ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΗΓΕΤΕΣ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΦΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΕΣΑΝ

Διασημοι δωσιλογοι και προδοτες ηγετες διαχρονικα στην ιστορια που προδωσαν τα κρατη τους και στο τελος εγκαταλειφθηκαν απο τους υποστηρικτες τους και επεσαν

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Όπως είναι γνωστό πολλοί διαχρονικά ηγέτες και πολιτικοί θεωρήθηκαν δωσίλογοι ή προδότες, εστιάζοντας στην προδοσία τους, στην εγκατάλειψή τους από τους υποστηρικτές τους και στην πτώση τους:

Διάσημοι Δωσίλογοι και Προδότες Ηγέτες Διαχρονικά: Η Πτώση των Προδοτών. Η ιστορία είναι γεμάτη από ηγέτες που, με διάφορους τρόπους, πρόδωσαν τα κράτη τους ή υπέγραψαν συμφωνίες που έθεταν σε κίνδυνο την εθνική τους κυριαρχία.

Συχνά, αυτοί οι ηγέτες αρχικά απολαμβάνουν την υποστήριξη ή τη σιωπηρή ανοχή των συμπολιτών τους, αλλά αργά ή γρήγορα εγκαταλείπονται και πέφτουν σε δυσμένεια, με τραγικές συνέπειες για τους ίδιους.

Η Γαλλία και η πτώση του Πετταίν. Ο Φίλιπ Πετταίν, στρατάρχης στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ήρωας στην μάχη του Βερντέν, έγινε το σύμβολο της γαλλικής προδοσίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ως αρχηγός του καθεστώτος του Βίσυ, συνεργάστηκε με την ναζιστική Γερμανία, παραδίδοντας ουσιαστικά τη χώρα στους κατακτητές και υπογράφοντας νόμους που στόχευαν εναντίον των Εβραίων και των αντιστασιακών.

Αρχικά έλαβε υποστήριξη από πολλούς που θεωρούσαν ότι η συνεργασία θα προστάτευε την Γαλλία, αλλά μετά την απελευθέρωση, εγκαταλείφθηκε πλήρως. Τελικά, καταδικάστηκε σε θάνατο (η ποινή μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη λόγω ηλικίας), σύμβολο της απογοήτευσης των πολιτών απέναντι σε έναν προδότη ηγέτη.

Η Ελλάδα: Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλος και Ράλλης. Στην Ελλάδα της Κατοχής και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξαν αρκετοί πολιτικοί και στρατιωτικοί που συνεργάστηκαν με τους κατακτητές ή προώθησαν συμφωνίες που θεωρήθηκαν προδοτικές:

Ο Γεώργιος Τσολάκογλου, στρατηγός, συνεργάστηκε με τους Γερμανούς, προδίδοντας την ελληνική αντίσταση κατά την διάρκεια της εισβολής στην Ελλάδα το 1.941 μ.Χ. Ο Ιωάννης Λογοθετόπουλος, πολιτικός και πρωθυπουργός, ήταν μέρος ενός καθεστώτος που υιοθέτησε πολιτικές υπέρ των κατακτητών, εγκαταλείφθηκε όμως γρήγορα όταν η δημόσια γνώμη στράφηκε εναντίον του.

Ο Ιωάννης Ράλλης, πρωθυπουργός κατά την Κατοχή, συνεργάστηκε με την Γερμανία για να κρατήσει την τάξη, αλλά μετά την απελευθέρωση βρέθηκε στην απομόνωση και κρίθηκε πολιτικά. Οι Έλληνες προδοτικοί ηγέτες ακολούθησαν μοτίβο παρόμοιο με αυτό του Πετταίν: αρχική υποστήριξη ή φόβος, συνεργασία με κατακτητές, και τελική εγκατάλειψη.

Αφγανιστάν: Νατζιμπουλάχ, Γκαζνί και Ντιεμ. Στο Αφγανιστάν, η πολιτική ιστορία έχει επίσης παραδείγματα αρκετών ηγετών που προδόθηκαν ή παραδόθηκαν από τους συμμάχους και τους αντιπάλους τους:

Ο Μοχάμαντ Νατζιμπουλάχ, πρόεδρος της Δημοκρατίας του Αφγανιστάν και υποστηρικτής της Σοβιετικής Ένωσης, εγκαταλείφθηκε όταν οι Σοβιετικοί απέσυραν την υποστήριξή τους το 1.992 μ.Χ. Τελικά, συνελήφθη και δολοφονήθηκε από τους Ταλιμπάν το 1.996 μ.Χ.

Ο Γκαζνί, στρατηγός και πολιτικός ηγέτης, έχασε την υποστήριξη των συμμάχων του και την εξουσία του, παρόλο που αρχικά είχε ελέγξει σημαντικές περιοχές έφυγε να σωθεί με την αποχώρηση των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν.

Ο Νγκουγιέν Βαν Ντιεμ, ο Πρόεδρος του Νοτίου Βιετνάμ, εγκαταλείφθηκε από τους Αμερικανούς υποστηρικτές του και τελικά δολοφονήθηκε σε πραξικόπημα το 1.963 μ.Χ. με την έγκριση των ΗΠΑ του Κένεντι.

Κοινά χαρακτηριστικά των προδοτών ηγετών. Η ιστορία διδάσκει ότι οι ηγέτες που προδίδουν τα κράτη τους ή το λαό τους συχνά μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά: Συνεργασία με ξένες δυνάμεις – για προσωπικό ή πολιτικό όφελος.

Αρχική υποστήριξη ή σιωπηρή ανοχή – είτε από φόβο είτε από πολιτικούς συμμάχους. Απόσυρση υποστήριξης – όταν η στρατηγική τους αποτυγχάνει ή οι συνθήκες αλλάζουν. Τραγική πτώση – ποινή, εκτέλεση ή πολιτική εξαφάνιση.

Από τον Πετταίν και τους Έλληνες δωσίλογους μέχρι τον Νατζιμπουλάχ και τον Ντιεμ, η μοίρα των προδοτών ηγετών δείχνει ότι η προδοσία μπορεί να προσφέρει προσωρινά οφέλη, αλλά τελικά οδηγεί σε απομόνωση και καταστροφή. Η ιστορία τους λειτουργεί ως προειδοποίηση για κάθε ηγέτη που θέλει να θυσιάσει την πίστη του στον λαό του για προσωπικό κέρδος.

Βεβαίως — παρακάτω είναι πρόσθετα παραδείγματα ιστορικών ηγετών, πολιτικών και υψηλών στελεχών που θεωρήθηκαν δωσίλογοι ή προδότες και που στο τέλος εγκαταλείφθηκαν, συνελήφθησαν ή τιμωρήθηκαν για την συνεργασία τους με ξένες δυνάμεις ή για προδοσία του κράτους/λαού τους:

Ίσως το πλέον συμβολικό παράδειγμα «προδότη» στην ιστορία της Ευρώπης. Μετά την εισβολή των Ναζί στη Νορβηγία το 1.940 μ.Χ., έγινε πρωθυπουργός ενός φιλοναζιστικού καθεστώτος-μαριονέτας. Το όνομά του έγινε διεθνώς συνώνυμο του δωσίλογου και του προδότη. Μετά την απελευθέρωση της Νορβηγίας, δικάστηκε για προδοσία, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε το 1.945 μ.Χ.

Κινέζοι Συνεργάτες – «Hanjian», Ο όρος hanjian (προδότης προς το Κράτος των Χαν) χρησιμοποιήθηκε στην Κίνα για να στιγματίσει όσους συνεργάστηκαν με την Ιαπωνία ή ξένες δυνάμεις και προδόθηκαν στο έθνος. Παραδείγματα:

Wang Jingwei. Κορυφαίος πολιτικός του Κουομιντάνγκ που εγκατέστησε στη διάρκεια της Ιαπωνικής κατοχής την προδοτική κυβέρνηση της Ναντζίνγκ. Μετά την ήττα της Ιαπωνίας, το καθεστώς του κατέρρευσε και χαρακτηρίζεται ως ένας από τους μεγαλύτερους προδότες της σύγχρονης κινέζικης ιστορίας.

Wang Kemin – Συνεργάστηκε με τους Ιάπωνες ως μέρος του προδοτικού καθεστώτος και, μετά τον πόλεμο, συνελήφθη, δικάστηκε για προδοσία αλλά αυτοκτόνησε πριν ολοκληρωθεί η δίκη. Chen Gongbo – Υψηλό στέλεχος της «προδοτικής» κυβέρνησης της Ναντζίνγκ. Μετά τον πόλεμο συνελήφθη, εκδόθηκε στην Κίνα, κρίθηκε προδότης και εκτελέστηκε.

Zhou Fohai & Shao Wenkai – Συνεργάτες στο καθεστώς της Ναντζίνγκ που καταδικάστηκαν για προδοσία και φυλακίστηκαν/εκτελέστηκαν ή πέθαναν στην φυλακή. Mei Siping – Κινέζος πολιτικός που συνεργάστηκε με τους Ιάπωνες και καταδικάστηκε μετά τον πόλεμο, με την κόρη του να τον καταδικάζει δημοσίως πριν την εκτέλεσή του.

Wang Ying – Πολιτικός/στρατιωτικός που συνεργάστηκε με τους Ιάπωνες στη στρατιωτική διοίκηση και καταδικάστηκε σε θάνατο μετά την ήττα τους. Hu Lancheng – Γραμματέας και προπαγανδιστής του προδοτικού καθεστώτος, διάσημος στην Κίνα ως προδότης και στιγματισμένος ιστορικά.

Αυτές οι περιπτώσεις στην κινέζικη ιστορία δείχνουν ότι η προδοσία και η συνεργασία με ξένους κατακτητές καταλήγει στην κοινωνική, νομική και ιστορική απομόνωση ή τιμωρία — παρά τις αρχικές προσπάθειες να νομιμοποιηθούν οι πράξεις τους.

Η έννοια του «προδότη» δεν περιορίζεται στην σύγχρονη εποχή: Ο Wu Sangui – Κίνα (Μινγκ/Τσινγκ). Στρατηγός που άνοιξε πύλες στα στρατεύματα εισβολής των Μαντσού και προκάλεσε πτώση της δυναστείας των Μινγκ. Έμεινε στην ιστορία ως πρόσωπο που πρόδωσε το κράτος του για προσωπική εξουσία.

Ο Qin Hui – Κίνα (11^ος Αι. μ.Χ.), πρωθυπουργός που υποστήριξε την ειρήνη με τον εχθρό και διέλυσε πολιτικούς αντιπάλους, όπως και τον ήρωικο Yue Fei, και θεωρήθηκε μετέπειτα μέγας προδότης από τον λαό.

Οι ιστορικές περιπτώσεις των Quisling στην Νορβηγίαηγετών του «hanjian» καθεστώτος στην Κίνα παραδοσιακών στρατηγών‑προδοτών στην Κινέζικη ιστορία μαρτυρούν ένα κοινό μοτίβο: Αρχική συνεργασία με μια ισχυρότερη εξωτερική δύναμη → εγκατάλειψη από τον λαό/συμμάχους → πτώση, δίκη ή τιμωρία → ιστορικός στιγματισμός.

Στην εποχη μας ανάλογο ρολό παίζουν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί που έχουν με εθνοπροδοτικά μνημόνια ξεπουλήσει την γη και τον πλούτο των λαών τους στην ΕΕ/Δ΄ Ράιχ της Γερμανίας και αναμένεται όταν αυτό διαλυθεί από τήν πίεση των ΗΠΑ και της Ρωσίας, αυτοί θα έχουν σιγουρά την τύχη όλων των δωσίλογων που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Θα είναι άραγε αυτή η εξέλιξη των πραγμάτων στις μέρες μας; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, άλλα μόνο αν λάβουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα ως λαός θα αποφύγουμε τις οποίες κακοτοπιές και θα φέρουμε εκ νέου την πολυαγαπημένη μας πατρίδα σε μία κατάσταση ακμής και ευημερίας.