιβιώνουν οι ευέλικτοι και οι ρεαλιστές (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/toyrkia/giati-o-n-tramp-apofasise-na-kanei-tin-tourkia-igetida-dynami-ston-araviko-kosmo/sla).

 

WSJ: Η ρητορική Ερντογάν κατά του Ισραήλ και ο κίνδυνος πολέμου από την πιθανή πώληση των F-35. Η επιθετική ρητορική και οι γεωπολιτικές κινήσεις της Τουρκίας απέναντι στο Ισραήλ, σε συνδυασμό με τις κατηγορίες για στήριξη της Χαμάς και το ενδεχόμενο πώλησης μαχητικών F-35, εντείνουν τις ανησυχίες για αποσταθεροποίηση και μελλοντική σύγκρουση στην Μέση Ανατολή.

Ηρητορική της Τουρκίας απέναντι στο Ισραήλ, ο ρόλος της Άγκυρας στην Μέση Ανατολή, οι κατηγορίες περί στήριξης της Χαμάς και οι ανησυχίες για ενδεχόμενη πώληση μαχητικών F-35 συνθέτουν ένα περιβάλλον αυξανόμενης έντασης, με σαφείς διεθνείς προεκτάσεις και γεωπολιτικές συνέπειες.

Κατηγορίες και «αντιστροφή ρόλων». Σύμφωνα με άρθρο γνώμης της Wall Street Journal, η Τουρκία φέρεται να υιοθετεί στην πράξη πολλές από τις συμπεριφορές για τις οποίες κατηγορεί το Ισραήλ, δημιουργώντας ένα παράδοξο σκηνικό αλληλοκατηγοριών και πολιτικής αντιπαράθεσης.

Το φαινόμενο της «προβολής». Ψυχολόγοι περιγράφουν τη στάση αυτή ως «προβολή». Όταν ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατηγορεί το Ισραήλ ότι επιδιώκει την επέκταση των συνόρων του και τη δημιουργία ενός «Μεγάλου Ισραήλ», επικριτές του θεωρούν ότι αντανακλά την δική του φιλοδοξία για αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία ιστορικά κυριαρχούσε στις ίδιες γεωγραφικές περιοχές.

Παράλληλα, οι ισχυρισμοί ότι το Ισραήλ έχει «στρέψει το βλέμμα του» προς την Τουρκία αγνοούν, σύμφωνα με τους επικριτές, τις δημόσιες αναφορές και προσευχές για την καταστροφή του εβραϊκού κράτους.

Διπλά μέτρα και ιστορικές αντιφάσεις. Την ίδια στιγμή που η Άγκυρα κατηγορεί το Ισραήλ για γενοκτονία εις βάρος των Παλαιστινίων, εξακολουθεί να αρνείται τη γενοκτονία των Αρμενίων. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι καταγγελίες περί σχεδίων μετατροπής του τεμένους Αλ Άκσα σε εβραϊκό ναό, οι οποίες, κατά τους επικριτές, έρχονται σε αντίθεση με την μετατροπή της Αγίας Σοφίας από μουσείο σε τζαμί, παρά τις έντονες διεθνείς αντιδράσεις.

Από «Μεγάλος Ασθενής» σε αποσταθεροποιητικό παράγοντα. Η Τουρκία, που στο παρελθόν είχε χαρακτηριστεί ως «ο Μεγάλος Ασθενής της Ευρώπης», περιγράφεται πλέον ως επικίνδυνος παράγοντας στη Μέση Ανατολή, συγκρίσιμος με το Κατάρ. Κατηγορείται ότι στηρίζει ακραίες δυνάμεις, ενισχύει την περιφερειακή αστάθεια και διατηρεί σχέσεις με τρομοκρατικές οργανώσεις.

Σχέσεις με Χαμάς και στρατιωτικές κινήσεις. Όπως αναφέρουν πηγές που επικαλείται η WSJ, η Άγκυρα έχει προσφέρει στήριξη στο Πακιστάν έναντι της Ινδίας, φέρεται να κατασκευάζει στρατιωτικές βάσεις στην Σρι Λάνκα και, κυρίως, να φιλοξενεί και να προστατεύει στελέχη της Χαμάς. Ενδεικτική θεωρείται η απόφαση της τουρκικής πρεσβείας στο Τελ Αβίβ να κατεβάσει τη σημαία μεσίστια μετά τον θάνατο του Ισμαήλ Χανίγια, ηγέτη της Χαμάς και ενός εκ των οργανωτών της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου.

Αντιδράσεις για την Γάζα. Το Ισραήλ έχει εκφράσει έντονη αντίθεση στην ενσωμάτωση Τούρκων στρατιωτών σε πολυεθνική δύναμη στην Λωρίδα της Γάζας. Την ίδια άποψη, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, συμμερίζονται κατ’ ιδίαν και η Σαουδική Αραβία με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η εκτίμηση είναι ότι, εφόσον η Άγκυρα στηρίζει την Χαμάς στην Κωνσταντινούπολη, θα μπορούσε να πράξει το ίδιο και επί του πεδίου στην Γάζα.

Το ζήτημα των F-35. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το ενδεχόμενο πώλησης μαχητικών F-35 στην Τουρκία. Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ, δήλωσε πρόσφατα ότι οι σχετικές συνομιλίες ήταν «παραγωγικές», ενώ Ισραηλινός αξιωματούχος εκτίμησε στις 12 Δεκεμβρίου ότι η πιθανότητα έγκρισης της πώλησης φτάνει το 40%.

Στρατηγικά ερωτήματα και εσωτερική ρητορική. Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι γιατί μια ήδη στρατιωτικά ισχυρή χώρα χρειάζεται ένα τόσο προηγμένο οπλικό σύστημα, την στιγμή που ο ίδιος ο Ερντογάν μιλά ανοιχτά για την καταστροφή του «σιωνιστικού Ισραήλ».

Το «Κόκκινο Βιβλίο» και η κοινή γνώμη. Σύμφωνα με αναφορές, η τουρκική κυβέρνηση έχει εντάξει φέτος το Ισραήλ στο «Κόκκινο Βιβλίο», το βασικό έγγραφο εθνικής ασφάλειας της χώρας, χαρακτηρίζοντάς το υπαρξιακή απειλή, με το επιχείρημα ότι επιδιώκει την κατάκτηση της Ανατολίας. Παράλληλα, πάνω από το ένα τρίτο των Τούρκων πολιτών θεωρούν το Ισραήλ τη μεγαλύτερη απειλή για τη χώρα τους, με τις ΗΠΑ να ακολουθούν.

Προειδοποιήσεις για αποσταθεροποίηση. Αναλυτές προειδοποιούν ότι η πώληση των F-35 θα μπορούσε να διαταράξει την ισορροπία δυνάμεων στην Μέση Ανατολή και να υπονομεύσει το στρατιωτικό πλεονέκτημα των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων (IDF). Ο Μάικλ Ντόραν του Hudson Institute έχει τονίσει ότι η Ουάσινγκτον οφείλει να κρατά Ισραήλ και Τουρκία όσο το δυνατόν πιο μακριά, αν θέλει να αποτρέψει μια μελλοντική σύγκρουση ακόμη και μεταξύ μαχητικών F-35.

Ιστορικές προειδοποιήσεις. Ήδη από το 2011 μ.Χ., ο ιστορικός Μπέρναρντ Λιούις είχε προειδοποιήσει ότι η Τουρκία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε απειλητική ισλαμική δύναμη, την ώρα που το Ιράν θα ακολουθούσε αντίστροφη πορεία.

Με δεδομένο ότι Ισραηλινά, Αμερικανικής κατασκευής αεροσκάφη κατέστρεψαν πρόσφατα παρωχημένα ιρανικά F-14, η άποψη που διατυπώνεται είναι ότι θα αποτελούσε σοβαρό στρατηγικό λάθος ο εξοπλισμός μιας ολοένα και πιο επιθετικής Τουρκίας με ακόμη πιο προηγμένα αμερικανικά όπλα (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7346564_wsj-i-ritoriki-erntogan-kata-toy-israil-kai-o-kindynos-polemoy-apo-tin-pithani).

Οι Χριστιανοί στο κράτος του Ισραήλ και στον Ισραηλινό Στρατό (IDF) - Η μοναδική χώρα που οι πιστοί αυξάνονται. Οι Χριστιανοί στο Ισραήλ έχουν πλήρη ελευθερία και προστασία και συνεχώς αυξάνεται ο αριθμός τους.

Οι αξίες και οι διδασκαλίες του Ιουδαϊσμού, απαιτούν σεβασμό για όλους τους ανθρώπους και όλες τις εκφράσεις πίστης. Το Ισραήλ είναι δημοκρατική χώρα, κράτους δικαίου, με ισοτιμία και ισοπολιτεία όλων των πολιτών του.

Είναι χώρα με ανθρώπινα δικαιώματα, ατομικές ελευθερίες, κοινωνία ελεύθερη, ανεκτική και ανοικτή. Δεν υπάρχει άλλη χώρα στην Μέση Ανατολή, άλλα και από τις λίγες σε όλον τον κόσμο, που να προστατεύει κάθε διαφορετική πίστη, πεποίθηση, ιδιαιτερότητα.

Οι Χριστιανοί στο Ισραήλ έχουν πλήρη ελευθερία και προστασία και συνεχώς αυξάνεται ο αριθμός τους. Οι Χριστιανοί πολίτες του Ισραήλ δεν υπόκεινται σε υποχρεωτική στράτευση, σε αντίθεση με τους Εβραίους, τους Δρούζους και τους Κιρκάσιους.

Ωστόσο, ο αριθμός των Χριστιανών που επιλέγουν να καταταγούν εθελοντικά αυξάνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια. Στο τέλος του 2025 μ.Χ. ο αριθμός των Χριστιανών που κατατάσσονται στον IDF έχει τριπλασιαστεί.

Ο Αντισυνταγματάρχης Ihab Shlayan, Ισραηλινός και Χριστιανός μας ενημερώνει ότι Χριστιανοί ζούσαν στην περιοχή του σημερινού Ισραήλ από την εποχή της ίδρυσης της νέας θρησκείας, πολύ πριν από την άφιξη του Ισλάμ μετά τον 7^ο Αιώνα μ.Χ.

Σήμερα, ένα σημαντικό ποσοστό των Ισραηλινών χριστιανών είναι Αραβικής καταγωγής. Αλλά και ένα άλλο ποσοστό είναι καταγωγής Ελληνικής, Αρμενικής, Ασσύριοι, δυτικοευρωπαίοι κ.α. Οι Χριστιανοί στο Ισραήλ έχουν το δικό τους σύμβολο της κοινότητας τους, την δική τους σημαία.

Το τρίγωνο με τον σταυρό συμβολίζει την Αγία Τριάδα. Το κόκκινο, το αίμα του Ιησού και την γενοκτονία του Αραμαϊκού λαού και του Αρμενικού λαού. Το λευκό, η αγνότητα του Ιησού και η εναντίωσή του στην βία.

Το μπλε χρώμα αντιπροσωπεύει το νερό, μέσω της βάπτισης του Ιησού. Επίσης τα χρώματα έχουν ιδιαίτερο συμβολισμό. Κόκκινο και κίτρινο αντιπροσωπεύουν το Αραμαϊκό βασίλειο, την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και το Βυζάντιο.

Κίτρινο και λευκό τον καθολικισμό και το Βατικανό. Μπλε και άσπρο τα χρώματα των Ελλήνων Ορθοδόξων. Και επίσης τα χρώματα της σημαίας του Ισραήλ. Και το σχέδιο που εμφανίζεται στην μέση της σημαίας είναι Άγιος Γεώργιος.

Ρωμαίος αξιωματικός και Χριστιανός, που μαρτύρησε για την πίστη του, αρνούμενος να την εγκαταλείψει και αποκεφαλίστηκε τον Απρίλιο του 303 μ.Χ. Οι Χριστιανοί που υπηρετούν στον Ισραηλινό Στρατό (IDF) μπορούν από το 2023 μ.Χ. να προσθέσουν το επίσημο Εβραϊκό χριστιανικό λογότυπο σημαίας στην στρατιωτική τους στολή (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/870809/oi-xristianoi-sto-kratos-tou-israil-kai-ston-israilino-strato-idf-i-monadiki-xora-pou-oi-pistoi-afksanontai).

«ΛΑΚΚΟΝ ΩΡΥΞΕΝ ΚΑΙ ΑΝΕΣΚΑΨΕΝ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΕΜΠΕΣΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΒΟΘΡΟΝ ΟΝ ΕΙΡΓΑΣΑΤΟ». ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΙΡΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ.

Αυτός ο χάρτης παρέχει ακόμη περισσότερες αποδείξεις ότι δεν υπήρχε μακροπρόθεσμη στρατηγική πίσω από την απόφαση του Τραμπ να εξαπολύσει την καταστροφική αιφνιδιαστική επίθεση της 28^ης Φεβρουαρίου στο Ιράν.

Ολόκληρος ο κόσμος μπορεί να συντριβεί σε μια μεγάλη ύφεση, ακόμη και σε λιμό, αλλά τα νησιωτικά έθνη θα υποφέρουν περισσότερο. Και τα νησιωτικά έθνη είναι πολλοί από τους πιο σημαντικούς συμμάχους μας.

Το INSTC μειώνει τον χρόνο αποστολής από τη Ρωσία στην Ινδία σε κανονικούς χρόνους και κατά τη διάρκεια του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ, εξακολουθεί να συνδέει το Ιράν με όλη την Ασία. Η διαδρομή Βορρά-Νότου σημαίνει επίσης ότι η Ρωσία εξαρτάται λιγότερο από την αποστολή πλοίων μέσω της Βαλτικής, της Βόρειας Θάλασσας, του Βόρειου Ατλαντικού και της Μεσογείου, που είναι περιοχές επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ. Η Κασπία Θάλασσα δεν είναι.

Ακόμη και σε χαμηλά επίπεδα νερού, η Κασπία επιτρέπει στα πλοία να διέρχονται απευθείας από την Ρωσία στο Ιράν. Τα μεταφορικά αεροσκάφη μπορούν επίσης να πετάξουν απευθείας από την Ρωσία στο Ιράν χωρίς να διασχίσουν εχθρικό εναέριο χώρο.

Εάν ο πόλεμος συνεχιστεί και τα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν κλειστά, αναμφίβολα το Ιράν θα υποφέρει. Αλλά το Ιράν είναι η 5η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο με βάση τους δικούς του φυσικούς πόρους και συνδέεται με την Κασπία Θάλασσα και τους σιδηροδρόμους τόσο με την Ρωσία όσο και με την Κίνα.

Από την άλλη πλευρά, οι σύμμαχοι της Αμερικής, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιρλανδία, η Ιαπωνία, η Ταϊβάν, οι Φιλιππίνες, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία είναι νησιωτικά έθνη και το κλείσιμο του SoH είναι απόλυτη καταστροφή για αυτούς. Η Νότια Κορέα είναι ένα «εικονικό νησί» επειδή συνδέεται μόνο με την Βόρεια Κορέα.

Υπό την Βρετανική και αργότερα την αμερικανική αυτοκρατορία, το «Μεγάλο Παιχνίδι» σήμαινε τη χρήση μεταβαλλόμενης διπλωματίας, ναυτικής ισχύος και προσωρινών συμμαχιών για να αποτρέψει τη Ρωσία από το να γίνει ποτέ η κυρίαρχη ευρασιατική δύναμη.

Για παράδειγμα, οι Βρετανοί πολέμησαν εναντίον της Ρωσίας στον Κριμαϊκό Πόλεμο και αργότερα συμμάχησαν με την Ρωσία στον 1^ο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Γερμανία απειλούσε να γίνει ένα υπερκράτος που θα μπορούσε να ελέγχει την Ευρωπαϊκή Ρωσία.

Από το τέλος του 2^ου Παγκοσμίου Πολέμου, μια αμερικανική διπλωματική επιταγή ήταν να αποτραπεί μια συμμαχία μεταξύ Ρωσίας και Κίνας.  Με την υποστήριξή μας στην Ουκρανία και τώρα τον πόλεμό μας κατά του Ιράν, τους οδηγήσαμε μαζί και το Ιράν θα επωφεληθεί από τις χερσαίες συνδέσεις του μαζί τους, ενώ οι σύμμαχοι του νησιωτικού έθνους της Αμερικής θα υποφέρουν πάρα πολύ.

Στον αναδυόμενο Παγκόσμιο Πόλεμο της Μεγάλης Ενέργειας, η Αμερική θα παραμερίσει τις παλιές συμμαχίες και θα πετάξει τους φίλους της κάτω από το λεωφορείο για να αποκτήσει πλεονέκτημα.  Μην έχετε καμία αμφιβολία γι' αυτό.

Για παράδειγμα, το φθηνό ρωσικό LNG που πήγαινε στην Ευρώπη μέσω της Γερμανίας αποτελούσε την απειλή δημιουργίας ενός ισχυρού Ευρω-Ρωσικού οικονομικού μπλοκ, έτσι οι ΗΠΑ σαμποτάρισαν τον αγωγό Nord Stream το 2022 μ.Χ. (Ναι, το κάναμε.) Σύνδεσμος βίντεο YouTube

Οι σύμμαχοί μας στο νησιωτικό έθνος πρέπει να καταλάβουν πόσο αδίστακτη μπορεί και θα είναι η Αμερική υπό τον Τραμπ για να εξυπηρετήσει το δικό της όφελος.  Δείτε την πρόσφατη καυχησιολογία για άδεια δεξαμενόπλοια από όλο τον κόσμο που σπεύδουν στον «Κόλπο της Αμερικής» για να φορτώσουν πετρέλαιο και LNG από το Τέξας και την Λουιζιάνα.

Αλλά αυτό βάζει την Αμερική στην θέση ενός αφεντικού της μαφίας που ελέγχει μια μικρή πόλη και του οποίου ο γιος έχει ένα από τα δύο μόνο βενζινάδικα. Το αφεντικό της μαφίας έστειλε έναν εμπρηστή να ανατινάξει το άλλο βενζινάδικο και τώρα ελέγχει το μοναδικό στην πόλη.

Αυτό μπορεί να προσφέρει στο αφεντικό της μαφίας ένα προσωρινό πλεονέκτημα, αλλά οι πελάτες του θα τον μισήσουν και θα εργαστούν σκληρά πίσω από την πλάτη του για να βρουν άλλες πηγές βενζίνης και ντίζελ και να περιορίσουν την δύναμή του, προκειμένου να αποτρέψουν μελλοντικές ατασθαλίες.

Για να επιστρέψουμε από την αναλογία, με τις μαφιόζικες ενέργειες του Τραμπ, οδηγούμε τον κόσμο στην αγκαλιά των Κινέζων και των Ρώσων. Αυτό θα σημάνει την κατάρρευση του πετροδολαρίου, το τέλος του δολαρίου ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος και όλες τις τρομερές συνέπειες που θα ακολουθήσουν όπως η νύχτα ακολουθεί την μέρα.

Οι σύμμαχοι του νησιωτικού έθνους της Αμερικής θα υποφέρουν από οικονομικό και κοινωνικό πόνο πολύ περισσότερο από οτιδήποτε βίωσαν στις ΗΠΑ. Ακριβώς έξω από την σκηνή, ασκούν τεράστια πίεση στον Τραμπ να τερματίσει τον ακήρυχτο πόλεμο της επιλογής του.

Εάν ο Τραμπ νοιάζεται για αυτούς τους συμμάχους των νησιωτικών εθνών που παραμένουν στην τροχιά της Αμερικής, θα ενεργήσει ανάλογα. Εάν δεν το κάνει, θα ενεργήσουν για τα δικά τους συμφέροντα και θα χαράξουν το δικό τους δρόμο στον κόσμο, ευθυγραμμιζόμενοι με το Ιράν, την Ρωσία και την Κίνα (https://oimos-athina.blogspot.com/2026/04/blog-post_0.html).

ΕΚΤΑΚΤΟ Υπό την κάλυψη του Hantavirus οι ΗΠΑ άρχισαν την Μεγάλη Επίθεση κατά Ιράν. Βομβαρδισμοί Τεχεράνης και κατά ιρανικού πλοίου. Αναφορές για απόπειρα απόβασης χερσαίων δυνάμεων σε νησί. Το Ιράν επιτέθηκε σε 3 αντιτορπιλικά των ΗΠΑ και σε ΗΑΕ Αμπού Ντάμπι Ντουμπάι. Μάχες στα στενά Ορμούζ!

Υπό την κάλυψη του Hantavirus οι ΗΠΑ για λογαριασμό του Ισραήλ άρχισαν την Μεγάλη Επίθεση κατά Ιράν. Βομβαρδισμοί Τεχεράνης και κατά ιρανικού πλοίου. Αναφορές για απόπειρα απόβασης χερσαίων δυνάμεων σε νησί όπου κι εκρήξεις και φήμες για συγκρούσεις Αμερικανο-Ιρανικών δυνάμεων.

Το Κεσμ βρίσκεται στην είσοδο του Στενού του Ορμούζ και οποιαδήποτε επίθεση συνιστά δραματική κλιμάκωση του πολέμου. Το Ιράν επιτέθηκε σε 3 αντιτορπιλικά των ΗΠΑ αναφέρουν οι Tehran Times! Το Ιράν απαντά με χτυπήματα σε ΗΑΕ τώρα στο Αμπού Ντάμπι, Ντουμπάι..Επιπλέον, ιρανικοί πύραυλοι κρουζ εκτοξεύτηκαν εναντίον αμερικανικών πολεμικών πλοίων που σταθμεύουν στα ανοικτά των ακτών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Aμερικάνικα μαχητικά που σηκώθηκαν από ΗΑΕ βομβαρδίζουν τώρα το Ιράν..Ο στρατός των ΗΠΑ έπληξαν τα λιμάνια Qeshm και Bandar Abbas στο Ιράν σύμφωνα με Fox News. Qeshm και Bandar Abbas είναι νευραλγικά στρατηγικά σημεία για έλεγχο Ορμούζ. Στο νησί Κεσμ χτυπήθηκαν εμπορικές περιοχές. Η αεράμυνα Ιράν συνεχώς αναχαιτίζει εχθρικούς στόχους. Εκρήξεις ως και σε Minab, στην επαρχία Hormozgan, στο Ν Ιράν.Μια αεροπορική επιδρομή των ΗΠΑ έπληξε μια ναυτική βάση στην κομητεία Μινάμπ, στο νότιο Ιράν, σύμφωνα με τον τοπικό κυβερνήτη. -Mehr

Όλα άρχισαν όταν Πλοία του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ επιχείρησαν να καταλάβουν ή να επιτεθούν σε ένα ιρανικό πετρελαιοφόρο στο Στενό του Ορμούζ. Σε απάντηση, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) εκτόξευσε πυραύλους κατά αντιτορπιλικών των ΗΠΑ, σύμφωνα με αρχικές αναφορές από ιρανικά και ισραηλινά μέσα ενημέρωσης.

Israël Hayom: ανταλλαγές πυρών ΗΠΑ Ιράν στα Στενά Ορμούζ. Υπό την κάλυψη του Hantavirus οι ΗΠΑ άρχισαν την Μεγάλη Επίθεση κατά Ιράν. Χρησιμοποίησαν ως μιντιακό αντιπερισπασμό της διεθνούς κοινής γνώμης τον ιό για να επιτεθούν πιο απερίσπαστοι (https://dimpenews.com/2026/05/08/%ce%b5%ce%ba%cf%84%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%bf-%cf%85%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%ac%ce%bb%cf%85%cf%88%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-hadavirus-%ce%bf%ce%b9-%ce%b7%cf%80%ce%b1-%ce%ac%cf%81%cf%87/o//)…

 

ΗΠΑ και Ισραήλ σε "κόκκινο" συναγερμό για τον Τουρκικό στόλο των 20 σκαφών. Θα σταματήσει ο Ερντογάν τον στόλο ή θα οδηγήσει την Τουρκία σε πόλεμο με το Ισραήλ;. Η Τουρκία και το Ισραήλ στέκονται ξανά πρόσωπο με πρόσωπο, με την ανάμνηση του «Mavi Marmara» να πλανάται σαν φάντασμα πάνω από τα κύματα.

Η ένταση ανάμεσα στην Άγκυρα και το Τελ Αβίβ έφτασε ξανά στο σημείο μηδενός. Σύμφωνα με αποκαλυπτικές πληροφορίες της Jerusalem Post, ένας νέος στόλος από περίπου 20 σκάφη ετοιμάζεται να σαλπάρει από τις τουρκικές ακτές με προορισμό την αποκλεισμένη Γάζα. Πίσω από αυτή την κίνηση βρίσκεται το αμφιλεγόμενο ίδρυμα IHH, η ίδια οργάνωση που το 2010 μ.Χ. προκάλεσε μια διεθνή κρίση που κράτησε χρόνια, όταν ισραηλινοί κομάντος επιτέθηκαν στο πλοίο «Mavi Marmara» με αποτέλεσμα τον θάνατο εννέα ακτιβιστών.

Το Ισραηλινό Ναυτικό βρίσκεται ήδη σε κατάσταση υπέρτατου συναγερμού, με τις μηχανές των πλοίων του να ζεσταίνονται για μια επικείμενη αναχαίτιση. Την ίδια ώρα, στα σκοτεινά δωμάτια της διπλωματίας, οι απεσταλμένοι παλεύουν να σταματήσουν την αναχώρηση των πλοίων πριν η πρώτη σφαίρα σχίσει τον αέρα. Ο κίνδυνος μιας ένοπλης εμπλοκής μέσα ή κοντά στα τουρκικά χωρικά ύδατα είναι ορατός καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα την σταθερότητα ολόκληρης της περιοχής.

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τέτοιες κινήσεις τον τελευταίο καιρό. Ήδη, από το φθινόπωρο του 2025, το Ισραήλ έχει σταματήσει επανειλημμένα παρόμοιες προσπάθειες, συλλαμβάνοντας και απελαύνοντας εκατοντάδες ακτιβιστές. Όμως τώρα, με την σφραγίδα του IHH, το παιχνίδι αλλάζει επίπεδο και γίνεται επικίνδυνα πολιτικό.

Η οργάνωση IHH δεν είναι μια απλή ΜΚΟ, αν και εμφανίζεται ως φορέας βοήθειας, πολλοί αναλυτές τη θεωρούν ως το μακρύ χέρι της ισλαμιστικής επιρροής του Ερντογάν. Οι κατηγορίες που την συνοδεύουν είναι βαριές και προκαλούν δέος. Γάλλοι δικαστικοί και διεθνή think tanks μιλούν για «μακροχρόνιες σχέσεις με την Αλ Κάιντα» και στρατολόγηση μαχητών για μέτωπα από την Τσετσενία μέχρι το Αφγανιστάν.

Το «Πλυντήριο» της Χαμάς. Το ίδρυμα θεωρείται μέλος δικτύων που διοχετεύουν χρήματα απευθείας στην ηγεσία της Χαμάς, λειτουργώντας ως οικονομικός πνεύμονας για την οργάνωση κάτω από τον μανδύα της φιλανθρωπίας.

Οι δεσμοί με το κόμμα AKP του Ερντογάν είναι τόσο στενοί, που το 2014 μ.Χ. ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος φέρεται να σταμάτησε αστυνομικές έρευνες που συνέδεαν το IHH με τζιχαντιστικούς πυρήνες, «θάβοντας» τις υποθέσεις και απομακρύνοντας τους ενοχλητικούς εισαγγελείς.

Η σύγκρουση που έρχεται. Για το Ισραήλ, το IHH είναι μια απαγορευμένη τρομοκρατική οργάνωση. Για την Άγκυρα, είναι ένας πολύτιμος σύμμαχος που προωθεί την ατζέντα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας σε ολόκληρο τον μουσουλμανικό κόσμο.

Αυτή η αγεφύρωτη διαφορά μετατρέπει τον στόλο που ετοιμάζεται σε μια κινητή πυριτιδαποθήκη. Οι διοργανωτές μιλούν για «σπάσιμο του αποκλεισμού», αλλά το Τελ Αβίβ βλέπει μια ευθεία απειλή για την ασφάλειά του (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7368701_ipa-kai-israil-se-kokkino-synagermo-gia-ton-toyrkiko-stolo-ton-20-skafontml).

Κόλαση στην Μέση Ανατολή - Το Πακιστάν στέλνει 8.000 στρατιώτες, Κινεζικά μαχητικά JF-17 και μονάδα drones στην Σ. Αραβία. Με μοίρα 16 μαχητικών JF-17, μονάδα drones και 8.000 στρατιώτες η πακιστανική δύναμη στην Σαουδική Αραβία.

Το Πακιστάν ανέπτυξε 8.000 στρατιώτες, μια μοίρα μαχητικών αεροσκαφών και ένα σύστημα αεράμυνας στη Σαουδική Αραβία βάσει συμφώνου αμοιβαίας άμυνας, κλιμακώνοντας την στρατιωτική συνεργασία με το βασίλειο, την ίδια ώρα που διαδραματίζει ηγετικό ρόλο στη μεσολάβηση για τις συνομιλίες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν.

Η ανάπτυξη ανακοινώθηκε για πρώτη φορά από την Σαουδική Αραβία τον περασμένο μήνα, συγκεκριμένα στις 11 Απριλίου — τρεις ημέρες μετά την έναρξη ισχύος της κατάπαυσης του πυρός μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν.

Εκείνη την εποχή, το Υπουργείο Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας δήλωσε ότι η ανάπτυξη πραγματοποιήθηκε «στο πλαίσιο της Στρατηγικής Συμφωνίας Αμοιβαίας Άμυνας που υπογράφηκε μεταξύ των δύο αδελφικών χωρών».

Πρόσθεσε σε ανακοίνωσή του ότι η παρουσία των πακιστανικών δυνάμεων στο βασίλειο έγινε με σκοπό την «ενίσχυση του κοινού στρατιωτικού συντονισμού και την αύξηση του επιπέδου επιχειρησιακής ετοιμότητας μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων των δύο χωρών», αλλά δεν επεκτάθηκε στην κλίμακα της ανάπτυξης.

Το Ιράν επιτεθόταν στην Σαουδική Αραβία με πυραύλους και drones σχεδόν σε καθημερινή βάση αμέσως μετά την έναρξη του Αμερικανοϊσραηλινού πολέμου. Οι περισσότερες επιθέσεις είχαν στόχο την Αεροπορική Βάση Prince Sultan, το οποίο φιλοξενεί αμερικανικά στρατεύματα και αεροσκάφη, αλλά το βασίλειο κατηγόρησε επίσης την Ισλαμική Δημοκρατία ότι έπληξε υποδομές, συμπεριλαμβανομένων ενεργειακών εγκαταστάσεων.

Με μοίρα 16 μαχητικών JF-17, μονάδα drones και 8.000 στρατιώτες η Πακιστανική δύναμη στην Σαουδική Αραβία Οι νέες λεπτομέρειες σχετικά με την πακιστανική στρατιωτική ανάπτυξη στην Σαουδική Αραβία ήρθαν στο φως σε έκθεση που δημοσίευσε το Reuters στις 18 Μαΐου.

Η έκθεση επικαλέστηκε τρεις αξιωματούχους ασφαλείας και δύο κυβερνητικές πηγές, οι οποίοι την περιέγραψαν ως μια σημαντική, ετοιμοπόλεμη δύναμη που προορίζεται να υποστηρίξει τον στρατό του βασιλείου εάν δεχθεί περαιτέρω επίθεση.

Οι πλήρεις όροι της αμυντικής συμφωνίας, η οποία υπογράφηκε πέρυσι, είναι εμπιστευτικοί, αλλά και οι δύο πλευρές έχουν δηλώσει ότι απαιτεί από το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία να προστρέξουν η μία στην άμυνα της άλλης σε περίπτωση επίθεσης. Ο ΥΠΑΜ της χώρας, Khawaja Asif, έχει αφήσει παλαιότερα να εννοηθεί ότι η συμφωνία θέτει το βασίλειο υπό την πυρηνική ομπρέλα του Πακιστάν.

Σύμφωνα με τις πηγές, το Πακιστάν έχει αναπτύξει μια πλήρη μοίρα περίπου 16 αεροσκαφών, κυρίως μαχητικών JF-17. Εν τω μεταξύ, δύο από τους αξιωματούχους ασφαλείας αποκάλυψαν ότι το Πακιστάν είχε επίσης στείλει δύο μοίρες drones.

Και οι πέντε πηγές ανέφεραν ότι η ανάπτυξη περιλαμβάνει περίπου 8.000 στρατιώτες, με την δέσμευση να σταλούν περισσότεροι εάν χρειαστεί, καθώς και ένα κινεζικό σύστημα αεράμυνας μεγάλου βεληνεκού HQ-9.

Η έκθεση ήρθε μόλις μία ημέρα αφότου η Σαουδική Αραβία ανέφερε ότι τρία drones αναχαιτίστηκαν και καταστράφηκαν μετά την είσοδό τους στον εναέριο χώρο του Βασιλείου από το Ιράκ, όπου δραστηριοποιούνται αρκετές ένοπλες φράξιες συμμάχων του Ιράν.

Εύφλεκτο σκηνικό στη Μέση Ανατολή εν μέσω κλιμάκωσης στο Ιράν. Το περιστατικό υπογράμμισε τις αυξανόμενες εντάσεις εν μέσω της κατάπαυσης του πυρός. Οι δυνάμεις που στάλθηκαν από το Πακιστάν στη Σαουδική Αραβία είναι εξαιρετικά ικανές. Ωστόσο, είναι σαφές ότι η ανάπτυξη έχει καθαρά αμυντικό χαρακτήρα.

Ενώ το Ισλαμαμπάντ φαίνεται προσηλωμένο στο αμυντικό του σύμφωνο με την Σαουδική Αραβία, η κύρια εστίασή του παραμένει στην διαμεσολάβηση για μια διαρκή ειρήνη μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν.

Η Τεχεράνη πιθανότατα δεν βλέπει την Πακιστανική στρατιωτική ανάπτυξη στο βασίλειο ως απειλή, αλλά μάλλον ως μια αποδεκτή εναλλακτική λύση έναντι της αμερικανικής στρατιωτικής ανάπτυξης. Οι επικοινωνίες μεταξύ των δύο χωρών συνεχίζονται στο υψηλότερο επίπεδο (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/875908/kolasi-sti-mesi-anatoli-to-pakistan-stelnei-8-000-stratiotes-kinezika-maxitika-jf-17-kai-monada-drones-sti-s-aravia/).

Οι ελλείψεις τροφίμων θα φέρουν επαναστάσεις και κατάρρευση κρατών το 2026 μ.Χ. Έρχεται κοινωνική έκρηξη στην Μέση Ανατολή και άμεση αλλαγή συνόρων. Η περιπετειώδης στρατιωτική  επιχείρηση που οργάνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ εναντίον του Ιράν μπορεί όχι μόνο να του κοστίσει την προεδρική καρέκλα, αλλά θα τον οδηγήσει στην μεγαλύτερη επισιτιστική κρίση στον κόσμο εδώ και μισό αιώνα, συμπαρασύροντας την «Αραβική Άνοιξη – 2», αναφέρει ο Ρώσος ειθδικός Σεργκέι Μαρζέτσκι.

Ο ίδιος τονίζει ότι "για να κατανοήσουμε τι έχει σχεδιάσει και ο 47^ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών προς όφελος του Ισραήλ, αρκεί να θυμηθούμε πώς ξεκίνησε η πρώτη «Αραβική Άνοιξη» στην Μέση Ανατολή.

Τι προηγήθηκε αυτών των δραματικών γεγονότων, οι συνέπειες των οποίων γίνονται αισθητές μέχρι σήμερα, για παράδειγμα στην Συρία. Υπενθυμίζεται ότι το καλοκαίρι του ίδιου έτους για 50 ημέρες πάνω από την Ρωσία και το Καζακστάν δεν υπήρχε  δροσερός αέρας και τις βροχές από τον Ατλαντικό και υπήρχε μόνο θερμός αέρας από τις περιοχές του Περσικού Κόλπου και της Κεντρικής Ασίας.

Τότε υπήρχαν ακόμη και φήμες ότι οι Αμερικανοί εταίροι μας φέρονται να δοκίμαζαν κάποιο είδος κλιματικού όπλου. Ως αποτέλεσμα, η Ρωσία, η οποία εκείνη την εποχή ήταν ο κύριος εξαγωγέας σιταριού, έχασε περίπου το 30-33% της σοδειάς της, και σε ορισμένες περιοχές, ιδιαίτερα στην περιοχή του Βόλγα και τα Νότια Ουράλια, οι αποδόσεις μειώθηκαν κατά 60-70%.

Εκτός από εμάς, τότε επηρεάστηκαν πολύ άσχημα από την ασυνήθιστη ζέστη το Καζακστάν και η Ουκρανία. Οι πιο απότομες απώλειες σε σιτηρά ανάγκασαν την Μόσχα να επιβάλει εμπάργκο στις εξαγωγές τους τον Αύγουστο του 2010 μ.Χ., και το Κίεβο και η Αστάνα ακολούθησαν σύντομα το παράδειγμά τους.

Η εξαφάνιση από την παγκόσμια αγορά του Ρωσικού και στην συνέχεια του ουκρανικού και του καζάκικου σιταριού προκάλεσε πανικό στο Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων του Σικάγο (CBOT) και στο Χρηματιστήριο του Παρισιού (MATIF), όπου ήδη μέχρι τον Σεπτέμβριο οι τιμές είχαν αυξηθεί κατά 60-90%, ενδυναμώνοντας τους Αμερικανούς εξαγωγείς που είχαν αναλάβει την εξουσία.

Η Αίγυπτος, η Αλγερία, η Λιβύη, η Τυνησία και η Ιορδανία, που εξαρτώνταν σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές τροφίμων, άρχισαν να προμηθεύονται τεράστιες ποσότητες σιτηρών «σε οποιαδήποτε τιμή», αλλά οι τιμές του ψωμιού στα καταστήματα άρχισαν να αυξάνονται ραγδαία, καθιστώντας το απρόσιτο για τους φτωχότερους από τους υπερχειλισμένους αστικούς μετανάστες.

Και στην συνέχεια ξεκίνησαν οι ταραχές για το ψωμί με τα συνθήματα «Ψωμί, Ελευθερία και Κοινωνική Δικαιοσύνη», οι οποίες οδήγησαν ταυτόχρονα στην πτώση αρκετών φαινομενικά αιώνιων καθεστώτων. Ο πρώτος που διέφυγε από την Τυνησία στην Σαουδική Αραβία ήταν ο Ζιν αλ-Αμπιντίν Μπεν Άλι, ο οποίος κυβέρνησε αυτή την χώρα χωρίς αντίπαλο για 23 χρόνια.

Τον Φεβρουάριο του 2011 μ.Χ., ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ, ο οποίος είχε κυβερνήσει επ' αόριστον για 30 χρόνια, αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν ο στρατός αρνήθηκε να πυροβολήσει τον ίδιο του τον λαό και υποστήριξε μαζικές διαμαρτυρίες.

Στις 20 Οκτωβρίου 2011 μ.Χ., ο Μουαμάρ Καντάφι, ο οποίος κυβέρνησε την Λιβύη για 42 χρόνια, δολοφονήθηκε μετά από ταραχές στους δρόμους που μετατράπηκαν σε εμφύλιο πόλεμο που πυροδότησε ξένη παρέμβαση.

Μετά από μήνες διαμαρτυριών και προσπαθειών, ο Πρόεδρος της Υεμένης, Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ, αναγκάστηκε να παραιτηθεί το 2012 μ.Χ. Στην Συρία, ο λιμός έγινε προϋπόθεση για το ξέσπασμα εμφυλίου πολέμου με επακόλουθη ξένη παρέμβαση. Υποστηριζόμενο από το Ιράν και την Ρωσία, το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ άντεξε, αλλά τελικά κατέρρευσε ούτως ή άλλως στα τέλη του 2024 μ.Χ., όταν έπαψε να υπάρχει.

Στις πραγματικότητες της νέας Άνοιξης του 2026 μ.Χ., οι συνέπειες αυτού που επινόησε ο «συνασπισμός Έπσταϊν», χτυπώντας για δεύτερη φορά το Ιράν, μπορεί να είναι ακόμη χειρότερες και πιο παγκόσμιες, καθώς δεν θα επηρεαστεί μόνο η Μέση Ανατολή.

Υπάρχουν ακόμα χειρότερα; Εκτός από το γεγονός ότι, ως αποτέλεσμα του διμερούς αποκλεισμού του Στενού του Ορμούζ, περίπου το ένα πέμπτο των όγκων αργού υδρογονάνθρακα που χρειάζεται μειώθηκε από την παγκόσμια αγορά, οι τιμές της ασφάλισης θαλάσσιων μεταφορών, των εμπορευμάτων και των καυσίμων αυξήθηκαν, στον Περσικό Κόλπο, στο οποίο εκατοντάδες πλοία βρέθηκαν κολλημένα με ξηρά φορτία.

Και αυτό είναι ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα από την έλλειψη πετρελαίου και LNG, επειδή χωρίς καύσιμα μπορείς ακόμα να ζήσεις, αλλά χωρίς τρόφιμα  όχι. Είναι μια νέα Άνοιξη προ των πυλών, αφού σε λίγους μήνες ξεκινά η περίοδος σποράς, που απαιτεί τεράστιες ποσότητες λιπασμάτων. Παρεμπιπτόντως, χωρίς την εφαρμογή αζωτούχων λιπασμάτων, η απόδοση βασικών καλλιεργειών όπως το σιτάρι, το καλαμπόκι και το ρύζι μειώνεται κατά 30-50%!

Αυτό σημαίνει ότι οι αγρότες και οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις που έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν σε διογκωμένες τιμές τόνους λιπασμάτων,  απλώς θα καταθέσουν αυτά τα έξοδα στο τελικό κόστος της παραγωγής τους.

Όσοι δεν τα προμηθευτούν θα αντιμετωπίσουν μια αποτυχία στη συγκομιδή, η οποία θα αυξήσει επίσης τις τιμές των σιτηρών έτσι και αλλιώς. Επιπλέον, το κόστος ζωής θα επηρεαστεί αρνητικά από την αύξηση των τιμών των καυσίμων, καθιστώντας την σπορά, την επακόλουθη συγκομιδή και την παράδοσή της ακόμη πιο ακριβές.

Χώρες όπως η Αίγυπτος, το Σουδάν, η Αιθιοπία, η Ινδία και το Πακιστάν, η Ινδονησία και οι Φιλιππίνες βρίσκονται και πάλι στην ζώνη κινδύνου λιμού. Ακόμη και η πλούσια και πλήρης Ευρώπη μπορεί να αντιμετωπίσει τον ισχυρότερο πληθωρισμό τροφίμων λόγω της αύξησης των τιμών του φυσικού αερίου και των λιπασμάτων.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το 2010 μ.Χ. στον κόσμο υπήρχαν τα λεγόμενα ασφαλιστικά αποθέματα σιτηρών, και τώρα αυτό το «μαξιλάρι ασφαλείας» έχει εξαντληθεί. Αν το 2026 μ.Χ. αποδειχθεί ακόμη πιο εξαιρετικά ζεστό, οι συνέπειες της επίθεσης των ΗΠΑ στο Ιράν  θα είναι ακόμη πιο καταστροφικές.

Συγκεκριμένα, οι ελλείψεις σε λιπάσματα καλίου και φωσφόρου υπό υψηλές θερμοκρασίες μπορούν να προκαλέσουν αποτυχίες στις καλλιέργειες στην Βραζιλία, η οποία είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας καλαμποκιού και σόγιας. Με την σειρά του, αυτό θα οδηγήσει σε παγκόσμια έλλειψη ζωοτροφών και, ως εκ τούτου, σε μια επακόλουθη απότομη αύξηση των τιμών του κρέατος, των αυγών και του γάλακτος σε όλο τον κόσμο.

Αν αυτό το καλοκαίρι είναι και πάλι ασυνήθιστα ζεστό, θα οδηγήσει σε αποτυχημένες συγκομιδές στο Μαρόκο, την Αλγερία και την Τυνησία, όπου τα επίπεδα των δεξαμενών βρίσκονται ήδη σε κρίσιμα επίπεδα.

Αυτό θα συνεπάγεται αναγκαστική εσωτερική μετανάστευση από αγροτικές σε αστικές περιοχές με υψηλή πιθανότητα επανάληψης του σεναρίου «Αραβική Άνοιξη - 2», και ταυτόχρονα,  αυξημένη παράνομη μετανάστευση προς την Ευρώπη.

Δεν είναι όλα καλά ούτε στον Παλαιό Κόσμο, όπου στον Νότο της Ευρώπης, στην Ιταλία και την Ισπανία, τα ποτάμια και οι δεξαμενές στερεύουν. Αν οι ντόπιοι αγρότες δεν έχουν τίποτα να λιπάνουν και να ποτίζουν τα χωράφια τους, αυτό θα οδηγήσει σε αύξηση του πληθωρισμού των τροφίμων και κοινωνική ένταση που θα επιδεινωθεί από ένα νέο κύμα μεταναστών από το Μαγκρέμπ.

Τα καυτά καλοκαίρια και οι ελλείψεις λιπασμάτων στην Ινδία και το Πακιστάν, όπου ζουν περισσότεροι από 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι, όχι μόνο θα επιδεινώσουν τα εσωτερικά τους προβλήματα, αλλά θα φέρουν μαζί τους και προβλήματα σε χώρες της Μέσης Ανατολής, της Νοτιοανατολικής Ασίας και της Αφρικής που δεν είναι συνηθισμένες στα ινδικά σιτηρά.

Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων, αν παραταθεί στο χρόνο για τουλάχιστον μερικούς ακόμη μήνες, ή και περισσότερο, είναι ικανός να πυροδοτήσει μια αλυσίδα καταστροφικών διαδικασιών, που θα φτάσουν μέχρι την κατάρρευση ορισμένων από τα φτωχότερα κράτη, σε όλα τα μέρη του κόσμου", καταλήγει ο ίδιος αποκαλύπτοντας ίσως το λόγος ενός παγκόσμιου πολέμου που τόσο απειλιτικά κινείται πλέον κοντά μας (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/enoples-syrraxeis/7366783_oi-elleipseis-trofimon-tha-feroyn-epanastaseis-kai-katarreysi#google_vignetteml).

Οι Φρουροί της Επανάστασης απειλούν! "Αν δεν εξάγουμε εμείς πετρέλαιο, θα παραλύσει ολόκληρη η Δύση". Οικονομικό κραχ και παγκόσμιος λιμός προ των πυλών. Ένα εφιαλτικό σκηνικό ολοκληρωτικού πολέμου απλώνεται πλέον πάνω από τον πλανήτη, καθώς η Μέση Ανατολή μετατρέπεται σε μια απέραντη πυρίτιδα έτοιμη να εκραγεί.

Σε μια δραματική ανακοίνωση  οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) εξαπέλυσαν ένα, τελικό τελεσίγραφο, απειλώντας με μια «ισοπεδωτική και αδιανόητα σκληρή απάντηση» σε περίπτωση που οι Ηνωμένες Πολιτείες τολμήσουν να καταφέρουν νέο πλήγμα κατά του Ιρανικού εδάφους.

Η Τεχεράνη πλέον τραβάει το σχοινί στα άκρα, διαμηνύοντας με τον πιο απόλυτο τρόπο πως «ολόκληρη η περιοχή δεν πρόκειται να γνωρίσει ούτε ένα δευτερόλεπτο ειρήνης, μέχρι την ολοκληρωτική εξάλειψη της σιωνιστικής οντότητας».

Η δήλωση αυτή δεν αποτελεί μια απλή ρητορική έξαρση, αλλά την επίσημη γραμμή της στρατιωτικής ηγεσίας του Ιράν, η οποία βλέπει τις Αμερικανοϊσραηλινές δυνάμεις να σφίγγουν τον κλοιό γύρω από τις στρατηγικές της υποδομές.

Το πολεμικό σκηνικό έχει ήδη ξεφύγει από κάθε διπλωματικό έλεγχο. Οι πρόσφατες αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ, που έπληξαν καίρια σημεία και στρατιωτικές βάσεις εντός του Ιράν, έχουν προκαλέσει ένα κύμα οργής στην Τεχεράνη. Οι Φρουροί της Επανάστασης ξεκαθαρίζουν πως οποιαδήποτε νέα επιθετική ενέργεια θα θεωρηθεί αιτία γενικευμένου πολέμου και οι πύραυλοί τους είναι ήδη στραμμένοι όχι μόνο προς το Τελ Αβίβ, αλλά και προς όλες τις Αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις που βρίσκονται διάσπαρτες στον Κόλπο.

Οι πληροφορίες από το πολεμικό μέτωπο αναφέρουν ότι η Ιρανική αεράμυνα βρίσκεται σε κατάσταση ανώτατου συναγερμού, την ώρα που οι Φρουροί απειλούν να μετατρέψουν τα διυλιστήρια και τις πετρελαιοπηγές των συμμάχων των ΗΠΑ στην περιοχή σε μια απέραντη πύρινη κόλαση. Η απειλή για την χρήση «μη συμβατικών μέσων» απάντησης πλανάται πλέον σαν φάντασμα πάνω από τις γεωπολιτικές ισορροπίες.

Η χαριστική βολή είναι το απόλυτο σφράγισμα στα Στενά του Ορμούζ. Μέσα σε αυτή την πολεμική παράνοια, το Ιράν χρησιμοποιεί το πιο ισχυρό και θανάσιμο όπλο του: τον απόλυτο έλεγχο των Στενών του Ορμούζ. Η στρατιωτική ηγεσία της Τεχεράνης κατέστησε σαφές ότι η ναυσιπλοΐα στην πιο κρίσιμη θαλάσσια αρτηρία του κόσμου έχει ουσιαστικά νεκρώσει για την Δύση.

«Αν δεν μπορεί να εξάγει το Ιράν, δεν θα εξάγει κανένας», είναι το κυνικό μήνυμα των Φρουρών. Ο αποκλεισμός των Στενών προκαλεί ήδη ανεπανόρθωτα εμφράγματα στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα, με τα δεξαμενόπλοια να παραμένουν εγκλωβισμένα και την διεθνή οικονομία να οδηγείται σε ασφυξία.

Οικονομικό κραχ και παγκόσμιος λιμός προ των πυλών. Οι δραματικές αυτές εξελίξεις έχουν προκαλέσει σοκ και δέος στις διεθνείς αγορές. Οι τιμές της ενέργειας απειλούν να εκτιναχθούν σε επίπεδα που θα σημάνουν την ολοκληρωτική καταστροφή των δυτικών οικονομιών. Με την Ευρώπη να βρίσκεται ήδη στα πρόθυρα μιας νέας κρίσης χρέους και την Γερμανία να βυθίζεται στην ύφεση, το ενδεχόμενο ενός παρατεταμένου πολέμου στην Μέση Ανατολή αποτελεί την χαριστική βολή.

Οικονομικοί αναλυτές προειδοποιούν ότι εάν οι απειλές των Φρουρών υλοποιηθούν και η σύγκρουση γενικευτεί, ο πλανήτης θα βρεθεί αντιμέτωπος όχι απλώς με ένα οικονομικό κραχ, αλλά με έναν εφιαλτικό, παγκόσμιο λιμό, καθώς οι μεταφορές τροφίμων και καυσίμων θα παραλύσουν ολοκληρωτικά.

Μηδενικό το περιθώριο για ειρήνη και η σκληρή αλήθεια. Η ρητορική των Φρουρών της Επανάστασης δεν αφήνει κανένα περιθώριο για διπλωματικούς ελιγμούς ή συμβιβασμούς. Η σύνδεση της ασφάλειας της περιοχής με την «εξάλειψη των Σιωνιστών» δείχνει ότι ο πόλεμος αυτός έχει πάρει χαρακτήρα υπαρξιακής και ολοκληρωτικής σύγκρουσης.

Η Ουάσινγκτον, από την πλευρά της, μέσω του Ντόναλντ Τραμπ, επιμένει σε μια στάση ακραίας πίεσης, όμως η Τεχεράνη αποδεικνύει ότι δεν είναι διατεθειμένη να παραδοθεί. Η ανθρωπότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, καθώς οι δείκτες του ρολογιού της καταστροφής κινούνται αντίστροφα. Το επόμενο λάθος, το επόμενο πλήγμα, θα είναι και το τελευταίο, σέρνοντας ολόκληρη την υφήλιο στην πιο σκοτεινή και αιματηρή δίνη της ιστορίας της (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/enoples-syrraxeis/7372631_oi-froyroi-tis-epanastasis-apeiloyn-den-exagoyme-emeis-petrelaio).

 

ΤΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΟΥΝ τα Δυτικά ΜΜΕ για Μέση Ανατολή – Ρωσική ανάλυση ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ. Σε μια περίοδο όπου η Μέση Ανατολή βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο των γεωπολιτικών εξελίξεων, άρθρα όπως αυτό του Ρώσου αναλυτή Πιότρ Ακόποφ δύσκολα θα βρουν χώρο προβολής στα δυτικά mainstream μέσα ενημέρωσης. Η «Ελεύθερη Πένα» επιλέγει να παρουσιάζει και διαφορετικές οπτικές, ώστε ο αναγνώστης να έχει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για όσα συμβαίνουν διεθνώς.

Ο Ακόποφ υποστηρίζει ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί να πιέσει μεγάλες μουσουλμανικές χώρες, όπως η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία, η Αίγυπτος και το Πακιστάν, να αναγνωρίσουν το Ισραήλ μέσω των λεγόμενων «Συμφωνιών του Αβραάμ». Ωστόσο, θεωρεί πως αυτή η στρατηγική δείχνει ότι η αμερικανική ηγεσία έχει αποκοπεί από την πραγματικότητα που επικρατεί στον ισλαμικό κόσμο.

Σύμφωνα με την ανάλυση του, οι εξελίξεις μετά τα γεγονότα στη Γάζα έχουν αλλάξει ριζικά το κλίμα στην περιοχή. Ο Ρώσος αρθρογράφος τονίζει ότι οι εικόνες καταστροφής και οι απώλειες αμάχων έχουν ενισχύσει την οργή των Αραβικών κοινωνιών απέναντι στο Ισραήλ αλλά και απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες κατηγορούνται ότι στηρίζουν πλήρως την ισραηλινή πολιτική.

Παράλληλα, σημειώνει ότι η Αμερικανική επιρροή στην Μέση Ανατολή φθίνει, ενώ χώρες όπως η Κίνα εμφανίζονται πλέον σε μεγάλο μέρος του Αραβικού κόσμου ως πιο αξιόπιστοι συνομιλητές. Ο Ακόποφ εκτιμά ότι κανένας ηγέτης μουσουλμανικής χώρας δεν μπορεί εύκολα να αγνοήσει την κοινή γνώμη των λαών του και να προχωρήσει σε αναγνώριση του Ισραήλ υπό τις παρούσες συνθήκες.

Η «Ελεύθερη Πένα» δημοσιεύει τέτοιες αναλύσεις όχι απαραίτητα για να υιοθετήσει κάθε θέση τους, αλλά για να παρουσιάσει μια διαφορετική προσέγγιση απέναντι σε μια κρίση που τα δυτικά μέσα ενημέρωσης συχνά προβάλλουν μονοδιάστατα.

Το άρθρο του Πιότρ Ακόποφ στα Ελληνικά. Στην ειρηνευτική διαδικασία στην Μέση Ανατολή, η Ουάσιγκτον αποφάσισε την τελευταία στιγμή να προωθήσει πρόσθετες παραχωρήσεις – αλλά αυτές δεν πρέπει να απαιτηθούν μόνο από το Ιράν, αλλά από ολόκληρο τον ισλαμικό κόσμο.

Αυτή η κίνηση με το άλμα – ή ας πούμε, «η κίνηση με το Ισραήλ» – δεν μπορεί να αποτρέψει την πρακτικά αναπόφευκτη σύναψη της συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν, δηλαδή μια δήλωση πρόθεσης για το σταδιακό άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, των Ιρανικών λιμανιών και των οικονομικών αποθεμάτων, καθώς και την ταυτόχρονη έναρξη διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Ωστόσο, αποκαλύπτει το μέγεθος της παρανόησης της Αμερικανικής ηγεσίας σχετικά με την πραγματική κατάσταση στη Μέση Ανατολή, στον ισλαμικό κόσμο αλλά και συνολικά στον πλανήτη. Πρόκειται για μια αποσύνδεση από την πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί να εξηγηθεί. Με άλλα λόγια, η ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών φαίνεται να ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν.

Ο Ντόναλντ Τραμπ χαρακτηρίζει «ηττημένους» όσους επικρίνουν τη συμφωνία με το Ιράν. Ωστόσο, το πραγματικό ερώτημα είναι ποιοι θα είναι τελικά οι αληθινοί χαμένοι αυτής της διαδικασίας. Ουσιαστικά, ο Τραμπ επιδιώκει οι μουσουλμανικές χώρες να αναγνωρίσουν επίσημα το Ισραήλ, ώστε η συμφωνία του με το Ιράν να παρουσιαστεί ως ακόμη ένα ιστορικό επίτευγμα.

Ο Λευκός Οίκος κατονομάζει μάλιστα συγκεκριμένες χώρες: Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Πακιστάν, Τουρκία, Ιορδανία και Αίγυπτο. Πρόκειται για κράτη που συγκεντρώνουν σχεδόν το ένα τέταρτο των μουσουλμάνων παγκοσμίως. Ανάμεσά τους βρίσκονται η πολυπληθέστερη Αραβική χώρα, η πλουσιότερη μοναρχία του Αραβικού κόσμου, η μοναδική μουσουλμανική πυρηνική δύναμη και η διάδοχη κατάσταση του τελευταίου χαλιφάτου.

Ο Τραμπ παραδέχεται ότι «ένας ή δύο ίσως να μην το αποδεχθούν», ωστόσο δηλώνει ότι η πλειοψηφία πρέπει να είναι «έτοιμη, πρόθυμη και ικανή» να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της Ουάσιγκτον. «Καλώ όλες αυτές τις χώρες να υπογράψουν άμεσα τις Συμφωνίες του Αβραάμ». Το ζήτημα όμως δεν βρίσκεται στην μορφή αυτής της απαίτησης αλλά στην ουσία της. Και η ουσία είναι ότι κανείς δεν πρόκειται να υπακούσει σε τέτοιου είδους αμερικανικές εντολές.

Η προσπάθεια του Τραμπ να συνδέσει την ολοκλήρωση της συμφωνίας με το Ιράν με την μαζική αναγνώριση του Ισραήλ από μουσουλμανικά κράτη είναι εξαιρετικά αντιπαραγωγική. Το Ισραήλ υπάρχει σχεδόν οκτώ δεκαετίες και παρ’ όλα αυτά η συντριπτική πλειονότητα των Αραβικών και μουσουλμανικών κρατών εξακολουθεί να μην έχει πλήρεις διπλωματικές σχέσεις μαζί του.

Πριν από έξι χρόνια, ο Τραμπ είχε πετύχει να πείσει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν, το Μαρόκο και το Σουδάν να υπογράψουν τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Υποτίθεται ότι αυτή η διαδικασία θα οδηγούσε σταδιακά και σε λύση του Παλαιστινιακού ζητήματος. Ωστόσο, τρία χρόνια αργότερα, τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023 μ.Χ. και όσα ακολούθησαν στην Γάζα άλλαξαν τα πάντα.

Σύμφωνα με την ανάλυση του Ακόποφ, η ισραηλινή απάντηση οδήγησε σε τεράστια καταστροφή στην Λωρίδα της Γάζας. Το μεγαλύτερο μέρος των υποδομών και των κατοικιών καταστράφηκε ή υπέστη σοβαρές ζημιές, ενώ οι ανθρώπινες απώλειες ήταν τεράστιες.

Και μέσα σε αυτές τις συνθήκες, σημειώνει ο Ρώσος αναλυτής, οι Ηνωμένες Πολιτείες ζητούν από μουσουλμανικές χώρες να αναγνωρίσουν το Ισραήλ. Ούτε ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν στην Σαουδική Αραβία, ούτε ο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι στην Αίγυπτο, ούτε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία, ούτε ο εμίρης του Κατάρ, ούτε ο βασιλιάς της Ιορδανίας πρόκειται, σύμφωνα με τον Ακόποφ, να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Και αυτό όχι μόνο λόγω πολιτικών υπολογισμών, αλλά επειδή η κοινή γνώμη στις χώρες τους έχει μεταβληθεί δραματικά μετά τα γεγονότα στην Γάζα.

Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι κανένας μουσουλμάνος ηγέτης δεν μπορεί πλέον να αγνοήσει το παλαιστινιακό ζήτημα χωρίς να κινδυνεύσει σοβαρά πολιτικά. Φέρνει ως παράδειγμα το Πακιστάν, τονίζοντας ότι οποιαδήποτε τέτοια κίνηση θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστιες λαϊκές αντιδράσεις.

Κατά τον Ακόποφ, η Ουάσιγκτον όχι μόνο δεν κατανοεί τις συνέπειες όσων συμβαίνουν στην Γάζα, αλλά αποτυγχάνει να αντιληφθεί και τις επιπτώσεις της πίεσης προς το Ιράν και συνολικά προς τον μουσουλμανικό κόσμο.

Η Μέση Ανατολή αλλάζει με γρήγορους ρυθμούς. Οι Ηνωμένες Πολιτείες χάνουν σταδιακά επιρροή, κύρος και πολιτική ισχύ στην περιοχή. Ο Ακόποφ επικαλείται μάλιστα άρθρο Αμερικανών αναλυτών στο The National Interest με τίτλο «Έχασαν οι ΗΠΑ τον Αραβικό Κόσμο;», σημειώνοντας ότι ακόμη και στις ίδιες τις ΗΠΑ αυξάνονται οι φωνές που αναγνωρίζουν αυτή την πραγματικότητα.

Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις σε Αραβικές χώρες, η Κίνα θεωρείται πλέον από πολλούς Άραβες ως δύναμη που σέβεται περισσότερο το διεθνές δίκαιο, ενώ η εικόνα των ΗΠΑ επιδεινώνεται διαρκώς. Η επίθεση στο Ιράν, όπως αναφέρει ο Ρώσος αναλυτής, επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την φήμη της Ουάσιγκτον στην περιοχή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που κάποτε θεωρούνταν εγγυήτριες της ασφάλειας των μοναρχιών του Κόλπου, αντιμετωπίζονται πλέον από πολλούς ως παράγοντας αποσταθεροποίησης.

Ο Ακόποφ καταλήγει λέγοντας ότι η απαίτηση του Τραμπ προς τις μουσουλμανικές χώρες να προχωρήσουν σε ειρήνη με το Ισραήλ μπορεί να θεωρηθεί είτε ως πρόκληση είτε ως ένδειξη πλήρους αποσύνδεσης από την πραγματικότητα.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε από το RIA Novosti στις 26 Μαΐου 2026 μ.Χ. Ο Πιότρ Ακόποφ είναι Ρώσος ιστορικός και πολιτικός αναλυτής, με μακρά πορεία στην ρωσική δημοσιογραφία και συνεργασίες με σημαντικά ρωσικά μέσα ενημέρωσης (https://news12.gr/2026/05/27/%cf%84%ce%b9-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b4%ce%b5%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bd-%cf%84%ce%b1-%ce%b4%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%bc%ce%bc%ce%b5-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%ad%cf%83%ce%b7-%ce%b1/).

Ρωσία και Ταλιμπάν σε νέα στρατιωτική συμμαχία – Συμφωνία συνεργασίας με το Αφγανιστάν. Μια εξέλιξη με ισχυρό γεωπολιτικό αποτύπωμα καταγράφηκε στη Μόσχα, καθώς η Ρωσία υπέγραψε συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας με το Αφγανιστάν των Ταλιμπάν, επιβεβαιώνοντας την ραγδαία προσέγγιση των δύο πλευρών μετά την πλήρη επιστροφή των ισλαμιστών στην εξουσία.

Η συμφωνία υπογράφηκε στο πλαίσιο του Διεθνούς Φόρουμ Ασφάλειας στην Μόσχα, παρουσία του Γραμματέα του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Σεργκέι Σόιγκου, και του Αφγανού υπουργού Άμυνας Μοχάμεντ Γιακούμπ.

Αν και οι λεπτομέρειες της συμφωνίας δεν δόθηκαν στην δημοσιότητα, ο Γιακούμπ τόνισε ότι η συνεργασία με την Ρωσία αποτελεί «σημαντικό βήμα» για την ενίσχυση των διμερών σχέσεων. «Το Αφγανιστάν και η Ρωσία έχουν ιστορικούς δεσμούς και θέλουμε να προχωρήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση», δήλωσε χαρακτηριστικά μετά την συνάντηση με τον Σόιγκου.

Η κίνηση αυτή σηματοδοτεί μια εντυπωσιακή ανατροπή στις σχέσεις των δύο χωρών, καθώς η πρώην Σοβιετική Ένωση είχε εισβάλει στο Αφγανιστάν το 1.979 μ.Χ., οδηγώντας σε έναν δεκαετή αιματηρό πόλεμο απέναντι στους Μουτζαχεντίν, από τους οποίους αργότερα προέκυψαν οι Ταλιμπάν.

Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η Μόσχα έχει αλλάξει πλήρως στάση απέναντι στους Ταλιμπάν, επιδιώκοντας να ενισχύσει την επιρροή της στην Κεντρική Ασία και να αποκτήσει νέους στρατηγικούς συμμάχους απέναντι στην Δύση.

Τον Απρίλιο του 2025 μ.Χ., η Ρωσία αφαίρεσε επίσημα τους Ταλιμπάν από την λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων, όπου βρίσκονταν από το 2003 μ.Χ. Λίγους μήνες αργότερα έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που αναγνώρισε επίσημα το καθεστώς των Ταλιμπάν ως νόμιμη κυβέρνηση του Αφγανιστάν.

Κατά την διάρκεια των δηλώσεών του, ο Σόιγκου κάλεσε τις δυτικές χώρες να άρουν τις κυρώσεις κατά των Ταλιμπάν και να αναλάβουν — όπως είπε — την ευθύνη για την 20ετή στρατιωτική παρουσία τους στο Αφγανιστάν.

Η εξέλιξη προκαλεί έντονο προβληματισμό σε δυτικές πρωτεύουσες, καθώς η στρατιωτική συνεργασία Μόσχας – Καμπούλ ενδέχεται να μεταβάλει τις ισορροπίες ασφαλείας στην περιοχή και να ενισχύσει περαιτέρω την διεθνή νομιμοποίηση των Ταλιμπάν.

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαίωσε πρόσφατα ότι προσκάλεσε αξιωματούχους των Ταλιμπάν στις Βρυξέλλες, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι αυτό δεν συνιστά επίσημη αναγνώριση του καθεστώτος (https://veteranos.gr/rosia-kai-taliban-se-nea-stratiotiki-symmachia-symfonia-synergasias-me-to-afganistan/#google_vignette).

Τι σας αποκρύπτουν για τον πόλεμο στη Μ. Ανατολή και γιατί θα υπάρξει ολέθρια κλιμάκωση. Το Ιράν κατέστρεψε πέντε στρατηγικά ραντάρ αξίας εκατομμυρίων αφήνοντας την Αμερική κυριολεκτικά τυφλή στην Μ. Ανατολή. Και το χειρότερο; Δεν μπορούν, να τα αντικαταστήσουν, επειδή εξαρτώνται από σπάνιες γαίες από την Κίνα και πλέον τους έκλεισε την στρόφιγγα.

Ο Τραμπ περίμενε ένα σύντομο πόλεμο αλλά τώρα βρίσκεται παγιδευμένος σε μια κατάσταση όλα ή τίποτα. ΄Η θα κλιμακώσει, για να εξουδετερώσει τον κύριο αντίπαλο στην Μ. Ανατολή, το Ιράν είτε ρισκάρει, να εκδιωχθεί από την περιοχή.

Οι βάσεις καταστρέφονται, τα κράτη του Κόλπου αρχίζουν, να αντιλαμβάνονται, ότι η Αμερικανική παρουσία δεν είναι εγγύηση ασφάλειας αλλά πηγή αστάθειας. ΄Ενας πρώην αξιωματούχος του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών μόλις αποκάλυψε την πραγματικότητα, που σοκάρει. Λέει, ότι: “Για να κερδίσει το Ιράν, αρκεί απλά να διχάσει.

Για να κερδίσουν οι Τραμπ, Νετανιάχου χρειάζονται μία εντυπωσιακή νίκη.” Αυτή η φράση δημοσιεύτηκε στην παλαιότερη καθημερινή εφημερίδα του Ισραήλ, την Haaretz και συνοψίζει τέλεια την κατάσταση. Και αυτήν την νίκη δε θα την πάρουν με τίποτα!

Τι ακριβώς συμβαίνει στο πεδίο της μάχης; Μιλάμε για το νησί Kharg, που οι ίδιοι το αποκαλούν “το απαγορευμένο νησί”. Αυτό το νησί είναι στρατηγικής σημασίας για το Ιράν και την βιομηχανία πετρελαίου του. ΄Εχει τόσο βαθιά νερά που μπορούν, να φορτώνουν δέκα σούπερ τάνκερ ταυτόχρονα.

Είναι ζωτικής σημασίας, όχι μόνο για το Ιράν αλλά και για χώρες όπως η Ινδία, που παίρνουν πετρέλαιο από εκεί. Και η ερώτηση είναι: Μπορεί η Αμερική να στείλει πεζοναύτες εκεί; Η απάντηση από έναν πρώην στρατηγό είναι κατηγορηματική: Θα τους καταδικάσουν σε θάνατο!

Πώς το γνωρίζει αυτό; Επειδή έχουν κάνει πολεμικές προσομειώσεις. Στην πρώτη προσομείωση οι ΗΠΑ νικήθηκαν κατά κράτος και ζήτησαν και άλλη. Τόσο στη δεύτερη, όσο και στην τρίτη προσομείωση το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς το ίδιο! Και αυτές είχαν γίνει πριν είκοσι χρόνια, πριν το Ιράν ανπτυχθεί στρατιωτικά όπως τώρα.

Σχόλιο της Τρικλοποδιάς: Αν ισχύουν τα όσα λέει ο κος Μαργέτης στο βίντεο, το συμπέρασμα μας είναι το εξής: Αργά ή γρήγορα οι ΗΠΑ θα κάνουν χερσαία επέμβαση στο Ιράν με ολέθριες συνέπειες για τα εμπλεκόμενα μέρη αλλά και ολόκληρη την ανθρωπότητα, που θα εισέλθει σε μακροχρόνια και επώδυνη ύφεση αρχικά και σε ολοκληρωτικό πόλεμο στη συνέχεια. Επίσης δε θα αποφευχθεί το νέο μέτωπο, αυτό της Κίνας – Ταϊβάν κατόπιν παρότρυνσης των ΗΠΑ, οι οποίες θα θέλουν την Κίνα απασχολημένη, όσο θα επεμβαίνουν στο Ιράν (https://www.triklopodia.gr/%cf%84%ce%b9-%cf%83%ce%b1%cf%82-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%ba%cf%81%cf%8d%cf%80%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%bc/).

ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ! Η ΜΟΣΑΝΤ ΞΗΛΩΝΕΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ-ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΠΟΥ ΕΣΤΕΛΝΕ ΟΠΛΑ ΣΤΗΝ ΧΑΜΑΣ – ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ, ΦΟΒΟΙ ΓΙΑ ΑΝΑΦΛΕΞΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ!

Η φωτιά στην Μέση Ανατολή όχι μόνο δεν σβήνει, αλλά φουντώνει επικίνδυνα, καθώς μια υπόθεση που εκθέτει ανεπανόρθωτα την Άγκυρα έρχεται στο φως. Η εξάρθρωση ενός δικτύου που, σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, διακινούσε χρήματα και οπλισμό προς την Χαμάς με κέντρο επιχειρήσεων την Τουρκία, προκαλεί πολιτικό σεισμό και νέα ρήξη στις ήδη διαλυμένες σχέσεις Άγκυρας–Τελ Αβίβ.

Το σκάνδαλο, που σκάει σαν βόμβα, αναζωπυρώνει τους φόβους για γενικευμένη ανάφλεξη στην περιοχή, με το Ισραήλ να κατηγορεί ευθέως τουρκικούς μηχανισμούς για «σκοτεινή εμπλοκή» στον εξοπλισμό της Χαμάς. Κι ενώ ο Ερντογάν σιωπά ή απαντά με οργή, το παρασκήνιο βράζει, αποκαλύπτοντας ένα δίκτυο-φάντασμα που λειτουργούσε κάτω από τη μύτη της διεθνούς κοινότητας.

Οι ήδη τεταμένες σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ φαίνεται να οδηγούνται σε νέα κλιμάκωση, έπειτα από την εξάρθρωση ενός δικτύου το οποίο, με κατεύθυνση από την Τουρκία, διακινούσε χρήματα και όπλα προς την Χαμάς στην Δυτική Όχθη.

Παράλληλα, και όπως ήταν αναμενόμενο βάσει των εξελίξεων, όχι μόνο δείχνει αχνή, αλλά μάλλον απίθανη μια αμερικανική παραχώρηση στο αίτημα που προωθείται παρασκηνιακά από τον Ταγίπ Ερντογάν: την ανάπτυξη τουρκικών στρατευμάτων στην Γάζα ως μέρος μιας διεθνούς δύναμης σταθεροποίησης στον παλαιστινιακό θύλακα.

Η εξάρθρωση του δικτύου από τη Σιν Μπετ. Την Πέμπτη 27/11, η Σιν Μπετ (Shin Bet), η υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας και αντικατασκοπείας του Ισραήλ, αποκάλυψε ένα δίκτυο Ισραηλινών πολιτών από το Κφαρ Κάσεμ (Kfar Qassem) και την Ραχάτ (Rahat), οι οποίοι φέρονται να μετέφεραν όπλα και χρήματα στη Δυτική Όχθη τις τελευταίες εβδομάδες, ενεργώντας για λογαριασμό της Χαμάς.

Το δίκτυο λειτουργούσε υπό την καθοδήγηση του Άχμεντ Τζαρτζούρ (Ahmed Jarjour), ενός Ισραηλινού πολίτη που διαμένει στην Τουρκία, σύμφωνα με την Σιν Μπετ. Οι ύποπτοι συνελήφθησαν σε κοινές επιχειρήσεις με την Ισραηλινή Αστυνομία, και αναμένεται να απαγγελθούν κατηγορίες εναντίον τους τις επόμενες ημέρες, όπως ανακοίνωσε η Υπηρεσία.

Σύμφωνα με την έρευνα, ο Τζαρτζούρ, ο οποίος κατάγεται από το Κφαρ Κάσεμ και κατοικεί πλέον στην Τουρκία, εκμεταλλεύτηκε οικογενειακούς και κοινωνικούς δεσμούς για να στρατολογήσει ντόπιους και να δημιουργήσει μια μυστική οδό μεταφοράς όπλων και χρημάτων προς την Δυτική Όχθη (https://www.makeleio.gr/%ce%ba%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%82/kolasi-sti-mesi-anatoli-i-mosant-ksilonei-tourkiko-diktyo-fantasma-pou-estelne-opla-sti-chamas-panikos-stin-agkyra-fovoi-gia-anafleksi-se-oli-tin-periochi//s/).

 

Η Αίγυπτος παραπαίει οικονομικά – Α.Σίσι: «Χάσαμε 10 δισ. δολάρια λόγω του πολέμου ΗΠΑ-Ιράν». Ζητά επιπλέον δισεκατομμύρια από το ΔΝΤ - Ο φόβος των Αδελφών Μουσουλμάνων. Ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν έχει μια διαφορετική απώλεια που μπορεί να εξελιχθεί σε προάγγελος εξελίξεων στον αραβικό κόσμο αλλά και στην Ελλάδα.

Ο Αιγύπτιος πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι αποκαλύπτει ότι η Αίγυπτος έχασε 10 δισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα από την Διώρυγα του Σουέζ λόγω του Πολέμου της Ερυθράς Θάλασσας σε μια χρονιά που ούτως η άλλως η αιγυπτιακή οικονομία παραπέει. Ο αλ-Σίσι δήλωσε ότι η Αίγυπτος έχει αντιμετωπίσει μια σειρά από κρίσεις η μία μετά την άλλη τα τελευταία χρόνια.

Ο Αιγύπτιος πρόεδρος δήλωσε ότι η χώρα του έχει χάσει περίπου 10 δισεκατομμύρια δολάρια από έσοδα από την Διώρυγα του Σουέζ, μετά από επιθέσεις σε πλοία στο Στενό Μπαμπ αλ-Μαντάμπ και τις επιπτώσεις των περιφερειακών και διεθνών κρίσεων. Είπε ότι αυτή είναι μια από τις σοβαρές συνέπειες της σειράς αναταραχών που έχουν βιώσει η Αίγυπτος και η περιοχή την τελευταία δεκαετία.

Ο Ελ-Σίσι δήλωσε ότι τα τελευταία χρόνια η Αίγυπτος έχει αντιμετωπίσει μια σειρά από κρίσεις η μία μετά την άλλη – ξεκινώντας από τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, μέσω της πανδημίας του κορονοϊού, τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, τον πόλεμο στην Γάζα και τέλος την αντιπαράθεση με το Ιράν.

Σύμφωνα με τον ίδιο, όλα αυτά έχουν οδηγήσει σε σοβαρές οικονομικές συνέπειες, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας εσόδων από την Διώρυγα του Σουέζ, μιας σημαντικής αύξησης στον αριθμό των ξένων που εισέρχονται στην Αίγυπτο από γειτονικές και φιλικές χώρες, καθώς και μιας παγκόσμιας αύξησης των τιμών των τροφίμων και της ενέργειας.

Έκτακτη βοήθεια από το ΔΝΤ. Στο παρασκήνιο, σύμφωνα με δημοσιεύματα των Αιγυπτιακών μέσων ενημέρωσης, το Κάιρο διαπραγματεύεται αυτή την στιγμή με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να εξασφαλίσει ένα επιπλέον πακέτο έκτακτης ανάγκης αξίας τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων, επιπλέον του υπάρχοντος προγράμματος των οκτώ δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Σημειώνουμε ότι πέρυσι είχε λάβει 35 δισ.δολάρια από τα ΗΑΕ πουλώντας τους μια υπό κατασκευή πόλη στην μεσογειακή πλευρά της Αιγύπτου αλλά δεν αρκούν. Οι αναφερόμενοι λόγοι για την κίνηση αυτή είναι η εκροή ξένων κεφαλαίων, η μείωση των εσόδων από την Διώρυγα του Σουέζ και η αύξηση του ενεργειακού κόστους λόγω της περιφερειακής σύγκρουσης.

Η Αίγυπτος δεν δανείζεται μόνο απευθείας από το Ταμείο, αλλά βασίζεται επίσης σε έναν μηχανισμό εγγυήσεων που παρέχονται από διάφορες χώρες, κυρίως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μέσω καταθέσεων, συναλλαγών ανταλλαγής χρέους με μετοχές και αγορών περιουσιακών στοιχείων που την βοηθούν να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ΔΝΤ σε συνάλλαγμα.

Οι δυσκολίες της Αιγύπτου είναι επίσης εμφανείς στον ενεργειακό τομέα. Ο Αιγύπτιος Υπουργός Οικονομικών, Αχμέντ Χοσούκ, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι οι ενεργειακές επιδοτήσεις θα μπορούσαν να φτάσουν τα 600 δισεκατομμύρια Αιγυπτιακές λίρες στο οικονομικό έτος 2026 μ.Χ./27 μ.Χ., ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 11,3 δισεκατομμύρια δολάρια ή περίπου στο 2,4% του εθνικού προϊόντος.

Η Αίγυπτος, η οποία εισάγει φυσικό αέριο, αναγκάστηκε ήδη να αυξήσει τις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας για τους καταναλωτές υψηλής ζήτησης και τον εμπορικό τομέα τον Απρίλιο, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσει το αυξανόμενο κόστος εισαγωγών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ένα από τα κύρια σημεία της ζημιάς είναι η Διώρυγα του Σουέζ – μία από τις σημαντικότερες αρτηρίες συναλλάγματος της Αιγύπτου.

Ο Συνταγματάρχης (ε.α. ) Αμίρ Νόι, πρώην διοικητής του επιχειρησιακού συντονισμού με τον Στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών, εξήγησε ότι ο περιφερειακός πόλεμος έχει βλάψει την σταθερότητα των εμπορικών οδών στην Ερυθρά Θάλασσα και στο Στενό Μπαμπ ελ-Μαντάμπ, και ότι οποιαδήποτε ζημιά στην ναυτιλιακή κίνηση στην περιοχή επηρεάζει άμεσα το εισόδημα της Αιγύπτου από την διώρυγα.

Ο Νόι σημείωσε επίσης ότι όταν οι διεθνείς ναυτιλιακές εταιρείες επιλέγουν να παρακάμψουν την περιοχή και να επεκτείνουν τις διαδρομές γύρω από την Αφρική, η Αίγυπτος χάνει δισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα ετησίως. Είπε ότι αυτό θα μπορούσε επίσης να βλάψει την τουριστική βιομηχανία, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα ευαίσθητη σε οποιαδήποτε περιφερειακή αστάθεια.

Και στην γωνία οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι που στηρίζονται από την Τουρκία και απειλούν την εξουσία του Αιγύπτιου στρατηγού. Γι αυτό και πλέον η Αιγυπτιακή κυβέρνηση στρίβει προς την μεριά της Τουρκίας για να συγκρατήσει (αν μπορεί με αυτή την οικονομική κατάσταση) την εξουσία του (https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/i-aigyptos-parapeei-oikonomika-a-sisi-xasame-10-dis-dolaria-apo-ton-polemo-ipa-iran/). 

 

Συριακή τραγωδία - Πώς Ισραήλ, ΗΠΑ και Ρωσία μετέτρεψαν την Τουρκία σε κομπάρσο ενός πολέμου που νόμιζε ότι ελέγχει. Παρά το γεγονός ότι από το 2016 μ.Χ. είχε πλήρη πολιτο-στρατιωτικό έλεγχο στα εδάφη της Idilib η Τουρκία δεν κατάφερε να δημιουργήσει ούτε μία αξιόπιστη ομάδα αντίστασης απέναντι στο Ισραήλ.

Η ιστορία της «νέας τζιχαντιστικής Συρίας» εξελίσσεται σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα γεωπολιτικής αυταπάτης. Η Τουρκία εξακολουθεί να πιστεύει ότι είναι «νικητής» στον συριακό πόλεμο, ενώ στην πραγματικότητα βρίσκεται εγκλωβισμένη σε ένα στρατηγικό ναρκοπέδιο που κατασκεύασαν – και ελέγχουν απολύτως – το Ισραήλ, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία.

Την ίδια στιγμή, το τζιχαντιστικό καθεστώς της Idlib που η Άγκυρα υποστήριξε, θρέφει και διατήρησε, αποδεικνύεται πλέον ξεκάθαρα εργαλείο του Αμερικανοσιωνιστικού άξονα, ενώ η Τουρκία αναλαμβάνει τον ρόλο του χρήσιμου ηλίθιου: Μίας μεσαίας δύναμης που νόμισε ότι μπορεί να διαμορφώσει συριακό μέλλον, αλλά τελικά κατέληξε εκτεθειμένη, απομονωμένη και βαθιά εξαρτημένη από τα συμφέροντα άλλων.

Netanyahu: «Εμποδίσαμε την Τουρκία στην Συρία» – Ένα χαστούκι που η Άγκυρα προσποιείται ότι δεν άκουσε. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu με προκλητική άνεση, δήλωσε πρόσφατα πως το Τελ Αβίβ εμπόδισε την τουρκική διείσδυση όχι μόνο στον Νότο της Συρίας, αλλά ακόμη και στο κεντρικό της τμήμα. Πρόκειται για μια ωμή, δημόσια ταπείνωση. Και όμως, ο Τούρκος Πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan – αντί να αντιδράσει – προσπαθεί να καλύψει την πληγή με εσωτερική προπαγάνδα:

• Επιβάλλοντας πολιτικές αναγκαστικής τουρκικοποίησης στις περιοχές γύρω από το Χαλέπι,

• Προσποιούμενος ότι η κατάληψη τoυ Χαλεπίου από τους παντουρκιστές του Bahçeli αποτελεί «στρατηγικό επίτευγμα»,

• Και προσπαθώντας να κρατήσει τον κυβερνητικό του εταίρο ικανοποιημένο για να μην διαλυθεί το εσωτερικό του μέτωπο.

Πίσω από την ρητορική του «ισχυρού άνδρα», η Άγκυρα τρέμει το ενδεχόμενο να δει την πραγματικότητα: Δεν έχει κερδίσει τίποτα – ούτε μια πραγματική συμμαχία, ούτε μια επιτυχημένη επιχείρηση, ούτε καν έναν αξιόπιστο σύμμαχο στο έδαφος.

Η Τουρκία απέτυχε εκεί όπου οι Παλαιστίνιοι αντιστέκονται. Παρά το γεγονός ότι από το 2016 μ.Χ. είχε πλήρη πολιτο-στρατιωτικό έλεγχο στα εδάφη της Idilib η Τουρκία δεν κατάφερε να δημιουργήσει ούτε μία αξιόπιστη ομάδα αντίστασης απέναντι στο Ισραήλ.

• Περισσότερες από 150 οργανώσεις της λεγόμενης «αντιπολίτευσης» βρίσκονται υπό τουρκικό έλεγχο.

• Καμία δεν έχει την δομή, την πειθαρχία, την στρατηγική και το ιδεολογικό υπόβαθρο των Παλαιστινιακών αντιστασιακών οργανώσεων στην Γάζα.

• Καμία δεν μπορεί να δράσει ως αποτρεπτικός παράγοντας απέναντι στις Ισραηλινές επιχειρήσεις.

• Καμία δεν λειτουργεί ως δύναμη σταθεροποίησης ή αποτροπής στο συριακό μέτωπο.

Η Τουρκία κατάφερε το αδιανόητο: Υποστήριξε δεκάδες χιλιάδες ένοπλους και δεν δημιούργησε ούτε έναν αξιόπιστο σύμμαχο.

Ρωσία και Ισραήλ ξαναμοιράζουν τον Νότο – Η Άγκυρα σε κατάσταση πανικού. Οι νέες πληροφορίες περί επιστροφής των Ρωσικών δυνάμεων για περιπολίες στο Νότιο μέτωπο αποτελούν κόλαφο για την Τουρκία.

Αν επιβεβαιωθούν, η Άγκυρα χάνει κάθε προοπτική επιρροής μεταξύ Δαμασκού και Deraa, ο Ρωσο-Ισραηλινός άξονας ασφαλείας στα σύνορα της Συρίας ανακτά τον πλήρη έλεγχο και η Τουρκία περιορίζεται σε έναν «θύλακα κατοχής» χωρίς στρατηγικό βάθος και χωρίς πολιτική νομιμοποίηση. Ακόμη χειρότερο για την Άγκυρα είναι το σενάριο δημιουργίας Αμερικανικής στρατιωτικής βάσης κοντά στην Δαμασκό.

Αυτό σημαίνει ολοκληρωτικό αμερικανικό μπλόκο στις τουρκικές φιλοδοξίες,  αναβάθμιση του ισραηλινού ρόλου και περιθωριοποίηση της Τουρκίας σε τρίτο ρόλο. Η αλήθεια είναι αμείλικτη: Όσο η Τουρκία παίζει στην Συρία, τόσο περισσότερο χάνει. Όσο περισσότερο εμπλέκεται, τόσο περισσότερο οι μεγάλοι παίκτες την εγκλωβίζουν.

Το μέτωπο Deraa - Σαουδάραβες, Εμιράτα και ξένοι παράγοντες εναντίον της Τουρκίας. Η παρουσία αντικαθεστωτικών που υποστηρίζονται από τα ΗΑΕ και την Σαουδική Αραβία στην περιοχή της Deraa δημιουργεί έναν επιπλέον εφιάλτη για την Άγκυρα. Οι χώρες αυτές είναι αντίπαλοι της Τουρκίας, επενδύουν σε δικές τους ομάδες, υπονομεύουν το τουρκικό σχέδιο στο Νότιο μέτωπο και επιδιώκουν πλήρη αποδυνάμωση του τουρκικού ρόλου.

Η Τουρκία πλέον δεν χάνει μόνο από Ρωσία–Ισραήλ–ΗΠΑ. Χάνει και από πρώην συμμάχους που αποστασιοποιούνται και ρίχνουν «δικά τους χαρτιά» στην Συρία. Η γεωπολιτική αλήθεια: Η Τουρκία είναι ο μεγάλος χαμένος της Συρίας. Όλα τα δεδομένα συγκλίνουν σε ένα και μόνο συμπέρασμα: Η Τουρκία δεν κέρδισε τίποτα στην Συρία. Αντιθέτως, χάνει παντού.

• Χάνει πολιτικά, καθώς το αφήγημα περί «νίκης» καταρρέει.

• Χάνει στρατιωτικά, καθώς δεν έχει πρόσβαση ούτε στον Νότο, ούτε στο Κέντρο, ούτε στην Idlib.

• Χάνει στρατηγικά, καθώς Ισραήλ–ΗΠΑ–Ρωσία την απομονώνουν.

• Χάνει ιδεολογικά, καθώς δεν μπόρεσε να δημιουργήσει ούτε έναν σύμμαχο με πραγματική αντιστασιακή δυναμική.

• Χάνει γεωπολιτικά, καθώς βρίσκεται χωρίς σχέδιο, χωρίς βάθος και χωρίς προοπτική.

Η Τουρκία έπαιξε το παιχνίδι του Ισραήλ και των ΗΠΑ – και τώρα πληρώνει. Το πιο σημαντικό ερώτημα είχε τεθεί πριν από έναν χρόνο από στενό συνεργάτη του Erdogan: «Πώς θα μπορούσαμε να κερδίσουμε στην Συρία συνεργαζόμενοι με το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες»;

Σήμερα η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Δεν μπορούσατε. Και τώρα πληρώνετε το τίμημα. Η Τουρκία βρίσκεται παγιδευμένη σε ένα γεωπολιτικό τέλμα που η ίδια δημιούργησε. Η Συρία δεν θα γίνει ποτέ τουρκικό προτεκτοράτο. Οι σύμμαχοι που επέλεξε η Άγκυρα δεν ήταν ποτέ δικοί της. Και το Ισραήλ, η Ρωσία και οι ΗΠΑ είναι αυτοί που καθορίζουν το μέλλον του Συριακού πεδίου – όχι η Τουρκία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/839893/syriaki-tragodia-pos-israil-ipa-kai-rosia-metetrepsan-tin-tourkia-se-komparso-enos-polemou-pou-nomize-oti-elegxei).

Εκτροχιασμός σοκ στο Islamabad: Γιατί ο πανικός Trump δείχνει 2^ο γύρο χάους στο Ιράν - Η Κίνα στέλνει φρεγάτες στον Περσικό Κόλπο. Tο Ιράν θέτει 3 σαφείς κόκκινες γραμμές στους Αμερικανούς, απαιτώντας την άρση του ναυτικού αποκλεισμού στο Hormuz και η... Κίνα ετοιμάζεται να εγγυθεί κάτι τέτοιο στην πράξη.

Με την εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν να λήγει στις 22/4 και την Ισλαμική Δημοκρατία να διατηρεί ανυποχώρητη στάση εν όψει των αβέβαιων διαπραγματεύσεων στο Islamabad, θέτοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες 3 σκληρούς όρους εκεχειρίας, όλες οι ενδείξεις δείχνουν... δεύτερο γύρο άγριας σύρραξης στη Μέση Ανατολή.

Όντας σε στρατηγικό κενό και διάχυτο πανικό ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, επιβεβαίωσε με νεότερες δηλώσεις του, ότι δεν έχει απολύτως κανένα σχέδιο για την επόμενη μέρα, καθώς, με μια σειρά από αντιφατικές δηλώσεις, προανήγγειλε την επανέναρξη των εχθροπραξιών στην Μέση Ανατολή.

Ειδικότερα, ο Trump δήλωσε έτοιμος να διατάξει νέους βομβαρδισμούς αμέσως μετά την Τετάρτη (22/4/2026 μ.Χ.), υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ κατέχουν πλέον τον απόλυτο έλεγχο στο Στενό του Hormuz.

Από την άλλη το Ιράν θέτει 3 σαφείς κόκκινες γραμμές στους Αμερικανούς, απαιτώντας την άρση του ναυτικού αποκλεισμού στο Hormuz, την καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων, καθώς και τη διατήρηση του δικαιώματος εμπλουτισμού ουρανίου, προκειμένου να στείλει διαπραγματευτές στις συνομιλίες του Πακιστάν.

Παρά ταύτα το στοιχείο της γεωπολιτικής έκπληξης ήρθε από την Κίνα, η οποία όχι μόνο απαιτεί το άνοιγμα των Στενών του Hormuz και την άρση του αμερικανικού αποκλεισμού, αλλά δηλώνει έτοιμη να αναπτύξει πολεμικές φρεγάτες στον Κόλπο του Ομάν.

Οι 3 όροι του ανυποχώρητου Ιράν και ο πανικός του Trump. Η ανυποχώρητη στάση του Ιράν οδήγησε τον Αμερικανό πρόεδρο σε μία σειρά αντιφατικών και στρατηγικά... παραληρηματικών δηλώσεων στις 21/4, οι οποίες αποπνέουν εν συνόλω την δύσκολη θέση των ΗΠΑ στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις.

Μπορεί ο Αμερικανός Πρόεδρος να δηλώνει βέβαιος ότι θα επιτευθχεί συμφωνία, ωστόσο, η Τεχεράνη δεν σκοπεύει να «βάλει τους διαπραγματευτές της στο αεροπλάνο» για το Ισλαμαμπάντ εάν δεν επιτευχθούν οι κάτωθι όροι:

- Άμεση άρση του ναυτικού αποκλεισμού των ΗΠΑ στο Hormuz

- Καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων από την αμερικανοϊσραηλινή συμμαχία

- Διατήρηση του δικαιώματος εμπλουτισμού ουρανίου.

Σημειωτέον, ότι στις 20/4, η πακιστανική ηγεσία -με τηλεφωνική συνομιλία με Αμερικανούς αξιωματούχους έθεσε κι αυτή με τη σειρά της ως όρο την άρση του αμερικανικού αποκλεισμού στον Περσικό, προκειμένου να εκκινήσουν οι Αμερικανοϊρανικές επαφές στην πρωτεύουσα της χώρας, Islamabad.

Πάντως, προσώρας ο Αμερικανός αντιπρόεδρος περιμένει ακόμη... το πράσινο φως από την Τεχεράνη προκειμένου να επιβιβαστεί στο αεροπλάνο με προορισμό το Πακιστάν. Ιράν: Τρομερές εκπλήξεις θα περιμένουν τις ΗΠΑ με τη λήξη της εκεχειρίας. Παράλληλα, πληροφορίες που εξασφάλισε ρεπόρτερ του Tasnim υποδεικνύουν ότι το Ιράν έχει προετοιμάσει νέες εκπλήξεις για το ενδεχόμενο αναζωπύρωσης του πολέμου.

Σύμφωνα με πολιτικό συντάκτη του Ιρανικού πρακτορείου, καθώς η συμφωνημένη περίοδος κατάπαυσης του πυρός πλησιάζει στις τελευταίες της ώρες, και δεδομένου ότι οι υπερβολικές απαιτήσεις των Αμερικανών και η κήρυξη ναυτικού αποκλεισμού εμπόδισαν την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, το Ιράν είναι πλήρως προετοιμασμένο για το ενδεχόμενο επανάληψης του πολέμου και έχει έτοιμες νέες εκπλήξεις για έναν πιθανό νέο γύρο μαχών.

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, τις τελευταίες δύο εβδομάδες, το Ιράν θεωρούσε πάντα ισχυρή την πιθανότητα έναρξης πολέμου και, ως εκ τούτου, έχει προετοιμάσει ορισμένες στρατιωτικές κινήσεις και μια λίστα νέων στόχων για τον σκοπό αυτό. Στην βάση αυτή, το Ιράν δηλώνει «έτοιμο να δημιουργήσει μια ακόμη κόλαση για τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς από το πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο ενός πιθανού πολέμου».

Το Ιράν ετοιμάζει ενεργειακό στραγγαλισμό σε 3 στρατηγικούς κόμβους. Εντωμεταξύ, το Ιράν δηλώνει έτοιμο και παρακολουθεί στενά τις αναδιατάξεις των δυνάμεων των ΗΠΑ, τις οποίες αποδίδει είτε σε άσκηση «ψυχολογικής πίεσης» ενόψει διαπραγματεύσεων είτε σε προετοιμασία για μια «αιφνιδιαστική και ταχεία στρατιωτική επίθεση». Προειδοποιεί, μάλιστα, πως σε περίπτωση επίθεσης, θα στοχοποιήσει εκ νέου την Aramco, το Yanbu και την Fujairah.

Οι IRGC το κατέστησαν σαφές: εάν αυτός ο πόλεμος επανεκκινήσει σοβαρά, το Bab al-Mandeb, ο εξαγωγικός κόμβος της Saudi Aramco στο Yanbu, ο τερματικός σταθμός της Fujairah στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ολόκληρη η διαδρομή της Ερυθράς Θάλασσας μετατρέπονται σε πεδία μαχών.

Χωρίς ασαφείς προειδοποιήσεις. Χωρίς διπλωματικά θέατρα. Μόνο ψυχρή, υπολογισμένη αποτροπή.... Σε στρατηγικό πανικό ο Trump: Θα βομβαρδίσουμε το Ιράν μετά την εκεχειρία αλλά... έρχεται «πολύ καλή συμφωνία»

Εντωμεταξύ, σε στρατηγικό πανικό και διάχυτη κατάσταση πανικού φαίνεται πως βρίσκεται ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, καθώς η αντίστροφη μέτρηση για την λήξη της εκεχειρίας με το Ιράν έχει αρχίσει και στον ορίζοντα δεν διαφαίνεται κάποια συμφωνία ή διάθεση του Ιράν να κάνει πίσω από τις κόκκινες γραμμές του.

Σε νεότερη συνέντευξη του, επιβεβαιώθηκε ότι ο Trump δεν έχει απολύτως κανένα σχέδιο για την επόμενη μέρα, καθώς σε μια σειρά από αντιφατικές δηλώσεις προανήγγειλε την επανέναρξη των εχθροπραξιών στη Μέση Ανατολή. Ειδικότερα, ο Trump δήλωσε έτοιμος να διατάξει νέους βομβαρδισμούς αμέσως μετά την Τετάρτη (22/4/2026 μ.Χ,.), υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ κατέχουν πλέον τον απόλυτο έλεγχο στο Στενό του Hormuz.

Παρά την άρνηση του Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ επιμένει ότι η ηγεσία της χώρας δεν έχει άλλη επιλογή από το να προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στο Πακιστάν, ενώ ταυτόχρονα εκφράζει την «έκπληξή» του για την αντοχή των διεθνών αγορών και των τιμών του πετρελαίου απέναντι στα τύμπανα του πολέμου που ηχούν πιο δυνατά από ποτέ.

Το  Ιράν δεν έχει άλλη επιλογή…. Πιο αναλυτικά, ο Trump δήλωσε ότι το Ιράν δεν έχει άλλη επιλογή από το να συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις στο Πακιστάν. «Το Ιράν δεν έχει άλλη επιλογή από το να στείλει κόσμο στις συνομιλίες», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός Πρόεδρος σε συνέντευξή του στο CNBC, περιγράφοντας λεπτομερώς πώς ο Αμερικανικός στρατός απέκτησε το πάνω χέρι στην σύγκρουση. Ο ίδιος συνέχισε καθησυχάζοντας το κοινό ότι η Ουάσινγκτον βρίσκεται σε πολύ ισχυρή διαπραγματευτική θέση.

«Θα καταλήξουμε σε μια εξαιρετική συμφωνία», πρόσθεσε ο Trump, υπονοώντας ότι το Ιράν έχει την δυνατότητα να γίνει ένα «ισχυρό, υπέροχο έθνος» και μια «σπουδαία χώρα», εάν η ηγεσία του χρησιμοποιήσει την κοινή λογική.

Ωστόσο, ο Αμερικανός πρόεδρος χαρακτήρισε την τρέχουσα ηγεσία «αιμοδιψή» και «σκληρούς ανθρώπους, όχι με την καλή έννοια», υποστηρίζοντας παράλληλα ότι οι ΗΠΑ είναι «πολύ πιο σκληρές» από αυτούς.

Οι ΗΠΑ ελέγχουν πλήρως το Hormuz. Επίσης, ο Trump ισχυρίστηκε ότι οι ΗΠΑ «ελέγχουν πλήρως» το Hormuz, διαψεύδοντας το ιρανικό καθεστώς, το οποίο επίσης υποστήριξε ότι το Στενό βρίσκεται υπό τον δικό του έλεγχο. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών σημείωσε «τρομερή επιτυχία» μέχρι στιγμής και ότι οι ΗΠΑ «χειρίζονται [το Ιράν] με μεγάλη επιτυχία».

Ερωτηθείς για την παράταση της κατάπαυσης του πυρός, ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε ότι προτιμά να μην την παρατείνει. Σημείωσε ότι οι διαπραγματευτικές ομάδες «δεν έχουν τόσο πολύ χρόνο» για να συζητήσουν μια παράταση, καθώς παραμένει ασαφές το πότε θα φτάσει η αμερικανική αποστολή στο Πακιστάν για τις συνομιλίες, ενώ η συμμετοχή του Ιράν δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Ωστόσο, ο Trump τόνισε ότι η Τεχεράνη μπορεί ακόμα να βρεθεί «σε πολύ καλή θέση» εάν αποφασίσει να συνάψει συμφωνία με τις ΗΠΑ. Ο Αμερικανικός στρατός έτοιμος να δράσει. Εν συνεχεία, ο Trump δήλωσε ότι «αναμένει να βομβαρδίσει» το Ιράν μετά την λήξη της δεκαπενθήμερης κατάπαυσης του πυρός την Τετάρτη.

Ο Trump ισχυρίστηκε ότι ο βομβαρδισμός είναι μια «καλύτερη στάση για να προσέλθει κανείς» και υποστήριξε ότι ο αμερικανικός στρατός είναι ο «ισχυρότερος» στον κόσμο, αφού ο ίδιος τον αναδόμησε κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του. Πρόσθεσε ότι ο αμερικανικός στρατός είναι «έτοιμος να δράσει» εάν και όταν χρειαστεί.

Οι τιμές του πετρελαίου. Εξάλλου, ο Trump εμφανίστηκε… έκπληκτος για την… αντοχή των αγορών. Ειδικότερα, υποστήριξε ότι όταν άρχισε τον πόλεμο με το Ιράν, πίστευε ότι οι τιμές του πετρελαίου θα αυξάνονταν πολύ περισσότερο. Επίσης, πρόσθεσε ότι πίστευε επίσης πως τα χρηματιστήρια θα υποχωρούσαν κατά ένα «σημαντικό ποσό», αλλά κανένα από τα δύο δεν συνέβη.

Επίσης, ο Trump ανέφερε ότι, ενώ το Hormuz παραμένει σημαντικό, ο κόσμος έχει βρει άλλους τρόπους για να αποκτήσει πρόσβαση στο αργό πετρέλαιο. Ο Αμερικανός Πρόεδρος επανέλαβε ότι η Ουάσινγκτον «κέρδισε ολοκληρωτικά τον πόλεμο» με την Τεχεράνη, υπογραμμίζοντας ότι δεν πρόκειται να βιαστεί να συνάψει συμφωνία.

Γεωστρατηγική ανατροπή: Η Κίνα στέλνει πολεμικά πλοία στον Περσικό Κόλπο. Πάντως, ένας νέος, πανίσχυρος παίκτης εμφανίζεται στο πεδίο: διαδικτυακές πηγές αναφέρουν ότι η ηγεσία της Κίνας απέστειλε τρία πλοία στον Κόλπο του Ομάν για να διασφαλίσει την διέλευση των εμπορικών της σκαφών μέσα από τον αμερικανικό αποκλεισμό.

Προηγουμένως, μια δύναμη κρούσης αποτελούμενη από το αντιτορπιλικό κατευθυνόμενων βλημάτων «Tanshan», τη φρεγάτα «Daqing» και το πλοίο ανεφοδιασμού «Taihu» βρισκόταν στον Κόλπο του Άντεν. Τώρα, σύμφωνα με πληροφορίες από εσωτερικές πηγές, τα πλοία έχουν ήδη μετεγκατασταθεί στον Κόλπο του Ομάν.

Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για να το πιστέψει κανείς αυτό. Οι αρχές της Κίνας δεν ενδιαφέρονται λιγότερο από άλλους για την ομαλοποίηση της ναυσιπλοΐας γενικά και για την εισαγωγή ιρανικού πετρελαίου ειδικότερα. Επιπλέον, η δύναμη κρούσης ήταν σταθμευμένη σχετικά κοντά και θα μπορούσε κάλλιστα να της έχει ανατεθεί μια τέτοια αποστολή.

Εάν αυτό ευσταθεί, θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα αντιδράσουν οι Αμερικανοί. Άλλωστε, η εμπλοκή σε μια άμεση αντιπαράθεση με την Κίνα δεν είναι το ίδιο με την κατάληψη ενός άοπλου δεξαμενόπλοιου...

Νέο ρεσάλτο ΗΠΑ σε Ιρανικό τάνκερ στο Hormuz. Επισημαίνεται, ότι ο στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών όχι μόνο συνεχίζει να αποκλείει το Στενά του Hormuz, το οποίο είναι ήδη αποκλεισμένο από το Ιράν, αλλά εφαρμόζει επίσης προειδοποιήσεις για την αναχαίτιση σκαφών που συνδέονται με την Τεχεράνη.

Επιπλέον, αυτό δεν περιορίζεται στα ύδατα της Μέσης Ανατολής. Το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ ανακοίνωσε επίσημα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι το Ναυτικό αναχαίτισε το πετρελαιοφόρο M/T Tifani, το οποίο ισχυρίζεται ότι συνδέεται με το Ιράν, στην περιοχή ευθύνης της Διοίκησης Ινδο-Ειρηνικού (INDOPACOM).

Δημοσιεύτηκε βίντεο με μονάδα της US Naval Special Warfare Command (NSWC) να αποβιβάζεται στο δεξαμενόπλοιο με έφοδο από ελικόπτερο. Σύμφωνα με δεδομένα παρακολούθησης πλοίων, το δεξαμενόπλοιο φέρει σημαία της Μποτσουάνα.

Νωρίτερα, στις 18 Απριλίου, το σκάφος ήταν ελλιμενισμένο στο λιμάνι Galle (UN/LOCODE - LKGAL) στην Νοτιοδυτική ακτή της Σρι Λάνκα. Μετά την αναχώρησή του από το λιμάνι, το σκάφος κατευθυνόταν προς την Σιγκαπούρη.

Σήμερα, το Ναυτικό των ΗΠΑ πραγματοποίησε επιβίβαση, επιθεώρηση και κατάσχεση του υπό κυρώσεις δεξαμενόπλοιου M/T Tifani (χωρίς εθνικό προσδιορισμό) στην περιοχή ευθύνης της INDOPACOM χωρίς επεισόδια.

Η δήλωση του Πενταγώνου σημείωσε ότι ο στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών θα συνεχίσει τις προσπάθειές του να «διασφαλίσει τη θαλάσσια ασφάλεια» και να αναχαιτίζει πλοία υπό κυρώσεις που συνδέονται με το Ιράν «όπου κι αν δραστηριοποιούνται».

Η US Indo-Pacific Command ανακοίνωσε ότι δεν θα επιτρέπει πλέον σε ιρανικά πλοία υπό κυρώσεις να δραστηριοποιούνται στην ανοιχτή θάλασσα. Υπενθυμίζεται, ότι την Κυριακή 19/4, το Ναυτικό των ΗΠΑ κατέσχεσε το ιρανικό φορτηγό πλοίο Touska στα ύδατα κοντά στο ιρανικό λιμάνι Jask στον Κόλπο του Oman, ενώ κατευθυνόταν προς το Στενό του Hormuz.

Αυτή ήταν η πρώτη τέτοια ενέργεια κατά τη διάρκεια του αποκλεισμού από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην συνέχεια, η Τεχεράνη ανακοίνωσε ότι το στενό έκλεισε για όλη την ναυτιλία. Το Tasnim News Agency μετέδωσε ότι οι ιρανικές δυνάμεις απάντησαν επιτιθέμενες σε αρκετά πολεμικά πλοία των ΗΠΑ με drones.

Συναγερμός σοκ από Κατάρ: «Εκεχειρία ή παγκόσμιο ενεργειακό κραχ από το Hormuz». Με δική του παρέμβαση, το Κατάρ δήλωσε την Τρίτη 21/4 ότι υποστηρίζει την παράταση της συνεχιζόμενης κατάπαυσης του πυρός μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, σε περίπτωση που οι συνομιλίες με τη μεσολάβηση του Πακιστάν αποτύχουν να οδηγήσουν σε συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών.

«Υποστηρίζουμε την παράταση της εκεχειρίας μέχρι να επιτευχθεί μια ειρηνική λύση», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών Majed al-Ansari κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στη Doha. «Η επιστροφή στις εχθροπραξίες δεν είναι προς το συμφέρον κανενός και θα στραγγαλίσει την παγκόσμια οικονομία», προειδοποίησε.

Ο εκπρόσωπος εξέφρασε τη στήριξη του Κατάρ στις μεσολαβητικές προσπάθειες του Πακιστάν, σημειώνοντας ότι το Κατάρ βρίσκεται σε επαφή με πολλαπλά μέρη και παρακολουθεί στενά την κατάσταση.

Διέψευσε, παράλληλα, ότι οι χώρες του Κόλπου έχουν αποκλειστεί από τις τρέχουσες περιφερειακές εξελίξεις. Η συνεχιζόμενη κατάσταση στο Στενά του Hormuz έχει προσδώσει στην κρίση παγκόσμιες διαστάσεις, ανέφερε ο Majed al-Ansari.

«Συνεργαζόμαστε με όλους τους εταίρους για να επαναφέρουμε το στενό στην προηγούμενη κατάστασή του». Ο εκπρόσωπος προέτρεψε επίσης την Τεχεράνη «να συμμετάσχει σε επικοινωνία για μια ειρηνική επίλυση», ζητώντας επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Στις 2 Μαρτίου, η Τεχεράνη ανακοίνωσε περιορισμούς στην ναυσιπλοΐα στο στενό —ζωτικής σημασίας για τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου— λίγες ημέρες αφότου οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν κοινά πλήγματα κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου.

Το Πακιστάν φιλοξένησε συνομιλίες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν στις 11–12 Απριλίου, αφού μεσολάβησε για μια εκεχειρία 14 ημερών στις 8 Απριλίου, η οποία πρόκειται να εκπνεύσει το βράδυ της Τετάρτης 21/4, ώρα Ουάσινγκτον.

Οι προσπάθειες για έναν ακόμη γύρο διαπραγματεύσεων βρίσκονται σε εξέλιξη, αν και η αβεβαιότητα παραμένει.

Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Donald Trump δηλώνει ότι είναι «εξαιρετικά απίθανο» να παρατείνει την κατάπαυση του πυρός, προσθέτοντας ότι το Στενό του Hormuz θα παραμείνει αποκλεισμένο μέχρι να επιτευχθεί συμφωνία.

Πώς το Ιράν άντεξε και «ψαλίδισε» την δημοτικότητα του Donald Trump. Πάντως η στρατηγική του Ιράν, ενώ δημιούργησε νέες προκλήσεις για την Δύση, επηρέασε παράλληλα και την δημοτικότητα του Donald Trump.

Φαίνεται ότι ο τελικός και κύριος στόχος του Ισραήλ στην αντιπαράθεση με την Ισλαμική Δημοκρατία ήταν κάτι πέρα από τον περιορισμό των πυρηνικών ή πυραυλικών της δυνατοτήτων, ακόμα και πέρα από το πλήγμα σε οργανώσεις πληρεξουσίων (proxies).

Αν και η αποδυνάμωση της στρατιωτικής και περιφερειακής ισχύος του Ιράν θεωρήθηκε σημαντικός και ζωτικός στόχος για το Tel Aviv, το αποτέλεσμα των ενεργειών τους δείχνει ότι ο απώτερος σκοπός ήταν η «ανατροπή του καθεστώτος».

Στο πλαίσιο αυτό, ενέργειες όπως η δολοφονία ανώτερων στρατιωτικών αξιωματούχων και αξιωματούχων ασφαλείας έγιναν με στόχο την δημιουργία κενού εξουσίας και την κατάρρευση της δομής διακυβέρνησης, ώστε το καθεστώς να μην είναι σε θέση να επιβιώσει. Ωστόσο, σύντομα έγινε σαφές ότι οι υπολογισμοί της αμερικανοϊσραηλινής συμμαχίας δεν ανταποκρίνονταν στην υπάρχουσα πραγματικότητα.

Η Ισλαμική Δημοκρατία όχι μόνο διατήρησε τη δομική της σταθερότητα, αλλά απέναντι σε αυτές τις εντάσεις, η εσωτερική συνοχή και η κοινωνική υποστήριξη προς την κυβέρνηση αυξήθηκαν σε σύγκριση με το παρελθόν. Μετά από αυτές τις εξελίξεις, η πρόταση περί «ανατροπής του καθεστώτος» αφαιρέθηκε ουσιαστικά από την επιχειρησιακή ατζέντα του Ισραήλ.

Στην παρούσα φάση, το Ιράν έχει αυξήσει την επιρροή του στις διεθνείς εξισώσεις, χρησιμοποιώντας οικονομικούς μοχλούς πίεσης και επηρεάζοντας τις παγκόσμιες αγορές, ιδιαίτερα στους τομείς της ενέργειας και των πρώτων υλών.

Αυτός ο ενεργός ακτιβισμός, πέρα από την δημιουργία νέων προκλήσεων για την Δύση, είχε επίσης αντίκτυπο στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην δημοτικότητα του ίδιου του Προέδρου τους,  Donald Trump (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/869975/ektroxiasmos-sok-sto-islamabad-giati-o-panikos-trump-deixnei-2o-gyro-xaous-sto-iran-i-kina-stelnei-fregates-ston-persiko).

Διεθνές σοκ: Το μέγεθος του πυραυλικού οπλοστασίου του Ιράν ξεπέρασε το προπολεμικό επίπεδο. Τον μεγαλύτερο αριθμό πυραύλων στην ιστορία τους υποστηρίζουν πως διαθέτουν οι Ιρανοί, προετοιμαζόμενοι για έναν νέο πόλεμο έναντι του Ισραήλ.

Το Ιράν δήλωσε πως σήμερα διαθέτει περισσότερους πυραύλους από αυτούς που διέθετε όταν ξεκίνησε ο ολιγοήμερος πόλεμος μεταξύ Τεχεράνης και Ιερουσαλήμ τον φετινό Ιούνιο. Αν και προφανώς η εγκυρότητα αυτής της δήλωσης είναι αρκετά αμφισβητήσιμη, οι στρατιωτικοί ειδικοί τονίζουν πως τους τελευταίους μήνες η ιρανική αμυντική βιομηχανία έχει εντείνει πράγματι την παραγωγή πυραύλων εν μέσω προετοιμασιών για έναν νέο, μελλοντικό πόλεμο με το Ισραήλ.

Ισχυρότερο από Ποτέ το Ιράν; Όπως σας ενημερώσαμε και πρόσφατα, τις τελευταίες ημέρες πολλοί αναλυτές εκτιμούν πως μία νέα μάχη θα μπορούσε να δοθεί στην Μέση Ανατολή σχετικά με το συνεχιζόμενο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Όπως αποδεικνύεται η Τεχεράνη δεν σταμάτησε τις προσπάθειές της να αποκτήσει πυρηνικό όπλο μετά τους Ισραηλινούς και αμερικανικούς βομβαρδισμούς του φετινού καλοκαιριού.

 «Η πυραυλική μας ισχύ σήμερα ξεπερνά κατά πολύ αυτήν που διαθέταμε στον δωδεκαήμερο πόλεμο [του Ιουνίου του 2025 μ.Χ.]» δήλωσε ο υπουργός εξωτερικών του Ιράν, προσθέτοντας πως «ο εχθρός δεν κατάφερε να πετύχει όλους του τους στόχους κατά την διάρκεια εκείνης της σύρραξης και κατ' επέκταση ηττήθηκε».

Ο Υπουργός άμυνας της χώρας δήλωσε από πλευράς του πως η αμυντική παραγωγή του Ιράν έχει βελτιωθεί τόσο σε θέμα ποιότητας όσο και σε θέμα ποσότητας, συγκριτικά πάντα με το επίπεδο που βρίσκονταν πριν από την πρόσφατη σύρραξη με το Ισραήλ. Επιπρόσθετα, Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν σε γνωστό μέσο του κράτους πως τα πυραυλικά εργοστάσια λειτουργούν 24 ώρες την ημέρα.

«Αν ξεκινήσει νέος πόλεμος, ελπίζουμε να μπορούμε να εκτοξεύουμε 2.000 πυραύλους μονομιάς για να υπερφορτώνουμε τις ισραηλινές αεράμυνες» είπε χαρακτηριστικά ένας από αυτούς. Για να συγκρίνετε, κατά την διάρκεια της δωδεκαήμερης σύρραξης του φετινού Ιουνίου, ο ιρανικός στρατός εκτόξευσε συνολικά περίπου 500 πυραύλους κατά του Ισραήλ.

«Το Ισραήλ νιώθει πως έχει κάνει μισές δουλειές με το Ιράν και δεν βρίσκει λόγο να μην συνεχίσει την σύρραξη. Το Ιράν από την πλευρά του προετοιμάζεται όσο καλύτερα μπορεί για τον επόμενο γύρο εχθροπραξιών» γράφει η πασίγνωστη Αμερικανική εφημερίδα The New York Times.

Οι Ιρανοί δεν παράγουν μόνο περισσότερα όπλα, αλλά αναλύουν τα διδάγματα που τους προσέφερε η τελευταία αναμέτρησή τους με τους Ισραηλινούς. «Η Ισλαμική Δημοκρατία έμαθε πώς να ρίχνει λιγότερους πυραύλους αλλά να προκαλεί περισσότερη ζημιά εκμεταλλευόμενη τις αδυναμίες της εχθρικής αεράμυνας» αποκάλυψε ένα ξένο μέσο (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/mesi-anatoli/7338890_diethnes-sok-megethos-toy-pyraylikoy-oplostasioy-toy-iran-xeperase).

Ασύλληπτη ανατροπή: Παράνομος από 1^η Μαΐου ο πόλεμος στο Ιράν - Ο Trump παγιδεύθηκε μοιραία στον «Νόμο των 60 ημερών». Το παράθυρο κλείνει - Ο «Νόμος Πολεμικών Δυνάμεων» του 1.973 μ.Χ. βάζει φρένο στην απερίσκεπτη πολεμική περιπέτεια του Trump στην Μέση Ανατολή.

Σε μόλις δύο ημέρες από σήμερα, δηλαδή την 1^η Μαΐου, η Αμερικανική κυβέρνηση φτάνει σε μια ημερομηνία-σταθμό για την σύγκρουση στο Ιράν, η οποία, παρά την κρισιμότητά της, περνά απαρατήρητη από τα μέσα ενημέρωσης και το ευρύ κοινό, όπως τονίζουν οι New York Times. Η 1^η Μαΐου είναι η ημέρα που «κλείνει» το χρονικό παράθυρο του Νόμου Πολεμικών Δυνάμεων του 1.973 μ.Χ., το οποίο έθεσε σε εφαρμογή η κυβέρνηση του Donald Trump στις 28 Φεβρουαρίου.

Η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει με την επίσημη ειδοποίηση του Κογκρέσου από τον Trump στις 2 Μαρτίου, και τώρα, η εφαρμογή του νόμου απαιτεί είτε την έγκριση του Κογκρέσου, είτε την υποχρέωση του Προέδρου να αρχίσει την αποχώρηση των στρατευμάτων σε περίπτωση που δεν εγκριθεί μια στρατιωτική επέμβαση για συνέχιση των επιχειρήσεων πέραν των 60 ημερών.

O Trump παγιδεύτηκε στον Νόμο των 60 Ημερών. Σύμφωνα με τον Νόμο Πολεμικών Δυνάμεων, η προθεσμία των 60 ημερών τελειώνει την Πέμπτη 30/4, και το Κογκρέσο έχει προσπαθήσει πέντε φορές να επικαλεστεί αυτόν τον νόμο από την αρχή της σύγκρουσης.

Κάθε φορά, οι Ρεπουμπλικανοί έχουν απορρίψει τις προσπάθειες του Κογκρέσου, με την τελευταία απόρριψη να έρχεται μόλις πριν δύο εβδομάδες, όταν η Γερουσία ψήφισε κατά της επέκτασης των στρατιωτικών ενεργειών με 52-47.

Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Trump δεν έχει ποτέ ζητήσει έγκριση από το Κογκρέσο για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του. Και παρά την συνεχιζόμενη κριτική, ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί φαίνεται να αρχίζουν να τραβούν «κόκκινες γραμμές».

Σε αυτό ακριβώς το σημείο έγκειται ο μεγάλος κίνδυνος ο Trump να παγιδευτεί άδοξα στον «Νόμο των 60 ημερών», αναγκαζόμενος να τερματίσει πρόωρα την απερίσκεπτη πολεμική του περιπέτεια κατά της Τεχεράνης.

Ρωγμή στους Ρεπουμπλικάνους - Πιθανή η απόρριψη της πολεμικής παράτασης. Διόλου τυχαία, ο γερουσιαστής John Curtis, για παράδειγμα, δήλωσε δημοσίως ότι δεν θα υποστηρίξει την συνέχιση των στρατιωτικών ενεργειών πέρα από τις 60 ημέρες χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου.

Ακόμα πιο ανησυχητικός είναι ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων, ο οποίος προειδοποίησε ότι ο Trump κινδυνεύει να χάσει την υποστήριξη του αν η σύγκρουση συνεχιστεί και μετά την 1^η  Μαΐου. Ο Πρόεδρος Trump έχει τρεις επιλογές μόλις περάσει η ημερομηνία της 1^ης Μαΐου:

- Να ζητήσει έγκριση από το Κογκρέσο για να συνεχίσει τη στρατιωτική επιχείρηση.

- Να αρχίσει την αποχώρηση των στρατευμάτων.

- Να επικαλεστεί μια παράταση 30 ημερών, πιστοποιώντας εγγράφως ότι χρειάζεται περισσότερο χρόνο για μια ασφαλή αποχώρηση των στρατευμάτων. Η διοίκηση του Λευκού Οίκου έχει ήδη δηλώσει ότι δεν υπάρχει «πίεση χρόνου» για την επίλυση του ζητήματος.

Ωστόσο, το πιο αμφισβητούμενο σημείο παραμένει η άποψη της κυβέρνησης ότι ο Νόμος Πολεμικών Δυνάμεων δεν εφαρμόζεται στον πρόεδρο και στον διοικητή των Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτή η στάση αμφισβητεί ευθέως έναν νόμο που ισχύει για 53 χρόνια, και αναμένεται να προκαλέσει έντονες συζητήσεις και πολιτική αντιπαράθεση την Πέμπτη 30/4.

Η ώρα της αλήθειας. Η 1^η Μαΐου, λοιπόν, είναι μια ημερομηνία που θα κρίνει όχι μόνο το μέλλον της σύγκρουσης με το Ιράν, αλλά και το ποιος τελικά κατέχει την εξουσία στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα.

Αν το Κογκρέσο αποτύχει να επιβάλει το δικαίωμά του και ο πρόεδρος παρακάμψει για άλλη μία φορά την ανάγκη για κοινοβουλευτική έγκριση, τότε η έννοια του ελέγχου και της ισορροπίας των εξουσιών, τα περίφημα «checks and balances των ΗΠΑ, θα έχουν δεχθεί ένα ακόμη πλήγμα.

Οι εξουσίες του Προέδρου - Αρχιστράτηγου σε σύγκρουση με το Αμερικανικό Σύνταγμα. Από την άλλη κυβερνήσεις υπό προέδρους και των δύο κομμάτων υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι το Σύνταγμα παρέχει ευρεία εξουσία στον αρχιστράτηγο, ήτοι τον πρόεδρο, πράγμα που σημαίνει ότι οι περιορισμοί που επιβάλλει ο νόμος περί πολεμικών εξουσιών στον πρόεδρο είναι αντισυνταγματικοί.

Το 2011 μ.Χ., ο Πρόεδρος Barack Obama συνέχισε τη στρατιωτική εμπλοκή στην Λιβύη πέραν του ορίου των 60 ημερών, υποστηρίζοντας ότι ο νόμος δεν είχε εφαρμογή επειδή «οι επιχειρήσεις των ΗΠΑ δεν περιλαμβάνουν διαρκείς μάχες ή ενεργές ανταλλαγές πυρών με εχθρικές δυνάμεις, ούτε περιλαμβάνουν χερσαία στρατεύματα των ΗΠΑ». Αν και αυτό προκάλεσε τότε διακομματικές αντιδράσεις, ορισμένοι βουλευτές αναμένουν ότι η κυβέρνηση του Donald Trump θα μπορούσε να προβάλει ένα παρόμοιο επιχείρημα για το Ιράν.

Η περίπτωση της Υεμένης στην πρώτη θητεία Trump. Κατά την διάρκεια της πρώτης θητείας του, ο Donald Trump απέρριψε ομοίως τον νόμο το 2019 μ.Χ., όταν άσκησε βέτο σε ένα διακομματικό ψήφισμα που είχαν εγκρίνει και τα δύο σώματα, το οποίο επεδίωκε να τερματίσει την αμερικανική στρατιωτική εμπλοκή στον εμφύλιο πόλεμο της Σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη. Υποστήριξε τότε ότι το μέτρο ήταν μια «περιττή, επικίνδυνη προσπάθεια εξασθένισης των συνταγματικών μου εξουσιών».

Ωστόσο, η αγνόηση της προθεσμίας θα μπορούσε να δημιουργήσει πολιτικό πρόβλημα για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, το οποίο μέχρι στιγμής έχει δώσει στην κυβέρνηση ευρύ περιθώριο κινήσεων για την διεξαγωγή του πολέμου χωρίς την ανάμειξη του Κογκρέσου, συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε επίσημης εποπτείας.

Οι Ρεπουμπλικάνοι αποφασισμένοι να βάλουν φραγμό στον Αμερικανό Προέδρο. «Πολλοί Ρεπουμπλικανοί έχουν δηλώσει δημόσια ότι θεωρούν το όριο των 60 ημερών ως νομικά σημαντικό», δήλωσε από την άλλη ο γερουσιαστής Chris Murphy από το Connecticut, ο οποίος συγκαταλέγεται μεταξύ των δημοκρατικών που καταθέτουν ψηφίσματα με στόχο τον περιορισμό της ικανότητας του προέδρου να συνεχίσει τον πόλεμο χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου. «Επομένως, πιστεύω ότι θα είναι πιο δύσκολο για τους Ρεπουμπλικανούς να συνεχίσουν να εθελοτυφλούν μόλις ξεπεράσουμε τις 60 ημέρες», κατέληξε με νόημα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/871762/ragdaies-ekselikseis-paranomos-apo-1i-maiou-o-polemos-sto-iran-o-trump-pagideythike-moiraia-ston-nomo-ton-60-imeron)…

Παγκόσμιος τρόμος: Στήνεται Ισλαμικό ΝΑΤΟ με 57 χώρες – Το σχέδιο - φωτιά που κλειδώνει τα Στενά του Hormuz και τινάζει την Μέση Ανατολή. Η εφιαλτική συμμαχία που τρομάζει ΗΠΑ και Ισραήλ και ανατρέπει τις ισορροπίες δεκαετιών.

Στο Ιράν επανήλθε στην επικαιρότητα το ζήτημα της ενοποίησης του μουσουλμανικού κόσμου, ωστόσο ακόμη και στο Παλαιστινιακό ζήτημα η πολυπόθητη ενότητα παραμένει μακρινή. Οι 57 μουσουλμανικές χώρες θα πρέπει να δημιουργήσουν ένα «Ισλαμικό ΝΑΤΟ», κατά το πρότυπο της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, δήλωσε ο Mohammad-Hasan Nami, ειδικός σύμβουλος του Ιρανού Υπουργού Εσωτερικών.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ένα τέτοιο μπλοκ θα αποκτούσε σημαντικά πλεονεκτήματα χάρη στον έλεγχο στρατηγικών γεωγραφικών αρτηριών, κυρίως των Στενών του Hormuz. Ως ακόμη ένα ισχυρό πλεονέκτημα ανέφερε και το οικονομικό δυναμικό των μουσουλμανικών χωρών.

«Δεν είναι η πρώτη φορά που στο Ιράν γίνεται λόγος για την ανάγκη δημιουργίας ενός “Ισλαμικού ΝΑΤΟ”», σημειώνει ο Farhad Ibrahimov, λέκτορας στην Ανώτατη Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου Φιλίας των Λαών της Ρωσίας και ειδικός στο Ιράν και την Μέση Ανατολή.

«Για παράδειγμα, στην Τουρκία, ήδη πριν από 25-30 χρόνια, υπήρχαν προτάσεις για την δημιουργία ενός αντίστοιχου της G7 ή της G8 με βάση τον μουσουλμανικό κόσμο — μιας συμμαχίας των μεγαλύτερων μουσουλμανικών οικονομιών.

Τόσο στην Τουρκία όσο και στο Ιράν τέτοιες ιδέες εμφανίζονται συχνά. Ωστόσο, πρέπει να καταλάβουμε ότι, αν και ακούγονται εντυπωσιακές στην θεωρία, στην πράξη είναι εξαιρετικά δύσκολο να υλοποιηθούν. Αρκεί να δούμε πώς λειτουργούν ακόμη και οι πιο βασικές ενώσεις κρατών που συγκροτούνται με θρησκευτικά ή εθνοτικά κριτήρια.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Συμβούλιο Συνεργασίας των Αραβικών Κρατών του Κόλπου, στο οποίο συμμετέχουν αποκλειστικά αραβικές μοναρχίες. Από θρησκευτική και ιδεολογική άποψη δεν έχουν ουσιαστικές διαφορές• πολιτικά όμως οι αποκλίσεις είναι μεγάλες.

Η αντιπαράθεση μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών ανέδειξε επίσης σοβαρές αντιθέσεις ανάμεσα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Σαουδική Αραβία. Παράλληλα, υπήρχαν ήδη διαφωνίες ανάμεσα στο Ιράν και μοναρχίες όπως το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν.

Υπάρχει επίσης η ιδιαίτερη στάση της Αιγύπτου, ενώ παραμένει ασαφές τι ακριβώς συμβαίνει στην Λιβύη και την Συρία. Με άλλα λόγια, μπορεί κανείς εύκολα να μιλά για την δημιουργία ενός Ισλαμικού ΝΑΤΟ, όμως στην πράξη είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί μια τέτοια συμμαχία.

Κάθε χώρα του μουσουλμανικού κόσμου έχει τις δικές της προτεραιότητες και την δική της αντίληψη για τα γεωπολιτικά ζητήματα. Υπάρχουν μουσουλμανικά κράτη που διατηρούν αρνητική στάση απέναντι στο Ιράν και θετική απέναντι στο Ισραήλ — και αντίστροφα. Δεν καταφέρνουν ούτε καν να συσπειρωθούν για το Παλαιστινιακό ζήτημα, το οποίο θεωρητικά θα έπρεπε να λειτουργεί ως παράγοντας συσπείρωσης.

Ίσως το Ιράν, το Πακιστάν, η Τουρκία, ορισμένες Αραβικές χώρες και πιθανόν η Ινδονησία να μπορούσαν να συμπήξουν κάποιο είδος μετώπου, όμως η συμμετοχή και των 57 μουσουλμανικών χωρών μοιάζει ανέφικτη».

«Οι δηλώσεις του Mohammad-Hasan Nami αποτελούν περισσότερο μια συνηθισμένη πολιτική τοποθέτηση, από την οποία ελάχιστοι αναμένουν ουσιαστικό αντίκτυπο», εκτιμά ο πολιτικός αναλυτής Neizmakov.

Είναι ενδιαφέρον ότι το συγκεκριμένο σχόλιο αναφέρει τα Στενά του Hormuz ως μία από τις στρατηγικά σημαντικές θαλάσσιες οδούς που θα μπορούσαν να τεθούν υπό τον έλεγχο ενός υποθετικού «ισλαμικού μπλοκ τύπου ΝΑΤΟ».

Αυτό θα μπορούσε να εκληφθεί ως υπαινιγμός ότι το Ιράν εμφανίζεται πρόθυμο να αναζητήσει συμβιβασμούς με τους γείτονές του σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας και διαχείρισης αυτής της κρίσιμης πλωτής οδού.

Ωστόσο, η αναφορά στο Στενό γίνεται πολύ σύντομα και επιφανειακά. Επιπλέον, ένα πραγματικό μήνυμα περί σοβαρών διαπραγματεύσεων θα αναμενόταν μάλλον από ανώτερα κυβερνητικά ή πολιτικά στελέχη. Για τον λόγο αυτό, θεωρείται πως πρόκειται περισσότερο για μια γενική τοποθέτηση παρά για ένδειξη συγκεκριμένης πολιτικής πρωτοβουλίας.

Τρομολαγνικές αναταράξεις. Σε κάθε περίπτωση, οι δηλώσεις του Mohammad-Hassan Nami επαναφέρουν στο προσκήνιο ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό –έστω και υποθετικό– σενάριο: την δημιουργία ενός «ισλαμικού μπλοκ τύπου ΝΑΤΟ».

Ένα σχήμα που, αν ποτέ επιχειρούνταν να υλοποιηθεί, θα μπορούσε να ανατρέψει ισορροπίες δεκαετιών σε Μέση Ανατολή και ευρύτερα. Ο Mohammad-Hassan Nami περιγράφει ένα σχήμα που θα μπορούσε να θυμίζει τον σημερινό Οργανισμό Ισλαμικής Συνεργασίας, αλλά με σαφώς ενισχυμένο στρατιωτικό και αμυντικό χαρακτήρα.

Ωστόσο, όπως επισημαίνεται, ένας συνασπισμός 57 χωρών δύσκολα θα ξεπερνούσε το επίπεδο ενός φόρουμ πολιτικών διαβουλεύσεων, παραμένοντας μακριά από μια πραγματικά συνεκτική στρατιωτική συμμαχία.

Οι βαθιές αντιθέσεις και αντιφάσεις μεταξύ των χωρών του ισλαμικού κόσμου λειτουργούν ως θεμελιώδες εμπόδιο. Δεν υπάρχει σήμερα ένας κοινά αποδεκτός «εχθρός» που να μπορεί να λειτουργήσει ως συγκολλητική δύναμη για μια τόσο ετερογενή γεωπολιτική πραγματικότητα.

Ακόμη και οι ριζοσπαστικές ισλαμιστικές οργανώσεις, που σε θεωρητικό επίπεδο θα μπορούσαν να αποτελέσουν κοινή απειλή, δεν αντιμετωπίζονται ενιαία: για ορισμένα κράτη θεωρούνται εχθρικές, ενώ για άλλα λειτουργούν ως εργαλεία επιρροής ή ακόμη και ως de facto συνεργάτες.

Η συνολική αποτίμηση της τοποθέτησης του Mohammad-Hassan Nami είναι ότι πρόκειται περισσότερο για μια αφορμή συζήτησης παρά για μια ρεαλιστική στρατηγική προοπτική. Οι πιθανότητες να υπάρξει ευρείας κλίμακας αντίδραση από κυβερνήσεις ή αρχηγούς κρατών θεωρούνται εξαιρετικά περιορισμένες.

Ήδη στον ισλαμικό κόσμο υπάρχουν μορφώματα συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας, όπως ο Ισλαμικός Στρατιωτικός Αντιτρομοκρατικός Συνασπισμός, ο οποίος δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της Σαουδικής Αραβίας τον Δεκέμβριο του 2015 μ.Χ.

Στο πλαίσιο του υλοποιούνται εκπαιδευτικά προγράμματα και παροχή στρατιωτικού εξοπλισμού σε κράτη-μέλη. Ωστόσο, ακόμη και αυτό το σχήμα απέχει δραματικά από την δομή και την συνοχή ενός ΝΑΤΟϊκού μοντέλου, παρά τις ήδη υπάρχουσες εσωτερικές εντάσεις στην Βορειοατλαντική Συμμαχία.

Το βαθύ ρήγμα: γεωπολιτικές και ιδεολογικές αντιθέσεις. Η δημιουργία ενός ενιαίου στρατιωτικού μπλοκ που θα περιλάμβανε το σύνολο σχεδόν του ισλαμικού κόσμου προσκρούει στις βαθύτερες γεωπολιτικές στρατηγικές των ίδιων των κρατών.

Για πολλές από αυτές, η ασφάλεια δεν ορίζεται από τη συλλογική άμυνα αλλά από την ανάσχεση άλλων ισχυρών περιφερειακών παικτών. Αυτό από μόνο του καθιστά εξαιρετικά δύσκολη κάθε προσπάθεια ενοποίησης σε ένα κοινό αμυντικό δόγμα.

Σε ερώτημα για το πώς θα αντιδρούσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σύνθετη. Η κυβέρνηση του Donald Trump εμφανίζεται παραδοσιακά επιφυλακτική απέναντι σε μεγάλους πολυμερείς διεθνείς συνασπισμούς, προτιμώντας διμερείς και πιο ευέλικτες συμφωνίες.

Στο Ισραήλ, οποιαδήποτε προσπάθεια ενίσχυσης της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ μουσουλμανικών χωρών αντιμετωπίζεται με έντονη καχυποψία. Ακόμη και μικρότερα αλλά πιο αποτελεσματικά στρατιωτικά μπλοκ θα μπορούσαν να θεωρηθούν δυνητική απειλή.

Ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να μεταβάλει τις ισορροπίες ισχύος στην Μέση Ανατολή και να επηρεάσει υπάρχουσες, συχνά άτυπες, μορφές συνεργασίας μεταξύ ορισμένων ισλαμικών κρατών και του Ισραήλ.

Στο ερώτημα της πιθανής μελλοντικής εξέλιξης, η απάντηση παραμένει ψυχρή και ρεαλιστική: Πιο πιθανή θεωρείται η επιλεκτική συνεργασία με ισχυρούς περιφερειακούς παίκτες όπως η Τουρκία ή το Πακιστάν, παρά η δημιουργία ενός ενιαίου στρατιωτικού «ισλαμικού ΝΑΤΟ».

Παράλληλα, η συνεργασία κρατών του Περσικού Κόλπου με τις Ηνωμένες Πολιτείες –και σε ορισμένες περιπτώσεις με το Ισραήλ, συχνά σε μη δημόσιο επίπεδο– εκτιμάται ότι θα συνεχιστεί, ενισχύοντας ένα δίκτυο πολλαπλών και αλληλεπικαλυπτόμενων συμμαχιών αντί για μία ενιαία δομή.

Η πιθανή εμπλοκή της Ρωσίας και της Κίνας σε ένα τέτοιο υποθετικό μπλοκ εγείρει επιπλέον ερωτήματα. Η Κίνα δέχεται ήδη επικρίσεις από ορισμένες χώρες του ισλαμικού κόσμου για την πολιτική της απέναντι στον μουσουλμανικό πληθυσμό, ενώ γενικότερα αποφεύγει αμυντικές δεσμεύσεις που περιορίζουν την στρατηγική της ευελιξία.

Η Ρωσία, από την πλευρά της, συμμετέχει ήδη στον Οργανισμό Συλλογικής Συνθήκης Ασφάλειας (CSTO), όπου περιλαμβάνονται κράτη με κυρίως μουσουλμανικό πληθυσμό. Ωστόσο, θεωρείται απίθανο να εμπλακεί σε μακροπρόθεσμες αμυντικές δεσμεύσεις με κράτη που βρίσκονται συχνά στο επίκεντρο περιφερειακών συγκρούσεων, όπως το Ιράν (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/877392/pagkosmios-tromos-stinetai-islamiko-nato-me-57-xores-to-sxedio-fotia-pou-kleidonei-ta-stena-tou-hormuz-kai-tinazei-ti-mesi-anatoli/).

Δήλωση - σοκ πρώην επικεφαλής της Mossad: Η κατάσταση στην Δυτική Όχθη θυμίζει Ολοκαύτωμα – Έρχεται πιο οδυνηρή 7^η Οκτωβρίου. Ο Pardo, που διετέλεσε διευθυντής της Mossad την περίοδο 2011 μ.Χ.–2016 μ.Χ., μίλησε για όσα είδε ύστερα από επιτόπια επίσκεψη σε παλαιστινιακά χωριά.

Έντονες αντιδράσεις προκαλούν οι δηλώσεις του πρώην επικεφαλής της Ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών Mossad, Tamir Pardo, ο οποίος περιέγραψε την βία που ασκούν Ισραηλινοί έποικοι σε βάρος Παλαιστινίων στην Δυτική Όχθη με όρους που παραπέμπουν ευθέως σε ιστορικές τραγωδίες.

Ο Pardo, που διετέλεσε διευθυντής της Mossad την περίοδο 2011 μ.Χ.–2016 μ.Χ., μίλησε στο ισραηλινό Channel 13 έπειτα από επιτόπια επίσκεψη σε παλαιστινιακά χωριά τα οποία έχουν δεχθεί επανειλημμένες επιθέσεις από εποίκους. Κατά την περιοδεία του, συνοδευόταν από πρώην ανώτερους αξιωματικούς του ισραηλινού στρατού, ενώ, όπως ανέφερε, ήρθε αντιμέτωπος με εικόνες που τον συγκλόνισαν βαθιά, τόσο σε προσωπικό όσο και σε ιστορικό επίπεδο.

«Η μητέρα μου ήταν επιζήσασα του Ολοκαυτώματος. Όσα είδα σήμερα εδώ μου θύμισαν εκείνα που υπέστησαν οι Εβραίοι τον περασμένο αιώνα», δήλωσε, προκαλώντας σοκ με την ευθεία αυτή σύγκριση. Σε μια ακόμη πιο φορτισμένη αποστροφή του λόγου του, πρόσθεσε: «Αυτό που είδα με έκανε να ντραπώ που είμαι Εβραίος», υπογραμμίζοντας το βάθος της απογοήτευσης και της ανησυχίας του.

Ο πρώην επικεφαλής της Mossad δεν περιορίστηκε μόνο σε περιγραφές, αλλά προχώρησε και σε σαφείς προειδοποιήσεις για το μέλλον. Όπως τόνισε, η συνεχιζόμενη και, κατά τον ίδιο, ανεξέλεγκτη βία των εποίκων –η οποία, όπως υποστήριξε, δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς από τις αρχές και σε ορισμένες περιπτώσεις φαίνεται να απολαμβάνει ανοχής– ενδέχεται να πυροδοτήσει μια νέα μεγάλη κρίση.

«Το κράτος του Ισραήλ σπέρνει σήμερα τους σπόρους για την επόμενη 7^η Οκτωβρίου», δήλωσε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στις επιθέσεις της Hamas το 2023 μ.Χ. Μάλιστα, προειδοποίησε ότι ένα μελλοντικό ξέσπασμα βίας θα μπορούσε να είναι «διαφορετικό στην μορφή, αλλά πολύ πιο επώδυνο», λόγω της πολυπλοκότητας και της έντασης που επικρατεί στην περιοχή.

Υπαρξιακή απειλή για το κράτος του Ισραήλ. Παράλληλα, ο Pardo άφησε σαφείς αιχμές για την στάση των ισραηλινών αρχών επιβολής του νόμου, εκφράζοντας την άποψη ότι γνωρίζουν πλήρως την κατάσταση αλλά επιλέγουν να μην παρέμβουν ουσιαστικά.

«Αυτό που είδα σήμερα συνιστά υπαρξιακή απειλή για το ίδιο το κράτος του Ισραήλ», ανέφερε, προειδοποιώντας ότι η συνέχιση αυτής της πορείας μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε εσωτερική αποσταθεροποίηση ή και εμφύλια σύγκρουση.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στην πολιτική διάσταση του ζητήματος, σημειώνοντας ότι ορισμένες ομάδες εποίκων φαίνεται να διαθέτουν ισχυρή επιρροή στα ανώτατα επίπεδα της εξουσίας. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε σε ακροδεξιούς υπουργούς όπως ο Bezalel Smotrich και ο Itamar Ben-Gvir, οι οποίοι, σύμφωνα με τον ίδιο, στηρίζουν πολιτικές που ενισχύουν την ένταση.

«Αν υπάρχει πολιτική βούληση, αυτή η κατάσταση μπορεί να αλλάξει. Όμως το κόστος θα είναι πολύ υψηλό», υπογράμμισε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι εσωτερικές αντιδράσεις θα μπορούσαν να είναι έντονες.

Μια παλιά προειδοποίηση που μοιάζει να επιβεβαιώνεται. Ο Pardo επανέφερε στο προσκήνιο και τις ιστορικές προειδοποιήσεις του Ισραηλινού φιλοσόφου Yeshayahu Leibowitz, ο οποίος ήδη από το 1.968 μ.Χ. είχε ασκήσει δριμεία κριτική στην κατοχή Παλαιστινιακών εδαφών.

Στο κείμενό του με τίτλο «Τα Εδάφη», ο Leibowitz είχε προειδοποιήσει ότι η διαρκής κυριαρχία πάνω σε έναν άλλο λαό θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε ηθική και κοινωνική διάβρωση. «Κάθε αποικιακό καθεστώς γεννά διαφθορά – και αυτό θα συμβεί και στο Ισραήλ», είχε επισημάνει, καλώντας σε αποχώρηση από τα κατεχόμενα εδάφη. Ο Pardo παραδέχθηκε ότι στο παρελθόν θεωρούσε τις απόψεις αυτές υπερβολικές, ωστόσο σήμερα αναγνωρίζει ότι «περιείχαν σημαντική αλήθεια», δεδομένων των εξελίξεων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/872009/dilosi-sok-proin-arxigoy-tis-mossad-i-katastasi-sti-dytiki-oxthi-thymizei-olokaytoma-erxetai-pio-odyniri-7i-oktovriou).

 

Μυρίζει μπαρούτι στην Ανατολή! Το Ισραήλ στοκάρει όπλα. 115.600 τόνοι πολεμικού εξοπλισμού έχουν συσσωρευτεί στο Ισραήλ. Σαν σκηνικό από την Αποκάλυψη, ο ουρανός και η θάλασσα της Μέσης Ανατολής «ξερνάνε» όπλα.

Σε ένα εφιαλτικό εικοσιτετράωρο, η στρατιωτική μηχανή των ΗΠΑ μετέφερε στο Ισραήλ τον ασύλληπτο όγκο των 6.500 τόνων πολεμικού υλικού. Δεν πρόκειται για μια απλή ενίσχυση, αλλά για το «στοκάρισμα» του θανάτου πριν από την μεγάλη έκρηξη.

Δύο γιγαντιαία φορτηγά πλοία και ένας ολόκληρος στόλος από μεταγωγικά αεροσκάφη κατέφθασαν στα λιμάνια και τα αεροδρόμια της χώρας, μεταφέροντας «δώρα» ολέθρου. Χιλιάδες πυρομαχικά για αέρα και ξηρά, βαριά στρατιωτικά φορτηγά και θωρακισμένα οχήματα μάχης τύπου JLTV ξεφορτώθηκαν με φρενήρεις ρυθμούς, γεμίζοντας τις οδικές αρτηρίες με κομβόι που κατευθύνονται προς τις στρατιωτικές βάσεις.

Από την ημέρα που άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως με το Ιράν, στις 28 Φεβρουαρίου, οι αριθμοί προκαλούν δέος και τρόμο: 115.600 τόνοι πολεμικού εξοπλισμού έχουν συσσωρευτεί στο Ισραήλ. 403 πτήσεις θανάτου και 10 υπερφορτωμένα πλοία έχουν ολοκληρώσει την γέφυρα αίματος μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ. Ο γενικός διευθυντής του υπουργείου Άμυνας, Αμίρ Μπαράμ, προειδοποίησε με παγωμένο ύφος: «Αυτή η ροή όχι μόνο θα συνεχιστεί, αλλά θα ενταθεί τις επόμενες εβδομάδες».

Ο υπουργός Άμυνας, Ισραέλ Κατς, φορώντας το προσωποείο της απόλυτης αποφασιστικότητας, ξεκαθάρισε πως το Ισραήλ δεν θα διστάσει να χτυπήσει ξανά την καρδιά της Τεχεράνης. Ενώ οι ΗΠΑ παίζουν το χαρτί της διπλωματίας, ο Κατς μιλά για «υπαρξιακές απειλές» που πρέπει να εξαλειφθούν με πλήρη ισχύ. «Μπορεί σύντομα να χρειαστεί να δράσουμε ξανά», δήλωσε, αφήνοντας να εννοηθεί πως τα όπλα που φτάνουν στα λιμάνια δεν θα μείνουν για πολύ στις αποθήκες (https://www.pentapostagma.gr/kosmos/enoples-syrraxeis/7367941_myrizei-mparoyti-stin-anatoli-israil-stokarei-opla).

 

Το Πακιστάν «σπάει» το Αμερικανικό εμπάργκο και ανοίγει έξι οδικές αρτηρίες προς το Ιράν! Συνδέονται με Πακιστανικά λιμάνια όπου πλοία θα φορτώνουν το Ιρανικό πετρέλαιο. Το Πακιστάν προχώρησε στην δημιουργία έξι νέων χερσαίων διαδρομών για την μεταφορά εμπορευμάτων προς το Ιράν, «σπάζοντας» με αυτόν τον τρόπο το Αμερικανικό εμπάργκο.

Η απόφαση τέθηκε σε ισχύ στις 25 Απριλίου με διάταγμα του Υπουργείου Εμπορίου και επιτρέπει την διέλευση φορτίων τρίτων χωρών μέσω πακιστανικού εδάφους, με τελικό προορισμό το Ιράν οδικώς. Η εξέλιξη συνέπεσε με την επίσκεψη του Ιρανού Υπουργού Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, στο Ισλαμαμπάντ, όπου συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό, Σαχμπάζ Σαρίφ και τον αρχηγό του Στρατού, Ασίμ Μουνίρ.

Ο ομοσπονδιακός Υπουργός Εμπορίου, Τζαμ Καμάλ Χαν χαρακτήρισε το μέτρο ως σημαντική πρωτοβουλία που ενισχύει το περιφερειακό εμπόριο και αναβαθμίζει τον ρόλο του Πακιστάν ως εμπορικού κόμβου.

Οι νέες διαδρομές συνδέουν τα λιμάνια Καράτσι, Πορτ Κασίμ και Γκουαντάρ με τα συνοριακά περάσματα Gabd και Taftan προς το Ιράν, μέσω της επαρχίας Μπαλουχιστάν. Η ταχύτερη διαδρομή, από το Γκουαντάρ προς το Gabd, μειώνει τον χρόνο μεταφοράς σε μόλις 2–3 ώρες, έναντι 16–18 ωρών από το Καράτσι, ενώ εκτιμάται ότι μπορεί να περιορίσει το κόστος έως και κατά 55%.

Η κίνηση αυτή αποτελεί απάντηση στον ναυτικό αποκλεισμό που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ στα Ιρανικά λιμάνια, γεγονός που έχει μπλοκάρει τη θαλάσσια διακίνηση εμπορευμάτων. Πάνω από 3.000 κοντέινερ παραμένουν στο Καράτσι, καθώς τα πλοία δεν μπορούν να τα παραλάβουν, ενώ το κόστος ασφάλισης λόγω πολεμικού κινδύνου έχει εκτοξευθεί από περίπου 0,12% σε σχεδόν 5% της αξίας των πλοίων.

Παράλληλα, η νέα στρατηγική υποδηλώνει και μια αλλαγή στις γεωπολιτικές ισορροπίες, καθώς το Πακιστάν μειώνει την εξάρτησή του από το Αφγανιστάν. Τα περάσματα Τορκχάμ και Τσαμάν δεν θεωρούνται πλέον αξιόπιστα για εμπορικές ροές  (httpshttps://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/to-pakistan-spaei-to-amerikaniko-empargko-kai-anoigei-eksi-odikes-artiries-pros-to-iran/an/).

Δύο ισλαμικά μπλοκ κατά Ισραήλ, σιιτικό του Ιράν, σουνιτικό Τουρκίας-Κατάρ. Καθώς ο πόλεμος της Γάζας φτάνει σε ένα εύθραυστο (και πιθανώς προσωρινό) τέλος, είναι δυνατό να γίνει ένας απολογισμός του γεωστρατηγικού περιβάλλοντος που θα πρέπει να αντιμετωπίσει το Ισραήλ στο άμεσο μέλλον.

Με την πρώτη ματιά, η εικόνα είναι ρόδινη. Αν και η περιφερειακή σύγκρουση που προκλήθηκε από τις φρικαλεότητες της 7^ης Οκτωβρίου κατατάσσεται ως ο μακρύτερος πόλεμος του Ισραήλ, έχει αποφέρει σημαντικά στρατιωτικά επιτεύγματα.

Μέσω αυτής, το Ισραήλ κατάφερε να εξαλείψει σε μεγάλο βαθμό την άμεση απειλή που θέτει η Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Η εκστρατεία του ισραηλινού στρατού στον Λίβανο το φθινόπωρο του 2024 αποσταθεροποίησε βαθιά την οργάνωση, εξαλείφοντας χιλιάδες μαχητές της και το μεγαλύτερο μέρος του προηγουμένως τρομερού πυραυλικού οπλοστασίου της.

Επίσης, έθεσε τις βάσεις για μια χειμερινή επίθεση από τους αντάρτες στην γειτονική Συρία που οδήγησε στην ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ και στην εξάλειψη ενός βασικού συμμάχου του Ιράν (καθώς και της χερσαίας γέφυρας της Ισλαμικής Δημοκρατίας με τον Λίβανο).

Στη συνέχεια, ο «12ήμερος πόλεμος» του Ιουνίου 2025 μ.Χ. είχε ως αποτέλεσμα σημαντικά πισωγυρίσματα στο πυρηνικό πρόγραμμα του ιρανικού καθεστώτος και στις προσπάθειές του να συσσωρεύσει βαλλιστικούς πυραύλους.

Και ενώ το Ισραήλ αγωνιζόταν με την χερσαία επίθεσή του εναντίον της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, η αξιόπιστη απειλή μιας τελικής εισβολής στην πόλη της Γάζας τον Οκτώβριο του 2025 μ.Χ., σε συνδυασμό με την άνευ προηγουμένου διπλωματική πίεση των ΗΠΑ, κατάφερε να επαναφέρει τους επιζώντες ομήρους του Ισραήλ στην πατρίδα τους και να επιβάλει μια άβολη εκεχειρία.

Βεβαίως, σημαντικά προβλήματα παραμένουν. Η Χαμάς εξακολουθεί να είναι ζωντανή στην Γάζα, όπου δείχνει σημάδια ανασύστασης των δυνάμεών της και αποκατάστασης του ελέγχου σε τμήματα της Λωρίδας. Επιπλέον, το Ισραήλ πρόκειται να αντιμετωπίσει σημαντική πίεση από τις ΗΠΑ και την διεθνή κοινότητα για να αποσυνδέσει τα ζητήματα της ανοικοδόμησης της Γάζας από τον αφοπλισμό της ομάδας – κάτι που, αν δεν αντιμετωπιστεί, θα έρχεται σε αντίθεση με τους δικούς του στρατηγικούς στόχους (για να μην αναφέρουμε το συλλογικό τραύμα της 7^ης Οκτωβρίου).

Στον Λίβανο, εν τω μεταξύ, η Χεζμπολάχ αψηφά ανοιχτά την απόφαση της Λιβανέζικης κυβέρνησης να διαλύσει τις στρατιωτικές της δυνατότητες, ενώ οι ανανεωμένες Ισραηλινές επιθέσεις στις υποδομές και τους πράκτορες της οργάνωσης στον Λίβανο μπορεί σύντομα να οδηγήσουν σε μια ευρύτερη κλιμάκωση στο βόρειο μέτωπο του Ισραήλ.  Ακόμα κι έτσι, το Ισραήλ είναι αποφασισμένο να μην επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος και να επιτρέψει την συσσώρευση τρομοκρατικών δυνατοτήτων στα σύνορά του, όσο κουρασμένο κι αν είναι τώρα.

Εν τω μεταξύ, το καθεστώς στην Τεχεράνη, αν και πληγωμένο, προετοιμάζεται ανοιχτά για έναν δεύτερο πόλεμο με το Ισραήλ και επενδύει σε μεγάλο βαθμό στην υποστήριξη των δυνατοτήτων των ανταρτών Χούθι της Υεμένης και άλλων στοιχείων του εκτεταμένου δικτύου πληρεξουσίων του που παραμένουν άθικτα.

Παρ’ όλα αυτά, μια θετική αξιολόγηση είναι σκόπιμη, στο βαθμό που η στρατηγική θέση του Ισραήλ στην περιοχή είναι πλέον πιο ασφαλής και πιο πλεονεκτική από οποιαδήποτε στιγμή από τη σκοτεινή μέρα της 7ης Οκτωβρίου. Ωστόσο, ο πόλεμος είχε και ακούσιες συνέπειες, η πιο σημαντική από αυτές είναι η άνοδος ενός νέου, και βαθιά εχθρικού, άξονα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Αυτό φυσικά, δεν υλοποιήθηκε από το πουθενά. Αποτελεί περιφερειακό χαρακτηριστικό για τουλάχιστον μια δεκαετία, ωθούμενη από τη νεοοθωμανική εξωτερική πολιτική του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τη διαρκή εχθρότητά του προς το Ισραήλ, καθώς και την βαθιά οικονομική υποστήριξη του Κατάρ προς τη Χαμάς και άλλους σουνίτες ριζοσπάστες. Αλλά αυτές οι τάσεις τώρα συγκλίνουν – και κάνουν μετάσταση.

Για πρώτη φορά, η Τουρκία αντιμετωπίζει άμεσες τριβές με το Ισραήλ μέσω του νεοσύστατου κράτους-πελάτη της στην Συρία. Αυτό είναι βαθιά ανησυχητικό, επειδή το Ισραήλ βρίσκεται τώρα αντιμέτωπο με έναν αυτοαποκαλούμενο εχθρό που ζητά ανοιχτά την καταστροφή του και είναι ταυτόχρονα μέλος του ΝΑΤΟ και στενός σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Προβληματικός, επίσης, είναι ο διπλός ρόλος που έχει διαδραματίσει το Κατάρ ως μεσολαβητής για εξτρεμιστικές ομάδες και ως υποβοηθητής τους, ενώ παράλληλα απολαμβάνει έναν πρωτοφανή βαθμό πολιτικής οικειότητας με την Ουάσινγκτον.

Έτσι, το Ισραήλ βρίσκεται τώρα αντιμέτωπο όχι με μία αλλά με δύο ανοιχτά εχθρικές συμμαχίες: έναν άξονα Ιράν-Σιιτών στα ανατολικά, ο οποίος -αν και έχει πληγεί- δεν έχει εξουδετερωθεί και τον νεοοθωμανικό άξονα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, ο οποίος στοχεύει στον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου και στην εγκαθίδρυση άμεσης παρουσίας στη Γάζα.

Ανάμεσα σε αυτό βρίσκεται μια ομάδα εθνών-κρατών και μοναρχιών που επιδιώκουν να αποτρέψουν την εχθρική ηγεμονία οποιουδήποτε από τα δύο στρατόπεδα. Λύση είναι η αληθινή ομαλοποίηση των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας-Ισραήλ.

Αλλά όπως πάντα, υπάρχει μια παγίδα,  οι Παλαιστίνιοι. Τα τελευταία δύο χρόνια έχουν δείξει περίτρανα ότι, όσο οι Παλαιστίνιοι ακτιβιστές – είτε οι Ισλαμιστές της Χαμάς είτε οι κοσμικοί εθνικιστές της Φατάχ – μπορούν ακόμα να οραματιστούν την τελική καταστροφή του Ισραήλ, κανένας συμβιβασμός που περιλαμβάνει μια γνήσια αποδοχή του εβραϊκού κράτους είναι πιθανό να μην εξεταστεί.

Ως εκ τούτου, το παλαιστινιακό ζήτημα αναπόφευκτα θα χρησιμοποιηθεί περαιτέρω και από τους δύο άξονες για να αποδυναμώσει και, ει δυνατόν, να αποτρέψει εντελώς τον συντονισμό μεταξύ αυτού που θα μπορούσε να ονομαστεί το μπλοκ «υπέρ της σταθερότητας» της περιοχής (που αποτελείται από την Σαουδική Αραβία, τα ΗΑΕ, την Ιορδανία, την Αίγυπτο, το Ισραήλ και άλλους).

Ναι, ο σουνιτικός άξονας με επικεφαλής την Άγκυρα και την Ντόχα και ο σιιτικός άξονας με επικεφαλής την Τεχεράνη ανταγωνίζονται επίσης μεταξύ τους. Αλλά μοιράζονται ένα κοινό συμφέρον να αποδυναμώσουν το μετριοπαθές πολιτικό ρεύμα της περιοχής και να υπονομεύσουν ιδιαίτερα το Ισραήλ.

Και ενώ, σε αντίθεση με το Ιράν, η Τουρκία πιθανότατα δεν θα διακινδυνεύσει μια άμεση σύγκρουση με το Εβραϊκό κράτος, μπορεί παρόλα αυτά να αποτελέσει μια σημαντική πρόκληση για το Ιράν, είτε μέσω της υποστήριξης της Χαμάς και παρόμοιων οργανώσεων είτε μέσω της απειλής του ισραηλινού αεροπορικού διαδρόμου πάνω από την Συρία.

Δεδομένης της πολύ πραγματικής πιθανότητας μιας δεύτερης ιρανοϊσραηλινής σύγκρουσης, αυτή η δυνατότητα είναι βαθιά ανησυχητική. Καθώς το νέο καθεστώς του Σύριου προέδρου Αχμέντ αλ-Σάρα σταθεροποιείται και εδραιώνει περαιτέρω την εξουσία, η Τουρκία θα αποκτήσει επίσης την ικανότητα να παρενοχλεί το Ισραήλ στα Υψίπεδα του Γκολάν, εγείροντας το φάντασμα της άμεσης σύγκρουσης μεταξύ των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων και των δυνάμεων που συνδέονται με την Τουρκία.

Υπάρχει, φυσικά, ένα αναμφισβήτητο όφελος από το γεγονός ότι οι Ιρανοί είναι εκτός Συρίας, η Χεζμπολάχ είναι πλέον απομονωμένη στον Λίβανο και τουλάχιστον ορισμένες από τις ανησυχίες του Ισραήλ σχετικά με την Γάζα μπορεί τελικά να μετριαστούν. Αλλά τίποτα από αυτά δεν πρέπει να επισκιάζει τη μεγαλύτερη εικόνα.

Το πολιτικά μετριοπαθές μπλοκ εθνών της περιοχής περιβάλλεται πλέον όχι από έναν αλλά από δύο ριζοσπαστικούς και φιλόδοξους άξονες. Αυτή η νέα περιφερειακή δομή και αυτοί οι αντίπαλοι ήρθαν για να μείνουν (https://www.defence-point.gr/dyo-islamika-mplok-kata-israil-siitiko-toy-iran-soynitiko-toyrkias-katar#goog_rewarded) .

 

Αναβρασμός στην Συρία – Για πρώτη φορά σε κινητοποίηση υψώθηκε η ιστορική σημαία των Αλαουιτών. Η κοινότητα των Αλαουϊτών, στο πλαίσιο των εξελίξεων μετά τον Assad, έχει προχωρήσει σε σημαντικές κινητοποιήσεις.

Μαζικές διαμαρτυρίες των Αλαουιτών στην Συρία εν μέσω πολιτικής αναταραχής. Η κοινότητα των Αλαουϊτών, στο πλαίσιο των εξελίξεων μετά τον Assad, έχει προχωρήσει σε σημαντικές κινητοποιήσεις, εκφράζοντας τις ανησυχίες της για την κατάσταση στην χώρα.

Διαμαρτυρίες και μία ιστορική σημαία. Σε μια κίνηση που έχει προκαλέσει έντονη προσοχή, οι Αλαουΐτες ύψωσαν την ιστορική τους σημαία για πρώτη φορά, κάτι που ερμηνεύεται ως επιδίωξη αυτονομίας.

Οι διαμαρτυρίες εκδηλώθηκαν σε πολλές πόλεις, με κυριότερες τις Χομς, Ταρτούς και Λαττάκεια. Οι συμμετέχοντες διαμαρτύρονται για «καταπιέσεις και δολοφονίες» που αποδίδονται στις δυνάμεις της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS)-(https://romioitispolis.gr/anavrasmos-sti-syria-gia-proti-fora-se-kinitopoiisi-ypsothike-i-istoriki-simaia-ton-alaoyiton/).

 

Κίνδυνος γενικευμένης σύγκρουσης στην Συρία - Ενέδρα ισλαμιστών σε Ισραηλινούς στρατιώτες (vid). Ισραηλινοί στρατιώτες δέχθηκαν επίθεση κατά την διάρκεια επιχείρησης στο Beit Jinn της Νότιας Συρίας, με το στρατό να απαντά με πυρά και αεροπορικά πλήγματα.

Ισραηλινοί στρατιώτες δέχθηκαν επίθεση ενώ επιχειρούσαν στην Νότια Συρία τις πρώτες ώρες της 28ης Νοεμβρίου, με αναφορές να υποδεικνύουν ότι περισσότεροι από δώδεκα άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, σκοτώθηκαν σε αντίποινα.

Σε ανακοίνωσή του, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) ανέφεραν ότι στρατιώτες της 55ης Ταξιαρχίας Εφέδρων Αλεξιπτωτιστών ξεκίνησαν τα ξημερώματα για να συλλάβουν μέλη της al-Jama’a al-Islamiyya (ισλαμιστική οργάνωση), μετά από πληροφορίες που είχαν συλλεχθεί τις τελευταίες εβδομάδες και έδειχναν ότι δρούσαν στην συριακή πόλη Beit Jinn και εργάζονταν για να πραγματοποιήσουν επιθέσεις κατά του Ισραήλ.

Το Beit Jinn βρίσκεται στην ύπαιθρο της περιφέρειας Rif Dimashq, ακριβώς έξω από την ζώνη ασφαλείας των Υψωμάτων του Golan, η οποία καταλήφθηκε από το Ισραήλπέρυσι μετά την πτώση του καθεστώτος του πρώην Προέδρου Bashar al-Assad.

«Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, τρομοκράτες άνοιξαν πυρ κατά των στρατιωτών των IDF, οι οποίοι ανταπέδωσαν», ανέφερε ο στρατός, προσθέτοντας ότι και η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία έπληξε την περιοχή για να υποστηρίξει τις χερσαίες δυνάμεις.

Οι IDF παραδέχθηκαν ότι δύο αξιωματικοί και ένας έφεδρος τραυματίστηκαν σοβαρά από τα πυρά. Ένας ακόμη έφεδρος τραυματίστηκε μέτρια, και δύο άλλοι τραυματίστηκαν ελαφρά, σύμφωνα με τον στρατό.

Η επιδρομή, ωστόσο, ολοκληρώθηκε, με όλους τους καταζητούμενους υπόπτους να έχουν συλληφθεί και αρκετούς ένοπλους να έχουν σκοτωθεί, σύμφωνα με τις IDF, που οποίο αποκάλυψαν σε μεταγενέστερη ανακοίνωση ότι συνολικά τρεις ύποπτοι συνελήφθησαν.

Ένα κατεστραμμένο θωρακισμένο Humvee των IDF φαίνεται σε υλικό που προέκυψε από το Beit Jinn μετά την μάχη, το οποίο δείχνει επίσης ζημιές σε πολλά σπίτια. Το Syria TV ανέφερε αργότερα ότι τα Ισραηλινά πλήγματα στην πόλη κόστισαν την ζωή σε 13 ανθρώπους και άφησαν περισσότερους από 25 τραυματίες. Μεταξύ των νεκρών βρίσκεται και μία οικογένεια πέντε ατόμων, με την μητέρα και τα παιδιά της.

Ακόμη και μετά την ανακοίνωση των IDF ότι η επιχείρηση ολοκληρώθηκε, πολλοί άμαχοι επέλεξαν να εγκαταλείψουν το Beit Jinn, εν μέσω πλήρους σιωπής από την ισλαμιστική μεταβατική κυβέρνηση της χώρας.

Δεν πρόκειται για την πρώτη τέτοια σύγκρουση. Τον Μάρτιο, οι IDF σκότωσαν έξι άτομα έπειτα από αντίσταση που συνάντησαν κατά την διάρκεια επιχείρησης στην πόλη Koayiah, που βρίσκεται στην ύπαιθρο της al-Qunitra.

Τότε, η συριακή κυβέρνηση καταδίκασε την επιχείρηση, αλλά δεν προχώρησε σε περαιτέρω αντίδραση. Οι τελευταίες θανατηφόρες συγκρούσεις ακολούθησαν δημοσιεύματα εβραϊκών μέσων που υποστήριζαν ότι οι συνομιλίες Ισραήλ–Συρίας για συμφωνία ασφαλείας είχαν φτάσει σε αδιέξοδο, καθώς το Ισραήλ αρνήθηκε το αυστηρό αίτημα της Συρίας για αποχώρηση από την ζώνη ασφαλείας.

Μόλις δύο ημέρες νωρίτερα, ο Υπουργός Άμυνας Israel Katz είχε προειδοποιήσει την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Knesset ότι μια εισβολή από την Συρία ήταν πιθανή. Σύμφωνα με το Israel’s Kan public broadcaster, ο Katz δήλωσε ότι το Ισραήλ «δεν βρίσκεται στον δρόμο» για συμφωνία ασφαλείας ή εξομάλυνση με τη Συρία και προετοιμάζεται για σενάρια στα οποία συριακές δυνάμεις ή διάφορες πολιτοφυλακές στη χώρα θα επιχειρήσουν να επιτεθούν σε ισραηλινές κοινότητες ή θα απειλήσουν εκ νέου τις συρο-δρούζικες κοινότητες.

Ο Katz ανέφερε στην επιτροπή ότι οι Houthis συγκαταλέγονται στις δυνάμεις που δρουν στην Συρία, με την ιρανο-υποστηριζόμενη ομάδα της Υεμένης να εξετάζει μια χερσαία εισβολή στα Υψώματα του Golan, σύμφωνα με το δημοσίευμα.

Ξεχωριστό ρεπορτάζ του Kan υποστήριξε επίσης ότι η Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ εργάζεται για να επεκτείνει την στρατιωτική της παρουσία στην Συρία, με την γνώση της κυβέρνησης εκεί. Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις κατηγορίες, η θανατηφόρα επιχείρηση των IDF στο Beit Jinn δεν αποτελεί έκπληξη. Το Ισραήλ προετοιμάζεται ξεκάθαρα για μια νέα φάση κλιμάκωσης εναντίον της Συρίας.

Το εύρος αυτής της φάσης παραμένει ασαφές: μπορεί να περιοριστεί σε εισβολές και επιχειρήσεις σε Rif Dimashq, al-Qunitra και στη γειτονική περιφέρεια Daraa, ή να είναι ευρύτερη, παρόμοια με την μυστική εκστρατεία «πόλεμος μεταξύ των πολέμων» που περιλάμβανε πλήγματα σε στρατιωτικούς στόχους σε ολόκληρη την Συρία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/841099/kindynos-genikevmenis-sygkrousis-sti-syria-enedra-islamiston-se-israilinoys-stratiotes-vid).

 

Οι τρομοκράτες στην Συρία, συμπεριλαμβανομένων των Χούθι, σχεδιάζουν να επιτεθούν στο Ισραήλ, λέει ο Κατζ./Έξι στρατιώτες του Ισραηλινού Στρατού τραυματίστηκαν σε συγκρούσεις με τρομοκράτες στην Συρία.

 Το Ισραήλ δεν οδεύει προς την ειρήνη με την Συρία, καθώς εχθρικές δυνάμεις, μεταξύ των οποίων οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούθι, σχεδιάζουν χερσαία εισβολή σε κοινότητες στα Υψίπεδα του Γκολάν, δήλωσε την Τετάρτη ο Υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατζ, μιλώντας σε κεκλεισμένη της θέσης συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Κνεσέτ.

Ο Υπουργός σημείωσε ότι το αμυντικό κατεστημένο λαμβάνει υπόψη ένα τέτοιο σενάριο στα σχέδιά του για την προστασία του βόρειου Ισραήλ, σύμφωνα με τον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα του Ισραήλ Kan. Τόνισε επίσης ότι το Ισραήλ παρακολουθεί στενά την κατάσταση των Δρούζων στην Συρία,αναφέρει το jns.org.

«Οι [Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις] έχουν ένα προετοιμασμένο σχέδιο· και αν επαναληφθούν οι επιδρομές στο Όρος Δρούζων, θα επέμβουμε, συμπεριλαμβανομένου του αποκλεισμού των συνόρων», είπε, προφανώς αναφερόμενος στους δεκάδες Ισραηλινούς Δρούζους που τον Ιούλιο διέσχισαν τα σύνορα με τη Συρία στο Ματζντάλ Σαμς για να βοηθήσουν τους συγγενείς τους που συγκρούστηκαν σε σφοδρές μάχες με Σουνίτες Βεδουίνους και δυνάμεις του καθεστώτος.

Ο Καν ανέφερε επίσης την Τετάρτη ότι οι τρομοκρατικές οργανώσεις της Παλαιστίνης Ισλαμική Τζιχάντ και Χαμάς ενισχύουν τις «στρατιωτικές» δυνάμεις τους σε παλαιστινιακά στρατόπεδα στην Συρία, συμπεριλαμβανομένων εκείνων κοντά στη Δαμασκό, με τη συνεργασία του καθεστώτος. Ο Σύρος Πρόεδρος Άχμεντ αλ-Σαράα δεν εμπλέκεται απαραίτητα σε αυτή την εξέλιξη, αλλά άλλα στοιχεία εντός του καθεστώτος το γνωρίζουν πλήρως, σύμφωνα με την έκθεση.

Η Ισλαμική Τζιχάντ διέψευσε την αναφορά. Ο Καν επικαλέστηκε έναν Σύρο αξιωματούχο ασφαλείας ο οποίος είπε ότι «αν υπάρχουν πράγματα που ενοχλούν το Ισραήλ σχετικά με τις παλαιστινιακές οργανώσεις, τότε θα πρέπει να ενημερώσουν τη συριακή πλευρά και θα αντιμετωπιστούν».

Ο αξιωματούχος πρόσθεσε ότι δεν υπάρχει καμία πρόθεση να επιτραπούν στρατιωτικές ενέργειες εναντίον του Ισραήλ και ότι οποιαδήποτε εκτόξευση εναντίον του βλάπτει το συριακό κράτος, το οποίο προσπαθεί να ανοικοδομηθεί.

Έξι στρατιώτες του Ισραηλινού Στρατού τραυματίστηκαν σε συγκρούσεις με τρομοκράτες στην Συρία.. Ισραηλινά στρατεύματα πραγματοποίησαν στοχευμένη επιχείρηση κατά την διάρκεια της νύχτας στην Νότια Συρία για την σύλληψη μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης Jaama Islamiya, αντιμετωπίζοντας σφοδρά πυρά που άφησαν έξι στρατιώτες του IDF τραυματισμένους, τρεις εκ των οποίων σοβαρά, ανακοίνωσε ο στρατός την Παρασκευή.

Σύμφωνα με τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις, η επιδρομή στην περιοχή Beit Jinn στόχευε τρομοκράτες που σχεδίαζαν επιθέσεις εναντίον Ισραηλινών,αναφέρει το jns.org. «Κατά τη διάρκεια της νύχτας [Παρασκευή], μετά από πληροφορίες που συλλέχθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες, στρατεύματα της 55^ης Εφεδρικής Ταξιαρχίας των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) υπό την διοίκηση της 210^ης Μεραρχίας ξεκίνησαν επιχείρηση για την σύλληψη υπόπτων από την τρομοκρατική οργάνωση Jaama Islamiya», ανέφερε η IDF.

«Κατά την  διάρκεια της επιχείρησης, αρκετοί ένοπλοι τρομοκράτες άνοιξαν πυρ εναντίον των στρατευμάτων, τα οποία απάντησαν με πυρά εναντίον των τρομοκρατών, μαζί με αεροπορική βοήθεια προς τα στρατεύματα.

«Ως αποτέλεσμα του περιστατικού, αρκετοί έφεδροι τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο για ιατρική περίθαλψη», πρόσθεσε ο IDF, σημειώνοντας ότι η επιχείρηση ολοκληρώθηκε με «συλλήψεις όλων των υπόπτων και εξουδετέρωση αρκετών τρομοκρατών».

Στρατιώτες της 55^ης Εφεδρικής Ταξιαρχίας Αλεξιπτωτιστών συλλαμβάνουν υπόπτους και συγκρούονται με ένοπλους στο χωριό Μπέιτ Τζιν της νότιας Συρίας, στις 28 Νοεμβρίου 2025 μ.Χ. Πίστωση: IDF.

Η συριακή τηλεόραση ανέφερε ότι εννέα Σύροι σκοτώθηκαν σε Ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές που έπληξαν το Μπέιτ Τζιν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων. Ανέφερε ότι κάτοικοι εθεάθησαν να εγκαταλείπουν το Μπέιτ Τζιν προς τα κοντινά χωριά μετά τις επιδρομές και τις επακόλουθες ανταλλαγές πυροβολισμών μεταξύ ισραηλινών στρατευμάτων και ντόπιων ενόπλων.

Από τους έξι εφέδρους των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων που μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία στο Ισραήλ, τρεις λέγεται ότι έχουν υποστεί σοβαρά τραύματα, ένας τραυματίστηκε μέτρια και δύο άλλοι τραυματίστηκαν ελαφρά.

Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε κατά την διάρκεια επίσκεψης στην ζώνη ασφαλείας που ελέγχεται από τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις στην Νότια Συρία την Τετάρτη ότι το Ισραήλ μπορεί να χρειαστεί να αμυνθεί ή να επιτεθεί «ανά πάσα στιγμή».

«Αποδώνουμε τεράστια σημασία στην αμυντική και επιθετική μας ικανότητα εδώ. Είναι μια αποστολή που θα μπορούσε να εξελιχθεί ανά πάσα στιγμή», δήλωσε ο Νετανιάχου, ο οποίος ηγήθηκε μιας αντιπροσωπείας υψηλού επιπέδου στην περιοχή, στην οποία συμμετείχαν ο Υπουργός Άμυνας Ισραήλ Κατζ, ο υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σαάρ, ο αρχηγός του επιτελείου των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ, και ο επικεφαλής της Σιν Μπετ, Ντέιβιντ Ζίνι.

Ο Katz δήλωσε σε κλειστή συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Κνεσέτ την Τετάρτη ότι το Ισραήλ δεν οδεύει προς την ειρήνη με την Συρία, καθώς εχθρικές δυνάμεις, μεταξύ των οποίων οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούθι, σχεδίαζαν χερσαία εισβολή σε κοινότητες στα Υψίπεδα του Γκολάν.

«Οι [Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις] έχουν ένα προετοιμασμένο σχέδιο και, εάν επαναληφθούν οι επιδρομές στο Όρος Δρούζ, θα επέμβουμε, συμπεριλαμβανομένου του αποκλεισμού των συνόρων», είπε.

Μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024 μ.Χ., το Ισραήλ κατέλαβε τον έλεγχο τμημάτων της Νότιας  Συρίας , επεκτείνοντας μια ζώνη ασφαλείας και διατηρώντας στρατιωτική παρουσία εν μέσω συνεχιζόμενων συγκρούσεων και αεροπορικών επιδρομών (https://corfiatiko.blogspot.com/2025/11/blog-post_215.html).

“Κινέζος Νοστράδαμος”: «Κάθε Αυτοκρατορία που Επιτέθηκε στο Ιράν Μπήκε αλλά δεν Βγήκε – Βρήκε το Θάνατό της Εκεί. Η Αμερική είναι η Επόμενη».

 «Θέλω να συζητήσω κάτι που πιστεύω ότι είναι ένα από τα πιο σημαντικά μοτίβα σε όλη την  ιστορία της ανθρωπότητας. Και μόλις κατανοήσετε αυτό το μοτίβο, όλα όσα συμβαίνουν αυτή την στιγμή στην Μέση Ανατολή θα σας φανούν απολύτως λογικά και θα αποκτήσουν νόημα. Το μοτίβο είναι το εξής».

Ιστορία. «Κάθε μεγάλη αυτοκρατορία που προσπάθησε να κατακτήσει το Ιράν, την Περσία, είτε κατέρρευσε, είτε υποχώρησε, είτε αποδυναμώθηκε οριστικά. Όλες χωρίς εξαίρεση. Και θέλω να υποστηρίξω, χρησιμοποιώντας τη θεωρία των παιγνίων και τη δομική ιστορία, ότι η Αμερική θα είναι η επόμενη», λέει ο καθηγητής Σουεκίν στο κανάλι του YouTube, Καθηγητής Τζιάνγκ Σουεκίν (Jiang Xueqin) Ανάλυση. Ο καθηγητής Σουεκίν έχει πλέον γίνει γνωστός, χάρη στις δύο προβλέψεις του, οι οποίες έχουν εκπληκτικά επαληθευτεί. Μπορείτε να μάθετε να μάθετε περισσότερα κάνοντας κλικ ΕΔΩ.

Οι Μεγάλες Αυτοκρατορίες που έχουν Καταστραφεί λόγω της Επίθεσης τους στο Ιράν. «Ας γυρίσουμε τώρα πίσω στο παρελθόν και ας κοιτάξουμε προσεκτικά την ιστορία, επειδή η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται επακριβώς. Αλλά όπως είπε ο Αμερικανός συγγραφέας Μαρκ Τουέιν, έχει ομοιότητες. Και στην περίπτωση του Ιράν, οι ομοιότητες είναι πολύ, πολύ έντονες.

Πρώτον, ο Μέγας Αλέξανδρος. Όλοι γνωρίζουν τον Αλέξανδρο. Κατέκτησε την Αίγυπτο, τη Μεσοποταμία και την Περσία, που σήμερα είναι το Ιράν. Και οι άνθρωποι λένε: «Για περιμένετε ένα λεπτό, δεν κέρδισε στην πραγματικότητα ο Μ. Αλέξανδρος; Δεν κατέκτησε την Περσία;» Ναι, τεχνικά κατέκτησε την Περσία. Αλλά τι συνέβη αμέσως μετά, στη συνέχεια;

Πέθανε σε ηλικία 33 ετών. Η αυτοκρατορία του κατέρρευσε αμέσως. Οι στρατηγοί του άρχισαν να πολεμούν μεταξύ τους. Η Μακεδονική αυτοκρατορία διαλύθηκε. Και στην θέση της, ποιος ανήλθε στην εξουσία; Οι Πάρθοι, οι Ιρανοί που στη συνέχεια έλεγχαν την Μέση Ανατολή για τα επόμενα πεντακόσια χρόνια. Έτσι, το μάθημα εδώ είναι απλό. Μπορείς να νικήσεις προσωρινά το Ιράν, αλλά το Ιράν σε νικάει μακροπρόθεσμα», εξηγεί ο καθηγητής Σουεκίν.

Προσθέτει επίσης ότι η δεύτερη αυτοκρατορία μετά την Ελληνική ήταν η Ρωμαϊκή. «Οι Ρωμαίοι ήταν η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του αρχαίου κόσμου. Κανείς δεν τους πλησίαζε. Και οι Ρωμαίοι πολέμησαν τους Πάρθους, τους Ιρανούς, για πάνω από τριακόσια χρόνια. Ο Ιούλιος Καίσαρας σχεδίαζε να εισβάλει στην Περσία, αλλά δολοφονήθηκε πριν προλάβει. Ο αυτοκράτορας Κράσσος εισέβαλε και καταστράφηκε στη Μάχη των Καρρών το 53 π.Χ., μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές ήττες της Ρώμης».

Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Τραϊανός (53 – 117 μ.Χ.) εισέβαλε και τεχνικά νίκησε, αλλά αμέσως έπρεπε να αποχώρησε από το Ιράν λόγω των λαϊκών εξεγέρσεων που ξέσπασαν παντού. Ο Αυτοκράτορας Ιουλιανός ο Αποστάτης (331 μ.Χ. -363 μ.Χ.), εισέβαλε το 363 μ.Χ. αλλά σκοτώθηκε στη μάχη. 300 χρόνια πολέμου, και τι συνέβη στην Ρώμη; Η Ρώμη έπεσε, ενώ το Ιράν — η Περσική Αυτοκρατορία των Σασσανιδών — εξακολουθούσε να στέκεται όρθια.»Ελληνική Κουλτούρα

Η τρίτη αυτοκρατορία που υπέστη μια οδυνηρή ήττα είναι το Αραβικό Χαλιφάτο. Ο καθηγητής Σουεκίν λέει: «Οι άνθρωποι συχνά το ξεχνούν αυτό, αλλά οι Άραβες κατέκτησαν όντως το Ιράν τον 7ο αιώνα μ.Χ. Κι όμως, τι συνέβη; Το Ιράν απορρόφησε τους Άραβες κατακτητές. Οι Πέρσες προσηλυτίστηκαν στο Ισλάμ, ναι, αλλά μετέτρεψαν το Ισλάμ σε κάτι ξεκάθαρα περσικό. Έδωσαν στον κόσμο την περσική τέχνη, την ποίηση, την φιλοσοφία και την επιστήμη. Μέσα σε λίγους αιώνες, ιρανικές δυναστείες όπως οι Μπουγίδες, οι Σαμανίδες και οι Σαφαβίδες κυβερνούσαν ξανά και πάλι. Το Ιράν δεν κατακτήθηκε ποτέ πραγματικά. Απορρόφησε τους κατακτητές του και τους έκανε Ιρανούς».

Η Μογγολική Αυτοκρατορία. Χάρτης από το Students-of  History.Επιστήμη/ Οι Μογγόλοι δεν βγήκαν πραγματικά νικητές. «Τέταρτον, οι Μογγόλοι. Αυτό είναι ίσως το πιο δραματικό παράδειγμα. Οι Μογγόλοι τον 13ο αιώνα ήταν η πιο καταστροφική στρατιωτική δύναμη στην ιστορία της ανθρωπότητας. Κατέστρεψαν τη Βαγδάτη, εξολόθρευσαν πόλεις σε όλη την Κεντρική Ασία και σκότωσαν εκατομμύρια.

Και ναι, κατέκτησαν το Ιράν. Αλλά και πάλι, τι συνέβη; Οι Μογγόλοι κατακτητές προσηλυτίστηκαν στο Ισλάμ, υιοθέτησαν τον Περσικό πολιτισμό και έγιναν Πέρσες. Το Ιλχανάτο, οι Μογγόλοι ηγεμόνες του Ιράν, έγιναν προστάτες της Περσικής τέχνης και λογοτεχνίας. Το Ιράν απορρόφησε τους Μογγόλους», εξηγεί ο καθηγητής Σουεκίν.

Η Σοβιετική Ένωση, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν απέφυγε τη ίδια μοίρα. ● «Πέμπτον, η Σοβιετική Ένωση. Πιο πρόσφατα, τον 20ό Αιώνα, η Σοβιετική Ένωση κατέλαβε το βόρειο Ιράν δύο φορές, μία φορά κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μία φορά κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και τις δύο φορές, τελικά αναγκάστηκε να αποχωρήσει.

Το 1.946 μ.Χ., ο Στάλιν αρνήθηκε να αποσύρει τα σοβιετικά στρατεύματα από το βόρειο Ιράν. Αυτή ήταν μία από τις πρώτες κρίσεις του Ψυχρού Πολέμου, και οι Σοβιετικοί τελικά εκδιώχθηκαν. Μια πυρηνική υπερδύναμη αναγκάστηκε να φύγει από το Ιράν. Αυτό, λοιπόν, είναι το ιστορικό μοτίβο.»Ιστορία

«Θα ήθελα να είμαι πολύ ξεκάθαρος σχετικά με αυτό, γιατί θέλω να το κατανοήσετε σε βάθος. Το Ιράν δεν είναι απλώς μια χώρα. Είναι μια πολιτισμική δύναμη. Κατοικείται συνεχώς για πάνω από 3.000 χρόνια. Έχει έναν από τους αρχαιότερους συνεχείς πολιτισμούς στον κόσμο. Και σε όλη την ιστορία, κάθε αυτοκρατορία που προσπάθησε να υποτάξει μόνιμα το Ιράν απέτυχε. Οι αυτοκρατορίες έπεσαν. Το Ιράν επέζησε.»

Λόγοι για τους οποίους Εμφανίζεται αυτό το Μοτίβο. Χρησιμοποιώντας τη θεωρία των παιγνίων και την δομική ανάλυση, ο καθηγητής Σουεκίν εξηγεί γιατί υπάρχει αυτό το μοτίβο: «Επειδή δεν πρόκειται μόνο για τύχη ή γεωγραφία. Υπάρχουν συγκεκριμένοι δομικοί λόγοι για τους οποίους το Ιράν νικά τις αυτοκρατορίες.

Πρώτος λόγος: το στρατηγικό βάθος. Το Ιράν είναι μια πολύ μεγάλη χώρα, τέσσερις φορές μεγαλύτερη από το Ιράκ, με πληθυσμό 90 εκατομμυρίων ανθρώπων. Έχει τα Όρη Ζάγκρος στα δυτικά, τα Όρη ‘Αλμπορζ στα βόρεια, ερήμους και δύσκολο έδαφος παντού. Ο Ναπολέων είπε τη διάσημη φράση: «Ποτέ μην βαδίζετε προς την Μόσχα». Θα μπορούσε επίσης να είχε πει «Ποτέ μην βαδίζετε προς την Τεχεράνη».

«Η κατάκτηση του Ιράν θα απαιτούσε τουλάχιστον τρία έως τέσσερα εκατομμύρια στρατιώτες. Το σύνολο του ενεργού στρατού των ΗΠΑ είναι περίπου 1,3 εκατομμύρια. Επομένως, η αναμέτρηση απλά δεν μπορεί να γίνει. Δεν υπάρχει κανένα σενάριο στο οποίο η Αμερική να διαθέσει τόσους πολλούς στρατιώτες για να ελέγξει το ιρανικό έδαφος. Κανένα».

Ο δεύτερος λόγος είναι η ανεστραμμένη στρατιωτική πυραμίδα. Λέει: «Αυτή η έννοια είναι πολύ σημαντική. Σε έναν κανονικό στρατό, υπάρχει μια πυραμίδα κόστους. Στη βάση, τη μεγαλύτερη ομάδα, έχετε στρατιώτες πεζικού. Είναι φθηνοί, ευέλικτοι και μπορούν να πάνε παντού. Πάνω από αυτούς, έχεις τα τεθωρακισμένα και τα άρματα μάχης. Πάνω από αυτά, τη ναυτική δύναμη. Και στην κορυφή, την πιο ακριβή και λιγότερο ευέλικτη, έχεις την αεροπορική δύναμη. Οι πόλεμοι είναι συνήθως πόλεμοι φθοράς & εξάντλησης. Για να κερδίσετε έναν πόλεμο φθοράς, οι φθηνότεροι και πιο ευέλικτοι στρατιώτες σας πρέπει να αποτελούν τη βάση της στρατηγικής σας. Έτσι πολέμησε κάθε επιτυχημένη αυτοκρατορία στην  ιστορία. Αλλά …

Η Αμερική έχει μια ανεστραμμένη πυραμίδα. Η αεροπορική δύναμη είναι η βάση του στρατού της. Όλα είναι χτισμένα γύρω από την αεροπορική δύναμη. Γιατί; Λόγω του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος. Η αεροπορική δύναμη είναι η πιο ακριβή, δημιουργεί τα περισσότερα χρυσοφόρα συμβόλαια και αποφέρει τα περισσότερα χρήματα για τις της εταιρείες όπως είναι οι Boeing, Lockheed Martin και Raytheon. Ολόκληρη η αμερικανική στρατιωτική στρατηγική βασίζεται πάνω στην πώληση ακριβών οπλικών συστημάτων, όχι γύρω από τη νίκη στους πολέμους και την αποτελεσματικότητα.»

Για να διευκρινίσει το θέμα, παραθέτει μερικά παραδείγματα. «Γι’ αυτό έχετε το μαχητικό αεροσκάφος F-35 που κοστίζει 100 εκατομμύρια δολάρια το καθένα, η ανάπτυξη του οποίου χρειάστηκε 26 χρόνια, και οι Ιρανοί κατέρριψαν ένα. Γι’ αυτό έχετε το αεροπλανοφόρο Gerald Ford που κοστίζει 13 δισεκατομμύρια δολάρια, και το οποίο αναγκάστηκε να φύγει ντροπιασμένο από τον Περσικό Κόλπο 3 εβδομάδες μετά την άφιξή του. Γι’ αυτό έχουμε το σύστημα πυραύλων Patriot, που κοστίζει δισεκατομμύρια δολάρια, και φθηνά ιρανικά drones πετούν ακριβώς από πάνω του. Ο Αμερικανικός στρατός δεν έχει σχεδιαστεί για να κερδίζει πολέμους. Έχει σχεδιαστεί για να παράγει κέρδος για το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα. Ενάντια στο Ιράν, αυτό είναι καταστροφικό».

Λεπτομερής χάρτης των ΗΠΑ – Δημιουργήθηκε από την Τεχνητή Νοημοσύνη. Ο τρίτος λόγος είναι η ασύμμετρη ανταλλαγή κόστους, σύμφωνα με τον καθηγητή Σουεκίν. «Αυτή είναι ίσως η πιο καταστροφική στρατηγική πραγματικότητα που αντιμετωπίζει η Αμερική αυτή τη στιγμή. Θέλω να το καταλάβετε πραγματικά αυτό, επειδή έτσι, με αυτόν τον τρόπο, καταστρέφει το Ιράν τις αυτοκρατορίες σήμερα, όχι με σπαθιά ή άλογα, αλλά με μαθηματικά. Σκεφτείτε το εξής: Ένα ιρανικό drone κοστίζει 50.000 δολάρια. Ένας Αμερικανικός πύραυλος αναχαίτισης κοστίζει μεταξύ 3 και 10 εκατομμυρίων δολαρίων, ανάλογα με το σύστημα. Έτσι, κάθε φορά που το Ιράν εκτοξεύει ένα drone και η Αμερική προσπαθεί να το καταρρίψει, η Αμερική ξοδεύει τουλάχιστον εξήντα φορές περισσότερα χρήματα από το Ιράν.»

Εξήντα φορές. Το Ιράν δεν εκτοξεύει ένα drone. Το Ιράν εκτοξεύει εκατοντάδες drones ταυτόχρονα, κατακλύζοντας τις Αμερικανικές αεροπορικές άμυνες. Είδαμε έναν μόνο ιρανικό βαλλιστικό πύραυλο να στοχεύεται από 11 διαφορετικούς Αμερικανικούς αναχαιτιστικούς πυραύλους. Και οι έντεκα αστόχησαν. Αυτό σημαίνει δεκάδες εκατομμύρια δολάρια σε αμερικανικό οπλισμό που ξοδεύτηκαν αναποτελεσματικά για να σταματήσουν έναν ιρανικό πύραυλο. Η Αμερική αγωνίζεται να ολοκληρώσει την αποστολή της πριν εξαντληθούν οι αναχαιτιστικοί πύραυλοί της. Επιτρέψτε μου να το επαναλάβω.»

Τονίζει: «Ο ισχυρότερος στρατός στην ιστορία της ανθρωπότητας αγωνίζεται ενάντια στον χρόνο, πριν εξαντληθούν τα όπλα του. Αυτή είναι η πραγματικότητα αυτού του πολέμου. Και αυτή είναι η αρχαία περσική στρατηγική. Δεν πολεμάς την Αυτοκρατορία κατά μέτωπο. Την αφήνεις να αιμορραγεί σιγά-σιγά. Στραγγίζεις τους πόρους της. Εξαντλείς τη θέληση της. Αυτό έκαναν οι Πάρθοι (γνωστό και το Πάρθιο βέλος) στους Ρωμαίους για 300 χρόνια. Αυτό κάνουν οι Ιρανοί στην Αμερική σήμερα.»Ιστορία

Ο τέταρτος λόγος, σύμφωνα με τον καθηγητή Σουεκίν, είναι η θέληση για μάχη. «Αυτό μας φέρνει ίσως στον πιο σημαντικό στρατηγικό παράγοντα από όλους. Θέλω να καταλάβετε κάτι για τον ιρανικό πολιτισμό. Δεν πρόκειται απλώς για μια κυβέρνηση που πολεμά. Πρόκειται για έναν αρχαίο πολιτισμό που αγωνίζεται για την επιβίωσή του εδώ και 3000 χρόνια. Στην ιρανική εσχατολογία − σύμφωνα με την θρησκευτική τους αντίληψη − αυτός ο πόλεμος εναντίον της Αμερικής και του Ισραήλ είναι κυριολεκτικά ένας πόλεμος εναντίον του Μεγάλου Σατανά. Αυτό είναι κάτι το υπαρξιακό. Είναι κάτι το ιερό.»

«Σε κάθε πόλεμο, χρειάζεσαι τρία πράγματα για να Νικήσεις: ενότητα, ικανότητα και αποφασιστικότητα. Το Ιράν τα έχει και τα τρία», — Καθηγητής Τζιάνγκ Σουεκίν. Πηγή εικόνας: NDTV Σε κάθε πόλεμο, χρειάζεσαι τρία πράγματα για να νικήσεις: ενότητα, ικανότητα και αποφασιστικότητα. Το Ιράν τα έχει και τα τρία.

Τι γίνεται όμως με την Αμερική; Μόνο το 40% των Αμερικανών υποστηρίζει αυτόν τον πόλεμο. Η κυβέρνηση ζητά έναν πολεμικό προϋπολογισμό 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων από ένα Κογκρέσο που είναι βαθιά διχασμένο. Το Πεντάγωνο φοβάται να αναφέρει τα θύματα λόγω πολιτικών αντιδράσεων. Αμερικανοί στρατιώτες πεθαίνουν και η κυβέρνηση κρύβει τους αριθμούς.

Υπογραμμίζει: «Η αντίθεση δεν θα μπορούσε να είναι πιο έντονη. Από τη μία πλευρά, έχουμε έναν αρχαίο πολιτισμό που προετοιμάζεται για αυτόν τον πόλεμο εδώ και 20 χρόνια, μελετώντας τις Αμερικανικές τακτικές, κατασκευάζοντας εργοστάσια drones, χαρτογραφώντας κάθε αμερικανική βάση στη Μέση Ανατολή. Από την άλλη πλευρά, έχουμε μια κυβέρνηση που δεν είχε κανένα σχέδιο πέρα από τον αρχικό βομβαρδισμό και υπέθεσε ότι το Ιράν απλώς θα παραδιδόταν. Δεν περίμεναν ότι το Ιράν να αντισταθεί και θα αντεπιτίθονταν. Αυτό είναι το επίπεδο της ύβρεως, της αλαζονείας με την οποία έχουμε να κάνουμε».

«Κάτι πολύ σημαντικό». «Τώρα, θέλω να συζητήσω κάτι πολύ σημαντικό. Ο πόλεμος δεν διεξάγεται μόνο στο πεδίο της μάχης. Ο πόλεμος διεξάγεται σε τέσσερις διαστάσεις: τη στρατιωτική, την οικονομική, την πολιτική και τη αφηγηματική (την προπαγάνδα) διάσταση», λέει ο καθηγητής Σουεκίν πριν προσθέσει: «Εδώ βρίσκεται η βασική διαπίστωση. Η Αμερική προσπαθεί να προσαρμόσει την πολιτική, την οικονομική και την αφηγηματική διάσταση στη στρατιωτική της στρατηγική. Το Ιράν χρησιμοποιεί τη στρατιωτική του στρατηγική για να διαμορφώσει την πολιτική, την οικονομική και τη ρητορική διάσταση.»

Πρόκειται για εντελώς αντίθετες προσεγγίσεις, και η προσέγγιση του Ιράν είναι πολύ πιο προηγμένη. Η στρατηγική της Αμερικής είναι απλή: Βομβαρδισμός του Ιράν μέχρι την πλήρη υποταγή του, να επιβάλει δια της βίας την παράδοση, να εγκαταστήσει μια φιλική κυβέρνηση, να ελέγξει το πετρέλαιο. Αυτό είναι ολόκληρο το σχέδιο. Για να το πετύχει αυτό, η Αμερική χρειάζεται η οικονομία της να παραμείνει σταθερή, οι σύμμαχοι της να παραμείνουν πιστοί και τα ΜΜ ενημέρωσης να παραμείνουν υποστηρικτικά. Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα;»

Για να απαντήσει, λέει: «Η Παγκόσμια οικονομία βρίσκεται στην εντατική. Η στρατηγική του Ιράν είναι εντελώς διαφορετική. Οι στρατιωτικές κινήσεις του Ιράν είναι προσαρμοσμένες ώστε να επιτυγχάνουν ταυτόχρονα οικονομικούς, πολιτικούς και αφηγηματικούς στόχους. Αφηγηματικά, το Ιράν κερδίζει την παγκόσμια κοινή γνώμη. Μεγάλος αριθμός Αμερικανών υποστηρίζει ανοιχτά το Ιράν σε αυτόν τον πόλεμο. Αυτό είναι εξαιρετικό. Δεν έχει συμβεί ποτέ πριν σε αμερικανικό πόλεμο, και σας λέει τα πάντα για το πώς εξελίσσεται η αφηγηματική διάσταση.»

«Αυτός ο πόλεμος δεν αφορά μόνο το Ιράν. Αφορά ολόκληρη την αρχιτεκτονική της αμερικανικής παγκόσμιας ισχύος. Στο επίκεντρο αυτής βρίσκεται το σύστημα των πετροδολαρίων», — Καθηγητής Τζιάνγκ Σουεκίν. Χάρτης του Ιράν. Πηγή: Britannica.

Τώρα θέλω να συζητήσω κάτι ακόμα πιο σημαντικό. Αυτός ο πόλεμος δεν αφορά μόνο το Ιράν. Αφορά ολόκληρη την αρχιτεκτονική της Αμερικανικής παγκόσμιας ισχύος. Στο επίκεντρο αυτής βρίσκεται το σύστημα των πετροδολαρίων. Από το 1.973 μ.Χ., σχεδόν όλο το πετρέλαιο στον κόσμο στον κόσμο διακινείται σε δολάρια ΗΠΑ. Αυτό συμφωνήθηκε μεταξύ της Αμερικής και της Σαουδικής Αραβίας. Οι Σαουδάραβες θα πουλούσαν πετρέλαιο μόνο σε δολάρια και η Αμερική θα προστάτευε το σαουδαραβικό καθεστώς. Επειδή όλοι χρειάζονται πετρέλαιο, όλοι χρειάζονται δολάρια. Αυτό δημιουργεί μόνιμη παγκόσμια ζήτηση για δολάρια ΗΠΑ, η οποία επιτρέπει στην Αμερική να τυπώνει αεριτζίδικα χρήματα, να έχει ελλείμματα και να χρηματοδοτεί την αυτοκρατορία της.»

Ο Σουεκίν υποστηρίζει ότι χωρίς το σύστημα των πετροδολαρίων, η Αμερική δεν μπορεί να συντηρήσει τον στρατό της, και «Χωρίς τον στρατό της, η Αμερική δεν μπορεί να διατηρήσει την αυτοκρατορία της. Τώρα, τι συμβαίνει σε αυτόν τον πόλεμο; Καθημερινά, η αξιοπιστία του συστήματος των πετροδολαρίων αποδυναμώνεται. Τα κράτη του Κόλπου, ο ακρογωνιαίος λίθος αυτού του συστήματος, βρίσκονται υπό άμεση απειλή. Τα κράτη του Κόλπου είναι τρομοκρατημένα. Ένα τρομοκρατημένο κράτος που δεν μπορεί να εγγυηθεί τη δική του επιβίωση μπορεί να μην είναι πλέον πρόθυμο να ανακυκλώνει τα πετροδολάρια στις αμερικανικές χρηματιστηριακές αγορές και στα κέντρα δεδομένων Τεχνητής Νοημοσύνης.

«Αν αυτό σταματήσει, η φούσκα της Τεχνητής Νοημοσύνης θα σκάει. Το αμερικανικό χρηματοοικονομικό «Σχέδιο Πόντσι» [* η χρηματική απάτη που στηρίζεται σε «πυραμίδα» επενδυτών] θα καταρρεύσει. Έτσι καταστρέφει το Ιράν τις αυτοκρατορίες: Όχι κατακτώντας τες, αλλά καθιστώντας το κόστος της Αυτοκρατορίας που επιτίθεται μη βιώσιμο, προκαλώντας την κατάρρευση της χρηματοοικονομικής αρχιτεκτονικής της αυτοκρατορίας από μέσα. Υπάρχει προηγούμενο για αυτό. Η Σοβιετική Ένωση δεν έχασε τον Ψυχρό Πόλεμο επειδή η Αμερική την νίκησε στρατιωτικά. Έχασε επειδή το κόστος διατήρησης της αυτοκρατορίας έγινε μη βιώσιμο. Το Αφγανιστάν ήταν μέρος αυτού. Το Ιράν μπορεί να είναι το Αφγανιστάν της Αμερικής σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα».

Ο Σουεκίν υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να προσαρμοστούν σε αυτή την κατάσταση. «Η ποιότητα της αμερικανικής διακυβέρνησης έχει καταρρεύσει. Η Κίνα μόλις ολοκλήρωσε το 15ο πενταετές της σχέδιο της οικονομικής & κοινωνικής της ανάπτυξης, το οποίο περιελάμβανε δύο χρόνια διαβουλεύσεων, επιτροπές εμπειρογνωμόνων, ομάδες προβληματισμού (think tanks) σε όλη τη χώρα και κορυφαίους ακαδημαϊκούς ειδικούς. Είναι ένα λεπτομερές, σοβαρό, ολοκληρωμένο σχέδιο για το μέλλον 1,4 δισεκατομμυρίων Κινέζων. Έχει η Αμερική κάτι το αντίστοιχο;

«Η Ομιλία για την Κατάσταση της Ένωσης έχει μετατραπεί σε τηλεοπτική εκπομπή. Δεν υπάρχει δουλειά, δεν υπάρχει πρόγραμμα, δεν υπάρχει στρατηγικό σχέδιο, δεν υπάρχει αναλυτικό πλαίσιο. Ο δασμολογικός πόλεμος του Τραμπ, του 2025, που διέλυσε την παγκόσμια οικονομία, δημιουργήθηκε από τέσσερα ή πέντε άτομα με ένα έγγραφο της μιας σελίδας που δεν θα περνούσε ούτε ένας πρωτοετής φοιτητής οικονομικών. Αυτή είναι η ίδια κυβέρνηση που αποφάσισε να βομβαρδίσει το Ιράν. Κανένα σχέδιο πέρα από τις αρχικές επιθέσεις, καμία στρατηγική για το τι θα επακολουθήσει μετά. Μόνο μια υπόθεση, μια παραληρητική υπόθεση, ότι το Ιράν απλώς θα παραδοθεί. Συγκρίνετε αυτό με το Ιράν. Το Ιράν προετοιμάζεται για αυτόν τον πόλεμο εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια.»

Ο Σουεκίν λέει ότι αυτή η προετοιμασία επέτρεψε στους Ιρανούς να κατανοήσουν διάφορους στρατηγικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της ψυχολογίας των Αμερικανών και του γεγονότος ότι οι Αμερικανοί φοβούνται περισσότερο τις απώλειες. «Αυτοί [οι Ιρανοί] έχτισαν μια στρατηγική ακριβώς γύρω από αυτές τις αδυναμίες. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ ενός πολιτισμού που έχει επιβιώσει 3.000 χρόνια μαθαίνοντας από κάθε επίθεση και προσαρμοζόμενος, και μιας αυτοκρατορίας που κυριαρχεί εδώ και 80 χρόνια και έχει ξεχάσει πώς να σκέφτεται σοβαρά για το στρατηγικό του σχέδιο.»

Η Πρόβλεψη του Σουεκίν. «Ας τα συνοψίσω όλα αυτά μαζί τώρα. Θέλω να σας δώσω την πρόβλεψή μου όχι ως προφητεία, αλλά ως αναλυτικό πλαίσιο βασισμένο στη δομική  ιστορία και τη θεωρία των παιγνίων. Έχω κάνει τρεις προβλέψεις από το 2024. μ.Χ Ιστορία Πρώτον, ότι ο Τραμπ θα κερδίσει. Αυτό πράγματι συνέβη.  Δεύτερον, ότι η Αμερική θα μπει σε πόλεμο με το Ιράν. Αυτό επίσης συνέβη.

Τρίτον, η Αμερική θα χάσει αυτόν τον πόλεμο και αυτό θα αλλάξει για πάντα την Παγκόσμια Τάξη. Αυτό πιστεύω ότι συμβαίνει τώρα», λέει πριν προσθέσει: «Ας γίνω ακριβής σχετικά με το τι εννοώ όταν λέω ότι θα χάσει τον πόλεμο. Δεν εννοώ ότι το Ιράν θα νικήσει την Αμερική στο πεδίο της μάχης με την παραδοσιακή έννοια.»

Το Ιράν δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Η Αμερική εξακολουθεί να διαθέτει τον ισχυρότερο στρατό στον κόσμο. Αυτό που εννοώ είναι το εξής: Η Αμερική θα διαπιστώσει ότι το κόστος της συνέχισης αυτού του πολέμου, σε χρήματα, πολιτική βούληση, απώλειες, παγκόσμια φήμη και οικονομική αναστάτωση, θα καταστεί μη βιώσιμο. Η Αμερική θα αναγκαστεί να αποσυρθεί από τη Μέση Ανατολή. Όταν θα συμβεί αυτό, όταν η Αμερικανική αυτοκρατορία υποχωρήσει, θα παραμείνουν δύο περιφερειακές δυνάμεις: Το Ισραήλ και το Ιράν».

Εξηγεί ότι η Μέση Ανατολή θα αναδιαμορφωθεί γύρω από αυτούς τους δύο περιφερειακούς γίγαντες. «Αυτή είναι η βαθύτερη ιστορική αλήθεια με την οποία θέλω να σας αφήσω. Κάθε αυτοκρατορία κάποτε πέφτει. Αυτό είναι το μάθημα της ιστορίας. Η Ρώμη έπεσε. Η Μογγολική Αυτοκρατορία έπεσε. Η Βρετανική Αυτοκρατορία έπεσε. Η Σοβιετική Αυτοκρατορία έπεσε. Όχι επειδή ηττήθηκαν στρατιωτικά σε μια αποφασιστική μάχη, αλλά επειδή υπερεπεκτάθηκαν, επειδή επεκτάθηκαν υπερβολικά, επειδή δεν μπορούσαν να αντέξουν το κόστος της μεγάλης αυτοκρατορίας, επειδή τις πρόλαβαν οι εσωτερικές τους αντιθέσεις & αντιφάσεις, η διαφθορά, η απώλεια σκοπού & νοήματος ζωής και η ύβρις δηλαδή η αλαζονεία».

«Η Αμερική βιώνει όλα αυτά τα πράγματα αυτή την στιγμή. Ένας στρατό ο οποίος είναι σχεδιασμένος για να αποφέρει κέρδη στις βιομηχανίες και όχι για να κερδίζει πολέμους. Μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να σχεδιάσει πέρα από τον επόμενο κύκλο. Ένα πολιτικό σύστημα τόσο διεφθαρμένο που δύο τρισεκατομμύρια δολάρια εξαφανίζονται από τον προϋπολογισμό του Πενταγώνου και κανείς δεν λογοδοτεί. Δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες. Ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα τόσο εύθραυστο που εξαρτάται από τα πετροδολάρια των Σεΐχηδων των κρατών του Κόλπου που ανακυκλώνονται σε μια φούσκα της χρηματιστηριακής αγοράς.»

Για να ολοκληρώσει την ανάλυσή του σχετικά με τις ΗΠΑ, ο καθηγητής Σουεκίν λέει: «Και το Ιράν, η αρχαία Περσία, απλώς κάνει αυτό που έκανε πάντα. Περιμένει. Έχει υπομονή και περιμένει. Αιμορραγεί αργά την παγκόσμια αυτοκρατορία. Είναι υπομονετικό, γιατί το Ιράν έχει χρόνο. Το Ιράν είχε πάντα χρόνο. Το Ιράν έχει επιβιώσει από κάθε αυτοκρατορία που το έχει επιτεθεί, θα επιβιώσει και από αυτήν.»

«Ο τάφος των Αυτοκρατοριών δεν είναι το Αφγανιστάν. Το νεκροταφείο των αυτοκρατοριών, το αρχικό, το αυθεντικό, το παλαιότερο, το πιο υπομονετικό νεκροταφείο των αυτοκρατοριών, είναι το Ιράν, η αρχαία Περσία. Αυτή είναι η ανάλυση μου. Θέλω να κρατήσετε το μυαλό σας ανοιχτό. Θέλω να αμφισβητήσετε όλα όσα έχω πει. Θέλω να εξετάσετε τα στοιχεία και να σκεφτείτε μόνοι σας. Αυτό σημαίνει προγνωστική ιστορία» (https://www.triklopodia.gr/%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82-%ce%bd%ce%bf%cf%83%cf%84%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b1%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%ba%cf%81/).

Περσικός Κόλπος: Σε τέσσερις χώρες επεκτείνεται η στρατιωτική παρουσία της Αιγύπτου. Το Ιράν άρχισε να εξαπολύει πυραυλικές και μη επανδρωμένες επιθέσεις κατά γειτονικών χωρών του Κόλπου λίγο μετά την έναρξη του αμερικανοϊσραηλινού πολέμου πριν από περισσότερο από έναν μήνα, με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να δέχονται το μεγαλύτερο βάρος των επιθέσεων.

Η αιγυπτιακή στρατιωτική παρουσία στον Περσικό Κόλπο δεν περιορίζεται μόνο στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά επεκτείνεται και σε άλλες τρεις χώρες της περιοχής, μετέδωσε στις 9 Μαΐου το Al Jazeera, επικαλούμενο αιγυπτιακή πολιτική πηγή που φέρεται να βρίσκεται κοντά στους κύκλους λήψης αποφάσεων.

«Υπάρχουν τέσσερις χώρες του Περσικού Κόλπου όπου αιγυπτιακές δυνάμεις βρίσκονται σήμερα ανεπτυγμένες, στο πλαίσιο της πάγιας πολιτικής του Καΐρου να στηρίζει τα κράτη του Περσικού Κόλπου», δήλωσε η πηγή στο καταριανό τηλεοπτικό δίκτυο.

Το Ιράν άρχισε να εξαπολύει πυραυλικές και μη επανδρωμένες επιθέσεις κατά γειτονικών χωρών του Κόλπου λίγο μετά την έναρξη του αμερικανοϊσραηλινού πολέμου πριν από περισσότερο από έναν μήνα, με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να δέχονται το μεγαλύτερο βάρος των επιθέσεων. Οι Ιρανικές επιθέσεις στόχευαν κυρίως εγκαταστάσεις όπου σταθμεύουν Αμερικανικές δυνάμεις.

Η ανάπτυξη αιγυπτιακών δυνάμεων στα ΗΑΕ αποκαλύφθηκε νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, κατά την διάρκεια επίσκεψης του Αιγύπτιου προέδρου Abdel Fattah El-Sisi στην χώρα. Ο El-Sisi συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Mohamed bin Zayed Al Nahyan και οι δύο ηγέτες επιθεώρησαν αργότερα μοίρα γαλλικής κατασκευής μαχητικών Dassault Rafale της αιγυπτιακής πολεμικής αεροπορίας, τα οποία είχαν αναπτυχθεί σε μη κατονομαζόμενη αεροπορική βάση — πιθανότατα στην αεροπορική βάση Al Dhafra κοντά στο Αμπού Ντάμπι.

Η πηγή που μίλησε στο Al Jazeera αποκάλυψε ότι οι αιγυπτιακές δυνάμεις αναπτύχθηκαν στον Κόλπο ήδη από την πρώτη εβδομάδα του πολέμου κατά του Ιράν, σημειώνοντας ότι το Κάιρο ανέλαβε πρωτοβουλία να προσφέρει υποστήριξη στα κράτη του Κόλπου χωρίς να περιμένει επίσημο αίτημα.

Παράλληλα, η πηγή εξήγησε ότι η Αίγυπτος επέλεξε να διατηρήσει σιωπή αντί να ανακοινώσει δημοσίως την ανάπτυξη δυνάμεων, λόγω «περιφερειακών ισορροπιών και ευαισθησιών», αλλά και για να διατηρήσει τον παράλληλο διπλωματικό της ρόλο στην προσπάθεια αποκλιμάκωσης της κρίσης και εξεύρεσης λύσης που θα τερματίσει τον πόλεμο, δεδομένων των «καλών σχέσεων και της εμπιστοσύνης που απολαμβάνει από όλες τις πλευρές».

«Η αιγυπτιακή παρουσία στις τέσσερις χώρες του Κόλπου αποσκοπεί πρωτίστως στην αποστολή πολιτικών μηνυμάτων υποστήριξης και όχι στη συμμετοχή στον πόλεμο, κάτι που θα ερχόταν σε αντίθεση με την πολιτική του Καΐρου υπέρ της αποτροπής στρατιωτικών συγκρούσεων και της επέκτασης της κρίσης», δήλωσε η πηγή, υπογραμμίζοντας ότι «η παρουσία είναι περισσότερο αμυντική παρά επιθετική».

Παρότι η πηγή δεν κατονόμασε τις υπόλοιπες τρεις χώρες όπου έχουν αναπτυχθεί αιγυπτιακές δυνάμεις, θεωρείται εξαιρετικά πιθανό ότι μία από αυτές είναι η Σαουδική Αραβία. Η αντίδραση του Ιράν. Σχολιάζοντας την αιγυπτιακή ανάπτυξη, ιρανική διπλωματική πηγή δήλωσε στο Al Jazeera ότι η Ισλαμική Δημοκρατία ήταν ήδη ενήμερη, επισημαίνοντας ότι η Τεχεράνη «κατανοεί πολύ καλά την φύση της σχέσης της Αιγύπτου με τα αδελφά κράτη του Κόλπου».

«Η Τεχεράνη στοχοποιεί μόνο την υποστήριξη που παρέχεται στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ισραήλ στον πόλεμο εναντίον μας», τόνισε η ίδια πηγή, προσθέτοντας ότι η χώρα της «αντιλαμβάνεται πως η Αίγυπτος δεν ενδιαφέρεται να εμπλακεί σε επίθεση κατά του Ιράν ούτε να προσφέρει οποιαδήποτε υποστήριξη σε μια τέτοια ενέργεια». Η πηγή επιβεβαίωσε επίσης ότι βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές υψηλού επιπέδου μεταξύ Καΐρου και Τεχεράνης με στόχο την ανταλλαγή απόψεων και εκτιμήσεων.

Συνολικά, το Ιράν φαίνεται να αντιμετωπίζει την αιγυπτιακή στρατιωτική παρουσία στον Κόλπο ως αντίβαρο τόσο στις ΗΠΑ όσο και στο Ισραήλ. Το Ισραήλ έχει ήδη αξιοποιήσει τον πόλεμο για να αναπτύξει συστήματα αεράμυνας και στρατεύματα στα ΗΑΕ — κίνηση που αύξησε σημαντικά την ένταση μεταξύ Τεχεράνης και Αμπού Ντάμπι (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/874074/persikos-kolpos-se-tesseris-xores-epekteinetai-i-stratiotiki-parousia-tis-aigyptou).

 

Δικαστικό πογκρόμ στην Τυνησία - Μεγάλες ποινές σε 37 ηγέτες της αντιπολίτευσης, επιχειρηματίες και δημοσιογράφους για συνωμοσία. Ο Πρόεδρος Kais Saied καταγγέλλει ως «κατάφωρη ανάμιξη» την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Εφετείο στην Τυνησία καταδίκασε σήμερα Παρασκευή 28/11, 37 ηγέτες της αντιπολίτευσης, επιχειρηματίες και προσωπικότητες των μέσων ενημέρωσης σε ποινές κάθειρξης που κυμαίνονται από πέντε έως 45 χρόνια, με κατηγορίες για συνωμοσία κατά της κρατικής ασφαλείας, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων TAP.

Οι περισσότεροι από τους κατηγορουμένους, οι οποίοι κρατούνται από το 2023 μ.Χ., διώκονται για «συνωμοσία κατά της ασφάλειας του κράτους» και «συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση». Η δίκη αυτών των προσώπων, την οποία έχουν καταγγείλει πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις ως «πολιτικά υποκινούμενη», ξεκίνησε τον Μάρτιο.

Οι πιο γνωστοί από αυτούς είναι ο επικεφαλής του κύριου συνασπισμού της αντιπολίτευσης FSN, Jawhar Ben Mbarek, οι ηγέτες των κομμάτων Issam Chebbi και Ghazi Saouissi, οι πολιτικοί Hayam Turki και Ridha Belhaj, και ο επιχειρηματίας Kamel Latayef.

Ο Πρόεδρος Kais Saied καταγγέλλει ως «κατάφωρη ανάμιξη» την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο Πρόεδρος της Τυνησίας, Kais Saied, χαρακτήρισε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ως «κατάφωρη ανάμιξη» στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας του, αναφερόμενος στην έκκληση για την απελευθέρωση των προσώπων που βρίσκονται στη φυλακή λόγω της άσκησης του δικαιώματός τους στην ελευθερία της έκφρασης.

Η Τυνησία ζήτησε από τον υπουργό Εξωτερικών, Mohamed Ali Nafti, να διαμαρτυρηθεί στους Ευρωπαίους, αναφέροντας ότι «μπορούν να πάρουν μαθήματα από εμάς όσον αφορά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες».

Ο Saied είχε ήδη καλέσει τον πρεσβευτή της ΕΕ στην Τύνιδα, Giuseppe Perone, για «μη σεβασμό στους κανόνες της διπλωματικής εργασίας», μετά από συνάντησή του με τον επικεφαλής του εργατικού συνδικάτου UGTT.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε την Πέμπτη με 464 ψήφους υπέρ και 58 κατά, ζητώντας την απελευθέρωση όλων των προσώπων που κρατούνται λόγω της άσκησης του δικαιώματός τους στην ελευθερία της έκφρασης, περιλαμβανομένων πολιτικών κρατουμένων και υπερασπιστών των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Η απόφαση αναφέρει την περίπτωση της Sonia Nahmani, γνωστής δικηγόρου και χρονογράφου, ζητώντας την «άμεση και άνευ όρων» απελευθέρωσή της.

Μετά την ψήφιση της απόφασης, η Nahmani αποφυλακίστηκε την Πέμπτη υπό όρους, αν και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει διώξεις για άλλες υποθέσεις, όπως η παραβίαση του διατάγματος περί ψευδών ειδήσεων, το οποίο έχει προκαλέσει αντιδράσεις από υπερασπιστές των δικαιωμάτων. Οι ευρωβουλευτές ζήτησαν την κατάργηση αυτού του διατάγματος.

Οι 37 ηγέτες που καταδικάστηκαν σήμερα είχαν χαρακτηριστεί «τρομοκράτες» από τον πρόεδρο Saied όταν συνελήφθησαν την άνοιξη του 2023 μ.Χ., με κατηγορίες κυρίως για επαφές με ξένους διπλωμάτες. Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κάλεσε τις τυνησιακές αρχές να «προστατεύσουν την ελευθερία του συνέρχεσθαι και της έκφρασης» και την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας.

Ο Saied, σε βίντεο που δημοσιοποίησε η τυνησιακή προεδρία, ζήτησε από τον υπουργό Εξωτερικών του «να διαμαρτυρηθεί έντονα σε μια αντιπρόσωπο ξένης χώρας διαπιστευμένη στην Τυνησία», την οποία κατηγόρησε για ανάμιξη, χωρίς να την κατονομάσει, προσθέτοντας ότι «όποιος δείχνει έλλειψη σεβασμού για τη χώρα μας ή αγνοεί τους κανόνες διεθνούς συμπεριφοράς οφείλει να καταλάβει ότι δεν θα το δεχθούμε».

Η Τυνησία, που υπήρξε η κοιτίδα της Αραβικής Άνοιξης το 2011 μ.Χ., έχει βιώσει μια οπισθοχώρηση στα δικαιώματα και τις ελευθερίες μετά το πραξικόπημα του Saied το καλοκαίρι του 2021 μ.Χ., όταν ανέλαβε όλες τις εξουσίες. Δεκάδες αντιπολιτευόμενοι, δικηγόροι, δημοσιογράφοι και μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων βρίσκονται στη φυλακή με κατηγορίες για συνωμοσία.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδίκασε την κλιμάκωση των αυθαίρετων συλλήψεων, των διώξεων με πολιτικά κίνητρα και των περιορισμών στις ελευθερίες, καλώντας τους θεσμούς της ΕΕ να εκφράσουν τις ανησυχίες τους για την επιδείνωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τυνησία και να συνεχίσουν τις διπλωματικές προσπάθειες για την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/840994/dikastiko-pogkrom-stin-tynisia-megales-poines-se-37-igetes-tis-antipolitefsis-epixeirimaties-kai-dimosiografous-gia-synomosia).

«Κοινωνικό Θαύμα» στο Ιράν - Πάνω  από 30 εκατ. άνθρωποι έχουν εγγραφεί σε μια πανεθνική εκστρατεία. Aντιπροσωπεύει ένα πρωτοφανές παράδειγμα μαζικής κινητοποίησης στον κόσμο που έχει ματαιώσει τις προσπάθειες των εχθρών (ΗΠΑ-Ισραήλ) να διχάσουν τις τάξεις του έθνους. Σήμερα στο Ιράν συντελείται ένα κοινωνικό θαύμα.

Περισσότεροι από 30 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν μέχρι στιγμής εγγραφεί σε μια πανεθνική εκστρατεία εκφράζοντας την ετοιμότητά τους να υπερασπιστούν σθεναρά το έθνος απέναντι στους αντιπάλους. Αυτό, αντιπροσωπεύει ένα πρωτοφανές παράδειγμα μαζικής κινητοποίησης στον κόσμο που έχει ματαιώσει τις προσπάθειες των εχθρών να διχάσουν τις τάξεις του έθνους (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/870876/koinoniko-thayma-sto-iran-pano-apo-30-ekat-anthropoi-exoun-eggrafei-se-mia-panethniki-ekstrateia).

Χιλιάδες μετανάστες - Ο μισός Λίβανος «μετακομίζει» στην Συρία - Οι πρώτες αντιδράσεις είναι γεγονός. Το πρόγραμμα ξεκίνησε στις αρχές Ιουλίου. Η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) δήλωσε την Πέμπτη ότι πάνω από 378.000 Σύροι πρόσφυγες επέστρεψαν από τον Λίβανο στην Συρία, καθώς ξεκίνησε η 12^η φάση του Οργανωμένου Προγράμματος Εθελοντικής Επιστροφής.

Το πρόγραμμα ξεκίνησε στις αρχές Ιουλίου. Σε μια ανάρτηση στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X, ο λογαριασμός της UNHCR στο Λίβανο ανέφερε: «Με περισσότερους από 378.000 Σύρους πρόσφυγες να έχουν επιστρέψει, η συνεχής υποστήριξη παραμένει απαραίτητη για να διασφαλιστεί μια ασφαλής, αξιοπρεπής και βιώσιμη επιστροφή».

Πρόσθεσε ότι «η 12^η παρτίδα του σχεδίου της Λιβανέζικης κυβέρνησης για την εθελοντική επιστροφή Σύρων προσφύγων στην πατρίδα τους αναχώρησε σήμερα το πρωί από την πρωτεύουσα Βηρυτό, μεταφέροντας οικογένειες Σύρων προσφύγων πίσω στα σπίτια τους στην Χομς, την Χάμα, την Ιντλίμπ, τη Δαμασκό και την ύπαιθρο της».

Από την πλευρά της, η Γενική Ασφάλεια του Λιβάνου ανέφερε σε ανακοίνωσή της ότι «οργάνωσε την δωδέκατη φάση του σχεδίου της Λιβανέζικης κυβέρνησης για την οργανωμένη επιστροφή των εκτοπισμένων Σύρων από τον Λίβανο στην Συρία» (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/842332/xiliades-metanastes-o-misos-livanos-metakomizei-sti-syria-oi-protes-antidraseis-einai-gegonos) .

Θα πάει η Τουρκία σε πόλεμο με το Ισραήλ; Η Τουρκία «ολοκληρώνει τα σχέδια» για την ανάπτυξη 2.000 στρατιωτών στην Γάζα ως ειρηνευτικές δυνάμεις, σύμφωνα με το Middle East Eye. Τούρκοι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι σχεδόν χίλιοι Τούρκοι στρατιώτες έχουν ήδη προσφερθεί εθελοντικά για το έργο.

Το Ισραήλ, το οποίο έχει δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες στην Γάζα για να πολεμήσει τους τρομοκράτες της Χαμάς, αντιτίθεται στην τουρκική ανάπτυξη, παρόλο που οι Ηνωμένες Πολιτείες την υποστηρίζουν. Το Ισραήλ ελέγχει την μισή Γάζα, έχει αποκλείσει την ακτογραμμή της και συντονίζεται με την Αίγυπτο στα σύνορα Αιγύπτου-Γάζας.

Εκτός από απομονωμένες περιοχές που ελέγχονται άμεσα από μαχητές της Χαμάς, τίποτα δεν συμβαίνει στην Γάζα χωρίς να περάσει από τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις. Εάν ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος έχει επανειλημμένα χρησιμοποιήσει παλαιστινιακά αιτήματα για να δείξει εχθρότητα προς το Ισραήλ, αναπτύξει μονομερώς τον τουρκικό στρατό στην Γάζα, ουσιαστικά θα κηρύξει πόλεμο.

Ο Ερντογάν έχει συγκρίνει τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου με τον Αδόλφο Χίτλερ και έχει επανειλημμένα ισχυριστεί ότι η Ιερουσαλήμ ανήκει στην Τουρκία. Ακόμα κι αν η υποτιθέμενη ειρηνευτική του δύναμη είναι συμβολική, υποδηλώνει πρόθεση και μια ορισμένη δύναμη θέλησης. Αν είναι κάτι περισσότερο από συμβολικό, η Μέση Ανατολή θα μπορούσε να γίνει πολύ ασταθής πολύ γρήγορα.

Οι 4 όροι των Ευρωπαίων για να αναλάβουν δράση στα Στενά του Hormuz. Οι Ευρωπαίοι ζητούν μεταξύ άλλων την συγκατάθεση τόσο των ΗΠΑ όσο και του Ιράν. O συνασπισμός των Ευρωπαϊκών κρατών για τα Στενά του Hormuz είναι έτοιμος να ξεκινήσει επιχείρηση για τη διασφάλιση της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας, υπό την προϋπόθεση της εκπλήρωσης τεσσάρων βασικών όρων, επισημαίνει η Ιταλική εφημερίδα La Repubblica.

Σημειώνεται ότι η αποστολή μπορεί να ξεκινήσει μόνο όταν επιτευχθεί σταθερή εκεχειρία μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν. «Τέσσερις όροι για την υλοποίηση της αποστολής. Οι Ευρωπαίοι είναι έτοιμοι να αναλάβουν δράση για την ασφάλεια των Στενών του Hormuz. Οι επαφές μεταξύ των βασικών εταίρων - Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Γερμανία - εντατικοποιήθηκαν από χθες.

Ναρκαλιευτικά και καταδρομικά ήδη κατευθύνονται προς τον Περσικό Κόλπο» επισημαίνει το δημοσίευμα. Ως πρώτο όρο, οι Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θέτουν την επίσημη συγκατάθεση των ΗΠΑ για την παρουσία δυνάμεων της ΕΕ στα Στενά.

Δεύτερος όρος είναι η αποδοχή από το Ιράν μιας ξένης αποστολής κοντά στις ακτές του. Σύμφωνα με την La Repubblica, έχουν ήδη δημιουργηθεί δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών και του Ιράν.

Το τρίτο προβληματικό σημείο αφορά την πολιτική στήριξη της αποστολής από τον ΟΗΕ, ενώ το τέταρτο σημείο σχετίζεται με την εξασφάλιση των απαραίτητων εγκρίσεων από τα κοινοβούλια, κυρίως στην Ιταλία και στην Γερμανία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/877315/oi-4-oroi-ton-evropaion-gia-na-analavoun-drasi-sta-stena-tou-hormuz-c/).

Βόμβα από Joe Kent (Αντιτρομοκρατική ΗΠΑ): Το Ισραήλ θα στήσει προβοκάτσια σε Αμερικανικό έδαφος. Ο Joe Kent υποστήριξε ότι ορισμένοι κύκλοι στο Ισραήλ θα μπορούσαν να εξετάσουν ακόμη και προβοκατόρικη επίθεση σε Αμερικανικό έδαφος ώστε να σύρουν ξανά τις ΗΠΑ σε πολεμική σύγκρουση στην Μέση Ανατολή.

Μια δήλωση βόμβα πραγματοποίησε ο πρώην επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας των ΗΠΑ, Joe Kent, ο οποίος προειδοποίησε πως το Ισραήλ θα μπορούσε να είναι ικανό να πραγματοποιήσει μεγάλη επιχείρηση «ψευδούς σημαίας» στις Ηνωμένες Πολιτείες!

Με τον όρο «ψευδής σημαία» περιγράφονται επιχειρήσεις προβοκάτσιας κατά τις οποίες μια επίθεση πραγματοποιείται έτσι ώστε η ευθύνη να αποδοθεί σε τρίτη χώρα ή οργάνωση. Σύμφωνα με τον Kent, ορισμένοι κύκλοι εντός του Ισραήλ ενδέχεται να θεωρήσουν απαραίτητη μια ακραία ενέργεια εάν διαπιστώσουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να αποσυρθούν από τη σύγκρουση με το Ιράν στην Μέση Ανατολή.

«Μπορεί να επιχειρήσουν να σύρουν ξανά την Ουάσιγκτον στον πόλεμο». Ο πρώην Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε χαρακτηριστικά τα εξής: «Αν οι Ισραηλινοί αισθανθούν ότι οι ΗΠΑ σκοπεύουν να αποχωρήσουν από αυτή την σύγκρουση, ορισμένοι κύκλοι στο Ισραήλ μπορεί να εξετάσουν ενέργειες που θα επαναφέρουν την Ουάσιγκτον στον πόλεμο».

Ο Kent υποστήριξε ότι υπάρχουν δυνάμεις στο Ισραήλ που «δεν θα διστάσουν να λάβουν τα πιο ριζοσπαστικά μέτρα». Αξίζει να σημειωθεί ότι επιχειρήσεις προβοκάτσιας τύπου «ψευδούς σημαίας» αποτελούν διαχρονικά μία από τις πιο γνωστές μεθόδους δημιουργίας προσχημάτων για πολεμικές ενέργειες.

Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το περιστατικό του Gleiwitz το 1.939 μ.Χ., το οποίο χρησιμοποιήθηκε από την ναζιστική Γερμανία ως αφορμή για την εισβολή στην Πολωνία και την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/877063/vomva-apo-joe-kent-antitromokratiki-ipa-to-israil-tha-stisei-provokatsia-se-amerikaniko-edafos).

Oι πληγές του Φαραώ χτυπούν το Ισραήλ. Δεκάδες χιλιάδες μέλισσες, ολόκληρα σμήνη επιτέθηκαν στις πόλεις του! Ως και τα ισραηλινά μαχητικά καθηλώθηκαν! Oι πληγές του Φαραώ χτυπούν το Ισραήλ. Δεκάδες χιλιάδες μέλισσες έχουν ξαφνικά εμφανιστεί σε διάφορα μέρη του Ισραήλ, με αποτέλεσμα οι αρχές να προειδοποιήσουν τους κατοίκους και τους ιδιοκτήτες καταστημάτων να κρατήσουν τις πόρτες και τα παράθυρα κλειστά.Τουρισμός Ισραήλ.

Βιβλικές πληγές ..άσχημος οιωνός. Τα Ισραηλινά στρατιωτικά αεροσκάφη αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, καθώς πολλά από αυτά δεν μπορούν να πετάξουν, μετά την προσγείωση του μεγαλύτερου σμήνους μελισσών στην καταγεγραμμένη ιστορία στο Ισραήλ (https://www.triklopodia.gr/o%ce%b9-%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b3%ce%ad%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%86%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%8e-%cf%87%cf%84%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%8d%ce%bd-%cf%84%ce%bf-%ce%b9%cf%83%cf%81%ce%b1%ce%ae%ce%bb-%ce%b4/o/).

ΠΡΙΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ 2 ΒΑΣΙΛΙΚΟΙ ΣΕΛΗΝΙΑΚΟΙ ΟΙΚΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ...ΚΆΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΠΡΙΝ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΠΟΥΤΑΝΑ. Δεδομένου ότι νίκησαν οι σκληροπυρηνικοί στο Ιράν...θα πρέπει να γνωρίζεται ότι το Ιράν προφανώς αποφάσισε να "απαντήσει δυναμικά" εάν η σύγκρουση συνεχιστεί και πληροφορίες από δύο ξεχωριστές πηγές με άμεση πρόσβαση σε συναντήσεις/επικοινωνίες του Σώματος των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν, αναφέρουν τα εξής:

Νέα Ιράν Ο καθηγητής Sayed Mohammad Marandi του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης, ο οποίος έχει κάνει τον γύρο των δυτικών μέσων ενημέρωσης, έχει λάβει οδηγίες να πει: "Όλοι πρέπει να εγκαταλείψουν αμέσως τα ΗΑΕ, το Κατάρ, το Μπαχρέιν, τη Σαουδική Αραβία και το Κουβέιτ. Οι ναύτες σε όλα τα πλοία στον Περσικό Κόλπο πρέπει επίσης να προετοιμαστούν να εκκενώσουν τα πλοία τους. Αυτό είναι ιδιαίτερα επείγον για τα πλοία κοντά στο Στενό του Ορμούζ, τα οποία θα καταστραφούν πρώτα. Ο χρόνος τελειώνει."

Μια τρίτη πηγή των μυστικών υπηρεσιών αναφέρει ότι εάν η σύγκρουση συνεχιστεί, το Ιράν σχεδιάζει ένα ενιαίο συντονισμένο χτύπημα που θα μπορούσε να εξαλείψει το 32% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου.

Οι στόχοι, σύμφωνα με αυτήν την Τρίτη Πηγή:

- Ο αγωγός Yanbu στη Σαουδική Αραβία.

- Οι εγκαταστάσεις πετρελαίου Fujairah στα ΗΑΕ.

 - Πλήρες κλείσιμο του στενού Bab el-Mandeb από τους Houthi.

Εάν έστω και το μισό από αυτό συμβεί παράλληλα με τον συνεχιζόμενο αποκλεισμό του Ορμούζ, η παγκόσμια αγορά ενέργειας δεν θα προσαρμοστεί σταδιακά και μπορεί να καταρρεύσει μονομιάς. Μόνο το Bab el-Mandeb χειρίζεται περίπου 6 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα.

Η Fujairah είναι ένας από τους μεγαλύτερους κόμβους ανεφοδιασμού στον κόσμο. Τα bunkers είναι αυτό που αποκαλούν εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου. Το Yanbu είναι η αρτηρία που συνδέει τα πετρελαιοπηγεία της Σαουδικής Αραβίας με την Ερυθρά Θάλασσα. Εάν το Ιράν χτυπήσει και τα τρία ταυτόχρονα, αυτό θα οδηγήσει σε μια δομική ρήξη που θα χρειαστεί μήνες για να σταθεροποιηθεί, αν σταθεροποιηθεί καθόλου.   

ΑΝΑΛΥΣΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ :  Το γεγονός ότι ο καθηγητής Marandi έχει ενημερωθεί να πει δημόσια στους πολίτες των χωρών του Κόλπου να «εκκενώσουν αμέσως» υποδεικνύει στους περισσότερους εντός της κοινότητας πληροφοριών ότι το Ιράν θα στοχεύσει τις μονάδες αφαλάτωσης που παρέχουν γλυκό νερό σε αυτές τις χώρες.

Εάν πληγούν αυτές οι μονάδες αφαλάτωσης, υπάρχει μόνο ελάχιστη εφεδρική χωρητικότητα νερού και οι άνθρωποι θα ΑΝΑΓΚΑΣΤΟΥΝ να εκκενώσουν τις περιοχές τους λόγω έλλειψης νερού. Αυτό θα προκαλούσε το πλήρες κλείσιμο των βιομηχανιών πετρελαίου και διύλισης (και σχεδόν όλων των άλλων) σε αυτές τις χώρες, για μήνες.

Το γεγονός ότι ο καθηγητής Μαράντι έχει επίσης ενημερωθεί συγκεκριμένα να προειδοποιήσει τα πληρώματα πλοίων στον Περσικό Κόλπο να «προετοιμαστούν για γρήγορη εκκένωση» σημαίνει ότι τα πλοία τους θα δεχθούν επίθεση νωρίς σε οποιαδήποτε επανάληψη της σύγκρουσης.

Αυτό θέτει σε εγρήγορση όλες τις άλλες θαλάσσιες ναυτιλιακές εταιρείες να μείνουν μακριά, και επίσης σηματοδοτεί μια καταστροφική περιβαλλοντική καταστροφή που ενδεχομένως θα εκμισθωθεί στον Περσικό Κόλπο εάν πολλά γεμάτα πετρελαιοφόρα χτυπηθούν και βυθιστούν.

Προφανώς οι Ιρανοί ήταν και είναι απασχολημένοι με την εκπόνηση τεράστιων σχεδίων. Αλλά τα τεράστια σχέδια συνήθως έχουν πολλαπλά σημεία πιθανής αποτυχίας. Ο κόσμος όμως δεν μπορεί απλώς να απορροφήσει τέτοιες ενέργειες.

Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ, προειδοποιεί τώρα δημόσια για δελτίο καυσίμων στην Ευρώπη και ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ, επειδή το ένα τρίτο (1/3) της παγκόσμιας παραγωγής λιπασμάτων προέρχεται από την περιοχή του Περσικού Κόλπου και προς το παρόν είναι OFFLINE. Ξεκαθαρίζει ότι οι αγρότες παγκοσμίως δεν θα μπορούν να λάβουν αρκετό λίπασμα για να έχουν μέγιστες αποδόσεις καλλιεργειών φέτος.

Τα ΗΑΕ οδεύουν σε τεράστια οικονομικά προβλήματα. Έχουν ζητήσει πρόσθετες γραμμές "ανταλλαγής δολαρίων" για να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους, αλλιώς, λένε, θα πρέπει να αρχίσουν να δέχονται νομίσματα ΕΚΤΟΣ από το δολάριο ΗΠΑ για συναλλαγές πετρελαίου και πετροχημικών.

Δεδομένου του γεγονότος ότι η λήξη της εκεχειρίας έχει προγραμματιστεί για σήμερα το βράδυ, φαίνεται ότι όλοι πιθανότατα θα γνωρίζουμε σύντομα εάν οι μάχες θα συνεχιστούν. Εάν το Ιράν επιτεθεί με επιτυχία στην παραγωγή πετρελαίου στις χώρες του Κόλπου και διακόψει συνολικά το 32% του παγκόσμιου εφοδιασμού με πετρέλαιο, τότε τίποτα δεν μπορεί να αποτρέψει την παγκόσμια οικονομική κατάρρευση (https://corfiatiko.blogspot.com/2026/04/2_22.html).

Τ.Πόλαρντ: «Έρχεται καταιγίδα που δεν έχουμε ξαναδεί – Θα έχουμε πόλεμο με Τουρκία και Αίγυπτο»! Εφιαλτικές προβλέψεις από τον μεγαλύτερο κατάσκοπο του Ισραήλ. Ο Τζόναθαν Πόλαρντ, ο πιο γνωστός Ισραηλινός κατάσκοπος που φυλακίστηκε για δεκαετίες στις ΗΠΑ, προέβλεψε ότι μετά την ολοκλήρωση των επιχειρήσεων στο Ιράν, την Γάζα και τον Λίβανο, το Ισραήλ θα αναγκαστεί να πολεμήσει και με Τουρκία και Αίγυπτο!

«Έρχεται καταιγίδα, διαφορετική από οτιδήποτε έχει δει ποτέ ο κόσμος», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Πόλαρντ, τονίζοντας ότι οι επόμενες συγκρούσεις θα είναι αναπόφευκτες για την επιβίωση του Ισραήλ.

Αναφέρει μάλιστα ότι «Δεν περάσουμε εύκολα με τους Τούρκους, όπως με το Ιράν». Ο Πόλαρντ, που εργάστηκε ως αναλυτής για την αμερικανική ναυτική υπηρεσία πληροφοριών και καταδικάστηκε το 1.987 μ.Χ. για κατασκοπεία υπέρ του Ισραήλ, παραμένει μέχρι σήμερα μια ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη φιγούρα.

Αποφυλακίστηκε το 2015 μ.Χ. και μετακόμισε στο Ισραήλ, όπου του δόθηκε Ισραηλινή υπηκοότητα. Η πρόβλεψή του έρχεται σε μια περίοδο έντονης κλιμάκωσης στην Μέση Ανατολή, με το Ισραήλ να συνεχίζει τις επιχειρήσεις του στον Λίβανο και να απειλεί με ευρύτερες ενέργειες κατά του Ιράν.

Η ανάρτηση έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις. Πολλοί σχολιάζουν ότι η δήλωση αποκαλύπτει τις πραγματικές μακροπρόθεσμες επιδιώξεις του Ισραήλ στην περιοχή, ενώ άλλοι την αποδίδουν σε υπερβολή ή ψυχολογική πίεση.

Η δήλωση Πόλαρντ έρχεται λίγες ώρες μετά τα νέα Ισραηλινά πλήγματα στην Βηρυτό και ενώ συνεχίζονται οι προειδοποιήσεις εκκένωσης σε πολλές περιοχές του Λιβάνου. Οι δηλώσεις του Τζόναθαν Πόλαρντ όμως δεν είναι απλώς μια ακόμα πρόβλεψη. Είναι μια ξεκάθαρη ένδειξη του τρόπου σκέψης για το μέλλον της περιοχής (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/t-polarnt-erxetai-kataigida-pou-den-exoume-ksanadei-tha-exoume-polemo-me-tourkia-kai-aigypto/l).

Βίντεο Ο Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, δήλωσε: «Το να φτύνουν οι Ισραηλινοί Εβραίοι τους Χριστιανούς δεν αποτελεί έγκλημα! Είναι….μια παλιά Εβραϊκή παράδοση»! Εντάξει, το εμπεδώσαμε. Οτιδήποτε είναι έγκλημα σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, για την Ισραηλινή κυβέρνηση είναι «μια παλιά Εβραϊκή παράδοση». Εβραϊκή παράδοση είναι άλλωστε και η γενοκτονία των Παλαιστινίων (https://www.triklopodia.gr/%ce%b2%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bf-%ce%bf-%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%cf%8c%cf%82-%ce%b5%ce%b8%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%b1%cf%83%cf%86%ce%ac%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%b1%cf%82-%cf%84/).

Τρομερή αποκάλυψη από ΗΠΑ: Οι ένοπλες διαμαρτυρίες του Ιανουαρίου 2026 μ.Χ. στο Ιράν ήταν Ισραηλινό σχέδιο. Η Mossad, οι Μυστικές Υπηρεσίες του Ισραήλ, οργάνωσαν τις ένοπλες διαμαρτυρίες του Ιανουαρίου 2026 μ.Χ. που άφησε 3.300 νεκρούς.

Η διάσημη Αμερικανίδα παρουσιάστρια Anna Kasparian αποκάλυψε ότι τα ίδια τα Ισραηλινά μέσα ενημέρωσης έχουν παραδεχτεί ότι οι ένοπλες διαμαρτυρίες που χρησιμοποιήθηκαν για να δικαιολογήσουν τον πόλεμο κατά του Ιράν ήταν Ισραηλινό σχέδιο.

Η Mossad, οι Μυστικές Υπηρεσίες του Ισραήλ, οργάνωσαν τις ένοπλες διαμαρτυρίες του Ιανουαρίου 2026 μ.Χ. που άφησε 3.300 νεκρούς και στόχος ήταν η εσωτερική αποσταθεροποίηση του Ιράν ώστε εν συνεχεία να είναι αποτελεσματική η επίθεση των Αμερικανών και Ισραηλινών… αλλά το σχέδιο απέτυχε (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/875592/tromeri-apokalypsi-apo-ipa-oi-enoples-diamartyries-tou-ianouariou-2026-sto-iran-itan-israilino-sxedio).

Ξέσπασε πάλι πόλεμος - έρχονται πληροφορίες.  Το αντιτορπιλικό USS Rafael Peralta (DDG 115) κλάσης Arleigh Burke, με κατευθυνόμενους πυραύλους, εφαρμόζει θαλάσσιο αποκλεισμό εναντίον πλοίου με Ιρανική σημαία που επιχειρεί να πλεύσει προς ιρανικό λιμάνι, στις 26 Απριλίου 2026 μ.Χ. Το Rafael Peralta έχει αναπτυχθεί στην περιοχή επιχειρήσεων του 5^ου Στόλου των ΗΠΑ για την υποστήριξη της θαλάσσιας ασφάλειας και σταθερότητας στην Μέση Ανατολή.

ΦΩΤΟ Το αντιτορπιλικό USS Rafael Peralta (DDG 115) κλάσης Arleigh Burke, με κατευθυνόμενους πυραύλους, εφαρμόζει θαλάσσιο αποκλεισμό εναντίον πλοίου με ιρανική σημαία που επιχειρεί να πλεύσει προς Ιρανικό λιμάνι, στις 26 Απριλίου 2026 μ.Χ. Το Rafael Peralta έχει αναπτυχθεί στην περιοχή επιχειρήσεων του 5^ου Στόλου των ΗΠΑ για την υποστήριξη της θαλάσσιας ασφάλειας και σταθερότητας στην Μέση Ανατολή. Ναυτικό των ΗΠΑ. Αμερικανικές δυνάμεις έπληξαν στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Ιράν εν μέσω ανταλλαγής πυρών μεταξύ των χωρών

Οι Αμερικανικές δυνάμεις στόχευσαν ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις που ευθύνονται για την εξαπέλυση μιας σειράς «απρόκλητων» επιθέσεων με πυραύλους, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και μικρά σκάφη εναντίον Αμερικανικών πολεμικών πλοίων που διέρχονται από το Στενό του Ορμούζ, δήλωσε την Πέμπτη η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ.

«Οι αμερικανικές δυνάμεις αναχαίτισαν απρόκλητες Ιρανικές επιθέσεις και απάντησαν με επιθέσεις αυτοάμυνας καθώς αντιτορπιλικά του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ διέσχισαν το Στενό του Ορμούζ προς τον Κόλπο του Ομάν στις 7 Μαΐου», ανέφερε η CENTCOM σε δελτίο τύπου.

Οι Ιρανικές εγκαταστάσεις που στοχοποιήθηκαν από τις Αμερικανικές δυνάμεις περιλάμβαναν «σημεία εκτόξευσης πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, τοποθεσίες διοίκησης και ελέγχου, καθώς και κόμβους πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης», σύμφωνα με την CENTCOM.

«Οι Ιρανικές δυνάμεις εκτόξευσαν πολλαπλούς πυραύλους, drones και μικρά σκάφη καθώς τα USS Truxtun (DDG 103), USS Rafael Peralta (DDG 115) και USS Mason (DDG 87) διέσχιζαν το διεθνές θαλάσσιο πέρασμα. Δεν επλήγησαν Αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία», πρόσθεσε η ανακοίνωση της CENTCOM (https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2026/05/blog-post_90.html)…

Βράζει η γη - έσκασε το ηφαίστειο στην Αιθιοπία και η τέφρα έφτασε στα ΣΤΕΝΑ του Ορμούζ για να αναμιχθεί με αυτό που θα γίνει εκεί. ΜΕΤΑ ΑΠΟ 12000 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΘΥΜΗΘΗΚΕ  ΓΙΑΤΙ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΒΙΒΛΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ - ΑΥΤΟ ΛΕΓΑΜΕ ΕΧΘΕΣ. ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ.

🌋 Το ηφαίστειο Hayli Gubbi στην Αιθιοπία, που βρίσκεται περίπου 800 χιλιόμετρα Βορειοανατολικά της Αντίς Αμπέμπα, εξερράγη για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 12.000 χρόνια στις 23 Νοεμβρίου 2025 μ.Χ.,

🛰️ Ως αποτέλεσμα της έκρηξης, εκπέμπεται στην ατμόσφαιρα μεγάλο διοξείδιο του θείου (SO2). Αυτή η εικόνα, που προκύπτει από δεδομένα που απέκτησε ο δορυφόρος #CopernicusEU Sentinel-5P στις 24 Νοεμβρίου, δείχνει το φτερό που εκτείνεται για περίπου 3.700 χιλιόμετρα από την Αιθιοπία 🇪🇸 έως την Αραβική Θάλασσα.

Οι δυνατότητες παρακολούθησης της ατμόσφαιρας του Copernicus Sentinel-5P υποστηρίζουν την ανίχνευση και την παρακολούθηση των εκπομπών ηφαιστειακών αερίων, οι οποίες είναι σημαντικές για την ασφάλεια της αεροπορίας, τις εκτιμήσεις της ποιότητας του αέρα και την παρακολούθηση του κλίματος (https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2025/11/blog-post_828.html).

ΒΙΝΤΕΟ - Ισραηλινοί επιτέθηκαν σε Ορθόδοξους Παλαιστίνιους, κοντά στον Ναό της Αναστάσεως. ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΑΝΑΨΕ ΤΟ ΘΥΜΙΚΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ. ΑΡΧΗ ΩΔΙΝΩΝ (https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2026/05/httpswwwfacebookcomreel1998983237381403.html/a/).

Οι Αμερικανοί ετοιμάζουν δύναμη κατά του Ιράν αποτελούμενη από τζιχαντιστές της Συρίας. Τζιχαντιστές που πολέμησαν για το ISIS και άλλες τρομοκρατικές ομάδες μεταφέρονται από τα κέντρα κράτησής τους στην Συρία στο Ιράκ.

Οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν Σύρους μαχητές ως μάχιμη δύναμη  «αντιπροσώπων» εναντίον του Ιράν, δήλωσε ο επικεφαλής της Ρωσικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας Αλεξάντερ Μπόρτνικοφ. Τζιχαντιστές που πολέμησαν για το ISIS και άλλες τρομοκρατικές ομάδες μεταφέρονται από τα κέντρα κράτησης τους στην Συρία σε ειδικά στρατόπεδα στο Ιράκ, δήλωσε ο Μπόρτνικοφ (https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/oi-amerikanoi-etoimazoun-dynami-apoteloumeni-apo-tzixantistes-tis-syrias-kata-tou-iran/).

Ισλαμικός άξονας. Γεωπολιτική ανατροπή στην Ασία: Ισλαμικός άξονας Τουρκίας - Πακιστάν - Μπαγκλαντές απειλεί την Ινδία. Η Τουρκία επιχειρεί να ηγηθεί του μουσουλμανικού κόσμου, δημιουργώντας έναν Ισλαμικό άξονα με Πακιστάν και Μπαγκλαντές κατά της Ινδίας, ανατρέποντας τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ασία (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/841934/geopolitiki-anatropi-stin-asia-islamikos-aksonas-tourkias-pakistan-bagklantes-apeilei-tin-india).

Δελφίνια με εκρηκτικά σκέφτεται η Τεχεράνη για να ανοίξει το Στενό του Ορμούζ. Το Ιράν εξετάζει το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει δελφίνια εξοπλισμένα με νάρκες για να πυροδοτήσει και να ανοίξει το Στενό του Ορμούζ, το οποίο βρίσκεται υπό αυστηρό στρατιωτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ εδώ και εβδομάδες, σύμφωνα με δημοσίευμα του Τύπου.

Ενώ μια εύθραυστη εκεχειρία με τις Ηνωμένες Πολιτείες παραμένει σε ισχύ, ένας αυξανόμενος αριθμός σκληροπυρηνικών στο Ιράν θεωρεί την οικονομική κρίση που προκύπτει από την απαγόρευση των εξαγωγών ιρανικού πετρελαίου από την Ουάσινγκτον ως πράξη πολέμου και έχει ζητήσει την επανέναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Ανάλυσηπολέμου

Σύμφωνα με Ιρανούς αξιωματούχους που επικαλείται η  New York Post, οποιαδήποτε πιθανή στρατιωτική κλιμάκωση θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη χρήση προηγουμένως αχρησιμοποίητων όπλων για την στόχευση αμερικανικών πολεμικών πλοίων που έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων δελφινιών που μεταφέρουν νάρκες.

New York Post. Αναφορές ανέφεραν επίσης ότι η Τεχεράνη ενδέχεται να καταφύγει στην αποστολή υποβρυχίων στην πλωτή οδό, ενώ οι Ιρανοί Φρουροί της Επανάστασης είχαν ήδη απειλήσει να κόψουν τα κύρια καλώδια επικοινωνιών που διέρχονται από το στενό, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκτεταμένη διακοπή των επικοινωνιών και του διαδικτύου παγκοσμίως και να αυξήσει τις εντάσεις.

Ο Χαμιντρέζα Αζίζι, επισκέπτης ακαδημαϊκός που ειδικεύεται σε θέματα Μέσης Ανατολής στο Ινστιτούτο SWP στο Βερολίνο, δήλωσε στην αμερικανική εφημερίδα: «Ο αποκλεισμός θεωρείται ολοένα και περισσότερο στην Τεχεράνη όχι ως εναλλακτική λύση στον πόλεμο, αλλά ως μία από τις μορφές του».

Πρόσθεσε: «Επομένως, οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων στο Ιράν μπορεί σύντομα να δουν ότι η επιστροφή στην σύγκρουση είναι λιγότερο δαπανηρή από την συνέχιση ενός μακροχρόνιου αποκλεισμού» (https://echedoros.blog/?p=84195#google_vignette).

 

Δυτική Όχθη: Ισραηλινοί έποικοι πυρπολούν δεκάδες αυτοκίνητα στην έδρα της κυβέρνησης της Παλαιστίνης. Εβραίοι έποικοι πυρπόλησαν σήμερα 20 αυτοκίνητα κατά τη διάρκεια επίθεσης που είχε στόχο ιδιοκτησίες Παλαιστινίων, δήλωσαν κάτοικοι, κάνοντας έφοδο στην περιοχή όπου βρίσκεται η έδρα της κυβέρνησης των Παλαιστινίων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.

Περίπου 10 επιτιθέμενοι, με καλυμμένα τα πρόσωπά τους και με βόμβες μολότοφ στα χέρια, έθεσαν ως στόχο τους την περιοχή Αλ-Μπιρέχ, που βρίσκεται δίπλα στη Ραμάλα, γύρω στις 3 πμ (τοπική ώρα και ώρα Ελλάδας), πυρπολώντας αυτοκίνητα μέσα σε λίγα λεπτά, είπαν οι κάτοικοι.

Ο Ιχάμπ αλ-Ζαμπέν, κάτοικος της περιοχής, δήλωσε ότι φώναξε στους εποίκους ενώ συνέχιζαν απτόητοι να καίνε οχήματα. «Όταν κατεβήκαμε για να προσπαθήσουμε να σβήσουμε τη φωτιά, άρχισαν να μας πυροβολούν», δήλωσε ο ίδιος.

Η πρόσοψη μιας πολυκατοικίας μαύρισε από τον καπνό που προήλθε από τα πυρπολημένα αυτοκίνητα, τα οποία ήταν σταθμευμένα απ’ έξω. Η Ισραηλινή αστυνομία και η υπηρεσία ασφαλείας Σιν Μπέτ ερευνούσαν το περιστατικό αφού ενημερώθηκαν ότι κάποια Παλαιστινιακά αυτοκίνητα είχαν πυρποληθεί, δήλωσε σε ανακοίνωση εκπρόσωπος της ισραηλινής αστυνομίας.

Η Παλαιστινιακή Αρχή καταδικάζει τις επιθέσεις . Οι βιαιότητες Εβραίων εποίκων σε βάρος παλαιστινιακών κοινοτήτων στην Δυτική Όχθη έχουν προκαλέσει διεθνή καταδίκη και έχουν οδηγήσει σε κυρώσεις κατά των βίαιων εποίκων από κάποιες κυβερνήσεις, κυρίως των ΗΠΑ, που έχουν καλέσει το Ισραήλ να καταβάλει περισσότερες προσπάθειες για να σταματήσουν τις επιθέσεις.

Η Παλαιστινιακή Αρχή, που εδρεύει στη Ραμάλα, καταδίκασε τη «βίαιη επίθεση από πολιτοφυλακές εποίκων». Το υπουργείο Εξωτερικών της ζήτησε «ολοκληρωμένες κυρώσεις με στόχο ολόκληρο το αποικιακό σύστημα του εποικισμού».

Ο Αμπντούλ Ραχμάν Σαντίντ, αξιωματούχος της Χαμάς, δήλωσε ότι η επίθεση αποτελεί κλιμάκωση από την πλευρά των εποίκων και ζήτησε την «κλιμάκωση της αντιπαράθεσης και την αντιμετώπιση αυτών των εγκλημάτων», σύμφωνα με δήλωση της παλαιστινιακής οργάνωσης.

Κλιμάκωση της βίας. Το Ισραήλ εποικεί τη Δυτική Όχθη από τότε που την κατέλαβε στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής το 1.967 μ.Χ. Παλαιστίνιοι δηλώνουν ότι οι Ισραηλινοί οικισμοί έχουν υπονομεύσει τις προοπτικές για την εγκαθίδρυση παλαιστινιακού κράτους στην Δυτική Όχθη και την Λωρίδα της Γάζας, με την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του. Το Ισραήλ θεωρεί ότι η Δυτική Όχθη είναι οι βιβλικές Ιουδαία και Σαμάρεια, και οι έποικοι επικαλούνται βιβλικούς δεσμούς με την γη αυτή.

Οι βιαιότητες των εποίκων είχαν ενταθεί πριν ξεσπάσει ο πόλεμος στην Γάζα και επιδεινώθηκαν από τότε που ξεκίνησε η σύγκρουση πριν από έναν και πλέον χρόνο. Σε συνέντευξη στο Reuters την περασμένη εβδομάδες, ηγέτης της κοινότητας των εποίκων εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, εάν κερδίσει τις αμερικανικές Προεδρικές εκλογές, θα προχωρήσει σε άρση των παράνομων, όπως τις θεωρούν οι έποικοι, κυρώσεων που έχουν επιβληθεί για τις επιθέσεις σε βάρος Παλαιστινίων.

Οι περισσότερες χώρες θεωρούν τους ισραηλινούς οικισμούς παράνομους με βάση το διεθνές δίκαιο. Το 2019 μ.Χ., η κυβέρνηση του Τραμπ εγκατέλειψε την θέση που οι ΗΠΑ διατηρούσαν για πολλά χρόνια ότι οι οικισμοί είναι παράνομοι, την οποία στην συνέχεια αποκατέστησε ο Τζο Μπάιντεν (https://www.onalert.gr/kosmos/dytiki-ochthi-israilinoi-epoikoi-pyrpoloyn-dekades-aytokinita-stin-edra-tis-kyvernisis-tis-palaistinis/597873/).

ΜΕΡΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΣΟΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ. ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΈΛΛΟΝ... Από το σαρωτικό πλήγμα του Ιράν στην αεροπορική βάση του Nevatim. Σε μια έκταση 20,7 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων (μικρότερη της Πελοποννήσου) ζουν:

α. περίπου 10 εκατομμύρια με ισραηλινή ιθαγένεια (υπηκοότητα), εκ των οποίων το 20,8% είναι Άραβες, κυρίως Παλαιστίνιοι Ισραηλινοί υπήκοοι. Οι Εβραίοι υπήκοοι είναι το άλλο 74%, δηλαδή περίπου 7,5εκ.

β. 5.560.000 Παλαιστίνιοι της Δυτικής Όχθης του Ιορδάνη και της Λωρίδας της Γάζας. Οι άνθρωποι αυτοί είναι πολίτες του ημιανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους

γ. Η έκταση των δύο παραπάνω Παλαιστινιακών θυλάκων που απαρτίζουν το ημιανεξάρτητο κράτος Παλαιστίνης είναι 6.000 τχ.

Ώστε, σε μια έκταση μικρότερη της Πελοποννήσου ζουν 15,5 εκ. άνθρωποι! Προσοχή! Δεν είναι ακριβώς έτσι. Τα 13.000 τχ από τα 20,7 είναι η έρημος Νεγκέβ. Εκεί κατοικούν 200.000 Βεδουίνοι και 480.000 Εβραίοι, υπήκοοι Ισραήλ αμφότεροι.

Επομένως, Αν εξαιρέσουμε τους κατοίκους της ερήμου, βλέπουμε ότι 14.700.000 άνθρωποι ζουν σε περίπου 8.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία τα 6.000 τχ ανήκουν στην ημιαυτόνομη Παλαιστίνη! 8.000 τχ, για να καταλάβουμε, είναι η Αττικοβοιωτία!

14,5 εκ στην Αττικοβοιωτία!!! Αν τώρα σκεφτούμε ότι στον παλαιστινιακό θύλακο της Δυτικής Όχθης ζουν 500.000 Ισραηλινοί έποικοι, βλέπουμε δύο εντυπωσιακά στοιχεία:

1^ον. ότι η πυκνότητα της Δυτικής Όχθης είναι περίπου 1000 ατομα/τετραγωνικό χιλιόμετρο και

2^ον. ότι στα 2.000 τχ που απομένουν -βγάλαμε την Νεγκέβ, την ΔΟ και τη Λωρίδα της Γάζας και τους πληθυσμούς τους- ζουν 6,5 εκ Ισραηλινοί και 2,5 εκ Άραβες! Σε λιγότερο από την Αττική, 9 εκ ανθρώποι!!! Ε, αυτός είναι ο στόχος...

δ. Από το 2017 έως το 2024 ο Παλαιστινιακός Πληθυσμός είχε μια εκρηκτική αύξηση από 4,7 εκ σε 5,5 εκ!

ε. Οι ευκατάστατοι κατά το μάλλον ή ήττον Εβραίοι που έφυγαν λόγω του πολέμου, υπολογίζονται σε 800.000. Αν δεν βρεθεί δίκαιη και μόνιμη λύση του παλαιστινιακού, όχι μόνο δεν θα επιστρέψουν, αλλά θα ακολουθήσει μεγαλύτερο προσφυγικό κύμα.

Πρέπει εδώ να συνυπολογίσουμε μια σημαντική δημογραφική παράμετρο: το Ισραήλ δέχεται 20.000/έτος Εβραίους της διασποράς για μόνιμη εγκατάσταση. Αυτή η ροή πληθυσμού έχει ήδη σταματήσει

στ. στα όμορα κράτη κατοικούν 5 εκ Παλαιστίνιοι: 3,200 εκ στην Ιορδανία, 650χ στη Συρία, 500χ στον Λίβανο, 300χ στην Αίγυπτο, 300χ στην ΣΑ, 180χ στα ΗΑΕ... και μη ξεχάσουμε ποτέ τα 2εκ Παλαιστινίων Ισραηλινών υπηκόων! Μια τέλεια 5η φάλαγγα εντός του "στενού Ισραήλ"!

iζ. Το Ισραήλ είναι ένας λιλιπούτειος κρατικός εβραϊκός θύλακος μέσα σε μια θάλασσα Ισλάμ (500εκ), ένα προωθημένο Φραγκοκάστελο με μία μόνο δίοδο ανεφοδιασμού/διαφυγής, Κύπρο-Ελλάδα!

Εάν, το πιθανότερο, κλείσει η Ανατολική Μεσόγειος από τις ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδες Τουρκίας-Αιγύπτου, το Ισραήλ έχει υπαρξιακό πρόβλημα. Εάν, αναπόφευκτο, δημιουργηθεί Ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος, ο Ίσραήλ θα ακολουθήσει το πεπρωμένο του, την Τρίτη και τελική Διασπορά.

Η Γεωγραφία και η Δημογραφία της περιοχής είναι αδήριτη. Το Ισραήλ στήθηκε στη λογική της αποικιοκρατίας: ο ανώτερος, περιούσιος δικαιούται να εξοντώνει τον κατώτερο ιθαγενή. Το σκοτώνω δίχως όριο για να υπάρξω του αποικιοκράτη, οδηγεί στο σκοτώνομαι δίχως όριο του υποτελή, παίρνοντας μαζί μου όσους μπορώ.

Ο εκλεκτός εκ της φύσεως του είναι αδιανόητο να χάνει ανθρώπους (δυσανεξία). Ο υποτελής είναι αδιανόητο να μη θυσιάζει τους δικούς του (ανοχή στον θάνατο). Όμως, η ορμή για θυσία (απειλή) αυξάνει το δημογραφικό σφρίγος μαζί με την αντίσταση άνευ όρων.

Το Ισραήλ έχει αυτοπαγιδευτεί μεταξύ φόνου και εκούσιας θυσίας. Με άλλες λέξεις, το Ισραήλ, και η Δύση, δεν έχει στρατηγική στόχευση. Ο φόνος είναι τακτικής φύσεως στόχος. Όταν η τακτική του φόνου γίνει στρατηγική (φόνος καθαυτός), όταν δηλαδή διεκδικήσεις οργισμένα το κάρο να σύρει το άλογο, θα χάσεις και τα δυο (https://oimos-athina.blogspot.com/2024/11/blog-post_275.html).

National Interest: Οι ΗΠΑ ξοδεύουν δισεκατομμύρια δολάρια των φορολογουμένων για την άμυνα του Ισραήλ. Μια πρόσφατη έκθεση για το πρόγραμμα Brown Costs of War υπολόγισε ότι τα επιδοτούμενα από τις ΗΠΑ όπλα για το Ισραήλ ανήλθαν συνολικά σε τουλάχιστον 22,76 δισεκατομμύρια δολάρια από την αρχή του πολέμου στην Γάζα.

Σε πρόσφατο δημοσίευμά του The National Interest, αναφέρεται στα δισεκατομμύρια σε αμερικανικά δολάρια των φορολογουμένων που αποστέλλονται στο Ισραήλ για να τροφοδοτήσουν τους συνεχιζόμενους πολέμους του.

Η απόφαση της δήθεν «κυβέρνησης» Biden να στείλει ένα σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας THAAD και 100 αμερικανούς στρατιωτικούς για να βοηθήσουν στην λειτουργία του, σημαίνει αύξηση της υποστήριξης των ΗΠΑ προς το Ισραήλ κατά την διάρκεια του πολυμέτωπου πολέμου του.

Το κόστος που σχετίζεται με αυτή την υποστήριξη, αυξάνεται ραγδαία και η ύπαρξη αμερικανικών στρατευμάτων στο ισραηλινό έδαφος κορυφώνει τον κίνδυνο άμεσης αμερικανικής εμπλοκής στους πολέμους, όπως αναφέρει το The National Interest την Παρασκευή (1/11).

Ο ανθρώπινος απολογισμός των πολέμων στην Γάζα και τον Λίβανο είναι συγκλονιστικός—40.000 νεκροί στην Γάζα, με σημαντικό αριθμό να είναι γυναίκες και παιδιά. εκατομμύρια εκτοπισμένοι καθώς και η εκτεταμένη έλλειψη πρόσβασης σε υγειονομική περίθαλψη και καθαρό νερό, μεταξύ άλλων ζητημάτων.

Αυτές οι απώλειες αντιπροσωπεύουν την πιο τραγική έκβαση των πολέμων και υπογραμμίζουν την επείγουσα ανάγκη να σταματήσουν οι μεταφορές όπλων των ΗΠΑ στο Ισραήλ, οι οποίες επιδεινώνουν την κατάσταση και προκαλούν περαιτέρω κλιμάκωση.

Ένα άλλο σημαντικό κόστος που δεν έχει τύχει ιδιαίτερης προσοχής είναι τα δισεκατομμύρια δολάρια των ΗΠΑ των φορολογουμενων που υποστηρίζουν τη συνεχιζόμενη επιθετικότητα του Ισραήλ και την ανάπτυξη αμερικανικών στρατευμάτων, πλοίων και αεροσκαφών στην περιοχή.

Μια πρόσφατη έκθεση για το πρόγραμμα Brown Costs of War υπολόγισε ότι τα επιδοτούμενα από τις ΗΠΑ όπλα για το Ισραήλ ανήλθαν συνολικά σε τουλάχιστον 22,76 δισεκατομμύρια δολάρια από την αρχή του πολέμου στην Γάζα.

Σύμφωνα με το The National Interest, η κυβέρνηση Biden έχει δεσμεύσει περισσότερα από 20 δισεκατομμύρια δολάρια σε πωλήσεις όπλων που θα μπορούσαν να παρασχεθούν στις Ισραηλινές δυνάμεις τα επόμενα χρόνια, προσθέτοντας ότι αυτές οι πωλήσεις αντιμετωπίζουν την αντίθεση από τον γερουσιαστή Bernie Sanders, τον γερουσιαστή Peter Welch και τον γερουσιαστής Jeff Merkley οι οποίοι έχουν εισαγάγει ψηφίσματα για να απορρίψουν ορισμένα στοιχεία της συμφωνίας, η οποία περιλαμβάνει την πιθανή μεταφορά μαχητικών αεροσκαφών F-15, βλημάτων πυροβολικού και κατευθυνόμενων βομβών. Η έκθεση αναφέρει ότι εάν πραγματοποιηθούν οι πωλήσεις, ένα ποσοστό θα καλυφθεί από την Αμερικανική στρατιωτική παρουσία.

Η στρατιωτική παρουσία. Οι δαπάνες που σχετίζονται με τις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις που συνδέονται με τους συνεχιζόμενους πολέμους —συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης αεροπλανοφόρων, πρόσθετων στρατευμάτων, πυραυλικών επιδρομών κατά της Υεμένης και της χρήσης αμερικανικών πυραύλων για την αντιμετώπιση της στρατιωτικής απάντησης του Ιράν στο Ισραήλ — αναμένεται να αυξηθούν καθώς οι συγκρούσεις σε αυτά τα μέτωπα μαίνονται.

Το πιο σημαντικό κόστος θα προέκυπτε εάν η δήθεν «κυβέρνηση» Biden ανταποκριθεί στις εκκλήσεις της κυβέρνησης Netanyahu να στοχεύσει πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Ιράν. Αυτή η κλιμάκωση πιθανότατα θα προκαλέσει αμοιβαία αντίποινα, σύμφωνα με το National Interest.

Η έκθεση τονίζει ότι αυτό προσθέτει στις δαπάνες πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων που σχετίζονται με την ανάπτυξη περίπου 40.000 στρατιωτών των ΗΠΑ στην περιοχή, την διατήρηση του 7^ου Στόλου στο Μπαχρέιν και τη λειτουργία μεγάλων αεροπορικών βάσεων στο Κατάρ και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Τα περισσότερα από 22 δισεκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν για μεταφορές όπλων και στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ από την αρχή του πολέμου στην Γάζα είναι μικρό ποσό σε σύγκριση με τον συνολικό προϋπολογισμό του Πενταγώνου, ο οποίος προσεγγίζει το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια ετησίως, όπως αναφέρει το δημοσίευμα.

Το Κογκρέσο πρέπει να περικόψει τις μεταφορές όπλων των ΗΠΑ στο Ισραήλ και να πιέσει για συμφωνία στους συνεχιζόμενους πολέμους στην περιοχή, υποδηλώνοντας ότι η κλιμάκωση δεν είναι προς όφελος κανενός, επισημαίνεται στο δημοσίευμα (https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/767777/national-interest-oi-ipa-ksodeyoun-disekatommyria-dolaria-ton-forologoumenon-gia-tin-amyna-tou-israil).

Ισχυρισμός σοκ - Το Ισραήλ θα χτυπήσει το τέμενος του al-Aqsa και μετά θα επιτεθεί στην Τουρκία - Το είχε κάνει και η Ελλάδα. Η Δύση επιτέθηκε στην Τουρκία μέσω της Ελλάδας και θα το ξανακάνει, είπε ο επικεφαλής σύμβουλος του Προέδρου Erdogan, Yiğit Bulut.

Μόνο απαρατήρητες δεν μπορούν να περάσουν οι δηλώσεις του επικεφαλής συμβούλου του Τούρκου Πρόεδρου Recep Tayyip Erdogan, Yiğit Bulut, για το Ισραήλ, την Δύση και την… Ελλάδα. Όπως είπε, το Ισραήλ σχεδιάζει να επιτεθεί στην Τουρκία  σύντομα, αφού πρώτα την προκαλέσει προβαίνοντας σε ενέργειες που θα προσβάλουν βάναυσα τις ιερές αξίες της.

«Σε σύντομο χρονικό διάστημα το Ισραήλ θα επιτεθεί στο al-Aqsa και στους άλλους ιερούς μας τόπους. Η Τουρκία θα γίνει στόχος μετά από αυτή την επίθεση, όπως έχει δηλώσει πολλές φορές ο Πρόεδρός μας» προειδοποίησε.

Στην συνέχεια, ανακάτεψε και την Ελλάδα… Όπως ισχυρίστηκε, «πριν από 100 χρόνια, η Δύση συνασπίστηκε για να επιτεθεί στην πατρίδα μας, την Τουρκία. Ο υπεργολάβος ήταν η Ελλάδα. 100 χρόνια μετά, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Μόνο που αυτήν τη φορά υπεργολάβος είναι το Ισραήλ».

Προς επίρρωση των ισχυρισμών του υπογράμμισε το γεγονός της ύπαρξης του αμερικανικού και του βρετανικού στρατού στην Ανατολική Μεσόγειο, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Η συσσώρευση βρετανικών και αμερικανικών βάσεων σε Ελλάδα και Κύπρο προφανώς δεν είναι για την Γάζα!»

Ο Yiğit Bulut, κατόπιν, απηύθυνε ένα εντυπωσιακό κάλεσμα: «Όσοι κοιμούνται να ξυπνήσουν. Όσοι βλέπουν την αλήθεια να μαζευτούν, τώρα είναι η ώρα να μιλήσουν άφοβα». Με αυτά τα λόγια μετέδωσε το μήνυμα ότι η τουρκική κοινωνία πρέπει πλέον να είναι σε εγρήγορση και να αρχίσει να κατανοεί τις εξελίξεις τόσο στην εσωτερική όσο και στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας.

Για τα BRICS. Ο Yiğit Bulut δήλωσε επίσης ότι το αίτημα της Τουρκίας να ενταχθεί στους BRICS αποτελεί μια μεγάλη στρατηγική κίνηση για το μέλλον της χώρας του. Περιγράφοντας αυτό το βήμα ως ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα στην ιστορία της, υποστήριξε ότι πρέπει να σταματήσει να είναι o ανεπιθύμητος σύμμαχος της Δύσης.

«Η Τουρκία πρέπει να ακολουθήσει τον δρόμο της. Πρέπει να τελούμε σε εγρήγορση και να βλέπουμε τα γεγονότα αντικειμενικά και αμερόληπτα», είπε, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία πρέπει να αλλάξει τη γεωπολιτική της στάση.

Η ανάρτηση του Yiğit Bulut στο X: «Αγαπητοί φίλοι, Το αίτημα για ένταξη στους BRICS είναι το πιο σημαντικό γεγονός στην ιστορία της Δημοκρατίας μας! Η Τουρκία δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει να είναι ο ανεπιθύμητος, αναγκαστικός σύμμαχος της Δύσης που κρατά πρόσφυγες και που η Αμερική δεν μπορεί να ανεχτεί! Η Τουρκία να χαράξει τη δική της πορεία!

Μας εξαιρούν από το πρόγραμμα των F-35, οι Τούρκοι δεν γίνονται δεκτοί στην Ευρώπη ακόμα κι αν έχουν βίζα, οι ΗΠΑ δεν χορηγούν βίζα… Δεν μπορεί η Τουρκία να είναι ανεπιθύμητη! Δεν πρέπει! Δεν θα γίνει! Εκείνοι που εξαναγκάστηκαν σε ένα ψεύτικο πρόγραμμα ένταξης στην ΕΕ κατόπιν αιτήματος οργανώσεων όπως η Tusiad, κρεμάστηκαν στο χερούλι της πόρτας τους.

Μέχρι το 2050 μ.Χ., το 51% του παγκόσμιου πληθυσμού θα ανήκει στους BRICS! Το 51% των φυσικών πόρων και της παραγωγικής ικανότητας βρίσκονται αυτή τη στιγμή στους BRICS! ΤΟ ΒΗΜΑ που θα κάνει η Τουρκία ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΗΜΑ! Οι ΗΠΑ και η Αγγλία οργάνωσαν το πραξικόπημα του 1.960 μ.Χ. για να μην πάει ο Μεντερές στην Ρωσία!

Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί και να προβούμε σ τα απαραίτητα μέτρα! Πολλά εμπόδια και κάποια «project kids» σίγουρα θα προσπαθήσουν να μπουν εμπόδιο! Πρέπει να ενημερωθούμε και να δούμε τα γεγονότα με αντικειμενικά, με ουδέτερο τρόπο!

Αγαπητοί φίλοι,  Το Ισραήλ θα επιτεθεί στο τέμενος του Al-Aqsa και σε άλλους ιερούς μας τόπους σε σύντομο χρονικό διάστημα. ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ ΔΗΛΩΣΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΜΑΣ, ΣΤΟΧΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ!

Η συσσώρευση βάσεων των ΗΠΑ και της Αγγλίας στην Ελλάδα και στην ελληνική Κύπρο προφανώς ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ τη ΓΑΖΑ! Μόνο έναν φόβο έχουν. Λέγεται S-400! Οι YouTubers που εδώ και λίγες μέρες υποστηρίζονται από διαφημίσεις των ΗΠΑ, ΕΕ και Tusiad, κάνουν προπαγάνδα ότι «οι S-400 θα τεθούν υπό τον έλεγχο των αμερικανικών βάσεων»!

Απαράδεκτη επέμβαση! Είναι ένα παιχνίδι χειραγώγησης! Το επόμενο διάστημα θα υπάρξει φυσική επίθεση κατά της ΤΟΥΡΚΙΑΣ από την Δύση, και οι S-400 μαζί με τα εγχώρια αμυντικά συστήματά μας είναι το μοναδικό εχέγγυο ασφαλείας μας. Ας βάλουμε τους S-400 σε αμερικανικές βάσεις... Λένε ας αγοράσουμε F-16 ή και F-35! Είναι παιχνίδι! Μια βρώμικη απάτη!

ΚΑΝΕΝΑ ΟΠΛΟ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΖΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΥΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΤΙΚΟ ΜΠΛΟΚ! Ούτε F-35... Ούτε F-16... Ούτε τα ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ ΠΑΛΑΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΓΓΛΟΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ! Τα 40 δισεκατομμύρια δολάρια μας θα πάνε χαμένα»!

Το παιχνίδι της Αμερικής είναι πολύ ξεκάθαρο. Να εμποδίσει την ΤΟΥΡΚΙΑ να παραγάγει αεροσκάφος 5^ης και 6^ης γενιάς! Υπάρχει λύση; Υπάρχει! Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ! Παρακαλώ, ανοίξτε τα μάτια σας! Πριν από 100 χρόνια η Δύση συνασπίστηκε και ΕΠΙΤΕΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, και ο υπεργολάβος ήταν η Ελλάδα!

Βλέπουμε την ίδια επίθεση να έρχεται 100 χρόνια μετά! Αυτή την φορά υπεργολάβος είναι το Ισραήλ! Τελευταία λέξη: ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΟΙΜΑΣΤΕ! Όσοι βλέπουν την αλήθεια να μαζευτούν, ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ».

Ποιος είναι ο Yiğit Bulut; Ο Yiğit Bulut γεννήθηκε την 1^η Ιανουαρίου 1.972 μ.Χ. στο Keşan της Αδριανούπολης. Είναι Τούρκος δημοσιογράφος, συγγραφέας και φημίζεται για τις θεωρίες συνωμοσίας του. Από τον Ιούλιο του 2013 μ.Χ. είναι επικεφαλής σύμβουλος του Προέδρου Recep Tayyip Erdogan (https://www.bankingnews.gr/amyna-diplomatia/articles/760872/isxyrismos-sok-to-israil-tha-xtypisei-to-temenos-tou-al-aqsa-kai-meta-tha-epitethei-stin-tourkia-to-eixe-kanei-kai-i-ellada).