ΠΩΣ ΟΙ ΗΠΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΟ 1.812 Μ.Χ. ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ, ΠΩΣ ΕΠΕΚΤΑΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΜΕΞΙΚΟ ΩΣ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ

πως οι ΗΠΑ προσπαθησαν πολλες φορες και κυριως το 1.812 μ.Χ. να καταλαβουν τον Καναδα, πως επεκταθηκαν στο Μεξικο ως στις μερες μας

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Όπως είναι γνωστό έχουν γίνει διαχρονικά πολλές Αμερικανικές προσπάθειες κατάληψης του Καναδά, ιδίως το 1812 μ.Χ. και την επέκταση των ΗΠΑ στο Μεξικό μέσω πολέμου, την υπερπόντια επέκταση μετά τον πόλεμο με την Ισπανία και τις σύγχρονες δηλώσεις και σενάρια για Καναδά, Μεξικό, Κούβα, Γροιλανδία

Οι ΗΠΑ εισέβαλαν τρεις φορές στον Καναδά με στόχο να εκδιώξουν τους Βρετανούς από την Βόρεια Αμερική, να προσαρτήσουν τον Καναδά, θεωρώντας ότι ο πληθυσμός θα «απελευθερωθεί» με αποτέλεσμα: ολοκληρωτική αποτυχία.

Η πρώτη φορά ήταν το 1. 812 μ.Χ. όταν οι Αμερικανικές δυνάμεις ηττήθηκαν σε όλες τις μεγάλες εκστρατείες. Ο Καναδικός πληθυσμός παρέμεινε πιστός στο Λονδίνο και οι Βρετανοί έφτασαν μέχρι την Ουάσινγκτον και έκαψαν τον Λευκό Οίκο το 1814 μ.Χ. και τελικά αποχώρησαν. Από τότε, η κατάληψη του Καναδά παραμένει το μεγαλύτερο ιστορικό Αμερικανικό στρατηγικό αποτυχέν εγχείρημα.

[Το 1.803 μ.Χ., οι ΗΠΑ αγόρασαν από την Γαλλία την Λουιζιάνα, διπλασιάζοντας σχεδόν το έδαφός τους με περίπου 827.000 τετραγωνικά μίλια. Αυτή η αγορά θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα στην Αμερικανική ιστορία.

Μέσω της Συνθήκης Adams-Onís, οι ΗΠΑ απέκτησαν την Φλόριντα από την Ισπανία. Αν και μικρότερη σε έκταση, αποτέλεσε σημαντική επιρροή για τον έλεγχο όλης της Νοτιοανατολικής Αμερικής.

Το 1845 μ.Χ. έγινε προσάρτηση της ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Τέξας μετά από πόλεμο με το Μεξικό, ενώ το Όρεγκον ενσωματώθηκε το 1.846 μ.Χ. με συμφωνία με την Μεγάλη Βρετανία για τα σύνορα].

Όμως υπήρξαν και μετέπειτα σχέδια κατά τον 19^ο Αιώνα μ.Χ. υπήρξαν με σχέδια εισβολής στον Καναδά (π.χ. κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο),  πολιτικές πιέσεις και εμπορικός έλεγχος Όμως ποτέ ξανά στρατιωτική προσπάθεια, γιατί:

Ο Καναδάς εντάχθηκε πλήρως στην Βρετανική/Δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας. αργότερα στο ΝΑΤΟ (.1949 μ.Χ.) , ενώ ο πόλεμος ΗΠΑ – Μεξικού (1846 μ.Χ.–1848 μ.Χ.) ήταν η μεγαλύτερη εδαφική αρπαγή της ιστορίας τους.

Ο πόλεμος αυτός ξεκίνησε μετά την προσάρτηση του Τέξας από τις ΗΠΑ όταν οι ΗΠΑ εισέβαλαν βαθιά στο Μεξικό και κατέλαβαν την Πόλη του Μεξικού. Σαν αποτέλεσμα το Μεξικό έχασε το 55% της επικράτειάς του:

Καλιφόρνια, Αριζόνα, Νεβάδα, Νέο Μεξικό. Γιούτα και Κολοράντο. Πρόκειται για την μεγαλύτερη εδαφική απώλεια κράτους από γειτονικό πόλεμο στη σύγχρονη ιστορία. Ο ίδιος ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Οδυσσέας Γκραντ, χαρακτήρισε τον πόλεμο ως «έναν από τους πιο άδικους πολέμους που διεξήχθησαν ποτέ».

Ο πόλεμος των ΗΠΑ με την Ισπανία μετέτρεψε τις ΗΠΑ σε Αυτοκρατορία.  Ο Ισπανοαμερικανικός πόλεμος μετέτρεψε τις ΗΠΑ σε υπερπόντια Αυτοκρατορία με τις καταλήψεις της Κούβας (στρατιωτική κατοχή, ουσιαστικά προτεκτοράτο), του Πουέρτο Ρίκο (μέχρι σήμερα υπό αμερικανικό έλεγχο), του Γκουάμ, των Φιλιππίνων (μετά από αιματηρό αποικιακό πόλεμο) και της Χαβάης.

Η τελευταία δεν καταλήφθηκε με πόλεμο, αλλά με μια πραξικοπηματική  ανατροπή της κυβέρνησης από Αμερικανούς επιχειρηματίες που στην συνέχεια προχώρησαν στην προσάρτηση της χώρας αυτής από τις ΗΠΑ (το 1.898 μ.Χ. Από το σημείο αυτό και μελά οι ΗΠΑ έπαψαν να είναι απλώς Ηπειρωτική δύναμη και έγιναν παγκόσμια Αυτοκρατορία.

Εκτός από τις βασικές πολιτείες, οι ΗΠΑ απέκτησαν και διαχειρίστηκαν διάφορα νησιά και ακτές, όπως οι ΗΠΑ Παρθένες Νήσοι (1.917 μ.Χ.), Αμερικανική Σαμόα και άλλες περιοχές του Ειρηνικού. Μέρος των εδαφών αυτών παραχωρήθηκε αργότερα ή απέκτησε ειδική πολιτική κατάσταση.

Η επέκταση των ΗΠΑ συνδέθηκε και με θεωρητικούς άξονες όπως η Monroe Doctrine (1.823 μ.Χ.), που επέβαλε ουσιαστικά Αμερικανική σφαίρα επιρροής στην λεκάνη του Ατλαντικού – απαγορεύοντας σε ευρωπαϊκές δυνάμεις να επεμβαίνουν στον Νέα Κόσμο. Η ιδέα του Manifest Destiny ενίσχυσε πολιτικά την επέκταση κατά μήκος της Ηπείρου.

Ταυτόχρονα, οι εδαφικές επεκτάσεις είχαν σημαντικές συνέπειες για τους ιθαγενείς πληθυσμούς, οι οποίοι συχνά εκδιώχθηκαν από τις πατρογονικές τους περιοχές, και για άλλους κατοίκους υπό νέα κυριαρχία. Αυτές οι διαδικασίες συνοδεύτηκαν από πολέμους, διπλωματικές εντάσεις, ειρηνευτικές συμφωνίες, αλλά και αμφισβητούμενες νομικές/πολιτικές πρακτικές.

Στην εποχη μας κατά την περίοδο 2025 μ.Χ.–αρχές 2026 μ.Χ., ο Ντόναλντ Τραμπ (ως Πρόεδρος ή πολιτικός πόλος ισχύος) έκανε δηλώσεις που ερμηνεύτηκαν από ΜΜΕ ως ιδιαίτερα αναθεωρητικές, ιδίως για:

Την Γροιλανδία (στρατηγική – Αρκτική – σπάνιες γαίες), το Μεξικό (σύνορα, καρτέλ, μετανάστευση), την Κούβα (παλαιό ζήτημα αμερικανικής επιρροής), όπως επίσης  και τον Καναδά (οικονομική εξάρτηση, ενέργεια, Αρκτική).

Για την ώρα δεν φαίνεται ότι για την ώρα δεν υπάρχουν επίσημες στρατιωτικές διαδικασίες κατάληψης — πρόκειται για πολιτική ρητορική, πίεση και στρατηγικά σενάρια. Στην διεθνή πολιτική, τέτοιες δηλώσεις χρησιμοποιούνται για: Διαπραγματευτική πίεση, εσωτερική κατανάλωση και αναδιαμόρφωση συμμαχιών

Κάποιοι αναλυτές αναφέρουν ότι για τον Καναδά η πιθανότητα στρατιωτικής κατάληψης: σχεδόν μηδενική αφού είναι μέλος ΝΑΤΟ, υπάρχει η κοινή αεράμυνα NORAD, θεωρείται πολιτικά αδιανόητο και οικονομικά αυτοκτονικό για τις ΗΠΑ.

Άλλοι υποστηρίζουν ακριβώς το αντίθετο με το σκεπτικό ότι το ΝΑΤΟ ελέγχεται και χρηματοδοτείται από τις ΗΠΑ, ενώ καμία δύναμη εντός του ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να τους αντισταθεί και δεν έχουν καμία δύναμη και παράλληλα η Ρωσία και η Κίνα δεν θα αναμειχθούν.

Στο Μεξικό μια μερική στρατιωτική επέμβαση κάποιοι λένε πως είναι χαμηλή αλλά όχι μηδενική με πιθανές «ειδικές επιχειρήσεις» κατά καρτέλ, όχι όμως κατάληψη εδάφους αφού θα έχει τεράστιο δημογραφικό και οικονομικό κόστος.

Ή μπορεί επίσης να εισβάλουν οι ΗΠΑ στο Μεξικό και να δημιουργήσουν μια ενδιάμεση τεράστια νεκρή ζώνη μεταξύ αυτών των δυο κρατών που θα εμποδίζει τα καρτέλ και το Μεξικό να εισέλθουν στο έδαφος των ΗΠΑ.

Στην Κούβα η πιθανότητα πίεσης ή αποκλεισμού είναι μεσαία, με μια στρατιωτική εισβολή να είναι πολύ χαμηλή και με πολιτική αποσταθεροποίηση να είναι πιθανή με μια αλλαγή καθεστώτος μέσω πίεσης να είναι το πιθανότερο σενάριο, ιδιαίτερα μετά την πτώση του Μαδούρο και την παύση τροφοδότησης της Κουβάς με το σαράντα τοις εκατό του πετρελαίου και φυσικού αερίου που έπαιρνε μέχρι τώρα από την Βενεζουέλα.

Η δε Γροιλανδία θεωρείται από πολλούς ως η πιο ρεαλιστική περίπτωση απόκτησης, όχι με εισβολή, αλλά μόνο με αγορά ή διεθνή συμφωνία και αυτό θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις της Δανίας, ΝΑΤΟ, ΕΕ και Κίνας.

Από την άλλη άλλοι μελετητές αναφέρουν ότι οι ΗΠΑ αν θέλουν μπορούν ανετά με μια αιφνιδιαστική εισβολή να καταλάβουν παντελώς αναίμακτα και όλο το νησί αν θελήσουν και να το ενσωματώσουν στις ΗΠΑ.

Συμπερασματικά η ιστορία δείχνει ότι οι ΗΠΑ κατέλαβαν εδάφη όταν υπήρχε στρατιωτικό κενό ή διεθνής αδυναμία και απέτυχαν όταν αντιμετώπισαν ισοδύναμους ή οργανωμένους αντιπάλους και σήμερα λειτουργούν κυρίως μέσω οικονομικής και θεσμικής ισχύος, όχι εισβολών.

Θα είναι άραγε αυτή η εξέλιξη των πραγμάτων στις μέρες μας; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, άλλα μόνο αν λάβουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα ως λαός θα αποφύγουμε τις οποίες κακοτοπιές και θα φέρουμε εκ νέου την πολυαγαπημένη μας πατρίδα σε μία κατάσταση ακμής και ευημερίας.