Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΧΗ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΣΟΝΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ
Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ
Όπως είναι γνωστό στις
μέρες μας, οι πάλαι ποτέ πρώην εχθροί μασόνοι και παπίτσες/Ιησουΐτες/Opus Dei που για Αιώνες πολεμούσαν μεταξύ
τους για την κυριαρχία στην Ευρώπη και την γη με πολύ μεγάλη ένταση σε συνέχεις
μάχες, συνεργάζονται πια μεταξύ τους, ο καθένας για τα δικά του συμφέροντα.
Όμως τα πράγματα δεν ήταν
έτσι αρχικά, αφού οι παπικοί πολεμούσαν άγρια τους μασόνους, οι οποίοι είναι
δύστε και εχθροί του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, όπως ακριβώς και οι αιρετικοί
γνωστικοί, καβαλιστές, παυλικικιανοί, βογομίλοι και καθαροί πριν από αυτούς από
τους οποίους προέρχονται εν μέρει.
Ο πόλεμος αυτός ξεκίνησε
με την επίσημη ίδρυση της μασονίας, το έτος 1.717 μ.Χ. (https://alophx.blogspot.com/2023/11/blog-post.html,
https://alophx.blogspot.com/2016/09/v-behaviorurldefaultvmlo_23.html,
https://alophx.blogspot.com/2020/08/blog-post_10.html,
https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post.html),
στην προτεσταντική Αγγλία και επεκτάθηκε σχεδόν άμεσα σε άλλες χώρες, πρώτα
στις προτεσταντικές και σύμμαχες κατά των καθολικών χώρες της Ολλανδίας και της
Πρωσίας του Μεγάλου Φρειδερίκου και σταδιακά όταν άρχισε να πέφτει η εξουσία
και η επιρροή του αιρετικού παπικού καθολικισμού στις καθολικές χώρες, π.χ.
στην Γαλλία (https://alophx.blogspot.com/2017/09/1789-2016.html).
Στόχος των μασόνων ήταν
να χρησιμοποιούμουν δημαγωγούς ηγέτες, οι οποίοι θα έπαιρναν την εξουσία σε
διάφορες χώρες και να συντρίψουν τον καθολικισμό που ήταν εχθρικός για τους
προτεστάντες βασιλείς (όπως π.χ. έγινε επί Κρόμβελ στην Αγγλία-https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post_38.html)
και ήταν και ένας λόγος που υποστήριξαν την μασονία, στην ουσία δηλαδή ενός
παρακράτους μέσα σε αλλά κράτη, το οποίο θα είναι πιστό και θα υποστηρίζουν οι
ντόπιοι πράκτορες επί χρήμασι, υποσχέσεις και εκβιασμούς τα Αγγλικά συμφέροντα.
Σκοπός τους ήταν να
εξαφανίσουν ότι μπορούσε να εμποδίσει την έμμεση υποταγή και ένωση των κρατών
αυτών υπό τις δυτικές ελίτ που διοικούσαν την Αγγλία αρχικά και μετά την
Αμερική (https://alophx.blogspot.com/2023/11/blog-post.html),
δηλαδή τις διαφορετικές θρησκείας, έθνη, γλώσσες και ιστορία των εθνών, έτσι
ώστε να δημιουργηθεί επισημά τελικά μία παγκόσμια ενιαία Αυτοκρατορία υπό την
ηγεσία των ελίτ αυτών.
[Η χρησιμότητα της
πανθρησκείας είναι επίσης η προώθηση της ένωσης όλων των λαών με το πρόσχημα
της δήθεν αντιμετώπισης των προβλημάτων των αρρωστιών (π.χ. του κορωνοιου), της
οικονομικής κρίσης, της περιβαλλοντικής αλλαγής, της πείνας, της φτώχειας, της
τρομοκρατίας πιθανών νέων Παγκοσμίων
Πολέμων κ.λ.π.
Σημαντικά ονόματα μασόνων
ήταν αυτών των Δαντών, Μαρά, Ροβεσπιέρος, Μέγας Ναπολέων Α’, Ναπολέων ο Γ΄,
Τρόσκι, Αλέξανδρου Παπαναστασίου, Λένιν (στην Στοά Le Union De Belleville στην Γαλλία), Κερένσκι,
Μαρξ (στην Ένωση των Δίκαιων), Γεώργιος Β΄ της Ελλάδας, Ρούζβελτ, Μπριάν και
Μονέ (από τους ιδρυτές της ΕΟΚ), ενώ ακόμα και η οργάνωση της Θουλής στην
Γερμανία από την οποία προήλθε και τον Άντον Ντέξλερ που ίδρυσε το Ναζιστικό
κόμμα του οπίου αργότερα ηγέτης έγινε ο Αδόλφος Χίμλερ είχε και αυτή μασονική
δομή.
Από Αρχιερείς λέγεται ότι
ήταν μασόνοι και βοήθησαν στην προώθηση του θρησκευτικού
συγκρητισμού/οικουμενισμού και πανθρησκείας ο Μελέτιος Μεταξάκής και ο
Αθηναγόρας (https://alophx.blogspot.com/2018/04/blog-post_2.html),
ενώ και ο Δημήτριος και ο Βαρθολομαίος προωθήσαν πανθρησκείας συγκεντρώσεις].
Πρώτα δε έγινε εφαρμογή
της συνταγής αυτής στην Γαλλία με την Γαλλική Επανάσταση (https://alophx.blogspot.com/2017/09/1789-2016.html),
όπως και τις Γαλλικές Επαναστάσεις των ετών 1.830 μ.Χ. και 1.848 μ.Χ (https://alophx.blogspot.com/2017/06/1830-1848_26.html)
στην ίδια χώρα, ενώ οι μασόνοι πολεμούσαν τους παπικούς τόσο στην Ευρώπη, όσο
και στις αποικίες και τα κράτη των καθολικών στην Λατινική Αμερική (https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post.html)
Αμέσως δε μετά τα
καθολικά κράτη, οι μασόνοι έβαλαν πλώρη να κάνουν ότι έκαναν εκεί και στα
Ορθόδοξα κράτη, πρώτα στην Ρωσία, οπού ήθελαν να καταστρέψουν την Ορθοδοξία και
την μοναρχία, όπως έκαναν και στα καθολικά κράτη, έτσι ώστε με την πτώση των
μοναρχών, να ανέλθει στην εξουσία ένας νέος δημαγωγός σε παγκόσμια κλίμακα
δήθεν «δημοκρατικά» για νομιμοποίηση.
Ο πόλεμος συνεχίστηκε από
τους μασόνους με την ένωση της Γερμανίας από τον Μπίσμαρκ που προσπάθησε με την
Kulturkampf
τον καθολικισμό και με την ένωση της Ιταλίας κατάργησαν το παπικό κράτος.
Παράλληλα, την ίδια
χρονική περίοδο υπήρξε ένεκα «διαφωτισμού», της Γαλλικής Επανάστασης, της
προώθησης της αθεΐας, όπως και τότε έγινε και η εμφάνιση της θεοσοφίας, του
πνευματισμού, της ειδωλολατρικής Χρυσής Αυγής, του τάγματος του Σετ του
σατανιστή Άντον Λέβι (όπως και του Άλιστερ Κρόουλι) και του κομμουνισμού του
Μαρξ στην Μεγάλη Βρετανία, με τις δύο πρώτες να προωθούν την πανθρησκεία.
Τότε, πολλοί υποστήριξαν
ότι όλες οι θρησκείες της γης και οι
Χριστιανοί θα έπρεπε να ενωθούν μεταξύ τους για να αντιμετωπίσουν όλες τις παραπάνω απειλές και τον υλισμό και τότε
ουσιαστικά ξεκίνησε και ο οικουμενισμός και η πανθρησκεία, αρχικά υπό τους
προτεστάντες και αργότερα τον ενστερνίστηκαν οι παπιστές.
Οι παπικοί Ιησουΐτες
πολέμησαν πολλές φορές μασόνους παλαιοτέρα όπως π.χ. στην Οθωμανική
Αυτοκρατορία όταν ο Ιησουΐτης Καπολεόνε και ο Ρώσος στρατηγός και πρέσβης
Ιγνατίεφ κατάφερε να εμποδίσει τα σχέδια του Έλληνα μασόνου Κλεάνθη Σκαλλιέρη
και του συνάδελφου του Μιχνάντ Πασά για την δημιουργία μιας Ελληνοτουρκικής
ένωσης (https://alophx.blogspot.com/2024/06/blog-post_19.html).
[Επίσης, μία ενιαία
Ελληνοτουρκική συνομοσπονδία θα επιτρέψει στους επιχειρηματίες να πουλούν τα
εμπορεύματα τους χωρίς δασμούς και να εξαγοράσουν με τον καπιταλισμό και τον
ακραίο φιλελευθερισμό όλες τις σημαντικές εταιρείες και τους ζωτικούς κλάδους
της περιοχής για λογαριασμό τους και να διανύουν ελευθέρα τα εμπορεύματα και τα
κεφάλαια τους.
Άλλος ένας λόγος που
ήθελαν να δημιουργήσουν μία Ελληνοτουρκική συνομοσπονδία ήταν και μέσω της
δημιουργίας του κράτους αυτού να μπορέσουν οι μασόνοι με την υποστήριξη των
Αγγλογάλλων να αποτρέψουν την κάθοδο των Ρώσων μέσω των Στενών του Βοσπόρου στο
Αιγαίο και στην Μεσόγειο.
Όπως ακριβώς στις μέρες
μας γίνεται στην Ελλάδα, με τον αφοπλισμό των Ελληνικών νησιών με τα όπλα
υπεράσπισης τους να δίνονται στην Ουκρανία, με το Ελληνικό πολιτικο σύστημα να
υποτάσσεται στην Τουρκία και να θέλει να πολεμήσει την Ρωσία].
Στον δε Α΄ΠΠ τα σοσιαλιστικά
κόμματα των κρατών της Ευρώπης αν και η Β’ Διεθνής είχε ψηφίσει να μην λάβουν
μέρος τα μέλη τους και να μην βοηθήσουν στον πόλεμο αυτό, όλα σχεδόν (πλην
Ιταλίας που ηταν υπέρ της ουδετερότητας στον πόλεμο αυτό) ψήφισαν υπέρ του
πολέμου και βοήθησαν σε αυτόν, ενώ ο πάπας υποστήριξε τα καθολικά κράτη.
Αντίστοιχα, στον ίδιο
πόλεμο και οι τεκτονικές στοές αν και έλεγαν ότι τα μέλη τους μην λάβουν μέρος
και να μην βοηθήσουν στον πόλεμο αυτό, όλα σχεδόν (πλην Ελλάδας και Τουρκίας
που έλεγαν ότι οι τέκτονες των κρατών τους θα έπρεπε να μείνουν ενωνόμενοι παρά
τον πόλεμο των κρατών τους) ψήφισαν υπέρ του πολέμου και βοήθησαν σε αυτόν.
Ο δε Β΄ΠΠ, στον οποίο ο
πάπας συμμάχησε με τους φασίστες (αφού ο Μουσολίνι επέτρεψε την επανίδρυση του
παπικού κράτους στο Βατικανό) και τους Ναζί (https://alophx.blogspot.com/2024/02/blog-post_42.html),
όπως και ο (και θρησκευτικός) Ψυχρός Πόλεμος, οπού οι πάπες συμμάχησαν με τις
ΗΠΑ (https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post_34.html,
https://alophx.blogspot.com/2024/02/blog-post_42.html,
https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post_12.html,
https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post_14.html),
μαζί με τον έλεγχο των οικονομικών των παπών από τους Ρότσιλντ (https://alophx.blogspot.com/2023/11/blog-post.html),
ήταν ένα σημείο καμπής και λόγω γεωπολιτικών συμφερόντων και οδήγησε στην
αλλαγή πολίτικης Βατικανού για να πολεμήσουν την ΕΣΣΔ, με την υποστήριξη των
ΗΠΑ (https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post_34.html,
https://alophx.blogspot.com/2024/02/blog-post_42.html, https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post_12.html,
https://alophx.blogspot.com/2017/09/blog-post_14.html).
Ήδη από την Β΄ Βατικάνεια
Συνοδό, είχαν αρχίσει τα «ανοίγματα» του παπισμού προς την μασονία, ενώ στην
συνέχεια, πολλοί ανώτατοι καθολικοί καρδινάλιοι, αρχιεπίσκοποι και Ιησουΐτες,
κάλεσαν σε συγκεντρώσεις χιλιάδες μασόνων, όπως π.χ. από τον Γκονάν, τον Τέρενς
Κουκ κ.λ.π.
Το δε έτος 1.983 μ.Χ.
έπαυσε επίσημα η οποία διαμάχη μεταξύ των μασόνων και του παπισμού, το 1.981
μ.Χ. ο πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β΄ παρέστη σε μασονική συγκέντρωση (όπως και ο
Ιησουΐτης πάπας Φραγκίσκος στις μέρες μας), ενώ λίγα έτη αργότερα και
συγκεκριμένα το 1.986 μ.Χ., έτος το οποίο έγινε και η καταστροφή του πυρηνικού
εργοστασίου του Τσερνόμπιλ, έγινε και η πανθρησκειακή «σύνοδος» της Ασίζης, ενώ
αποφασίστηκε να παύσει ο Ψυχρός Πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ από τον Γκορμπατσόφ
και τον Ρίγκαν.
Επίσης, τότε ενοποιήθηκαν
και όλα τα χρηματιστήρια του κόσμου, κατά που ηταν προεόρτιο της αρχής της
παγκοσμιοποίησης και της Αμερικάνικης μονοκρατορίας/Pax Americana (που διήρκησε 20 περίπου
έτη) και ξεκίνησε επίσημα το 1.992 μ.Χ. μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ στο τέλος
του Δεκέμβριου του 1.991 μ.Χ. και την υπογραφή, όπως και με την υπογραφή της
Συνθήκης του Μάαστριχτ το ίδιο ετος.
Είναι πια κοινός στόχος
του Βατικανού και της μασονίας να υλοποιηθεί η πανθρησκεία, αφού ο μεν πάπας
της Ρώμης φιλοδοξεί αρχικά να ενοποιήσει όλες τις «χριστιανικές ομολογίες» υπό
την εξουσία του με τον οικουμενισμό και μετά να γίνει απολυτός «θρησκευτικός
πλανητάρχης», ενώνοντας και όλες τις θρησκείες της γης υπό την εξουσία του με
την συγκριτιστική πανθρησκεία.
Η δε μασονία από την
πλευρά της θέλει και αυτή, αφού εξυπηρετεί τα συμφέροντα των δυτικών ελίτ (https://alophx.blogspot.com/2023/11/blog-post.html),
να ενοποιηθούν όλες οι θρησκείες της γης, γιατί με τον τρόπο αυτό θα προχωρήσει
το σχέδιο τους για την ενοποιηση όλης της γης υπό την ηγεσία τους, ενώ μία
κοινή θρησκεία είναι απαραίτητη για να νομιμοποιήσουν «θρησκευτικά» (από όλους
σχεδόν τους θρησκευτικούς ηγέτες της γης) τον ηγέτη και την ενιαία παγκόσμια
κυβέρνηση που ετοιμάζουν για την γη (https://alophx.blogspot.com/2023/11/blog-post.html).
Αυτός είναι και ο κύριος
λόγος που για να προωθηθούν οι στόχοι της παγκοσμιοποίησης γίνονται και
παρανοϊκές και ψευδείς αλλαγές στην παιδεία παγκόσμια σε όλα τα κράτη, στο Νέο
(παγκόσμιο) Ημερολόγιο, στην ιστορία, στην κατάργηση των εθνών, της
ηλεκτρονικής κυβέρνησης και χρήματος, στις γλώσσες (με την επιβολή μιας
παγκόσμιας γλώσσας) ακόμα και στην θρησκεία (https://alophx.blogspot.com/2016/09/ttip_29.html,
https://alophx.blogspot.com/2017/11/blog-post_49.html,
https://alophx.blogspot.com/2017/09/chip-ttip.html,
https://alophx.blogspot.com/2018/04/blog-post_2.html,
https://alophx.blogspot.com/2018/01/blog-post_3.htm, https://alophx.blogspot.com/2024/06/blog-post_15.html, https://alophx.blogspot.com/2024/06/blog-post_10.htmll,
https://alophx.blogspot.com/2024/05/blog-post_61.html ),
οπού εκτός από την δημιουργία μιας παγκόσμιας θρησκείας, θέλουν να αλλάξουν και
τα ιερά κείμενα των θρησκειών, έτσι ώστε να προωθούν τα συμφέροντα τους.
Επίσης, ένας ενάλιος
κόσμος θα επιτρέψει στους επιχειρηματίες να πουλούν τα εμπορεύματα τους χωρίς
δασμούς και να εξαγοράσουν με τον καπιταλισμό και τον ακραίο φιλελευθερισμό
όλες τις σημαντικές εταιρείες και τους ζωτικούς κλάδους της γης της γης για να
ελέγχουν τον κόσμο (π.χ. τα τρόφιμα όπως έλεγε ο Κίσινγκερ, το χρήμα/νόμισμα,
την ενέργεια, την τεχνολογία, τα φάρμακα) κ.λ.π.
Θα είναι άραγε αυτή η
εξέλιξη των πραγμάτων στις μέρες μας; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά,
άλλα μόνο αν λάβουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα ως λαός θα αποφύγουμε τις οποίες
κακοτοπιές και θα φέρουμε εκ νέου την πολυαγαπημένη μας πατρίδα σε μία
κατάσταση ακμής και ευημερίας.
ΕΞΤΡΑ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ
Κλυδωνίζεται
το Βατικανό – Ένα βήμα πριν από το σχίσμα η παπική “εκκλησία”. «Κανείς δεν
ξέρει πού πηγαίνει, αλλάζει πάντα γνώμη. Δεν υπάρχει κανένας διαχωρισμός στις
πράξεις του, καμία λογική», τον κατηγορούν. Τα γεγονότα που οδήγησαν την παπική
Εκκλησία στα πρόθυρα ενός πλήρους σχίσματος άρχισαν πραγματικά αμέσως μετά από
ένα… μεσημεριανό γεύμα.
Ένα παγωμένο απόγευμα τον
περασμένο Νοέμβριο στο κέντρο του Βερολίνου, μερικές εκατοντάδες Γερμανοί
Παπικοί πολιτικοί, θεολόγοι και ηγέτες της βιομηχανίας βρέθηκαν στην μεγαλειώδη
αίθουσα συνελεύσεων του ξενοδοχείου Titanic Chaussee για να βάλουν τις
τελευταίες πινελιές σε μια φιλόδοξη μεταρρύθμιση που θα τους επέτρεπε να
παρακάμψουν αποτελεσματικά τους δικούς τους επισκόπους — και κατ’ επέκταση στο
Βατικανό.
Κατά την διάρκεια μιας
θυελλώδους συνέλευσης που διήρκεσε αρκετές ώρες, με τον αέρα να χτυπάει έξω, οι
σύνεδροι παραπονέθηκαν ότι ο πάπας Φραγκίσκος είχε απογοητεύσει την Γερμανική
Εκκλησία σε βασικά ζητήματα όπως η σεξουαλική κακοποίηση κληρικών, ο γάμος των
ομοφυλόφιλων και τα δικαιώματα των τρανς, στα οποία οι Γερμανοί πιστοί
επιζητούσαν απεγνωσμένα πρόοδο.
«Ανακάλυψαν,
χρησιμοποιώντας την ανθρώπινη επιστήμη, ότι υπάρχουν περισσότερα από δύο φύλα —
και όμως ο Πάπας το απορρίπτει αυτό!» ανέφερε ο θεολόγος Andreas Lob-Hüdepohl. «Κανείς
δεν ξέρει πού πηγαίνει, αλλάζει πάντα γνώμη. Δεν υπάρχει κανένας διαχωρισμός
στις πράξεις του, καμία λογική».
Από την αρχή του παπισμού
του, ο Φραγκίσκος έχει αντιμετωπίσει επιθέσεις από συντηρητικούς που ανησυχούν
ότι έχει υπερβεί τις γραμμές σε θέματα όπως η ομοφυλοφιλία, οι αμβλώσεις και ο
καπιταλισμός. Αλλά όσοι συγκεντρώθηκαν στο Βερολίνο διαμαρτυρήθηκαν ακριβώς για
το αντίθετο: ότι δεν είναι αρκετά φιλελεύθερος (νεοταξίτης).
Το διακύβευμα του
Φραγκίσκου. «Ο Φραγκίσκος εξελέγη για να ανανεώσει την παπική εκκλησία», είπε ο
Thomas Söding, αντιπρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής για τους Γερμανούς
Παπικούς, της ομάδας που κατέβηκε στη γερμανική πρωτεύουσα τον Νοέμβριο.
Αλλά η αποτυχία του πάπα
να επιφέρει οποιαδήποτε ουσιαστική αλλαγή έχει μετατρέψει την “Εκκλησία”
αρχαϊκή και αδιευκρίνιστη, είπε, αναγκάζοντας τους Γερμανούς να προσπαθήσουν να
χαράξουν τον δικό τους δρόμο. Θα ήταν λάθος να πούμε ότι ο Φραγκίσκος δεν έκανε
τίποτα για να κερδίσει τη φήμη του ως φιλελεύθερου επαναστάτη.
Από την αρχή της παπικής
του θητείας, ο ποντίφικας έχει αναστατώσει τη θρησκευτική ιεραρχία με
παρεμβάσεις σε λαϊκές συζητήσεις, όχι μόνο για τη σεξουαλικότητα αλλά και για
την οικονομία, τη μετανάστευση και την κλιματική αλλαγή.
Έχει εισαγάγει κάποιες
γνήσιες μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένου του ανοίγματος γραφείων υψηλού
επιπέδου στο Βατικανό για τις γυναίκες, και έχει ασπαστεί περίφημα μια ανεκτική
φιλοσοφία για τον καθένα, δηλώνοντας ακόμη και ότι ο παράδεισος είναι ανοιχτός
στους άθεους.
Ερωτηθείς για τους
ομοφυλόφιλους ιερείς κατά την διάρκεια μιας συνομιλίας με δημοσιογράφους στο
παπικό αεροπλάνο που επέστρεφε από το πρώτο του ταξίδι στο εξωτερικό, ο
ποντίφικας απάντησε: «Ποιος είμαι εγώ να κρίνω;»
Όλα αυτά συνοδεύτηκαν από
μια προσπάθεια προβολής της αγιότητας και της ταπεινοφροσύνης. Ο Φραγκίσκος
αποφάσισε νωρίς να εγκατασταθεί στον στενό ξενώνα Santa Marta του Βατικανού
αντί για την πολυτελή κατοικία των προηγούμενων παπών και άφησε το αλεξίσφαιρο
παπικό αυτοκίνητο για ένα Ford Focus.
Λίγες μέρες μετά την
ολοκλήρωση του κονκλάβου που τον εξέλεξε, ο τότε Αρχιεπίσκοπος Jorge Bergoglio
του Μπουένος Άιρες αναφέρθηκε ότι περίμενε τόσο λίγες από τις πιθανότητές του
που είχε ήδη κλείσει εισιτήριο επιστροφής για την Αργεντινή.
Όμως, ακόμη και όταν οι
παραδοσιακοί στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αφρική και το ίδιο το Βατικανό έχουν
θυμώσει για την αυτοσυνείδητα λαϊκιστική προσέγγιση του Φραγκίσκου, οι
επανειλημμένες δεξιές επιθέσεις κατά της εξουσίας του έχουν εξαφανιστεί.
Αντίθετα, η πιο σοβαρή
πρόκληση προήλθε από εκείνους που διαμαρτύρονται ότι οι φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις
του πάπα ήταν μισογυνιστικές, χωρίς θεολογική αλλαγή, ενώ επισκιάστηκαν από
σκάνδαλα.
Οι προοδευτικοί
νεοταξίτες της Γερμανίας. Οι προοδευτικοί νεοταξίτες Παπικοί στη Γερμανία και
αλλού έχουν αδράξει την προσπάθεια του Φραγκίσκου να εισαγάγει λίγη
συμβουλευτική στην Εκκλησία – μια πρωτοβουλία που ονόμασε «συνοδικότητα».
Έκτοτε έχουν
χρησιμοποιήσει την διαδικασία για να καταλάβουν εξουσίες που συνήθως
προορίζονται για τους χειροτονούμενους και να κατευθύνουν τα τοπικά τους
συμβούλια προς μια κατεύθυνση που τους αρέσει περισσότερο.
Πολλοί, πράγματι, θέλουν
να αξιοποιήσουν τη συνοδική διαδικασία για να αλλάξουν πραγματικά τον
εκκλησιαστικό νόμο. «Το 90% των ανθρώπων που εγκαταλείπουν την ψευτοεκκλησία
του Βατικανού λένε ότι είναι θυμωμένοι με τη σεξουαλική κακοποίηση, την διαφθορά
των αξιωματούχων, ότι είναι θυμωμένοι με την ηγεσία», είπε ο Söding.
«Υπάρχει αυτή η ιδέα των
αγίων ανθρώπων που εκλέγονται από τον ίδιο τον Θεό και έχουν την θέση να
ηγούνται της Εκκλησίας — ακόμα κι αν η μεγάλη πλειοψηφία των πιστών δεν είναι
πεπεισμένη ότι αυτός είναι ο σωστός τρόπος».
Για μεγάλο μέρος του
περασμένου έτους, η γερμανική πρόκληση έχει αναστατώσει την παπική εκκλησία,
προκαλώντας τρομερές προειδοποιήσεις για ένα σχίσμα και εκκλήσεις για μια
συντηρητική καταστολή. Δεν πέρασε απαρατήρητο ότι η απειλή για την εξουσία των
κληρικών έχει ξεσπάσει στις ίδιες τις περιοχές που εδράζονταν στις λουθηρανικές
αναταραχές του 16ου Αιώνα μ.Χ.
Πέρυσι, ένας εξέχων
αρχιεπίσκοπος περιέγραψε τα γεγονότα στην Γερμανική “Εκκλησία” ως «τη μεγαλύτερη
κρίση από την Μεταρρύθμιση». Και παρόλο που η εξέγερση έχει υποσταλεί πρόσφατα,
δεν δείχνει σημάδια λήξης.
Το ιστορικό του
αναβρασμού. Οι τευτονικές κρίσεις ξεκίνησαν το 2018 μ.Χ. με μια έρευνα ορόσημο
για την κρίση κακοποίησης κληρικών στην Γερμανία. Έχοντας εντολή από τον κλήρο
της χώρας να ανακόψει την έξοδο των εκκλησιαζόμενων, η έκθεση που προέκυψε
συνιστούσε να αμφισβητηθεί η αγαμία των ιερέων, να επιδειχθεί μεγαλύτερη ανοχή
προς τα LGBTQ+ άτομα και οι λαϊκοί παπικοί να έχουν μεγαλύτερο λόγο για τον
διορισμό επισκόπων.
Σε πολλά μέρη τέτοιες
προτάσεις θα μπορούσαν να είχαν αγνοηθεί, αλλά στη Γερμανία αυτό ήταν λιγότερο
εύλογο. Μοναδική μεταξύ των ομολόγων της, η Γερμανική “Εκκλησία”
χρηματοδοτείται από τους φόρους των 20 εκατομμυρίων μελών της, καθιστώντας την
ευαίσθητη στην κοινή γνώμη με έναν τρόπο που τα περισσότερα εκκλησιαστικά
όργανα δεν είναι.
Το 2018 μ.Χ. αυτή η
ευαισθησία οδήγησε σε πιέσεις στους Γερμανούς επισκόπους να θεσπίσουν τις
μεταρρυθμίσεις σχετικά με την κακοποίηση των κληρικών — ακόμα κι αν πολλές από
αυτές παραβίαζαν τον εκκλησιαστικό νόμο.
Κατά ειρωνικό τρόπο, το
εργαλείο που χρησιμοποίησαν οι Γερμανοί παπικοί για να αμφισβητήσουν το
Βατικανό ήταν ένα εργαλείο που παρείχε ο ίδιος ο Φραγκίσκος. Κατά την διάρκεια
της παπικής του θητείας, ο πάπας δημιούργησε πολλά μεγάλα συμβουλευτικά φόρουμ
σε ολόκληρη την εκκλησία, γνωστά ως σύνοδοι, ενώ διεύρυνε το πεδίο εφαρμογής
τους για να συμπεριλάβουν λαϊκούς και ενθαρρύνοντας άλλους να πάρουν
πρωτοβουλίες.
Ενώ οι σύμμαχοι του
Φραγκίσκου λένε ότι αυτές οι σύνοδοι είναι στην πραγματικότητα μόνο για το
«θεαθήναι», πολλοί στο γερμανικό κλήρο, ίσως ευσεβώς, τις θεώρησαν ως
υποστήριξη της απόλυτης φιλελέ μεταρρύθμισης.
Σύντομα βρήκαν έναν
πρόθυμο συνεργάτη στην Κεντρική Επιτροπή για τους Γερμανούς Παπικούς, την
ισχυρή ομάδα πίεσης που κατέβηκε στο Βερολίνο πέρυσι. Αντιπροσωπεύοντας την
αφρόκρεμα της Γερμανικής Παπικής ελίτ – στις τάξεις της περιλαμβάνεται ο
πολιτικός των Βρυξελλών Manfred Weber – η Κεντρική Επιτροπή στρέφεται φυσικά
προς το πολιτικό ρεύμα και άδραξε την ευκαιρία να παρασύρει τους επισκόπους στη
νεωτερικότητα.
Και έτσι γεννήθηκε το «Συνοδικό
Μονοπάτι» της Γερμανίας. Μέσω μιας σειράς κοινών συνελεύσεων, τα θεσμικά όργανα
εργάστηκαν δυναμικά για να εφαρμόσουν τις συστάσεις της έκθεσης του 2018 μ.Χ.,
ακόμα κι αν αυτό έκανε ορισμένους από τους επισκόπους να ανησυχούν.
Όπου το δόγμα της
ψευτοεκκλησίας ήταν αμετακίνητο, οι προτάσεις τους ήταν ρητορικές, αλλά κατά
καιρούς αψηφούσαν ρητά την καθοδήγηση του Βατικανού – εγκρίνοντας, για
παράδειγμα, τις ευλογίες για τα γκέι ζευγάρια το 2023 μ.Χ.
Πέρυσι, η διαμάχη ξέσπασε
όταν η Κεντρική Επιτροπή προώθησε μια πρόταση για την αποδυνάμωση της εκλογικής
δύναμης των επισκόπων, επιτρέποντάς τους να υπερνικηθούν με απλή πλειοψηφία. Αγνοώντας
την κατακραυγή από την Ρώμη, η Επιτροπή πίεσε στη συνέχεια να καταστήσει αυτή
την ρύθμιση μόνιμη, με ένα «Συνοδικό Συμβούλιο» που θα δέσμευε για πάντα τα δύο
μέρη μεταξύ τους.
Η συγκέντρωση στο Titanic
Chaussee. Αυτός ήταν ο στόχος της συγκέντρωσης του περασμένου Νοεμβρίου στο
ξενοδοχείο Titanic Chaussee: να ψηφίσουμε αυτήν την τελική μεταρρύθμιση και να
θεσμοθετήσουμε την πρωτοποριακή εκκλησιαστική δημοκρατία των Γερμανών.
Οι επίσκοποι, από την
πλευρά τους, αναμενόταν να σφραγίσουν την ψηφοφορία τον Φεβρουάριο που ήρθε. Η
διάθεση στο ξενοδοχείο έμοιαζε με κομματικό πολιτικό συνέδριο. Υπήρχε μεγάλη
επιδοκιμασία για το Ισραήλ, ενώ τα παράπονα με τον ποντίφικα κυμαίνονταν από
κακοποίηση κληρικών έως τις μικρολεπτομέρειες της καθημερινής πολιτικής.
Μεταξύ εκείνων που έδωσαν
παθιασμένες ομιλίες ήταν η Hildegard Mueller, πρόεδρος του Γερμανικού Συνδέσμου
της Αυτοκινητοβιομηχανίας — όχι η πιο προφανής αυθεντία στη θεολογία. Αναπόφευκτα
τέτοιες σκηνές ανησύχησαν τον Άρειο Πάγο του Βατικανού.
Ο Φραγκίσκος και οι
σύμμαχοί του κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το Συνοδικό Μονοπάτι ήταν μια
προσπάθεια να αλλάξει εντελώς ο εκκλησιαστικός νόμος. Τον προηγούμενο χρόνο, ο
κορυφαίος διπλωμάτης του Πάπα είχε προειδοποιήσει τους Γερμανούς ότι η
πρωτοβουλία τους αποτελούσε «απειλή για την ενότητα της εκκλησίας».
Ο ίδιος ο Φραγκίσκος
παρενέβη τον Νοέμβριο, παροτρύνοντας τους Γερμανούς Παπικούς να σταματήσουν «να
αναζητούν τη «σωτηρία» σε νέες επιτροπές», και αντ’ αυτού να «ανοιχτούν και να
βγουν για να συναντήσουν τους αδελφούς και τις αδερφές μας, ειδικά εκείνους που
βρίσκονται … στα κατώφλια των εκκλησιών, στους δρόμους, στις φυλακές, στα
νοσοκομεία, στις πλατείες και στις πόλεις».
Οι Γερμανοί απέκρουσαν σε
μεγάλο βαθμό την κριτική, υποβαθμίζοντας εξωτερικά τους στόχους τους ενώ
μιλούσαν ιδιωτικά για γνήσιο φιλελέ μετασχηματισμό. Η μεταρρύθμιση της
κατανομής της εξουσίας πέρασε από την Επιτροπή με ένα αποφασιστικό ναι —
πρακτικά χωρίς διαφωνία.
Αντιδράσεις και στο
Βέλγιο. Η εξέγερση κατά της κληρικής εξουσίας δεν έχει περιοριστεί στους φιλελεύθερους
κύκλους στο Βερολίνο. Νωρίτερα φέτος, επίσκοποι στο Βέλγιο παρουσίασαν ένα
«Συνοδικό Μανιφέστο» που ζητούσε πολλές από τις ίδιες μεταρρυθμίσεις με τους
Γερμανούς.
Σίγουρα, οι Βέλγοι ήταν
πιο προσεκτικοί, συμφωνώντας να προχωρήσουν μόνο με την έγκριση του Βατικανού. Αλλά
η εξέλιξη έδειξε τον βαθμό στον οποίο η δημόσια οργή εξαπλώθηκε σε περιφερειακό
και ακόμη και υποπεριφερειακό επίπεδο.
Για να πάρουμε ένα πιο
ακραίο παράδειγμα, λίγο καιρό αφότου οι Γερμανοί ψήφισαν να αψηφήσουν το
Βατικανό, ο επίσκοπος Felix Gmür καλωσόρισε τον POLITICO στην πολιορκημένη
αλπική του θέση στην πόλη Solothurn στη βόρεια Ελβετία, την έδρα της επισκοπής
της Βασιλείας.
Κάτω από τον χλωμό ουρανό
του Ιανουαρίου, με το χιόνι να πέφτει στα γκρίζα έλατα που περιβάλλουν το
αρχηγείο του ανακτόρου του, ο επίσκοπος περιέγραψε το φιάσκο που τυλίγει τη
δική του μικρή, κρύα γωνιά της “Εκκλησίας”.
Η επανάσταση είχε φτάσει
στο κατώφλι του Gmür τον Νοέμβριο, όταν οι εκκλησιαστικοί από ένα από τα
καντόνια υπό την εποπτεία του υπέβαλαν τέσσερα αιτήματα σχετικά με τον χειρισμό
της κακοποίησης παιδιών από την Ελβετική ψευτοεκκλησία.
Η Ελβετία, επίσης, είχε
ταλαιπωρηθεί από μια σειρά από φρικιαστικές αποκαλύψεις και η «Σύνοδος» της
Λουκέρνης – ένα κοινοβούλιο λαϊκών επιφορτισμένου με τη συλλογή και την
εκταμίευση φορολογικών εσόδων για την επισκοπή – ήθελε ο Gmür να δημιουργήσει
έναν εξωτερικό φορέα για τη διερεύνηση της κατάχρησης. ως αρχείο για την
αποτροπή της καταστροφής εγγράφων.
Όπως και στη γερμανική
περίπτωση, τα γεγονότα κατέδειξαν την επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ του κλήρου
και των πιστών. Η διαφορά όμως εδώ ήταν πόσο μακριά ήταν διατεθειμένοι να
φτάσουν οι ενορίτες. Δεν υποστήριζαν μια νέα συμφωνία κατανομής της εξουσίας –
απειλούσαν να παρακρατήσουν περίπου μισό εκατομμύριο φράγκα από τον Gmür εάν
δεν ικανοποιούσε τις απαιτήσεις τους.
Για κάποιους, αυτό ήταν
ένα τρομακτικό προηγούμενο: «Αν έχετε τα χρήματα, έχετε τώρα τη δύναμη εναντίον
του επισκόπου», είπε ο Urs Corradini, ένας Ελβετός διάκονος που εργάζεται για
την επισκοπή του Gmür και έχει υπερασπιστεί δημόσια τον επίσκοπο.
«Αυτό είναι πραγματικά
επικίνδυνο. Η εξουσία πρέπει να ανήκει στον πάπα, τους επισκόπους, τους
ιερείς». Διαφορετικά, είπε, τα θέματα πίστης κινδυνεύουν να υποβληθούν σε
λαϊκίστικη λήψη αποφάσεων — «και μετά η ομάδα αποφασίζει αν θέλετε να πιστέψετε
στον Χριστό ή όχι».
Τι πιστεύει λοιπόν ο
Φραγκίσκος για όλα αυτά; Ενώ ο ποντίφικας έχει ρίξει κρύο νερό στη γερμανική
προσπάθεια, απέφυγε από οριστική καταστολή. Πράγματι, ως πάπας, γνωρίζει πολύ
καλά πόσο επισφαλής είναι η θέση της Ευρωπαϊκής “Εκκλησίας”, με τους πιστούς να
φεύγουν σωρηδόν.
«Η πίστη στην Ευρώπη και
σε μεγάλο μέρος της Δύσης δεν είναι πλέον προφανές τεκμήριο, αλλά συχνά
διαψεύδεται, χλευάζεται, περιθωριοποιείται και γελοιοποιείται», είπε ο
ποντίφικας σε ομιλία του στους ιερείς το 2019 μ.Χ.
Ο Φραγκίσκος προσπάθησε
να ανοίξει τον φάκελο με τις κατηγορίες κατά της εκκλησίας, αλλά συνεχίζει να
συγκρούεται με την ακαμψία της κουλτούρας και της γραφής – ή σκοντάφτει πάνω
στη δική του προσέγγιση στη χάραξη θεολογικής πολιτικής.
Υπάρχει ένας ρυθμός στα
σκάνδαλα του πάπα: αρχικά εμφανίζει μια προοδευτική ιδέα, αποσπά την απώθηση
από τα δεξιά και μετά υποχωρεί, εξοργίζοντας τους αριστερούς. Μέρες, μήνες ή
χρόνια αργότερα, επαναφέρει μια ήπια εκδοχή της πρότασής του, μόνο για να
προκαλέσει μεγαλύτερη και βαθύτερη σύγχυση.
Αυτό που συχνά προκύπτει
από αυτή την χαοτική διαδικασία είναι μια επισφαλής «εκκλησία δύο ταχυτήτων»
στην οποία ο Φραγκίσκος προσπαθεί να κατευνάσει και τις δύο πλευρές αφήνοντας
την εφαρμογή των εντολών του στην διακριτική ευχέρεια των τοπικών ιερέων – μια
ιδέα τόσο επαναστατική όσο και ενδεικτική της αυξανόμενης απόγνωσης στο
Βατικανό.
Αν και υπήρχε πάντα ένας
βαθμός ανεκτικότητας προς τον καθένα σχετικά με σημαντικές περιφερειακές
διαφορές, σπάνια προέκυψε τόσο ρητά από την κορυφή. Αποδεικτικό αυτής της
προσέγγισης ήταν η έκπληξη της δημοσίευσης τον Δεκέμβριο της Fiducia
supplicans, μιας παπικής δήλωσης που επιβεβαιώνει το δικαίωμα των ιερέων να
δίνουν απλές ευλογίες σε ζευγάρια του ίδιου φύλου.
Στην αρχή φαινόταν σαν να
άλλαζε γνώμη ο Πάπας μετά από χρόνια αμφιβολιών, στα οποία είχε αγκαλιάσει τους
γκέι Καθολικούς σε προσωπικό επίπεδο, ενώ καταστέλλει τις ανεξάρτητες
προσπάθειες για να προχωρήσει με ευλογίες – κυρίως στην Γερμανία το 2021 μ.Χ.
Αλλά ο αρχικός
ενθουσιασμός των φιλελεύθερων έγινε απογοήτευση όταν ο Φραγκίσκος υποβάθμισε την σημασία της διακήρυξης μετά από πυρετώδεις αντιδράσεις από τους συντηρητικούς Καθολικούς,
κυρίως στην Αφρική.
Τα προβλήματα υγείας. Σε
όλα αυτά δεν βοηθά το γεγονός ότι, κατά πάσα πιθανότητα, ο πάπας έχει πολλά
προβλήματα υγείας. Στα 87 του και με μόνο έναν λειτουργικό πνεύμονα, παλεύει να
αναπνεύσει, υποφέρει από κρίσεις πνευμονίας και μπαίνει και βγαίνει μόνιμα στο
νοσοκομείο. Κάθε δημόσιος βήχας δημιουργεί μακάβρια πρωτοσέλιδα.
Εν τω μεταξύ, σε μεγάλο
βαθμό απέτυχε να ορίσει αρκετούς συμμάχους στο Κολέγιο των Καρδιναλίων για να
εγγυηθεί έναν διάδοχο με ομοϊδεάτες, και οι φιλελεύθεροι αναρωτιούνται αν θα
αφήσει κάποια προοδευτική κληρονομιά.
Παγιδευμένος ανάμεσα σε
μια φιλελεύθερη Ευρώπη και έναν κυρίως συντηρητικό παγκόσμιο νότο, ο Φραγκίσκος
βρίσκεται σε αδιέξοδο. Τον απασχολεί σε μεγάλο βαθμό να χαλιναγωγεί —ή να
κατευνάζει— τους αποσχισμένους και τους αντάρτες από όλες τις πλευρές.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα
αυτής της θέσης ήταν η πιο φιλόδοξη από τις πολυπόθητες συμβουλευτικές
«συνόδους» του πάπα, οι οποίες ακολούθησαν δύο που πραγματοποιήθηκαν το 2015
μ.Χ. και το 2018 μ.Χ.
Η «Σύνοδος για την
Συνοδικότητα» ξεκίνησε το 2021 μ.Χ., με αποκορύφωμα ένα μήνα- μακρύ φόρουμ στη
Ρώμη πέρυσι, στο οποίο περίπου 450 εκπρόσωποι (συμπεριλαμβανομένων λαϊκών και
γυναικών) συζήτησαν σημαντικά ζητήματα από διαφορετικές πολιτιστικές
προοπτικές.
Αυτή η μεγάλη διεθνής
άσκηση πολιτιστικής κατασκευής γεφυρών ολοκληρώνεται τον Οκτώβριο. Όπως και με
τις προηγούμενες συνόδους, τα ευρήματα μπορούν να το μετατρέψουν σε κανονικό
δίκαιο, αν το επιλέξει ο πάπας (https://romioitispolis.gr/klydonizetai-to-vatikano-ena-vima-prin-apo-to-schisma-i-papiki-ekklisia/).
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Προστατεύει την Ιταλική
Μασονία & Μαφία, που πάνε χέρι-χέρι.
Με την
απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 2024 μ.Χ., στην σημαντική υπόθεση της
Ιταλικής Μασονίας, της «Μεγάλης Ανατολής της Ιταλίας εναντίον του Ιταλικού
Κράτους», (“Grande Oriente d’Italia contre Italie”) το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) αποφάσισε ότι η κοινοβουλευτική εξεταστική
επιτροπή, της Ιταλικής Βουλής, η οποία διερευνούσε το φαινόμενο της μαφίας και
των άλλων εγκληματικών οργανώσεων, είχε παραβιάσει το απόρρητο της Μασονικής
Στοάς, πραγματοποιώντας έρευνα για την απόσπαση & δημοσιοποίηση του
καταλόγου των μασόνων μελών της.
Το
Ευρωπαϊκό Κέντρο για το Δίκαιο & τη Δικαιοσύνη (ΕΚΔΔ), αναφέρει ότι το
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) έκρινε & απεφάνθη ότι
δεν υπήρχουν επαρκείς εγγυήσεις για τις απαιτήσεις που προβάλει η
κοινοβουλευτική εξεταστική επιτροπή και αποφάσισε ότι προέχει η προστασία του
απόρρητου των προσωπικών δεδομένων της ιδιωτικής ζωής των Μασόνων
(Ελευθεροτεκτόνων), ως ύψιστη προτεραιότητα, ενώ υποβάθμισε την αναγκαιότητα να
καταπολεμηθεί αποτελεσματικά η διείσδυση της Ιταλικής Μαφίας (η οποία είναι
εγκληματική μυστική συμμορία) στους ανώτερους πολιτικούς κύκλους, μέσω της
διείσδυσης των μαφιόζων στις μυστικές Μασονικές Στοές.
Το
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο. Ο Διευθυντής του
Κέντρου (ΕΚΔΔ), που προαναφέρθηκε, κ. Grégor Puppinck, έδωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα
συνέντευξη στην οποία εξήγησε όλες τις λεπτομέρειες αυτής της συνταρακτικής
υπόθεσης και, γενικότερα, της αμφιλεγόμενης αβάσιμης απόφασης του Ευρωπαϊκού
Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Οι
Ιστορικοί στενοί Δεσμοί μεταξύ της Μαφίας & της Μασονίας στην Ιταλία. Στην
Ιταλία, όπως εξηγεί ο κ. Puppinck, υπάρχει ένα μεγάλο ιστορικό διαπλοκής &
συνεργασίας μεταξύ της Μαφίας και των μυστικών εταιρειών, οι οποίες μάλιστα
λειτουργούν και με παρόμοιο τρόπο: Μυστικότητα, αυστηρή ιεραρχία, φοβεροί όρκοι
& ερεβώδη μυστικά.
Ο
κίνδυνος που υφίσταται για την Ιταλικό κράτος είναι η πιθανότητα να
ξαναεμφανιστούν στο πολιτικό & κοινωνικό προσκήνιο, προσωπικότητες, που
είναι διαπλεκόμενες με μασονικές στοές, με πολιτικούς & μαφιόζικους
εγκληματικούς στόχους.
Αυτό μας
διδάσκει το ιστορικό του παρελθόντος. Το παράδειγμα της περιβόητης μυστικής
μασονικής στοάς P2, (δηλαδή της Προπαγάνδα Νο 2 ) μια υπόθεση που συντάραξε την
Ιταλία, πριν αρκετά χρόνια, και από την οποία αποδείχθηκε η διαπλοκή, μεταξύ
διεφθαρμένων επιφανών πολιτικών, Μαφίας, Βατικανού & Μασονικών μυστικών
στοών. Είναι η πασίγνωστή υπόθεση Πε-Ντούε (P2).
Το 18ο
άρθρο του Ιταλικού Συντάγματος, απαγορεύει ρητώς την οποιαδήποτε πολιτική
δραστηριότητα των μυστικών Μασονικών Στοών, έστω και έμμεσα. Με την συγκλονιστική
υπόθεση της μυστικής Μασονικής Στοάς P2, αποδείχτηκε περίτρανα, ότι η Μαφία της
Νότιας Ιταλίας είχε διεισδύσει στις τοπικές μυστικές Μασονικές Στοές, και έτσι
απέκτησε πολιτική επιρροή, στήριξη & αποτελεσματική κάλυψη.
Οι
μασονικές στοές στην Ιταλία διακρίνονται σε δημόσιες (φανερές) ή ημι-δημόσιες
(διακριτικές) και τις μυστικές, οι οποίες όμως είναι παράνομες, μια και
απαγορεύονται από τον Σύνταγμα & πλήθος νόμων.
Παρ’ όλα
αυτά υπάρχουν, επικαλούμενες το μασονικό απόρρητο & την προστασία των προσωπικών
δεδομένων. Συνεπώς, η μασονική μητρική Στοά της «Μεγάλης Ανατολής» της Ιταλίας
(«Grand Orient»— GO) —που αποτελούσε το βασικό στόχο της έρευνας— δεν
απελαύνανε νομιμότητας.
Ιστορικό
της Διαπλοκής Μαφίας & Μασονίας. Η μαφία της Καλαβρίας, η «Ντράνγκετα»
& η Σικελική μαφία, η «Κόζα Νόστρα», διείσδυσαν στις Μασονικές οργανώσεις
της Μεγάλης Ανατολής της Ιταλίας (GO).
Είναι
πασίγνωστό και αποδεδειγμένο, ότι από τη δεκαετία του 1.990 μ.Χ., η μαφία
αποφάσισε να διεισδύσει στις τεκτονικές στοές, ειδικά στην Καλαβρία. Μέσα σε
αυτές τις τεκτονικές στοές, οι μαφιόζοι έκαναν γνωριμίες, αποκτούσαν άκρες
& «κονέ» με πολιτικούς και άλλες προσωπικότητες μεγάλης επιρροής.
Σ’ αυτές
τις δύο νότιες περιοχές, την Καλαβρία & την Σικελία, Μαφία & Μασονία
συγχωνεύτηκαν, και έτσι νομιμότητα & παρανομία, κόσμος & υπόκοσμος,
έγινα ένα. Η δε τοπική μαφία, η «Ντράνγκετα» & «Κόζα Νόστρα», μέσω της
μασονίας, την οποία διάβρωσαν, έγιναν πανίσχυρες.
Με απλά
λόγια, τουλάχιστον σε αυτές τις δύο νότιες περιοχές της Ιταλίας, στην Καλαβρία
& στην Σικελία, οι μαφιόζοι στυγεροί εγκληματίες της «Κόζα Νόστρα», έχοντας
διεισδύσει στις τοπικές μυστικές μασονικές στοές, απέκτησαν ισχυρή πολιτική
επιρροή, και με τις γνωριμίες & τα «κονέξιον», και την πασίγνωστη
αλληλεγγύη «των μασόνων εν Εωσφόρω αδελφών», κατέστησαν πανίσχυρες και άτρωτες.
Έτσι, εκεί κάτω στην μπότα της Ιταλίας, μασονία & μαφία, κόσμος &
υπόκοσμος έγιναν «κράτος εν κράτει», καταλύοντας κάθε είδους νομιμότητα.
Δημιουργία
Κοινοβουλευτικής Εξεταστικής Επιτροπής. Το 2013 μ.Χ. διορίστηκε άλλη μια νέα
κοινοβουλευτική εξεταστική επιτροπή, από το Ιταλικό Κοινοβούλιο, για την
διερεύνηση αυτής της γάγγραινας που έχει αναπτυχθεί στο σώμα της Ιταλίας.
Λόγω
αυτού ακριβώς του ένοχου ιστορικού, της διαπλοκής Μασονίας & Μαφίας, η
οποία και περιγράφτηκε παραπάνω και ειδικά στις περιοχές της Σικελίας & της
Καλαβρίας, όπου ορισμένες μυστικές μασονικές στοές είχαν διαβρωθεί από τους
μαφιόζους, η εξεταστική επιτροπή ήθελε να διασταυρώσει τα ονόματα των μασόνων
της Καλαβρίας & της Σικελίας με τα ονόματα των μαφιόζων αυτών των περιοχών.
Αλλά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει αντιρρήσεις & επιφυλάξεις…
Όμως, το
έργο αυτής έρευνας δεν ήταν καθόλου εύκολο, γιατί συνάντησε εμπόδια από την
ηγεσία της Ιταλικής Μασονίας. Αντιμετώπισε την επανειλημμένη άρνηση της
κεντρικής ηγεσίας της Μεγάλης Ανατολής Ιταλίας (GO) να συνεργαστεί με τις
Ιταλικές αρχές.
Το Ύπατο
Συμβούλιο των υψηλόβαθμων Μεγάλων Διδασκάλων του Ιταλικού Τεκτονισμού,
επικαλέστηκαν προσχηματικά το μασονικό απόρρητο, και την προστασία του
απόρρητου των προσωπικών δεδομένων των μελών του.
Αλλά
πάρα την αρνητική στάση των Μασόνων να δώσουν τον κατάλογο των μελών τους που
ζητήθηκε, η Ιταλική Δικαιοσύνη διέταξε να διενεργηθούν έρευνες και έτσι
κατασχέθηκε ένας κατάλογος με πάνω από 6.000 ονόματα Μασόνων, ο οποίος δεν
αμφισβητήθηκε ποτέ από τη Μασονική Στοά.
Η
Ιταλική Δικαιοσύνη έκανε το Συνταγματικό καθήκον της. Και είναι άξια
συγχαρητήριων. Όμως, η Μασονική Διοίκηση, του Ύπατου Συμβουλίου των Μεγάλων
Διδασκάλων (Μεγάλων Μαέστρων = Grandi Maestri) της Ιταλίας προσέφυγε στο
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για να σταματήσει τις έρευνες
αυτές, οι οποίες την εξέθεταν. Ήξερε το τι, πώς, & από που να ζητήσει
νομική στήριξη…
Και
τώρα, όπως ήταν αναμενόμενο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, έρχεται και δικαιώνει την
μασονική προσφυγή και κατά συνέπεια εμποδίζει την έρευνα των Ιταλικών αρχών,
που ήθελαν να ξεσκεπάσουν τους μαφιόζους της Σικελίας, της «Κόζα Νόστρα», που
είχαν διεισδύσει στις τοπικές μυστικές μασονικές στοές. Ταυτόχρονα, καταδίκασε
τις έρευνες των Ιταλικών αρχών (της κοινοβουλευτικής εξεταστικής επιτροπής
), ως
καταχρηστικές, που προέβη στην κατάσχεση του απόρρητου καταλόγου των 6.000
μασόνων. Γεγονός που καταδεικνύει σε τι χαλεπές εποχές ζούμε… σε τι είδους
δημοκρατία έχουμε… και τι είδους δικαιοσύνη απονέμουν οι Ευρωπαϊκοί θεσμοί, και
από ποιους αποτελούνται. Όπως λέει και σοφή παροιμία για αυτή την περίπτωση:
«το ένα χέρι νίπτει το άλλο…».
Το
Ιστορικό των Διαδοχικών Γεγονότων . Η υπόθεση αυτή δεν είναι μεμονωμένη και
ξεκάρφωτη, αλλά αποτελεί τμήμα μιας σειράς άλλων παρόμοιων υποθέσεων που είναι
σχετικές με το ζήτημα της ένταξης των Ιταλών στις Μασονικές Στοές.
Είναι
ζωτικής σημασίας για το Ιταλικό κράτος να ξεκαθαρίσει όλα αυτά τα μυστικά
δίκτυα που καλύπτονται κάτω από το πέπλο της ερεβώδους μυστικότητας & του
μασονικού απορρήτου, που διαβρώνουν & υπονομεύσουν την δημοκρατία & την
νομιμότητα.
Έτσι,
από την δεκαετία του 1.980 μ.Χ. και κυρίως από τη δεκαετία του 1.990 μ.Χ.,
έχουν τεθεί σε ισχύ νόμοι & διατάξεις που υποχρεώνουν τους δικαστές &
τους διοικητές της αστυνομίας να υποβάλουν Υπεύθυνη Δήλωση, αν ανήκουν ή όχι
στον Τεκτονισμό, αν είναι δηλαδή Μασόνοι, μια και θεσπίστηκε το ασυμβίβαστο
μεταξύ αυτών των δύο ιδιοτήτων, για προφανείς λόγους.
Η πλήρης
εφαρμογή αυτού του αντιμασονικού νόμου ποικίλλει από περιοχή σε περιοχή στην
Ιταλική επικράτεια. Που σημαίνει, ότι άλλες περιφέρειες εφαρμόζουν τον παραπάνω
νόμο πλήρως & άλλες μερικώς ή πλημμελώς.
Έτσι,
ορισμένες περιφέρειες εφαρμόζουν απλώς τυπικά τον νόμο, ενώ σε άλλες είναι
απαραίτητη η προσκόμιση Υπεύθυνης Δήλωσης περί μη συμμετοχή στον Τεκτονισμό,
αυτών που είναι υποψήφιοι να διεκδικήσουν & να αναλάβουν αυτά τα νευραλγικά
πόστα, των δικαστών & αστυνομικών διοικητών.
Πράγματι,
τίθεται το εύλογο ερώτημα: Πώς μπορεί ένας δικαστής να δίκαιος &
αμερόληπτος, στην κρίση & την απόφαση του, όταν είναι μασόνος και έχει
δώσει βαριούς ερεβώδεις όρκους, που δεν πρέπει να παραβιάσει ποτέ, επί ποινή
φρικτού θανάτου, ότι σε κάθε περίσταση & με κάθε τρόπο θα πρέπει βοηθήσει
έναν «αδελφό τέκτονα» που βρίσκεται σε δυσκολία ή κίνδυνο.
Επομένως,
αν ο δικαστής ή ο αστυνομικός διοικητής είναι ορκισμένος μασόνος, θα πρέπει να
κάνει τα στραβά μάτια και να δικαιώσει τον κατηγορούμενο, αν ο δικαζόμενος ή ο
διωκόμενος είναι και αυτός «αδελφός μασόνος».
Τόσο
απλά. Πρέπει να σημειωθεί ότι κοντά σε αυτόν τον ισχυρό νόμο προστέθηκε, προς
ενίσχυση του, και η απόφαση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου της Ιταλίας, το
οποίο αποφάνθηκε, ότι δεν ήταν δυνατόν να είναι κανείς Δικαστής & Μασόνος
ταυτόχρονα, υπάρχει δηλαδή το επαγγελματικό ασυμβίβαστο, μεταξύ αυτών των δύο
ιδιοτήτων.
Όλες
αυτές οι αντιδικίες & διενέξεις – μεταξύ του ταλαιπωρημένου Ιταλικού
κράτους, από την διαπλοκή της μαφίας & της μασονίας – έφτασαν στο Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (ΕΔΔΑ) με το ερώτημα:
Είναι
δυνατόν να απαιτηθεί η προσκόμιση υπεύθυνης δήλωσης από έναν υποψήφιο δικαστή
ότι δεν είναι Μασόνος, μια και υπάρχει το επαγγελματικό ασυμβίβαστο —σύμφωνα με
τον Ιταλικό νόμο ; Μπορεί να απαιτήσει το κράτος να δηλώσει ο συγκεκριμένος
δικαστής ή αστυνομικός διοικητής, ότι δεν μέλος κάποιας μυστικής μασονικής
στοάς;
Κάθε
φορά, που γινόταν προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (ΕΔΔΑ), κατά παράβαση της
κοινής λογικής, αυτό έκρινε ότι η απαίτηση αυτή είναι καταχρηστική γιατί
παραβίαζε την προστασία των προσωπικών δεδομένων, το απόρρητο της προσωπικής
ζωής των μασόνων και εμπόδιζε την διενέργεια του κρατικού ελέγχου στις
μασονικές οργανώσεις.
Απλούστατα,
το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που έχει έδρα στο Στρασβούργο, επικαλούμενο
προσχηματικά επιχειρήματα προστάτευε το μασονικό απόρρητο, και κατά συνέπεια,
προστάτευε και την μαφία της Σικελίας που είχε διεισδύσει στις τοπικές
μασονικές στοές.
Προστατεύοντας
όμως την τεκτονική μυστικότητα, ταυτόχρονα έκανε τα στραβά μάτια, στο
συγκεκριμένο σοβαρό πρόβλημα της εξάπλωσης των εγκληματιών της μαφίας στις
περιοχές της Καλαβρίας και της Σικελίας, όπου οι μαφιόζοι έχοντας διεισδύσει
στις μυστικές μασονικές στοές και αποκτώντας πολιτική ισχύ & και κάλυψη,
είχαν καταλύσει κάθε είδους νομιμότητα και είχαν καταστεί «κράτος κράτει». Με
αποτέλεσμα ο υπόκοσμος να κυβερνά τον κόσμο & ο υπόνομος τον νόμο,
καταλύοντας την νομιμότητα.
Στην
συγκεκριμένη εκδικαζόμενη υπόθεση, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (ΕΔΔΑ) έκρινε &
απεφάνθη ότι η απαίτηση των Ιταλικών αρχών να προσκομίζεται υπεύθυνη δήλωση
(ότι δεν ανήκει στην μασονία), από τον υποψήφιο δικαστή, ήταν υπερβολική,
αδικαιολόγητη & καταχρηστική, επικαλούμενο το μασονικό απόρρητο.
Έτσι, με
την απόφαση του αυτή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο παραβλέπει το εύλογο &
προφανές επιχείρημα, ότι πώς μπορεί ένας δικαστής να είναι ανεξάρτητος,
αμερόληπτος & αδέκαστος στην κρίση του όταν είναι ταυτόχρονα και μασόνος,
δηλαδή μέλος μια μυστικής οργάνωσης, στην οποία έχει δώσει βαριούς όρκους
αφοσίωσης σε αυτή και μόνο σε αυτή, που υπερισχύουν κάθε άλλης υποχρέωσης του ή
καθήκοντος. Το ίδιο επιχείρημα ισχύει και για αστυνομικούς διοικητές των
διωκτικών αρχών.
Ο κ.
Grégor Puppinck μας αποκαλύπτει ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο συχνά εκδίδει την
απόφασή του εκ των προτέρων, προκαταβολικά. Αποφασίζει και μετά, στη συνέχεια,
προσπαθεί να δικαιολογήσει, να επιχειρηματολογήσει όσο καλύτερα μπορεί την
απόφαση του. Κάτι που είναι αντιδεοντολογικό.
Είναι
ξεκάθαρο, ότι αυτές οι προκατειλημμένες, παράλογες, ανεδαφικές &
μεροληπτικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, δείχνουν σκανδαλώδη εύνοια
υπέρ των μασόνων, και παρεμποδίζουν, παρακωλύουν, τον σκληρό αγώνα του Ιταλικού
κράτους να καταπολεμήσει & να ξεριζώσει την Μαφία, που έχει καταλύσει την
νομιμότητα στην Νότια Ιταλία.
Επομένως,
οι Ευρωπαίοι δικαστές προκειμένου να προστατεύσουν το απόρρητο των Ιταλών
μασόνων αδελφών, ταυτόχρονα προστατεύουν την ασυδοσία των μαφιόζων εγκληματιών,
μια και στην νότια περιοχή της Ιταλίας, μασόνοι & μαφιόζοι είναι
διαπλεκόμενοι και «κράτος εν κράτει».
Είναι
αδύνατο να παραβλέψουμε, ούτε να αγνοήσουμε, την διαπίστωση ότι οι μυστικές
μασονικές στοές της Καλαβρίας και της Σικελίας έχουν μετατραπεί σε επικίνδυνες
γάγγραινες στο σώμα της Ιταλίας. Είναι φυσιολογικό, το να θέλουμε να
διαλευκάνουμε αυτή την κατάσταση, η οποία ζέχνει σαπίλα, διαφθορά &
παρανομία.
Είναι
απαραίτητο επομένως, να αποκόψουμε τον ομφάλιο λώρο της διαπλοκής μεταξύ Μαφίας
& Μασονίας. Και για να πραγματοποιηθεί αυτό, πρέπει να παραδώσει τον
απόρρητο κατάλογο των μελών της, η Κεντρική Μασονική Στοά, της Μεγάλης Ανατολής
(GO) της Ιταλίας και να φανερώσει τα μέλη της. Πρέπει να επισημάνουμε ακόμη
ότι, και μέσα στην ηγεσία της Ιταλικής Μασονίας υπήρχαν διενέξεις, διαφωνίες,
αντιδικίες & εντάσεις.
Ο
αντιπρόεδρος του Ύπατου Συμβουλίου των Μασόνων ήθελε να δημοσιοποιήσει τον
κατάλογο με τα ονόματα, ώστε η δικαιοσύνη να ρίξει φως στην σκοτεινή αυτή
υπόθεση. Αλλά ο Μέγας Διδάσκαλος, ο «Γκραν Μαέστρος», της Ιταλικής Μασονίας,
αρνήθηκε κατηγορηματικά να δημοσιοποιήσει αυτόν τον κατάλογο και προσέφυγε στο
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (ΕΔΑΔ), το οποίο τον δικαίωσε.
Φυσικά,
τώρα αυτή η απόφαση εμποδίζει, το Ιταλικό κράτος να απελευθερωθεί από αυτόν τον
ασφυκτικό θανατηφόρο κλοιό, των διαπλεκόμενων μασόνων & μαφιόζων. Στην
πραγματικότητα η μασονία & η μαφία —με την κάλυψη που τους παρέχουν οι
προσχηματικές αποφάσεις του ΕΔΑΔ— έχουν κάνει μια ασφυκτική λαβή, ένα
κεφαλοκλείδωμα, στο Ιταλικό κράτος & Δικαιοσύνη.
Η
κοινοβουλευτική εξεταστική επιτροπή, η οποία αντιπροσωπεύει όλα τα Ιταλικά
κόμματα και συστάθηκε ομόφωνα, με σκοπό να μπορέσει να αντισταθμίσει την
αδυναμία του Δικαστικού συστήματος να αντιμετωπίσει αυτά τα δυσεπίλυτα θέματα,
όπου η διαπλοκή μασονίας & μαφίας έχουν καταλύσει την νομιμότητα στις
περιφέρειες της Καλαβρίας & της Σικελίας, τουλάχιστον.
Και
επιπλέον, τέλος, υπάρχει πλήρης ομοφωνία όλων των κομμάτων & κατ’ επέκταση
όλου του Ιταλικού λαού, για την αποφασιστικότητα που πρέπει να επιδειχθεί καθώς
για τον τρόπο με οποίο πρέπει να επιλυθεί αυτό το σοβαρό πρόβλημα, που ευτυχώς
το αναγνωρίζουν όλοι.
Υποβλήθηκε
και μια τελευταία, αλλά καίρια ερώτηση προς τον κ. Puppinck: «Υπάρχουν Μασόνοι
στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (ΕΔΑΔ»); Και η απάντηση ήταν ειρωνική: «Αυτή είναι μια
ερώτηση που δεν θα έπρεπε να είχε γίνει, γιατί είναι ευκολονόητη η απάντηση
—απάντησε ο κ. Puppinck χαμογελώντας. Και προσέθεσε με νόημα:
«Προφανώς
και υπάρχουν κάποιοι, όπως σε όλους τους χώρους εξουσίας». [σ.μ. Επομένως, όλα
είναι ξεκάθαρα: Η απάντηση αυτή εξηγεί και ξεκαθαρίζει το όλο ζήτημα, μια και
όπως λέει και η σοφή παροιμία «Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει…»]
Παράρτημα:
Η μυστική Μασονική Στοά P2 (Propaganda Due = Προπαγάνδα Δύο). Η περιβόητη
Ιταλική Μασονική Στοά P2, για την οποία ξέσπασε πολύκροτος σάλος, για τα έργα
& τις ημέρες της, πριν αρκετές δεκαετίες, ήταν παράρτημα & εξαρτώμενη
από τη κεντρική Μεγάλη Ανατολή της Ιταλίας (GOI), το επίσημο τεκτονικό ίδρυμα
της Ιταλίας, από το 1.945 μ.Χ. έως το 1.976 μ.Χ., στην συνέχεια όμως
μετατράπηκε σε ανεξάρτητη μυστική μασονική οργάνωση από το 1.976 μ.Χ. έως το
1.981 μ.Χ., και από τότε άρχισε την πολυπλόκαμη εγκληματική δράση της.
Η βέβαια
ύπαρξή της ήταν παράνομη βάσει του 18ου άρθρου του Ιταλικού
Συντάγματος, το οποίο ορίζει ρητά ότι «οι μυστικές εταιρείες και εκείνες που
επιδιώκουν, έστω και έμμεσα, πολιτικούς σκοπούς μέσω οργανώσεων στρατιωτικού
τύπου απαγορεύονται». Αλλά … στους σημερινούς χαλεπούς καιρούς… όλα
επιτρέπονται…
Αυτή η
Στοά P2 ενεπλάκη σε πολλές ποινικές υποθέσεις, μεταξύ των οποίων ήταν και η
πτώχευση της Ιταλικής Τράπεζας Ambrosiano, η οποία συνδεόταν στενά με το
Βατικανό, με δολοφονίες & υποθέσεις διαφθοράς που συνδέονταν με το σκάνδαλο
«Ταντζέντοπολι» δηλαδή η πόλη του «λαδώματος» της διαφθοράς, μια υπόθεση η
οποία και έδωσε την αφορμή για μια τεράστια δικαστική έρευνα με το παρατσούκλι
«Επιχείρηση Καθαρά Χέρια» («Operazione Mani Pulite»). Αυτή η μασονική Στοά
P2, όπως αποδείχτηκε, είχε εκτός όλων των άλλων & πολιτικούς σκοπούς.
[σ.μ. «Η
Επιχείρηση Καθαρά Χέρια» (1.992 μ.Χ.) ήταν μια δικαστική έρευνα για την
πολιτική διαφθορά στην Ιταλία που πραγματοποιήθηκε τη δεκαετία του 1.990 μ.Χ.,
με αποτέλεσμα την κατάρρευση της λεγόμενης “Πρώτης Δημοκρατίας” και την
εξαφάνιση πολλών πολιτικών κομμάτων. Ορισμένοι πολιτικοί, βιομήχανοι και
επιχειρηματίες αυτοκτόνησαν, μετά το πόρισμα των εγκληματικών ενεργειών τους. Ο
Αντόνιο Ντι Πιέτρο, ο βασικός ατσάλινος δικαστής, που ήταν υπεύθυνος για την
έρευνα ήταν ο αποφασιστικός & ασυμβίβαστος παράγοντας για να μπει το
μαχαίρι βαθιά στην σαπίλα.
Αποτέλεσμα:
5.000 δημόσια πρόσωπα κρίθηκαν ύποπτα, περισσότερα από τα μισά μέλη του
Ιταλικού κοινοβουλίου κατηγορήθηκαν, ενώ περισσότερα από 400 δημοτικά συμβούλια
διαλύθηκαν λόγω κατηγοριών διαφθοράς.
Η
συνολική εκτιμώμενη αξία των δωροδοκιών (λαδωμάτων) σε διεφθαρμένους κρατικούς
αξιωματούχους εκτιμώνται στα 4 $δισεκατομμύρια δολάρια. Το διεφθαρμένο σύστημα
που λαδώνονταν, και αποκαλύφθηκε από την έρευνα, στην πολυπλόκαμη αυτή υπόθεση,
έμεινε στην ιστορία ως υπόθεση «Ταντζέντοπολι» (Tangentopoli = η Πόλη της
δωροδοκίας).]
Σε αυτή
συμμετείχαν: Τραπεζίτες, βιομήχανοι, δικαστές, εκδότες εφημερίδων, όλοι οι
επικεφαλής των Ιταλικών μυστικών υπηρεσιών, εκατοντάδες αξιωματικοί, βουλευτές
και γερουσιαστές, τρεις υπουργοί, ανώτεροι αξιωματούχοι… Ένας κατάλογος που
κατασχέθηκε περιείχε 962 ονόματα μασόνων, αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι ήταν και
άλλα… ακόμη πιο σημαντικά πρόσωπα μέσα σε αυτή την μυστική Μασονική Στοά P2,
αλλά για ευνόητους λόγους κουκουλώθηκαν.
Γιατί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προστατεύει το Μασονικό απόρρητο. Η Στοά P2 πήρε το προσωνύμιο «η στοά κράτος εν κράτει» και είχε πολιτικό σκοπό —στην προκειμένη περίπτωση αντικομμουνιστικό— καθώς και οικονομικό σκοπό. Ήταν επίσης ένα εργαλείο μέσω του οποίου η Μαφία, η «Κοζα Νόστρα», προσέγγιζε την πολιτική εξουσία και την λάδωνε, για να κάνει τα στραβά μάτια στην παράνομη & εγκληματική δράση της (https://www.triklopodia.gr/%cf%84%ce%bf-%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%89%cf%80%ce%b1%cf%8a%ce%ba%cf%8c-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9%ce%bf-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%8d%ce%b5%ce%b9/, https://www.renovatio21.com/come-la-cedu-protegge-il-segreto-massonico/, https://fsspx.news/it/news/come-la-cedu-protegge-il-segreto-massonico-50170).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου